Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.83.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Darowizna będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od
spadków i darowizn, bo przekazanie środków pieniężnych jest
udokumentowane wpływem na rachunek bankowy
obdarowanego a akt notarialny (umowa sprzedaży), w którym
jest wskazany numer rachunku bankowego Obdarowanego,
potwierdza źródło pochodzenia darowanych pieniędzy.
Słowa kluczowe: darowizna
konto
przelew-przelew bankowy
rodzina
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia-Obowiązek udokumentowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1 -pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania w
    darowiźnie środków pieniężnych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani ... (zwana dalej „Obdarowaną”) zawarła w dniu 16 stycznia 2025 r. ze swoim bratem
    Panem ... (zwanym dalej „Darczyńcą”) umowę darowizny środków pieniężnych w kwocie ...
    zł. Ta umowa została zawarta w formie ustnej.
    Środki pieniężne z tytułu tej umowy Obdarowana otrzymała na swój rachunek bankowy
    16 stycznia 2025 r. dwoma przelewami. Jednakże te środki nie zostały przekazane
    bezpośrednio przez Darczyńcę, tylko z rachunku bankowego „Małżeństwa X” (zwani dalej
    „Nabywcami”). Niniejsza sytuacja miała miejsce z uwagi na to, że środki na dokonanie
    darowizny Darczyńca uzyskał ze sprzedaży Nabywcom swojej nieruchomości gruntowej
    (gruntu ornego), która miała miejsce 16 stycznia 2025 r. Cena sprzedaży tej nieruchomości
    wyniosła ... zł, czyli tyle na ile zawarto umowę darowizny.
    W umowie sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego zastrzeżono, że Nabywcy
    przekażą całość kwoty należnej za nieruchomość do dnia 17 stycznia 2025 r. na rachunek
    Obdarowanej, a Darczyńca oświadczył, że ta wpłata na to konto będzie równoznaczna z
    zapłatą całej ceny na Jego rzecz.
    Nabywcy w stosunku do Obdarowanej i Darczyńcy są osobami obcymi. Ponadto
    Obdarowana nigdy nie dokonywała z Nabywcami żadnych czynności prawnych.
    Obdarowana złożyła właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zgłoszenie o nabyciu
    darowizny na druku SD-Z2 wysyłając je listem poleconym za pośrednictwem Poczty 23
    kwietnia 2025 r.
    Obdarowana i Darczyńca są polskimi rezydentami podatkowymi. Umowa darowizny jw.
    została zawarta na terytorium Polski, a środki zostały przekazane z rachunku bankowego
    Nabywców prowadzonego przez bank na terytorium Polski na rachunek bankowy
    Obradowanej prowadzony przez bank na terytorium Polski.

## Pytanie

Czy darowizna środków pieniężnych otrzymana przez Obdarowaną od Darczyńcy w
    przedstawionym stanie faktycznym korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i
    darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r., zwalnia się od
    podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych,
    wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
      podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
      przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
      uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
      środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas
      od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
      poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 -
      udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy,

      na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej lub przekazem pocztowym.
    W przedstawionym stanie faktycznym:
    - darowizna została dokonana pomiędzy bratem a siostrą (rodzeństwem),
    - Obdarowana zgłosiła nabycie środków pieniężnych właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego
      powstałego,
    - otrzymanie środków pieniężnych zostało udokumentowane dowodem przekazania na
      rachunek Obdarowanej w banku.
    Zatem zostały spełnione wymogi ustawowe do uznania, że niniejsza darowizna korzysta ze
    zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Przepis art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28
    lipca 1983 r., aby darowizna środków pieniężnych korzystała ze zwolnienia wymaga, aby
    to przekazanie nastąpiło na rachunek bankowy i to na rachunek nabywcy. I również ten
    warunek zwolnienia w przedstawionym stanie faktycznym został spełniony. Przepis nie
    wymaga, aby przelew został dokonany przez osobę dokonującą darowizny. Natomiast z
    okoliczności przedstawionych w stanie faktycznym jednoznacznie wynika, że darowizny
    dokonał darczyńca, co wynika z aktu notarialnego, w którym zlecił przelanie środków
    pieniężnych na rachunek bankowy Obdarowanej. Z uwagi na fakt, iż umowa sprzedaży
    nieruchomości została sporządzona w formie aktu notarialnego przez notariusza, który
    wykonuje zawód zaufania publicznego należy uznać, że stwierdzenia tam zawarte są
    zgodne z prawdą. Zresztą Nabywcy w stosunku do Obdarowanej są osobami obcymi.
    Ponadto Obdarowana nigdy nie dokonywała z Nabywcami żadnych czynności prawnych,
    tym bardziej na znaczną kwotę, na którą została zawarta umowa darowizny. Zatem nie
    mogła otrzymać od Nabywców środków pieniężnych z innego tytułu niż umowa
    darowizny, którą zawarła z Darczyńcą.
    Reasumując, w ocenie Obdarowanej darowizna środków pieniężnych otrzymana przez
    Obdarowaną od Darczyńcy w przedstawionym stanie faktycznym korzysta ze zwolnienia z
    podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r.
    Pogląd, że przelew środków pieniężnych w ramach realizacji umowy darowizny musi być
    dokonany z rachunku bankowego darczyńcy należy uznać, że nie znajduje uzasadnienia w
    brzmieniu samego przepisu art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. Ponadto
    zwraca Pani uwagę na orzecznictwo sądów administracyjnych, w których wskazuje się, że
    wymóg udokumentowania otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania na
    rachunek płatniczy należy interpretować wprost zgodnie z jego treścią, ale z
    jednoczesnym uwzględnieniem konstytucyjnych standardów, a także roli i celu takiego
    rozwiązania w obrocie prawnym. Celem ustawodawcy wprowadzającego powyższą
    regulację prawną było dążenie do uszczelnienia systemu podatkowego oraz uzyskanie
    pewności prawnopodatkowej odnośnie nabywanego przez podatników majątku.
    Wprowadzony wymóg udokumentowania dokonanej darowizny należy traktować jedynie
    jako wymóg natury technicznej mający na celu potwierdzenie faktycznego, rzeczywistego
    charakteru dokonanej darowizny. Wpłata taka w sposób wyraźny i niewątpliwy
    dokumentuje kto i kiedy otrzymał darowiznę i w jakiej kwocie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyroku z 25 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Gl
    1069/22 uznał, że udokumentowanie ma miejsce również, gdy darczyńca w imieniu i na
    rzecz obdarowanego przekazuje darowane środki na rachunek bankowy wierzyciela
    obdarowanego, czyli nawet wówczas, gdy wprost warunki literalne zastosowania
    zwolnienia, w zakresie otrzymania środków na rachunek obdarowanego, nie zostały
    spełnione. Zacytowała Pani fragment uzasadnienia tego wyroku, aby wskazać jak sądy
    administracyjne interpretują wymóg wskazany w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca
    1983 r. W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono:

      „Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku
      Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 października
      2022 r., sygn. akt I SA/Go 306/22, że art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. w zakresie, w jakim
      uzależnia zwolnienie podatkowe od konieczności udokumentowania otrzymania
      środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego
      rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej lub przekazem pocztowym, należy interpretować niewątpliwie wprost
      zgodnie z jego treścią, ale z jednoczesnym uwzględnieniem konstytucyjnych
      standardów, a także roli i celu takiego rozwiązania w obrocie prawnym.
      W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dostrzega się bowiem potrzebę analizy
      norm podatkowych o charakterze społecznym z uwzględnieniem celu regulacji.
      W wyroku z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 487/19, Naczelny Sąd
      Administracyjny przypomniał, że "w wyroku z 14 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1534
      /11, NSA wskazał, że wykładnia 4a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a ust. 3 u.p.s.d. (przepis
      wprowadzający zwolnienie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych od
      podatku przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i
      macochę, jeżeli udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek
      bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę
      oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym) nie może sprowadzać się
      do szukania sensu poszczególnych wyrazów, lecz powinna być połączona z analizą
      celu regulacji prawnej (por. wyrok NSA z 22 września 2010 r., II FSK 818/09, z 7
      kwietnia 2010 r., II FSK 1952/08, z 7 kwietnia 2010 r. II FSK 2028/08, z 19 stycznia
      2012 r. II FSK 1419/10). Omawiana norma (art. 4a) ma głównie cel społeczny, co
      wymaga zrekonstruowania jej treści przy łączeniu poszukiwania sensu użytych w niej
      wyrażeń z celem tej regulacji (por. R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
      podatkowego, Warszawa 1995, s. 102). Ustanowiony powyższym przepisem wymóg
      udokumentowania dokonanej darowizny należy traktować jedynie jako wymóg
      natury technicznej, mający na celu potwierdzenie faktycznego, rzeczywistego
      charakteru dokonanej darowizny. Dlatego w sytuacji, gdy wpłata kwoty objętej
      umową darowizny pomiędzy krewnymi dokonana została przez darczyńcę na
      rachunek bankowy emitenta obligacji, w związku z konkretną umową zawartą
      pomiędzy emitentem a obdarowanym jako obligatoriuszem, warunek
      udokumentowania wpłaty na rachunek bankowy nabywcy uznać należy za spełniony.
      Wpłata taka w sposób wyraźny i niewątpliwy dokumentuje kto, komu i ile darował,
      potwierdzając rzeczywisty charakter dokonanej umowy darowizny. Natomiast
      przyjęcie rygorystycznego stanowiska reprezentowanego przez organy podatkowe
      utożsamiające pojęcie rachunku bankowego nabywcy z indywidualnym rachunkiem
      prowadzonym przez bank dla obdarowanego, wprowadza "sztuczny" wymóg
      przekazania kwoty darowizny na rachunek bankowy obdarowanego zamiast wprost
      na rachunek emitenta (podobne stanowisko NSA dotyczyło wpłaty kwoty objętej
      umową darowizny pomiędzy krewnymi przez darczyńcę na rachunek bankowy
      dewelopera bądź innego podmiotu sprzedającego lokal mieszkalny; por. wyrok NSA
      z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1419/10)". Sąd w składzie rozpoznającym
      niniejszą sprawę w pełni powyższy pogląd podziela.
      Zdaniem Sądu, prawidłowa wykładnia prawa nie może ograniczać się tylko do sensu
      słów użytych w interpretowanym przepisie, ale każdorazowo powinna obejmować
      sprawdzenie czy jego literalne odczytanie prowadzi do wniosków zgodnych z
      konstytucyjnymi zasadami obowiązującego porządku prawnego i czy wówczas
      będzie realizował przypisany mu cel. Jeśli na tym tle powstają istotne rozbieżności
      albo takiej spójności nie da się odnaleźć, wówczas wnioski narzucone przez
      wykładnię językową powinny zostać skorelowane z tymi, jakie z kolei wynikają z
      wykładni systemowej (w tym z kontekstu konstytucyjnego) oraz funkcjonalnej
      (przede wszystkim z ratio legis interpretowanej regulacji). W takich przypadkach

      przyjmuje się zaistnienie potrzeby harmonizowania kontekstów (por. szerzej Zasady
      wykładni prawa, L. Morawski, Toruń 2010, s. 71 i nast.).
      Językowe znaczenie tekstu nie jest jedyną i bezwzględną granicą wykładni (por.
      przykładowo Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. K 25/99, OTK 2000/5/141).
      Przepisy w systemie prawa stanowią element całości usystematyzowanej według
      treści (poziomo), według miejsca w hierarchii aktów normatywnych (pionowo) i służą
      realizowaniu określonych celów w obrocie prawnym, kształtowaniu określonych
      następstw w porządku społecznym (zob. wyrok WSA w Lublinie z 24 września 2021
      r., o sygn. akt I SA/Lu 353/21).
      W niniejszej sprawie organ interpretacyjny oparł się na językowej wykładni art. 4a
      ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. Tymczasem wykładnia taka, w ocenie Sądu, prowadzi do
      różnicowania podatników w obrocie prawnym wyłącznie z powodu sposobu
      udokumentowania niewątpliwego otrzymania darowanych środków pieniężnych
      (wykonania umowy darowizny) pozostaje w sprzeczności z art. 2 i art. 32 ust. 1
      Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 1997.78.483 z zm.).
      Przypomnieć wypada, że zasada równości wynikająca z Konstytucji nakazuje równe
      traktowanie sytuacji (podmiotów) podobnych w sposób podobny, a zarazem
      dopuszcza traktowanie sytuacji (podmiotów) odmiennych w sposób odmienny. W
      polskim orzecznictwie konstytucyjnym charakter "klasyczny" przysługuje
      niezmiennie formule, użytej w orzeczeniu z 9 marca 1988 r. (U 7/87), w myśl której:
      "konstytucyjna zasada równości wobec prawa (...) polega na tym, że wszystkie
      podmioty prawa (adresaci norm prawnych), charakteryzujące się daną cechą istotną
      (relewantną) w równym stopniu, mają być traktowane równo. A więc według
      jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i
      faworyzujących" (por. też orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach sygn.: K
      37/97, K 7/98, P 6/98, SK 5/12, SK 61/13, K 36/13). Oznacza to, że konsekwencją
      ustalenia "podobieństwa" podmiotów (sytuacji) jest uznanie, że odmienne ich
      traktowanie (w regulacjach prawnych bądź w praktyce stosowania prawa) prowadzi,
      w zasadzie, do naruszenia nakazu równego traktowania, chyba że znajduje
      uzasadnienie w odpowiednio przekonywających argumentach. Innymi słowy,
      odmienne potraktowanie podmiotów (sytuacji) podobnych nie musi zawsze
      oznaczać naruszenia ogólnej zasady równości (art. 32 ust. 1). W świetle art. 32 ust. 1
      Konstytucji RP zakaz wprowadzania zróżnicowań odnosi się do zróżnicowań o
      nieuzasadnionym (arbitralnym) charakterze. Punktem wyjścia dla rozważań o
      równości jest ustalenie podobieństwa porównywanych podmiotów. W zależności od
      zastosowanego kryterium te same podmioty mogą okazać się podobne bądź
      odmienne. Od doboru cechy relewantnej zależą dalsze ustalenia w przedmiocie
      dochowania nakazu równego traktowania (a także zakazu dyskryminacji). Przyjmuje
      się przy tym domniemanie, że ustawodawca działa zgodnie z Konstytucją RP.
      Każda klasyfikacja, zróżnicowanie musi być rozpatrywane na tle całokształtu
      wolności i praw zagwarantowanych jednostce konstytucyjnie. Jednocześnie
      rozumienie zasady równości w znacznym stopniu wynika z dziedziny stosunków,
      jakich dotyczy regulacja prawna wprowadzająca określone zróżnicowanie (por.
      szerzej opracowanie komentatorskie do art. 32 Konstytucji RP, red. L. Garlicki, M.
      Zubik, system elektroniczny LEX).
      Analizując zatem kwestię porównywalności podmiotów wskazać należy, że w
      interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 15 lutego 2012 r., wskazano, że w
      przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
      środki pieniężne, warunek określony w art. 4a pkt 2 u.p.s.d. jest spełniony także
      wtedy, gdy nabywca udokumentuje ich otrzymanie dowodem przekazania
      bezpośrednio na rachunek dewelopera w wykonaniu zawartej z nim umowy (Dz. Urz.

      MF.2012.9). Oznacza to, że ww. interpretacją uznano, że przekazanie środków
      pieniężnych stanowiących przedmiot darowizny bezpośrednio sprzedającemu
      (developerowi) przez darczyńcę.
      Zatem stan faktyczny jest analogiczny do niniejszej sprawy. Jedyną różnicą jest to, że
      ze stanu faktycznego podanego we wniosku inicjującym niniejsze postępowanie nie
      wynika, by sprzedającym był deweloper, choć jest to Spółka. Jednakże różnica ta nie
      zmienia istoty mechanizmu opisanego w tej interpretacji. Chodzi bowiem o to, że w
      wykonaniu umowy darowizny nie są przelewane środki pieniężne najpierw do
      obdarowanego, a następnie przez obdarowanego na konto zbywcy nieruchomości, a
      bezpośrednio przez darczyńcę na rzecz sprzedającego.
      Wydając zaskarżoną interpretację organ całkowicie pominął fakt wydania ww.
      interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów.
      W świetle powyższego, a zatem dostrzegając ww. różnicę, a także uwzględniającej
      standardy konstytucyjne, nie można zgodzić się z organem interpretacyjnym, że
      przekazanie darowanych środków pieniężnych na dobro obdarowanego w inny
      sposób niż wymieniony przez ustawodawcę (bo na rachunek wierzyciela
      obdarowanego), ale - co kluczowe - dający taki sam rezultat z punktu widzenia
      interesu fiskalnego reprezentowanego przez organ podatkowy, miałoby stanowić
      wystarczające uzasadnienie dla stwierdzenia, że nie doszło do spełnienia ustawowej
      przesłanki z art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. Przypomnienia wymaga, że w wyrokach
      wskazanych w ww. interpretacji ogólnej, wyraźnie wskazano, że Naczelny Sąd
      Administracyjny w swoich orzeczeniach wskazywał już, że celem ustawodawcy
      wprowadzającego powyższą regulację prawną było dążenie do uszczelnienia
      systemu podatkowego oraz uzyskanie pewności prawnopodatkowej odnośnie
      nabywanego przez podatników majątku (por. wyroki NSA z 7 kwietnia 2010 r. sygn.
      akt II FSK 2028/08 oraz II FSK 1952/08). Wprowadzony powyższym przepisem wymóg
      udokumentowania dokonanej darowizny należy traktować jedynie jako wymóg
      natury technicznej mający na celu potwierdzenie faktycznego, rzeczywistego
      charakteru dokonanej darowizny. Dlatego w sytuacji, gdy wpłata kwoty objętej
      umową darowizny pomiędzy krewnymi dokonana została przez darczyńcę na
      rachunek bankowy dewelopera, w związku z konkretną umową zawartą z
      obdarowanym, tytułem zapłaty przypadającej od niego należności pieniężnej na
      pokrycie inwestycji mieszkaniowej, warunek udokumentowania wpłaty na rachunek
      bankowy nabywcy uznać należy za spełniony. Wpłata taka w sposób wyraźny i
      niewątpliwy dokumentuje kto, komu i ile darował, potwierdzając rzeczywisty
      charakter dokonanej umowy darowizny (tak w wyroku z dnia 14 października 2010
      r., sygn. akt II FSK 981/09).
      Konsekwencją powyższego jest zatem to, że organ interpretacyjny naruszył art. 4a
      ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. poprzez błędną wykładnię sprowadzającą się tylko do
      językowego znaczenia użytych w nim słów. Wskazana w tym przepisie przesłanka
      polega w istocie wyłącznie na udokumentowaniu, że obdarowany rzeczywiście
      uzyskał możliwość dysponowania darowanymi środkami pieniężnymi od określonej
      osoby, z określonego źródła. Takie udokumentowanie ma miejsce zarówno
      wówczas, gdy darowane środki wpływają na rachunek bezpośrednio obdarowanego,
      jak i wówczas, gdy darczyńcy w imieniu i na rzecz obdarowanego przekazują je na
      rachunek bankowy wierzyciela obdarowanego. Zarówno przekazanie środków
      pieniężnych bezpośrednio na rachunek podatnika, jak i na rachunek wierzyciela
      podatnika w takim samym stopniu pozwalają organowi podatkowemu stwierdzić czy
      i w jakim zakresie może mieć do czynienia z fikcją, z działaniami nierzetelnymi ze
      szkodą dla interesu fiskalnego.
      Dostrzeżenia wymaga także, że ww. przepis ma również cel społeczny, zapewnienie
      ochrony interesów majątkowych członków najbliżej rodziny. Zniesienie obciążeń
      podatkowych dla nabywających nieodpłatnie majątek od osób najbliższych ma na

      względzie "konieczność szczególnej ochrony sytuacji majątkowej rodziny" (Druk
      sejmowy nr 736 z 26 czerwca 2006 r.). Tak zakreślony cel jest spójny z konstytucyjną
      zasadą uwzględniania dobra rodziny, ustanowioną art. 18 Konstytucji RP. Zasada ta
      gwarantuje rodzinie ochronę i opiekę Rzeczypospolitej Polskiej i pozostaje w
      korelacji z regulacją zawartą w art. 71 ust. 1 ustawy zasadniczej nakazującą państwu
      prowadzenie polityki społecznej i gospodarczej uwzględniającej dobro rodziny (zob.
      wyrok NSA z 11 kwietnia 2019 r., o sygn. akt II FSK 1470/17)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego - do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do
    jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy
    darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli
    złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą
    złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 ww. Kodeksu cywilnego wynika, iż:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:

      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy w związku z § 2 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw
    majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten
    podatek (Dz.U. z 2023 r. poz. 1226):
    Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od
    podatku, według skali dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej:
        - od kwoty do 11.833 zł - 3%,
        - dla kwot w przedziale 11.833 a 23.665 zł - 355 zł i 5% nadwyżki ponad 11.833 zł,
        - dla kwot powyżej 23.665 zł - 946 zł 60 gr i 7% nadwyżki ponad 23.665 zł.
    Należy zauważyć, że - co do zasady - darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn. Podatek ustala się z uwzględnieniem tzw. kwoty wolnej od podatku.
    Na wysokość podatku ma wpływ przynależność do grupy podatkowej, do której zaliczany
    jest nabywca.
    Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w
    swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.
    W myśl art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
    małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w

        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Należy podkreślić, że w przypadku darowizny środków pieniężnych oba warunki wskazane
    w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy muszą być spełnione łącznie, aby można było zastosować
    zwolnienie.
    Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Zgłoszenie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-
    Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w
    sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015
    r. poz. 2060).
    Z treści przepisu art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w
    przypadku gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:
    - otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;
    - złożenie zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych (poza sytuacją
      przewidzianą w art. 4a ust. 4 ustawy);
    - udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy
      nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 16 stycznia 2025 r. zawarła
    Pani z bratem umowę darowizny środków pieniężnych w kwocie ... zł. Umowa została
    zawarta w formie ustnej. Środki pieniężne będące przedmiotem darowizny pochodziły ze
    sprzedaży nieruchomości Pani brata. Przelew, który otrzymała Pani 16 stycznia 2025 r.
    nastąpił z konta osób trzecich, tj. nabywców nieruchomości Pani brata. W umowie
    sprzedaży nieruchomości, jako konto, na które kupujący mieli przelać środki pieniężne,
    wskazano Pani rachunek. Pani brat oświadczył, że wpłata na to konto będzie
    równoznaczna z zapłatą całej ceny na jego rzecz. Otrzymanie darowizny zgłosiła Pani w
    terminie do naczelnika urzędu skarbowego.
    Chciałaby się Pani dowiedzieć, czy otrzymana darowizna korzysta ze zwolnienia z art. 4a
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny, należy uznać, że otrzymała Pani darowiznę środków pieniężnych od brata.
    Przedmiot darowizny stanowiły środki pieniężne przypadające bratu ze sprzedaży
    nieruchomości. Zatem otrzymała Pani darowiznę od osoby zaliczonej do grona osób
    wymienionych w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Ponadto w przypadku darowizny środków pieniężnych warunkiem niezbędnym do
    skorzystania z omawianego zwolnienia - jak już wyżej wskazano - jest fakt
    udokumentowania przez obdarowanego ich otrzymania dowodem przekazania na swój
    rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-
    kredytową lub przekazem pocztowym.
    W analizowanej sprawie darowane środki pieniężne zostały przelane z rachunku
    bankowego kupujących nieruchomość na Pani rachunek bankowy. Źródło pochodzenia
    darowanych środków pieniężnych jest znane i właściwie udokumentowane. Dokumentem
    tym jest umowa sprzedaży nieruchomości spisana w formie aktu notarialnego, z którego

    wynika, że środki te, będące własnością darczyńcy pochodzą z jego majątku. Może więc
    Pani udokumentować - zgodnie z wymogiem określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn - ich nabycie wpływem na Pani rachunek bankowy.
    Zatem, skoro otrzymała Pani darowiznę od brata, w terminie złożyła Pani zgłoszenie SD-Z2
    o nabyciu darowizny (środków pieniężnych) do organu podatkowego oraz dysponuje Pani
    zarówno potwierdzeniem przelewu środków jak i aktem notarialnym (umową sprzedaży),
    w którym jest wskazany Pani numer rachunku bankowego, potwierdzającymi źródło
    pochodzenia darowanych pieniędzy, to spełnia Pani warunki do zastosowania zwolnienia z
    art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.