Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1047/10-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-23
Teza: Prawo do obniżenia obrotu oraz skorygowania podatku należnego wynikającego w wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; obrót; odbiór-potwierdzenie odbioru; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04 października 2010 r. (data wpływu 08 października 2010 r.) uzupełnionym w dniu 15 listopada 2010 r. (data wpływu 17 listopada 2010 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 08 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia obrotu oraz skorygowania podatku należnego wynikającego w wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 października 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia obrotu oraz skorygowania podatku należnego wynikającego w wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 11 listopada 2010 r. (data wpływu 17 listopada 2010 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 08 listopada 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką z o.o. z siedzibą oraz miejscem zarządu na terenie Rzeczpospolitej Polskiej podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT („Wnioskodawca”) dawca prowadzi działalność gospodarczą m. in. opartą na sprzedaży książek.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wystawia faktury VAT dokumentujące sprzedaż towarów i świadczenie usług na rzecz podmiotów krajowych.

W związku ze zwrotami towarów udzielanymi rabatami obniżaniem i korektami cen lub innymi prawnymi dopuszczalnymi działaniami (np. w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna) Wnioskodawca wystawia faktury korygujące, które są wysyłane do odbiorców listami poleconymi. Liczba faktur wystawiana w ciągu jednego miesiąca przez Wnioskodawcę jest bardzo duża i miesięcznie wynosi średnio 9 500 dokumentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 90 Dyrektywy VAT 112/2006 w zw. z art. 29 ust. 4 w zw. z ust. 4a i ust. 4c ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia obrotu (podstawy opodatkowania) oraz skorygowania kwoty podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 90 Dyrektywy VAT 112/2006 w zw. z art. 29 ust. 4 w zw. z ust. 4a i ust. 4c ustawy o N/AT, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia obrotu (podstawy opodatkowania) oraz skorygowania kwoty podatku należnego wynikającego ź wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących.

Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT „w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega Zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usług dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktur, po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.” Powyższą regulację stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy o VAT).

Z zastosowania wykładni literalnej przepisu art. 29 ust 4a ustawy o VAT można odtworzyć normę prawną która nakazuje podatnikowi - zmierzającemu do obniżenia podstawy opodatkowania w podatku VAT - uzyskanie dowodu doręczenia korekty faktury od nabywcy towaru lub usługi, dla którego wystawiono pierwotną fakturę. Wnioskodawca uważa jednak, iż otrzymane potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę jest jedynie wymogiem technicznym (prawo do obniżenia wynika bowiem wprost z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT), a przez to nie stanowi warunku powstania prawa do zmniejszenia podstawy opodatkowania, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia podatku VAT, Zdaniem Wnioskodawcy, uzależnienie obniżenia kwoty podatku VAT od posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej jest sprzeczne z systemem podatku VAT zmierzającym do obciążenia podatkiem jedynie ostatecznego konsumenta.

Art. 90 Dyrektywy VAT 112/2006 przewiduje, iż w razie m.in. obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Regulacja ta uzupełnia regułę ogólną zawartą w art. 73 Dyrektywy VAT 112/2006, zgodnie z którą podstawę opodatkowania powinna stanowić faktycznie należna kwota wynagrodzenia. W ocenie Wnioskodawcy, ustalenie warunków do obniżenia podstawy opodatkowania, przewidziane w art. 90 Dyrektywy VAT 112/2006 nie jest jednak dowolną sprawą państwa członkowskiego, ale powinno być wprowadzone z postanowieniem zasad ogólnych prawa wspólnotowego. W ocenie Wnioskodawcy, warunek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej stanowi niezwykle uciążliwe obciążenie administracyjne i finansowe, w szczególności w przypadku takich podatników jak Wnioskodawca, który dokonuje korekt faktur w znacznej liczbie. Prowadzi to wprost do naruszenia zasady proporcjonalności (niezgodne z tą zasadą są takie przepisy, które mające na celu ograniczanie nadużyć podatkowych, zastosowanie mają również w przypadkach gdy ryzyka takich nadużyć nie ma, a także np. ze względu na brak możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w razie braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez odbiorcę), zasady neutralności (np. ze względu na brak możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w razie odmowy potwierdzenia przez nabywcę), oraz zasady efektywności - zgodnie z tą zasadą państwa członkowskie nie powinny wprowadzać przepisów krajowych, które czyniłyby nadmierne utrudnionym lub niemożliwym korzystanie przez podatnika z praw przysługujących mu zgodnie z prawem wspólnotowym (a takim jest również prawo do obniżenia obrotu).

Dodatkowo, w wyroku C-317/94 Elida Gibbs Ltd, ETS potwierdził prawo do obniżenia kwoty podatku należnego związku z udzieleniem rabatu nawet w razie braku wystawienia faktury korygującej. Posługując się zatem regułą wnioskowań prawniczych a maiori ad minus prawa do obniżenia podstawy opodatkowania nie można zatem podważać, gdy rabat został udokumentowany fakturą korygującą a podatnik nie spełnia technicznego (formalnego) warunku jakim jest posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Wobec tego, Wnioskodawca uważa, iż warunek formalny posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej jest sprzeczny z przepisami prawa wspólnotowego.

W tym zakresie, Wnioskodawca podziela w pełni pogląd wyrażony w wyroku z dnia 21 kwietnia 2010 r. przez WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1948/09). Zdaniem WSA zawartym w tym wyroku „(\`(...)\`) art. 29 ust 4a i 4c \[ustawy o VAT\] są sprzeczne z prawem wspólnotowym. Warunek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę, od którego uzależniona jest możliwość obniżenia podstawy opodatkowania (a w konsekwencji obniżenie podatku należnego) stanowi bowiem środek krajowy naruszający w nadmiernym stopniu cele i treść Dyrektywy 112. Brak jego spełnienia powoduje obciążenie ciężarem VAT. - podatnika, w oderwaniu od jego rzeczywistej sytuacji podatkowej, naruszając nie tylko podstawowe zasady VAT takie jak: proporcjonalność VAT, neutralność VAT i opodatkowanie konsumpcji. Art. 90 Dyrektywy 112 wyraźnie wskazuje na prawo do obniżenia podstawy opodatkowania, jednakże udzielenie kompetencji Państwom Członkowskim co do sformułowania warunków takiego obniżenia, nie oznacza pełnej dowolności działania Państwa Polskiego. Granicą dla takiej dowolności jest zasada proporcjonalności prawa wspólnotowego. Należy uznać, że środek krajowy przewidziany w art. 29 ust 4a \[ustawy o VAT\] przekracza ramy tego, co konieczne jest dla osiągnięcia jego celu, osłabia bowiem zasady wspólnego systemu VAT, a zatem jest sprzeczny z ogólną zasadą prawa wspólnotowego - zasadą proporcjonalności.” Wnioskodawca wskazuje również, iż analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 31 marca 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 2100/09).

Dodatkowo, wskazać należy, iż Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnie, czy podatnik może ująć w ewidencji fakturę korygującą nie czekając na potwierdzenie jej odbioru przez kontrahenta. Tak postanowił w dniu 16 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I FSK 104/10), kierując pytanie prejudycjalne do ETS w tej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast stosownie do art. 29 ust. 4 ww. ustawy podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawia faktury VAT. W związku ze zwrotami towarów, udzielanymi rabatami, obniżaniem i korektami cen lub innymi prawnymi dopuszczalnymi działaniami, Wnioskodawca wystawia faktury korygujące, które są wysyłane do odbiorców listami poleconymi. Liczba faktur wystawianych w ciągu jednego miesiąca przez Wnioskodawcę jest bardzo duża i miesięcznie wynosi średnio 9.500 dokumentów.

W przypadku wystawienia faktury korygującej obniżającej podstawę opodatkowania i podatek należny zastosowanie znajdzie przepis § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Faktura korygująca - stosownie do § 13 ust. 2 tego rozporządzenia - powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktur
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

W myśl zaś ust. 3 powołanego przepisu, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust, 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

W myśl § 14 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca - stosownie do zapisu § 14 ust. 3 rozporządzenia - wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących - § 14 ust. 4 rozporządzenia.

W przedmiotowej sprawie należy mieć na względzie przepis art. 29 ust. 4a i ust. 4b ustawy o VAT. Zgodnie z tymi przepisami w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się:

1.  w przypadku eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
2.  wobec nabywców, na których rzecz jest dokonywana sprzedaż: energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy.

W świetle powyższego warunkiem obniżenia przez sprzedawcę podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej jest posiadanie przez niego potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Wynika to z literalnego brzmienia cyt. powyżej przepisu art. 29 ust. 4a ustawy o VAT.

Wnioskodawca formułując stanowisko stwierdził, iż w świetle art. 90 Dyrektywy VAT 112/2006 w zw. z art. 29 ust. 4 w zw. z ust. 4a i ust. 4c ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia obrotu (podstawy opodatkowania) oraz skorygowania kwoty podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur korygujących w dacie ich wystawienia bez konieczności uzyskiwania potwierdzenia odbioru faktur korygujących.

Stosownie do art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „Dyrektywa 112”) podstawę opodatkowania w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, innych niż wymienione w artykułach 74-77, obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę, które dostawca albo usługodawca otrzymał od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej z tytułu tych czynności, włączając subwencje bezpośrednio związane z ich ceną.

Natomiast zgodnie z art. 90 (1) i (2) Dyrektywy 112 w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.

W przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności państwa członkowskie mogą odstąpić od zastosowania ust. 1.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż wskazane postanowienia Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE określają w sposób ogólny podstawę opodatkowania, nie wskazując szczegółowych zasad lub ograniczeń dla państw członkowskich w celu jego implementacji, tym bardziej dotyczących korygowania tej podstawy. Zatem regulacja zawarta w art. 29 ustawy o VAT nie narusza postanowień, art. 73 Dyrektywy gdyż w zasadniczej części jest jego odzwierciedleniem. Przy czym przepis art. 90 Dyrektywy 112 daje nawet prawo do obniżania podstawy opodatkowania na warunkach określonych przez poszczególne państwa członkowskie. Tym samym powołany art. 90 ust. 1 ww. Dyrektywy 112 stanowi upoważnienie dla państwa członkowskiego m.in. Polski do wprowadzenia obwarowania formalnego uzależniającego zmianę przez podatnika sprzedawcę podstawy opodatkowania (obrotu), o którym traktuje art. 29 ust. 4a ustawy o VAT.

Ponadto, uregulowania zawarte w art. 73 i art. 90 Dyrektywy 112 należy rozpatrywać w kontekście podstawowych zasad podatku VAT, tj. zasady neutralności i proporcjonalności.

W zakresie podniesionego przez Spółkę zarzutu, iż przepisy art. 29 ust. 4a i 4c ustawy naruszają zasadę neutralności, Organ podatkowy zauważa, iż fundamentalną cechą podatku od wartości dodanej jest zasada neutralności podatku dla podatników. Neutralność podatku wyraża się m in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu, a podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego. Ustawa o podatku od towarów i usług gwarantuje podatnikowi prawo do odliczenia podatku należnego oraz do uzyskania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego w stosunku do podatku należnego. Ze względu na łączący się z podatkiem od towarów i usług obowiązek tzw. samoobliczenia podatkowego realizacja tego prawa wiąże się z określeniem przez podatnika podstawy opodatkowania tym podatkiem. Tę kwestię w ustawie o podatku od towarów i usług reguluje art. 29: podstawą opodatkowania tym podatkiem, co do zasady, jest obrót pomniejszony o kwotę podatku należnego, tj. kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Obrót, z jednej strony zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku, z drugiej zaś - zmniejsza w sytuacjach i na warunkach wskazanych w art. 29 ust. 4 ustawy.

Zauważyć należy, iż rozwiązanie polegające na obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę nie narusza ww. zasady neutralności, bowiem przy zachowaniu należytej staranności Podatnik posiada prawo do zmniejszenia obrotu o kwoty niepodlegające opodatkowaniu. Powyższe uregulowanie ma na celu przeciwdziałanie nieuzasadnionym obniżkom wysokości osiąganych przez Podatników obrotów, stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a co za tym idzie wysokości odprowadzanych przez nich do budżetu kwot tego podatku. Obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury, korygującej przez nabywcę ma na celu zapewnienie właściwej: kontroli rozliczeń przez podatników podatku od towarów i usług. Ma to związek z koniecznością samodzielnego obliczania i udokumentowania przez podatnika podatku z tytułu obrotu towarami lub usługami, jego pobrania oraz odprowadzenia do budżetu państwa.

W sytuacji, gdy Podatnik zamierza skorzystać z obniżenia kwoty podatku należnego, obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, nie jest tylko wymogiem technicznym, którego przestrzeganie narusza zasadę proporcjonalności. Sam fakt wystawiania faktur korygujących przez Podatnika nie jest wystarczający do dokonania skutecznej korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego za dany okres rozliczeniowy. To na Spółce spoczywa bowiem ciężar obowiązku udowodnienia spełnienia przesłanki obniżenia podstawy opodatkowania i należnego podatku, bowiem to Spółka z okoliczności tej wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Zatem, w celu uzyskania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca ma obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w miesiącu rozliczenia pomniejszenia. W sytuacji, gdy wystawienie faktury korygującej będzie miało wpływ na obniżenie wartości sprzedaży, wówczas przedmiotowa faktura powinna zostać ujęta w rejestrze sprzedaży w miesiącu potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. W takim przypadku faktura pierwotna odzwierciedlała bowiem prawidłowo stan faktyczny istniejący w momencie powstania obowiązku podatkowego. Natomiast faktura korygująca wystawiona została z powodu zdarzenia, które zaistniało dopiero po tym momencie, i które uzasadniałoby ujęcie w deklaracji w innym miesiącu, aniżeli miesiąc powstania obowiązku podatkowego. Przyjęte uregulowania prawne w całości pozostają w zgodzie z zasadą proporcjonalności podatku VAT. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę na fakt, że pojęcie "potwierdzenia" otrzymania faktury korygującej od nabywcy towaru lub usługi nie jest obwarowane żadnymi warunkami formalnymi wynikającymi z przepisów obowiązującego prawa, od spełnienia których uzależniona jest realizacja uprawnienia, o którym mowa w art. 29 ust. 4a w związku z ust. 4c ustawy.

Wnioskodawca w uzasadnieniu własnego stanowiska, wskazał ,,(\`(...)\`)w ocenie Wnioskodawcy, warunek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej stanowi niezwykłe uciążliwe obciążenie administracyjne i finansowe, w szczególności w przypadku takich podatników jak Wnioskodawca, który dokonuje korekt faktur w znacznej liczbie. Prowadzi to wprost do naruszenia za zasady proporcjonalności (niezgodne z tą zasadą są takie przepisy, które mające na celu ograniczanie nadużyć podatkowych, zastosowanie mają również w przypadkach gdy ryzyka takich nadużyć nie ma, a także np. ze względu na brak możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w razie braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez odbiorcę), zasady neutralności (np. ze względu na brak możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w razie odmowy potwierdzenia przez nabywcę), oraz zasady efektywności - zgodnie z tą zasadą państwa członkowskie nie powinny wprowadzać przepisów krajowych, które czyniłyby nadmierne utrudnionym lub niemożliwym korzystanie przez podatnika z praw przysługujących mu zgodnie z prawem wspólnotowym (a takim jest również prawo do obniżenia obrotu).” Zauważyć jednakże należy, iż z okoliczności sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca miał jakiekolwiek problemy z uzyskaniem potwierdzeń odbioru faktur korygujących.

Odnosząc się do wyroku C -317/94 Elida Gibbs LST, stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie to zapadło w sprawie o odmiennym stanie faktycznym od zaprezentowanego we wniosku. Dotyczy on sytuacji, gdzie udzielenie rabatu następowało poprzez system specjalnych kuponów rabatowych, przy czym rabaty te udzielane były przez podatnika nie jego bezpośrednim kontrahentom, lecz kolejnemu odbiorcy w łańcuchu dystrybucji towaru. W powyższej sytuacji mamy do czynienia z tzw. łańcuchem dostaw. W orzeczeniu tym przyznaje się podatnikowi prawo do zmniejszenia podstawy opodatkowania o udzielone rabaty pomimo, że podatnik w ogóle nie wystawił faktury korygującej, jednakże realizacja tego prawa uzależniona została od obiektywnych okoliczności uniemożliwiających i wykluczających wystawienie w tej sprawie faktury korygującej.

Odnośnie przytoczonych przez Spółkę wyroków Sądów Administracyjnych z dnia 21 kwietnia 2010 r. sygn. akt. III SA/Wa 1948/09 i z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 2100/09 należy zauważyć, że praktyka orzecznicza w tym zakresie nie jest jednolita i o ile Wnioskodawca powołał tylko korzystne dla siebie wyroki, tak Organ pragnie przypomnieć orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 09.09.2009r. sygn. I SA/Po 632/09, w którym sąd uznał, że art. 29 ust. 4a ustawy o VAT jest zgodny z przepisami dyrektywy. WSA stwierdził, że „W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 4 art. 29 podatnik ma możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania w wystawionej uprzednio fakturze przez wystawienie faktury korygującej. Skutki podatkowe skorygowania wysokości podstawy opodatkowania mogą dla podatnika nastąpić pod warunkiem zachowania wymogów określonych w art. 29 ust. 4 a ustawy o VAT”. W tym samym wyroku Sąd podniósł także, że „Regulacja prawna przewidziana w art. 29 ust. 4a ww. ustawy nie narusza postanowień Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE.L 06.347.1), bowiem przepis jej art. 90 § 1 jednoznacznie określa, że w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązywania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu ustawy, podstawa opodatkowania jest stosowanie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Tym samym powołany art. 90 § 1 w.w Dyrektywy stanowi upoważnienie dla państwa członkowskiego m.in. Polski do wprowadzenia obwarowania formalnego uzależniającego zmianę przez podatnika - sprzedawcę podstawy opodatkowania (obrotu), o którym traktuje art. 29 ust. 4a ustawy o VAT. Brak więc podstaw do uznania, że przepis ten narusza jak podnosi strona skarżąca art. 90 bądź art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE skoro państwo członkowskie upoważnione jest do stosowania we własnym zakresie zasad korygowania przez podatnika podstawy opodatkowania. Nie narusza on również zasady neutralności podatku VAT i Art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE”.

Podobnie wypowiedział się również WSA w Poznaniu w wyroku sygn. akt I SA/Po 627/09 oraz WSA w Lublinie - sygn. akt I SA/LU 798/09.

Reasumując, według tut. Organu sam fakt wystawienia faktury korygującej nie jest wystarczający by Wnioskodawca mógł dokonać obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Warunkiem bezwzględnym, dającym prawo do dokonania przedmiotowego obniżenia, jest bowiem fakt posiadania przez Wnioskodawcę potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, zgodnie z art. 29 ust. 4a-4c.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu Wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.