Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-430/10/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-27
Teza: Czy do obrotu przy sprzedaży kantorowej walut, zwolnionej z podatku od towarów i usług, należy zaliczyć wartość całej sprzedaży czy jedynie wartość marży (czyli różnicy pomiędzy kwotą skupioną i sprzedaną klientom a sprzedażą do banku?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; waluta-skup walut; waluta-sprzedaż walut
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2010 r. (data wpływu 10 maja 2010 r.) uzupełnionym w dniu 27 lipca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykazania w deklaracji VAT -7 kwoty obrotu z tytułu wymiany walut - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2010 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 27 lipca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykazania w deklaracji VAT -7 kwoty obrotu z tytułu wymiany walut.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem hotelu, gdzie oprócz działalności podstawowej prowadzi kantor wymiany walut (sklasyfikowany wg PKWiU 67.13.10-00.30) na podstawie zezwolenia prezesa NBP na prowadzenie kupna i sprzedaży walut obcych. Działalność ta jest zwolniona z podatku VAT (art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy). Wnioskodawca składając deklarację VAT–7 w poz. 20 wykazuje obrót, czyli całą kwotę należną z tytułu sprzedaży pomniejszoną o kwotę podatku, obejmującą całość świadczenia należnego od nabywcy (art. 29 ust. 1 ustawy).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż Wnioskodawca prowadzi kantor wymiany walut na zasadach ogólnych i nie otrzymuje ani nie pobiera żadnego wynagrodzenia prowizyjnego czy opłat dodatkowych od prowadzonych czynności skupu i sprzedaży walut obcych. Waluta kupowana jest od klientów, sprzedaż klientom dokonywana jest w małych ilościach, dlatego też duża ilość waluty zostaje sprzedawana do banku na zasadach ogólnych (bez ustalania dodatkowych prowizji od sprzedaży).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu).

Czy do obrotu przy sprzedaży kantorowej walut, zwolnionej z podatku od towarów i usług, należy zaliczyć wartość całej sprzedaży czy jedynie wartość marży (czyli różnicy pomiędzy kwotą skupioną i sprzedaną klientom a sprzedażą do banku?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w deklaracji VAT-7 powinna być wykazana wartość całej sprzedaży dotyczącej działalności kantorowej, a nie tylko kwota uzyskanej marży (nadwyżki pomiędzy skupem a sprzedażą).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi w swoich hotelach działalność kantorową, polegającą na wymianie walut, z tytułu której nie pobierał żadnych opłat, czy prowizji. Waluta skupowana jest od klientów, natomiast z uwagi na niewielką sprzedaż klientom, nadwyżka waluty zostaje sprzedawana do banku na zasadach ogólnych (bez ustalania dodatkowych prowizji od sprzedaży). Prowadzona w celach zarobkowych działalność zakresie obrotu walutami stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu ww. art. 8 ust. 1 ustawy (sklasyfikowana wg PKWiU 67.13.10-00.30 jak wskazano we wniosku) jest zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż działalność kantorowa została uregulowana w ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 141, poz. 1178 ze zm.). W art. 2 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy prawo dewizowe ustawodawca postanowił, iż działalnością kantorową jest regulowana działalność gospodarcza, polegająca na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich kupnie i sprzedaży.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Obrotem są zatem kwoty należne z tytułu tych czynności opodatkowanych, które wykonywane są przez podatnika.

Z kolei w art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy ustawodawca postanowił, iż podstawą opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera szczególnego przepisu, który określałby wprost podstawę opodatkowania dla usług polegających na wymianie walut, na pośrednictwie w ich sprzedaży.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, że podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest ogólny dodatni wynik transakcji w danym okresie z tytułu transakcji zakupu i sprzedaży walut. Wobec powyższego w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc jako obrót (podstawę opodatkowania) z tytułu świadczenia usług wymiany walut, należy wykazać kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy ceną zakupu, a ceną sprzedaży danej waluty obcej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.