Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1313/11-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-12
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym emisja nowych akcji przez Spółkę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: akcja-emisja akcji; kapitał-podwyższenie kapitału; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2011 r. (data wpływu 12 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania emisji akcji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania emisji akcji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Istotą działania A (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest budowa zintegrowanego łańcucha dystrybucji produktów rolno-spożywczych dla stworzenia optymalnych warunków dla jego uczestników przy zapewnieniu obowiązujących wymogów bezpieczeństwa żywności.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka wynajmuje wydzielone powierzchnie hal handlowych (boksy handlowe), których jest właścicielem, na rzecz przedsiębiorców zajmujących się handlem odpowiednim asortymentem, zgodnym z przeznaczeniem danej hali (zwanych dalej: Najemcami).

Prawo do zawarcia umowy najmu miejsca handlowego jest – co do zasady – zarezerwowane dla przedsiębiorców posiadających odpowiedni pakiet akcji Spółki (jednakże, występują także przypadki wynajmu miejsca handlowego na rzecz osób, które nie są akcjonariuszami Spółki). Wielkość pakietu akcji, który upoważnia do wynajęcia danego miejsca handlowego (w konkretnej hali) jest określona w statucie Spółki.

Subskrypcja na akcje Wnioskodawcy odbywa się na podstawie umowy zawieranej pomiędzy Spółką a subskrybentem, określającej wielkość pakietu akcji uprawniającego do zawarcia umowy najmu jednego miejsca handlowego oraz opisującej w sposób szczegółowy miejsce handlowe, które będzie przedmiotem wynajmu po zakupie pakietu akcji. Następnie, podejmowana jest uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego. Po podjęciu uchwały, zawierana jest umowa o objęcie pakietu akcji, która upoważnia akcjonariusza do zawarcia umowy najmu miejsca handlowego.

Emisja akcji Spółki jest procesem rozłożonym w czasie. Przykładowo, część umów o subskrypcję akcji Wnioskodawcy zostało podpisanych w roku 2010, natomiast do objęcia akcji Spółki doszło (lub dojdzie) w roku 2011. Jednocześnie występują także sytuacje, w których cały proces emisji akcji ma miejsce w roku 2011, tj. zarówno umowy o subskrypcję akcji oraz umowy o objęcie pakietu akcji zostały (lub zostaną) zawarte w roku 2011.

Najemcom przysługuje prawo do sprzedaży akcji. W takim przypadku rozwiązywana jest też zazwyczaj umowa najmu danej powierzchni handlowej. Zdarzają się jednak przypadki, w których posiadacz akcji nie wynajmuje powierzchni handlowej od Spółki lub – rezygnując z najmu powierzchni handlowej – nie sprzedaje akcji, gdyż pakiet akcji daje uprawnienie do zawarcia umowy najmu, lecz nie jest związany z obowiązkiem zawarcia takiej umowy przez akcjonariusza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym emisja nowych akcji przez Spółkę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, emisja nowych akcji przez Spółkę nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W opinii Spółki, emisja akcji nie stanowi żadnej z czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta znajduje się poza zakresem przedmiotowym tej ustawy. W szczególności, zdaniem Spółki, emisja akcji:

1.  nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów – gdyż czynność ta nie może zostać uznana za dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT;
2.  nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług – gdyż czynność ta nie stanowi usługi na gruncie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia bardziej szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska w tym zakresie.

a) Emisja akcji a dostawa towarów na gruncie ustawy o VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie „towaru” zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. przez „towary” rozumiało się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które były wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W świetle powyższych regulacji, kluczowym elementem do zrozumienia definicji towaru na gruncie ustawy o VAT jest pojęcie „rzeczy”.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16 poz. 93 ze zm.; dalej: Kodeks cywilny), rzeczami są tylko przedmioty materialne. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, rzeczami w rozumieniu Kodeksu cywilnego nie są natomiast pieniądze lub papiery wartościowe, gdyż ich wartość w obrocie wynika z ich funkcji jako środka płatniczego (por. Komentarz do art. 45 Kodeksu cywilnego, LEX 2009, Wojciech Katner).

W świetle powyższych rozważań należy uznać, że akcje nie są towarami w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Nie są one bowiem rzeczą lub częścią rzeczy, lecz są prawem majątkowym (instrumentem finansowym) reprezentującym częściowy udział ich właściciela w kapitale spółki akcyjnej. Nie mogą być one zatem zakwalifikowane jako towary na gruncie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (zarówno w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., jak i w świetle przepisów ustawy o VAT obowiązujących przed tą datą).

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż przedstawione powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez tutejszy organ podatkowy, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, a w szczególności w:

*   interpretacji z dnia 6 czerwca 2011 r. (nr ILPP2/443-943/08/1l-S/MN),
*   interpretacji z dnia 9 maja 2011 r. (nr ILPP2/443-869/08/11-S/MN),
*   interpretacji z dnia 8 kwietnia 2009 r. (nr ILPP2/443-127/09-5/AK),
*   interpretacji z dnia 21 kwietnia 2008 r. (nr ILPP1/443-95/08-6/BD),

a także interpretacjach wydawanych przez inne organy podatkowe, np. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 lutego 2011 r. (nr IPPP1-443-112/11-2/MP).

W konsekwencji należy stwierdzić, że emisja akcji nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów o VAT.

b) Emisja akcji a świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT

Zdaniem Wnioskodawcy, emisja akcji nie będzie również stanowić świadczenia usług na gruncie przepisów o VAT.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również: (i) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, (ii) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji oraz (iii) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W opinii Spółki, emisja akcji nie mieści się w powyższej definicji, gdyż zasadniczym celem podmiotu emitującego akcje nie jest świadczenie usług, lecz powiększenie majątku (poprzez zapewnienie sobie dodatkowego kapitału) w zamian za przyznanie nowym akcjonariuszom prawa własności części kapitału.

Powyższy wniosek wynika także z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał), który w wyroku z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz (C-465/03) stwierdził, że emisja akcji nie będzie stanowić świadczenia usług, albowiem „z punktu widzenia emitenta celem \[emisji akcji\] jest gromadzenie kapitału, a nie świadczenie usług. Z pozycji akcjonariusza zapłata kwot niezbędnych celem podniesienia kapitału spółki nie stanowi spełnienia świadczenia wzajemnego, ale inwestycję lub lokatę kapitału”. W konsekwencji Trybunał stanął na stanowisku, że „emisja akcji nie stanowi ani dostawy towarów, ani świadczenia usług dokonywanych odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy. Tym samym tego rodzaju czynność bez względu na to, czy została dokonana w związku z wprowadzeniem danej spółki na giełdę, czy też nie, nie należy do zakresu przedmiotowego tej dyrektywy”.

Również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych stoją na stanowisku, że emisja akcji nie jest świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT. Przykładowo, w interpretacji z dnia 24 lutego 2011 r. (nr IPPP1-443-112/l1-2/MP) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że „emisja akcji nie znajduje się zakresie przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest bowiem dostawą towarów o której mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy, ani też świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 wspomnianej ustawy. Emisja akcji jest więc zdarzeniem gospodarczym nie objętym zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług”.

Podobne stanowisko zostało przedstawione przez tutejszy organ podatkowy, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w następujących interpretacjach podatkowych:

*   interpretacji z dnia 6 czerwca 2011 r. (nr ILPP2/443-943/08/11-S/MN),
*   interpretacji z dnia 9 maja 2011 r. (nr ILPP2/443-869/08/11-S/MN),
*   interpretacji z dnia 8 kwietnia 2009 r. (nr ILPP2/443-127/09-5/AK),

a także w interpretacjach wydawanych przez inne organy podatkowe, w szczególności w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2008 r. (nr IPPP1-443 -84/08-4/BS) oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 6 listopada 2006 r. (nr PPl/443-140/06).

W świetle powyższych rozważań nie ulega wątpliwości, że emisja akcji przez Spółkę nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu przepisów o VAT.

Na wniosek ten nie ma pływu fakt, że emitowane przez Spółkę akcje upoważniają subskrybenta do zawarcia umowy najmu określonego boksu handlowego (tj. uzyskania statusu Najemcy). Wejście w stosunek najmu jest bowiem czynnością odrębną od emisji akcji, następującą na podstawie odrębnej umowy zawieranej dopiero po podjęciu przez Spółkę uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego oraz po zawarciu umowy o objęcie akcji.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, emisja przez Spółkę nowych akcji nie stanowi ani dostawy towarów, ani świadczenia usług na gruncie przepisów o VAT. W związku z tym, czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Tak więc, nie każda czynność dokonana przez podmiot, mający status podatnika będzie podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zatem, za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży własnych akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady, powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Od tej zasady orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania papierów wartościowych wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Dotyczy to sytuacji gdy:

1.  posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której udziały posiada,
2.  sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
3.  posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, iż akcja to instrument finansowy (papier wartościowy) reprezentujący częściowy udział jego właściciela w kapitale spółki. Akcjonariusz, czyli właściciel akcji, ma ustalone prawa i obowiązki. Najważniejszym prawem akcjonariusza jest prawo do udziału w zyskach spółki kapitałowej.

Udział w spółce posiadającej osobowość prawną jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem transakcji (prawo zbywalne), nie mieści się jednak ani w definicji towarów, ani usługi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi to czynność samego nabycia lub sprzedaży akcji, czy udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia, czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób częstotliwy.

Z opisu sprawy wynika, iż istotą działania Wnioskodawcy jest budowa zintegrowanego łańcucha dystrybucji produktów rolno-spożywczych dla stworzenia optymalnych warunków dla jego uczestników przy zapewnieniu obowiązujących wymogów bezpieczeństwa żywności. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka wynajmuje wydzielone powierzchnie hal handlowych (boksy handlowe), których jest właścicielem, na rzecz przedsiębiorców zajmujących się handlem odpowiednim asortymentem, zgodnym z przeznaczeniem danej hali. Prawo do zawarcia umowy najmu miejsca handlowego jest – co do zasady – zarezerwowane dla przedsiębiorców posiadających odpowiedni pakiet akcji Spółki (jednakże, występują także przypadki wynajmu miejsca handlowego na rzecz osób, które nie są akcjonariuszami Spółki). Subskrypcja na akcje Wnioskodawcy odbywa się na podstawie umowy zawieranej pomiędzy Spółką a subskrybentem, określającej wielkość pakietu akcji uprawniającego do zawarcia umowy najmu jednego miejsca handlowego oraz opisującej w sposób szczegółowy miejsce handlowe, które będzie przedmiotem wynajmu po zakupie pakietu akcji. Następnie, podejmowana jest uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego. Po podjęciu uchwały, zawierana jest umowa o objęcie pakietu akcji, która upoważnia akcjonariusza do zawarcia umowy najmu miejsca handlowego. Emisja akcji Spółki jest procesem rozłożonym w czasie. Przykładowo, część umów o subskrypcję akcji Wnioskodawcy zostało podpisanych w roku 2010, natomiast do objęcia akcji Spółki doszło (lub dojdzie) w roku 2011. Jednocześnie występują także sytuacje, w których cały proces emisji akcji ma miejsce w roku 2011, tj. zarówno umowy o subskrypcję akcji oraz umowy o objęcie pakietu akcji zostały (lub zostaną) zawarte w roku 2011. Najemcom przysługuje prawo do sprzedaży akcji i w takim przypadku rozwiązywana jest zazwyczaj umowa najmu danej powierzchni handlowej. Zdarzają się jednak przypadki, w których posiadacz akcji nie wynajmuje powierzchni handlowej od Spółki lub – rezygnując z najmu powierzchni handlowej – nie sprzedaje akcji, gdyż pakiet akcji daje uprawnienie do zawarcia umowy najmu, lecz nie jest związany z obowiązkiem zawarcia takiej umowy przez akcjonariusza.

Analiza przedstawionej w złożonym wniosku sytuacji oraz powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że Spółka nie prowadzi działalności maklerskiej i brokerskiej, nie uczestniczy w zarządzaniu innymi spółkami, gdyż przedmiotem wniosku jest jedynie emisja własnych akcji. Zatem nie są spełnione kryteria wynikające z orzecznictwa TS UE, nakazujące uznać za działalność gospodarczą przedmiotowe czynności.

Wobec powyższego, emisja nowych akcji dokonywana przez Spółkę nie jest objęta zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.