Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-514/13-6/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-20
Teza: Czy od wydatków na działalność kulturalną podczas jarmarków należy odliczyć podatek VAT naliczony a następnie naliczyć podatek VAT należny?
Słowa kluczowe: klimatyzacja; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 6 czerwca 2013 r. (data wpływu 10 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 6 sierpnia 2013 r.) oraz pismem z 11 września 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na działalność kulturalną podczas jarmarków oraz w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów oraz drobnych prezentów, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia w momencie przekazywania, nie przekraczają 10 zł, a także w zakresie opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazywania prezentów, poniżej 100,00 zł (najczęściej w wysokości do 30,00 zł) z logo Spółki, dla których Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób obdarowanych.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na działalność kulturalną podczas jarmarków oraz w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów i usług. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 6 sierpnia 2013 r.) oraz pismem z 11 września 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.), w których doprecyzowano opis sprawy oraz własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z podstawowym zakresem działalności Wnioskodawca (Spółka) zajmuje się organizacją oraz najmem i dzierżawą stanowisk handlowych na całorocznych targowiskach miejskich. W celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży oraz rozreklamowania swojej działalności po raz pierwszy będzie organizowała targowiska sezonowe – jarmarki i zamierza wprowadzić ten rodzaj działalności jako poszerzenie oferty handlowej, który wiązałby się z organizacją jarmarków sezonowych nawiązujących do najbardziej popularnych świąt czy tradycji regionu wielkopolskiego. Te sezonowe jarmarki będą obejmowały następujące działania wynajem kiosków handlowych i straganów handlowych oraz organizacja imprezy kulturalnej towarzyszącej tej działalności. Wynajem kiosków i straganów handlowych będzie się odbywała przed rozpoczęciem jarmarku i liczba kupców oraz wielkość przychodów będzie znana przed rozpoczęciem jarmarku. Działalność kulturalna towarzysząca jarmarkowi obejmować będzie między innymi: wynajem estrady na koncerty i recitale, występy zespołów pieśni i tańca ludowego i nowoczesnego, występy chórów, pokazy mody, pokazy sportowe np. sztuk walki, sztuki teatralne, czytanie bajek dla dzieci przez znanych X i inne. Część z tych imprez kulturalnych będzie odpłatna, część nieodpłatna. Spółka będzie wręczać niektórym uczestnikom (głównie dzieciom) drobne upominki (książki, zabawki, piłki, okolicznościowe puchary itp.), organizować drobny poczęstunek (usługi gastronomiczne, artykuły żywnościowe, napoje), opłacać ewentualne koszty transportu dla niektórych uczestników. Podczas imprezy kioski i stragany handlowe będą udekorowane logo Spółki, prezenterzy imprez kulturalnych będą reklamować organizatora, logo Spółki będzie na wręczanych upominkach – prezentach oraz informacja o organizatorze i jarmarku będzie w lokalnych mediach (prasa, radio i telewizja). Z uwagi na liczbę wręczanych upominków o wartości jednostkowej do maksimum 100 zł brutto Spółka zdecydowała, że nie będzie prowadziła ewidencji osób, którym te prezenty będą wręczone z uwagi na pracochłonność i koszty obsługi. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług i nie korzysta z żadnego zwolnienia w zakresie tych podatków.

W uzupełnieniu z 5 sierpnia 2013 r. do wniosku wskazano, że:

1.  Spółka nie jest samorządową instytucją kultury w brzmieniu przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406) i nie dotyczą Spółki wymogi dla instytucji kultury określone w rozdziale 2 ustawy, ze szczególnym uwzględnieniem art. 13 ustawy. Zadania i rodzaj przewidzianej dla Spółki działalności wskazuje jej akt założycielski – umowa Spółki (szczegółowo wymienione w KRS).
2.  Spółka nie jest podmiotem tworzącym instytucje kultury, albowiem takimi podmiotami są wymienione w art. 8 i 9 ustawy podmioty zarówno państwowe jak i samorządowe. Organizator instytucji opisany jest w art. 1 ustawy. Spółka jest typowym podmiotem gospodarczym, który nie jest dotowany i musi utrzymać się z przychodów uzyskiwanych ze swojej działalności i nie ma znaczenia fakt, kto jest jej udziałowcem.
3.  Wnioskodawca nie jest i nie będzie indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorarium świadczącym usługi kulturalne.
4.  Opisana we wniosku, jak również w wyjaśnieniach uzupełniających działalność kulturalna jest działalnością towarzyszącą jarmarkom handlowym. Działalność ta ma na celu zwiększenie zainteresowania jarmarkiem. Dzięki atrakcjom artystycznym towarzyszącym jarmarkowi na Stary Rynek przychodzi większa liczba ludności, która zwiększa liczbę kupujących na stanowiskach handlowych. Zwiększa przez to zainteresowanie kupców wynajmem stoisk handlowych obecnie i w przyszłości i w efekcie pozwala Spółce co najmniej zachować a nawet zwiększyć wielkość osiąganych przychodów. Działalność kulturalna (występy artystów) nie są odpłatne dla ludności, a więc nie ma żadnych biletów wstępu. Odpłatność za usługi kulturalne i im towarzyszące (scena, dowóz zespołów artystycznych, nagłośnienie, najem namiotu na garderobę dla artystów, wynagrodzenia artystów, faktury/rachunki za usługi artystyczno-kulturalne itp.) jest wkalkulowana w cenę najmu stanowiska handlowego i ponoszą ją kupcy handlujący na jarmarku.
5.  Wnioskodawca nie jest instytucją kultury, o czym mowa w pkt 1, 2, 3 uzupełnienia, i sam nie świadczy usług kulturalnych lecz zaprasza zespoły, chóry, artystów indywidualnych itp. Odpłatność za działalność kulturalną została szczegółowo opisana w powyższych punktach, a więc nie ma biletów wstępu i innych opłat za wejściówkę, lecz odpłatność jest wkalkulowana w cenę usługi najmu. Usługi kulturalno-artystyczne świadczone przez zespoły, chóry, uczestników pokazów i innych a więc różnych wykonawców mogą być realizowane przez wszystkich chętnych artystów nieodpłatnie lub odpłatnie (opisano to w powyższych punktach).
6.  Wnioskodawca nie grupuje działalności kulturalnej do poszczególnych rodzajów działalności kulturalnej, lecz określa mianem usług artystyczno-kulturalnych. Jako element składowy ceny najmu obowiązującą stawką VAT dla tych usług jest stawka usługi podstawowej to jest usługi najmu i wynosi 23%. Odrębnej odpłatności za usługi kulturalne w formie biletów wstępu Spółka nie przewiduje.
7.  Wnioskodawca nie wykonuje nieodpłatnej działalności, lecz tylko niektóre zespoły artystyczne wykonują tego rodzaju działalność nieodpłatnie bądź odpłatnie. Te wydatki kulturalne, za które należy zapłacić są wliczane do ceny usługi najmu (o czym mowa wyżej).
8.  Spółka jako podmiot gospodarczy może reklamować swoją działalność wręczając drobne upominki (prezenty) z logo Spółki. Wręczanie tych prezentów ma związek z jej podstawową działalnością gospodarczą, tj. organizacją całorocznych targowisk i najmem stanowisk handlowych na tych targowiskach, jak również organizacją sezonowych, krótkoterminowych targowisk (o okresie trwania 2-3 tygodni) zwanych przez Spółkę jarmarkami i najmem stanowisk handlowych na tych jarmarkach. Różnica między stałymi targowiskami a jarmarkami jest taka, że na targowiskach całorocznych nie organizuje się kulturalnych imprez towarzyszących, natomiast dla urozmaicenia i uatrakcyjnienia jarmarków i ściągnięcia jak największej liczby kupców organizowane są kulturalne imprezy towarzyszące tym jarmarkom. Spółka rozpoczyna organizacje jarmarków w opisanym wyżej kształcie w celu wyłącznie zwiększenia lub utrzymania źródła przychodów oraz poprawy wyniku finansowego. Jest to nadrzędny cel Spółki, która poszukuje nowych źródeł przychodów. Temu celowi służy także wręczanie drobnych prezentów. Przy czym występują prezenty o wartości:
    1.  poniżej 10,0 zł np. tzw. smycze z logo Spółki, które kosztują 1,50 zł za sztukę lub inne prezenty o wartości poniżej 10,0 zł; od takich prezentów Spółka odlicza VAT naliczony ale nie nalicza VAT należnego;
    2.  poniżej 100,0 zł (najczęściej w wysokości do 30 zł) z logo Spółki, dla których Spółka nie prowadzi ewidencji z uwagi na dużą liczbę obdarowanych, gdyż koszty ewidencji obdarowanych są niewspółmierne do wartości przekazywanych prezentów; w tej sytuacji Spółka odlicza podatek VAT i jednocześnie sporządza fakturę wewnętrzną celem naliczenia od tych prezentów podatku VAT.
9.  Przekazanie prezentów o małej wartości ma związek z działalnością gospodarczą, gdyż każdy obdarowany może być obecnie lub w przyszłości klientem Spółki, tj. kupcem, który wynajmie stoisko handlowe na targowisku stałym bądź sezonowym.
10.  Spółka nie świadczy usług transportowych i tego rodzaju usługi zakupi u przewoźników tj. najczęściej u przewoźników świadczących usługi transportu autobusowego. Jak to opisano wyżej Spółka poniesie koszty transportu niektórych zespołów artystycznych najczęściej tych, którzy wystąpią nieodpłatnie. Tego rodzaju koszty transportu zostały wkalkulowane w cenę najmu stanowisk handlowych, a najem takich stanowisk to podstawowa działalność Spółki.
11.  Spółka zakupi usługi gastronomiczne od wyspecjalizowanych podmiotów (np. w restauracji, w marketach), to jest od osób trzecich. Usługi gastronomiczne oraz zakup napojów (wody) stanowić będą drobny poczęstunek dla zaproszonych gości oraz uczestników występów artystyczno-kulturalnych. Zakup wymienionych usług gastronomicznych i napojów kwalifikujemy do wydatków reprezentacyjnych, nie odliczamy VAT naliczonego i traktujemy ten wydatek jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

W uzupełnieniu z 11 września 2013 r. wskazano, że:

1.  Zdaniem Spółki w zakresie usług gastronomicznych mieszczą się nie tylko posiłki ale również napoje. Spółka zaznaczyła, iż wymienione usługi gastronomiczne (posiłki, napoje) wydawane były poza Spółką (np. w restauracji). Usługi gastronomiczne oraz napoje świadczone na rzecz zaproszonych gości i niektórych zespołów muzycznych są w ocenie Spółki wydatkami o charakterze reprezentacyjnym i wiążą się z kształtowaniem pozytywnego wizerunku firmy czy podniesienia prestiżu. W ocenie Spółki tego rodzaju wydatki mogą być ponoszone. Jednakże w związku z brzmieniem art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług nie można obniżyć kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w nabywanych przez podatnika usługach gastronomicznych. Nie ma również tytułu do naliczania od tych usług podatku VAT należnego. Spółka stwierdza bowiem, iż usługi gastronomiczne świadczone dla zaproszonych gości były w formie tzw. bufetu szwedzkiego, Spółka nie prowadziła ewidencji przybyłych osób, nie liczyła ich oraz nie jest w stanie określić, kto ile zjadł i wypił. W związku z tym Spółka stoi na stanowisku iż opisane nieodpłatne wydania nie mogą podlegać dodatkowemu obciążeniu podatkiem VAT, np. w oparciu o tzw. fakturę wewnętrzną.
2.  Usługi transportowe kupowane są wyłącznie od zewnętrznych podmiotów świadczących tego typu usługi (Spółka sama nie świadczy tego typu usług) i służą wyłącznie do przewozu niektórych zespołów muzycznych najczęściej występujących nieodpłatnie, ale mogą wystąpić również do transportu artystów występujących odpłatnie. Wymienione usługi występują tylko w tych przypadkach, gdy organizator, tj. Spółka umówi się z konkretnymi artystami, zespołami. Usługi transportowe dotyczą wyłącznie wyżej wymienionych uczestników jarmarku. Natomiast Spółka nie dowoziła i nie zamierza dowozić nikogo innego poza wyżej wymienionymi podmiotami świadczącymi usługi rozrywkowe i docelowo ograniczy się do transportu zespołów. Wymienione wyżej usługi transportowe związane wyłącznie z podmiotami świadczącymi usługi rozrywkowe są w ocenie Spółki związane z jej działalnością, bowiem zostały wkalkulowane w cenę usług najmu stanowisk handlowych, podobnie jak inne składniki i zostały obciążone podatkiem VAT w wysokości 23% tak jak usługa podstawowa, tj. najem, zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zważywszy na powyższe oraz zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług Spółka dokonała obniżenia podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego zawartego w fakturach za usługi transportowe. Spółka nie naliczała od tych usług podatku VAT należnego odrębnie, bowiem usługi te były wkalkulowane w cenę usługi najmu stanowisk handlowych sprzedanych kupcom i objęte podatkiem VAT 23%. Spółka stoi na stanowisku, iż skoro usługami transportowymi zostali obciążeni kupcy, to nie można dodatkowo wystawić faktury wewnętrznej od nieodpłatnie świadczonych usług transportu dla artystów, bowiem Spółka obciążona byłaby tym podatkiem dwukrotnie. Taki obowiązek nie wynika również z przepisów o podatku od towarów i usług.
3.  Odnośnie wydania drobnych prezentów o wartości poniżej 10 zł (np. smycze z logo Spółki między innymi dzieciom) to dotyczyła ona członków zespołów artystycznych, uczestników pokazów itp. występujących na jarmarku. Spółka odliczyła podatek VAT naliczony i nie naliczała podatku VAT należnego bowiem jest to zgodne z brzmieniem art. 7 ust. 4. Przekazanie prezentów nastąpiło w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Spółka wręczając drobne prezenty ma bowiem na uwadze pozyskanie obecnie lub w przyszłości potencjalnych klientów, którzy wynajmą teraz lub w przyszłości stanowiska handlowe na targowiskach Spółki lub będą uczestnikami jarmarków. Co się zaś tyczy prezentów o wartości powyżej 100 zł, to wyjaśniono, iż nie było w Spółce i Spółka nie planuje w przyszłości prezentów o takiej wartości. Ponieważ maksymalna kwota prezentu jaki Spółka planuje wydać jednej osobie podczas jednego jarmarku może wynieść maksimum 30 zł, to przy organizacji trzech jarmarków w ciągu roku nadal nie będzie to kwota przekraczająca 100 zł. Oczywiście wydanie prezentu następować będzie w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą analogicznie jak w przypadku prezentów o wartości poniżej 10 zł. Jednakże zadane pytanie nr 3 we wniosku o interpretację indywidualną nie dotyczyło wyjaśnienia brzmienia aktualnych przepisów dotyczących głównie prezentów poniżej 100 zł o czym pisaliśmy wyżej lecz czy w miejsce odliczania podatku VAT naliczonego od zakupu tych prezentów a następnie przy braku ewidencji obdarowanych naliczenie podatku VAT należnego Spółka może nie odliczać podatku VAT naliczonego od zakupu tych prezentów i przy braku ewidencji nie naliczać już podatku VAT należnego. W efekcie końcowym w kosztach Spółki prezent poniżej 100 zł będzie figurował w kwocie brutto gdyż:
    1.  zgodnie z brzmieniem przepisów Spółka ma w kosztach kwotę netto (bo VAT odliczyliśmy) plus podatek VAT należny, który od prezentów poniżej 100 zł dla obdarowanych nie objętych ewidencją musimy naliczyć natomiast podatek VAT jest per saldo na „zero”, gdyż odliczyliśmy VAT i naliczyliśmy VAT;
    2.  w wersji o interpretację, o którą Spółka wystąpiła jest w efekcie sytuacja identyczna bowiem nieodliczając podatku VAT naliczonego i w związku z tym nie naliczając już podatku VAT należnego nadal mamy w kosztach prezent w kwocie brutto, zaś sytuacja z punktu widzenia podatnika jak i urzędu skarbowego w zakresie podatku VAT jest taka sama jak w pozycji a); zdaniem Spółki jest to również prawidłowy sposób rozliczania prezentów dla którego uzasadnienie określiliśmy we wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od wydatków na działalność kulturalną podczas jarmarków należy odliczyć podatek VAT naliczony a następnie naliczyć podatek VAT należny?

Zdaniem Wnioskodawcy, od wydatków na działalność kulturalną Spółka może odliczyć podatek VAT naliczony, bowiem zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług wydatki te dotyczą wykonywania czynności opodatkowanych z wyjątkiem usług gastronomicznych, dla których zgodnie z art. 88 wymienionej ustawy o VAT nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na działalność kulturalną podczas jarmarków oraz w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów oraz drobnych prezentów, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia w momencie przekazywania, nie przekraczają 10 zł, a także w zakresie opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazywania prezentów, poniżej 100,00 zł (najczęściej w wysokości do 30,00 zł) z logo Spółki, dla których Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób obdarowanych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy wskazano, iż kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy są/będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W art. 88 ust. 1 ustawy wskazano, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

1.  (uchylony);
2.  (uchylony);
3.  (uchylony);
4.  usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
    1.  (uchylona),
    2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;
5.  (uchylony).

Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  (uchylony),
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  (uchylony);
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  (uchylony);
7.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur (art. 88 ust. 3b ustawy).

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa ETS wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. ETS zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów i usług dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT zajmuje się organizacją oraz najmem i dzierżawą stanowisk handlowych na całorocznych targowiskach miejskich. W celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży oraz rozreklamowania swojej działalności Spółka będzie organizowała targowiska sezonowe – jarmarki nawiązujące do najbardziej popularnych świąt czy tradycji regionu wielkopolskiego. Te sezonowe jarmarki będą obejmowały następujące działania wynajem kiosków handlowych i straganów handlowych oraz organizacja imprezy kulturalnej towarzyszącej tej działalności.

Wnioskodawca wskazał, że w związku z wykonywaną działalnością kulturalną nie jest on instytucją kultury i sam nie świadczy usług kulturalnych lecz zaprasza zespoły, chóry, artystów indywidualnych itp. Dzięki atrakcjom artystycznym towarzyszącym jarmarkowi na Stary Rynek przychodzi większa liczba ludności, która zwiększa liczbę kupujących na stanowiskach handlowych. Zwiększa przez to zainteresowanie kupców wynajmem stoisk handlowych obecnie i w przyszłości i w efekcie pozwala Spółce co najmniej zachować a nawet zwiększyć wielkość osiąganych przychodów. Działalność kulturalna (występy artystów) nie są odpłatne dla ludności, a więc nie ma żadnych biletów wstępu. Odpłatność za usługi kulturalne i im towarzyszące (scena, dowóz zespołów artystycznych, nagłośnienie, najem namiotu na garderobę dla artystów, wynagrodzenia artystów, faktury/rachunki za usługi artystyczno-kulturalne itp.) jest wkalkulowana w cenę najmu stanowiska handlowego i ponoszą ją kupcy handlujący na jarmarku.

Spółka nie świadczy usług transportowych i tego rodzaju usługi zakupi u przewoźników, tj. najczęściej u przewoźników świadczących usługi transportu autobusowego. Spółka poniesie koszty transportu niektórych zespołów artystycznych najczęściej tych, którzy wystąpią nieodpłatnie. Tego rodzaju koszty transportu zostały wkalkulowane w cenę najmu stanowisk handlowych, a najem takich stanowisk to podstawowa działalność Spółki.

Ponadto Spółka zakupi usługi gastronomiczne od wyspecjalizowanych podmiotów (np. w restauracji, w marketach), to jest od osób trzecich. Usługi gastronomiczne oraz zakup napojów (wody) stanowić będą drobny poczęstunek dla zaproszonych gości oraz uczestników występów artystyczno-kulturalnych. Zakup wymienionych usług gastronomicznych i napojów Spółka kwalifikuje do wydatków reprezentacyjnych, nie odlicza VAT naliczonego i traktuje ten wydatek jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym Spółka ma wątpliwości czy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na działalność kulturalną podczas jarmarków.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie ww. warunek uprawniający do odliczenia jest spełniony, gdyż nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi dotyczące działalności kulturalnej podczas jarmarków (tj. dowóz zespołów artystycznych, scena, nagłośnienie, najem namiotu na garderobę dla artystów, wynagrodzenia artystów, zakup napojów itp.) mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (najem stanowisk handlowych). Zatem, Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących ww. wydatki, o ile nie zachodzą ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług (co oznacza, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu usług gastronomicznych).

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania nieodpłatnych wydań towarów oraz nieodpłatnych świadczeń tut. Organ wyjaśnia:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści powołanego wcześniej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 7 ust. 2 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Jak wynika z art. 7 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy, czynnościami zrównanymi z odpłatną dostawą towarów jest m.in. przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne darowizny – przy których nabyciu, imporcie lub wytworzeniu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części. Jednocześnie, na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania wymienione w tym przepisie towary, tj. prezenty o małej wartości oraz próbki, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy.

Wskazać należy, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy nie będzie stosowany do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów tylko wykorzystywanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Z opisu sprawy wynika, że Spółka będzie wręczać niektórym uczestnikom jarmarku (głównie dzieciom) drobne upominki (książki, zabawki, piłki, okolicznościowe puchary itp.).

Biorąc pod uwagę powyższą analizę, stwierdzić należy, że przekazywanie przez Spółkę wymienionych we wniosku drobnych upominków, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia, w momencie przekazywania, nie przekraczają 10 zł, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów). Tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do naliczania podatku należnego.

Natomiast nieodpłatne przekazywanie prezentów, poniżej 100,00 zł (najczęściej w wysokości do 30,00 zł) z logo Spółki, dla których Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób obdarowanych, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na mocy art. 7 ust. 2 ustawy.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Aby uznać dane świadczenie za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy. Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka podczas jarmarku będzie organizować drobny poczęstunek (usługi gastronomiczne i napoje) oraz będzie ponosić koszty transportu niektórych zespołów artystycznych. Odpłatność za ww. usługi jest wkalkulowana w cenę najmu stanowiska handlowego i ponoszą ją kupcy handlujący na jarmarku.

Tym samym w przedmiotowej sprawie w stosunku do świadczonych czynności (usług gastronomicznych i transportu) nie dochodzi do nieodpłatnego świadczenia, bowiem koszt ich poniesienia wkalkulowany jest w cenę najmu. Oznacza to, że Spółka od usług drobnego poczęstunku (tj. usług gastronomicznych wraz z napojami) oraz transportu nie będzie zobowiązana do naliczania podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na działalność kulturalną podczas jarmarków. W pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.