Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.752.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-04
Teza: Możliwość pomniejszenia przychodu z tytułu prowadzenia
spraw spółki komandytowej o zapłacone składki na
ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
Słowa kluczowe: spółki-spółka komandytowa
ubezpieczenia-ubezpieczenia społeczne
ubezpieczenia-ubezpieczenia zdrowotne
wspólnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 2-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 11 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    możliwości pomniejszenia przychodu z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o
    zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lutego 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan A. A. zamieszkały na ulicy ..., ..., dalej jako Wnioskodawca (dalej również jako
    Wspólnik), niniejszym składa wniosek o pisemną interpretację przepisów prawa
    podatkowego.
    Wnioskodawca, będący komplementariuszem spółki komandytowej, otrzymuje
    wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie umowy. Wynagrodzenie to,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, stanowi przychód z innych źródeł i jest
    opodatkowane na zasadach ogólnych. Dochód ten Wnioskodawca wykazuje w rocznym
    zeznaniu podatkowym i rozlicza według skali podatkowej.
    Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawą o świadczeniach
    opieki zdrowotnej, wspólnik spółki komandytowej jest traktowany jako osoba prowadząca
    pozarolniczą działalność gospodarczą. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia
    społeczne jest zadeklarowana kwota, która nie może być niższa niż 60% prognozowanego
    przeciętnego wynagrodzenia (art. 18 ust. 8 u.s.u.s.). Składka na ubezpieczenie zdrowotne
    jest natomiast ustalana na podstawie przeciętnego wynagrodzenia w sektorze
    przedsiębiorstw z poprzedniego roku (art. 18 ust. 2za u.ś.o.z.). Wynagrodzenie za
    prowadzenie spraw spółki komandytowej nie jest jednak uwzględniane jako podstawa do
    obliczania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.
    Wnioskodawca zastanawia się, czy przysługuje Mu prawo do pomniejszenia przychodu z
    tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o zapłacone przez Niego składki na
    ubezpieczenia społeczne i zdrowotne wynikające z pełnienia funkcji wspólnika spółki
    komandytowej.

## Pytanie

Czy na podstawie opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo odliczyć
    zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne jako koszty uzyskania
    przychodu od przychodu osiągniętego z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej
    na mocy art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zgodnie z zasadą sprawiedliwości podatkowej,
    spójności systemu podatkowego, celem ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych,
    wykładnią celowościową oraz zasadą proporcjonalności, ma możliwość pomniejszenia
    przychodów z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o zapłacone składki na
    ubezpieczenie społeczne i zdrowotne na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., podatnicy mogą odliczyć ubezpieczenie
    społeczne od przychodu, co skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania. Jest to

    zasada, której głównym celem jest obniżenie obciążeń podatkowych i osób prowadzących
    działalność gospodarczą, którzy muszą opłacać składki. Analizując powyższe zagadnienie,
    należy zwrócić uwagę na wykładnię celowościową przepisów, a więc na cel którymi
    kierował się ustawodawca tworząc przepisy. Ustawodawca chciał, aby osoby płacące
    składki ZUS (zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby zatrudnione na podstawie umowy o
    pracę lub umowy zlecenie), miały możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania,
    ponieważ składki te są obowiązkowe i mają na celu zabezpieczenie przyszłości finansowej
    poprzez system ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji celem regulacji było:
    zmniejszenie obciążeń podatkowych, ułatwienie przedsiębiorcom dostosowania się do
    obciążeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, zapewnienia równości
    podatkowej. Warto podkreślić, że odliczenie zapłaconych składek społecznych jest
    możliwe m.in.: z tytułu stosunku pracy oraz w ramach prowadzonej jednoosobowej
    działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca nie widzi różnicy między Jego
    sytuacją, a podatnikiem, który prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, czy
    osobą zatrudnioną na umowie o pracę lub umowę zlecenia. Wnioskodawca zobowiązany
    jest do zapłaty składek z tytułu pełnienia funkcji komplementariusza. Zdaniem
    Wnioskodawcy, Jego sytuacja nie różni się niczym od przywołanych przykładów. Warto
    jeszcze raz podkreślić, że nałożony na Wnioskodawcę obowiązek jest związany z
    zabezpieczeniem finansowym, który został nałożony na Niego przez ustawodawcę.
    Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP, Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym,
    urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Analizowana norma zawiera
    zasadę prawną państwa sprawiedliwości społecznej ze względu na jej nadrzędność
    aksjologiczną w stosunku do innych norm systemu prawnego. Zgodnie z literaturą
    przedmiotu, pojęcie sprawiedliwości jest pojęciem moralnym, a przymiotnik „społeczny”
    kieruje uwagę na konieczność społecznego uzasadnienia działań państwa podjętych w
    stosunku do gospodarki. Tym samym Konstytucja RP stworzyła aksjologiczne podstawy
    obowiązującego porządku prawnego gospodarki, wskazując na sprawiedliwość społeczną
    jako na wartość o zasadniczym znaczeniu dla państwa. Biorąc powyższe pod uwagę,
    zdaniem Skarżącego, jeżeli ustawodawca nałożył na komplementariusza obowiązek
    zapłaty składek społecznych i zdrowotnych, ma również możliwość ich odliczenia od
    przychodu. W podobny sposób działa odliczenie w przypadku osób prowadzących
    jednoosobową działalność gospodarczą oraz osób zatrudnionych na umowie o pracę lub
    umowie zlecenie.
    W przepisach nie ma wprost wskazanego zakazu odliczenia składki zdrowotnej.
    Ustawodawca wskazał, że odliczenia nie możemy dokonać w trzech sytuacjach. Po
    pierwsze podatnik, który rozlicza się na skali podatkowej, nie ma prawa do pomniejszenia
    dochodu o zapłaconą składkę zdrowotną. Po drugie podatnik, który rozlicza się za pomocą
    podatku liniowego może odliczyć zapłaconą składkę zdrowotną tylko do limitu
    wskazanego przez ustawodawcę. Po trzecie osoba, która rozlicza się w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych może odliczyć połowę zapłaconych składek na
    ubezpieczenie zdrowotne. W przepisach nie ma wymienionego wprost zakazu odliczenia
    składki zdrowotnej od wynagrodzenia, jakie otrzymuje komplementariusz za prowadzenie
    spraw spółki. Zgodnie z zasadą legalizmu, wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej
    Polskiej, organy mogą działać jedynie na podstawie i w granicach prawa. Z zasady
    legalizmu wywodzi się również zasada, „co nie jest zabronione przez prawo, jest
    dozwolone”. Zgodnie z tą zasadą, jeżeli w przepisach prawa nie ma wyraźnego zakazu, to
    działanie w danej sprawie może zostać uznane za dozwolone. W kontekście prawa
    podatkowego oznacza to, że jeżeli dany sposób odliczenia lub działania podatkowego nie
    jest wyraźnie zabroniony przez przepisy prawa, to można go stosować, pod warunkiem, że
    jest on zgodny z ogólnymi warunkami.
    Zdaniem Wnioskodawcy, cel ten jest zachowany w przedstawionym stanie faktycznym.
    Dodatkowo należy podkreślić, że organ nie może rozszerzać treści przepisów.

    Zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej, wątpliwości przepisów prawa podatkowego
    rozstrzyga się na korzyść podatnika. Analizowana zasada będzie miała zastosowanie jeżeli
    istnieją wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Zasada in dubio pro
    tributario znajduje zastosowanie wtedy, gdy interpretacja przepisów prawa przy
    zastosowaniu wszystkich jej kontekstów (językowego, systemowego oraz funkcjonalnego)
    nie daje zadowalających rezultatów, a zatem istnieją niedające się usunąć wątpliwości co
    do treści przepisów. Wymóg wykładni in favorem libertatis w prawie podatkowym polega
    na pierwszeństwie wykładni językowej przepisów prawa. W konsekwencji organ, biorąc
    pod uwagę całą treść przepisów, powinien kierować się wykładnią ścisłą, korzystną dla
    podatnika. Oczywiście wykładnia powinna odbyć się w granicach tekstu prawnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli przepis wprost nie wskazuje, że podatnik nie może odliczyć
    składki zdrowotnej od przychodów z innych źródeł, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby
    mógł dokonywać odliczenia.
    Na koniec warto podkreślić, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o
    podatku od towarów i usług (dalej jako u.p.t.u.), przez świadczenie o którym mowa w art. 5
    ust. 1. pkt 1 u.p.t.u. rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która nie stanowi
    dostawy towarów. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie niebędące
    dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Biorąc powyższe pod uwagę,
    wynagrodzenie komplementariusza za prowadzenie spraw spółki komandytowej będzie
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Powyższe twierdzenie zostało
    potwierdzone w interpretacji ogólnej z dnia 1 lipca 2015 roku o sygn.: PT8.8101.280.2015
    TKE. Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek opodatkowania wynagrodzenia podatkiem od
    towarów i usług, przemawia za tym, że od takie wynagrodzenie może być pomniejszone o
    zapłacone składki społeczne i zdrowotne. Wiąże się to z uzasadnieniem interpretacji
    ogólnej. Minister finansów podkreślił, że w analizowanej sprawie wspólnik świadczy na
    rzecz spółki usługę, usługa jest świadczona za wynagrodzeniem oraz istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 18 ze zm.), mającym zastosowanie do spółki komandytowej, w związku z art.
    103 Kodeksu spółek handlowych:
      Za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia.
    Jednakże w myśl art. 37 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że:
      Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie, jeżeli umowa spółki nie stanowi
      inaczej.
    Umowa spółki może zatem stanowić inaczej i wówczas mają zastosowanie postanowienia
    zawarte w tej umowie. Tym samym, przepisy Kodeksu spółek handlowych dopuszczają
    możliwość wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki, jeśli zostanie to
    uregulowane w umowie spółki.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan komplementariuszem spółki komandytowej.
    Otrzymuje Pan wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie umowy.
    Wynagrodzenie to, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, stanowi przychód z innych źródeł i jest opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawą o świadczeniach
    opieki zdrowotnej wspólnik spółki komandytowej jest traktowany jako osoba prowadząca
    pozarolniczą działalność gospodarczą. Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki

    komandytowej nie jest jednak uwzględniane jako podstawa do obliczania składek na
    ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo pomniejszenia przychodu z
    tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowej o zapłacone składki na ubezpieczenie
    społeczne i zdrowotne.
    Przechodząc na grunt podatkowy wskazuję, że na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów są inne źródła.
    Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Zgodnie z art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy:
      1) w przypadku podatników, których dochody nie przekroczą kwoty stanowiącej
      górnej granicy pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 - kwota zmniejszająca
      podatek, o której mowa w ust. 1, wynosi 525 zł 12 gr rocznie;
      2) w przypadku podatników, których dochody przekroczą kwotę stanowiącą górną
      granicę pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 - zaliczki nie pomniejsza się o
      kwotę zmniejszającą podatek, o której mowa w pkt 1.
    Na mocy art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, zwana dalej: „ustawą Polski Ład”) od 1
    stycznia 2022 r. uchylony jest art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    dotyczący możliwości odliczenia od podatku dochodowego składek na ubezpieczenie
    zdrowotne.
    Z możliwości uwzględnienia zapłaconych składek zdrowotnych przy ustalaniu wysokości
    podatku dochodowego mogą skorzystać osoby prowadzące działalność gospodarczą
    opodatkowaną:
    – 19% podatkiem liniowym,
    – ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,
    – kartą podatkową.
    Wysokość zapłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne ustala się na podstawie
    dokumentów potwierdzających ich poniesienie.

    Wprowadzone od 1 stycznia 2022 r. rozwiązanie w zakresie rozliczania składek na
    ubezpieczenie zdrowotne, nie ma zastosowania do dochodów z wynagrodzenia
    otrzymywanego za prowadzenie spraw spółki komandytowej opodatkowanego według
    skali podatkowej. Zatem, podatnicy Ci nie mają możliwości pomniejszenia dochodu
    (przychodu) o zapłacone składki na ubezpieczenie zdrowotne.
    Ponieważ ustawą Polski Ład został uchylony art. 27b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie może Pan pomniejszyć przychodu za prowadzenie spraw spółki
    komandytowej, który stanowi przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) o opłaconą składkę na
    ubezpieczenie zdrowotne.
    Ponadto wskazuję, że art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o którym mowa w Pana pytaniu, nie odnosi się do składek na ubezpieczenie
    zdrowotne podatnika.
    W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do możliwości pomniejszenia przychodu o składkę na
    ubezpieczenie społeczne, o której mowa we wniosku, zauważam, że zgodnie z art. 26 ust.
    1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot składek
      określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych:
      a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia
        emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim
        współpracujących,
      b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w
        przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w
        części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego
        opodatkowaniu
      – odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 26 ust. 13a tej ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalają na odliczenie
    zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne, bezpośrednio na
    własne ubezpieczenia społeczne podatnika oraz osób z nim współpracujących bez
    wskazania, że odliczenie należy powiązać z przychodami ze źródła, z którym związany był
    obowiązek ich opłacenia.
    W przypadku, gdy wspólnik spółki komandytowej będącej podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, który opłacił składki na ubezpieczenie społeczne w roku
    podatkowym, uzyska dochody opodatkowane zgodnie z art. 27 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych kwoty zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne
    z tego tytułu w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych może odliczyć
    od tych dochodów lub przychodów. Odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne

    następuje na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zatem, może Pan pomniejszyć przychód osiągnięty z tytułu prowadzenia spraw spółki
    komandytowej o opłaconą składkę na ubezpieczenie społeczne, o której mowa we
    wniosku, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do zasady in dubio pro tributario – zawartej w art. 2a Ordynacji
    podatkowej – na którą powołuje się Pan we własnym stanowisku, stwierdzić należy, że nie
    może być ona rozumiana w ten sposób, że w przypadku wątpliwości interpretacyjnych
    organy podatkowe są zobowiązane zawsze przyjąć punkt widzenia podatnika. Zasada ta
    bowiem ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy wykładnia przepisu prawa nie daje
    zadowalających rezultatów. W analizowanym przypadku znaczenie przepisów
    znajdujących w nim zastosowanie jest jasne, niebudzące wątpliwości i wynikające z ich
    literalnego brzmienia. Dlatego też wskazana zasada w rozpatrywanej sprawie nie może
    znaleźć zastosowania. W przepisie art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa chodzi o
    wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz że podatnik nie może
    oczekiwać, aby ww. artykuł był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni
    przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla niego konsekwencje mniej korzystne
    niż zakładał.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne
    kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały
    rozpatrzone w tej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.