Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-419/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-22
Teza: Sprzedaż nieruchomości nabytej w części w 1989r. oraz w części w drodze podziału majątku wspólnego w 2009r.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku opatrzonym datą 03 kwietnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 25 marca 2010r.), uzupełnionym w dniu 28 maja 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 12 maja 2010r. Znak: IBPBII/2/415-419/10/JG wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 28 maja 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Po podziale majątku zakończonym w 2009r., na podstawie wyroku sądu, wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką mieszkania i musiała spłacić byłego męża z połowy jego wartości. Podział majątku obejmował nieruchomości i ruchomości, tj.:

1.  działkę o wartości 1 800 zł,
2.  mieszkanie o wartości 264 900 zł,
3.  ruchomości o wartości 19 790 zł.

Sąd postanowił, że udziały małżonków są równe i przyznał im po połowie wartości majątku. Na wyłączną własność wnioskodawczyni sąd przyznał pkt 1 i 2 tj. działkę i mieszkanie, natomiast na rzecz byłego męża wnioskodawczyni sąd przyznał przedmioty z pkt 3. Dla wyrównania wartości udziału każdej ze stron, zasądzono od wnioskodawczyni na rzecz byłego męża dopłatę w kwocie 123 365 zł.

Mieszkanie, które w drodze podziału majątku wspólnego zostało wnioskodawczyni przyznane na wyłączną własność, wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem z majątku wspólnego w 1989r. - w trakcie trwania związku małżeńskiego. W 2010r. wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie i nastąpiła spłata byłego męża.

Wartość mieszkania przy podziale majątku wycenił biegły sądowy. Kwota, za jaką wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie jest niższa od wyceny biegłego sądowego rzeczoznawcy. Wnioskodawczyni wskazała, że właścicielką połowy mieszkania była więcej niż 5 lat, ale drugą połowę posiadała krócej niż 5 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy po sprzedaży mieszkania dopłatę, (czyli spłatę byłego męża) wnioskodawczyni może potraktować jako nabycie połowy mieszkania? Czy kwota spłaty na rzecz jednego z byłych małżonków po podziale majątku wspólnego i po rozwodzie może zostać zaliczona jako koszt przy zbyciu nieruchomości?
2.  Czy koszty poniesione w związku z podziałem ww. majątku tj.: koszty postępowania sądowego, opłata sądowa, koszty biegłego sądowego oraz zwrot kosztów postępowania odwoławczego są kosztami nabycia tych nieruchomości?
3.  Czy sprzedaż mieszkania za mniejszą wartość niż szacowana przez biegłego powoduje po stronie wnioskodawczyni powstanie obowiązku podatkowego?

Zdaniem wnioskodawczyni, dopłata do połowy wartości majątku, (czyli spłata na korzyść byłego męża) stanowi nabycie lub koszt w przypadku ½ mieszkania. Ponadto w ocenie wnioskodawczyni po odjęciu spłaty jako nabycie lub koszt, nie wystąpi podatek dochodowy od sprzedaży mieszkania. Wartość mieszkań na rynku znacznie spadła od czasu ostatniej, obowiązującej na dzień postanowienia sądu, wyceny przez biegłego sądowego rzeczoznawcę. Wnioskodawczyni dodała, że była wcześniejsza o około rok wycena i była jeszcze wyższa od ostatecznej. Wskazuje to na tendencję spadkową cen mieszkań. Są jeszcze inne koszty uzyskania jak np. prowizja dla agencji nieruchomości udokumentowana umową i fakturą VAT.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że koszty poniesione związku z podziałem ww. majątku tj.: koszty postępowania sądowego, opłata sądowa, koszty biegłego sądowego oraz zwrot kosztów postępowania odwoławczego są kosztami nabycia nieruchomości.

Ponadto wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż mieszkania odbyła się za kwotę 260 000 zł czyli za mniejszą wartość niż szacowana przez biegłego rok wcześniej, w związku z tym nie powstaje z jej strony obowiązek podatkowy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawczyni wyłącznie w zakresie skutków podatkowych sprzedaży mieszkania. Ocena stanowiska w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, tylko wówczas jeżeli nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z powyższego wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia. Zatem w przedmiotowej sprawie należy rozstrzygnąć, czy datą nabycia przez wnioskodawczynię sprzedanego w 2010r. mieszkania jest data kiedy nastąpiło jego pierwotne nabycie do majątku wspólnego (tj. 1989r.) czy też data podziału majątku wspólnego małżonków (tj. 2009r.).

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Jest to ich majątek wspólny. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. kodeksu) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. kodeksu). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez Sąd między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych (art. 42 ww. kodeksu).

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich zbycia, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez danego małżonka nieruchomości lub prawa przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości lub prawa, która przekracza udział danego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego. Nabyciem nieruchomości lub praw w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego ale tylko wtedy, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty. W każdej sytuacji, kiedy w wyniku podziału majątku jeden z małżonków został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a po stronie małżonka zobowiązanego do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział w majątku wspólnym. W tej części bowiem w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podmiot musi zapłacić odpowiednią kwotę tytułem wyrównania udziałów w postaci dopłaty pieniężnej. W tym zakresie niewątpliwie podatnik nabywa prawo własności nieruchomości w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Reasumując, w świetle ww. przepisów nie może być wątpliwości, że nabycie własności nieruchomości w drodze podziału majątku wspólnego, w przypadku gdy wartość otrzymanego majątku przekracza udział, jaki przysługiwał małżonkowi w majątku wspólnym, zawiera się w pojęciu „nabycie”, jakim posługuje się przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy mając na względzie ujęty we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że sądowy podział majątku dorobkowego małżonków dokonany w 2009r. nie był ekwiwalenty. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego, każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty. Tymczasem w przedmiotowej sprawie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność dwie nieruchomości – działkę o wartości 1 800 zł oraz mieszkanie o wartości 264 900 zł. Były mąż wnioskodawczyni otrzymał z kolei przedmioty o wartości 19 790 zł oraz spłatą 123 365 zł. Powyższe przesądza o nie ekwiwalentnym podziale majątku dorobkowego małżonków. A dokonana przez wnioskodawczynię na rzecz byłego męża spłata świadczy o tym, że w wyniku podziału majątku wspólnego nabyła ona majątek przekraczający pierwotnie posiadany przez nią udział w majątku wspólnym. Prawidłowo zatem wskazała wnioskodawczyni, że dokonana spłata na rzecz byłego męża stanowi o nabyciu przez nią ½ udziału w nieruchomości.

W związku z powyższym prawo własności do przedmiotowej nieruchomości (mieszkania), która została sprzedana w 2010r. wnioskodawczyni nabyła w następujący sposób:

*   w 1989r. połowę przedmiotowej nieruchomości, czyli część odpowiadającą jej udziałowi w majątku wspólnym, jako że na zasadzie wspólności ustawowej małżonkowie nabyli przedmiotową nieruchomość,
*   w 2009r. w wyniku podziału majątku wspólnego. Tym samym wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką zbywanej nieruchomości.

Z uwagi na to, że nabycie prawa do przedmiotowej nieruchomości - mieszkania -nastąpiło odpowiednio w części w 1989r. oraz w 2009r., pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki wnioskodawczyni nabyła. Słusznie więc wskazała wnioskodawczyni, iż właścicielką połowy mieszkania jest od więcej niż 5 lat, ale drugą połowę posiadała krócej niż 5 lat.

Ponieważ od końca roku, w którym nastąpiło nabycie ½ części nieruchomości na prawach wspólności ustawowej, a więc od końca 1989r. minęło pięć lat, to ta część przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2010r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a tym samym nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie natomiast przychód z tytułu odpłatnego bycia pozostałej, ½ części nieruchomości nabytej w 2009r. w wyniku podziału majątku dorobkowego, ponieważ zbycie tego udziału nastąpiło w 2010r. tj. przed upływem pięciu lat od nabycia. Dokonując oceny skutków podatkowych zbycia przedmiotowego udziału, nabytego w 2009r. należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009r.

I tak zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw.

W myśl przytoczonego przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Z powyższego wynika, że co do zasady przychodem z tytułu sprzedaży nieruchomości jest jej wartość określona w umowie sprzedaży, która winna odzwierciedlać cenę rynkową nieruchomości na dzień jej sprzedaży a nie na dzień jej nabycia – czyli określoną przy podziale majątku wspólnego. Oznacza to, że wnioskodawczyni powinna w umowie sprzedaży tak określić wartość sprzedanego mieszkania, aby wartość ta odpowiadała cenie rynkowej tego mieszkania na dzień jego sprzedaży.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego w związku z jej sprzedażą, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, wydatki na prowizję dla agencji nieruchomości w związku z czynnością pośrednictwa w sprzedaży mieszkania, o ile wydatki te były ponoszone przez zbywcę – wnioskodawczynię. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) nabytej ponad udział w majątku dorobkowym małżonków, kosztem uzyskania przychodu może być rownież udokumentowana kwota faktycznej spłaty na rzecz byłego małżonka, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć jednak należy, że nie cała kwota spłaty na rzecz byłego męża może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży mieszkania. Koszt nabycia zbywanego udziału w nieruchomości, nabytego ponad udział w majątku dorobkowym małżonków, o który wnioskodawczyni może pomniejszyć uzyskany ze sprzedaży przychód może stanowić wyłącznie kwota spłaty dotyczącą zbywanego mieszkania w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w wyniku podziału majątku wspólnego w 2009r.

Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą być natomiast zaliczone wydatki związane z podziałem majątku dorobkowego małżonków. Określając bowiem koszty uzyskania przychodu należy brać pod uwagę te wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód. Zauważyć jednak należy, że pomiędzy wydatkami poniesionymi przez wnioskodawczynię w związku z podziałem majątku wspólnego a dokonanym zbyciem udziału w nieruchomości nie istnieje związek przyczynowo - skutkowy. Wydatków tych wnioskodawczyni nie poniosła po to aby nabyć przedmiotowy udział w mieszkaniu, które zastało jej przyznane na wyłączną własność w drodze podziału majątku dorobkowego, ale w związku z podziałem majątku i czynnościami zmierzającymi do ustania w jej związku wspólności małżeńskiej ustawowej. Wydatki te wnioskodawczyni była zatem zobowiązana ponieść niezależnie od tego, czy dokonałaby sprzedaży mieszkania czy też nie, ponieważ były one związane z podziałem majątku wspólnego małżonków a nie ze sprzedażą mieszkania. Tym samym wnioskodawczyni nie ma możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, nabytego w 2009r. w drodze podziału majątku dorobkowego, wydatków związanych z podziałem majątku wspólnego. Stanowisko wnioskodawczyni w tym zakresie jest zatem nieprawidłowe.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni prawo własności do zbytego w 2010r. mieszkania nabyła w ½ części na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej i w ½ części w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków. Zatem przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości podlega rozliczeniu po połowie. Połowa przychodu uzyskanego w 2010r. ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (tj. odpowiadająca nabytej w 1989r. ½ części nieruchomości) nie będzie w ogóle podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym ponieważ odpłatne zbycie tej części nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie. Natomiast przychód ze sprzedaży w 2010r. pozostałej części nieruchomości tj. ½ części, którą wnioskodawczyni nabyła w 2009r. w wyniku podziału majątku wspólnego podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej części nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

Zatem przychód z odpłatnego zbycia przedmiotowego mieszkania będzie stanowiła wartość połowy przychodu ze zbytego mieszkania. Przychód ten może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 (tj. koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d ww. ustawy (tj. koszty uzyskania przychodu), do których wnioskodawczyni może zaliczyć kwotę faktycznej spłaty dokonanej na rzecz byłego męża w wysokości odpowiadającej zbywanemu udziałowi w mieszkaniu nabytemu w 2009r. Natomiast brak jest podstaw do uznania za koszt uzyskania przychodu wydatków związanych z podziałem majątku dorobkowego małżonków, gdyż koszty te nie mieszczą się w dyspozycji art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto nie można zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawczyni, iż nie wystąpi po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tym, że przedmiotowe mieszkanie zostało sprzedane za kwotę mniejszą niż kwota szacowana przez biegłego sądowego rzeczoznawcę, na dzień postanowienia sądu o podziale majątku. Jak zostało bowiem wskazane wcześniej podstawę obliczenia podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) stanowi dochód, który należy obliczyć jako różnicę między przychodem - wartością nieruchomości odpowiadającą cenie rynkowej na dzień sprzedaży - pomniejszonym o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 (tj. koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d ww. ustawy (tj. koszty uzyskania przychodu). Dopiero ustalając w ten sposób podstawę obliczenia podatku wnioskodawczyni będzie mogła stwierdzić, czy uzyskała dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości i wystąpi po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast sam fakt sprzedaż mieszkania za cenę niższą niż wycena dokonana przez rzeczoznawcę na dzień postanowienia o podziale majątku dorobkowego nie przesądza jeszcze o braku obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.