Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-117/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-22
Teza: Nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem.
Słowa kluczowe: edukacja; odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 11 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 12 kwietnia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji … – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 12 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ….

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Nadleśnictwo wypełniając ustawowy obowiązek nałożony przepisami ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.), oprócz działalności podstawowej opodatkowanej odpowiednimi stawkami podatku, polegającej na sprzedaży drewna, prowadzi również działalność dodatkową, polegającą na łuszczeniu i przechowywaniu nasion drzew i krzewów leśnych. Nowoczesny, specjalistyczny, w pełni skomputeryzowany obiekt „Wyłuszczarnia nasion” zaspokaja nie tylko własne potrzeby, ale służy do świadczenia usług w tym zakresie na rzecz innych Nadleśnictw. Ww. usługi są opodatkowane odpowiednią stawką podatku. Nadleśnictwo zamierza przeprowadzić inwestycję, polegającą na adaptacji budynków zabytkowej wyłuszczarni nasion i przeznaczyć obiekt na działalność związaną z edukacją leśną społeczeństwa. Usługi edukacyjne adresowane zarówno do młodzieży szkolnej, jak i całego społeczeństwa, będą wykonywane nieodpłatnie. Procesy łuszczenia szyszek będą przeprowadzane jedynie w celach dydaktycznych. Wszystkie wydatki są pokrywane z własnych środków. Prowadząc gospodarkę leśną w oparciu o przepisy ustawy o lasach, Nadleśnictwo przestrzega następujących zasad:

*   powszechnej ochrony lasu - trwałości utrzymania lasów,
*   ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów,
*   powiększania zasobów leśnych.

Realizując ustawowy cel trwale zrównoważonej i odpowiedzialnej gospodarki, ma na względzie zarówno aspekt ekonomiczny, społeczny, jak i socjalny. Przybliżenie społeczeństwu elementów składowych procesów gospodarowania zasobami leśnymi, począwszy od pozyskania nasion, aż do wysiewu ich na gruncie (zadania wyłuszczarni nasion), niewątpliwie przyczyni się do szerszego spojrzenia na długoletni proces produkcji drewna i jego zależność od wielu czynników zewnętrznych. Edukacja leśna społeczeństwa jest jednym z podstawowych zadań realizowanych przez Lasy Państwowe wynikającym również z:

*   zarządzenia nr 57 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 9 maja 2003 r. w sprawie wytycznych prowadzenia edukacji leśnej społeczeństwa w Lasach Państwowych, wprowadzającego w życie dokument o nazwie „K.”,
*   przyjętego przez Radę Ministrów w 1997 r. dokumentu dotyczącego założeń „Polityki Leśnej Państwa”, określającym cele i kierunki rozwoju leśnictwa oraz sposoby ich realizacji w perspektywie pierwszej połowy XXI w.

Główny dochód Nadleśnictwa stanowią wpływy ze sprzedaży drewna, opodatkowane właściwą stawką podatku od towarów i usług. Wydatki poniesione na edukację można powiązać z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi, gdyż jeśli nie byłyby wykonywane podstawowe zadania Nadleśnictwa, nie byłyby też wykonywane inne czynności wynikające z ustawy o lasach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Nadleśnictwo może uznać przyszłe wydatki, za związane w całości z działalnością opodatkowaną i odliczyć podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług poniesionych na przebudowę budynków przeznaczonych na działalność edukacyjną?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup usług i towarów budowlanych oraz wyposażenie w infrastrukturę obiektu, tj. zakup urządzeń techniki multimedialnej, wykonanie stanowisk doświadczalnych, dających możliwość prowadzenia zajęć terenowych oraz przeprowadzenia procesu łuszczenia w zabytkowej wyłuszczarni - jest ściśle związany z działalnością opodatkowaną i daje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, zawarty w fakturach dokumentujących ww. wydatki (art. 86 ust. 1 ustawy). Nadleśnictwo stwierdziło, iż prowadząc swoją działalność opodatkowaną, polegająca na sprzedaży drewna, jednocześnie jest zobowiązane do skutecznego chronienia powszechnie znanymi metodami zasobów leśnych i kontrolowania stałego, racjonalnego ich wzrostu. Wskazało, iż podnoszenie świadomości społeczeństwa, przybliżenie wszystkich procesów gospodarczych, przyczyni się do lepszej ochrony zasobów leśnych, do czego m.in. Nadleśnictwo jest zobowiązane, realizując postanowienia ustawy o lasach, co w rezultacie może się przyczynić do zwiększenia produkcji i sprzedaży drewna.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. 2011 Nr 12, poz. 59 ze zm.), trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu (…).

Stosownie do art. 8 powołanej ustawy, gospodarkę leśną prowadzi się według następujących zasad:

1.  powszechnej ochrony lasów;
2.  trwałości utrzymania lasów;
3.  ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów;
4.  powiększania zasobów leśnych.

Na podstawie art. 33 ust. 1 cytowanej ustawy, Lasami Państwowymi kieruje Dyrektor Generalny przy pomocy dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych.

Zgodnie z ust. 3 pkt 5 cytowanego artykułu, Dyrektor Generalny w szczególności nadzoruje i koordynuje m.in. zadania w zakresie kształcenia kadr dla leśnictwa oraz popularyzacji wiedzy leśnej.

W myśl § 1 zarządzenia nr 57 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 9 maja 2003 r. w sprawie wytycznych prowadzenia edukacji leśnej społeczeństwa w Lasach Państwowych, wprowadza się do stosowania w Lasach Państwowych:

1.  „Kierunki rozwoju edukacji leśnej w Lasach Państwowych (załącznik nr 1).
2.  „Wytyczne do tworzenia programu edukacji leśnej społeczeństwa w nadleśnictwie (załącznik nr 2).

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Nadleśnictwo wypełniając ustawowy obowiązek nałożony przepisami ustawy o lasach, oprócz działalności podstawowej opodatkowanej odpowiednimi stawkami podatku, polegającej na sprzedaży drewna, prowadzi również działalność dodatkową polegającą na łuszczeniu i przechowywaniu nasion drzew i krzewów leśnych. Posiada nowoczesny, specjalistyczny, w pełni skomputeryzowany obiekt „Wyłuszczarnię nasion”, który zaspokaja nie tylko własne potrzeby ale świadczy usługi w tym zakresie (opodatkowane odpowiednią stawką podatku), na rzecz innych Nadleśnictw. Zamierza przeprowadzić inwestycję polegającą na adaptacji budynków zabytkowej wyłuszczarni nasion i przeznaczyć obiekt na działalność związaną z edukacją leśną społeczeństwa. Usługi edukacyjne adresowane zarówno do młodzieży szkolnej, jak i całego społeczeństwa, będą wykonywane nieodpłatnie. Procesy łuszczenia szyszek będą przeprowadzane jedynie w celach dydaktycznych. Główny dochód Nadleśnictwa stanowią wpływy ze sprzedaży drewna opodatkowane właściwą stawką podatku od towarów i usług. Wydatki poniesione na edukację można powiązać z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi, bowiem gdyby nie były wykonywane podstawowe zadania Nadleśnictwa, nie byłyby też wykonywane inne czynności wynikające z ustawy o lasach.

Jak wynika z powyższego, adaptacja pomieszczeń zabytkowej wyłuszczarni nasion ma na celu przystosowanie obiektu jedynie do celów dydaktycznych – prowadzenia przez Nadleśnictwo nieodpłatnych zajęć z zakresu edukacji leśnej społeczeństwa. Edukacja ta, jest jednym z wielu zadań nałożonych przepisami ustawy o lasach, w ramach obowiązku prowadzenia przez Nadleśnictwo trwale zrównoważonej gospodarki leśnej. Zatem – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku – brak jest podstaw do uznania, że poniesione wydatki są/będą związane w sposób choćby pośredni ze sprzedażą drewna. Wobec tego w świetle powołanego art. 86 ust. 1 ustawy, Nadleśnictwu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków związanych z jej realizacją.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.