Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-593/09-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-22
Teza: Czy zasady amortyzacji w odniesieniu do nabytych w ramach aportu przedsiębiorstw używanych budynków i budowli powinny zostać określone zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2006 r. oraz czy powinny być one kontynuowane także w kolejnych latach podatkowych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; aport; budowle; budynek; budynek-budynek używany; metoda; przedsiębiorstwa; stawka-stawka indywidualna; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2009 r. (data wpływu 31 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia metody amortyzacji nabytych w ramach aportu przedsiębiorstw używanych budynków i budowli oraz jej kontynuacji w następnych latach podatkowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia metody amortyzacji nabytych w ramach aportu przedsiębiorstw używanych budynków i budowli oraz jej kontynuacji w następnych latach podatkowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 30 września 2007 r. w formie aktów notarialnych do Spółki zostały wniesione przez spółki: X Sp. z o.o. oraz Y Sp. z o.o. wkłady w postaci przedsiębiorstw tychże spółek. W związku z aportami przedsiębiorstw, nastąpiło podwyższenie kapitału zakładowego Spółki, które zostało zarejestrowane przez Sąd Rejestrowy w dniu 18 października 2007 r. Aport przedsiębiorstw został dokonany w trakcie roku podatkowego Spółki, który nie pokrywał się z rokiem kalendarzowym i trwał od 1 grudnia 2006 r. do 30 listopada 2007 r. Wśród składników majątkowych przedsiębiorstw, które wniesione zostały do Spółki w formie wkładów niepieniężnych były między innymi budynki i budowle podlegające amortyzacji, które przed aportem były wykorzystywane przez co najmniej 60 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zasady amortyzacji w odniesieniu do nabytych w ramach aportu przedsiębiorstw używanych budynków i budowli powinny zostać określone zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2006 r. oraz czy powinny być one kontynuowane także w kolejnych latach podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, skutki podatkowe aportu Spółka powinna ocenić zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obowiązującymi na dzień 31 grudnia 2006 r., w szczególności zasady amortyzacji nabytych w ramach aportu używanych budowli i budynków powinny zostać określone zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 tej ustawy i powinny być kontynuowane również w kolejnych latach podatkowych Spółki.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się przed 1 stycznia 2007 r. i zakończy się po tym dniu, stosują do przyjętego przez siebie roku podatkowego ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. W związku z tym, iż rok podatkowy Spółki rozpoczął się 1 grudnia 2006 r. a zakończył 30 listopada 2007 r., do 30 listopada 2007 r. Spółka zobowiązana była stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu do dnia 31 grudnia 2006 r. W rezultacie, zgodnie z art. 16j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., w odniesieniu do używanych (w rozumieniu przepisów ustawy) budynków i budowli, Spółka mogła ustalić indywidualnie stawki amortyzacyjne w uwzględnieniem ograniczeń wskazanych w ustawie (w szczególności minimalny 10 - letni bądź 3 - letni okres amortyzacji w zależności od rodzaju budynku lub budowli). W odniesieniu do Spółki nie miał jednocześnie zastosowania przepis art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który został wprowadzony do ustawy od 1 stycznia 2007 r.

W rezultacie, w związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), Spółka powinna określić zasady amortyzacji nabytych w drodze aportu przedsiębiorstwa używanych budynków i budowli w oparciu o art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu do dnia 31 grudnia 2006 r. (w odniesieniu do Spółki nie miał zastosowania przepis art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który został wprowadzony do ustawy od 1 stycznia 2007 r.).

Spółka stoi na stanowisku, iż ustalona w powyższy sposób metoda amortyzacji powinna być kontynuowana również w kolejnych latach podatkowych Spółki, aż do zakończenia amortyzacji środków trwałych nabytych w ramach otrzymanych aportów.

Zgodnie z art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zarówno w brzmieniu na dzień 31 grudnia 2006 r., jak i obecnie), metoda amortyzacji nie może zostać zmieniona po rozpoczęciu amortyzacji i powinna być kontynuowana również w kolejnych latach podatkowych, aż do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Biorąc pod uwagę treść art. 2 oraz art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589) oraz treść art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zarówno na dzień 31 grudnia 2006 r., jak i obecnie), ustalone przez Spółkę zasady amortyzacji na podstawie art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu na dzień 31 grudnia 2006 r. powinny być kontynuowane także w kolejnych latach podatkowych Spółki.

Spółka pragnie podkreślić, iż powyższe zasady dotyczące sposobu ustalenia zasad amortyzacji w przypadku aportu przedsiębiorstwa w roku 2007, w trakcie roku podatkowego rozpoczętego przed 1 stycznia 2007 r., zostały również potwierdzone w postanowieniach organów podatkowych, np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 stycznia 2008 r. nr IP-PB3-423-309/07-4/MS, interpretacja Naczelnika Urzędu Skarbowego Poznań - Nowe Miasto z dnia 13 września 2007 r. nr EDA/423-50/07.

Spółka uprzejmie prosi o potwierdzenie Jej stanowiska w przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2007 r. i kończy się po tym dniu, stosują do przyjętego przez siebie roku podatkowego ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. Natomiast zgodnie z art. 4 tej ustawy, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. rozpoczęli amortyzację:

1.  środków trwałych na podstawie art. 16j ust. 1 pkt 3 i art. 16k ust. 4 - 6,
2.  środków transportu na podstawie art. 16k ust. 1

\- ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., stosują do amortyzacji tych środków przepisy art. 16j ust. 1 pkt 3 oraz art. 16k ust. 1 i ust. 4 - 6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 30 września 2007 r. w formie aktów notarialnych do Spółki zostały wniesione wkłady w postaci przedsiębiorstw spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Aport przedsiębiorstw został dokonany w trakcie roku podatkowego Spółki, który nie pokrywał się z rokiem kalendarzowym i trwał od 1 grudnia 2006 r. do 30 listopada 2007 r. Wśród składników majątkowych przedsiębiorstw, które wniesione zostały do Spółki w formie wkładów niepieniężnych były m.in. budynki i budowle podlegające amortyzacji, które przed aportem były wykorzystywane przez co najmniej 60 miesięcy.

W konsekwencji, skoro rok podatkowy Spółki rozpoczął się 01 grudnia 2006 r. i zakończył się w dniu 30 listopada 2007 r., to zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych, do końca roku podatkowego Spółki (czyli do dnia 30 listopada 2007 r.), Spółka powinna stosować przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.

Zgodnie z art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i - 16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Stosownie natomiast do art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r., podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż - dla budynków (lokali) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Z kolei przepis art. 16j ust. 3 tej ustawy uściśla, w jakich sytuacjach środki trwałe, o których mowa w art. 16j ust. 1 pkt 3 uznaje się za używane lub ulepszone. I tak, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Z powyższego wynika, że w sytuacji wprowadzenia używanego środka trwałego (przedmiotowych budynków i budowli) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dacie przeniesienia praw własności do tych środków trwałych, które miało miejsce w roku podatkowym obejmującym okres od 01 grudnia 2006 r. do 30 listopada 2007 r., Spółka będzie zobowiązana do stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w tym dot. amortyzacji) obowiązujących do 31 grudnia 2006 r. Tym samym, będzie miała Ona prawo do rozpoczęcia amortyzacji budynków i budowli według zasad określonych w art. 16j ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. według indywidualnych stawek amortyzacyjnych przez okres co najmniej 10 lat (poza wyjątkami wskazanymi w tym punkcie).

Spółka poza prawem i obowiązkiem do rozpoczęcia amortyzacji według reguł obowiązujących w stanie prawnym sprzed 1 stycznia 2007 r. będzie miała również prawo i obowiązek kontynuowania amortyzacji na tych samych zasadach w kolejnych latach podatkowych. Jest to bezpośrednią konsekwencją zasady, że amortyzację prowadzi się według stałych zasad od samego początku aż do końca amortyzacji. Taka zasada została wprost wyrażona w art. 16h ust. 2 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w odniesieniu do środków trwałych).

Reasumując powyższe, zasady amortyzacji w odniesieniu do nabytych w ramach aportu przedsiębiorstw używanych budynków i budowli powinny zostać określone zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2006 r. oraz powinny być one kontynuowane także w kolejnych latach podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.