Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.56.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Obowiązek rozliczenia importu usług z tytułu świadczenia
usług przez Podmioty DE.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
import-import usług
konsorcjum
przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie obowiązku rozliczenia importu usług w zdarzeniu opisanym we wniosku.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Polski,
    zarejestrowaną, jako podatnik podatku od towarów (VAT) czynny. Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą, świadcząc usługi w zakresie udzielania pomocy osobom w
    podeszłym wieku i osobom niepełnosprawnym („Podopieczni”). Wskazane usługi
    wykonywane są na rzecz Podopiecznych, zamieszkałych na terytorium Niemiec.
    Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą, w związku z jej szczególnym
    charakterem, kieruje się przede wszystkim dobrem swoich podopiecznych. Wyrazem tego
    są działania zmierzające do zwiększenia efektywności podejmowanych działań oraz
    ciągłym dążeniu Spółki do ulepszania jakości świadczonej pomocy. Celem i misją, jaki
    stawia przed sobą Wnioskodawca, jest także dotarcie do jak najszerszego grona
    Podopiecznych, potrzebujących opieki domowej i pomocy w czynnościach dnia
    codziennego („Usługi”). Tożsamy cel chcą realizować podmioty mające siedzibę i działające
    na terytorium Niemiec („Podmioty DE”).
    Dla umożliwienia realizacji powyższych założeń, Wnioskodawca planuje zawrzeć, z
    Podmiotami DE, umowę kooperacyjną (lub kilka umów o takim samym brzmieniu, dalej:
    „Umowa kooperacyjna”).
    Współpraca z Podmiotami DE ma dla Spółki niebagatelne znaczenie z uwagi na ich:
    1) znajomość języka niemieckiego, co umożliwi prowadzenie sprawnej komunikacji z
      Podopiecznymi lub osobami, które rozpatrują korzystanie z Usług;
    2) znajomość niemieckiego rynku usług pomocy społecznej przez Podmioty DE;
    3) znajomość norm i przepisów związanych ze świadczeniem pomocy społecznej,
      obowiązującymi na terytorium Niemiec;
    4) obecność na terytorium Niemiec, gdzie świadczona ma być opieka na rzecz
      Podopiecznych.

    Umowa kooperacyjna będzie umową, w oparciu o którą Spółka będzie realizowała z
    Podmiotami DE wspólne przedsięwzięcie, działając w ramach konsorcjum („Konsorcjum”).
    Umowa kooperacyjna zakłada, że Wnioskodawca, pełniący rolę lidera konsorcjum, będzie
    zobowiązany do:
    1) weryfikacji osób mających świadczyć usługi pod względem przygotowania, fachowej
      wiedzy z zakresu sprawowania opieki, znajomości języka niemieckiego,
    2) zapewnienia podnoszenia kwalifikacji wśród osób wykonujących Usługi („Pracownicy”),
    3) kierowania Pracowników do świadczenia Usług na rzecz Podopiecznych,
    4) dostarczania Podmiotom DE dokumentacji niezbędnej, z formalno-prawnego punktu
      widzenia, do świadczenia Usług przez Pracowników na terytorium Niemiec,
    5) obsługi rozliczeń finansowych Konsorcjum.
    Obowiązki Partnerów DE będą się skupiały w obszarze:
    1) identyfikacji potencjalnych Podopiecznych, ich potrzeb i prezentowania im oferty
      Konsorcjum;
    2) wstępnego wywiadu i kontaktu zapoznawczego z Podopiecznym wraz z
      przedstawieniem oferty w zakresie Usług;
    3) udzielania informacji Podopiecznym w zakresie zasad świadczenia Usług przez
      Pracowników;
    4) organizacji formalności dotyczących wymiany Pracowników świadczących Usługi
      wobec określonego Podopiecznego;
    5) przyjmowania skarg i reklamacji Podopiecznych w zakresie Usług;
    6) nadzoru nad terminowym regulowanie zobowiązań wobec Konsorcjum przez
      Podopiecznych.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że umowy o świadczenie Usług będą zawierane przez
    Spółkę z Podopiecznymi („Umowy z Podopiecznymi”). Zgodnie z Umowami z
    Podopiecznymi, będą oni dokonywali comiesięcznych płatności za Usługi na rachunek
    bankowy należący do Spółki, w oparciu o fakturę wystawioną przez Wnioskodawcę.
    Ponadto, kwota wynikająca z ww. faktury będzie podstawą do kalkulacji udziału Podmiotu
    DE w przychodach Konsorcjum. Wartość ww. udziału, będzie ustalona z Liderem, z
    uwzględnieniem kosztów, których ponoszenie, na podstawie Umowy, będzie przypisane
    do Podmiotu DE. Płatność części wynagrodzenia otrzymanego przez Wnioskodawcę od
    Podopiecznego, z tytułu Usług świadczonych przez Konsorcjum, dokonywana będzie przez
    Wnioskodawcę na rzecz Partnera DE, na podstawie noty obciążeniowej, wystawianej przez
    Partnera DE na Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż kooperacja pomiędzy nim a Podmiotami DE:
    1) zmierzała będzie do realizacji wspólnego celu;
    2) opierać się będzie o doświadczenia Wnioskodawcy i Podmiotów DE, w różnych
      obszarach sprawowania opieki nad osobami jej wymagającymi (doświadczenia te mają
      względem siebie charakter komplementarny).
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że Spółka jest zarejestrowana dla celów VAT UE w
    Polsce oraz nie jest zarejestrowana dla celów podatku VAT (podatku od wartości dodanej)
    na terytorium Niemiec.
    Spółka nie posiada obecnie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    Niemczech, również w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku nie będzie posiadać
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Niemczech, które będzie
    uczestniczyć w czynnościach świadczenia usług na rzecz Podopiecznych.

    Partnerzy DE, z którymi będzie współpracował Wnioskodawca, będą podatnikami VAT
    czynnymi na terytorium Niemiec.
    Podmioty DE, które będą współpracować z Wnioskodawcą we wspólnym przedsięwzięciu
    (konsorcjum) nie będą zobowiązane, w świetle przepisów obowiązujących w Niemczech,
    do potraktowania otrzymanej kwoty pieniężnej jako wynagrodzenia za świadczone przez
    te podmioty usługi. Podmioty DE nie będą zobowiązane do wystawienia na rzecz
    Wnioskodawcy niemieckiej faktury, gdyż nie dojdzie tu do świadczenia usług na gruncie
    VAT. Wystawienie noty obciążeniowej przez Partnera DE spowodowane będzie tym, że w
    świetle niemieckich przepisów prawa podatkowego czynność ta nie jest traktowana jako
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (podatkiem od wartości
    dodanej).
    Umowy z Partnerami DE zostaną zawarte w formie pisemnej, według prawa polskiego.
    Umowa kooperacyjna nie przewiduje wzajemnych świadczeń, za które przysługuje
    wynagrodzenie. Wnioskodawca będzie pełnił rolę lidera konsorcjum, tj. działał także w
    imieniu Partnera DE.
    Wynagrodzenie za czynności wykonywane na rzecz Podopiecznych będzie wpłacane przez
    Podopiecznych na rachunek bankowy, należący do Wnioskodawcy (lidera), na podstawie
    faktury wystawionej przez Wnioskodawcę, działającego w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług. Faktura będzie zawierała wszelkie niezbędne elementy wynikające z
    przepisów prawa podatkowego, w szczególności ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie należne za świadczenia konsorcjum,
    znajdujące swoje odniesienie na fakturze, zostanie skalkulowane z uwzględnieniem
    kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę i Partnerów DE, oraz zostanie powiększone o
    stosowną marżę, pozwalającą na uzyskanie oczekiwanego zysku przez uczestników
    konsorcjum. Partner DE nie będzie wykonywał świadczeń na rzecz Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wykaże świadczenia wykonywane przez konsorcjum na rzecz
    Podopiecznych w ramach schemy JPK_V7 składanej zgodnie z polskimi przepisami
    podatkowymi.

## Pytanie

Czy rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a Podmiotami DE, w związku z
    realizowanym wspólnym przedsięwzięciem, będą podlegały opodatkowaniu VAT, tj.
    innymi słowy, czy Wnioskodawca, w związku z otrzymaniem od Podmiotu DE noty
    obciążeniowej, wystawionej na kwotę odpowiadającą wartości wynagrodzenia
    wypłacanego przez Podopiecznego Spółce, w części przypadającej, zgodnie z Umową
    kooperacyjną, Podmiotowi DE, powinien rozpoznać i opodatkować, w ramach
    mechanizmu odwrotnego obciążenia, czynność tą jako tzw. import usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy rozliczenia dokonywane pomiędzy nim a Podmiotami DE nie
    będą podlegały opodatkowaniu VAT. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie
    zobowiązany do rozpoznania i opodatkowania, w ramach mechanizmu odwrotnego
    obciążenia, tzw. importu usług w związku z przekazaniem, Podmiotowi DE, kwoty
    odpowiadającej wartości wynagrodzenia wypłacanego przez Podopiecznego Spółce, w
    części przypadającej, zgodnie z Umową kooperacyjną, Podmiotowi DE.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się, zasadniczo, przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie
    usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się, co do zasady, każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Ustawa o VAT zawiera także definicję podatnika VAT (ogólną i na potrzeby stosowania
    przepisów o miejscu świadczenia usług, o czym Wnioskodawca pisze w dalszej części
    uzasadnienia). Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady, podatnikami VAT są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Dla porządku trzeba wskazać, że na
    potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, zgodnie z ustawą o VAT, została
    skonstruowana definicja podatnika VAT, różniąca się od tej wskazanej w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W myśl art. 28a pkt 1 ustawy o VAT, ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.
      15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na
      cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
    2) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
      lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie natomiast z art. 28a pkt 2 ustawy o VAT, podatnika, który prowadzi również
    działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu
    dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w
    odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Zasady ustalania miejsca świadczenia przy świadczeniu usług określone zostały w
    rozdziale 3 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Powyższa zasada,
    znajduje zastosowanie z pewnymi zastrzeżeniami, z których strona wskazuje tylko te,
    zawarte w art. 28b ust. 2-3, ponieważ pozostałe nie mają znaczenia dla stanu prawnego
    opisywanego zdarzenia przyszłego.
    Ponadto, z art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym
    miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest
    to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Dalej, z art. 28b ust. 3 ustawy o
    VAT wynika, że w przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o
    którym mowa w art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w
    którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Wskazać należy, iż umowa konsorcjum nie została uregulowana na gruncie prawa
    cywilnego. Prawo podatkowe, w szczególności ustawa o VAT, także nie odnoszą się do
    problematyki ww. rodzaju umowy. Niemniej podmioty, zamierzające podjąć działanie
    polegające na wspólnym przedsięwzięciu mogą oprzeć się na zasadzie swobody umów,
                    1 ustanowionej na mocy art. 353ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: „KC”). Jak stanowi powołany przepis Strony zawierające
    umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie
    sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia
    społecznego. Chcąc uchwycić charakter konsorcjum, można wskazać, że jest to forma
    podejmowania współpracy pomiędzy podmiotami. Konsorcjum polega na swojego

    rodzaju zrzeszeniu kilka podmiotów gospodarczych na określony czas, lub czas
    nieokreślony, w konkretnym celu. Zrzeszenie to pozwala osiągnąć efekt synergii uzyskany
    dzięki współpracy wyspecjalizowanych, w różnych dziedzinach, partnerów
    kooperacyjnych, na czele których stoi lider konsorcjum. Lider reprezentuje konsorcjum
    wobec podmiotów trzecich. Podmioty tworzące konsorcjum są, co do zasady, niezależne
    w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach niezwiązanych z konsorcjum), a
    w działaniach związanych z konsorcjum, realizują wspólne przedsięwzięcie objęte umową.
    Z punktu widzenia opisywanego zdarzenia przyszłego i jego kwalifikacji na gruncie VAT
    istotne jest, iż między Wnioskodawcą i Podmiotami DE nie występują wzajemne
    świadczenia, które miałyby swoje źródło w Umowie kooperacyjnej. Wskazana wzajemność
    ma kluczowe znaczenie dla uznania danej czynności wykonywanej pomiędzy podmiotami
    gospodarczymi za czynność podlegającą pod reżim VAT.
    W tym tonie wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”), który w
    wyroku z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 (R. J. Tolsma v. Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden), wskazał, że czynność „(...) podlega opodatkowaniu
    wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w
    ramach, którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane
    przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone
    na rzecz usługobiorcy”.
    Wnioskodawca pragnie również wskazać na wyrok TSUE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w
    sprawie C-77/01 (Empresa de Desenvolvimento Mineiro SGPS SA (EDM) v. Fazenda
    Pública), w którym TSUE wskazał, że w zakresie w jakim pomiędzy uczestnikami
    konsorcjum dochodzi do rozliczeń za usługi i dostawy realizowane na podstawie umowy
    konsorcjum oraz zgodnie z ustalonym udziałem w konsorcjum każdego przedsiębiorstwa,
    to czynności te nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Wnioskodawca zwraca także uwagę na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego
    („NSA”) w przedmiotowym zakresie. W tym kontekście warto przytoczyć fragment wyroku
    NSA z dnia 28 stycznia 2021 r. o sygn. akt I FSK 1685/20, w którym Sąd wskazał, że „(...)
    wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowane
    jest stanowisko, iż w przypadku braku wzajemnych świadczeń między członkami
    konsorcjum, rozliczenia pomiędzy nimi mają charakter wewnętrzny, zaś okoliczność, że
    członkowie i lider zachowują odrębny status podatników podatku od towarów i usług nie
    powoduje, że dochodzi między nimi do świadczenia usług. Innymi słowy rozliczenia
    pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia nie mogą być same przez się
    potraktowane jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jeśli równocześnie nie towarzyszy im świadczenie usługi. Przeciwnie, w ramach
    konsorcjum co do zasady partnerzy występują zbiorowo w charakterze usługodawców,
    których reprezentuje lider.”
    Warto także przytoczyć fragment wyroku Naczelnym Sądu Administracyjnego („NSA”) z
    dnia 6 kwietnia 2018 r. o sygn. akt I FSK 961/16, w którym Sąd wskazał, że Naczelny Sąd
    Administracyjny „(...) podziela zaprezentowany we wskazanych wyżej wyrokach pogląd
    dotyczący opodatkowania umów takich jak umowa konsorcjum, a w zasadzie sytuacji,
    kiedy podmioty wchodzące w skład konsorcjum, dokonują względem siebie rozliczeń
    wewnętrznych. W przypadku zatem, gdy rozliczeniom pieniężnym między uczestnikami
    wspólnego przedsięwzięcia (konsorcjum), nie towarzyszy świadczenie usług lub dostawa
    towarów, rozliczenia te nie są traktowane same przez się jako czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
    Wnioskodawca wskazuje także na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn.
    akt I SA/Gl 227/23, w którym Sąd, odnosząc się do analogicznego opisu zdarzenia
    przyszłego przyznał rację wnioskodawcy skarżącemu interpretację indywidualną prawa
    podatkowego, iż opisana przez niego umowa stanowi umowę konsorcjum (wyrokiem tym
    Sąd uchylił interpretację indywidualną DKIS). Uwzględniając powyższe tezy orzecznictwa
    TSUE, NSA oraz WSA w Gliwicach należy jeszcze raz podkreślić, że Strony Umowy

    kooperacyjnej realizują określony wspólny cel, którego osiągnięcie nie jest związane ze
    świadczeniem usług drugiej Stronie Umowy. Zauważyć bowiem należy, że pomiędzy
    Stronami niewątpliwe istnieje stosunek umowny, jednakże na jego mocy żadna ze Stron
    nie będzie zobowiązana do wykonania określonych czynności na rzecz drugiej Strony.
    Jedyną usługą jaka będzie świadczona jest usługa w zakresie udzielania pomocy osobom
    w podeszłym wieku i osobom niepełnosprawnym zamieszkałych na terytorium Niemiec,
    niemniej jest ona świadczona przez Wnioskodawcę i Podmioty DE na rzecz
    Podopiecznych. Pomiędzy Stronami nie występuje ekwiwalentność świadczeń tylko
    działania mające na celu realizację wspólnego celu, którym jest dotarcie do jak
    najszerszego grona Podopiecznych, potrzebujących opieki domowej i pomocy w
    czynnościach dnia codziennego. Rodzaj aktywności danego uczestnika Konsorcjum w
    ramach świadczenia usług opieki na rzecz Podopiecznych związanych będzie z
    doświadczeniem posiadanym przez Wnioskodawcę i Partnera DE (zakres tych aktywności
    wynikać będzie z Umowy kooperacyjnej).
    Wnioskodawca wskazuje także, iż rozliczenie udziału Podmiotu DE w wynagrodzeniu
    zapłaconego Wnioskodawcy przez Podopiecznych, następuje z uwzględnieniem
    poniesionych kosztów. Powyższy udział w wynagrodzeniu nie stanowi jednakże
    wynagrodzenia należnego Podmiotowi DE z tytułu usług świadczonych na rzecz Spółki.
    Wnioskodawca, pragnie także zaznaczyć, że zdaje sobie sprawę z faktu, iż zawarcie umowy
    konsorcjum nie oznacza absolutnego wyłączenia czynności dokonywanych przez
    uczestników tej umowy spod reżimu VAT. Innymi słowy, w przypadku, w którym czynności
    takie będą charakteryzowały się wzajemnością, będą one mogły zostać rozpoznane jako
    usługi w rozumieniu ustawy o VAT. Niemniej, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym
    zdarzeniu przyszłym wskazana sytuacja nie będzie miała miejsca.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rozliczenia dokonywane pomiędzy
    nim a Podmiotami DE nie będą podlegały opodatkowaniu VAT. W konsekwencji
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania i opodatkowania, w ramach
    mechanizmu odwrotnego obciążenia, tzw. importu usług w związku z przekazaniem,
    Podmiotowi DE, kwoty odpowiadającej wartości wynagrodzenia wypłacanego przez
    Podopiecznego Spółce, w części przypadającej, zgodnie z Umową kooperacyjną,
    Podmiotowi DE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Według art. 8 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Czynność uważamy za świadczenie usług za wynagrodzeniem w sytuacjach, w których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Tworzenie konsorcjum nie jest jednoznacznie zdefiniowane, niemniej jednak, przyjmuje
    się, że zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest w ramach tzw. swobody umów.
                    1Stosownie bowiem do art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Zawarcie umowy konsorcjum przez uczestników tego konsorcjum z nabywcą usługi nie
    ma na celu powstania nowego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie stron
    w zakresie realizacji wspólnego celu. Podmioty gospodarcze, które zawierają umowę o
    współpracy celem wykonania usług na rzecz swojego kontrahenta mogą wybrać, dla celów
    rozliczenia podatku VAT, w zależności od postanowień umowy, dokumentowanie i
    rozliczenie podatku należnego za całą usługę na rzecz nabywcy wyłącznie przez Lidera lub
    też każdy uczestnik konsorcjum z osobna dokumentuje i rozlicza wykonaną przez siebie
    część usługi.
    W pierwszym przypadku, kiedy to całą usługę dokumentuje Lider i on też rozlicza podatek
    należny rozliczenia pomiędzy uczestnikami tej umowy dla celów podatku VAT są obojętne.
    Jednakże, dzieje się tak wyłącznie w sytuacji gdy uczestnicy umowy o współpracę (w tym:
    konsorcjum) nie świadczą na rzecz Lidera żadnych usług. Jeżeli takie usługi są świadczone
    kwota otrzymana od Lidera jest traktowana jako wynagrodzenie za świadczenie usług na
    jego rzecz. Wówczas czynność taką uczestnik umowy o współpracy musi co do zasady
    odpowiednio udokumentować fakturą i rozliczyć podatek VAT należny.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką z siedzibą na terytorium Polski,
    zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT oraz zarejestrowaną do transakcji

    wewnątrzwspólnotowych – jako podatnik VAT-UE. Spółka nie posiada i nie będzie posiadać
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec, nie będzie
    też zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Niemczech. Spółka świadczy usługi w
    zakresie udzielania pomocy osobom w podeszłym wieku oraz osobom
    niepełnosprawnym, zamieszkałym na terenie Niemiec. Spółka planuje zawrzeć umowę
    kooperacyjną z podmiotami działającymi w tożsamym zakresie, posiadającymi siedzibę na
    terytorium Niemiec (Podmioty DE), będącymi czynnymi podatnikami VAT na terenie
    Niemiec. Spółka będzie realizowała z Podmiotami DE wspólne przedsięwzięcie, działając w
    ramach konsorcjum, gdzie będzie pełniła rolę lidera konsorcjum. Umowy z Partnerami DE
    zostaną zawarte w formie pisemnej, według prawa polskiego.
    Umowa kooperacyjna zakłada, że Lider konsorcjum, będzie zobowiązany do:
    1) weryfikacji osób mających świadczyć usługi pod względem przygotowania, fachowej
      wiedzy z zakresu sprawowania opieki, znajomości języka niemieckiego,
    2) zapewnienia podnoszenia kwalifikacji wśród osób wykonujących Usługi („Pracownicy”),
    3) kierowania Pracowników do świadczenia Usług na rzecz Podopiecznych,
    4) dostarczania Podmiotom DE dokumentacji niezbędnej, z formalno-prawnego punktu
      widzenia, do świadczenia Usług przez Pracowników na terytorium Niemiec,
    5) obsługi rozliczeń finansowych Konsorcjum.
    Obowiązki Partnerów DE będą się skupiały w obszarze:
    1) identyfikacji potencjalnych Podopiecznych, ich potrzeb i prezentowania im oferty
      Konsorcjum;
    2) wstępnego wywiadu i kontaktu zapoznawczego z Podopiecznym wraz z
      przedstawieniem oferty w zakresie Usług;
    3) udzielania informacji Podopiecznym w zakresie zasad świadczenia Usług przez
      Pracowników;
    4) organizacji formalności dotyczących wymiany Pracowników świadczących Usługi
      wobec określonego Podopiecznego;
    5) przyjmowania skarg i reklamacji Podopiecznych w zakresie Usług;
    6) nadzoru nad terminowym regulowanie zobowiązań wobec Konsorcjum przez
      Podopiecznych.
    Umowy o świadczenie Usług będą zawierane przez Państwa z Podopiecznymi. Zgodnie z
    Umowami z Podopiecznymi, będą oni dokonywali comiesięcznych płatności za Usługi na
    rachunek bankowy należący do Państwa, w oparciu o fakturę wystawioną przez Państwa.
    Ponadto, kwota wynikająca z ww. faktury będzie podstawą do kalkulacji udziału Podmiotu
    DE w przychodach Konsorcjum. Wartość ww. udziału, będzie ustalona z Liderem, z
    uwzględnieniem kosztów, których ponoszenie, na podstawie Umowy, będzie przypisane
    do Podmiotu DE. Płatność części wynagrodzenia otrzymanego przez Państwa od
    Podopiecznego, z tytułu Usług świadczonych przez Konsorcjum, dokonywana będzie przez
    Państwa na rzecz Partnera DE, na podstawie noty obciążeniowej, wystawianej przez
    Partnera DE na Państwa.
    W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w
    związku z otrzymaniem od Podmiotu DE noty obciążeniowej, wystawionej na kwotę
    odpowiadającej wartości wynagrodzenia wypłacanego przez Podopiecznego Państwu, w
    części przypadającej , zgodnie z Umowa Kooperacyjną, Podmiotowi DE, powinni Państwo
    rozpoznać i opodatkować, w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, czynność tą
    jako tzw. import usług.
    Odpowiadając na Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy:

      Przez import usług - rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Według art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Zastosowanie odwrotnego
    obciążenia na podstawie tego przepisu jest uzależnione od spełnienia warunków
    dotyczących usługodawcy i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import usług musi
    wystąpić czynność stanowiąca usługę i miejscem świadczenia tej usługi musi być
    terytorium Polski.
    Analizując opisane we wniosku zdarzenie pod kątem spełnienia warunku zaistnienia
    czynności stanowiącej usługę czyli czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT
    należy wskazać, że świadczenie usług zakłada istnienie dwóch podmiotów, a więc tego,
    który świadczy usługę (usługodawcy) i tego, który świadczenie odbiera (usługobiorcy), czyli
    konsumenta usługi. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, to znaczy,
    że istnieje stosunek prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, a rezultatem tego
    związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że
    wynagrodzenie otrzymywane przez wykonawcę usługi następuje w zamian za wykonanie
    usługi na rzecz jej odbiorcy. Pomiędzy odpłatną czynnością podlegającą opodatkowaniu, a
    otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i
    dostrzegalny związek.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego
    świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące
    warunki:

        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe do treści cytowanych przepisów
    prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie pomiędzy stronami
    istnieje ekwiwalentność świadczeń. Podjęte przez obie strony Umowy działania mają
    charakter wzajemnych świadczeń. Pomiędzy działaniami Podmiotów DE a działaniami
    Państwa występuje bezpośredni związek prawny, a tym samym ekwiwalentność i
    wzajemność świadczeń.
    W rozpatrywanej sprawie to Państwo zawarliście Umowę o świadczenie Usług z
    Podopiecznymi. To Państwo wyszukujecie i kierujecie osoby do sprawowania opieki nad
    starszymi osobami zamieszkałymi na terytorium Niemiec. Osoby te są Państwa
    pracownikami, zapewniacie im odpowiedni poziom kwalifikacji. Prowadzicie także wszelkie
    rozliczenia finansowe. Wam Podopieczni wpłacają wynagrodzenie za świadczone na ich
    rzecz usługi. Podmioty DE dokonują: identyfikacji potencjalnych Podopiecznych
    prezentując im oferty w zakresie zasad świadczenia Usług opieki; przeprowadzają wstępny
    wywiad, udzielają informacji Podopiecznym, przyjmują skargi i reklamacje Podopiecznych
    w zakresie Usług; nadzorują terminowość regulowania zobowiązań przez Podopiecznych.
    A zatem dokonują czynności sprowadzających się głównie do wyszukania potencjalnych
    Podopiecznych, przedstawienia im Państwa oferty opieki, nadzoru nad terminowym
    uiszczaniem przez nich wynagrodzenia na Państwa konto. Ponadto podmioty DE
    wykonują czynności polegające na organizacji formalności ze względu na wymaganą
    znajomość języka niemieckiego. Czynności te zdecydowanie są wykonywane w tym celu
    aby to Państwo za pośrednictwem swoich pracowników mogli świadczyć usługi opieki.
    Tak więc należy uznać, że otrzymana przez Partnera od Państwa kwota stanowi zapłatę za
    świadczenie przez niego usług na Państwa rzecz.
    Dla prawidłowości kwalifikacji czynności na gruncie przepisów prawa podatkowego bez
    znaczenia jest określenie przez Strony Umowy jej nazwy lub sposobu rozliczenia
    wynagrodzenia. Charakter wykonywanych przez Partnera DE czynności pomimo
    posługiwania się przez Strony Umowy cywilnoprawnej pojęciem „wspólnego
    przedsięwzięcia” nie ma znaczenia dla prawidłowego opodatkowania faktycznie
    wykonanych czynności, które w istocie są klasycznym świadczeniem usług wskazanym w
    art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    A zatem warunki do zastosowania przepisów dotyczących świadczenia usług należy uznać
    za spełnione.
    Istotne znaczenie dla obowiązku rozliczenia przez Państwa importu usług jest ustalenie
    miejsca świadczenia nabywanej usługi od Partnerów DE.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy,
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy,
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy
    stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b
    ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg
    zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w
    przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.
    W opisanym zdarzeniu Podmioty DE są podatnikami niemieckimi, a zatem należy
    stwierdzić, że miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania nabywanej przez
    Państwa usługi od Partnerów DE stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, będzie miejsce, w
    którym Państwo (usługobiorca) posiadają siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium
    Polski.
    W niniejszej sprawie spełnione są więc warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    VAT. Zarówno podmioty DE jak i Państwo jesteście podatnikami w świetle art. 28a ustawy,
    przy czym Podmioty DE nie mają siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na
    terytorium Polski, które uczestniczyłoby w świadczeniu tych usług. Jak wcześnie ustalono
    pomiędzy Podmiotami DE a Państwem dochodzi do świadczenia usług, których miejscem
    świadczenia jest Polska. Zatem nabycie ww. usług będzie stanowić dla Państwa import
    usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy i to Państwo występujecie w charakterze
    podatnika zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w Polsce.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wyjaśniam, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację

    indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie
    wywiera zatem skutków prawnych dla Podmiotów DE, które będą uczestniczyły ze Spółką
    we wspólnym przedsięwzięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.