Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-437/12-4/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-02-18
Teza: Czy z punktu widzenia Wnioskodawcy koszty wynikające z poniesionej opłaty tytułem realizacji zamówienia przez producenta terminie krótszym niż standardowy termin określony w umowie handlowej, mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu w myśl art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; umowa; wydatek; wynagrodzenia; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w X działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. (data wpływu 15 stycznia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionej opłaty tytułem realizacji zamówienia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 listopada 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionej opłaty tytułem realizacji zamówienia.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w X działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 7 stycznia 2013 r., nr IPTPB3/423-437/12-2/PM, (doręczonym w dniu 9 stycznia 2013 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dniu 15 stycznia 2013 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca ma mocy umowy dealerskiej (handlowej) realizuje sprzedaż towarów handlowych. Wnioskodawca został poinformowany przez swojego dostawcę (producenta), iż z uwagi na rosnący popyt na produkcję dostawcy i jego ograniczone moce produkcyjne, w roku przyszłym planowana jest zmiana warunków handlowych poprzez wprowadzenie do umowy dealerskiej (handlowej) standardowego terminu realizacji złożonego zamówienia i możliwości jego skrócenia. Jednocześnie dostawca planuje zastrzec w umowie handlowej, że przyspieszenie realizacji zamówienia w stosunku do podstawowego terminu realizacji zamówienia może być możliwe, jednakże odpłatnie, argumentując to tym, że zamówienia dla takiego odbiorcy (np. Wnioskodawcy) realizowane szybciej, niż podstawowy termin realizacji zamówienia, mogą być realizowane, ale będzie to kosztem niezrealizowania zamówienia dla innych (niż Wnioskodawca) odbiorców i za taką korzyść względem innych odbiorców Wnioskodawca będzie musiał wnieść dodatkową opłatę.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca poinformował, iż dostawca (producent) określił, że podstawowy termin realizacji zamówienia dla zamówień dotyczących produkcji standardowej wynosić będzie 4 tygodnie, a dla produkcji indywidualnej, na specjalne zamówienie, wynosić będzie 6-8 tygodni. Termin o jaki może ulec przyspieszenie realizacji zamówienia oraz wysokość opłaty za skrócenie terminu realizacji zamówienia będzie podlegać każdorazowo negocjacjom pomiędzy Wnioskodawcą a dostawcą (producentem), gdyż będzie to wypadkową wielu czynników, np. przedmiotu zamówienia, oczekiwanego przez Wnioskodawcę okresu realizacji zamówienia (który z kolei będzie wynikał z oczekiwań końcowego nabywcy, tj. w maksymalnie jakim terminie końcowy nabywca będzie gotów zakupić zamówiony towar).

Warunki poniesienia przez Wnioskodawcę dodatkowej opłaty za skrócenie terminu realizacji zamówienia w stosunku do podstawowych terminów określonych w umowie dealerskiej (a więc warunki wypłaty dodatkowego wynagrodzenia dla dostawcy-producenta) będą określone w tejże umowie dealerskiej (handlowej) i będzie to m.in. zrealizowanie przez dostawcę-producenta złożonego przez Wnioskodawcę zamówienia na wyprodukowanie wyrobów w terminie krótszym niż podstawowy termin realizacji zamówienia (przy czym to ile dni będzie wynosił krótszy termin realizacji zamówienia, tak jak Wnioskodawca pisał wcześniej, będzie każdorazowo negocjowane pomiędzy dostawcą/producentem a Wnioskodawcą).

Określenie rodzaju dokumentów potwierdzających okres realizacji przez dostawcę/producenta zamówienia będących podstawą do poniesienia przez Wnioskodawcę dodatkowej opłaty (i wypłaty dla dostawcy/producenta dodatkowego wynagrodzenia z tego tytułu) będzie określone w umowie dealerskiej (handlowej), przy czym będą to m.in. pisemne potwierdzenie daty złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę (składającego zamówienie do dostawcy/producenta) oraz dokumenty potwierdzające odbiór wyprodukowanego towaru (np. WZ i faktura sprzedaży).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z punktu widzenia Wnioskodawcy koszty wynikające z poniesionej opłaty tytułem realizacji zamówienia przez producenta w terminie krótszym niż standardowy termin określony w umowie handlowej, mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu w myśl art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zatem kosztami uzyskania przychodu nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy i których poniesienie jest związane przyczynowo -skutkowo z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź zabezpieczeniem lub zachowaniem tego źródła przychodu.

W opisywanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie ponosił dodatkowe koszty będące wynagrodzeniem dla producenta w zamian za zrealizowanie przez producenta zamówienia w terminie krótszym niż standardowy termin realizacji zamówień określony w umowie handlowej.

W zamian za poniesione dodatkowe koszty Wnioskodawca uzyska następujące korzyści ekonomiczne:

1.  dostarczy do swoich klientów towar szybciej niż konkurencja i to za wyższą cenę (gdyż klient Wnioskodawcy zapłaci za towar dostarczony szybciej niż standardowy termin realizacji zamówienia więcej),
2.  nie straci potencjalnych nabywców towarów handlowych, którzy klienci gotowi są zakupić towar u Wnioskodawcy pod warunkiem szybszej, niż standardów/termin dostawy.

Opisane wyżej korzyści ekonomiczne są więc równoznaczne z osiągnięciem przez Wnioskodawcę przychodów lub zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła tych przychodów (gdyż klienci Wnioskodawcy w przypadku możliwości szybkiej realizacji swoich zamówień dokonają zakupu właśnie u Wnioskodawcy i nie odejdą do konkurencji), więc poniesione w związku z tym wydatki będące wynagrodzeniem dla producenta są związane przyczynowo - skutkowo z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami lub zachowaniem i zabezpieczeniem źródeł przychodów (gdyż poniesiony przez Wnioskodawcę koszt - wynagrodzenie dla producenta - wywoła u Wnioskodawcy skutek w postaci zwiększenia lub utrzymania sprzedaży).

Uzupełniając powyższe wyjaśnienia Wnioskodawca dodał, że jeżeli poniesie dodatkowe wydatki (będące opłatą na rzecz producenta-dostawcy) za szybszy niż określony w umowie handlowej termin realizacji złożonego zamówienia to otrzyma szybciej zamówiony towar, który następnie będzie mógł sprzedać do końcowego nabywcy.

Bardzo często zdarza się bowiem, że końcowy nabywca jest gotów kupić towar od Wnioskodawcy, jeżeli dostawa tego towaru odbędzie się w terminie krótszym niż standardowe okresy realizacji zamówienia, a jeżeli terminu dostawy towaru nie da się skrócić to końcowy nabywca rezygnuje z zakupu u Wnioskodawcy, który tym samym nie osiągnie przychodu.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż w Jego ocenie przedstawiona wyżej zależność pomiędzy poniesieniem przez Wnioskodawcę opłaty za skrócenie terminu realizacji zamówienia u swojego producenta-dostawcy, a możliwością dostarczenia i sprzedania towaru handlowego końcowemu nabywcy jest bezpośrednia, co potwierdza istnienie związku pomiędzy osiągniętym przez Wnioskodawcę przychodem z tytułu sprzedaży towaru handlowego, a poniesionymi przez Wnioskodawcę dodatkowymi kosztami z tytułu przyspieszenia realizacji zamówienia złożonego u jego dostawcy-producenta. Podstawową korzyścią dla Wnioskodawcy z tytułu poniesienia opłaty za przyspieszenie realizacji zamówienia będzie więc osiągnięcie przychodu ze sprzedaży.

Uwzględniając, powyższe poniesione przez Wnioskodawcę koszty stanowiące wynagrodzenie dla producenta za realizowanie zamówień w terminie szybszym niż standardowy powinny być przez Wnioskodawcę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Stosownie do tych uregulowań, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki – po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów – o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami. Mowa tu zarówno o kosztach bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanym przychodem oraz o kosztach dotyczących całokształtu działalności podatnika, czyli związanych z funkcjonowaniem firmy.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca został poinformowany przez swojego dostawcę, iż z uwagi na rosnący popyt na produkcję dostawcy w roku przyszłym nastąpi zmiana warunków handlowych poprzez wprowadzenie do umowy handlowej standardowego terminu realizacji złożonego zamówienia. Jednocześnie dostawca planuje zastrzec w umowie handlowej że przyspieszenie realizacji zamówienia w stosunku do podstawowego terminu realizacji zamówienia może być możliwe jednakże odpłatnie, argumentując to tym, że zamówienia dla takiego odbiorcy (np. Wnioskodawcy) realizowane szybciej niż podstawowy termin realizacji zamówienia, mogą być realizowane, ale będzie to kosztem niezrealizowania zamówienia dla innych (niż Wnioskodawca) odbiorców.

Jednocześnie, Spółka wskazuje, iż realizacja zamówienia w terminie krótszym niż standardowy ma dla Niej istotne znaczenie. Skrócenie czasu oczekiwania na wyroby Spółki, sprawna i kompleksowa realizacja zamówień umożliwiają Wnioskodawcy korzyści ekonomiczne, które zapewniają Jej nie stracenie potencjalnych nabywców towarów handlowych. A co za tym idzie ponoszone koszty przez Wnioskodawcę w postaci wynagrodzenia dla producenta spowoduje u Wnioskodawcy zwiększenie lub utrzymanie sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż opłata dla producenta, jako koszt związany z osiągnięciem przychodów, a jednocześnie nieujęty w katalogu negatywnym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie nadmienia się, iż obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w X.