Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.385.2025.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie
pn.: (...).
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
przebudowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn.: (...).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...), dalej zwana „Gminą”, jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT.
    Gmina zamierza zrealizować zadanie pn.: (...) (dalej zwane „Projektem”). Celem
    przedsięwzięcia jest podniesienie bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu
    drogowego (rowerzystów) przez budowę (...) na terenie Gminy (...) zgodnie z
    obowiązującymi przepisami oraz z wytycznymi zawartymi w Polityce (...).
    W ramach Projektu przewidziano budowę (...). Realizacja Projektu poprzez (...) jest
    uzasadniona kilkoma kluczowymi problemami oraz potrzebami, które wpływają na jakość
    życia mieszkańców oraz bezpieczeństwo użytkowników powstałej infrastruktury:
    1. Brak infrastruktury dla rowerzystów – obecnie w wielu miejscach na terenie Gminy
      brakuje odpowiednich dróg rowerowych. Rowerzyści zmuszeni są korzystać z poboczy
      lub jezdni, co zwiększa ryzyko wypadków.
    2. Zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – wysoka prędkość pojazdów oraz brak
      oddzielenia ruchu rowerowego od jezdni stwarzają ryzyko kolizji i potrąceń. Na
      niektórych odcinkach dróg istnieją niebezpieczne zakręty lub słaba widoczność, co
      zwiększa zagrożenie dla wszystkich użytkowników dróg.
    3. Ograniczona mobilność mieszkańców – osoby starsze, dzieci oraz osoby z
      niepełnosprawnościami mają ograniczone możliwości poruszania się pieszo w
      obecnych warunkach. Brak odpowiednich chodników sprawia, że poruszanie się w
      miejscach publicznych jest utrudnione.
    4. Wzrost popularności rowerów jako środka transportu i rekreacji – na terenie Gminy
      obserwuje się rosnące zainteresowanie jazdą na rowerze zarówno jako formą
      rekreacji, jak i środkiem transportu. Droga dla rowerów przyczyni się do promocji
      aktywnego trybu życia i umożliwi mieszkańcom bezpieczniejsze poruszanie się
      rowerem. Wobec braku odpowiedniej infrastruktury, obecna sytuacja ogranicza
      możliwości rowerzystów, którzy zmuszeni są dzielić drogę z pojazdami, co jest
      szczególnie problematyczne dla rodzin, dzieci i seniorów.
    5. Zwiększenie bezpieczeństwa użytkowników dróg bezpieczeństwa rowerzystów –
      wprowadzenie fizycznych barier oddzielających ścieżki rowerowe od ruchu
      samochodowego.
    6. Potrzeba ochrony środowiska i wspieranie zrównoważonego transportu – brak
      infrastruktury rowerowej zmusza mieszkańców do korzystania z samochodów, nawet
      na krótkie dystanse, co przyczynia się do wzrostu emisji spalin. W kontekście polityki
      ochrony środowiska oraz przeciwdziałania zmianom klimatycznym, budowa drogi dla
      rowerów umożliwi mieszkańcom korzystanie z bardziej ekologicznego środka

      transportu, jakim jest rower. Inwestycja przyczyni się tym samym do ograniczenia
      emisji CO₂ i poprawy jakości powietrza.
    Cele szczegółowe Projektu:
    1. Zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego dla rowerzystów;
    2. Promowanie zrównoważonego transportu i ochrona środowiska;
    3. Poprawa jakości życia i wspieranie aktywności fizycznej mieszkańców;
    4. Zwiększenie atrakcyjności turystycznej regionu;
    5. Podniesienie standardu infrastruktury drogowej zgodnie z obowiązującymi normami.
    Realizacja tych celów będzie sprzyjać długofalowemu rozwojowi regionu, odpowiadając na
    potrzeby mieszkańców oraz zwiększając funkcjonalność i bezpieczeństwo lokalnej
    infrastruktury drogowej.
    Projekt nie przewiduje infrastruktury na potrzeby pieszych.
    Efekty Projektu nie będą wykorzystywane do żadnych czynności podlegających
    opodatkowaniu. Nowo powstała (...) jest i pozostanie ogólnodostępna dla mieszkańców
    miejscowości (...) oraz mieszkańców Gminy i gości przyjezdnych spoza Gminy.

## Pytanie

Czy Gmina ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków udokumentowanych
    fakturami na przedsięwzięcie pn.: (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn.: (...).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona
    wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało
    wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w świetle którego – nie stanowią podstawy
    do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że
    podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest
    należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy
    transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Natomiast w
    oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy o VAT – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zatem, aby podmiot mógł
    skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z
    dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki
    umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług,
    działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: podmiotów
    niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami
    prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie
    umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym – zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń
    sportowych.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Ponadto, budowa obiektów/miejsc rekreacyjnych i turystycznych odbywa się w ramach
    władztwa publicznego. Gmina wykonując te inwestycje działa jako organ administracji
    publicznej i może skorzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim
    ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym
    zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty
    samorządowej.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, bowiem
    mimo iż Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    to jednak – nowo powstała (...) jest i pozostanie ogólnodostępna dla mieszkańców
    miejscowości (...) oraz mieszkańców Gminy i gości przyjezdnych spoza Gminy. Ponadto,
    teren ten nie będzie służył innym działalnościom odpłatnym typu dzierżawa jego
    fragmentu pod stoiska gastronomiczne lub sprzedaż miejsca reklamowego.
    Tym samym, zrealizowana operacja nie będzie w żaden sposób generowała dochodów
    cywilnoprawnych po stronie Gminy, które podlegałyby opodatkowaniu VAT. W związku z
    powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Gmina nie
    będzie miała – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT– prawa do odliczenia podatku
    naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakupy związane z realizacją
    przedmiotowego przedsięwzięcia.
    Podsumowując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od
    wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn.: (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 775), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej
    kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za
    podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy: gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego (pkt 2); kultury fizycznej i turystyki, w tym
      terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (pkt 10).
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza zrealizować zadanie pn.: (...). Celem
    przedsięwzięcia jest podniesienie bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu
    drogowego (...) przez budowę (...) na terenie Gminy. Projekt nie przewiduje infrastruktury
    na potrzeby pieszych.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii czy będą Państwo mieli
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków udokumentowanych
    fakturami na ww. przedsięwzięcie pn.: (...).
    Jak wskazano na wstępie, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa
    warunki: odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku VAT, a nabyte towary i usługi,
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą

    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie będą spełnione, ponieważ towary i usługi nabywane w
    związku z realizacją przedmiotowego Projektu – jak wskazali Państwo we wniosku – nie
    będą wykorzystywane do żadnych czynności podlegających opodatkowaniu. Nowo
    powstała (...) jest i pozostanie ogólnodostępna dla mieszkańców miejscowości (...) oraz
    mieszkańców Gminy i gości przyjezdnych spoza Gminy.
    W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, nie
    będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji przedmiotowego Projektu.
    Tym samym, nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn.: (...).
    Zatem, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k–14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.