Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.258.2019.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-19
Teza: korekty podatku z tytułu kosztów zakupu lokalu mieszkalnego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego lokalu oraz korekty podatku z tytułu kosztów zakupu miejsca garażowego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego miejsca postojowego
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; korekta-korekta podatku; lokal; odliczenia-odliczenie podatku; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2019 r. (data wpływu 31 lipca 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 16 lipca 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 24 lipca 2019 r.) oraz uzupełnionym pismem z dnia 3 września 2019 r. (data wpływu 5 września 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 23 sierpnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 2 września 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku z tytułu kosztów zakupu lokalu mieszkalnego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego lokalu oraz korekty podatku z tytułu kosztów zakupu miejsca garażowego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego miejsca postojowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku z tytułu kosztów zakupu lokalu mieszkalnego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego lokalu oraz korekty podatku z tytułu kosztów zakupu miejsca garażowego z uwagi na zmianę przeznaczenia tego miejsca postojowego. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 25 lipca 2019 r. (data wpływu 31 lipca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr 0114-KDIP1-3.4012.258.2019.1.KP z dnia 16 lipca 2019 r. (skutecznie doręczone Stronie w dniu 24 lipca 2019 r.) oraz uzupełniony pismem z dnia 3 września 2019 r. (data wpływu 5 września 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr 0114-KDIP1-3.4012.258.2019.2.KP z dnia 23 sierpnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 2 września 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Na podstawie wpisu do CEIDG od 1 lipca 2018 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług najmu krótkoterminowego (PKD 5520Z). Działalność Wnioskodawca prowadzi w stanowiącym Jego własność lokalu mieszkalnym wraz z miejscem garażowym. Od 1 lutego 2019 r. jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Dnia 22 czerwca 2017 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę zakupu lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym. W pierwotnych planach Wnioskodawcy lokal miał być wykorzystywany przez Niego do świadczenia usług najmu długoterminowego na cele mieszkaniowe, które to usługi są zwolnione z podatku VAT. W trakcie procesu zakupu, a przed oddaniem lokalu do użytkowania, Wnioskodawca dokonał zmiany przeznaczenia wspomnianego lokalu wraz z miejscem garażowym i postanowił wykorzystywać go, w ramach prowadzonej już działalności, do świadczenia usług najmu krótkoterminowego, z których przychody będą opodatkowane podatkiem VAT. Wspomniana decyzja została przez Wnioskodawcę podjęta w miesiącu lutym 2019 roku. Lokal został oddany do użytkowania 14 maja 2019 roku.

W związku z nieotrzymaniem od dewelopera faktur dokumentujących dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty na poczet ceny sprzedaży lokalu w inwestycji …, Wnioskodawca wystąpił do dewelopera o przesłanie wszystkich wystawionych na Wnioskodawcę dokumentów. W rezultacie w lutym 2019 roku Wnioskodawca otrzymał od dewelopera 10 duplikatów faktur wystawionych 6 lutego 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w okresie lipiec 2017 do luty 2019) i jedną fakturę wystawioną 21 lutego 2019 r. oraz w marcu 2019 roku Wnioskodawca otrzymał 2 duplikaty faktur wystawione 20 marca 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w grudniu 2018). Wszystkie dotyczyły wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek na nabycie przedmiotowego lokalu.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, że zarówno lokal jak i miejsce garażowe nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Według harmonogramu developera podpisanie aktu notarialnego przekazania własności lokalu z garażem planowane jest na przełomie sierpnia i września 2019 r. Dopiero wówczas lokal i garaż zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Lokal wraz z miejscem garażowym nie był traktowany jako towar handlowy zarówno w trakcie budowy jak i po jej zakończeniu. W żadnym momencie realizacji inwestycji Wnioskodawca nie brał pod uwagę możliwości odsprzedaży lokalu mieszkalnego czy garażu. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że wartość umowy kupna-sprzedaży lokalu wraz z miejscem garażowym wynikająca z umowy deweloperskiej wynosiła 429.000 zł brutto. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie otrzymał pierwotnych faktur od dewelopera, które miały udokumentować dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty na poczet ceny zakupu lokalu. Dopiero na wniosek Wnioskodawcy skierowany do dewelopera Wnioskodawca otrzymał od niego duplikaty tych faktur w dniu 6 lutego 2019 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy należy przyjąć, że zmiana przeznaczenia nastąpiła przed oddaniem nieruchomości do użytkowania i dokonać korekty jednorazowej odliczonego podatku VAT na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy w deklaracji podatkowej za okres luty 2019 r., czyli w dacie podjęcia przez Wnioskodawcę decyzji o przeznaczeniu nieruchomości do prowadzenia w niej działalności opodatkowanej VAT?
2.  Czy fakt pozyskania 11 faktur w lutym 2019 roku dokumentujących zaliczki wpłacone dla developera w okresie lipiec 2017 - październik 2018 roku przy inwestycji jeszcze nie oddanej do użytkowania ma znaczenie dla możliwości rozliczenia podatku w formie jednorazowej korekty w deklaracji podatkowej za okres, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia tj. w deklaracji za luty 2019 r. na podstawie art. 91 ust. 8, czy może obliguje Wnioskodawcę do rozliczenia ich na podstawie art. 86 ust. 2 ustawy o VAT w deklaracji VAT na bieżąco w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca otrzymał duplikaty faktur (w polach 43 oraz 44 w deklaracji VAT) jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”?
3.  Czy w przypadku otrzymania duplikatów 2 faktur w marcu 2019 (wystawionych pierwotnie w grudniu 2018 roku) dokumentujących dokonanie wpłaty przy inwestycji jeszcze nie oddanej do użytkowania przysługuje Wnioskodawcy prawo odliczenia VAT naliczonego z tych dokumentów w miesiącu otrzymania dokumentów w formie jednorazowej korekty VAT odliczonego na podstawie art. 91 ust. 8 w deklaracji podatkowej po miesiącu w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia ponieważ dopiero wtedy Wnioskodawca otrzymał te faktury a VAT naliczony odlicza się nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania faktury? Czy może obliguje Wnioskodawcę do rozliczenia ich na podstawie art. 86 ust. 2 ustawy o VAT w deklaracji VAT na bieżąco w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca otrzymał duplikaty faktur (w polach 43 oraz 44 deklaracji VAT) jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”?
4.  Czy podatek naliczony od zakupu miejsca garażowego zakupionego wraz z lokalem mieszkalnym (w wyżej opisanej sytuacji) jest rozliczany na tych samych zasadach co lokal mieszkalny czyli w tym przypadku jednorazowa korekta VAT odliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia (art. 91 ust. 8 ustawy)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, należy dokonać korekty jednorazowej odliczonego podatku VAT od zakupu przedmiotowej nieruchomości i wykazać ją w pozycji 47 deklaracji VAT-7 złożonej za okres luty 2019 roku dla 11 faktur. Wynika to z art. 91 ust. 8 ustawy o VAT a korekty jednorazowej dokonuje się w okresie podjęcia decyzji co do zmiany przeznaczenia towaru (w rozumieniu ustawy o VAT jest to również nieruchomość) dokonanej przed dniem oddania go do użytkowania.

W przypadku 2 faktur (duplikaty) otrzymanych w marcu 2019 r., prawo do odliczenia VAT z tych dokumentów powstało w miesiącu otrzymania dokumentów, ponieważ nastąpiło to po dacie zmiany przeznaczenia lokalu a VAT naliczony odlicza się nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania faktury. W związku z powyższym VAT od tych faktur Wnioskodawca rozlicza nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania duplikatów faktur czyli w marcu 2019 r. i fakt podjęcia decyzji o zmianie przeznaczenia lokalu w lutym ma tutaj znaczenie dla sposobu rozliczenia VAT od tych faktur w formie jednorazowej korekty VAT odliczonego.

Fakt otrzymania duplikatów faktur zaliczkowych nie ma znaczenia dla momentu odliczenia podatku VAT w formie art. 91 ust. 8 ustawy o VAT. Do czasu rejestracji w VAT Wnioskodawca nie posiadał oryginałów tych faktur, a nawet gdyby je posiadał to nie miałby prawa do odliczenia podatku VAT od tych faktur z powodu braku rejestracji w VAT jak i, w danym momencie ich wystawienia, przeznaczenia wymienionej nieruchomości do wynajmu długoterminowego. Otrzymane duplikaty mają jedynie znaczenie dowodowe, że dane transakcje (zapłaty zaliczek) miały miejsce.

Garaż, w ramach świadczonych usług, Wnioskodawca będzie wynajmował krótkoterminowo wraz z lokalem mieszkalnym. Ponieważ każda nieruchomość na gruncie ustawy o VAT stanowi towar, to Wnioskodawca uważa, że w przypadku VAT naliczonego od zakupu miejsca garażowego, Wnioskodawca również ma prawo do korekty jednorazowej podatku na analogicznych zasadach jak w przypadku lokalu mieszkalnego (art. 91 ust. 8 ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. l ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wynika z konstrukcji cytowanych wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży (opodatkowanej lub zwolnionej) realizowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego co oznacza, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług winien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Natomiast zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty - art. 91 ust. 4 ustawy.

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto w myśl art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegają amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W myśl art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Z okoliczności sprawy wynika, że na podstawie wpisu do CEIDG od 1 lipca 2018 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług najmu krótkoterminowego (PKD 5520Z). Działalność Wnioskodawca prowadzi w stanowiącym Jego własność lokalu mieszkalnym wraz z miejscem garażowym. Od 1 lutego 2019 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Dnia 22 czerwca 2017 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę zakupu lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym. W pierwotnych planach Wnioskodawcy lokal miał być wykorzystywany przez Niego do świadczenia usług najmu długoterminowego na cele mieszkaniowe, które to usługi są zwolnione z podatku VAT. W trakcie procesu zakupu, a przed oddaniem lokalu do użytkowania, Wnioskodawca dokonał zmiany przeznaczenia wspomnianego lokalu wraz z miejscem garażowym i postanowił wykorzystywać go, w ramach prowadzonej już działalności, do świadczenia usług najmu krótkoterminowego, z których przychody będą opodatkowane podatkiem VAT. Wspomniana decyzja została przez Wnioskodawcę podjęta w miesiącu lutym 2019 roku. Lokal został oddany do użytkowania 14 maja 2019 roku. W związku z nieotrzymaniem od dewelopera faktur dokumentujących dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty na poczet ceny sprzedaży lokalu, Wnioskodawca wystąpił do dewelopera o przesłanie wszystkich wystawionych na Wnioskodawcę dokumentów. W rezultacie w lutym 2019 roku Wnioskodawca otrzymał od dewelopera 10 duplikatów faktur wystawionych 6 lutego 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w okresie lipiec 2017 do luty 2019) i jedną fakturę wystawioną 21 lutego 2019 r. oraz w marcu 2019 roku Wnioskodawca otrzymał 2 duplikaty faktur wystawione 20 marca 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w grudniu 2018). Wszystkie dotyczyły wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek na poczet nabycia przedmiotowego lokalu. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zarówno lokal jak i miejsce garażowe nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Podpisanie aktu notarialnego przekazania własności lokalu z garażem planowane jest na przełom sierpnia i września 2019 r. i dopiero wówczas lokal i garaż zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Lokal wraz z miejscem garażowym nie był traktowany jako towar handlowy zarówno w trakcie budowy jak i po jej zakończeniu. W żadnym momencie realizacji inwestycji Wnioskodawca nie brał pod uwagę możliwości odsprzedaży lokalu mieszkalnego czy garażu. Wartość umowy kupna-sprzedaży lokalu wraz z miejscem garażowym wynikająca z umowy deweloperskiej wynosiła 429.000 zł brutto. Wnioskodawca wskazał także, że nie otrzymał pierwotnych faktur od dewelopera, które miały udokumentować dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty na poczet ceny zakupu lokalu. Dopiero na wniosek Wnioskodawcy skierowany do dewelopera Wnioskodawca otrzymał od niego duplikaty tych faktur w dniu 6 lutego 2019 r.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy należy przyjąć, że zmiana przeznaczenia nastąpiła przed oddaniem nieruchomości do użytkowania i dokonać odliczenia podatku VAT w trybie jednorazowej korekty na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy w deklaracji podatkowej za okres luty 2019 r., czyli w dacie podjęcia przez Wnioskodawcę decyzji o przeznaczeniu nieruchomości do prowadzenia w niej działalności opodatkowanej VAT oraz czy fakt pozyskania 11 faktur w lutym 2019 roku dokumentujących zaliczki wpłacone dla developera w okresie lipiec 2017 - październik 2018 roku oraz otrzymania duplikatów 2 faktur w marcu 2019 r. (wystawionych pierwotnie w grudniu 2018 r.) przy inwestycji jeszcze nieoddanej do użytkowania ma znaczenie dla możliwości rozliczenia podatku w formie jednorazowej korekty w deklaracji podatkowej za okres, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia tj. w deklaracji za luty 2019 r. na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy oraz czy podatek naliczony od zakupu miejsca garażowego nabytego wraz z lokalem mieszkalnym (w wyżej opisanej sytuacji) jest rozliczany na tych samych zasadach co lokal mieszkalny, czyli w drodze jednorazowej korekty VAT naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia (art. 91 ust. 8 ustawy).

W rozpatrywanej sprawie należy w pierwszej kolejności wskazać, że stosownie do art. 106l ust. 1 ustawy, w przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie:

1.  podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia, wystawia ponownie fakturę:
    1.  na wniosek nabywcy – zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu podatnika,
    2.  zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy;
2.  nabywca, o którym mowa w art. 106d ust. 1 lub art. 106k ust. 1, wystawia ponownie fakturę:
    1.  na wniosek podatnika – zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy,
    2.  zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu podatnika;
3.  podmiot, o którym mowa w art. 106c, wystawia ponownie fakturę:
    1.  na wniosek nabywcy lub dłużnika – zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu tego podmiotu,
    2.  zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy lub dłużnika.

Faktura wystawiona ponownie powinna zawierać wyraz „DUPLIKAT” oraz datę jej wystawienia (art. 106l ust. 2 ustawy).

Z powołanych przepisów wynika, że duplikat jest ponownie wystawioną fakturą, zawierającą dane zawarte w fakturze, która uległa zniszczeniu albo zaginęła, opatrzoną wyrazem „duplikat”. Duplikat faktury ma moc prawną równą fakturze pierwotnej (duplikat faktury stanowi powtórzenie danych zawartych w fakturze pierwotnej), dokumentuje w ten sam sposób to samo zdarzenie gospodarcze, co faktura „pierwotna”.

Jeżeli podatnik otrzymał fakturę „pierwotną”, ale faktura ta następnie zaginęła jeszcze przed ujęciem w ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług i w deklaracji VAT podatnik nie może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z tej faktury, to w przypadku, gdy podatnik otrzymał duplikat tej faktury, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podatnik dokonuje co do zasady po otrzymaniu duplikatu w rozliczeniu za okres, w którym odnotowano wpływ faktury „pierwotnej” (w przypadku, gdy za ten okres podatnik złożył już deklarację podatkową obniżenia kwoty podatku należnego należy dokonać przez złożenie korekty deklaracji podatkowej) lub za okres następny.

W przypadku natomiast, gdy nabywca nie otrzymał oryginału faktury obniżenia kwoty podatku należnego dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał duplikat faktury lub w rozliczeniu za okres następny (zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że w trakcie procesu zakupu, a przed oddaniem lokalu do użytkowania, Wnioskodawca dokonał zmiany przeznaczenia wspomnianego lokalu wraz z miejscem garażowym i postanowił wykorzystywać go, w ramach prowadzonej działalności, do świadczenia usług najmu krótkoterminowego, z których przychody będą opodatkowane podatkiem VAT. Wspomniana decyzja została przez Wnioskodawcę podjęta w miesiącu lutym 2019 roku. Lokal został oddany do użytkowania 14 maja 2019 roku. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że według harmonogramu developera podpisanie aktu notarialnego przekazania własności lokalu z garażem planowane jest na przełom sierpnia i września 2019 r. i dopiero wówczas lokal i garaż zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca wskazał także, że w związku z nieotrzymaniem od dewelopera faktur dokumentujących dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty na poczet ceny sprzedaży lokalu wystąpił do dewelopera o przesłanie wszystkich wystawionych na Wnioskodawcę dokumentów. W rezultacie Wnioskodawca w lutym 2019 r. otrzymał od dewelopera 10 duplikatów faktur wystawionych w lutym 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w okresie lipiec 2017 r. do październik 2018 r.), jedną fakturę wystawioną 21 lutego 2019 r.) oraz 2 duplikaty faktur wystawione w marcu 2019 r. (faktury pierwotne zostały wystawione w grudniu 2018 r.). Jednocześnie Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że nie otrzymał pierwotnych faktur od dewelopera. Wnioskodawca od 1 lutego 2019 r. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Należy wskazać, że otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków wynikających z art. 86 ustawy o VAT. Tym samym duplikat faktury, co do zasady, stanowi podstawę do odliczenia podatku naliczonego – w przypadku gdy podatnik otrzymał fakturę „pierwotną” – w terminie określonym w art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy. Tylko w sytuacji, gdy podatnik nie otrzymał faktury „pierwotnej”, będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z wystawionego duplikatu w terminie jego otrzymania.

Zgodnie z treścią obowiązujących przepisów dotyczących korekty podatku naliczonego (art. 91 ustawy) stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy przed oddaniem lokalu wraz z miejscem garażowym do użytkowania nastąpi zmiana jego przeznaczenia, to co do zasady dokonuje się korekty podatku na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy. Jednakże w rozpatrywanej sprawie - jak wskazał Wnioskodawca - nie otrzymał On od dewelopera pierwotnych faktur dokumentujących wnoszone zaliczki na poczet nabycia lokalu wraz z miejscem garażowym, to należy wskazać, że dla Wnioskodawcy otrzymane od dewelopera duplikaty faktur będą fakturami pierwotnymi. Zatem w takiej sytuacji prawo Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powstało – zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy.

Zatem nie można się zgodzić z Wnioskodawcą, że będzie zobowiązany do korekty podatku na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy, ponieważ jak wyżej wskazano, w przypadku, gdy Wnioskodawca nie otrzymał oryginału faktury obniżenia kwoty podatku należnego dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał duplikat faktury lub w rozliczeniu za okres następny (zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 i ust. 11 ww. ustawy).

Tym samym należy wskazać, że w zakresie 10 duplikatów faktur wystawionych i otrzymanych w lutym 2019 r., jednej faktury wystawionej 21 lutego 2019 r. i otrzymanej w lutym 2019 r. oraz 2 duplikatów faktur wystawionych i otrzymanych w marcu 2019 r. - po zmianie przeznaczenia lokalu w przypadku, gdy jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nie otrzymał oryginałów tych faktur - prawo Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powstało – zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – w rozliczeniu za okres, w którym Wnioskodawca otrzymał duplikaty ww. faktur tj. odpowiednio luty 2019 r. oraz marzec 2019 r.

Ponadto należy wskazać, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał duplikaty faktur lub w rozliczeniu za okres następny, to zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy Wnioskodawca może obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Ponadto należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że w zakresie rozliczenia podatku naliczonego od zakupu miejsca garażowego nabytego wraz z lokalem mieszkalnym zgodnie z powyższymi przepisami ustawy o VAT zastosowanie będą miały analogiczne zasady jak przy lokalu mieszkalnym. W konsekwencji Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek naliczony dotyczący wydatków poniesionych na zakup miejsca garażowego w zakresie, w jakim faktury te dotyczą nabycia miejsca garażowego z duplikatów faktur wystawionych i otrzymanych w lutym 2019 r., jednej faktury wystawionej 21 lutego 2019 r. i otrzymanej w lutym 2019 r. oraz duplikatów faktur wystawionych i otrzymanych w marcu 2019 r. stosownie do regulacji zawartych w art. 86 ust. 10b pkt 1 i ust. 11 ustawy. W sytuacji, gdy Wnioskodawca nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał duplikaty faktur lub w rozliczeniu za okres następny, to zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy Wnioskodawca może obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać za nieprawidłowe, gdyż Wnioskodawca nie będzie mógł odliczyć podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym w trybie korekty określonej w art. 91 ust. 8 ustawy, lecz na podstawie art. 86 ust. 10b i ust. 11 ustawy lub zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wskazane w stanowisku, które nie były przedmiotem interpretacji nie zostały w niniejszej interpretacji rozstrzygnięte – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.