Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.330.2025.1.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
darowanej w części z majątku odrębnego małżonka po
ustaleniu rozdzielności majątkowej.
Słowa kluczowe: grunty-darowizna gruntu
majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
objęcie (nabycie)
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie rzeczy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polską rezydentką podatkową.
    29 września 2010 r. wraz ze swoim ówczesnym małżonkiem (dalej: „Mąż”) nabyła Pani
    nieruchomość lokalową – mieszkanie (dalej: „Mieszkanie”).
    21 sierpnia 2017 r. (dalej: „Data Nabycia Pierwotnego Działki”) wraz ze swoim ówczesnym
    małżonkiem nabyła Pani, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej, nieruchomość
    gruntową stanowiącą działkę budowlaną. Istotnym jest, że na działce tej w momencie
    nabycia posadowiony był już niewielki budynek o statusie domu mieszkalnego (drewniany
    domek, dalej: „Pierwotny Dom”). Nieruchomość ta (działka wraz z Pierwotnym Domem)
    nie była nabyta ani wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    13 lutego 2018 r. (dalej: „Data Ustanowienia Rozdzielności i Darowizny”) Pani i Mąż
    zawarliście umowę ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej. W następstwie ustania
    wspólności ustawowej, wspomniana działka budowlana (wraz z Pierwotnym Domem) oraz
    Mieszkanie stały się przedmiotem współwłasności Pani i Męża w częściach równych (po 1
    /2 udziału dla każdego z Państwa).
    Tego samego dnia, tj. 13 lutego 2018 r., Mąż – w drodze umowy darowizny (dalej: „Umowa
    Darowizny”) – przeniósł na Pani rzecz całość przysługującego mu udziału (1/2) we
    własności ww. działki budowlanej (wraz z Pierwotnym Domem) oraz całość
    przysługującego mu udziału (1/2) w Mieszkaniu. W konsekwencji Umowy Darowizny, stała
    się Pani wyłączną właścicielką całej działki budowlanej (wraz z Pierwotnym Domem) oraz
    Mieszkania.
    20 września 2019 r. dokonała Pani sprzedaży Mieszkania. Środki uzyskane z tej sprzedaży
    zostały częściowo przeznaczone na sfinansowanie budowy nowego domu mieszkalnego
    na posiadanej działce.
    Wcześniej, 30 czerwca 2019 r., zawarła Pani umowę z firmą budowlaną, na mocy której
    firma ta zobowiązała się do posadowienia nowego, całorocznego domu mieszkalnego
    (dalej: „Nowy Dom”) na ww. działce. Tego samego dnia uiściła Pani pierwszą transzę
    wynagrodzenia za roboty budowlane. Ostatnią transzę za te roboty uiściła Pani 12
    kwietnia 2021 r.
    1 kwietnia 2022 r. (dalej: „Data Zakończenia Budowy Nowego Domu”) na działce
    budowlanej zakończono budowę Nowego Domu, co zostało potwierdzone odbiorem
    technicznym w Starostwie Powiatowym. Od tego momentu działka stanowi nieruchomość
    gruntową zabudowaną dwoma budynkami mieszkalnymi: Pierwotnym Domem (który
    obecnie pełni funkcję domku dla gości) oraz Nowym Domem (dalej łącznie jako
    „Nieruchomość”).
    W 2022 r., po Dacie Zakończenia Budowy Nowego Domu, orzeczono rozwód Pani i Męża.
    Planuje Pani odpłatne zbycie (sprzedaż) całej Nieruchomości, tj. działki gruntu wraz z
    posadowionymi na niej dwoma budynkami mieszkalnymi (Pierwotnym Domem oraz
    Nowym Domem).

    Czynność ta nie będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej.

## Pytanie

W związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości (gruntu zabudowanego Pierwotnym
    Domem oraz Nowym Domem), jak należy ustalić początek biegu pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. czy dla całości Nieruchomości termin ten należy liczyć od końca roku, w
    którym doszło do nabycia przez Panią od Męża udziału w drodze darowizny, tj. od końca
    2018 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, dla celów ustalenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkującego skutki
    podatkowe odpłatnego zbycia przez Panią całości Nieruchomości (rozumianej jako działka
    gruntu wraz z posadowionym na niej Pierwotnym Domem oraz Nowym Domem), za datę
    nabycia przez Panią całości tej Nieruchomości należy uznać 13 lutego 2018 r. Tego dnia, w
    wyniku umowy darowizny, nabyła Pani od swojego ówczesnego Męża udział wynoszący 1
    /2 we własności działki (zabudowanej już wówczas Pierwotnym Domem), co skutkowało
    skonsolidowaniem w Pani ręku pełni praw własności do całej działki (z Pierwotnym
    Domem). Tym samym, Pani zdaniem, wskazany pięcioletni termin powinien być liczony od
    końca roku kalendarzowego, w którym stała się Pani wyłączną właścicielką całej działki (z
    Pierwotnym Domem), tj. od końca 2018 r.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Kluczowe dla rozstrzygnięcia kwestii opodatkowania sprzedaży Nieruchomości jest zatem
    ustalenie momentu jej „nabycia” przez Panią. Ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, dlatego należy odwołać się do jego szerokiego
    rozumienia w języku potocznym, oznaczającego uzyskanie tytułu prawnego do określonej
    rzeczy lub prawa, w tym przypadku prawa własności.
    Analizując stan faktyczny należy wskazać następującą chronologię zdarzeń prowadzących
    do uzyskania przez Panią wyłącznej własności Nieruchomości:
    - 21 sierpnia 2017 r. wraz ze swoim ówczesnym Mężem nabyła Pani na zasadach
      wspólności ustawowej małżeńskiej nieruchomość gruntową, na której posadowiony
      był już wówczas niewielki budynek mieszkalny (Pierwotny Dom).
    - 13 lutego 2018 r. Pani i Mąż ustanowiliście ustrój rozdzielności majątkowej, w wyniku
      czego nieruchomość gruntowa (wraz z Pierwotnym Domem) stała się przedmiotem
      Państwa współwłasności w częściach równych (po 1/2 udziału).
    - Tego samego dnia, tj. 13 lutego 2018 r., Mąż – w drodze umowy darowizny – przeniósł
      na Pani rzecz całość przysługującego mu udziału (1/2) we własności ww. działki
      (zabudowanej Pierwotnym Domem).
    - W konsekwencji umowy darowizny z 13 lutego 2018 r. stała się Pani wyłączną
      właścicielką całej działki gruntu wraz z posadowionym na niej Pierwotnym Domem.
      Chociaż była Pani współwłaścicielem tej nieruchomości od 21 sierpnia 2017 r. (w
      ramach majątku wspólnego, a następnie w udziale 1/2 po ustanowieniu rozdzielności),
      to dopiero nabycie pozostałego udziału 1/2 w drodze darowizny z 13 lutego 2018 r.
      spowodowało, że uzyskała Pani pełne i wyłączne prawo własności do całej działki (z
      Pierwotnym Domem).

    To właśnie ta cała działka, na której następnie wzniesiono Nowy Dom, stanowi wraz z
    oboma budynkami (Pierwotnym Domem i Nowym Domem) Nieruchomość mającą być
    przedmiotem planowanej sprzedaży.
    W Pani ocenie, dla określenia początku biegu pięcioletniego terminu dla całości zbywanej
    Nieruchomości, decydujący powinien być moment, w którym uzyskała Pani tytuł prawny
    do całości gruntu jako jedyny właściciel, co miało miejsce 13 lutego 2018 r.
    Należy również odnieść się do kwestii Nowego Domu, którego budowa na tej działce
    została zakończona w dniu 1 kwietnia 2022 r. (potwierdzone odbiorem technicznym).
    Nowy Dom, jako budynek trwale związany z gruntem, stanowi jego część składową.
    Zgodnie z zasadą superficies solo cedit wyrażoną m.in. w art. 48 Kodeksu cywilnego:
    budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane należą do części składowych gruntu.
    Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny
    rzeczy głównej (art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego).
    W konsekwencji, zbycie Nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i
    znajdujących się na nim budynków (Pierwotnego Domu i Nowego Domu) jako jego części
    składowych. Data wybudowania Nowego Domu lub jego oddania do użytkowania (1
    kwietnia 2022 r.) nie ma wpływu na ustalenie daty nabycia nieruchomości (rozumianej
    jako grunt wraz z jego częściami składowymi) dla celów obliczenia pięcioletniego terminu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jeżeli grunt został nabyty (lub prawo własności do całości gruntu zostało skonsolidowane)
    wcześniej. Istotny jest wyłącznie moment nabycia gruntu (lub, jak w tym przypadku,
    skonsolidowania pełnej własności do całości gruntu).
    W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że nabycie przez Panią udziału 1/2 we
    własności działki budowlanej (zabudowanej Pierwotnym Domem) w drodze Umowy
    Darowizny 13 lutego 2018 r., co skutkowało uzyskaniem przez Panią wyłącznej własności
    całej działki (wraz z Pierwotnym Domem), należy uznać za moment nabycia całości
    Nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W konsekwencji, pięcioletni termin, po upływie którego sprzedaż
    Nieruchomości nie będzie rodziła obowiązku podatkowego, powinien być liczony od końca
    2018 r.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji podatkowych, w tym m.in. w
    interpretacji z:
    • 8 maja 2025 r. nr 0112-KDSL1-2.4011.180.2025.1.PS,
    • 13 grudnia 2024 r. nr 0112-KDSL1-2.4011.601.2024.2.BR,
    • 7 grudnia 2017 r. nr 0112-KDIL3-2.4011.364.2017.1.AK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości.
    Zatem należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na mocy art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    W myśl art. 48 ww. Kodeksu:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w świetle której własność nieruchomości gruntowej
    rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale
    związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej
    własności.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu,
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.

    Z wniosku wynika, że 21 sierpnia 2017 r. wraz ze swoim ówczesnym Mężem nabyła Pani
    na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nieruchomość gruntową, na której
    posadowiony był już wówczas niewielki budynek mieszkalny (Pierwotny Dom). 13 lutego
    2018 r. Pani i Mąż ustanowiliście ustrój rozdzielności majątkowej, w wyniku czego
    nieruchomość gruntowa (wraz z Pierwotnym Domem) stała się przedmiotem Państwa
    współwłasności w częściach równych (po 1/2 udziału). Tego samego dnia, tj. 13 lutego
    2018 r., Mąż – w drodze umowy darowizny – przeniósł na Pani rzecz całość
    przysługującego mu udziału (1/2) we własności ww. działki (zabudowanej Pierwotnym
    Domem). W konsekwencji umowy darowizny z 13 lutego 2018 r. stała się Pani wyłączną
    właścicielką całej działki gruntu wraz z posadowionym na niej Pierwotnym Domem. Cała
    działka, na której następnie wzniesiono Nowy Dom, stanowi wraz z oboma budynkami
    (Pierwotnym Domem i Nowym Domem) Nieruchomość mającą być przedmiotem
    planowanej sprzedaży.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez Panią opisanej we
    wniosku Nieruchomości wskazać należy na treść art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Trzeba również zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    definiuje pojęcia „nabycie”. Wobec czego należy odwołać się w tym zakresie do przepisów
    ustawy Kodeks cywilny.
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa
      małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.
    Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje
    zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie
    mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z
    nich przyczynił się do jego powstania.
    Stosownie do treści art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z powyższego przepisu wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne
    świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy
    do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie
    musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być jednocześnie
    zamierzone i nieodpłatne.
    Zauważyć należy, że darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
    majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest
    czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną i nie powoduje nabycia w rozumieniu art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nieruchomości i innych
    praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te
    wcześniej już przynależały.
    W przedstawionym we wniosku zdarzeniu nabyta 21 sierpnia 2017 r. do majątku
    wspólnego Pani i Pani Męża Nieruchomość gruntowa – 13 lutego 2018 r. stała się
    przedmiotem Państwa współwłasności w częściach równych (po 1/2 udziału), kiedy to
    doszło do umowy majątkowej małżeńskiej ustanawiającej rozdzielność majątkową. Z tym
    dniem ww. nieruchomość „wyszła” z majątku wspólnego. Następnie, w wyniku kolejnej
    czynności rozporządzającej częścią ułamkową stała się ona majątkiem odrębnym jednego
    małżonka, tj. Pani. Miało to miejsce tego samego dnia, tj. 13 lutego 2018 r., gdy Pani Mąż –
    w drodze umowy darowizny – przeniósł na Pani rzecz całość przysługującego mu udziału (1
    /2) we własności ww. działki. Nie jest to więc sytuacja tożsama do darowizny następującej
    bezpośrednio z majątku wspólnego małżonków.

    Nabyła Pani zatem tę Nieruchomość w dwóch momentach, tj.:
    · 21 sierpnia 2017 r. – czyli w dacie nabycia Nieruchomości do majątku wspólnego, udział
      1/2 w Nieruchomości przypadły Pani w wyniku podziału majątku wspólnego na skutek
      umowy majątkowej małżeńskiej ustanawiającej rozdzielność majątkową,
    · 13 lutego 2018 r. – czyli w dacie zawarcia umowy darowizny, udział 1/2 w Nieruchomości
      będący przedmiotem darowizny od ówczesnego Męża.
    Wobec powyższego, nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że dla celów ustalenia
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Panią Nieruchomości należy
    przyjąć dzień 13 lutego 2018 r., tj. datę zawarcia umowy darowizny, na mocy której Pani
    Mąż przeniósł na Pani rzecz przysługujący mu udziału (1/2) we własności działki, co
    skutkowało skonsolidowaniem w Pani ręku pełni praw własności do całej działki.
    Oznacza to, że planowane odpłatne zbycie przez Panią całej Nieruchomości, tj. działki
    gruntu wraz z posadowionymi na niej dwoma budynkami mieszkalnymi (Pierwotnym
    Domem oraz Nowym Domem) nie będzie stanowiło źródła przychodu na podstawie art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ pięcioletni
    okres, o którym mowa w tym przepisie, niewątpliwie upłynął w stosunku do obu nabytych
    prze Panią udziałów w Nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.