Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-527/08-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-18
Teza: opodatkowanie sprzedaży lokali mieszkalnych oraz miejsc postojowych.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; miejsce-miejsce postojowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.03.2008r. (data wpływu 19.03.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych oraz miejsc postojowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.03.2008r.wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych oraz miejsc postojowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca V S.A. jest wykonawcą robót budowlanych polegających na realizacji projektu budowy budownictwa mieszkaniowego, zleconych przez inwestora – Spółkę Komandytową. Wybudowany obiekt mieszkalny, składa się z mieszkań wraz z pomieszczeniami gospodarczymi, miejsc parkingowych oraz części wspólnych, w których udział będą mieli wszyscy lokatorzy budynku takie jak: ciągi komunikacyjne, sale sportowe i rekreacyjne, galeria (pasaż), recepcja, pomieszczenia techniczne.

Powierzchnia użytkowa całkowita budynku wynosi ok. 15.176 m²

Powierzchnia mieszkań wynosi 7.128,33 m²

Powierzchnia pomieszczeń gospodarczych wynosi 683,51 m²

Powierzchnia sprzedawanych miejsc parkingowych wynosi 2.845,12 m²

Cena sprzedaży ustalona jest dla 1 m.kw. mieszkania i zawiera w sobie cenę mieszkania, pomieszczenie gospodarcze oraz udział w częściach wspólnych budynku i gruncie.

Cena sprzedaży miejsca parkingowego ustalona jest dla 1 miejsca parkingowego i zawiera udział w gruncie.

Nie istnieje możliwość zakupu miejsca parkingowego dla innych osób niż właściciele lokali mieszkalnych. Budynek nie zawiera w sobie innych lokali użytkowych podlegających sprzedaży tj. sklepów, lokali usługowych itp.

Każdy właściciel ma prawo do korzystania z części wspólnej, zatem powierzchnia ta jest rozliczana proporcjonalnie na sprzedawaną powierzchnię mieszkalną i sprzedawaną powierzchnię użytkową (czyli miejsca parkingowe).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca wnosi o interpretację prawidłowości przyjętej metody opodatkowania odnośnie sprzedaży świadczonych usług związanych z budownictwem mieszkaniowym, a w szczególności z klasyfikacją świadczonych usług i zastosowaniem preferencyjnej stawki 7% VAT.

Czy po wykonaniu usługi Wykonawca wystawiający fakturę VAT Inwestorowi jest zobowiązany określić podatek VAT za wykonane usługi przy zastosowaniu stawki 22% podatku od całości świadczonych usług, czy też dopuszczalne jest wyodrębnienie części budynku związanej z lokalami użytkowymi poprzez ustalenie procentowego udziału sprzedawanej powierzchni związanej z miejscami parkingowymi do całości sprzedawanej powierzchni, określonej jako sumę sprzedawanej powierzchni mieszkalnej i sprzedawanej powierzchni użytkowej (czyli miejsca parkingowe) i zastosowanie w tym przedmiocie zróżnicowanych stawek podatkowych tj. stawki 7% do powierzchni mieszkalnej i stawka 22% do wyodrębnionej w powyższy sposób powierzchni użytkowej.

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy wykonanie usług budowlanych polegających na budowie obiektów budowlanych zaliczanych do budownictwa mieszkaniowego z wyłączeniem lokali użytkowych winno być opodatkowane preferencyjną stawką 7%, natomiast usługi budowlane w stosunku do pozostałej części – powierzchni użytkowej budynku (np. miejsca parkingowe) nie spełniają wymogów do zastosowania preferencyjnej stawki i winny podlegać opodatkowania wg stawki 22%,

Począwszy od 01.01.2008r. Polska zobowiązana jest do stosowania w przepisach VAT dotyczących opodatkowania budownictwa mieszkaniowego regulacji wynikających z dyrektywy 2006/112/WE z 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347/1 z 11.12.2006 ze zm.). Umożliwia ona stosowanie obniżonej stawki podatku do dostawy, budowy, remontu lub przebudowy budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej (poz. 10 załącznika III do dyrektywy 2006/112/WE). Jednocześnie na mocy art. 128 ust. 4 ww. Dyrektywy w brzmieniu nadanym Dyrektywą Rady zmieniającą Dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do niektórych przepisów przejściowych dotyczących stawek podatku od wartości dodanej Polska może stosować stawkę obniżoną wynoszącą co najmniej 7% w odniesieniu do świadczenia usług związanych z budową, remontem i przebudową budynków mieszkalnych, które nie są wykonywane w ramach polityki społecznej z wyłączeniem materiałów budowlanych oraz w odniesieniu do dostaw, przed pierwszym zasiedleniem, budynków mieszkalnych lub części budynków mieszkalnych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. a, od 1 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2010r.

Przepisy Dyrektywy jak również ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają jednak unormowania, które pozwalałoby na dokonanie rozróżnienia w podstawie opodatkowania powierzchni użytkowej od powierzchni mieszkalnej. Wyodrębnienie powierzchni użytkowej zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy może nastąpić poprzez wyodrębnienie części budynku związanej z miejscami parkingowymi polegające na ustaleniu procentowego udziału powierzchni związanej z miejscami parkingowymi do całości powierzchni, określonej jako sumę powierzchni mieszkalnej i sprzedawanej powierzchni użytkowej (czyli miejsc parkingowych). Powyższe kryterium pozwala na obiektywne i dokładne określenie stosunku powierzchni użytkowej do całości powierzchni obejmującej zarówno powierzchnię mieszkalną jak i użytkową. Tym samym możliwym jest również prawidłowe wyróżnienie z podstawy opodatkowania powierzchni użytkowej i zastosowanie w tym zakresie stawki 22%. W odniesieniu do pozostałej powierzchni, jako powierzchni mieszkalnej zastosowanie znajduje stawka preferencyjna 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zaś przez świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy.

Towarem zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust 7, art. 120 ust 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust 1. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jaki i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się – zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stwierdza, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W § 5 ust.1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 97 poz. 970 z póżn. zm – zmiany wprowadzono rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007r zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2007r. Nr 249 poz. 1861 i obowiązują od 01.01.2008r.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % również w odniesieniu do :

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy,

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Dla zastosowania prawidłowej stawki podatku niezbędnym jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy oraz jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć: lokal mieszkalny i lokal użytkowy, dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2000r. Nr 80, poz. 903 z póżn. zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mieszkalnego przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej pomieszczeniami przynależnymi, o czym stanowi art. 2 ust. 4 cytowanej ustawy o własności lokali.

Treść przywołanych wyżej zapisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi:

*   pojęciem „pomieszczenie pomocnicze” – pomieszczenie, które wraz z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych (w danym przypadku chodzi więc wyraźnie o taki funkcjonalny związek tych „pomieszczeń” z „izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi”, który polega na wykorzystaniu całej tej „przestrzeni” bezpośrednio dla zaspokajania mieszkalnych potrzeb ludzi) – art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r.,

*   pojęciem „pomieszczenie przynależne”, które w sensie funkcjonalnym nie zawsze jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz ma służyć zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego – art. 2 ust. 4 cyt. wyżej ustawy.

W powołanym wyżej art. 41 ust. 12 ustawy oraz w § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. – ustawodawca wyłączył spod opodatkowania obniżoną stawką 7% lokale użytkowe. Termin „lokal użytkowy” nie został zdefiniowany na gruncie przepisów prawa podatkowego. Stosowną definicję zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Zgodnie z § 3 pkt 12-14 lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, niebędących mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż miejsca parkingowe winny być traktowane jak lokal użytkowy, gdyż nie stanowią lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia pomocniczego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Prawdą jest, że co do zasady może przynależeć do lokalu mieszkalnego, jednak nie zmienia to jego funkcji jako pomieszczenia, które nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Zatem stawka podatku od towarów i usług, obniżona do wysokości 7% ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży powierzchni mieszkalnej, z wyłączeniem powierzchni użytkowej (miejsca postojowe), która podlega opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 22%. Wnioskodawca wystawiając fakturę VAT Inwestorowi winien za wykonane usługi naliczyć 7% stawkę podatku w odniesieniu do części mieszkalnej i stawkę 22% w odniesieniu do części użytkowej (miejsca postojowe).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.