Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-973/14/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-04
Teza: w zakresie ustalenia, czy Oddział przedsiębiorcy zagranicznego podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; oddział; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; Stany Zjednoczone; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku który wpłynął do tut. Biura 7 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Oddział przedsiębiorcy zagranicznego podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Oddział przedsiębiorcy zagranicznego podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest oddziałem przedsiębiorcy zagranicznego, który został zarejestrowany w 2010 r. w USA, będąc wówczas częścią grupy kapitałowej. W sierpniu 2010 r. firma zmieniła właściciela - w skład sprzedanych aktywów weszła aplikacja internetowa, która została w ramach firmy stworzona. Platforma jest aplikacją internetową wykorzystywaną w procesach rekrutacyjnych. Korzystanie z aplikacji jest bezpłatne - użytkownik zakłada konto internetowe, przy użyciu którego loguje się i korzysta z programu. Aplikacja skierowana jest głównie do grupy małych i średnich przedsiębiorstw głównie amerykańskich, ale ze względu na internetowy charakter, geograficzny dostęp do niej jest nieograniczony. Korzystanie z podstawowej wersji platformy jest bezpłatne, w chwili obecnej korzysta z niej kilka tysięcy aktywnych użytkowników. Przychody firmy - przedsiębiorcy zagranicznego generowane są z odsprzedaży, z wykorzystaniem platformy, usług oferowanych przez partnerów przedsiębiorcy zagranicznego (np. ogłoszeń o pracę na specjalistycznych witrynach internetowych), przedsiębiorca zatrzymuje marżę od takich transakcji. Drugim źródłem przychodów przedsiębiorcy zagranicznego jest udostępnianie użytkownikom płatnej wersji platformy, posiadającej dodatkowe funkcjonalności w stosunku do wersji podstawowej. Całość sprzedaży jest prowadzona przez spółkę w USA. W związku z tym, że od momentu powstania przedsiębiorcy zagranicznego prowadzone są cały czas prace nad rozwojem platformy, a przedsiębiorca zagraniczny jest w fazie wzrostowej, spółka - przedsiębiorca zagraniczny dotychczas nie generuje żadnych zysków (stan taki według przewidywań zarządu będzie się prawdopodobnie utrzymywał jeszcze przez co najmniej rok). Na chwilę obecną cała działalność finansowana jest z kapitału wniesionego przez udziałowców. Użytkownicy korzystają z aplikacji w oparciu o ogólne warunki opisane na stronie internetowej aplikacji.

We wrześniu 2010 r. w Polsce został zarejestrowany polski oddział zagranicznego przedsiębiorcy. W oddziale na dzień dzisiejszy zatrudnione jest około 40 osób, głównie inżynierów - programistów, którzy rozwijają platformę rekrutacyjną, zgodnie z planem rozwoju produktu ustalonym przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego. Działalność oddziału jest w całości finansowana przez przedsiębiorcę zagranicznego - spółkę amerykańską. Fundusze na wynagrodzenia pracowników oraz pozostałe koszty związane z funkcjonowaniem oddziału przekazywane są na konto bankowe oddziału. Oddział funkcjonuje w oparciu o roczny budżet ustalany przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego. Wszelkie znaczące decyzje, w tym związane z wydatkami wychodzącymi poza ramy budżetu (np. decyzje związane z planem zatrudniania pracowników) podejmowane są przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego.

Zakres prac rozwojowych prowadzonych w polskim oddziale obejmuje następujące działania:

*   Przygotowywanie semantycznie poprawnego kodu (X)HTML i CSS.
*   Projektowanie graficzne i funkcjonalne interfejsów użytkownika z zachowaniem zasad użyteczności.
*   Utrzymanie korporacyjnej strony internetowej tj. przygotowanie wyglądu strony i szablonu opartego o system W..
*   Projektowanie architektury systemu platformy.
*   Implementowanie wymagań projektowych z wykorzystaniem \`(...)\` w języku Java oraz implementacja interfejsu użytkownika z wykorzystaniem języka HTML i JavaScript.
*   Administracja bazami danych.
*   Testowanie zaimplementowanych funkcjonalności.
*   Komunikacja z klientami (użytkownikami aplikacji).

Oddział nie prowadzi sprzedaży usług. Charakter działalności oddziału nie pozwala na sprzedaż rezultatów tej działalności w Polsce, ponieważ prace wykonywane przez oddział są elementem platformy służącej do poszukiwania pracowników na rynku USA. Oprogramowanie tworzone w oddziale nie znajduje żadnych odbiorców w Polsce, nie jest to kompleksowa usługa, która nadawałaby się do odsprzedaży, a usługa pomocnicza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyższego stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że na przedsiębiorcy zagranicznym, którego Wnioskodawca jest oddziałem nie ciążą żadne obowiązki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, na przedsiębiorcy zagranicznym, którego Wnioskodawca jest oddziałem nie ciążą żadne obowiązki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku jednak, gdy podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd na terytorium kraju, z którym Polska podpisała umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania o tym, czy dana kategoria dochodów (przychodów) uzyskanych przez tego podatnika na terytorium Polski jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych decydują postanowienia tej umowy.

Zgodnie z art. 7 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 13 lutego 2013 r. zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim umawiającym się Państwie przez położny tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski podlegające przypisaniu temu zakładowi zgodnie z ust. 2, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. (winno być: Zgodnie z art. 8 umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego

opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178, dalej „umowa polsko-amerykańska”), zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa powinny być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.)

Zgodnie zaś z art. 7 ust. 2 w rozumieniu niniejszego artykułu zyskami podlegającymi przypisaniu w każdym Umawiającym się Państwie zakładowi, o którym mowa w ust. 1, są zyski, które mógłby on osiągnąć, w szczególności w transakcjach z innymi częściami przedsiębiorstwa, gdyby był samodzielnym i niezależnym przedsiębiorstwem, zaangażowanym w taką samą lub podobną działalność, prowadzoną w takich samych lub podobnych warunkach, mając na względzie wykonywane funkcje, wykorzystane aktywa oraz ryzyka podejmowane przez przedsiębiorstwo poprzez zakład oraz inne części przedsiębiorstwa.

W świetle wyrażonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 17 czerwca 2008 r. (znak ILPB3/423-175/08-3ŁM) stanowiska, z przepisów updop wynika, że uzyskiwanie dochodów w Polsce za pośrednictwem zakładu zagranicznego przedsiębiorcy prowadzi do powstania źródła przychodów w Polsce, które powinny być opodatkowane w Polsce. A contrario wynika z tego, że w przypadku gdy zagraniczny przedsiębiorca nie uzyskuje w Polsce za pośrednictwem swojego zakładu dochodów, nie prowadzi to do powstania źródła przychodów w Polsce. Wnioskodawca jest oddziałem zagranicznego przedsiębiorcy, a zatem działającą na podstawie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności (art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Oddział może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego. Wnioskodawca nie świadczy żadnych usług na terytorium Polski, nie zawiera żadnych umów z kontrahentami, nawet w imieniu przedsiębiorcy zagranicznego, nie dokonuje żadnych transakcji. Nie jest możliwe wyodrębnienie przychodu, który osiągałby oddział, gdyby świadczył usługi we własnym imieniu. W ramach działalności oddziału nie jest świadczona kompleksowa usługa, która mogłaby być odsprzedana. Działalność Wnioskodawcy ma charakter pomocniczy, to dopiero platforma, do której oprogramowanie tworzone w oddziale jest wykorzystywane, służy do świadczenia usługi na terytorium USA.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie można zatem uznać, że przedsiębiorca zagraniczny osiąga dochód na terytorium Polski z działalności oddziału, a zatem nie powstaje po jego stronie obowiązek w zakresie polskiego podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z definicją zakładu zagranicznego zawartą w art. 4a pkt 11 updop, pojęcie to oznacza:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3.  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje,

\-chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczypospolita Polska, stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie umowa zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego

opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178, dalej „umowa polsko-amerykańska”).

W myśl art. 8 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej, zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa powinny być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 2 umowy polsko-amerykańskiej, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Definicja zakładu zawarta została w art. 6 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej; określenie „zakład” oznacza stałe miejsce, w którym całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność gospodarczą przedsiębiorstwa. Określenie „zakład” oznacza w szczególności:

1.  filię,
2.  biuro,
3.  fabrykę,
4.  warsztat,
5.  kopalnię, kamieniołom lub inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych,
6.  plac budowy, budowę lub montaż, które trwają dłużej niż 18 miesięcy.

Jednakże od ogólnej zasady istnienia zakładu, istnieje szereg wyłączeń. Stosownie do art. 6 ust. 3 umowy polsko – amerykańskiej, bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 nie stanowią zakładu następujące stałe miejsca działalności gospodarczej używane wyłącznie w jednym lub więcej z niżej wymienionych celów:

1.  placówki, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania dóbr albo towarów przedsiębiorstwa,
2.  zapasy dóbr albo towarów przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania,
3.  zapasy dóbr albo towarów przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
4.  stałe placówki utrzymywane wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa albo w celu uzyskiwania informacji,
5.  stałe placówki utrzymywane dla celów reklamowych, dla dostarczania informacji, dla badań naukowych lub dla podobnej działalności o przygotowawczym lub pomocniczym charakterze, prowadzonej dla przedsiębiorstwa.

Tak więc art. 6 ust. 3 umowy polsko – amerykańskiej, wylicza różne rodzaje działalności, które stanowią wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w art. 6 ust. 1 (nie stanowią one zakładu w rozumieniu umowy, nawet gdy taka działalność jest wykonywana za pośrednictwem stałej placówki). Wspólną cechą takich rodzajów działalności jest ich przygotowawczy i pomocniczy charakter. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym, którego nie należy interpretować rozszerzająco.

Zasady prowadzenia w Polsce działalności przez przedsiębiorców zagranicznych określa ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.). Status cywilno-prawny oddziału zagranicznej osoby prawnej w Polsce normuje przepis art. 85 powołanej ustawy. Zgodnie z ww. przepisem dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni mogą, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Oddział może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że we wrześniu 2010 r. w Polsce został zarejestrowany Oddział zagranicznego przedsiębiorcy. W Oddziale zatrudnionych jest około 40 osób, głównie inżynierów-programistów, którzy rozwijają platformę rekrutacyjną, zgodnie z planem rozwoju produktu ustalonym przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego. Działalność Oddziału jest w całości finansowana przez przedsiębiorcę zagranicznego - spółkę amerykańską. Fundusze na wynagrodzenia pracowników oraz pozostałe koszty związane z funkcjonowaniem oddziału przekazywane są na konto bankowe oddziału. Oddział funkcjonuje w oparciu o roczny budżet ustalany przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego. Wszelkie znaczące decyzje, w tym związane z wydatkami wychodzącymi poza ramy budżetu (np. decyzje związane z planem zatrudniania pracowników) podejmowane są przez zarząd przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział prowadzi szereg prac rozwojowych z systemem platformy internetowej, a charakter działalności oddziału nie pozwala na sprzedaż rezultatów tej działalności w Polsce, ponieważ prace wykonywane przez Oddział są elementem platformy służącej do poszukiwania pracowników na rynku USA. Oprogramowanie tworzone w Oddziale nie znajduje żadnych odbiorców w Polsce - nie jest to kompleksowa usługa, która nadawałaby się do odsprzedaży, a usługa pomocnicza.

Reasumując, z ogólnej regulacji zawartej w art. 6 umowy polsko-amerykańskiej wynika, że dla uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu winny wystąpić łącznie trzy następujące przesłanki tj.

*   istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
*   stały charakter takiej placówki,
*   wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.

Informacje zawarte we wniosku wskazują, że amerykański Oddział Spółki prowadzi na terytorium Polski działalność o charakterze pomocniczym. Spełniona jest zatem przesłanka wynikająca z art. 6 ust. 3 umowy polsko-amerykańskiej.

W sprawie istotne jest, że utworzenie na terytorium danego państwa Oddziału, nie powoduje powstania nowego podmiotu podatkowego w tym państwie. Oddział nie jest bowiem podmiotem podatkowym, gdyż podmiotem takim pozostaje przedsiębiorca zagraniczny. Posiadający siedzibę w Polsce Oddział nie stanowi więc odrębnego podmiotu podatkowego w stosunku do firmy posiadającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych, ale stanowi jedynie organizacyjnie i majątkowo wyodrębnioną jej część. Dochody wykazywane przez Oddział pozostają więc dochodami tej firmy. Wzajemne rozliczenia pomiędzy firmą a jej Oddziałem dokonywane są zatem w ramach jednego podmiotu. Oznacza to, że pomimo swojej odrębności w stosunku do jednostki macierzystej, Oddział nie jest z punktu widzenia prawa podatkowego samodzielnym podmiotem. Podatnikiem jest firma zagraniczna posiadająca w Polsce zakład. Natomiast obowiązek podatkowy tej osoby zagranicznej ograniczony jest tylko do dochodów, jakie można przypisać posiadanemu zakładowi. Tak więc o ile w istocie działalność Oddziału ma charakter pomocniczy to nie stanowi on zakładu w rozumieniu przepisów konwencji polsko-amerykańskiej, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Przy czym weryfikacja, czy działania wykonywane przez Oddział mają charakter przygotowawczy lub pomocniczy, jest możliwa dopiero w ramach ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego, które może przeprowadzić właściwy dla podatnika organ podatkowy, czy też organ kontroli skarbowej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.