Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-154/16/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-08
Teza: zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług kulturalnych.
Słowa kluczowe: honorarium; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; twórcy; usługi-usługi kulturalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) uzupełniony pismem z 19 maja 2016 r. (data wpływu 20 maja 2016 r.) oraz pismem z 1 czerwca 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług kulturalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług kulturalnych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 maja 2016 r. (data wpływu 20 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 maja 2016 r. oraz pismem z 1 czerwca 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.)

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 19 maja 2016 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od września 2009 roku w zakresie naprawa pozostałych artykułów użytku osobistego i domowego, usług muzycznych, usług kulturalnych, występów autorskich, organizacji imprez oraz różne formy edukacji artystycznej.

Wnioskodawca nie świadczy usług na zasadzie agencji artystycznej, ale sam jako artysta posiadający stosowne wykształcenie artystyczne jest twórcą koncertu. Jest jego pomysłodawcą, choreografem oraz wykonawcą, ponieważ na koncertach tańczy, śpiewa i gra na instrumentach muzycznych. Wnioskodawca do realizacji swojego dzieła korzysta z podnajmowanych przez siebie artystów, czyli tancerzy, muzyków i śpiewaków.

Osoby te współpracują na podstawie umowy o dzieło, bądź wystawiają Wnioskodawcy fakturę ze stawką VAT „ZW” jako honorarium twórcy, ale są wykonawcami jego pomysłu.

Świadcząc usługi kulturalne podlegające na wykonaniu koncertu, którego pomysłodawcą i częściowym wykonawcą jest Wnioskodawca, wykonaniu autorskiego programu artystycznego w wykonaniu zespołu, który tworzy wraz z artystami, z którymi zawiera umowy o dzieło, Wnioskodawca działa jako twórca - artysta w rozumieniu przepisów z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca występując sam lub z zespołem wykonuje muzykę własną lub we własnych aranżacjach z wykorzystaniem melodii ludowych które nie podlegają prawom autorskim, tworząc do nich własną aranżację. Za świadczenie usług Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w postaci honorarium, na które wystawia fakturę. Zawierając umowy na świadczenie usług Wnioskodawca nie przewiduje przekazywania ani udzielania licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworu. Autorski program artystyczny w wykonaniu zespołu przewiduje aranżację, choreografię, muzykę i słowa. Członkowie zespołu działają jako artyści wykonawcy w ramach zespołowego artystycznego wykonania utworu w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Wnioskodawca reprezentuje prawa poszczególnych członków zespołu do zespołowego artystycznego wykonania utworu.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca będąc usługodawcą wymienionych we wniosku usług kulturalnych, będzie jego pomysłodawcą jak również jego częściowym wykonawcą. Czasami do realizacji dzieła Wnioskodawcy będą zatrudniani na umowę o dzieło, albo na umowę o współpracy artyści, czyli tancerze, muzycy i śpiewacy. Za wykonaną usługę zostanie wystawiona faktura przez Wnioskodawcę, jako artystę indywidualnego, a nie jako zespół muzyczny. W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia przesłankę przedmiotową zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wykonując usługi w zakresie wykonania koncertu, którego pomysłodawcą i częściowym wykonawcą jest Wnioskodawca, oraz usługi polegające na wykonaniu autorskiego programu artystycznego w wykonaniu zespołu, który tworzy Wnioskodawca wraz z artystami, z którymi zawiera umowy o dzieło, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. l pkt 33b ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (przedstawione w piśmie z 1 czerwca 2016 r.):

Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi w zakresie wykonania koncertu, którego jest pomysłodawcą i częściowym wykonawcą, oraz usługi polegające na wykonaniu autorskiego programu artystycznego w wykonaniu zespołu, który tworzy Wnioskodawca wraz z artystami, z którymi zawiera umowy o dzieło, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Powyższe unormowanie odsyła wprost do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zatem należy zauważyć, iż stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z kolei jak stanowi art. 1 ust. 2 pkt 1-9 ww. ustawy w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); plastyczne; fotograficzne; lutnicze; wzornictwa przemysłowego; architektoniczne, architektoniczno- urbanistyczne i urbanistyczne; muzyczne i słowno- muzyczne; sceniczne, sceniczno- muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; audiowizualne (w tym filmowe).

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 cyt. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku – właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jako artysta posiadający stosowne wykształcenie artystyczne jest twórcą koncertu. Jest jego pomysłodawcą, choreografem oraz wykonawcą, ponieważ na koncertach tańczy, śpiewa i gra na instrumentach muzycznych. Wnioskodawca do realizacji swojego dzieła korzysta z podnajmowanych przez siebie artystów, czyli tancerzy, muzyków i śpiewaków - autorski program artystyczny w wykonaniu zespołu przewiduje aranżację, choreografię, muzykę i słowa. Osoby te współpracują na podstawie umowy o dzieło, bądź wystawiają Wnioskodawcy fakturę, ale są wykonawcami jego pomysłu. Świadcząc usługi kulturalne podlegające na wykonaniu koncertu, którego pomysłodawcą i częściowym wykonawcą jest Wnioskodawca, wykonaniu autorskiego programu artystycznego w wykonaniu zespołu, który tworzy wraz z artystami, z którymi zawiera umowy o dzieło, działa jako twórca – artysta w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca występując sam lub z zespołem wykonuje muzykę własną lub we własnych aranżacjach z wykorzystaniem melodii ludowych które nie podlegają prawom autorskim, tworząc do nich własną aranżację. Za świadczenie usług Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w postaci honorarium, na które wystawia fakturę.

Odnosząc powołane na wstępie przepisy do opisu sprawy stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca świadcząc opisane we wniosku usługi kulturalne, działa jako indywidualny twórca – artysta wykonawca w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, otrzymując za to wynagrodzenie w formie honorarium, to świadczenie przez niego ww. usług korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Reasumując, świadczone przez Wnioskodawcę (artystę wykonawcę) usługi kulturalne, w zakresie wykonania koncertu, którego jest pomysłodawcą i częściowym wykonawcą, oraz usługi polegające na wykonaniu autorskiego programu artystycznego w wykonaniu zespołu, który tworzy Wnioskodawca wraz z artystami, z którymi zawiera umowy o dzieło, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Organ zauważa, że interpretację wydaje w oparciu o przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) Wnioskodawcy, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.