Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.723.2024.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: W przypadku wystąpienia dodatniej różnicy pomiędzy określoną ceną nabycia, a określoną na dzień zakupu wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład ZCP, różnica ta stanowi wartość początkową wartości firmy od której Nabywca będzie uprawniony dokonywać odpisów amortyzacyjnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wartość-wartość firmy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Wartości niematerialne i prawne-Wartość firmy powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 17 lutego 2025 r. (wpływ 17 i 24 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A sp. z o. o. (dalej: „Zbywca”, „A"), z kolei zainteresowanym jest B sp. z
    o. o. („Nabywca”, „B”), dalej łącznie: „Strony”. Zarówno Zbywca jak i Nabywca są Polskimi
    rezydentami i podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych oraz są podmiotami
    powiązanymi w rozumieniu przepisów o cenach transferowych. Ponadto, na moment
    dokonania planowanej transakcji, zarówno Nabywca jak i Zbywca będą czynnymi
    podatnikami podatku VAT.
    A, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, prowadzi działalność X (dalej: „X”). W
    ramach tego „filaru” działalności, Zbywca wykonuje m.in. (...) na zlecenie podmiotu
    powiązanego z siedzibą w Niemczech (...).
    W Spółce obowiązuje schemat organizacyjny, w ramach którego „dział” X został
    wyodrębniony jako odrębna jednostka organizacyjna (na mocy dokumentu: „schemat
    organizacyjny A). Ze schematu wynika, że zakres działalności X, obejmuje:
      - produkcję (...),
      - informowanie (...),
      - wyjaśnianie (...),
      - składanie zamówień (...),
      - wyposażanie (...),
      - prowadzenie szkoleń (...).
    Zbywający, w ramach wydziału X zatrudnia (...) pracowników w ramach umowy o pracę (...
    osoby wykonują prace biurowe, związane z X, pozostałe osoby wykonują czynności ...) oraz
    osobę na stanowisku kierowniczym, odpowiedzialną za cały dział X.
    Z uwagi na specyfikę działalności X, Zbywający posiada szereg środków trwałych i
    wyposażenia, ściśle (i wyłącznie) związanych z działalnością X (jednocześnie Zbywający
    prowadzi wewnętrzną ewidencję wyposażenia i środków trwałych, przypisanych do działu
    X). Do środków trwałych związanych z działalnością X należy m.in. (...).
    X dokonuje zamówień na niezbędne surowce i materiały niezbędne do realizacji zleceń za
    pośrednictwem Zbywającego. Surowce i materiały nabywane są od stałych dostawców
    (przy czym Zbywający nie zawarł z tymi podmiotami umów na stałą współpracę).
    Działalność X wykonywana jest w najmowanym (od podmiotu niepowiązanego) lokalu.

    Zbywca prowadzi wewnętrzną ewidencję kosztów i przychodów związanych wyłącznie z
    działalnością X (taka ewidencja jest prowadzona dla każdego działu wewnętrznego
    Zbywcy).
    Strony planują zawarcie umowy sprzedaży (dalej: „Transakcja”), na podstawie której
    Zbywca zbędzie na rzecz Nabywcy cały filar działalności X, tj. wszystkie składniki
    majątkowe i niemajątkowe związane z działalnością X oraz Pracownicy Spółki przypisani
    do działu X, w tym zobowiązania wynikające ze stosunku pracy (dalej łącznie nazywane:
    „filar działalności X”), zostaną przeniesione na B. Żaden składnik majątku, związany z
    działalnością X nie zostanie wyłączony z przeniesienia. Po zbyciu X na rzecz B, zamówienia
    od dotychczasowych dostawców zakupy realizować będzie Nabywca. Poza powyższym,
    przeniesione zostaną również zobowiązania wynikające z „otwartych” zamówień (tj.
    zamówień złożonych przez Zbywcę, a niezrealizowanych przed opisywaną transakcją).
    Na Nabywcę - w związku z planowaną transakcją - przeniesione zostaną (poza ww.
    składnikami i umowami o pracę):
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu lokalu, w którym wykonywana jest
      działalność X;
    - cała dokumentacja związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w ramach X,
    - wszelkie regulaminy i instrukcje obowiązujące w X;
    - prawa do baz danych klientów, dostawców i usługodawców wraz z powiązaną
      wiedzą i informacjami posiadanymi przez Zbywcę dotyczącymi relacji handlowych
      oraz know-how;
    - przysługujące Zbywcy roszczenia, wynikające z dotychczasowych zamówień u
      dostawców;
    - inne aktywa materialne lub niematerialne bezpośrednio związane z X i nienależące
      do żadnej z powyższych kategorii;
    - zapasy magazynowe związane z działalnością X;
    - wszelkie istniejące roszczenia wobec dostawców i klientów związane z jakąkolwiek
      dostawą dokonaną przed Transakcją (w tym, wynikające z „otwartych zamówień”).
    Należy wskazać, iż na Nabywcę w związku z Transakcją nie zostaną przeniesione:
      1. zobowiązania publicznoprawne oraz rezerwy księgowe, Zbywcy związane z X i
        powstałe przed datą Transakcji;
      2. księgi rachunkowe i podatkowe Zbywcy;
      3. umowa o prowadzenie rachunku bankowego Zbywcy oraz środki pieniężne
        zgromadzone na tym rachunku;
      4. polisa ubezpieczeniowa Zbywcy
      5. firma (nazwa) Zbywcy.
    Wszelkie aktywa, zobowiązania, należności oraz prawa i obowiązki wynikające z wszelkich
    umów związane z działalnością inną niż działalność X. Mając powyższe na uwadze,
    Nabywca będzie kontynuował działalność X przy wykorzystaniu od pierwszego dnia po
    Transakcji tego samego zespołu składników materialnych i niematerialnych oraz
    pracowników Zbywcy, bez konieczności angażowania jakichkolwiek dodatkowych
    składników majątkowych w tym samym lokalu (podnajętym przez Zbywcę).
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku, X działa jako wyodrębniona jednostka u Zbywcy,
    wykonująca czynności i pełniąca zadania charakteryzujące się odmienną specyfiką od
    pozostałej działalności Zbywcy i możliwa jest do odseparowania bez szkody dla
    kontynuacji działalności pozostającej u Zbywcy. Głównym przedmiotem działalności

    Zbywcy jest sprzedaż (...). Na dzień przygotowywania wniosku (... 2024 roku) ilość
    wszystkich pracowników Zbywcy (w tym pracowników X) to (...) osoby.
    Wartość rynkowa filaru X odpowiadająca cenie sprzedaży będzie wyższa od sumy
    rynkowej poszczególnych składników majątkowych.
    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania organu wskazali Państwo:
    1. Czy na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji sprzedaży, składniki majątkowe
    działu „X” będą stanowiły zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym
    zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania?
    Odpowiedź: W ocenie Wnioskodawcy, na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji
    sprzedaży, składniki majątkowe działu „X” będą stanowiły zespół składników materialnych
    i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    2. Czy na dzień poprzedzający transakcję sprzedaży, dział „X” będzie finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy? - czy poprzez ewidencję zdarzeń
    gospodarczych w przedsiębiorstwie Zbywcy możliwe będzie przyporządkowanie
    należności i zobowiązań do działu „X”?
    Odpowiedź: Tak, na dzień poprzedzający transakcję sprzedaży, dział „X” będzie finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy. Poprzez ewidencję zdarzeń
    gospodarczych w przedsiębiorstwie Zbywcy możliwe będzie przyporządkowanie
    należności i zobowiązań do działu „X”.
    3. Czy w ramach opisanej we wniosku transakcji nastąpi przejście pracowników w trybie
        1art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze
    zm.)?
    Odpowiedź: Tak, w ramach opisanej we wniosku transakcji nastąpi przejście pracowników
            1w trybie art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1465 ze zm.)
    4. Czy Nabywca będzie wykorzystywał nabyte składniki majątku do działalności
    opodatkowanej VAT?
    Odpowiedź: Tak, Nabywca będzie wykorzystywał nabyte składniki majątku do działalności
    opodatkowanej VAT.
    5. Czy długi funkcjonalne związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Zbywcy
    zostały uwzględnione w cenie nabycia filaru X?
    Odpowiedź: Tak, długi funkcjonalne związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
    Zbywcy zostały uwzględnione w cenie nabycia filaru X.
    Pytania
    1) Czy w przypadku powstania dodatniej wartość firmy w rozumieniu art. 16b ust. 2
      pkt 2 lit. a ustawy o CIT na transakcji zbycia przez A na rzecz B całego filaru
      działalności X, Nabywca będzie uprawiony do amortyzacji takiej wartości firmy w
      oparciu o jej wartość początkową ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT?
    2) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca, to czy różnica pomiędzy ceną
      zapłaconą przez Nabywcę a wartością rynkową wszystkich składników
      majątkowych będzie stanowić dla Nabywcy koszt uzyskania przychodów
      jednorazowo w miesiącu nabycia filaru działalności X?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Ad 1.
    Przedstawiona w zdarzeniu przyszłym transakcja zbycia przez A na rzecz B całego filaru
    działalności X, stanowić będzie zbycie (a dla B odpowiednio nabycie) zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, a w konsekwencji jeżeli w
    wyniku nabycia całego filaru X przez Nabywcę od Zbywcy, powstanie wartość firmy w
    rozumieniu art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, Nabywca będzie uprawiona do
    amortyzacji nabytej wartości firmy w oparciu o jej wartość początkową ustaloną zgodnie z
    art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie do pytania nr 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy CIT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie
    się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Analogiczna definicja została sformułowana w ustawie o podatku od towarów i usług, w
    art. 2 pkt 27e Ustawy VAT, zgodnie z którym, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zarówno na gruncie VAT jak i CIT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej:
    „ZCP”) rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Podobnie jak w przypadku przedsiębiorstwa, samo organizacyjne i finansowe
    wyodrębnienie musi istnieć już w ramach istniejącego przedsiębiorstwa (u zbywcy). Nie
    jest zatem wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u
    nabywcy. Istotne jest to, czy zespół składników majątkowych mógłby stanowić
    samodzielnie działające przedsiębiorstwo - dotyczy to momentu, w którym zespół takich
    składników zbyto. Przyjmuje się, że wyodrębnienie musi zachodzić na trzech
    płaszczyznach:
    1) organizacyjnej (najczęściej oznacza to, że istnieje jakaś struktura organizacyjna, jak
      dział, oddział, wydział),
    2) finansowej i rachunkowej (nie chodzi tu o osobne konta bankowe czy źródła
      finansowania, jak linia kredytowa; wystarczające jest prowadzenie ewidencji
      zdarzeń gospodarczych, na podstawie której możliwe jest przyporządkowanie
      przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa),
    3) funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Abstrahując od powyższego, warunkiem uznania zespołu składników za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa jest zdolność majątku lub jego części do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej.
    1. Wydzielenie organizacyjne.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podmiotu jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym organizacyjne wyodrębnienie może być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub
    innego aktu o podobnym charakterze. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień
    skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza

    to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.),
    które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie
    organizacyjne. Jednocześnie podkreśla się, że ten - wydzielony organizacyjnie „filar”
    działalności, powołany jest do realizacji ściśle określonych celów w całym
    przedsiębiorstwie.
    Taką argumentację podzielają również sądy administracyjne. Wskazać tutaj można
    przykładowo wyrok WSA w Gdańsku z 21 listopada 2012 r. (sygn. I SA/Gd 971/12), w
    którym sąd stwierdził, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część
    przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być
    dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe
    i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego
    przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. W
    wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2012 r. (sygn. III SA/Wa 2836/11) sąd uznał, że:
    „wyodrębnienie organizacyjne nie musi mieć sformalizowanego charakteru, ani też nie
    może być uznawane za decydujące dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
    Wyodrębnienie organizacyjne może przy tym wynikać ze statutu, regulaminu, zarządzenia
    lub innego aktu o podobnym charakterze, ale jak podkreślają organy podatkowe w
    wydawanych interpretacjach, może mieć również charakter faktyczny.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w strukturze Zbywcy „dział” X został
    wyodrębniony jako odrębna jednostka organizacyjna (na mocy dokumentu: „schemat
    organizacyjny A). Ze schematu wynika, że zakres działalności X, obejmuje:
      - produkcję (...),
      - informowanie (...),
      - wyjaśnianie (...),
      - składanie zamówień (...),
      - wyposażanie (...),
      - prowadzenie szkoleń (...).
    2. Wyodrębnienie funkcjonalne.
    Aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie, powinna być odpowiednio wyodrębniona na płaszczyźnie
    funkcjonalnej. Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność
    (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako
    samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego
    przedsiębiorstwa.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    W zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego dla uznania danego zespołu składników za ZCP,
    przyjmuje się, że składniki te muszą pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach
    w taki sposób, że należy je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół
    składników powiązanych funkcjonalnie, nie zaś zespół przypadkowych elementów, których
    jedyną cechą jest to, że stanowią własność jednego podmiotu. Warunek wyodrębnienia
    funkcjonalnego spełniony będzie dla zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    w tym zobowiązań, który:
      (1) stanowi zespół spełniający określone funkcje w przedsiębiorstwie, a nie zbiór
        niepowiązanych ze sobą elementów oraz

      (2) jest przeznaczony do samodzielnej realizacji określonych zadań gospodarczych oraz
      (3) posiada składniki majątkowe niezbędne do kontynuowania działalności w ramach
        odrębnego przedsiębiorstwa.
      (4) posiada przypisane do ZCP zobowiązania, które „przejdą” na nabywcę.
    W strukturze Zbywcy X jest wydzielone strukturalnie i pełni z góry, ściśle określone cele
    (szerzej Część wyposażenia i środków trwałych Spółki, jest ściśle związana z działalnością
    X). Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, z uwagi na specyfikę działalności X,
    Zbywający posiada szereg środków trwałych i wyposażenia, ściśle (i wyłącznie) związanych
    z działalnością X (jednocześnie Zbywający prowadzi wewnętrzną ewidencję wyposażenia i
    środków trwałych, przypisanych do działu X). Do środków trwałych związanych z
    działalnością X należy m.in. (...).
    Ponadto, w ramach działalności X zatrudnieni są pracownicy, którzy realizują zadania
    ściśle związane z tym „pionem” działalności Spółki, tj.: Pracownicy biurowi (obsługa biura
    X) oraz pracownicy (...).
    W zdarzeniu przyszłym również podkreślono, że X dokonuje zamówień na niezbędne
    surowce i materiały niezbędne do realizacji zleceń za pośrednictwem Zbywającego.
    Surowce i materiały nabywane są od stałych dostawców (przy czym Zbywający nie zawarł z
    tymi podmiotami umów na stałą współpracę).
    Żaden składnik majątku, związany z działalnością X nie zostanie wyłączony z przeniesienia.
    Po zbyciu X na rzecz B, zamówienia od dotychczasowych dostawców zakupy realizować
    będzie Nabywca. W zależności od tego, w którym momencie nastąpi przeniesienie X do B,
    może nastąpić przeniesienie zobowiązań wynikających z „otwartych” zamówień, tj.
    zamówień złożonych przez Zbywcę, a niezrealizowanych przed opisywaną transakcją.
    Powyższe uzależnione jest od tego, czy dostawcy zrealizują zamówienia złożone jeszcze
    przez Zbywcę przed opisywaną transakcją.
    Na Nabywcę - w związku z planowaną transakcją - przeniesione zostaną (poza ww.
    składnikami i umowami o pracę):
      - prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu lokalu, w którym wykonywana jest
        działalność X;
      - cała dokumentacja związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w
        ramach X,
      - wszelkie regulaminy i instrukcje obowiązujące w X;
      - prawa do baz danych klientów, dostawców i usługodawców wraz z powiązaną
        wiedzą i informacjami posiadanymi przez Zbywcę dotyczącymi relacji
        handlowych oraz know-how;
      - przysługujące Zbywcy roszczenia, wynikające z dotychczasowych zamówień u
        dostawców;
      - inne aktywa materialne lub niematerialne bezpośrednio związane z X i
        nienależące do żadnej z powyższych kategorii;
      - zapasy magazynowe związane z działalnością X;
      - wszelkie istniejące roszczenia wobec dostawców i klientów związane z
        jakąkolwiek dostawą dokonaną przed Transakcją.
    3. Wyodrębnienie finansowe.
    Wyodrębnienie finansowe oznacza przede wszystkim możliwość alokacji przychodów i
    kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    przy tym samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią
    ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów

    oraz należności i zobowiązań do ZCP (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 24 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.591.2017.2.ABI).
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Zbywca prowadzi wewnętrzną
    ewidencję przychodowo-kosztową dla X (a także dla innych wewnętrznych jednostek).
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona w zdarzeniu przyszłym
    transakcja zbycia przez A na rzecz B całego filaru działalności X, stanowić będzie zbycie (a
    dla B odpowiednio nabycie) zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a
    pkt 4 Ustawy CIT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT amortyzacji podlega
    również, niezależnie od przewidywanego okresu używania, wartość firmy, jeżeli wartość ta
    powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze
    kupna. Z kolei w myśl art. 16c pkt 4 ustawy o CIT amortyzacji nie podlega wartość firmy,
    jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy o
    CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, spełnione są warunki do tego, aby Nabywca mógł amortyzować
    wartość firmy. Po pierwsze, nabędzie ona zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co
    zostało już uzasadnione powyżej, po drugie, transakcja stanowić będzie umowę sprzedaży.
    Wartość początkowa firmy została określona w art. 16g ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym wartość początkową firmy stanowi m.in. dodatnia różnica między ceną nabycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części a wartością rynkową składników
    majątkowych wchodzących w skład kupionego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
    części z dnia kupna.
    Reasumując, jeżeli w związku z zakupem działu X, wystąpi dodatnia różnica między ceną
    nabycia zorganizowanej części a wartością rynkową składników majątkowych
    wchodzących w skład kupionego ZCP z dnia kupna, wówczas Nabywca będzie uprawniony
    do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości firmy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o CIT należy posłużyć się
                      1 definicją sformułowaną w art. 55ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W rozumieniu powyższych regulacji prawnych, aby określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    spełniać powinien następujące warunki:
      - musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
        zobowiązań,
      - zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
      - składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań
        gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne),
      - zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące
        wskazane zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych
    przypisywanych przedsiębiorstwu. Zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu
    powyższego przepisu, powinna więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane
    przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i
    materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu
    przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do
    funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto,
                      1powołany powyżej przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest
    „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu
    powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Zatem nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona
    odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego
    funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem,
    samo nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia
    organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i
    zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień
    skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza
    to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.),
    które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie
    organizacyjne.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie
    się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do
    niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to
    jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność
                                                  1zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu wspomnianych już art. 55 i 55
    2 Kodeks cywilny.
    Reasumując, aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa (zgodnie z definicją zawartą
    w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT), musi odznaczać się pełną odrębnością organizacyjną i
    finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej
    potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w pytaniu nr 1
    dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku powstania dodatniej wartość firmy w
    rozumieniu art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT na transakcji zbycia przez A na rzecz B
    całego filaru działalności X, Nabywca będzie uprawiony do amortyzacji takiej wartości
    firmy w oparciu o jej wartość początkową ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.
    Aby odpowiedzieć na zadane pytanie w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zbywany
    dział X stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich
    jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną

    jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z
    omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa jego zorganizowanej części i
    ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tym przedsiębiorstwem
    do tej jego części. Przy ocenie czy zbywane składniki należy traktować jako zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, należy także uwzględnić m.in. faktyczną możliwość
    kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, że zespół składników materialnych i
    niematerialnych tworzący filar X stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, ponieważ będzie odznaczać się odrębnością
    organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w
    obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m (...).
    Natomiast, zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w
      wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze kupna.
    W świetle art. 16c pkt 4 ustawy o CIT:
      Amortyzacji nie podlega wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż
      określony w art. 16b ust. 2 pkt 2 i 2a.
    Na podstawie art. 16g ust. 2 ustawy o CIT:
      Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia
      przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo
      nominalną wartością wydanych udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny a
      wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego,
      przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki albo spółki
      niebędącej osobą prawną przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
      odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do
      spółki albo spółki niebędącej osobą prawną.
    Stosownie do postanowień art. 16g ust. 3 ustawy o CIT:

      Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    Zgodnie z art. 4a pkt 2 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie mowa o składnikach majątkowych - oznacza to aktywa w
      rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie
      związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały
      uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.
    Norma powołanego przepisu art. 16g ust. 2 ustawy o CIT znajduje wprost przełożenie na
    treść art. 16g ust. 10 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania
      przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową
      nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:
      1) suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy,
      ustalonej zgodnie z ust. 2 lub
      2) różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
      ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących
      środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku
      niewystąpienia dodatniej wartości firmy.
    Z treści art. 16b ust. 2 pkt 2 oraz art. 16c pkt 4 ustawy o CIT, wynika zamknięty katalog
    przypadków, które uprawniają do podatkowej amortyzacji wartości firmy. Jak wynika z
    powołanych wyżej przepisów, prawo do amortyzacji wartości firmy przysługuje
    podatnikowi m.in. wówczas, gdy nabywa on zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    drodze kupna.
    Szczególną kategorią wartości niematerialnych i prawnych jest wartość firmy. Wartość
    firmy stanowi różnicę pomiędzy ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
    części a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład tego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
    Tak zwana wartość firmy, jest pojęciem, którym określa się część wartości
    przedsiębiorstwa wynikającą z jego pozycji rynkowej (renomy, klienteli, położenia,
    zdolności do generowania zysków). Wartość firmy ma charakter ściśle indywidualny,
    podlegający odrębnej wycenie w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa z osobna.
    Powstaje ona w toku działalności przedsiębiorstwa i stanowi swego rodzaju odbicie tego,
    co nie znajduje odzwierciedlenia w jego księgach handlowych. Dlatego nie figuruje w
    księgach handlowych pierwotnego właściciela przedsiębiorstwa, a podlega ujawnieniu
    dopiero w księgach jego nabywcy.
    Z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego wartość firmy ma znaczenie dwojakie.
    Po pierwsze, ustalenie dodatniej wartości firmy decyduje o łącznej wartości początkowej
    nabytych w ramach przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Po drugie, wartość firmy, jako wartość
    niematerialna i prawna, podlega amortyzacji podatkowej w przypadku nabycia
    przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa m.in. w drodze kupna.

    W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że istotne jest odróżnienie wartości firmy w
    rozumieniu podatkowym od wartości firmy w rozumieniu ekonomicznym.
    Wartość początkowa firmy w znaczeniu podatkowym jest wartością, która wynika z
    zastosowania algorytmu przewidzianego przepisami prawa podatkowego. Jako taka, jest
    ona obiektywna i niezależna od stron transakcji, której przedmiotem jest
    przedsiębiorstwo. Jeżeli przy nabyciu (zakupie) przedsiębiorstwa powstanie nadwyżka
    ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład
    nabywanego przedsiębiorstwa, to wówczas wystąpi dodatnia wartość początkowa firmy,
    którą nabywca poprzez odpisy amortyzacyjne może rozliczyć jako koszty podatkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że Strony planują zawarcie umowy sprzedaży na podstawie której
    Zbywca zbędzie na rzecz Nabywcy cały filar działalności X, tj. wszystkie składniki
    majątkowe i niemajątkowe związane z działalnością X oraz Pracownicy Spółki przypisani
    do działu X, w tym zobowiązania wynikające ze stosunku pracy zostaną przeniesione na B.
    Wartość rynkowa filaru X odpowiadająca cenie sprzedaży będzie wyższa od sumy
    rynkowej poszczególnych składników majątkowych. Długi funkcjonalne związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej Zbywcy zostały uwzględnione w cenie nabycia
    filaru X.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić
    należy, że w przypadku wystąpienia dodatniej różnicy pomiędzy określoną ceną nabycia, a
    określoną na dzień zakupu wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w
    skład ZCP, różnica ta stanowi wartość początkową wartości firmy od której Nabywca
    będzie uprawniony dokonywać odpisów amortyzacyjnych.
    Należy zauważyć, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wartość rynkowa składników
    majątkowych wchodzących w skład ZCP nie podlega pomniejszeniu o wartość przejętych
    przez Nabywcę zobowiązań wchodzących w skład ZCP, bowiem jak Państwo wskazali,
    długi funkcjonalne związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Zbywcy zostały
    uwzględnione w cenie nabycia filaru X.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe,
    odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 stało się bezzasadne, gdyż
    pytanie nr 2 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w
    przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane/wydano odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.