Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-228/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-16
Teza: Czy zbywając odpłatnie udziały w nieruchomościach Wnioskodawca stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 marca 2015 r. (data wpływu 13 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 8 marca 2015 r. (data wpływu 28 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy w wyniku odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach sprzedaż ta zostanie potraktowana jako sprzedaż podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2015 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy w wyniku odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach sprzedaż ta zostanie potraktowana jako sprzedaż podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej.

Wniosek został uzupełniony pismem z 8 marca 2015 r. (data wpływu 28 maja 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 13 maja 2015 r. nr IBPBII/2/4511-338/15/MM, IBPBII/2/4514-339/15/MM, IBPP1/4512-228/15/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

1.Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej po wydzieleniu z nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia odpłatnego wskazanej wyżej nieruchomości na rzecz innej osoby. Nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, wcześniej też dotychczas nie posiadał takiego statusu.

W roku 2014 doszło do zbycia udziałów nieruchomości gruntowej niezabudowanej za cenę około dwóch milionów złotych. Wcześniej też doszło do aportu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (w roku 2008) części nieruchomości gruntowej niezabudowanej o wartości około dwóch milionów złotych. Sprzedaż nieruchomości jak i wniesienie aportu do spółki dotyczyła nieruchomości odziedziczonej w wyniku spadku po zmarłym mężu w 2001 r.

2.Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej. Współwłasność tej nieruchomości pochodzi z nabycia spadku w 2003 r., a w części z zakupu nieruchomości dokonanej także w 2003 r. Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia odpłatnego wskazanej wyżej nieruchomości na rzecz innej osoby. Nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, wcześniej też dotychczas nie posiadał takiego statusu. Podobnie jak w poprzednim zdarzeniu Wnioskodawca wskazał, iż w 2014 r. doszło do zbycia udziałów nieruchomości gruntowej niezabudowanej za cenę około dwóch milionów złotych. Wcześniej też doszło do aportu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (w roku 2008) części nieruchomości gruntowej niezabudowanej o wartości około dwóch milionów złotych. Sprzedaż nieruchomości, jak i wniesienie aportu do spółki dotyczyła nieruchomości odziedziczonej w wyniku spadku po zmarłym mężu w 2001 r.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że

1.  Wnioskodawca nie jest czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług, nie składa deklaracji VAT-7 i nie odprowadza takiego podatku.
2.  Wnioskodawca wcześniej, tzn. przed wniesieniem aportu do spółki, nie był jej wspólnikiem, stał się wskutek dokonania tego aportu w odniesieniu tylko i wyłącznie do nieruchomości wskazywanej w punkcie 1. Aport został dokonany 31 marca 2009 r. i dokonanie jego dotyczyło chęci przystąpienia do spółki.
3.  Wnioskodawca nabył nieruchomość w drodze spadku (spadkodawca zmarł 13 kwietnia 2000 r.) w ramach postanowienia Sądu o stwierdzeniu jego nabycia w 2001 r. Nabycie spadku dotyczyło powiększenia gospodarstwa rolnego.
4.  Wnioskodawca dokonał nabycia nieruchomości w 2003 r. w celu powiększenia prowadzonego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rodzinnego w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, przy czym udział ten wszedł w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy.
5.  Na moment nabycia tych nieruchomości przeznaczenie gruntów wskazywało zapis grunty rolne, dla tego terenu brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, jak i nie było decyzji o warunkach zabudowy. Podobnie na moment zbycia sytuacja nie ulegnie zmianie poza wyjątkiem działek gruntu opisanych w punkcie 2, gdzie przyjęto miejscowy plan w czerwcu 2005 r. i dotyczy to oznaczenia UP2.2 – tereny usług nauki.
6.  Wnioskodawca nie występował do gminy z jakimkolwiek wnioskiem o dokonanie zmian w planie uprzednio uchwalonym. Gmina uchwaliła plan jednak przeznaczenie nieruchomości w odniesieniu do punktu 2, dotyczy tylko terenów usług nauki związanymi z inwestycją Uniwersytetu.
7.  Na moment zbycia nie będą wydane decyzje o warunkach zabudowy.
8.  Wnioskodawca przez cały okres posiadania tych nieruchomości wykorzystywał je na cele gospodarstwa rolnego, wcześniej część z nich była dzierżawiona na rzecz tego gospodarstwa, dotyczyło to pobierania pożytków z gospodarstwa rolnego: w tym uprawa roli w postaci ziemniaków, zbóż, traw na paszę oraz hodowli trzody chlewnej i bydła, a także drobiu na skalę gospodarstwa rodzinnego.
9.  Od momentu nabycia żadna z tych nieruchomości nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze.
10.  Obie nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności rolniczej na potrzeby gospodarstwa rodzinnego.
11.  Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych jako podatnik VAT czynny.
12.  W stosunku do przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca nie podejmował takich działań jak:
    *   wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    *   zmiany przeznaczenia terenu,
    *   wniosku o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, lub innych podobnych działań.
13.  Wnioskodawca nie dokonał żadnego uatrakcyjnienia nieruchomości.
14.  Wnioskodawca uzyskał wstępnie zamiar nabycia poprzez spółkę, której jest wspólnikiem, nie było żadnych ogłoszeń o sprzedaży.
15.  Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone zostaną na polepszenie warunków zamieszkiwania w budynku wybudowanym w latach 80. (nie było tam jeszcze dokonywanego remontu).
16.  Wnioskodawca posiada jeszcze udziały w tych nieruchomościach i nie zamierza ich zbywać ponieważ są miejscem zamieszkiwania Wnioskodawcy (całość nabyta w drodze spadku, opisane w punkcie 1 i 2).
17.  Wnioskodawca nie dokonywał dostawy innych nieruchomości, nie odprowadzał podatku VAT, nie składał deklaracji ani zgłoszenia rejestracyjnego.
18.  Na pytanie Organu: „Z ilu geodezyjnie wyodrębnionych działek składa się każda z nieruchomości mających być przedmiotem sprzedaży”, Wnioskodawca odpowiedział: „W przypadku punktu 1 cztery geodezyjnie wyodrębnione działki gruntu (gmina dokonywała oznaczeń drogi), w przypadku punktu 2 trzy geodezyjnie wyodrębnione działki gruntu (wszystkie nabyte w drodze spadku i zakupu wcześniej dzierżawionego gruntu).
19.  Zmiana charakteru otoczenia gruntów doprowadziła do niemożności prowadzenia gospodarstwa rolnego dalej, dlatego konieczność zmiany w postaci sprzedaży.
20.  Na pytanie Organu: „Co było przyczyną sprzedaży nieruchomości w 2014 r.”, Wnioskodawca odpowiedział: „W 2014 r. podobna sytuacja jak w odpowiedzi powyżej”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w wyniku odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości sprzedaż ta zostanie potraktowana jako sprzedaż podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej?
2.  Czy w wyniku dokonania ponownie zbycia udziałów w nieruchomości sprzedaż ta zostanie potraktowana jako sprzedaż podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.W wyniku dokonania zbycia nieruchomości nie stanie się on za przyczyną tej transakcji podatnikiem podatku od towarów i usług.

Charakter sprzedaży wyklucza podleganie przepisom ustawy o podatku od towarów i usług głównie z uwagi braku dokonywania jej w wyniku działalności gospodarczej, a także co do definicji zawartej w art. 15 ustawy regulującej które osoby fizyczne stają się podatnikami tego podatku.

2.Wnioskodawca w wyniku dokonania zbycia nieruchomości nie stanie się za przyczyną tej transakcji podatnikiem podatku od towarów i usług.

Charakter sprzedaży wyklucza podleganie przepisom ustawy o podatku od towarów i usług głównie z uwagi braku dokonywania jej w wyniku działalności gospodarczej, a także co do definicji zawartej w art. 15 ustawy regulującej, które osoby fizyczne stają się podatnikami tego podatku.

Należy też przyznać, że dokonanie ponowne zbycia odpłatnego nieruchomości w dalszym ciągu nie będzie stanowiło wypełnienia definicyjnego działalności gospodarczej w ramach określenia tego w ustawach podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. Organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Definicja dostawy towarów zawarta została w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność. Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Z kolei zgodnie z art. 196 K.c. współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 K.c.). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

Art. 45 K.c. definiuje rzeczy jako przedmioty materialne. Zatem, w zakresie pojęcia towarów, jako rzeczy oraz ich części, mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. Wobec powyższego, towarem jest udział w prawie własności nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, według których państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy udziały lub inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części - art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.).

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie udziału w prawie własności nieruchomości gruntowych (działek), dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru ani też nie ma związku z działalnością gospodarczą, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem określenie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, bądź też przedmiotem dostawy jest nieruchomość związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy też dostawa nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę na rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10), oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), w którym Sąd stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby, zaś okoliczność, iż osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.

TSUE wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same w sobie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

Nadto wskazał, że liczba i zakres dokonywanych transakcji nie mają znaczenia decydującego, albowiem dużą liczbę transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Nie jest również, zdaniem Trybunału, decydująca długość okresu w jakim następowały transakcje sprzedaży działek ani wysokość osiągniętych przychodów albowiem elementy te mogą odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym.

Z treści wskazanych orzeczeń wynika ponadto, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem dwóch nieruchomości gruntowych niezabudowanych. Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia odpłatnego wskazanych nieruchomości na rzecz innej osoby.

Współwłasność pierwszej nieruchomości powstała po wydzieleniu z nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i została nabyta w wyniku spadku po zmarłym mężu w 2001 r. Nabycie spadku dotyczyło powiększenia gospodarstwa rolnego.

W dniu 31 marca 2009 r. Wnioskodawca dokonał aportu części tej nieruchomości do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w celu przystąpienia do niej jako wspólnik. Wnioskodawca wcześniej, tzn. przed wniesieniem aportu do spółki, nie był jej wspólnikiem, stał się nim wskutek dokonania tego aportu. Następnie w roku 2014 doszło do zbycia udziałów w tej nieruchomości gruntowej.

Na moment nabycia tej nieruchomości przeznaczenie gruntów wskazywało zapis grunty rolne, dla tego terenu brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, jak i nie było decyzji o warunkach zabudowy. Podobnie na moment zbycia sytuacja nie ulegnie zmianie.

Współwłasność drugiej nieruchomości pochodzi z nabycia spadku w 2003 r., a w części z zakupu nieruchomości dokonanej także w 2003 r. Wnioskodawca dokonał nabycia tych nieruchomości w celu powiększenia prowadzonego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rodzinnego w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, przy czym udział ten wszedł w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy.

Na moment nabycia tych nieruchomości przeznaczenie gruntów wskazywało zapis grunty rolne, dla tego terenu brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, jak i nie było decyzji o warunkach zabudowy. Na moment zbycia dla tych nieruchomości przyjęto miejscowy plan w czerwcu 2005 r. i dotyczy to oznaczenia UP2.2 – tereny usług nauki. Wnioskodawca nie występował do gminy z jakimkolwiek wnioskiem o dokonanie zmian w planie uprzednio uchwalonym. Gmina uchwaliła plan jednak przeznaczenie nieruchomości w odniesieniu do nieruchomości nabytych w 2003 r. dotyczy tylko terenów usług nauki związanych z inwestycją Uniwersytetu. Na moment zbycia nie będą wydane decyzje o warunkach zabudowy.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie składa deklaracji VAT-7 i nie odprowadza takiego podatku.

Wnioskodawca przez cały okres posiadania tych nieruchomości wykorzystywał je na cele gospodarstwa rolnego, wcześniej część z nich była dzierżawiona na rzecz tego gospodarstwa, dotyczyło to pobierania pożytków z gospodarstwa rolnego: w tym uprawa roli w postaci ziemniaków, zbóż, traw na paszę oraz hodowli trzody chlewnej i bydła, a także drobiu na skalę gospodarstwa rodzinnego. Od momentu nabycia żadna z tych nieruchomości nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Obie nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności rolniczej na potrzeby gospodarstwa rodzinnego. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych jako podatnik VAT czynny.

W stosunku do przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, jak i nie dokonał żadnego ich uatrakcyjnienia. Zamiar nabycia Wnioskodawca uzyskał wstępnie poprzez spółkę, której jest wspólnikiem, nie było żadnych ogłoszeń o sprzedaży. Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone zostaną na polepszenie warunków zamieszkiwania w budynku wybudowanym w latach 80. Wnioskodawca posiada jeszcze udziały w tych nieruchomościach i nie zamierza ich zbywać ponieważ są miejscem jego zamieszkiwania.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa uznać należy, że planowane odpłatne zbycie udziałów w opisanych powyżej nieruchomościach nie będzie stanowiło przejawów prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie tego zbycia, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnością mieszczącą się w ramach zarządu majątkiem prywatnym niemającą cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nabył bowiem powyższe udziały częściowo w wyniku spadku, a częściowo w wyniku zakupu w celu powiększenia prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego, z którego produktów nie sprzedawał jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności rolniczej na potrzeby gospodarstwa rodzinnego.

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o dokonanie zmian w planie uprzednio uchwalonym. Od momentu nabycia żadna z tych nieruchomości nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. W stosunku do przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca nie dokonał żadnego ich uatrakcyjnienia, nie było żadnych ogłoszeń o sprzedaży. Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone zostaną na polepszenie warunków zamieszkiwania Wnioskodawcy.

Wobec powyższego nie można uznać planowanego przez Wnioskodawcę odpłatnego zbycia udziałów w opisanych powyżej nieruchomościach za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Mimo iż Wnioskodawca wydzielił pierwszą nieruchomość gruntową mającą być przedmiotem sprzedaży z nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, nie można twierdzić, że Wnioskodawca dokonał tej czynności w celu sprzedaży gruntów angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca.

Podobnie w stosunku do drugiej nieruchomości Wnioskodawca nie zachowywał się jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Za przejaw takiej działalności nie można bowiem uznać dokupienia do nieruchomości nabytej w drodze spadku w 2003 r., gruntu nabytego również w 2003 r. w celu powiększenia prowadzonego przez Wnioskodawcę rodzinnego gospodarstwa rolnego.

Na aktywność podatnika przemawiającą za uznaniem go za podatnika podatku VAT wskazywać bowiem musi ciąg pewnych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Tak więc należy stwierdzić, że planowane przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie udziałów w opisanych powyżej nieruchomościach nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca nie będzie działał dla tej transakcji jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że w wyniku odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości (oznaczonej we wniosku numerem 1) oraz ponownego odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości (oznaczonej we wniosku numerem 2), Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług – należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia opodatkowania dokonanego przez Wnioskodawcę w 2014 r. zbycia udziałów w nieruchomości gruntowej, ani też wniesienia aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w 2009 r. części nieruchomości gruntowej, gdyż w tym zakresie Wnioskodawca nie sformułował pytania i nie przedstawił własnego stanowiska. Interpretacja dotyczy zatem wyłącznie planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży udziałów w pierwszej i w drugiej nieruchomości.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.