Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-211/12-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-26
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; systemy-System Wymiany Informacji o Podatku VAT; towar; VIES - VAT Information Exchange System
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2012 r. (data wpływu 21 maja 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 maja 2012 r. (data wpływu 13 czerwca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 maja 2012 r. (data wpływu 13 czerwca 2012 r.) o pełnomocnictwo i informacje doprecyzowujące opis sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca współpracuje z firmą Z. GmbH z Niemiec od przeszło piętnastu lat. Jest to partner solidny i rzetelny. W ramach zawartych umów, Zainteresowany wykonuje konstrukcje stalowe a następnie dostarcza je do takich państw jak: Holandia, Finlandia, Niemcy. Spółka transakcje traktuje jako WDT i opodatkowuje stawką 0%. Posiada ona dokumenty potwierdzające wywóz a także wydruki VAT-ID1 potwierdzające, że jej kontrahent jest czynnym i aktywnym podatnikiem zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie ww. państw. Wnioskodawca obecnie podpisał kontrakt na wykonanie konstrukcji stalowych do Danii i kontrahent podał mu swój duński NIP. Wywóz konstrukcji nastąpił: dnia 27 marca 2012 r., dnia 18 kwietnia 2012 r., dnia 26 kwietnia 2012 r. i został opodatkowany stawką 0%. Zainteresowany posiada dokumenty potwierdzające dostarczenie konstrukcji na miejsce budowy. Niestety, próby zweryfikowania kontrahenta za pomocą systemu VIES nie powiodły się. System informuje, że usługa jest niedostępna po stronie Państwa Członkowskiego. Spółka zwróciła się do Biura Wymiany Informacji w Koninie z prośbą o weryfikację. Poinformowano Wnioskodawcę, że podmioty zarejestrowane w Danii nie mogą zostać zweryfikowane z przyczyn technicznych. Drogą elektroniczną przesłano jej informację z taką właśnie treścią i nadmieniono, że problem z duńską bazą danych istnieje od dnia 24 lipca 2011 r. i nie wiadomo kiedy zostanie usunięty. Zainteresowany postanowił zgromadzić inne dowody potwierdzające identyfikację kontrahenta na terenie Danii. Firma Z. GmbH udostępniła mu dokument potwierdzający rejestrację na terenie Danii datowany 10 listopada 2011 r. w języku duńskim, który następnie został przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego. Posiada on także oświadczenie potwierdzające rejestrację w Danii wystawione w dniu 5 kwietnia 2012 r. przez firmę Z. Obecnie Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem do właściwego Urzędu Skarbowego na terenie Danii z prośbą o potwierdzenie aktywności jego kontrahenta. Ma nadzieję, że tą drogą otrzyma on potwierdzenie ponieważ weryfikacja, o której mówi art. 97 ust. 17, 18, 19, w przypadku Danii okazała się niemożliwa.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka poinformowała, iż z posiadanych przez nią dokumentów wynika jednoznacznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone na teren budowy do Danii i posiada ona dokumenty potwierdzające odbiór konstrukcji stalowej przez nabywcę. Ponadto wskazała, iż jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zainteresowany poinformował także, że dnia 31 maja 2012 r. udało mu się uzyskać potwierdzenie numeru i nazwy kontrahenta wydrukowane z systemu VIES oraz że Biuro Wymiany Informacji Podatkowych w Koninie nadal nie ma dostępu do danych dotyczących podmiotów zarejestrowanych w Danii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym zdarzeniu (mając na uwadze długoletnią współpracę i rzetelność firmy Z. GmbH oraz problemy techniczne, jak również usilne starania Zainteresowanego w celu dopełnienia wymogów wynikających z ustawy o VAT – art. 42 ust. 1), miał on prawo zastosować stawkę 0% do duńskich dostaw?

Zdaniem Wnioskodawcy, miał on prawo do zastosowania stawki 0% dla dostaw konstrukcji stalowych do Danii.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do zastosowania stawki 0% dla WDT pod warunkiem, że dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przepis nie warunkuje więc prawa do zastosowania stawki 0% od posiadania przez podatnika potwierdzenia ważności numeru VAT UE kontrahenta.

W opinii Zainteresowanego, jeśli posiada on wiedzę i inne dowody potwierdzające rejestrację firmy Z. na terenie Danii, to nie ma przeszkód dla zastosowania stawki 0%. Spółka podkreśliła, że zgodnie z art. 97 ust. 17, 18, 19 ustawy o VAT, podatnicy mogą uzyskać potwierdzenie statusu zagranicznego kontrahenta tylko od krajowych organów podatkowych. Jeśli ustawodawca wymaga od podatników posługiwania się ważnym numerem VAT UE i zapewnia system umożliwiający weryfikację, to problemy techniczne systemu nie mogą być przesłanką do zakwestionowania rzetelności Wnioskodawcy, który wszelkimi dostępnymi sposobami stara się uwiarygodnić, że numer nabywcy jest właściwy i ważny.

Zainteresowany uważa, że nie można wymagać od niego rzeczy niemożliwej do ustalenia nawet przez organy podatkowe. Jego zdaniem, problemy w duńskiej bazie danych nie mogą wywoływać negatywnych skutków u polskiego dostawcy, który dołożył wszelkich starań aby zweryfikować posiadane informacje o nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

W oparciu o art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 (…).

Z powyższych przepisów wynika, że dla dokonania odpowiedniej kwalifikacji danej dostawy należy zwrócić uwagę na warunki, pod jakimi dostawa może być uznana za wewnątrzwspólnotową. Transakcje te podlegają opodatkowaniu wg stawki 0%, a zakwalifikowanie danej dostawy jako wewnątrzwspólnotowej jest niezwykle korzystne. Bowiem po stronie dostawcy w kraju nie wystąpi w takim przypadku obowiązek zapłaty podatku, który przeniesiony zostanie na nabywcę mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania albo miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego państwa Unii Europejskiej. Równocześnie polski dostawca zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy.

Dla potraktowania danej czynności jako wewnątrzwspólnotowej dostawy muszą zaistnieć dwa konieczne elementy. Pierwszym warunkiem, aby uznać daną czynność za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, jest wywóz towaru z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Przez wywóz należy rozumieć faktyczne przemieszczenie towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Dostawą wewnątrzwspólnotową nie jest sama czynność faktyczna, jaką jest wywóz towarów, ale wywóz musi nastąpić w wyniku dokonania dostawy – jest to drugi warunek konieczny, który wymaga, aby miało miejsce przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, co następuje w wyniku dokonanej dostawy.

Aby jednak dana czynność została uznana za taką dostawę, konieczne jest także spełnienie warunków odnoszących się do dostawcy oraz do nabywcy. Jest to związane z faktem, że dana dostawa tylko wówczas może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – czego praktycznym wyrazem jest stawka 0% – jeśli zapewnione jest, że dostawa ta będzie opodatkowana w państwie nabywcy towaru. W przypadku gdy niespełnione zostaną określone warunki podmiotowe, wówczas wywóz następujący w wykonaniu dostawy nie będzie wewnątrzwspólnotową dostawą.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany (zarejestrowany jako podatnik VAT UE) w miesiącu marcu i kwietniu br. dokonał wywozu towarów (konstrukcji stalowych) z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (z Polski do Danii). Nabywca podał dla tych transakcji swój duński numer NIP. Wywóz konstrukcji został opodatkowany stawką podatku w wysokości 0%. Spółka posiada dokumenty, z których wynika jednoznacznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone na teren budowy do Danii. Posiada ona także dokumenty potwierdzające odbiór konstrukcji stalowych przez nabywcę. Niestety, próby zweryfikowania kontrahenta za pomocą systemu VIES nie powiodły się. System informuje, że usługa jest niedostępna po stronie Państwa Członkowskiego. Spółka zwróciła się do Biura Wymiany Informacji w Koninie z prośbą o weryfikację. Poinformowano ją, że podmioty zarejestrowane w Danii nie mogą zostać zweryfikowane z przyczyn technicznych. Drogą elektroniczną przesłano jej informację z taką właśnie treścią i nadmieniono, że problem z duńską bazą danych istnieje od dnia 24 lipca 2011 r. i nie wiadomo kiedy zostanie usunięty. Zainteresowany postanowił zgromadzić inne dowody potwierdzające identyfikację kontrahenta na terenie Danii. Firma Z. GmbH udostępniła mu dokument potwierdzający rejestrację na terenie Danii datowany 10 listopada 2011 r. w języku duńskim, który następnie został przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego. Posiada on także oświadczenie potwierdzające rejestrację w Danii wystawione w dniu 5 kwietnia 2012 r. przez firmę Z. Obecnie Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem do właściwego Urzędu Skarbowego na terenie Danii z prośbą o potwierdzenie aktywności jego kontrahenta.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany poinformował, że dnia 31 maja 2012 r. udało mu się uzyskać potwierdzenie numeru i nazwy kontrahenta wydrukowane z systemu VIES oraz że Biuro Wymiany Informacji Podatkowych w Koninie nadal nie ma dostępu do danych dotyczących podmiotów zarejestrowanych w Danii.

W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwość, czy dla opisanych dostaw, mając na uwadze długoletnią współpracę i rzetelność firmy Z. GmbH oraz problemy techniczne, jak również usilne jej starania w celu dopełnienia wymogów wynikających z przepisów ustawy miała ona prawo zastosować stawkę 0% do duńskich dostaw.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Zatem jednym z warunków opodatkowania stawką podatku w wysokości 0% wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest dokonanie tej dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej – art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stosownie do art. 97 ust. 17 ustawy, na wniosek zainteresowanego biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, o którym mowa w art. 15, jak i osoba prawna, która nie jest takim podatnikiem, mający interes prawny w złożeniu wniosku.

W myśl art. 97 ust. 18 ustawy, wniosek, o którym mowa w ust. 17, składa się na piśmie, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

Biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na piśmie, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną – art. 97 ust. 19 ustawy.

Na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wyznaczenia jednostki organizacyjnej, w której funkcjonuje biuro wymiany informacji o podatku VAT (Dz. U. Nr 211, poz. 1330), została wyznaczona jednostka mająca pełnić funkcję biura informacji o podatku VAT, o którym mowa w art. 42 ust. 7 ustawy. Obowiązek utworzenia takiej jednostki został nałożony na państwa członkowskie Unii Europejskiej na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) z dnia 7 października 2003 r. nr 1789/2003 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 218/92 (Dz. Urz. UE L 264).

Stwierdza ono, że każde państwo członkowskie wyznacza jedno centralne biuro łącznikowe, na które deleguje główne zobowiązanie do kontaktów z innymi państwami członkowskimi w dziedzinie współpracy administracyjnej. Każde państwo członkowskie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

Potwierdzenie aktualności numeru identyfikacyjnego nabywcy dla transakcji wewnątrzwspólnotowych odbywa się za pomocą systemu VIES dostępnego na stronie Komisji Europejskiej (wydruk z potwierdzeniem aktywności numeru na dzień weryfikacji) lub za pośrednictwem faksu albo pocztą elektroniczną z Biura Wymiany Informacji o VAT Ośrodek Zamiejscowy w Koninie.

Do głównych zadań Biura należy koordynacja działań związanych z wymianą informacji o podatnikach i dokonywanych przez nich transakcjach wewnątrzwspólnotowych pomiędzy administracjami podatkowymi w Polsce i pozostałych krajach Unii Europejskiej. Jednostka w Koninie została utworzona dla podatników, aby udzielić im informacji w zakresie stosowania przepisów o podatku od towarów i usług w transakcjach wewnątrzwspólnotowych oraz potwierdzania numerów identyfikacyjnych VAT zagranicznych kontrahentów. System Wymiany Informacji o VAT obejmuje także izby skarbowe, urzędy skarbowe oraz urzędy kontroli skarbowej.

System Wymiany Informacji o Podatku VAT czyli VIES (skrót od angielskich słów VAT Information Exchange System), zapewnia wymianę informacji o podatku VAT pomiędzy Państwami Członkowskimi. Administracja podatkowa w każdym państwie obowiązana jest do stworzenia i utrzymywania elektronicznej bazy zawierającej dane dotyczące zarejestrowanych podatników VAT. Dzięki systemowi, dostawca, za pośrednictwem własnej administracji podatkowej może sprawdzić, czy nabywca jest zarejestrowanym w swoim kraju podatnikiem dla celów wewnątrzwspólnotowych transakcji.

Administracja podatkowa może jedynie potwierdzić (lub nie) zidentyfikowanie podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Odpowiedź może być udzielona w takich samych formach jakie są możliwe przy składaniu wniosku. Potwierdzenie numerów identyfikacyjnych odbywa się za pośrednictwem biura wymiany informacji lub naczelników urzędów skarbowych w kraju, z którego pochodzi podatnik zwracający się z wnioskiem.

Ponadto Ministerstwo Finansów na swojej stronie internetowej odsyła zainteresowanych do systemu wymiany informacji VIES, stwierdzając: Na stronie internetowej Komisji Europejskiej (http://ec.europa.eu/taxation\_customs/vies) możliwe jest dokonanie potwierdzenia numerów identyfikacyjnych VAT swoich kontrahentów z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Zwrócić należy uwagę, że powołane powyżej przepisy ustawy nie wskazują w jaki sposób należy uzyskać potwierdzenie faktu, iż nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla potrzeb wewnątrzwspólnotowych transakcji, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla niego. Powołane przepisy art. 97 ustawy wskazują jedynie jedną z możliwości uzyskania potwierdzenia zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Oznacza to, że przedmiotowe potwierdzenie może zostać dokonane w dowolny sposób, również przedstawiony przez Zainteresowanego, polegający m.in. na zgromadzeniu innych dowodów potwierdzających identyfikację kontrahenta na terenie Danii, tj. pozyskaniu dokumentu potwierdzającego rejestrację kontrahenta na terenie Danii datowanego 10 listopada 2011 r. w języku duńskim, który następnie został przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego oraz oświadczenie potwierdzające rejestrację w Danii wystawione w dniu 5 kwietnia 2012 r. przez kontrahenta. W przedmiotowej sprawie Spółka wykazała się zatem należytą starannością, bowiem pomimo problemów technicznych postanowiła zgromadzić inne dokumenty potwierdzające fakt rejestracji jej kontrahenta na terytorium Danii. Dodatkowo w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca poinformował, iż udało mu się uzyskać wydruk z systemu VIES potwierdzający aktualność numeru i dane kontrahenta.

Reasumując, w opisanym zdarzeniu (mając na uwadze długoletnią współpracę i rzetelność firmy Z. GmbH oraz problemy techniczne, jak również usilne starania Zainteresowanego w celu dopełnienia wymogów wynikających z art. 42 ust. 1 ustawy), miał on prawo zastosować stawkę 0% do duńskich dostaw, bowiem zostały spełnione wszystkie warunki wynikające z przepisu art. 42 ust. 1 ustawy (Spółka dokonała dostaw na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo nabywcy, ona sama również posiada taki numer identyfikacyjny oraz posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.