Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.885.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
sprzedaży działki, przez którą przebiega przyłącze
wodociągowe będące własnością Gminy sprzedającej działkę.
Słowa kluczowe: gmina
grunty-sprzedaż gruntów
przyłącze
przyłączenie do sieci
wodociągi
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nr X. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 10 października 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina, będąca czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    planuje sprzedaż prawa własności nieruchomości położonej w miejscowości .... Sprzedaż
    zostanie dokonana w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z
    dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145).
    Przedmiotem sprzedaży jest działka oznaczona w operacie ewidencji gruntów i budynków
    Gminy ... numerem X powstała po podziale działki Y. Działka ta stanowi użytki rolne i
    została wydzielona w wyniku podziału nieruchomości w celu zbycia właścicielowi działki
    sąsiedniej, celem powiększenia i poprawy warunków zagospodarowania jego
    nieruchomości. Przez działkę przebiega przyłącze wodociągowe, które doprowadza wodę
    z sieci do budynku mieszkalnego przyszłego nabywcy.
    Dla obszaru, na którym położona jest działka nr X w ... brak jest miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego. Dla przedmiotowego terenu nie była wydana decyzja
    o warunkach zabudowy zmieniająca jego przeznaczenie.
    Gmina nabyła działkę nr Y w drodze komunalizacji nieodpłatnie, z mocy prawa decyzją nr
    ... Wojewody ... z dnia ... r., w związku z czym przy nabyciu nie przysługiwało Gminie prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    W uzupełnieniu wniosku udzieli Państwo odpowiedzi na pytania:
    1. Czy przyłącze wodociągowe przebiegające przez działkę, która będzie przedmiotem
      sprzedaży, stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
      Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
    Odpowiedź: Tak.
    2. Czyją własnością jest przyłącze wodociągowe przebiegające przez działkę, która będzie
      przedmiotem sprzedaży?
    Odpowiedź: Gminy ....
    3 Czy przyłącze wodociągowe przebiegające przez działkę będzie przedmiotem dostawy?
    Odpowiedź: Nie.
      Jeśli przyłącze wodociągowe jest Państwa własnością i stanowi budowlę, to proszę o
      udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania nr 4 - 10:
    4. Kiedy przyłącze wodociągowe zostało wybudowane?

    Odpowiedź: 2002 roku. Tak wynika z karty środka trwałego.
    5. Kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11
      marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
    Odpowiedź: 20.09.2002r. data przyjęcia do użytkowania.
    6. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem przyłącza wodociągowego, a momentem
      sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    Odpowiedź: Tak.
    7. Czy przyłącze wodociągowe było/jest wykorzystywane przez państwa wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku (należy wskazać przepis na podstawie którego
      działalność korzystała ze zwolnienia)?
    Odpowiedź: Nie.
    8. Czy od nabycia do momentu planowanej dostawy ponosili Państwo wydatki na
      ulepszenie przyłącza wodociągowego w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej tej budowli? Jeżeli
      tak, to należy wskazać:
      - w jakim okresie były ponoszone te wydatki?
      - czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Odpowiedź: Od nabycia do momentu planowanej dostawy nie ponosili Państwo żadnych
      wydatków na ulepszenie przyłącza wodociągowego.
    9. W jaki sposób budowla była użytkowana po dokonaniu ulepszeń?
    Odpowiedź: Nie dotyczy.
    10. Czy po zakończonych ulepszeniach do momentu planowanej dostawy wystąpiło
      /wystąpi pierwsze zasiedlenie tej budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy? Jeśli tak
      to należy wskazać:
      - dzień, miesiąc i rok,
      - kto dokonał/dokona pierwszego zasiedlenia budowli po jej ulepszeniu?
      - czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonej budowli a momentem sprzedaży
        upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    Odpowiedź: Nie dotyczy.
    Ponad to chcieliby Państwo zaznaczyć, że z ksiąg inwentarzowych nie wynika czy wartość
    wodociągu jest w kwocie netto czy brutto. Gmina nie posiada dokumentu źródłowego, tj.
    faktury.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy planowana transakcja sprzedaży działki X będzie korzystać ze zwolnienia z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz.U.2025.775), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna
    dostawa oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ustawa wprowadza
    definicję dostawy, przez którą należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT.
    W konsekwencji w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Gmina w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych jako
    osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych (zgodnie z
    dyspozycją art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Gmina będąc czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT jest również podatnikiem tego podatku w zakresie sprzedaży
    nieruchomości i innego mienia na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając powyższe na względzie, zdaniem Gminy, w ramach planowanej sprzedaży działki
    będzie występować jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a
    czynność ta dla celów opodatkowania VAT powinna być traktowana jako odpłatna
    dostawa towarów na terytorium kraju w rozumieniu przepisów ustawy o VAT podlegająca
    opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Co do zasady, dostawa nieruchomości na gruncie ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    według stawki podstawowej 23%, niemniej od zasady ogólnej przewidziano pewne wyjątki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
      - towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
      - w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
        VAT naliczonego.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Z powyższej regulacji wynika, iż ze zwolnienia z VAT będzie korzystała dostawa, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.

    Dla celów VAT za działkę niezabudowaną uznaje się teren, na którym nie znajdują się
    budynki i budowle w rozumieniu prawa budowlanego.
    W świetle art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418) pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
    budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, (...). jak wynika za art. 3
    pkt 3a na podstawie ww. ustawy obiekt liniowy jest to obiekt budowlany, którego
    charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami,
    droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, (...)
    Z kolei przez tereny budowlane, zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, rozumieć należy
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    W tym zakresie należy wskazać, iż jako pierwsze zasiedlenie w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Analizując powyższe regulacje, Gmina może skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10a ustawy o VAT, bowiem w stosunku do ww. budowli Gminie nie przysługiwało prawo
    do odliczenia VAT przy ich nabyciu, a także Gmina nie dokonywała ulepszeń w ich zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

We wniosku wskazali Państwo, że wniosek dotyczy stanu faktycznego. Natomiast z treści
    wniosku wynika, że sprzedaż działki dopiero nastąpi, zatem wniosek został rozpatrzony w
    zdarzeniu przyszłym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju.
    Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Należy wskazać, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art.
    7 ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

    Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach
    wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku
    lub zwolnień od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe uregulowanie oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są
    dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i
    niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te,
    których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami
    budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości
        stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania
        przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku
        decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla dostawy działek niezabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia

      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W świetle art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,
      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno
      stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
      składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
      podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,
      cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów,
      pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty
      pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części
      przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym
      parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa,
      wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna,
      linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał
      przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane
      nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 9 ustawy:
      Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia
      techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania

      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w
      tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia,
      place postojowe i place pod śmietniki.
    Należy również przywołać przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy
    rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
      grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
      budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
      części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Zgodnie z § 2 cyt. przepisu:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    W myśl § 3 powołanej normy:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce części infrastruktury
    wodno-kanalizacyjnej, ciepłowniczej, telekomunikacyjnej i elektrycznej są przyłączone do
    przedsiębiorstw świadczących usługi wodociągowe, telekomunikacyjne oraz
    elektroenergetyczne, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.
    W świetle przepisów ww. ustawy Kodeks cywilny należy stwierdzić, że budynek/budowla
    co do zasady stanowi część składową gruntu.
    Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego

    rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel”
    nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów, wystarczy że podmiot nabędzie tzw.
    własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i
    dysponowania uzyskanym towarem.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, planują Państwo sprzedaż prawa własności działki nr X.
    Działka ta stanowi użytki rolne. Przez działkę przebiega przyłącze wodociągowe, które
    doprowadza wodę z sieci do budynku mieszkalnego przyszłego nabywcy. Przyłącze
    wodociągowe przebiegające przez działkę jest własnością Gminy .... Przyłącze
    wodociągowe przebiegające przez działkę nie będzie przedmiotem dostawy. Dla obszaru,
    na którym położona jest działka nr X brak jest miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Dla przedmiotowego terenu nie była wydana decyzja o warunkach
    zabudowy zmieniająca jego przeznaczenie. Gmina nabyła działkę nr Y w drodze
    komunalizacji nieodpłatnie, w związku z czym przy nabyciu nie przysługiwało Gminie
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem wniosku w pierwszej kolejności wskazać należy,
    że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia działki nr X, przez którą
    przebiega przyłącze wodociągowe będące Państwa własnością. Przyłącze wodociągowe
    przebiegające przez działkę nie będzie przedmiotem dostawy.
    Zatem, skoro przyłącze wodociągowe stanowiące budowlę nie będzie przedmiotem
    dostawy, to do sprzedaży działki nr X nie znajdą zastosowania przepisy art. 43 ust. 1 pkt
    10 i 10a ustawy o VAT dotyczące nieruchomości zabudowanych, ponieważ dostawa
    budynków i budowli nie będzie miała w przedmiotowej sprawie miejsca.
    W analizowanej sprawie w przypadku dostawy przedmiotowej działki, przedmiotem
    dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za teren
    niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że
    na gruncie tym posadowiona jest budowla (tj. przyłącze wodociągowe).
    W świetle powyższego nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonując dostawy gruntu
    dokonują Państwo dostawy gruntu niezabudowanego. Tym samym w rozpatrywanej
    sprawie nie może mieć zastosowania zwolnienie z podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do
    zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. działki wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, Gmina nabyła nieruchomość nieodpłatnie decyzją
    Wojewody w 1991 r. Zatem należy stwierdzić, że w odniesieniu do czynności nabycia przez
    Państwa przedmiotowej nieruchomości nie wystąpił podatek od towarów i usług. Tym
    samym nie można uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT,

    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    nieruchomości, lub że takie prawo Państwu nie przysługiwało.
    Zatem dostawa przez Państwa działki nr X nie będzie korzystała także ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że co najmniej jeden
    warunek, o którym mowa w tym przepisie.
    Tym samym, sprzedaż przez Państwa działki nr X będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.