Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.250.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty uzyskania przychodów
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które
    wpłynęło 20 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    AA prowadzi działalność gospodarczą pod firmą AA, NIP: ... (zwany dalej Wnioskodawcą) i
    rozpoczął prowadzenie działalności, której dotyczy niniejszy wniosek w dniu 6 listopada
    2024 r. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w
    myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej Ustawą
    o PIT). Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania – podatek liniowy.
    Wnioskodawca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i
    rozwijania Oprogramowania w ramach klasy 62.01.Z (Działalność związana z
    Oprogramowaniem), zgodnie z treścią Załącznika Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II – Schemat klasyfikacji (dalej: „Załącznik Schemat klasyfikacji”) do Rozporządzenia
    Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r.
    (dalej: „Rozporządzenie PKD 2007”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u Niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca realizuje projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie – ...
    (dalej jako Produkt), w zakresie współpracy z B (dalej jako Spółka).
    Programista, pracując na stanowisku Data Scientist, zajmuje się rozwojem i
    udoskonalaniem ..., zaawansowanego systemu do cyfrowego zarządzania dokumentacją
    techniczną, w szczególności w sektorze infrastruktury sieciowej. Oprogramowanie to
    wykorzystuje technologie sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego do automatycznej
    analizy, klasyfikacji i ekstrakcji danych z dokumentów, co znacząco usprawnia procesy
    zarządzania dokumentacją w przedsiębiorstwach z branży energetycznej,
    telekomunikacyjnej i komunalnej. Podstawowym celem systemu jest automatyzacja i
    cyfryzacja obiegu dokumentów, co pozwala na eliminację błędów ludzkich, zwiększenie
    efektywności pracy oraz optymalizację czasu potrzebnego na wyszukiwanie i
    przetwarzanie danych. ... umożliwia inteligentne rozpoznawanie treści na podstawie
    algorytmów przetwarzania języka naturalnego (NLP) i technik OCR, co pozwala na
    skuteczną analizę nawet skomplikowanych dokumentów technicznych, takich jak plany
    sieciowe, schematy instalacyjne czy umowy. W pracy nad systemem programista
    wykorzystuje zaawansowane modele uczenia maszynowego, zajmując się m.in.
    treningiem modeli rozpoznawania wzorców w dokumentach, optymalizacją algorytmów
    ekstrakcji danych oraz rozwojem funkcji predykcyjnych wspierających automatyczne

    wnioskowanie o brakujących informacjach. Istotnym aspektem jego pracy jest również
    integracja systemu z innymi platformami IT wykorzystywanymi w firmach, co pozwala na
    płynny przepływ danych pomiędzy różnymi systemami zarządzania dokumentacją. Z
    uwagi na autorskie rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji, programista tworzy
    innowacyjne algorytmy przetwarzania i analizy danych, które stanowią podstawę do
    kwalifikowania jego pracy w ramach ulgi IP BOX. Dzięki jego wkładowi ... staje się
    inteligentnym narzędziem wspierającym przetwarzanie dużych zbiorów dokumentacji i
    przyczyniającym się do cyfryzacji oraz optymalizacji procesów w przedsiębiorstwach
    infrastrukturalnych.
    Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są
    dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika docelowego, co podkreśla
    fakt, że wytworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie jest utworem unikalnym,
    niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić
    dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi
    rozwiązaniami. Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości
    na podmiot zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania.
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką z dnia 29 listopada 2024 r. Wnioskodawca przenosi
    na nią autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach
    Umowy zlecenie, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi
    dochód z KPWI, uwzględnionych w cenie świadczonych usług. Kwalifikowany dochód z
    tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej [zwane dalej KPWI], oznacza, że
    dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu sprzedaży KPWI. W związku z
    wykonywanymi usługami Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI uwzględniony w cenie
    świadczonych usług.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw Jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży, i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami
    prawnymi. Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa On, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw – warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy

    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności:
      - koszty zakupu sprzętu komputerowego,
      - koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
      - koszty zakupu licencji na programy komputerowe.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT od 29 listopada 2024 r. Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w
    prowadzonej ewidencji rachunkowej pozycje związane z wykonaniem zlecenia na
    podstawie zawartej Umowy.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na
    Oprogramowanie. Ewidencja jest odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych
    kosztów z osiąganymi dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego
    rejestru przychodów i kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego
    KPWI, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie
    dochodu (straty) z KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
    uzyskanego dochody kwalifikowanego z KPWI za lata 2024, 2025.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg.
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX – na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca opracował nowe modele AI zwiększające trafność klasyfikacji dokumentów
    technicznych, rozbudował mechanizmy ekstrakcji danych, wdrożył moduły analizy
    kontekstu językowego z wykorzystaniem NLP oraz zintegrował system z dodatkowymi
    źródłami danych klienta. Każda zmiana wymagała ponownego projektowania i testowania
    komponentów, co miało na celu zwiększenie dokładności i automatyzacji działania
    systemu ...
    Oprogramowanie zostało rozwinięte w oparciu o technologie (...) oraz biblioteki (...).
    Wnioskodawca po raz pierwszy zastosował integrację OCR z analizą semantyczną
    dokumentów oraz autorskie algorytmy porównywania struktury danych technicznych.
    Nowością było wdrożenie modeli językowych do klasyfikacji zawartości dokumentów i
    automatyzacji ich opisu.
    Oprogramowanie różni się od wcześniejszych rozwiązań skalą automatyzacji, poziomem
    integracji z zewnętrznymi systemami oraz zastosowaniem autorskich modeli AI do
    przetwarzania dokumentów technicznych. Oryginalność polega na połączeniu OCR, NLP i
    uczenia maszynowego w jednym systemie, który potrafi rozumieć kontekst dokumentu,
    automatycznie klasyfikować treści i generować metadane opisowe bez udziału człowieka.
    Różnice wynikają z zastosowania zaawansowanych modeli NLP (...), mechanizmów OCR
    oraz integracji z (...) do tworzenia i trenowania modeli klasyfikujących dokumenty.
    Nowością było także wdrożenie architektury mikrousług i integracja z zewnętrznymi
    bazami danych klientów. Te technologie pozwoliły osiągnąć wyższy poziom precyzji,
    automatyzacji i elastyczności niż w poprzednich rozwiązaniach Wnioskodawcy.
    Systematyczność działań polega na realizacji projektów według ustalonego cyklu
    obejmującego analizę, projektowanie, implementację, testowanie i wdrażanie.
    Wnioskodawca stosuje metodykę Agile, co pozwala na iteracyjne wprowadzanie ulepszeń.
    Każda zmiana jest dokumentowana, a regularne testy i przeglądy kodu zapewniają
    optymalizację działania oprogramowania i dostosowanie do potrzeb użytkowników.
    Celem na pierwszym etapie było stworzenie systemu rozpoznawania dokumentów
    technicznych i klasyfikacji ich treści. Następnie planowano rozwój modułów ekstrakcji
    danych i ich automatycznego opisu z użyciem NLP. W kolejnych latach celem jest
    integracja z systemami klientów i rozwój warstwy semantycznej. Finansowanie pochodzi
    ze środków własnych oraz wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich do
    wytworzonego oprogramowania.
    Osiągnięto stworzenie modułów do klasyfikacji dokumentów, ekstrakcji danych oraz
    systemu opisującego ich treść. Opracowano autorskie modele AI i wdrożono integrację z
    zewnętrznymi źródłami danych. Prace realizowane były jednoosobowo, z wykorzystaniem
    własnego sprzętu (stacja robocza, oprogramowanie) i środków finansowych pochodzących
    z przychodów działalności gospodarczej, w tym za przeniesienie praw do oprogramowania.
    Harmonogram obejmował rok 2023 jako etap analizy i zaprojektowania architektury
    systemu ..., a w 2024 roku zaplanowano implementację modeli AI, testowanie ekstrakcji
    danych oraz integrację z systemami klienta. Każdy etap miał przypisane zadania oraz
    terminy w ramach harmonogramu projektowego. Harmonogram był realizowany
    systematycznie, w oparciu o metodykę iteracyjną z dokumentacją postępów prac.

    Przed rozpoczęciem projektu Wnioskodawca posiadał wiedzę z zakresu przetwarzania
    języka naturalnego, klasyfikacji danych, budowy modeli uczenia maszynowego oraz
    integracji systemów IT. Dysponował umiejętnościami programowania w (...), znajomością
    bibliotek NLP i ML (m.in. ...), doświadczeniem w analizie dokumentów technicznych oraz
    tworzeniu oprogramowania klasy backend do przetwarzania danych tekstowych.
    W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu
    przetwarzania języka naturalnego (NLP), algorytmów uczenia maszynowego, architektury
    oprogramowania oraz automatyzacji przetwarzania dokumentów. Rozwija umiejętności
    programistyczne w (...), implementuje i trenuje modele AI, tworzy interfejsy integracyjne z
    systemami zewnętrznymi i optymalizuje procesy ekstrakcji i klasyfikacji danych tekstowych.
    Rozwiązania powstały przy użyciu technologii NLP (...), OCR oraz algorytmów uczenia
    maszynowego opartych na (...). Nowością było połączenie tych technologii w celu
    automatycznej analizy dokumentów technicznych.
    Wprowadzone usprawnienia obejmują automatyczne rozpoznawanie kontekstu
    dokumentu, klasyfikację treści i generowanie metadanych, co znacząco ogranicza udział
    człowieka w procesie przetwarzania dokumentacji infrastrukturalnej.
    Wnioskodawca oferował tworzenie i rozwój oprogramowania wykorzystującego sztuczną
    inteligencję do przetwarzania dokumentów, w szczególności systemu ... Świadczył usługi
    analizy danych, wdrażania modeli NLP i ML, budowy algorytmów klasyfikujących
    dokumenty techniczne oraz integracji oprogramowania z systemami IT klientów z branż
    infrastrukturalnych. Oferował także rozwój dedykowanych rozwiązań optymalizujących
    obieg informacji w przedsiębiorstwach.
    Produkty, usługi i procesy były oparte na wiedzy z zakresu przetwarzania języka
    naturalnego, uczenia maszynowego i automatyzacji przetwarzania dokumentów.
    Technicznie wykorzystywały biblioteki NLP (...), (...) do budowy modeli AI, a także OCR do
    analizy skanowanych dokumentów. Programistycznie opierały się na (...), architekturze
    mikrousług i integracji z zewnętrznymi systemami klienta poprzez API.
    Wnioskodawca zaplanował dalszy rozwój systemu ..., w szczególności rozszerzenie
    możliwości klasyfikacji dokumentów, poprawę skuteczności ekstrakcji danych oraz
    automatyzację generowania opisów technicznych. Celem jest zwiększenie dokładności
    działania modeli AI, pełna integracja z systemami klientów oraz ograniczenie ręcznego
    przetwarzania dokumentacji. Wnioskodawca dąży do wdrożenia rozwiązań AI w pełnym
    cyklu obiegu informacji technicznej.
    Wnioskodawca realizuje przedsięwzięcie samodzielnie, w ramach jednoosobowej
    działalności gospodarczej, prowadząc systematyczne prace programistyczne nad
    Oprogramowaniem. Proces obejmuje projektowanie, implementację, testowanie i
    wdrażanie kodu, a także bieżącą integrację z systemami zewnętrznymi. Prace finansowane
    są z przychodów z działalności, a postęp dokumentowany jest w odrębnej ewidencji.
    Efektem działań jest stworzenie systemu ..., który automatycznie rozpoznaje, klasyfikuje i
    opisuje dokumenty techniczne z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Nowym
    zastosowaniem jest możliwość pełnej automatyzacji przetwarzania dokumentacji
    infrastrukturalnej, bez konieczności ręcznej analizy, co znacząco przyspiesza i usprawnia
    zarządzanie informacją w firmach z branży energetycznej i telekomunikacyjnej.
    Efekty pracy Wnioskodawcy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które
    Wnioskodawca nazywa programem komputerowym:
      (i) zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
        charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
        niematerialnej,

      (ii) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      (iii) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Klientów.
    Na pytanie: Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan odpowiednio „Oprogramowaniem”
    zawsze, tj. zarówno w przypadku tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania, były/są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały/podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługiwały
    /przysługują Panu majątkowe prawa autorskie do tego „Oprogramowania”?
    Odpowiedział Pan: Czy efekty pracy Wnioskodawcy, zawsze, tj. zarówno w przypadku
    tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania, były odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tego
    „Oprogramowania.
    Wnioskodawca był właścicielem oprogramowania, które rozwija/ulepsza.
    Działania Wnioskodawcy zmierzały/zmierzają do poprawy użyteczności albo
    funkcjonalności tego oprogramowania.
    W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstawał/powstaje odrębny od tego
    oprogramowania utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci
    nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca przenosił całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian
    wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa.
    Wnioskodawca ponosił/ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do
    osób trzecich (innych niż Spółka).
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, zgodnie z zawartą umową, nie były wykonywane
    pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez Spółkę.
    Wykonując te usługi Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością.
    Wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Zgodnie z umową
    zawartą ze Spółką z dnia 15 kwietnia 2024 r., Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie w
    ramach działalności badawczo -rozwojowej, a następnie przenosi na Spółkę autorskie
    prawa majątkowe do utworów powstałych w trakcie realizacji umowy. Oznacza to, że
    dochód Wnioskodawcy wynika z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i spełnia przesłanki określone w przepisach dotyczących IP BOX.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie zarówno z tytułu przenoszenia na Spółkę
    majątkowych praw autorskich do Oprogramowania, jak i z tytułu wykonania usług
    programistycznych polegających na tworzeniu, rozwijaniu i wdrażaniu tego
    Oprogramowania. Wynagrodzenie obejmuje zatem zarówno sprzedaż kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, jak i czynności o charakterze usługowym.
    Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturach wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich. Wartość tego wynagrodzenia określana jest na podstawie
    karty pracy, która dokumentuje zakres wykonanych czynności oraz czas poświęcony na
    ich realizację, umożliwiając przypisanie części wynagrodzenia do przeniesienia praw
    autorskich.
    Umowa przewiduje automatyczne przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    Oprogramowania na Spółkę z chwilą jego wytworzenia w ramach realizacji zlecenia.

    Wyodrębnienie Oprogramowania odbywa się na podstawie dokumentacji technicznej,
    kodu źródłowego i karty pracy. Wnioskodawca tworzy i przekazuje kod oraz
    dokumentację, a Spółka akceptuje wykonanie. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
    przyjęcie efektów prac i zapłata wynagrodzenia.
    Sposób przenoszenia na Spółkę praw do „Oprogramowania” każdorazowo spełniał/spełnia
    warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a
    szczególności, przenoszenie tych praw następowało/następuje z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 tejże ustawy.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, stosując
    wzór ustawowy. Uwzględnia koszty poniesione bezpośrednio na działalność B+R
    (kategoria „a”), takie jak zakup sprzętu komputerowego, licencji i podzespołów. Koszty
    wspólne rozdziela proporcjonalnie do przychodów, a dane pozyskuje z prowadzonej
    odrębnej ewidencji rachunkowej.
    Pod pojęciem kosztów zakupu sprzętu komputerowego należy rozumieć wydatki
    poniesione na zakup urządzeń niezbędnych do prowadzenia działalności badawczo-
    rozwojowej i tworzenia oprogramowania. Obejmują one laptop o wysokiej wydajności,
    wykorzystywany do kodowania i testowania algorytmów AI, kartę graficzną niezbędną do
    trenowania modeli sztucznej inteligencji oraz zasilacz zapewniający stabilne działanie
    sprzętu. Każdy z tych zakupów jest ściśle powiązany z działalnością programistyczną i
    wpływa na efektywność procesów obliczeniowych oraz rozwój tworzonego
    oprogramowania.
    Pod pojęciem kosztów zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    należy rozumieć konkretne wydatki związane z modernizacją i utrzymaniem sprzętu
    wykorzystywanego do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz tworzenia
    oprogramowania. Wnioskodawca poniósł wydatki na procesor, który zwiększa wydajność
    kompilacji i przetwarzania danych, pamięć RAM, zapewniającą płynną pracę środowiska
    programistycznego, dysk SSD NVMe, skracający czas zapisu i odczytu danych, monitor,
    ułatwiający pracę z kodem i analizą danych, klawiaturę mechaniczną, poprawiającą
    komfort i precyzję kodowania, mysz komputerową, wspierającą ergonomię pracy, oraz
    zasilacz, zapewniający stabilne działanie podzespołów przy intensywnym obciążeniu.
    Każdy z tych zakupów ma bezpośrednie przełożenie na efektywność pracy i realizację
    projektów w ramach działalności badawczo-rozwojowej.
    Pod pojęciem kosztów zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    należy rozumieć konkretne wydatki związane z modernizacją i utrzymaniem sprzętu
    wykorzystywanego do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz tworzenia
    oprogramowania. Wnioskodawca poniósł wydatki na procesor, który zwiększa wydajność
    kompilacji i przetwarzania danych, pamięć RAM, zapewniającą płynną pracę środowiska
    programistycznego, dysk SSD NVMe, skracający czas zapisu i odczytu danych, monitor,
    ułatwiający pracę z kodem i analizą danych, klawiaturę mechaniczną, poprawiającą
    komfort i precyzję kodowania, mysz komputerową, wspierającą ergonomię pracy, oraz
    zasilacz, zapewniający stabilne działanie podzespołów przy intensywnym obciążeniu.
    Każdy z tych zakupów ma bezpośrednie przełożenie na efektywność pracy i realizację
    projektów w ramach działalności badawczo-rozwojowej.
    Wnioskodawca ponosi koszty zakupu licencji na programy komputerowe niezbędne do
    prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz tworzenia i rozwijania
    oprogramowania. Dotyczą one (...), który jest zaawansowanym środowiskiem
    programistycznym wykorzystywanym do pisania kodu w (...), (...), używanego do analizy i
    optymalizacji algorytmów AI oraz generowania testowych zapytań do modeli językowych,
    oraz (...), wspierającego zaawansowaną analizę danych i testowanie skryptów w
    środowisku uczenia maszynowego. Każdy z tych programów wspomaga proces tworzenia
    oprogramowania, umożliwiając efektywną pracę z kodem, testowanie oraz analizę danych
    w ramach prowadzonych prac rozwojowych.

    Każdy poniesiony wydatek jest bezpośrednio powiązany z tworzeniem i rozwijaniem
    oprogramowania. Zakup sprzętu komputerowego, w tym laptopa i karty graficznej,
    umożliwia efektywne kodowanie, testowanie i trenowanie modeli AI, co jest kluczowe dla
    budowy systemu zarządzania agentami AI. Podzespoły komputerowe, takie jak procesor,
    pamięć RAM czy dysk SSD, wpływają na szybkość przetwarzania danych i stabilność
    środowiska programistycznego. Licencje na oprogramowanie, w tym (...), są niezbędne do
    pisania kodu, analizy algorytmów oraz testowania ich wydajności. Wszystkie te wydatki
    umożliwiają Wnioskodawcy rozwój oprogramowania w ramach działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do tworzenia i ulepszania Oprogramowania na
    podstawie ich bezpośredniego związku z realizowanym projektem, co dokumentuje w
    odrębnej ewidencji. Do wskaźnika nexus zalicza tylko te wydatki, które są faktycznie
    związane z działalnością B+R – nie wszystkie koszty uzyskania przychodu są uwzględniane.
    Koszty wspólne alokowane są proporcjonalnie do przychodów z KPWI.
    Pytania
    1. Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
      Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
      wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym Wnioskodawca
      osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla
      opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PIT?
    3. Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanej z wytwarzaniem
      Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć wydatki, które zostały
      faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność związaną
      z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj.:
      - koszty zakupu sprzętu komputerowego,
      - koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
      - koszty zakupu licencji na programy komputerowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub

    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym,
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim, gdzie wskazano, iż programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/
    Program_komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...). W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako
    całość, tj. kod programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i
    warstwa graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II – Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”). Wnioskodawca klasyfikuje
    swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z treścią objaśnień do
    podklasy 62.01.Z PKD:

    Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie
    oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników.
    Podklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia:
      · rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania
        wykonanego na zlecenie określonego użytkownika,
      · pisanie programów na zlecenie użytkownika,
      · projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego, i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 roku (zwanych dalej Objaśnieniami IP BOX), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak jest
    definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs, czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX
    oraz jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS
    Plan Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce,
    powyższe, skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze
    przedmiotu prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania
    preferencji IP BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać
    mu znaczenie funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem
    przepisów o IP BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.
    Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, czyli nie tylko program
    komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej Oprogramowanie chronione
    prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo
    funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania – kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz
    interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania. Wnioskodawca uzyskuje przychody z
    Oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone
    przez Wnioskodawcę Oprogramowanie zawierające Funkcje Dodatkowe, z których
    Wnioskodawca uzyskuje przychody należy traktować jako jedną całość w kontekście
    klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo-rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć

    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez Niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo -
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po
    trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i

    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub –
    jeśli klient ma taką potrzebę – rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo -rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicje
    działalności badawczo -rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego z siedzibą w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 31
    /21, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez Niego działalność
    może zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym
    zakresie interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art.
    30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem „działalności
    badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz
    związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy
    poza podatkowej, to oczywistym jest, że organ jest uprawniony do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Prawo organu do
    wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza możliwości wymagania od
    podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam rozstrzygnął w takiej formie
    wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w przepisach prawa
    podatkowego.
    Ad 2 (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
    Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych., a tym samym Wnioskodawca osiąga
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla
    opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PIT.
    Ad 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo-rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo -rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1,3-5 ustawy o PIT: podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Wysokość
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w
    roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3/(a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      (b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
      (c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      (d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”.
    W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus niezbędne jest określenie kosztów działalności
    badawczo -rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty w rodzajach wskazanych w literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    kwalifikują się do uwzględnienia w kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w
    tym koszty niezwiązane bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji
    wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania w prowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszę pewne niewielkie koszty.

    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym, należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.
    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego” należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.
    Koszty zakupu sprzętu komputerowego
    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup podzespołów komputerowych” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty
    graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, czy stacji dyskietek. Pod pojęciem
    poniesienia kosztów na „zakup urządzeń peryferyjnych” należy rozumieć koszty związane
    z zakupem monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera, kamery
    internetowej i rzutników. Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością badawczo-
    rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie zalicza kosztów
    związanych z eksploatacją samochodu do kosztów związanych z wytwarzaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt
    komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń
    peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
    Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do
    spadku wydajności jego pracy. Tym samym zakup podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla prowadzenia prac badawczo rozwojowych.
    Podzespoły te i urządzenia peryferyjne nie stanowią środków trwałych.
    Pod pojęciem kosztów „zakupu licencji na program komputerowy” należy rozumieć zakup
    licencji na programy niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń peryferyjnych
    dla tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno oprogramowanie
    systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje, przeznaczone do tworzenia
    Oprogramowania takie jak na przykład programy typu Integrated Development
    Environment (IDE).
    Koszty zakupu licencji na programy komputerowe
    Tworzenie Oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy korzystania z programów
    komputerowych. Programy te są niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń
    peryferyjnych dla tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno

    oprogramowanie systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje,
    przeznaczone do tworzenia Oprogramowania takie jak na przykład programy typu
    Integrated Development Environment (IDE). IDE są to programy lub zespół programów
    (środowisko) służące do tworzenia, modyfikowania, testowania i konserwacji
    oprogramowania. Bez korzystania z programów tego rodzaju tworzenie Oprogramowania
    byłoby niemożliwe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
      i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy,
    usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że
    w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań.
    Realizuje Pan projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie – ..., w
    zakresie współpracy ze spółką B. Zajmuje się Pan rozwojem i udoskonalaniem ...,
    zaawansowanego systemu do cyfrowego zarządzania dokumentacją techniczną, w
    szczególności w sektorze infrastruktury sieciowej. Oprogramowanie to wykorzystuje
    technologie sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego do automatycznej analizy,
    klasyfikacji i ekstrakcji danych z dokumentów, co znacząco usprawnia procesy zarządzania
    dokumentacją w przedsiębiorstwach z branży energetycznej, telekomunikacyjnej i
    komunalnej.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało
    wyposażone, zostały i są dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika
    docelowego, co podkreśla fakt, że wytworzone przez Pana Oprogramowanie jest utworem
    unikalnym, niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Pana nie
    mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala
    zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej
    efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym, tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Pana
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Oprogramowanie, o którym mowa
    we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do programu komputerowego,
    podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa majątkowe do
    opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości Panu jako twórcy
    oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości na podmiot zamawiający
    zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania. Opracował Pan nowe modele AI,
    zwiększające trafność klasyfikacji dokumentów technicznych, rozbudował mechanizmy
    ekstrakcji danych, wdrożył moduły analizy kontekstu językowego z wykorzystaniem NLP
    oraz zintegrował system z dodatkowymi źródłami danych klienta. Każda zmiana wymagała
    ponownego projektowania i testowania komponentów, co miało na celu zwiększenie
    dokładności i automatyzacji działania systemu .... Oprogramowanie zostało rozwinięte w
    oparciu o technologie (...) oraz biblioteki (...). Po raz pierwszy zastosował Pan integrację
    OCR z analizą semantyczną dokumentów oraz autorskie algorytmy porównywania
    struktury danych technicznych. Nowością było wdrożenie modeli językowych do
    klasyfikacji zawartości dokumentów i automatyzacji ich opisu. Oprogramowanie różni się
    od wcześniejszych rozwiązań skalą automatyzacji, poziomem integracji z zewnętrznymi
    systemami oraz zastosowaniem autorskich modeli AI do przetwarzania dokumentów
    technicznych. Oryginalność polega na połączeniu OCR, NLP i uczenia maszynowego w
    jednym systemie, który potrafi rozumieć kontekst dokumentu, automatycznie
    klasyfikować treści i generować metadane opisowe bez udziału człowieka. Różnice
    wynikają z zastosowania zaawansowanych modeli NLP (...), mechanizmów OCR oraz
    integracji z (...) do tworzenia i trenowania modeli klasyfikujących dokumenty. Nowością
    było także wdrożenie architektury mikrousług i integracja z zewnętrznymi bazami danych
    klientów. Te technologie pozwoliły osiągnąć wyższy poziom precyzji, automatyzacji i
    elastyczności niż w poprzednich rozwiązaniach Wnioskodawcy.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.

    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że systematyczność Pana działań polega na realizacji projektów według
    ustalonego cyklu obejmującego analizę, projektowanie, implementację, testowanie i
    wdrażanie. Stosuje Pan metodykę Agile, co pozwala na iteracyjne wprowadzanie ulepszeń.
    Każda zmiana jest dokumentowana, a regularne testy i przeglądy kodu zapewniają
    optymalizację działania oprogramowania i dostosowanie do potrzeb użytkowników.
    Celem na pierwszym etapie było stworzenie systemu rozpoznawania dokumentów
    technicznych i klasyfikacji ich treści. Następnie planowano rozwój modułów ekstrakcji
    danych i ich automatycznego opisu z użyciem NLP. W kolejnych latach celem jest
    integracja z systemami klientów i rozwój warstwy semantycznej. Finansowanie pochodzi
    ze środków własnych oraz wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich do
    wytworzonego oprogramowania. Osiągnięto stworzenie modułów do klasyfikacji
    dokumentów, ekstrakcji danych oraz systemu opisującego ich treść. Opracowano
    autorskie modele AI i wdrożono integrację z zewnętrznymi źródłami danych. Prace
    realizowane były jednoosobowo, z wykorzystaniem własnego sprzętu (stacja robocza,
    oprogramowanie) i środków finansowych pochodzących z przychodów działalności
    gospodarczej, w tym za przeniesienie praw do oprogramowania. Harmonogram
    obejmował rok 2023 jako etap analizy i zaprojektowania architektury systemu ..., a w 2024
    roku zaplanowano implementację modeli AI, testowanie ekstrakcji danych oraz integrację
    z systemami klienta. Każdy etap miał przypisane zadania oraz terminy w ramach
    harmonogramu projektowego. Harmonogram był realizowany systematycznie, w oparciu
    o metodykę iteracyjną z dokumentacją postępów prac.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w

    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, w ramach czynności wykonywanych przez Pana zdobywa Pan,
    poszerza i łączy wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
    oraz oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw – warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Przed rozpoczęciem projektu posiadał Pan wiedzę z zakresu przetwarzania języka
    naturalnego, klasyfikacji danych, budowy modeli uczenia maszynowego oraz integracji
    systemów IT. Dysponował umiejętnościami programowania w (...), znajomością bibliotek
    NLP i ML (m.in. ...), doświadczeniem w analizie dokumentów technicznych oraz tworzeniu
    oprogramowania klasy backend do przetwarzania danych tekstowych. W ramach
    działalności wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę z zakresu przetwarzania języka naturalnego
    (NLP), algorytmów uczenia maszynowego, architektury oprogramowania oraz
    automatyzacji przetwarzania dokumentów. Rozwija Pan umiejętności programistyczne w
    (...), implementuje i trenuje modele AI, tworzy interfejsy integracyjne z systemami
    zewnętrznymi i optymalizuje procesy ekstrakcji i klasyfikacji danych tekstowych.
    Rozwiązania powstały przy użyciu technologii NLP (...), OCR oraz algorytmów uczenia
    maszynowego opartych na (...). Nowością było połączenie tych technologii w celu
    automatycznej analizy dokumentów technicznych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-
    rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje
    aktywności, tj.:
      (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług.
    Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki
    konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac
    rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza
    produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zmiany
    wprowadzane przez Pana nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie
    oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię,
    nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym, tworzenie,
    rozwijanie, ulepszanie przez Pana oprogramowania i jego części stanowi przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej). W ramach czynności wykonywanych przez Pana zdobywa Pan, poszerza i
    łączy wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia

    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art.
      30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) * 1,3 / (a+b+c+d)
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe
      spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie
    jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
      1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i ulepsza Pan
        Oprogramowanie;
      2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
        badawczo -rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
      3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
      4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
      5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
      6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
        praw majątkowych do programów komputerowych;
      7) od 29 listopada 2024 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej
    ustawy.
    Może więc Pan za 2024 r., 2025 r. zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego
    tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów, tj.:
      - zakupu sprzętu komputerowego,
      - zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
      - zakupu licencji na programy komputerowe
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo -rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym, wydatki poniesione przez Pana na: zakup sprzętu komputerowego, zakup
    podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych, zakup licencji na programy
    komputerowe mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.