Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.531.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-podział gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    21 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 7 września 2025 r. (wpływ 9 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (...)
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Małżonkowie (...) zakupili do wspólnego majątku (objętego wspólnością majątkową
    małżeńską) niezabudowaną nieruchomość położoną w (...) w gminie (...) dla którego Sąd
    Rejonowy (...) Wydział Ksiąg wieczystych prowadzi księgę KW (...). Zainteresowani nie
    prowadzą, a także wcześniej nie prowadzili działalności gospodarczej na przedmiotowej
    działce. Działki te nie były przedmiotem najmu, dzierżawy bądź innej umowy o podobnym
    charakterze.
    Działki objęte zostały planem zagospodarowania przestrzennego, który został
    ustanowiony przez Gminę bez aktywnego działania zainteresowanych.
    W roku 2021 dokonano podziału wyżej wymienionej działki na (...) mniejszych działek,
    które następnie zainteresowani zamierzają sprzedać na wolnym rynku. Zainteresowani
    zakładają możliwość pozostawienia jednej z działek na własne potrzeby.
    Dodatkowo w roku 2022 zainteresowani zlecili przygotowanie projektu technicznego oraz
    dokonali zgłoszenia budowy sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do wskazanych
    działek.
    Zainteresowani nie planują realizacji budowy sieci wodociągowej na sprzedawanych
    działkach pozostawiając tę możliwość potencjalnym nabywcom.
    Zainteresowani nie prowadzą osobiście ani przez pełnomocnika kampanii reklamowej. Nie
    podejmują również innych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż działek (...) położonych w Gminie (...), obręb (...).
      Działki zlokalizowane są na gruntach rolnych sklasyfikowanych jako PSIV, PSV, RIV i RV.
    2. Działkę, którą podzielono na mniejsze działki nabyto 23 września 2011 r. Celem zakupu
      było planowane w przyszłości prowadzenie na tych gruntach działalności rolniczej.
      Dodać należy, że małżonkowie w momencie zakupu byli już właścicielami
      gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT oraz posiadają
      wykształcenie rolnicze. Oboje opłacają składki na ubezpieczenia społeczne w KRUS.
    3. Zakupiony teren wykorzystywany był okresowo na cele prywatne, głównie rekreacyjne
      oraz przetrzymywanie niektórych składników majątkowych na obszarze zabudowań,
      które po podziale znajdują się na działce nr (...). Aktywność tę realizowano do czasu
      pożaru, który zniszczył część zabudowań gospodarskich.

    4. Brak jest ustalonych terminów sprzedaży działek. Działki (za wyjątkiem działki którą
      małżonkowie pozostawią we własnym majątku – nie jest jeszcze wybrana konkretna
      działka) będą sprzedawane sukcesywnie wraz z pojawianiem się nowych nabywców.
    5. Działki za wyjątkiem opisanym w pkt 3 były przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia
      dla lokalnego rolnika. Dzięki czemu działki nie uległy wyłączeniu z produkcji rolnej.
    6. Małżonkowie – zarówno wspólnie jak i każdy z nich odrębnie nie jest zarejestrowanym
      podatnikiem podatku od towarów i usług.
    7. W ramach gospodarstwa rolnego zlokalizowanego w miejscu zamieszkania
      małżonkowie prowadzą niewielkich rozmiarów działalność rolniczą w rozumieniu
      ustawy o VAT. Sprzedawane przez nich produkty rolnicze korzystały ze zwolnienia na
      podstawie art. 43 ust 1 pkt 3 ustawy.
    8. Z zastrzeżeniem punktu 3 działki będące przedmiotem interpretacji nie były
      bezpośrednio wykorzystywane przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę.
    9. Żadna z działek objętych wnioskiem nie była wykorzystywana w działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawców.
    10. Wnioskodawcy, zarówno wspólnie jak i żaden z nich oddzielnie nigdy nie
      wykorzystywali żadnej ze sprzedawanych działek do prowadzenia działalności
      gospodarczej jako czynni, zarejestrowani podatnicy podatku od towarów i usług.
    11. Wnioskodawcy nabyli do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską
      gospodarstwo rolne. Czynność ta (obejmująca wszystkie działki powstałe w wyniku
      wydzielenia a będące przedmiotem interpretacji) nie była przedmiotem czynności
      opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    12. Wnioskodawcom przy nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
      naliczonego.
    13. Brak jest wydanych pozwoleń na budowę na działkach będących przedmiotem
      interpretacji. Wnioskodawcy nie zamierzają również występować w przyszłości o
      pozwolenie na budowę przed sprzedażą działek. Wniosek taki może być złożony w
      przypadku działki, którą Wnioskodawcy pozostawią w majątku prywatnym.
    14. Wnioskodawcy nie zamierzają występować przed sprzedażą o wyłączenie gruntu z
      produkcji rolnej.
    15. Działki będące przedmiotem interpretacji nie są i nie były oddawane w najem
      dzierżawę lub inną umowę o podobnym charakterze. Wnioskodawcy również nie
      przewidują oddania działek w najem, dzierżawę w przyszłości.
    16. Pytanie nr 16: „czy w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży będą
      Państwo, do momentu sprzedaży, ponosili jakiekolwiek nakłady w celu ich
      uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej,
      kanalizacyjnej, gazowej elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o
      dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu
      gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające
      do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek)? Jeśli tak, to prosimy wskazać jakie
      to są/będą nakłady i przez kogo ponoszone? Informacji należy udzielić odrębnie dla
      każdej działki będącej przedmiotem wniosku oraz odrębnie dla każdego ze
      współwłaścicieli”.
      Państwa odpowiedź:
      Jak wskazano w interpretacji dla wydzielonych działek przygotowano projekty sieci wod.
      -kan. Sieć może być częściowo wykonana w celu doprowadzenia mediów do działki
      mającej pozostać w majątku prywatnym Wnioskodawców. Podobnie planowane jest

      podłączenie tej działki do instalacji energetycznej. Jednak uzbrojenie terenu
      wykraczające poza podłączenie pozostawionej w majątku prywatnym działki nie będzie
      realizowane w stosunku do pozostałych działek.
    17. Wnioskodawcy nie zawarli ani nie zamierzają zawierać przedwstępnych umów
      sprzedaży.
    18. Jak wskazano w pkt 17 Wnioskodawcy nie zamierzają zawierać umów przedwstępnych.
    19. Nie udzielono żadnych pełnomocnictw osobom trzecim do działania w imieniu
      Wnioskodawców w związku z planowaną sprzedażą działek.
    20. Wnioskodawcy nie występowali o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o
      wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Za wyjątkiem działki którą pozostawią w
      majątku nie zamierzają występować z takim wnioskiem.
    21. Tak, dokonano zbycia w roku 2019 sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w (...).
      Lokal zakupiono w roku 2009. Cel zakupu potrzeby prywatne. Wnioskodawcy nie byli
      zobowiązani do zarejestrowania się w związku ze sprzedażą wskazanego mieszkania
      jako podatnicy VAT czynni.

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą działek budowalnych powstałych w wyniku podziału
    zobowiązani nabędą status podatnika a w konsekwencji czy dokonywane transakcje
    sprzedaży będą opodatkowane podatkiem VAT?
    W piśmie z 9 września 2025 r. wskazali Państwo, że: „W przypadku uznania, że sprzedaż
    wskazanych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust 1 pkt 1 przedmiotem zapytania nie jest kwestia opodatkowania vat sprzedaży
    przedmiotowych działek z możliwością skorzystania ze zwolnienia”.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, czynności podjęte przez Zainteresowanych we wskazanej sprawie nie
    wskazują na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, czy też działalność
    angażującą środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców, przez co nie można uznać ich za podatników podatku VAT.
    Na powyższe wskazuje w szczególności długi okres (przeszło 10 – letni) pomiędzy zakupem
    działki a jej podziałem oraz planowanymi sprzedażami, brak włączenia działki do
    działalności gospodarczej, prowadzenia zorganizowanej kampanii reklamowej,
    zaangażowania pośredników itp.
    Sam podział działek nie stanowi przesłanki świadczącej o prowadzeniu przez
    zainteresowanych działalności gospodarczej.
    Podobnie przygotowanie projektu budowy sieci wodociągowej w szczególności biorąc pod
    uwagę planowane przez zainteresowanych samodzielne korzystanie z jednej z
    wydzielonych działek nie będzie przyświadczało o nabyciu przez nich statusu podatnika
    podatku VAT. Czynność ta ma bowiem za zadanie zabezpieczenie możliwości korzystania z
    sieci wodociągowej na działce, która ma pozostać w majątku prywatnym wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Kwestia współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
        wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy
        niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
        budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
        przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prawo własności nieruchomości nabyli
    Państwo będąc w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój wspólności
    majątkowej, niezmieniony żadną umową ani orzeczeniem sądu i nadal tego stanu
    pozostają.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.

    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego

    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek nr (...),
    istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży ww. działek, podjęli Państwo aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania każdego z Państwa za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności

    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    · Wnioskodawcy zakupili do wspólnego majątku (objętego wspólnością majątkową
      małżeńską) niezabudowaną nieruchomość;
    · czynność ta (obejmująca wszystkie działki powstałe w wyniku wydzielenia a będące
      przedmiotem interpretacji) nie była przedmiotem czynności opodatkowanej
      podatkiem od towarów i usług;
    · Wnioskodawcom przy nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
      naliczonego;
    · w roku 2021 dokonano podziału wyżej wymienionej działki na (...) mniejszych działek;
    · przedmiotem wniosku jest sprzedaż działek nr (...);
    · Zainteresowani nie prowadzą a także wcześniej nie prowadzili działalności gospodarczej
      na przedmiotowej działce;
    · Małżonkowie – zarówno wspólnie jak i każdy z nich odrębnie nie jest zarejestrowanym
      podatnikiem podatku od towarów i usług;
    · zakupiony teren wykorzystywany był okresowo na cele prywatne, głównie rekreacyjne
      oraz przetrzymywanie niektórych składników majątkowych na obszarze zabudowań,
      które po podziale znajdują się na działce nr (...). Aktywność tę realizowano do czasu
      pożaru, który zniszczył część zabudowań gospodarskich;
    · z wyjątkiem działki nr (...) działki będące przedmiotem interpretacji nie były
      bezpośrednio wykorzystywane przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę;
    · Żadna z działek objętych wnioskiem nie była wykorzystywana w działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawców;
    · Wnioskodawcy, zarówno wspólnie jak i żaden z nich oddzielnie nigdy nie wykorzystywali
      żadnej ze sprzedawanych działek do prowadzenia działalności gospodarczej jako
      czynni, zarejestrowani podatnicy podatku od towarów i usług;
    · z wyjątkiem działki nr (...) działki były przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia dla
      lokalnego rolnika. Dzięki czemu działki nie uległy wyłączeniu z produkcji rolnej;
    · działki te nie były przedmiotem najmu, dzierżawy bądź innej umowy o podobnym
      charakterze;
    · działki objęte zostały planem zagospodarowania przestrzennego, który został
      ustanowiony przez Gminę bez aktywnego działania zainteresowanych;
    · Zainteresowani zakładają możliwość pozostawienia jednej z działek na własne potrzeby;
    · dodatkowo w roku 2022 zlecili Państwo przygotowanie projektu technicznego oraz
      dokonali zgłoszenia budowy sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do
      wskazanych działek;
    · Zainteresowani nie planują realizacji budowy sieci wodociągowej na sprzedawanych
      działkach pozostawiając tę możliwość potencjalnym nabywcom;
    · Zainteresowani nie prowadzą osobiście ani przez pełnomocnika kampanii reklamowej;

    · nie podejmują również innych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
      angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
      usługodawców;
    · brak jest ustalonych terminów sprzedaży działek. Działki (za wyjątkiem działki którą
      małżonkowie pozostawią we własnym majątku – nie jest jeszcze wybrana konkretna
      działka) będą sprzedawane sukcesywnie wraz z pojawianiem się nowych nabywców;
    · brak jest wydanych pozwoleń na budowę na działkach będących przedmiotem
      interpretacji. Wnioskodawcy nie zamierzają również występować w przyszłości o
      pozwolenie na budowę przed sprzedażą działek;
    · Wnioskodawcy nie zamierzają występować przed sprzedażą o wyłączenie gruntu z
      produkcji rolnej;
    · działki będące przedmiotem interpretacji nie są i nie były oddawane w najem dzierżawę
      lub inną umowę o podobnym charakterze. Wnioskodawcy również nie przewidują
      oddania działek w najem, dzierżawę w przyszłości;
    · dla wydzielonych działek przygotowano projekty sieci wod.-kan.;
    · Wnioskodawcy nie zawarli ani nie zamierzają zawierać przedwstępnych umów
      sprzedaży;
    · nie udzielono żadnych pełnomocnictw osobom trzecim do działania w imieniu
      Wnioskodawców w związku z planowaną sprzedażą działek;
    · Wnioskodawcy nie występowali o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o
      wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej i nie zamierzają występować z takim wnioskiem.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana przez Państwa sprzedaż działek (...)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób
    fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej,
    należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana
    transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek (...), nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest
    przesłanek, aby w związku z tymi transakcjami uznać każdego Państwa za podatnika tego
    podatku.
    Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka każdego z Państwa
    aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż wskazanych we wniosku działek wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej.
    Nie podjęli Państwo aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Nie podjęli Państwo również żadnych czynności zmierzających do
    podniesienia wartości gruntu. Co prawda w roku 2021 dokonano podziału działki na (...)

    mniejszych działek oraz w roku 2022 zlecili Państwo przygotowanie projektu technicznego
    oraz dokonali zgłoszenia budowy sieci wodociągowej doprowadzającej wodę do
    wskazanych działek, jednak nie planują Państwo realizacji budowy sieci wodociągowej na
    sprzedawanych działkach pozostawiając tę możliwość potencjalnym nabywcom. Powyższe
    działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w
    zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, gdyż należy je oceniać w kontekście
    przedstawionej sprawy.
    Jak wynika z treści wniosku, z wyjątkiem działki nr (...) działki będące przedmiotem
    wniosku były przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia dla lokalnego rolnika.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Natomiast art. 710 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas oraz nieodpłatność.
    Zatem należy uznać, że umowa nieodpłatnego udostępniania stanowiła w swojej istocie
    umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia ww. działek nie uzyskiwali
    /nie uzyskują Państwo przysporzenia majątkowego.
    W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie nieruchomości nie stanowiło/nie stanowi
    działalności gospodarczej.
    Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Sprzedaż przez Państwa ww. działek można więc uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działek będą korzystali Państwo z
    przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że
    nie wypełnili Państwo przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie
    wystąpią w roli podatników podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego, transakcja
    zbycia ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a
    tym samym w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    Zatem pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy,
    to nie można uznać, że w związku ze sprzedażą działek (...), będą działali Państwo w
    charakterze podatników, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Przy sprzedaży działek (...) powstałych w wyniku podziału nie będą Państwo działali w
    charakterze podatników, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w związku z powyższym,
    sprzedaż ww. działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.