Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.340.2017.1.KN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-01
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na realizację projektu mającego na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturalnej mniejszości narodowych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz europejski; odliczenia; podatek; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJAINDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2017 r. (data wpływu 14 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na realizację projektu mającego na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturalnej mniejszości narodowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na realizację projektu mającego na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturalnej mniejszości narodowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Ośrodek Kultury świadczy nieodpłatnie usługi na rzecz społeczności lokalnej w formie organizowania koncertów, spektakli, wystaw, spotkań autorskich i innych przedsięwzięć kulturalnych. Z tego tytułu otrzymuje dotacje podmiotowe na działalność bieżącą z jednostki samorządu terytorialnego. W 2017 r. planuje się osiągać przychody z wynajmu pomieszczeń w wysokości 15.840 zł oraz darowizny w wysokości 4.000 zł. Zostaną one wydatkowane na działalność statutową. Ośrodek otrzymał dotację z MSWiA w wysokości 8.000 zł na realizację zadań mających na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturalnej mniejszości narodowych i etnicznych oraz zachowanie i rozwój języka regionalnego.

Ośrodek ubiega się o dotację na realizację projektu w ramach lokalnej strategii rozwoju lokalnej grupy działania „…”, działanie 8.6 „Inwestycje na rzecz rozwoju lokalnego”, RPO Województwa na lata 2014-2020. Całkowity koszt projektu 76.900 zł brutto.

Rozliczenie nastąpi na zasadzie refundacji w wysokości 85% kosztów kwalifikowanych. Ośrodek Kultury nie jest „płatnikiem” podatku od towarów i usług.

Wskazane we wniosku dotacje przeznaczone są na pokrycie kosztów realizacji zadań mających na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturalnej mniejszości narodowych w celu nieodpłatnego świadczenia usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Ośrodek Kultury ma możliwość obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w ramach lokalnej strategii rozwoju lokalnej grupy działania?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest „płatnikiem podatku VAT”, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu. Powyższa interpretacja podatkowa jest niezbędna przy złożeniu wniosku o płatność o przyznanie pomocy w ramach realizacji projektu.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie jest „płatnikiem podatku VAT”, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego.

Wobec powyższego może zaliczyć poniesione wydatki brutto jako koszt kwalifikowany, który w całości podlega zwrotowi w ramach wniosku o płatność.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym zarejestrowanym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Ośrodkowi Kultury nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków w ramach realizacji przedmiotowego projektu, ponieważ – jak wskazano w treści wniosku – nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy ocenić jako prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.