Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.558.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem.
Słowa kluczowe: małżonek
wspólność-wspólność majątkowa
wspólność-wspólność ustawowa
zeznania-zeznania podatkowe
zeznania-zeznania roczne
zeznania-zeznania wspólne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 3a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami z 10 lipca 2025 r. (w odpowiedzi na wezwanie) oraz 1 i 4 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Mieszkają Państwo (Pani i mąż) w Polsce od 15 maja 2023 r. Złożyła Pani podatek
    indywidualnie za lata 2023 i 2024. Ostatnio dowiedziała się Pani, że najlepiej powinna Pani
    złożyć podatek razem z mężem. Dlatego złożyła Pani korektę PIT za lata 2023 i 2024.
    Zawarli Państwo związek małżeński 29 stycznia 2017 r. W trakcie ceremonii został
    podpisany akt małżeństwa. Zgodnie z przepisami ustawy o małżeństwach (...), majątek
    nabyty w trakcie trwania małżeństwa uznawany jest za wspólny, a oboje małżonkowie
    mają do niego równe prawa. Po przeprowadzce do Polski zamieszkują Państwo razem i
    prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe. Pani mąż od momentu
    przeprowadzki do Polski nie podejmował żadnego zatrudnienia, pracowała tylko Pani. We
    wrześniu urodziło się u Państwa dwoje dzieci i od tego czasu Pani mąż się nimi opiekuje.
    W związku z powyższym uznają Państwo, że pozostają Państwo we wspólności majątkowej.
    W związku z powyższym, wnosi Pani o uwzględnienie Państwa sytuacji i interpretację na
    korzyść wnioskodawcy, z uwagi na:
    - trwające małżeństwo potwierdzone aktem i uznanie (...) prawa, że wspólność
      majątkowa została ustalona automatycznie,
    - faktyczne współgospodarowanie majątkiem (umowy najmu),
    - brak rozdzielności majątkowej.
    Ponadto uzupełniła Pani wniosek o następujące informacje:
    Posiada Pani obywatelstwo (...). Pani mąż również posiada obywatelstwo (...).
    Zawarli Państwo związek małżeński 29 stycznia 2017 r. W trakcie ceremonii został
    podpisany akt małżeństwa. Zgodnie z przepisami ustawy o małżeństwach (...), majątek
    nabyty w trakcie trwania małżeństwa uznawany jest za wspólny, a oboje małżonkowie
    mają do niego równe prawa. W związku z powyższym uznają Państwo, że pozostają
    Państwo we wspólności majątkowej.
    Nie zawarli Państwo żadnej umowy majątkowej małżeńskiej (intercyzy). W całym okresie
    2023 i 2024 r. istniała między Państwem wspólność majątkowa.
    W latach 2023 i 2024 posiadała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W
    latach 2023 i 2024 osiągnęła Pani dochody podlegające obowiązkowi opodatkowania
    według skali podatkowej.
    Pani mąż w latach 2023-2024 posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. W
    latach 2023 i 2024 Pani mąż nie osiągał dochodów podlegających obowiązkowi
    opodatkowania według skali podatkowej.
    W latach 2023 i 2024 ani wobec Pani, ani wobec męża nie miały zastosowania przepisy:
    a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dotyczący podatku
      liniowego od dochodów z działalności gospodarczej oraz działów specjalnych
      produkcji rolnej),

    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy –
      w zakresie przychodów, kosztów ich uzyskania, zobowiązań lub uprawnień do
      zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, jak
      również zobowiązań lub uprawnień do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

## Pytanie

Zwraca się z Pani z uprzejmą prośbą o interpretację indywidualną możliwości wspólnego
    rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2023 i 2024 z małżonkiem.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zgodnie z (...) prawem małżeńskim i stanem faktycznym posiada Pani
    razem z mężem wspólność majątkową. Pani zdaniem przysługuje Pani wspólne
    opodatkowanie z małżonkiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2a powołanej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przesłanki uznania danej osoby fizycznej za mającą miejsce zamieszkania w Polsce zostały
    określone jako tzw. alternatywa łączna (w postaci spójnika „lub”). Zatem, spełnienie
    choćby jednego z ww. warunków jest wystarczające dla uznania, że podatnik ma miejsce
    zamieszkania w Polsce w rozumieniu omawianego przepisu, a więc podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako warunek pozwalający na uznanie danej osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Ponadto, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
        podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
        zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
        małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się
        na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy łącznych dochodów małżonków.
    Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków.
      Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem
      przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia
      wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod
      rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
    Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w
      roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest
      opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej
      obowiązku uiszczenia podatku.
    Jak wynika z art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:
      Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie
      również do:
      1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż
        Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
        państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
        Konfederacji Szwajcarskiej,
      2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla
        celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim
        Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
      - jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego
        przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i

        udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.
    Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą
    wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej
    ustawy, następujące warunki:
    1) są polskimi rezydentami podatkowymi,
    2) pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
        a) przez cały rok podatkowy albo
        b) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku
          podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie
          roku podatkowego,
    3) nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z
        wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku
        podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
        opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania
        innych doliczeń lub odliczeń,
    4) nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
        tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia
    się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego
    skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa
    do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.
    Z wniosku wynika, że zawarła Pani związek małżeński 29 stycznia 2017 r. W trakcie
    ceremonii został podpisany akt małżeństwa. Zgodnie z przepisami ustawy o małżeństwach
    (...), majątek nabyty w trakcie trwania małżeństwa uznawany jest za wspólny, a oboje
    małżonkowie mają do niego równe prawa. W związku z powyższym uznają Państwo, że
    pozostają Państwo we wspólności majątkowej. Nie zawarli Państwo żadnej umowy
    majątkowej małżeńskiej (intercyzy). W całym okresie 2023 i 2024 r. istniała między
    Państwem wspólność majątkowa. W latach 2023 i 2024 posiadali Państwo nieograniczony

    obowiązek podatkowy w Polsce. W okresie tym nie miały do Państwa zastosowania
    przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zatem, przyjmując za Panią, że w 2023 i 2024 r. byli Państwo polskimi rezydentami
    podatkowymi, pozostającymi we wspólności majątkowej oraz nie miały do Państwa
    zastosowania przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazuję, że przysługiwało Pani jako małżonce prawo do złożenia zgodnie
    z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wspólnego rozliczenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych za lata 2023 i 2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto informuję, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany,
    ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jestem związany
    wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Panią i Pani stanowiskiem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.