Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.786.2024.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Uznanie, czy Wnioskodawczyni może nadal odprowadzać
podatki w Polsce, opierając się na tym, że ośrodek interesów
życiowych znajduje się w Polsce, w którym kraju,
Wnioskodawczyni powinna odprowadzać podatki, czy nadal
pozostaje polskim rezydentem podatkowym oraz czy powinna
ubiegać się o certyfikat rezydencji podatkowej w Polsce.
Słowa kluczowe: Austria
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – na wezwania – pismem z 28 listopada 2024 r. (data wpływu 2 grudnia
    2024 r.) oraz pismem z 15 stycznia 2024 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pracuje Pani zdalnie dla Holenderskiego oddziału firmy (...), która w Polsce posiada numer
    NIP, ponieważ jest zarejestrowana jako pracodawca. Do tej pory podatek oraz składki Pani
    pracodawca rozliczał w Polsce. Od października 2024 r. rozpoczyna Pani studia w Austrii i
    tam będzie Pani przebywać większość dni w roku. Mimo studiów w Austrii Pani stała
    rezydentura i ośrodek interesów życiowych pozostaje w Polsce. Nadal posiada Pani tu
    stały meldunek oraz więzi rodzinne. Po zakończeniu studiów również planuje Pani wrócić
    do Polski. Pani pobyt w Austrii jest wyraźnie tymczasowy ze względu na podjęte studia.
    Regularnie wraca Pani do Polski, co najmniej raz w miesiącu, planuje również Pani
    kontynuować leczenie w kraju.
    Uzupełnienie
    Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do 24 października 2024 roku to
    (...), ul. (...). Od 24 października 2024 Pani stałym miejscem zamieszkania nadal pozostaje
    (...), ul. (...).
    W oddziale firmy holenderskiej jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Do 24
    października 2024 r. wykonywała Pani pracę zarówno z terytorium Polski, jak i z Austrii.
    Pracuje Pani zdalnie. Od 24 października 2024 r. pracę będzie Pani wykonywać z
    terytorium Austrii, w związku z podjęciem studiów stacjonarnych w (...).
    Od 24 października 2024 r., w 2025 roku w związku z podjęciem studiów będzie Pani
    przebywać w Austrii przez okresy przekraczające łącznie 183 dni w roku podatkowym.
    Wynagrodzenie jest i będzie wypłacane przez firmę posiadającą oddział w Holandii. Firma
    nie posiada oddziału w Polsce. Wynagrodzenie nie jest i nie będzie ponoszone przez
    zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w Austrii. Firma nie posiada oddziału
    w Austrii. Praca nie będzie wykonywana przez Panią za pośrednictwem stałej placówki
    posiadanej przez Panią w Austrii. Nie prowadzi Pani w Austrii działalności gospodarczej.
    Pytania
    1) Czy może Pani nadal odprowadzać podatki w Polsce, opierając się na tym, że Pani
      ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce?
    2) W którym kraju, powinna Pani odprowadzać podatki, czy nadal pozostaje Pani polskim
      rezydentem podatkowym?
    3) Czy powinna Pani ubiegać się o certyfikat rezydencji podatkowej w Polsce?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ze względu na ciągłe posiadanie ośrodka interesów życiowych w Polsce, pragnie Pani
    utrzymać swoją rezydenturę podatkową w tym kraju.
    Pobyt w Austrii jest dla Pani pobytem czasowym, związanym z kontynuacją nauki, Pani
    cała rodzina (rodzice) mieszka w Polsce i tu znajduje się centrum Pani interesów

    osobistych. Pani interesy gospodarcze są również związane z Polską. Posiada Pani
    rachunek bankowy w Polsce, na który wpływają Pani dochody. W Polsce posiada Pani
    również zobowiązania finansowe wynikające z zaciągniętego kredytu. Firma, która Panią
    zatrudnia ma oddział w Holandii, w Polsce jest zarejestrowana jako płatnik ZUS, zaliczki na
    podatek dochodowy od osób fizycznych uiszcza Pani samodzielnie.
    Uważa Pani, że może się ubiegać o certyfikat rezydencji podatkowej w Polsce, ponieważ
    nadal jest Pani obywatelem Polski ze stałym meldunkiem w Polsce.
    Leczy się Pani w Polsce, ma Pani tam rodzinę oraz regularnie przyjeżdża Pani do kraju.
    Pensję otrzymuje Pani również w złotówkach, a Pani pracodawca jest zarejestrowany w
    Polsce. Świadczy Pani u niego pracę zdalną dlatego może Pani przebywać czasowo w
    Austrii.
    To adres w Polsce jest Pani stałym miejscem zamieszkania, a po zakończeniu czasowego
    pobytu w Austrii (na czas studiów) planuje Pani wrócić do kraju.
    Ze względu na powyższe czynniki sądzi Pani, że kwalifikuje się Pani do uzyskania
    certyfikatu rezydencji podatkowej w Polsce na podstawie posiadania ośrodka interesów
    życiowych w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy
    Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów

    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium
    Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby
    na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie
    którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że pracuje Pani zdalnie zarówno z terytorium
    Polski, jak i z Austrii dla Holenderskiego oddziału firmy. Od października 2024 r.
    rozpoczyna Pani studia w Austrii i tam będzie Pani przebywać większość dni w roku. Od 24
    października 2024 r. pracę będzie Pani wykonywać z terytorium Austrii. Pani stałe miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych do 24 października oraz od 24 października 2024 r.
    jest w Polsce. Mimo studiów w Austrii Pani stała rezydentura i ośrodek interesów
    życiowych pozostaje w Polsce. Nadal posiada Pani tu stały meldunek oraz więzi rodzinne.
    Od 24 października 2024 r., w 2025 roku w związku z podjęciem studiów będzie Pani
    przebywać w Austrii przez okresy przekraczające łącznie 183 dni w roku podatkowym. Po
    zakończeniu studiów planuje Pani wrócić do Polski. Pani pobyt w Austrii jest wyraźnie
    tymczasowy ze względu na podjęte studia. Regularnie wraca Pani do Polski, co najmniej
    raz w miesiącu, planuje również Pani kontynuować leczenie w kraju.
    Po analizie przedstawionych przez Panią informacji stwierdzam, że spełnia Pani warunek,
    określony w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy, pozwalający uznać, że do października 2024 r. oraz

    od października 2024 r. posiadała/posiada i będzie Pani posiadać w Polsce miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w związku z posiadaniem ośrodka interesów
    życiowych w tym kraju. 24 października 2024 r. wyjechała Pani do Austrii tylko na studia, a
    nie na stałe. Pobyt w Austrii traktuje Pani jako tymczasowy. Ponadto, w Polsce posiada
    Pani centrum interesów życiowych. Po zakończeniu nauki zamierza Pani wrócić do Polski.
    Zatem podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega
    Pani w Polsce opodatkowaniu od całości uzyskanych dochodów, bez względu na miejsce
    ich uzyskiwania z uwzględnieniem właściwej Konwencji/umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski
    Jak wynika z art. 3 ust. 2b ustawy
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
        zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

    Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że do 24 października 2024 r. świadczyła Pani pracę
    zdalnie z terytorium Polski oraz z terytorium Austrii na rzecz Holenderskiego Oddziału
    Firmy na podstawie umowy o pracę. Od 24 października 2024 r. dla tej samej Firmy
    świadczy i będzie Pani świadczyć Pani pracę zdalnie z terytorium Austrii. Wynagrodzenie
    jest i będzie wypłacane przez firmę posiadającą oddział w Holandii. Firma nie posiada
    oddziału w Polsce. Wynagrodzenie nie jest i nie będzie ponoszone przez zakład lub stałą
    placówkę, którą pracodawca posiada w Austrii. Firma nie posiada oddziału w Austrii. Praca
    nie będzie wykonywana przez Panią za pośrednictwem stałej placówki posiadanej przez
    Panią w Austrii. Nie prowadzi Pani w Austrii działalności gospodarczej.
    Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami/Konwencjami o unikaniu
    podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego
    wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku
    podatkowego polskich rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą
    modyfikowany jest przez umowy/Konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania
    zawarte przez Polskę z krajem, w którym praca jest wykonywana.
    Zgodnie z zasadą wyrażaną w umowach/Konwencjach o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z
    umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium
    drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest
    rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie
    uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie
    miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce,
    w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje
    wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze
    to państwo, w którym praca jest wykonywana.
    W związku z faktem, że pracowała Pani na rzecz Firmy z Oddziałem w Holandii do 24
    października 2024 r. w Polsce oraz w Austrii, zaś od 24 października 2024 r. tylko w Austrii
    do opodatkowania dochodów uzyskanych na podstawie umowy o pracę zastosowanie w
    przedmiotowej sprawie będzie miała umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
    i od majątku, podpisana w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 224
    poz. 1921; Dz. U. z 2008 r. nr 222 poz. 1450).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy polsko – austriackiej:
      Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20, pensje, płace i inne
      podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym
      się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
      Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Zatem z treści art. 15 ust. 1 umowy wynika, że wynagrodzenia osób mających miejsce
    zamieszkania w Polsce, z pracy wykonywanej tylko na terytorium Polski, podlegają
    opodatkowaniu tylko w Polsce.
    Należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie
    Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 15
    ust. 1, ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy

    najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w
    którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym
    osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
    W świetle powyższego, wynagrodzenia z tytułu pracy najemnej otrzymywane przez Panią
    jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w
    Polsce, chyba że są to świadczenia osiągane z pracy najemnej wykonywanej na terytorium
    Austrii.
    Jak wynika art. 15 ust. 2 tej umowy:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce
      zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną
      wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w
      pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
      a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające
        łącznie 183 dni w danym roku podatkowym i
      b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który
        nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
      c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą
        pracodawca posiada w drugim Państwie.
    W sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 2 ww. umowy polsko –
    austriackiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy
    najemnej wykonywanej na terytorium Austrii podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
    Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że zgodnie z art. 15
    ust. 1 umowy ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie miejsca
    zamieszkania podatnika (w Polsce) oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana (w
    Austrii).
    Wskazała Pani, że do 24 października 2024 r. wykonywała Pani pracę z Polski i z Austrii, a
    od 24 października 2024 r. w 2025 r. w związku z podjęciem studiów będzie Pani
    przebywać w Austrii przez okresy przekraczające łącznie 183 dni w roku podatkowym.
    W konsekwencji, jeśli w danym roku przebywała i będzie Pani przebywała w Austrii poniżej
    183 dni to wszystkie warunki zostaną spełnione łącznie. Pani wynagrodzenie z pracy
    wykonywanej na rzecz pracodawcy holenderskiego podlega i będzie podlegało
    opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
    Jeśli natomiast w danym roku podatkowym przebywała i będzie Pani przebywała na
    terytorium Austrii ponad 183 dni to przesłanka określona w art. 15 ust. 2 lit. a) ww.
    Umowy nie zostanie spełniona. W tym przypadku Pani dochód z pracy wykonywanej na
    terytorium Austrii podlegało/ będzie podlegał opodatkowaniu – stosownie do art. 15 ust. 1
    ww. Umowy polsko – austriackiej – tj. zarówno w Polsce, jak i w Austrii.
    Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce co do zasady
    należy zastosować właściwą metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że art. 24 ust. 1 lit. a) ww. umowy polsko – austriackiej,
    został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji wielostronnej implementującej środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzonej w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r.
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369, dalej „Konwencja MLI”).
    Zarówno Polska, jak i Austria notyfikowały bowiem umowę polsko – austriacką do objęcia
    ww. Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku.

    Konwencja MLI, której celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych,
    została ratyfikowana przez Polskę 23 stycznia 2018 r., a przez Austrię 22 września 2017 r.
    Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski i dla Austrii jest 1 lipca 2018
    r.
    Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa, jak protokół zmieniający). W
    praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami
    Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).
    Dla celów stosowania prawa, postanowienia Konwencji MLI muszą być interpretowane
    równolegle z umową między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania, z uwzględnieniem stanowisk Umawiających się
    Państw w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.
    Stosownie do art. 34 ust. 1 Konwencji MLI:
      Konwencja wchodzi w życie z pierwszym dniem miesiąca następującego po upływie
      terminu trzech miesięcy kalendarzowych, następujących po dacie zdeponowania
      piątego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia.
    W myśl natomiast art. 34 ust. 2 ww. Konwencji:
      Dla każdego Sygnatariusza, który dokonuje ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia
      niniejszej Konwencji po zdeponowaniu piątego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub
      zatwierdzenia, niniejsza Konwencja wejdzie w życie z pierwszym dniem miesiąca
      następującego po upływie terminu trzech miesięcy kalendarzowych,
      rozpoczynającego bieg z datą zdeponowania przez tego Sygnatariusza jego
      instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia.
    Z kolei, zasady stosowania jej postanowień w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej
    wynikają z art. 35 ww. Konwencji.
    Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w art. 35 ust. 1 Konwencji MLI:
      Przepisy niniejszej Konwencji będą stosowane przez każdą Umawiającą się
      Jurysdykcję w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie
      niniejsza Konwencja:
      a) w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub
        zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na
        terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania
        takiego podatku wystąpi w pierwszym dniu lub po pierwszym dniu kolejnego roku
        kalendarzowego, który rozpoczyna się w dniu lub po dniu późniejszej z dat, z którą
        niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji,
        która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza
        Konwencja; oraz
      b) w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez tę Umawiającą się
        Jurysdykcję, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych
        rozpoczynających się w dniu lub po dniu, w którym upłynął termin sześciu
        miesięcy kalendarzowych (lub krótszy termin, w przypadku gdy wszystkie
        Umawiające się Jurysdykcje notyfikowały Depozytariuszowi, że ich zamiarem jest
        stosowanie takiego krótszego terminu), rozpoczynający bieg z późniejszą z dat, z
        którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się
        Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie
        niniejsza Konwencja.
    Postanowienia Konwencji MLI będą miały zastosowanie w odniesieniu do Umowy
    podatkowej począwszy od innych dat niż data wejścia w życie. Przy tym, poszczególne

    postanowienia Konwencji MLI mogą być stosowane w różnych datach, zależnie od rodzaju
    podatków (podatki pobierane u źródła lub inne podatki) oraz od wyborów dokonanych
    przez Umawiające się Państwa w ich stanowiskach w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.
    W konsekwencji, jeżeli również w ww. stanowiskach nie wskazano inaczej, to zgodnie z art.
    35 ust. 1 Konwencji MLI, postanowienia art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 Konwencji
    MLI będą miały zastosowanie w zakresie stosowania Umowy przez Polskę:
        w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub
        zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce,
        gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w dniu lub po
        dniu 1 stycznia 2019 r.; oraz
        w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, w zakresie
        podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub
        po dniu 1 stycznia 2019 r.
    W tym miejscu wskazać należy, że okresem podatkowym dla osoby fizycznej jest rok
    podatkowy. Stosownie do art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa,
    rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.
    Przepisy Konwencji MLI mają zastosowanie do dochodów z pracy najemnej wykonywanej
    na terytorium Austrii uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Zgodnie z art. 5 ust. 6 Konwencji MLI:
      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej
      się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z
      postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza
      Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z
      wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę
      drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także
      dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na
      terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona
      Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na:
      i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od
        dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;
      ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od
        majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od
      majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód
      lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma
      zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest
      zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta
      Umawiającą się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego
      dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
    Zatem, w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce
    uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy mogą być
    opodatkowane przez Austrię (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na
    opodatkowanie przez Austrię wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem
    uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Austrii), Polska
    zezwoli na:

    i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu
      zapłaconemu w Austrii;
    ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku
      zapłaconemu w Austrii.
    Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od
    majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub
    majątek, które mogą być opodatkowane w Austrii.
    Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy dochód uzyskany lub majątek
    posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony
    z opodatkowania w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od
    pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
    W związku z powyższym:
        dochody uzyskane przez Panią z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz
        holenderskiego pracodawcy podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce;
        dochody uzyskane przez Panią z pracy wykonywanej w Polsce oraz w Austrii, przy
        jednoczesnym przebywaniu w Austrii poniżej 183 dni podlegają i będą podlegać
        opodatkowaniu tylko w Polsce;
        dochody uzyskane przez Panią z pracy wykonywanej na terytorium Austrii na rzecz
        holenderskiego pracodawcy przy przebywaniu na terytorium Austrii powyżej 183
        dni, podlegają i będą podlegały opodatkowaniu, stosownie do art. 15 ust. 1 ww.
        Umowy polsko – austriackiej – tj. zarówno w Polsce, jak i w Austrii.
    W konsekwencji, Pani dochody jako osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce będą
    podlegały opodatkowaniu w Polsce. Opodatkowanie w Polsce Pani dochodów powoduje,
    że jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego, w którym winna Pani
    wykazać wszystkie osiągnięte dochody, tj. z pracy wykonywanej w Polsce oraz pracy
    wykonywanej w Austrii.
    W świetle art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z
      zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki
      na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
    Zatem, jeśli uzyskuje i będzie Pani uzyskiwała dochody ze stosunku pracy bez
    pośrednictwa płatnika jest i będzie Pani obowiązana do samodzielnego odprowadzania
    zaliczek na podatek dochodowy, w świetle art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy.
    Powyższe przepisy nie regulują sposobu potwierdzania/dokumentowania „polskiej
    rezydencji podatkowej”, w odróżnieniu np. od sytuacji stwierdzania miejsca zamieszkania
    podatnika dla celów podatkowych, dla której przewidziano certyfikat rezydencji (art. 5a
    pkt 21 ustawy o PIT).
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Certyfikat rezydencji oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla
      celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa
      miejsca zamieszkania podatnika.
    Certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację
    podatkową, potwierdzającym – miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych,
    którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych jest miejsce
    zamieszkania. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że – na moment
    wydania tego dokumentu, bądź na moment w nim określony – stan faktyczny wskazany w

    jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów
    prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu;
    może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów
    faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności faktycznych.
    Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np. oświadczenie w formie mailowej
    czy papierowej, dokument potwierdzający prowadzenie przez określony podmiot
    działalności gospodarczej na terytorium danego kraju, oświadczenie podatnika, odpis z
    właściwego rejestru handlowego, a nawet informacja o nadaniu numeru identyfikacji
    podatkowej, czy też decyzja podatkowa). Certyfikat stanowi środek dowodowy (wyłączny)
    posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju i umożliwia zastosowanie
    postanowień stosownej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
    Certyfikat rezydencji stanowi jedynie środek dowodowy. Skoro posiada Pani w Polsce
    nieograniczony obowiązek podatkowy to może Pani wystąpić o wydanie polskiego
    certyfikatu rezydencji.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Wydając interpretację odniosłem się jedynie do opodatkowania uzyskanych przez Panią
    dochodów. Nie mogłem odnieść się do Pani obowiązku odprowadzania na terytorium
    Polski składek społecznych i zdrowotnych, ponieważ nie mam do tego uprawnień.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej