Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.869.2020.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-14
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; działki; spadek; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2020 r. (data wpływu 20 października 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości oraz podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 3 lipca 1996 r. prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu Wnioskodawczyni, Wnioskodawczyni wraz ze swoją matką oraz siostrą odziedziczyły gospodarstwo rolne po 1/3 części każda z nich. Z kolei w dniu 8 października 1999 r. prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego o stwierdzeniu nabycia spadku po matce Wnioskodawczyni, Wnioskodawczyni wraz z siostrą odziedziczyły po 1/2 części należącej ówcześnie do matki. Tym samym Wnioskodawczyni wraz z siostrą stały się współwłaścicielkami, po 1/2 części każda z nich, nieruchomości rolnej położonej w …, o powierzchni 3,80 ha, składającej się z działek gruntu nr: A, B i C oraz nieruchomości rolnej położonej w …, o powierzchni 4,86 ha, składającej się z działek gruntu nr: D, E i F. Na gruncie działki nr B znajdują się pozostałości po ponad stuletnim budynku mieszkalnym. Wnioskodawczyni w dniu 17 grudnia 2003 r. mocą aktu notarialnego, nabyła od swojej siostry udział wynoszący 1/2 części powyższych nieruchomości, w związku z czym stała się jedynym właścicielem tych nieruchomości.

Z zaświadczenia wydanego w dniu 8 grudnia 2003 r. przez Urząd Gminy w … wynika, że zgodnie z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego gminy … działki gruntu nr: A, C, D, E i C leżą na terenach przeznaczonych do użytkowania rolniczego, zaś działka gruntu nr B leży na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową o średniej intensywności. Wnioskodawczyni po nabyciu od siostry udziałów w nieruchomościach jedną z działek – o numerze geodezyjnym B, z racji jej ogromnej powierzchni podzieliła na 8 mniejszych działek (działki o numerach: B/1, B/2, B/3, B/4, B/5, B/6, B/7, B/8) celem ich ewentualnej łatwiejszej sprzedaży. Wszystkie ww. działki od momentu otrzymania ich w spadku nie były użytkowane przez Wnioskodawczynię (ani przez Jej siostrę, która do 2003 r. była ich współwłaścicielem). Działki nie były również przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze. Działki nie zostały również przez Wnioskodawczynię zabudowane żadnymi nieruchomościami. Wnioskodawczyni nie wystąpiła również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ani żadnej innej decyzji dla żadnej z ww. działek. Do żadnej z działek nie zostały doprowadzone media, nie zostały doprowadzone do nich żadne przyłącza wodno-kanalizacyjne. Wnioskodawczyni w żaden sposób nie korzystała i nie korzysta z działek. Wnioskodawczyni w przeszłości próbowała sprzedać działki za pośrednictwem biura zajmującego się obrotem nieruchomościami, jednak bez skutku. W związku z tym zrezygnowała z jego usług.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać trzy działki o nr: B/6, B/7 oraz B/8. Nie zamieszczała żadnych ogłoszeń na portalach typu OLX, nie wywieszała również żadnych innych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek oraz w tym czasie nie korzystała z usług biura pośrednictwa nieruchomościami. Do Wnioskodawczyni sama zgłosiła się spółka (dalej również: „przyszły nabywca”) chętna do zakupu działek o nr: B/6, B/7 oraz B/8. Spółka, informacje na temat właściciela (Wnioskodawczyni) działek powzięła od mieszkańców oraz pozyskując informacje w gminie. Wnioskodawczyni, mocą aktu notarialnego, w dniu 25 maja 2020 r. zawarła umowę przedwstępną z przyszłym nabywcą pod warunkiem, że przyszły nabywca (we własnym imieniu) uzyska od gminy pozwolenie dotyczące warunków zabudowy.

Środki finansowe uzyskane z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawczyni zamierza przekazać na zaspokojenie potrzeb swoich oraz swojej rodziny. Wnioskodawczyni nie wyklucza, że sytuacja życiowa może w przyszłości zmusić Ją do sprzedaży pozostałych działek, dlatego też pytania wskazane we wniosku swym zakresem obejmują wszystkie działki, których właścicielem jest Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości rolnych. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie ochrony zdrowia (PKD 86.22.Z) - praktyka lekarska specjalistyczna. Sprzedaż opisanych wyżej działek nie będzie jednak w żaden sposób związana z tą działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż przez Wnioskodawczynię działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku sprzedaży działek?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji opisanej we wniosku, nie będzie Ona zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku sprzedaży wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego działek.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.; zwanej dalej „ustawą o PIT”) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle wyżej cytowanego przepisu, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie nie jest źródłem przychodu, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni odziedziczyła część ułamkową nieruchomości w 1996 r. oraz w 1999 r., a pozostałą część nabyła od siostry w 2003 r. stając się tym samym jedynym właścicielem nieruchomości opisanych w stanie faktycznym. Pomiędzy nabyciem a planowaną sprzedażą działek upłynął okres zdecydowanie dłuższy niż wymagany przez ustawę o PIT.

W interpretacji z dnia 6 września 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odnosząc się do definicji pojęcia „nabycia” stwierdził, że ,,(\`(...)\`) pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości (lub tych praw), bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.” (nr 0115-KDIT2-3.4011.253.2018.1.AWO). W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że na równi z nabyciem w drodze kupna należy uznać również dziedziczenie. Tym samym od momentu odziedziczenia przez Wnioskodawczynię części ułamkowej nieruchomości (1996 r. oraz 1999 r.) oraz od momentu nabycia pozostałej części (2003 r.) minął okres dłuższy niż 5 lat. Za datę rozpoczynającą bieg ww. terminu należy bowiem uznać 1996 r., 1999 r. oraz 2003 r. Bez znaczenia jest do jakiej części odnosił się dany termin - termin 5 letni upłynął mimo to.

Zatem, w chwili obecnej Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży działek, będących przedmiotem wniosku. Prawidłowość twierdzenia Wnioskodawczyni została potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2018 r. wskazał, że „(\`(...)\`) jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu” (nr 0115- KDIT2-3.4011.246.2018.2.AD).

Sprzedaż przedmiotowych działek należy zatem uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nadto środki finansowe uzyskane z tytułu transakcji mają w przyczynić się do zaspokajania potrzeb Wnioskodawczyni oraz Jej rodziny.

Podsumowując stwierdzić należy, że w sprawie objętej wnioskiem Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku sprzedaży działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano w artykule 10 między innymi ustęp 5.

Powyższe przepisy, stosownie do art. 16 ww. ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,

*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.”

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy.

Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla określenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 3 lipca 1996 r. prawomocnym postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu Wnioskodawczyni, Wnioskodawczyni wraz ze swoją matką oraz siostrą odziedziczyły gospodarstwo rolne

po 1/3 części każda z nich. Z kolei w dniu 8 października 1999 r. prawomocnym postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po matce, Wnioskodawczyni wraz z siostrą odziedziczyły po 1/2 części należącej ówcześnie do matki. Tym samym Wnioskodawczyni wraz z siostrą stały się współwłaścicielkami po 1/2 części każda z nich: nieruchomości rolnej, o powierzchni 3,80 ha, składającej się z działek gruntu nr: A, B i C oraz nieruchomości rolnej, o powierzchni 4,86 ha, składającej się z działek gruntu nr D, E i F. Na gruncie działki nr B znajdują się pozostałości po ponad stuletnim budynku mieszkalnym. Wnioskodawczyni w dniu 17 grudnia 2003 r. mocą aktu notarialnego, nabyła od swojej siostry udział wynoszący 1/2 części powyższych nieruchomości, w związku z czym stała się jedynym właścicielem tych nieruchomości. Z zaświadczenia wydanego w dniu 8 grudnia 2003 r. przez Urząd Gminy wynika, że zgodnie z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego działki gruntu nr: A, C, D, E i C leżą na terenach przeznaczonych do użytkowania rolniczego, zaś działka gruntu nr B leży na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową o średniej intensywności. Wnioskodawczyni po nabyciu od siostry udziałów w nieruchomościach jedną z działek – o numerze geodezyjnym B, z racji jej ogromnej powierzchni podzieliła na 8 mniejszych działek (działki o numerach: B/1, B/2, B/3, B/4, B/5, B/6, B/7, B/8) celem ich ewentualnej łatwiejszej sprzedaży. Wszystkie ww. działki od momentu otrzymania ich w spadku nie były użytkowane przez Wnioskodawczynię (ani przez Jej siostrę będącą do 2003 r. ich współwłaścicielem). Działki nie były również przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze. Działki nie zostały również przez Wnioskodawczynię zabudowane żadnymi nieruchomościami. Wnioskodawczyni nie wystąpiła również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ani żadnej innej decyzji dla żadnej z ww. działek. Do żadnej z działek nie zostały doprowadzone media, nie zostały doprowadzone do nich żadne przyłącza wodno-kanalizacyjne. Wnioskodawczyni w żaden sposób nie korzystała i nie korzysta z działek. Wnioskodawczyni w przeszłości próbowała sprzedać działki za pośrednictwem biura zajmującego się obrotem nieruchomościami, jednak bez skutku. W związku z tym zrezygnowała z jego usług. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać trzy działki o nr: B/6, B/7 oraz B/8. Nie zamieszczała żadnych ogłoszeń na portalach typu OLX, nie wywieszała również żadnych innych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek oraz w tym czasie nie korzystała z usług biura pośrednictwa nieruchomościami. Do Wnioskodawczyni sama zgłosiła się spółka chętna do zakupu działek o nr: B/6, B/7 oraz B/8. Spółka, informacje na temat właściciela (Wnioskodawczyni) działek powzięła od mieszkańców oraz pozyskując informacje w gminie. Wnioskodawczyni, mocą aktu notarialnego, w dniu 25 maja 2020 r. zawarła umowę przedwstępną z przyszłym nabywcą pod warunkiem, że przyszły nabywca (we własnym imieniu) uzyska od gminy pozwolenie dotyczące warunków zabudowy. Środki finansowe uzyskane z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawczyni zamierza przekazać na zaspokojenie potrzeb swoich oraz swojej rodziny. Wnioskodawczyni nie wyklucza, że sytuacja życiowa może w przyszłości zmusić Ją do sprzedaży pozostałych działek. Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości rolnych. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie ochrony zdrowia (praktyka lekarska specjalistyczna). Sprzedaż opisanych wyżej działek nie będzie jednak w żaden sposób związana z tą działalnością gospodarczą.

W celu zakwalifikowania działań podjętych przez Wnioskodawczynię do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia czy planowana sprzedaż działek będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z nabyciem oraz z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Zatem, skoro – jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego – działki:

*   nabyte zostały do majątku prywatnego Wnioskodawczyni,

*   od momentu otrzymania ich w spadku nie były użytkowane przez Wnioskodawczynię (Wnioskodawczyni w żaden sposób nie korzystała i nie korzysta z nich),

*   nie były również przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze,

*   nie zostały przez Wnioskodawczynię zabudowane żadnymi nieruchomościami,

*   nie były przedmiotem wystąpienia Wnioskodawczyni o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ani żadnej innej decyzji,

*   nie mają doprowadzonych mediów (nie zostały doprowadzone do nich żadne przyłącza wodno-kanalizacyjne),

to należy uznać, że odpłatne zbycie tych działek nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Powyższe potwierdza również to, że w związku z zamiarem sprzedaży trzech działek o nr: B/6, B/7 oraz B/8 Wnioskodawczyni nie zamieszczała żadnych ogłoszeń na portalach typu OLX, nie wywieszała również żadnych innych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek oraz w tym czasie nie korzystała z usług biura pośrednictwa nieruchomościami. Ponadto Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości rolnych. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą lecz w zakresie ochrony zdrowia (praktyka lekarska specjalistyczna) i sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie w żaden sposób związana z tą działalnością gospodarczą.

Zachowanie Wnioskodawczyni w odniesieniu do ww. działek wskazuje na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Tym samym, w wyniku sprzedaży ww. działek po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W odniesieniu do kwestii opodatkowania przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wskazać należy, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

We wniosku wskazano, że będące przedmiotem przyszłej sprzedaży działki zostały nabyte przez Wnioskodawczynię odpowiednio w drodze dziedziczenia (w dniu 3 lipca 1996 r. prawomocnym postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu Wnioskodawczyni oraz w dniu 8 października 1999 r. prawomocnym postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po matce Wnioskodawczyni) oraz mocą aktu notarialnego w 2003 r. od siostry Wnioskodawczyni. Tym samym sprzedaż przez Wnioskodawczynię opisanych we wniosku działek nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do ich nabycia.

W konsekwencji nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej przyszła sprzedaż przez Wnioskodawczynię ww. działek nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, uzyskana z ww. sprzedaży kwota nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.