Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.3.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Uznania Sprzedającej za podatnika podatku od towarów i
usług z tytułu sprzedaży nieruchomości oraz braku zwolnienia
tej sprzedaży.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik czynny
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

X. Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”)
    prowadzącym działalność deweloperską.
    Spółka zamierza nabyć udział wynoszący 185460/370920 części nieruchomości
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr a, z obrębu xxx, o obszarze 0,2989 ha położoną w XXX,
    dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą numer XXXX (dalej: „Nieruchomość”). Natomiast udział w wysokości 185460
    /370920 części we współwłasności Nieruchomości zwany będzie dalej jako: („Udział w
    Nieruchomości”).
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 24 września 2020 roku, ogłoszoną w
    Dzienniku Urzędowym Województwa (dalej: „Plan Miejscowy”). Według Planu

    Miejscowego, Nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem F11MW/U -
    zabudowa wielorodzinna z usługami.
    Zgodnie z aktualnym stanem wynikającym z ewidencji gruntów i budynków
    Nieruchomość, tj. działka ewidencyjna nr a położona jest w województwie (...), zawiera
    obszar 0,2989 ha i według opisu użytków stanowi grunty orne oznaczone symbolem „R”.
    W księdze wieczystej jako współwłaściciele ujawnieni są:
    - I. D. (numer udziału w prawie 1);
    - B. W. (numer udziału w prawie 3);
    - W. P. (numer udziału w prawie 4).
    Nieruchomość jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to
    jest ulicy S .
    Nieruchomość nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, nie stanowi nieruchomości
    rolnej w rozumieniu art. 2 pkt 1) ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju
    rolnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2569, ze zm.), ponieważ w Planie Miejscowym
    przeznaczona jest na cele nierolne.
    Nieruchomość oraz należący do niej Udział w Nieruchomości nie są obciążone żadnymi
    ograniczonymi prawami rzeczowymi, długami, prawami, roszczeniami, ani innymi
    ograniczeniami w jej rozporządzaniu, w tym ustawowym lub umownym prawem
    pierwokupu; nie istnieją żadne przeszkody do jej zbycia na rzecz Spółki.
    W dniu 31 maja 2023 r. Spółka zawarła z Panią I. D. (dalej jako: „Sprzedająca”) umowę
    przedwstępną sprzedaży Udziału w Nieruchomości (akt notarialny xxx; dalej: „Umowa”).
    Nieruchomość będąca przedmiotem Umowy w momencie sprzedaży stanowić będzie
    nieruchomość niezabudowaną.
    Spółka ma zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość poprzez wybudowanie na niej
    zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami z garażem podziemnym
    wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, wjazdem od ul. S. oraz naziemnymi
    miejscami postojowymi (dalej: „Inwestycja”).
    Zgodnie z Umową transakcja sprzedaży przenosząca własność Nieruchomości na Spółkę
    zostanie zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w umowie przedwstępnej
    warunków, w tym m.in.:
    1) uzyskanie przez Wnioskodawcę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego i
    technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego w nieprzekraczalnym terminie dwóch
    miesięcy od uzyskania zgody Sądu na zbycie udziału Pani B. W. w Nieruchomości na
    rzecz Spółki;
    2) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt warunków technicznych przyłączenia
    Inwestycji do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, cieplnej lub gazowej oraz
    energetycznej, konieczne dla realizacji Inwestycji;
    3) nabycie przez Wnioskodawcę prawa własności całości albo części działki sąsiedniej
    numer b z obrębu xxx;
    4) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
    pozwolenia na budowę Inwestycji wraz z infrastrukturą techniczną (tj. sieciami
    /przyłączami wodno-kanalizacyjnymi, cieplnymi, gazowymi oraz elektrycznymi) oraz
    zjazdem z ulicy S.
    Nieruchomość będzie wolna od jakichkolwiek roszczeń osób trzecich, długów i obciążeń
    oraz ograniczeń w rozporządzaniu, a także nie będzie zajmowana przez osoby trzecie. W
    związku z powyższym, Sprzedająca udzieliła Wnioskodawcy prawa do dysponowania
    przysługującym jej Udziałem w Nieruchomości na cele budowlane w celu realizacji
    Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 682) na zasadzie użyczenia, w celu uzyskania wszelkich

    decyzji administracyjnych niezbędnych, warunków technicznych i uzgodnień, upoważnia
    Wnioskodawcę do wejścia na teren Nieruchomości oraz do wykonywania wszystkich robót
    budowlanych w celu realizacji Inwestycji, aż do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
    Wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży.
    Ponadto, Sprzedająca:
    I. zgodziła się i umożliwi Spółce przeprowadzenie audytu Nieruchomości przekazując
    wszelkie posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą Nieruchomości w celu
    ustalenia stanu prawnego i technicznego Nieruchomości;
    II. zezwoliła na wejście na teren Nieruchomości, w celu pobrania próbek gruntu i
    dokonania niezbędnych pomiarów i badań;
    III. zobowiązuje się przedstawić zaświadczenie wydane przez właściwego Naczelnika
    Urzędu Skarbowego wydane w trybie art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn potwierdzające uregulowanie podatku od spadków i darowizn od nabycia
    odpowiednich części Udziału we współwłasności Nieruchomości przez zasiedzenie oraz
    do nabycia spadku po zmarłej W. W. oraz po zmarłej K. W.
    Sprzedająca wyraziła również zgodę na uzyskanie przez Wnioskodawcę, zgodnie z art.
    306g Ordynacji podatkowej, zaświadczeń z właściwego Urzędu Skarbowego oraz
    właściwego Urzędu Miasta, stwierdzających, że Sprzedająca nie zalega z zapłatą podatków
    i innych opłat publicznoprawnych, a także zaświadczeń z właściwych oddziałów ZUS/KRUS
    potwierdzających, że Sprzedająca nie zalega z zapłatą składek z tytułu ubezpieczeń
    społecznych.
    Sprzedająca udzieliła pracownikowi Spółki pełnomocnictwa do reprezentowania w toku
    postępowań administracyjnych przed organami administracji, dotyczących realizacji
    Inwestycji na Nieruchomości, a zwłaszcza:
    1) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdów na teren
    Nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca
    1985 r.;
    2) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji dotyczących remediacji
    Nieruchomości, w tym decyzji ustalającej plan remediacji dla Nieruchomości oraz w
    innych postępowaniach przewidzianych przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska
    z dnia 27 kwietnia 2001 r.;
    3) w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o
    udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
    ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
    4) w postępowaniach, dotyczących uzyskania zgody wodnoprawnej dla Nieruchomości, w
    tym pozwolenia wodnoprawnego, dokonywania zgłoszenia wodnoprawnego, wydania
    oceny wodnoprawnej, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Wodne z dnia 20 lipca 2017
    r.;
    5) w postępowaniach, dotyczących wycinki drzew i krzewów na Nieruchomości;
    6) w postępowaniach dotyczących zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania
    robót geologicznych i zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla
    Inwestycji na Nieruchomości;
    7) w postępowaniach o wyłączenie terenu Nieruchomości z produkcji rolnej;
    8) w postępowaniach o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę dla
    Nieruchomości oraz dokonywania odpowiednich zgłoszeń budowlanych na podstawie
    przepisów ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.
    Pełnomocnictwo upoważnia również pełnomocnika do uzyskiwania wszelkich
    dokumentów oraz informacji dotyczących Nieruchomości, zwłaszcza z ewidencji gruntów,
    a także do reprezentowania Spółki przed gestorami mediów w związku z Inwestycją na
    Nieruchomości, uzyskiwania odpowiednich warunków technicznych oraz uzgodnień.

    Ponadto, na podstawie oświadczenia Sprzedająca wyraziła zgodę, aby Wnioskodawca:
    a) wystąpił do właściwych organów administracji publicznej, zarządców dróg lub
    właściwych gestorów mediów o wydanie:
      - warunków technicznych, opinii, uzgodnień oraz decyzji niezbędnych dla realizacji
        Inwestycji na Nieruchomości, w tym pozwolenia na budowę,
      - opinii komunikacyjnych oraz warunków usunięcia kolizji,
      - wszelkich postanowień, uzgodnień lub pism towarzyszących wydaniu ww. decyzji lub
        warunków;
    b) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na
    Nieruchomości i w tym celu, na zasadzie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody
    z dnia 16 kwietnia 2004 r. udostępniła Nieruchomość Spółce do posiadania, ponadto
    potwierdziła, że wyraziła zgodę, aby Spółka usunęła z terenu Nieruchomości drzewa i
    krzewy na swój koszt;
    c) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o lokalizację zjazdów na teren Nieruchomości i na
    zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych
    potwierdziła, że w ramach posiadanego prawa do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane Spółka jest użytkownikiem Nieruchomości;
    d) w razie konieczności zawarł z właściwymi gestorami mediów umowy przyłączeniowe,
    niezbędne dla realizacji Inwestycji na Nieruchomości;
    e) podejmował wszelkie inne działania konieczne do przygotowania i realizacji Inwestycji
    na Nieruchomości;
    f) występował przed organami administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia
    projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i zatwierdzania
    dokumentacji geologiczno- inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości oraz na
    wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do 150 mm oraz
    sondowanie);
    g) podejmował wszelkie czynności, w tym składał i odbierał wszelkie oświadczenia,
    dokumenty lub uzgodnienia w toku postępowań wszczętych w wyniku wystąpień, o
    których mowa powyżej.
    W oświadczeniu Sprzedająca potwierdziła również, że na podstawie Umowy Spółka
    uzyskała prawa do dysponowania przysługującym Sprzedającej Udziałem w
    Nieruchomości na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11) ustawy z dnia 7 lipca 1994
    r. Prawo budowlane w celu uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji administracyjnych dla
    realizacji Inwestycji oraz w celu jej realizacji.
    Na podstawie udzielonych przez Sprzedającą pełnomocnictw i wyrażonych zgód, w
    odniesieniu do Nieruchomości Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o:
    — uzyskanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów;
    — wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej;
    — o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci.
    Sprzedająca nabyła Udział w Nieruchomości w następujący sposób:
    - udział w wysokości 59020/185460 części we współwłasności Nieruchomości nabyła z
    dniem 1 stycznia 1985 r. przez zasiedzenie, co potwierdza odpis prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego z dnia (...) lipca 2020 r., sygn. akt (...), z treści którego
    wynika, ze z dniem 1 stycznia 1985 r. Sprzedająca w 1/3 części, K. W. w 1/3 części, B. W.
    w 1/6 części oraz E. Z. w 1/6 części nabyły przez zasiedzenie udziały we własności
    udziału 59020/61820 w Nieruchomości stanowiącej niegdyś „Xxx”, dla której Sąd
    Rejonowy prowadzi księgę wieczystą xxx , w części stanowiącej działkę nr a z obrębu
                    2xxx o powierzchni 2989 m z tym, że Sprzedająca, K. W., B. W. oraz E. Z. są właścicielami
    ww. działki w całości, gdyż udział 2800/61820 w tej nieruchomości „Xxxx” został nabyty

    na własność przez W. W. na mocy aktu notarialnego z dnia (...) lipca 1957 r.
    sporządzonego przez notariusza S. R., w Państwowym Biurze Notarialnym za
    Repertorium xxx, a w następstwie (spadkobrania po W. W.) przysługują w tym udziale
    udziały: Sprzedająca w 1/3 części, K. W. w 1/3 części, B. W. części oraz E. Z. w 1/6 części,
    w dniu 1 stycznia 1985 r. Sprzedająca była wdową;
    - udział w wysokości 2800/185460 części we współwłasności Nieruchomości nabyła do
    majątku osobistego na podstawie dziedziczenia ustawowego po matce W. W., córce P. i
    M. zmarłej dnia 2 września 1967 roku, które to dziedziczenie potwierdza prawomocne
    postanowienie Sądu Rejonowego;
    - udział w wysokości 61820/370920 części we współwłasności Nieruchomości nabyła
    będąc wdową, na podstawie dziedziczenia ustawowego po siostrze K. Z. W., córce S. i
    W., zmarłej w dniu 19 lutego 2015 roku, które to dziedziczenie potwierdza wypis aktu
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza w dniu 30 marca 2015 roku,
    Repertorium xxxx.
    Sprzedająca pozostawała w związku małżeńskim z W. D., który zmarł 11 października 1983
    r., a w ich małżeństwie od dnia zawarcia do dnia jego ustania wskutek śmierci W. D.
    obowiązywał ustrój majątkowy wspólności ustawowej, gdyż żadnych umów majątkowych
    małżeńskich nie zawierali. Wobec powyższego, Udział w Nieruchomości stanowi wyłączny
    majątek osobisty Sprzedającej. Sprzedająca działała w sposób zgodny z prawem w
    odniesieniu do Udziału w Nieruchomości od dnia jego nabycia. Od momentu nabycia (w
    latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych) Nieruchomość okresowo była oddawana
    przez Sprzedającą i pozostałe współwłaścicielki (K W, B. W. i E. Z.) w dzierżawę i była
    wówczas uprawiana jako działka orna, częściowo leżała odłogiem. Do 2000 roku
    Sprzedająca jeździła okazjonalnie zrywać na Nieruchomości owoce, potem Nieruchomość
    nie była w ogóle użytkowana.
    Sprzedająca jest osobą fizyczną niebędącą stroną postępowania w sprawie wydania
    interpretacji indywidualnej zainicjowanego na skutek wniesienia niniejszego wniosku,
    który ma status zainteresowanego w rozumieniu art. 14r Ordynacji podatkowej, wskazany
    w załączniku do wniosku o wydanie interpretacji ORD-WS/B.
    Sprzedająca nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, jak również nie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem żadnej umowy dzierżawy, najmu i nie jest
    posiadana bez tytułu prawnego przez osoby trzecie. Jednocześnie Udział w Nieruchomości
    nie był i w dalszym ciągu nie jest przedmiotem żadnej umowy użyczenia (poza opisanym
    powyżej użyczeniem na rzecz Wnioskodawcy).
    Ponadto Sprzedająca nie ponosiła nakładów, nie dokonywała ulepszeń oraz nie poczyniła
    jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości Udziału w Nieruchomości i w
    celu sprzedaży. Sprzedająca nie prowadziła także działań marketingowych w celu
    sprzedaży Udziału w Nieruchomości, w tym nie zawierała umowy z biurem nieruchomości.
    Sprzedająca nie dokonywała w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości.
    Wnioskodawca wraz z Zainteresowaną postanowili, że podejmą działania w celu ustalenia
    czy sprzedaż Udziału w Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych czy też podatkiem VAT, w tym celu wystąpią ze wspólnym
    wnioskiem o interpretację.
    W świetle powyższego Wnioskodawca i Sprzedająca powzięli wątpliwości odnośnie
    opodatkowania VAT oraz PCC transakcji sprzedaży Udziału w Nieruchomości.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Sprzedająca będzie działać w
    charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie przeniesienie prawa własności Udziału w

    Nieruchomości za wynagrodzeniem (sprzedaż) przez Sprzedającą na Spółkę będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    2. Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie
    pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Udziału w
    Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT), przeniesienie prawa
    własności Udziału w Nieruchomości nie będzie stanowić czynności zwolnionej z
    opodatkowania podatkiem VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy, Sprzedająca w ramach transakcji sprzedaży nie będzie działać w
    charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w związku z czym transakcja sprzedaży Udziału w Nieruchomości
    nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ad. 2 (oznaczone we wniosku Ad. 3)
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze
    sprzedażą Udziału w Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT),
    sprzedaż prawa własności Udziału w Nieruchomości nie będzie stanowić czynności
    korzystającej ze zwolnienia z VAT, ale będzie podlegało opodatkowaniu VAT według
    właściwej stawki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej
    Uwagi ogólne: interes prawny podmiotów występujących ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację indywidualną.
    Prawidłowe ustalenie kwestii opodatkowania podatkiem VAT bądź niepodleganie temu
    podatkowi niewątpliwie dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych
    zarówno Sprzedającej jak i Wnioskodawcy.
    Z perspektywy prawnopodatkowej sytuacji Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy i podatnika
    VAT, potwierdzenie zasad opodatkowania VAT nabycia Nieruchomości wiąże się
    jednocześnie z ustaleniem, czy transakcja będzie podlegać opodatkowaniu PCC, z tytułu
    czego obowiązek podatkowy ciążyłby ewentualnie na Spółce.
    Kwestia ta, w przypadku Sprzedającej, będzie natomiast wpływać na obowiązek rejestracji
    dla celów VAT oraz wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż.
    Zasadność opisanej wyżej oceny potwierdza uzasadnienie projektu ustawy o zmianie
    ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649),
    którą wprowadzono z dniem 1 stycznia 2016 r. art. 14r Ordynacji podatkowej, regulujący
    instytucję tzw. „wniosku wspólnego” o wydanie interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego. W ww. uzasadnieniu stwierdzono, że tzw. „wspólny wniosek” „(...) może
    dotyczyć jednego podatku lub różnych podatków, jeżeli interpretacja przepisów różnych
    ustaw jest wzajemnie sprzężona np. VAT-PCC (...). ”
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej do pytania nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Przy czym przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Z powołanych uregulowań wynika zatem, że nieruchomości gruntowe spełniają definicję
    towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a zbycie prawa własności do nich traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Niemniej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się natomiast wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna
    cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana
    jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym (vide: art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Zatem, z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem VAT jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek:
    - po pierwsze – dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT;
    - po drugie – czynność powinna zostać wykonana przez podmiot, który w jej ramach działa
    w charakterze podatnika.
    Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by czynność podlegająca
    opodatkowaniu została wykonana przez podmiot, który dla potrzeb tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
    status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do
    czynienia z podatnikiem VAT jest zatem stwierdzenie, że dany podmiot dokonujący
    sprzedaży prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Właściwym jest więc wykluczenie z grona podatników osób fizycznych w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część ich
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Obrót bowiem
    „nieprofesjonalny” podlega opodatkowaniu PCC.
    W kontekście powyższego nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być
    przykładowo: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w orzeczeniu
    z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), w myśl którego formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    W powołanym orzeczeniu NSA podkreślił również, że dostawca nie może być uznany za
    podatnika VAT w sytuacji, gdy sprzedaje swój majątek prywatny. Skoro bowiem taki
    majątek nabywany jest na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do
    działalności handlowej, to jego sprzedaż nie może być uznana za działalność handlową ze
    skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
    Jednocześnie NSA wskazał, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie
    handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w
    momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży.
    Przytoczone stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej NSA
    (jak również wojewódzkich sądów administracyjnych). Przykładowo:
    1. w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 774/13) NSA stwierdził, że zbycie nawet
    kilkunastu działek o charakterze budowlanym, powstałych z podziału gruntu rolnego i
    po uzyskaniu warunków ich zabudowy nie przesądza o tym, że sprzedaż stanowi
    działalność handlową podlegającą opodatkowaniu VAT, jeśli brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w
    gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, co oznacza, iż czynności takie mieszczą się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wśród czynności przybierających formę
    zorganizowaną NSA wymienia: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie
    planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Ponadto, Sąd podkreśla, że na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg takich okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    pojedynczych z nich;
    2. w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I FSK 781/13), NSA uznał, że skarżący nie
    wskazał na okoliczności mogące świadczyć o tym, że podejmował czynności takie, jakie
    podjąłby sprzedawca profesjonalnie zajmujący się obrotem gruntami. Na taką
    aktywność wskazują: ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych
    oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia;

    3. w wyroku z dnia 23 stycznia 2013 r. (sygn. akt I FSK 305/12) NSA uznał, że skarżący nie
    podejmowali aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, pomimo że
    skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji dot. warunków zabudowy dla
    inwestycji polegających na budowie budynków mieszkalnych na części działek będących
    przedmiotem sprawy. Jak argumentował Sąd, pomimo że to działanie może przemawiać
    za podejmowaniem działań charakterystycznych dla działań handlowców, to w świetle
    pozostałych okoliczności przytoczonych w stanie faktycznym tj. wobec tego, że skarżący
    nie uzbroili terenu ani nie prowadzili marketingu w celu sprzedaży działek, nie można
    było uznać, iż działania skarżących mieściły się w dyspozycji art. 15 ust. 2 ustawy o VAT;
    4. w wyroku z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10) NSA uznał, że
    przyjęcie, iż dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich
    kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną; przesłanka „stałości” działalności
    gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12 dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro
    art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także
    podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny
    (okazjonalny), to oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być
    wykonywana w sposób niesporadyczny (stały). Sąd podkreślił także, iż nie jest
    działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został
    nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach
    prywatnych;
    5. w wyroku z dnia 27 października 2009 r. (sygn. akt I FSK 10a/08) NSA podkreślił, że
    sprzedaż kilku działek budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę, wskazująca na
    ograniczony ilościowo zakres realizacji tej sprzedaży, a tym samym jej okazjonalność, a
    nie zamiar częstotliwego realizowania takiej działalności, nie może być kwalifikowana
    jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    Podsumowując powyższe rozważania, w kwestii opodatkowania sprzedaży Udziału w
    Nieruchomości kluczowe pozostaje ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego we
    wniosku zdarzenia przyszłego Sprzedająca w celu dokonania jego sprzedaży podjęła lub
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jedynie bowiem takie działania i zaangażowanie
    skutkowałyby koniecznością uznania Sprzedającej za osobę prowadzącą działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika VAT. Skutek taki nie
    wystąpi, jeżeli sprzedaż zostanie dokonana w ramach czynności mieszczących się w
    zarządzie majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347.1, ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT)
    jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży
    tej rzeczy.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15
    września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i

    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112,
    zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał
    zwrócił uwagę, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przechodząc w tym miejscu na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Sprzedająca nie
    jest podatnikiem VAT oraz nabyła tytuł prawny do Udziału w Nieruchomości w drodze
    zasiedzenia oraz dziedziczenia. Udział w Nieruchomości nie został zatem nabyty przez
    Sprzedającą w celach zarobkowych, z góry powziętym zamiarem jego dalszej odsprzedaży.
    Udział w Nieruchomości wszedł w skład majątku prywatnego Sprzedającej. Sprzedająca w
    żaden sposób nie ujawniała zamiaru częstotliwego dokonywania czynności nabywania
    nieruchomości. Sprzedająca w przeszłości nie dokonywała również sprzedaży innych
    nieruchomości. Od momentu nabycia Nieruchomość okresowo była oddawana przez
    Sprzedającą i pozostałe współwłaścicielki (K. W., B. W. i E. Z.) w dzierżawę i była wówczas
    uprawiana jako działka orna, częściowo leżała odłogiem. Do 2000 roku Sprzedająca
    jeździła okazjonalnie zrywać na Nieruchomości owoce, potem Nieruchomość nie była w
    ogóle użytkowana.
    W opinii Zainteresowanej, powyższe okoliczności wskazują, że Sprzedająca działa w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym i podjęte przez nią czynności nie wykraczają poza
    ten zakres.
    Nieruchomość nie była również na moment sporządzenia Umowy i nie będzie
    przedmiotem umowy dzierżawy lub użyczenia przez Sprzedającą, poza użyczeniem na
    rzecz Wnioskodawcy. Sprzedająca nie podejmowała i nie będzie podejmować żadnych
    aktywnych działań zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości, polegających na
    uzbrojeniu terenu w postaci doprowadzenia mediów, wydzielenia dróg wewnętrznych itp.
    Sprzedająca nie prowadziła ani nie będzie prowadzić żadnych działań o charakterze
    marketingowym w celu zwiększenia atrakcyjności Nieruchomości.
    Podkreślić należy, iż zdefiniowane w Umowie warunki zawarcia transakcji sprzedaży
    przenoszącej własność Udziału w Nieruchomości na Spółkę (uzyskanie stosownych decyzji
    i pozwoleń) nie stanowią w istocie działań podejmowanych przez Sprzedającą w celu
    zwiększenia wartości Nieruchomości, zaś jedynie wyrażenie przez Sprzedającą zgody na
    warunki zakupu określone przez Spółkę i podejmowanie działań prowadzących do ich
    realizacji przez Wnioskodawcę. Jest to typowe zachowanie przy każdym procesie
    sprzedaży, w którym strony ustalają czynności/zachowania poprzedzające sprzedaż i nie
    mogą mieć one znamion „prowadzenia działalności”. Zdaniem Sprzedającej, jej działalność
    nie przybiera formy „handlowej”, gdyż na tego rodzaju aktywność musi wskazywać ciąg
    powiązanych ze sobą czynności, a nie jedynie stwierdzenie zaistnienia pojedynczych z nich
    (takich jak udzielenie w toku negocjacji potencjalnemu nabywcy pełnomocnictwa do
    pewnych działań, które są w interesie tego nabywcy).
    Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyrokach Wojewódzkich
    Sądów Administracyjnych (dalej również: „WSA”). Tytułem przykładu można w tym miejscu
    powołać:
    - wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt: I SA/Go
    275/20, w którym wskazano, że: „Jeżeli zatem konkretny podmiot zainteresowany
    nabyciem nieruchomości zawiera umowę przedwstępną, oferuje określoną cenę, ale
    domaga się udzielenia pełnomocnictwa do dokonania określonych czynności dla
    upewnienia się czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to – zdaniem Sądu – nie można
    tego utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego właściciela nieruchomości
    prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

    Działania skarżącego nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie względem nich art. 5 ust. 1 pkt 1
    ww. ustawy.”
    - wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt: I SA/Bd 761/20, zgodnie z
    którym: „Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki, które jasno wskazują,
    że są istotne z punktu widzenia inwestycji, jaką chce tam dokonać kupujący a nie
    skarżący. Takie ułożenie stosunków między stronami umowy przedwstępnej
    niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego - gdyby bowiem okazało się, że gruntu
    nie można przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on zobowiązany do
    zawarcia definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania podejmowane są już po
    uzgodnieniu przez strony warunków transakcji, w celu realizacji potrzeb kupującego i to
    on sam się w nie angażuje; aktywność Skarżącego sprowadza się do udzielenia
    pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a nie
    właściciel, mógł działać. Z podanych wyżej powodów Sąd nie zgadza się z oceną organu,
    że w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca „zaangażował środki podobne do tych
    jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami,
    o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Reasumując, nie było podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności
    związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd
    majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma
    podstaw do stwierdzenia, że Skarżący podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców.
    Z podanych wyżej powodów, w połączeniu z tym, że transakcja ma charakter
    jednorazowy, incydentalny i dotyczy działki nabytej na cele prywatne, a Skarżący nie
    sprzedawał dotąd żadnych innych działek - zdaniem Sądu należało uznać, że dokona on
    opisanej sprzedaży działki w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie zaś w ramach
    działalności gospodarczej i sprzedając działkę nie będzie działała jako podatnik podatku
    od towarów i usług.”
    - wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt: I SA/Go 11/23:
    „W ocenie Sądu czynności jakie poczynił skarżący w związku z planowaną dostawą
    nieruchomości nie decydowały o zorganizowanej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Sąd nie podziela stanowiska organu, że podjęte na podstawie
    pełnomocnictwa przez kupującego czynności końcowo świadczą o tym, że to
    sprzedający podjął działania podobne do tych, które wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Oczywistym bowiem jest (...) że racjonalnie
    gospodarującemu swoim mieniem, zależy na zbyciu niewykorzystywanej
    nieruchomości, co oznacza, iż ze swej strony musi podejmować pewne działania, jak
    chociażby udzielenie pełnomocnictw celem uzyskania określonych rozstrzygnięć
    administracyjnych. Rezygnacja strony z umocowania kupującego do określonych
    działań, uzyskania decyzji administracyjnych, pozwoleń, stanowiłaby bezsprzecznie
    nieracjonalny sposób rozporządzania własnym mieniem. Nie ma podstaw, aby takie
    umocowanie skarżącej kwalifikować na równi z angażowaniem środków podobnych do
    wykorzystywanych przez „podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami”. Opisana aktywność strony, zdaniem Sądu, jest właściwa dla
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, czynnością związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności (nie wykracza poza granice zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym). ”
    - WSA w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt: I SA/Gl 1565/22: „W ocenie Sądu
    skarżący nie podjął działań, porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Takim działaniem nie może być znalezienie
    nabywcy i udzielenie mu pełnomocnictwa do uzyskania warunków technicznych
    przyłączy energii elektrycznej i gazu. (...) Sąd wskazuje także, że skarżący nie ustalał

    jakichkolwiek biznesowych celów swoich działań, nie angażował szczególnych środków,
    czy zasobów w proces sprzedaży. Aktywność skarżącego, który zawarł umowę
    przedwstępną i udzielił pełnomocnictwa nabywcy nieruchomości do uzyskania
    warunków technicznych przyłączy energii elektrycznej i gazu mieści się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym (...). Gdyby zaś przyjąć stanowisko organu
    interpretacyjnego to de facto każda sprzedaż nieruchomości musiałaby podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
    Ponadto, również NSA w wyroku z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt: I FSK 645/21,
    potwierdził, iż udzielenie kupującemu pełnomocnictwa na cele budowlane, mającego na
    celu jedynie przyspieszenie procesu inwestycyjnego realizowanego przez kupującego, nie
    przesądza o podejmowaniu przez sprzedającego daną nieruchomość aktywności
    przekraczających zarząd majątkiem prywatnym. NSA wskazał w szczególności, że:
    „Z przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentacji wynikało zatem, że
    „wymagana aktywność podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą”, ograniczała się
    do zawarcia przez skarżącą umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości oraz do
    udzielenia w tej umowie przyszłemu nabywcy (podmiotowi o charakterze deweloperskim)
    pełnomocnictwa oraz zgody na dysponowanie tą nieruchomościami dla celów
    budowlanych kupującego.
    Czynności te – jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji – nie wykraczały jednak poza
    zwykłe wykonywanie prawa własności i nie powodowały, że skarżąca z tytułu tej sprzedaży
    stała się podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o
    VAT. Skarżąca – poza odpowiedzią na zaproponowaną jej sprzedaż nieruchomości,
    zawarciem umowy przedwstępnej zbycia tej nieruchomości oraz zgodą na warunek, że
    kupujący przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży nieruchomości złoży w swoim
    imieniu wnioski o wydanie stosownych decyzji administracyjnych, które umożliwią mu
    realizację planowanej przez niego inwestycji – nie podejmowała aktywnych działań,
    podobnych do działań prowadzonych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    (...)
    Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis
    zdarzenia przyszłego, rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji, który stwierdził, że
    na jego tle nie można przyjąć, że skarżąca w celu dokonania planowanej sprzedaży
    gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za
    podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od wartości dodanej.”
    Podsumowując, w kontekście powołanych regulacji ustawy o VAT oraz przedstawionej
    utrwalonej linii orzeczniczej nie ulega zatem wątpliwości, że Sprzedająca w zakresie
    odnoszącym się do Nieruchomości nie podejmowała działań porównywalnych z
    działalnością podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami. W
    rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Sprzedającej w związku z planowaną
    sprzedażą Udziału w Nieruchomości za podatnika VAT, gdyż brak jest przesłanek
    pozwalających uznać, że dokonując dostawy Udziału w Nieruchomości Sprzedająca
    wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, tj. będzie
    prowadzić działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, polegającą na
    handlu nieruchomościami. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Sprzedającą
    Udziału w Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Jak wcześniej wskazano, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną VAT nie
    wystarcza stwierdzić jedynie, że doszło do dostawy towarów. Wymagane jest bowiem
    dodatkowo, aby dostawa ta dokonana została przez podmiot, który działa w charakterze
    podatnika VAT. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż Udziału w Nieruchomości można uznać
    za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedająca
    dokonując w przyszłości dostawy Udziału w Nieruchomości będzie korzystać z

    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej do pytania nr 2 (oznaczonego
    we wniosku nr 3)
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Nieruchomość stanowi teren niezabudowany.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zasadniczo zatem dostawa
    terenów niezabudowanych objęta jest zwolnieniem od VAT, chyba że dotyczy terenów
    budowlanych.
    Pojęcie terenów budowlanych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, zgodnie
    z którym przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem te dostawy terenów niezabudowanych, które mają za przedmiot
    tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    Mając zatem na względzie, że dla Nieruchomości został uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego i według niego Nieruchomość znajduje się na obszarze
    oznaczonym symbolem F11MW/U - zabudowa wielorodzinna z usługami, nie ulega
    wątpliwości, że Nieruchomość stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę. W rezultacie,
    Nieruchomość stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, nie zaś
    „teren niezabudowany inny niż teren budowlany”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT.
    Z uwagi na powyższe, przeniesienie prawa własności Udziału w Nieruchomości przez
    Sprzedającą na Spółkę nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Jak podkreślają jednak organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych,
    wyłączenie czynności dostawy niezabudowanych terenów budowlanych z zakresu
    stosowania przepisu art. 43 ust. pkt 9 ustawy o VAT nie przesądza jeszcze o tym, że dana
    czynność nie może korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Zgodnie bowiem z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy ze zwolnienia od podatku
    korzysta również dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedająca jest osobą fizyczną i nabyła
    Nieruchomość do majątku osobistego (nabycie nie nastąpiło w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej), a zatem nie mogła wykorzystywać Nieruchomości na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jako że nie prowadziła żadnej działalności
    gospodarczej w odniesieniu do Nieruchomości. Podobnie nabycie przez Sprzedającą
    Udziału w Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu VAT – nastąpiło częściowo w
    drodze dziedziczenia, a częściowo w drodze zasiedzenia. Tym samym nie było związane z
    pojawieniem się jakiegokolwiek podatku naliczonego do odliczenia. Jak podkreśla się
    natomiast w orzecznictwie, przy uwzględnieniu orzecznictwa TSUE (por. wyrok w sprawie
    C-280/04, Jyske Finans), komentowane zwolnienie nie ma zastosowania, jeśli podatnik
    nabywa towar bez podatku naliczonego.
    Mając na względzie powyższe, również zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania do będącego przedmiotem niniejszego
    wniosku zdarzenia przyszłego.

    W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności należy uznać, że w
    przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie pytania nr 1
    za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Udziału w Nieruchomości
    Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT), planowana czynność zbycia przez
    Sprzedającą Udziału w Nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, ale
    będzie podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej stawki.
    W konsekwencji, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanej w zakresie pytania nr
    1 za nieprawidłowe, tj. uznania, że Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT,
    Sprzedająca powinna opodatkować dostawę Nieruchomości poprzez wykazanie podstawy
    opodatkowania oraz podatku należnego z tego tytułu w stosownym pliku JPK_V7M.
    Jednocześnie czynność ta, jako dokonana na rzecz Wnioskodawcy będącego podatnikiem
    VAT, powinna zostać udokumentowana fakturą VAT, stosownie do treści przepisu art.
    106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie nieuznania Sprzedającej za podatnika VAT oraz braku
      opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia własności Udziału w Nieruchomości,
    - prawidłowe – w zakresie braku zwolnienia od podatku VAT sprzedaży Udziału w
      Nieruchomości.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.

    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Sprzedająca zamierza zbyć udział wynoszący
    185460/370920 części nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr a. Sprzedająca

    nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, jak również nie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Sprzedająca nabyła Udział w Nieruchomości w
    części przez zasiedzenie, natomiast w części na podstawie dziedziczenia. Nieruchomość
    okresowo była oddawana przez Sprzedającą i pozostałe współwłaścicielki w dzierżawę.
    Jednocześnie Udział w Nieruchomości nie był i w dalszym ciągu nie jest przedmiotem
    żadnej umowy użyczenia (poza użyczeniem na rzecz Spółki). Ponadto Sprzedająca nie
    ponosiła nakładów, nie dokonywała ulepszeń oraz nie poczyniła jakichkolwiek działań
    zmierzających do zwiększenia wartości Udziału w Nieruchomości i w celu sprzedaży.
    Sprzedająca nie prowadziła także działań marketingowych w celu sprzedaży Udziału w
    Nieruchomości, w tym nie zawierała umowy z biurem nieruchomości. Sprzedająca nie
    dokonywała w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości.
    W dniu 31 maja 2023 r. Spółka zawarła ze Sprzedającą umowę przedwstępną sprzedaży
    Udziału w Nieruchomości. Zgodnie z Umową transakcja sprzedaży przenosząca własność
    Nieruchomości na Spółkę zostanie zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w
    umowie przedwstępnej warunków, w tym m.in.:
    1) uzyskanie przez Spółkę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego i
    technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego w nieprzekraczalnym terminie dwóch
    miesięcy od uzyskania zgody Sądu na zbycie udziału Pani B. W. w Nieruchomości na
    rzecz Spółki;
    2) uzyskanie przez Spółkę na własny koszt warunków technicznych przyłączenia Inwestycji
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, cieplnej lub gazowej oraz energetycznej,
    konieczne dla realizacji Inwestycji;
    3) nabycie przez Spółkę prawa własności całości albo części działki sąsiedniej numer b z
    obrębu
    xxx;
    4) uzyskanie przez Spółkę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego pozwolenia na
    budowę Inwestycji wraz z infrastrukturą techniczną (tj. sieciami/przyłączami wodno-
    kanalizacyjnymi, cieplnymi, gazowymi oraz elektrycznymi) oraz zjazdem z ulicy S.
    Sprzedająca udzieliła pracownikowi Spółki pełnomocnictwa do reprezentowania w toku
    postępowań administracyjnych przed organami administracji, dotyczących realizacji
    Inwestycji na Nieruchomości, a zwłaszcza:
    1) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdów na teren
    Nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca
    1985 r.;
    2) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji dotyczących remediacji
    Nieruchomości, w tym decyzji ustalającej plan remediacji dla Nieruchomości oraz w
    innych postępowaniach przewidzianych przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska
    z dnia 27 kwietnia 2001 r.;
    3) w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o
    udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
    ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
    4) w postępowaniach, dotyczących uzyskania zgody wodnoprawnej dla Nieruchomości w
    tym pozwolenia wodnoprawnego, dokonywania zgłoszenia wodnoprawnego, wydania
    oceny wodnoprawnej, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Wodne z dnia 20 lipca 2017
    r.;
    5) w postępowaniach, dotyczących wycinki drzew i krzewów na Nieruchomości;
    6) w postępowaniach dotyczących zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania
    robót geologicznych i zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla
    Inwestycji na Nieruchomości;
    7) w postępowaniach o wyłączenie terenu Nieruchomości z produkcji rolnej;
    8) w postępowaniach o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę dla
    Nieruchomości oraz dokonywania odpowiednich zgłoszeń budowlanych na podstawie
    przepisów ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.

    Pełnomocnictwo upoważnia również pełnomocnika do uzyskiwania wszelkich
    dokumentów oraz informacji dotyczących Nieruchomości, zwłaszcza z ewidencji gruntów,
    a także do reprezentowania Spółki przed gestorami mediów w związku z Inwestycją na
    Nieruchomości, uzyskiwania odpowiednich warunków technicznych oraz uzgodnień.
    Ponadto, na podstawie oświadczenia Sprzedająca wyraziła zgodę, aby Spółka:
    a) wystąpiła do właściwych organów administracji publicznej, zarządców dróg lub
    właściwych gestorów mediów o wydanie:
      - warunków technicznych, opinii, uzgodnień oraz decyzji niezbędnych dla realizacji
        Inwestycji na Nieruchomości, w tym pozwolenia na budowę,
      - opinii komunikacyjnych oraz warunków usunięcia kolizji,
      - wszelkich postanowień, uzgodnień lub pism towarzyszących wydaniu ww. decyzji lub
        warunków;
    b) wystąpiła z wnioskiem/wnioskami o wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na
    Nieruchomości i w tym celu, na zasadzie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody
    z dnia 16 kwietnia 2004 r. udostępniła Nieruchomość Spółce do posiadania, ponadto
    potwierdziła, że wyraziła zgodę, aby Spółka usunęła z terenu Nieruchomości drzewa i
    krzewy na swój koszt;
    c) wystąpiła z wnioskiem/wnioskami o lokalizację zjazdów na teren Nieruchomości i na
    zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych
    potwierdziła, że w ramach posiadanego prawa do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane Spółka jest użytkownikiem Nieruchomości;
    d) w razie konieczności zawarła z właściwymi gestorami mediów umowy przyłączeniowe,
    niezbędne dla realizacji Inwestycji na Nieruchomości;
    e) podejmowała wszelkie inne działania konieczne do przygotowania i realizacji Inwestycji
    na Nieruchomości;
    f) występowała przed organami administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia
    projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i zatwierdzania
    dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości oraz na
    wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do 150 mm oraz
    sondowanie);
    g) podejmowała wszelkie czynności, w tym składała i odbierała wszelkie oświadczenia,
    dokumenty lub uzgodnienia w toku postępowań wszczętych w wyniku wystąpień, o
    których mowa powyżej.
    W oświadczeniu Sprzedająca potwierdziła również, że na podstawie Umowy Spółka
    uzyskała prawo do dysponowania przysługującym Sprzedającej Udziałem w
    Nieruchomości na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11) ustawy z dnia 7 lipca 1994
    r. Prawo budowlane w celu uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji administracyjnych dla
    realizacji Inwestycji oraz w celu jej realizacji.
    Na podstawie udzielonych przez Sprzedającą pełnomocnictw i wyrażonych zgód, w
    odniesieniu do Nieruchomości Spółka wystąpiła z wnioskiem o:
    — uzyskanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów;
    — wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej;
    — o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą ustalenia, czy Sprzedająca będzie działała w charakterze podatnika VAT
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w
    rezultacie przeniesienie prawa własności Udziału w Nieruchomości za wynagrodzeniem
    (sprzedaż) przez Sprzedającą na Spółkę będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży Udziału
    Nieruchomości, tj. udziału w niezabudowanej działce nr a, Sprzedająca spełni przesłanki
    do uznania jej za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Art. 389 Kodeksu cywilnego wskazuje, że umowa przedwstępna to:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
        oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne
        postanowienia umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
        oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym
        przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie
        strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich
        wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
        wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
        umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
        przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Zgodnie z Umową transakcja sprzedaży przenosząca własność Udziału w Nieruchomości
    na Spółkę zostanie zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w umowie
    przedwstępnej warunków, w tym m.in.: uzyskanie przez Spółkę satysfakcjonujących
    wyników audytu stanu prawnego i technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego w
    nieprzekraczalnym terminie dwóch miesięcy od uzyskania zgody Sądu na zbycie udziału
    Pani B. W. w Nieruchomości na rzecz Spółki; uzyskanie przez Spółkę na własny koszt
    warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    cieplnej lub gazowej oraz energetycznej, konieczne dla realizacji Inwestycji; nabycie przez

    Spółkę prawa własności całości albo części działki sąsiedniej numer b z obrębu xxx;
    uzyskanie przez Spółkę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego pozwolenia na
    budowę Inwestycji wraz z infrastrukturą techniczną (tj. sieciami/przyłączami wodno-
    kanalizacyjnymi, cieplnymi, gazowymi oraz elektrycznymi) oraz zjazdem z ulicy S.
    Sprzedająca udzieliła Spółce prawa do dysponowania przysługującym jej Udziałem w
    Nieruchomości na cele budowlane w celu realizacji Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11)
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane na zasadzie użyczenia, w celu uzyskania
    wszelkich decyzji administracyjnych niezbędnych, warunków technicznych i uzgodnień,
    upoważnia Spółkę do wejścia na teren Nieruchomości oraz do wykonywania wszystkich
    robót budowlanych w celu realizacji Inwestycji, aż do uzyskania pozwolenia na
    użytkowanie. Wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży.
    W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie poprzez udzielenie podmiotowi trzeciemu
    wszelkich stosownych zgód, pozwoleń i pełnomocnictw, czynności wykonane przez
    podmioty upoważnione - osoby trzecie - wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    Sprzedającej, bowiem stroną podejmowanych czynności jest Sprzedająca. Działania te
    dokonywane są za pełną zgodą Sprzedającej, wpłyną generalnie na wzrost wartości i
    atrakcyjności Nieruchomości, stanowiącej nadal współwłasność Sprzedającej. Udzielając
    zgód i upoważnień do podjęcia wyżej wskazanych czynności przez Kupującego,
    Sprzedająca wychodzi naprzeciw oczekiwaniom Kupującego, przyspieszając proces
    realizacji inwestycji.
    Należy również zauważyć, że prawo do dysponowania Udziałem w Nieruchomości zostało
    przez Sprzedającą udzielone Spółce odpłatnie (wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w
    cenie sprzedaży).
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Sprzedającą sprzedaż Udziału w Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15
    ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności Sprzedająca
    podjęła działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181
    /10, tj. Sprzedająca wykazała aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że
    przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Sprzedającej, a sprzedaż
    Udziału w Nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić również uwagę, że Nieruchomość okresowo była
    oddawana przez Sprzedającą i pozostałe współwłaścicielki w dzierżawę.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania
      i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą, a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem wskazać należy, że dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Taki sposób wykorzystania przedmiotowej działki
    sprawił, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez Sprzedającą działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Tym samym dokonując dostawy Udziału w Nieruchomości, Sprzedająca nie będzie
    zbywała majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez nią w działalności
    gospodarczej.
    Mając powyższe na uwadze, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki
    stanowiące podstawę do uznania, że Sprzedająca będzie działała w charakterze podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, to czynność dostawy Udziału w Nieruchomości (niezabudowanej działki
    ewidencyjnej nr a) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie pytania
    oznaczonego nr 1 jest nieprawidłowe.
    Przechodząc z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży
    Udziału w Nieruchomości zauważyć należy, że zakres i zasady zwolnienia od podatku od
    towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43
    ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem zdarzenia przyszłego Nieruchomość
    jest niezabudowana i jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    według którego znajduje się ona na obszarze oznaczonym symbolem F11MW/U -
    zabudowa wielorodzinna z usługami.
    Zatem Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży stanowi teren budowlany.
    W konsekwencji dostawa Udziału w Nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro do sprzedaży Udziału w Nieruchomości nie można zastosować zwolnienia, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co

    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, nabycie przez Sprzedającą Udziału w Nieruchomości nastąpiło
    częściowo w drodze dziedziczenia, a częściowo w drodze zasiedzenia. Tym samym nie
    było związane z pojawieniem się jakiegokolwiek podatku naliczonego do odliczenia.
    W takiej sytuacji nie można mówić, że Sprzedającej przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro
    dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto wskazali Państwo w opisie sprawy, że
    Sprzedająca nie prowadzi działalności gospodarczej, a zatem nie mogła wykorzystywać
    Nieruchomości na cele działalności zwolnionej od podatku .
    Zatem przy sprzedaży Udziału w Nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, transakcja sprzedaży prawa własności Udziału w Nieruchomości będzie
    podlegała w całości opodatkowaniu VAT stawką właściwą dla przedmiotu dostawy oraz nie
    będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 3)
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zadanych pytań), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Państwo, w treści składanego wniosku,
    kształtujecie jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem

    wskazanym we wniosku dotyczące wystawienia faktury VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej sprzedaży, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, a-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.