Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-998/12/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-13
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; nabycie; nieruchomości; spadek; sprzedaż; udział; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2012 r. (data wpływu 30 października 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 stycznia 2013 r. (data wpływu 8 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 stycznia 2013 r. (data wpływu 8 stycznia 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 27 lutego 1979 r. rodzice Wnioskodawczyni, w związku z otrzymaniem renty inwalidzkiej przepisali dla Niej i Jej męża gospodarstwo rolne o powierzchni 8,7 ha. W gospodarstwie tym Wnioskodawczyni mieszkała i pracowała jako dziecko jak również po założeniu swojej rodziny. Oboje z mężem postanowili zwiększyć to gospodarstwo i zaczęli stopniowo dokupywać ziemię wraz z 1/2 budynku mieszkalnego, który należał do innego właściciela. W sumie gospodarstwo to powiększyli do powierzchni 26 hektarów. Kiedy syn założył swoją rodzinę małżonkowie odpisali mu 7 ha ziemi. W 1989 r. syn z żoną zamieszkali w połowie zakupionego domu. Po pewnym czasie, gdy zdrowie małżonków było coraz słabsze odpisali im następne hektary ziemi i zakupioną połowę domu jako darowiznę oraz oddali wszystkie sprzęty gospodarstwa, gdyż byli już na rencie. Wnioskodawczyni i Jej mężowi została 1/2 domu, budynki gospodarcze oraz 3,6813 ha ziemi. Obecnie ziemia jest w dzierżawie. Mąż zmarł 24 września 2010 r. Po śmierci męża córka z zięciem użyczyli Wnioskodawczyni mieszkanie, w którym mieszka sama, opłaca czynsz i wszystkie koszty związane z utrzymaniem. W związku z powyższym Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać nieruchomość na wsi, gdyż budynek mieszkalny i gospodarcze wymagają remontu. Załatwiła formalności związane ze spadkiem. W postanowieniu Sądu Rejonowego stwierdzono, że spadek po zmarłym w dniu 24 września 2010 r. mężu Wnioskodawczyni na podstawie ustawy nabyła Wnioskodawczyni, dwie córki i syn w 1/4 części każdy z nich. Następnie dzieci zrzekły się na korzyść Wnioskodawczyni swoich praw własności nieruchomości (gospodarstwa rolnego z zabudowaniami o łącznej powierzchni 3,6813 ha - załącznik nr 3), zawierając w dniu 31 lipca 2012 r. przed Sądem Rejonowym ugodę o następującej treści: I. Wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania zgodnie ustalają, że w skład spadku po S.K., zmarłym 24 września 2010 r., po którym prawa do spadku zostały stwierdzone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego wchodzi: udział w wysokości do 1/2 części w prawie własności nieruchomości -gospodarstwa rolnego z zabudowaniami składającego się z działek oznaczonych 49/1 i 48/2 o łącznej powierzchni 3.6813 ha, położonych, dla których w Sądzie Rejonowym urządzona jest księga wieczysta. II. Wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania dokonują zgodnego działu spadku po S.K., jednoczesnego podziału majątku wspólnego pomiędzy zmarłym S.K. i Wnioskodawczynią w ten sposób, że prawo własności nieruchomości szczegółowo opisane w pkt I ugody przyznają na wyłączną własność Wnioskodawczyni Cz. K. bez obowiązku spłat na rzecz uczestników postępowania M.J., M.K. i G.W.. Ugoda niniejsza wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia pomiędzy Wnioskodawczynią, a uczestnikami postępowania dotyczące działu spadku po S.K., podziału majątku wspólnego pomiędzy S.K. i Wnioskodawczynią które były przedmiotem ich twierdzeń i wniosków w przedmiotowym postępowaniu.

Ponadto Wnioskodawczyni wskazuje, że zbycie udziałów w ww. nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny spadek - to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilno-prawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do zapisu art. 924 i art. 925 ww. Kodeksu spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia. Wnioskodawczyni wskazuje, że dniem nabycia spadku przez Nią i dzieci jest data śmierci męża tj. 24 września 2010 r. Natomiast postanowienie sądu z dnia 11 czerwca 2012 r. o nabycie spadku potwierdza jedynie prawo spadkobierców do tego spadku od momentu jego otwarcia. Wnioskodawczyni gospodarstwo nabyte w spadku zamierza sprzedać synowi, który mieszka w połowie domu i prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 22 ha. Jest on płatnikiem podatku rolnego i ta nieruchomość wejdzie w skład jego gospodarstwa. Gospodarstwo jest połączone jednym podwórkiem i budynkami. Grunty, których sprzedaży Wnioskodawczyni zamierza dokonać stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz.969 ze zm.) i są sklasyfikowane w ewidencji gruntów następująco działka nr 48/2 jako grunty orne, użytki rolne zabudowane (w tym budynkami produkcyjnymi, usługowymi i gospodarczymi dla rolnictwa), działka nr 49/1 grunty orne, łąki trwałe. Sprzedane przez Wnioskodawczynię gospodarstwo rolne nie zmieni charakteru rolnego oraz zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wsi jest przeznaczone do użytków rolnych. Kwotę sprzedaży ustalono na poziomie 70 tys. zł. W związku z tym, że syn ma czworo dzieci i nie ma najlepszej sytuacji finansowej uzgodniono, że będzie spłacał Wnioskodawczyni należność w ratach. W pierwszym roku zapłaci 30 tys. zł, a w następnych dwóch latach po 20 tys. zł. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawczyni chcę przeznaczyć na swoje wydatki.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, tj. gospodarstwa rolnego z zabudowaniami składającego się z działek o łącznej powierzchni 3,6813 ha nabytej w drodze spadku?

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione są od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny. Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedawana nieruchomość należy do gospodarstwa rolnego i w wyniku sprzedaży, nie zmieni charakteru rolnego, gdyż wejdzie ona w skład gospodarstwa rolnego (22 ha), które prowadzi syn. Wnioskodawczyni wskazuje, iż definiując pojęcie „gospodarstwo rolne” należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej. Zdaniem Wnioskodawczyni o posiadaniu gospodarstwa rolnego stanowi sam fakt posiadania gruntów rolnych o łącznej powierzchni powyżej 1 ha, a Ona chcę sprzedać gospodarstwo rolne o powierzchni 3,6813 ha zabudowane budynkiem mieszkalnym. Ponadto szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, co decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży takich gruntów, wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz załącznika nr 6 do tego rozporządzenia. Stosownie do § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy. Tak więc Wnioskodawczyni uważa, że w omawiane zwolnienie obejmuje nie tylko grunty ale również budynki mieszkalne oraz budynki gospodarcze (inwentarskie), jeżeli są usytuowane na gruntach, które stanowią gospodarstwo rolne. W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że nie powinna płacić podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży nieruchomości, tj. gospodarstwa rolnego, gdyż przekracza ono powierzchnię 1 ha i syn nie zmieni jego charakteru rolniczego, gdyż włączy je do swojego gospodarstwa rolnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 27 lutego 1979 r. rodzice Wnioskodawczyni, w związku z otrzymaniem renty inwalidzkiej przepisali dla Niej i Jej męża gospodarstwo rolne o powierzchni 8,7 ha. W gospodarstwie tym Wnioskodawczyni mieszkała i pracowała jako dziecko jak również po założeniu swojej rodziny. Oboje z mężem postanowili zwiększyć to gospodarstwo i zaczęli stopniowo dokupywać ziemię wraz z 1/2 budynku mieszkalnego, który należał do innego właściciela. W sumie gospodarstwo to powiększyli do powierzchni 26 hektarów. Kiedy syn założył swoją rodzinę małżonkowie odpisali mu 7 ha ziemi. W 1989 r. syn z żoną zamieszkali w połowie zakupionego domu. Po pewnym czasie, gdy zdrowie małżonków było coraz słabsze odpisali im następne hektary ziemi i zakupioną połowę domu jako darowiznę oraz oddali wszystkie sprzęty gospodarstwa, gdyż byli już na rencie. Wnioskodawczyni i Jej mężowi została 1/2 domu, budynki gospodarcze oraz 3,6813 ha ziemi. Obecnie ziemia jest w dzierżawie. Mąż zmarł 24 września 2010 r. Po śmierci męża córka z zięciem użyczyli Wnioskodawczyni mieszkanie, w którym mieszka sama, opłaca czynsz i wszystkie koszty związane z utrzymaniem. W związku z powyższym Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać nieruchomość na wsi, gdyż budynek mieszkalny i gospodarcze wymagają remontu. Załatwiła formalności związane ze spadkiem. W postanowieniu Sądu Rejonowego stwierdzono, że spadek po zmarłym w dniu 24 września 2010 r. mężu Wnioskodawczyni na podstawie ustawy nabyła Wnioskodawczyni, dwie córki i syn w 1/4 części każdy z nich. Następnie dzieci zrzekły się na korzyść Wnioskodawczyni swoich praw własności nieruchomości (gospodarstwa rolnego z zabudowaniami o łącznej powierzchni 3,6813 ha - załącznik nr 3), zawierając w dniu 31 lipca 2012 r. przed Sądem Rejonowym ugodę o następującej treści: I. Wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania zgodnie ustalają, że w skład spadku po S.K., zmarłym 24 września 2010 r., po którym prawa do spadku zostały stwierdzone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego wchodzi: udział w wysokości do 1/2 części w prawie własności nieruchomości -gospodarstwa rolnego z zabudowaniami składającego się z działek oznaczonych 49/1 i 48/2 o łącznej powierzchni 3.6813 ha, dla których w Sądzie Rejonowym urządzona jest księga wieczysta II. Wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania dokonują zgodnego działu spadku po S.K., jednoczesnego podziału majątku wspólnego pomiędzy zmarłym S.K. i Wnioskodawczynią w ten sposób, że prawo własności nieruchomości szczegółowo opisane w pkt I ugody przyznają na wyłączną własność Wnioskodawczyni Cz.K. bez obowiązku spłat na rzecz uczestników postępowania M.J., M.K. i G.W.. Ugoda niniejsza wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia pomiędzy Wnioskodawczynią, a uczestnikami postępowania dotyczące działu spadku po S.K., podziału majątku wspólnego pomiędzy S.K. i Wnioskodawczynią które były przedmiotem ich twierdzeń i wniosków w przedmiotowym postępowaniu.

Wnioskodawczyni gospodarstwo nabyte w spadku zamierza sprzedać synowi, który mieszka w połowie domu i prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 22 ha. Jest on płatnikiem podatku rolnego i ta nieruchomość wejdzie w skład jego gospodarstwa. Gospodarstwo jest połączone jednym podwórkiem i budynkami. Grunty, których sprzedaży Wnioskodawczyni zamierza dokonać stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz.969 ze zm.) i są sklasyfikowane w ewidencji gruntów następująco działka nr 48/2 jako grunty orne, użytki rolne zabudowane (w tym budynkami produkcyjnymi, usługowymi i gospodarczymi dla rolnictwa), działka nr 49/1 grunty orne, łąki trwałe. Gospodarstwo rolne, które Wnioskodawczyni zamierza sprzedać, nie zmieni charakteru rolnego oraz zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wsi jest przeznaczone do użytków rolnych. Kwotę sprzedaży ustalono na poziomie 70 tys. zł. W związku z tym, że syn ma czworo dzieci i nie ma najlepszej sytuacji finansowej uzgodniono, że będzie spłacał Wnioskodawczyni należność w ratach. W pierwszym roku zapłaci 30 tys. zł, a w następnych dwóch latach po 20 tys. zł. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawczyni chcę przeznaczyć na swoje wydatki.

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) spadek to prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów ww. ustawy. Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

W myśl natomiast z art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Do momentu działu spadku spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do tego momentu przedmiot wspólności.

Za datę nabycia nieruchomości, w przypadku gdy była ona przedmiotem działu spadku, uważa się datę, w której dokonano przeniesienia własności nieruchomości na nowego właściciela. Zgodnie bowiem z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Stąd wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię ww. nieruchomości tj. gospodarstwa rolnego z zabudowaniami składającego się z działek oznaczonych 49/1 i 48/2 o łącznej powierzchni 3.6813 ha nastąpiło w części odpowiadającej jej udziałowi w majątku wspólnym w trakcie trwania związku małżeńskiego, w chwili śmierci męża czyli w 2010 r. oraz w momencie działu spadku w wyniku którego Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem całej nieruchomości, czyli w 2012 r.

W sytuacji, zatem gdy odpłatne zbycie nieruchomości w części nabytej zarówno w drodze spadku jak i działu spadku nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.

Przepis art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 cytowanej ustawy).

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Definiując pojęcie „gospodarstwo rolne’’ należy, w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy, odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym ( Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej.

Uszczegóławiając jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  użytki rolne,
2.  grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione,
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane,
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
5.  nieużytki, oznaczone symbolem - N,
6.  grunty pod wodami,
7.  tereny różne oznaczone symbolem - Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia użytki rolne dzielą się na:

1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
2.  sady, oznaczone symbolem złożonym z litery "S" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps,
3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps,
6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
7.  rowy, oznaczone symbolem - W.

Z treści przywołanych przepisów wynika zatem, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od wystąpienia następujących przesłanek:

*   grunty te muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,
*   muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,
*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

O tym, czy dane grunty utraciły w wyniku ich sprzedaży charakter rolny decyduje cel ich nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Utrata charakteru rolnego następuje więc przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż nieruchomości, które Wnioskodawczyni zamierza sprzedać obejmują grunty orne, użytki rolne zabudowane (w tym budynkami produkcyjnymi, usługowymi i gospodarczymi dla rolnictwa), łąki trwałe oraz że wchodzą one w skład gospodarstwa rolnego. Syn, który będzie kupującym, nabędzie ją natomiast w celu powiększenia już istniejącego gospodarstwa rolnego. W wyniku sprzedaży grunty nie utracą charakteru rolnego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż podlegający opodatkowaniu przychód jaki Wnioskodawczyni uzyska ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości obejmującej grunty z zabudowaniami wchodzące w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym tj. sklasyfikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych korzystać będzie ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile w wyniku sprzedaży przedmiotowy grunt nie utraci charakteru rolnego.

Końcowo zauważyć należy, mając na uwadze treść przepisu art. 14b Ordynacji podatkowej, iż w przedmiotowej sprawie tut. organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy w związku ze sprzedażą grunt utracił, czy też nie charakter rolny. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Okoliczność czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży utraciła charakter rolny podlega weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Zastosowanie zwolnienia z opodatkowania leży w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, iż spełnia przesłanki do zwolnienia.

Jednocześnie tut. organ zauważa że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od stanu faktycznego który zaistnieje, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.