Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-610/10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-23
Teza: Czy pojęcie „aktywa” z zawartej przez strony w dniu 15 kwietnia 2010 r. umowy stanowi przedsiębiorstwo, bądź jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dostawa; opodatkowanie; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zobowiązanie; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2010 r. (data wpływu 31 maja 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 sierpnia 2010 r. (data wpływu 12 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania „aktywów” za przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania „aktywów” za przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 12 sierpnia 2010 r. o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 15 kwietnia 2010 r. została zawarta umowa pomiędzy … Sp. z o.o., a Wnioskodawcą, której przedmiot strony określiły w umowie jako sprzedaż przez Zainteresowanego na rzecz Przedsiębiorstwa … Sp. z o.o. aktywów, które strony określiły w umowie jako: „całkowita baza klientów sprzedającego oraz umowy dostawy wraz z towarami”.

Ze złożonego w dniu 12 sierpnia 2010 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż:

1.  Zakres działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę obejmuje:
    1.  produkcję napojów bezalkoholowych, produkcję wód mineralnych i pozostałych wód butelkowanych,
    2.  produkcję aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej,
    3.  produkcję pozostałego sprzętu elektrycznego,
    4.  naprawę i konserwację urządzeń elektrycznych,
    5.  sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów osobowych i furgonetek,
    6.  sprzedaż hurtową i detaliczną pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli,
    7.  sprzedaż hurtową realizowaną na zlecenie,
    8.  sprzedaż hurtową owoców i warzyw,
    9.  sprzedaż hurtową mięsa i wyrobów z mięsa,
    10.  sprzedaż hurtową mleka, wyrobów mleczarskich, olejów i tłuszczów jadalnych,
    11.  sprzedaż hurtową napojów alkoholowych,
    12.  sprzedaż hurtową napojów bezalkoholowych,
    13.  sprzedaż hurtową wyrobów tytoniowych,
    14.  sprzedaż hurtową cukrów, czekolady, wyrobów cukierniczych i piekarskich,
    15.  sprzedaż hurtową herbaty, kawy, bakalii i przypraw,
    16.  sprzedaż hurtową pozostałej żywności włączając ryby, skorupiaki i mięczaki,
    17.  sprzedaż hurtową niewyspecjalizowaną żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,
    18.  sprzedaż hurtową wyrobów tekstylnych,
    19.  sprzedaż hurtową odzieży i obuwia,
    20.  sprzedaż hurtową narzędzi technologii informacyjnej i komunikacyjnej,
    21.  sprzedaż hurtową maszyn, urządzeń i dodatkowego wyposażenia,
    22.  sprzedaż hurtową odpadów ze złomu,
    23.  sprzedaż hurtową niewyspecjalizowaną,
    24.  sprzedaż detaliczną prowadzoną w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,
    25.  pozostałą sprzedaż detaliczną prowadzoną w niewyspecjalizowanych sklepach,
    26.  sprzedaż detaliczną owoców i warzyw prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    27.  sprzedaż detaliczną mięsa i wyrobów z mięsa prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    28.  sprzedaż detaliczną ryb, skorupiaków i mięczaków prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    29.  sprzedaż detaliczną pieczywa, ciast, wyrobów ciastkarskich i cukierniczych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    30.  sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    31.  sprzedaż detaliczną wyrobów tytoniowych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    32.  sprzedaż detaliczną pozostałej żywności prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    33.  sprzedaż detaliczną artykułów używanych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach,
    34.  sprzedaż detaliczną wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzoną na straganach i targowiskach,
    35.  sprzedaż detaliczną wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzoną na straganach i targowiskach,
    36.  sprzedaż detaliczną prowadzoną przez domy sprzedaży wysyłkowej lub internet,
    37.  pozostałą sprzedaż detaliczną prowadzoną poza siecią sklepową, straganami i targowiskami,
    38.  sprzedaż związaną z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz działalność powiązana,
    39.  kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    40.  wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi,
    41.  pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,
    42.  zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie,
    43.  stosunki międzyludzkie (public relations) i komunikację,
    44.  pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,
    45.  działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,
    46.  pozostałe badania i analizy techniczne,
    47.  badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych,
    48.  działalność w zakresie specjalistycznego projektowania,
    49.  wynajem i dzierżawę.
2.  „Aktywa”, które stanowią przedmiot umowy sprzedaży składają się z całkowitej bazy klientów Wnioskodawcy oraz Umowy dostawy wraz z towarami, a więc prawa związane z zawartymi uprzednio przez Zainteresowanego z jego klientami umowami dostarczania wody mineralnej oraz rzeczy ruchome.
3.  Przedmiot sprzedaży nie będzie wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. nie będzie stanowił wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Przedmiot sprzedaży nie będzie również wyodrębniony na płaszczyźnie finansowej, tj. nie będzie posiadał samodzielności finansowej, pozwalającej na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Ponadto, na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji księgowej nie będzie możliwe przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionych działalności przez co nie będzie możliwe określenie ich wyniku finansowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pojęcie „aktywa” z zawartej przez strony w dniu 15 kwietnia 2010 r. umowy stanowi przedsiębiorstwo bądź jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, aktywa zdefiniowane w sposób określony w umowie nie stanowią przedsiębiorstwa, bądź jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i w związku z tym nie ma zastosowania do nich art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.

Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidzianego w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego zostaną spełnione, to taka dostawa do innego podmiotu nie będzie podlegała przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym. Ponadto, nie można traktować jako przedsiębiorstwo wyodrębnionej gospodarczo części będącej zespołem składników majątkowych i niemajątkowych, jeżeli nie będzie obejmować ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży.

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, czy też przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z treści wniosku oraz z uzupełnienia do wniosku wynika, że pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką z o.o. … została zawarta umowa, której przedmiot strony określiły w umowie jako sprzedaż przez zainteresowanego „aktywów”. „Aktywa”, które stanowią przedmiot umowy sprzedaży składają się z całkowitej bazy klientów Wnioskodawcy oraz Umowy dostawy wraz z towarami, a więc prawa związane z zawartymi uprzednio przez Zainteresowanego z jego klientami umowami dostarczania wody mineralnej oraz rzeczy ruchome. Przedmiot sprzedaży – wg oświadczenia Wnioskodawcy – nie będzie wyodrębniony ani na płaszczyźnie organizacyjnej, ani płaszczyźnie finansowej.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż przedmiotem sprzedaży były składniki majątku przedsiębiorstwa, a nie przedsiębiorstwo, gdyż nie zostały spełnione warunki zawarte w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Sprzedane przez Wnioskodawcę „aktywa” nie spełniają również definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wynikającej z art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ nie są organizacyjnie i finansowo wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie. Tym samym nie spełniają wszystkich kryteriów wymienionych w tym przepisie.

Zatem, w przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowania wyłączenie od opodatkowania wynikające z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym transakcja sprzedaży „aktywów”, jest czynnością podlegającą przepisom ustawy i opodatkowaną na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.