Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.692.2024.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS bez
uprzedniego zaspokojenia roszczeń Wspólnika to po stronie
Spółki powstanie przychód podlegający opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: dług
dłużnik
przychód
rejestry-Krajowy Rejestr Sądowy (KRS)
rejestry-wykreślenie z rejestru
wspólnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy w przypadku wykreślenia Spółki
    z rejestru przedsiębiorców KRS bez uprzedniego zaspokojenia roszczeń Wspólnika po
    stronie Spółki powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę na
    terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.
    Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników w związku z brakiem majątku i perspektyw
    na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej podjęło w październiku 2024 roku
    uchwałę o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji.
    Po zakończeniu postępowania likwidacyjnego planowane jest złożenie wniosku o
    wykreślenie Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Spółka posiada dług finansowy wraz z odsetkami względem swojego udziałowca.
    Zobowiązanie to nie jest przedawnione i nie ulegnie przedawnieniu do momentu
    zakończenia postępowania likwidacyjnego i wykreślenia Spółki z rejestru
    przedsiębiorców KRS.
    Spółka nie zostanie zwolniona z obowiązku spłaty zobowiązania oraz odsetek, jak
    również nie nastąpi żadne inne zdarzenie powodujące umorzenie ww. zobowiązania.
    Zgodnie z przewidywaniem Spółki, środki pieniężne zgromadzone przez likwidatora w
    ramach prowadzonego postępowania likwidacyjnego nie wystarczą na pokrycie
    zobowiązań Spółki względem jedynego udziałowca. Jednocześnie Spółka w momencie
    wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców KRS nie będzie posiadała majątku, który
    pozwoliłby na spłatę tych zobowiązań. W konsekwencji w bilansie likwidacyjnym Spółki
    na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, po stronie pasywów pozostanie pozycja
    zobowiązań wraz z naliczonymi odsetkami, które nie będą zobowiązaniami
    przedawnionymi. Zobowiązania te nie zostaną umorzone przez wierzyciela, co oznacza,
    że nie dojdzie do zwolnienia Spółki z długu ani zawarcia innej umowy cywilnoprawnej,
    która mogłaby stanowić podstawę umorzenia.

## Pytanie

Czy w przypadku wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS bez uprzedniego
    zaspokojenia roszczeń Wspólnika po stronie Spółki powstanie przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru
    przedsiębiorców KRS bez uprzedniego zaspokojenia roszczenia Wspólnika, po stronie
    Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca zauważa, że Kodeks spółek handlowych nie zawiera
    przepisów, które w sposób bezpośredni regulowałyby sytuację wykreślenia z rejestru

    przedsiębiorców spółki z ograniczoną odpowiedzialnością po jej likwidacji, pomimo
    istnienia niezaspokojonych zobowiązań.
    W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd o braku przeciwwskazań do
    wykreślenia podmiotu z KRS w takim przypadku. Przykładowo w postanowieniu Sądu
    Najwyższego z dnia 5 grudnia 2003 r. o sygn. akt IV CK 256/02 została postawiona teza, że
    możliwe jest wykreślenie z rejestru handlowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
    jeżeli w wyniku przeprowadzonego i zakończonego postępowania likwidacyjnego zostanie
    spieniężony cały jej majątek, a mimo to zostaną niespełnione zobowiązania ciążące na tej
    spółce, co też zostało przytoczone poniżej:
    „Zakończenia postępowania likwidacyjnego nie wyłącza brak zaspokojenia wierzycieli
    spółki. Gdyby taki warunek traktować jako negatywną przesłankę wykreślenia spółki z
    rejestru, to w istocie oznaczałoby to utrzymywanie jej bytu, mimo całkowitej utraty
    zdolności uczestniczenia w działalności gospodarczej przy jednoczesnym braku
    jakichkolwiek perspektyw co do możliwości wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań.
    Jeżeli spółka nie pozostaje we władaniu jakichkolwiek składników majątkowych, to nie
    sposób w samym tylko jej istnieniu upatrywać możliwości zaspokojenia przez nią
    wierzycieli”.
    Uzupełnieniem powyższego stanowiska jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września
    2007 r. o sygn. akt II CSK 240/07: „Można uznać za utrwalony w judykaturze Sądu
    Najwyższego pogląd sprowadzający się do tezy, że likwidacja jest ukończona wówczas, gdy
    w majątku spółki nie ma już żadnych składników majątkowych i okoliczność ta zostanie
    stwierdzona sprawozdaniem likwidacyjnym. W konsekwencji możliwe jest wykreślenie
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z rejestru handlowego także wtedy, jeżeli nie ma
    ona
    majątku pozwalającego na wypełnienie w toku postępowania likwidacyjnego wszystkich jej
    zobowiązań i pozostaną one niezaspokojone”.
    W związku z powyższym należy uznać, że pomimo, iż na dzień zakończenia likwidacji i
    wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS, Spółka nadal będzie posiadała
    nieuregulowane zobowiązania, a jej wierzyciel nie zostanie zaspokojony, dopuszczalne
    będzie wykreślenie jej ze wskazanego rejestru, a tym samym zakończenie jej istnienia.
    Przechodząc do przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą o CIT”,
    należy wskazać, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT przychodami, z
    zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość, z zastrzeżeniem ust. 4
    pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych
    pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.
    Z przytoczonego przepisu wynika, że umorzenie lub przedawnienie zobowiązania, co do
    zasady, powoduje powstanie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wyjątki od powyższej zasady zostały wymienione w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość
    umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie
    zobowiązań jest związane z:
      a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
        finansowej przedsiębiorstw i banków lub
      b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
      c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub

      d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
      e) Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
        przymusowej restrukturyzacji.
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku o interpretację, sytuacje
    wskazane w przepisie art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT nie wystąpią.
    Do czasu zakończenia postępowania likwidacyjnego i wykreślenia Spółki z rejestru
    przedsiębiorców KRS, nie dojdzie również do przedawnienia lub umorzenia opisanych
    zobowiązań – nie ziszczą się więc okoliczności o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a
    ustawy o CIT.
    Przepisy nie definiują pojęcia „umorzenia” zobowiązania. W związku z powyższym, dla
    odkodowania jego znaczenia, należy w pierwszej kolejności odwołać się do reguł
    znaczeniowych języka potocznego, a następnie do rozumienia tego pojęcia
    wypracowanego przez orzecznictwo sądowe.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego, umorzyć - umarzać oznacza:
      1. „zrezygnować z dalszego postępowania sądowego w określonej sprawie”;
      2. „zrezygnować całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”.
    Natomiast zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego [ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 1061) – przyp. organu], do umorzenia zobowiązania
    może dojść na skutek potrącenia, odnowienia lub zwolnienia z długu pod tytułem darmym
    albo odpłatnie.
    W podobny sposób orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 czerwca 2010
    r., sygn. akt II FSK 345/09 gdzie wskazano, że pod pojęciem umorzonych zobowiązań
    generujących przychód w podatku dochodowym należy właśnie rozumieć takie instytucje
    prawa cywilnego jak zwolnienie z długu, potrącenie i odnowienie.
    W związku z faktem, że w omawianej sytuacji nie dojdzie do potrącenia, ani tym bardziej
    odnowienia, należy ustalić, czy likwidacja z niespłaconymi zobowiązaniami pożyczkowymi
    będzie skutkowała zwolnieniem z długu.
    Zwolnienie z długu prowadzące do umorzenia ma miejsce, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika
    z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje (art. 508 Kodeksu cywilnego). W tym przypadku
    warunkiem zwolnienia jest zawarcie umowy i akceptacja przyjętego rozwiązania przez
    dłużnika przy jednoczesnym wyrażeniu woli zwolnienia przez wierzyciela. W zdarzeniu
    przyszłym będącym przedmiotem wniosku o interpretację nie dojdzie do zawarcia
    jakiejkolwiek umowy między dłużnikiem (Spółką) a wierzycielem (udziałowcem), mającej
    na celu zwolnienie Spółki z długu.
    Wykreślenie Spółki z rejestru nie będzie skutkowało zwolnieniem Spółki z długu zgodnie z
    art. 508 Kodeksu cywilnego, gdyż wierzyciele nie wyrażą zgody na takie działanie (również
    Spółka nie będzie mogła na nie wyrazić zgody, gdyż w momencie wykreślenia jej byt
    prawny ustanie).
    Wygaśniecie zobowiązań Spółki wynikające z wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców
    nastąpi automatycznie, bez zawierania jakiejkolwiek umowy (porozumienia) wierzyciela z
    dłużnikiem.
    W efekcie nie dojdzie do umorzenia zobowiązania Spółki wskutek zwolnienia z długu, ani
    w rozumieniu prawa cywilnego, ani też w rozumieniu powszechnym.
    Kolejny argument przemawiający za słusznością stanowiska prezentowanego przez
    Podatnika wynika z faktu, że zgodnie z ugruntowaną wykładnią art. 12 ust. 1 ustawy o CIT,

    przychód podatkowy powstaje wyłącznie wtedy, gdy przysporzenie majątkowe (zarówno w
    postaci otrzymanych świadczeń, jak również umorzonych zobowiązań) ma charakter
    realny (faktyczny) i trwały.
    Konsekwencją wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców będzie obowiązek
    zamknięcia jej ksiąg rachunkowych - zgodnie bowiem z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o
    rachunkowości (ustawa z dnia 29 września 1994 r., Dz. U. 2023.120 t.j. z dnia 16 stycznia
    2023 r. z późn. zm.), księgi rachunkowe zamyka się na dzień zakończenia działalności
    jednostki, w tym również zakończenia likwidacji.
    Zamknięcie ksiąg rachunkowych w sposób wskazany powyżej skutkuje również
    zamknięciem roku podatkowego Spółki.
    Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek
    zamknięcia ksiąg rachunkowych przed upływem przyjętego przez podatnika roku
    podatkowego (czyli np. z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości), za rok podatkowy
    uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu
    poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych.
    Zatem po zamknięciu ksiąg rachunkowych zakończy się rok podatkowy Spółki, a kolejny
    już nie rozpocznie i nie będzie możliwe przypisanie jej przychodu na skutek likwidacji.
    Podsumowując, zdaniem Spółki, w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku o
    interpretację nie dojdzie do zdarzenia, które powodowałby po stronie Spółki obowiązek
    rozpoznania przychodu podatkowego. Tym samym należy uznać, że wartość długu wraz z
    naliczonymi odsetkami, w przypadku gdy nie zostanie on spłacony w trakcie postępowania
    likwidacyjnego będzie stanowić niespłacone zobowiązanie Spółki na dzień zakończenia
    postępowania likwidacyjnego i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych, np. interpretacja z:
      - 27 października 2021 r. (znak: KDWB.4010.54.2021.1.HK);
      - 14 października 2022 r. (znak: 0114-KDIP2-2.4010.111.2022.1.RK);
      - 5 października 2023 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.362.2023.2.MM);
      - 5 stycznia 2024 r. (znak: 0111-KDIB1-2.4010.598.2023.2.MK);
      - 22 marca 2024 r. (znak: 0114-KDIP2-2.4010.36.2024.1.ASK);
      - 13 sierpnia 2024 r. (znak: 0111-KDIB1-2.4010.403.2024.1.END).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023
    r., poz. 2805, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód
    podatkowy”. Wskazuje jednak w art. 12 ust. 1 tej ustawy otwarty katalog przysporzeń
    zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

      Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia
      27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z
      wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od
      Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w
      nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Natomiast, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:
      Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość, z
      zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z
      tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z
      Funduszu Pracy.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się
    dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie
    aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi
    bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie
    zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest
    wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść
    wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.
    Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych
      zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań
      jest związane z:
      a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o
        restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
      b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
      c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
      d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
        Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
        przymusowej restrukturyzacji.
    Wobec powyższego, aby powstał przychód podatkowy konieczne jest przede wszystkim,
    by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego
    konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo
    odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w przypadku wykreślenia
    Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS bez uprzedniego zaspokojenia roszczeń Wspólnika
    po stronie Spółki powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Jak wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT wskazuje na
    wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.
    W Państwa sprawie należy stwierdzić, iż w związku z wykreśleniem Spółki z Rejestru
    Przedsiębiorców KRS nie otrzymają Państwo jakiegokolwiek nieodpłatnego (lub częściowo
    odpłatnego) świadczenia (realne przysporzenie). Tym samym, po Państwa stronie nie
    powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie”
    zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie

    „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś
    należności pieniężnych”.
    Przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.,
    dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań
    mamy do czynienia:
      - przez potrącenie – art. 498 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    „Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela
    (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub
    całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez
    oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do
    opisanego wyżej potrącenia.
      - odnowienie – art. 506 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą
      wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej
      podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).
      § 2. W razie wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego
      zobowiązania nie stanowi odnowienia. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy
      wierzyciel otrzymuje od dłużnika weksel lub czek.
    „Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie
    której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec
    wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej
    podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje
    umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego
    nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.
      - zwolnienie z długu – art. 508 Kodeksu cywilnego:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między
    wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie
    zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do
    skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie
    odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak
    zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne
    lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie
    dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.
    W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze
    nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym prze
    Państwa zdarzeniu przyszłym Spółka nie zostanie zwolniona z obowiązku spłaty
    zobowiązania.
    W przedstawionej sprawie nie dojdzie zatem do umorzenia zobowiązań, które
    spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych
    zobowiązań.

    Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno
    stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. W
    przedstawionych okolicznościach sprawy takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa
    stronie.
    W chwili wykreślenia Państwa Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, przestanie ona
    istnieć, niemożliwe będzie więc przypisanie jej jakiegokolwiek przysporzenia, a tym samym
    przychodu z tego tytułu.
    Podsumowując, wartość niespłaconego i nieprzedawnionego zobowiązania, które
    pozostanie w Spółce na dzień jej likwidacji i na dzień wykreślenia z Rejestru
    Przedsiębiorców KRS, nie będzie stanowić dla Spółki przychodu podatkowego
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków
    należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których
    zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje
    się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.