Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-974/12-4/RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-05
Teza: tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy – związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dokonane zakupy nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z powyższym Parafia nie ma możliwości odzyskania kwoty podatku naliczonego w związku z realizacją planowanych prac konserwatorskich pokrycia dachu głównego– II etap zadania.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz europejski; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20.09.2012 r. (data wpływu 24.09.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług służących realizacji projektu związanego z pracami konserwatorskimi pokrycia dachu głównego Kościoła - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług służących realizacji projektu związanego z pracami konserwatorskimi pokrycia dachu głównego Kościoła.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Parafia zrealizowała zadania pn. „Prace konserwatorskie pokrycia dachu głównego - II etap zadania” w ramach PROW 2007 - 2013, w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwoju wsi”. Na współfinansowane zadanie Parafia zawarła umowę z Samorządem Województwa w dniu 16 stycznia 2012 r. Realizacja zadania polegała na konserwacji pokrycia dachu głównego kościoła. Prace polegały na naprawie pokryć dachowych blachą cynkową sprawdzenie pokrycia z polutowaniem dziur i szczelin, odtłuszczeniu pokrycia dachu, ręcznym czyszczeniu powierzchni pokrycia dachu, malowaniu pędzlem farbami do malowania blach. Kościół jest wpisany do rejestru zabytków. W związku z wykonywanymi pracami Parafia uzyskała stosowne pozwolenia od wojewódzkiego konserwatora zabytków. Prace były wykonywane przez firmę posiadającą stosowne uprawnienia. Działalność Parafii związana z powyższą inwestycją nie spowoduje osiągnięcia żadnych przychodów oraz powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Tym samym nie stanie się czynnym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Parafia ma możliwość otrzymania podatku VAT po zrealizowaniu zadania pn. „Prace konserwatorskie pokrycia dachu głównego” poprzez naprawę poryć dachowych blachą cynkową oraz malowaniu pędzlem farbą do malowania blach w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwój wsi”, Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W świetle obowiązującego stanu prawnego Parafia nie miała możliwości odzyskania podatku zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i po całkowitym zrealizowaniu zadania pn. „Prace konserwatorskie pokrycia dachu głównego - II etap zadania” w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwój wsi” PROW 2007-2013. Wnioskodawca/Parafia nie jest czynnym podatnikiem VAT, a przedmiotowa inwestycja nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu sprawy wynika, że Parafia zrealizowała zadania pn. „Prace konserwatorskie pokrycia dachu głównego– II etap zadania” w ramach PROW 2007 – 2013, w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwój wsi”. Parafia nie jest czynnym podatnikiem VAT, a przedmiotowa inwestycja nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy – związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dokonane zakupy nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z powyższym Parafia nie ma możliwości odzyskania kwoty podatku naliczonego w związku z realizacją planowanych prac konserwatorskich pokrycia dachu głównego– II etap zadania.

Jednocześnie Parafia nie ma możliwości otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.