Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.743.2019.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-26
Teza: wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT wniesienia składników materialnych i niematerialnych (z wyłączeniem nieruchomości) do Spółki
Słowa kluczowe: działki; dzierżawa; opodatkowanie; podatnik; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż; spółki; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2019 r. (data wpływu 18 listopada 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. (data wpływu 23 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT wniesienia składników materialnych i niematerialnych do Spółki **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT wniesienia składników materialnych i niematerialnych do Spółki.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy, pytania oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca … prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą …. Jednocześnie podatnik jest jedynym wspólnikiem spółki … z siedzibą w … zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem ….

Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych, jak również świadczy usługi dzierżawy nieruchomości.

Wnioskodawca … podjął decyzję o wniesieniu całości przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych aportem do spółki … z siedzibą w … i o podwyższeniu tym samym kapitału zakładowego spółki. Czynność ta ma na celu uzyskanie korzyści związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, tj. zmiany zasad odpowiedzialności za zobowiązania, możliwość sprzedaży udziałów w spółce czy przyjęciem nowych wspólników i wniesieniem przez nich wkładów do spółki, co ma przełożyć się na dalszy rozwój przedsiębiorstwa.

…Sp. z o.o. z siedzibą w … w dniu … zawarła z Wnioskodawcą umowę dzierżawy nieruchomości zabudowanych obejmujących następujące działki:

*   działka nr … o powierzchni 600 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w … jest prowadzona księga wieczysta KW nr …,

*   działka nr … o powierzchni 3800 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w … jest prowadzona księga wieczysta KW nr …,

*   działka nr … o powierzchni 2773 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w … jest prowadzona księga wieczysta KW nr …,

w których prowadzona jest działalność w ramach przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu. Nieruchomości te stanowią środki trwałe w ramach należącego do Wnioskodawcy przedsiębiorstwa prowadzonego pod nazwą ….

Podatnik zamierza wnieść do spółki aportem całość przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych z wyłączeniem ww. nieruchomości.

Przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu będzie obejmować:

1.  następujące środki trwałe: samochody osobowe i ciężarowe z naczepami, sprzęt komputerowy wraz z osprzętem i oprogramowaniem, serwery wraz z oprogramowaniem, park maszynowy obejmujący nitownicę pneumatyczną, nożyce gilotynowe, spawarki, sprężarki, suwnicę, urządzenia spawalnicze, urządzenia do gwintowania, piły taśmowe, przecinarki, walce-zwijarki, wiertarki, wiertarko-frezarkę, wózek jezdniowy, wózki widłowe, zestaw spawalniczy, zgrzewarkę kondensatorową,
2.  załogę pracowniczą w łącznej liczbie 13 osób. Skład załogi pracowniczej jest kompletny i obejmuje 2 kierowców (jeden na podstawie umowy o pracę, jeden na podstawie umowy zlecenia), 5 pracowników biurowych (czterech na podstawie umowy o pracę, jeden na podstawie umowy zlecenia), 7 pracowników produkcji pracujących na podstawie umowy o pracę. Przedmiotowa załoga obejmuje cały zespół pracowników, którzy pracują w ramach opisanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będącej przedmiotem aportu.
3.  wierzytelności i zobowiązania,
4.  wartości niematerialne (know-how),
5.  księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  bazę klientów i dostawców,
7.  tajemnice przedsiębiorstwa,
8.  nazwę przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo nie będzie obejmować środków trwałych w postaci nieruchomości stanowiących działki o numerach …, …, …, na terenie których zlokalizowany jest zakład produkcyjny. Nieruchomości te są przedmiotem ww. umowy dzierżawy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a … Sp. z o. o.

Po wniesieniu opisanego przedsiębiorstwa aportem do spółki podatnik pozostanie właścicielem środków trwałych w postaci ww. nieruchomości, a przedmiotem jego działalności będzie wynajem, dzierżawa i zarządzanie nieruchomościami.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przedmiotem transakcji będzie całe przedsiębiorstwo, a nie jego zorganizowana część, za wyłączeniem opisanych wyżej nieruchomości. Opisane przedsiębiorstwo stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami i stanowi niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Celem zakładu produkcyjnego jest produkcja i sprzedaż elementów i konstrukcji stalowych, stanowi on wyodrębnioną organizację obejmującą zespół pracowników i środki służące realizacji procesu produkcyjnego, jak również posiada wewnętrzną samodzielność finansową. W oparciu wyłącznie o przedmiot transakcji będzie możliwe samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. W oparciu wyłącznie o nabyty majątek nabywca będzie kontynuował działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak wnioskodawca. Przedmiotem przeniesienia będą pracownicy zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych na podstawie art. 23(1) kodeksu pracy.

W świetle powyższego z Wnioskodawca modyfikuje treść pytania w pkt 75 oraz własnego stanowiska w pkt 76.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa - zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych, ale z wyłączeniem nieruchomości, będzie stanowiło czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Wniesienie tak określonego wkładu niepieniężnego nie będzie czynnością opodatkowaną VAT z uwagi na art. 6 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm. dalej jako ustawa o VAT), zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyłączenie z transakcji nieruchomości nie będzie miało wpływu na definicję „przedsiębiorstwa” określoną w art. 55(1) kodeksu cywilnego (k.c.). Nieruchomości nie są bowiem decydujące dla prowadzenia dotychczasowej działalności produkcyjnej, a … Sp. z o.o. będzie miała możliwość dalszego korzystania z nieruchomości w oparciu o umowę dzierżawy.

W ocenie podatnika wyłączenie prawa własności nieruchomości z przedmiotu aportu nie pozbawia wydzielonego kompleksu majątkowego będącego przedmiotem aportu cech przedsiębiorstwa, albowiem działalność w ramach tego przedsiębiorstwa nie wymaga prowadzenia jej na terenie konkretnych nieruchomości i może ona zostać przeniesiona do innej nieruchomości będącej w posiadaniu spółki czy to na podstawie prawa własności czy umowy o odpłatne korzystanie z nieruchomości. Nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej spółka może uzyskać w formie odpłatnego posiadania zależnego (wynajem, dzierżawa, leasing).

Nie istnieją funkcjonalne związki pomiędzy prowadzoną przez zakład produkcyjny działalnością a konkretnymi nieruchomościami, na terenie których obecnie zakład się znajduje. Brak nieruchomości w przekazywanym majątku nie wpływa na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi składnikami przedsiębiorstwa, które pozwalają na prowadzenie dotychczasowej działalności produkcyjnej.

Dla prowadzenia zakładu produkcyjnego wystarczające jest dysponowanie dowolną nieruchomością, która będzie posiadała odpowiednią powierzchnię oraz zabudowania w postaci hal, w których może odbywać się produkcja. Nieruchomości, które będą wyłączone z przedmiotu aportu, nie zawierają żadnych składników czy elementów, które powodowałyby aby działalność produkcyjna w ramach przedsiębiorstwa mogła odbywać się wyłącznie na ich terenie.

Charakter prowadzonej działalności (produkcja konstrukcji i elementów stalowych), jak i fakt, że spółka korzysta z nieruchomości na podstawie ww. umowy dzierżawy zawartej z Wnioskodawcą, sprawiają, że wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa prawa własności nieruchomości nie niweczy możliwości kontynuowania działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie.

Zgodnie z art. 55(2) k.c. czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z przepisu tego wynika, że istnieje prawna możliwość wyłączenia w ramach konkretnej czynności prawnej określonych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa, bez naruszania statusu przedsiębiorstwa. Norma wyrażona w tym przepisie ma charakter dyspozytywny, stwarzając stronom możliwość wyłączenia niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. wyrok NSA z dnia 10.03.2011 r. I FSK 1062/10, wyrok NSA z dnia 5.04.2012 r. I FSK 1001/11, wyrok TSUE z dnia 10.11.2011 r. sprawa C-444/10 Schriever).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W analizowanej sprawie należy wskazać, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółek prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję dostawy towarów, bowiem następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wniesienie aportu jest więc dostawą towarów, zważywszy na fakt, że mamy w tym przypadku do czynienia z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Pozostaje więc konieczność rozstrzygnięcia, czy dostawa ta jest odpłatna, czy nieodpłatna. Na gruncie kodeksu spółek handlowych przyjęcie, że objęcie udziałów w spółce w zamian za aport stanowi odpłatność, nie byłoby możliwe. Jednak tak jak ustawa odrywa się od konstrukcji prawa cywilnego, tak wydaje się w pełni zasadne rozpatrywanie odpłatności jedynie na gruncie ustawy. Z jej przepisów, a także z orzecznictwa TSUE wynika, że odpłatnością będzie uzyskany przez dostawcę benefit (korzyść) każdego rodzaju. Nie ulega wątpliwości, że wniesienie aportu nie jest świadczeniem pod tytułem darmym. Wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść. Z tego względu należy uznać wniesienie aportu za odpłatną dostawę towarów.

Wnoszenie wkładów niepieniężnych do spółek prawa handlowego lub cywilnego podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach, określonych w przepisach o podatku od towarów i usług, w zależności od przedmiotu aportu.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, podział przedsiębiorcy, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sàrl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W celu odniesienia się do wątpliwości Wnioskodawcy w kwestii wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych z wyłączeniem nieruchomości do Spółki, należy zauważyć, że jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem organu, wskazany zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych, będący przedmiotem transakcji, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy wskazują bowiem, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych cechuje się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jednocześnie jest jedynym wspólnikiem Spółki z o.o. Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych oraz świadczy usługi dzierżawy nieruchomości. Wnioskodawca podjął decyzję o wniesieniu całości przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych aportem do Spółki. Spółka zawarła z Wnioskodawcą umowę dzierżawy nieruchomości zabudowanych nr …, … i …, w których prowadzona jest działalność w ramach przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu. Nieruchomości te stanowią środki trwałe w ramach należącego do Wnioskodawcy przedsiębiorstwa. Wnioskodawca zamierza wnieść do spółki aportem całość przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych z wyłączeniem ww. nieruchomości. Przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu będzie obejmować:

1.  samochody osobowe i ciężarowe z naczepami, sprzęt komputerowy wraz z osprzętem i oprogramowaniem, serwery wraz z oprogramowaniem, park maszynowy obejmujący nitownicę pneumatyczną, nożyce gilotynowe, spawarki, sprężarki, suwnicę, urządzenia spawalnicze, urządzenia do gwintowania, piły taśmowe, przecinarki, walce-zwijarki, wiertarki, wiertarko-frezarkę, wózek jezdniowy, wózki widłowe, zestaw spawalniczy, zgrzewarkę kondensatorową,
2.  załogę pracowniczą w łącznej liczbie 13 osób. Skład załogi pracowniczej jest kompletny i obejmuje 2 kierowców (jeden na podstawie umowy o pracę, jeden na podstawie umowy zlecenia), 5 pracowników biurowych (czterech na podstawie umowy o pracę, jeden na podstawie umowy zlecenia), 7 pracowników produkcji pracujących na podstawie umowy o pracę. Przedmiotowa załoga obejmuje cały zespół pracowników, którzy pracują w ramach opisanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będącej przedmiotem aportu.
3.  wierzytelności i zobowiązania,
4.  wartości niematerialne (know-how),
5.  księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  bazę klientów i dostawców,
7.  tajemnice przedsiębiorstwa,
8.  nazwę przedsiębiorstwa.

W tym miejscu należy wskazać, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań; wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Ponadto, jak wskazano powyżej, decydujące jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych oraz świadczy usługi dzierżawy nieruchomości. W przedmiotowej sprawie dojdzie do przekazania wkładu niepieniężnego w postaci zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych, ale z wyłączeniem nieruchomości. Zatem, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, przedmiotem przekazania nie będzie przedsiębiorstwo a stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa zakład produkcyjny wyodrębniony z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Jak wskazano opisie sprawy, w oparciu o pozostały majątek Wnioskodawca będzie kontynuował działalność w zakresie wynajmu, dzierżawy i zarządzania nieruchomościami.

Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, iż zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami i stanowi niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Celem zakładu produkcyjnego jest produkcja i sprzedaż elementów i konstrukcji stalowych, stanowi on wyodrębnioną organizację obejmującą zespół pracowników i środki służące realizacji procesu produkcyjnego, jak również posiada wewnętrzną samodzielność finansową. W oparciu wyłącznie o przedmiot transakcji będzie możliwe samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. W oparciu wyłącznie o nabyty majątek nabywca będzie kontynuował działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak wnioskodawca. Przedmiotem przeniesienia będą pracownicy zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych na podstawie art. 23(1) kodeksu pracy.

Stwierdzić zatem należy, że w analizowanej sprawie zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych, mających być przedmiotem transakcji, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Powyższe wynika z faktu, że ww. składniki są wyodrębnione z majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej.

Mając na uwadze powyższą analizę opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że zakład produkcyjny konstrukcji i elementów stalowych, mający być przedmiotem transakcji, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji transakcja wniesienia aportem do Spółki ww. zakładu produkcyjnego konstrukcji i elementów stalowych stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, bowiem przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa a nie przedsiębiorstwo.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej– rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.