Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-173/15/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-11
Teza: skutki podatkowe nabycia spadku po matce
Słowa kluczowe: podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek; zwrot-zwrot wkładów
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 października 2015 r. (data wpływu do Organu – 13 października 2015 r.), uzupełnionym 17 grudnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku po matce:

*   w części dotyczącej opodatkowania zwrotu udziału we wkładzie mieszkaniowym -**jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej przedawnienia zobowiązania podatkowego -**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2015 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku po matce.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 15 lipca 2008 r. zmarła B.M.W. będąca członkiem spółdzielni mieszkaniowej. W chwili śmierci B.M.W. posiadała lokal mieszkalny na warunkach lokatorskiego prawa do lokalu.

Postanowieniem Sądu z 30 września 2009 r. spadek po zmarłej B.M.W. na podstawie ustawy nabyły dzieci: Wnioskodawczyni, M.K., Ma. K. i A.K. po 1/4 każde z nich.

Spółdzielnia otrzymała postanowienie Sądu o nabyciu spadku po ww. zmarłej, na podstawie którego spółdzielnia sporządziła stosowne zaświadczenie o wysokości wkładu mieszkaniowego według wartości księgowej na dzień zgonu byłego członka, w celu rozliczenia się z podatku od nabytych praw w urzędzie skarbowym.

Wnioskodawczyni oraz jej bracia: M.K., Ma.K. i A.K. jako osoby uprawnione nie skorzystali z prawa nabycia lokalu na zasadach lokatorskiego prawa do lokalu. Pismem z 27 kwietnia 2015 r. Wnioskodawczyni oraz pismem z 5 czerwca 2015 r. jej brat M.K. zwrócili się do zarządu spółdzielni mieszkaniowej z prośbą o wypłatę rozliczonego wkładu mieszkaniowego dotyczącego ww. lokalu.

Spółdzielnia ustaliła wartość wkładu mieszkaniowego na podstawie wyceny rzeczoznawcy, a następnie dokonała rozliczenia wkładu mieszkaniowego ze spadkobiercami po zmarłej B.M.W. wypłacając stosowne kwoty (należne części) w kasie spółdzielni – po potrąceniu zaległości mieszkaniowych – kolejno dla Wnioskodawczyni 2 kwietnia 2015 r. w kwocie 10.912,78 zł, dla brata Wnioskodawczyni A.K. 4 maja 2015 r. w kwocie 10.912,78 zł, dla brata Wnioskodawczyni M.K. 11 czerwca 2015 r. w kwocie 7.427,80 zł tj. po potrąceniu zobowiązań z tytułu zaległych alimentów i dla brata Wnioskodawczyni Ma.K. w miesiącu lipcu 2015 r. w kwocie 10.912,78 złotych (Wnioskodawczym nie jest w stanie wskazać konkretnej daty z uwagi na brak kontaktu z bratem).

Następnie spółdzielnia mieszkaniowa wystawiła PIT-8C na każdego ze spadkobierców ustalając wysokość przychodu na podstawie wyceny rzeczoznawcy, nie uwzględniając jednocześnie żadnych odliczeń.

Ustalona kwota jako zwrot wierzytelności z tytułu wkładu mieszkaniowego została wykazana w pozycji 25 części D PIT-8C.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że postanowienie Sądu o nabyciu spadku po matce B.M.W. uprawomocniło się 19 listopada 2009 r. Wnioskodawczyni nie składała do właściwego urzędu skarbowego zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych oraz nie składała zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy prawo do udziału w prawie do wkładu mieszkaniowego, jeżeli zostało nabyte na podstawie dziedziczenia ustawowego spadku po zmarłej 15 lipca 2008 r., to wypłata dokonana przez Spółdzielnię Mieszkaniową z tytułu zwrotu w roku 2015 spadkobiercom przysługującej części do wkładu mieszkaniowego podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy podlega opodatkowani na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2.  Czy na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa można przyjąć, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu?

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały uregulowania zawarte w ustawie o podatku od spadków i darowizn a nie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że kwota zwróconego wkładu mieszkaniowego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem: dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego, darowizny, polecenia darczyńcy, zasiedzenia, nieodpłatnego zniesienia współwłasności, zachowku, jeżeli uprawiony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkobiercę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu, nieprawidłowej renty, użytkowania oraz służebności.

Jednocześnie stosownie do dyspozycji przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stwierdzić należy, iż spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, a w przypadku dziedziczenia przedmiotem spadku nie jest to prawo ale wkład mieszkaniowy z nim związany. Przedmiot spadku, stosownie do art. 922 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. To jednakże nie oznacza, że dziedziczeniu nie podlega wkład mieszkaniowy związany ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu, a tym samym biorąc pod uwagę uregulowania w powołanym art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego, również wszystkie prawa z nim związane. Z powyższego wynika, że prawa majątkowe związane z członkostwem w Spółdzielni, które przysługiwały zmarłemu członkowi Spółdzielni należą do masy spadkowej.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały również uregulowania zawarte w ustawie Ordynacja podatkowa ponieważ zwrot wkładu mieszkaniowego spadkobiercom nastąpił z upływem 5 lat, licząc w pełnych latach kalendarzowych co powoduje, iż ewentualne zobowiązanie podatkowe spadkobierców uległo przedawnieniu.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tę część stanowiska Wnioskodawczyni, która odnosi się do zagadnień dotyczących podatku od spadków i darowizn.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest tylko i wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawczyni dotycząca podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku po matce (pytanie oznaczone nr 1 i 2). W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wyda odrębne rozstrzygnięcie.

W związku z tym, w niniejszej interpretacji dotyczącej podatku od spadków i darowizn Organ nie dokona oceny stanowiska Wnioskodawczyni zajętego do pytania oznaczonego nr 1 a dotyczącego również podatku dochodowego od osób fizycznych, a jedynie przyjął je jako element stanowiska Wnioskodawczyni nie podlegający ocenie w zakresie podatku od spadków i darowizn.

Ponieważ opisane we wniosku nabycie tytułem spadku po matce Wnioskodawczyni nastąpiło w lipcu 2008 r. (tj. z dniem śmierci spadkodawcy) w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym w 2008 r.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2004 r., Nr 142, poz. 1514, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121). W myśl art. 922 § 1 tej ustawy przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Zgodnie z art. 924 tejże ustawy spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 ww. Kodeksu, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w przypadku nabycia spadku obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Powstaje on, zgodnie z dyspozycją art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, przy nabyciu w drodze dziedziczenia, z chwilą przyjęcia spadku. Ust. 4 cytowanego przepisu statuuje, że jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.

Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Podstawę opodatkowania – zgodnie z art. 7 ust. 1 tejże ustawy – stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W przedmiotowej sprawie podstawę opodatkowania stanowi nabyta część wkładu mieszkaniowego określona według wartości ustalonej na dzień śmierci spadkodawczyni.

Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. i mających zastosowanie zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 10 października 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. Nr 203, poz. 1267) w przypadkach, w których obowiązek podatkowy powstał po dniu 31 grudnia 2008 r. - zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa m.in. w ust. 1, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że 15 lipca 2008 r. zmarł matka Wnioskodawczyni będąca członkiem spółdzielni mieszkaniowej posiadającym lokal mieszkalny na warunkach lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Postanowieniem Sądu Rejonowego z 30 września 2009 r. spadek po ww. zmarłej nabyli spadkobiercy, w tym Wnioskodawczyni w ¼ części. Postanowienie Sądu o nabyciu spadku po matce Wnioskodawczyni uprawomocniło się 19 listopada 2009 r. Wnioskodawczyni nie składała do właściwego urzędu skarbowego zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych oraz nie składała zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. W 2015 r. Wnioskodawczyni oraz jej bracia zwrócili się do spółdzielni mieszkaniowej o wypłatę wkładu mieszkaniowego dotyczącego ww. lokalu. Spółdzielnia ustaliła wartość wkładu mieszkaniowego na podstawie wyceny rzeczoznawcy i dokonała rozliczenia wkładu mieszkaniowego ze spadkobiercami zmarłej B.M.W. wypłacając m.in. Wnioskodawczyni 2 kwietnia 2015 r. – po potrąceniu zaległości mieszkaniowych – kwotę 10.912,78 zł. Spółdzielnia mieszkaniowa, wystawiła dla Wnioskodawczyni PIT-8C.

Kwestię nabycia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz warunków zwrotu wniesionego wkładu reguluje ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1222).

Zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy, członkowie spółdzielni, którzy oczekują na ustanowienie na ich rzecz spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo prawa odrębnej własności lokalu, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów budowy lokali przez wnoszenie wkładów mieszkaniowych lub budowlanych. Od chwili postawienia im lokali do dyspozycji uiszczają oni opłaty określone w ust. 1 albo 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki członków spółdzielni dotyczące w szczególności wnoszenia, ustalania i waloryzacji wkładu mieszkaniowego i budowlanego określają postanowienia statutu (art. 8 pkt 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych wypadkach określonych w niniejszym rozdziale.

Stosownie do art. 11 ust. 21 tejże ustawy, w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia wypłaca osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu. Przysługująca osobie uprawnionej wartość rynkowa nie może być wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię zgodnie z postanowieniami statutu.

Z wartości rynkowej lokalu potrąca się przypadającą na dany lokal część zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności niewniesiony wkład mieszkaniowy. Jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków, potrąca się również nominalną kwotę umorzenia kredytu lub dotacji, w części przypadającej na ten lokal oraz kwoty zaległych opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, a także koszty określenia wartości rynkowej lokalu (art. 11 ust. 22 ww. ustawy)

Zgodnie z art. 9 ust. 3 powyższego artykułu, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

Stosownie do artykułu 14 ust. 2 ww. ustawy, wykluczenie możliwości dziedziczenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu nie narusza uprawnień spadkobierców do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego.

Jak z powyższego wynika, w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego z powodu śmierci uprawnionej do niego osoby, spadkobierca jest uprawniony do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego (jego części). Zatem biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn wskazać należy, że nabycie w spadku przez spadkobiercę wkładu mieszkaniowego podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn i jest opodatkowane na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Wobec tego kwota wypłacona Wnioskodawczyni w 2015 r. przez Spółdzielnię Mieszkaniową w części jaka odpowiada kwocie odziedziczonego w spadku udziału we wkładzie mieszkaniowym podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Pozostała część wypłaconej kwoty nie podlega regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W analizowanej sprawie nabycie przez Wnioskodawczynię w spadku po matce ¼ części wkładu mieszkaniowego nastąpiło w dacie śmierci spadkodawcy (15 lipca 2008 r.) a obowiązek podatkowy powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku (19 listopada 2009 r.), co wynika z powołanego wyżej art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Stosownie do art. 17a tejże ustawy w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, Wnioskodawczyni winna była złożyć, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru, dołączając dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania (SD-3) lub zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z2).

Z uzupełnienia wniosku wynika jednak, że Wnioskodawczyni nie dopełniła tego obowiązku i nie złożyła do właściwego urzędu skarbowego ani zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych ani nie złożyła zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. To jednak nie oznacza, że nabycie części wkładu mieszkaniowego w spadku po matce nie podlega już obowiązkowi podatkowemu.

W zajętym stanowisku Wnioskodawczyni wskazała, że jej zdaniem ewentualne zobowiązanie podatkowe w zakresie podatku od spadków i darowizn uległo przedawnieniu.

Wobec tego konieczne jest zbadanie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W myśl art. 21 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1.  zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2.  doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Zgodnie z art. 21 § 2 tej ustawy jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

Stosownie do art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Z pojęciem zobowiązania podatkowego nierozerwalnie związania jest kwestia jego przedawnienia.

Na podstawie art. 68 § 1 i § 2 ww. ustawy zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast, gdy podatnik:

1.  nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,
2.  w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,

zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa wskazać należy, że w analizowanej sprawie zobowiązanie podatkowe dla Wnioskodawczyni w zakresie podatku od spadków i darowizn nie uległo przedawnieniu, gdyż nie zaistniały przesłanki o których mowa w wyżej powołanych przepisach Ordynacji podatkowej. W rozpatrywanej sprawie nie znajdzie bowiem zastosowania przepis art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej z uwagi na warunek zawarty w tym przepisie; nie powstanie zobowiązania podatkowego jest uwarunkowane brakiem doręczenia decyzji ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W rozpatrywanej sprawie ma bowiem zastosowanie reguła wskazana w art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustaw o podatku od spadków i darowizn, zgodnie z którą gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia. Zatem fakt nabycia przez Wnioskodawczynię spadku i nie złożenie do właściwego urzędu skarbowego zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych po uprawomocnieniu się postanowienia sądu o nabyciu spadku nie oznacza, że Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego. Sformułowanie „z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym” nie oznacza bowiem, że podatnik może w tym zakresie postąpić według własnego uznania, tj. może ale nie musi dopełnić tego obowiązku. Na mocy art. 17a ust. 1 w związku z art. 1 i art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca nałożył na podatnika podatku od spadków i darowizn obowiązek złożenia w urzędzie skarbowym zeznania, według ustalonego wzoru (SD-3). W zeznaniu tym należy wykazać nabyty w spadku majątek i jego wartość, ustaloną zgodnie z powołanym wyżej art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn. Urząd skarbowy stosownie do swoich kompetencji posiada uprawnienia do ustalenia (obliczenia) należnego podatku.

W związku z powyższym, o przedawnieniu zobowiązania podatkowego w rozpatrywanej sprawie można będzie mówić tylko wtedy, gdy decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania zostanie doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie opodatkowania nabytej w spadku po matce części wkładu mieszkaniowego podatkiem od spadków i darowizn należało uznać za prawidłowe.

Natomiast w części dotyczącej przedawnienia zobowiązania podatkowego stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo wskazać należy, iż przedmiotowa interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.