Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-462/14-6/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-10-14
Teza: Czy w zdarzeniu przyszłym opisanym w pkt 68 tj. przy czynności wniesienia aportu w formie gruntu pod drogę wewnętrzną do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. można zastosować zwolnienie z podatku VAT w oparciu przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj .Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.)?
Słowa kluczowe: aport; budowa-działka pod budowę; nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) oraz pismem z dnia 29 września 2014 r. (data wpływu 2 października 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia aportu w formie gruntu pod drogę wewnętrzną – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia aportu w formie gruntu pod drogę wewnętrzną.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 września 2014 r. w zakresie wskazania przepisu będącego przedmiotem interpretacji, uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego, przeformułowania pytania oraz uzupełnienia stanowiska oraz pismem z dnia 29 września 2014 r. w zakresie uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Gmina zamierza wnieść wkład niepieniężny (aport), w postaci nieruchomości gruntowej niezabudowanej nr ewid. … do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w S. przy ul. X.

Przedmiotowa działka gruntu jest położona na terenie miejskiej oczyszczalni ścieków i pełni funkcję drogi wewnętrznej. Zaznaczenia wymaga fakt, że dla terenu na którym usytuowana jest przedmiotowa działka – nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, aczkolwiek została wydana ostateczna Decyzja o ustalenie inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na: I Rodzaj Inwestycji „\`(...)\`”. Przy czym istotne jest to, że na ww. działce gruntu w ramach realizacji tej inwestycji nie było prowadzonych żadnych prac związanych z rozbudową lub modernizacją drogi wewnętrznej.

Wnioskodawca nadmienia, że Gmina posiada 90 % udziałów w wyżej wymienionej Spółce.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że dla działki objętej zakresem pytania nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Decyzja o ustalenie inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na: I Rodzaj inwestycji „\`(...)\`” obejmuje działkę będącą przedmiotem pytania.

Droga wewnętrzna stanowi budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z póżn. zm).

Przedmiotowa budowla jest trwale związana z gruntem. Istotnym w przedmiotowej sprawie jest fakt, że: grunt stanowi własność Wnioskodawcy tj. Gminy , zaś obce nakłady w postaci asfaltowej drogi - zostały poniesione przez użytkownika przedmiotowej działki tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w S., a wniesienie aportu do ww. spółki ma na celu uregulowanie stanu prawnego nieruchomości.

Na pytanie w jaki sposób sklasyfikowana jest budowla, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wnioskodawca wskazał: ulice i drogi pozostałe - klasyfikacja wg. symbolu PKOB: sekcja 1. dział 2, grupa 211, klasa 2112;

Z kolei na pytanie czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budowli lub części budowli, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Wnioskodawca wskazał, że nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie;

Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli;

Droga wewnętrzna była użytkowana przez podmiot trzeci tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w S. w związku z ich statutową działalnością.

W piśmie z dnia 29 września 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że nigdy nie przekazał w sposób formalny Spółce Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w S. nieruchomości gruntowej, będącej przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa dotyczącej podatku VAT. Spółka MPWiK Sp. z o.o. jest właścicielem wszystkich nieruchomości sąsiadujących z drogą wewnętrzną w całości znajdującą się na terenie oczyszczalni ścieków (ogrodzonym i zamkniętym), dlatego też droga ta w sposób naturalny jest wykorzystywana przez Spółkę na dojazd do urządzeń usytuowanych na terenie oczyszczalni. Spółka ta faktycznie, wyłącznie korzysta z tej drogi i użytkuje ją - jednak bez żadnego tytułu prawnego. Spółkę z właścicielem nieruchomości nie łączy żaden stosunek prawny dotyczący tej działki.

Przed wniesieniem aportu nieruchomości gruntowej, na której znajduje się droga wewnętrzna nie będzie dokonane rozliczenie nakładów w postaci drogi asfaltowej – poniesionych przez Spółkę. Nakłady znajdujące się na omawianej działce gruntu zostały poniesione przez Spółkę z jej własnych środków i wykorzystywane są przez ten podmiot gospodarczy do wyłącznego użytku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (teren oczyszczalni jest ogrodzony i zamknięty). Nakłady te nie będą stanowić przedmiotu aportu.

Przedmiot aportu będzie stanowić grunt bez nakładów na drogę.

Przed wniesieniem aportu Gmina - nie będzie dokonywała nakładów na przedmiotową drogę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy w zdarzeniu przyszłym opisanym w pkt 68 tj. przy czynności wniesienia aportu w formie gruntu pod drogę wewnętrzną do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. można zastosować zwolnienie z podatku VAT w oparciu przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku), Gmina stoi na stanowisku, że z uwagi na fakt, że działka gruntu mająca być przedmiotem aportu jest niezabudowana i pełni wyłącznie funkcję drogi wewnętrznej na terenie miejskiej oczyszczalni ścieków i nie jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 260, z późn. zm.) to należy zastosować zwolnienie podatkowe w oparciu o zapis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj .Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Poza tym za zastosowaniem ww. zwolnienia przemawia fakt, że przedmiot aportu jest wnoszony w formie gruntu pod drogę do spółki komunalnej, z przeznaczeniem na cel publiczny według przepisu art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2014 poz. 518 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa cywilnego lub handlowego spełnia definicję dostawy zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, gdyż czynność ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu wiąże się z odpłatnością, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą mającą charakter rzeczowy, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów lub akcji w podwyższonym kapitale zakładowym), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania wnoszonym towarem jak właściciel.

Wobec powyższego wniesienie mienia w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2- 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej, przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza wnieść wkład niepieniężny (aport), w postaci nieruchomości gruntowej niezabudowanej nr ewid. 11/4 do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. Przedmiotowa działka gruntu jest położona na terenie miejskiej oczyszczalni ścieków i pełni funkcję drogi wewnętrznej. Dla terenu na którym usytuowana jest przedmiotowa działka – nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, aczkolwiek została wydana ostateczna Decyzja o ustalenie inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na: I Rodzaj Inwestycji „\`(...)\`”. Dla działki objętej zakresem pytania nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja o ustalenie inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na: I Rodzaj inwestycji „\`(...)\`” obejmuje działkę będącą przedmiotem pytania. Droga wewnętrzna stanowi budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z póżn. zm). Przedmiotowa budowla jest trwale związana z gruntem. Istotnym w przedmiotowej sprawie jest fakt, że: grunt stanowi własność Wnioskodawcy tj. Gminy , zaś obce nakłady w postaci asfaltowej drogi - zostały poniesione przez użytkownika przedmiotowej działki tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o., a wniesienie aportu do ww. spółki ma na celu uregulowanie stanu prawnego nieruchomości. Droga wewnętrzna była użytkowana przez podmiot trzeci tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w związku z jego statutową działalnością. Wnioskodawca nigdy nie przekazał w sposób formalny Spółce Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. nieruchomości gruntowej, będącej przedmiotem wniosku. Spółka MPWiK jest właścicielem wszystkich nieruchomości sąsiadujących z drogą wewnętrzną w całości znajdującą się na terenie oczyszczalni ścieków (ogrodzonym i zamkniętym), dlatego też droga ta w sposób naturalny jest wykorzystywana przez Spółkę na dojazd do urządzeń usytuowanych na terenie oczyszczalnią Spółka ta faktycznie, wyłącznie korzysta z tej drogi i użytkuje ją - jednak bez żadnego tytułu prawnego. Spółkę z właścicielem nieruchomości nie łączy żaden stosunek prawny dotyczący tej działki. Przed wniesieniem aportu nieruchomości gruntowej, na której znajduje się droga wewnętrzna nie będzie dokonane rozliczenie nakładów w postaci drogi asfaltowej – poniesionych przez Spółkę. Nakłady znajdujące się na omawianej działce gruntu zostały poniesione przez Spółkę z jej własnych środków i wykorzystywane są przez ten podmiot gospodarczy do wyłącznego użytku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (teren oczyszczalni jest ogrodzony i zamknięty). Nakłady te nie będą stanowić przedmiotu aportu. Przedmiot aportu będzie stanowić grunt bez nakładów na drogę. Przed wniesieniem aportu Gmina - nie będzie dokonywała nakładów na przedmiotową drogę.

Jak wynika z ww. przepisów opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z działką gruntu, która położona jest na terenie miejskiej oczyszczalni ścieków i pełni rolę drogi wewnętrznej. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. poniosło nakłady inwestycyjne na wybudowanie drogi asfaltowej na przedmiotowej działce gruntu. Nakłady obce poniesione przez Spółkę nie zostały rozliczone z Wnioskodawcą. Wobec powyższego w związku z tym, iż na przedmiotowej działce została wybudowana droga asfaltowa, to przedmiotem aportu będzie działka gruntu zabudowana, która nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że przedmiotowa działka gruntu stanowi teren zabudowany. W związku z tym czynność wniesienia przedmiotowej działki gruntu aportem do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. nie będzie podlegała zwolnieniu w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W związku z powyższym należy przeanalizować czy powyższa czynność będzie korzystała ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Odnosząc się do oceny prawa do zwolnienia od podatku czynności wniesienia aportu w formie gruntu pod drogę wewnętrzną, należy stwierdzić, iż skoro przedmiotowa działka jest wykorzystywana wyłącznie przez Spółkę w ramach jej działalności, a nie przez Wnioskodawcę, to aport tej działki nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym do powyższej transakcji należy zastosować podstawową stawkę podatku VAT określoną w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, tj. 23%.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.