Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-892/11-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-16
Teza: W świetle obowiązujących przepisów na podstawie art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług - związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji projektu „…”. Tym samym nie będzie on miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2011r. (data wpływu 25 lipca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT od zakupów dokonywanych w związku z realizowanym projektem- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT od zakupów dokonywanych w związku z realizowanym projektem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Podstawowym dokumentem, na podstawie którego działa jest ustawa o lasach z 28 września 1991r. (Dz. U. 91.101.444 ze zm.). Dyrekcja Generalna jest biurem Dyrektora Generalnego, który kieruje Wnioskodawcą. Dyrektor Generalny inicjuje, organizuje oraz koordynuje przedsięwzięcia na rzecz ochrony lasów.

W myśl przepisów (art. 8 ustawy o lasach) gospodarkę leśną powadzi się według następujących zasad:

1.  powszechnej ochrony lasów,
2.  trwałości utrzymania lasów,
3.  ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów,
4.  powiększania zasobów leśnych.

Elementem powszechnej ochrony lasów jest ochrona przeciwpożarowa.

Od 1 października 2010 r. Dyrekcja Generalna realizuje projekt finansowany ze środków: LIFE+ (instrumentu finansowego UE), NFOŚiGW oraz ze środków własnych. W ramach projektu przygotowano kampanię informacyjno - edukacyjną „…”. Kampania obejmie swym zasięgiem województwa: śląskie, świętokrzyskie, małopolskie, podkarpackie, lubelskie oraz łódzkie. Celem kampanii prowadzonej przez Dyrekcję Generalną jest podniesienie świadomości Polaków w zakresie roli polskich lasów dla ogółu społeczeństwa oraz bezwzględnej konieczności ich ochrony przed zagrożeniem, jakim są pożary.

W ramach kampanii przewidziano szereg działań informacyjno-edukacyjnych, w części medialnej są to:

*   emisja spotów radiowych i telewizyjnych w rozgłośniach regionalnych,

*   artykuły informacyjno-edukacyjne publikowane w prasie lokalnej,

*   produkcja i dystrybucja trzech filmów przyrodniczo-edukacyjnych,

*   przygotowanie strony internetowej poświęconej projektowi.

W części edukacyjnej są to:

*   zorganizowanie szkoleń dla trenerów (nauczycieli, strażaków z OSP), którzy rozpowszechnialiby wiedzę dotyczącą zapobiegania pożarom lasów wśród społeczności lokalnych,

*   przygotowanie olimpiady i konkursów wiedzy dla młodzieży szkolnej,

*   opracowanie materiałów informacyjno-edukacyjnych skierowanych do różnych grup odbiorców, przygotowanie pakietów edukacyjno-informacyjnych dla nauczycieli, strażaków i księży.

Zgodnie z zapisami postanowień wspólnych http://ec.europa.eu/environment/life/toolkit/ pmtools/lifeplus (art. 30.2) dla realizacji projektów LIFE+, podatek VAT może być uznany za koszt kwalifikowany, jeśli beneficjent projektu dostarczy Komisji Europejskiej dokument potwierdzający fakt, że był zobowiązany do płacenia niepodlegającego zwrotowi podatku VAT, od towarów i usług wymaganych do realizacji projektu.

Dyrekcja Generalna jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Obok wykonywania działalności statutowej wynikającej z ustawy o lasach, uzyskuje dochody niezwiązane z działalnością statutową, od których nalicza i płaci podatek należny VAT, tj. dochody z najmu obiektów na cele mieszkaniowe (zw. z VAT), dochody z wynajmu powierzchni biurowej (opodatkowane stawką 23%), dochody ze sprzedaży towarów i usług nabytych przez podatnika na rzecz osób trzecich tj. energia elektryczna, usługi telekomunikacyjne (op. stawką 23% VAT), itp., które to nie mają związku z realizacją projektu.

W okresie od 1.10.2010r. i na bieżąco realizuje zadania wynikające z zawartych umów dotyczących projektu „…” i nie odlicza podatku VAT od zakupów dokonywanych w jego ramach - uznając, że nie podlega on zwrotowi, gdyż nie zachodzi powiązanie z czynnościami/obrotem opodatkowanym.

Realizacja projektu „…” nie przynosi, ani w przyszłości nie przyniesie Dyrekcji Generalnej dochodów. Celem tego projektu jest podniesienie świadomości Polaków w zakresie roli polskich lasów, ich korzystnego wpływu na klimat, powietrze, wodę, glebę, równowagę przyrodniczą, warunki życia i zdrowia człowieka.

Wnioskodawca informuje, że w analogicznej sprawie dotyczącej realizacji innego projektu Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną na rzecz Wnioskodawcy znak IPPP3/443-534/11-4/JF z dnia 16 czerwca 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu „…”?
2.  Czy płacenie (zaliczanie w koszty jednostki) podatku VAT i uznawanie go jako niepodlegającego zwrotowi przy zakupie towarów i usług wymaganych do realizacji projektu LIFE+ jest postępowaniem prawidłowym?

Stanowisko Wnioskodawcy: prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w dowodach księgowych dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu nie przysługuje.

Stosownie do treści przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zarejestrowany podatnik VAT czynny zasadniczo uprawniony jest do rozliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Ponieważ wydatki dokonywane przez Dyrekcję Generalną w ramach realizowanego projektu, nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną, w ocenie Wnioskodawcy, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dyrekcja Generalna jest zobowiązana do płacenia podatku VAT (zaliczenia w koszty jednostki), gdyż nie ma prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego od towarów i usług zakupionych w ramach projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego - stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Na podstawie art. 87 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług wyłącznie w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej i od 1 stycznia 2010 r. w ramach zadań statutowych realizuje projekt finansowany ze środków wspólnotowych, NFOŚiGW oraz ze środków własnych. Realizacja projektu nie przynosi ani w przyszłości nie przyniesie dochodów. W ramach projektu przygotowano kampanię informacyjno - edukacyjną „…”. Celem kampanii jest podniesienie świadomości Polaków w zakresie roli polskich lasów, ich korzystnego wpływu na klimat, powietrze, wodę, glebę, równowagę przyrodniczą, warunki życia i zdrowia człowieka. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywania działalności pozastatutowej, tj. uzyskuje dochody niezwiązane z działalnością statutową, od których nalicza i płaci podatek należny VAT.

W przedstawionych okolicznościach Wnioskodawca dokonywał zakupu towarów i usług dla przygotowania kampanii informacyjno-edukacyjnej w ramach realizowanego projektu wynikającego z zadań statutowych wynikających z ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 12, poz. 59 ze zm.). Realizacja projektu związana jest z działalnością statutową i nie przynosi również dochodów.

Mając zatem powyższe na uwadze, w świetle obowiązujących przepisów na podstawie art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług - związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji projektu „…”. Tym samym nie będzie on miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdą również zastosowania, uregulowania § 21 ust. 1 i 2 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Bowiem przepisy ww. rozporządzenia przewidują możliwość zwrotu kwoty podatku naliczonego zarejestrowanym podatnikom, którzy dokonują nabycia towarów i usług (w całości lub w części) za środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o której mowa w § 7 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w szczególności przedakcesyjnych środków Unii Europejskiej (PHARE). W przypadku finansowania programów, realizowanych w ramach Programów Ramowych Unii Europejskiej oraz innych programów wspólnotowych Unii Europejskiej, warunkiem uzyskania zwrotu jest zawarcie umowy na realizację projektu przed dniem 1 maja 2004r.

Wyżej cytowane unormowanie zostało utrzymane w § 22 ust. 1 i 2 oraz § 8 ust. 3 i 4 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649) oraz obowiązującego od dnia 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392).

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.