Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.124.2025.2.KGD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
prawa-prawa autorskie
programowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 sierpnia 2025
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 7 maja 2022 r. pod
    firmą X, prowadzoną pod adresem ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...)
    i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od
    samego początku prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647
    z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek
    liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wniosek dotyczy stanu faktycznego, niezmiennego przez lata podatkowe od 2022 roku, w
    tym również 2023, 2024, 2025. Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi IP Box również w
    przyszłości, o ile stan faktyczny wskazany we wniosku nie ulegnie znaczącej zmianie. Ulec
    modyfikacji mogą jedynie wymagania konkretnego klienta, które są z natury inne w
    każdym kolejnym zleceniu, które realizuje Wnioskodawca. Charakter twórczy prac oraz
    efekt w postaci dokumentacji stanowiącej program komputerowy pozostanie bez zmian.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą a kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. Praca nad wytworzeniem dokumentacji - tworzenie nowych funkcjonalności
      /konfiguracji w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie środowisk testowych,

      pozwalających na weryfikację końcowemu odbiorcy oraz udzielenie wsparcia
      kontrahentowi podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy
      technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych
      błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże
      błędów;
    2. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów
    Wnioskodawca realizuje zlecenia na rzecz swoich kontrahentów z branży
    programistycznej, a w szczególności tworzy on dokumentację techniczną w ramach
    projektów integracyjnych z wykorzystaniem produktów i oprogramowania zarówno z
    zakresu bezpieczeństwa, jak i sieci, zarządzania czy automatyzacji.
    Dokumentacja ta obejmuje:
    (...)
    Rola Wnioskodawcy koncentruje się na tworzeniu dokumentacji technicznej oraz
    środowisk testowych, które opisują logikę działania, konfigurację i integrację tych
    rozwiązań w ramach środowiska klienta.
    Każda aplikacja objęta dokumentacją różni się zakresem działania, zależnie od jej
    przeznaczenia, architektury oraz potrzeb danego klienta. W zależności od kontekstu
    projektowego może to być np. komponent odpowiedzialny za kontrolę dostępu,
    zarządzanie politykami, wykrywanie anomalii, automatyzację działań, analizę ruchu w sieci
    lub integrację z innymi systemami zarządzania.
    W dokumentacji Wnioskodawca skupia się przede wszystkim na:
    - opisie funkcjonalnym aplikacji w środowisku klienta (jakie zadania spełnia i jakie procesy
      wspiera),
    - sposobie jej integracji z innymi elementami infrastruktury (np. usługi katalogowe,
      systemy zgłoszeniowe, narzędzia analityczne),
    - logice przepływu danych pomiędzy komponentami systemu,
    - konfiguracji wymaganych do wdrożenia oraz uruchomienia aplikacji w konkretnym
      scenariuszu,
    - zależnościach między aplikacją a komponentami sieciowymi lub systemami
      zewnętrznymi,
    - przykładowych przypadkach użycia (np. scenariusze testowe, zachowanie w określonych
      warunkach).
    Aplikacje wykorzystywane są przez klientów końcowych w bardzo zróżnicowany sposób
    od codziennego zarządzania siecią i dostępem użytkowników, przez monitorowanie stanu
    bezpieczeństwa, po automatyzację działań operacyjnych i raportowanie. W zależności od
    skali organizacji i jej wymagań, aplikacje te mogą działać jako samodzielne rozwiązania lub
    w ramach większej platformy integracyjnej.
    W zależności od charakteru projektu, dokumentacja może obejmować opisy API, struktur
    danych, przepływów autoryzacyjnych, diagramy integracji oraz przykładowe fragmenty
    skryptów czy konfiguracji. Do realizacji tych zadań wykorzystywane są różnorodne
    narzędzia i technologie, które można podzielić na kilka kategorii:
    a) Technologie wspierające integrację i testy;
      (...)

    b) Narzędzia dokumentacyjne i biurowe:
      (...)
    c) Zarządzanie projektami i koordynacja:
      (...)
    W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca często proponuje nowe podejścia i
    narzędzia, które wcześniej nie były stosowane w organizacji klienta. Przykładowo:
    a) Automatyzacja środowisk testowych i wdrożeniowych w niektórych projektach
      Wnioskodawca zaproponował i przygotował środowiska testowe, które można łatwo
      odtworzyć lub uruchomić na maszynach wirtualnych. Zastosowano do tego skrypty
      (...), co znacznie przyspieszyło proces testowania i umożliwiło zespołowi klienta lepsze
      zrozumienie integracji oraz działania komponentów;
    b) Opis najlepszych praktyk (best practices) tam, gdzie było to potrzebne, Wnioskodawca
      dostarczył dokumentację zawierającą konkretne rekomendacje dotyczące konfiguracji,
      struktury środowiska czy sposobu zarządzania komponentami. W wielu przypadkach
      były to pierwsze tak szczegółowe opisy w firmie klienta.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z
    dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie program
    komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując
    interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z
    oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym
    przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
      rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź
      przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak
      red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 -
      art. 74);
    - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Lodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubL; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    programy komputerowe opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują
    m.in. tworzenie dokumentacji technicznej oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio
    prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na
    rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym,
    gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca
    wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego
    wytworzony. Ustawodawca, jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej
        - Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na
        wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej
        5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
        oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto,
        dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
        czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
        tworzonej przez Niego dokumentacji. Należy również podkreślić, że prowadzenie
        księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se. Koszt poniesiony
        na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie
        porady prawnej) i nie obejmuje opłaty ustawowej za wniosek o interpretację
        indywidualną. W tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość
        otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
        działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
        element prowadzenia działalności gospodarczej;
    b) koszty użytkowania samochodu
      Koszty związane z użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny
      transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego
      oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych
      urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
      programowania. Podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem
      oprogramowania. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na
      paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych
      Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić
      koszty związane z wyposażeniem biura. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio
      przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy
      przyjąć, że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
      niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
      Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów
      biurowych rozumie koszty dotyczące zakupu: biurka, krzesła, tonerów do drukarki,
      papieru, długopisów;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego
      Należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe,
      które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej w branży
      programistycznej. Tworzenie dokumentacji technicznej programu zdecydowanie
      wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego.
      Komputer jest podstawowym narzędziem pracy; natomiast pozostały w tej branży, a
      sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą
      pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
      wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności
      związanej z tworzeniem programów komputerowych.
      Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki, mikrofon, modem, router,
      ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, myszkę do komputera,
      serwery;
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie

      Najnowsze oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zleceń na rzecz
      kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny w działalności Wnioskodawcy.
      Poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją
      pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku programistycznym;
    f) składki na ubezpieczenia społeczne
      Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia
      społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i
      Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Niniejsze obciążenia są
      obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w
      Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      związanych z tworzeniem dokumentacji technicznej. Również nie można zapominać o
      celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w
      razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej
      perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    g) koszty dokształcenia zawodowego
      Koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura branżowa, udział w szkoleniach,
      konferencjach, certyfikaty. W tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia
      wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
      ciągłym zmianom. Programy komputerowe wytwarzane są przede wszystkim na
      podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu
      decydujące znaczenie mają posiadane przez niego informacje i wiedza specjalistyczna.
      W tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe
      technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty.
    Od 7 maja 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstają programy
    komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o
    PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę
    jako twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych we
    wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia.
    Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności

    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    – „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
    – Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12)”.
    Efekty prac Wnioskodawcy wpisują się w powyżej wskazane definicje. Wszystkie czynności,
    które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadzą do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są autorskie
    prawa majątkowe.
    Wskazane w opisie sprawy działania nie stanowią katalogu zamkniętego wykonywanych
    programów. Stanowią one jedynie przykład mający na celu unaocznienie Organowi
    faktyczne wykonywanie działalności polegającej na wytworzeniu programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca zainteresowany jest uzyskaniem rozstrzygnięcia czy charakter
    prowadzonej przez niego twórczej działalności, polegającej na tworzeniu programów
    komputerowych w sposób systematyczny i innowacyjny stanowi działalność badawczo-
    rozwojową. Wniosek nie dotyczy uzyskania rozstrzygnięcia w zakresie konkretnego
    programu komputerowego (programów komputerowych), gdyż Wnioskodawca na bieżąco
    przyjmuje nowe zlecenia, których charakter i założenie jest takie samo, tj. wytworzenie lub
    rozwinięcie/ulepszenie programu komputerowego tak, żeby spełniał określone
    wymagania. Jak zostało wskazane we wniosku, Wnioskodawca zamierza korzystać z ulgi
    również w odniesieniu do projektów realizowanych w przyszłości, o ile przedstawiony stan
    faktyczny się nie zmieni. Stąd w opisie stanu faktycznego wskazano katalog otwarty
    realizowanych projektów, poprzez użycie słowa „przykładowe”. W przeciwnym razie
    najmniejsza techniczna zmiana (nawet niemająca znaczenia pod kątem uznania
    działalności za działalność badawczo-rozwojową), polegająca na zmianie nazwy programu
    /zmianie jego przeznaczenia/ zmianie konkretnych funkcjonalności jakie wprowadzono w
    działalności kontrahenta/ zmianie technologii i narzędzi wykorzystanych w działalności
    Wnioskodawca – miałaby swój skutek w utracie mocy ochronnej interpretacji, co
    uderzałoby wprost w interes Wnioskodawcy. Nie jest to skutek, który Wnioskodawca
    chciałby uzyskać, biorąc pod uwagę rzeczywisty przedmiot wniosku, jakim jest zawarta:
    · w pytaniu nr 1. – prośba o zinterpretowanie czy Wnioskodawca prowadzi działalność
      badawczo-rozwojową w odniesieniu do „bezpośrednio podejmowanej przez
      Wnioskodawcę działalności polegającej na współtworzeniu programów
      komputerowych”
    · w pytaniu nr 2. - prośba o zinterpretowanie czy „odpłatne przeniesienie prawa
      autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach

      wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej”.
    Pytania interpretacyjne nie odnoszą się zatem do działalności polegającej na tworzeniu
    konkretnego programu komputerowego, tylko do ogółu zleceń programistycznych
    realizowanych przez Wnioskodawcę, których charakter został szczegółowo opisany we
    wniosku, oraz doprecyzowany zostanie poprzez udzielenie poniższych odpowiedzi.
    Wnioskodawca zawarł we wniosku odniesienia do kilku przykładowych realizowanych
    bądź zrealizowanych projektów, które miały wyłącznie na celu unaocznienie Organowi
    rzeczywiste wykonywanie działalności, polegającej na wytwarzaniu programów
    komputerowych. Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On programy
    komputerowe ma charakter twórczy, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada cechy kreatywności, nowatorskości, jest oryginalna w pomyśle i nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Praca Wnioskodawcy polega na tworzeniu dokumentacji opisującej opracowany przez
    Niego program komputerowy, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż
    istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    programisty czy też architekta oprogramowania polega na doborze najbardziej wydajnych
    i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez Wnioskodawcę na rzecz
    Zleceniodawcy ulepsza i rozwija działanie starych programów lub też Wnioskodawca
    tworzy zupełnie nowe funkcjonalności.
    Nieodłącznym elementem pracy Wnioskodawcy jest dobór najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu
    art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co
    wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie
    posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie stworzyć programu
    komputerowego. Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym
    razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie
    zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje
    produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, w której
    następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem

    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych.
    Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie wielu procesów.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on programy komputerowe, ma
    charakter indywidualny oraz jest wyrazem własnej twórczości Wnioskodawcy. Posiada
    również charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb rynku i danego projektu. Wnioskodawca
    jest w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności, tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX).
    Przykładowe technologie informatyczne wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy
    zostały wyszczególnione i opisane w treści wniosku.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    W stosunku do działalności Wnioskodawcy rozwijane oprogramowanie ma nowy, bardziej
    innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do rozwijanego oprogramowania.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy program komputerowy podejmowana
    jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem określonych do osiągnięcia
    celów. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do współpracy, którą
    zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Prace realizowane są w sposób
    zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i działającego
    oprogramowania), przy czym harmonogram ustala każdorazowo we własnym zakresie
    Wnioskodawca. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z
    praktyki Wnioskodawcy, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo
    zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z
    pojęciem działania zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    Każde oprogramowanie posiada harmonogram prac, które są każdorazowo realizowane.
    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.

    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Z każdym
    kolejnym zleceniem, Wnioskodawca realizuje cel, o którym mowa powyżej. Postępuje przy
    tym zgodnie z wymaganiami danego zlecenia.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Zakupione licencje na oprogramowanie były, są i będą instalowane w celu poprawnego
    działania komputera/laptopa lub tworzenia programów komputerowych będących
    przedmiotem wniosku. Licencje stanowią wartości niematerialne i prawne w działalności
    Wnioskodawcy, jeżeli przewidywany okres ich użytkowania jest dłuższy niż rok. Przeważnie
    takie licencje nabywa się w okresach rocznych lub krótszych niż rok. Zakupione licencje na
    oprogramowanie nie będą stanowić nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika
    nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        f) składki na ubezpieczenia społeczne,
        g) koszty dokształcenia zawodowego,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób

    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez klienta.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie
    wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w

    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej, bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych

    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która – jego zdaniem – stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w
    roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    a+b*1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W
    związku z wykonywaną działalnością, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) składki na ubezpieczenia społeczne,
    g) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność, stanowiącą – zdaniem
    Wnioskodawcy – działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan zlecenia na rzecz swoich
    kontrahentów z branży programistycznej, a w szczególności tworzy dokumentację
    techniczną w ramach projektów integracyjnych z wykorzystaniem produktów i
    oprogramowania zarówno z zakresu bezpieczeństwa, jak i sieci, zarządzania czy
    automatyzacji.
    Dokumentacja ta obejmuje:
    (...)
    Pana rola koncentruje się na tworzeniu dokumentacji technicznej oraz środowisk
    testowych, które opisują logikę działania, konfigurację i integrację tych rozwiązań w
    ramach środowiska klienta.
    Każda aplikacja objęta dokumentacją różni się zakresem działania, zależnie od jej
    przeznaczenia, architektury oraz potrzeb danego klienta. W zależności od kontekstu
    projektowego może to być np. komponent odpowiedzialny za kontrolę dostępu,
    zarządzanie politykami, wykrywanie anomalii, automatyzację działań, analizę ruchu w sieci
    lub integrację z innymi systemami zarządzania.
    W dokumentacji skupia się Pan przede wszystkim na:
    - opisie funkcjonalnym aplikacji w środowisku klienta (jakie zadania spełnia i jakie procesy
      wspiera),
    - sposobie jej integracji z innymi elementami infrastruktury (np. usługi katalogowe,
      systemy zgłoszeniowe, narzędzia analityczne),
    - logice przepływu danych pomiędzy komponentami systemu,
    - konfiguracji wymaganych do wdrożenia oraz uruchomienia aplikacji w konkretnym
      scenariuszu,
    - zależnościach między aplikacją a komponentami sieciowymi lub systemami
      zewnętrznymi,
    - przykładowych przypadkach użycia (np. scenariusze testowe, zachowanie w określonych
      warunkach).
    Aplikacje wykorzystywane są przez klientów końcowych w bardzo zróżnicowany sposób
    od codziennego zarządzania siecią i dostępem użytkowników, przez monitorowanie stanu
    bezpieczeństwa, po automatyzację działań operacyjnych i raportowanie. W zależności od
    skali organizacji i jej wymagań, aplikacje te mogą działać jako samodzielne rozwiązania lub
    w ramach większej platformy integracyjnej.
    W zależności od charakteru projektu, dokumentacja może obejmować opisy API, struktur
    danych, przepływów autoryzacyjnych, diagramy integracji oraz przykładowe fragmenty
    skryptów czy konfiguracji. Do realizacji tych zadań wykorzystywane są różnorodne
    narzędzia i technologie, które można podzielić na kilka kategorii:
    a) Technologie wspierające integrację i testy;

      (...)
    b) Narzędzia dokumentacyjne i biurowe:
      (...)
    c) Zarządzanie projektami i koordynacja:
      (...)
    W ramach realizowanych projektów często proponuje Pan nowe podejścia i narzędzia,
    które wcześniej nie były stosowane w organizacji klienta. Przykładowo:
    a) Automatyzacja środowisk testowych i wdrożeniowych w niektórych projektach
      zaproponował i przygotował Pan środowiska testowe, które można łatwo odtworzyć
      lub uruchomić na maszynach wirtualnych. Zastosowano do tego skrypty (...), co
      znacznie przyspieszyło proces testowania i umożliwiło zespołowi klienta lepsze
      zrozumienie integracji oraz działania komponentów;
    b) Opis najlepszych praktyk (best practices) tam, gdzie było to potrzebne, dostarczył Pan
      dokumentację zawierającą konkretne rekomendacje dotyczące konfiguracji, struktury
      środowiska czy sposobu zarządzania komponentami. W wielu przypadkach były to
      pierwsze tak szczegółowe opisy w firmie klienta.
    Wskazał Pan, że wszystkie czynności, które realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane
    zlecenia programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale

    niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje
    przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony.
    Ponadto czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi - każdy
    nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie, podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przyjętego harmonogramu prac z przyjęciem określonych do osiągnięcia celów.
    Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez niego planem. Prace realizowane są w sposób zapewniający
    dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i działającego
    oprogramowania), przy czym harmonogram ustala Pan każdorazowo we własnym

    zakresie. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z Pana
    praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo zrealizowane, żeby
    wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania
    zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonuje Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i
    metodyczny w celu tworzenia nowych rozwiązań przy wykorzystaniu i zwiększaniu
    zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Każdorazowo musi Pan wybrać
    odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też
    ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie stworzyć programu
    komputerowego. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi Pan
    wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślił Pan, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących
    programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które Pan posiada w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym

    podkreślił Pan, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów. W stosunku do Pana działalności rozwijane oprogramowanie ma nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do rozwijanego
    oprogramowania.
    W wyniku wykonywanych przez Pana czynności powstają programy komputerowe -
    utwory na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące
    utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Pana jako twórcę.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wszystkie czynności, które realizował Pan w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa

    majątkowe. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów,
    aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od 7 maja 2022 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb
    ustawy o PIT od 1 marca 2021 r., w której ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania
    przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu. W ewidencji
    tej wyodrębnia Pan również koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
    Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wskazał Pan, że wniosek dotyczy roku 2022, 2023, 2024, 2025. Zamierza Pan skorzystać z
    ulgi IP Box również w przyszłości, o ile stan faktyczny wskazany we wniosku nie ulegnie
    znaczącej zmianie. Preferencyjną 5% stawką podatku obejmuje/będzie obejmował Pan
    wyłącznie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za okres objęte wnioskiem, tj. za rok 2022, 2023, 2024. Jeżeli Pana
    sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej
    preferencji także w zeznaniach za 2025 r. oraz za następne lata podatkowe.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    uwzględniane do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca

    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest
    to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi

    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.