Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.27.2015.KCT
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-04-23
Teza: Skoro zabudowana nieruchomość (budynkami niemieszkalnymi), wykorzystywana przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to jej odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a powołanej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, odpłatne zbycie tej nieruchomości, po upływie pięcioletniego okresu licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie spowoduje obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej; wspólność-wspólność majątkowa; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 05 grudnia 2012 r. Nr IPPB1/415-1361/12-2/MG, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości zabudowanej budynkami niemieszkalnymi wykorzystywanej w pozarolniczej działalności gospodarczej, niewprowadzonej do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, - **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 05 grudnia 2012 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Interpretacja wydana została na wniosek Pana A. S. z dnia 28 września 2012 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

W dniu 20 marca 1996 roku Wnioskodawca nabył wraz z żoną na zasadzie wspólności ustawowej udział 1/3 w nieruchomości gruntowej o powierzchni 14200m2 niezabudowanej. Następnie w lutym 1998 roku Wnioskodawca wraz z żoną na zasadzie wspólności ustawowej nabył kolejny udział w ww. nieruchomości. Przedmiotowa umowa dotyczyła nabycia 1/3 udziału w nieruchomości gruntowej działki 416/1. Następnie w dniu 3 marca 1999 roku na podstawie umowy zniesienia współwłasności ww. nieruchomości zawartej z pozostałymi współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości została wydzielona działka gruntu nr 416/1, której współwłaścicielami (udział 2/3) został Wnioskodawca wraz z żoną na zasadzie wspólności ustawowej. Pytanie dotyczy ewentualnej sprzedaży udziału 2/3 w nieruchomości działki nr 416/1, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, a której współwłaścicielami w 2/3 na zasadzie wspólności ustawowej jest Wnioskodawca wraz z żoną.

Począwszy od 1996 roku na przedmiotowym gruncie prowadzona była inwestycja, tj. budowa budynku garażowo - magazynowego. Pozwolenie na użytkowanie wybudowanego na przedmiotowej nieruchomości budynku zostało wydane 28 września 2009 roku (decyzja w tej sprawie uprawomocniła się 16 października 2009 roku). Po tym czasie na przedmiotowej nieruchomości nie były dokonywane żadne ulepszenia i nakłady zwiększające jej wartość.

Zarówno nabycie ww. nieruchomości, jak i inwestycja (budowa budynku) prowadzona była z majątku prywatnego współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, czyli z majątku Wnioskodawcy i jego żony, w którym przez cały czas jego trwania obowiązuje ustrój wspólności majątkowej ustawowej (udziały równe).

Jednocześnie w okresie, kiedy została nabyta ww. nieruchomość, jak i w czasie prowadzenia inwestycji (budowa budynku) Wnioskodawca, jako wspólnik spółki cywilnej prowadził działalność gospodarczą. W dniu 31 lipca 2012 roku spółka cywilna, w której Wnioskodawca był wspólnikiem została zlikwidowana, wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej i obecnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest również płatnikiem podatku VAT.

W okresie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa powyżej, przedmiotowy udział 2/3 w nieruchomości gruntowej działki 416/1 wraz z posadowionym na niej budynkiem garażowo - magazynowym został przez Wnioskodawcę i jego żonę oddany spółce cywilnej, w której Wnioskodawca był wspólnikiem, do używania na podstawie umowy użyczenia. Spółka cywilna miała swoją siedzibę na przedmiotowej nieruchomości, tj. bazę sprzętowo — warsztatową. Wnioskodawca podkreśla, iż jego żona nigdy nie była wspólnikiem tej spółki cywilnej (nigdy nie prowadziła jakiejkolwiek działalności gospodarczej, nie posiadała statusu przedsiębiorcy ani nie była płatnikiem VAT). Nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ksiąg spółki cywilnej. Spółka ponosiła jedynie koszty bieżącej eksploatacji przedmiotowej nieruchomości i jej utrzymania w stanie niepogorszonym tj. opłaty za media, bieżące naprawy, podatek od nieruchomości.

Wnioskodawca podkreśla, iż udział 2/3 w ww. nieruchomości nie był przedmiotem wkładu do spółki cywilnej. Spółka cywilna, której wspólnikiem był Wnioskodawca korzystała z nieruchomości na podstawie umowy użyczenia. Budowa budynku garażowo - magazynowego na przedmiotowej nieruchomości była prowadzona z majątków prywatnych właścicieli nieruchomości gruntowej, a nie przez spółkę cywilną, a spółka cywilna, której wspólnikiem był Wnioskodawca, nie wprowadziła tej nieruchomości do swoich ksiąg.

W chwili obecnej Wnioskodawca wraz z żoną rozważa sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano pytania:

1.  Czy w przypadku sprzedaży udziału 2/3 w opisanej wyżej nieruchomości należącego do Wnioskodawcy i jego małżonki na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej uzyskany przychód (1/2 przychodu z tytułu takiej sprzedaży) będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy sprzedaż udziału 2/3 w opisanej wyżej nieruchomości należącego do Wnioskodawcy i jego małżonki na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawową regułę opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości określa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatkowi podlega przychód z ich odpłatnego zbycia, jeżeli nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości (lub w niektórych wypadkach — jej wybudowanie).

Przychód ze sprzedaży powstaje zawsze u zbywcy, tj. właściciela rzeczy. W przypadku wspólności majątkowej małżeńskiej właścicielami są małżonkowie i każde z nich jest osobno opodatkowane z tego tytułu. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że uzyskany przychód, jako dochód z majątku wspólnego stanowi nadal majątek dorobkowy małżonków, stosownie do art. 32 § 2 pkt 2 KRO, co jednoznacznie wynika z wyroku NSA z 13 marca 2009 r. (II FSK 1645/07). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów. Każdy z małżonków pozostaje, zatem samodzielnym, niezależnym od współmałżonka podatnikiem. Mimo że ustawodawca przewidział możliwość wspólnego opodatkowania małżonków, to jednak taka modyfikacja sposobu rozliczenia należności podatkowych została wykluczona w przypadku zryczałtowanych form opodatkowania, więc również w razie opodatkowania przychodu uzyskanego przez małżonków ze sprzedaży nieruchomości. Małżonkowie mają równe udziały w tym dochodzie. Przyjęcie założenia, że każde z małżonków jest osobnym podatnikiem oznacza konieczność każdorazowego ustalenia:

1.  kiedy nastąpiło nabycie nieruchomości przez każdego z małżonków (dla obliczenia 5- letniego terminu) oraz
2.  czy każde z nich — osobno — spełnia warunki do zastosowania zwolnienia podatkowego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż spełnienie warunków niezbędnych do uzyskania zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży opisanej wyżej nieruchomości winno być rozpatrywane niezależnie dla Wnioskodawcy i jego żony.

Spełnienie warunków do zwolnienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, sprzedaż ta nie jest źródłem przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Obliczając 5-letni okres uprawniający do skorzystania ze zwolnienia, o którym tutaj mowa, należy wziąć pod uwagę datę nabycia gruntu, a nie datę zakończenia budowy budynku posadowionego na tym gruncie, który stanowi jedynie część składową nieruchomości.

Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie. Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

1.  odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
2.  zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wnioskodawca podkreśla, iż:

*   nabycie udziału 2/3 w nieruchomości gruntowej nastąpiło w roku 1996, zaś wybudowanie budynku na niej posadowionego (część składowa) nastąpiło w roku 2009,
*   udział w tej nieruchomości przez cały okres jej posiadania pozostawał w majątku osobistym Wnioskodawcy i jego żony,
*   nigdy nie było intencją Wnioskodawcy przeniesienie udziału w przedmiotowej nieruchomości do majątku spółki cywilnej, której Wnioskodawca był wspólnikiem, dlatego też Wnioskodawca nie zdecydował się na wniesienie do spółki tytułem wkładu udziału w przedmiotowej nieruchomości, w związku z powyższym Wnioskodawca umożliwił korzystanie z niej spółce jedynie na podstawie umowy użyczenia,
*   aktualnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie wykorzystuje ww. nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawca uważa, iż w związku z powyższym nie sposób uznać, iż sprzedaż udziału w ww. nieruchomości nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawca podkreśla, iż nabycie udziału w nieruchomości nastąpiło wcześniej aniżeli 5 lat (licząc od końca roku kalendarzowego) od daty, kiedy nastąpi ewentualna sprzedaż udziału w nieruchomości, dlatego też przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości (1/2 przypadająca na Wnioskodawcę) będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia jest przy tym fakt, iż oddanie do użytkowania budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 2009 roku, gdyż budynek ten stanowi jedynie część nieruchomości nabytej w roku 1996. Dla oceny, czy upłynął już 5-letni okres uprawniający korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie ma data nabycia gruntu (w tym wypadku 1996 rok), a nie data wybudowania budynku na nieruchomości (2009 r.). Fakt wykorzystywania udziału przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy użyczenia przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca był wspólnikiem, nie powoduje, iż 1/2 przychodu ze sprzedaży tej nieruchomości przypadająca na Wnioskodawcę winna być traktowana, jako przychód z działalności gospodarczej i opodatkowany wedle reguł przewidzianych dla tego źródła przychodu.

W przypadku sprzedaży udziału 2/3 w opisanej wyżej nieruchomości ocena w zakresie zasad opodatkowania uzyskanego przychodu winna nastąpić niezależnie dla Wnioskodawcy i jego żony. Udział w przychodzie przypadający na każde z małżonków będzie wynosił 1/2.

Według Wnioskodawcy przychód ze sprzedaży udziału w ww. nieruchomości w części na niego przypadający będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt wykorzystywania udziału w przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy użyczenia przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca był wspólnikiem nie powoduje, iż 1/2 przychodu ze sprzedaży tej nieruchomości przypadająca na Wnioskodawcę winna być traktowana, jako przychód z działalności gospodarczej i opodatkowany wedle reguł przewidzianych dla tego źródła przychodu.

Stanowisko takie potwierdza interpretacja Dyrektora Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 20 maja 2010 roku w sprawie IPPB1/415-74/07/10-5/S/AG, w której stwierdzono jednoznacznie, iż: „Dla uznania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości, wykorzystywanej w działalności gospodarczej i prawa użytkowania gruntu, związanego z tą nieruchomością, za przychód z działalności gospodarczej, istotne jest, aby nieruchomość ta spełniała przesłanki określone w wyżej cytowanym przepisie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, tj., aby została ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W sytuacji, gdy nieruchomość nie była ujęta w takiej ewidencji nie ma podstaw do zaliczenia przychodu z jej sprzedaży do przychodów z działalności gospodarczej. Reasumując, przychód uzyskany przez podatnika z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów nie będzie stanowił przychodu z tytułu działalności gospodarczej, gdyż prawo wieczystego użytkowania gruntów oraz nieruchomości (magazyny, garaże i biura) nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a tym samym nie stanowiły majątku firmy.

W związku z powyższym sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów będzie stanowiła źródło przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli podatnik dokona sprzedaży po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, przychód z odpłatnego zbycia udziału w przedmiotowej nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.”

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 05 grudnia 2012 r. Nr IPPB1/415-1361/12-2/MG, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że „(…) przychód ze sprzedaży nieruchomości należącej do Wnioskodawcy i jego małżonki stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (\`(...)\`).”

Organ upoważniony wskazał, że przedmiotem interpretacji przepisów prawa podatkowego jest pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 1.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.

Jednym ze źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Problematyka, na gruncie przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiedniego kwalifikowania do źródła przychodów odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął w dniu 17 lutego 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdził, że „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.”

Po wydaniu uchwały, w przedmiotowym zakresie, ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 408/12, wyrok NSA z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 912/12, wyrok NSA z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1426/12, wyrok WSA w Opolu z dnia 04 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 233/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 288/14, która zgodna jest z podjętą przez NSA uchwałą.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdza się, że skoro zabudowana nieruchomość (budynkami niemieszkalnymi), wykorzystywana przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to jej odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości określonego w art . 10 ust. 1 pkt 8 lit. a powołanej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, odpłatne zbycie tej nieruchomości, po upływie pięcioletniego okresu licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie spowoduje obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej,

Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.