Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.96.2017.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-24
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania znaku towarowego do majątku prywatnego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przedsiębiorstwa; przychód; wycofanie; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2017 r. (data wpływu 23 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania znaku towarowego do majątku prywatnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania znaku towarowego do majątku prywatnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”). Przedsiębiorstwo działa w branży instalacji przemysłowych. Przedmiotem działalności Przedsiębiorstwa jest projektowanie i budowa instalacji parowych, grzewczych, gazowych, wentylacyjnych oraz modernizacja i budowa kotłowni przemysłowych. Ponadto Przedsiębiorstwo zajmuje się m.in. doradztwem ciepłowniczym i energetycznym, projektowaniem instalacji termicznej utylizacji odpadów oraz systemów automatyki przemysłowej, a także serwisem kotłów, urządzeń grzewczych oraz instalacji technologicznych.

Do majątku Przedsiębiorstwa należy m.in. znak towarowy wykorzystywany do celów prowadzonej działalności (dalej jako: „Znak”). Znak został wytworzony we własnym zakresie i nie jest przedmiotem amortyzacji w Przedsiębiorstwie. Znak został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej i korzysta ze stosownej ochrony. Ponadto obecnie trwa procedura rejestracji Znaku jako tzw. wspólnotowego znaku towarowego.

Wnioskodawca rozważa wycofanie w przyszłości Znaku z majątku Przedsiębiorstwa i przekazanie go do majątku prywatnego.

Rozważane jest również, iż Znak, już po wycofaniu do majątku prywatnego Wnioskodawcy, będzie prawdopodobnie dzierżawiony podmiotowi trzeciemu, bądź też zostanie przekazany przez Wnioskodawcę w darowiźnie osobie z tzw. I grupy podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wycofanie Znaku do majątku prywatnego Wnioskodawcy będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie UPDOF?

Zdaniem Wnioskodawcy wycofanie Znaku do majątku prywatnego Wnioskodawcy nie będzie skutkować u niego powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 UPDOF źródłem przychodu jest m.in. odpłatne zbycie praw majątkowych.

Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a UPDOF, przychodem z działalności gospodarczej są m.in. przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą. Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 UPDOF (art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b UPDOF).

Na gruncie powyższych przepisów przyjmuje się, iż odnoszą się one jedynie do odpłatnego zbycia składnika majątku, z czym nie należy porównywać przekazania tego składnika do majątku osobistego przedsiębiorcy. W takim przypadku nie nastąpi odpłatne zbycie składnika majątku wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Czynność wycofania składnika majątku z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste nie implikuje żadnych skutków podatkowych na gruncie UPDOF.

Powyższy pogląd potwierdza m.in interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 marca 2014 r. (nr IBPBI/1/415-1226/13/AB) „Czynność wycofania składnika majątku (ww. akcji) z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rodzi żadnych skutków podatkowych w tym podatku. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Poprzez tą czynność nie uzyska on żadnego przysporzenia majątkowego. Nastąpi wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego”.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, wycofanie Znaku do majątku prywatnego Wnioskodawcy nie będzie skutkować u niego powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie UPDOF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy: źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: Przedsiębiorstwo). Do majątku Przedsiębiorstwa należy m.in. znak towarowy (dalej: Znak) wykorzystywany do celów prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Znak został wytworzony we własnym zakresie i nie jest przedmiotem amortyzacji w Przedsiębiorstwie. Znak został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca rozważa wycofanie w przyszłości Znaku z majątku Przedsiębiorstwa i przekazanie go do majątku prywatnego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie nastąpi odpłatne zbycie Znaku. Czynność wycofania składnika majątku (tu: Znaku) z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie rodzi żadnych skutków podatkowych w tym podatku. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Przez tą czynność nie uzyska on żadnego przysporzenia majątkowego, nastąpi wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego.

Reasumując – wycofanie Znaku do majątku prywatnego Wnioskodawcy nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.