Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-583/11-4/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-01
Teza: Czy wydatki na nabycie usług marketingowych w zakresie opracowania identyfikacji korporacyjnej Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; prawa-prawa autorskie; usługi-usługi marketingowe; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 20.06.2011 r. (data wpływu 24.06.2011 r.) oraz piśmie z dnia 23.08.2011 r. (data nadania 24.08.2011 r., data wpływu 29.08.2011 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-583/11-2/ES z dnia 11.08.2011 r. (data nadania 11.08.2011 r., data doręczenia – 17.08.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie usługi marketingowej:

*   w części odpowiadającej wartości nabywanych praw autorskich oraz pokrewnych – **jest nieprawidłowe,**

*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.06.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów usług marketingowych (w skład których wchodzi przekazanie praw autorskich oraz pokrewnych do wszelkich dzieł powstałych w trakcie realizacji niniejszej umowy).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest udziałowcem spółki jawnej produkującej łodzie. Zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług marketingowych z dnia 27 października 2010 r. Wnioskodawca nabył opracowaną identyfikację korporacyjną. Przedmiot niniejszej umowy B\`(...)\` Wnioskodawca otrzymał w wersji elektronicznej (na płycie CD) w ilości 6 szt. oraz w wersji wydrukowanej, w ilości 2 szt. w wersji polskiej i angielskiej.

B\`(...)\`obejmuje:

*   księgi znaku firmowego: forma podstawowa i uzupełniająca znaku, znak uproszczony, pola ochronne wszystkich tych form, zasady pozycjonowania znaku na materiałach firmowych i gościnnie, zasady stosowania kolorystyki podstawowej i uzupełniającej, typografię, zestawienie znaku z hasłem lub claimem firmowym;

*   księgę identyfikacji podstawowej: druki i papiery firmowe, wizytówki, koperty, zaproszenia, teczki, segregatory, identyfikatory, nośniki elektroniczne, pieczątki, stemple firmowe;

*   księgę identyfikacji architektonicznej: oznakowania urbanistyczne (tablice kierunkowe i oznakowania dojazdu do firmy, oznakowanie budynku, flagi, banery, kasetony), oznakowanie wnętrz firmowych (tablice informacyjne i kierunkowe, tablice piętrowe, oznakowanie architektoniczne biur);

*   księgę prezentacji firmy: gadgety i ubiory, koszulki i czapki, stroje sportowe, parasole i torby, pojazdy, kalendarze;

*   reklamę: foldery, katalogi, ulotki, reklamy prasowe, oznakowania stoisk firmowych i ekspozycyjnych, strony internetowe, projekt szablonu strony głównej i podstrony, opracowanie unikalnego języka fotografii.

Umowa nie określa cen nabycia poszczególnych tytułów. Z tytułu świadczenia ww. usług marketingowych oraz przekazania praw autorskich i pokrewnych określona jest jedna kwota przekraczająca 3.500 zł.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 sierpnia 2011 r. Nr IPPB1/415-583/11-2/ES Wnioskodawca doprecyzował, że umowa zawarta w dniu 27 października 2010 roku o świadczenie usług marketingowych w zakresie opracowania identyfikacji korporacyjnej - B\`(...)\` zawiera postanowienie o przeniesieniu autorskich praw majątkowych. Umowa zawiera zapis, iż wszelkie prawa autorskie oraz pokrewne do dzieł wykonanych na podstawie niniejszej umowy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przechodzą na klienta w momencie uregulowania ostatniej faktury wystawionej przez Agencję (dzień uznania rachunku bankowego). W skład usługi marketingowej wchodzi również przekazanie praw autorskich oraz pokrewnych do wszelkich dzieł powstałych w trakcie realizacji niniejszej umowy, tak więc zarówno prawa autorskie jak i prawa majątkowe przechodzą na nabywcę po uregulowaniu wszystkich zobowiązań wobec Agencji w pełnym zakresie. Cena za usługę marketingową zawiera też zapłatę za nabycie ww. praw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki na nabycie usług marketingowych w zakresie opracowania identyfikacji korporacyjnej Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na nabycie usług marketingowych w zakresie opracowania identyfikacji korporacyjnej - B\`(...)\` stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia, tj. w dniu na który ujęto koszt w księgach rachunkowych. Zgodnie z art. 22 ust. 1. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki te zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów poprzez dokonywane zgodnie z przepisami ustawy odpisy amortyzacyjne. Przepis art. 22b zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Oznacza to, że inne nie wymienione w nim składniki majątku trwałego nie podlegają amortyzacji.

Zatem usługa marketingowa w zakresie opracowania i identyfikacji korporacyjnej nie jest wartością niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji jest jedynie nośnikiem reklamy utworzonym na konkretne zamówienie wykorzystywanym w działalności gospodarczej. Więc wydatki na ten cel mogą zostać odniesione bezpośrednio w koszty podatkowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do art. 22b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Amortyzacji podlegają także wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 22b ust. 2 updof. Powyższy art. 22b ust. 1 i 2 updof zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Jak wynika z cytowanego unormowania, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,

*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,

*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawa, o których mowa w art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych normuje ustawa z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 i 2 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem tego prawa są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną (art. 1 ust. 3 ww. ustawy). Ochrona przewidziana przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 4 ww. ustawy).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Omawiana ustawa wyróżnia przy tym:

*   autorskie prawa osobiste, chroniące nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem (art. 16) oraz

*   autorskie prawa majątkowe, rozumiane jako przysługujące twórcy wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu (art. 17).

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy (art. 41 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga przy tym zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 53 tej ustawy). Prawa pokrewne zostały natomiast unormowane w Rozdziale 11 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do tej kategorii należą: prawa do artystycznych wykonań, prawa do fonogramów i wideogramów, prawa do nadań programów, prawa do pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych.

Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, iż jednym z warunków zaliczenia określonego składnika majątku do wartości niematerialnych i prawnych jest jego nabycie przez podatnika.

Stosownie do treści art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania autorskie lub pokrewne prawa majątkowe - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

W myśl przepisu art. 22m ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 22ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:

1.  od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,
2.  od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące,
3.  od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy,
4.  od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

Stosownie do przepisu art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 18, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Zgodnie z art. 22g ust. 18 ww. ustawy, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Wobec powyższego, jeżeli w umowie jest podana cena nabycia prawa autorskiego lub licencji, są podstawy do ustalenia wartości początkowej i dokonywania amortyzacji. Jeżeli natomiast nie jest określona odrębnie cena nabycia prawa autorskiego (licencji) - jak w niniejszej sprawie, a podana jest jedynie łączna kwota wykonania umowy, wówczas zastosowanie znajdzie art. 22g ust. 16 ww. ustawy.

Stosownie do art. 22g ust. 16 updof przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 15 i 15 należy zastosować odpowiednio art. 19 updof. W takim przypadku wartość początkową autorskiego prawa majątkowego (przeniesienie autorskich praw majątkowych, czy udostępnienie utworu do korzystania zwane licencją) ustala się w oparciu o wartość rynkową tego prawa, określoną na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Suma wynagrodzenia za usługę i wartości rynkowej autorskiego prawa majątkowego nie może jednak przekroczyć łącznej kwoty określonej w umowie.

W celu ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dwie kategorie kosztów:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

*   koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Do pierwszej kategorii kosztów należy zaliczyć koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie konkretnego przychodu.

W myśl art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Druga kategoria, obejmująca pośrednie koszty uzyskania przychodów, to wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika. Podkreślenia wymaga fakt, iż wydatki na działalność marketingową należy zaliczyć do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami z uwagi na brak możliwości prostego zidentyfikowania wpływu tych wydatków na wielkość osiągniętych przychodów.

Stosownie do art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 22 ust. 5d ww. ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6bb, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, iż usługa marketingowa w zakresie opracowania identyfikacji korporacyjnej nie jest wartością niematerialną i prawną i nie podlega amortyzacji należało uznać za nieprawidłowe.

W przedmiotowej sytuacji, niezaprzeczalnie doszło do nabycia wartości niematerialnej i prawnej. Od wartości początkowej nabytych praw autorskich Wnioskodawca co najmniej przez okres dwóch lat (art. 22m ust. 1 pkt 1 updof) winien więc dokonywać odpisów amortyzacyjnych, które to są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe w części dotyczącej bezpośredniego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wydatkom na nabycie praw autorskich oraz praw pokrewnych. Brak konkretnie określonej ceny za przeniesienie majątkowych praw autorskich, w ramach wypłaconego wykonawcy (usługodawcy) wynagrodzenia, nie stanowi przesłanki wykluczającej możliwość określenia wartości niematerialnej i prawnej.

Natomiast pozostałą wartość wynagrodzenia z tytułu tej umowy, czyli kwotę stanowiącą różnicę między ceną całkowitą z umowy a wartością niematerialną i prawną Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z art. 22 ust. 5d ww. ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie bezpośredniego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów pozostałej wartości wynagrodzenia uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.