Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-832/11-2/RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-12-12
Teza: Czy w przypadku przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości – darowizna na syna prowadzącego działalność gospodarczą, czynność taka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2011 r. (data wpływu 29 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowaniu podatkiem VAT darowizny nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowaniu podatkiem VAT darowizny nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 2008 r. rozwiązał spółkę cywilną, w której był wspólnikiem i zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie wraz z rozwiązaniem spółki cywilnej w formie aktu notarialnego została na Wnioskodawcę i jego małżonkę, na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej, przeniesiona własność nieruchomości, to jest gruntu i lokalu, który wcześniej był wniesiony do rozwiązanej spółki cywilnej, jako współwłasność łączna wspólników spółki. Obecnie Wnioskodawca wraz z małżonką planuje dokonać przeniesienia własności nieruchomości na rzecz swojego syna, który prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawca ani jego małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej. Na przedmiotową nieruchomość ani w trakcie trwania spółki do 2008 r. ani po jej rozwiązaniu i przeniesieniu własności na rzecz wnioskodawcy i jego małżonki nie dokonywano nakładów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości – darowizna na syna prowadzącego działalność gospodarczą, czynność taka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie własności przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W przedmiotowej sprawie po pierwsze zakończył działalność gospodarczą, a przedmiotowa nieruchomość Wnioskodawca zakończył działalność gospodarczą w 2008 r. i przy rozwiązaniu spółki i przeniesieniu własności, nieruchomość ta już w 2008 r. nie należała do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Tak więc planowana darowizna nie będzie stanowiła przekazania towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Nadto podatnikowi w chwili nabycia nieruchomości, w chwili przeniesienia własności nieruchomości po rozwiązaniu spółki nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy ruchome, oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny.

Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.

W świetle bowiem, art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Podatnikami, w myśl art. 15 ustawy są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT, po drugie – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji osoba dokonująca danej czynności działa jako podatnik. Istotne jest więc ustalenie czy okoliczności związane z tą darowizną jednoznacznie wskazują, że darowizna dokonywana jest przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, o której mowa w art. art. 15 ust. 2 ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2011 r Nr 80, poz. 432), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Z powołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy wynika, iż darowiznę budynku uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w 2008 r. rozwiązał spółkę cywilną, w której był wspólnikiem i zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie wraz z rozwiązaniem spółki cywilnej została przeniesiona w formie aktu notarialnego własność nieruchomości na wnioskodawcę oraz jego małżonkę, na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej, który wcześniej był wniesiony do rozwiązanej spółki cywilnej, jako współwłasność łączna wspólników spółki. Obecnie wnioskodawca wraz z małżonką planuje dokonać przeniesienia własności nieruchomości na rzecz swojego syna, który prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawca ani jego małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej. Na przedmiotową nieruchomość ani w trakcie trwania spółki do 2008 r. ani po jej rozwiązaniu i przeniesieniu własności na rzecz wnioskodawcy i jego małżonki nie dokonywano nakładów. Nadto podatnikowi w chwili nabycia nieruchomości, w chwili przeniesienia własności nieruchomości po rozwiązaniu spółki nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

A zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z darowizną przedmiotowej nieruchomości. Opis zdarzenia przyszłego nie zawiera okoliczności, które wskazywałyby na to, że dokonując darowizny nieruchomości Wnioskodawca będzie działał w charakterze handlowca. Przedmiotowy budynek pochodzi z majątku prywatnego.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Oznacza to zatem działanie Wnioskodawcy w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując, w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz biorąc pod uwagę przepisy prawne mające w tym zakresie zastosowanie należy stwierdzić, że przeniesienie własności przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy darowizny - należy uznać jako przekazanie majątku osobistego, czyli czynność niemieszczącą się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135,90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.