Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.477.2022.3.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-20
Teza: W zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przy świadczeniu usług coachingowych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

Pani wniosek z 9 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przy świadczeniu usług coachingowych, wpłynął 12 września 2022 r. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 16 listopada 2022 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie z 8 listopada 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Prowadzę działalność gospodarczą pn. (…) w zakresie usług oznaczonych kodem PKD 85.59.B. (pozostałe pozaszkolne formy edukacji gdzie indziej niesklasyfikowane) w formie indywidualnych i grupowych zajęć edukacyjnych, szkoleń, kursów dla osób w różnym wieku, zarówno dla odbiorców prywatnych jak i firm. Korzystam z przedmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie artykułu 43 ust. 1 ustawy o VAT, sporadycznie ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Chciałabym rozszerzyć zakres świadczonych usług o usługi coachingowe dla osób indywidualnych, właścicieli jednoosobowych działalności, firm i ich pracowników.

Proszę o wyjaśnienie, czy jako podatnik mam możliwość skorzystania dla usług coachingowych ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.) - (zwolnienie podmiotowe)?

Powodem skierowania powyższego pytania do Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej jest fakt, że usługi coachingowe przez osoby spoza tej branży bywają mylone z doradztwem, które w świetle obowiązujących przepisów podatkowych jest obłożone podatkiem VAT.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN (sjp.pwn.pl) słowo „doradzić” oznacza powiedzieć komuś, co byłoby dla niego dobrze zrobić; poradzić. Idąc dalej, w myśl wskazanego Słownika, „doradca” to ten, kto udziela (fachowych) porad. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych porad (np. ekonomicznych, finansowych).

Tymczasem według International Coach Federation - międzynarodowej organizacji zajmującej się profesjonalnym coachingiem „coaching jest metodą pozwalającą w sposób efektywny wytyczyć i osiągnąć ważne cele, podnieść satysfakcję z życia zawodowego i prywatnego, stać się bardziej świadomym liderem, managerem, czy rodzicem. W pełni wykorzystuje potencjał, kompetencje i umiejętności klienta. Identyfikuje trudności. Przygotowuje do ich pokonania. Często przekłada się na motywację i większą determinację w działaniu. ICF definiuje coaching jako towarzyszenie klientowi w kreatywnym procesie, który skłania do myślenia i inspiruje do maksymalizacji zawodowego i osobistego potencjału”. Z definicji jasno wynika, że miedzy coachingiem a doradztwem nie ma żadnego związku.

Publikacja pt. „Informacja o zawodzie”, Trener osobisty (coach, mentor, tutor) ((…)) (źródło: http://www.infodoradca.edu.pl/pdf/4\_Trener\_Osobisty.pdf) wydana w 2018 r. przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Departament Rynku Pracy, opracowana w ramach projektu Rozwijanie, uzupełnianie i aktualizacja informacji o zawodach oraz jej upowszechnianie za pomocą nowoczesnych narzędzi komunikacji - INFODORADCA+ (Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój, Oś priorytetowa II Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.4 Modernizacja publicznych i niepublicznych służb zatrudnienia oraz lepsze dostosowanie ich do potrzeb rynku pracy; PROJEKT NR: POWR.02.04.00-00-0060/16-00;) określa coacha jako „specjalistę nauczania i wychowania gdzie indziej niesklasyfikowanego”. Tym samym przyporządkowuje go do grupy edukatorów, a nie doradców. Według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) zawód tej znajduje się w sekcji P - Edukacja (punkt 1.3 publikacji).

W punkcie 2.1 ww. publikacji zawarta jest synteza zawodu, wg której „Trener osobisty (coach, mentor, tutor) pomaga klientowi dokonywać zmiany w rozwoju osobistym lub zawodowym oraz w realizacji wyznaczonych celów. Wspiera proces zmiany we wszystkich obszarach życia, odkrywa niewykorzystany potencjał człowieka w sesjach indywidualnych i grupowych. Wzbudza motywację i zachęca do działania. Wspólnie z klientem znajduje skuteczne rozwiązania zidentyfikowanych problemów oraz sposoby osiągnięcia celów klienta”.

W punkcie 2.2 wspomnianej publikacji znajduje się opis jego pracy, z którego jasno wynika, że „głównym celem pracy trenera osobistego (coacha) jest wspomaganie rozwoju osobistego lub zawodowego oraz wspieranie realizacji celów wyznaczonych przez klienta (osobę uczestniczącą w procesie wspierania rozwoju). (\`(...)\`) Zadaniem trenera osobistego (coacha) jest zidentyfikowanie obszaru i rodzaju przyczyny zgłoszenia się klienta na sesję i zaproponowanie odpowiedniej ogólnej strategii i sposobu pracy. \[\`(...)\`\]”

Wśród sposobów wykonywania pracy opisanych w ww. punkcie dowiadujemy się, że „do podstawowych działań wykonywanych przez trenera osobistego (coacha) należy m in. unikanie podpowiadania, sugerowania czy proponowania rozwiązań, osądzania i doradzania klientowi”, co w jasny i bezdyskusyjny sposób odróżnia go od profesjonalnych doradców.

Jako że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „doradztwo”, uzasadnione jest odwołanie się do wykładni językowej, wg których, przypomnę, doradztwo to udzielania fachowych porad. W związku z tym użyty w tej ustawie termin „usługi w zakresie doradztwa” należałoby rozumieć jako czynność udzielania porad, wskazywania rozwiązań czy sposobów postępowania w konkretnej sprawie.

Tymczasem coaching to jedna z metod rozwoju osobistego. Podczas pracy z klientem coach koncentruje się na mocnych stronach klienta i na tym opiera sposób dalszej pracy, której efektem jest osiągnięcie założonych przez klienta celów. Coaching w żaden sposób nie wiąże się z doradzaniem czy sugerowaniem klientowi własnych rozwiązań - bo, jak już wykazałam wcześniej, nie jest to ideą coachingu.

Coach nie daje gotowych rozwiązań, nie doradza - co niewątpliwe leży w kompetencji doradcy. Świadcząc usługi coachingowe rola coacha sprowadza się do zadawania pytań, dawania przestrzeni klientowi, by sam znalazł rozwiązanie i wybrał najlepsze dla siebie działania. W relacji coach-klient to klient odpowiada za rezultat, czyli osiągnięcie założonego celu. Rola coacha sprowadza się do bycia partnerem w relacji, nie zaś doradcą udzielającym fachowych porad mających na celu rozwiązanie problemu klienta. Warto dodatkowo wziąć pod uwagę fakt, że coaching to proces obejmujący więcej niż jedno spotkanie - czyli inaczej niż to bywa w usługach doradczych.

W świetle Pisma z dnia (…) (…) (…) r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (…) (źródło: (…) pismo-wydane-przez-(…)) zawierającego interpretację indywidualną w identycznej przedmiotowo sprawie, stanowisko Dyrektora potwierdza powyższą linię interpretacyjną.

W uzupełnieniu wskazała Pani następujące informacje.

Na pytanie Organu nr 1: „Czy jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług?” wskazała Pani: Nie, nie jestem zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Na pytanie Organu nr 2: „Od kiedy Pani prowadzi działalność gospodarczą? Zaznacza się, że nie ma znaczenia moment rejestracji ale faktyczne rozpoczęcie wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?” wskazała Pani: Działalność gospodarczą prowadzę od (…) r. Z uwagi na dominujący charakter mojej działalności gospodarczej (art. 43 ust. 1 ustawy o VAT ) oraz nieprzekroczenie kwoty 200.000 zł dla innych, pojedynczych usług, nie podlegam opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na pytanie Organu nr 3: „Czy wartość Pani sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku 2021 przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwotę 200 000 zł?” wskazała Pani: Nie, nie przekroczyła.

Na pytanie Organu nr 4: „Czy wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku 2021 przekroczyła łącznie, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwotę 200 000 zł? jeżeli rozpoczęła Pani prowadzenie działalności w trakcie roku 2021.” wskazała Pani: Nie dotyczy, działalność prowadzę od roku (…).

Na pytanie Organu nr 5: „Czy przewidywana przez Panią wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku podatkowym 2022, nie przekroczy kwoty 200.000 zł? wskazała Pani: Nie, nie przekroczy.

Na pytanie Organu nr 6: „Czy przewidywana przez Panią wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku 2022 nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 200 000 zł? wskazała Pani: Nie, nie przekroczy.

Na pytanie Organu nr 7: „Czy przewidywana przez Panią wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku podatkowym 2023 nie przekroczy, kwoty 200 000 zł?” wskazała Pani: W tym momencie trudno jest mi na to pytanie odpowiedzieć. Mam pomysł na dalszy rozwój swojej działalności, jeżeli się one zrealizują, być może kwota 200.000 zł zostanie przekroczona. Jednak nadal trzonem mojej działalności gospodarczej będą usługi edukacyjne podlegające przedmiotowemu zwolnieniu z podatku VAT na podstawie 43 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli chodzi o sprzedaż moich usług coachingowych wartość sprzedaży z pewnością nie przekroczy kwoty 200.000 zł.

Na pytanie Organu nr 8: „Czy oprócz świadczenia usług, będących przedmiotem wniosku, dokonuje/będzie Pani dokonywała również dostawy towarów bądź świadczy/świadczyła inne usługi wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług; jeżeli tak, to prosimy wskazać, jakie to są/będą towary lub usługi? W szczególności Prosimy o wskazanie, czy w ramach działalności opisanej we wniosku będzie Pani świadczyła usługi prawnicze i usługi w zakresie doradztwa w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku od towarów i usług?” wskazała Pani: Nie dokonuję/nie świadczę ani nie planuję dokonywać dostawy towarów/ świadczyć innych usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym usług prawniczych ani doradczych. Na chwilę obecną wykonuję jedynie działalność korzystającą ze zwolnienia przedmiotowego z VAT (usługi edukacyjne, art. 43 ust. 1 ustawy o VAT). Przedmiot wniosku, czyli usługi coachingowe, dotyczy planowanych działań przyszłych, które chcę wprowadzić do zakresu świadczonych usług. W moim rozumieniu coaching to nie doradztwo (a działalność mająca charakter bardziej edukacyjny), na co przytoczyłam, jak zakładam, obrazowe i wystarczające uzasadnienie w złożonym wcześniej wniosku. Moja linia interpretacyjna jest dodatkowo poparta wydanym dnia (…) (…) (…) r. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (…) pismem zawierającym interpretację indywidualną w identycznej przedmiotowo sprawie.

Na pytanie Organu nr 9: „Czy wcześniej już korzystała Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.)?” wskazała Pani: Tak, w pojedynczych przypadkach.

Na pytanie Organu nr 10: „Czy utraciła Pani prawo do ww. zwolnienia czy może Pani z tego zwolnienia zrezygnowała?” wskazała Pani: Nie utraciłam takiego prawa ani z niego nie zrezygnowałam. Podstawową formą mojej działalności są usługi edukacyjne korzystające ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Na pytanie Organu nr 11: „Proszę podać datę kiedy utraciła Pani prawo do ww. zwolnienia?” wskazała Pani: Nie utraciłam takiego prawa.

Na pytanie Organu nr 12: „Proszę podać datę kiedy Pani z ww. zwolnienia zrezygnowała?” wskazała Pani: Nie zrezygnowałam z takiego zwolnienia.

Na pytanie Organu nr 13: „Czy obecnie korzysta Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.)?” wskazała Pani: Tak, dla pojedynczych usług, które nie mieszczą się w kategorii przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

**Pytanie:**

Proszę o wyjaśnienie, czy jako podatnik mam możliwość skorzystania dla usług coachingowych ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.) - (zwolnienie podmiotowe)?

**Pani stanowisko w sprawie wraz z uzupełnieniem:**

Na podstawie przytoczonych przeze mnie w złożonym wcześniej wniosku argumentów przemawiających za tym, że coaching ze swej natury nie jest usługą doradczą, uważam, że w przypadku rozpoczęcia w przyszłości świadczenia usług coachingowych powinnam mieć możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT przy świadczeniu usług coachingowych.

Moja linia interpretacyjna jest dodatkowo poparta wydanym dnia (…) (…) (…) r. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (…) pismem zawierającym interpretację indywidualną w identycznej przedmiotowo sprawie.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy:

podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stanowi, że:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

Zatem, jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego w tym związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym.

W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np. podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN (dostępny pod adresem www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Internetowego Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza tyle co „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług oznaczonych kodem PKD 85.59.B. (pozostałe pozaszkolne formy edukacji gdzie indziej niesklasyfikowane) w formie indywidualnych i grupowych zajęć edukacyjnych, szkoleń, kursów dla osób w różnym wieku, zarówno dla odbiorców prywatnych jak i firm. Korzysta Pani z przedmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie artykułu 43 ust. 1 ustawy o VAT, sporadycznie ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Chciałaby Pani rozszerzyć zakres świadczonych usług o usługi coachingowe dla osób indywidualnych, właścicieli jednoosobowych działalności, firm i ich pracowników.

Działalność gospodarczą prowadzi Pani od (…) r. Z uwagi na dominujący charakter działalności gospodarczej (art. 43 ust. 1 ustawy o VAT) oraz nieprzekroczenie kwoty 200.000 zł dla innych, pojedynczych usług, nie podlega Pani opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nie dokonuje/nie świadczy ani nie planuje Pani dokonywać dostawy towarów/świadczyć innych usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym usług prawniczych ani doradczych.

Na chwilę obecną wykonuje Pani jedynie działalność korzystającą ze zwolnienia przedmiotowego z VAT (usługi edukacyjne, art. 43 ust. 1 ustawy o VAT).

Wskazała Pani również, że nie przekroczyła Pani do tej pory w żadnym z okresów prowadzenia działalności gospodarczej limitu uprawniającego do zwolnienia (kwoty 200 000 tys. zł), co wynika z tego, że realizuje Pani wyłącznie usługi zwolnione przedmiotowo z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Czynności te nie wliczają się do limitu na mocy art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Przedmiot wniosku, czyli usługi coachingowe, dotyczą Pani planowanych działań przyszłych, które chce Pani wprowadzić do zakresu świadczonych usług.

Korzystała Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) w pojedynczych przypadkach.

Nie utraciła Pani prawa do ww. zwolnienia ani z niego nie zrezygnowała. Podstawową formą Pani działalności są usługi edukacyjne korzystające ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Obecnie korzysta Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) dla pojedynczych usług, które nie mieszczą się w kategorii przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Wątpliwości Pani dotyczą kwestii możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przy świadczeniu usług coachingowych.

Argumentuje Pani, że coaching to nie doradztwo (a działalność mająca charakter bardziej edukacyjny), wskazując „Wśród sposobów wykonywania pracy opisanych w ww. punkcie dowiadujemy się, że „do podstawowych działań wykonywanych przez trenera osobistego (coacha) należy m in. unikanie podpowiadania, sugerowania czy proponowania rozwiązań, osądzania i doradzania klientowi”, co w jasny i bezdyskusyjny sposób odróżnia go od profesjonalnych doradców.” Natomiast „głównym celem pracy trenera osobistego (coacha) jest wspomaganie rozwoju osobistego lub zawodowego oraz wspieranie realizacji celów wyznaczonych przez klienta (osobę uczestniczącą w procesie wspierania rozwoju). (\`(...)\`) Zadaniem trenera osobistego (coacha) jest zidentyfikowanie obszaru i rodzaju przyczyny zgłoszenia się klienta na sesję i zaproponowanie odpowiedniej ogólnej strategii i sposobu pracy”.

Odnoszą przywołane powyżej przepisy prawa do przedstawionego zdarzenia przyszłego i Pani stanowiska w kontekście zadanego pytania, należy stwierdzić, że skoro zamierza Pani świadczyć opisane we wniosku usługi coachingowe czyli wspomaganie rozwoju osobistego lub zawodowego oraz wspieranie realizacji celów wyznaczonych przez klienta (osobę uczestniczącą w procesie wspierania rozwoju), niestanowiące − jak wynika z treści wniosku – usług doradztwa, ani usług prawniczych, to świadczenie tych usług nie pozbawia Pani prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Podsumowując, przedmiotowe usługi coachingowe nie stanowią usług wyłączających prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku VAT, w sytuacji więc, gdy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie Pani wykonywać usług w zakresie doradztwa ani usług prawniczych, oraz, że przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym nie przekroczy kwoty 200 000 zł, to po rozszerzeniu profilu działalności o usługi coachingowe będzie Pani mogła korzystać ze zwolnienia określonego wart. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że nie przekroczy Pan limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej opisanej we wniosku, przekroczy kwotę 200.000 zł zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia również straci Pani, gdy wartość sprzedaży w latach następnych przekroczy 200 000 zł lub zacznie Pani wykonywać którąkolwiek z czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawczyni.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz.1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).