Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.579.2025.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku
dochodowego w związku z zawarciem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
rozporządzenie
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem złożonym 30 czerwca 2025 r. oraz pismem złożonym 11 lipca 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2007 r. zawarła Pani wspólnie z małżonkiem umowę kredytu mieszkaniowego –
    hipotecznego z Bankiem (wówczas (...) S.A.), na kwotę 81 025,69 CHF, na okres spłaty 240
    miesięcy w celu sfinansowania zakupu mieszkania nr (...) przy ul. (...) w (...). Do mieszkania
    przynależny był garaż nr (...) i komórka nr (...). Wartość kredytu 78,42% wartości
    nieruchomości.
    Mieszkanie nigdy nie było przedmiotem najmu, a celem jego nabycia było powiększenie
    powierzchni mieszkalnej lokalu nr (...) przy ul. (...) na tym samym osiedlu (wydatki
    wymienione w przepisach art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych). Jest to dla Pani jedna inwestycja mieszkaniowa, której celem było
    zabezpieczenie i realizacja podstawowych potrzeb życiowych.
    (...) 2017 r. zawarła Pani wraz z mężem umowę zamiany kredytowanego mieszkania nr (...)
    przy ul. (...) na mieszkanie nr (...) przy ul. (...). Umowa została zawarta w formie aktu
    notarialnego z małżeństwem A i B. C. Po realizacji transakcji zamiany lokale nr (...) i nr (...)
    przy ul. (...) zostały scalone w celu zabezpieczenia i realizacji podstawowych potrzeb
    życiowych Pani, Pani męża oraz Państwa dzieci, D. i E. Zabezpieczenie hipoteczne kredytu
    udzielonego na zakup mieszkania nr (...) przy ul. (...) zostało na mocy porozumienia z
    Bankiem przeniesione na lokal nr (...) przy ul. (...).
    Kredyt hipoteczny z (...) 2007 r. był spłacany nieprzerwanie do października 2024 r.
    (...) 2024 r. Pani, jako Kredytobiorca, wraz z mężem zawarliście ugodę z Bankiem (obecnie
    (...) S.A.). Na podstawie ugody Bank umorzył zadłużenie z tytułu kredytu w kwocie 13
    867,87 CHF (w tym: kapitał – 13 857,80 CHF oraz odsetki 10,07 CHF). W skład umorzenia
    nie wchodziły kwoty odsetek karnych, były to odsetki bieżące. Wraz z mężem otrzymali
    Państwo zwrot 80 000 zł, czyli Pani część 1/2 to 40 000 zł.
    W okresie pomiędzy nabyciem mieszkania nr (...) przy ul. (...) a dniem jego zamiany na
    lokal nr (...) przy ul. (...) i do teraz mieszkanie służyło Pani i Pani mężowi oraz w
    późniejszym okresie Państwa dzieciom D. i E. F. w celach mieszkaniowych. Dodatkowo,
    udzieliła Pani prawa służebności rodzicom G. i H. I. Żadne z mieszkań nie było
    przedmiotem najmu oraz działalności zarobkowej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że umowa kredytu została zawarta w ramach
    małżeńskiej wspólnoty majątkowej i za spłatę kredytu J. i K. F. odpowiadali wspólnie do
    jego pełnej wysokości.
    Przedmiotowy kredyt został udzielony przez (...), który w trakcie realizacji umowy
    przekształcił się w bank (...) S.A. Instytucja kredytująca podlegała Komisji Nadzoru
    Finansowego, a jej produkty objęte były Bankowym Funduszem Gwarancyjnym.
    Cel zaciągnięcia kredytu, który został wpisany w umowie o kredyt zgodnie z treścią tej
    umowy to zakup mieszkania wraz z przynależnym garażem. Garaż był wpisany razem z
    lokalem mieszkalnym nr (...) przy ul. (...) w (...) do jednej księgi wieczystej. Garaż nie miał
    odrębnej księgi wieczystej.
    Tytuł prawny jaki przysługiwał Pani do mieszkania nr (...) przy ul. (...) w (...) to własność
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w ramach budynku
    wielorodzinnego.
    Była Pani współwłaścicielem ww. lokalu mieszkalnego wraz z mężem od dnia przeniesienia
    na Państwa przez dewelopera prawa własności w formie aktu notarialnego z (...) stycznia
    2009 r.

    Celem, na który zaciągnięto kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego, tj. małżeństwa J. i K. F. wraz z dziećmi.
    Kredyt został zabezpieczony w ramach hipoteki ustanowionej z bankiem na lokalu nr (...)
    przy ul. (...), a po zamianie lokali zabezpieczenie zostało przeniesione na lokal nr (...) przy
    ul. (...).
    W ramach ugody z bankiem nie doszło do przewalutowania kredytu.
    Umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytu dotyczyło wszystkich kredytobiorców i
    skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z
    kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
    Nie korzystała już Pani z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego i nie korzystał również Pani mąż.
    Drugim elementem realizacji ugody przez Bank było umorzenie pozostającego w dacie
    zawarcia ugody salda kredytu (13 867,87 CHF), w tym: kapitał – 13 857,80 CHF + odsetki
    bieżące – 10,07 CHF.
    Data zawarcia ugody jest datą umorzenia, tj. 31 października 2024 r.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy przychód otrzymany przez Panią z banku na podstawie ugody w związku z
    umorzeniem pozostającego w dacie zawarcia ugody salda kredytu z odsetkami bieżącymi,
    tj. części kredytu hipotecznego, może skorzystać z zaniechania poboru podatku
    dochodowego w odniesieniu do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z
    tytułu kredytu hipotecznego uzyskanego wyłącznie przez Panią?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie:
      · umorzenie części lub całości kredytu frankowego powoduje powstanie przychodu
        podatkowego, który w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        podlega opodatkowaniu;
      · opodatkowanie dotyczy także odsetek karnych naliczonych wobec osób nieterminowo
        spłacających kredyt;
      · ale zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 marca 2020 r. (t. j. Dz. U. z
        2024 r. poz. 102) – umorzenie kredytu na cele mieszkaniowe korzysta z zaniechania
        poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu

        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
        do waluty obcej w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
        ujemnego oprocentowania.
    Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      · jednego gospodarstwa domowego albo
      · więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
        zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
        każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
        rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
      · kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
      · kredyt był udzielony przed 15 stycznia 2015 roku przez podmioty uprawnione do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
      · kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
      · kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
        kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
      · kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
        tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
        kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
        wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Ponieważ spełnia Pani wszystkie warunki rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27
    marca 2020 r. z późniejszymi zmianami, uważa Pani, że przychód otrzymany z banku na
    podstawie ugody w związku z umorzeniem pozostającego w dacie zawarcia ugody salda
    kredytu z odsetkami bieżącymi, tj. części kredytu hipotecznego, może skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego uzyskanego wyłącznie przez
    Panią.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.

    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank w październiku
    2024 r. wierzytelności od zaciągniętego w (...) 2007 r. kredytu hipotecznego, wskazać
    należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w październiku 2024 r. ugody z bankiem,
    stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku

    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102; w brzmieniu obowiązującym do 23 grudnia 2024 r.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal

        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do
            lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
            dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że (...) 2007 r. zawarła Pani wspólnie
    z małżonkiem umowę kredytu mieszkaniowego – hipotecznego z Bankiem na kwotę
    wyrażoną we franku szwajcarskim, którego celem był zakup lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość nr (...) wraz z przynależnym garażem. Garaż był
    wpisany razem z lokalem mieszkalnym nr (...) do jednej księgi wieczystej. Garaż nie miał
    odrębnej księgi wieczystej.
    Była Pani współwłaścicielem ww. lokalu mieszkalnego wraz z mężem od dnia przeniesienia
    na Państwa przez dewelopera prawa własności w formie aktu notarialnego z (...) 2009 r.
    Celem, na który zaciągnięto kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Pani
    gospodarstwa domowego.
    Kredyt został zabezpieczony w ramach hipoteki ustanowionej na lokalu mieszkalnym nr
    (...).
    (...) 2017 r. zawarła Pani wraz z mężem umowę zamiany kredytowanego mieszkania nr (...)
    na mieszkanie nr (...). Po realizacji transakcji zamiany lokale nr (...) i nr (...) przy zostały
    scalone w celu zabezpieczenia i realizacji podstawowych potrzeb życiowych Pani, Pani
    męża oraz Państwa dzieci. Zabezpieczenie hipoteczne kredytu udzielonego na zakup
    mieszkania nr (...) zostało na mocy porozumienia z bankiem przeniesione na lokal nr (...).
    W okresie pomiędzy nabyciem mieszkania nr (...) a dniem jego zamiany na lokal nr (...)
    mieszkanie służyło Pani i Pani mężowi oraz w późniejszym okresie Państwa dzieciom w
    celach mieszkaniowych.
    (...) października 2024 r. Pani wraz z mężem zawarliście ugodę z bankiem, na podstawie
    której bank m.in. umorzył zadłużenie z tytułu kredytu, na które składa się kapitał oraz
    odsetki bieżące. W ramach ugody z bankiem nie doszło do przewalutowania kredytu.
    Nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia
    należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb

      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami
      przynależnymi”.
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2007 r., która została Pani umorzona przez bank w październiku 2024 r.
    (kwota kapitału i odsetek), stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość wraz z przynależnym garażem, który uzyskała Pani w październiku
    2024 r. (kwoty kapitału i odsetek), zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania, w tym przesłankę dotyczącą zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Wobec powyższego, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia w październiku 2024 r. przez bank,
    kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek).
    Przy czym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe, ponieważ pomimo że
    przedstawiając własne stanowisko w sprawie powołała się Pani na rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 27 marca 2020 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, które nie ma zastosowania w
    przedmiotowej sprawie, z uwagi na to, że ma ono zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., to podając
    miejsce publikacji aktu prawnego w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej wskazała
    Pani – Dz. U. 2024 r. poz. 102 – które dotyczy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Również jako przepisy prawa podatkowego, mające być przedmiotem
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała Pani na rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Zatem, w Pani sprawie, do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu
    kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. na zakup lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z przynależnym garażem, który uzyskała Pani

    w październiku 2024 r., zastosowanie znajdzie wyłącznie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.