Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-114/15/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-19
Teza: Czy w związku z wypłatą wynagrodzenia z tytułu umowy na rzecz właściciela udziałów, Wnioskodawca był zobowiązany w charakterze płatnika obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych na poczet zobowiązania podatkowego właściciela udziałów?
Słowa kluczowe: przekazanie-przekazanie do używania; przychód-przychód z praw majątkowych; użytkowanie (używanie)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 grudnia 2014 r. (data wpływu do Biura − 19 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika − **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (Wnioskodawca) zajmuje się sprzedażą detaliczną paliw do pojazdów silnikowych. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega z tego tytułu w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W dniu 6 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca zawarł umowę użytkowania udziałów (dalej: umowa) z osobą fizyczną, która jest właścicielem udziałów (dalej: właściciel udziałów) w spółce z o.o. (dalej: spółka zależna).

W dniu zawarcia umowy właściciel udziałów był zarejestrowany jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Status tej działalności był określony jako „aktywny” według Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Umowa nie wskazuje, czy właściciel udziałów zawarł ją w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a dane właściciela udziałów jako strony wymieniają jego imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer dowodu osobistego oraz numer PESEL.

W ramach umowy, właściciel oddał Wnioskodawcy w użytkowanie udziały w spółce zależnej, w wyniku czego Wnioskodawca nabył wszelkie uprawnienia majątkowe i korporacyjne związane z udziałami, w szczególności prawo głosu, prawo do pobierania pożytków (dywidend), a także otrzymania kwoty likwidacyjnej w przypadku likwidacji spółki zależnej.

Umowa została zawarta na czas określony. Wynagrodzenie zostało określone z góry za cały okres obowiązywania umowy w kwocie ryczałtowej i zostało wypłacone w dniu zawarcia umowy.

Umowa przewiduje możliwość złożenia przez Wnioskodawcę stosownego oświadczenia w celu odkupienia udziałów od właściciela po cenie obliczonej zgodnie z postanowieniami umowy. W przypadku skorzystania z tego uprawnienia, umowa ulega rozwiązaniu, a właściciel jest zobowiązany do zwrotu użytkownikowi odpowiedniej części wynagrodzenia, liczonej proporcjonalnie do niewykorzystanego okresu użytkowania. Wnioskodawca może, jednak nie musi z tego prawa skorzystać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wypłatą wynagrodzenia z tytułu umowy na rzecz właściciela udziałów, Wnioskodawca był zobowiązany w charakterze płatnika obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych na poczet zobowiązania podatkowego właściciela udziałów?

W ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacone z tytułu umowy kwalifikuje się do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) (najem, podnajem, dzierżawa, podnajem oraz inne umowy o podobnym charakterze) albo art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy (pozarolnicza działalność gospodarcza). Zarówno w stosunku do przychodów z pierwszego, jak i drugiego źródła, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje, by Wnioskodawca był zobowiązany w roli płatnika do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy podatnika (właściciela udziałów). Ostateczne przyporządkowanie przychodu do jednego z dwóch wymienionych źródeł przychodów leży w gestii podatnika.

Wnioskodawca wskazał, że umowy użytkowania udziałów należą do tzw. umów nienazwanych, które nie zostały uregulowane wprost w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.).

Zbliżone są one jednak do umów dzierżawy. Zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Zgodnie zaś z art. 709 Kodeksu cywilnego, przepisy o dzierżawie rzeczy stosuje się odpowiednio do dzierżawy praw.

Przez prawo użytkowania, stosownie do art. 252 Kodeksu cywilnego, należy rozumieć prawo do używania rzeczy i pobierania z niej pożytków. W myśl art. 265 § 1 ww. Kodeksu przedmiotem użytkowania mogą być również prawa.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że użytkowanie udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi użytkowanie praw, o którym mowa w art. 265 Kodeksu cywilnego, a z prawem użytkowania związane jest korzystanie z cudzej rzeczy (prawa), w szczególności pobierania pożytków. W przypadku korzystania z prawa, jego pożytkami na podstawie art. 54 Kodeksu cywilnego są dochody, do których to prawo uprawnia.

Właścicielem rzeczy obciążonej prawem użytkowania pozostaje nadal podmiot, który ustanowił na nim użytkowanie. Ustanowienie prawa użytkowania udziałów nie przenosi na użytkownika prawa własności tych udziałów. Użytkownik staje się wyłącznie uprawniony do dokonywania wszelkich innych czynności wynikających z treści obciążonego prawa w granicach wyznaczonych treścią użytkowania, np. do pobierania dywidendy przypadającej na udziały.

Na możliwość ustanawiania użytkowania na akcjach bądź udziałach wskazuje również Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1030, z późn. zm.) w przepisach 187 § 1 oraz art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje różne źródła przychodów, które są pogrupowane według podobnego charakteru. Zakwalifikowanie przychodu do jednego ze źródeł wskazanych przez ustawodawcę jest istotne, gdyż źródła przychodów różnią się od siebie sposobem opodatkowania, w tym metodologią ustalania przychodu, wielkości kosztów uzyskania przychodów, stawki podatku, itp. Jest to istotne nie tylko z punktu widzenia podatnika, który osiąga określone przychody, ale również z punktu widzenia podmiotu, który je wypłaca, ponieważ w określonych sytuacjach ustawa nakłada na taki podmiot obowiązek pobrania zaliczki na podatek w charakterze płatnika.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są m.in.:

2.działalność wykonywana osobiście,

3.pozarolniczą działalność gospodarcza,

6.najem, podnajem dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 5a pkt 6, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z 5 września 2014 r. nr DD2/033/55/KBF/14/RD-75000 w sprawie kwalifikacji do źródła przychodów wynagrodzenia z tytułu udostępniania poza działalnością gospodarczą, powierzchni na stronie internetowej zarządzanej przez osobę fizyczną znalazło się następujące zdanie: „Do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT zaliczane są przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Do tego źródła przychodów zaliczane są zatem przychody uzyskiwane poza działalnością gospodarczą przez osoby fizyczne na podstawie umów nazwanych: najmu oraz dzierżawy, ale również umów nienazwanych, które mają podobny charakter do najmu lub dzierżawy”.

Zgodnie zaś z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 listopada 2013 r. (znak: ILPB1/415-904/13-2/TW), „w świetle przepisów wybór kwalifikacji i sposobu rozliczania przychodów w ramach źródła przychodów jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza, bądź najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, zależy od podatnika. Nie jest zatem ograniczony ilością posiadanych nieruchomości, lecz charakterem zawartych umów najmu przedmiotowych nieruchomości, które nie stanowią składników związanych z działalnością gospodarczą”.

Wprawdzie zarówno przytoczona interpretacja ogólna, jaki i indywidualna, nie dotyczą stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku, jednakże tezy w nich zawarte można przenieść na grunt sytuacji Wnioskodawcy. Z przytoczonych interpretacji można wyciągnąć następujące wnioski:

*   do przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 6 zalicza się nie tylko przychody z „klasycznych” umów najmu i dzierżawy (np. nieruchomości, garaży), ale również umów nienazwanych, których charakter jest zbliżony do umów najmu i dzierżawy; umowy te mogą dotyczyć zarówno rzeczy, praw (takich jak udziały lub akcje), a nawet bytów wirtualnych (np. miejsca na stronie internetowej);
*   podatnik sam niejako decyduje o tym, czy przychody z umów najmu, dzierżawy lub podobnych stanowią przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 6 albo art. 10 ust. 1 pkt 3, chyba że przedmiot wynajmu stanowi składnik majątku działalności gospodarczej, wtedy obowiązkowo jest to przychód z art. 10 ust. 1 pkt 3;
*   przy określeniu kwalifikacji źródła przychodu z umów najmu, dzierżawy lub podobnych nie ma znaczenia liczba zawieranych umów, liczba składników majątku będących przedmiotem wynajmu ani wysokość osiąganych przychodów.

W związku z powyższym, po stronie właściciela udziałów leży określenie, czy udziały te stanowiły składnik majątku związany z działalnością gospodarczą, a także czy jego wolą było zawarcie umowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W stosunku do niektórych źródeł przychodów ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nakłada obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy przez płatnika. Pobranie to następuje najczęściej w formie dokonania stosownego potrącenia z wynagrodzenia przed jego wypłatą. Regulują to przepisy rozdziału 7 ww. ustawy.

W tymże rozdziale znajduje się art. 44 ust. 1, który stanowi, że podatnicy osiągający dochody:

1.  z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
2.  z najmu lub dzierżawy

\-są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem, w odniesieniu do przychodów z działalności gospodarczej oraz z najmu lub dzierżawy, jedynym zobowiązanym do obliczenia i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy jest sam podatnik. W szczególności, nie ma miejsca sytuacja, w której do pobrania zaliczki na podatek poprzez potrącenie jej z wypłaty wynagrodzenia byłby zobowiązany płatnik.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, przychód, który osiągnął właściciel udziałów, z tytułu otrzymanego wynagrodzenia (czynszu) w zamian za oddanie udziałów w użytkowanie Wnioskodawcy stanowi przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 albo art. 10 ust. 1 pkt 3. Z tego względu Wnioskodawca nie był zobowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy w charakterze płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do powołanego art. 14c § 1 odstąpiono od oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.