Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.156.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży
licytacyjnej działki nr X.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
licytacja
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    licytacyjnej działki nr X.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 kwietnia 2025 r. (wpływ 11
    kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) prowadzi postępowanie egzekucyjne
    przeciwko dłużnikowi (...). W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego została
    wszczęta egzekucja z nieruchomości opisanej jako nieruchomość gruntowa
    niezabudowana, położona w (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr (...) -
    działka nr X.
    Dłużnik prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku VAT (...).
    Prowadzona egzekucja z przedmiotowej nieruchomości prowadzi do sprzedaży w trybie
    licytacyjnym.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a
    jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 ust. 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    gospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz – w
    przypadku braku takiego planu – wydanych decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu
    powyższych uregulowań.
    Podsumowując, opodatkowane podatkiem VAT są te dostawy, których przedmiot
    stanowią nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku
    tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane
    (przeznaczone pod zabudowę).
    Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym przez powołanego w toku
    postępowania egzekucyjnego rzeczoznawcę majątkowego przedmiotowa nieruchomość
    to działka gruntowa niezabudowana w stanie faktycznym wykorzystywana rolniczo, pełni

    funkcję gruntów ornych z aktualnym zasiewem zbożem ozimym, natomiast przeznaczona
    jest w planie miejscowym na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz
    komunikacji.
    Działka nr X ma kształt nieregularny zbliżony do prostokątnego, jest to grunt
    niezabudowany, z infrastrukturą techniczną usytuowaną w sąsiedztwie (energia
    elektryczna, kanalizacja), a w dalszym sąsiedztwie gaz i woda. Działka nieogrodzona,
    graniczy z działkami gruntowymi niezabudowanymi, a w dalszym sąsiedztwie z działkami
    zabudowanymi budynkami jednorodzinnymi.
    Na terenie gminy (...) na dzień wyceny obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania
    Przestrzennego miejscowości (...) przyjęty Uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z dn. (...).04.2022
    r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    miejscowości (...) w gminie (...) - etap I, opublikowany dn. 28.04.2022 r. w Dzienniku
    Urzędowym Województwa (...) poz. (...), obowiązującym od dn. (...).05.2022 r.
    Przedmiotowa nieruchomość - działka nr X znajduje się w strefie oznaczonej symbolem:
    - 31MN, 32MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej,
    - 45KDW - tereny dróg wewnętrznych,
    - 9 KDD - tereny dróg dojazdowych.
    Przedmiotowa nieruchomość została oszacowana na kwotę (...) zł (słownie (...) złotych).
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ustawie o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z wpisem dłużnika do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej przeważająca działalność gospodarcza to:
    - działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną kod PKD 01.61.Z,
    a wykonywana działalność gospodarcza to m.in.:
    - działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną kod PKD 01.61.Z,
    - sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt kod PKD
      46.21.Z,
    - działalność agentów zajmujących się sprzedażą płodów rolnych, żywych zwierząt,
      surowców dla przemysłu tekstylnego i półproduktów kod PKD 46.11.Z,
    - wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych kod PKD 43.39.Z,
    - przygotowanie terenu pod budowę kod PKD 43.12.Z,
    - rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych kod PKD 43.11.Z,
    - roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych
      kod PKD 41.20.Z,
    - działalność usługowa związana z leśnictwem kod PKD 02.40.Z,
    - działalność usługowa następująca po zbiorach kod PKD 01.63.Z,
    - działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich kod PKD
      01.62.Z.
    Zgodnie z oświadczeniem dłużnika (...) złożonym do protokołu wynika, iż:
    - przedmiotową nieruchomość nabył w drodze darowizny od brata (...), nie była to
      transakcja opodatkowana podatkiem VAT, nie była wystawiana faktura;

    - nie przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości i nie skorzystał z prawa do
      odliczenia, ponieważ nabył nieruchomość nieodpłatnie w drodze darowizny;
    - nieruchomość jest wykorzystywana do produkcji rolnej, ponieważ jest częścią
      gospodarstwa rolnego, które prowadzi;
    - przedmiotowa nieruchomość nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej;
    - przedmiotowa nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy,
      użyczenia.
    W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu
    pytania:
    Na pytanie „Czy działka będąca przedmiotem sprzedaży, była/jest wykorzystywana przez
    dłużnika w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. – zwanej dalej
    ustawą o VAT)?” odpowiedział Pan „Dłużnik oświadcza, iż nieruchomość - działka nr X -
    była oraz jest wykorzystywana w działalności rolniczej o której mowa w art. 2 pkt 15
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.”
    Na pytanie „Czy dłużnik był/jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 pkt 19 ustawy o VAT?”
    odpowiedział Pan „Dłużnik oświadcza, że był oraz jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2
    pkt 19 ustawy o VAT.”
    Na pytanie „Czy dokonywane były/są z działki zbiory i dostawa (sprzedaż) płodów rolnych
    opodatkowana podatkiem VAT (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż miała miejsce)? Czy
    też płody rolne były wykorzystywane na własne potrzeby dłużnika?” odpowiedział Pan
    „Dłużnik oświadcza, że z działki nr X były oraz są dokonywane zbiory i dostawa płodów
    rolnych opodatkowane podatkiem VAT. Sprzedaż miała miejsce w całym okresie
    posiadania działki.”
    Na pytanie „Czy z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego dłużnik jest zarejestrowany
    jako podatnik VAT czynny?” odpowiedział Pan „Dłużnik oświadcza, że z tytułu
    prowadzonego gospodarstwa rolnego jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.”
    Na pytanie „W jaki sposób (poza działalnością rolniczą) dłużnik wykorzystywał działkę w
    całym okresie posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu sprzedaży? Czy działka
    będąca przedmiotem sprzedaży była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych
    od podatku VAT w całym okresie posiadania?” odpowiedział Pan „Dłużnik oświadcza, że
    działka nr X w całym okresie posiadania była oraz jest wykorzystywana wyłącznie w
    działalności rolniczej tj. uprawa roślinna (zasiewy) z której dokonywane są zbiory, a działka
    wykorzystywana jest także do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.”

## Pytanie

Czy sprzedaż licytacyjna nieruchomości o nr (...) - działka nr X będzie zwolniona od
    podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie sprzedaż licytacyjna nieruchomości o nr (...)- działka nr X będzie zwolniona
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z
    2024 r., poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu dłużnika. Prowadzona przez komornika
    sądowego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku jest zobowiązany dłużnik,
    tzn. w przypadku gdy dłużnik - właściciel towarów - występuje jako podatnik podatku od
    towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu
    dostawy tego towaru. W przypadku natomiast, gdy dana czynność nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub jest od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie jest obowiązany do odprowadzenia podatku. Zatem komornik sądowy
    zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy i do uwzględniania, w trakcie
    sprzedaży egzekucyjnej towarów, okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie opodatkowanie podatkiem od towarów i usług ma miejsce wówczas, jeżeli
    po stronie dłużnika spełnione są przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi
    czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy i podmiotowym,
    tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest
    dokonywana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy,
    zgodnie z którą:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać
    należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku
    VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po
    pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która

    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zatem sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby ustalić czy Pan, jako komornik sądowy, będzie zobowiązany do opodatkowania
    sprzedaży działki nr X, należy dokonać analizy, czy Dłużnik w okolicznościach opisanych we
    wniosku będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jako organ egzekucyjny prowadzi Pan
    postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi (...). Egzekucja nastąpi z nieruchomości
    opisanej jako nieruchomość gruntowa niezabudowana - działka nr X. Dłużnik, z tytułu
    prowadzonego gospodarstwa rolnego, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Działka nr X była i jest wykorzystywana w działalności rolniczej, z ww. działki
    były i są dokonywane zbiory i dostawa płodów rolnych opodatkowana podatkiem VAT.
    Zatem należy uznać, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr X czynności Dłużnik będzie
    działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż
    przedmiotem sprzedaży będzie działka służąca prowadzeniu działalności gospodarczej,
    którą – w rozumieniu ustawy – jest również działalność rolnicza. Jednoznacznie wskazał
    Pan, że Dłużnik prowadzi na tym gruncie działalność rolniczą, będąc z tego tytułu czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż licytacyjna przez Pana działki nr X, będącej własnością Dłużnika,
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy stanowiąc odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 tej
    ustawy.
    Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia
    od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43
    ustawy o VAT.
    Wyjaśnić należy, że ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów

    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są m.in. nieruchomości gruntowe niezabudowane, przy czym w ich
    przypadku opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane,
    czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zgodnie z Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości (...) przyjętym Uchwałą nr (...) Rady
    Gminy (...) z (...) kwietnia 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego miejscowości (...) w gminie (...) - etap I, działka nr X

    znajduje się w strefie oznaczonej symbolem: 1MN, 32MN - tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej; 45KDW - tereny dróg wewnętrznych; 9 KDD - tereny dróg
    dojazdowych.
    Tym samym działka nr X stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie dostawa ww. działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12
    wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
    również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie
    ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04
    Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z
    uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia od VAT nie będzie korzystać dostawa
    towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych
    niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136
    Dyrektywy2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu
    towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem
    prawa do odliczenia VAT.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nabycie działki nr X nastąpiło w drodze darowizny, nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem w zaistniałej sytuacji nie
    można mówić, że Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu ww. działki lub że takie prawo mu nie przysługiwało, skoro przy nabyciu nie
    wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu przez Dłużnika.
    Ponadto jak Pan wskazał, Dłużnik, z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego, jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Działka nr X była i jest
    wykorzystywana w działalności rolniczej, z ww. działki były i są dokonywane zbiory i
    dostawa płodów rolnych opodatkowana podatkiem VAT.
    Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie zostały spełnione warunki do
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy działki nr X.
    Zatem sprzedaż licytacyjna niezabudowanej działki nr X będzie stanowiła czynność
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, ale nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 ustawy. W konsekwencji dostawa ww. działki
    będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku właściwą dla przedmiotu sprzedaży.
    Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił oraz stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.