Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1/12-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-30
Teza: Czy od wynagrodzenia personelu zaangażowanego w projekcie na podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy o dzieło, który jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą, powinien być pobierany podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT-4)?
Słowa kluczowe: agencja-Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości; obowiązek-obowiązek płatnika; programy-Sektorowy Program Operacyjny; umowa-umowa o dzieło; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2011 r. (data wpływu 27 grudnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 22 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 12 marca 2012 r. znak ILPB1/415-1/12-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 15 marca 2012 r., a w dniu 22 marca 2012 r. wniosek uzupełniono (przesłano drogą elektroniczną w dniu 22 marca 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka podpisała z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) umowę o udzielenie wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usługi pilotażowej w zakresie ochrony środowiska - realizowanej na podstawie wniosku o dofinansowanie na realizację projektu systemowego PARP finansowanego w ramach poddziałania 2.2.1. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013.

Umowa jest realizowana w okresie od x marca 2011 r. do x marca 2012 r. W ramach tej umowy Spółka ma przetestować u 60 klientów usługi doradcze w zakresie ochrony środowiska według określonego przez PARP standardu.

Usługa doradcza składa się z dwóch etapów i obejmuje audyt środowiskowy - tj. identyfikacja stopnia spełniania wymogów prawnych (etap I) oraz doradztwo, obejmujące wsparcie działań wdrożeniowych rekomendowanych przedsiębiorcy w etapie I (etap II).

Do realizacji umowy z PARP - tj. przetestowanie standardu świadczenia usługi środowiskowej, Spółka zaangażowała konsultantów środowiskowych. Wskazani przez Spółkę konsultanci podlegali (na etapie wniosku) akceptacji PARP. Z konsultantami Wnioskodawca zawarł umowy cywilnoprawne - umowy o dzieło, polegające na przetestowaniu usługi pilotażowej w zakresie ochrony środowiska, zgodnie ze standardem określonym przez PARP.

W ramach umowy, po stronie Wnioskodawcy jest rekrutacja przedsiębiorców chętnych do udziału w testach usługi i wskazanie ich konsultantowi, który we wskazanym przez Spółkę podmiocie przetestuje usługę środowiskową. Po zrealizowaniu każdego z etapów usługi, konsultant zobowiązany jest przedłożyć Spółce i przedsiębiorcy biorącemu udział w testach raport z wykonanej usługi.

Konsultant przekazuje Wnioskodawcy prawa autorskie wraz z prawem do ich dalszego przeniesienia na inne podmioty, do materiałów wytworzonych w trakcie realizacji umowy, w tym w szczególności do programów, materiałów oraz opracowań i narzędzi dostarczonych w ramach umowy.

Odpowiedzialność za szkody wyrządzone podmiotom, u których konsultant testował usługę pilotażową, wynikłe w związku z realizacją umowy, ponosi Wnioskodawca jako podmiot realizujący projekt, zgodnie z umową zawartą z PARP. W tym celu Wnioskodawca zobowiązany był na etapie wniosku do przedłożenia w PARP ważnej polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Jednocześnie ustalono, że konsultant ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w zakresie „pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana” i świadczy na co dzień usługi w zakresie BHP oraz związane z ochroną środowiska, w tym melioracyjne. Konsultant jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż konsultant zatrudniony przez Spółkę w oparciu o umowę o dzieło oświadczył, że w ramach prowadzonej działalności wykonuje usługi środowiskowe, które są elementami składowymi usługi świadczonej dla Spółki w ramach projektu, zgodnie ze standardem opracowanym przez PARP.

Umowa łącząca Wnioskodawcę i konsultanta polega na przetestowaniu standardu usługi środowiskowej opracowanego przez PARP u wskazanych przez Spółkę klientów. Testowana usługa składa się z dwóch komponentów (audyt i wdrożenie rekomendacji z audytu). Konsultant testując standard ma do wykonania określone czynności, których głównym celem (na poziomie realizacji umowy na rzecz PARP) jest ocena dopasowania standardu usługi do potrzeb klientów. Natomiast głównym celem na poziomie klienta korzystającego z usługi jest uporządkowanie sytuacji prawnej w zakresie obowiązków wynikających z przepisów ochrony środowiska i nabycie umiejętności do samodzielnego realizowania obowiązków środowiskowych w prowadzonej działalności gospodarczej. Standard określa, czynności które konsultant ma wykonać w danym aspekcie środowiskowym. W tym miejscu niektóre z tych czynności pokrywają się z zakresem wykonywanej przez konsultanta działalności gospodarczej. Zasadnicza różnicą pomiędzy zakresem działalności, a realizowaną dla Spółki umową jest brak w działalności gospodarczej konsultanta świadczenia usług:

*   oceny (testowania) standardu świadczenia usługi,
*   przekazywania wiedzy i umiejętności (instruktarz) wypełniania obowiązków ustawowych w zakresie ochrony środowiska,
*   opracowania i przekazania narzędzi informatycznych do wypełniania obowiązków środowiskowych.

Powielają się natomiast niektóre czynności będące składową standardu np.:

*   sporządzanie zaległych deklaracji środowiskowych,
*   przygotowanie wniosku o wpis do rejestru itp.

Podsumowując: usługa świadczona przez konsultanta w ramach projektu jest szersza niż zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, gdyż obejmuje testowanie standardu, doradztwo, szkolenie, instruktarz wypełniania obowiązków w zakresie ochrony środowiska, mający na celu przygotowanie przedsiębiorcy do samodzielnego wypełniania obowiązków środowiskowych oraz outsorcing usług, pozwalający na wyprowadzenie zaległości w zakresie ochrony środowiska. W ramach swojej działalności gospodarczej konsultant świadczy wyłącznie usługi outsorcingu obowiązków środowiskowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy od wynagrodzenia personelu zaangażowanego w projekcie na podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy o dzieło, który jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą, powinien być pobierany podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT-4)?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z art. 41.

Zgodnie z pkt 2 art. 41, w sytuacji gdy podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności płatnik nie jest zobowiązany do pobrania zaliczek. Przedmiotem umowy Spółki jest przetestowanie standardu świadczenia usługi w zakresie ochrony środowiska opracowanego przez PARP. Podatnik oświadczył, że w ramach działalności wykonuje usługi środowiskowe, które są elementami składowymi opracowanego przez PARP standardu.

Przykładowo w ramach etapu II testowania usługi konsultant sporządza ewidencje i deklaracje dotyczące korzystania ze środowiska oraz uczy przedsiębiorcę korzystania z narzędzi do samodzielnego sporządzania przedmiotowych ewidencji i deklaracji. W ramach standardu, Spółka przekazuje także przedsiębiorcy niezbędne narzędzia (arkusze kalkulacyjne) do sporządzania wymaganych prawem ochrony środowiska ewidencji i deklaracji a także sporządza raporty z testowanej usługi.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej konsultant także sporządza ewidencje i deklaracje środowiskowe, jednak nie uczy przedsiębiorców samodzielnego sporządzania takiej dokumentacji oraz nie przekazuje niezbędnych narzędzi oraz nie sporządza raportów z testowanej usługi.

W związku z tym Wnioskodawca uważa, że przedmiotem wykonywanej przez konsultanta usługi jest przetestowanie standardu jej świadczenia, a takiego zakresu czynności konsultant nie ma w zakresie prowadzonej działalności. W związku z tym Spółka zobowiązana jest do pobrania zaliczki na podatek od przychodów z samodzielnej działalności (art. 13 pkt 8).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie tut. organ zauważa, iż przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca powołał się na nieistniejący art. 41 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże mając na uwadze kontekst przedstawionych informacji Organ podatkowy przyjął, iż Wnioskodawca miał na uwadze treść art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 wymienia m.in. wskazane w pkt 2 i 3 tego przepisu:

*   działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),
*   pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3).

W myśl definicji zawartej w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określony został w art. 13 ww. ustawy. Do przychodów tych między innymi należy zaliczyć przychody z tytułu osobistego wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło (art. 13 pkt 8 ustawy), uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z kolei art. 41 ust. 1 nakłada na płatników, którzy dokonują wypłaty należności osobom określonym w art. 3 ust. 1, z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 obowiązek pobierania zaliczki na podatek dochodowy pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe.

Wyjątek od powyższej zasady zawiera art. 41 ust. 2, gdzie stwierdzono, iż płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od wypłaconych należności z tytułu umów o dzieło lub umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Mając powyższe na uwadze złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez podatnika zawierającego umowę o dzieło zwalnia płatnika z obowiązku pobrania zaliczek. Płatnik nie ma w takiej sytuacji obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Z przedstawionych we wniosku i uzupełnieniu do wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca zawarł umowy cywilnoprawne – umowy o dzieło z konsultantami. Odpowiedzialność za szkody wyrządzone podmiotom, u których konsultant testował usługę pilotażową, wynikłe w związku z realizacją umowy, ponosi Wnioskodawca jako podmiot realizujący projekt, zgodnie z umową zawartą z PARP. W tym celu Wnioskodawca zobowiązany był na etapie wniosku do przedłożenia w PARP ważnej polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Jednocześnie ustalono, że konsultant ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w zakresie „pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana” i świadczy na co dzień usługi w zakresie BHP oraz związane z ochroną środowiska, w tym melioracyjne.

Konsultant zatrudniony przez Spółkę w oparciu o umowę o dzieło oświadczył, że w ramach prowadzonej działalności wykonuje usługi środowiskowe, które są elementami składowymi usługi świadczonej dla Spółki w ramach projektu, zgodnie ze standardem opracowanym przez PARP, a usługa świadczona przez konsultanta w ramach projektu jest szersza niż zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Zatem, jak wynika z opisu zaistniałego stanu faktycznego, w przedmiotowej sprawie występuje sytuacja, w której zatrudnieni przez Wnioskodawcę konsultanci wykonują na rzecz Spółki w dużej mierze czynności, jakie nie mieszczą się w zakresie czynności świadczonych w ramach prowadzonej przez konsultantów pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatrudnieni przez Wnioskodawcę konsultanci oświadczyli, że w ramach prowadzonej działalności wykonują usługi środowiskowe, które są elementami składowymi usługi świadczonej dla Spółki w ramach projektu. Takie oświadczenie nie jest tożsame z oświadczeniem, o którym mowa w art. 41 ust. 2 powołanej ustawy. Konsultanci nie oświadczyli bowiem Wnioskodawcy, iż wykonywane przez nich na rzecz Spółki usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Reasumując, od wynagrodzenia personelu zaangażowanego w projekcie na podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy o dzieło, który jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą, powinien być pobierany przez Wnioskodawcę podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT-4) – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie otrzymał od konsultantów oświadczenia, o którym mowa w art. 42 ust. 2 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek rozstrzygnięto odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.