Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.221.2017.1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-23
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 maja 2017 r. (data wpływu 16 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 14 czerwca 2017 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z projektem pn. „xxx” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 14 czerwca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z projektem pn. „xxx”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat jest beneficjentem projektu pn. „xxx” realizowanym w latach 2010-2012, który obecnie jest w okresie trwałości. Podmiotem reprezentującym beneficjenta oraz jednostką, która zrealizowała niniejszy projekt, jest Zarząd Dróg Powiatowych (jednostka organizacyjna Powiatu).

W wyniku realizacji projektu powstały następujące mierzalne produkty:

1.  powierzchnia zrewitalizowanych obszarów – 3,12 ha, na którą składają się następujące powierzchnie: jezdnie – 11070,4 m2; wjazdy – 591,57 m2; ścieżka rowerowa – 1740,9 m2; opaska – 465,66 m2; chodnik – 10506,4 m2; parkingi – 2449,1 m2; zatoki autobusowe – 420 m2; powierzchnia zieleni drogowej – 4000 m2,
2.  powierzchnia zagospodarowanych placów – 2837 m2,
3.  liczba wybudowanych/przebudowanych miejsc parkingowych – 148 szt.,
4.  długość wybudowanej/przebudowanej infrastruktury technicznej – 595 mb kanalizacji deszczowej,
5.  długość przebudowanych dróg – 1,26 km,
6.  długość przebudowanych ciągów komunikacji pieszej – 1,41 km,
7.  długość wybudowanych/przebudowanych ciągów komunikacji pieszo – rowerowej – 0,87 km,
8.  liczba wybudowanych/przebudowanych przejść dla pieszych – 15 szt.,
9.  liczba wybudowanych punktów oświetleniowych – 97 szt.,
10.  zatoki autobusowe – 4 szt.,
11.  skrzyżowania z innymi ulicami – 5 szt.

Dokumentacja techniczna na tę inwestycję sporządzona została przez uprawnionych projektantów, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowania. Droga została wyposażona w elementy bezpieczeństwa. Grubość warstw konstrukcyjnych jezdni (podbudowy i nawierzchni) wykonane zostały dla nośności 100kN/oś. Wymieniono lampy oświetleniowe na sodowe z automatycznym układem redukcji mocy, który przyczynia się do zmniejszenie zużycia energii elektrycznej w godzinach nocnych.

Jest to rozwiązanie energooszczędne, a jednocześnie nowatorskie na naszym terenie. Następnym rozwiązaniem nowatorskim jest ułożenie chodników z kostki brukowej betonowej śrutowanej o wyglądzie granitu.

W okresie trwałości projektu nie zmieniły się dotychczasowe stosunki własności. Nadal jedynym właścicielem jest beneficjent, czyli Powiat, na którym spoczywają obowiązki administrowania przebudowanymi ulicami. Odpowiedzialnym za zarządzanie projektem jest Zarząd Dróg Powiatowych. Funkcjonowanie projektu jest finansowane ze środków Powiatu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Powiat będący beneficjentem projektu, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ma możliwość odzyskania poniesionego podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, że beneficjent – Powiat – nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług poprzez odliczenie podatku naliczonego, podatek traktuje się jako koszt kwalifikowany. Po powołaniu treści przepisów art. 5 ust. 1, pkt 1 i art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) organy stanowiące i wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego zaliczane są do organów władzy publicznej. Do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego należą zadania publiczne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Zrealizowany projekt mieści się w obszarze zadań własnych, a więc w zakresie, w którym Powiat nie uznaje się za podatnika podatku od towarów i usług. Oznacza to, że wykonywane czynności nie powodują powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym nie przysługuje prawo do odliczenia, bądź zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z projektem przebudowy dróg powiatowych.

Inwestycja polegająca na przebudowie dróg nie będzie wykorzystywana do świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r. poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. powyższa kwestia w sposób tożsamy była uregulowana w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.).

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. tożsama regulacja obowiązywała na podstawie rozdziału 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.).

Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. powyższa kwestia była w ten sam sposób uregulowana w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu, na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zakupione towary i usługi nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Gminie nie przysługuje również zwrot podatku, gdyż środki, z których realizowany jest projekt wymieniony we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanym rozporządzeniu.

Jednocześnie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.