Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.628.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Skutki podatkowe otrzymywania renty wdowiej z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania
renta-renta zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.- Związane z osiąganiem dochodów
zagranicznych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ 8 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani obywatelką Polski i Stanów Zjednoczonych.
    (...) 2021 r. zmarł Pani mąż A.B.. Razem z mężem przebywała Pani w USA i wspólnie
    rozliczaliście Państwo podatki. Po śmierci męża zwróciła się Pani do rządu Stanów
    Zjednoczonych o przyznanie Pani renty wdowiej. Renta została Pani przyznana i od chwili
    ukończenia 60 lat zaczęła ją Pani otrzymywać na polski rachunek w banku (...) (dolarowy).
    Renta ta jest świadczeniem socjalnym, ponieważ jej nabycie zależne było od Pani sytuacji
    rodzinnej, zdarzenia losowego – w tym przypadku śmierci Pani męża. Naliczana jest ona z
    podatków Pani męża, z tego z czego się rozliczał przebywając w USA. Wdowa otrzymuje to
    świadczenie każdorazowo w przypadku śmierci osoby najbliższej. Z powodu wieku nie
    kwalifikuje się Pani jeszcze do otrzymywania emerytury w USA więc to świadczenie będzie
    Pani otrzymywała regularnie, prawdopodobnie aż do uzyskania wieku emerytalnego.
    Aktualnie rezyduje Pani w Polsce pod podanym adresem.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne
    od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów
    o świadczeniach rodzinnych.
    W dniu (...) 2024 r. na Pani konto wpłynęła pierwsza wpłata. Były to zaległe pieniądze,
    które powinna Pani otrzymywać od momentu ukończenia 60 lat czyli 31 października 2023
    r.
    Kwoty, które Pani otrzymała oraz te, które bank zatrzymał na podatek dochodowy (są to
    wpłaty w dolarach USA):
      · (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...).
    Od stycznia 2025 świadczenie wzrosło do (...) dolarów.
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
      · (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...).
    Łącznie pobrano na koszt zaliczki w 2024 r. i 2025 r. (...) dolarów.
    Nadal będzie Pani otrzymywać rentę wdowią co miesiąc na konto dolarowe w banku (...).

    W chwili śmierci Pani mąż A.B. nie miał ustalonego prawa do emerytury lub renty. Nie
    pobierał zasiłku przedemerytalnego ani świadczenia przedemerytalnego. Był obywatelem
    (...) i posiadał Kartę Stałego Pobytu w Polsce.
    Przyznanie Pani renty było uwarunkowane zarówno wiekiem – 60 lat oraz faktem, ze nie
    pracowała Pani w chwili ubiegania się o nią.
    Rząd amerykański ustalił Pani rentę wdowią na podstawie przepisów o rentach rodzinno-
    socjalnych SSA (Social Security Administration).
    Świadczenie dla wdów (wdowców) oferowane przez SSA opiera się na zasadach
    „ubezpieczenia społecznego”, specjalnie zaprojektowanego w celu zapewnienia świadczeń
    dla osób pozostających przy życiu – małżonków ubezpieczonych pracowników. To
    świadczenie jest częścią programu (...). Programu, który jest programem ubezpieczenia
    społecznego mającym na celu zapewnienie ochrony finansowej pracownikom i ich
    rodzinom w przypadku przejścia na emeryturę, niepełnosprawności lub śmierci.
    Świadczenie wdowie nie jest świadczeniem „federalnej emerytury”, ponieważ nie opiera
    się na konkretnym planie emerytalnym ani programie emerytalnym sponsorowanym
    przez pracodawcę. Jest to raczej „świadczenie socjalne” zaprojektowane w celu
    zapewnienia wsparcia finansowego małżonkom ubezpieczonych pracowników.
    Świadczenia dla osób pozostających przy życiu SSA, w tym świadczenie dla wdów i
    wdowców, mają na celu pomoc w zastąpieniu dochodu utraconego w wyniku śmierci
    pracownika i zapewnienie sieci bezpieczeństwa dla małżonka pozostającego przy życiu.
    Ma także na celu zmniejszenie ubóstwa i trudności finansowych. Finansowane jest za
    pośrednictwem programu ubezpieczeń społecznych (podatki od wynagrodzeń).
    Świadczenia z SSA, w tym świadczenie wdowie, mają na celu zapewnienie bardziej
    kompleksowej sieci bezpieczeństwa dla pracowników o niższych dochodach i ich rodzin.
    Wymóg wiekowy to 60 lat lub 50 lat w przypadku niepełnosprawności. Świadczenie to
    zapewnia kluczowe wsparcie dla seniorów, którzy stracili współmałżonka, pomagając mu
    utrzymać podstawowy standard życia. Ma ono chronić przed ubóstwem i trudnościami
    finansowymi, szczególnie w trudnym okresie ich życia. Zapewnia ono gwarantowane
    źródło dochodu, które może pomóc seniorom w planowaniu i budżetowaniu swojej
    przyszłości. W tym kontekście świadczenie wdowie stanowi istotny element sieci
    zabezpieczeń społecznych dla seniorów zapewniając niezbędne wsparcie finansowe w
    trudnych okresach życia.
    Uprawnienie oparte na wieku odróżnia to świadczenie od tradycyjnych świadczeń
    emerytalnych lub rentowych. Nie jest ono zastąpieniem dochodu z tytułu przejścia na
    emeryturę lub niepełnosprawności lecz zapewnieniem wsparcia finansowego
    pozostającym przy życiu małżonkom.
    Świadczenie dla wdów i wdowców z Ubezpieczeń Społecznych ma określony cel i ma inne
    kryteria kwalifikowania niż tradycyjne świadczenia emerytalne i rentowe.
    Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania Polska-USA (art. 18 ust. 2) jasno stanowi,
    że świadczenia z zabezpieczenia społecznego są opodatkowane tylko w państwie źródła –
    czyli w USA, nawet jeśli faktycznie USA z tego podatku rezygnuje.
    W konsekwencji renta wdowia z SSA nie podlega opodatkowaniu w Polsce a bank nie
    powinien pobierać od niej zaliczek na podatek.
    Nawet jeśli świadczenie nie jest opodatkowane w USA z uwagi na niski dochód, to na
    mocy art. 18 ust. 2 umowy między Polską a USA, Polska nie ma prawa do opodatkowania
    tego dochodu. Opodatkowanie lub jego brak pozostaje w gestii USA jako państwa źródła
    świadczenia.
    Z chwilą ukończenia 60 lat otrzymała Pani emeryturę w Polsce. Początkowo wynosiła ona
    (...) zł, następnie (...) zł a teraz (...) zł.

    W piśmie otrzymanym z SSA (...) została Pani poinformowana, że w przypadku kiedy jest
    Pani osobą niezamężną i Pani całkowity dochód jest większy niż 25 000 dolarów, być może
    będzie Pani musiała zapłacić podatek od świadczeń, które Pani otrzymuje. Pani dochód
    nie przekracza tej kwoty.

## Pytanie

Czy świadczenie wdowie wypłacane przez Social Security Administration obywatelce Polski
    ale także obywatelce USA zamieszkałej obecnie w Polsce, na rachunek bankowy w Polsce,
    podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Czy musi ją Pani wykazywać w rocznym zeznaniu PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, świadczenie wdowie wypłacane Pani przez Social Security
    Administration, z uwagi na swój socjalny charakter, stanowi odpowiednik unormowanego
    w polskim prawie świadczenia rodzinnego.
    Za zasadnością takiego stanowiska przemawia fakt, iż przesłankami przyznania Pani ww.
    świadczenia była sytuacja rodzinna/zdarzenie losowe – śmierć Pani męża.
    Wdowiec/wdowa otrzymuje to świadczenie każdorazowo w przypadku śmierci osoby
    najbliższej jednak wysokość tego świadczenia redukowana jest indywidualnie w zależności
    od wieku beneficjenta.
    Jakiekolwiek uprawnienia emerytalno-rentowe nie stanowiły przesłanki uprawniającej do
    nabycia tego świadczenia. Rząd amerykański ustalił Pani rentę wdowią na podstawie
    przepisów o rentach rodzinno-socjalnych Social Security. Renta rodzinna jest przyznawana
    w oparciu o wiek żony i ustalono bazę średniej renty (...) dolarów na miesiąc. Następnie
    została ona podniesiona do (...) dolarów na miesiąc. Ma ona charakter renty socjalno-
    pomocniczej.
    W związku z tym, że amerykańska renta wdowia jest świadczeniem rodzinno-socjalnym
    opartym i przydzielonym na podstawie przepisów Social Security, jak równię jest
    wypłacana przez Social Security, powinna podlegać ona zwolnieniu od podatku
    dochodowego w Polsce.
    Zgodnie z informacją Dyrektora KIS renta rodzinna-wdowia wypłacana przez SSA w USA
    korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że podatnik nie musi odprowadzać podatku
    dochodowego od tego świadczenia (interpretacja indywidualna z 9 marca 2023 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.43.2023.2.KP).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Polski oraz USA. Wspólnie z mężem
    mieszkała Pani i rozliczała się w USA. W związku ze śmiercią Pani męża, który zmarł w 2021
    r. została Pani przyznana renta wdowia. Pierwsza wpłata z tego tytułu wpłynęła na Pani
    konto (...) 2024 r. Renta wdowia jest Pani wypłacana przez Social Security Administration.
    Obecnie Pani miejscem zamieszkania jest Polska.
    Pani zdaniem, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych świadczenie wdowie przyznane przez Social Security Administration z USA
    kwalifikuje się do świadczeń rodzinnych i jest zwolnione z podatku dochodowego w Polsce.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w
    niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia (zasiłku) wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne
    zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:

      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub
      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze
    Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Jednocześnie wskazuję, że powołany przez Panią we wniosku art. 18 ust. 2 ww. umowy
    odnosi się do dochodów uzyskiwanych przez studentów i praktykantów.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że świadczenie wdowie
    otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach
    określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent
      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć
      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
      1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
      2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
      3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
      4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
      5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    W myśl art. 67 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy do renty rodzinnej uprawniony jest małżonek
    (wdowa i wdowiec) spełniający warunki określone w art. 70.
    Prawo do renty rodzinnej uzyskuje m.in. – zgodnie z art. 70 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy –
    wdowa, jeżeli w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat.
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    świadczenia wdowiego po zmarłym małżonku, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki (USA) przez Social Security Administration, wyjaśniam co następuje.

    Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security
    Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na
    podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe
    świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od
    zarobków i lat pracy zmarłego małżonka. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie
    emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a
    nie do świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego świadczenie wdowie wypłacane z USA przez Social Security
    Administration nie korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem
    otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach
    rodzinnych.
    W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości, wyjaśnić należy, że świadczenie
    wdowie, które jak Pani wskazuje:
      - otrzymuje Pani z Zarządu Ubezpieczeń Społecznych Social Security Administration w
        USA,
      - otrzymuje Pani po śmierci męża, który pracował w USA,
    nie może zostać uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, wypłacane przez Social Security Administration świadczenie wdowie nie korzysta
    ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jego charakter nie jest żadnym ze
    świadczeń wymienionych w tym przepisie. W konsekwencji, skoro przyznane Pani
    świadczenie wdowie nie jest wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach
    rodzinnych – nie jest objęte zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego
    określonego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na
    podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie
    mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani
    otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej - art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. Z zapisów powyższej
    umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze
    Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia
    proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.

      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
    Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.