Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-83/09-3/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-08
Teza: 1.1 Czy Sprzedawca (Wnioskodawca) będzie miał prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów całego wydatku związanego z nabyciem towaru, ostatecznie sprzedanego w ramach promocji za symboliczną złotówkę, zarówno w sytuacji gdy sprzedaż dotyczy podmiotów powiązanych jak i niepowiązanych? 2.1 Czy po stronie Nabywcy (Wnioskodawca) powstanie przychód podatkowy w związku z nabyciem towaru za 1 zł – z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, jeżeli Sprzedawca „Y” nie jest Nabywcą powiązany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2.2 Czy po stronie Nabywcy (Wnioskodawca) powstanie przychód podatkowy w związku z nabyciem towaru za 1 zł – z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, jeżeli Sprzedawca „Z” jest Nabywcą powiązany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; sprzedaż-sprzedaż premiowa; towar; towar-sprzedaż towarów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu 20 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 18 marca 2009 r. (data wpływu 23 marca 2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz określenia przychodu.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

Stan faktyczny nr 1.

Spółka, prowadząca sprzedaż hurtową artykułów biurowych wprowadziła regulamin promocji, w którym ustalono, że jeśli nabywca w określonym okresie czasu wykona obrót powyżej danej wysokości lub zakupi określone w regulaminie produkty, będzie mógł zakupić określoną rzecz w ramach tak określonej promocji za 1 zł. Nabywcy (zarówno podmioty powiązane jak i nie) w ramach prowadzonej działalności nabywają od Wnioskodawcy określoną ilość oraz rodzaj towarów, osiągając tym samym wymagany pułap obrotu potrzebny do skorzystania z promocji. Regulamin promocji obejmuje swoim zakresem zarówno towary małej wartości (tzw. gadżety okazjonalne), jak i znacznej.

Stan faktyczny nr 2.

Jednocześnie Spółka w ramach prowadzonej działalności nabywa od innego Sprzedawcy „Y” (z którym Spółka nie jest powiązana w rozumieniu przepisów art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) lub też od Sprzedawcy „Z” (z którym Spółka jest powiązana w rozumieniu przepisu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) określone towary, które objęte są regulaminem promocji, analogicznym do tego, jaki Spółka wprowadziła przy sprzedaży swoich produktów. Zgodnie z nim, jeżeli Wnioskodawca w określonym okresie czasu wykona obrót powyżej danej wysokości lub zakupi określone w regulaminie produkty, będzie mógł zakupić określoną rzecz za 1 zł. Regulamin promocji obejmuje swoim zakresem zarówno towary małej wartości (tzw. gadżety okazjonalne), jak i znacznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Pytanie 1 dotyczy stanu faktycznego nr 1.

1.1 Czy Sprzedawca (Wnioskodawca) będzie miał prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów całego wydatku związanego z nabyciem towaru, ostatecznie sprzedanego w ramach promocji za symboliczną złotówkę, zarówno w sytuacji gdy sprzedaż dotyczy podmiotów powiązanych jak i niepowiązanych?

Pytanie 2 dotyczy stanu faktycznego nr 2.

2.1 Czy po stronie Nabywcy (Wnioskodawcy) powstanie przychód podatkowy w związku z nabyciem towaru za 1 zł – z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, jeżeli Sprzedawca „Y” nie jest z Nabywcą powiązany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2.2 Czy po stronie Nabywcy (Wnioskodawcy) powstanie przychód podatkowy w związku z nabyciem towaru za 1 zł – z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, jeżeli Sprzedawca „Z” jest z Nabywcą powiązany w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze dotyczące opisanego stanu faktycznego nr 1.

Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań dotyczących opisanego stanu faktycznego nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją w dniu 08 kwietnia 2009 r. nr ILPB3/423-83/09-4/JG.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 dotyczącego stanu faktycznego nr 1.

W ocenie Spółki, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć całość poniesionych przez podatnika wydatków związanych z nabyciem towaru sprzedanego w ramach promocji za 1 zł, gdyż wydatki te w rzeczywistości były poniesione w celu i w związku z przychodami podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (…)”.

Jedną z ważniejszych przesłanek uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego definitywność, czyli rzeczywistość poniesienia. Potwierdza to stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 1996 r. (SA/Ka 332/95, LEX 26665), który stwierdził, iż „zwrot koszty poniesione oznacza koszty faktycznie i bezspornie poniesione przez podatnika. Są to wydatki definitywne, które nie podlegają zwrotowi”. Wydatek musi zostać faktycznie poniesiony w sensie realnym, tzn. że musi nastąpić uszczuplenie zasobów finansowych, z których dany wydatek jest dokonywany. Wskazuje na to wykładnia językowa przepisu art. 15 ust. 1 (Komentarz R. Kubacki, LexPolonica).

W przedstawionej sytuacji istotny jest fakt, iż wydatki związane z nabyciem, wyprodukowaniem oraz sprzedażą przedmiotowych produktów zostały rzeczywiście przez podatnika poniesione. W związku z powyższym, na taką kwalifikację nie może mieć wpływu ostateczna cena sprzedaży, gdyż może być ona uwarunkowana innymi czynnikami.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „wartość rynkową (…) rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia”.

Niewątpliwie stosowanie upustów cenowych, szczególnie w ramach prowadzonych promocji, należy uznać za w pełni uzasadnione. Jest to bowiem wynik realiów gospodarczych, gdzie „możliwe są sytuacje, w których ustalona odpłatność nie będzie odzwierciedlała wartości rynkowej rzeczy, prawa lub świadczenia, będzie jednakże wynikiem okoliczności uzasadniających wskazanie innej wartości niż wartość rynkowa” (Postanowienie Naczelnika US Łódź – Śródmieście z dnia 16 maja 2006 r., II/423/10/06/GZ).

Należy wskazać, iż dla Sprzedawcy zastosowanie tak przyjętych upustów (sprzedaż towarów za symboliczną złotówkę) jest uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, gdyż klienci w ostatecznym rozrachunku zakupią więcej towarów, bądź jakiś określony towar, zwiększając tym samym obrót z tytułu sprzedaży.

Sprzedawanie towaru za 1 zł, przy jednoczesnym zwiększeniu obrotów, należy zatem uznać za zachowanie ekwiwalentności w tak dokonywanej transakcji.

Należy także zwrócić uwagę, iż Sprzedawca tak ustaloną promocję stosuje odpowiednio dla wszystkich swoich klientów, którzy przekroczyli określony poziom zakupów, co również potwierdza regulamin promocji. Należy zatem podkreślić, iż jest to ekonomicznie uzasadniona strategia firmy, a nie częściowo nieodpłatne świadczenie stosowane w stosunkach z danym podmiotem.

„Cena stosowana w umowie zbycia między podmiotami niepowiązanymi jest efektem ich ekonomicznych kompromisów i odpowiada ich subiektywnemu poczuciu maksymalizacji oczekiwanych z transakcji korzyści. W tym znaczeniu przyjęta cena ma charakter rynkowy, nawet jeśli nie odpowiada tzw. wartości zobiektywizowanej. W tej sytuacji odstępstwo od wartości zobiektywizowanej można – w świetle art. 14 – potraktować jako uzasadnioną przyczynę” (R. Krasnodębski, Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do art. 14 ust. 1, LexPolonica).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 „jeżeli w wyniku powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań”.

W omawianej sytuacji wprowadzony przez Sprzedawcę regulamin promocji stosowany jest do wszystkich podmiotów, które w określonym okresie czasu wykonają obrót powyżej danej wysokości lub zakupią określone w regulaminie produkty. Z powyższego wynika, iż wymienione warunki nie różnią się od warunków ustalonych między niepowiązanymi podmiotami. A zatem, zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest w tej sytuacji niezależne od tego, czy sprzedaż dokonywana jest między podmiotami powiązanymi czy niepowiązanymi.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż poniesione wydatki w całości należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Fakt ten znajduje także odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym, przykładowo w wyroku NSA z dnia 17 listopada 1994 r. czytamy, że „Z literalnego brzmienia art. 15 ust. 1 wynika, iż, co do zasady, tylko rzeczywiście poniesione koszty mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodu” (SA/Łd 622/94, Mon. Pod. 1995, nr 7, s. 216).

Nie ma przy tym decydującego znaczenia ani to, czy nastąpiło faktyczne osiągnięcie lub zwiększenie przychodów, ani rozmiar takiego zwiększenia.

„Do kosztów uzyskania przychodów zakwalifikowane powinny być również koszty poniesione przez podatnika w przypadku, gdy stwierdzono uzyskanie przychodów w rozmiarze nie odpowiadającym gospodarczej istocie przedsięwzięcia, w tym np. przychodów w wysokości mniejszej, a nawet niewspółmiernie mniejszej, od poniesionych nakładów” (R. Kubacki, Komentarz, LexPolonica).

Tak też w wyroku z dnia 26 sierpnia 1997 r.: „Wymaganie poniesienia w celu osiągnięcia przychodów, jako przesłanki uznania za koszt tego przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może być utożsamiane z późniejszym osiągnięciem tego przychodu” (I SA/Łd 598/96, „Przegląd Orzecznictwa Podatkowego” 1999, nr 4, poz. 126).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego nr 1 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.