Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1026/08-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-30
Teza: Możliwość zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych wspólników spółki cywilnej w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podatnik; spółki-spółka cywilna; wspólnik; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 15; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2008 r. (data wpływu 7 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych wspólników spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych wspólników spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Spółka Cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jako podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, każdy z jej wspólników opłaca zryczałtowany podatek dochodowy. W związku z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym, Spółka Cywilna wnioskowała o przekazanie części wykazanego podatku VAT za miesiąc czerwiec 2008 r., na kompensatę podatku zryczałtowanego za ten okres dla każdego wspólnika. Organ podatkowy odmówił skompensowania zryczałtowanego podatku dochodowego, tłumacząc, że zwrot podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2008 r. dotyczy Spółki Cywilnej a nie osoby fizycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka Cywilna składając wniosek może skierować nadwyżkę podatku od towarów i usług na skompensowanie zryczałtowanego podatku dochodowego wspólników?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka Cywilna jest spółką osób fizycznych i odmowa skompensowania nadwyżką VAT zryczałtowanego podatku dochodowego jest bezpodstawna.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca – Spółka Cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, któremu przysługuje zwrot podatku od towarów i usług.

Dla potrzeb podatku od towarów i usług to Spółka Cywilna jest podatnikiem i to ten podmiot wystąpił z wnioskiem o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ilekroć w ustawie jest mowa o zwrocie podatku – rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Z treści art. 5 ustawy wynika z kolei, iż zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 59 § 1 pkt 4 ustawy stanowi, iż zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.

Stosownie do art. 76 § 1 ustawy, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2.

Art. 76a § 1 ustawy stanowi, iż w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z § 2 powołanego artykułu, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1.  powstania nadpłaty – w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;
2.  złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Zgodnie z art. 76b ustawy, przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku (…).

Jak wynika z powyższego, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem są zaliczane z urzędu między innymi na poczet zobowiązań lub zaległości podatkowych, zaś na wniosek możliwe jest także zaliczenie nadpłat (w całości lub w części) na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych podatnika.

Przepis art. 115 § 1 ustawy stanowi, że wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej, niebędący akcjonariuszem, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki i wspólników, wynikające z działalności spółki.

W myśl ww. przepisu, odpowiedzialność za zaległości podatkowe (niekiedy zobowiązania podatkowe) spółek osobowych związana jest z ich charakterem prawnym, determinującym podmiotowość prawnopodatkową tych spółek. Spółka Cywilna, będąca spółką osobową, nie ma w podatku dochodowym od osób fizycznych podmiotowości podatkowej, co powoduje, że podmiotami podatkowymi są poszczególni jej wspólnicy. Zatem zobowiązania wspólników Spółki Cywilnej, wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie są zobowiązaniem Wnioskodawcy jako podatnika.

Oznacza to, że ustawodawca nie przewidział możliwości przeksięgowania nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań innego podmiotu.

Zatem w świetle powołanych przepisów, zwrot podatku od towarów i usług może być dokonany tylko podatnikowi (Spółce Cywilnej) i nie może podlegać zaliczeniu na poczet zobowiązań innych podmiotów (w tym wypadku zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych wspólników Spółki Cywilnej), zarówno na wniosek, jak i z urzędu. Dlatego też, Spółka może wnosić o zaliczenie zwrotów czy nadpłat, na poczet własnych przyszłych zobowiązań podatkowych, a nie wspólników Spółki.

Jednocześnie tut. Organ zwraca uwagę, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1318), od dnia 1 stycznia 2009 r. zmianie uległ art. 115 § 1 ustawy, który otrzymał brzmienie – wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.