Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-931/10/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-12-01
Teza: Zawieranie z klientami umów ubezpieczenia kredytu jest czynnością zwolnioną od podatku.
Słowa kluczowe: banki; ubezpieczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2010 r. (data wpływu 8 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 29 listopada 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku do usług związanych z zawarciem i wykonywaniem umów ubezpieczenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 29 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku do usług związanych z zawarciem i wykonywaniem umów ubezpieczenia.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Bank, zwany dalej „Ubezpieczającym", zawarł z towarzystwem ubezpieczeniowym (zwanym dalej „Ubezpieczycielem") następujące umowy:

*   grupowego ubezpieczenia na życie oraz na wypadek trwałej i całkowitej niezdolności do pracy kredytobiorców Banku,
*   grupowego ubezpieczenia na wypadek utraty pracy oraz leczenia szpitalnego następstw nieszczęśliwego wypadku kredytobiorców Banku.

Powyższe umowy są nierozerwalnie związane z usługami świadczonymi przez Bank i odnoszą się wyłącznie do Jego klientów (kredytobiorców). Wymienione umowy swoim zakresem obejmują:

*   wyliczanie i opłacanie cyklicznie składki ubezpieczeniowej Ubezpieczycielowi, która obejmuje wszystkich ubezpieczonych kredytobiorców na podstawie zawarcia określonego rodzaju umowy ubezpieczenia,
*   przekazywanie Ubezpieczycielowi raportu zawierającego informację o ubezpieczonych,
*   administrowanie danymi osobowymi kredytobiorców,
*   sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczycielowi informacji zawierających dane pozwalające na określenie w odniesieniu do każdego Ubezpieczonego aktualnej sumy ubezpieczenia oraz okresu ubezpieczenia,
*   sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczającemu przez Ubezpieczyciela, w okresie trwania umowy, raportu zawierającego informację o świadczeniach z tytułu Umowy ubezpieczenia,
*   opracowywanie a następnie przekazywanie Ubezpieczającemu przez Ubezpieczyciela, w formie elektronicznej materiałów informacyjno-edukacyjnych dotyczących umowy ubezpieczenia, mających na celu przedstawienie przedmiotu, zakresu oraz zasad funkcjonowania ubezpieczenia.

Z tytułu czynności wykonanych przez Ubezpieczającego (Bank), Ubezpieczyciel przyznaje wynagrodzenie, które jest płatne miesięcznie na podstawie wystawionej przez Bank faktury VAT, pod warunkiem uprzedniego opłacenia przez niego składki należnej za dany miesiąc.

Obydwie opisane umowy zostały zawarte na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, którym Bank udzielił kredytu hipotecznego na warunkach określonych w wewnętrznych regulacjach kredytowych. Klient obejmowany jest umową ubezpieczenia na podstawie składanej Ubezpieczającemu (Bankowi) deklaracji przystąpienia do ubezpieczenia. W zależności od treści zawieranej umowy, ubezpieczeniem objęte jest życie, zdrowie, bądź utrata pracy przez klienta. Warunki ubezpieczenia w wyżej przedstawionych umowach są tożsame, a zatem przedmiotem interpretacji jest jeden stan faktyczny, opisany powyżej odnoszący się do obydwu umów.

Bank nie jest agentem w rozumieniu przepisów ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym i nie pośredniczy w sprzedaży produktów Ubezpieczyciela, lecz poprzez ubezpieczenie własnych produktów zabezpiecza należne mu przychody oraz odzyskiwalność pożyczonego kapitału.

W związku z powyższym można stwierdzić, iż sensem biznesowym zawieranych umów jest zyskanie przez Bank dodatkowego zabezpieczenia kredytu udzielonego klientom.

Wniosek dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wykonywanych na rzecz Ubezpieczyciela, tj. czynności pomocniczych związanych z zawieraniem umów z klientami, w związku z którymi Bank otrzymuje wynagrodzenie w postaci procentu sumy składek przekazanych Ubezpieczycielowi. Miejscem świadczenia ww. usług jest terytorium Polski, gdyż siedziba Ubezpieczyciela znajduje się w Polsce, a usługi świadczone przez Bank wykonywane są dla miejsca tej siedziby.

Przedmiotowe czynności mieszczą się w grupowaniu PKWiU 66.29.19.0 „Pozostałe usługi wspomagające ubezpieczenia i fundusze emerytalne, gdzie indziej nie sklasyfikowane”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, wymienione czynności techniczne i pomocnicze, inaczej mówiąc usługi wykonywane przez Bank, a związane z zawarciem i wykonywaniem umowy ubezpieczenia (zarówno na życie, jak i na wypadek utraty pracy), są na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnione od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności, które Bank wykonuje w ramach grupowych umów ubezpieczenia zawartych z Ubezpieczycielem, na podstawie umów, o których mowa w stanie faktycznym, należy uznać za typowe usługi pomocnicze związane z ubezpieczeniami, a więc korzystające ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wydaje się tym bardziej zasadne z uwagi na zakres wykonywanych przez Bank czynności względem Ubezpieczyciela oraz fakt, iż zarówno usługi świadczone przez Bank, jak i usługi ubezpieczeniowe, są usługami zwolnionymi od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 3 tego załącznika wskazano usługi pośrednictwa finansowego Sekcja J ex (65-67) z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz faktoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Ze stanu faktycznego wynika, że Bank zawarł dwie umowy grupowego ubezpieczenia z towarzystwem ubezpieczeniowym (Ubezpieczycielem) posiadającym siedzibę na terytorium kraju. Ubezpieczeniami objęci zostali klienci, którym Bank udzielił kredytów hipotecznych. Umowy te są nierozerwalnie związane z usługami świadczonymi przez Bank i odnoszą się wyłącznie do Jego klientów. W związku z ww. umowami, Bank świadczy na rzecz Ubezpieczyciela usługi, które klasyfikuje w grupowaniu PKWiU 66.29.19.0 „Pozostałe usługi wspomagające ubezpieczenia i fundusze emerytalne, gdzie indziej nie sklasyfikowane”. Za wykonane usługi, które dokumentuje fakturami VAT, Bank otrzymuje wynagrodzenie w postaci procentu sumy składek przekazanych Ubezpieczycielowi.

Wobec powyższego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego, należy stwierdzić, że o ile czynności wykonywane przez Bank na rzecz Ubezpieczyciela sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 66.29.19.0, podlegają zwolnieniu od podatku. Przyjmując bowiem klasyfikację wskazaną we wniosku, należy wskazać, iż przedmiotowe usługi świadczone na rzecz „Ubezpieczyciela” nie zostały wymienione w poz. 3 pkt 1-9 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, jako wyłączone ze zwolnienia. Do usług tych znajdzie więc zastosowanie zwolnienie przedmiotowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że organ wydający interpretację indywidualną nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wobec powyższego to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a niniejszą interpretację wydano w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną we wniosku przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.