Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-315/09/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-08-31
Teza: Dotyczy ewidencjonowania przychodów i kosztów uzyskania przychodów dotyczących gospodarowania zasobami mieszkaniowymi przez administratora tych zasobów.
Słowa kluczowe: czynsz; gmina; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; nieruchomości; przychód; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów dotyczących gospodarowania zasobami mieszkaniowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów dotyczących gospodarowania zasobami mieszkaniowymi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka sprawuje zarząd lokalami stanowiącymi własność miasta S. w oparciu o porozumienie z Urzędem Miasta z dnia 2 stycznia 2007 roku. Jako administrator tych lokali podatnik pobiera i księguje opłaty z tytułu umów najmu lokali. Umowa najmu zawiera opłaty z tytułu czynszu i opłaty okołoczynszowe (woda, ścieki, śmieci, centralne ogrzewanie). Opłaty z tytułu czynszu Spółka zbiera, księguje pozabilansowo i odprowadza na konto Urzędu Miasta – właściciela zasobów. Opłaty okołoczynszowe ewidencjonowane są w księgach Spółki, a przychody z tego tytułu wykazywane są w deklaracjach, bilansie oraz prezentowane w sprawozdaniach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy właściwym i zgodnym z obowiązującymi przepisami ustawy podatkowej jest ewidencjonowanie przychodów dotyczących opłat okołoczynszowych (za wodę, ścieki, nieczystości stałe, centralne ogrzewanie, podgrzanie zimnej wody) w księgach rachunkowych, deklaracjach i sprawozdaniach Spółki jako administratora zasobów mieszkaniowych Miasta S., czy też stanowią one zakres obowiązków gminy miejskiej S. jako właściciela tych zasobów?

Zdaniem Spółki zaliczki okołoczynszowe nie stanowią przychodów Jednostki jako administratora tego zasobu lokalowego, który faktycznie jest okresowym dzierżycielem środków wpłaconych z tego tytułu, a nie jest dysponentem, gdyż właścicielem tego zasobu jest gmina miejska S. Wobec tego ewidencjonowanie tych przychodów oraz ich sprawozdawczość stanowić powinna zakres obowiązków miasta S., działającego poprzez Urząd Miasta, a zebrane opłaty okołoczynszowe powinny być tak jak zebrany czynsz odprowadzane na konto właściciela zasobów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty(…).

Przepis art. 7 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Źródła przychodów określają m.in. przepisy art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń oraz przychodów w naturze, a w zakresie przychodów związanych z działalnością gospodarczą - przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Natomiast art. 12 ust. 4 ustawy w sposób wyczerpujący określa rodzaje przychodów nie zaliczonych do przychodów podatkowych, co oznacza, że wszystkie inne przychody, poza określonymi w tym przepisie, stanowiące przysporzenie majątkowe - aktywów podatnika, stanowią przychody, z którymi ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Przychodami więc, w rozumieniu ustawy są te przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakie stanowi działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się należnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze nie otrzymano.

Wskazać należy również, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (…).

Stosownie natomiast do treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) zarządzanie nieruchomościami jest działalnością zawodową wykonywaną przez zarządców nieruchomości na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Przepis art. 185 tej ustawy wskazuje natomiast, że zarządca nieruchomości działa na podstawie umowy o zarządzanie nieruchomością, zawartej z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą lub jednostką organizacyjną, której przysługuje prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki organizacyjnej. Sposób lub wysokość wynagrodzenia za zarządzanie nieruchomością określa umowa o zarządzanie nieruchomością. Zarządca nieruchomości lub przedsiębiorca, nie może czerpać korzyści z zarządzania nieruchomością oprócz pobierania wynagrodzenia, chyba że umowa o zarządzanie stanowi inaczej.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że Spółka jako osoba prawna, w stosunku do której mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach swojej działalności gospodarczej sprawuje zarząd lokalami stanowiącymi własność miasta S. w oparciu o porozumienie z Urzędem Miasta z dnia 2 stycznia 2007 roku. Jako administrator tych lokali, podatnik pobiera i księguje opłaty z tytułu umów najmu lokali. Umowa najmu zawiera opłaty z tytułu czynszu i opłaty okołoczynszowe (woda, ścieki, śmieci, centralne ogrzewanie).

W świetle powołanych powyżej przepisów, księgowane przez Jednostkę środki pieniężne z pobieranych opłat czynszowych jak i okołoczynszowych z tytułu umów najmu lokali stanowiących własność miasta S., nie stanowią przychodów Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż środki te na mocy odrębnych przepisów stanowią dochód własny gminy S. W związku z powyższym środki pieniężne z tytułu umów najmu nie mogą stanowić dla Spółki realnego przysporzenia, a w związku z tym Spółka nie może rozliczać przychodów z powyższego tytułu jako swoich.

Z przedstawionych okoliczności wynika, iż Spółka odmiennie traktuje opłaty czynszowe i okołoczynszowe. Opłaty z tytułu czynszów Spółka zbiera, księguje pozabilansowo i odprowadza na konto Urzędu Miasta – właściciela zasobów, natomiast opłaty okołoczynszowe ewidencjonowane są w księgach Spółki, a przychody z tego tytułu wykazywane są w deklaracjach, bilansie oraz prezentowane w sprawozdaniach.

Zdaniem Spółki ewidencjonowanie przychodów z tytułu opłat okołoczynszowych oraz ich sprawozdawczość stanowić powinna jednak zakres obowiązków miasta S., a zebrane opłaty okołoczynszowe powinny być tak jak zebrany czynsz odprowadzane na konto właściciela zasobów.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż stanowisko podatnika w tej kwestii jest prawidłowe, o ile jako zarządca nieruchomości działa on jedynie w imieniu i na rzecz właściciela nieruchomości, tj. gminy S.

Reasumując stwierdzić należy, iż nie ma podstaw do uznania środków pieniężnych z tytułu opłat okołoczynszowych, pobieranych przez Spółkę - jako zarządcę nieruchomości należących do gminy S. – jako przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym nie ma podstaw do ujmowania ich w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy wraz z innymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej oraz do wykazywania tych środków w deklaracjach, bilansie oraz prezentowania w sprawozdaniach, o ile w tym zakresie Spółka działa jedynie w imieniu i na rzecz właściciela nieruchomości – gminy S.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.