Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.593.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Skuteczność wyboru formy opodatkowania.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-forma opodatkowania
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
zasada-zasady ogólne opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 1 Przepisy ogólne-Formy opodatkowania
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 9 -ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A.B. (dalej: Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą
    (...), jest również czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca rozlicza obecnie zaliczki na
    podatek dochodowy kwartalnie.
    W dniu 19 lutego 2022 r. Wnioskodawca złożył za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) wniosek o zmianę formy opodatkowania z
    zasad ogólnych na opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: ryczałt). W taki też sposób
    Wnioskodawca rozliczył podatek dochodowy za 2022 r.
    Następnie 15 lutego 2023 r. Wnioskodawca ponownie złożył wniosek o zmianę formy
    opodatkowania, tym razem dotyczący rezygnacji z opodatkowania ryczałtem i powrotu do
    opodatkowania na zasadach ogólnych. Wniosek został złożony zgodnie z przepisami o
    CEIDG, podpisany profilem zaufanym. Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie podpisania
    wniosku drogą elektroniczną (e-mail).
    O złożeniu powyższego wniosku Wnioskodawca poinformował biuro księgowe, które
    prowadzi mu rozliczenia. Biuro księgowe złożyło druk ZUS DRA za styczeń 2023 r. w dniu
    17 lutego 2023 r., z którego również wynika sposób rozliczenia składek według skali
    podatkowej.
    Kolejne dokumenty były wysyłane analogicznie. Ponadto, od 2023 r. Wnioskodawca
    uiszczał zaliczki na podatek dochodu w ustawowym terminie z opisem PIT-5 lub PIT-36, a
    także złożył zeznania roczne PIT-36 za rok 2023 oraz 2024. Ponadto, Wnioskodawca
    otrzymał z właściwego urzędu skarbowego zwrot podatku za 2023 oraz 2024 rok. Co
    istotne, Wnioskodawca zarówno za styczeń 2023 r., jak i 2024 r. nie osiągnął dochodów
    przekraczających 30 000 zł, zatem nie powstał dochód do opodatkowania.
    Zatem wszelkie działania Wnioskodawcy od początku 2023 r. były podejmowane w celu
    zmiany formy opodatkowania z ryczałtu na zasady ogólne. W związku z powyższym, od
    momentu złożenia wniosku Wnioskodawca konsekwentnie stosował zasady dotyczące
    opodatkowania skalą podatkową. Z uwagi na wybór kwartalnego rozliczania zaliczki na
    podatek dochodowy, pierwszy przelew w 2023 r. został wykonany w kwietniu 2023 r.
    W dniu 9 maja 2025 r. z biurem księgowym skontaktował się właściwy dla niego urząd
    skarbowy, prosząc o wyjaśnienia w zakresie sposobu opodatkowania, ponieważ rozliczył
    się na zasadach ogólnych, natomiast w systemie jako wybrana metoda opodatkowania
    wskazany jest ryczałt.
    Po zalogowaniu się do CEIDG Wnioskodawca ustalił, że w wyniku błędu technicznego (lub
    innego – Wnioskodawca po takim czasie nie jest w stanie zidentyfikować powodu) wniosek
    złożony 15 lutego 2023 r. nie został odnotowany w systemie. W związku z powyższym
    urząd uznał, że rezygnacja z opodatkowania ryczałtem była nieskuteczna, a zatem
    Wnioskodawca powinien był kontynuować opodatkowanie ryczałtem.
    Wnioskodawca posiada natomiast:
    · potwierdzenie logowania do CEIDG w postaci zrzutu ekranu historii logowania do konta
      CEIDG (logowanie 15 lutego 2023 r),
    · podpisany wniosek o rezygnacji z ryczałtu w formacie pdf,
    · potwierdzenie podpisania wniosku, otrzymane na maila (15.02.2023 r.),
    · potwierdzenie przekazania informacji księgowemu o zmianie formy opodatkowania
      (email z 15.02.2023 r.),
    · potwierdzenia wpłat zaliczek na podatek dochodowy w ustawowym terminie z opisem
      PIT-5 lub PIT-36 od momentu zmiany formy opodatkowania oraz złożenie zeznania
      rocznego PIT-36 za rok 2023 oraz 2024,

    · deklaracja ZUS DRA złożona za 2023 r. w dniu 17 lutego 2023 r., z której wynika sposób
      rozliczenia według skali podatkowej (kolejne dokumenty wysyłane były analogicznie)
      wraz z zrzutem ekranu potwierdzającym przesłanie dokumentu do ZUS,
    · potwierdzenie otrzymania zwrotu podatku za rok 2023 oraz 2024.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że w świetle takiego
    stanu faktycznego zmiana formy opodatkowania i możliwości opodatkowania przychodów
    (dochodów) na zasadach ogólnych od 2023 r. była skuteczna.

## Pytanie

Czy w tak przedstawionym opisie stanu faktycznego w 2023 r. doszło do skutecznego
    wyboru metody opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej na
    zasadach ogólnych, która ma zastosowanie za rok 2023 i lata następne?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w 2023 r. doszło do skutecznej zmiany formy opodatkowania, w
    związku z powyższym Wnioskodawca był uprawniony do opodatkowania przychodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych za rok 2023 oraz za rok
    2024 i 2025 na zasadzie kontynuacji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z o PIT: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o PIT: Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27,
    z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu
    skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w
    formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o ryczałcie podatnik może złożyć oświadczenie, na piśmie,
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Co do zasady, oświadczenie na piśmie o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych powinno zostać złożone do 20. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym podatnik osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w
    roku podatkowym (art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o zryczałtowanych podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).
    Zgodnie z art. 60 kodeksu cywilnego (w skrócie: k.c.), z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie
    przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez
    każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym
    również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).
    Zgodnie natomiast ze stanowiskiem doktryny „oświadczeniem woli Jest każde zachowanie
    się osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie
    tej woli w postaci elektronicznej, a więc – ujmując rzecz skrótowo – zachowanie
    dostatecznie ujawniające wolę” – R. Trzaskowski (w:) Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I.
    Część ogólna, cz. 2 (art. 56-125), red. J. Gudowski, Warszawa 2021, art. 60.
    Ponadto, zazwyczaj obraz decyzji wyłaniający się z zachowania określonej osoby
    odpowiada jej rzeczywistej woli wewnętrznej – por. S. Grzybowski (w:) System prawa
    cywilnego, t. 1, 1985, s. 479, według którego oświadczeniem woli jest „zewnętrzny przejaw
    wewnętrznej decyzji”.

    Przepisy regulujące kwestie rezygnacji/zmiany formy opodatkowania wskazują na złożenie
    oświadczenia na piśmie. Brak jest definicji legalnej zwrotu „sporządzenie czegoś na
    piśmie”.
    Potocznie należałoby uznać, że oznacza to, że oświadczenie to powinno zostać
    sporządzone przy użyciu znaków alfabetu w celu utrwalenia wypowiedzi. Ten wymóg
    spełniony będzie także wówczas, gdy tekst zawarty został w tytule przelewu skierowanego
    do organu podatkowego. Wnioskodawca podkreśla, że złożył oświadczenie o treści
    zawartej w tytule przelewu i nie ma wątpliwości co do autora tego oświadczenia (przelew
    został dokonany z rachunku bankowego, do którego ma dostęp wyłącznie
    Wnioskodawca). W związku z powyższym, nie ma wątpliwości co do autora oświadczenia i
    podpis pod treścią nie jest konieczny. Podpis byłby konieczny jedynie w przypadku, gdy
    nie byłoby wiadomym, kto oświadczenie woli złożył.
    Powyższe potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych. Jak wynika z wyroku
    NSA z dnia 22 lutego 2024 r. (sygn. akt: II FSK 710/21), dokonanie wpłaty zaliczki na
    podatek dochodowy, opatrzonego w tytule przelewu informującym o wyborze konkretnej
    formy opodatkowania (np. „zaliczka na PIT-36”), spełnia wymogi formalne ustawowego
    oświadczenia. Sąd podkreślił, że przepisy nie określają sztywnego wzoru takiego
    oświadczenia. W ślad za tym orzeczeniem Dyrektor KIS również potwierdza, że dokonanie
    wpłaty zaliczki z odpowiednio opisanym tytułem przelewu stanowi oświadczenie o
    wyborze metody opodatkowania – por. interpretacja indywidualna DKIS z 6 listopada 2024
    r., nr 0115-KDST2-1.4011.473.2024.3.NC; z 1 kwietnia 2025 r., nr 0115-KDIT3.
    4011.207.2025.1.RS; z 9 grudnia 2024 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.587.2024.3.HJ; z 19
    listopada 2024 r., 0114-KDIP3-2.4011.697.2024.3.MG; z 22 października 2024 r., nr 0112-
    KDIL2-2.4011.593.2024.2.MW; z 31 marca 2025 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.85.2025.2.MM.
    Dlatego też, w przypadku gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki tytułem podatku
    i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju
    podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie
    oświadczenia.
    Dodatkowo, w myśl art. 44 ust. 3g ustawy o PIT Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    będący małymi podatnikami oraz podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności
    gospodarczej, o których mowa w art. 22k ust. 11, mogą wpłacać zaliczki kwartalne.
    Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3h, ustala się w następujący sposób:
    1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody
      przekroczyły kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz najniższej
      stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa
      w art. 27 ust. 1;
    2) zaliczkę za ten kwartał stanowi podatek obliczony od dochodu według zasad
      określonych w art. 26 i art. 27;
    3) zaliczkę za kolejne kwartały ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem
      należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za poprzednie
      kwartały.
    Stosownie do treści art. 44 ust. 3i ustawy o PIT: O wyborze sposobu wpłacania zaliczek
    według zasad, o których mowa w ust. 3g lub 3h, podatnicy informują w zeznaniu, o którym
    mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym stosowali
    kwartalny sposób wpłacania zaliczek.
    W związku z powyższym, rozliczanie kwartalne zaliczek na podatek dochodowy jest
    uprawnieniem każdego podatnika, który jest małym podatnikiem lub podatnikiem
    rozpoczynającym działalność gospodarczą.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać na wysokość kwoty wolnej od podatku, która od
    1 stycznia 2022 r. wynosi 30 000 zł. Wnioskodawca wskazuje natomiast, że za styczeń 2023
    r. nie osiągnął dochodów przekraczających tę kwotę. Zatem nie miał obowiązku

    dokonywania przelewu zaliczki na podatek dochodowy za styczeń 2023 r. do 20 lutego
    2023 r. z uwagi na korzystanie z kwoty wolnej od podatku.
    Mając na uwadze powyższe, dla uznania, że złożone oświadczenie o rezygnacji z danej
    formy opodatkowania jest skuteczne, istotne jest, aby z opisu przelewu wynikała
    jednoznacznie wola podatnika co do wyboru metody opodatkowania. Dlatego też
    opatrzenie przelewu odpowiednim opisem oraz konsekwentne dokonywania przelewów
    zaliczki na podatek dochodowy ze wskazanym opisem oraz rozliczenia podatku powinno
    zostać zakwalifikowane jako skuteczne złożenie oświadczenie o wyborze formy
    opodatkowania.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, na powyższy wniosek nie powinien wpływać fakt, że
    pierwszy przelew dokonany został w kwietniu 2023 r. z uwagi na wybór kwartalnego
    wpłacania zaliczek na podatek dochodowy oraz braku dochodu przekraczającego kwotę
    wolną od podatku za styczeń 2023 r.
    Odmienne stanowisko byłoby sprzeczne z następującymi zasadami prawa podatkowego:
    Zasada proporcjonalności
    Co do zasady, zasada proporcjonalności nakazuje podejmowanie przez administrację
    działań proporcjonalnych do zamierzonego celu. Nie powinny być zatem nakładane na
    stronę obowiązki niewspółmierne do celu, który miałby być osiągnięty dzięki ich nałożeniu.
    Kryterium proporcjonalności jest spełnione wówczas, gdy:
    · liczba i ciężar gatunkowy zalet danego środka przekracza liczbę wad;
    · pozytywny jest wynik ważenia pomiędzy dobrem (wartością) chronioną a dobrem
      poświęconym;
    · stosowane środki są usprawiedliwione „wagą i charakterem” celu, któremu mają służyć,
    · istnieje odpowiednia relacja pomiędzy odniesionymi korzyściami z osiągnięciem
      założonego celu a szkodą wyrządzoną konstytucyjnemu prawu przez to, że cel został
      osiągnięty.
    W związku z powyższym, jeżeli przyjęte środki obciążają jednostkę w sposób nadmierny i
    nieodpowiedni, nie mieszczą się one w ramach zasady proporcjonalności i są niezgodne z
    konstytucją. Wymógł proporcjonalności sensu stricto oznacza zatem konieczność ważenia
    dwóch dóbr (wartości), których pełna realizacja jest niemożliwa: dobra naruszone przez
    podjęte środki działania, a także dobra, którego ochrona jest w konkretnych
    okolicznościach celem ingerencji państwa. Nie każdy cel publiczny, nawet jeśli jest on
    prawnie dopuszczalny i znajduje podstawy aksjologiczne w konstytucji, usprawiedliwia
    ograniczenie danego prawa (por. Mudrecki Artur, Zasada proporcjonalności w prawie
    podatkowym, LEX).
    Innymi słowy, zasada proporcjonalności wiąże się z miarkowaniem działań organów
    władzy publicznej i minimalizacją ich ingerencji w sferę praw i wolności.
    Dodatkowo, zasada ta została doprecyzowana w wyroku z 5.05.1998 r., C-157/96 , w
    którym TSUE przyjął, że zasada proporcjonalności, która należy do zasad ogólnych prawa
    unijnego, wymaga, żeby akty instytucji unijnych nie przekraczały granic tego, co jest
    odpowiednie i konieczne do realizacji uzasadnionych celów zamierzonych przez dane
    uregulowanie, przez co należy rozumieć, że kiedy istnieje wybór między kilkoma
    odpowiednimi środkami, należy uciec się do najmniej ograniczającego oraz żeby
    spowodowane niedogodności nie były nadmierne w porównaniu do zamierzonych celów.
    Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, Wnioskodawca przede wszystkim zwraca
    uwagę na fakt, że konieczność dokonania korekty rozliczeń oraz potencjalnej dopłaty
    podatku wraz z odsetkami za lata 2023 oraz 2024 byłaby sankcją nieproporcjonalną do
    wagi powstałego niedopatrzenia (wynikającego z technicznego problemu z dostarczeniem
    podpisanego oświadczenia przez CEIDG). Samo złożenie wniosku jest kwestią formalną, a

    w zaistniałej sytuacji faktycznej kluczowe powinny być intencja podatnika oraz faktyczne
    czynności podejmowane przez ostatnie dwa lata, tj. wpłacanie zaliczek na podatek
    dochodowy i rozliczanie podatku w oparciu o przepisy dotyczące zasad ogólnych.
    Zatem konieczność korygowania rozliczeń byłaby działaniem niewspółmiernie
    obciążającym dla Wnioskodawcy w porównaniu do wagi niedopatrzenia (tj. w opinii
    Wnioskodawcy nie powstały żadne negatywne konsekwencje dla organu, ponieważ
    podatek został terminowo i prawidłowo rozliczony).
    Zatem, porównując konsekwencje, jakie Wnioskodawca mógłby ponieść w związku z
    zakwestionowaniem prawa do opodatkowania na zasadach ogólnych, do wagi
    technicznego niedopatrzenia, konsekwencje po jego stronie byłyby niewspółmiernie
    (nieproporcjonalnie) wysokie.
    Zasada zaufania do organów podatkowych
    Zakwestionowanie wyboru opodatkowania naruszałoby także zasadę działania w sposób
    budzący zaufanie do organów podatkowych.
    Zgodnie z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe powinno być
    prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Postępowanie
    budzące zaufanie to postępowanie staranne i merytorycznie poprawne, w którym
    dopuszcza się wnioskowane dowody, traktuje się równo interesy podatnika i Skarbu
    Państwa, nie zmienia się ocen tych interesów, a materialnoprawnych wątpliwości nie
    rozstrzyga na niekorzyść podatnika (por. m.in. wyrok NSA z 4.01.2006 r., I FSK401/05).
    Dodatkowo, z zasady zaufania przedsiębiorców do władzy publicznej, o czym orzekł w
    jednym ze swoich wyroków WSA, wynika „obowiązek organu administracji publicznej
    prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy
    publicznej i kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności oraz równego
    traktowania. Pogłębianiu tego zaufania z pewnością nie służy podejmowanie działań,
    które wzbudzić mogą u skarżących poczucie niesprawiedliwości” (wyr. WSA w Olsztynie z
    28.9.2018 r., II SA/OI443/18, Legalis).
    Wnioskodawca wskazuje na przykład naruszenia przez organ podatkowy, w którym organ
    przyjął od podatnika podatku dochodowego, rozliczającego się w formie ryczałtu,
    zawiadomienie o założeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Złożenie
    zawiadomienia wyraźnie świadczyło o woli rezygnacji z ryczałtu. Organ podatkowy nie
    powiadomił jednak podatnika o konieczności złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się
    rozliczenia ryczałtowego, po czym wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania w
    zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych.
    Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje, uznając, że doszło do naruszenia art. 121 § 2
    (wyrok NSA w Szczecinie z 29.05.2003 r., SA/Sz 1954/01): Jeżeli organ podatkowy zatem
    przyjął dokument bez wyjaśnienia przyczyn jego złożenia i bez wskazania podatnikowi, iż
    dokument ten jest niewystarczający dla osiągnięcia celu w nim wskazanego, tj. możliwości
    regulowania podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach ogólnych, to naruszył
    zasady działania państwa prawa.
    Wnioskodawca natomiast podjął decyzję o zmianie formy opodatkowania od 2023 r. i
    rozliczanie podatku zgodnie z zasadami ogólnymi (w tym dokonywanie przelewów zaliczek
    oraz złożenie zeznań za rok 2023 i 2024) od tego roku było przejawem jego woli zmiany
    formy opodatkowania, którą konsekwentnie realizował.
    Przelewy zaliczek na podatek dochodowy opisane „PIT-5” lub „PIT-36” musiały być
    księgowane przez urząd na bieżąco od 2023 roku. W żadnym momencie natomiast
    Wnioskodawca nie otrzymał jakichkolwiek zapytań/informacji, że zgłoszona w systemie e-
    US (do którego organ ma nieograniczony dostęp) forma opodatkowania różni się od
    tytułu, pod jakim dokonywane były płatności. Dodatkowo, zaliczki z różnych źródeł
    (dotyczące różnych form opodatkowania) powinny być przez urząd księgowane na
    różnych rozrachunkach.

    Zatem organ powinien był zweryfikować wcześniej, że na rozrachunku dotyczącym
    rozliczeń na zasadach ogólnych widnieją nienależne wpływy, natomiast na rozrachunku
    dotyczącym opodatkowania ryczałtem wpływów brak.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jeśli organ chciałbym
    twierdzić, że do wyboru zasad ogólnych nie doszło, organ podatkowy powinien był
    poinformować go o błędnym rozliczeniu zaliczki na podatek dochodowy już na etapie
    pierwszej zaliczki, ewentualnie w momencie złożenia rozliczenia za rok 2023 r.
    Skutkowałoby to podjęciem przez Wnioskodawcę stosownych kroków, by zminimalizować
    skutki błędu technicznego, który wystąpił podczas wysyłania wniosku.
    Tymczasem urząd zaakceptował rozliczenie podatku za rok 2023 i 2024 złożone zgodnie z
    przepisami dotyczącymi opodatkowania na zasadach ogólnych. Co więcej, dokonał zwrotu
    podatku wynikającego z tych rozliczeń, nie kwestionując, że składana deklaracja jest
    niezgodna z wybraną metodą opodatkowania ujawnioną w systemie.
    Zdaniem Wnioskodawcy to najpóźniej na etapie zwrotu za 2023 r. urząd powinien był się
    zwrócić o wyjaśnienia. Biorąc natomiast pod uwagę, że nic takiego nie miało miejsca,
    Wnioskodawca działał w zaufaniu do organu, że rozliczenia są prawidłowe.
    Natomiast przyjęcie odpowiednio zatytułowanych przelewów zaliczek na podatek
    dochodowy oraz rozliczeń rocznych (w szczególności rozliczenia za 2023 i 2024 r. oraz
    dokonanie zwrotu Dodatku za te lata) bez wyjaśnienia przyczyn takiego działania i bez
    wskazania podatnikowi, że odbiegają one od zadeklarowanej formy opodatkowania, w
    myśl powołanego wyżej orzecznictwa, narusza zasadę działania organów podatkowych w
    sposób budzący do nich zaufanie.
    W związku z powyższym, ewentualne kwestionowanie tych rozliczeń po 2 latach, gdy
    zostały one zaakceptowane, a podatek został zwrócony, w opinii Wnioskodawcy, rażąco
    naruszałoby zaufanie do organów podatkowych.
    Zasada równości podatników
    Zakwestionowanie wyboru metody opodatkowania doprowadziłoby również do
    nierównego traktowania Wnioskodawcy w stosunku do innych podatników, którzy też
    napotkali problem techniczny przy składaniu deklaracji o wyborze formy opodatkowania
    (lub w ogóle takiego wniosku nie złożyli), natomiast nie korzystają z prawa do rozliczania
    kwartalnego, tylko wpłacają zaliczki miesięczne.
    Jak zostało wskazane wyżej, złożenie oświadczenia o wyborze metody opodatkowania
    może mieć bowiem również formę dorozumianą, przez odpowiednio opisany przelew, co
    potwierdzone zostało przez liczne interpretacje indywidualne Dyrektora KIS (por.
    interpretacja indywidualna z 6 listopada 2024 r. nr 0115-KDST2-1.4011.473.2024.3.NC; z 1
    kwietnia 2025 r. nr 0115-KDIT3.4011.207.2025.1.RS; z 9 grudnia 2024 r. nr 0113-KDIPT2-
    1.4011.587.2024.3.HJ; z 19 listopada 2024 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.697.2024.3.MG; z 22
    października 2024 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.593.2024.2.MW; z 31 marca 2025 r. nr 0112-
    KDIL2-2.4011.85.2025.2. MM).
    Podatnicy, którzy skorzystali z przewidzianej prawem możliwości rozliczania kwartalnego i
    dokonywania płatności zaliczek na podatek dochodowy kwartalnie, nie dokonują
    pierwszego przelewu do 20 lutego, tylko co do zasady do 20 kwietnia, zatem
    kwestionowanie takiej dorozumianej formy wyboru formy opodatkowania stawiałoby ich
    w sytuacji gorszej niż ci, którzy zaliczki wpłacają miesięcznie.
    Zdaniem Wnioskodawcy nie powinny mieć miejsca sytuacje, w których wybór metody,
    zgodnie z którą realizowane są płatności zaliczek, wiąże się ze różnicowaniem możliwości
    podatników w dochodzeniu swoich praw.
    Podatnicy rozliczający zaliczki miesięcznie, mimo napotkania tych samych problemów przy
    składaniu wniosku, mogą skorzystać z alternatywnej (domniemanej) ścieżki potwierdzenia
    dokonania wyboru, czego podatnicy rozliczający się kwartalnie już zrobić by nie mogli.

    Dlatego też, uznanie, że wyłącznie podatnicy rozliczający zaliczki na podatek dochodowy
    miesięcznie mogą skorzystać z domniemania wyboru metody opodatkowania poprzez
    odpowiednio opisany przelew, jest swego rodzaju dyskryminacją podatników
    rozliczających się kwartalnie. Ponadto, prowadzi to do zróżnicowanego traktowania
    podatników znajdujących się w takiej samej sytuacji i może stanowić naruszenie
    konstytucyjnej zasady równości wobec prawa.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku podatników wybierających
    opodatkowanie skalą podatkową uwzględnienie kwoty wolnej od podatku zazwyczaj
    powoduje brak podatku za pierwszy miesiąc roku, co też miało miejsce w sytuacji
    Wnioskodawcy.
    Zatem nawet w przypadku podatników wybierających opodatkowanie skalą, którzy
    wybrali miesięczne rozliczanie zaliczek uznanie, że tylko przelew zrealizowany do 20
    lutego uznany jest jako skuteczny wybór formy opodatkowania, również skutkować będzie
    nierównym traktowaniem podatników o niższych dochodach. Wynika to z faktu, że liczba
    podatników, których dochody już w pierwszym miesiącu przekraczają 30 000 zł i którzy
    wybierają opodatkowanie skalą, jest niewielka. A zatem podatnicy opodatkowani skalą
    zazwyczaj nie dokonują przelewu na zaliczkę na podatek dochodowy za styczeń.
    Zatem Wnioskodawca podkreśla, że uznanie, że wpłata zaliczki na podatek do 20 lutego
    może być równoznaczna ze skutecznym wyborem formy opodatkowania w sposób
    alternatywny stawia w gorszej pozycji również podatników, którzy w pierwszym miesiącu
    roku nie osiągnęli dochodów przekraczających wartość kwoty wolnej od podatku.
    W związku z powyższym, również może stanowić naruszenie konstytucyjnej zasady
    równości prawa.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo opisany przelew zaliczki na
    podatek dochodowy za 1 kwartał 2023 r. powinien zostać potraktowany jako domniemane
    oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach ogólnych za rok 2023, a także za lata
    następne.
    Zasada domniemania uczciwości przedsiębiorcy (partnerskiego podejścia organów do
    przedsiębiorców)
    Na koniec Wnioskodawca wskazuje na zasadę domniemania uczciwości przedsiębiorcy, z
    którą to zasadą związane jest partnerskie podejście organów podatkowych do
    przedsiębiorcy. Zasada ta wyklucza możliwość przyjęcia przez organ odgórnie, że
    przedsiębiorca popełnił błąd. Organ powinien przyjmować, że przedsiębiorca działa
    właściwie, zaś jakiekolwiek odstępstw od tego domniemania wymagają przekonującego
    uzasadnienia. Organ powinien więc stanowić dla przedsiębiorcy partnera, nie zaś
    potencjalnego przeciwnika, który tylko czyha na jego błąd bądź jakiekolwiek potknięcie.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie organ
    powinien wziąć pod uwagę ogół okoliczności i podejmowanych czynności i stosując zasadę
    partnerskiego podejścia do przedsiębiorców, wyjść z założenia, że doszło do skutecznej
    zmiany formy opodatkowania. Zwrócenie uwagi na to, że rozliczenia są niezgodne z
    widniejącym w systemie wyborem dopiero po upływie dwóch lat może zostać odebrane
    jako czyhanie organu na potknięcie podatnika oraz zastawianie pułapki (w szczególności
    uwzględniając, że organ dokonał zwrotu podatku wynikającego z rozliczeń za 2023 oraz
    2024 rok), a także możliwość uznania, że forma opodatkowania może zostać wybrana w
    sposób dorozumiany, ale tylko przez podatników, którzy rozliczają składki miesięcznie.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, doszło do skutecznej zmiany metody
    opodatkowania, a zatem Wnioskodawca miał prawo opodatkowywać swoje dochody na
    zasadach ogólnych od 2023 r. aż do chwili obecnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
      chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone
      na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku
      dochodowym.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843 ze zm.):
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnik może złożyć oświadczenie, na piśmie, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach
      określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, przed upływem terminu, o
      którym mowa w ust. 1.
    Natomiast w myśl art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat
      następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1
      złoży oświadczenie na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o
      rezygnacji z tej formy opodatkowania albo oświadczenie o wyborze opodatkowania
      dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art.
      30c ustawy o podatku dochodowym, w terminie określonym w art. 9a ust. 2 tej
      ustawy.
    Jak stanowi zaś art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na
      podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i
      Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U.
      z 2022 r. poz. 541), zwanej dalej „ustawą o CEIDG”.

    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania
    podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie
    według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i
    podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.
    Natomiast jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania, jaką jest
    ryczał od przychodów ewidencjonowanych, to jak wynika z powyższych przepisów, ta
    forma opodatkowania dotyczy również lat następnych. Jeśli podatnik chciałby
    zrezygnować z tej formy opodatkowania i przejść ponownie na zasady ogólne, to powinien
    złożyć stosowne oświadczenie w określonym w przepisach terminie.
    Tym samym, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, to przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego
    oświadczenia o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w
    roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został
    osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
    W myśl art. 44 ust. 3g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, będący małymi podatnikami oraz
      podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej, o których mowa w
      art. 22k ust. 11, mogą wpłacać zaliczki kwartalne. Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem
      ust. 3h, ustala się w następujący sposób:
      1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody
        przekroczyły kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz najniższej
        stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której
        mowa w art. 27 ust. 1;
      2) zaliczkę za ten kwartał stanowi podatek obliczony od dochodu według zasad
        określonych w art. 26 i art. 27;
      3) zaliczkę za kolejne kwartały ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem
        należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za
        poprzednie kwartały.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, w której obecnie rozlicza zaliczki na podatek dochodowy
    kwartalnie. Dnia 19 lutego 2022 r. złożył Pan za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) wniosek o zmianę formy opodatkowania z
    zasad ogólnych na opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i wg tej
    formy rozliczał Pan przychody. Następnie 15 lutego 2023 r. złożył Pan wniosek o zmianę
    formy opodatkowania, dotyczący rezygnacji z opodatkowania ryczałtem i powrotu do
    opodatkowania na zasadach ogólnych. Wniosek został złożony zgodnie z przepisami o
    CEiDG, podpisany profilem zaufanym. Otrzymał Pan potwierdzenie podpisania wniosku
    drogą elektroniczną (e-mail). Od 2023 r. uiszczał Pan zaliczki na podatek dochodowy w
    ustawowym terminie z opisem PIT-5 lub PIT-36, a także złożył zeznania roczne PIT-36 za
    lata 2023 oraz 2024. Zarówno za styczeń 2023 r., jak i 2024 r. nie osiągnął Pan dochodów
    przekraczających 30 000 zł, zatem nie powstał dochód do opodatkowania. Z uwagi na
    wybór kwartalnego rozliczania zaliczki na podatek dochodowy, pierwszy przelew w 2023 r.
    został wykonany przez Pana w kwietniu 2023 r. Po zalogowaniu się do CEiDG ustalił Pan,
    że w wyniku błędu technicznego lub innego błędu wniosek złożony 2023 r. dotyczący
    zmiany formy opodatkowania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasady
    ogólne nie został odnotowany w systemie.
    Ponownie zaznaczam, że w sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, to ma obowiązek złożenia właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o rezygnacji z tego sposobu

    opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został
    osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
    podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku
    podatkowego. Tymczasem – jak Pan wskazał – zarówno za styczeń 2023 r., jak i 2024 r. nie
    osiągnął Pan dochodów przekraczających 30 000 zł, zatem nie powstał dochód do
    opodatkowania. Ponadto wpłacał Pan zaliczki w systemie kwartalnym. Stąd pierwszy
    przelew w 2023 r. został wykonany przez Pana w kwietniu 2023 r., a więc po terminie
    ustawowym.
    W konsekwencji w 2023 r. i w 2024 r. nie złożył Pan skutecznie oświadczenia o zmianie
    formy opodatkowania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasady ogólne.
    Tym samym uzyskiwane przez Pana dochody w 2023 r. i w 2024 r. nie mogły być
    opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Podsumowanie: w 2023 r. nie doszło do skutecznego wyboru przez Pana metody
    opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach
    ogólnych, która miałaby zastosowanie za rok 2023 i lata następne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania
    w tym postępowaniu.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.