Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.205.2017.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-06
Teza: Czy wydatki z tytułu najmu mieszkania (odstępne dla właściciela, czynsz do wspólnoty mieszkaniowej, media) będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o które Wnioskodawca będzie mógł pomniejszać przychody uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; mieszkanie; wynajem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonym za pomocą platformy ePUAP w dniu 27 lipca 2017 r., uzupełnionym w dniu 28 sierpnia 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z wynajmem mieszkania (pytanie nr 1) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z wynajmem mieszkania oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 i art. 14f § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.205.2017.1.KC, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 16 sierpnia 2017 r. (data doręczenia 21 sierpnia 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek w dniu 28 sierpnia 2017 r. za pomocą platformy ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i rozlicza się przy pomocy podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, jak i zamieszkania jest mieszkanie przy ul. … znajdujące się w ….

W ramach działalności Wnioskodawca świadczy usługi zarządzania, administracji i optymalizacji systemów informatycznych, głównie serwerów. Wnioskodawca podpisał umowę na czas określony na świadczenie usług z firmą … z siedzibą w …. Jednym z zapisów umowy jest to, aby Wnioskodawca był dostępny by świadczyć usługi w …. Większość zadań nie może być wykonywana zdalnie. Wynajęcie hotelu na czas świadczenia usług byłoby bardzo kosztowne, natomiast codzienne dojazdy są wręcz niemożliwe (600 km w jedną stronę). W związku z tym, Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie w …, które ma służyć celom noclegowym oraz wykonywaniu usług zdalnych na czas wykonywania kontraktu. Wydatki na mieszkanie ponoszone będą wyłącznie w celu osiągania przychodów i zabezpieczenia ich źródła w przyszłości.

W uzupełnieniu wniosku złożonym w dniu 28 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca dodał, że wniosek dotyczy roku podatkowego 2017 (oraz lat przyszłych, jako że wynajem najprawdopodobniej będzie miał miejsce w kolejnym roku). Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie od czerwca 2017 r. Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca wybrał podatek liniowy jako formę opodatkowania. Według umowy, jaką zawarł z właścicielem mieszkania, to Wnioskodawca jest odpowiedzialny za pokrywanie wszelkich kosztów związanych z eksploatacją mieszkania. Umowa na wynajem mieszkania została zawarta na czas określony z dwumiesięcznym okresem wypowiedzenia (koniec umowy wypada pod koniec trwania kontraktu z …).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki z tytułu najmu mieszkania (odstępne dla właściciela, czynsz do wspólnoty mieszkaniowej, media) będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o które Wnioskodawca będzie mógł pomniejszać przychody uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą?
2.  Czy w związku ze świadczeniem usług poza miejscem zamieszkania, Wnioskodawcy przysługują diety podróżne, o które będzie mógł pomniejszyć przychody uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. Natomiast w zakresie pytania nr 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na mieszkanie są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością, a ich ewentualny brak uniemożliwiłby uzyskanie przychodu. Wydatki te będą spowodowane wyłącznie organizacją świadczonych usług i nie będą wydatkami na cele osobiste, natomiast będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania ich źródła. Wnioskodawca wskazał, że sporządzając wniosek o wydanie interpretacji indywidulnej bazował na podobnych interpretacjach, tj.: nr IPPB1/415-456/09-2/ES oraz nr IBPBI/1/415-966/10/SK.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku złożonym w dniu 28 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca wskazał, że swoje stanowisko opiera na zapisach art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, która to ustawa nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem Wnioskodawca zakłada, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032, z późn.zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem określony wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Podkreślenia wymaga, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa także obowiązek wykazania, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie podatku liniowego. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i rozlicza się przy pomocy podatkowej księgi przychodów i Rozchodów. Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jak i zamieszkania znajduje się pod tym samym adresem. W ramach działalności, Wnioskodawca świadczy usługi zarządzania, administracji i optymalizacji systemów informatycznych, głównie serwerów. Wnioskodawca podpisał umowę na czas określony na świadczenie usług z firmą z siedzibą w …. Jednym z zapisów umowy jest to, aby Wnioskodawca był dostępny by świadczyć usługi w …, bowiem większość zadań nie może być wykonywana zdalnie. Wnioskodawca od czerwca 2017 r. wynajmuje mieszkanie w …, które ma służyć celom noclegowym oraz wykonywaniu usług zdalnych na czas wykonywania kontraktu. Według umowy, jaką zawarł z właścicielem mieszkania, to Wnioskodawca jest odpowiedzialny za pokrywanie wszelkich kosztów związanych z eksploatacją mieszkania. Umowa na wynajem mieszkania została zawarta na czas określony z dwumiesięcznym okresem wypowiedzenia (koniec umowy wypada pod koniec trwania kontraktu z …).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że do wydatków z tytułu wynajmu mieszkania (odstępne dla właściciela, czynsz do wspólnoty mieszkaniowej, media), związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, niemających charakteru wydatków osobistych, znajdują zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te spełniają kryterium celowości, o którym mowa we wspomnianym powyżej przepisie i jednocześnie nie są wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów uzyskania przychodów, ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Wydatki te mogą więc stanowić koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podkreślić należy, że obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów z tej działalności (lub na zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów), obciąża podatnika.

Należy przy tym pamiętać o obowiązku właściwego udokumentowania ponoszonych wydatków. Przy czym niezbędne jest, aby zgromadzone dokumenty świadczyły także o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach w okolicach wynajmowanego mieszkania/domu i umożliwiały w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami (lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), a ponadto potwierdzały racjonalność poniesionych wydatków.

Dodatkowo Organ zauważa, że zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Mając na względzie powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.