Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-350/14-4/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-17
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego.
Słowa kluczowe: nadpłata; podatek-zwrot podatku; przychód; zwrot
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z 7 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 3 października 2014 r. (data wpływu 8 października 2014 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej zwany: „Spółką”), jako spółka zależna, do 31 marca 2013 r. należał do podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu art. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej: „ustawą”). W skład podatkowej grupy kapitałowej wchodziła spółka dominująca i Wnioskodawca, jako spółka zależna. Spółką reprezentującą podatkową grupę kapitałową w zakresie obowiązków rozliczania i wpłaty podatku dochodowego była spółka dominująca. Na poczet wpłat podatku dochodowego ustalanego przez podatkową grupę kapitałową Spółka dokonywała wpłat na rachunek bankowy spółki dominującej. Wielkość tych wpłat była określana jako iloczyn 19% dochodu osiągniętego przez Spółkę.

Spółka po obliczeniu dochodu od swojej działalności, nie czekając na obliczenie podatku należnego od podatkowej grupy kapitałowej, dokonywała wpłaty na rachunek jednostki dominującej.

Za okres od 1.01.2013 r. do 31.03.2013 r. Spółka od wielkości swojego dochodu wpłaciła na rachunek spółki dominującej kwotę 1.304.108,00 zł. W okresie tym Spółka osiągnęła dochód, a spółka dominująca zanotowała stratę podatkową i podatek dochodowy podatkowej grupy kapitałowej wyniósł 816.507,00 zł. Nadwyżkę wpłaty ponad należny podatek dochodowy od grupy kapitałowej w kwocie 487.601.00 zł spółka dominująca zwróciła na rachunek bankowy Spółki w dniu 6 marca 2014 r., a więc w okresie, w którym nie istniała już podatkowa grupa kapitałowa i Spółka była samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zwrot przez spółkę dominującą części kwoty wpłaconej na rachunek tej spółki na poczet rozliczenia podatku dochodowego podatkowej grupy kapitałowej stanowi przychód podatkowy, jeżeli zwrot ten nastąpił w okresie, w którym Spółka jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana od spółki dominującej kwota 487.601,00 zł, jako zwrot wpłaty dokonanej na poczet rozliczenia podatku dochodowego podatkowej grupy kapitałowej nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę brzmienie art. 1a ust. 7 ustawy, który stanowi, iż: „Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 4. Spółce tej nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych należnego od podatkowej grupy kapitałowej”, właściwe postępowanie, w tym zakresie powinno być następujące: Spółka dominująca na podstawie wyników podatkowych poszczególnych spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej ustala podatek grupy, a następnie spółki wchodzące w jej skład przekazują środki pieniężne dla spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 4 ustawy w celu zapłaty tego podatku do organu podatkowego. W tej sytuacji wpłacona kwota przez Spółkę dla spółki dominującej stanowi nadmierną wpłatę i jej zwrot, bez względu na to kiedy nastąpił, nie stanowi przychodu podatkowego.

Przychód podatkowy został określony w art. 12 ustawy. Zgodnie z ust. 1 – przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również równice kursowe.

Natomiast w ust. 4 wyszczególnione zostały wpływy, których nie zalicza się do przychodów. W myśl ustawy do przychodów nie zalicza się m. in.:

*   w pkt 6) – zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;
*   w pkt 6a) – zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Wpłacane kwoty do spółki dominującej w celu zapłaty ustalonej kwoty podatku dochodowego nie stanowiły kosztu uzyskania przychodów w Spółce, a wpłata dokonana przez spółkę dominującą stanowi zwrot nadmiernej wpłaty, tak więc w myśl art. 12 ust. 4 ustawy nie stanowi przychodu podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.

W myśl art. 1a ust. 1 ww. ustawy, podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi grupami kapitałowymi”.

Stosownie do treści art. 1a ust. 7 powyższej ustawy, podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 4. Spółce tej nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych należnego od podatkowej grupy kapitałowej.

Z art. 1a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika więc, że spółka reprezentująca podatkową grupę kapitałową oblicza, pobiera i wpłaca zaliczki na podatek oraz podatek dochodowy należny od grupy podatkowej. Pełni zatem obowiązki płatnika w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.).

Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wskazał, że Spółka za okres od 1.01.2013 r. do 31.03.2013 r. od wielkości swojego dochodu wpłaciła na rachunek spółki dominującej kwotę 1.304.108,00 zł. W okresie tym Spółka osiągnęła dochód, a spółka dominująca zanotowała stratę podatkową i podatek dochodowy podatkowej grupy kapitałowej wyniósł 816.507,00 zł. Nadwyżkę wpłaty ponad należny podatek dochodowy od grupy kapitałowej w kwocie 487.601.00 zł spółka dominująca zwróciła na rachunek bankowy Spółki w dniu 6 marca 2014 r., a więc w okresie, w którym nie istniała już podatkowa grupa kapitałowa i Spółka była samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy zwrot przez spółkę dominującą części kwoty wpłaconej na rachunek tej spółki na poczet rozliczenia podatku dochodowego podatkowej grupy kapitałowej stanowi przychód podatkowy, jeżeli zwrot ten nastąpił w okresie, w którym Spółka jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 tej ustawy, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Przychodami są więc w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, a w zakresie przychodów związanych z działalnością gospodarczą także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ww. ustawy).

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Ustawodawca nie zastrzega przy tym, że przychodem są tylko wymienione w art. 12 ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby prawnej. Wszelkie wpłaty pieniężne, o ile spełniają inne wymagania podane w rozdziale 2 ustawy, mogą być uznane za przychód osoby prawnej zwłaszcza, że listę pożytków – stanowiącą katalog zamknięty, którego zakres nie podlega rozszerzeniu czy też zawężeniu – które nie mogą być zaliczone do przychodów, zawarto w ust. 4 cytowanego przepisu.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, do przychodów nie zalicza się m.in. zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Skutki podatkowe związane ze zwrotem, o którym mowa powyżej będą więc generalnie uzależnione od tego czy wydatki, które będą zwracane podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów. Natomiast jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy wynika, że wpłacane kwoty do spółki dominującej w celu zapłaty ustalonej kwoty podatku dochodowego nie stanowiły kosztu uzyskania przychodów w Spółce.

W konsekwencji, zwrot dokonany przez spółkę dominującą części kwoty wpłaconej na rachunek tej spółki na poczet rozliczenia podatku dochodowego podatkowej grupy kapitałowej nie stanowi przychodu podatkowego Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.