Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.137.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Brak zwolnienia od podatku VAT usług na podstawie art. 43
ust. 1 pkt 27 ustawy usługi polegającej na odpłatnym
organizowaniu lekcji pływania na rzecz dzieci w celu realizacji
potrzeb związanych ze sportem oraz kulturą fizyczną.
Słowa kluczowe: nauczyciel
nauka
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy usługi polegającej na odpłatnym organizowaniu
    lekcji pływania na rzecz dzieci w celu realizacji potrzeb związanych ze sportem oraz
    kulturą fizyczną.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 8
    kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni świadczy usługę
    polegającą na odpłatnym organizowaniu lekcji pływania na rzecz dzieci w celu realizacji
    potrzeb związanych ze sportem oraz kulturą fizyczną. Zajęcia odbywają się na pływalni, z
    której Wnioskodawczyni korzysta na podstawie umowy najmu.
    Wnioskodawczyni, jako instruktor pływania, wykorzystując wykształcenie wyższe-
    kierunkowe, zdobyte kolejno: w trakcie studiów licencjackich na Akademii Wychowania
    Fizycznego xxx, ze specjalizacjami „instruktor rekreacji ruchowej-pływanie” oraz
    „instruktor rekreacji ruchowej–fitness (ćwiczenia siłowe oraz nowoczesne formy
    gimnastyki)”, magisterskich – również na AWF, na kierunku Turystyka i Rekreacja, ze
    specjalizacjami: trener osobisty oraz kinezygerontoprofilaktyka, a także odbyte kursy i
    zdobyte tytuły: instruktora karate, instruktora rekreacji ruchowej (joga), wychowawca
    kolonii, animator czasu wolnego, prowadzi naukę pływania. Istotą zajęć jest oswajanie z
    wodą, w tym przez dostosowanie różnych metod i gier w wodzie w celu przyciągnięcia
    uwagi dzieci oraz pomocy w nabyciu przez nie podstawowych umiejętności poruszania się
    w wodzie. Lekcje pływania obejmują samą naukę pływania, jak i doskonalenie technik
    pływackich - pracę nad techniką pływania, oddychaniem, koordynacją i poprawą kondycji
    fizycznej, nurkowaniem i rozwijaniem umiejętności motorycznych. Zajęcia są grupowe,
    podzielone ze względu na wiek oraz poziom zaawansowania dzieci, prowadzone wg
    harmonogramu ustalonego na początku roku szkolnego. Dzieci zapisywane są do danych
    grup na początku roku szkolnego, który obejmuje cały semestr.
    Wnioskodawczyni w ramach świadczonej usługi organizuje pracę instruktora pływania,
    dostarcza potrzebny sprzęt (akcesoria) do nauki (np. deski, pływaki, płetwy do pływania), a
    także udostępnia biorącemu lekcje tor basenowy oraz instruktora. Zadaniem instruktora
    nauki pływania jest zaplanowanie zajęć oraz instruowanie klientów, w jaki sposób powinny
    wyglądać poprawnie wykonane ćwiczenia. Instruktor dba o poprawną postawę klienta,
    motywację i bezpieczeństwo – w szczególności podatnik posiada stopień (umiejętności i
    uprawnienia) ratownika Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz ratownika
    Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy.
    W trakcie prowadzenia zajęć, prowadząca je podatniczka korzysta z pomocy asystenta,
    który ją wspiera i wspomaga w zakresie opieki nad grupą osób pozostających pod jej
    pieczą. Podatniczka współpracując z takimi osobami prowadzi zajęcia zawsze w zespole
    dwuosobowym, składającym się z: podatniczki wraz z osobą współpracującą w
    charakterze asystenta albo innej osoby, posiadającej stosowne kwalifikacje instruktorskie i
    wykształcenie kierunkowe wraz osobą współpracującą w charakterze asystenta. Osoba
    asystująca również posiada odpowiednie kwalifikacje i wykształcenie kierunkowe do
    prowadzenia lekcji pływania dla dzieci. Odpowiedzialność za wystąpienie kontuzji u
    uczestników zajęć kształtowana jest w oparciu o ogólne zasady kodeksu cywilnego.
    Podatniczka dysponuje wydaną w dniu 28 października 2024 r. prawomocną decyzją -
    wiążącą informacją stawkową, znak 0112-KDSL2-1.440.459.2024.2.NR, z której wynika, że
    świadczenie zostało sklasyfikowane, jako „Usługi w zakresie edukacji” (PKWiU 2015 – 85.5),
    w szczególności w związku z grupowaniem „85.51.10.0 »Usługi w zakresie pozaszkolnych

    form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych«”, które obejmuje wprost
    „naukę pływania” (str. 8 decyzji WIS).
    Zgodnie z zawartym w decyzji WIS pouczeniem, „Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w
    przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe
    od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub
    zastosowania zwolnienia Wnioskodawczyni może zwrócić się o interpretację indywidualną
    do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – mając to na względzie, konieczne jest
    niniejsze wystąpienie.
    W odpowiedzi na wezwanie Organu, odpowiedziała Pani na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy w związku ze świadczeniem przez Panią usług w zakresie nauki
    pływania dla dzieci, młodzieży i dorosłych zawiera Pani umowy z nabywcami
    /odbiorcami tych usług? Kto jest stroną ww. umów? W przypadku osób niepełnoletnich
    ich rodzice, czy też inne podmioty (prosimy je wskazać)?”
    Odpowiedziała Pani: „Wniosek o wydanie interpretacji dotyczy „usługi polegającej na
    odpłatnym organizowaniu lekcji pływania na rzecz dzieci w celu realizacji potrzeb
    związanych ze sportem oraz kulturą fizyczną”; w związku ze świadczeniem usług w
    zakresie nauki pływania dla dzieci, wnioskodawczyni zawiera umowy z nabywcami
    /odbiorcami tych usług – są to osoby niepełnoletnie, więc umowa jest zawierana przez
    rodziców.”
    Na pytanie: „Czy posiada Pani status jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    737 ze zm.)?”
    Odpowiedziała Pani: „Wnioskodawczyni nie posiada statusu jednostki objętej systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.).”
    Na pytanie: „Czy usługi nauki pływania można zakwalifikować do usług w zakresie
    kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?”
    Odpowiedziała Pani: „Zawarte w pytaniu „Czy usługi nauki pływania można
    zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26
    lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.)?” żądanie dokonania kwalifikacji nie jest elementem stanu faktycznego
    – jest to kwalifikacja prawna, której winien dokonać organ, wydając interpretację
    indywidualną; uzupełniając własne stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny
    prawnej zaistniałego stanu faktycznego (nie opis stanu faktycznego) w ocenie
    wnioskodawczyni usługi nauki pływania można zakwalifikować do usług w zakresie
    kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług. Ponownie zwracam jednak uwagę, że odpowiedzi na to
    pytanie powinien udzielić tut. organ, ponieważ jest to jedna z przesłanek korzystania z
    ww. zwolnienia, a więc i do udzielenia odpowiedzi na pytanie wnioskodawczyni
    postawione we wniosku.”
    Na pytanie: „Czy posiada Pani status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii
    Nauk lub instytutu badawczego?”
    Odpowiedziała Pani: „Wnioskodawczyni nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej
    Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.”
    Na pytanie: „Czy zakres świadczonych przez Panią usług mieści się w podstawie
    programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym,

    ponadpodstawowym lub wyższym? Należy udzielić odpowiedzi odnosząc się do każdej z
    kategorii świadczonych usług.”
    Odpowiedziała Pani: „Ocena, „Czy zakres świadczonych (...) usług mieści się w
    podstawie programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym lub wyższym”, jako wynikająca z przepisów prawa powszechnie
    obowiązującego, nie jest elementem stanu faktycznego – jest to kwalifikacja prawna,
    której winien dokonać organ, wydając interpretację indywidualną; jedyną kategorią
    usług, której dotyczy interpretacja, jest nauka pływania; uzupełniając własne stanowisko
    wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego (nie opis
    stanu faktycznego) w ocenie wnioskodawczyni zakres usług tej kategorii usług mieści się
    w podstawie programowej kształcenia na wszystkich wskazanych poziomach. Ponownie
    zwracam jednak uwagę, że odpowiedzi na to pytanie powinien udzielić tut. organ,
    ponieważ jest to jedna z przesłanek korzystania ze zwolnienia, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a
    więc i do udzielenia odpowiedzi na pytanie wnioskodawczyni postawione we wniosku.”
    Na pytanie: „Czy świadczone przez Panią usługi objęte zakresem pytania, są usługami
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i
    wyższym i są świadczone przez nauczyciela?”
    Odpowiedziała Pani: „Zawarte w pytaniu „Czy świadczone przez Panią usługi objęte
    zakresem pytania, są usługami prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym i są świadczone przez nauczyciela?”
    żądanie dokonania kwalifikacji nie jest elementem stanu faktycznego – jest to kwalifikacja
    prawna, której winien dokonać organ, wydając interpretację indywidualną; uzupełniając
    własne stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu
    faktycznego (nie opis stanu faktycznego) w ocenie strony, usługi nauczania pływania
    świadczone przez wnioskodawczynię są usługami prywatnego nauczania świadczonymi
    przez nauczyciela. Ponownie zwracam jednak uwagę, że odpowiedzi na to

## Pytanie

powinien udzielić tut. organ, ponieważ są to przesłanki korzystania ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług a więc i do udzielenia odpowiedzi na pytanie wnioskodawczyni
    postawione we wniosku. Inaczej mówiąc jest to to samo pytanie, które wnioskodawczyni
    zadała tut. organowi w ramach wniosku ORD-IN, tylko zadane innymi słowami.”
    Na pytanie: „Czy świadczone przez Panią usługi w zakresie nauki pływania są
    równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest
    charakterystyczne dla kształcenia powszechnego?”
    Odpowiedziała Pani: „Wnioskodawczyni niewątpliwie przekazuje wiedzę i kompetencje
    dzieciom w zakresie obejmującym pływanie tj. dzięki jej wskazówkom dzieci uczą się
    bezpiecznie poruszać w wodzie zarówno w aspekcie teoretycznym (wiedza) i
    praktycznym (kompetencje). Ta wiedza i kompetencje dotyczą jednej dziedziny tj.
    wychowania fizycznego (w ujęciu szerokim), a precyzyjnie pływania (w ujęciu wąskim).
    Usługa wnioskodawczyni – z uwagi na jej cykliczność – w swym założeniu prowadzi do
    pogłębiania wiedzy dzieci i rozwoju ich kompetencji w zakresie pływania (choć czy w
    konkretnym wypadku do takiego pogłębienia wiedzy i rozwoju kompetencji dojdzie
    zależy również od odbiorcy usługi, czyli dziecka).”
    Na pytanie: „W opisie sprawy wskazała Pani: „W trakcie prowadzenia zajęć, prowadząca
    je podatniczka korzysta z pomocy asystenta, który ją wspiera i wspomaga w zakresie
    opieki nad grupą osób pozostających pod jej pieczą. Podatniczka współpracując z takimi
    osobami prowadzi zajęcia zawsze w zespole dwuosobowym, składającym się z:
    podatniczki wraz z osobą współpracującą w charakterze asystenta albo innej osoby,

    posiadającej stosowne kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie kierunkowe wraz
    osobą współpracującą w charakterze asystenta. Osoba asystująca również posiada
    odpowiednie kwalifikacje i wykształcenie kierunkowe do prowadzenia lekcji pływania
    dla dzieci.”
    Prosimy zatem o wyjaśnienie:
    a) Czy oczekuje Pani wydania interpretacji dotyczącej zwolnienia od podatku
    świadczenia usług nauki pływania wyłącznie przez Panią osobiście we współpracy z
    osobą współpracującą w charakterze asystenta, czy również dla ww. usług
    świadczonych przez inną osobę posiadającą stosowne kwalifikacje instruktorskie i
    wykształcenie kierunkowe wraz z osobą współpracującą w charakterze asystenta (bez
    Pani bezpośredniego udziału)?
    b) W przypadku gdy oczekuje Pani wydania interpretacji również w zakresie zwolnienia
    od podatku świadczenia usług nauki pływania przez inną osobę, posiadającą
    stosowne kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie kierunkowe wraz osobą
    współpracującą w charakterze asystenta, to prosimy wskazać, kto jest stroną umów z
    klientami (Pani, czy też ta „inna osoba”)?
    c) Na podstawie jakiej umowy współpracuje Pani z osobami „współpracującymi w
    charakterze asystenta” oraz z „inną osobą, posiadającą stosowne kwalifikacje
    instruktorskie i wykształcenie kierunkowe”?
    Odpowiedziała Pani: „Wnioskodawczyni:
    a) oczekuje wydania interpretacji dotyczącej zwolnienia od podatku świadczenia usług
    nauki pływania zarówno przez podatniczkę osobiście i we współpracy z osobą
    współpracującą w charakterze asystenta, jak również dla tych usług świadczonych przez
    inną osobę posiadającą stosowne kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie
    kierunkowe, wraz z osobą współpracującą w charakterze asystenta (bez podatniczki
    bezpośredniego udziału),
    b) wskazuje, że w wypadkach świadczenia usług przez inną osobę posiadającą stosowne
    kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie kierunkowe, wraz z osobą współpracującą w
    charakterze asystenta (bez podatniczki bezpośredniego udziału), stroną umów z
    klientami jest tylko podatniczka (wnioskodawczyni),
    c) współpracuje z innymi osobami – w charakterze asystenta, czy też innej osoby,
    posiadającej stosowne kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie kierunkowe – na
    podstawie umów cywilnoprawnych – o świadczenie usług.”
    Pytanie
    Czy usługi świadczone przez Wnioskodawczynię są zwolnione z podatku od towarów i
    usług na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jedn.
    – Dz. U. z 2023 r., poz. 1570 z późn. zm., dalej także „uVAT”), „Zwalnia się od podatku: (...)
    usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli;”. Stanowi on
    implementację przepisów dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE, seria L z 2006 r., nr
    347), zgodnie z której art. 132 ust. 1 lit. j: „Państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje: (...) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne
    lub wyższe”. Zwolnienie to ma charakter przedmiotowy i w związku z opisanym stanem
    faktycznym, w szczególności zaś treścią decyzji WIS, należy uznać, że odpłatne
    organizowanie lekcji pływania w celu realizacji potrzeb związanych ze sportem oraz
    kulturą fizyczną bez wątpienia stanowi działalność polegającą na nauczeniu (działalność
    edukacyjna, usługi nauczania). Podobnie, na gruncie zajęć z zakresu gimnastyki

    artystycznej, przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 7
    grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 552/23: „Zdaniem Sądu nie ma tutaj istotnego znaczenia
    nazewnictwo przyjęte przez skarżącą (gimnastyka artystyczna), ale to na czym te zajęcia
    ruchowe faktycznie polegają. Zasadnie podniosła skarżąca w skardze, że przyjęcie przez
    organ, że zajęcia z gimnastyki artystycznej stanowią zajęcia specjalistyczne (doraźne)
    opiera się na błędnym przeświadczeniu, że kształcenie powszechne w zakresie sprawności
    ruchowej ma tak ograniczony zakres, że każda dodatkowa aktywność staje się
    specjalistyczna i doraźna. Zajęcia z gimnastyki czy to odbywające się »w szkole« czy »
    «prywatnie« kierowane są do tych samych grup uczniów o zbliżonym poziomie rozwoju
    ruchowego. Na etapie przedszkolnym czy wczesnoszkolnym trudno nawet mówić o
    rozwoju ponadstandardowym. Jak wskazała skarżąca różnica polega tylko na tym, że na
    prywatnych zajęciach te umiejętności są rzeczywiście rozwijane, co jest skierowane na
    rozbudzenie zainteresowania aktywnością ruchową dzieci i zajęcia te nie sprowadzają się
    tylko do ćwiczeń, za które ma być wystawiona ocena. W ocenie skarżącej zajęcia z zakresu
    gimnastyki artystycznej zapewniają rozwój ruchowy na poziomie szkolnym i
    przedszkolnym na podobnej zasadzie jak prywatne lekcje matematyki, chemii, biologii czy
    języka polskiego. Sąd zgadza się ze skarżącą, że gdyby te zajęcia były realizowane w
    trakcie lekcji szkolnych nie byłoby wątpliwości, że jest to element kształcenia
    powszechnego”. Europejski Trybunału Sprawiedliwości w wyroku z dnia 14 czerwca 2007
    r., sygn. akt C-445/05, dopuścił z kolei możliwość, że „...działalność osoby fizycznej
    posiadającej status niezależnego współpracownika polegająca na udzielaniu lekcji
    wyrównawczych a także na prowadzeniu kursów ceramiki i garncarstwa w ośrodkach
    kształcenia dla dorosłych może być objęta zwolnieniem z podatku od wartości dodanej
    przewidzianym w art. 13 część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r.
    w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku ...”.
    Jednocześnie nie może ulegać wątpliwości, że prowadzone przez wnioskodawczynię
    nauczanie, pomimo zakresu (przedmiotu), obejmującego „kształcenie powszechne”, ma
    charakter prywatny, jako odbywający się poza systemem edukacji publicznej. „Sama
    okoliczność, iż podmiot świadczący usługi edukacyjne jest podmiotem niepublicznym i
    świadczy te usługi w celach komercyjnych, nie wyłącza możliwości zastosowania
    zwolnienia, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT” (wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2026
    /17), a wręcz przeciwnie – przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 uVAT znajduje zastosowanie właśnie
    do tego rodzaju przypadków komercyjnego wsparcia, przez podmioty prywatne,
    publicznych programów kształcenia. W cytowanym wyżej uzasadnieniu wyroku sygn. akt I
    SA/Po 552/23, WSA w Poznaniu wskazuje, że „Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność, co oznacza, że
    nauczyciel działa we własnym imieniu. Prywatny charakter nauczania nie zależy od
    istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem, gdyż przykładowo
    może to być umowa zawarta przez nauczającego z rodzicami uczniów. Bez znaczenia jest,
    czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób”. Jest
    to sytuacja adekwatna do opisanej w stanie faktycznym, albowiem Wnioskodawczyni
    organizuje świadczenie edukacyjne, na które składają się: praca instruktora pływania,
    dostarczenie sprzętu (akcesoriów) do nauki (np. desek, pływaków, płetw do pływania), a
    także udostępnienie toru basenowego. Zadaniem instruktora nauki pływania jest
    indywidualne zaplanowanie zajęć oraz instruowanie klientów, ze szczególnym
    uwzględnieniem dbałości o poprawną postawę i wykonywanie ćwiczeń przez klienta, jego
    motywację i bezpieczeństwo.
    Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ze względów przedmiotowych, w
    szczególności w związku z decyzją WIS, świadczenie przez podatniczkę usług edukacyjnych

    w zakresie nauki pływania, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku od
    towarów i usług, wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 27 uVAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
      lub

      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych.
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
        zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą
        towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie
        podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie,
        których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
        wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej
    usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą
    usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku
    jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-
    473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że: „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
    proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot
    ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten
    ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt
    52).

    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pani
    usługę polegającą na odpłatnym organizowaniu lekcji pływania na rzecz dzieci w celu
    realizacji potrzeb związanych ze sportem oraz kulturą fizyczną. Usługi nauki pływania
    świadczy Pani osobiście i we współpracy z osobą współpracującą w charakterze asystenta,
    jak również przez inną osobę posiadającą stosowne kwalifikacje instruktorskie i
    wykształcenie kierunkowe, wraz z osobą współpracującą w charakterze asystenta (bez
    Pani bezpośredniego udziału).
    Pani wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy o VAT dla świadczonych usług organizacji lekcji pływania dla dzieci.
    Rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez
    Panią usług organizacji lekcji pływania dla dzieci na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy,
    w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia ich zwolnieniem na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.
    Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że nie działa Pani jako jednostka objęta system
    oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.
    Ponadto nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani
    instytutu badawczego.
    W rezultacie świadczone przez Panią usługi nauki pływania nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ nie jest Pani
    podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zawiera zarówno przesłankę
    podmiotową, jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie
    zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być
    spełnione łącznie.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela
    należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym,
    nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta
    Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada
    wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe z danej dziedziny).
    „Nauczyciel” powinien zatem legitymować się wiedzą, kwalifikacjami zdobytymi w
    oficjalnym systemie nauczania (czy to publicznym, czy prywatnym) np. zgodnie z
    Prawem oświatowym, Prawem o szkolnictwie wyższym.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie np. wykształcenie podstawowe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie to
    zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe to zasób

    wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy
    treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj.
    do posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, posiada Pani wiedzę i kwalifikacje
    zdobyte w oficjalnym systemie nauczania - wykształcenie wyższe-kierunkowe, zdobyte
    kolejno: w trakcie studiów licencjackich na Akademii Wychowania Fizycznego xxx, ze
    specjalizacjami „instruktor rekreacji ruchowej-pływanie” oraz „instruktor rekreacji
    ruchowej–fitness (ćwiczenia siłowe oraz nowoczesne formy gimnastyki)”, magisterskich
    – również na AWF, na kierunku Turystyka i Rekreacja, ze specjalizacjami: trener osobisty
    oraz kinezygerontoprofilaktyka, a także odbyte kursy i zdobyte tytuły: instruktora
    karate, instruktora rekreacji ruchowej (joga), wychowawca kolonii, animator czasu
    wolnego, prowadzi naukę pływania.
    Zatem, w analizowanym przypadku dla świadczonych przez Panią osobiście usług nauki
    pływania jest spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Natomiast odnośnie przesłanki przedmiotowej należy zwrócić uwagę na orzeczenie
    TSUE z 7 października 2019 r. w sprawie C-47/19, które odnosi się do lekcji surfingu i
    żeglarstwa udzielanych szkołom i uniwersytetom, w których lekcje te są częścią
    programu zajęć sportowych lub kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego i mogą
    być uwzględnione przy wystawianiu ocen. Pomimo, że nauczanie surfingu i żeglarstwa
    wpisuje się w program nauczania tych szkół i uniwersytetów, TSUE stwierdził, że jest to
    nauczanie specjalistyczne i selektywne, które nie jest równoznaczne z nauczaniem,
    utrwalaniem i rozwijaniem wiedzy i umiejętności dotyczących szerokiego i
    zróżnicowanego zakresu przedmiotów, co jest charakterystyczne dla nauczania
    szkolnego i uniwersyteckiego.
    Podkreślenia wymaga, że TSUE w wyroku z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19
    Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia
    powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112,
    należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez
    szkołę pływania.
    Jak wskazał TSUE:
    (20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł
    rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych
    rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia
    te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych,
    które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r.,
    Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a
    także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).
    (21) Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie
    prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w
    poszczególnych państwach członkowskich.
    (22) Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w art.
    132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one
    wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany
    jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa
    zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień

    przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te
    zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:
    C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G
    Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).
    (23) Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej
    definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
    (24) Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji
    pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności
    kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343,
    pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:
    202, pkt 21).
    (25) Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w
    rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się
    egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną
    działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w
    celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż
    działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28
    stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a
    także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt
    22, 23).
    (26) W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art.
    132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze
    względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob.
    podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt
    20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).
    (27) Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć
    określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw
    członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia
    14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).
    (28) Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu
    VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji
    dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i
    rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich
    specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia
    14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).
    W konsekwencji TSUE orzekł:
    (31) Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez
    szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne
    znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie
    równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest
    charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z
    dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a
    także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-
    Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).
    (32) O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach
    kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa,

    w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia
    bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w
    wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w
    postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-
    47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte
    pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j)
    dyrektywy 2006/112.
    (33) Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia
    powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112
    należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez
    szkołę pływania.
    Zatem biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz powołane
    orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19, należy uznać,
    że świadczone przez Panią usługi organizacji lekcji pływania dla dzieci nie są usługami
    obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego,
    gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz rozwojem.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19
    jednoznacznie wynika, że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel
    leżący w interesie ogólnym, jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w
    sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i
    kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich
    pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego
    lub wyższego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.
    Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w
    odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania – w sposób doraźny i które
    nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w
    rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.
    Ujęcie w podstawie programowej na danym poziomie edukacji treści w zakresie danej
    dziedziny (dyscypliny nauki) może być podstawą do rozstrzygnięcia, że usługi świadczone
    przez nauczyciela dotyczą nauczania na określonym poziomie, o ile nie jest to nauczanie
    specjalistyczne, świadczone w sposób doraźny.
    Należy stwierdzić, że prowadzone przez Panią lekcje pływania są właśnie takim
    nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi
    przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu
    dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju.
    W efekcie świadczonych przez Panią usług, osoby z nich korzystające będą nabywać
    wiedzę oraz doskonalić umiejętności w zakresie pływania. W świetle ww. orzeczenia TSUE
    C-373/19, takich usług nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne - na
    poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
    Nauczanie to nie ma, w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia
    powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz
    rozwoju.

    W konsekwencji świadczone przez Panią osobiście usługi organizacji lekcji pływania dla
    dzieci nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27
    ustawy o VAT z uwagi na brak spełnienia przesłanki przedmiotowej tego zwolnienia.
    Należy wskazać, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy nie mogą
    być objęte również usługi nauki pływania świadczone przez osobą współpracującą z Panią
    w charakterze asystenta, jak również przez inną osobę posiadającą stosowne kwalifikacje
    instruktorskie i wykształcenie kierunkowe. Jak wskazała Pani we wniosku, w związku ze
    świadczeniem usług w zakresie nauki pływania dla dzieci, to Pani zawiera umowy z
    nabywcami/odbiorcami tych usług – są to osoby niepełnoletnie, więc umowa jest
    zawierana pomiędzy Panią a rodzicami. W tej sytuacji szkolącego (tj. osobę
    współpracującą z Panią w charakterze asystenta, jak również inną osobę posiadającą
    stosowne kwalifikacje instruktorskie i wykształcenie kierunkowe) nie będzie łączyła
    bezpośrednia relacja umowna z uczestnikami zajęć, tj. z nabywcami tych usług. Ponadto -
    jak wskazano wyżej - usług nauki pływania nie można uznać za usługi obejmujące
    kształcenie powszechne – na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zatem w tym przypadku nie została spełniona zarówno
    przesłanka przedmiotowa, jak i podmiotowa zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy.
    Dodatkowo należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie zostały również spełnione
    przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy. Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy, istotne jest bowiem – w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji
    na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków
    publicznych.
    Zatem Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
    Panią w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Końcowo – odnosząc się do powołanych przez Panią orzeczeń sądu administracyjnego tut.
    Organ wyjaśnia, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Pana
    argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do

    zasady wiążą stronę postępowania w konkretnej, indywidualnej sprawie, nie rozciągając
    swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane
    orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA) :
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres : Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP
      : /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.