Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1345/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-23
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie okularów korekcyjnych dla pracownika.
Słowa kluczowe: odliczenia; okulary; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu 28 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie okularów korekcyjnych dla pracownika - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2014 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie okularów korekcyjnych dla pracownika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe, jednym z obowiązków pracodawcy wobec pracowników, którzy wykonują swoje obowiązki służbowe przed komputerem jest zapewnienie okularów korygujących wzrok. Spółdzielnia realizując powyższy obowiązek zapewnia pracownikom, którzy użytkują w czasie pracy monitor ekranowy co najmniej przez połowę dobowego wymiaru czasu pracy okulary korygujące wzrok. Warunkiem otrzymania okularów korygujących wzrok jest posiadanie przez pracownika zaświadczenia o przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej badaniach okulistycznych, które potwierdzają potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Pracownik jest zobowiązany do przedłożenia faktury potwierdzającej zakup okularów korygujących wystawionej na Spółdzielnię. Faktura jest zatwierdzona i ewidencjonowana w księgach rachunkowych i rejestrze VAT zakupu w kwocie nieprzekraczającej limitu określonego w zarządzeniu wewnętrznym Spółdzielni. W razie rozwiązania stosunku pracy, pracownik jest zobowiązany do zwrotu okularów korygujących wzrok lub równowartości pieniężnej tych okularów przy uwzględnieniu stopnia ich zużycia w okresie dwuletnim, liczonym od daty ich otrzymania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego Spółdzielni przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem okularów korygujących wzrok, które są wykorzystywane przez pracowników podczas wykonywania obowiązków służbowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze, że zakup okularów korygujących dla pracowników służy zarówno sprzedaży opodatkowanej, jak i zwolnionej to w świetle art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. Spółdzielni przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji. Wymóg zapewnienia okularów wynika z przepisów prawa powszechnie obowiązującego tj. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, a konieczność używania okularów w pracy została potwierdzona podczas badań wstępnych lub okresowych danego pracownika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei, stosowanie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zauważyć należy, że w przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów, w stosunku do których przysługuje mu prawo do jego odliczenia i niedających takiego prawa, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, mający na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie zatem z art. 90 ust. 1 ww. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ww. ustawy).

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jako podatnik VAT, w ramach prowadzonej działalności zgodnie z paragrafem 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudniu 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe ma obowiązek zapewnić pracownikom zatrudnionym na stanowiskach z monitorami ekranowymi profilaktyczną opiekę zdrowotną. Jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach ww. profilaktycznej opieki zdrowotnej wykażą potrzebę stosowania okularów korygujących wzrok podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego wówczas Wnioskodawca zapewnia takie okulary. Zgodnie z regulacjami wewnętrznymi obowiązującymi u Wnioskodawcy pracownikom zatrudnionym przy monitorach ekranowych, u których w wyniku badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej stwierdzono potrzebę stosowania okularów korygujących wzrok przysługują okulary na koszt Wnioskodawcy w kwocie nieprzekraczającej uzgodnionego limitu. Pracownik jest zobowiązany do przedłożenia faktury potwierdzającej zakup okularów korygujących wystawionej na Spółdzielnię. Faktura jest zatwierdzona i ewidencjonowana w księgach rachunkowych i rejestrze VAT zakupu w kwocie nieprzekraczającej limitu określonego w zarządzeniu wewnętrznym Spółdzielni. W razie rozwiązania stosunku pracy, pracownik jest zobowiązany do zwrotu okularów korygujących wzrok lub równowartości pieniężnej tych okularów przy uwzględnieniu stopnia ich zużycia w okresie dwuletnim, liczonym od daty ich otrzymania.

Zasady związane z przeprowadzaniem badań lekarskich pracowników reguluje art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., 1502), jak również rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332, z późn. zm.).

Z kolei, wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii dla stanowisk pracy wyposażonych w monitory ekranowe i wymagania dotyczące organizacji pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z 1998 r., Nr 148, poz. 973).

W oparciu o § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe, pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym na stanowiskach z monitorami ekranowymi profilaktyczną opiekę zdrowotną, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Z § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe, wynika obowiązek zapewnienia pracownikom okularów korygujących wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.

Przepisy ww. rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe nie określają szczegółowych warunków zapewnienia przez pracodawcę okularów korekcyjnych. W związku z tym, powyższe kwestie powinny zostać uregulowane w aktach prawa zakładowego (układ zbiorowy pracy, regulaminy), które normują prawa i obowiązki pracowników i pracodawców w danym zakładzie pracy oraz organizację i porządek pracy.

W odniesieniu do kwestii możliwości odliczenia przez pracodawcę podatku VAT związanego z nabyciem okularów korekcyjnych należy zauważyć, że w opisanym przypadku nabycia okularów korekcyjnych dokonuje pracownik i to pracownik - a nie pracodawca, który tylko finansuje ich zakup - posiada prawo do rozporządzania okularami jak właściciel.

Jak wskazał Wnioskodawca okulary korekcyjne są zapewniane pracownikom, w przypadku, gdy zgodnie z zaleceniem lekarza wyniki badań okulistycznych przeprowadzanych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej wykażą potrzebę ich stosowania. Jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach ww. profilaktycznej opieki zdrowotnej wykażą potrzebę stosowania okularów korygujących wzrok podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego wówczas Wnioskodawca zapewnia takie okulary.

Zatem, jak wynika z opisu sprawy, w istocie to pracownik, dokonuje nabycia okularów korekcyjnych, które są dostosowane do jego indywidualnych potrzeb i pomimo zapisu, iż w przypadku rozwiązania stosunku pracy w okresie dwuletnim, liczonym od daty otrzymania tych okularów, pracownik jest zobowiązany do zwrotu okularów korygujących wzrok lub równowartości pieniężnej tych okularów przy uwzględnieniu stopnia ich zużycia – to od początku zakupu to pracownik wchodzi w ekonomiczne władztwo tego towaru. Z samego wystawienia faktury na pracodawcę, jeżeli pracodawca ten nie nabywa faktycznie okularów (nie dochodzi do przeniesienia rozporządzania okularami jak właściciel pomiędzy zakładem optycznym a pracodawcą), nie można wywodzić prawa do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury.

Tym samym, w sytuacji, gdy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przysługuje pracownikowi, pracodawca nie ma prawa do odliczenia podatku związanego z nabyciem okularów korekcyjnych, które są wykorzystywane przez jego pracowników również podczas wykonywania obowiązków służbowych. Ponadto, bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje kwestia czy pracodawca, który realizuje obowiązek wynikający z odrębnych przepisów prawa, finansuje w całości zakup okularów pracownikowi.

Zatem, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przez jego pracowników okularów korekcyjnych.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym jest on uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie okularów korekcyjnych, jest nieprawidłowe.

Ponadto, należy zauważyć, że po stronie Wnioskodawcy, który finansuje pracownikowi zakup okularów, nie mamy do czynienia z żadną czynnością opodatkowaną wymienioną w katalogu art. 5 ust. 1 ustawy. Okulary korekcyjne nabyte przez pracownika są od momentu nabycia jego własnością, zatem Wnioskodawca nimi nie dysponuje i w konsekwencji nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Tym samym, nie dojdzie do przekazania okularów korekcyjnych przez Wnioskodawcę na rzecz pracownika.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.