Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1060.2024.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego od wydatków na budowę sieci kanalizacji
sanitarnej i sieci wodociągowej. Sposób obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego
na fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023; 2024 w zakresie poniesionych wydatków na realizację ww.
inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
gmina
korekta-korekta podatku naliczonego
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Terminy do odliczenia podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 7c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
      wydatków poniesionych na budowę kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci
      wodociągowej w strefie przemysłowej,
    · sposobu dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      zawartego na fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-2024 w zakresie
      poniesionych wydatków na realizację ww. inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 lutego 2025 r. (wpływ 24 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (dalej: Gmina) na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465) posiada osobowość prawną i jest
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Gmina rozlicza podatek VAT w okresach
    miesięcznych i składa JPK_VAT. Do zadań własnych Gminy należy m.in. zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz
    urządzeń sanitarnych (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).
    Wykonując zadania własne Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy
    publicznej, jak i na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), dalej: ustawa VAT. Jednym z takich
    obszarów działania Gminy są zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina w latach 2023-2024
    dokonała realizacji inwestycji pod nazwą zadania („...”), w wyniku której wybudowano m.in.
    kanalizację sanitarną tłoczno-grawitacyjną i sieć wodociągową. Zrealizowana inwestycja
    miała na celu budowę i przebudowę układu komunikacyjnego w strefie przemysłowej,
    stanowiącego obejście zabudowy mieszkaniowej miejscowości. W rezultacie powstała
    obwodnica jako główny system komunikacji drogowej, zapewniający poprawę warunków
    obsługi i rozwoju istniejącej strefy przemysłowej. Na całym odcinku głównego ciągu
    komunikacji drogowej wykonana została sieć sanitarna i wodociągowa, zapewniająca
    dostawę wody do obszarów aktywności gospodarczej w miejscowości na cele produkcyjne
    i socjalno-bytowe oraz oświetlenie drogowe, kanał teletechniczny i miejscowo
    odwodnienie drogi. W wyniku zrealizowanej inwestycji wybudowano rurociąg kanalizacji

    sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej wraz z budową dwóch tłoczni umożliwiających
    zwiększenie przepustowości gminnego systemu odbioru i przesyłu ścieków pomiędzy
    terenami przeznaczonymi pod działalność przemysłowo-usługową w obrębie.
    Tytułem ponoszonych wydatków na realizowaną inwestycję Gmina otrzymała w latach
    2023-2024 od kontrahentów faktury zawierające podatek VAT. W momencie otrzymania
    faktur Gmina nie dokonała odliczenia naliczonego podatku VAT. Faktury dotyczyły
    zarówno wydatków inwestycyjnych, które były związane z opisaną we wniosku
    infrastrukturą wodno-kanalizacyjną (i wykorzystywane będą tylko i wyłącznie do
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT) oraz wydatków, które związane były z
    działalnością Gminy niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (stanowiące wydatki z
    budową i przebudową układu komunikacyjnego tj. budowa obwodnicy wraz z
    oświetleniem drogowym, kanałem teletechnicznym oraz miejscowym odwodnienie drogi).
    Zrealizowana inwestycja budowy kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci
    wodociągowej w strefie przemysłowej jest związana z działalnością statutową Gminy i
    należy do zadań własnych wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym.
    Wartość zrealizowanej inwestycji wyniosła zł brutto. Inwestycja została zrealizowana przy
    dofinansowaniu w % z Rządowego Funduszu Polski Ład - Program Inwestycji
    Strategicznych; wkład własny Gminy wyniósł % zgodnie z umową.
    W grudniu 2024 roku Gmina na podstawie dokumentu księgowego OT wprowadziła sieć
    wodociągową i kanalizacji sanitarnej do prowadzonej ewidencji środków trwałych. Od
    miesiąca stycznia 2025 roku Gmina będzie dokonywała comiesięcznych odpisów
    amortyzacyjnych przedmiotowego środka trwałego.
    Na podstawie zarządzenia Burmistrza, stawka amortyzacyjna dla przedmiotowej sieci
    kanalizacji sanitarnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą od dnia 1 stycznia 2025 roku
    wynosić będzie 2,5%. Obniżenie stawki nastąpiło na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze
    zm.), zgodnie z którym podatnicy mogą obniżać podane w „Wykazie rocznych stawek
    amortyzacyjnych” stawki dla poszczególnych środków trwałych, stanowiącym załącznik nr
    1 do ustawy. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te
    zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego
    roku podatkowego. Stosownie do § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z
    dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu
    państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych,
    samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz
    państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej
    Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 342) środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne
    umarza się lub amortyzuje. Odpisów umorzeniowych lub amortyzacyjnych dokonuje się
    według zasad przyjętych przez jednostkę zgodnie z przepisami ustawy z 29 września 1994
    r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). Ustalając zasady umarzania lub
    amortyzacji, jednostka może przyjąć stawki określone w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.) albo stawki
    określone przez jednostkę nadrzędną albo zarząd jednostki samorządu terytorialnego.
    Powodem obniżenia stawki amortyzacyjnej jest przewidywany dłuższy efektywny okres
    użytkowania gospodarczego sieci kanalizacji sanitarnej aniżeli wynikałoby to przy
    zastosowaniu ustawowej stawki 4,5%, wynikającej z załącznika nr 1 do ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z uzasadnionymi przewidywaniami
    przedmiotowe środki trwałe (sieć wodociągowa i kanalizacji sanitarnej) będą użytkowane
    przez okres co najmniej 40 lat. A zatem właściwą stawką amortyzacyjną jest stawka 2,5%
    (40 lat x 2,5% = 100% amortyzacji środka trwałego). Przy ustawowej stawce amortyzacji
    wynoszącej 4,5%, środki trwałe zostałby zamortyzowany księgowo już po niespełna 23
    latach użytkowania. Środki trwałe zostały wykonane z nowoczesnych materiałów
    technologicznych, co gwarantuje ich efektywne użytkowanie przez okres co najmniej 40 lat.

    Środki trwałe od momentu ich oddania do użytkowania w grudniu 2024 r. nie będą służyły
    Gminie do wykonywania czynności zwolnionych ani też nieopodatkowanych przy realizacji
    nieodpłatnej działalności statutowej.
    Z dniem 1 stycznia 2025 roku sieć wodociągowa i kanalizacji sanitarnej zostanie
    wydzierżawiona na okres co najmniej 10 lat komunalnej spółce prawa handlowego (dalej
    jako: Spółka), której 100% udziałowcem jest Gmina. Spółka jest na gruncie ustawy VAT,
    odrębnym od Gminy czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności gospodarczej
    Spółki jest m.in. odpłatna działalność w zakresie zbiorowej sprzedaży wody i świadczenia
    usług odbioru ścieków. Spółka została specjalnie m.in. w tym celu utworzona w dniu 1
    stycznia 1997 roku. Z tytułu dzierżawy Gmina będzie pobierać czynsz dzierżawny
    podlegający opodatkowaniu właściwą stawką podatkiem VAT (aktualna stawka podatku
    dla przedmiotu dzierżawy wynosi 23%). Wysokość czynszu będzie skalkulowana w oparciu
    o poniesione nakłady inwestycyjne i stosowany roczny wskaźnik amortyzacji środka
    trwałego. Jak podano, wskaźnik amortyzacji dla przedmiotowych środków trwałych będzie
    wynosić 2,5% wartości początkowej. Czynsz będzie stały i będzie stanowić iloczyn wartości
    środka trwałego i stosowany wskaźnik zużycia (amortyzacji). Przy tak skalkulowanej
    stawce czynszu, zwrot poniesionych nakładów nastąpi po upływie 40 lat. W ramach
    dzierżawy Spółka (dzierżawca) będzie zobowiązana do utrzymania przedmiotu dzierżawy
    w należytym stanie, przeprowadzać konserwacje, naprawy i usuwać bieżące awarie. Przez
    cały okres dzierżawy Gmina pozostanie właścicielem środka trwałego.
    W wyniku zawartej umowy dzierżawy, sieć wodociągowa i kanalizacji sanitarnej w strefie
    przemysłowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie w całości i wyłącznie
    wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. W czasie oddania
    przedmiotowego środka trwałego w dzierżawę, Gmina ani jej jednostki organizacyjne nie
    będą korzystały z tej infrastruktury i nie będzie służyła ona nieodpłatnej realizacji zadań
    własnych Gminy.
    Po wydzierżawieniu sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, Spółka zgodnie z ustawą o
    rachunkowości wprowadzi je do ewidencji środków trwałych i będzie dokonywała odpisów
    amortyzacyjnych przy zastosowaniu 2,5% stawki amortyzacyjnej. Wysokość stawki
    amortyzacyjnej wynikać będzie z uwzględnienia długości efektywnej użyteczności
    gospodarczej danego środka trwałego, a jej konsekwencją będzie zwiększenie możliwości
    wypracowania przez Spółkę zysków, podlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych. Wydzierżawiona sieć wodociągowa i kanalizacji
    sanitarnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie wykorzystywana przez Spółkę do
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Świadczone usługi będą
    wykonywane wyłącznie odpłatnie, stanowiąc czynności opodatkowane właściwą stawką
    podatku VAT (aktualna stawka VAT wynosi 8%).
    Na pytania:
    a) „W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „Wartość zrealizowanej inwestycji
      wyniosła zł brutto.”, proszę wskazać ile wyniosła wartość sieci kanalizacji, a ile sieci
      wodociągowej? Należy wskazać kwotę netto i brutto.
    b) Czy wybudowali Państwo sieć kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci
      wodociągowej w strefie przemysłowej z zamiarem odpłatnego ich udostępniania na
      rzecz Spółki, tj. z zamiarem ich wykorzystania wyłącznie do czynności
      opodatkowanych?
    c) Jaki jest przewidywany roczny obrót z tytułu dzierżawy sieci kanalizacji sanitarnej
      tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej? Należy wskazać
      kwotę netto i brutto.
    d) Czy wysokość czynszu dzierżawnego będzie skalkulowana z uwzględnieniem całości
      poniesionych nakładów na realizację ww. inwestycji, tj. otrzymanego dofinansowania i
      Państwa wkładu własnego?

    e) W związku ze wskazaniem we wniosku:
      Wysokość czynszu będzie skalkulowana w oparciu o poniesione nakłady inwestycyjne
      i stosowany roczny wskaźnik amortyzacji środka trwałego. Jak podano, wskaźnik
      amortyzacji dla przedmiotowych środków trwałych będzie wynosić 2,5 % wartości
      początkowej.
    Należy wskazać czy wartość początkowa środka trwałego została ustalona z
    uwzględnieniem wkładu własnego i otrzymanego dofinansowania na realizację
    inwestycji.
    f) Czy wysokość czynszu będzie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych? Jeśli
      tak, to jakich konkretnie?
    g) Czy wynagrodzenie należne Państwu z tytułu dzierżawy będzie niższe od wartości
      rynkowej, równe wartości rynkowej, czy wyższe od tej wartości?
    h) Jaki % wartości budowy sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci
      wodociągowej w strefie przemysłowej będzie stanowić roczne wynagrodzenie należne
      Państwu wynikające z umowy dzierżawy wybudowanej kanalizacji i sieci wodociągowej?
    i) Czy kwota czynszu za dzierżawę wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-
      grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej będzie znacząca dla
      Państwa budżetu?
    j) Na jakim poziomie będzie kształtował się dochód z tytułu dzierżawy wybudowanej sieci
      kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie
      przemysłowej w skali roku w stosunku do Państwa dochodów ogółem/dochodów
      własnych?”,
    odpowiedzieli Państwo:
    W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej poprzez doprecyzowanie opisu stanu faktycznego, wyjaśniają Państwo, co
    następuje:
    Ad. 1a
    Wartość zrealizowanej inwestycji w zakresie sieci wodno-kanalizacyjnej wyniosła ogółem zł
    netto, zł brutto, w tym:
    - wartość sieci wodociągowej zł netto, zł brutto,
    - wartość sieci kanalizacyjnej zł netto, zł brutto.
    Powyższe wartości stanowią ostateczną wartość zrealizowanej inwestycji, i są zgodne z
    dokumentem OT-przyjęcie środka trwałego do ewidencji księgowej majątku gminy.
    Wcześniej podana we wniosku ORD-IN z dnia 16.12.2024 r. wartość zł brutto stanowiła
    szacunkowe dane.
    Ad. 1b
    Gmina wybudowała sieć kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w
    strefie przemysłowej z zamiarem odpłatnego ich udostępniania na rzecz Spółki, tj. z
    zamiarem ich wyłącznego wykorzystania do czynności opodatkowanych.
    Ad. 1c
    Przewidywany aktualnie roczny obrót z tytułu dzierżawy sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-
    grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej wynosić będzie: zł netto, zł
    brutto.

    Powyższą wysokość czynszu ustalono jako iloraz aktualnej wartości początkowej środka
    trwałego i jego stawki amortyzacyjnej (zł x 2,5%). Aktualna wartość początkowa
    przedmiotowego środka trwałego stanowi wartość netto jego wytworzenia, ustalona na
    podstawie otrzymanych faktur od kontrahentów.
    Ad. 1d
    Wysokość czynszu dzierżawnego będzie skalkulowana z uwzględnieniem całości
    poniesionych nakładów na realizację ww. inwestycji, tj. otrzymanego dofinansowania i
    wkładu własnego Gminy.
    Ad. 1e
    Wartość początkowa środka trwałego została ustalona z uwzględnieniem wkładu
    własnego i otrzymanego dofinansowania na realizację inwestycji.
    Ad. 1f
    Jak przedstawiono we wniosku, Gmina dokonała kalkulacji czynszu w oparciu o wartość
    początkową środka trwałego i jego stawkę amortyzacyjną. Gmina nie dokonywała
    kalkulacji wysokości czynszu w oparciu o inne realia rynkowe. Niemniej jednak, w ocenie
    Gminy ustalenie czynszu na poziomie wysokości rocznej amortyzacji wypełnia warunek do
    uzyskania prawa do dokonania odliczenia w całości naliczonego podatku VAT. Ustalenie w
    taki sposób czynszu będzie rekompensowało amortyzację dzierżawionego majątku,
    stanowiącej efektywne jego zużycie. Przewidywany zwrot poniesionych nakładów na
    inwestycję nastąpi po 40 latach dzierżawy. Wytworzona sieć wodociągowa i sieć kanalizacji
    sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej została wykonana w nowoczesnej technologii i jej okres
    użytkowania będzie długotrwały, wynoszący ponad 40 lat. Gmina dokonując kalkulacji
    czynszu w powyższy sposób, kierowała się utrwalonym orzecznictwem sądowo-
    administracyjnym z którego wynika, że skalkulowanie czynszu na poziomie co najmniej
    wysokości amortyzacji umożliwia podatnikowi dokonanie odliczenia podatku VAT z tytułu
    poniesionych nakładów na nabycie/wytworzenie środka trwałego.
    Ad. 1g
    Gmina nie dokonywała kalkulacji wartości rynkowej czynszu w oparciu o inne metody niż
    roczna stawka amortyzacji, a zatem nie ma wiedzy na jakim poziomie ustalony czynsz
    znajduje się w stosunku do wartości rynkowej. Gmina ustalając czynsz brała pod uwagę
    stawkę amortyzacji majątku, a więc jego zużywanie. W ocenie Gminy tak ustalone
    wynagrodzenie z tytułu dzierżawy na poziomie amortyzacji odpowiada wartości rynkowej.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uznaje się, że czynsz zostaje na poziomie rynkowym
    wówczas, gdy został ustalony w wysokości amortyzacji majątku, wyceny rzeczoznawcy lub
    w wyniku przetargu na dzierżawę.
    Sposób ustalenia czynszu miał na celu zwrot (rekompensatę) poniesionych nakładów na
    wytworzenie środka trwałego w przewidywanym okresie jego użytkowania, uzyskiwaną
    wraz z amortyzacją środka trwałego.
    Realizacja inwestycji miała na celu zaspokajanie potrzeb mieszkańców i lokalnych
    przedsiębiorców w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych, stanowiących zadanie własne Gminy określone w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465).
    Ad. 1h
    Roczne wynagrodzenie należne Gminie wynikające z umowy dzierżawy wybudowanej
    kanalizacji i sieci wodociągowej będzie stanowiło 2,5% wartości budowy sieci kanalizacji
    sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej.
    Ad. 1i

    Kwota czynszu za dzierżawę wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-
    grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej nie będzie znacząca dla budżetu
    Gminy.
    Planowane dochody ogółem budżetu Gminy w 2025 roku wynoszą zł (ponad zł), natomiast
    planowany roczny dochód netto z tytułu czynszu zł.
    Ad. 1j
    Aktualna wartość przedmiotu dzierżawy wynosi zł (wartość początkowa - księgowa netto
    wytworzenia środka trwałego), natomiast roczny czynsz będzie wynosić zł netto, brutto. A
    zatem, dochód netto (czynsz netto) z tytułu dzierżawy w skali roku w stosunku do
    dochodów gminy ogółem będzie stanowić %, natomiast w stosunku do dochodów
    własnych %.
    Planowane dochody ogółem budżetu Gminy w 2025 roku wynoszą zł (ponad zł), w tym
    dochody własne zł (ponad zł).
    Pytania
    Pytanie 1
    Czy w zaistniałym stanie faktycznym Gminie przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną
    kwotę podatku naliczonego zawartego na fakturach otrzymanych od kontrahentów w
    latach 2023-2024 w zakresie poniesionych wydatków na budowę kanalizacji sanitarnej
    tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej?
    Pytanie 2
    Czy Gmina w celu obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    zawartego na fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-2024, stosownie do
    art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, powinna dokonać korekt deklaracji
    podatkowych za odpowiednie miesiące 2023 i 2024 roku (skorygowanie odpowiednich
    plików JPK_VAT), w których powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
    za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych - nie później jednak niż w ciągu 5
    lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku
    naliczonego zawartego na fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-2024 w
    zakresie poniesionych wydatków na budowę kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i
    sieci wodociągowej w strefie przemysłowej.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 361), dalej ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, zastrzeżeniem art. 114, at. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług lub dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub
    wykonaniem usługi.
    Tak skonstruowana zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą

    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. A zatem
    warunkiem niezbędnym do przysługiwania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego jest posiadanie przez podatnika statusu VAT czynnego i
    wykorzystywanie towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Gmina posiada status podatnika VAT czynnego, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT.
    Terminy „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby ustalenia obowiązków z
    zakresu VAT zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. W świetle tych przepisów
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na
    jej cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje natomiast
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Są to w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Szczególny status na gruncie rozliczeń VAT mają organy władzy publicznej oraz
    obsługujące je urzędy. Z art. 15 ust. 6 ustawy wynika bowiem, że wspomniane organy i
    urzędy nie są uznawane za podatników w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których podmioty te zostały powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter
    wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te
    podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wykonując zadania własne Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy
    publicznej, jak i na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.
    Z regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we własnym imieniu i na
    własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej (określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy), działa w charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak przedstawiono w zaistniałym w stanie faktycznym, wytworzona w latach 2023-2024
    sieć wodociągowa i kanalizacji sanitarnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą w strefie
    przemysłowej z dniem 1 stycznia 2025 roku będzie w całości i wyłącznie służyła
    wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Sieć wodociągowa i kanalizacji
    sanitarnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie stanowiła przedmiot dzierżawy przez
    okres co najmniej 10 lat na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. Z tytułu umowy
    dzierżawy Gmina będzie pobierała czynsz opodatkowany właściwa stawką VAT (aktualnie
    stawką 23%). Jak przedstawiono w stanie faktycznym, wysokość czynszu będzie
    skalkulowana w oparciu o poniesione nakłady inwestycyjne i stosowany roczny wskaźnik
    amortyzacji środka trwałego. Jak podano, wskaźnik amortyzacji dla przedmiotowego
    środka trwałego będzie wynosić 2,5% wartości początkowej. Czynsz będzie stały i będzie
    stanowić iloczyn wartości środka trwałego i stosowany wskaźnik zużycia (amortyzacji). Przy
    tak skalkulowanej stawce czynszu, zwrot poniesionych nakładów nastąpi po upływie 40
    lat, a wysokość czynszu będzie odpowiadała jego wartości rynkowej. W ramach dzierżawy
    Spółka (dzierżawca) będzie zobowiązana do utrzymania przedmiotu dzierżawy w
    należytym stanie, przeprowadzać konserwacje, naprawy i usuwać bieżące awarie.

    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego. W ocenie Gminy w zaistniałym stanie faktycznym nie
    zaistniały przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy wyłączające możliwość
    odliczenia podatku VAT.
    Wskazać również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Jednym z obszarów działalności gospodarczej
    Gminy są zadania z zakresu wodociągów i kanalizacji. Gmina w latach 2023-2024 poniosła
    wydatki inwestycyjne związane ze wskazanym obszarem działania na realizację inwestycji
    polegającej na budowie sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w strefie przemysłowej.
    Inwestycja ta została dofinansowana z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program
    Inwestycji Strategicznych.
    Z nowo wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej nie będą korzystać
    jednostki organizacyjne Gminy, a także nie będzie ona wykorzystywana do sprzedaży innej
    niż opodatkowana. Sieć zostanie w całości odpłatnie wydzierżawiona Spółce podlegająca
    aktualnie opodatkowaniu 23% stawką VAT. Spółka zaś będzie wykorzystywała przedmiot
    dzierżawy wyłącznie do odpłatnego świadczenia usług zbiorowego odbioru ścieków
    podlegających aktualnie opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT.
    Przez cały okres trwania umowy dzierżawy, właścicielem wybudowanej sieci wodociągowej
    i kanalizacyjnej pozostanie Gmina.
    Faktury dotyczące ponoszonych wydatków na realizację przedmiotowej inwestycji były
    wystawiane na Gminę. Faktury zawierały zarówno kwoty wydatków inwestycyjnych, które
    były związane z opisaną we wniosku infrastrukturą wodno-kanalizacyjną (przeznaczoną do
    wykonywania wyłącznie działalności opodatkowanej podatkiem VAT) oraz kwoty
    wydatków, które związane były z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT (stanowiące wydatki z tytułu budowy i przebudowy układu komunikacyjnego tj.
    budowa obwodnicy wraz z oświetleniem drogowym, kanałem teletechnicznym oraz
    miejscowym odwodnieniem drogi).
    W ocenie Gminy przesłankę negatywną do odliczenia podatku VAT nie może stanowić
    dofinansowanie w kwocie brutto wydatków na budowę sieci wodociągowej i kanalizacji
    sanitarnej z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawa, obniżenie podatku należnego o podatek
    naliczony na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby
    nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego
    podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W przedmiotowej sprawie powyższe warunki uprawniające do pełnego odliczenia podatku
    VAT w zakresie wydatków związanych z realizacją inwestycji polegającej na budowie sieci
    wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w strefie przemysłowej, zostały spełnione. Gmina
    jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a poniesione wydatki są
    związane z wykorzystywaniem ww. środków trwałych tylko i wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (w wyniku zawartej umowy
    dzierżawy). Nie jest planowane wykorzystanie tego odcinka sieci wodociągowej i
    kanalizacji sanitarnej do innej działalności niż opodatkowana.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku
    naliczonego ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup

    towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony. Przepisy ustawy nie
    wyłączają prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku dokonywania zakupów
    ze środków finansowych pochodzących od podmiotów trzecich. Zatem, dla ustalenia
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podstawowe
    znaczenie ma związek dokonanych zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, natomiast bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków
    finansowych na pokrycie ww. zakupów. Przepisy ustawy o podatku VAT nie uzależniają
    możliwości odliczenia podatku VAT od poniesionych nakładów inwestycyjnych od
    pozyskania dofinansowania w kwocie brutto od podmiotu zewnętrznego, w
    przedmiotowej sytuacji z Rządowego Funduszu Polski Ład - Program Inwestycji
    Strategicznych. Tym samym, zdaniem Gminy nie istnieją negatywne przesłanki, aby Gmina
    otrzymując środki w kwocie brutto nie miała prawa do odliczenia podatku VAT zawartego
    w fakturach zakupu.
    Z punktu widzenia ustawy o podatku VAT odliczenie podatku VAT nie jest obowiązkiem
    podatnika, lecz uprawnieniem. Niemniej jednak zaniechanie z przysługującego jej prawa
    świadczyłoby o niegospodarności Gminy.
    W zaistniałym stanie faktycznym, Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia
    podatku VAT zawartego na fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-2024
    w zakresie poniesionych wydatków inwestycyjnych związanych z realizacja budowy sieci
    wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w strefie przemysłowej. Wydatki te z dniem 1
    stycznia 2025 roku będą bezpośrednio służyły wyłącznemu wykonywaniu czynności
    opodatkowanych.
    Reasumując, w ocenie Gminy zostały spełnione wszystkie przesłanki pozytywne określone
    w art. 86 ust. 1 ustawy VAT, umożliwiające obniżenie podatku należnego o pełną kwotę
    podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od kontrahentów tytułem
    ponoszonych wydatków inwestycyjnych na budowę sieci wodociągowej i kanalizacji
    sanitarnej w strefie i jednocześnie nie zaistniały przesłanki negatywne wyłączające
    możliwość odliczenia podatku. Gmina dokonując odliczenia podatku VAT zawartego na
    fakturach, powinna ustalić wysokość podatku przypadającą od poszczególnych wydatków
    inwestycyjnych (tj. wykorzystywanych wykonywaniu czynnościom opodatkowanym i
    nieopodatkowanym) i odpowiednio dokonać obniżenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z wydatkami inwestycyjnymi wykorzystywanymi
    wykonywaniu czynnościom opodatkowanym.
    Ad. 2
    Gmina stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, powinna
    dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego na
    fakturach otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-2024 poprzez dokonanie korekt
    deklaracji podatkowych za odpowiednie miesiące 2023 i 2024 roku (skorygowanie
    odpowiednich plików JPK_VAT), w których to powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych - nie później
    jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, tytułem ponoszonych wydatków na
    zrealizowaną inwestycję („...”), w wyniku której wybudowano kanalizację sanitarną tłoczno-
    grawitacyjną i sieć wodociągową w strefie przemysłowej, Gmina otrzymała w latach 2023-
    2024 od kontrahentów faktury zawierające podatek VAT. W momencie otrzymania faktur
    Gmina nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie dokonała odliczenia naliczonego
    podatku VAT od wydatków inwestycyjnych mających na celu wyłącznie wykonywanie
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

    Powodem nie odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT był brak świadomości
    podatnika o przysługującym prawie. Zamiar przeznaczenia sieci wodociągowej i kanalizacji
    sanitarnej do wyłącznego wykorzystywania do wykonywania czynności opodatkowanych
    istniał od samego początku powzięcia zamiaru realizacji inwestycji.
    Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy. Zgodnie art. 86 ust. 13 ustawy VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w
    ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty
    deklaracji podatkowej: za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
    podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Mając na uwadze zaistniały stan faktyczny i powyższe przepisy prawa, Gmina w celu
    skorzystania z przysługującego jej prawa do odliczenia podatku VAT od zrealizowanej w
    latach 2023-2024 inwestycji, powinna stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od
    towarów i usług, dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego zawartego na fakturach VAT otrzymanych od kontrahentów w latach 2023-
    2024 poprzez dokonanie korekt deklaracji podatkowych za odpowiednie miesiące 2023 i
    2024 (skorygowanie odpowiednich plików JPK_VAT), w których to powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym
    powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które

    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności:

    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to więc wszystkie realizowane
    przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Przepis art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 cyt. ustawy:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowana jako czynny
    podatnik VAT. Gmina w latach 2023-2024 dokonała realizacji inwestycji pod nazwą zadania
    („...”). W wyniku zrealizowanej inwestycji wybudowano rurociąg kanalizacji sanitarnej
    tłoczno-grawitacyjnej wraz z budową dwóch tłoczni umożliwiających zwiększenie
    przepustowości gminnego systemu odbioru i przesyłu ścieków pomiędzy terenami
    przeznaczonymi pod działalność przemysłowo-usługową w obrębie. Z dniem 1 stycznia
    2025 roku sieć wodociągowa i kanalizacji sanitarnej zostanie wydzierżawiona na okres co
    najmniej 10 lat komunalnej spółce prawa handlowego (dalej jako: Spółka), której 100%
    udziałowcem jest Gmina. Spółka jest na gruncie ustawy VAT, odrębnym od Gminy
    czynnym podatnikiem VAT. Przewidywany aktualnie roczny obrót z tytułu dzierżawy sieci
    kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej
    wynosić będzie: zł netto, zł brutto. Wysokość czynszu ustalono jako iloraz aktualnej
    wartości początkowej środka trwałego i jego stawki amortyzacyjnej (zł x 2,5%).
    Przewidywany zwrot poniesionych nakładów na inwestycję nastąpi po 40 latach
    dzierżawy. Aktualna wartość przedmiotu dzierżawy wynosi zł (wartość początkowa -
    księgowa netto wytworzenia środka trwałego), natomiast roczny czynsz będzie wynosić zł
    netto, brutto.
    W rozpatrywanej sprawie w pierwszej kolejności należy przeanalizować czy odpłatne
    udostępnienie wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci

    wodociągowej na podstawie umowy dzierżawy jest opodatkowane podatkiem od towarów
    i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę
    należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania
    czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść.
    Usługa jest czynnością opodatkowaną, co do zasady, w sytuacji, kiedy jest odpłatna.
    Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie. Odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo
    podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od
    nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w
    postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają zatem wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

    W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Gmina występuje w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z tym, w odniesieniu do tej czynności Gmina nie działa jako
    organ władzy publicznej i w konsekwencji nie korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art.
    15 ust. 6 ustawy. W analizowanym przypadku Gmina występuje w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność, tj. dzierżawa inwestycji, w postaci
    wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej – jako
    usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie wybudowanej sieci kanalizacji
    sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej, za którą pobierają Państwo
    wynagrodzenie. W związku z czym, usługa ta nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT i w konsekwencji jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do
    stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy,
    zostaną spełnione. W analizowanym przypadku Gmina występuje w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a dzierżawa wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej
    tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1
    ustawy - podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzysta ze
    zwolnienia od podatku. Zatem wydatki poniesione w związku z wybudowaną siecią
    kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i siecią wodociągowa mają związek wyłącznie z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę kanalizacji sanitarnej
    tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej. Prawo to przysługuje
    Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.
    Mają Państwo również wątpliwości w zakresie sposobu dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego na fakturach otrzymanych od
    kontrahentów w latach 2023-2024 w zakresie poniesionych wydatków na budowę
    kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej.
    Jak stanowi art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
      o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Powołując art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    W kontekście ww. przepisów należy stwierdzić, że prawo do odliczenia powstaje w związku
    z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu czynności będącej źródłem podatku
    naliczonego. Zatem, jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności powstanie u
    dostawcy towarów czy usług, to u podatnika będącego odbiorcą tej czynności powstanie
    także prawo do odliczenia. Jednak możliwość zrealizowania prawa do odliczenia podatku
    VAT u odbiorcy powstanie dopiero w okresie otrzymania faktury.

    W sytuacji, gdy podatnik nie zrealizował prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy), obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego można dokonać zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy w jednym z
    trzech kolejnych okresów rozliczeniowych (z wyjątkiem przypadku dotyczącego tzw.
    małego podatnika).
    Natomiast gdy podatnik nie dokona odliczenia, to ma prawo dokonania takiej czynności
    poprzez skorygowanie deklaracji za okres, w którym to prawo powstało w deklaracji za ten
    okres rozliczeniowy lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z
    wyłączeniem dotyczącym podatnika wymienionego w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy), jednak nie
    później niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego.
    W złożonym wniosku wskazali Państwo, że Gmina w latach 2023-2024 dokonała realizacji
    inwestycji pod nazwą zadania („...”), w wyniku której wybudowano kanalizację sanitarną
    tłoczno-grawitacyjną i sieć wodociągową. W grudniu 2024 roku Gmina na podstawie
    dokumentu księgowego OT wprowadziła sieć wodociągową i kanalizacji sanitarnej do
    prowadzonej ewidencji środków trwałych. W momencie otrzymania faktur Gmina nie
    dokonała odliczenia naliczonego podatku VAT.
    Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, macie Państwo możliwość odliczenia
    pełnych kwot podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na budowę
    kanalizacji sanitarnej tłoczno-grawitacyjnej i sieci wodociągowej w strefie przemysłowej. Z
    uwagi na fakt, że wcześniej nie dokonywali Państwo odliczenia podatku naliczonego, mają
    Państwo prawo do złożenia korekt deklaracji na wskazanych powyżej zasadach
    określonych w art. 86 ust. 13 ustawy, z uwzględnieniem zapisów art. 86 ust. 10 i ust. 10b
    pkt 1 ustawy, w terminach określonych w art. 86 ust. 11 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.