Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.802.2024.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Brak prawa do odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -Prawo do zwrotu różnicy podatku 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do
    odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 22 stycznia 2025 r. (wpływ 22 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu do wniosku)
    Gmina złożyła wniosek o przyznanie środków UE na realizację zadania pn.: „(...)” w ramach
    programu Fundusze Europejskie. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia dotyczy
    modernizacji istniejącej przestrzeni publicznej znajdującej się na terenie miejscowości (...),
    będącej jednocześnie siedzibą wspólnoty samorządowej. Projekt dotyczy zmian
    funkcjonalnych w zakresie istniejącej strefy sportowo-rekreacyjnej wykorzystywanej
    zarówno przez znajdującą się tuż obok Szkołę Podstawową do prowadzenia zajęć
    lekcyjnych z zakresu wychowania fizycznego, jak i również spełniającej funkcję przestrzeni
    sportowej i rekreacyjnej dla pozostałych mieszkańców Gminy. Terenem inwestycji są
    działki ewidencyjne o numerach 1, 2, 3 i 4 zlokalizowane w (...). Zakres rzeczowy
    przedsięwzięcia obejmuje:
    1. Roboty budowlane, w tym:
    - modernizację bieżni wokół boiska poprzez wymianę istniejącej nawierzchni na
      nawierzchnię sportową poliuretanową,
    - modernizację strefy „skoku w dal”, w tym zarówno w odniesieniu do strefy rozbiegu
      gdzie zastosowana zostanie ta sama nawierzchnia co w przypadku bieżni, jak i w strefę
      skoku – wytyczenie pola skoku obrzeżami betonowymi wraz z wysypaniem piasku,
    - budowę nowej przestrzeni rekreacyjnej, tj. specjalnie przygotowanego toru łączącego
      jazdę jednośladem (zwykle rowerem) i wszechstronny trening – tzw. „Pumptrack” wraz
      z dostawą i montażem tablicy z regulaminem korzystania ze strefy oraz stojaka na
      rowery,
    - montażem 2 trybun przy obiekcie rekreacyjnym (każda trybuna to 51 miejsc siedzących)
      wraz z utwardzeniem nawierzchni pod projektowane trybuny za pomocą kostki
      brukowej,
    - montażem 2 piłkochwytów za bramkami na boisku,
    - budowa ogrodzenia panelowego.
    2. Koszty pośrednie stanowiące 2% bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, w ramach
      których przewiduje się m.in. działania informacyjno-promocyjne, w tym:
    - oznaczenie miejsca realizacji projektu poprzez umieszczenie plakatu informacyjnego w
      formacie A3 wraz z umieszczeniem informacji o projekcie i jego źródłach finansowania
      na oficjalnej stronie internetowej Gminy oraz w mediach społecznościowych Gminy.
      Również powstałą w ramach projektu dokumentację Wnioskodawca będzie oznaczał
      poprzez stosowanie właściwych logotypów. Realizację projektu zaplanowano na okres
      od 2 września 20xx r. do 30 września 20xx roku. Na moment składania wniosku o
      dofinansowanie, Wnioskodawca nie przystąpił do realizacji żadnego z zadań objętych
      zakresem rzeczowym. Przy wyborze wykonawcy robót budowlanych zastosowanie
      będą miały właściwe uregulowania i przepisy z zakresu Pzp i procedur wewnętrznych
      pozwalających na udzielania zamówień publicznych.
    Całkowite nakłady inwestycyjne projektu wynoszą (...) brutto, co stanowi równowartość
    kosztów kwalifikowanych. Dofinansowanie projektu opiewa na kwotę (...) zł (równowartość

    (...) euro po kursie (...) zł), w tym (...) pochodzi ze środków EFRR zaś (...) zł to środki Budżetu
    Państwa. Wkład własny Wnioskodawcy wynosi (...) zł. W związku z rozliczeniem zadania
    Gmina nie osiągnie żadnych korzyści materiałowych. Dodatkowo, Gminę będą obciążały
    nakłady konieczne do utrzymania inwestycji w stanie niepogorszonym. Gmina jest
    jednostką samorządu terytorialnego, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie
    oferowania towarów i usług. Przedmiot zadania będzie wykorzystywany wyłącznie do
    zaspokojenia potrzeb mieszkańców.
    Faktury będą wystawiane na Gminę. Nabyte towary i usługi w ramach projektu pn.: „(...)”
    nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Realizowane zadanie należy do zadań własnych Gminy.
    Pytanie (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT,
    w związku z realizacją zadania pn.: „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    W ocenie wnioskującego, Gmina nie może obniżyć kwoty podatku należnego, ani nie może
    odzyskać (zwrotu) naliczonego podatku VAT wynikającego z projektu. Należy zaznaczyć, że
    Gmina jest podatnikiem w zakresie podatku od towaru i usług wyłącznie w następujących
    dziedzinach działania:
    - dostarczanie wody;
    - odprowadzenie ścieków komunalnych;
    - wynajem pomieszczeń gminnych.
    Uzyskanie interpretacji indywidualnej jest koniecznym załącznikiem do wniosku o
    przyznanie pomocy w ramach zadania współfinansowanego ze środków UE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
      17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z kolei, przepis art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.

    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika
    rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę
    podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika
    rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego. Warunkiem, który musi spełnić
    podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy
    pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z
    zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96
      , z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika

    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem, wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii ustalenia, czy Gminie będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT, w związku z
    realizacją zadania pn.: „(...)”.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Budowa obiektów/miejsc rekreacyjnych i turystycznych odbywa się w ramach władztwa
    publicznego. Gmina, wykonując te zadania, działa jako organ administracji publicznej i
    może skorzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina
    bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie
    zadania własne, służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy – przedmiot zadania będzie wykorzystywany
    wyłącznie do zaspokojenia potrzeb mieszkańców. Realizowane zadanie należy do zadań
    własnych Gminy. Ponadto, nabyte towary i usługi w ramach projektu pn.: „(...)” nie są i nie
    będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, w związku z realizacją projektu nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostaną
    spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Tym samym, Gminie z tego tytułu nie przysługuje również
    prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie ma również możliwości uzyskania
    zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów
    z 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku
    naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1328 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest
    pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca
    wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4
    ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
    podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina nie
    spełnia ww. warunków, nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku na podstawie
    przepisów rozdziału 4 ww. rozporządzenia.
    Podsumowując, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT w
    związku z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Tym samym Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane
    z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.