Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.58.2018.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-29
Teza: w zakresie możliwości oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z obsługą i organizacją programu motywacyjnego, o którym mowa we wniosku
Słowa kluczowe: koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; programy-program motywacyjny
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 6 lutego 2018 r. (data wpływu 13 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z obsługą i organizacją programu motywacyjnego, o którym mowa we wniosku -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z obsługą i organizacją programu motywacyjnego, o którym mowa we wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka Polska”) jest częścią koncernu medialnego z siedzibą w Republice Południowej Afryki.

W celu zwiększenia motywacji pracowników do rozwoju grupy, w skład której wchodzi Wnioskodawca, jak również tworzących ją podmiotów, spółka „X” z siedzibą w RPA objęła kluczowych pracowników grupy programami motywacyjnymi „Share Appreciation Right” (dalej jako: „Plany SAR”). Plany SAR mają stanowić zachętę finansową dla pracowników mogących przyczynić się do sprawnego zrządzania i wzrostu wartości poszczególnych podmiotów tworzących grupę oraz zapewnić zmniejszenie odpływu wykwalifikowanej kadry.

W ramach Planów SAR wybranym pracownikom grupy, w tym również pracownikom Spółki Polskiej (dalej jako: „Uczestnicy”), przyznawane są nieodpłatnie jednostki Share Appreciation Rights (dalej jako „Jednostki SAR”).

Zdaniem Wnioskodawcy, Jednostki SAR mogą być zaklasyfikowane jako pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 5a pkt 13 Ustawy o PIT. Jednostki SAR reprezentują bowiem prawo Uczestnika do uzyskania w przyszłości wartości finansowej (kwoty wypłaty pieniężnej) pozostającej w bezpośredniej relacji do wzrostu wartości grupy w okresie między przyznaniem Jednostek SAR danemu Uczestnikowi (dalej jako „Grant”) a realizacją przez tego Uczestnika praw wynikających z Jednostek SAR.

Przystąpienie do Planów SAR ma charakter dobrowolny.

Za wdrożenie i administrowanie Planami SAR odpowiedzialny jest Komitet ds. Zasobów Ludzkich i Wynagrodzeń („the Human Resources and Remuneration Committee”, dalej jako: „Komitet”). Zadaniem Komitetu jest w szczególności przyznawanie Jednostek SAR Uczestnikom oraz obsługa i administracja Planów SAR (w tym realizacja wypłat pieniężnych). Spółką dedykowaną do obsługi wypłat realizowanych w ramach Planów SAR jest „Y” z siedzibą w Holandii, będąca jednostką zależną od grupy (dalej jako „Spółka Holenderska”).

Prawo do uczestnictwa w Planach SAR może zostać przyznane pracownikom spółek wchodzących w skład grupy, w tym pracownikom Spółki Polskiej. Uczestnik Planów SAR otrzymuje pisemną informację (dalej jako: „Letter of Grant”) o liczbie przyznanych Jednostek SAR oraz dniu ich przyznania (dalej jako: „Date of Grant”). Uczestnik zgodnie z ustaloną procedurą potwierdza uczestnictwo w Planach SAR w terminie 30 dni od otrzymania Letter of Grant przyznającego Jednostki SAR.

Uprawnienie do udziału w Planach SAR nie wynika z umów o pracę zawartych z Wnioskodawcą, nie jest też zapisane w jakichkolwiek innych dokumentach wewnętrznych obowiązujących w Spółce Polskiej, m.in. regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania, itp. Jego źródłem jest przekazany Uczestnikom przez Spółkę Holenderską Letter of Grant oraz Plany SAR wdrożone w spółkach z grupy (w tym Spółce Polskiej). Tak jak wspomniano powyżej, Komitet przyznaje Jednostki SAR Uczestnikom, niemniej jednak Spółka Polska lub inna spółka z grupy może rekomendować Komitetowi osoby, które mogą być objęte Planami SAR. Partycypowanie Spółki Polskiej w finansowaniu realizacji praw wynikających z przyznanych Jednostek SAR na rzecz Uczestników odbywa się na podstawie umowy Intercompany Agreement (dalej: „Umowa”) zawartej pomiędzy Spółką Polską a Spółką Holenderską.

Po upływie zdefiniowanego okresu (jak wskazano wcześniej), Uczestnik uzyskuje uprawnienie do realizacji praw wynikających z Jednostek SAR. Określona jest także ostateczna data realizacji danej transzy Jednostek SAR („Vesting Date”), po upływie której Jednostki SAR wygasają:

*   1/5 przyznanych Jednostek SAR pomiędzy 1 a 2 rocznicą „Date of Grant”
*   2/5 przyznanych Jednostek SAR pomiędzy 2 a 3 rocznicą „Date of Grant”
*   3/5 przyznanych Jednostek SAR pomiędzy 3 a 4 rocznicą „Date of Grant”
*   4/5 przyznanych Jednostek SAR pomiędzy 4 a 5 rocznicą „Date of Grant”
*   całością przyznanych Jednostek SAR po upływie 5 rocznicy „Date of Grant”.

Zgodnie z postanowieniami Planów SAR, Jednostki SAR pozostawione do dyspozycji Uczestnika, co do zasady, są realizowane poprzez wypłatę pieniężną reprezentującą wzrost wartości Jednostek SAR. Wypłaty pieniężne w związku z realizacją Jednostek SAR przez Uczestników są dokonywane przez Spółkę Holenderską.

W sytuacjach określonych w Planach SAR, Spółka Polska za zgodą Komitetu może zadecydować, że zamiast bezpośredniej wypłaty pieniężnej nastąpi z tych środków zakup akcji „X” notowanych na johannesburskiej giełdzie papierów wartościowych (JSE).

Sam fakt przystąpienia do Planów SAR nie powoduje powstania żadnych korzyści po stronie Uczestników, jak również nie daje gwarancji uzyskania takich korzyści później. W szczególności, nie daje Uczestnikom praw akcjonariusza do akcji „X”, w tym prawa do dywidendy. Potencjalna korzyść finansowa zależy bowiem od wzrostu wartości określonych podmiotów grupy.

Realizacja praw wynikających z Jednostek SAR ma charakter warunkowy. Uczestnik, co do zasady, utraci prawo realizacji praw z Jednostek SAR, jeśli ustanie jego stosunek pracy ze spółką z grupy z przyczyn leżących po stronie pracownika (wypowiedzenie stosunku pracy), bądź też na skutek zwolnienia dyscyplinarnego pracownika. Jeżeli jednak zmiana zatrudnienia nastąpi w ramach spółek z grupy, prawo do realizacji praw wynikających z Jednostek SAR przez Uczestnika zostaje zachowane z jednoczesnym uwzględnieniem braku wzrostu wartości tych jednostek jako odnoszących się do pracy w innej spółce z grupy, na której wzrost Uczestnik już nie będzie wpływał. W przypadku natomiast ustania stosunku pracy z Uczestnikiem z przyczyn obiektywnych (np. choroba), przejścia Uczestnika na emeryturę, śmierci Uczestnika lub z innych przyczyn uznanych przez grupę, prawa wynikające z Jednostek SAR podlegają realizacji na rzecz Uczestnika.

Z perspektywy grupy wdrożenie Planów SAR ma na celu zmotywowanie kluczowych pracowników poszczególnych spółek do większego zaangażowania w rozwój poszczególnych podmiotów tworzących grupę, a w konsekwencji do wzrostu wartości grupy. Jednocześnie, na poziomie poszczególnych podmiotów tworzących grupę (w tym Wnioskodawcy), celem Planów SAR jest, m.in.:

*   utrzymanie wyróżniających się i strategicznych z perspektywy działalności Spółki Polskiej pracowników,
*   wzrost motywacji do pracy pracowników, których wkład w największym stopniu determinuje wyniki finansowe Spółki Polskiej,
*   związanie ze sobą wyróżniających się i strategicznych z perspektywy działalności Spółki Polskiej pracowników w dłuższej perspektywie.

W rezultacie, partycypowanie przez kluczowych pracowników Spółki Polskiej w Planach SAR ma, z perspektywy Wnioskodawcy, prowadzić do zwiększenia rentowności prowadzonej działalności.

Spółka Holenderska obciąża Spółkę Polską następującymi kosztami:

*   kosztami realizacji praw wynikających z Jednostek SAR przyznanych w ramach Planów SAR na rzecz Uczestników zatrudnionych w Spółce Polskiej. Zgodnie z Umową, Spółka Holenderska dokonuje wypłat w związku z realizacją Jednostek SAR przez Uczestników, a Spółka Polska zostaje obciążona przez Spółkę Holenderską tymi kosztami. W przypadku zakupu ze środków należnych z tytułu realizacji Jednostek SAR akcji „X”, Spółka Holenderska nabywa akcje na rzecz Uczestników, a Spółka Polska zostaje obciążona przez Spółkę Holenderską tymi kosztami,
*   kosztami związanymi z administrowaniem i zarządzaniem Planami SAR (czynności administracyjno-prawne), określonymi jako ryczałtowa kwota za pracownika objętego Planami SAR za rok.

Powyższe koszty są dokumentowane stosownymi fakturami.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy wydatki ponoszone przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR stanowią koszty uzyskania przychodów?

W którym momencie Spółka Polska będzie mogła rozpoznać jako koszty uzyskania przychodów wydatki poniesione w związku z Planami SAR?

(pytania oznaczone we wniosku Nr 2 i 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR stanowią koszty uzyskania przychodów. Spółka Polska będzie mogła zaliczyć wydatki poniesione w związku z Planami SAR do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, tj. w dniu, na który ujęto odpowiedni koszt w księgach rachunkowych Spółki Polskiej na podstawie faktury otrzymanej od Spółki Holenderskiej.

Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Z przedmiotowej regulacji wynika, że kluczowym kryterium kwalifikacji wydatków jako kosztów uzyskania przychodów jest związek przyczynowy pomiędzy poniesionym wydatkiem a zwiększeniem, powstaniem lub możliwością powstania przychodu.

W świetle powyższego, przyjmuje się, że aby podatnik mógł zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, wydatek ten musi być jednocześnie:

1.  poniesiony przez podatnika w sposób definitywny (bezzwrotny),
2.  właściwie udokumentowany,
3.  związany z działalnością gospodarczą podatnika,
4.  poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz
5.  poza grupą wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

W powszechnej praktyce przyjmuje się, że są to wystarczające, a zarazem jedyne kryteria przesądzające o tym, które wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Aby ustalić czy koszty ponoszone przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR mogą być zaliczone przez nią do kosztów uzyskania przychodów, konieczna jest więc analiza tych kosztów w świetle wymienionych powyżej kryteriów.

Kryterium a) i b) - jak wskazano w stanie faktycznym (winno być: „stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym”), Spółka Holenderska obciąża Spółkę Polską zarówno kosztami realizacji praw wynikających z Jednostek SAR przyznawanych w ramach Planów SAR na rzecz Uczestników zatrudnionych w Spółce Polskiej, jak i kosztami czynności administracyjno-prawnych związanych z Planami SAR. Spółka Polska ponosi je z własnych zasobów i mają one charakter bezzwrotny. Zgodnie z opisem zawartym w stanie faktycznym, wydatki ponoszone przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR są udokumentowane stosownymi fakturami wystawionymi przez Spółkę Holenderską. Kryteria a) i b) uznać należy za spełnione.

Kryterium c) i d) - wdrożenie Planów SAR ukierunkowane jest na osiągnięcie przez spółki z grupy (w tym Spółkę Polską) wymiernych korzyści biznesowych. Szczegółowe cele Planów SAR z perspektywy Spółki Polskiej, tj.:

*   utrzymanie wyróżniających się i strategicznych z perspektywy działalności Spółki Polskiej pracowników,
*   wzrost motywacji do pracy pracowników, których wkład w największym stopniu determinuje wyniki finansowe Spółki Polskiej,
*   związanie ze sobą wyróżniających się i strategicznych z perspektywy działalności Spółki Polskiej pracowników w dłuższej perspektywie,
*   mają skutkować zwiększeniem rentowności działalności prowadzonej przez Spółkę Polską poprzez motywowanie pracowników do utrzymywania ściślejszych związków ze Spółką Polską i zwiększenie poczucia osobistej odpowiedzialności za wyniki finansowe Spółki Polskiej. Ponadto, wdrożenie Planów SAR minimalizuje ryzyko utraty przez Spółkę Polską kluczowych, trudnych do pozyskania pracowników.

Istnieje zatem wyraźny związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR a potencjalnym osiągnięciem przychodów lub celem w postaci zachowania albo zabezpieczenia źródła tych przychodów. Kryteria c) i d) pozostają spełnione.

Kryterium e) - koszty ponoszone w związku z planami pracowniczymi nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Kryterium e) należy uznać za spełnione.

W obliczu spełnienia przez Spółkę Polską wszystkich wskazanych powyżej kryteriów, powinno przysługiwać jej prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z Planami SAR.

Prawidłowość powyższego stanowiska, zgodnie z którym Spółka Polska może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z Planami SAR znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych. W szczególności, Spółka Polska zwraca uwagę na następujące interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2017 r., Znak: 1462- IPPB5.4510.1096.2016.3.BC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 listopada 2015 r., Znak: IBPB-1-3/4510-433/15/JKT, z 23 marca 2015 r., Znak: IBPBI/2/423-1545/14/SD oraz z 26 kwietnia 2011 r., Znak: IBPBI/2/423- 156/11/JD,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 września 2015 r., Znak: IBPB6/4510-183/15-4/AK, z 3 marca 2015 r., Znak: IBPB5/423-1200/14-4/AS, z 16 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1261/14-2/AS, z 3 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1146/14-2/AS, z 11 lutego 2014 r., Znak: IPPB5/423-976/13-2/AS, z 23 października 2013 r., Znak: IPPB3/423-659/13-2/MC, z 16 września 2013 r., Znak: IPPB3/423-567/13-2/AM, z 27 stycznia 2012 r., Znak: IPPB5/423-1112/11-2/AS oraz z 15 grudnia 2011 r., Znak: IPPB5/423-1048/11-2/RS,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 maja 2014 r., Znak: ILPB3/423-60/14-2/JG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 3 lipca 2012 r., Znak: ITPB3/423- 165/12/MK.

Spółka Polska również zwraca uwagę, że część przywołanych powyżej interpretacji została wydana w stanie faktycznym, w którym program akcyjny był również organizowany przez podmiot zagraniczny lub oferowano pracownikom akcje podmiotu zagranicznego. Przykładowo interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2017 r., Znak: 1462- IPPB5.4510.1096.2016.3.BC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 marca 2015 r., Znak: IBPBI/2/423- 1545/14/SD,
*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1261/14-2/AS oraz z 3 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1146/14-2/AS.

W celu określenia dokładnego momentu zaliczenia przez Spółkę Polską wydatków związanych z Planami SAR do kosztów uzyskania przychodów, konieczne jest ustalenie charakteru tych kosztów.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 15 ust. 4 Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (\`(...)\`).

Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednie są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT stanowi natomiast, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle powyższego Ustawa o CIT dzieli koszty na dwa rodzaje:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami - koszty, których poniesienie bezpośrednio wpłynęło na uzyskanie przychodów przez podatnika oraz
*   koszty uzyskania przychodów inne niż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami (dalej: „koszty pośrednie”) - wszelkie pozostałe koszty ponoszone przez podatnika.

Charakter opisanych w stanie faktycznym (winno być: „stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym”) wydatków Spółki Polskiej związanych z Planami SAR wskazuje, iż są one kosztami pośrednimi. Celem wydatków ponoszonych przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR jest poprawa wyników finansowych Spółki Polskiej. Nie da się jednak wskazać bezpośredniego, wyraźnego związku między tymi wydatkami, a konkretnym strumieniem przychodu osiąganym przez Spółkę Polską.

Dlatego też, w tej sytuacji ma zastosowanie art. 15 ust. 4d-4e Ustawy o CIT, odnoszący się do kosztów pośrednich.

Zdaniem Spółki, przywołane powyżej przepisy wskazują, iż wydatki poniesione przez Spółkę Polską w związku z Planami SAR powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych Spółki Polskiej na podstawie faktury otrzymanej od Spółki Holenderskiej. Poprzez dzień ujęcia w księgach rachunkowych należy rozumieć datę, pod którą dany koszt jest ujęty w księgach, a nie dzień jego fizycznego zaksięgowania (stanowisko potwierdzone m.in. w wyroku NSA z 14 grudnia, sygn. akt II FSK 861/11).

Powyższe stanowisko, zgodnie z którym Spółka Polska może zaliczyć wydatki poniesione w związku z Planami SAR do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia (tj. w dniu, na który ujęto odpowiedni koszt w księgach rachunkowych Spółki Polskiej) zostało wielokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe, m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2017 r., Znak: 1462- IPPB5.4510.1096.2016.3.BC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 sierpnia 2016 r., Znak: ITPB3/423- 241/11/AW,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 listopada 2015 r., Znak: IBPB-1-3/4510-433/15/JKT,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 września 2015 r., Znak: IBPB6/4510- 183/15-4/AK, z 3 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1146/14-2/AS oraz z 18 października 2010 r., Znak: IPPB5/423-464/10-4/JC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 stycznia 2013 r., Znak: ILPB3/423-407/12-2/JG.

Spółka Polska również zwraca uwagę, że część przywołanych powyżej interpretacji została wydana w stanie faktycznym, w którym program akcyjny był również organizowany przez podmiot zagraniczny lub oferowano pracownikom akcje podmiotu zagranicznego. Przykładowo interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2017 r., Znak: 1462- IPPB5.4510.1096.2016.3.BC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 lutego 2015 r., Znak: IBPB5/423-1146/14-2/AS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroku sądowego stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem, zostanie wydane dodatkowe rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.