Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.444.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Określenie momentu powstania obowiązku podatkowego z
tytułu świadczonych Usług.
Słowa kluczowe: faktura
obowiązek-obowiązek podatkowy
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z
    tytułu świadczonych Usług. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Spółka posiada siedzibę w Polsce i podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Jedynym
    wspólnikiem Spółki, posiadającym 100% udziałów w jej kapitale zakładowym jest spółka B.
    sp. z o.o. (dalej jako: „B”). B. jest funduszem inwestycyjnym prowadzącym projekty
    inwestycyjne w obszarze private equity i venture capital. W skład portfela inwestycyjnego
    B. wchodzi szereg spółek „portfelowych” z branż fintech, IT, telekomunikacyjnej,
    energetyki, przemysłu, beauty oraz e-commerce. W związku z kolejnymi inwestycjami B.,
    które będą dokonywane w przyszłości, planowane jest zawarcie umowy doradztwa
    transakcyjnego, na podstawie której Spółka będzie świadczyła na rzecz B. usługi doradcze
    obejmujące w szczególności następujące rodzaje czynności:
    1) poszukiwanie przedmiotu inwestycji mających stanowić składniki portfela
    inwestycyjnego B.,
    2) prowadzenie due diligence biznesowego oraz koordynacja due diligence w innych
    obszarach prowadzonych przez podwykonawców,
    3) przygotowanie wyceny aktywów,
    4) modelowanie finansowe,
    5) strukturyzacja transakcji,
    6) analiza i przygotowanie dokumentacji transakcyjnej,
    7) przedstawianie analiz, opinii lub rekomendacji związanych z podejmowaniem przez B.
    decyzji inwestycyjnych w procesie zarządzania portfelem inwestycyjnym, w tym w
    zakresie wyboru przedmiotu lokat mających stanowić składniki tego portfela,
    8) pozyskiwanie od zewnętrznych podmiotów usług w celu przeprowadzania
    poszczególnych transakcji w ramach doradztwa transakcyjnego dotyczącego portfela
    inwestycyjnego B., w szczególności będą to usługi doradztwa strategicznego,
    finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego, dalej jako: „Usługi”.
    Usługi będą wykonywane bezpośrednio przez Spółkę lub przez podwykonawców
    posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności niezbędne do świadczenia Usług. Z
    tytułu wykonywania umowy, Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie w postaci tzw.
    „wynagrodzenia od sukcesu” (success fee). W powyższym zakresie, wypłata
    wynagrodzenia będzie uzależniona od wyjścia przez B. z inwestycji w określoną spółkę
    portfelową, przy czym poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż udziałów
    /aktywów posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. W takim
    wypadku, środki uzyskane przez B. z danej inwestycji, powiększone o koszty usług

    nabywanych przez Spółkę w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji,
    będą podstawą do obliczenia wynagrodzenia należnego Spółce. Wynagrodzenie będzie
    kalkulowane osobno dla każdej inwestycji w spółki portfelowe. Umowa zostanie zawarta
    na czas nieoznaczony. Wynagrodzenie będzie płatne na podstawie faktury VAT
    wystawionej przez Spółkę.

## Pytanie

W którym momencie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z
    tytułu świadczenia przez Spółkę Usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, obowiązek
    podatkowy z tytułu świadczenia przez Spółkę Usług powstanie z momentem wyjścia przez
    B. z inwestycji w określoną spółkę portfelową, ponieważ dopiero to zdarzenie będzie
    podstawą do naliczenia wynagrodzenia należnego na rzecz Spółki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11,
    art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. Na gruncie przedstawionego opisu zdarzenia
    przyszłego, brak jest podstaw do przyjęcia, że obowiązek podatkowy powstanie na
    zasadach „szczególnych” określonych w art. 19a ust. 1a 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20,
    art. 21 ust. 1 i art. 138f, w szczególności, nie dojdzie do otrzymania przez Spółkę całości
    lub części zapłaty z tytułu świadczonych Usług. Oznacza to, że zastosowanie powinna
    znaleźć zasada ogólna, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wykonania usługi.
    W obowiązujących przepisach nie wskazano, w którym momencie należy uznać daną
    usługę (usługi) za wykonaną. Niemniej, w praktyce przyjmuje się, że usługa została
    wykonana w momencie, w którym zrealizowano wszystkie czynności niezbędne do jej
    wykonania. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
        W interpretacji indywidualnej z 21 marca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.769.2024.2.MKA, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
        Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy
        danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie
        definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami
        należy posługiwać się dla jego określenia. Przy czym przyjąć należy, że momentem
        wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i
        czynności składających się na daną usługę. Zatem, usługa jest wykonana, gdy
        usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj
        usług. Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.
        W interpretacji indywidualnej z 7 grudnia 2017 r. o sygn. IPPP1/4512-3-59/16-4
        /MPE, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: Dla prawidłowego
        określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej
        usługi istotne jest zdefiniowanie momentu, w którym usługa została wykonana. Z
        powodu braku stosownych regulacji tego zagadnienia w ustawie, przyjąć należy, że
        momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich

        działań i czynności składających się na daną usługę. „Wykonanie usługi” następuje
        w momencie faktycznego zakończenia wszystkich czynności, do których
        zobowiązany był świadczący określoną usługę.
        W interpretacji indywidualnej z 30 sierpnia 2023 r. o sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.290.2023.4.KK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
        moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
        prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego
        momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać
        się dla jego określenia. Jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi
        jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się
        na daną usługę. Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował
        wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usług.
    Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Jednocześnie
    podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej
    wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Na gruncie prawa polskiego
    obowiązuje tzw. „zasada swobody umów”. W obowiązujących przepisach brak jest
    ustawowej definicji tego terminu, niemniej podstawą do obowiązywania tej zasady jest
        1art. 353 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym, strony zawierające umowę mogą ułożyć
    stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się
    właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Jednym z
    przejawów zasady swobody umów jest w szczególności możliwość określenia przez strony
    umowy, że dane świadczenie (usługa) strony uznają za wykonane w momencie osiągnięcie
    określonego efektu. W praktyce, może to polegać na sytuacji, w której pomimo tego, że
    usługodawca faktycznie wykonał już wszystkie czynności, do których był obowiązany na
    podstawie łączącej strony umowy, usługa zostanie uznana za wykonaną dopiero w
    przyszłości, w momencie osiągnięcia (wystąpienia) założonego efektu, który będzie w
    takiej umowie precyzyjnie określony. Dopiero w takim wypadku, usługodawca będzie
    obowiązany do zapłaty na rzecz usługobiorcy określonego w umowie wynagrodzenia.
    W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, że w ramach swobody umów, strony
    danej umowy dysponują również swobodą w określeniu tego, kiedy dana usługa zostanie
    wykonana. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wypłata wynagrodzenia na rzecz
    Spółki będzie uzależniona od wyjścia przez B. z inwestycji w określoną spółkę portfelową
    przy czym, poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż udziałów/aktywów
    posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. Oznacza to, że
    momentem wykonania usługi będzie zrealizowanie się zdarzenia, od którego będzie
    zależała wypłata wynagrodzenia (success fee). Dopiero wówczas zaistnieją bowiem
    wszystkie przesłanki do rozliczenia tej usługi.
    Jednocześnie, przyjęcie, że na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, obowiązek
    podatkowy powstanie wcześniej, prowadziłoby do braku możliwości faktycznego
    opodatkowania świadczonej usługi, ponieważ brak byłoby podstawy opodatkowania.
    Stosownie bowiem do art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, przed wyjściem B. z określonej inwestycji nie
    będzie możliwe określenie zapłaty, którą Spółka ma otrzymać od B., ponieważ dopiero

    otrzymanie przez B. środków w związku z wyjściem z inwestycji będzie stanowiło
    podstawę do obliczenia wynagrodzenia płatnego na rzecz Spółki. Powyższe znajduje
    potwierdzenie w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
        W interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-
        1.4012.142.2023.1.MKA Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, zgodnie z którym: „w przypadku wynagrodzenia rozliczanego w
        oparciu o formułę określaną jako „success fee” (wynagrodzenie uzależnione od
        powodzenia pewnej operacji) za moment wykonania tej usługi należy uznać
        wystąpienie zdarzenia upoważniającego do naliczenia tego wynagrodzenia.
        Dopiero wówczas usługa jest wykonana, bo dopiero wówczas istnieją wszystkie
        elementy pozwalające na rozliczenie tej usługi. (...) przyjęcie, że obowiązek
        podatkowy dotyczący Wynagrodzenia Dodatkowego powstał wcześniej
        uniemożliwiałoby (...) prawidłowe opodatkowanie świadczonych przez siebie usług -
        do Dnia Zamknięcia nie będzie on bowiem znał ceny, jaką otrzyma za usługę (która
        jednocześnie będzie stanowić podstawę opodatkowania)”.
        W interpretacji indywidualnej z 20 grudnia 2019 r. sygn. 0112-KDIL4.
        4012.528.2019.1.NK, Dyrektor KIS wskazał, że: „Za moment wykonania usługi należy
        uznać moment, w którym Wynagrodzenie jakie ma otrzymać Wnioskodawca stanie
        się wymagalne (...) Dopiero wtedy bowiem spełnione zostaną okoliczności, które
        będą uprawniać Wnioskodawcę do otrzymania Wynagrodzenia. Zatem dla
        określenia momentu powstania obowiązku podatkowego zastosowanie będzie
        miała zasada ogólna zawarta w art. 19a ust. 1 ustawy”.
        W interpretacji indywidualnej z 13 lutego 2020 r. sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.24.2019.1.KS, Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy
        zgodnie, z którym: „zdaniem Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w omawianym
        przypadku za wykonanie usługi przez Wnioskodawcę, za które przysługuje
        Wynagrodzenie za wyłączność, należy uznać zrealizowanie się warunku
        wskazanego odpowiednio w każdej z Umów przedwstępnych. Wtedy bowiem
        Wynagrodzenie za wyłączność staje się wymagalne i Wnioskodawca może domagać
        się jego zapłaty”.
    W tym miejscu warto również wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    maja 2017 r. sygn. I FSK 1386/15, w którym NSA wskazał, że: „Co do zasady w przypadku,
    w którym dochodzi do wykonania odpłatnej usługi, na gruncie podatku od towarów i usług
    obowiązek podatkowy i zobowiązanie podatkowe powstaną w tym samym momencie,
    mamy bowiem w takiej sytuacji do czynienia z zamkniętym stanem faktycznym
    (ustawodawca wiąże obowiązek zapłaty podatku z konkretnymi, wyznaczonymi prawem
    czynnościami, tu: wykonaniem usługi). Mając to na względzie nie sposób jednak nie
    zauważyć, że konkretyzacja obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe
    związana jest z zaistnieniem wszystkich przesłanek niezbędnych do obliczenia podatku.
    Przepis art. 5 o.p. definiuje bowiem zobowiązanie podatkowe jako wynikające z obowiązku
    podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,
    województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego. Co więcej, w przypadku podatku od
    towarów i usług zastosowanie znajduje art. 21 § 1 pkt 1 o.p. (...)

    W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być zaakceptowana wykładnia
    przepisów prawa podatkowego, której rezultatem jest uznanie, że obowiązki podatnika w
    omawianym zakresie mogą powstać w sytuacji, gdy ze względu na okoliczności od siebie
    niezależne nie może on tym obowiązkom sprostać. Tymczasem z takim właśnie
    przypadkiem będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy podatnik, z uwagi na niemożność
    obliczenia podstawy opodatkowania (zależnej od wysokości należnej zapłaty - por. art. 29a
    u.p.t.u.), nie będzie mógł stwierdzić, w jakiej wysokości zobowiązanie podatkowe go
    obciąża, a tym samym jaki podatek należny powinien uwzględnić w składanej przez siebie
    deklaracji i jakiej wpłaty na rzecz organu podatkowego powinien dokonać”. W powyższym
    zakresie warto również wskazać na wyrok TSUE z 2 maja 2019 r. C-224/18 w sprawie
    Budimex S.A. W wyroku tym, TSUE wskazał, że „Nie można zatem wykluczyć, że biorąc pod
    uwagę postanowienia umowne odzwierciedlające rzeczywistość gospodarczą i handlową
    w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana, usługa ta może zostać uznana za
    wykonaną dopiero po dacie materialnego zakończenia usługi, w następstwie spełnienia
    pewnych warunków nierozerwalnie związanych z usługą i mających decydujące znaczenie
    dla zapewnienia jej kompletności (...) w zakresie, w jakim nie jest możliwe określenie
    wynagrodzenia należnego od usługobiorcy przed dokonaniem przez niego odbioru usług
    budowlanych lub budowlano-montażowych, podatek od tych usług nie może stać się
    wymagalny przed owym odbiorem (.) W tych okolicznościach i w zakresie, w jakim odbiór
    robót został uzgodniony w umowie o świadczenie usług - w sytuacji gdy tego rodzaju
    warunek odzwierciedla normy i standardy istniejące w dziedzinie, w której jest
    dokonywana usługa, co podlega zweryfikowaniu przez sąd odsyłający - należy uznać, że
    formalność ta jest jako taka objęta usługą i że w związku z tym jest ona decydująca dla
    uznania, że owa usługa została rzeczywiście wykonana”.
    Powyższy wyrok dotyczy wprawdzie momentu powstania obowiązku podatkowego w
    odniesieniu do usług budowlanych i budowlano montażowych, niemniej, przedstawioną w
    nim argumentację należy odnosić szerzej, właśnie do sytuacji, w których ze względu na
    postanowienia umowne, daną usługę uznaje się za wykonaną dopiero w momencie
    wystąpienia określonego zdarzenia (efektu świadczonych usług) i które to zdarzenie jest
    podstawą do zapłaty wynagrodzenia.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w związku ze
    świadczeniem Usług powstanie wraz z momentem wyjścia przez B. z inwestycji w daną
    spółkę portfelową, ponieważ będzie to zdarzenie, od którego będzie zależała wypłata
    wynagrodzenia na rzecz Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług rozumie się określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego
    podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego,
    zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również
    podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde
    zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do
    zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z
    wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Wobec tego, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy
    dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub
    dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia
    wzajemne.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Jedynym Państwa wspólnikiem, posiadającym 100% udziałów w kapitale zakładowym
    jest spółka B. sp. z o.o. B. jest funduszem inwestycyjnym prowadzącym projekty
    inwestycyjne w obszarze private equity i venture capital. W skład portfela inwestycyjnego
    B. wchodzi szereg spółek „portfelowych” z branż fintech, IT, telekomunikacyjnej,
    energetyki, przemysłu, beauty oraz e-commerce. W związku z kolejnymi inwestycjami B.,
    które będą dokonywane w przyszłości, planowane jest zawarcie umowy doradztwa
    transakcyjnego, na podstawie której będą Państwo świadczyli na rzecz B. usługi doradcze
    obejmujące w szczególności następujące rodzaje czynności:
    1) poszukiwanie przedmiotu inwestycji mających stanowić składniki portfela
    inwestycyjnego B.,
    2) prowadzenie due diligence biznesowego oraz koordynacja due diligence w innych
    obszarach prowadzonych przez podwykonawców,
    3) przygotowanie wyceny aktywów,
    4) modelowanie finansowe,
    5) strukturyzacja transakcji,
    6) analiza i przygotowanie dokumentacji transakcyjnej,
    7) przedstawianie analiz, opinii lub rekomendacji związanych z podejmowaniem przez B.
    decyzji inwestycyjnych w procesie zarządzania portfelem inwestycyjnym, w tym w
    zakresie wyboru przedmiotu lokat mających stanowić składniki tego portfela,
    8) pozyskiwanie od zewnętrznych podmiotów usług w celu przeprowadzania
    poszczególnych transakcji w ramach doradztwa transakcyjnego dotyczącego portfela
    inwestycyjnego B., w szczególności będą to usługi doradztwa strategicznego,
    finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego.
    Usługi będą wykonywane bezpośrednio przez Państwa lub przez podwykonawców
    posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności niezbędne do świadczenia Usług. Z

    tytułu wykonywania umowy, będą Państwo otrzymywali wynagrodzenie w postaci tzw.
    „wynagrodzenia od sukcesu” (success fee). W powyższym zakresie, wypłata
    wynagrodzenia będzie uzależniona od wyjścia przez B. z inwestycji w określoną spółkę
    portfelową, przy czym poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż udziałów
    /aktywów posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. W takim
    wypadku, środki uzyskane przez B. z danej inwestycji, powiększone o koszty usług
    nabywanych przez Państwa w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji,
    będą podstawą do obliczenia należnego Państwu wynagrodzenia. Wynagrodzenie będzie
    kalkulowane osobno dla każdej inwestycji w spółki portfelowe. Umowa zostanie zawarta
    na czas nieoznaczony. Wynagrodzenie będzie płatne na podstawie wystawionej przez
    Państwa faktury.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, w którym momencie powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia przez Państwa Usług.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Unormowanie zawarte w cyt. art. 19a ust. 1 ustawy pozostaje w zgodzie z art. 63
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.),w świetle którego:
      Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje
      się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Ponadto, określenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od
    wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie
    definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje jakimi kryteriami należy
    posługiwać się dla jego określenia. Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu
    usługi decyduje jej charakter.
    W przypadku wynagrodzenia od sukcesu (success fee) nie występują okoliczności
    wskazane w art. 19a ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 ani w art. 21 ust. 1 ustawy o VAT
    (w szczególności w tym zakresie nie dochodzi i nie będzie dochodziło do wypłat zaliczek,
    przedpłat ani rat), podstawowa zasada nakazuje powiązać moment powstania obowiązku
    podatkowego z momentem zakończenia wykonywania usługi.
    W przeciwieństwie do transakcji polegających na dostawie towarów, w odniesieniu do
    świadczenia usług nie ma w przepisach podatkowych jasnych wskazówek, co należało by
    rozumieć pod pojęciem wykonania usługi. Zazwyczaj przyjmuje się, że usługa została
    wykonana w momencie, w którym zrealizowano wszystkie czynności niezbędne do jej
    wykonania. W przypadku umowy rezultatu, choć świadczący wykonał już wszystkie
    czynności, usługa może zostać wykonana dopiero w przyszłości, w momencie osiągnięcia
    założonego celu.
                          1Nadmienić należy, że jak stanowi art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w
    konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.
    W przypadku wynagrodzenia rozliczanego w oparciu o formułę określaną jako success fee
    (wynagrodzenie uzależnione od powodzenia pewnej operacji) za moment wykonania tej
    usługi należy uznać wystąpienie zdarzenia upoważniającego do naliczenia tego
    wynagrodzenia. Dopiero wówczas usługa jest wykonana, bo dopiero wówczas istnieją
    wszystkie elementy pozwalające na rozliczenie tej usługi.
    Otrzymanie przez Państwa wynagrodzenia będzie uzależnione od zaistnienia
    przewidzianych okoliczności, tzn. pod warunkiem, że Państwa działania okażą się na tyle
    skuteczne i efektywne, że spowodują osiągnięcie założonych celów przez Spółkę B. W
    opisanej sprawie „sukces” należy rozumieć jako wyjście przez B. z inwestycji w określoną
    spółkę portfelową, przy czym poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż
    udziałów/aktywów posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. Od
    środków uzyskanych przez B. z danej inwestycji zależeć będzie wynagrodzenie należne
    Państwu. Zatem obowiązek podatkowy w niniejszej sprawie powstanie zgodnie z art. 19a
    ust. 1 ustawy, w momencie wykonania przez Państwa Usługi, tj. w momencie, w którym
    zostaną zrealizowane wszystkie przesłanki, od których zależy uzyskanie przez Państwa
    prawa do wynagrodzenia – będzie to dzień wyjścia przez B. z inwestycji.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan
    faktyczny/zdarzenie przyszłe, sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.