Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-575/08-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-09-16
Teza: Fakt posiadania przez Spółkę kopii karty 1 dokumentu SAD, zawierającej oryginalne pieczęcie urzędu celnego kraju importu potwierdzające, że towar dotarł i został odprawiony w procedurze importu, nie można uznać za dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. W związku z powyższym, przedmiotowy dokument nie uprawnia Wnioskodawcę do dokonania korekty podatku należnego w związku z eksportem towarów.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; eksport-eksport bezpośredni; eksport-eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2008 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 18 czerwca 2008 r., data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 23 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku należnego w związku z eksportem towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku należnego w związku z eksportem towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonał eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, a zgłoszenie wywozowe zostało sporządzone na podstawie Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD. Z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, Spółka opodatkowała sprzedaż stawką krajową 22%. Oryginał karty 3 SAD dokumentujący eksport, nie dotarł do Wnioskodawcy i pomimo interwencji nie został zwrócony z urzędu celnego ani od odbiorcy towaru. Nie jest również możliwe uzyskanie odpowiedniego zaświadczenia, że towary opuściły terytorium Wspólnoty z ostatniego urzędu celnego dokonującego odprawy, gdyż przepisy wewnętrzne danego kraju nie przewidują wystawiania takich zaświadczeń. Po kilku miesiącach Spółka otrzymała kopię karty 1 dokumentu SAD, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez urząd wywozu, na której znajdują się oryginalne pieczęcie urzędu celnego kraju importera na potwierdzenie, że towar dotarł i został odprawiony w procedurze importu.

Przez urząd celny wywozu rozumie się urząd celny, w którym zostało złożone zgłoszenie wywozowe, a urząd celny kraju importera to urząd celny wewnętrzny kraju importera właściwy ze względu na siedzibę importera uprawniony do dopuszczenia towaru do obrotu w kraju państwa importu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku zaginięcia oryginału karty 3 dokumentu SAD można dokonać korekty podatku należnego i zastosować 0% stawkę podatku VAT w związku z eksportem, w oparciu o potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez urząd wywozu kopię karty 1 SAD z oryginalną pieczęcią urzędu celnego importera, potwierdzającą że towar dotarł i został odprawiony w procedurze importu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zaginięcia oryginału karty 3 dokumentu SAD ma on prawo dokonać korekty podatku należnego, czyli prawo zastosowania stawki 0% w eksporcie, na podstawie otrzymanej kopii karty 1 dokumentu SAD, potwierdzonej przez urząd celny wywozu za zgodność z oryginałem, na której znajdują się oryginalne pieczęcie urzędu celnego kraju importera. Wynika to, zdaniem Wnioskodawcy z tego, że art. 41 ust. 6 i 9 ustawy nie określa wzoru dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Przepis nie zawiera wyraźnego wskazania, że musi to być potwierdzona pieczęcią urzędu celnego karta 3 dokumentu SAD. Przepisy wymagają tylko, aby w przypadku eksportu, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy, wywóz towarów był potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych. Natomiast w przypadku tzw. eksportu pośredniego (art. 2 pkt 8 ustawy o VAT) z dokumentu celnego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołuje interpretacje urzędów skarbowych: PP I 443/1/216/MH/05 z dnia 18 sierpnia 2005 r. Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego, PUS.II/443/22/2005 z dnia 6 kwietnia 2005 r. Podkarpackiego Urzędu Skarbowego, PI/005-2377/04/CIP/01 z dnia 20 grudnia 2004 r. Izby Skarbowej w Gdańsku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi eksport towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. EU L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

Art. 41 ust. 4 ustawy stanowi, iż w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, to stosownie do art. 41 ust. 7 ustawy, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

W myśl art. 41 ust. 8 ustawy, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Przedstawione wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie określają, jakiego rodzaju dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty powinien posiadać podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do zastosowania 0% stawki podatku. Wskazują jedynie, iż eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny, określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Zatem ustalając zakres zastosowania przepisów art. 41 ustawy, należy się odwołać do przepisów prawa celnego. Podatnik winien więc posiadać stosowne dokumenty spełniające warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Zgodnie z art. 793 ust. 2 lit. c i ust. 3 Rozporządzenia Komisji (EWG) z dnia 2 lipca 1993 r. Nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. L 253/1), urzędem celnym wyprowadzenia jest ostatni urząd celny zanim towary opuszczą obszar celny Wspólnoty, który nadzoruje i ostatecznie potwierdza fakt fizycznego wprowadzenia towarów.

Zatem w celu potwierdzenia wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty i co za tym idzie do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, należy posiadać dokument potwierdzony przez ostatni urząd celny przed opuszczeniem towarów obszaru celnego Wspólnoty.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy. Jednak z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, opodatkował przedmiotową dostawę stawką właściwą dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. Po kilku miesiącach Spółka otrzymała kopię karty 1 dokumentu SAD, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez urząd wywozu, na której znajdują się oryginalne pieczęcie urzędu celnego kraju importera potwierdzające, że towar dotarł i został odprawiony w procedurze importu.

W świetle powyższych regulacji stwierdzić należy, iż posiadany przez Wnioskodawcę dokument nie jest wystarczającym dowodem, z którego wynika, że towar został przemieszczony poza granice Wspólnoty.

Tym samym, fakt posiadania przez Spółkę kopii karty 1 dokumentu SAD, zawierającej oryginalne pieczęcie urzędu celnego kraju importu potwierdzające, że towar dotarł i został odprawiony w procedurze importu, nie można uznać za dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. W związku z powyższym, przedmiotowy dokument nie uprawnia Wnioskodawcę do dokonania korekty podatku należnego w związku z eksportem towarów.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego. Kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 16 września 2008 r. nr ILPP2/443-575/08-3/MR.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.