Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-558/12/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-14
Teza: Czy zakup ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych, bagażnika będzie stanowił koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; motocykl; wyposażenie; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 08 marca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 13 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniach 01 i 05 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup:

*   ubrania motocyklisty (ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych) - **jest nieprawidłowe,**
*   wyposażenia motocykla (bagażnika) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup ubrania motocyklisty (ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych) oraz wyposażenia motocykla (bagażnika). Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 18 maja 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-330/12/ESZ, IBPBI/1/415-558/12/ESZ oraz IBPP2/443-250/12/AB, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 05 czerwca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych i pokrewnych. Musi przemieszczać się między budowami nawet kilka razy w ciągu dnia. Zwykle budowy są położone w terenie nieuzbrojonym, bez wybudowanych utwardzonych dróg dojazdowych. Dojazd motocyklem jest szybszy i bardziej ekonomiczny niż dojazd samochodem. Motocykl zużywa mniej paliwa, co przy aktualnych cenach benzyny jest istotnym elementem kosztowym w budżecie firmy. Wnioskodawca rozważa możliwość zakupu motocykla na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w celu usprawnienia komunikacji między placami budowy, skrócenia czasu potrzebnego na dojazdy oraz obniżenia kosztów zakupu paliwa do samochodów. W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 31 maja 2012 r. Wnioskodawca wskazał, m.in. iż poszczególne elementy ubioru motocyklisty, nie będą w sposób trwały oznaczone logo i nazwą firmy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zakup ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych, bagażnika będzie stanowił koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki z tytułu zakupu ubrania ochronnego tj. kasku, rękawic, butów ochronnych oraz z tytułu zakupu (bagażnika) będą stanowiły koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż części garderoby są elementami niezbędnymi dla bezpieczeństwa motocyklisty, zaś bagażnik będzie służył do zabezpieczenia przewożonej dokumentacji, drobnych narzędzi, itp. podczas podróży. Wydatki te spełniają wymogi art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, a nie są wymienione w art. 23 ustawy.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Podkreślić przy tym należy, iż ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych i pokrewnych. Musi przemieszczać się między budowami nawet kilka razy w ciągu dnia. Zwykle budowy są położone w terenie nieuzbrojonym, bez wybudowanych utwardzonych dróg dojazdowych. Dojazd motocyklem jest szybszy i bardziej ekonomiczny niż dojazd samochodem. Wnioskodawca zamierza ponieść wydatki związane z zakupem ubioru motocyklisty tj. ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych, a także wyposażenia motocykla (bagażnika). Wydatki te zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż kwestią oczywistą jest, że korzystanie z motocykla pozwala na sprawne i szybkie poruszanie się po mieście. Jednakże wydatki poniesione na zakup ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych przeznaczonych do jazdy na motocyklu nie mają w przedmiotowej sprawie, ani bezpośredniego, ani pośredniego związku z osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Bowiem, aby wydatki poniesione na zakup ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych można było uznać za koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, ww. elementy wyposażenia motocyklisty muszą spełniać określone wymogi. Ubiór musi utracić charakter odzieży osobistej, co w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca poszczególne elementy ubioru motocyklisty nie będą opatrzone trwałymi cechami charakterystycznymi Jego firmy (barwa, logo firmy itp.). Nie ulega wątpliwości, iż zakup ubioru związany jest z bezpieczną jazdą na motocyklu. Jednakże fakt ten nie może przesądzać o tym, że wydatek ten jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Uzyskiwanie przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodzaju noszonego przez Wnioskodawcę w trakcie jazdy motocyklem ubrania ochronnego, kasku, rękawic, czy butów ochronnych, a ma związek z bezpieczną jazdą motocyklem w trakcie pracy i poza wykonywanymi przez Niego usługami. Bezpośrednim celem jaki jest związany z zakupem ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych służących do jazdy na motocyklu jest ochrona zdrowia. Z kolei wydatki na ochronę zdrowia należą do wydatków o charakterze osobistym, które związane są z funkcjonowaniem danej jednostki w życiu społecznym, a ich poniesienie uwarunkowane jest innymi względami, aniżeli uzyskiwanie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto, w uzupełnieniu złożonego wniosku Wnioskodawca wskazał, iż elementy wyposażenia, o których mowa we wniosku nie będą opatrzone w sposób trwały cechami charakterystycznymi dla Jego firmy, np. logo firmy, czy nazwą firmy. W związku z powyższym ww. ubioru nie można uznać za „ubiór służbowy”, a przez to wydatki poniesione na jego zakup nie będą mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej wydatku na zakup bagażnika, stwierdzić należy, iż o ile w istocie bagażnik, o którym mowa we wniosku, będzie służył do zabezpieczenia przewożonej dokumentacji, drobnych narzędzi, itp. podczas podróży, a więc będzie wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, wydatek na jego zakup, jako elementu wyposażenia motocykla Wnioskodawcy, może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Zauważyć jednakże należy, iż jeżeli wydatek z tego tytułu został poniesiony przed oddaniem środka trwałego (motocykla) do używania, winien on stanowić element jego wartości początkowej, a tym samym podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów pośrednio - poprzez odpisy amortyzacyjne.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych przeznaczonych do poruszania się na motocyklu. Nie mają one bowiem bezpośredniego związku z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą, a ich poniesienie nie ma wpływu na wielkość osiąganego przychodu. Wnioskodawca do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może natomiast zaliczyć wydatek związany z zakupem bagażnika.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup:

*   ubrania motocyklisty (ubrania ochronnego, kasku, rękawic, butów ochronnych) - jest nieprawidłowe,
*   wyposażenia motocykla (bagażnika) – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pozostałych pytań przedstawionych we wniosku wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.