Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-851/09/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-10
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: czynsz; dochód-dochód z najmu; faktura; rachunki; refakturowanie; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 21 sierpnia 2009r.) uzupełnionym w dniu 29 października 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wysokości przychodu z najmu w przypadku obciążenia kosztami mediów najemcy budynku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wysokości przychodu z najmu w przypadku obciążenia kosztami mediów najemcy budynku.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 15 października 2009r. znak: IBPB II/2/415-851/09/HS, IBPP 2/443-658/09/BW wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 29 października 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem budynku mieszkalnego, który stanowi jego własność na zasadzie odrębności majątkowej. Budynek ten wnioskodawca wynajmuje jako osoba fizyczna (nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej).

Wnioskodawca wskazał, że dom wynajmuje firmie. Płaci podatek od wynajmu w formie ryczałtu do właściwego urzędu skarbowego co miesiąc. Jako osoba fizyczna wystawia firmie „rachunek” potwierdzający zapłatę czynszu. Firma ta wlicza sobie w koszty płacony co miesiąc ryczałt.

Wnioskodawca wskazał także, że zgodnie z umową najmu, jaką wnioskodawca zawarł z firmą, najemca opłaca rachunki za tzw. media tj. za gaz, prąd, wodę, odprowadzanie śmieci. Rachunki są wystawiane na wnioskodawcę jako właściciela domu, ale zgodnie z umową pieniądze za te rachunki daje mu najemca.

Firma, której wnioskodawca wynajął dom zwróciła się do wnioskodawcy o wyjaśnienie czy on jako wynajmujący tj. osoba fizyczna może wystawić tej firmie tzw. „refaktury” (rachunki) potwierdzające, że najemca płaci za „media” (gaz, prąd, wodę, śmieci) celem „wliczenia ich” w koszty działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Jeśli wnioskodawca wystawi „refaktury” – rachunki najemcy jako potwierdzenie zapłaty za media (tj. gaz, prąd, wodę, śmieci) będzie zobowiązany płacić od tego podatki, czy nie będzie musiał płacić żadnego podatku?
2.  Czy ewentualnie może przekazywać najemcy (firmie) oryginały rachunków za media (za gaz, prąd, wodę, śmieci) - za które firma płaci stosownie do zawartej umowy – celem wliczenia tychże kosztów za media w koszty prowadzonej działalności - bez wystawiana „refaktur”?” Czy będzie wówczas zobowiązany do zapłaty jakiegoś podatku w tym zakresie?
3.  Czy może ponieść z ww. zdarzeń przyszłych opisanych powyżej inne konsekwencje dla siebie niekorzystne?

Zdaniem wnioskodawcy, z samej umowy najmu wynika, że najemca ponosi koszty tj. płaci za rachunki za gaz, wodę i prąd, śmieci. W związku z tym słuszne wydaje się mu, że mógłby jako wynajmujący przekazywać rachunki za ww. media w oryginałach celem wliczenia tychże kosztów wynajmu w koszty prowadzonej działalności. Wówczas nie wystawiałby żadnych rachunków „refaktur” z tym związanych.

Natomiast w piśmie z dnia 24 października 2009r. (data wpływu do tut. Biura 29 października 2009r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku wnioskodawca wskazał, iż:

*   w obecnej chwili doszedł do wniosku, iż nie może wystawiać najemcy (tj. firmie wynajmującej jego nieruchomość) tzw. „refaktur” za media ( tj. gaz, prąd, wodę), gdyż nie prowadzi działalności gospodarczej. Dodatkowo nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Ponadto uważa, że gdyby nawet mógł wystawiać takie „refaktury” to nie byłby zobowiązany do zapłaty podatku z tym zawiązanego, gdyż z umowy najmu jasno wynika, że koszty związane z rachunkami za tzw. media ponosi najemca (firma).
*   na obecną chwilę jako wynajmujący swoją nieruchomość może przekazywać oryginały rachunków za media najemcy (firmie), celem wliczenia tychże kosztów za media przez tę firmę w koszty prowadzonej działalności. Zdaniem wnioskodawcy nie będzie musiał płacić w przyszłości żadnego podatku, gdyż z umowy najmu wynika bezspornie, że koszty związane z mediami ponosi w całości najemca (firma).
*   rezygnuje z pytania o treści „Czy może ponieść z ww. zdarzeń przyszłych opisanych powyżej inne konsekwencje dla niego niekorzystne”.

Wnioskodawca podkreślił, że wniosek z dnia 18 sierpnia 2009r. dotyczy wyłącznie możliwości wystawiania przez niego refaktur. Wyjaśnił jednocześnie, że występuje z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) w swojej indywidualnej sprawie odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych z uwzględnieniem zakresu wniosku wskazanego w uzupełnieniu z dnia 24 października 2009r. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychodem w myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy, zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia ww. art. 11 ustawy.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, natomiast wszelkie opłaty eksploatacyjne związane z przedmiotem najmu ponoszone przez najemcę, nie są składnikami przychodu osiąganego z tego tytułu, o ile z umowy wynika, iż to najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zachodzić przesłanki wynikające z powyższego przepisu, czyli czynsz musi być otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Stanowi on przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym tworzy przychód w rozumieniu podatkowym. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą więc ponoszone przez najemcę związane z przedmiotem najmu opłaty za media, jeśli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu "świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego. Przychód w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne powstaje jedynie wówczas, gdy ma miejsce przysporzenie majątkowe.

Z treści wniosku wynika, iż wnioskodawca nie prowadzący działalności gospodarczej, nie będący podatnikiem od towarów i usług wybrał formę opodatkowania dochodów z tytułu najmu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zatem, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego, uznać należy, iż przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym stanowić będzie u wnioskodawcy otrzymana kwota czynszu wynikająca z umowy najmu. Natomiast należności z tytułu opłat uiszczane przez najemcę za wywóz śmieci, prąd, wodę, gaz nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, bowiem z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia.

Bez znaczenia dla ustalenia wysokości przychodów wnioskodawcy pozostaje fakt, czy przekaże on najemcy oryginały faktur czy też refaktury. Jak bowiem powyżej wykazano o powstaniu przychodu decyduje treść umowy, a nie fakt przekazywania oryginałów rachunków czy też ich refaktur.

Wskazać również należy, iż w kwestii możliwości wystawiana przez wnioskodawcę refaktur zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie w zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług.

Ponadto wyjaśnić w tym miejscu należy, iż art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że podatnik prowadzący działalność gospodarczą, na żądanie nabywcy, wystawia rachunek dokumentujący dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Trzeba zwrócić uwagę, iż przez działalność gospodarczą stosownie do art. 3 pkt 9 Ordynacji rozumie się każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny rachunek, nawet, gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców.

Natomiast kwestia zaliczenia przez najemcę (firmę) w koszty opłat za media nie dotyczy bezpośrednio wnioskodawcy i tym samym nie może być przedmiotem niniejszej interpretacji.

Jak bowiem wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Uprawnionym do żądania takiej interpretacji byłby ewentualnie najemca.

Pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego jest bowiem interpretacją indywidualną, zatem może być udzielona i wiążąca wyłącznie dla wnioskodawcy. Tym bardziej, iż w udzielonej odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 października 2009r. wnioskodawca wyraźnie wskazał, iż wniosek dotyczy wyłącznie możliwości wystawiania przez niego refaktur wyjaśniając jednocześnie, że występuje z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) w swojej indywidualnej sprawie odnośnie m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku – Białej ul. Traugutta 2a, 43-330 Bielsko – Biała.