Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.142.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Skoro w Państwa sytuacji będzie miał zastosowanie art. 5
ustawy o CIT, to powinni Państwo jako strona Umowy dla
celów podatku CIT ustalać moment powstania wskazanych we
wniosku przychodów przypadających na Państwa zgodnie z
proporcją wynikającą z Umowy na zasadach wynikających z
art. 12 ust. 3 oraz art. 12 ust. 3a; 3e ustawy o CIT oraz powinni
Państwo ujmować jako koszty uzyskania przychodów
wskazane we wniosku koszty ponoszone w ramach wspólnego
przedsięwzięcia w części wynikającej z proporcji wskazanej w
Umowie, przy uwzględnieniu zasad wynikających z art. 15 ust.
1 ustawy o CIT oraz potrącać te koszty w czasie na zasadach
wynikających z art. 15 ust. 4 oraz ust. 4b; 4e ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-moment zarachowania kosztów
przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne
przychód-powstanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Wspólne
źródła przychodów-Wspólne przedsięwzięcie
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna
zasada
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 5-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Fundacja jest polskim rezydentem podatkowym, mającym siedzibę i zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Fundacja podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Podatek CIT”).
    Celem działania Fundacji jest działalność kulturalna i edukacyjna rozumiana jako
    aktywizacja nowoczesnego społeczeństwa w zakresie poszerzenia, zdobywania,
    promowania i utrwalania wiedzy na tematy związane z szeroko pojętą kulturą i popkulturą
    azjatycką, czytelnictwem oraz dobrami współczesnej kultury i nauki.
    Fundacja zamierza zawrzeć ze partnerem (dalej: „Partner”) umowę dotyczącą organizacji
    wspólnego przedsięwzięcia (dalej: „Umowa”) polegającego na organizacji wydarzenia

    promującego i rozpowszechniającego japońską kulturę. Celem Umowy będzie
    uzgodnienie warunków współpracy pomiędzy Fundacją a Partnerem przy współorganizacji
    konkretnego wydarzenia dotyczącego promocji japońskiej kultury i popkultury (dalej:
    „Wydarzenie”).
    W ramach Umowy Fundacja i Partner będą wspólnie odpowiadać za następujące etapy
    przygotowania Wydarzenia. Poniżej przedstawiamy podział czynności pomiędzy
    Partnerem a Fundacją. (...)
    Wszelkie czynności podejmowane przez strony Umowy (Partnera i Fundację) będą
    stanowić realizację postanowień Umowy i zmierzać do organizacji Wydarzenia, a także
    realizacji (przeprowadzenia), a więc będą realizacją wspólnego przedsięwzięcia
    wykonywanego na podstawie Umowy. Celem Fundacji oraz Partnera jest organizacja
    wspólnego przedsięwzięcia jakim jest wskazane powyżej Wydarzenie.
    Partycypacja w przychodach i kosztach Wydarzenia
    Umowa będzie określała w sposób procentowy podział ewentualnych zysków oraz podział
    ewentualnych strat pomiędzy Fundacją a Partnerem wypracowanych w toku organizacji
    Wydarzenia. Fundacja oraz Partner będą dokonywać rozliczeń pomiędzy sobą na
    podstawie noty księgowej. Strony będą dokonywać rozliczeń pomiędzy sobą na podstawie
    proporcji określonej w sposób procentowy w Umowie.
    W związku z przyjętym w Umowie podziałem zadań zamiarem stron jest stała partycypacja
    w zysku z Wydarzenia. Strony zgodnie z Umową uprawnione będą do wynagrodzenia
    stanowiącego przychód ze sprzedaży biletów na Wydarzenie w ustalonej w Umowie
    proporcji dla Fundacji oraz Partnera. W przypadku gdy koszty realizacji Wydarzenia
    przekroczą uzyskany przychód ze sprzedaży biletów na Wydarzenie, strony Umowy
    przewidują pokrycie powstałej straty w określonej w Umowie proporcji.
    Po zakończeniu Wydarzenia, w terminie przewidzianym w Umowie Strony dokonają
    ostatecznego rozliczenia na podstawie wystawianej noty księgowej. Fundacja i Partner
    dokonają pomiędzy sobą rozliczenia polegającego na wzajemnym wyrównaniu poziomu
    zysku lub straty, w zależności od uzyskanego przez Fundację i Partnera wyniku
    finansowego w związku z organizacją Wydarzenia, zgodnie z ustaloną w Umowie
    proporcją.
    Oznacza to, że w momencie, w którym strony Umowy, poznają ostateczny wynik
    finansowy będący efektem organizacji Wydarzenia, Fundacja i Partner dokonają
    ostatecznego rozliczenia wyniku finansowego według proporcji określonej w Umowie. To
    rozliczenie pomiędzy stronami nastąpi poprzez wystawienie not księgowych. Płatności
    realizowane na podstawie wystawionych not mają na celu doprowadzenie do sytuacji, w
    której osiągnięty zysk z Wydarzenia zostanie podzielony na strony zgodnie z przyjętą w
    Umowie proporcją. W przypadku, w którym Wydarzenie nie przyniesie zysku (ujemny
    wynik finansowy Wydarzenia) wystawione noty będą miały na celu rozliczenie powstałej
    straty przy organizacji Wydarzenia według przyjętej w Umowie proporcji.
    Rozliczenie wyniku finansowego będącego efektem organizacji Wydarzenia będzie
    odbywało się pomiędzy Partnerem a Fundacją na podstawie następujących założeń:
    1) w oparciu o postanowienia Umowy strony (Partner i Fundacja) organizują Wydarzenie
      z uwzględnieniem podziału obowiązków określonego w Umowie;
    2) po zakończeniu Wydarzenia strony Umowy (Partner i Fundacja) ustalą (policzą) wynik
      finansowy powstały w związku z organizacją Wydarzenia;
    3) po ustaleniu (policzeniu) wyniku finansowego powstałego w związku z organizacją
      Wydarzenia zostanie wystawiona nota księgowa prowadząca do rozliczenia wyniku
      finansowego zgodnie z proporcją ustaloną w umowie:
    a) w przypadku, gdy kwota (suma) przychodów powstałych w związku z organizacją
      Wydarzenia przekroczy sumę rzeczywistych wydatków związanych z organizacją

      Wydarzenia, nadwyżka przychodów, czyli osiągnięty zysk, będzie podlegać podziałowi
      pomiędzy stronami Umowy, rozliczenie będzie polegać na wystawieniu noty księgowej
      na kwotę wyrównującą podział zysku według ustalonej w Umowie proporcji,
    b) w przypadku, gdy suma rzeczywistych wydatków związanych z organizacją Wydarzenia
      przekroczy sumę przychodów powstałych w związku z organizacją Wydarzenia,
      nadwyżka kosztów, czyli osiągnięta strata, będzie podlegać podziałowi pomiędzy
      stronami Umowy (rozlicznie będzie polegać na wystawieniu noty księgowej na kwotę
      wyrównującą podział straty według ustalonej w Umowie proporcji).
    Pytania
    1. Czy do rozliczenia uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów przez Fundację w
      ramach realizacji Umowy będzie miał zastosowanie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o CIT, tj.
      Fundacja powinna zaliczać do przychodów i kosztów podatkowych jedynie te kwoty,
      które przypadają jej zgodnie z proporcją ustaloną w Umowie?
    2. Czy Fundacja powinna ustalić moment powstania przychodów przypadających na
      Fundację z tytułu Umowy na zasadach wynikających z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, a
      moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o
      CIT oraz potrącać te koszty w czasie na zasadach wynikających z art. 15 ust. 4 oraz ust.
      4b-4e ustawy o CIT – w częściach przypadających odpowiednio na Fundację zgodnie z
      proporcją wynikającą z Umowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1
    Zdaniem Fundacji, do rozliczenia uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów przez
    Fundację w ramach Umowy będzie miał zastosowanie art. 1 i 2 (winno być: art. 5 ust. 1 i 2)
    ustawy o CIT, tj. Fundacja powinna zaliczać do przychodów i kosztów podatkowych jedynie
    te kwoty, które przypadają jej zgodnie z proporcją ustaloną w Umowie.
    Stanowisko do pytania nr 2
    Zdaniem Fundacji, Fundacja powinna ustalić moment powstania przychodów
    przypadających na nią z tytułu Umowy na zasadach wynikających z art. 12 ust. 3 ustawy o
    CIT, a moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT oraz potrącać te koszty w czasie na zasadach wynikających z art. 15 ust. 4
    oraz ust. 4b-4e ustawy o CIT – w częściach przypadający na Fundację zgodnie z proporcją
    wynikającą z Umowy.
    Uzasadnienie stanowiska do pytań nr 1 i 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą
    prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub
    wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego
    wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W
    przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku
    (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o CIT, zasady wskazane w ust. 1 art. 5 ustawy o CIT,
    stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz
    obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.
    Przepis art. 5 ustawy o CIT określa sposób podziału i opodatkowania przychodu ze źródeł
    wspólnych tj. przychodów będącymi źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego podatnika
    (wyjątek stanowi przychód z udziału w spółce będącej osobą prawną). Identyczne reguły
    dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg podatkowych –
    oznacza to, że art. 5 ustawy o CIT w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze
    wspólnych źródeł przychodów i kosztów oraz wymiaru podatku od tego dochodu.

    Zasadą jest, że przychody ze źródeł wspólnych przyporządkowuje się osobno u każdego z
    podatników. Przychód ze źródeł wspólnych stanowi taką część przychodu u każdej ze
    stron umowy o wspólne przedsięwzięcie (organizatorów przedsięwzięcia), jaka odpowiada
    udziałowi podatnika. Ustalona w określony powyżej sposób suma przychodu podlega
    łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przychodami
    podatnika.
    Ze wspólnym przedsięwzięciem mamy do czynienia w sytuacji, gdy kilka podmiotów
    decyduje się na realizację określonego celu i powstają między nimi takie więzi, które mają
    to umożliwić. To odróżnia wspólne przedsięwzięcie od relacji między wykonawcą a
    podwykonawcą. Ten ostatni realizuje bowiem tylko przydzielone mu zadanie, a cel jego
    działania nie jest tym samym, szerszym zakresowo celem przyświecającym generalnemu
    wykonawcy.
    Art. 12 ust. 1-3 ustawy o CIT określa rodzaje przychodów (precyzuje co stanowi przychód).
    Ponadto, w art. 12 ust 4 ustawy o CIT określone zostały jakiego rodzaju wpływy pieniężne
    podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i
    z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały
    jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
    bonifikat i skont.
    Analizując powyższe regulacje należy stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda
    wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny
    charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Tym samym, na gruncie ww. ustawy
    przychód powinien przede wszystkim cechować się definitywnością i określonością.
    Zgodnie z takim podejściem, za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym może być uznany tylko definitywny, trwały i ostateczny (bezzwrotny)
    przyrost majątkowy.
    Nie może to być zatem jakikolwiek przychód, lecz wyłącznie taki, w stosunku, do którego
    podatnikowi przysługuje prawo do jego otrzymania i który stanowić będzie jego trwałe
    przysporzenie majątkowe. Innymi słowy, przychodem będzie wyłącznie przysporzenie
    majątkowe o charakterze definitywnym, którego rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych
    przypadkach już sam fakt, że jest należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów decyduje trwały charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika.
    Zatem w sytuacji, w której to Fundacja lub Partner będą przekazywać określoną w umowie
    część zysku w związku z organizacją Wydarzenia, tj. środków pieniężnych, nie będąc
    uprawnionymi do dysponowania tymi aktywami, to wartość tych środków pieniężnych nie
    może być traktowana jako przychód podatkowy odpowiednio Partnera lub Fundacji w
    rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT.
    W związku z tym należy uznać, że określając wysokość przychodów podatkowych
    przypadających na daną stronę Umowy (odpowiednio Partnera lub Fundację), jak również
    wysokość kosztów, podstawę opodatkowania i wysokość zobowiązania podatkowego,
    należy w pierwszym rzędzie kierować się zapisami umownymi i zawartymi w niej
    uregulowaniami w zakresie podziału zysku.
    Oznacza to, że skoro Partner i Fundacja ustaliły w Umowie, że każde z nich posiada prawo
    do określonego udziału w zysku wypracowanego w zw. z organizacją Wydarzenia
    (realizacją Umowy) to takie postanowienie zawarte w Umowie jest wiążące przy ustalaniu
    udziału stron Umowy w przychodach i kosztach stosownie do treści art. 5 ustawy o CIT.

    Powyższe, w ocenie Fundacji, oznacza, że powinni oni (Partner i Fundacja odrębnie)
    zaliczać do swoich przychodów podatkowych tylko tę część przychodów, która odpowiada
    im na podstawie zawartej Umowy, a tym samym nie powinni zaliczać też do ustalenia
    swojej podstawy opodatkowania kwot należnych drugiej stronie. Innymi słowy, Partner
    powinien zaliczać do swoich przychodów podatkowych tylko tę część przychodów
    pochodzących z organizacji Wydarzenia, która została przypisana dla Partnera w Umowie,
    a tym samym Partner nie powinien zaliczać do ustalenia podstawy opodatkowania kwot
    należnych Fundacji. I odwrotnie, Fundacja powinna zaliczać do swoich przychodów
    podatkowych tylko tę część przychodów podatkowych pochodzących z organizacji
    Wydarzenia, która została przypisana dla Fundacji w Umowie, a tym samym Fundacja nie
    powinna zaliczać do ustalenia podstawy opodatkowania kwot należnych Partnerowi.
    Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT definiuje pojęcie kosztów uzyskania przychodów, wskazując, że
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty poniesione w
    walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia
    kosztu.
    Zgodnie z powyższym przepisem, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich poniesionych wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże
    ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć
    wpływ na wielkość osiągnięcia lub zachowania przychodu. Aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki:
        1) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
        2) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie
        została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
        3) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą;
        4) wydatek poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
        5) wydatek został właściwie udokumentowany;
        6) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie art. 16 ust. 1
        ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, które zostały poniesione przez
    podatnika i których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła
    przychodów.
    Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
    W zależności od stopnia powiązania kosztów z przychodami, koszty podatkowe można
    podzielić na:
        1) bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost
        na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i
        w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód);
        2) inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągniecia tzw. koszty pośrednie.

    Ustawodawca nie zawarł w ustawie o CIT definicji kosztów pośrednich i bezpośrednich.
    Brak takowych definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych,
    niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego
    związku takich kosztów z przychodami podatnika w konkretnym przypadku. W efekcie, te
    same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie
    pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana
    w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech
    działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli
    określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu
    na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z
    ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów
    ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio
    związane.
    Natomiast przyjmuje się, że do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc te, którym nie można
    przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.
    Kosztami takimi są zatem w szczególności wydatki związane z całokształtem działalności
    podatnika, wynikające z konieczności wywiązywania się przez niego z obowiązków
    nałożonych innymi przepisami prawa czy warunkujące prowadzenie tej działalności, np.
    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników, podatki od
    nieruchomości. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi
    przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Innymi
    słowy nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi
    przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    W zależności od zakwalifikowania przedmiotowych wydatków do bezpośrednich lub
    pośrednich kosztów uzyskania przychodów, zastosowanie znajdą odpowiednio regulacje
    zawarte w art. 15 ust. 4b-4c lub ust. 4d-4e ustawy o CIT określające moment potrącenia
    przedmiotowych kosztów.
    Rozliczenia pomiędzy podmiotami (fakturowanie, refakturowanie, wystawianie not
    księgowych) powinny być dokonywane w sposób umożliwiający właściwe i niebudzące
    wątpliwości określenie m.in. kosztów uzyskania przychodów podatkowych przypadających
    na poszczególnych wspólników realizujących umowę.
    W związku z powyższym, w ocenie Fundacji, należy stwierdzić, że przychodami i kosztami
    uzyskania przychodu w związku z organizacją Wydarzenia, odpowiednio przez Partnera i
    Fundację, są wyłączenie przychody i koszty przypadające odpowiednio na Partnera i
    Fundację w odpowiedniej proporcji wskazanej w Umowie.
    W odniesieniu do kwestii ustalenia przez Partnera i Fundację odpowiedniego momentu
    ujęcia przychodów oraz kosztów podatkowych związanych z Umową należy odwołać się
    do treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, zgodnie z którym za datę powstania przychodu, o
    którym mowa w ust. 3 tego art., uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m art. 12
    ustawy o CIT, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo
    częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo
    uregulowania należności.
    Podsumowując, zdaniem Fundacji, Umowa dotycząca organizacji wspólnego
    przedsięwzięcia polegającego na organizacji Wydarzenia spełnia warunki określone w art.
    5 ustawy o CIT. Oznacza to, że Partner i Fundacja powinny dla celów podatku
    dochodowego ustalać moment powstania wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego
    przychodów przypadających odrębnie na Partnera i Fundację z tytułu realizacji Umowy na
    zasadach wynikających z art. 12 ust. 3 oraz art. 12 ust. 3a-3e ustawy o CIT oraz ujmować
    jako koszty uzyskania przychodów zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz potrącać te
    koszty w czasie na zasadach wynikających z art. 15 ust. 4 oraz ust. 4b-4e ustawy o CIT – w
    części przypadającej odpowiednio na Partnera i odpowiednio na Fundację z treści Umowy.

    Stanowisko Fundacji znajduje potwierdzenie przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej:
    1) z 1 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.276.2024.3.MF;
    2) z 3 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.299.2023.3.DD;
    3) z 21 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.336.2023.4.AND;
    4) z 30 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.244.2019.3.AR;
    5) z 6 września 2017 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4010.65.2017.2.JG;
    6) z 4 września 2017 r., sygn. 0112-KDIL3-2.4011.164.2017.2.MKA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Kwestie osiągania przychodów i rozliczania kosztów związanych z udziałem we wspólnym
    przedsięwzięciu, uregulowane są w art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”,
    „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT,
      przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
    W myśl natomiast art. 5 ust. 2 ustawy o CIT,
      zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów
      uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
      zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub
      podatku.
    W przepisach ustawy o CIT, nie ma definicji pojęcia „wspólne przedsięwzięcie”.
    Niewątpliwie z wykładni językowej przepisu art. 5 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że w
    przepisie tym mowa jest o takim wspólnym przedsięwzięciu, które nie stanowi ani
    podejmowania działalności w ramach spółki prawa cywilnego, czy też spółki osobowej
    prawa handlowego, ani nie jest związane ze współwłasnością, współposiadaniem i
    współużytkowaniem.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera również definicji
    przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art.
    12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne
    i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    W świetle art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,
      za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    W myśl art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,
      jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    W świetle art. 12 ust. 3d ustawy o CIT,
      przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz
      gazu przewodowego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT,
      w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Natomiast, art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Zgodnie z przywołanymi przepisami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich poniesionych wydatków, jeśli wykaże ich związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągnięcia lub zachowania przychodu.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
    - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    - wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - wydatek poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - wydatek został właściwie udokumentowany,
    - wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach,
    należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem
    kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
    - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek
    jest kosztem uzyskania przychodu.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W świetle art. 15 ust. 4b ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
        1. sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
          później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
          podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
        2. złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
          złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
          obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    W myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu

      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczą ustalenia,
    czy do rozliczenia uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów przez Fundację w
    ramach realizacji Umowy będzie miał zastosowanie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o CIT, tj.
    Fundacja powinna zaliczać do przychodów i kosztów podatkowych jedynie te kwoty, które
    przypadają jej zgodnie z proporcją ustaloną w Umowie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 5 ustawy o CIT określa sposób podziału i opodatkowania
    przychodu ze źródeł przychodów będących źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego
    podatnika, z wyjątkiem przychodów z udziału w spółce będącej osobą prawną. Ponieważ
    identyczne reguły dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg
    podatkowych, komentowany przepis w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze
    wspólnych źródeł przychodów oraz wymiaru podatku od tego dochodu. Przychody ze
    źródeł wspólnych opodatkowuje się osobno u każdego z podatników. Przychód z
    omawianych źródeł stanowi taką część przychodu wspólników ze wspólnego
    przedsięwzięcia, jaka odpowiada udziałowi podatnika. Ustalona w powyższy sposób suma
    przychodu podlega łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach
    ogólnych, przychodami podatnika.
    Zatem, z podatkowego punktu widzenia konsekwencją wspólnego przedsięwzięcia jest to,
    że przychody każdego z uczestników wspólnego przedsięwzięcia po pomniejszeniu o
    koszty uzyskania przychodów opodatkowane są odrębnie u każdego z nich,
    proporcjonalnie do posiadanych udziałów w tym przedsięwzięciu.
    Zgadzam się z Państwem, że do rozliczenia uzyskanych przez Fundację przychodów i
    poniesionych kosztów w ramach realizacji Umowy będzie miał zastosowanie art. 5 ust. 1 i
    2 ustawy o CIT. Zatem, powinni Państwo zaliczać do przychodów i kosztów podatkowych
    jedynie te kwoty, które przypadają Państwu zgodnie z proporcją ustaloną w Umowie.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest więc
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczą ustalenia,
    czy Fundacja powinna ustalić moment powstania przychodów przypadających na
    Fundację z tytułu Umowy na zasadach wynikających z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, a
    moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    oraz potrącać te koszty w czasie na zasadach wynikających z art. 15 ust. 4 oraz ust. 4b-4e
    ustawy o CIT – w częściach przypadających odpowiednio na Fundację zgodnie z proporcją
    wynikającą z Umowy.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości ponownie wskazuję, że wspólne przedsięwzięcie
    stanowi określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy podmiotami
    tworzącymi umowę oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w
    swoich kontaktach. Przedsiębiorcy działający w ramach wspólnego przedsięwzięcia
    powinni dokonywać podziału kosztów, czy przychodów zgodnie z ustaleniami
    wynikającymi z porozumienia między uczestnikami umowy.
    Skoro w Państwa sytuacji będzie miał zastosowanie art. 5 ustawy o CIT, to powinni
    Państwo jako strona Umowy dla celów podatku CIT ustalać moment powstania

    wskazanych we wniosku przychodów przypadających na Państwa zgodnie z proporcją
    wynikającą z Umowy na zasadach wynikających z art. 12 ust. 3 oraz art. 12 ust. 3a-3e
    ustawy o CIT oraz powinni Państwo ujmować jako koszty uzyskania przychodów wskazane
    we wniosku koszty ponoszone w ramach wspólnego przedsięwzięcia w części wynikającej
    z proporcji wskazanej w Umowie, przy uwzględnieniu zasad wynikających z art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT oraz potrącać te koszty w czasie na zasadach wynikających z art. 15 ust. 4
    oraz ust. 4b-4e ustawy o CIT.
    W zależności od zakwalifikowania przedmiotowych wydatków do bezpośrednich lub
    pośrednich kosztów uzyskania przychodów zastosowanie znajdą odpowiednio regulacje
    zawarte w art. 15 ust. 4b-4c lub ust. 4d-4e ustawy o CIT, określające moment
    potrącalności kosztów.
    Wobec powyższego, Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr
    2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.