Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.85.2018.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-11
Teza: Prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na pełnoletnie niepełnosprawne dziecko
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; odliczenia; ulga-ulga prorodzinna; zasiłki-zasiłek pielęgnacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2018 r. (data wpływu 9 lutego 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 marca 2018 r. (data wpływu 14 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na dziecko – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na dziecko.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 5 marca 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.85.2018.1.ACZ, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 5 marca 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 marca 2018 r.). W dniu 14 marca 2018 r. (nadano w dniu 12 marca 2018 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni chce skorzystać z odliczenia od podatku z tytułu ulgi na dorosłego niepełnosprawnego syna, za 2017 r. i następne lata, jeżeli sytuacja rodzinna nie ulegnie zmianie lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie. Wnioskodawczyni oczekuje wydania interpretacji za 2017 r. i lata następne w niezmiennej sytuacji rodzinnej i prawnej.

A.J., lat 45, jest rodzonym synem Wnioskodawczyni, nosi nazwisko ojca. Syn Wnioskodawczyni, jest osobą niepełnosprawną w znacznym stopniu i otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny. Wydana została w tej sprawie decyzja na czas nieokreślony. Orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności syna Wnioskodawczyni zostało rozpatrzone na posiedzeniu Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w … w dniu 23 sierpnia 2004 r. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 29 lipca 2004 r. Niepełnosprawność (inwalidztwo) datuje się od okresu przed 16-tym rokiem życia. Orzeczenie o niepełnosprawności syna Wnioskodawczyni ma charakter trwały i wydane jest na stałe.

Syn Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny bezterminowo od dnia 1 września 2004 r., na podstawie decyzji Prezydenta Miasta … z dnia 24 września 2004 r., obecnie, na podstawie decyzji Prezydenta ….

Syn Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek stały z MOPS w wysokości 480 zł miesięcznie. Zasiłek stały z MOPS syn Wnioskodawczyni otrzymywał w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 20 grudnia 2015 r., następnie od dnia 1 czerwca 2017 r. do nadal.

Od października 2004 r. do maja 2009 r. syn Wnioskodawczyni pobierał rentę socjalną, następnie odebrano mu prawo do renty.

Wnioskodawczyni ma jednego syna i tylko dla niego ubiega się o prawo do ulgi z tytułu wychowywania dzieci.

Wnioskodawczyni utrzymuje niepełnosprawnego syna w związku z wykonywaniem dobrowolnego obowiązku alimentacyjnego. Od czasu jego pełnoletności ciąży na Wnioskodawczyni obowiązek alimentacyjny, chociaż wykonywała go w różnej formie. Wnioskodawczyni pomagała synowi w wyżywieniu i zapewnieniu innych podstawowych potrzeb. Następnie, finansowo, przyjmując na siebie dobrowolny obowiązek alimentacyjny – wpłaty darowizny na rachunek bankowy syna w …. W lipcu 2012 r. Wnioskodawczyni przekroczyła kwotę darowizny zwolnioną od podatku. Od tego czasu z pełnomocnictwa syna, Wnioskodawczyni składała w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie – druk SD-Z2. O każdej wpłacie powyżej uprawnionej kwoty wolnej od podatku Wnioskodawczyni informowała Urząd Skarbowy.

W zeznaniu rocznym PIT-37 za 2012 r., po zasięgnięciu informacji w Urzędzie Skarbowym, Wnioskodawczyni odliczyła po raz pierwszy ulgę podatkową, na podstawie ciążącego obowiązku alimentacyjnego. W tym czasie syn Wnioskodawczyni wynajmował mieszkanie w …. W kwietniu 2015 r. Wnioskodawczyni kupiła małą kawalerkę w …, do której syn się przeprowadził i zgłosił o pomoc do MOPS w …. Syn Wnioskodawczyni nie pracował lub okresowo osiągał niewielkie znaczące dochody, przeważnie na umowę zlecenia, przy roznoszeniu ulotek reklamowych. W grudniu 2015 r. syn Wnioskodawczyni podjął pracę w wymiarze 1/2 etatu w Zakładzie Aktywności Zawodowej „…” Towarzystwa Przyjaciół Niepełnosprawnych, w miejscowości … koło ….

Rozliczając podatek za 2016 r. Wnioskodawczyni odliczyła ulgę podatkową, o której mowa. Syn Wnioskodawczyni rozliczał się w tym samym Urzędzie Skarbowym co Wnioskodawczyni, z racji miejsca zamieszkania w dniu 31 grudnia 2016 r. W sierpniu 2017 r. Wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do kontroli skarbowej z rozliczenia podatku za 2016 r. i udokumentowania słuszności odliczenia ulgi. Poza okazaniem uprawniających dokumentów, Wnioskodawczyni została zobligowana do napisania oświadczenia, że syn w 2016 r. mieszkał z Wnioskodawczynią, co w tamtym czasie było zgodne z prawdą.

W 2017 r. syn Wnioskodawczyni pracował w Ośrodku dla Osób Niepełnosprawnych w miejscowości … koło …, w wymiarze 1/2 etatu, do maja ubiegłego roku. Syn Wnioskodawczyni pracował do końca maja 2017 r. i uzyskał dochody z tytułu umowy o pracę, w wysokości 4 745 zł 28 gr. Dochody te nie przekroczyły kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej. W czasie zatrudnienia, tj. do maja 2017 r., syn Wnioskodawczyni mieszkał z Nią w …. Zasiłek z MOPS został zawieszony.

Od czerwca ubiegłego roku syn Wnioskodawczyni zamieszkał w …, w mieszkaniu, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem. W czerwcu 2017 r. syn Wnioskodawczyni ponownie zamieszkał w … i wystąpił o zasiłek z MOPS.

Dochody syna Wnioskodawczyni w 2017 r. nie przekroczyły kwoty 10 080 zł i pochodziły z umowy o pracę w wymiarze l/2 etatu, następnie zasiłku z MOPS w …, w wysokości 481 zł miesięcznie, w okresie od czerwca do grudnia 2017 r.

Syn Wnioskodawczyni jest kawalerem, nie pozostaje w związku małżeńskim ani konkubinacie.

W 2017 r. oraz w latach poprzednich nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z wyjątkiem najmu prywatnego lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani w stosunku do Wnioskodawczyni, ani w stosunku do Jej syna.

W 2017 r. syn Wnioskodawczyni nie przebywał ani dobrowolnie, ani na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W 2017 r. Wnioskodawczyni nie pozostawała w związku małżeńskim. Wnioskodawczyni w dniu 29 sierpnia 1997 r. decyzją Urzędu Stanu Cywilnego … o zmianie nazwiska wróciła do nazwiska rodowego. Wnioskodawczyni była z mężem po rozwodzie od 1978 r., a w 1997 r. były mąż zmarł. Wnioskodawczyni jest stanu wolnego od czasu rozwodu, tj. od 1978 r.

W kwietniu 2007 r. Wnioskodawczyni przeszła na emeryturę. Do sierpnia 2012 r. Wnioskodawczyni pracowała dodatkowo w wymiarze 1/2 etatu na umowę o pracę, a Jej dochody opodatkowane były podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zeznanie roczne PIT-37. Ponadto, Wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie (kawalerkę), którego jest właścicielem. Wnioskodawczyni opłaca ryczałtowy podatek w wysokości 8,5% kwartalnie. Wnioskodawczyni składa zeznanie roczne PIT-28 do końca stycznia za rok poprzedni.

W 2017 r. Wnioskodawczyni osiągnęła dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, w wysokości 33 565 zł 76 gr. Jest to przychód (dochód) z emerytury. Dochód z umowy najmu za 2017 r. rozliczony zeznaniem podatkowym PIT-28, Wnioskodawczyni osiągnęła w wysokości 7 350 zł.

Zmieniła się forma pomocy Wnioskodawczyni dla Jej syna. Zamiast udokumentowanych wpłat gotówkowych Wnioskodawczyni opłaca świadczenia za mieszkanie, w którym mieszka Jej syn (czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz) oraz świadczy pomoc w formie rzeczowej (zakup żywności, leków, niezbędnego sprzętu, np. pralki automatycznej).

Znaczne koszty jego utrzymania obciążają budżet Wnioskodawczyni (obecnie emeryturę), a mianowicie:

*   świadczenia za utrzymanie mieszkania, w którym mieszka syn Wnioskodawczyni (czynsz, energia elektryczna, woda, gaz),

*   remonty, naprawy,

*   inne np. art. sanitarne, higieniczne.

Sytuacja Wnioskodawczyni w związku z niepełnosprawnością syna jest bardzo trudna. Syn Wnioskodawczyni jest dorosłym mężczyzną funkcjonującym w swój często niezrozumiały sposób. Mieszkanie oddzielnie jest zdrowsze i higieniczniejsze zarówno dla Wnioskodawczyni, jak i dla Jej syna. Ponadto, syn Wnioskodawczyni musi uczyć się samodzielności, ponieważ jest sam, nie ma rodzeństwa, a Wnioskodawczyni kiedyś zabraknie. Nie zmienia to jednak faktu, że będąc matką Wnioskodawczyni jest jego opiekunem prawnym i musi ponosić względem niego obowiązki moralne i materialne, które pomagają Jej synowi w egzystencji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni może odliczać ulgę od podatku w zeznaniu rocznym PIT-37, załącznik PIT/O, z tytułu wychowywania dziecka – art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z wykonywaniem ciążącego na Niej obowiązku alimentacyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ww. ustawy (tj. otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny), jeśli syn Wnioskodawczyni mieszka oddzielnie?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) zawartych w art. 27f, dotyczących ulgi podatkowej z tytułu wychowywania dzieci, spełnia Ona warunki uprawniające do odliczenia ulgi podatkowej w zakresie wykonywania ciążącego obowiązku alimentacyjnego, na pełnoletnie dziecko, a mianowicie:

*   Wnioskodawczyni osiąga dochody opodatkowane na ogólnych zasadach, przy zastosowaniu skali podatkowej – art. 27 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   Wnioskodawczyni nie pozostaje w związku małżeńskim, opiekę nad synem sprawuje Ona samotnie, a Jej dochody nie przekraczają w roku podatkowym pierwszej skali podatkowej i wynoszą 33 565 zł 76 gr. Umowa najmu prywatnego jest wyłączona z dochodów w tym zakresie, ale nawet z uwzględnieniem dochodów za najem, tj. kwoty 7 350 zł, Wnioskodawczyni nie przekracza kwoty obowiązującej,

*   syn Wnioskodawczyni spełnia warunki określone w art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy – jest stanu wolnego (kawaler), posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe w 2004 r. oraz otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny od września 2004 r.,

*   syn Wnioskodawczyni nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy. W 2017 r. osiągnął dochód w wysokości 4 745 zł 28 gr z umowy o pracę, następnie utrzymuje się z zasiłku z MOPS.

Z mocy przepisów prawa rodzinnego Wnioskodawczyni jest prawnym opiekunem syna i jedynym opiekunem zobowiązanym do pomocy materialnej w jego egzystencji.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przepisy prawa podatkowego uprawniające do odliczenia ulgi podatkowej nie określają jasno, w jakiej postaci ma być udzielana pomoc, ani też czy syn ma mieszkać oddzielnie czy razem z Wnioskodawczynią. W ocenie Wnioskodawczyni jest to słuszne, szczególnie jeśli dotyczy to dzieci pełnoletnich (syn skończył 44 lata). Dobrowolne zobowiązanie alimentacyjne w takiej sytuacji, zależy od możliwości Wnioskodawczyni, warunków materialnych oraz najlepszej formy przekazania pomocy z uwzględnieniem dobra obydwu stron. Ważne znaczenie ma także sytuacja zdrowotna obydwu stron.

Pomoc jaką Wnioskodawczyni świadczyła na rzecz syna od czerwca w 2017 r. i świadczy nadal, (styczeń-maj mieszkali razem), polega głównie na utrzymywaniu mieszkania, w którym mieszka (opłaty za czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz) oraz w ramach możliwości i potrzeb w formie rzeczowej: żywności, środków sanitarnych, leków, zakupu niezbędnego sprzętu np. pralki automatycznej. Sporadycznie i okolicznościowo Wnioskodawczyni dokonuje wpłat gotówkowych w niewielkich kwotach, o czym syn informuje Urząd Skarbowy w … (zgłoszenie SD-Z2).

Mieszkanie oddzielnie z niepełnosprawnym synem jest droższe w kosztach utrzymania, a zatem obowiązku alimentacyjnego, niż koszty wspólnego zamieszkania. Często jednak jest lepszym rozwiązaniem zaistniałych problemów dla obu stron, tak jak w przypadku Wnioskodawczyni.

Dlatego też, zdaniem Wnioskodawczyni, ulga podatkowa powinna Jej przysługiwać za cały rok, tzn. 1 112 zł 4 gr.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską;
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
    2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2.  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3.  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
    1.  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2.  166,67 zł na trzecie dziecko,
    3.  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Przy czym zgodnie z art. 27f ust. 2a ww. ustawy, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

Jak stanowi art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2.  wstąpiło w związek małżeński.

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 27f ust. 4 ww. ustawy, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

W świetle art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy, przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Treść art. 27f ust. 6 w powiązaniu z art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ww. ustawy wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje również podatnikowi, który utrzymywał dzieci pełnoletnie:

*   bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

*   do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej,

–w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Powołany wyżej przepis art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na obowiązek przedstawienia przez podatnika dokumentów potwierdzających prawo do skorzystania z ulgi. Poza zaświadczeniami i oświadczeniami wymienia on też inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W przypadku pełnoletniego niepełnosprawnego dziecka należy posiadać dokumenty potwierdzające, że dziecko otrzymywało zasiłek pielęgnacyjny lub rentę socjalną, oraz że na podatniku ciążył obowiązek alimentacyjny wobec dziecka i był on wykonywany.

Zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami ulga prorodzinna, przy spełnieniu określonych wymogów, przysługuje między innymi podatnikowi utrzymującemu pełnoletnie dziecko bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, w związku z wykonywaniem ciążącego na podatniku obowiązku alimentacyjnego.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w przypadku wychowywania dziecka pełnoletniego, o którym mowa w art. 27 ust. 6 i art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682), jako obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania. Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.

Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury itp.

Obowiązek ten obciąża, w myśl art. 129 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych – obciąża bliższych stopniem przed dalszymi. Jednakże, stosownie do art. 130 ww. ustawy, obowiązek jednego małżonka do dostarczania środków utrzymania drugiemu małżonkowi po rozwiązaniu lub unieważnieniu małżeństwa albo po orzeczeniu separacji wyprzedza obowiązek alimentacyjny krewnych tego małżonka. Z powyższego przepisu wynika, że obowiązek alimentacyjny krewnych małżonka (w tym rodziców) nie powstaje dopóki nie zajdą okoliczności wskazane w art. 132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z treścią tego przepisu obowiązek alimentacyjny zobowiązanego w dalszej kolejności powstaje dopiero wtedy, gdy nie ma osoby zobowiązanej w bliższej kolejności albo gdy osoba ta nie jest w stanie uczynić zadość swemu obowiązkowi lub gdy uzyskanie od niej na czas potrzebnych uprawnionemu środków utrzymania jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami. Stosownie do art. 133 § 1 ww. ustawy, rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Natomiast, stosownie do art. 133 § 2 tej ustawy, poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.

W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb niezbędnych w jej sytuacji.

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 ww. ustawy). Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego, w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego (art. 135 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy).

Zatem, do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłe niepełnosprawne dziecko, określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest zaistnienie jednocześnie dwóch warunków:

*   musi mieć miejsce wykonywanie ciążącego obowiązku alimentacyjnego,

*   musi mieć miejsce utrzymywanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia natomiast prawa do skorzystania z ulgi na dorosłe niepełnosprawne dziecko od obowiązku zamieszkania podatnika, utrzymującego to pełnoletnie dziecko w związku z ciążącym na nim obowiązkiem alimentacyjnym, z tym dzieckiem.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni chce skorzystać z odliczenia od podatku z tytułu ulgi na dorosłego niepełnosprawnego syna, za 2017 r. i następne lata, jeżeli sytuacja rodzinna nie ulegnie zmianie lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Syn Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w znacznym stopniu i otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 29 lipca 2004 r. Niepełnosprawność datuje się od okresu przed 16-tym rokiem życia. Orzeczenie o niepełnosprawności syna Wnioskodawczyni ma charakter trwały i wydane jest na stałe.

Syn Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny bezterminowo od dnia 1 września 2004 r.

Syn Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek stały z MOPS w wysokości 480 zł miesięcznie. Zasiłek stały z MOPS syn Wnioskodawczyni otrzymywał w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 20 grudnia 2015 r., następnie od dnia 1 czerwca 2017 r. do nadal. Od października 2004 r. do maja 2009 r. syn Wnioskodawczyni pobierał rentę socjalną, następnie odebrano mu prawo do renty.

Wnioskodawczyni ma jednego syna i tylko dla niego ubiega się o prawo do ulgi z tytułu wychowywania dzieci.

Wnioskodawczyni utrzymuje niepełnosprawnego syna w związku z wykonywaniem dobrowolnego obowiązku alimentacyjnego. Od czasu jego pełnoletności ciąży na Wnioskodawczyni obowiązek alimentacyjny, chociaż wykonywała go w różnej formie. Wnioskodawczyni pomagała synowi w wyżywieniu i zapewnieniu innych podstawowych potrzeb. Następnie, finansowo, przyjmując na siebie dobrowolny obowiązek alimentacyjny.

W 2017 r. syn Wnioskodawczyni pracował w wymiarze 1/2 etatu, do końca maja 2017 r. i uzyskał dochody z tytułu umowy o pracę, w wysokości 4 745 zł 28 gr. Dochody te nie przekroczyły kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej. W czasie zatrudnienia, tj. do maja 2017 r., syn Wnioskodawczyni mieszkał z Nią. Od czerwca ubiegłego roku syn Wnioskodawczyni zamieszkał w …, w mieszkaniu, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem.

Dochody syna Wnioskodawczyni w 2017 r. nie przekroczyły kwoty 10 080 zł i pochodziły z umowy o pracę w wymiarze l/2 etatu, następnie zasiłku z MOPS, w wysokości 481 zł miesięcznie, w okresie od czerwca do grudnia 2017 r.

Syn Wnioskodawczyni jest kawalerem, nie pozostaje w związku małżeńskim ani konkubinacie.

W 2017 r. oraz w latach poprzednich nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z wyjątkiem najmu prywatnego lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani w stosunku do Wnioskodawczyni, ani w stosunku do Jej syna.

W 2017 r. syn Wnioskodawczyni nie przebywał ani dobrowolnie, ani na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W 2017 r. Wnioskodawczyni nie pozostawała w związku małżeńskim. Wnioskodawczyni była z mężem po rozwodzie od 1978 r., a w 1997 r. były mąż zmarł. W kwietniu 2007 r. Wnioskodawczyni przeszła na emeryturę.

W 2017 r. Wnioskodawczyni osiągnęła dochody z emerytury opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych w wysokości 33 565 zł 76 gr. Ponadto, Wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie, którego jest właścicielem. Wnioskodawczyni opłaca ryczałtowy podatek w wysokości 8,5% kwartalnie. Dochód z umowy najmu za 2017 r. rozliczony zeznaniem podatkowym PIT-28, Wnioskodawczyni osiągnęła w wysokości 7 350 zł.

Zmieniła się forma pomocy Wnioskodawczyni dla Jej syna. Zamiast udokumentowanych wpłat gotówkowych Wnioskodawczyni opłaca świadczenia za mieszkanie, w którym mieszka Jej syn (czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz) oraz świadczy pomoc w formie rzeczowej (zakup żywności, leków, niezbędnego sprzętu, np. pralki automatycznej). Znaczne koszty jego utrzymania obciążają budżet Wnioskodawczyni (obecnie emeryturę), a mianowicie: świadczenia za utrzymanie mieszkania, w którym mieszka syn Wnioskodawczyni (czynsz, energia elektryczna, woda, gaz); remonty, naprawy, inne np. art. sanitarne, higieniczne.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro na Wnioskodawczyni ciąży obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego, niepełnosprawnego syna i Wnioskodawczyni rzeczywiście go wykonuje, sprawując nad Nim opiekę ponosząc koszty Jego utrzymania, to stosownie do art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnia Ona, jako rodzic, przesłanki warunkujące skorzystanie za 2017 r. z ulgi prorodzinnej na syna otrzymującego przez cały rok zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny.

Zatem, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podatku dochodowego w zeznaniu podatkowym za 2017 r. oraz w latach następnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny), kwoty z tytułu ulgi prorodzinnej na niepełnosprawnego, pełnoletniego syna, pomimo tego, że syn nie zamieszkuje z Wnioskodawczynią.

Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, uprawnień do skorzystania z określonej ulgi przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.