Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-369/15/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-17
Teza: prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego w związku z dojazdem po klienta, z miejsca zamieszkania, będącego równocześnie zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, celem wykonania usługi taksówką
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; pojazdy-pojazd samochodowy; samochód; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) i § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 kwietnia 2015r. (data wpływu 21 kwietnia 2015r.), uzupełnionym pismem z 25 czerwca 2015r. (data wpływu 29 czerwca 2015r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego w związku z dojazdem po klienta, z miejsca zamieszkania, będącego równocześnie zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, celem wykonania usługi taksówką - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego w związku z dojazdem po klienta, z miejsca zamieszkania, będącego równocześnie zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, celem wykonania usługi taksówką.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 25 czerwca 2015r. (data wpływu 29 czerwca 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 16 czerwca 2015 r. znak: IBPP2/4512-369/15/JJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Podatnik zawarł umowę leasingu operacyjnego w marcu 2015 r. na samochód osobowy Volkswagen Passat, który wykorzystuje w działalności gospodarczej jako taksówka. Usługi taksówką opodatkowuje na zasadach ogólnych stawką 8%. Podatnik w całości wykorzystuje samochód do działalności gospodarczej. Oprócz tego samochodu posiada także wykorzystywany wyłącznie na potrzeby własne samochód osobowy, jak również wykorzystywany w działalności gospodarczej wielozadaniowy van. W opisywanym samochodzie Volkswagen Passat, podatnik zamontował taksometr. Nie ma zamontowanego systemu GPS w samochodzie, jak również systemu monitoringu w miejscu parkowania. Podatnik nie zgłosił samochodu na VAT-26 do Urzędu Skarbowego oraz nie prowadzi ewidencji przebiegu dla potrzeb odliczenia 100% VAT od paliwa i wydatków związanych z tym samochodem. W związku z powyższym podatnik nie odlicza VAT od paliwa, a z pozostałych wydatków, m.in. rat leasingowych odlicza 50 % VAT. Podatnik chciałby zmienić status wykorzystania samochodu na wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, zgłosić go na VAT-26 do Urzędu Skarbowego oraz prowadzić ewidencję przebiegu, wątpliwości wzbudza tylko fakt parkowania samochodu w miejscu zamieszkania podatnika, będącego jednocześnie, drugim zgłoszonym w CEIDG miejscem prowadzenia działalności gospodarczej (główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w innym mieście). W związku z tym, wyjeżdżając po klienta taksówką, podatnik rusza z parkingu położonego jednocześnie w miejscu zamieszkania jak i w zgłoszonym miejscu - prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z otrzymanym wezwaniem IBPP2/4512-369/15/JJ z dnia 16 czerwca 2015r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek przez udzielenie wyjaśnienia:

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, zobowiązanym do składania deklaracji miesięcznych. Głównym przedmiotem jego działalności jest wykonywanie usług taksówkowych osobowych. Usługi taksówką opodatkowuje na zasadach ogólnych stawką 8%.

Wnioskodawca planuje odliczać podatek VAT w pełnej wysokości (100 %) od paliwa, faktur za czynsz leasingu operacyjnego, serwisów samochodu, części eksploatacyjnych itp. związanych z użytkowaniem w działalności samochodu osobowego będącego taksówką.

Okolicznością obiektywną potwierdzającą brak wykorzystania pojazdu do użytku prywatnego jest posiadanie przez Wnioskodawcę innego samochodu osobowego, który nie został wprowadzony do działalności, ponieważ służy wyłącznie celom prywatnym. Ponadto w samochodzie wykorzystywanym w działalności został zamontowany taksometr.

Na pytanie tut. organu: „Czy Wnioskodawca ustalił zasady co do sposobu wykorzystywania pojazdu wykluczające jego użycie do celów prywatnych, jeśli tak to należy wskazać jakie to są zasady i jakie zostaną podjęte działania zabezpieczające ich wykonanie?” Wnioskodawca wskazał, że „wyłącznie sam użytkuje samochód w działalności. Dla potrzeb prywatnych wykorzystuje inny samochód. Nie ma spisanego regulaminu użytkowania, ale prowadzi ewidencję dowodową polegającą na robieniu zdjęć licznika przebiegu samochodu, która potwierdzać będzie prawdziwość ewidencji przebiegu”.

Na pytanie tut. organu: „W jaki sposób Wnioskodawca będzie nadzorował używanie pojazdu i w czym to się będzie przejawiać?” Wnioskodawca wskazał, że oprócz wspomnianej wyżej dokumentacji zdjęciowej i rozpisywanej ewidencji tras taksówką, Wnioskodawca rozważa możliwość zamontowania rejestratora GPS”.

Na pytanie tut. organu: „Czy Wnioskodawca dokona należytej staranności, aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych, proszę wskazać jakie czynności zostaną podjęte, w czym ta staranność będzie się przejawiać?” Wnioskodawca wskazał, że „Wnioskodawca podejmie działania opisane powyżej. Mając na uwadze regulacje prawne, związane z możliwością odliczenia 100% VAT od wydatków tylko w przypadku wykorzystania samochodu wyłącznie do działalności oraz sankcje grożące za złamanie tych przepisów, Wnioskodawca nie dopuści do użycia auta dla potrzeb prywatnych”.

Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.

Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust 7 ustawy o VAT.

Wnioskodawca złoży naczelnikowi urzędu Skarbowego informację o wykorzystaniu tego pojazdu wyłącznie do działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 25 czerwca 2015r.):

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć 100% podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego w związku z dojazdem po klienta, z miejsca zamieszkania, będącego równocześnie zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, celem wykonania na jego rzecz usługi taksówką?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z 25 czerwca 2015r.):

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, będzie miał możliwość odliczenia 100% podatku naliczonego od paliwa oraz faktur za czynsz leasingowy w związku z wpisywaniem do ewidencji przebiegu pojazdu trasy przejazdu z miejsca zamieszkania, będącego jednocześnie miejscem prowadzenia działalności do miejsca odbioru klienta. Jest to zgodne z art. 86a ust. 3, ponieważ samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów "firmowych". Wnioskodawca złoży - stosownie do art. 86a ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług - do urzędu skarbowego informację VAT-26.

W ocenie Wnioskodawcy rozpoczęcie kursu taksówką z parkingu położonego jednocześnie w miejscu zamieszkania podatnika jak i w zgłoszonym miejscu prowadzenia działalności, jest wykorzystaniem wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Poświadcza to także zamontowany taksometr oraz dokumentacja zdjęciowa przebiegu, poświadczająca prawdziwość prowadzonej ewidencji przebiegu. Fakt rozpoczęcia, zakończenia kursu taksówką, jak również parkowania w miejscu zamieszkania będącego jednocześnie drugim zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności nie wyklucza go z prawa do odliczenia podatku naliczonego zarówno od zakupu paliwa jak i pozostałych wydatków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawa lub ustawa o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Od dnia 1 kwietnia 2014r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy, w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

W art. 2 pkt 34 ustawy, ustawodawca zawarł definicję pojazdów samochodowych, przez które zgodnie z ww. przepisem rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Natomiast zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ww. ustawy o VAT, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem z ww. przepisu wynika, że podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Ograniczenie to ma zastosowanie niezależnie od tego czy wydatki dotyczą pojazdu samochodowego stanowiącego własność podatnika (co do zasady w sensie cywilistycznym) czy też użytkowanego na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdów do celów prywatnych aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Natomiast w myśl art. 86a ust. 3 ww. ustawy przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o VAT pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy o VAT, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\-jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

2.w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Stosownie do art. 86a ust. 9 ustawy o VAT do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

3.pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
2.  do prac wiertniczych,
3.  koparka, koparko-spycharka,
4.  ładowarka,
5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
6.  żuraw samochodowy

\-jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

W myśl art. 86a ust. 12 ustawy o VAT podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Natomiast w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia (art. 86a ust. 13 ww. ustawy).

W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany (art. 86a ust. 14 ww. ustawy).

Ponadto, z treści art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.samochodów osobowych;

2.innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
2.  2 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Na mocy art. 12 ust. 3 ustawy nowelizującej, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego w marcu 2015 r. na samochód osobowy Volkswagen Passat, który wykorzystuje w działalności gospodarczej jako taksówka. Usługi taksówką opodatkowuje na zasadach ogólnych stawką 8%. Wnioskodawca w całości wykorzystuje samochód do działalności gospodarczej. Oprócz tego samochodu posiada także wykorzystywany wyłącznie na potrzeby własne samochód osobowy, jak również wykorzystywany w działalności gospodarczej wielozadaniowy van. W opisywanym samochodzie Volkswagen Passat, podatnik zamontował taksometr. Podatnik chciałby zmienić status wykorzystania samochodu na wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, zgłosić go na VAT-26 do Urzędu Skarbowego oraz prowadzić ewidencję przebiegu, wątpliwości wzbudza tylko fakt parkowania samochodu w miejscu zamieszkania podatnika, będącego jednocześnie, drugim zgłoszonym w CEIDG miejscem prowadzenia działalności gospodarczej (główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w innym mieście). W związku z tym, wyjeżdżając po klienta taksówką, podatnik rusza z parkingu położonego jednocześnie w miejscu zamieszkania jak i w zgłoszonym miejscu - prowadzenia działalności gospodarczej.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących używania pojazdów na podstawie leasingu oraz wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, w tym napraw, paliwa itp. w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem pojazdu samochodowego nie jest wystarczający jakikolwiek związek z działalnością opodatkowaną podatnika, pojazd ten bowiem musi być wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Co należy rozumieć przez wykorzystanie pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej ustawodawca wskazał w art. 86a ust. 4 ustawy.

Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania pojazdu wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania, wyklucza jego użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Należy zauważyć, że przepisy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego tego pojazdu. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tego pojazdu. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania pojazdów dla tych celów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tego pojazdu.

Działania mające na celu wyeliminowanie użytku prywatnego muszą być dostosowane do specyfiki działalności podatnika. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, parkuje samochód w miejscu zamieszkania, będącym jednocześnie drugim zgłoszonym w CEIDG miejscem prowadzenia działalności gospodarczej (główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w innym mieście). W tak przedstawionych okolicznościach nie można obiektywnie stwierdzić, że samochód jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, gdyż opisany sposób użytkowania tego samochodu (m.in. poprzez parkowanie w miejscu zamieszkania, a więc jego bezpośrednią dostępność) umożliwia jego użycie np. w czasie wolnym od prowadzonej działalności, do celów prywatnych. Zapewnienie Wnioskodawcy, że pojazd Volkswagen Passat jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, ze względu na zamontowany w samochodzie taksometr oraz fakt, że Wnioskodawca posiada inny samochód osobowy do użytku prywatnego, który nie został wprowadzony do działalności gospodarczej, a także fakt że Wnioskodawca prowadzi ewidencję dowodową polegającą na robieniu zdjęć licznika przebiegu samochodu, która potwierdzać będzie prawdziwość ewidencji przebiegu, nie jest równoznaczne ze stworzeniem przez Wnioskodawcę stosownych procedur użytkowania tego pojazdu, które wykluczają jego potencjalne użycie do celów prywatnych.

Zatem w analizowanym przypadku, z uwagi na fakt, że samochód jest parkowany w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy, nie zostanie wypełniony aspekt obiektywny dotyczący niezaistnienia potencjalnych możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Należy zatem stwierdzić, że w opisanych warunkach nie jest możliwe stworzenie procedur/zasad wykorzystania pojazdu wykluczających jego użytek prywatny. Nie można bowiem wykluczyć potencjalnej możliwości prywatnego użytku samochodu, co powoduje, że przedmiotowy samochód nie będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. W tej sytuacji bez znaczenia jest również, że Wnioskodawca będzie prowadził dla tego samochodu ewidencję przebiegu pojazdu oraz poinformuje właściwego naczelnika urzędu skarbowego na odpowiednim formularzu o wykorzystywaniu pojazdu do celów działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie spełnia warunków dla pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z używaniem pojazdu na podstawie zawartej umowy leasingu, a także od wydatków związanych z serwisem i eksploatacją oraz zakupu paliwa do samochodu opisanego we wniosku.

W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z używaniem pojazdu na podstawie zawartej umowy leasingu, a także od wydatków związanych z serwisem i eksploatacją samochodu Volkswagen Passat, zgodnie z art. 86a ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o VAT.

W okresie do 30 czerwca 2015r. Wnioskodawcę obowiązuje całkowity zakaz odliczania podatku VAT naliczonego od nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowego samochodu, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.