Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-178/15-2/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-17
Teza: Czy sprzedaż Instrumentów Finansowych na rzecz Wnioskodawcy za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania PCC na podstawie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC?
Słowa kluczowe: firma; instrumenty-instrumenty finansowe; pośrednictwo; transakcja; zwolnienie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2015 r. (data wpływu 14 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia Instrumentów Finansowych za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia Instrumentów Finansowych za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje nabyć instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 94 ze zm., dalej: „ustawa o oif”) (np. akcje spółek kapitałowych, obligacje, certyfikaty inwestycyjne; dalej: „Instrumenty Finansowe”) od innych podmiotów (dalej: „Podmioty Zbywające”). Wnioskodawca oraz Podmioty Zbywające mogą być podmiotami powiązanymi.

Wnioskodawca zamierza nabyć Instrumenty Finansowe za pośrednictwem firmy inwestycyjnej w rozumieniu przepisów ustawy o oif (np. za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską, dalej: „Firma Inwestycyjna”).

W celu przeprowadzenia transakcji sprzedaży, Wnioskodawca (i/lub Podmioty Zbywające) zawrze z Firmą Inwestycyjną umowy, w których Firma Inwestycyjna zobowiąże się wobec Wnioskodawcy do pośrednictwa w transakcji sprzedaży Instrumentów Finansowych przez Podmioty Zbywające.

Na podstawie tych umów, zakres obowiązków Firmy Inwestycyjnej pośredniczącej w transakcji sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy Instrumentów Finansowych przez Podmioty Zbywające będzie uwzględniał uczestnictwo Firmy Inwestycyjnej przy dokonywaniu umowy i będzie obejmować w szczególności:

*   zawarcie umowy sprzedaży Instrumentów Finansowych w imieniu jednej ze stron transakcji;
*   przeniesienie praw własności Instrumentów Finansowych w ramach obsługi uwzględniające rozliczenie przez Firmę Inwestycyjną sprzedaży Instrumentów Finansowych poprzez podjęcie czynności mających na celu przeniesienie aktywów i ujęcie Instrumentów Finansowych na rachunku w ewidencji lub w depozycie;
*   pośrednictwo Firmy Inwestycyjnej w zapłacie ceny sprzedaży (jeżeli uregulowanie ceny nastąpi w formie pieniężnej);
*   merytoryczne przygotowanie transakcji oraz opracowanie dokumentacji i umów dotyczących sprzedaży Instrumentów Finansowych;
*   inne czynności pomocnicze związane z transakcją.

Firma Inwestycyjna może nie być zaangażowana w negocjacje pomiędzy Podmiotami Zbywającymi i Wnioskodawcą dotyczące części lub całości warunków transakcji sprzedaży Instrumentów Finansowych, w szczególności w ustalenie ceny sprzedaży i w zawieranie jakichkolwiek dodatkowych porozumień. Należy jednak zaznaczyć, że żadna z czynności dokonywanych samodzielnie (tj. bez pośrednictwa Firmy Inwestycyjnej) przez Podmioty Zbywające i Wnioskodawcę, nie będzie skutkowała sprzedażą Instrumentów Finansowych. Przeniesienie własności Instrumentów Finansowych zostanie bowiem dokonane przy udziale Firmy Inwestycyjnej zawierającej umowę sprzedaży Instrumentów Finansowych w imieniu jednej ze stron transakcji i wykonującej zlecenie sprzedaży Instrumentów Finansowych na rachunek strony transakcji dającej zlecenie. W każdym przypadku czynność prawna, w wyniku której dojdzie do przeniesienia własności Instrumentów Finansowych na Wnioskodawcę, zostanie dokonana za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż Instrumentów Finansowych na rzecz Wnioskodawcy za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania PCC na podstawie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Instrumentów Finansowych na rzecz Wnioskodawcy za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania PCC na podstawie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o PCC, podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. PCC podlegają także – na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o PCC - zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

Jednakże, w myśl art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC, zwalnia się od podatku sprzedaż praw majątkowych, będących instrumentami finansowymi dokonywaną za pośrednictwem firm inwestycyjnych lub zagranicznych firm inwestycyjnych w rozumieniu przepisów ustawy o oif.

Z treści przywołanych przepisów ustawy o PCC wynikają zatem następujące warunki, przy spełnieniu których transakcja sprzedaży praw majątkowych będzie zwolniona z PCC:

1.  Prawa majątkowe będące instrumentami finansowymi w rozumieniu przepisów ustawy o oif są przedmiotem transakcji sprzedaży;
2.  Sprzedaż jest realizowana za pośrednictwem firmy inwestycyjnej w rozumieniu przepisów ustawy o oif.

Ad. 1. Transakcja sprzedaży praw majątkowych

Pośrednictwo Firmy Inwestycyjnej dotyczyć musi sprzedaży, a nie innej czynności dokonywanej w związku ze sprzedażą, np. podjętej w celu jej wykonania. W związku z tym niezbędne jest określenie czym jest sprzedaż, o której mowa w art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC.

Ustawa o PCC nie zawiera definicji sprzedaży. Mając powyższe na względzie dla celów wykładni tego pojęcia można pomocniczo posłużyć się analizą przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm., dalej: „kc”). Co prawda przenoszenie wprost wniosków wywiedzionych w związku z analizą przepisów prawa cywilnego na grunt prawa podatkowego może stanowić naruszenie autonomii prawa podatkowego, ale zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2007 r., sygn. akt II FSK 126/06). W konsekwencji, jeśli dana kwestia jest regulowana przez przepisy prawa podatkowego, nie ma ani potrzeby, ani podstaw do sięgania do regulacji prawa cywilnego czy gospodarczego. Ponieważ jednak prawo podatkowe nie zawiera definicji sprzedaży, to należy w ramach wykładni systemowej posiłkować się przepisami kc.

Na podstawie art. 535 kc, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Zgodnie z art. 555 kc przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio m.in. do sprzedaży praw. Kc nie zawiera w tym przedmiocie wyłączeń w odniesieniu do sprzedaży praw wynikających z instrumentów finansowych. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o oif, instrumentami finansowymi są papiery wartościowe. Natomiast art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o oif stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych – rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ksh, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

W związku z powyższym za sprzedaż praw majątkowych będących instrumentami finansowymi także w rozumieniu art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC należy uznać umowę zobowiązującą jedną stronę czynności do przeniesienia praw wynikających z instrumentów finansowych (ewentualnie także innych czynności - np. wydania instrumentów finansowych istniejących w formie dokumentów), a drugą stroną do zapłaty ceny (ewentualnie także innych czynności - np. odbioru instrumentów finansowych istniejących w formie dokumentów).

Nie ulega zatem wątpliwości, że sprzedaż Instrumentów Finansowych zrealizowana w sposób przedstawiony w zaprezentowanym stanie faktycznym będzie stanowić sprzedaż podlegającą przepisom ustawy o PCC. Przede wszystkim umowa pośrednictwa w sprzedaży Instrumentów Finansowych, która zostanie zawarta z Instytucją Finansową, będzie przewidywać zobowiązanie do przeniesienia praw własności Instrumentów Finansowych oraz zapłatę ustalonej ceny sprzedaży (za pośrednictwem Instytucji Finansowej).

Przedmiotowe stanowisko zostało potwierdzone w praktyce organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. IPPB2/436-700/13 -2/MZ Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „(\`(...)\`) za sprzedaż papierów wartościowych, także w rozumieniu art. 9 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy uznać umowę zobowiązującą jedną stronę czynności do przeniesienia praw wynikających z papierów wartościowych (ewentualnie także innych czynności – np. wydania papierów wartościowych istniejących w formie dokumentów), a drugą stronę do zapłaty ceny (ewentualnie także innych czynności – np. odbioru papierów wartościowych istniejących w formie dokumentów). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sprzedaż papierów wartościowych to szczególny typ umowy sprzedaży praw majątkowych i wobec tego podlega regulacjom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.” Analogiczne stanowisko wyrażone zostało również w interpretacji indywidualnej Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r., znak IPPB2/436 -320/14-5/AF.

Ad.2. Sprzedaż za pośrednictwem firmy inwestycyjnej

Zgodnie z art. 3 pkt 33 ustawy o oif, ilekroć w ustawie jest mowa o firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską, zagraniczną firmę inwestycyjną prowadzącą działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagraniczną osobę prawną z siedzibą na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO, prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską. Stosownie do art. 3 pkt 32 ustawy o oif, ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznej firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą na terytorium innego państwa członkowskiego, a w przypadku gdy przepisy danego państwa nie wymagają ustanowienia siedziby – z centralą na terytorium innego państwa członkowskiego, albo osobę fizyczną z miejscem zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, prowadząca na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru działalność maklerską na terytorium innego państwa członkowskiego, jak również zagraniczną instytucję kredytową.

Z kolei pośrednictwo przy zawieraniu umowy sprzedaży praw majątkowych będących instrumentami finansowymi ma miejsce w sytuacji, gdy firma inwestycyjna w rozumieniu przepisów ustawy o oif uczestniczy przy dokonywaniu tejże transakcji. Pojęcie pośrednictwa obejmuje zatem przykładowo zawarcie umowy sprzedaży instrumentów finansowych przez firmę inwestycyjną w imieniu jednej ze stron transakcji, a także czynności maklerskie, o których mowa w ustawie o oif, tj. m.in.:

*   wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych, na rachunek dającego zlecenie ( art. 69 ust. 2 pkt 2 w wz. z pkt 1 ustawy o oif);
*   doradztwo inwestycyjne (art. 69 ust. 2 pkt 5 ustawy o oif);
*   przechowywanie lub rejestrowanie instrumentów finansowych, w tym prowadzenie rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych, oraz prowadzenie rachunków pieniężnych (art. 69 ust. 4 pkt 1 ustawy o oif);
*   doradztwo i inne usługi w zakresie łączenia, podziału oraz przejmowania przedsiębiorstw ( art. 69 ust. 4 pkt 4 ustawy o oif);
*   sporządzanie analiz inwestycyjnych, analiz finansowych oraz innych rekomendacji o charakterze ogólnym dotyczących transakcji w zakresie instrumentów finansowych (art. 69 ust. 4 pkt 6 ustawy o oif).

W konsekwencji dla uznania czynności realizowanych przez instytucję finansową za pośrednictwo w sprzedaży instrumentów finansowych w rozumieniu art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC bez znaczenia pozostaje fakt możliwego braku działań instytucji finansowej zmierzających do znalezienia podmiotu zainteresowanego sprzedażą lub nabyciem tych instrumentów na rzecz jednej ze stron transakcji. Pośrednictwa w sprzedaży nie należy bowiem w żadnym wypadku utożsamiać z poszukiwaniem nabywcy, czy też sprzedawcy instrumentów finansowych. Ponadto ze zwolnienia, o którym mowa w w/w przepisie korzystają również transakcje sprzedaży instrumentów finansowych w ramach grupy bez względu na występowanie powiązań pomiędzy stronami transakcji sprzedaży. Istotne jest bowiem wyłącznie to, iż umowa zawierana za pośrednictwem firmy inwestycyjnej, a nie kwestia ewentualnej realizacji transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi. Podkreślenia wymaga jednak, że pojęcie „sprzedaż za pośrednictwem” nie może obejmować czynności niezwiązanych z czynnością prawną (zawieraniem transakcji sprzedaży), w szczególności czynności faktycznych, dotyczących przedmiotu transakcji sprzedaży.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że Wnioskodawca zamierza nabyć Instrumenty Finansowe od Podmiotów Zbywających za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej. Jak zostało wykazane w przedstawionym stanie faktycznym umowa pośrednictwa zawarta z Firmą Inwestycyjną przewidywać będzie zobowiązanie Firmy Inwestycyjnej m.in. do:

*   zawarcie umowy sprzedaży Instrumentów Finansowych w imieniu jednej ze stron transakcji;
*   przeniesienie praw własności Instrumentów Finansowych w ramach obsługi uwzględniające rozliczenie przez Firmę Inwestycyjną sprzedaży Instrumentów Finansowych poprzez podjęcie czynności mających na celu przeniesienie aktywów i ujęcie Instrumentów Finansowych na rachunku w ewidencji lub w depozycie;
*   pośrednictwo Firmy Inwestycyjnej w zapłacie ceny sprzedaży (jeżeli uregulowanie ceny nastąpi w formie pieniężnej);
*   merytoryczne przygotowanie transakcji oraz opracowanie dokumentacji i umów dotyczących sprzedaży Instrumentów Finansowych;
*   inne czynności pomocnicze związane z transakcją.

Jednocześnie, żadna z czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę oraz Podmioty Zbywające samodzielnie (tj. bez pośrednictwa Firmy Inwestycyjnej), nie będzie skutkowała sprzedażą Instrumentów Finansowych. Za usługi w ramach pośredniczenia w transakcji Firma Inwestycyjna otrzyma wynagrodzenie.

W konsekwencji, czynności Firmy Inwestycyjnej w zaprezentowanym stanie faktycznym będą stanowiły pośrednictwo w zawarciu umowy sprzedaży Instrumentów Finansowych. Znajdzie zatem zastosowanie przepis art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC. Tym samym, na podstawie tegoż uregulowania przedmiotowa sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy Instrumentów Finansowych będzie zwolniona z opodatkowania PCC.

Przedmiotowe stanowisko zostało potwierdzone w praktyce organów podatkowych. Przykładowo:

*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. ITPB2/436-128/14/DSZ organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym „dla możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w zakresie będącym przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku wystarczające jest stwierdzenie, że wyłącznie sama transakcja sprzedaży (rozporządzenia Papierami Wartościowymi) powinna zostać dokonana za pośrednictwem Domu Maklerskiego – wszelkie czynności dodatkowe mogą zaś być przeprowadzone samodzielnie przez uczestników transakcji z pominięciem pośredników. W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy transakcja zbycia/nabycia (sprzedaży) papierów wartościowych zostanie dokonana za pośrednictwem Domu Maklerskiego, będącego firmą inwestycyjną w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, przedstawionym w niniejszym wniosku, transakcja ta będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.”
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. ITPB2/436-127/14/DSZ organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, w myśl którego „transakcja zbycia/nabycia (sprzedaży) Papierów Wartościowych przez Sprzedawcę na Jego rzecz za pośrednictwem Domu Maklerskiego będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.”
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. IPPB2/436-700/13-2/MZ organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym jeżeli sprzedaż papierów wartościowych „(\`(...)\`) dokonywana jest za pośrednictwem określonych podmiotów, wymienionych w art. 9 pkt 9 lit. b) ww. ustawy, to korzysta ze zwolnienia z tego podatku. Pośrednictwo przy zawieraniu umowy sprzedaży papierów wartościowych ma miejsce w sytuacji, gdy firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską uczestniczy przy dokonywaniu tejże umowy. Pojęcie pośrednictwa obejmuje zatem przykładowo zawarcie umowy przez firmę inwestycyjną w imieniu jednej ze stron transakcji, a także czynności maklerskie, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 w zw. z pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, tj. wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych, na rachunek dającego zlecenie. A zatem, jeżeli nabycie przez Wnioskodawcę Akcji dokonane zostało za pośrednictwem Domu Maklerskiego, powyższa czynność korzystała ze zwolnienia zgodnie z art. 9 pkt 9 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.”;
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. IPPB2/436-320/14-5/AF organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „brak działań Domu Maklerskiego zmierzających do znalezienia podmiotu zainteresowanego zbyciem Papierów wartościowych na rzecz Spółki nie wyklucza uznania, że doszło do sprzedaży (nabycia) akcji za pośrednictwem Domu Maklerskiego w rozumieniu art. 9 pkt 9 lit. b Ustawy PCC. Również organy podatkowe w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych wielokrotnie wskazywały na zakres przedmiotowy pojęcia pośrednictwa wskazanego w art. 9 pkt 9 lit. b Ustawy PCC”;
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. ILPB2/436-326/13-2/JK organ podatkowy podkreślił że sprzedaż za pośrednictwem ma miejsce, gdy „żadna z czynności dokonywanych przez Spółkę oraz Zbywcę bez udziału Firmy Inwestycyjnej nie będzie skutkowała sprzedażą Akcji. Umowa sprzedaży Akcji zostanie bowiem zawarta z udziałem Firmy Inwestycyjnej występującej w imieniu i na rachunek Spółki jako kupującego. Za usługi w ramach pośredniczenia w transakcji Firma Inwestycyjna otrzyma wynagrodzenie. Mając na uwadze wskazane okoliczności faktyczne oraz prawne, w szczególności to, że czynności Firmy Inwestycyjnej będą obejmowały zawarcie umowy sprzedaży akcji - w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, na podstawie tegoż uregulowania przedmiotowe nabycie przez Wnioskodawcę Akcji będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.”;
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 października 2013 r., sygn. ILPB2/436-166/13-4/MK organ podatkowy stwierdził, że: „Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca może nabyć (umowa sprzedaży) od słowackiej spółki osobowej, w której jest wspólnikiem certyfikaty inwestycyjne w funduszu inwestycyjnym zamkniętym założonym na podstawie ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych. W transakcję zaangażowany będzie Dom Maklerski lub bank prowadzący działalność maklerską. W ramach transakcji Dom Maklerski wystąpi w szczególności jako pełnomocnik Wnioskodawcy lub Spółki słowackiej na podstawie pełnomocnictwa i instrukcji umowy sprzedaży Papierów wartościowych, dokonując sprzedaży lub nabycia Papierów wartościowych w imieniu i na rachunek Spółki słowackiej lub Wnioskodawcy. Czynności wykonywane przez Dom Maklerski nie będą obejmować znalezienia podmiotów chętnych do zawarcia transakcji sprzedaży Papierów wartościowych, gdyż podmioty te będą sobie znane. Za swoje usługi Dom Maklerski otrzyma wynagrodzenie. Mając na uwadze powyższe, a w szczególności to, że Dom Maklerski, w analizowanej sprawie, reprezentować będzie jedną ze stron umowy (Wnioskodawcę lub Spółkę) należy stwierdzić, że zastosowanie znajdzie przepis art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, co oznacza, że w związku z zawarciem opisanej umowy sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych”. Analogiczne stanowisko wyrażone zostało również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 26 lutego 2014 r., znak ILPB2/436-326/13-2/JK oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., znak IPPB2/436-664/13-6/LS;
*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 sierpnia 2014 r., sygn. IPTPB2/436-71/14-2/KK organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko zaprezentowane przez podatnika: „(\`(...)\`) dla możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, w zakresie będącym przedmiotem zapytania we wniosku, wystarczające jest stwierdzenie, że wyłącznie sama transakcja sprzedaży (rozporządzenia Akcjami) powinna zostać dokonana za pośrednictwem Domu Maklerskiego - wszelkie czynności dodatkowe mogą zaś być przeprowadzone samodzielnie przez uczestników transakcji z pominięciem pośredników. W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy transakcja zbycia/nabycia (sprzedaż) akcji (tu; Akcji) w Spółce nabywanej zostanie dokonana za pośrednictwem Domu Maklerskiego, będącego firmą inwestycyjną, w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku, transakcja ta będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych”.

Podsumowując powyższe, nabycie przez Wnioskodawcę Instrumentów Finansowych za pośrednictwem Firmy Inwestycyjnej będzie podlegało zwolnieniu z PCC jako sprzedaż praw majątkowych będących instrumentami finansowymi dokonywana za pośrednictwem firmy inwestycyjnej, na podstawie art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o PCC. Nie ma przy tym znaczenia, że Podmioty Zbywające, jak i Wnioskodawca będą podmiotami powiązanymi ze sobą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 626) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Według art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 4 pkt 1 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu umowy sprzedaży powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnych i ciąży przy umowie sprzedaży na kupującym.

W myśl art. 9 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż praw majątkowych, będących instrumentami finansowymi:

1.  firmom inwestycyjnym oraz zagranicznym firmom inwestycyjnym,
2.  dokonywaną za pośrednictwem firm inwestycyjnych lub zagranicznych firm inwestycyjnych,
3.  dokonywaną w ramach obrotu zorganizowanego,
4.  dokonywaną poza obrotem zorganizowanym przez firmy inwestycyjne oraz zagraniczne firny inwestycyjne, jeżeli prawa te zostały nabyte przez te firmy w ramach obrotu zorganizowanego

\- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.).

Na podstawie art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z póżn. zm.), przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na rzecz kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W powołanym przepisie jest mowa tylko o rzeczach podmiotach materialnych (art. 45 Kodeksu Cywilnego), jednakże zgodnie z art. 555 Kodeksu Cywilnego przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii oraz praw. Ustawa Kodeks Cywilny nie zawiera w tym przedmiocie wyłączeń w odniesieniu do sprzedaży praw wynikających z papierów wartościowych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94 z późn. zm.), instrumentami finansowymi są papiery wartościowe. Natomiast art. 3 pkt 1 lit. a) ww. ustawy stanowi, że papierami wartościowymi są: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Zgodnie z art. 3 pkt 33 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi ilekroć w ustawie jest mowa o firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską, zagraniczną firmę inwestycyjną prowadzącą działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagraniczną osobę prawną z siedzibą na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO, prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską.

W związku z powyższym za sprzedaż instrumentów finansowych, także w rozumieniu art. 9 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy uznać umowę zobowiązującą jedną stronę czynności do przeniesienia praw wynikających z papierów wartościowych (ewentualnie także innych czynności - np. wydania papierów wartościowych istniejących w formie dokumentów), a drugą stroną do zapłaty ceny (ewentualnie także innych czynności - np. odbioru papierów wartościowych istniejących w formie dokumentów).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że sprzedaż instrumentów finansowych to szczególny typ umowy sprzedaży praw majątkowych i wobec tego podlega regulacjom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Przy czym, jeżeli dokonywana jest za pośrednictwem określonych podmiotów, wymienionych w art. 9 pkt 9 lit. b) ww. ustawy, to korzysta ze zwolnienia z tego podatku.

Pośrednictwo przy zawieraniu umowy sprzedaży instrumentów finansowych ma miejsce w sytuacji, gdy firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską uczestniczy przy dokonywaniu tejże umowy. Pojęcie pośrednictwa obejmuje zatem przykładowo zawarcie umowy przez firmę inwestycyjną w imieniu jednej ze stron transakcji, a także czynności maklerskie, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 w zw. z pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, tj. wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych, na rachunek dającego zlecenie.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie przepis art. 9 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym przedmiotowa transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.