Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-161/12-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-06-15
Teza: Czy zabezpieczenie w postaci hipotek na nieruchomości na rzecz podmiotu powiązanego rodzi po stronie Spółki obowiązek rozpoznania przychodu, jeśli zabezpieczenie zostanie udzielone bez wynagrodzenia?
Słowa kluczowe: hipoteka; nieruchomości; przychód; zabezpieczenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.03.2012r. (data wpływu 19.03.2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.03.2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność rachunkowo – księgową, wynajem nieruchomości, doradztwa biznesowego i podatkowego a także świadczy usługi informatyczne. W związku z faktem, iż Spółka w zakresie swojej działalności wynajmuje posiadany majątek, dokonała zakupu nieruchomości od podmiotu powiązanego (w świetle art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) w celu wynajmu i osiągania z tego tytułu przychodów. Zakupiona przez Spółkę nieruchomość jest obciążona hipotekami na rzecz Skarbu Państwa tytułem zabezpieczenia interesów uczestników gier hazardowych oraz zobowiązań podatkowych w podatku od gier. Konieczność zabezpieczenia na rzecz podmiotu powiązanego nie wynika ze złej sytuacji firmy powiązanej, lecz z regulacji ustawowych. W związku z powyższym Spółka kupująca nieruchomość wyraziła zgodę na dalsze obciążenie hipoteki na rzecz Spółki sprzedającej. Spółka w związku z nałożonymi hipotekami na kupionej nieruchomości nie poniesie z tego tytułu żadnych kosztów finansowych ani operacyjnych. Realne koszty takiego zabezpieczenia dla Spółki powstaną dopiero gdyby podmiot powiązany nie wywiązał się ze zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa, i Spółka byłaby zobowiązana do ich uregulowania zamiast podmiotu powiązanego. W związku z powyższym, skoro Spółka nie ponosi kosztów z tytułu zabezpieczenia w postaci hipotek na nieruchomości, to z powodu przedmiotowej czynności nie przysługuje jej również wynagrodzenie. W konsekwencji Spółka udzieliła zabezpieczenia bez wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zabezpieczenie w postaci hipotek na nieruchomości na rzecz podmiotu powiązanego rodzi po stronie Spółki obowiązek rozpoznania przychodu, jeśli zabezpieczenie zostanie udzielone bez wynagrodzenia?

Zdaniem Wnioskodawcy: udzielone zabezpieczenie w postaci hipotek na nieruchomości, których jest właścicielem, nie zrodzi po stronie Spółki przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia - Spółka w związku z udzieleniem zabezpieczenia nie poniosła i nie ponosi żadnych kosztów finansowych ani operacyjnych, to w związku z tym nie przysługuje Spółce wynagrodzenie.

Znana Spółce interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach IBPBI/2/423-208/09/MS oraz orzeczenia sądowe: wyrok z dnia 17 czerwca 2004 r., wydany przez WSA w Warszawie (sygn. III SA 558/03) oraz wyrok z dnia 24 kwietnia 2007 r., wydany przez WSA w Łodzi (I SA/Łd 2033/06), potwierdza stanowisko Spółki. Dla celów podatkowych nie definiuje się terminu „nieodpłatne świadczenie”. W przepisie art. 12 ust 6 i 6a ustawy PDOP ograniczono się jedynie do określenia sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń. Z tego właśnie względu pojęcie „świadczenia” należy rozpatrywać z punktu widzenia zobowiązaniowego na tle art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964r., Nr 16, poz.93 ze zm.), zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić Ponadto biorąc pod uwagę wykładnię językową pojęcia „nieodpłatne świadczenia” należy uznać, że warunkiem powstania nieodpłatnego świadczenia jest istotnie po stronie wierzyciela - Spółki - woli przekazania świadczenia na rzecz drugiego podmiotu, a także faktycznie jego przekazanie, które następuje w sposób nieodpłatny. Dlatego zdaniem Spółki należy przyjąć, iż w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP, aby określone świadczenie uznać za nieodpłatne, zaliczane do źródeł przychodów opodatkowanych, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Ponadto Spółka nie ponosi żadnych kosztów zabezpieczenia na swoim majątku, zatem nie dojdzie do uszczuplenia majątku Spółki, w związku z czym otrzymujący zabezpieczenie nie uzyskuje nieodpłatnego świadczenia

Z uwagi na powyższe Spółka stoi na stanowisku, po zaprezentowanych argumentach, iż w przypadku analizowanej transakcji nie będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu tytułem udzielonego dla podmiotu powiązanego nieodpłatnego zabezpieczenie na majątku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) nie zawiera definicji przychodu, wskazując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1 – 3 kategorie przychodów podlegających opodatkowaniu, oraz przysporzenia majątkowe wyłączone z opodatkowania, których zamknięty katalog zawiera art. 12 ust. 4.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przychodów podatkowych zalicza się m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Stanowiąc o nieodpłatnych świadczeniach, jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania sposobu i kryteriów ustalenia ich wartości (art. 12 ust. 6).

Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 18 listopada 2002r., sygn. akt FPS 9/02 pojęcie „nieodpłatne świadczenie” ma „ szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (tj. nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie w majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Podobne stanowisko przedstawione zostało w uchwale z dnia 16 października 2006r., sygn. akt II FPS 1/06.

W praktyce podatkowej przyjmuje się, że świadczenie może być uznane za nieodpłatne jedynie wówczas, gdy na podmiocie, który je uzyskuje nie ciążył obowiązek wykonania na rzecz świadczącego żadnego świadczenia wzajemnego. Ważnym jest, aby na skutek wykonania takiego świadczenia faktyczne przysporzenia uzyskiwała tylko jedna strona. Nieodpłatne świadczenie musi mieć zawsze charakter jednostronny.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca pytając się o możliwość uzyskania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń czyni to w oparciu o przedstawiony stan faktyczny, z którego wynika, że Spółka udzieliła nieodpłatnie zabezpieczenia w postaci kontynuacji hipotek na nabytej nieruchomości na rzecz zbywcy-podmiotu powiązanego. Ustanowienie hipoteki na nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa nabytej obecnie przez Spółkę dokonał pierwotnie, na podstawie ustaw szczególnych podmiot powiązany z tytułu zabezpieczenia interesów uczestników gier hazardowych oraz zobowiązań podatkowych w podatku od gier. Tym samym Spółka wyraziła zgodę na dalsze obciążenie nabytej nieruchomości hipoteką.

Jak wskazano wyżej o nieodpłatnych świadczeniach mowa jest w stosunku do podmiotu, który świadczenie to otrzymuje, nie zaś w stosunku do podmiotu, który świadczenie takie ofiaruje. W związku z powyższym należy uznać, że w przypadku analizowanej transakcji, Spółka nie będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu udzielonego dla podmiotu powiązanego nieodpłatnego zabezpieczenia na majątku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock