Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-224/12-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-15
Teza: Korekta podatku w związku z wycofaniem. Obowiązek Korekty.
Słowa kluczowe: korekta; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; wycofanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Partnerskiej Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2012 r. (data wpływu 9 marca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2012 r. (data wpływu 21 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT w związku z bezpłatnym wycofaniem nieruchomości z majątku Spółki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT w związku z bezpłatnym wycofaniem nieruchomości z majątku Spółki. Dnia 21 maja 2012 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Partnerska rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej od stycznia 2006 r. przez dwóch udziałowców-partnerów, przy udziale procentowym po 50%. Rodzaj działalności gospodarczej sklasyfikowany jest według PKD 6910.Z – działalność prawnicza.

Przed rozpoczęciem działalności partnerzy jako osoby fizyczne (nie prowadzące działalności gospodarczej) z własnych środków zakupili lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu (udział procentowy we współwłasności lokalu po 50%). Następnie Partnerzy po rozpoczęciu działalności, przystosowali lokal na biura kancelarii. Od nakładów na modernizację lokalu odliczano VAT w ramach działalności gospodarczej. Nakłady na modernizację nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Po zakończeniu inwestycji w lokalu prowadzona była działalność gospodarcza Spółki. Następnie aktem notarialny z dnia 09 stycznia 2006 r. przeniesiono prawo własności lokalu na Spółkę Partnerską.

Od 01 stycznia 2009 r. do Spółki przystąpił kolejny wspólnik-partner (udział w zyskach - 10%), który przystępując do objęcia udziałów zadeklarował się na piśmie, że w przyszłości zrzeka się wszelkich przysługujących mu praw co do obecnej nieruchomości stanowiącej majątek Firmy oraz co do kolejnych zakupionych w przyszłości budynków i lokali.

W kolejnym roku, tj. 24 marca 2010 r. Spółka nabyła od osoby fizycznej w ramach działalności budynek usługowy wraz z gruntem z przeznaczeniem na biura kancelarii - akt notarialny numer (…). Zakup nieruchomości sfinansowano, w części z kredytu inwestycyjnego a częściowo zapłacono ze środków własnych Spółki. Przed wprowadzeniem do użytkowania lokal modernizowano. Od wydatków na inwestycje Spółka odliczała podatek VAT. Nakłady na inwestycję w tym przypadku przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Po zakończeniu inwestycji biura, kancelarię przeniesiono do nowo otwartej siedziby Spółki a poprzedni lokal wynajęto dla firmy zewnętrznej w ramach działalności gospodarczej.

W roku 2011 Spółka zakupiła kolejny lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu. Nieruchomość zakupiono na podstawie aktu notarialnego numer (…) i numer (…) oraz faktury VAT ze stawką „ZW”.

Lokal zmodernizowano i przeznaczono również na wynajem dla firmy zewnętrznej. Wydatki budowlane w tym przypadku również przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu.

Wszystkie trzy lokale są w ewidencji środków trwałych Spółki i są amortyzowane.

Spółka nadmienia, że od momentu rozpoczęcia działalności jest zarejestrowanym podatnikiem VAT i zakupy poczynione przez nią związane są ze sprzedażą opodatkowaną.

Dwóch udziałowców Spółki Partnerskiej (mających po 45% udziałów) planuje założyć odrębną dodatkową działalność (Spółkę Cywilną lub Spółkę Jawną), która świadczyłaby usługi wynajmu nieruchomości oraz usługi zarządzanie nieruchomościami. Usługi te w całości będą opodatkowane podatkiem VAT. W związku z tym udziałowcy Spółki Partnerskiej planują wycofać bezpłatnie z majątku Spółki wszystkie 3 lokale i wprowadzić je do majątku Spółki Cywilnej lub Spółki Jawnej. Nowa Spółka planuje wynajmować odpłatnie Spółce Partnerskiej dotychczas zajmowane przez nią pomieszczenia na działalność gospodarczą.

Transakcja ta byłaby dokonana na podstawie aktu notarialnego z informacją, że wycofanie dokonuje się z zamiarem wprowadzenia tych lokali do majątku nowo utworzonej Firmy (Spółki Cywilnej lub Spółki Jawnej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka Partnerska będzie zobowiązana dokonać korekty podatku naliczonego VAT związanego z nakładami poczynionymi na modernizację tych lokali, kiedy lokale te w dalszym ciągu będą służyły działalności opodatkowanej?

Zdaniem Wnioskodawcy, „wycofanie” nieruchomości z ewidencji środków trwałych Spółki Partnerskiej, nie spowoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego VAT, o której mowa w art. 90a i art. 91 ustawy o VAT, w związku z nakładami poczynionymi na modernizację tych nieruchomości.

W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do żadnej z przesłanek, które miałyby wpływ na dokonanie korekty podatku naliczonego.

Po pierwsze dotychczasowa działalność Spółki Partnerskiej prowadzana przez 3 wspólników w dalszym ciągu będzie kontynuowana „służąc sprzedaży opodatkowanej.

Po drugie przedmiotem działalności nowopowstałej spółki osobowej będzie wynajem nieruchomości.

Sprzedaż z tego tytułu będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT, w związku z czym nieruchomość w dalszym ciągu będzie służyła działalności opodatkowanej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust 4, art. 120 ust. l7 i l9 oraz art. 124.

Działalność Spółki Partnerskiej od samego początku w całości opodatkowana była podatkiem VAT, co dawało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów na modernizację nabytych nieruchomości.

Przesunięcie nieruchomości pomiędzy Spółkami osobowymi nie spowoduje ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego poprzez dokonanie korekty, gdyż nie nastąpi zmiana wykorzystywania tych nieruchomości do innych celów niż działalność opodatkowana.

Nowopowstała Spółka będzie również podatnikiem VAT a jej wspólnicy nie będą wykorzystywać tych lokali do swoich celów prywatnych tylko do działalności gospodarczej, w całości opodatkowanej.

Przepis ustawy, o którym mowa w art. 90a ust. 1, jednoznacznie wskazuje jakie czynności mają wpływ na korektę podatku naliczonego. W myśl tego przepisu obowiązek dokonania korekty powstaje. w momencie zmiany stopnia wykorzystywania nieruchomości w związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Według oceny Wnioskodawcy korekty podatku naliczonego należałoby dokonać, gdyby nieruchomości były wycofane z majątku Spółki Partnerskiej przez wspólników a następnie służyłyby ich celom prywatnym lub innej sprzedaży zwolnionej a taka sytuacja tutaj nie będzie miała miejsca.

Reasumując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, przesunięcie nieruchomości pomiędzy Spółkami nie będzie czynnością, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, a w związku z tym nie wystąpi w tym przypadku obowiązek korekty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 90a i art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Transakcja ta – wycofanie nieruchomości z majątku Spółki – nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT – ponieważ czynność ta nie została objęta zakresem opodatkowania na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Jednocześnie realizacja prawa do odliczenia została obostrzona wieloma ograniczeniami ustawowymi wynikającymi z art. 88 i art. 90 ustawy oraz obowiązkami dokonywania korekt podatku naliczonego (art. 91 ustawy). Ustawodawca przyznał zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia określonych przesłanek negatywnych.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. do ustawy dodano przepisy art. 90a. Określają one zasady korygowania podatku od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym nakładów ponoszonych na nieruchomość) w sytuacji, w której dana nieruchomość jest używana zarówno na cele działalności jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością (Adam Bartosiewicz, Ryszard Kubacki, Komentarz do art. 90a ustawy o podatku od towarów i usług, LEX, stan prawny 10 stycznia 2012 r.).

Zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy, w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się (art. 90a ust. 2 ustawy).

Wprowadzenie od ww. daty przepisu art. 90a ustawy, jest implementacją zapisów zawartych w Dyrektywie Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. zmieniającej niektóre przepisy dyrektywy w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 10 z dnia 15 stycznia 2010 r., s. 14). Zgodnie z preambułą do niej, regulacje te mają zapewniać identyczne traktowanie podatników zawsze, gdy nieruchomości, które wykorzystują oni do celów działalności zawodowej, nie są wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z tą działalnością.

Zgodnie z przepisami wspólnotowymi, w przypadku nieruchomości stanowiącej część majątku przedsiębiorstwa danego podatnika i wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności, jak i do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, albo bardziej ogólnie - do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, VAT od wydatków związanych z taką nieruchomością podlega odliczeniu wyłącznie do wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została wykorzystana do celów działalności prowadzonej przez podatnika.

Art. 168a zdanie drugie Dyrektywy stanowi, że zmiany w udziale procentowym wykorzystania nieruchomości na cele związane z działalnością oraz inne cele są uwzględniane zgodnie z zasadami przewidzianymi w danym państwie członkowskim dla korekty podatku naliczonego dla innych dóbr inwestycyjnych.

Z uwagi na charakter nieruchomości (okoliczność, że są one składnikami majątkowymi w zasadzie niezużywającymi się), ustawa przewiduje 10-letni (120-miesięczny) okres korekty podatku naliczonego od nieruchomości.

Ww. przepis jest jednak odrębny od przepisów dotyczących odliczeń częściowych - nie dotyczy korekty podatku w ramach odliczeń częściowych. Służy on do określenia, jaka część podatku z faktury - związanej z nabyciem bądź poniesieniem nakładów na wytworzenie nieruchomości - stanowi "podatek naliczony" i jaką część podatku w związku z tym należałoby skorygować.

Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy w 120-miesięcznym okresie korekty dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, tzn. wykorzystywana jest zarówno na cele związane z działalnością, jak i na inne cele, w tym cele prywatne podatnika bądź jego pracowników.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W myśl ust. 2a powołanego przepisu, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Zgodnie jednak z art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Stosownie do treści ust. 5 powołanego przepisu, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się – art. 91 ust. 7 ustawy – odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty – art. 91 ust. 7a ustawy.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka Partnerska rozpoczęła w roku 2006 działalność prawniczą w osobach dwóch partnerów. Osoby te – jako osoby fizyczne – nabyły lokal mieszkalny (udział procentowy 50%). Następnie partnerzy po rozpoczęciu działalności przystosowali lokal na biura kancelarii. Od nakładów na modernizację lokalu odliczano VAT w ramach działalności gospodarczej. Nakłady na modernizację nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Po zakończeniu inwestycji w lokalu prowadzona była działalność gospodarcza Spółki. Następnie aktem notarialny z dnia 09 stycznia 2006 r. przeniesiono prawo własność lokalu na Spółkę Partnerską. Od stycznia 2009 r. do Spółki przystąpił kolejny wspólnik-partner, który zrzekł się praw co do nieruchomości (także tych przyszłych).

W roku 2010 Spółka nabyła od osoby fizycznej w ramach działalności gospodarczej budynek usługowy wraz z gruntem z przeznaczeniem na biura kancelarii. Lokal ten modernizowano, a związane z tym wydatki odliczano od podatku VAT. Nakłady w tym przypadku nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Następnie w roku 2011 Spółka zakupiła kolejny lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu. Nieruchomość została zakupiona ze stawką zwolnioną od podatku VAT. Lokal został zmodernizowany i przeznaczony na wynajem dla firm zewnętrznych. Aktualnie Wnioskodawca zamierza wycofać bezpłatnie z majątku Spółki wszystkie 3 lokale i wprowadzić je do majątku nowo powstałej Spółki. Nowa spółka planuje wynajmować lokale Spółce Partnerskiej. Transakcja ta będzie dokonana na podstawie aktu notarialnego z informacją, że wycofanie dokonuje się z zamiarem wprowadzenia tych lokali do majątku nowo utworzonej Firmy (Spółki Cywilnej lub Spółki Jawnej).

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca dokonując przeniesienia zwrotnego lokali (wycofania) wykorzystywanych w prowadzonej działalności opodatkowanej, które to czynności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług spowodował, iż doszło do zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług. Zatem, Wnioskodawca dokonując czynności przeniesienia zwrotnego (wycofania) zobowiązany będzie, na podstawie powołanego wyżej art. 91 ust. 7 do dokonania korekty odliczonego podatku VAT.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż Wnioskodawca, tj. Spółka Partnerska, będzie miała obowiązek dokonać korekty podatku od towarów i usług w związku z wycofaniem nieruchomości (3 lokali) z majątku Spółki. Powyższe wynika z faktu, iż bezpłatne wycofanie lokali nie będzie na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynnością z art. 5 ust. 1 ustawy. W konsekwencji zmianie uległo przeznaczenie opisanych lokali. Uprzednio nieruchomości wykorzystywane były w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w związku z wycofaniem będą służyły czynności niepodlegającej ustawie. Skutkiem powyższego na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy, Wnioskodawca zobligowany jest dokonać korekty podatku VAT z uwzględnieniem zasad określonych w art. 91 ust. 1-6 ustawy.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT w związku z bezpłatnym wycofaniem nieruchomości z majątku Spółki.

Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania bezpłatnego wycofania nieruchomości z majątku Spółki, została załatwiona w interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-224/12-4/MK z dnia 15 czerwca 2012 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.