Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-142/09-8/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-04
Teza: 1. Czy zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczki będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych? 2. Czy zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczki będą podlegać podatkowi od towarów i usług?
Słowa kluczowe: pieniądze; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20.04.2009 r. (data wpływu 24.04.2009 r.) oraz piśmie z dnia 15 czerwca 2009 r. (data nadania 16.06.2009 r. data wpływu 19.06.2009 r.) uzupełniającym zdarzenie przyszłe, pytanie, opłatę na wezwanie Nr IPPB2/436-142/09-2/AF z dnia 8 czerwca 2009 r. (data nadania 08.06.2009 r., data doręczenia 10.06.2008 r.), oraz piśmie z dnia 9 lipca 2009 r. (data nadania 10.07.2009 r. data wpływu 14.07.2009 r.) uzupełniającym zdarzenie przyszłe, na wezwanie Nr IPPB2/436-142/09-4/MS z dnia 6 lipca 2009r. (data nadania 06.07.2009 r., data doręczenia 08.07.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek:

*   w części dotyczącej sytuacji, gdzie Wnioskodawca nie jest udziałowcem pożyczkobiorców - **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej sytuacji, gdzie Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.04.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (zwana dalej: „Wnioskodawcą”) będzie udzielać pożyczek innym spółkom - podmiotom powiązanym. Pożyczki mają być udzielane częstotliwie w okresach rocznych oraz dwuletnich.

Stronami umów pożyczki będą czynni podatnicy podatku od towarów i usług.

W dniu 08 czerwca 2009r. Nr IPPB2/436-142/09-2/AF Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez:

*   uzupełnienie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez wskazanie miejsca dokonywania czynności cywilnoprawnych oraz gdzie będą znajdowały się środki pieniężne w dniu zawarcia umów pożyczek, a także czy pożyczkodawca jest udziałowcem Wnioskodawcy,

*   o wskazanie, czy interpretacja przepisów prawa podatkowego ma być udzielona także w zakresie podatku od towarów i usług, w części D.2 poz. 43 został zaznaczony podatek od czynności cywilnoprawnych, natomiast w części D.3. poz. 47 wskazano przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług VAT.

*   jeżeli zakres interpretacji ma dotyczyć także podatku od towarów i usług to należy uiścić dodatkową opłatę, oraz sprecyzować pytanie w zakresie podatku od towarów i usług.

Ww. wezwanie skutecznie doręczono w dniu 10.06.2009 r. W wyznaczonym terminie przedmiotowe braki zostały uzupełnione, uiszczona została dodatkowa opłata w wysokości 40 zł.

Wnioskodawca uzupełnił, iż miejscem dokonania czynności cywilnoprawnych będzie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu zawarcia umów pożyczek środki pieniężne znajdować się będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pożyczkodawca (Wnioskodawca) oraz pożyczkobiorcy to podmioty powiązane.

W dniu 06 lipca 2009 r. Nr IPPB2/436-142/09-4/MS Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez:

*   uzupełnienie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez wskazanie czy Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców.

Ww. wezwanie skutecznie doręczono w dniu 08.07.2009 r. W wyznaczonym terminie przedmiotowe braki zostały uzupełnione ( data wpływu14.07.2009r.).

Wnioskodawca uzupełnił, iż w niektórych przypadkach Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców, w innych zaś nie jest ich udziałowcem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczki będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
2.  Czy zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczki będą podlegać podatkowi od towarów i usług?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług została wydana odrębna interpretacja indywidualna Nr IPPP2/443-699/09-6/KOM z dnia 22.07.2009 r.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Umowa pożyczki jest czynnością cywilnoprawną podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000r.

Jednocześnie - stosownie do art. 2 pkt 4 powołanej ustawy - nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy zauważyć, że - stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., czynność udzielenia pożyczki (udzielania pożyczek) innemu podmiotowi, dokonywana przez podatnika podatku od towarów i usług, jest usługą podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. Udzielenie pożyczki należy kwalifikować zatem jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług. Definicję odpłatnego świadczenia usług zawiera art. 8 ust 1 tej ustawy, zgodnie z którym przez świadczenie usług rozumie się każde odpłatne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Tym samym zawarcie umowy pożyczki (o charakterze odpłatnym) jest - co do zasady - czynnością podlegającą podatkowi od towarów i usług. Jednocześnie - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - usługi pośrednictwa finansowego, w tym udzielanie pożyczek, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zwalnia się od tego podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy. W powołanym wyżej załączniku w poz. 3 wymienione są usługi pośrednictwa finansowego z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, - 00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz faktoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy.
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Podstawowe znaczenie - w przedstawionym stanie faktycznym - dla rozstrzygnięcia, czy udzielenie przez Wnioskodawcę innym spółkom pożyczek - stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. - nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jest ustalenie, czy dokonując czynności cywilnoprawnej w postaci zawarcia z tymi spółkami umów pożyczki Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do powyżej wymienionej usługi pośrednictwa finansowego w zakresie udzielania pożyczek.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie zaś z ust. 2 tego artykułu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W opinii Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że Wnioskodawca udzielając pożyczek będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług. Czynność dokonana przez Wnioskodawcę zostanie wykonana w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

W tym przypadku - zdaniem Wnioskodawcy - powyższa czynność (wykonana przez podatnika podatku od towarów i usług) podlegać będzie podatkowi od towarów i usług, co oznacza jednocześnie, że będzie ona podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Dla celów podatku od towarów i usług decydujące bowiem znaczenie dla uznania podejmowanych przez podatników czynności za działalność gospodarczą ma wymóg częstotliwości, nawet gdy te czynności są wykonane jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy. Przez zamiar częstotliwości prowadzenia działalności należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności składających się na istotę prowadzonej działalności. Częstotliwość wykonywania czynności jest cechą konstytutywną działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Przejawem częstotliwego wykonywania czynności w zakresie usług pośrednictwa finansowego będzie udzielanie przez Wnioskodawcę pożyczek przykładowo w okresach rocznych, dwuletnich.

Aktualna w obowiązującym stanie prawnym pozostaje teza wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 kwietnia 1999 r. (sygn. Akt I SA/Lu 233/98): „(\`(...)\`)okoliczności wskazujące na zamiar wykonywania usług bądź sprzedaży w sposób częstotliwy określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8.1.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) muszą istnieć w chwili ich wykonywania w rozumieniu tejże ustawy, a nie w okresie późniejszym.”

W świetle definicji działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r., aby stać się podatnikiem niekoniecznie trzeba posiadać w przedmiocie swojej działalności gospodarczej świadczenie usług pośrednictwa finansowego; należy wyłącznie wykonywać taką działalność samodzielnie w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania.

Skoro Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa finansowego z zamiarem częstotliwości, to pożyczki zostaną udzielone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W związku z tym nie będą podlegały podatkowi od czynności cywilnoprawnych (na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r.).

Zdaniem Wnioskodawcy udzielenie pożyczki powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nawet w przypadku, gdy czynność ta jest wykonywana sporadycznie. Potwierdzeniem powyższego jest także treść art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., zgodnie z którym sporadyczne transakcje w zakresie pośrednictwa finansowego mogą zostać pominięte przy obliczaniu obrotu podatnika dla proporcji rozliczania podatku naliczonego. Oznacza to jednak, że również czynności sporadyczne, w szczególności wykonywane w rocznych, dwuletnich okresach, podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gdyby czynności sporadyczne wykonywane przez podatnika tego podatku nie podlegały opodatkowaniu, wówczas ustawodawca nie wprowadzałby dodatkowego zastrzeżenia, iż tego rodzaju czynności mogą zostać pominięte przy liczeniu proporcji w podatku od towarów i usług.

Ponadto przyjęcie odmiennej tezy oznaczałoby, że wyłączona spod opodatkowania byłaby każda czynność wykonywana raz na kilka lat, czy też jednorazowo - na przykład sprzedaż wycofanego z użytkowania składnika majątku, czy też wykonanie usługi przez podmiot zajmujący się na co dzień dostawą towarów.

Pogląd powyższy został podzielony przez Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2008 r., sygn. IPPP2/443-124/08-2/BM.

Należy zdaniem Spółki podkreślić, że udzielenie pożyczki przez Wnioskodawcę (podmiot profesjonalny, osobę prawną) - podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie tej działalności podlegać powinno opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Pogląd powyższy jest podzielany przez organy podatkowe. Przykładowo, w powołanej powyżej interpretacji organ podatkowy stwierdził: „Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.”

Podobnie uznał organ podatkowy w interpretacji z dnia 25 września 2008 r., sygn. ILPP1/443-639/08-4/MT „Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w zakresie przedmiotowym działalności.”

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca udzielając podmiotom powiązanym pożyczek będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, podlegając opodatkowaniu w zakresie wszystkich czynności wykonywanych w ramach samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, bez względu na jej cel i rezultat. Ponadto warunek częstotliwości, w szczególności w przypadku podatników - osób prawnych, odnosi się do całej działalności podatnika, a nie do poszczególnych jej rodzajów.

Pogląd wyrażony przez Wnioskodawcę znajduje w pełni uzasadnienie w wykładni prodyrektywnej przepisów prawa polskiego w związku z art. 9 ust. 1 i art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwana dalej: „dyrektywą 112”).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 112, „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.

Stosownie natomiast do art. 24 ust. 1 tej dyrektywy. „Świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Bezspornym jest więc, że każda transakcja (czynność) nie polegająca na dostawie towarów, wykonana przez podatnika będącego usługodawcą jest usługą co oznacza, że udzielenie pożyczki na podstawie umowy cywilnoprawnej w celach gospodarczych oraz w związku z tą działalnością jest w świetle powyższych przepisów dyrektywy czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej.

Skoro Wnioskodawca świadczyć będzie usługi pośrednictwa finansowego z zamiarem częstotliwości, to pożyczki - udzielane w okresach rocznych, dwuletnich - zostaną udzielone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W związku z tym nie będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych (na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej sytuacji, gdzie Wnioskodawca nie jest udziałowcem pożyczkobiorców, zaś w części dotyczącej sytuacji, gdzie Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców - uznaje się za nieprawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają

1.  następujące czynności cywilnoprawne: a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, b) umowy pożyczki, c) (uchylona) d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, e) umowy dożywocia, f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat, g) (uchylona) h) ustanowienie hipoteki, i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, j) umowy depozytu nieprawidłowego, k) umowy spółki.
2.  zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
3.  orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki, w których w myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych sformułowano warunki, które muszą zostać spełnione, aby konkretna czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy podlegała temu podatkowi.

Przepis art. 1 ust. 4 ww. ustawy określa zakres terytorialny opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych: czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku, gdy nie są spełnione powyższe warunki czynność cywilnoprawna w ogóle nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż w chwili zawarcia umów pożyczek środki pieniężne znajdować się będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem umowy te będą podlegały podatkowi na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy.

Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę. Stawka podatku wynosi 2% ( art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy).

W ustawie przewidziano również sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w jej zakresie przedmiotowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi:

czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, -umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony (lub strona) tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych użyte w ustawie określenie „podatek od towarów i usług” oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje będą podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym (PKWiU 65.22.1) są usługami podlegającymi przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, korzystającymi ze zwolnienia, w związku z tym czynności takie będą wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych

Odnosząc się natomiast do kwestii pożyczek udzielanych spółce przez wspólnika możemy rozróżnić dwie sytuacje:

1.  udzielenie pożyczki przez wspólnika spółce kapitałowej – zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. i) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. czynność taka korzysta ze zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych.
2.  udzielenie pożyczki przez wspólnika spółce osobowej - zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy pożyczka udzielona spółce osobowej przez wspólnika stanowi zmianę umowy spółki.

Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 1 umowa spółki osobowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się: siedziba tej spółki.

Usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym są usługami podlegającymi przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, korzystającymi ze zwolnienia. Tymsamym pożyczki udzielane spółce osobowej przez wspólnika podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy przy pożyczce udzielonej spółce osobowej przez wspólnika stosuje się stawkę podatku przewidzianą dla umowy spółki, czyli stawkę w wysokości 0,5%, a podstawę opodatkowania będzie stanowić kwota lub wartość udzielonej pożyczki.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca nie jest udziałowcem pożyczkobiorców to czynność udzielenia pożyczki przez Wnioskodawcę będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Natomiast jeżeli Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców to udzielenie pożyczki przez wspólnika spółce kapitałowej korzysta ze zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. i) ww. ustawy

Udzielenie pożyczki przez wspólnika spółce osobowej stanowi zmianę umowy spółki i podlega opodatkowaniu, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się siedziba tej spółki. Nie zachodzi w tej sytuacji wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy można uznać za prawidłowe, ale tylko w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie jest udziałowcem pożyczkobiorców , zaś w sytuacji, gdzie Wnioskodawca jest udziałowcem pożyczkobiorców - uznaje się za nieprawidłowe.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Jednocześnie informujemy, że opłata w wysokości 80 zł wniesiona w dniu 10. 07. 2009 r. na konto Izby Skarbowej w Warszawie z tytułu wezwania Nr IPPB2/436-142/09-4/MS stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na adres wskazany we wniosku, zgodnie z załączonym do wniosku dowodem wpłaty, zgodnie a art. 14f § 2a Ordynacji Podatkowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock