Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-30/14-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-08-12
Teza: Wnioskodawcy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu o kodzie CN 8703, nie przysługuje prawo do pomniejszenia podstawy opodatkowania, a tym samym nie przysługuje prawo do pomniejszenia obliczonej i wykazanej w deklaracji kwoty akcyzy.
Słowa kluczowe: kwalifikacje; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; samochód-samochód ciężarowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn.zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu 20 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do pomniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu osobowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2014r. r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do pomniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu osobowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 22 maja 2013 r. Wnioskodawca zakupił w państwie członkowskim (Niemcy) pojazd samochodowy, klasyfikowany do pozycji CN 8703, a więc samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust.4 ustawy o podatku akcyzowym, marki VOLVO XC90, numer nadwozia VIN YV1CZ714661276157, pojemność silnika 2.401 cm3, za kwotę 12.000,00 euro. Następnie Wnioskodawca dokonał przemieszczenia ww. samochodu osobowego na terytorium kraju (nabycia wewnątrzwspólnotowego) na należącej do niego lawecie.

W trakcie przemieszczania (przewozu), po przekroczeniu granicy Polski, w sytuacji nie zawinionej przez Wnioskodawcę, doszło do kolizji drogowej (sprawca wypadku wjechał w ciągnioną lawetę z nabytym wewnątrzwspólnotowo samochodem osobowym), w wyniku której doszło do całkowitego zniszczenia przemieszczanego pojazdu. Z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego Wnioskodawca złożył we właściwym urzędzie celnym deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego, wykazując w niej podstawę opodatkowania zgodną z kwotą, która obowiązany był zapłacić, a więc 12.000.00 euro w przeliczeniu na złote polskie wg. kursu waluty obcej ogłoszonego przez NBP na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wnioskodawca obliczył i wykazał też akcyzę od ww. podstawy opodatkowania wg. stawki 18,6%. Wykazany w deklaracji podatkowej podatek akcyzowy zapłacił na konto właściwej izby celnej, na dowód czego otrzymał dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Przedmiotowy pojazd nie został zarejestrowany na terytorium kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące:

Czy w związku z zaistniałym całkowitym zniszczeniem nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego marki VOLVO XC90, po jego przemieszczeniu na terytorium kraju, a przed złożeniem deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego. przysługuje Wnioskodawcy prawo do pomniejszenia podstawy opodatkowania wykazanej w deklaracji podatkowej, a w związku z tym prawo do pomniejszenia obliczonej i wykazanie kwoty akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy, Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Jak wskazuje art. 102 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

Zgodnie z art. 106 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Jednocześnie, na co wskazuje ust. 3 powołanego artykułu, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni. licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Podstawą opodatkowania akcyzą w przypadku samochodu osobowego, stosownie do art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Zgodnie z pkt 1 art. 105 ustawy o podatku akcyzowym, stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi 18.6% podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 centymetrów sześciennych.

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 4 ustawy o podatku akcyzowym, ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do akcyzy.

W kontekście powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z dokonaniem czynności przemieszczenia samochodu osobowego marki VOLVO XC90 na terytorium Polski, w dniu dokonania tego przemieszczenia powstał obowiązek podatkowy w akcyzie, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Jednocześnie Wnioskodawca stał się podatnikiem akcyzy z art. 102 ust. 1 powołanej ustawy, albowiem dokonał czynności opodatkowanej akcyzą.

Konsekwentnie na mocy art. 106 ust. 2 i ust. 3 obowiązany był do złożenia deklaracji uproszczonej, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, a także do obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, co wypełniając instrumentalne obowiązki nałożone ustawą podatkową wykonał.

W złożonej deklaracji podatkowej zobowiązany był na mocy art. 104 ust. 1 pkt 2 i art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym do wykazania podstawy opodatkowania akcyzą zgodną z kwotą, którą zapłacił za nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, tj.- kwotą 12.000,00 euro, przeliczoną na złote polskie wg. kursu waluty obcej ogłoszonego przez NBP w dniu powstania obowiązku podatkowego. Wnioskodawca obliczył i wykazał jednocześnie w deklaracji podatkowej kwotę akcyzy wg. stawki 18,6% (art. 105 pkt 1), albowiem nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy posiadał pojemność silnika przekraczającą 2.000 cm3.

Jak wynika z przytoczonych przepisów ustawy o podatku akcyzowym, zakreślają one prawa i obowiązki podatników akcyzy w związku z przemieszczeniem na terytorium kraju samochodów osobowych. Wskazując jednocześnie, iż ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do akcyzy. Innymi słowy ustawa o podatku akcyzowym kształtuje własny krąg przedmiotowy i podmiotowy opodatkowania podatkiem akcyzowym w zakresie regulowanym tą ustawą. Akcyza jest więc podatkiem autonomicznym względem innych ustaw. Wnosić stąd należy, że wszelkie zwolnienia i pomniejszenia podatku akcyzowego mogą wynikać tylko z ustawy o podatku akcyzowym, a nie innych ustaw. Konsekwentnie wszelkie zdarzenia nie wynikające z tej ustawy podatkowej nie mogą mieć wpływu na wymiar i pobór akcyzy.

Z powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, zdarzenie skutkujące całkowitym zniszczeniem przemieszczonego do Polski samochodu osobowego marki VOLVO XC90, zaistniałe po wprowadzeniu samochodu na terytorium kraju (po przekroczeniu granicy RP) nie ma wpływu na obowiązki nałożone ustawą o podatku akcyzowym, tj. obowiązek złożenia deklaracji podatkowej i obowiązek zapłaty wynikającej z niej akcyzy. Jednocześnie ustawa o podatku akcyzowym nie przewiduje prawa do wykazania w deklaracji podatkowej, mimo zaistniałego zdarzenia skutkującego całkowitym zniszczeniem samochodu osobowego, podstawy opodatkowania akcyzą w kwocie innej niż ta, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. W sprawie zatem w kwocie innej niż obowiązany był zapłacić Wnioskodawca (12.000,00 euro). W konsekwencji, zaistniałe po przemieszczeniu do Polski zdarzenie (kolizja drogowa) skutkujące zniszczeniem samochodu osobowego, niezależnie od sprawcy, nie powoduje powstania uprawnienia do pomniejszenia obliczonej i wykazanej w deklaracji podatkowej kwoty akcyzy należnej do zapłaty z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej „ustawą” (Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626 z późn. zm.), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1.  przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
2.  nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
3.  złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Na mocy art. 102 ust. 1 ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

W świetle art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Powyższe przepisy przewidują opodatkowanie określonych wyrobów w przypadku dokonania ich nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest:

1.  kwota należna z tytułu sprzedaży samochodu osobowego na terytorium kraju pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy należne od tego samochodu osobowego;
2.  kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy;
3.  wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło - w przypadku importu tego samochodu, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Zgodnie zaś z art. 104 ust. 8 ustawy, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (art. 104 ust. 11 ustawy).

Na mocy art. 105 ustawy, stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi:

1.  18,6% podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2 000 centymetrów sześciennych;
2.  3,1% podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych.

Na mocy art. 106 ust. 2 ustawy, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W myśl art. 106 ust. 3 ustawy, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zakupił w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego Wnioskodawca zakupił w państwie członkowskim pojazd, klasyfikowany do pozycji CN 8703, marki VOLVO XC90, o numerze nadwozia VIN \`(...)\` i pojemności silnika 2.401 cm3, za kwotę 12.000,00 euro. Następnie Wnioskodawca dokonał przemieszczenia ww. samochodu osobowego na terytorium kraju (nabycia wewnątrzwspólnotowego) na należącej do niego lawecie. Wnioskodawca wskazuje, że trakcie przemieszczania tego pojazdu, po przekroczeniu granicy Polski, w sytuacji nie zawinionej przez Wnioskodawcę, doszło do kolizji drogowej, w wyniku której doszło do całkowitego zniszczenia przemieszczanego pojazdu. Z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego Wnioskodawca złożył we właściwym urzędzie celnym deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego, wykazując w niej podstawę opodatkowania zgodną z kwotą, która obowiązany był zapłacić, a więc 12.000.00 euro w przeliczeniu na złote polskie wg. kursu waluty obcej ogłoszonego przez NBP na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wnioskodawca obliczył i wykazał też akcyzę od ww. podstawy opodatkowania wg. stawki 18,6%. Wykazany w deklaracji podatkowej podatek akcyzowy zapłacił na konto właściwej izby celnej, na dowód czego otrzymał dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Przedmiotowy pojazd nie został zarejestrowany na terytorium kraju.

Stosownie do powołanych wyżej przepisów w przedstawionym opisie sprawy co do zasady przedmiotem opodatkowania będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju. Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowy pojazd osobowy został przemieszczony na terytorium Polski z terytorium wspólnoty, zatem fakt zniszczenia pojazdu przed dniem złożenia deklaracji uproszczonej nie jest przesłanką wykluczającą powstanie obowiązku podatkowego wynikającą z art. 101 ust. 2 ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku należy stwierdzić, że w związku z zaistniałym zdarzeniem, Wnioskodawcy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu o kodzie CN 8703, nie przysługuje prawo do pomniejszenia podstawy opodatkowania, a tym samym nie przysługuje prawo do pomniejszenia obliczonej i wykazanej w deklaracji kwoty akcyzy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Inne kwestie przedstawione w opisanym zaistniałym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu sprawy niż przedstawiony we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.