Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.667.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Planowana transakcja sprzedaży udziałów w działkach nie
będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych związanych z planowaną transakcją sprzedaży udziałów w
    działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło do Organu 4
    września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą (ani obecnie ani w przeszłości) działalności
    gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług.
    W 2011 r. w wyniku nagłej śmierci ojca została Pani półsierotą. Wobec braku wsparcia
    współmałżonka Pani matka nie była w stanie kontynuować działalności rolniczej na
    dotychczasową skalę, która stanowiła główne źródło utrzymania rodziny. Ze względu na
    naukę ani Pani, ani Pani siostra nie byłyście w stanie wesprzeć mamy w prowadzeniu
    gospodarstwa rolnego. Od tego czasu głównym źródłem utrzymania stały się przychody z
    najmu prywatnego powierzchni magazynowej (zwolnione z PTU).
    W związku z niespodziewaną śmiercią taty, ze względu na brak testamentu, nabyła Pani w
    drodze dziedziczenia ustawowego udziały w nieruchomościach, które stanowiły własność
    Pani ojca. W drodze postępowania spadkowego w 2011 r. nabyła Pani:
        1/3 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 2 w miejscowości (...), gmina
        (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), dla której zgodnie z uchwalonym w
        2004 r. Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie
        terenu to tereny zabudowy usługowo-produkcyjnej i usług zieleni;
        1/3 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 3 w miejscowości (...), gmina
        (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), dla której zgodnie z uchwalonym w
        2004 r. Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie
        terenu to tereny zieleni naturalnej;
        1/6 udziału w nieruchomościach o numerach ewidencyjnych 4/1 i 4/2 w
        miejscowości (...), gmina (...) objętych księgą wieczystą o numerze (...), które do 2025
        r. stanowiły jedną działkę o numerze ewidencyjnym 4. Obecnie procedowany jest

        dalszy podział nieruchomości o numerze ewidencyjnym 4/2 na 18 działek.
        Nieruchomości te w ewidencji gruntów i budynków oznaczone są jako grunty rolne
        i nie są objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Działka nr 4
        /1 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkami
        gospodarczymi i magazynowymi (przychody z najmu prywatnego powierzchni
        magazynowej są zwolnione z PTU);
        1/18 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 5 w miejscowości (...),
        gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w ewidencji gruntów i
        budynków oznaczona jest grunty rolne. Nieruchomość nie jest objęta Miejscowym
        Planem Zagospodarowania Przestrzennego;
        1/18 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 6 w miejscowości (...),
        gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w ewidencji gruntów i
        budynków oznaczona jest jako grunty rolne. Nieruchomość nie jest objęta
        Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego;
        1/18 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 7 w miejscowości (...),
        gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w ewidencji gruntów i
        budynków oznaczona jest jako grunty rolne. W uchwalonym w 2002 r. Miejscowym
        Planie Zagospodarowania Przestrzennego nieruchomość jest przeznaczona pod
        tereny otwarte - zieleń;
        1/18 udziału w nieruchomościach o numerze ewidencyjnym 1/1, 1/2, 1/3 i 1/4 w
        miejscowości (...), gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w
        ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest grunty rolne. W uchwalonym w 2006
        r. Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie terenu to
        tereny usług i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej;
        1/18 udziału w nieruchomościach o numerze ewidencyjnym 1/5 i 1/6 w
        miejscowości (...), gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w
        ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest grunty rolne przeznaczone pod drogi
        wewnętrzne, jednak współwłaściciele działek nie podjęli i nie planują
        podejmowania żadnych działań w celu utwardzenia nawierzchni dróg
        wewnętrznych. Działki nr 1/1, 1/2, 1/5, 1/6, 1/3 oraz 1/4 zostały wydzielone na
        wniosek właścicieli z działki nr 1 w 2009 r. (w wyniku podziału wydzielono również
        działkę nr 1/7, która została sprzedana w 2010 r. oraz działkę 1/8, która została
        wydzielona pod gminną drogę publiczną i przeszła na własność Gminy (...)).
        Podkreślić należy, że wyodrębnienia ww. działek dokonano wyłącznie w drodze
        podziału geodezyjnego, działki nie są ogrodzone i brak jest jakiegokolwiek
        fizycznego rozgraniczenia poszczególnych nieruchomości;
        1/18 udziału w nieruchomości o numerze ewidencyjnym 8 w miejscowości (...),
        gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w ewidencji gruntów i
        budynków oznaczona jest jako grunty rolne. W uchwalonym w 2006 r. Miejscowym
        Planie Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie terenu to tereny usług i
        zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W maju bieżącego roku podpisana
        została przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości.

    W tym samym postępowaniu spadkowym nabyła Pani 1/18 udziału w działce u numerze
    ewidencyjnym 9 w miejscowości (...), gmina (...), która w uchwalonym w 2006 r.
    Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczona była jako teren
    usług, produkcji, składów i magazynów. W 2016 r. działka została sprzedana na podstawie
    aktu notarialnego Repertorium A nr (...). Transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Dopuszcza Pani możliwość sprzedaży każdej z działek w przyszłości, w przypadku
    pojawienia się potencjalnego nabywcy. Wraz z pozostałymi współwłaścicielami rozważa
    Pani sprzedaż działek nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 pojedynczo bądź łącznie. Ze względu na fakt, że
    działki te podlegają współwłasności 7 osób nie jest możliwe swobodne korzystanie ze
    zwykłego wykonywania praw własności. Nie jest również możliwy wtórny podział działek w
    celu zniesienia współwłasności, gdyż zapisy Miejscowego Planu Zagospodarowania
    Przestrzennego mówią, że minimalna wielkość działki przed skanalizowaniem terenu
            2  2wynosi 2 000 m, minimalna wielkość działki po skanalizowaniu terenu to 1 000 m, plan
    dopuszcza obniżenie ustalonych powierzchni działek o 5%. Mając na uwadze, że łączna
    powierzchnia ww. działek to ok. 10 000 mkw to proporcjonalnie przypada Pani udział
    około 556 mkw, co jest powierzchnią znacznie poniżej limitów wynikających z wyżej
    przedstawionych postanowień MPZP. Dla terenów oznaczonych w planie miejscowym jako
    tereny usług i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej plan zakazuje wtórnego podziału
    istniejących działek, jeżeli w wyniku takiego podziału wielkości działek będą mniejsze niż
    określone w planie minimalne wielkości działek budowlanych.
    W 2018 r. zakupiła Pani działkę budowlaną o numerze ewidencyjnym 10 w miejscowości
    (...), gmina (...), objętej księgą wieczystą o numerze (...), która w ewidencji gruntów i
    budynków oznaczona jest jako grunty rolne. W uchwalonym w 2002 r. Miejscowym Planie
    Zagospodarowania Przestrzennego nieruchomość została przeznaczona pod tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Podkreśla Pani, że żadna z działek nie była
    przez Panią użytkowana w żadnej działalności, w tym rolniczej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Udział w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 wydzielonych z działki nr 1 od momentu
    nabycia w drodze dziedziczenia w 2011 r. nie był przez Panią wykorzystywany na żadne
    cele, w tym na cele prywatne/osobiste. Działki te nie były również oddane w dzierżawę,
    najem ani do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
    We wniosku z 6 sierpnia 2025 r. wskazała Pani, że dopiero rozważa Pani sprzedaż - na
    chwilę obecną nie zostały przez Panią podjęte żadne kroki w celu poszukiwania
    potencjalnych nabywców, natomiast jedyną rozważaną przez Panią możliwą formą jest
    zwykła forma ogłoszenia - ogłoszenie w Internecie, ogłoszenie w formie baneru i/lub
    skorzystanie z usług pośrednictwa nieruchomości.
    W stosunku do działek nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 nie poczynione zostały działania
    dotyczące zwiększenia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia nieruchomości. Tak jak
    zostało to przedstawione we wniosku z 6 sierpnia 2025 r. Wyodrębnienia ww. działek
    dokonano wyłącznie w drodze podziału geodezyjnego, działki nie są ogrodzone i brak jest
    jakiegokolwiek fizycznego rozgraniczenia poszczególnych nieruchomości. Dokonany
    podział działki nr 1 obligował zgodnie z nadrzędnymi przepisami prawa do wydzielenia
    również dróg wewnętrznych, jednak współwłaściciele działek nie podjęli i nie planują
    podejmowania żadnych działań w celu utwardzenia nawierzchni dróg wewnętrznych.
    Działki nie zostały uzbrojone w urządzenia wodociągowe, kanalizacji sanitarnej ani
    energetycznej. Dla ww. działek nie występowano o warunki zabudowy, ponieważ teren
    objęty jest miejscowym planem zagospodarowania uchwalonym w 2006 r.
    We wniosku z 6 sierpnia 2025 r. podała Pani informację, że została podpisana umowa
    przedwstępna sprzedaży działki nr 8. Informuje Pani, że 13 sierpnia 2025 r. został
    podpisany ostateczny akt notarialny finalizujący sprzedaż nieruchomości (Repertorium A
    nr (...)).

    Zarówno z tytułu sprzedaży działki nr 9, jak i 8 nie występowała Pani jako czynny podatnik
    VAT.
    W związku z rozważaną przez Panią sprzedażą działek nie udzieliła Pani ani nie planuje
    udzielić innemu niż Kupujący podmiotowi/osobie pełnomocnictwa.
    Pytania
    1) Czy przy sprzedaży nieruchomości nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 (oraz sprzedaży udziału w
      działkach nr 1/5 oraz 1/6 przeznaczonych na drogi wewnętrzne) transakcja będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2) Czy samodzielne wystawienie ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości nr 1/1, 1/2, 1/3, 1
      /4 (oraz sprzedaży udziału w działkach nr 1/5 oraz 1/6 przeznaczonych na drogi
      wewnętrzne) (baner, ogłoszenie na portalach branżowych itp.) lub zaangażowanie
      profesjonalnej agencji pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wpłynie na
      obowiązek opodatkowania transakcji sprzedaży podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Transakcja nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a doprowadzenie
    mediów i korzystanie z usług profesjonalnych pośredników nie ma wpływu na
    opodatkowanie VAT.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz.U.2024.361) działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W przedstawionym przypadku nabyła Pani nieruchomości w drodze zakupu na własne
    cele mieszkaniowe lub w drodze dziedziczenia, co stanowi podstawę do wykluczenia Pani
    z grona podatników podatku od towarów i usług, ponieważ przedmiot potencjalnej
    transakcji nie został nabyty w celach odsprzedaży ani wykonywania innych działalności w
    ramach działalności gospodarczej, lecz stanowi Pani majątek osobisty.
    Rozważa Pani sprzedaż nieruchomości będącej Pani własnością, co wynika z prawa
    dysponowania własnym mieniem. Potencjalna sprzedaż nie będzie spełniać przesłanek do
    zakwalifikowania jej jako działalności gospodarczej zgodnie z Ustawą o swobodzie
    działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r. (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 173 poz. 1807).
    Poza dokonanym podziałem, działki są w niezmienionym stanie, nie dokonywano na nich
    żadnych inwestycji, uzbrojenia, a więc nie zaangażowała Pani żadnych środków
    podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o PTU.
    W Pani przypadku, co do żadnej z nieruchomości nie można mówić o aktywnych
    działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, a jedynie o zarządzaniu i dysponowaniu
    prywatnym majątkiem.
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane w wyroku Trybunału (druga izba) z 15
    września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez
    Naczelny Sąd Administracyjny - Polska) - Jarosław Słaby (C-180/10) Emilian Kuć, Halina
    Jeziorska-Kuć (C-181/10) przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10), Dyrektorowi Izby
    Skarbowej w Warszawie (C-181/10) (Sprawy połączone C-180/10 i C-181/10), zgodnie z
    którym:
      „Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze
      zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu
      zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt

      przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
      dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, zmienionej
      dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
      następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba
      ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie
      obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
      producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
      dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot
      prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za
      podatnika podatku od wartości dodanej”.
    Przy ewentualnej sprzedaży nieruchomości planuje Pani umieścić ogłoszenie na
    wyspecjalizowanym portalu internetowym lub skorzystać z agencji zajmującej się obrotem
    nieruchomościami. Według Pani takiej czynności nie można klasyfikować jako
    specjalistyczne działania marketingowe stosowane przez podmioty zajmujące się obrotem
    nieruchomościami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sam zamiar
    umieszczenia ogłoszenia jest standardowym działaniem podejmowanym przez osobę,
    która chce dokonać sprzedaży nieruchomości, a więc nie można takiego działania
    traktować jako przejaw aktywnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, co
    również potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem I FSK 1888/17 z 3 lipca 2020
    r. We wskazanym orzecznictwie NSA podkreśla również, że:
      „przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać
      działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a
      nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które
      łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
      zarządu majątkiem prywatnym”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;

      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w
    nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży udziałów w
    działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż udziałów w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu
    do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziałów w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 nie
    będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia udziałów w
    działkach, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Z wniosku wynika, że w 2011 r. nabyła Pani w drodze dziedziczenia ustawowego udziały w
    nieruchomościach, m.in.: 1/18 udziału w nieruchomościach o nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 oraz
    1/6. Działki nr 1/1, 1/2, 1/5, 1/6, 1/3 i 1/4 zostały wydzielone z działki nr 1 na wniosek
    właścicieli w 2009 r. Udziały w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 od momentu

    nabycia nie były przez Panią wykorzystywane na żadne cele, w tym na cele prywatne
    /osobiste. Działki te nie były również oddane w dzierżawę, najem ani do używania na
    podstawie innych umów o podobnym charakterze.
    Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą (ani obecnie ani w przeszłości) działalności
    gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Żadna z działek nie była przez Panią użytkowana w żadnej działalności, w tym rolniczej.
    Dokonała Pani sprzedaży udziału w działce nr 9 oraz udziału w działce nr 8, z tytułu tej
    sprzedaży nie występowała Pani jako czynny podatnik VAT.
    Należy podkreślić, że w stosunku do działek nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 nie poczynione
    zostały przez Panią działania dotyczące zwiększenia wartości nieruchomości,
    uatrakcyjnienia nieruchomości. Działki nie są ogrodzone, nie zostały uzbrojone w
    urządzenia wodociągowe, kanalizacji sanitarnej ani energetycznej. Nie podjęła i nie
    planuje Pani podejmowania żadnych działań w celu utwardzenia nawierzchni dróg
    wewnętrznych. Dla ww. działek nie występowano o warunki zabudowy.
    Rozważa Pani sprzedaż przedmiotowych działek pojedynczo bądź łącznie. W związku z
    planowaną sprzedażą działek nie udzieliła Pani ani nie planuje udzielić innemu niż
    Kupujący podmiotowi/osobie pełnomocnictwa. Na chwilę obecną nie zostały przez Panią
    podjęte żadne kroki w celu poszukiwania potencjalnych nabywców, natomiast jedyną
    rozważaną przez Panią możliwą formą jest zwykła forma ogłoszenia - ogłoszenie w
    Internecie, ogłoszenie w formie baneru i/lub skorzystanie z usług pośrednictwa
    nieruchomości.
    Podejmowane działania takie jak ogłoszenie w Internecie, ogłoszenie w formie baneru i
    /lub skorzystanie z usług pośrednictwa nieruchomość przy sprzedaży udziałów w
    działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 oraz udziałów w działkach nr 1/5 i 1/6 (przeznaczonych na
    drogi wewnętrzne), które mają na celu znalezienie potencjalnego nabywcę działek - nie
    wpłynie na obowiązek opodatkowania transakcji sprzedaży podatkiem VAT, gdyż nie
    wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziałów w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądza, iż sprzedaż udziałów w ww. działkach wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we
    wniosku wskazuje, że Pani aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w
    sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziałów w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 wystąpi Pani w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży udziałów w ww. działkach będzie
    Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Pani zaangażowania, w
    odniesieniu do sprzedaży udziałów w ww. działkach nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    planowana transakcja sprzedaży udziałów w działkach nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 oraz udziałów
    w działkach nr 1/5 i 1/6 (przeznaczonych na drogi wewnętrzne) nie będzie stanowiła
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego dla
    pozostałych współwłaścicieli gruntu.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne
    kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.