Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.221.2025.2.MKW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży udziału w
zabudowanej działce.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
pełnomocnik
umowa-umowa dzierżawy
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 marca 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w
    zabudowanej działce nr 1.
    Uzupełniła go Pani pismami, które wpłynęły 22 kwietnia 2025 r. oraz 24 kwietnia 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    W stosunku do nieruchomości znajdujących się na działce będącej przedmiotem wniosku
    w ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków
    na ulepszenie budynków, które by stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej
    każdego budynku odrębnie.
    Prace rozbiórkowe budynków niemieszkalnych rozpoczną się po zawarciu umowy
    sprzedaży. Rozbiórki dokona Spółka.
    Na dzień transakcji działka nr 1 będzie zabudowana.
    Wnioskodawczyni posiada udział 4/9 w nieruchomości zabudowanej działki gruntu o
    numerze 1 o powierzchni 1,40 ha, o sposobie korzystania określonym jako grunty rolne
    zabudowane (oznaczone jako Br-PsIV, Br-RIVb), pastwiska trwałe (PsIV, PsV) oraz grunty
    orne (RIVb, RV), położonej w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), w
    miejscowości (...), dla której to między innymi działki gruntu Sąd Rejonowy w (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    Prawo współwłasności Wnioskodawczyni nabyła na podstawie okazanej przy niniejszym
    akcie w wypisie Umowy sprzedaży, zawartej 7 lipca 1992 r., przed notariuszem w (...), za
    numerem (...). Nieruchomość nie została nabyta od Skarbu Państwa ani gminy.
    Nieruchomość przedmiotowa posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana:
        budynkiem niemieszkalnym, jednokondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy 31,00
        2m, Id budynku: (...);

        budynkiem niemieszkalnym, jednokondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy 9,00
        2m, Id budynku: (...);
        budynkiem niemieszkalnym, jednokondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy 78,00
        2m, Id budynku: (...).
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1, znajduje się na terenie dla
    którego plan miejscowy utracił moc prawną z 1 stycznia 2004 r. Ponadto stanowi teren
    rolny bez przeznaczenia, w okresie od 1 stycznia 2003 r. do chwili obecnej nie była
    wydawana decyzja o warunkach zabudowy. Zgodnie z zaświadczeniem wydanym 28
    lutego 2025 r. z upoważnienia Wójta Gminy (...) przez Sekretarza Gminy, znak pisma: (...),
    Wnioskodawczyni nie prowadzi aktualnie i nie prowadziła w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości, a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Działka nie jest położona na obszarze
    zdegradowanym, nie jest objęta planem rewitalizacji, specjalną strefą rewitalizacji oraz nie
    jest położona w specjalnej strefie ekonomicznej i nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu oraz nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z
    dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielami zamierza sprzedać Spółce prawo
    współwłasności do zabudowanej działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni
    1,40 ha. Co ważne Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielami oddała w dzierżawę
    działkę gruntu nr 1, o powierzchni 1,40 ha (Umowa dzierżawy (...) z 14 marca 2025 r.
    zawarta na czas nieoznaczony) Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wnioskodawczyni określony
    umową czynsz dzierżawny niedokumentowany fakturami. Ponadto Kupująca Spółka
    podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie opisane poniżej.
    Kupująca Spółka planuje na ww. nieruchomości wybudować obiekt handlowy o
                      2powierzchni zabudowy min. (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...)
    miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z 14 marca 2025 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                              2usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m
      2 wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                    2handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych;
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także
      uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości;

    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmujących zgodę na dokonanie przez
      kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    8. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego;
    9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    10. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości;
    11. Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać Spółce prawo współwłasności w udziale 4/9
    części działki gruntu nr 1 o powierzchni 1,40 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w internecie, prasie,
      radiu;
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy;
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest zabudowana;
    5. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę nr 1, o powierzchni 1,40 ha Spółce, która
      planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń;
    6. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT;
    7. Nabycie nastąpiło ponad 2 lata temu;
    8. Nabycie nie było udokumentowane fakturą;
    9. Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej;
    10. Nieruchomość była wykorzystywana do celów prywatnych;
    11. Nieruchomość była wykorzystywana do działalności rolniczej;
    12. Nieruchomość nie była modernizowana;
    13. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT;
    14. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym;
    15. Dzierżawa nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT i nie wystawiono
      faktury.

    Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielami oświadcza, iż udziela Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawczyni oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawczyni.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 682 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępni Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem
    niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Nadto Wnioskodawczyni
    oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
    staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w
    przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym
    kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia. Wszystkie te koszty
    ponosić będzie strona kupująca.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współwłaścicieli zostanie złożony w tym samym dniu co
    przedmiotowy wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek o interpretacje podatkową
    dla tej działki.

## Pytanie

Czy sprzedaż prawa współwłasności w udziale 4/9 części działki gruntu nr 1, o powierzchni
    1,40 ha opisanej w stanie faktycznym, jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków lub ich części z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2
        lata.

    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów
    remontowych ani nie przeprowadzała zmian w celu podniesienia jej standardów
    budowlanych do zasiedlenia. W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr 1
    doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży minął już okres co najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja
    pierwszego zasiedlenia.
    Ponadto w odniesieniu do przedmiotowego budynku nie były przeprowadzane prace,
    które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynku, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawczyni dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym
    działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy. Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust.
    10 ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w
    tym przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków trwale z gruntem
    związanych, albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawczynię dotycząca gruntu, na
    którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła korzystać ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    Podsumowując zdaniem Wnioskodawczyni w tym przypadku może ona korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT przy sprzedaży działki nr 1.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaży udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    nieopodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT. W tym miejscu jednak
    należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał
    skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę na podstawie art. 106b
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny.
    Obejmuje pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną
    działalność i występują w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalnością
    gospodarczą jest wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych, które
    powtarza się lub trwa przez długi okres. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z grona podatników należy wykluczyć osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów ustawy, lecz wynika z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę - podatnika podatku od wartości dodanej - części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika między innymi, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego. Nie może to stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę
    łączną – nie jest decydujący. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww.
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (to jest jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” musi wskazywać ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży udziału w zabudowanej działce nr 1 istotne jest
    zatem, czy podjęła lub podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Pani prawo współwłasności w wysokości 4/9 w
    zabudowanej działce nr 1 położonej w miejscowości (...).
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w
    tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do
    czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej nie ma znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z
    jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w Pani
    sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Pani podjęła w odniesieniu do
    sprzedaży udziału w prawie własności nieruchomości.
    W tym miejscu, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez

      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielonego przez Panią pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu i na
    Pani rzecz.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba

    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać przysługujący Pani udział w prawie
    własności w zabudowanej działce nr 1.
    Kupująca Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązuje się m.in. do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości;
    3. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego;
    4. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości.
    Wskazała Pani, że udzieliła Pani kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
    oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
    związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej, sieci
    kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Powyższe wskazuje, że celem podpisania przedwstępnej umowy, udzielenia
    pełnomocnictwa i zgody jest takie przekształcenie działki, które pozwoli na szybkie zbycie
    tej nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej. W momencie sprzedaży działki ma być ona
    dostosowana do koncepcji Spółki oraz jej planów inwestycyjnych.
    Nie ulega więc wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości
    (działki nr 1) do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym. Pełnomocnik
    dokonując wskazanych we wniosku działań, dokona przygotowania działki do przyszłej
    inwestycji, jednak działka do dnia sprzedaży nadal pozostanie Pani własnością.
    Brak bezpośredniego wykonywania opisanych powyżej działań w odniesieniu do działki nr
    1 przez Panią - działania te podejmowane są i będą przez Kupującego - nie oznacza, że
    podjęte czynności pozostają bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w
    Pani sferze prawnej, jako mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjni
    należącą do Pani nieruchomość. To Pani jest i będzie stroną podejmowanych czynności, a
    nie spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
    W konsekwencji, mimo że w analizowanej sprawie działania dotyczące sprzedaży
    nieruchomości podejmuje pełnomocnik, to jednak efekty tych działań wywierają

    bezpośredni skutek dla Pani, tj. zmierzają do sprzedaży nieruchomości i osiągnięcia
    pożytku z tego tytułu. Fakt, że pełnomocnik, działając na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa jest upoważniony w Pani imieniu do wszelkich czynności, które okazałyby
    się niezbędne do przygotowania przedmiotowego gruntu pod sprzedaż – świadczy o
    przygotowaniu nieruchomości do inwestycji, czyli o wykorzystaniu nieruchomości do
    celów zarobkowych.
    Ponadto, na mocy umowy dzierżawy nr (...) z 14 marca 2025 r. zawartej na czas
    nieoznaczony dzierżawi Pani działkę Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą.
    Jak stanowi art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za
    używanie rzeczy przez jego dzierżawcę. Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje
    umowa dzierżawy wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z
    tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem dzierżawa działki będącej przedmiotem sprzedaży stanowi odpłatne świadczenie
    usług, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku
    osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Panią przedmiotowej działki sprawił, że jest
    ona wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie
    wyłącznie w ramach majątku osobistego. Planując dostawę nieruchomości, nie dokona
    Pani zbycia majątku osobistego, ale majątku wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej.
    Tym samym Pani aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do sprzedaży przysługującego Pani udziału
    w zabudowanej działce nr 1. Zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, będzie Pani działać jak podatnik podatku VAT.
    Sprzedając udział w ww. zabudowanej działce nr 1 nie będzie Pani korzystać z prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem prywatnym. Podejmowane przez Panią działania
    wykluczają sprzedaż tej nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż udziału w działce nr 1 będzie:
    1. zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
    2. podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

      2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek
    do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków
    – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub
    ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie
    na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku kluczowym jest ustalenie,
    kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że weszła Pani w posiadanie ww.
    nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży zawartej 7 lipca 1992 r., zatem już
    doszło do pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą ww.
    nieruchomości upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto wskazała Pani, że w
    stosunku do nieruchomości znajdujących się na działce będącej nr 1 w ostatnich 2
    latach przed planowaną sprzedażą nie ponosiła Pani wydatków na ulepszenie
    budynków, które by stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej każdego budynku
    odrębnie.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    odniesieniu do budynków znajdujących się na ww. działce zostaną spełnione przesłanki
    do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Należy zauważyć, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione
    zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W związku z powyższym sprzedaż gruntu, z którym związane są ww. budynki, będzie
    zwolniona od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a
    ust. 8 ustawy.
    Zatem, transakcja sprzedaży przez Panią, jako podatnika podatku VAT, udziału w
    zabudowanej działce nr 1, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

    Jednocześnie wskazać należy, że strony transakcji mogą skorzystać z opcji
    opodatkowania dostawy przedmiotowej działki, przy zachowaniu warunków
    określonych w przywołanych wyżej przepisach art. 43 ust. 10 oraz art. 43 ust. 11
    ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pani, nie ma natomiast
    zastosowania do pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
    Zaznaczam również, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza przedstawione przez
    Panią pytanie. Tym samym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem tj. kwestia obowiązku udokumentowania
    sprzedaży udziału w nieruchomości fakturą, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.