Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.528.2020.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-28
Teza: Braku prawa do odliczenia w całości lub w części kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu.: (…).
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 czerwca 2020 r. (data wpływu 3 lipca 2020 r.), uzupełnionym pismem z 12 sierpnia 2020 r. (data wpływu 17 sierpnia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub w części kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2020 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub w części kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „(…)”.

Pismem z 12 sierpnia 2020 r. (data wpływu 17 sierpnia 2020 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w związku z wezwaniem Organu z 7 sierpnia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.528.2020.1.MSO.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wojewódzki Szpital (…) od dnia (…) 2020 r. realizuje projekt w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020 (…) pod nazwą „(…)”.

Przedsięwzięcie jest jednym z kluczowych działań w ramach stanu epidemii COVID-19, jest zatem elementem systemowych interwencji ukierunkowanych na zapobieganie, przeciwdziałanie i zwalczanie COVID-19 na terenie (…). Dofinansowanie będzie możliwe w trybie naboru nadzwyczajnego – doposażenie i modernizacja podmiotów infrastruktury ochrony zdrowia w województwie będzie stanowiło utworzenie zaplecza medycznego zapewniającego możliwość skutecznej diagnostyki pacjentów i leczenia adekwatnie do stanu zdrowia w warunkach zapewniających bezpieczeństwo zarówno pacjenta badanego/leczonego, jak i pozostałych pacjentów jak również personelu.

Istotnym elementem jest powiązanie wszystkich działań – przedsięwzięć w spójną strategię, zachowanie komplementarności działań (uzupełnianie się inicjatyw wykazujących wspólnie efekt synergii – zwiększonej wartości dodanej). Efekt ten został zapewniony na najwyższym poziomie koordynacji, tj. na poziomie wojewódzkim – koordynacja z Wojewodą (…). Tym samym zapewnione jest efektywne i skuteczne powiązanie działań i inwestycji. Ponadto, z uwagi na jego charakter, projekt jest powiązany z działaniami ukierunkowanymi na zwiększenie dostępności do usług zdrowotnych w regionie i zapewnienie bezpiecznej realizacji ww. usług, poprzez ujęcie w zakresie zakupu środków ochrony osobistej dla personelu, w tym w szczególności – medycznego oraz produktów pozwalających na utrzymanie właściwego stanu pomieszczeń szpitala dedykowanych do obsługi pacjentów z podejrzeniem zakażenia i/lub zakażonych. W tym zakresie zakupione zostaną środki do dezynfekcji rąk oraz do dezynfekcji powierzchni mając na względzie cechy wirusa wywołującego COVID-19, w tym łatwość transferu materiału zakaźnego i długość czasu, w którym wirus pozostaje aktywny – zdolny do zakażenia, zapewnienie właściwych warunków higienicznych, w tym sterylności dłoni oraz powierzchni w ww. pomieszczeniach ma kluczowe znaczenie z punktu widzenia przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się wirusa i zwiększeniu liczby zakażeń. Statystyki wskazują, że znaczący odsetek zakażonych to personel medyczny, zatem minimalizacja możliwości przenoszenia się wirusa i dalszych zakażeń jest ważnym elementem reżimu sanitarnego. Powiązanie interwencji w infrastrukturę (zapewnienie barier fizycznych. zakup sprzętu i wyposażenia) z działaniami ukierunkowanymi na ochronę osób (personel szpitalny) – z jednej strony narażonych w sposób bezpośredni i najbardziej intensywny, z drugiej – niezbędnych do realizacji działań medycznych – diagnostyki i leczenia pacjentów jest działaniem ze wszech zamiar uzasadnionym. Z uwagi na fakt, iż ww. asortyment jest zużywalny, nie stanowi on aktywu podlegającego zachowaniu zasady trwałości i możliwości wykorzystania w efektywny sposób po zakończeniu stanu epidemii (poza zasobami niezużytymi, które będą wykorzystane w ramach zwykłej działalności podmiotu leczniczego i jego jednostek organizacyjnych).

Zakupy dokonywane w ramach realizacji projektu są podzielone na następujące zadania:

*   zadanie nr 1 – zakup materiałów i wyposażenia dla (…), związanych z zapobieganiem oraz zwalczaniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2 rozprzestrzenianiem się choroby zakaźnej wywołanej tym wirusem u ludzi,
*   zadanie nr 2 – zakup sprzętu, aparatury i wyposażenia dla (…), związanych z zapobieganiem oraz zwalczaniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2 rozprzestrzenianiem się choroby zakaźnej wywołanej tym wirusem u ludzi,
*   zadanie nr 3 – wsparcie (…) w przeciwdziałaniu rozprzestrzeniania się COVID-19 modernizacja sali operacyjnej w obiekcie przy ul. (…) oraz pomieszczeń w (…),
*   zadanie nr 4 – zakup lampy do tomografu komputerowego na potrzeby zakładu diagnostyki obrazowej (…).

Wojewódzki (…) jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i składa deklaracje VAT-7 do (…). Towary i usługi nabyte i finansowane w ramach projektu pn. „(…)” nie były i nie będą wykorzystane przez (…) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Towary i usługi nabyte i finansowane w ramach projektu pn. „(…) były i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku vat na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał następujące pytanie, sformułowane w piśmie z 12 sierpnia 2020 r. (data wpływu 17 sierpnia 2020 r.):

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu istnieje możliwość odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego w całości lub w części?

Stanowisko wnioskodawcy:

Wnioskodawcy nie przysługuje:

*   prawo do odliczenia całości naliczonego podatku od towarów i usług od zakupów związanych z realizacją projektu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
*   prawo do odliczenia części naliczonego podatku od towarów i usług od zakupów związanych z realizacją projektu na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

z uwagi na fakt, że przedmiotowe zakupy są ściśle związane wyłącznie z wykonywaniem czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych „faktur zakupu”, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

W sytuacji natomiast, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Od dnia (…)2020 r. realizuje projekt pod nazwą „(…)”. Towary i usługi nabyte i finansowane w ramach ww. projektu nie były i nie będą wykorzystane przez (…) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Towary i usługi nabyte i finansowane w ramach projektu były i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.

Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Wnioskodawca wskazał bowiem jednoznacznie, że towary i usługi nabyte i finansowane w ramach ww. projektu nie były i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, lecz były i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy ani jego części zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy Wnioskodawca prawidłowo zaklasyfikował dokonywane w związku z projektem zakupy jako służące wyłącznie czynnościom zwolnionym od podatku VAT, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano pytania w tym zakresie. Stwierdzenie to przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej – przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.