Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1380/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-02
Teza: Czy lokale mieszkalne wynajmowane na cele mieszkaniowe pracownikom firm są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ustawy o VAT ?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; lokal-lokal mieszkalny; najem; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.), uzupełnionym w dniu 30 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wynajmu lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym na cele mieszkaniowe pracowników - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2014 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 30 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wynajmu lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym na cele mieszkaniowe pracowników.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pani (wraz z mężem) właścicielką dwóch lokali mieszkalnych o powierzchni 49,19 m2 i 21,96 m2, położonych w P. przy ul. G. Oba lokale należą do majątku prywatnego (osobistego) Pani i zostały zakupione w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej z mężem (za środki pochodzące z tego majątku wspólnego). Większy lokal składa się z: jednego pokoju, kuchni oraz łazienki z wc. Natomiast mniejszy składa się z: jednego pokoju z aneksem kuchennym oraz łazienki z wc. Oba lokale są umeblowane, urządzone i wyposażone w sprzęty AGD (m.in. kuchenka gazowa i piekarnik w kuchni) i meble (łóżka, stół jadalny, krzesła itp.).

Wskazano, że wynajmuje Pani te lokale w ramach tzw. najmu prywatnego, a nie w ramach prowadzanej działalności gospodarczej. Zawierane umowy najmu zostały zawarte na czas nieoznaczony i mają długotrwały charakter tj. trwają ponad rok. Najemca zobowiązany jest płacić Pani jako wynajmującemu umówiony czynsz najmu i opłaty eksploatacyjne.

Ponadto uzyskała Pani również oświadczenia najemcy, w którym spółka potwierdza że wynajmowane lokale mieszkalne są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkalne jej pracowników.

Na podstawie oświadczenia o wyborze opodatkowania całości przychodów z najmu przez jednego z małżonków złożonym do Urzędu Skarbowego, przychody uzyskiwane z najmu wskazanych lokali mieszkalnych były rozliczane dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „podatku PIT”) oraz podatku VAT wyłącznie przez Panią, przy czym w stosunku do usług najmu opisanych lokali mieszkalnych zastosowała Pani zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 sierpnia 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”).

Z treści zawartych umów najmu wynika, że lokale mają status lokali mieszkalnych - w umowach wprost wskazano, że przedmiotem najmu są lokale mieszkalne o pow. 49,19 m2 i 21,96 m2 położone w P. przy ul. G. Najemcą przedmiotowych lokali mieszkalnych jest osoba prawna - spółka z o.o. (dalej: „Najemca”), która udostępnia je swoim pracownikom wchodzącym w skład ekipy remontowej oraz pracownikom koordynującym i nadzorującym pracę tej ekipy. Pracownicy Najemcy zamieszkują w lokalach na czas przeprowadzenia inwestycji i prac remontowych w P. oraz okolicach. Lokale te wykorzystywane są także celem zmiany przez pracowników odzieży, spożycia posiłków, przechowywania materiałów czy narzędzi.

Wprawdzie w umowach najmu nie podano/zapisano w jakim celu są wynajmowane i mogą być wykorzystywane ww. lokale, jednakże aby to doprecyzować zawarła Pani aneksy do umów najmu lokali mieszkalnych, w których wyraźnie wskazano, że lokale są wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe pracowników Najemcy, w celu ich zamieszkania na czas prowadzonych inwestycji i prac remontowych w P. i okolicach. Najemca nie może bez Pani zgody wynajmować, podnajmować ani bezpłatnie udostępniać tych lokali lub ich części innym osobom niż jego pracownicy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy lokale mieszkalne wynajmowane na cele mieszkaniowe pracownikom firmy najemcy są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT?

Pani zdaniem, usługi wynajmowania lokali o charakterze mieszkalnym, na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe firmom (osobom prawnym) dla zatrudnionych w nich pracowników korzystają ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1, należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Od tej reguły ustawa przewiduje pewne wyjątki tzn. opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Z treści powyższego przepisu, wynika, że zastosowanie zwolnienia z VAT wynikającego z tego przepisu jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących warunków dotyczących:

*   charakteru wynajmowanej nieruchomości (mieszkalnego);
*   rodzaju najmu (świadczenia najmu na własny rachunek);
*   przeznaczenia wynajmowanej nieruchomości (wyłącznie na cele mieszkaniowe).

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT. Niespełnienie choćby jednego z warunków powoduje, że najem nie może korzystać ze zwolnienia z VAT. Pani realizuje najem ww. lokali mieszkalnych na własny rachunek.

Odnosząc się natomiast do pozostałych przesłanek zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, należy zwrócić uwagę, że ustawa o VAT nie zawiera definicji nieruchomości o charakterze mieszkalnym, ani definicji lokali mieszkalnych. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ww. ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

W zawartych przez Panią umowach najmu ww. lokali wprost wskazano, że przedmiotem najmu są lokale mieszkalne. O tym, że wzmiankowane lokale wypełniają ww. definicje lokalu mieszkalnego świadczy również ich rozkład oraz urządzenie i wyposażenie. Mianowicie większy lokal składa się z jednego pokoju, kuchni, łazienki z prysznicem i wc, mniejszy natomiast z jednego pokoju z aneksem kuchennym, łazienki z prysznicem i wc.

W opisanym stanie faktycznym został również spełniony ostatni trzeci z warunków zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT dotyczący wynajmu lokali wyłącznie na cele mieszkaniowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w interpretacjach przepisów podatkowych dokonywanych przez organy podatkowe, przyjmuje się, że cel mieszkaniowy nie jest związany z chwilowym pobytem, a z zamieszkaniem, a więc przeniesieniem stałego interesu życiowego osoby przebywającej w lokalu mieszkalnym (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 grudnia 2011 r. nr IPPP3/443-1234/11-2/JK oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 sierpnia 2014 r. nr ITPP1/443-561/14/JP). Celem innym niż mieszkaniowy jest np. cel krótkotrwałego pobytu o charakterze turystycznym, bądź biznesowym czy usługi zakwaterowania. Takie cele realizowane są m.in. przez hotele, pensjonaty, czy też pokoje do wynajęcia dla turystów. Jednakże usługi tego rodzaju wiążą się ze świadczeniem dodatkowych usług np. serwowania posiłków (śniadań), sprzątania, prania, zmiany pościeli etc. Podkreśliła Pani, że nie świadczyła takich usług wraz z wynajmem lokali, a podpisane przez nią umowy najmu miały charakter umów długotrwałych i zostały zawarte na czas nieoznaczony.

W Pani ocenie o tym, że wynajmowane lokale mają charakter mieszkalny i mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe świadczy również ich wielkość, usytuowanie i rozkład oraz wyposażenie tych lokali. Mianowicie oba lokale są niewielkie (49,19 m2 i 21,96 m2) i znajdują się na drugim piętrze budynku bez windy. Chociażby z tego względu lokale nie mogą być wykorzystywane na inne cele niż cele mieszkaniowe, np. jako pomieszczenia biurowe czy na cele gospodarcze. Ponadto oba lokale mieszkalne zostały wyposażone w sprzęty AGD (m.in. kuchenka gazowa i piekarnik w kuchni) i meble (łóżka, stół jadalny, krzesła itp.), wskazujące na ich przystosowanie i przeznaczenie do zamieszkania osób fizycznych, a nie prowadzenie biura lub innej działalności gospodarczej.

Z regulacji art. 2 ust. 2 ww. ustawy o własności lokali, wynika zasadniczo, że cele mieszkaniowe mogą być realizowane tylko przez osoby fizyczne. Pani zdaniem nie oznacza to jednak, że tylko osoba fizyczna ma być stroną umowy najmu (najemcą). Musi być natomiast bezpośrednim konsumentem usług najmu. Zatem w sytuacji, gdy lokal mieszkalny wynajmuje osoba prawna np. spółka z o.o., która jako najemca nie wykorzystuje wynajmowanego lokalu na cele gospodarcze, ale udostępnienia go swoim pracownikom w celu ich zamieszkania, spełniona jest przesłanka wynajmu tych lokali wyłącznie na cele mieszkaniowe wynikająca z art. 43 ust. l pkt 36 ustawy o VAT. Zaspokajane są wówczas potrzeby mieszkaniowe osób fizycznych - pracowników spółki. Cel mieszkaniowy najmu jest więc w takim przypadku realizowany. Kryterium decydującym o takim celu nie może być to, czy najemcą jest osoba fizyczna, czy prawna. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT nie uzależnia bowiem zwolnienia z podatku VAT od rodzaju, czy też od formy prawnej podmiotu nabywającego usługę najmu (najemcy).

Potwierdzają to interpretacje organów podatkowych, m.in. indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 sierpnia 2014 r. (nr ITPP1/443-561/14/JP), w której organ podatkowy potwierdził, że lokale mieszkalne wynajmowane na cele mieszkaniowe pracownikom firm są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ustawy o VAT - „Podkreślić należy, że cytowany powyżej art. 43 ust. 1 pkt 36 nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę jak i od podmiotu nabywającego tę usługę. W konsekwencji należy stwierdzić, że wynajem podmiotom gospodarczym lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe ich pracowników korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy”. Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach z 16 lipca 2014 r. (nr IPPP1/443-445/l4-2/MPe) oraz z 25 kwietnia 2014 r. (nr IPPP1/443-156/14-5/AS) „W konsekwencji należy stwierdzić, że usługa wynajmu lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe jej pracowników mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, a zatem jest zwolniona z podatku VAT.”

Także w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2011 r., (nr IPPP3/443-1234/11-2/JK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że można zastosować zwolnienie z VAT w przypadku najmu lokali mieszkalnych na rzecz spółki, w których to lokalach będą mieszkać pracownicy spółki. Potwierdzeniem jest również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 lutego 2012 r., (nr IPTPP4/443-76/11-4/OS), w której organ podatkowy wypowiadał się w kwestii opodatkowania usługi najmu domu mieszkalnego stanowiącego prywatny majątek osoby fizycznej na rzecz spółki, która miała udostępniać go okresowo swoim pracownikom oddelegowanym do pracy w innej miejscowości. Organ podatkowy uznał w niej, że usługa najmu w tym przypadku podlega zwolnieniu z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, twierdząc, iż mamy tu do czynienia z realizacją celu mieszkalnego przez usługobiorcę. Niezależnie od tego, że najemcą jest spółka (osoba prawna), uznano, iż wynajem następuje na cele mieszkaniowe tej spółki - bowiem miała ona potrzebę stworzenia miejsca zamieszkania swoim pracownikom. W ww. interpretacji podkreślono, iż „(\`(...)\`) W przedstawionych okolicznościach Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych pracowników najemcy. Zatem celem wynajmu jest odpłatne udostępnianie osobom trzecim lokalu mieszkalnego i zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych.”

Pani wskazuje ponadto na interpretację Ministra Finansów z 3 lipca 2014r. (nr PT8/033/124/440/12/WCX/14/RD-61110), potwierdzającą możliwość stosowania zwolnienia od podatku VAT wynajmu lokali mieszkaniowych świadczonego na rzecz spółki. Interpretacja ta zmieniła z urzędu niekorzystną dla podatnika interpretację indywidualną z dnia 5 września 2011 r. (nr IPPP1-443-943/11-2/JL), wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z uwagi na jej nieprawidłowość.

Mając na uwadze powyższe wynajem przez Panią opisanych lokali mieszkalnych podmiotowi gospodarczemu (spółce z o.o.) na cele mieszkaniowe jej pracowników korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Powinna Pani wystawić z tego tytułu fakturę ze stawką „zw” z powołaniem się na podstawę prawną tego zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.