Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-311/13/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-07
Teza: Czy umowy pożyczki zawarte przez Uczelnię z przeznaczeniem ich na spłatę zobowiązań Uczelni z tytułu wynagrodzeń pracowników, składek ZUS, zaliczek na podatek, czynszu, opłat za telefon, energię, gaz, opłat za obsługę podatkowo-księgową, obsługę bhp oraz na pokrycie wydatków związanych z promocją Uczelni, podlegają wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; kształcenie; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; promocja; szkoły-szkoła niepubliczna; szkoły-szkoła wyższa; umowa-umowa pożyczki; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 524/13, wniosku z 11 września 2012 r. (data wpływu do Biura – 12 września 2012 r.), uzupełnionego 13 listopada 2012 r. – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione w ww. wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zasadności wyłączenia z opodatkowania umów pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2012 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zasadności wyłączenia z opodatkowania umów pożyczki.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 22 października 2012 r. znak: IBPB II/1/436-315/12/MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 13 listopada 2012 r.

W dniu 18 grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego znak: IBPB II/1/436-315/12/MZ, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W piśmie z 2 stycznia 2013 r. (data nadania w UP – 3 stycznia 2013 r., data wpływu do Biura – 8 stycznia 2013 r.), wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które Organ udzielił odpowiedzi w piśmie z 7 lutego 2013 r. znak: IBPB II/1/4361-1/13/MZ odmawiając zmiany ww. indywidualnej interpretacji indywidualnej.

W piśmie z 8 marca 2013 r. (data wpływu do Biura – 12 marca 2013 r.) wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, w piśmie z 11 kwietnia 2013 r. znak: IBPB II/1/4310-13/13/MZ udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją, wraz z aktami sprawy, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 czerwca 2013 r. sygn. akt

I SA/Kr 524/13 uchylił zaskarżoną interpretację. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 524/13 wpłynął do Biura w dniu 5 listopada 2013 r.

W przedmiotowym wniosku o interpretację, po jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Uczelnią Wyższą wpisaną do prowadzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych. Wnioskodawca zawarł kilka umów pożyczki.

Umowy pożyczki zostały zawarte w dniach:

*   03 sierpnia 2011 r.; aneksowana (zmiana kwot pożyczek) dnia 10 sierpnia 2011 r.,
*   27 maja 2012 r.,
*   25 czerwca 2012 r.,
*   31 lipca 2012 r.

Jedną umowę Wnioskodawca zawarł z osobą fizyczną, trzy inne z osobami prawnymi. Powyższe pożyczki zawarte były w sprawie nauki szkolnictwa i oświaty - każda z nich udzielona została na cele statutowe Wnioskodawcy, związane z nauką i dydaktyką, w szczególności na potrzeby związane z kształceniem studentów Wnioskodawcy bądź na wydatki związane z funkcjonowaniem Uczelni.

Środki z pożyczek przeznaczone były na:

*   wydatki związane z funkcjonowaniem Szkoły takie jak: wynagrodzenia pracowników, składki ZUS, zaliczki na podatek, czynsze, opłaty za telefon, energię, gaz, opłaty za obsługę podatkowo-księgową, obsługa bhp,
*   wydatki związane z promocją Szkoły: druk plakatów i ulotek, paliwo - związane z wyjazdami promocyjnymi, plakatowanie - płatne miejsca na plakaty, stoiska promocyjne w czasie imprez wakacyjnych, kampania w radiu internetowym, materiały biurowe, znaczki, wydanie zeszytów naukowych, usługi informatyczne - pozycjonowanie.

Każda ze wskazanych pożyczek przeznaczona była na wszystkie ww. wydatki, gdyż były to wydatki cykliczne (odnawiające się).

Wnioskodawca dokonał zgłoszenia i uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych - wyżej wymienionych pożyczek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ww. umowy pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy zawarcie opisanych w stanie faktycznym pożyczek nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych z uwagi na art. 2 ust. 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Pożyczki zawarte były w celu umożliwienia prawidłowego funkcjonowania Szkoły Wyższej stąd zawarte były w sprawie szkolnictwa i zgodnie z wyżej powołanym przepisem nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych z 18 grudnia 2012 r. znak: IBPB II/1/436-315/12/MZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, uznał ww. stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe i stwierdził, że umowy pożyczki, zawarte przez Wnioskodawcę i przeznaczone w całości na spłatę jego zobowiązań związanych z funkcjonowaniem i promocją Uczelni, nie mogą być uznane w całości za bezpośrednio związane ze sprawami szkolnictwa. W sprawie będącej przedmiotem wniosku kwoty pożyczek nie były przeznaczone na szkolnictwo, lecz na spłatę zobowiązań podmiotu, który świadczy usługi w zakresie szkolnictwa wyższego (kształcenia) oraz na promowanie się tego podmiotu w celu możliwości szerszego świadczenia swoich usług. Związek tych czynności ze szkolnictwem jest pośredni, a zatem niewystarczający do zastosowania wyłączenia z obowiązku zapłaty podatku, o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.).

Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu Organu do usunięcia naruszenia prawa, ww. interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 524/13 uchylił ww. interpretację indywidualną z 18 grudnia 2012 r. znak: IBPB II/436-315/12/MZ, stwierdzając, że skarga jest zasadna.

Sąd stwierdził, że stanowisko zaprezentowane przez Organ w zaskarżonej interpretacji stanowi nadinterpretację przywołanego przepisu. Jego zdaniem trafnie podniesiono w skardze, że wydatki, na które zaciągnięto pożyczki były poniesione z uwagi na funkcjonowanie Uczelni. Zarówno wydatki bieżące, jak i wydatki reklamowe były niezbędne z punktu widzenia istnienia Szkoły. Ponadto oczywistym jest to, iż istnieje nierozerwalny związek z prawidłowym funkcjonowaniem uczelni wyższej, a wywiązywaniu się z jej obowiązków – szkolnictwa.

Sąd podkreślił, że ustawa o szkolnictwie wyższym (której przepisy znajdują zastosowanie do strony skarżącej, bowiem jest szkołą wyższą wpisaną do prowadzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych) nie różnicuje i nie określa wydatków w ramach szkolnictwa. Jak wynika z definicji terminu „szkolnictwo” (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.) to ogół szkół i ich organizacja, całokształt zagadnień związanych ze szkołą i nauczaniem. Niewątpliwie w tak sformułowanej definicji szkolnictwa mieszczą się wszystkie działania dokonywane przez stronę skarżącą, na spłatę których zaciągnięto pożyczki. Skoro ustawodawca w sposób ogólny i szeroki wyłączył z opodatkowania sprawy w zakresie nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej, a niewątpliwie działania strony skarżącej dotyczą realizacji obowiązków wynikających z celów statutowych Wnioskodawcy, związanych z nauką i dydaktyką, w szczególności na potrzeby związane z kształceniem studentów, bądź na wydatki związane z funkcjonowaniem uczelni, to stanowisko Organu jest nieuprawnionym zawężeniem treści spornego przepisu.

Sąd stwierdził, że gdyby ustawodawca zawęził czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych do spraw np. z zakresu kształcenia, to możnaby uznać stanowisko Organu za prawidłowe. Takiego sformułowania nie zawarto w treści analizowanego przepisu. Zatem czynności cywilnoprawne związane zarówno z funkcjonowaniem podmiotu realizującego zadania z zakresu ustawy o szkolnictwie wyższym, jak i kształceniem, nauczaniem mieszczą się w zakresie czynności wyłączonych z opodatkowania. Przepis należy bowiem odczytywać ściśle, a nie zawężająco. Z uwagi na powyższe, pożyczki mające pokryć wydatki na funkcjonowanie uczelni wyższej, są pożyczkami w sprawach szkolnictwa.

Mając na uwadze uzasadnienie ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), który stanowi, iż „ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia”, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 11 września 2012 r., stwierdza, że w świetle stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym stanowisko Wnioskodawcy – jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Jak z powyższego wynika umowa pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia.

Jako, że pojęcie „sprawa” ma charakter ogólny, to należy przyjąć, że powyższe uregulowanie będzie dotyczyło tych wszystkich spraw, dla których materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia zawarta jest w przepisach regulujących kwestie wymienione w art. 2 pkt 1 lit. f) powołanej ustawy.

Przepisy dotyczące spraw podlegających wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w zakresie dotyczącym nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej znajdują się m.in. w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.; od dnia 23 maja 2012 r. – Dz.U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący Uczelnią o charakterze niepublicznym, w dniach 03 sierpnia 2011 r., 27 maja 2012 r., 25 czerwca 2012 r. i 31 lipca 2012 r. zawarł łącznie cztery umowy pożyczki. Jedna z ww. umów pożyczki została zawarta z osobą fizyczną, trzy pozostałe – z osobami prawnymi. Na podstawie tych umów Wnioskodawca otrzymał pożyczki, których środki były przeznaczone na:

*   wydatki związane z funkcjonowaniem Uczelni, tj. wynagrodzenia pracowników, składki ZUS, zaliczki na podatek, czynsze, opłaty za telefon, energię, gaz, opłaty za obsługę podatkowo-księgową, obsługa bhp.
*   wydatki związane z promocją Uczelni, tj. druk plakatów i ulotek, paliwo – związane z wyjazdami promocyjnymi, plakatowanie – płatne miejsca na plakaty, stoiska promocyjne w czasie imprez wakacyjnych, kampania w radiu internetowym, materiały biurowe, znaczki, wydanie zeszytów naukowych, usługi informatyczne – pozycjonowanie.

Każda ze wskazanych pożyczek przeznaczona była na wszystkie ww. wydatki – były to wydatki cykliczne (odnawiające się).

Z treści wniosku wynika zatem, że umowy pożyczki zostały zawarte w celu przeznaczenia środków finansowych na cele statutowe Uczelni związane z nauką i dydaktyką (w szczególności na potrzeby związane z kształceniem studentów Uczelni). Z opisu dotyczącego rozdysponowania środków pozyskanych z pożyczek wynika, że przeznaczone one były na wydatki związane z funkcjonowaniem Uczelni i jej promocją. A zatem wydatki, na które zaciągnięto pożyczki były poniesione z uwagi na funkcjonowanie Uczelni. Zarówno wydatki bieżące, jak i wydatki reklamowe były niezbędne z punktu widzenia istnienia Szkoły. Ponadto oczywistym jest to, iż istnieje nierozerwalny związek z prawidłowym funkcjonowaniem uczelni wyższej, a wywiązywaniu się z jej obowiązków – szkolnictwa.

Należy przy tym podkreślić, że ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym nie różnicuje i nie określa wydatków w ramach szkolnictwa. Jak wynika z definicji terminu „szkolnictwo” (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.) to ogół szkół i ich organizacja, całokształt zagadnień związanych ze szkołą i nauczaniem. Niewątpliwie w tak sformułowanej definicji szkolnictwa mieszczą się wszystkie działania dokonywane przez Wnioskodawcę, na spłatę których zaciągnięto pożyczki. Skoro ustawodawca w sposób ogólny i szeroki wyłączył z opodatkowania sprawy w zakresie nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej, to niewątpliwie działania Wnioskodawcy dotyczą realizacji obowiązków wynikających z celów statutowych Wnioskodawcy, związanych z nauką i dydaktyką, w szczególności na potrzeby związane z kształceniem studentów, bądź na wydatki związane z funkcjonowaniem Uczelni. Z uwagi na powyższe, pożyczki mające pokryć wydatki na funkcjonowanie uczelni wyższej, są pożyczkami w sprawach szkolnictwa.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że zawarte przez Wnioskodawcę ww. umowy pożyczki mogą zostać zakwalifikowane jako czynności cywilnoprawne wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż są to czynności cywilnoprawne w sprawach szkolnictwa.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.