Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.110.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od podatku
dochodowego od osób prawnych, obliczonego zgodnie z art.
24d Ustawy CIT, podatku u źródła, w sposób określony w art.
20 ust. 1 Ustawy CIT w zw. z przepisami danej umowy o
unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli metoda unikania
podwójnego opodatkowania wynikająca z konkretnej umowy
o unikaniu podwójnego opodatkowania z danym krajem
przewiduje prawo do odliczenia podatku zapłaconego za
granicą od podatku należnego w Polsce).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
licencja
należność-należności licencyjne
opłata-opłata licencyjna
podatek-podatek pobierany u źródła
Zagadnienia: intelektualnej (IP Box)-Kwalifikowane prawa własności
intelektualnej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)-Ustalenie wskaźnika Nexus i
kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
własności intelektualnej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki 20% lub 10%
od niektórych przychodów osiąganych przez podatników
objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym-
Rodzaje świadczeń i usług podlegających opodatkowaniu
podatkiem u źródła
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 20-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 marca 2025 r. (data wpływu 1 kwietnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X sp. z o.o. z siedzibą w Y (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem
    podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium
    Polski, tj. podatnikiem podatku dochodowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. 2022 poz. 2587;
    dalej: „Ustawa CIT”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży IT,
    przeważającym przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem.
    Spółka uzyskuje przede wszystkim przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.
    Spółka w ramach swojej przeważającej działalności związanej z oprogramowaniem tworzy
    gry komputerowe (dalej: „Produkt” lub „Produkty”). Każdy Produkt tworzony jest od
    podstaw, etap po etapie, celem stworzenia unikatowego dzieła, wyróżniającego się od
    innych Produktów oraz gier komputerowych konkurencji.
    Podejmowane przez Spółkę działania ukierunkowane są na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, z wykorzystaniem postępu technologicznego.
    (...).

    W zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę systematycznie
    opracowywane są nowe koncepcje stworzenia Produktów. Wnioskodawca w ramach
    prowadzonej działalności również modyfikuje oraz ulepsza Produkty. Opracowywane
    rozwiązania są na tyle innowacyjne w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od istniejących dotychczas rozwiązań. Czynności, które
    wykonuje Wnioskodawca stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze. Wytwarzane w ramach prowadzonej działalności Produkty stanowią
    autorskie prawo do programu komputerowego w rozumieniu Ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca osiąga przychody z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych,
    które dotyczą Produktów oraz zamierza kontynuować swoją działalność w tym zakresie, w
    związku z czym planuje osiągać przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (sprzedaży Produktów) także w przyszłości. Przychód wynika i będzie wynikać z tytułu
    dystrybucji Produktów w ramach licencji komercyjnych. Co istotne, za sprzedaż,
    pobieranie opłat oraz pozycjonowanie Produktów Spółki odpowiedzialne są platformy, za
    pośrednictwem których udostępniana jest licencja. Zgodnie z przyjętym modelem
    biznesowym Wnioskodawcy, udostępnianie i dystrybucja licencji do Produktów odbywa
    się za pośrednictwem dedykowanych platform dystrybucyjnych.
    Każda platforma do gier (komputery, konsole itd.) zawiera swój własny dedykowany sklep
    do udostępniania gier, np. (...). W przypadku komputerów istnieją także inni dystrybutorzy,
    za pośrednictwem których Wnioskodawca wystawia swoje Produkty na sprzedaż np. (...).
    Taka sama sytuacja dotyczy gier na telefony mobilne - każdy system operacyjny ma inną
    platformę - wyróżniamy w tym przypadku (...).
    Spółka celem osiągnięcia jak najwyższego zysku ze sprzedaży Produktów, oferuje swoje
    Produkty za pośrednictwem wszystkich możliwych platform.
    W związku z powyższymi działaniami Wnioskodawca ponosi wiele, różnego rodzaju
    kosztów, scharakteryzowanych poniżej.
    Pierwszą grupą kosztów - zarazem największą pod kątem wysokości - są koszty związane
    ze stworzeniem Produktu. Proces stworzenia Produktu i towarzyszące temu koszty zostały
    szczegółowo opisane we Wniosku, w związku z czym Wnioskodawca nie będzie ich
    ponownie szczegółowo przytaczał. Celem stworzenia Produktów Wnioskodawca ponosi
    wydatki na wynagrodzenia pracowników (dalej: „Wynagrodzenia Pracowników”) oraz
    umowy na współpracę z kontrahentami (dalej: „Koszty Podwykonawców”).
    Po stworzeniu Produktu, przechodząc do fazy komercjalizacji, pierwsza grupa kosztów to
    koszty przygotowania Produktu do strony witrynowej.
    W skład tych kosztów wchodzą następujące czynności:
    - Opis gry,
    - Ilustracje,
    - Koszty promocji Produktów, obejmujące najczęściej obniżkę ceny Produktu.
    Powyższy sposób promocji wynika z tego, że platformy zazwyczaj narzucają swoje warunki
    współpracy i nie umożliwiają innych warunków współpracy niż te odgórnie narzucane
    kontrahentom.
    Stałym kosztem ponoszonym przez Wnioskodawcę jest koszt udostępniania miejsca oraz
    prowadzenia sprzedaży przez platformy do sprzedaży Produktu (prowizja), jest to stały
    procent określony dla każdej z Platform, a w przypadku takich platform jak (...) występują
    różne stawki prowizji, które zmieniają się wraz z osiągnięciem pewnego progu sprzedaży.
    Podstawą prowizji jest przychód netto, tzn. Wnioskodawca wystawia na sprzedaż swój
    Produkt, do którego platformy doliczają VAT lub inny analogiczny podatek występujący w
    danym kraju. Po odjęciu od całościowej ceny podatku VAT (lub analogicznego do niego

    podatku), zwrotów Produktu w danym okresie, platforma pobiera swoją prowizję w
    postaci procentu od przychodów netto ze sprzedaży licencji do danego Produktu.
    Platformy pozwalają wygenerować raport dotyczący poziomu sprzedaży Produktów
    Spółki. Dane gromadzone i przetwarzane w tych raportach pozwalają ustalić wysokość
    dochodu z podziałem na przychód z danego Produktu, osiągnięty danego miesiąca, w
    danym kraju a w niektórych przypadkach nawet w jakim dniu dokonywane były zakupy
    Produktów.
    Spółka ustala dochód ze sprzedaży Produktów na każdej z Platform poprzez zestawienie
    sprzedaży z podziałem na Produkt, okres oraz kraj sprzedaży.
    Spółka otrzymując środki pieniężne z tytułu sprzedaży Produktów, ponosi dodatkowe
    koszty w postaci obsługi transakcji przez banki, w zw. z czym ponosi opłaty prowizyjne na
    rzecz banków pośredniczących.
    W przypadku sprzedaży Produktów w krajach, w których pobierany jest podatek od
    źródła, Platformy ustalają przychód Spółki w poszczególnych miesiącach, a następnie
    dokonują od niego potracenia podatku u źródła.
    Niektóre z kosztów związanych z Produktami Spółka jest w stanie przypisać do
    konkretnych Produktów (np. prowizja platform za sprzedaż Produktów). Z kolei część
    kosztów (np. koszty banków pośredniczących w płatnościach) dotycząca Produktów jest
    ustalana w odniesieniu do każdego Produktu (per Produkt) za pomocą proporcji - udział
    przychodów z danego Produktu w całościowym przychodzie.
    Spółka prowadzi księgi rachunkowe w sposób umożliwiający alokację przychodu (i kosztu)
    ze sprzedaży licencji do danego Produktu z konkretnym Produktem (grą komputerową).
    Powyższy sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych jest zgodny z art. 24e Ustawy CIT i
    zarazem pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każdy Produkt.
    Reasumując, Wnioskodawca:
    1. uzyskał od Dyrektora KIS interpretację indywidualną
    2. będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości;
    3. nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
      zezwolenia;
    4. w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w
      zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, wykaże
      koszty kwalifikowane poniesione na tworzenie Oprogramowania w zeznaniach
      podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe. Koszty kwalifikowane,
      wykazane w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, będą jednocześnie
      stanowiły koszt uzyskania przychodu w tym roku podatkowym;
    5. prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 9 ust. 1b Ustawy CIT,
      pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w zakresie opisanym powyżej;
    6. nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w
      art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
      innowacyjnej;
    7. nie otrzymał/nie otrzymuje zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów poniesionych na
      wynagrodzenia Pracowników, materiałów, surowców i narzędzi oraz środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do realizacji działalności
      w zakresie wytwarzania Oprogramowania;
    8. nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17
      ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT;

    9. w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy za
      prawidłowe, wykaże koszty kwalifikowane w zeznaniach podatkowych składanych za
      poszczególne lata podatkowe.
    W odniesieniu do opisanych powyżej prac Wnioskodawca wskazuje, że do kosztów
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, związanych z
    realizowanymi Projektami w zakresie wytwarzania Oprogramowania, Spółka zalicza
    następujące wydatki (zwane dalej: „Kosztami Projektów”):
    1. Wynagrodzenia przeznaczone dla Pracowników biorących udział w wytwarzaniu
      Oprogramowania posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz
      doświadczenie.
    W ramach realizacji Projektów Pracownicy oraz Podwykonawcy są przede wszystkim
    odpowiedzialni za tworzenie Oprogramowania. Niektórzy z Pracowników (zatrudnieni w
    ramach umowy o pracę) korzystają z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów w
    związku z przenoszeniem na Spółkę autorskich praw majątkowych do wytworzonych
    przez nich utworów, w rozumieniu przepisów Ustawy PAPP.
    Powyższe znajduje się bezpośrednio w treści umów o pracę zawartych między
    Wnioskodawcą a Pracownikami bądź w wewnętrznej dokumentacji Wnioskodawcy.
    Ponadto Wnioskodawca dysponuje ewidencją czasu pracy, która wskazuje, ile godzin
    poświęcił dany Pracownik na realizację danego projektu.
    2. Koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tej
      części, w jakiej są wykorzystywane w prowadzonej działalności związanej z realizacją
      danego Projektu – z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i
      lokali będących odrębną własnością. Wnioskodawca ma zamiar dokonywać odpisów
      amortyzacyjnych m.in. od niezbędnego oprogramowania, sprzętu komputerowego
      bądź sprzętu elektronicznego.
    3. Koszty materiałów wykorzystywanych przy pracy nad realizacją danego projektu, w
      tym m.in. energia elektryczna, oprogramowanie, sprzęt komputerowy oraz koszty
      materiałów biurowych dla Pracowników.
    W piśmie z 27 marca 2025 r., które wpłynęło 1 kwietnia 2025 r., wskazali Państwo co
    następuje.
    Ad. 1.
    Przedmiotem wniosku są gry komputerowe, których premiera już miała miejsce i które
    Wnioskodawca stale wspiera, rozwija i ulepsza (stan faktyczny), jak również gry
    komputerowe, nad którymi Spółka pracuje i będzie z nich uzyskiwać przychody w
    przyszłości (zdarzenie przyszłe). Produkty, których premiery już miały miejsce, zostały
    wytworzone przed poszczególnymi datami premier, niemniej jednak są one stale
    wspierane, ulepszane i rozwijane przez Wnioskodawcę. Produkty, które zostały już
    wytworzone i miały premiery oraz Produkty, które nie miały jeszcze premiery, ponieważ
    Wnioskodawca nad nimi pracuje:
    (...)
    Ad. 2.
    Prowadzona przez Spółkę działalność, w ramach której Spółka tworzy i ulepsza Produkt
    (Produkty), stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26-28
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, (...).
    Ad. 3.
    Umowa z platformą sprzedażową reguluje kwestię wynagrodzenia otrzymanego przez
    Spółkę za udzielenie licencji do Produktów w następujący sposób: Wnioskodawca w
    zamian za udzielenie licencji do Produktów otrzymuje wynagrodzenie za każdy miesiąc, z
    potrąceniem prowizji platformy dystrybucyjnej (procent zależny od platformy

    dystrybucyjnej: 30% albo 15% albo 12%) oraz podatku u źródła (jeżeli dotyczy).
    Wynagrodzenie określane jest na podstawie iloczynu ilości netto sprzedanych sztuk (po
    potrąceniu zwrotów) oraz ceny netto każdego Produktu (po odliczeniu podatków VAT, GST
    i podobnych) w każdym okresie rozliczeniowym. Ponadto platformy udostępniają
    szczegółowy raport sprzedaży za każdy miesiąc potwierdzający wysokość opłaty
    licencyjnej za poszczególne Produkty Spółki.
    Ad. 4.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe (tj. potwierdzenia, że
    Spółka jest uprawniona do zastosowania preferencji, o której mowa w art. 24d Ustawy
    CIT) Spółka zastosuje opodatkowanie preferencyjną stawką wyłącznie do kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ad. 5.
    Spółka pierwszy dochód, do którego zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę
    podatku (w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe - tj.
    potwierdzenia, że Spółka jest uprawniona do zastosowania preferencji, o której mowa w
    art. 24d Ustawy CIT) uzyskała 1 stycznia 2019 roku.
    Ad. 6.
    Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, co umożliwia
    prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania
    podatkowego (bądź korekty zeznania podatkowego - w stosunku do lat ubiegłych), celem
    wykazania preferencji, o której mowa w art. 24d Ustawy CIT.
    Ad. 7.
    Produkt/Produkty podlegają ochronie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Ad. 8.
    Spółka zawiera z klientami umowy licencyjne, zgodnie z którymi Wnioskodawca udziela
    platformom dystrybucyjnym niewyłącznej licencji na reprodukowanie, uruchamianie,
    wyświetlanie, analizowanie i używanie Produktów na potrzeby:
        a) umożliwienia użytkowania i dystrybucji produktów przez platformy,
        b) obsługi i promowania platformy dystrybucyjnej,
        c) promowania urządzeń i usług, które umożliwiają korzystanie z Produktów oraz
        promowania Produktów na platformie i na urządzeniach,
        d) świadczenia usług hostingowych na rzecz i w imieniu Spółki w celu umożliwienia
        przechowywania i zapewnienia użytkownikom dostępu do Produktów oraz
        umożliwienia hostowania Produktów przez osoby trzecie,
        e) udoskonalania platform,
        f) sprawdzania zgodności z umową i zasadami programów dla deweloperów.
    Ad. 9.
    Z zawartych umów wynika, że klienci (platformy dystrybucyjne) mają prawo do korzystania
    z Produktów na wskazanych polach eksploatacji. Spółka nie jest zobowiązana do
    świadczenia jakichkolwiek innych dodatkowych usług. Zatem w przypadku uznania
    stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe (tj. potwierdzenia, że Spółka jest uprawniona do
    zastosowania preferencji, o której mowa w art. 24d Ustawy CIT) Spółka zastosuje
    opodatkowanie preferencyjną stawką wyłącznie do kwalifikowanych dochodów z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - tj. wyłącznie do dochodów uzyskiwanych
    z tytułu udzielenia licencji do Produktów.

    Ad. 10.
    Spółka nie może ubiegać się o zwrot podatku u źródła.
    Ad. 11.
    Podatek u źródła, będący przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 4, dotyczy
    wyłącznie dochodów z udzielania licencji do Produktów będących przedmiotem wniosku.
    Ad. 12.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe (tj. potwierdzenia, że
    Spółka jest uprawniona do zastosowania preferencji, o której mowa w art. 24d Ustawy
    CIT), w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, będącego przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2, Spółka
    pomniejszy przychody o koszty bezpośrednio związane z Produktem/Produktami oraz
    koszty ogólne, które nie zostały odliczone przez Spółkę w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej.
    Ad. 13.
    Spółka uzyskuje i będzie uzyskiwać w okresie, którego dotyczy wniosek dochody wyłącznie
    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca może/będzie mógł skorzystać z preferencyjnej stawki 5% od
      kwalifikowanych dochodów uzyskanych w latach 2019-2025 i latach kolejnych, zgodnie
      z art. 24d Ustawy CIT, odnośnie przychodów z Produktów z opłat lub należności
      wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej? (pytanie przeformułowane w piśmie z 27 marca 2025 r.)
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym alokacja kosztów, w
      celu prawidłowego obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej (Produktu) zgodnie z art. 24 Ustawy CIT, powinna nastąpić według
      następującej metodologii:
    - kosztów bezpośrednio związanych z jednym Produktem - przypisanie tych kosztów
      bezpośrednio do Produktu, którego dotyczą;
    - kosztów bezpośrednio związanych z kilkoma Produktami - jako iloraz przychodu
      uzyskanego z danego Produktu oraz sumy przychodów z tych Produktów, których
      dotyczył koszt;
    - kosztów ogólnych - jako iloraz przychodu uzyskanego z danego Produktu oraz sumy
      wszystkich przychodów uzyskanych przez Spółkę?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, na potrzeby
      kalkulacji wskaźnika nexus w rozumieniu art. 24d ust. 4 Ustawy CIT, wskazane w opisie
      stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego:
    - koszty bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu
      należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio
      działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej (lit. a wzoru nexus);
    - koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem lub rozwijaniem kilku Produktów
      jednocześnie należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną
      bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej (lit. a wzoru nexus), obliczone według proporcji, przypadające
      na każdy Produkt (proporcja obliczona na podstawie przychodu z poszczególnych
      Produktów);

    - koszty związane z komercjalizacją, marketingiem i sprzedażą Produktów nie powinny
      być uwzględniane do obliczenia wskaźnika nexus;
    - pozostałe koszty działalności Spółki (koszty ogólne), niezwiązane bezpośrednio z
      tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu nie powinny być uwzględniane do
      obliczenia wskaźnika nexus?
    4. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od podatku dochodowego od
      osób prawnych, obliczonego zgodnie z art. 24d Ustawy CIT, podatku u źródła, w
      sposób określony w art. 20 ust. 1 Ustawy CIT w zw. z przepisami danej umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli metoda unikania podwójnego
      opodatkowania wynikająca z konkretnej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania z danym krajem przewiduje prawo do odliczenia podatku zapłaconego
      za granicą od podatku należnego w Polsce)?
    Państwa stanowisko w sprawie (uzupełnione pismem z 27 marca 2025 r.)
    1. Wnioskodawca może/będzie mógł skorzystać z preferencyjnej stawki 5% od
      kwalifikowanych dochodów uzyskanych w latach 2019-2025 i latach kolejnych, zgodnie
      z art. 24d Ustawy CIT, odnośnie przychodów z Produktów z opłat lub należności
      wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej.
    2. Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym alokacja kosztów, w celu
      prawidłowego obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      (Produktu) zgodnie z art. 24 Ustawy CIT, powinna nastąpić według następującej
      metodologii:
      - kosztów bezpośrednio związanych z jednym Produktem - przypisanie tych kosztów
        bezpośrednio do Produktu, którego dotyczą;
      - kosztów bezpośrednio związanych z kilkoma Produktami - jako iloraz przychodu
        uzyskanego z danego Produktu oraz sumy przychodów z tych Produktów, których
        dotyczył koszt;
      - kosztów ogólnych - jako iloraz przychodu uzyskanego z danego Produktu oraz sumy
        wszystkich przychodów uzyskanych przez Spółkę.
    3. Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, na potrzeby kalkulacji
      wskaźnika nexus w rozumieniu art. 24d ust. 4 Ustawy CIT, wskazane w opisie stanu
      faktycznego/zdarzenia przyszłego:
      - koszty bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu
        należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio
        działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
        intelektualnej (lit. a wzoru nexus);
      - koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem lub rozwijaniem kilku Produktów
        jednocześnie należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną
        bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej (lit. a wzoru nexus), obliczone według proporcji,
        przypadające na każdy Produkt (proporcja obliczona na podstawie przychodu z
        poszczególnych Produktów);
      - koszty związane z komercjalizacją, marketingiem i sprzedażą Produktów nie powinny
        być uwzględniane do obliczenia wskaźnika nexus;
      - pozostałe koszty działalności Spółki (koszty ogólne), niezwiązane bezpośrednio z
        tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu nie powinny być uwzględniane
        do obliczenia wskaźnika nexus.

    4. Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od podatku dochodowego od osób
      prawnych, obliczonego zgodnie z art. 24d Ustawy CIT, podatku u źródła, w sposób
      określony w art. 20 ust. 1 Ustawy CIT w zw. z przepisami danej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania (jeśli metoda unikania podwójnego opodatkowania
      wynikająca z konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z danym
      krajem przewiduje prawo do odliczenia podatku zapłaconego za granicą od podatku
      należnego w Polsce).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 24d ust. 1 Ustawy CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Natomiast zgodnie z art. 24d ust. 2 Ustawy CIT, kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej (dalej: „KPWI”) są:
          1) patent,
          2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
          3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
          4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
          5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
            ochrony roślin,
          6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
            weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
          7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o
            ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
          8) autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 Ustawy CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym.
    Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez
    podatnika w roku podatkowym dochód (strata) (art. 24d ust. 7 Ustawy CIT):
          1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
            kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
          2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
          3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
            sprzedaży produktu lub usługi;
          4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
            własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym,
            w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    W świetle powyższego, KPWI to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy
    warunki:
    - należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 Ustawy CIT;
    - podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska;
    - zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Dodatkowo, na podstawie art. 24e ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy podlegający
    opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
          1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
            prowadzonej ewidencji rachunkowej;
          2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
            przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
            przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
          3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
            kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
            określenie kwalifikowanego dochodu;
          4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
            zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw
            własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż
            jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej
            ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których
            mowa w pkt 2 i 3;
          5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
            zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
            intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
            produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
            kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw
            w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej
            ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których
            mowa w pkt 2-4.
    Kluczowy, ze względu na charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, jest
    art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy CIT, odnoszący się do autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Autorskie prawa do programów komputerowych, zostały wymienione
    bezpośrednio w zamkniętym katalogu KPWI.
    W uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej ulgę IP Box do polskich przepisów
    wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym
    opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw
    własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem,
    użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i,
    które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub
    międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy
    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego bądź przez autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: „Ustawa PAPP”),
    programy komputerowe zostały uznane za przedmioty prawa autorskiego. Zgodnie z art.

    1 ust. 1 Ustawy PAPP, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
    wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy PAPP stanowi natomiast, iż przedmiotem prawa autorskiego są
    w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe). Zgodnie z art. 1 ust. 4 Ustawy PAPP, ochrona przysługuje twórcy
    niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 Ustawy PAPP, utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili
    ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.
    Dodatkowo ustawodawca poświęcił programom komputerowym odrębny rozdział 7
    Ustawy PAPP, w którym wskazał, iż program komputerowe podlegają ochronie jak utwory
    literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 74 ust. 2
    Ustawy PAPP, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie
    formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przy
    wytwarzaniu Produktu każdorazowo rezultatem prac Wnioskodawcy jest utwór,
    rozumiany jako całość gry komputerowej, tj. oprogramowania, dodatkowa funkcjonalność
    do gry bądź też odrębny kod źródłowy do danego programu.
    Mając na uwadze wyżej przytoczone regulacje, wytwarzane w toku działalności Spółki
    Produkty są przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu przepisów Ustawy PAPP.
    Oprogramowanie wytwarzane w toku realizacji prac Wnioskodawcy przez pracowników
    stanowi przedmiot prawa autorskiego, a tym samym KPWI, o którym mowa w art. 24d ust.
    2 pkt 8 Ustawy CIT.
    W ramach działalności prowadzonej przez Spółkę realizowany jest jeden model sprzedaży
    polegający na wystawianiu na sprzedaż licencji do Produktów za pośrednictwem platform
    pobierających prowizję. Współpraca z platformami pośredniczącymi polega na tym, że
    Spółka za ich pośrednictwem wystawia swoje Produkty, do których udziela licencji w
    zamian za wynagrodzenie.
    Mając na uwadze powyższe informacje, Wnioskodawca wskazuje, iż oferowane Produkty
    są wynikiem działalności Spółki, która to w wyniku odrębnego postępowania
    interpretacyjnego została oceniona jako działalność badawczo-rozwojowa. Tym samym
    należy uznać, że Produkty są wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 24e
    Ustawy CIT.
    Tym samym, Wnioskodawca spełnia wszystkie trzy przesłanki niezbędne do uznania
    tworzonych Produktów za KPWI. Wówczas dochód z opłat lub należności wynikających z
    umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o
    których mowa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będzie podlegał
    preferencyjnej stawce podatkowej 5%.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Dla
    potwierdzenia, Spółka przywołuje fragmenty interpretacji indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
    - Interpretacja Indywidualna z 1 lipca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.159.2020.2.AW, w
      której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie: „Zdaniem
      Wnioskodawcy, będzie przysługiwać mu możliwość korzystania z preferencyjnej stawki
      5% od kwalifikowanego dochodu, uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw
      majątkowych do oprogramowania, zgodnie z art. 24d ustawy o CIT.”

    - Interpretacja indywidualna z 16 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.126.2020.2.JS:
      „Tym samym, Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% do dochodów (strat)
      uzyskanych ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których
      mowa we wniosku.”
    - Interpretacja indywidualna z 16 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.109.2020.2.
      DK: „Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy
      dochody uzyskiwane przez Spółkę wynikające z odpłatnego licencjonowania
      oprogramowania oraz ze sprzedaży dotyczące kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt i pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych należy uznać za prawidłowe.”
    Z powyższych względów, Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do skorzystania z
    preferencji podatkowej, o której mowa w art. 24d ust. 1 Ustawy CIT, tj. może/będzie mógł
    zastosować stawkę podatkową w wysokości 5% w stosunku do dochodów z opłat lub
    należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Ad. 2.
    W celu obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z KPWI należy w pierwszej
    kolejności obliczyć dochód z tego KPWI. Zgodnie z art. 24d ust. 7 Ustawy CIT, dochodem
    (stratą) z KPWI jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):
        1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego (winno być: oraz zdarzenia przyszłego),
    Spółka ponosi koszty związane ze sprzedażą licencji do Produktów:
        a. bezpośrednio związane z kilkoma Produktami (stworzenie Produktów, prowizje
        platform udostępniających miejsce do wystawienia Produktów, koszty
        Wynagrodzeń Pracowników oraz Koszty Podwykonawców),
        b. związane z komercjalizacją, marketingiem i sprzedażą Produktów (przygotowanie
        Produktu do strony witrynowej),
        c. ogólne (opłaty prowizyjne na rzecz banków pośredniczących).
    Ze względu na fakt, że wyżej wymienione wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów
    dla Spółki oraz są związane ze sprzedażą licencji na Produkty, to powinny one obniżać
    przychód uzyskany ze sprzedaży licencji.
    Wydatki powinny być przypisywane w następujący sposób:
    - w przypadku kosztów związanych bezpośrednio z jednym Produktem - poprzez
      przypisanie ich bezpośrednio do przychodów z tego konkretnego Produktu;
    - w przypadku kosztów związanych bezpośrednio z kilkoma Produktami - poprzez
      obliczenie proporcji określonej jako przychód z danego Produktu podzielony przez
      sumę przychodów ze wszystkich Produktów, których dotyczył wydatek;
    - w przypadku wydatków ogólnych - poprzez obliczenie proporcji określonej jako
      przychód z danego Produktu podzielony przez sumę wszystkich przychodów Spółki.

    Zgodnie z art. 24d ust. 7 Ustawy CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 7 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy CIT, dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów dla obliczenia dochodu z KPWI, tak jak dla
    innych rodzajów dochodów, należy uwzględnić koszty bezpośrednio związane z
    przychodami z KPWI oraz koszty pośrednio związane z uzyskaniem tych przychodów.
    W związku z ponoszeniem różnego rodzaju wydatków związanych zarówno bezpośrednio
    z przychodami osiąganymi z KPWI, jak również wydatków pośrednio związanych z
    przychodami osiąganymi z KPWI, niezbędne jest obliczenie odpowiedniej wysokości tych
    wydatków dla poszczególnych KPWI. Z tego też względu, w przypadku kosztów ogólnych,
    zasadnym jest posłużenie się proporcją przychodu. Innymi słowy, w takim stopniu, w
    jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pozostaje w
    przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany wydatek - koszt pośredni (którego
    przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu nie jest możliwe) będzie stanowił koszt
    podlegający odliczeniu od przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Powyższy sposób przypisywania kosztów pośrednich wynika w sposób pośredni z art. 15
    ust. 2 Ustawy CIT, zgodnie z którym jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz
    koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie
    jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w
    takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
    w ogólnej kwocie przychodów. Mimo, że przywołany przepis odnosi się do przychodów, z
    których dochód podlega opodatkowaniu oraz przychodów z innych źródeł, nic nie stoi na
    przeszkodzie, aby posiłkować się z nim przy obliczaniu stosunku kosztów dotyczących
    przychodów osiąganych z KPWI oraz pozostałych przychodów. Powyższe potwierdza
    akapit 136 Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box:
    „Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Jeżeli chodzi natomiast o koszty bezpośrednio związane z kilkoma Produktami, przez
    analogię do powyższego sposobu, ich wysokość przypadająca na każdy Produkt powinna

    zostać obliczona, jako proporcja określona jako Przychód z danego Produktu w sumie
    przychodów z tych Produktów, których dany koszt dotyczy.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 24d ust. 4 Ustawy CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) * 1,3 / a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
        a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 11 a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
        c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,
        d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W świetle art. 24d ust. 5 Ustawy CIT, do kosztów, o których mowa powyżej, nie zalicza się
    kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że:
    - koszty bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu,
    - koszty bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem kilku Produktów
      jednocześnie,
    są bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem Produktów. Ponadto, tego typu
    wydatki nie są wyłączone na podstawie art. 24d ust. 5 Ustawy CIT i tym samym, podlegają
    one - po spełnieniu innych przesłanek - uwzględnieniu w kalkulacji wskaźnika Nexus.
    Zgodnie bowiem z akapitem 118 Objaśnień: „Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć
    koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z
    wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako
    przykład braku możliwości ustalenia bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi
    IP podaje koszt budynku (nabycia, utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są
    kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem pośrednio związanym z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we
    wskaźniku Nexus”.
    Ponadto, w akapicie 119 Objaśnień wskazano: „Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem
    39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane
    we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT
    oraz ustawy o PIT. Wynika to w szczególności z tego, że podejście Nexus koncentruje się
    na wykazaniu związku między:

          - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
            /rozwojem/ulepszeniem kwalifikowanych IP w ramach prowadzonej przez
            podatnika działalności badawczo-rozwojowej,
          - kwalifikowanymi IP,
          - dochodami uzyskanymi z kwalifikowanych IP”.
    Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wyraz „bezpośredni"
    oznacza m.in. „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”. Takim kryterium Wnioskodawca
    posługuje się przy przypisywaniu konkretnych wydatków jako kosztów bezpośrednio
    związanych z wytworzeniem lub rozwijaniem danego Produktu, tzn. jako koszty
    bezpośrednio związane z IP rozpoznaje wyłącznie te, które są wprost związane z
    wytwarzaniem lub rozwijaniem IP.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty bezpośrednio
    związane z tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu oraz koszty bezpośrednio
    związane z wytworzeniem lub rozwijaniem kilku Produktów jednocześnie, należy przypisać
    do lit. „a” wzoru Nexus.
    Z kolei koszty związane z komercjalizacją, marketingiem i sprzedażą Produktów, a także
    pozostałe koszty działalności Spółki (koszty ogólne), ze względu na swój charakter, tzn.
    brak powiązań z działalnością badawczo- rozwojową, nie powinny być uwzględniane do
    obliczenia wskaźnika Nexus.
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 Ustawy CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy
    CIT, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
    dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności
    wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 (tj. umowa międzynarodowa zwalnia dochód z podatku),
    w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami
    (przychodami) osiąganymi na terytorium Polski. W tym wypadku od podatku obliczonego
    od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym
    państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego
    przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
    obcym państwie.
    Z kolei zgodnie z art. 20 ust. 6 Ustawy CIT, łączna kwota odliczenia, do którego odnosi się
    art. 20 ust. 1 Ustawy CIT, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona
    przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z
    tego źródła dochodu. Jednocześnie, zgodnie z art. 22a Ustawy CIT, przepisy art. 20 Ustawy
    CIT, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania,
    których stroną jest Polska.
    Mając na uwadze treść umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, warto zauważyć, że wiele z tych umów pozwala na pobranie
    podatku u źródła od przychodów z tytułu należności licencyjnych uzyskiwanych przez
    podatnika posiadającego siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jednocześnie większość z tych umów przewiduje możliwość odliczenia podatku
    zapłaconego za granicą przy obliczaniu podatku należnego w Polsce.
    Jako przykład takiej możliwości należy wskazać m.in. na konwencję między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (dalej: „Konwencja”).
    W powyższym przykładzie, zgodnie z art. 12 ust. 1 Konwencji, należności licencyjne
    powstające w umawiającym się państwie i wypłacane osobie mającej miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się państwie podlegają opodatkowaniu
    tylko w tym drugim państwie, jeżeli osoba ta jest właścicielem należności licencyjnych.

    Niemniej, zgodnie z art. 12 ust. 2 Konwencji, takie należności mogą być również
    opodatkowane w umawiającym się państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego
    państwa, ale jeżeli odbiorca jest właścicielem należności licencyjnych, to podatek w ten
    sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto.
    Z kolei zgodnie z art. 23 ust. 2 Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Polsce osiąga dochody z należności licencyjnych, które mogą być
    opodatkowane w Belgii, wówczas Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej
    osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Belgii. Jednakże takie
    odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem
    odliczenia, która przypada na dochód uzyskany w Belgii.
    Żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia zapłaconego podatku
    u źródła od stawki (czy metody obliczenia) podatku dochodowego w Polsce, jaka została
    zastosowana do kalkulacji kwoty podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia.
    Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli (na przykładzie Konwencji) Spółka otrzyma
    należność licencyjną, pobrany zostanie podatek u źródła w wysokości 5% wartości
    należności licencyjnej (tj. w takim przypadku Konwencji nie przewiduje zwolniona z
    obowiązku pobrania podatku u źródła).
    Zgodnie z przywołanymi przepisami Ustawy CIT oraz Konwencji, z jednej strony na Spółce
    spoczywa obowiązek rozpoznania i opodatkowania w Polsce dochodu (przychodu) z tytułu
    sprzedaży licencji do Produktów za pośrednictwem platformy dystrybucyjnej, z drugiej
    strony przysługuje prawo do odliczenia podatku u źródła zapłaconego w danym państwie.
    Skoro bowiem, żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia
    zapłaconego podatku u źródła od stosowanej przez podatnika stawki (czy metody
    obliczenia) podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, jaka została zastosowana
    do kalkulacji kwoty podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia, to w ocenie
    Spółki, będzie ona uprawniona do odliczenia kwoty podatku u źródła zapłaconego w
    danym kraju (w Belgii na przykładzie Konwencji) z tytułu wypłaty przez daną platformę
    należności z tytułu sprzedanej licencji do gry również w przypadku gdy Spółka zastosuje
    5% stawkę w myśl regulacji zawartej w art. 24d Ustawy CIT (IP Box).
    W przeciwnym razie należałoby uznać, że ustawodawca dopuszcza możliwość
    podwójnego opodatkowania tych samych dochodów, co prowadziłoby do nieuzasadnionej
    dyskryminacji podatkowej, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że możliwość odliczenia
    podatku u źródła istnieje dla dochodów opodatkowanych stawką 9% i 19%.
    Analogiczne wnioski płyną z wydanej przez Dyrektora KIS interpretacji indywidualnej z 7
    lipca 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.146.2021.2.MBD, w której Dyrektor KIS stwierdził co
    następuje:
          - „[...] żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia
            zapłaconego podatku u źródła (w sposób wynikający z treści powyższych
            przepisów) od stawki podatku dochodowego, jaka została zastosowana do
            kalkulacji kwoty podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia.
          - [...] jeśli podatek Wnioskodawcy został prawidłowo pobrany, z
            uwzględnieniem UPO, należy zgodzić się ze stanowiskiem, że może on
            podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę od należnego podatku z
            kwalifikowanego IP, na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o CIT”.
    W powyższej interpretacji, w uzasadnieniu przywołana została inna interpretacja
    Dyrektora KIS, która również potwierdza stanowisko Wnioskodawcy - interpretacja
    Dyrektora KIS z 24 listopada 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.406.2020.2.PC:
          - „Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku
            opisu stanu faktycznego zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że żaden z
            powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia zapłaconego

            podatku u źródła (w sposób wynikający z treści powyższych przepisów) od
            stawki podatku dochodowego, jaka została zastosowana do kalkulacji kwoty
            podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia. Mając zatem na
            uwadze przedstawiony stan prawny, jeśli podatek Wnioskodawcy został
            prawidłowo pobrany, z uwzględnieniem UPO, należy zgodzić się ze
            stanowiskiem, że może on podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę od
            należnego podatku z kwalifikowanego IP, na podstawie art. 20 ust. 1 u.p.d.o.
            p”.
    Podsumowując, stosowanie przez Spółkę preferencji w postaci IP Box nie będzie
    pozbawiało jej prawa do odliczenia od podatku obliczonego według stawki 5% podatku
    zapłaconego u źródła.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego
    stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),
      podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24d ust. 2 updop,
      kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1. patent,
        2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o
          ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
        8. autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,
      podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w
    takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-

    rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest
    możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do
    preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
    Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b)*1,3/(a+b+c+d),
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
      c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
    przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
    W świetle art. 24d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31
    grudnia 2020 r.,
      dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
      przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Zgodnie zaś z art. 24d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.,
      dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
      przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop,
    zostały określone w art. 24e updop.
    W myśl art. 24e ust. 1 updop,
      podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
        1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
          ewidencji rachunkowej;
        2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
          przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
          na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw
          własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż
          jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji
          rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej
          ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,
      w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie
      dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
    Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d
    ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu
    komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na
    świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których
    programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i
    niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II
    instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995)
    FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie
    Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy

    zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „Ustawa o prawie
    autorskim”).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim,
      w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy,
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi
    on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie
    od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej
    nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców
    programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa
    autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do
    programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii
    informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra
    niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego
    rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego
    przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego
    zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo

    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie
    wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu
    podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast
    polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem
    autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również,
    że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji
    nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji
    IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2
    pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić
    szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy
    opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z
    osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
    1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
    3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Stwierdzam, że wskazane przez Państwa we wniosku oraz w jego uzupełnieniu Produkty,
    tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, będące efektem tworzenia
    lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
    Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus, który zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu opłat
    lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub
    usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Zgadzam się z Państwem, że mogą Państwo zastosować stawkę 5% do dochodu
    osiąganego przez Państwa z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zakresie

    przychodów z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczącego metodologii
    obliczania kosztów bezpośrednich i ogólnych przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej (Produkt), wskazać należy, że warunkiem koniecznym dla
    skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Jak już wcześniej wskazałem, wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako
    iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4
      ustawy o CIT.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% są Państwo zobowiązani do wyliczenia dwóch podstawowych
    wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Zgodnie z art. 24d ust. 9 updop,
      w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dochodu przypadającego na
      poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podatnik może obliczyć
      kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z
      ust. 4-6 dla tego samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy
      produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej.
    Z akapitu 136 Objaśnień podatkowych dotyczących IP Box, wynika, że: „Obliczając
    wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony
    przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce
    podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz
    kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z
    danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie
    związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do
    powstania tego przychodu.”
    Ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej należy stosować zasady
    ogólne wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj.
    odejmując od przychodów z danego IP koszty związane z tym konkretnym IP. Podatnik
    przyporządkowując koszty do kosztów IP w każdym przypadku będzie musiał udowodnić
    /wykazać związek pomiędzy poniesionym kosztem a osiągniętym przychodem z danego
    IP. Wybrany przez podatnika klucz alokacji nie może być stosowany niejako
    „automatycznie” do każdego ponoszonego kosztu w związku z prowadzoną działalnością,
    a jedynie do kosztu, związanego z osiągnięciem przychodu z danego IP.
    Jak z powyższego wynika, do przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP winny
    być alokowane takie koszty uzyskania przychodów, które są funkcjonalnie z tymi
    przychodami związane. Koszty te w sposób bezpośredni i pośredni powinny przyczynić się
    do powstania przychodu z IP. Przepisy dotyczące preferencji IP Box nie wprowadzają w
    tym zakresie nowych zasad obliczania dochodu, jak również nie wprowadzają nowej
    definicji kosztów uzyskania przychodów. Zatem definicje kosztów pośrednich i

    bezpośrednich wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    obowiązują również w przypadku obliczania dochodu z IP.
    W celu ustalenia wysokości kosztów pośrednich przypadających na przychody z
    kwalifikowanych IP możliwe jest wykorzystanie tzw. przychodowego klucza podziału tych
    kosztów.
    W myśl art. 15 ust. 2 updop,
      jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 15 ust. 2a updop,
      zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
      ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
      opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Przepisy regulujące tę zasadę (art. 15 ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT) nie odnoszą się wprost
    do dochodów z IP Box, nie mniej jednak w przypadku kiedy nie istnieje inna bardziej
    adekwatna metoda przypisania kosztów pośrednich, dotyczących przychodów z IP oraz
    pozostałych przychodów, możliwe jest zastosowanie tzw. klucza przychodowego. Przy
    czym należy podkreślić, że podstawowym warunkiem zastosowania przepisu art. 15 ust. 2
    ustawy o CIT jest wystąpienie takiego stanu faktycznego, że nie ma możliwości ustalenia
    kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła. Zastosowanie przychodowego
    klucza podziału koszów pośrednich, o którym mowa w przedmiotowym przepisie, do
    poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od
    zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej
    kategorii kosztu do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym (dany koszt dotyczy obu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej
    metodologii jego przypisania do danego źródła tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
    adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego
    źródła).
    Podatnik jest zobowiązany w prowadzonej na potrzeby IP Box ewidencji wykazać wartość
    przychodów z IP, kosztów IP oraz dochodów z IP. W przypadku kosztów nie mogą to być
    wszystkie koszty jakie ponosi podatnik w związku z prowadzoną działalnością, tj. podatnik
    obliczając dochód z IP może uwzględnić tylko koszty przypadające na każde kwalifikowane
    IP, zatem musi istnieć ścisły związek pomiędzy poniesieniem danego kosztu a
    osiągnięciem przychodu (dochodu) z danego IP.
    Reasumując, to Państwo decydują o tym, w jaki sposób wyodrębnią i wykażą w
    prowadzonej ewidencji dany koszt. W przypadku kosztów pośrednich, możliwe jest
    zastosowanie pewnego klucza/proporcji osiągniętego przychodu z IP w odniesieniu do
    wartości pozostałego przychodu osiągniętego przez Państwa, np. zgodnie z art. 15 ust. 2 i
    2a updop. Należy podkreślić, że w przypadku, gdy nie są Państwo w stanie
    przyporządkować kosztów do danego kwalifikowanego IP, wówczas osiągnięty przez
    Państwa dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Przypisanie danego
    kosztu do konkretnego kwalifikowanego IP jest obligatoryjne, pozostaje jedynie kwestia
    jego odpowiedniej, rzetelnej alokacji w przypadku np. kosztów pośrednich.
    Przyporządkowując koszty do kosztów IP w każdym przypadku będą Państwo musieli
    udowodnić/wykazać związek pomiędzy poniesionym kosztem, a osiągniętym przychodem

    z danego IP. Wybrany przez Państwa klucz alokacji nie może być stosowany niejako
    „automatycznie” do każdego ponoszonego kosztu w związku z prowadzoną działalnością,
    a jedynie do kosztu, związanego z osiągnięciem przychodu z danego IP. Odrębna
    ewidencja ma nie tylko na celu ustalenie przychodów, kosztów, dochodu łącznie z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej ale przede wszystkim ma na celu ustalenie
    przychodów, kosztów, dochodu z każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej odrębnie.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 3, wskazuję, że ustalając wskaźnik
    nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem)
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, w myśl którego:
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zatem we wskaźniku nexus w lit. a mogą Państwo ująć tylko koszty, które są bezpośrednio
    związane z tworzeniem lub rozwijaniem konkretnego Produktu oraz koszty bezpośrednio
    związane z kilkoma Produktami jednocześnie.
    Natomiast koszty związane z komercjalizacją, marketingiem, sprzedażą Produktów oraz
    pozostałe koszty działalności Spółki (nazywane również przez Państwa kosztami
    ogólnymi), które jak wskazali Państwo nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP,
    nie mogą zostać ujęte we wskaźniku nexus.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 4, wskazuję, że zgodnie z art. 3 ust. 1
    updop,
      podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    W myśl art. 7 ust. 1 i 2 updop,
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
      źródła przychodów.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 updop,
      przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    W myśl art. 20 ust. 1 updop,
      jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody
      (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w
      obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17
      ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z
      dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W
      tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę
      równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może
      jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
      która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Zgodnie z art. 20 ust. 6 updop,
      łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części
      podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która
      proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.
    Zgodnie z art. 22a updop,
      przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 22b updop,
      zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem
      istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych
      od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym
      podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
    W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r.,
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 updop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.,
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art.
      24f, wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy będą Państwo uprawnieni
    do odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych, obliczonego zgodnie z art.
    24d ustawy o CIT, podatku u źródła, w sposób określony w art. 20 ust. 1 ustawy o CIT w
    zw. z przepisami danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli metoda
    unikania podwójnego opodatkowania wynikająca z konkretnej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania z danym krajem przewiduje prawo do odliczenia podatku
    zapłaconego za granicą od podatku należnego w Polsce).
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    zgadzam się z Państwem, że żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości
    odliczenia podatku u źródła (w sposób wynikający z treści powyższych przepisów) od
    stawki podatku dochodowego, jaka została zastosowana do kalkulacji kwoty podatku od
    którego dokonuje się takiego odliczenia.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony stan prawny, jeśli podatek Wnioskodawcy został
    prawidłowo pobrany, z uwzględnieniem UPO, należy zgodzić się ze stanowiskiem, że może
    on podlegać odliczeniu przez Państwa od należnego podatku z kwalifikowanego IP, na
    podstawie art. 20 ust. 1 updop.
    Wobec powyższego, zgadzam się z Państwem, że będą Państwo uprawnieni do odliczenia
    od podatku dochodowego od osób prawnych, obliczonego zgodnie z art. 24d Ustawy CIT,
    podatku u źródła, w sposób określony w art. 20 ust. 1 Ustawy CIT w zw. z przepisami danej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli metoda unikania podwójnego
    opodatkowania wynikająca z konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z
    danym krajem przewiduje prawo do odliczenia podatku zapłaconego za granicą od
    podatku należnego w Polsce).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.