Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.432.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego (cele
mieszkaniowe).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
dokumentowanie-dokumentowanie wydatków
kredyt
majątek-majątek osobisty
nieruchomości
remonty
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani pismem złożonym 30 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od ... grudnia 2015 r. pozostaje Pani w związku małżeńskim.
    W dniu 4 grudnia 2019 r. otrzymała Pani nieruchomość w darowiźnie od ojca, darowizna
    była dokonana wyłącznie dla Pani, do Pani majątku odrębnego.
    W styczniu 2024 r. nieruchomość została podzielona na 4 odrębne działki.
    W dniu 18 października 2024 r. sprzedała Pani udział w jednej działce za kwotę 23 600 zł. Z
    uwagi na to, że od otrzymania darowizny do dnia sprzedaży, nie upłynęło 5 lat
    zobowiązana jest Pani do zapłaty podatku zgodnie z art. 30e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Chciałaby Pani skorzystać z ulgi mieszkaniowej, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    przeznaczyć środki ze sprzedaży na spłatę kredytu zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww.
    ustawy.
    W dniu ... lutego 2016 r. Pani wraz z mężem zawarli umowę kredytu hipotecznego na
    remont mieszkania, w którym realizowany jest cel mieszkaniowy (mieszkanie jest Pani
    majątkiem osobistym, nabytym przed zawarciem związku małżeńskiego) oraz na cel
    dowolny, umowa zawiera zapis, że kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zadłużenie
    wynikające z umowy. Łączna wysokość zaciągniętego kredytu to 80 000 zł, w tym 60 000 zł
    na remont mieszkania, 20 000 zł na cel dowolny. W związku z tym przyjmuje Pani, że 75%
    kwoty spłacanych rat dotyczy realizacji celu mieszkaniowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Oznaczenie geodezyjne działki nabytej przez Panią w drodze darowizny w dniu 4 grudnia
    2019 r. to działka gruntu nr A o powierzchni 0,4000 ha, położona w miejscowości ..., obręb
    ..., gmina ..., powiat ..., województwo .... Ww. nieruchomość w momencie nabycia
    stanowiła nieruchomość gruntową zabudowaną domem, garażem oraz wiatą.
    Nieruchomość była zamieszkiwana przez Pani rodziców, nie pobierała Pani żadnych opłat
    z tego tytułu.
    W Pani małżeństwie panuje ustrój wspólności majątkowej.
    Podziału nieruchomości (działki nr A) dokonano poprzez wydzielenie działek: nr A/1
    (powierzchnia 0,0871 ha), nr A/2 (powierzchnia 0,0992 ha), nr A/3 (powierzchnia 0,0958
    ha), nr A/4 (powierzchnia 0,0979 ha) oraz działki nr A/5 (powierzchnia 0,0074 ha). Ww.
    podziału dokonano na Pani wniosek. Podział miał na celu oddzielenie części, na której jest
    nieruchomość mieszkalna od reszty gruntów.
    W działce nr A/4 został sprzedany udział w wysokości 19/100. Przedmiotowa działka, w
    której sprzedała Pani udział, była niezabudowana. Działka ta nie była przez Panią
    wykorzystywana. Przed sprzedażą nie podejmowała Pani w stosunku do działki żadnych
    czynności mających na celu jej uatrakcyjnienie. Nie podejmowała Pani również żadnych
    działań marketingowych w celu sprzedaży udziału w przedmiotowej działce.

    Dokonane 18 października 2024 r. odpłatne zbycie udziału 19/100 w działce nr A/4 nie
    nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Planuje Pani cały przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w przedmiotowej działce
    wydatkować na własne cele mieszkaniowe do końca 2027 r. zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt
    131 w zw. z art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Umowa o wskazany we wniosku kredyt hipoteczny została zawarta przez Panią i Pani
    męża w dniu ... lutego 2016 r. na okres 156 miesięcy. Kredyt ten został zaciągnięty w
    banku mającym siedzibę na terenie Polski. Ww. kredyt był kredytem mieszkaniowym,
    nazwa produktu w banku to: „kredyt mieszkaniowy własny kąt hipoteczny”. W umowie
    został wpisany cel kredytu: remont lokalu mieszkalnego, dowolny cel niezwiązany z
    działalnością gospodarczą oraz gospodarstwem rolnym. Kredyt został faktycznie
    wydatkowany na gruntowny remont mieszkania. W związku z zaciągniętym kredytem
    ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na remontowanym mieszkaniu. Całkowitej spłaty
    ww. kredytu dokonała Pani w dniu 19 marca 2025 r. Spłata obejmowała kwotę kredytu
    oraz odsetki od tego kredytu.
    Mieszkanie, na remont którego zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny, nabyła
    Pani w dniu 17 grudnia 2015 r. w drodze darowizny, tytuł prawny to: własność lokalu
    mieszkalnego. Mieszkanie położone jest w ... przy ul. .... Prace remontowe obejmowały:
    ściany działowe, stolarkę okienną, parapety, stolarkę drzwiową, tynki wewnętrzne,
    podłoża i posadzki, podłogi (panele płytki), roboty malarskie, glazurnicze, biały montaż,
    instalację gazową, instalację elektryczną i teletechniczną, instalację wodno-kanalizacyjną,
    instalację C.O., stałą zabudowę. Wydatki zostały poniesione na zakup materiałów
    niezbędnych do wykonania prac m.in.: drzwi, okna, wylewki, gładzie, farby, grzejniki,
    panele podłogowe, listwy podłogowe, płytki, regipsy, profile, kleje, zaprawy, rury i
    przewody instalacyjne, zlewozmywak, umywalkę, kabinę prysznicową z brodzikiem, miskę
    wc, zabudowę kuchenną, szafy wnękowe. Ww. wydatki były ponoszone od dnia
    podpisania kredytu do około połowy 2017 r.
    Posiada Pani udokumentowane wydatki remontowe w postaci faktur, umów-zamówień
    oraz paragonów. Zakupów budowlanych dokonywał Pani mąż, na niego w większości
    wystawione są faktury, posiada Pani także paragony bez wskazania danych osobowych.
    Bank weryfikował postęp prac na podstawie kosztorysu i rzeczywistego poziomu realizacji
    prac, które sprawdzał na wizytacjach specjalista z banku.
    Nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej.
    Posiada Pani dwie inne nieruchomości gruntowe.
    Nie sprzedawała Pani dotąd żadnych nieruchomości.
    Pytania
    Czy pomimo tego, że umowa kredytu hipotecznego jest zawarta przez Panią wspólnie z
    mężem, na remont Pani osobistego mieszkania, to od dnia 18 października 2024 r. do 31
    grudnia 2027 r. może Pani zaliczyć do wydatków w ramach ulgi mieszkaniowej spłatę rat
    kredytu w wysokości 75% (odpowiadającej udziałowi celu remontowego w całości
    zaciągniętego kredytu) – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 i art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy przeszkodą do zastosowania ulgi
    mieszkaniowej we wskazany sposób jest fakt, że kredyt jest zaciągnięty przez Panią
    wspólnie z mężem, a przychód ze sprzedaży darowanej nieruchomości dotyczy sprzedaży
    z majątku odrębnego?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że 75% wartości kwoty z tytułu spłaty kapitału kredytu wraz z odsetkami do
    tego kredytu może Pani w PIT-39 potraktować jako wydatek na własne cele mieszkaniowe,
    o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych. Kredyt został zaciągnięty na gruntowny remont mieszkania, które stanowi Pani
    majątek odrębny, a mieszkanie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Pani i Jej
    rodziny. Raty kredytu są regulowane ze wspólnego konta bankowego, a umowa
    kredytowa zobowiązuje kredytobiorców do solidarnej spłaty zobowiązania, zatem nie
    stanowi przeszkód zaliczenie do wydatków w ramach ulgi mieszkaniowej kwoty
    spłaconego kredytu środkami, które pochodzą ze sprzedaży Pani majątku odrębnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Opodatkowanie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

    Należy przy tym podkreślić, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego
    terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności
    nieruchomości (lub ich części oraz udziału), a nie przekształcenie, podział, czy scalenie
    danej nieruchomości.
    Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że od ... grudnia 2015 r. pozostaje Pani w
    związku małżeńskim, w którym panuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. 4
    grudnia 2019 r. nabyła Pani w drodze darowizny do majątku osobistego nieruchomość
    gruntową zabudowaną (działkę nr A). W styczniu 2024 r. ww. działka została podzielona na
    działki: nr A/1, nr A/2, nr A/3, nr A/4 i nr A/5. Podział miał na celu oddzielenie części, na
    której znajduje się nieruchomość mieszkalna, od reszty gruntów. 18 października 2024 r.
    sprzedała Pani udział 19/100 w działce nr A/4.
    Zatem, za datę nabycia przedmiotowej działki nr A/4, należy w Pani sytuacji przyjąć 4
    grudnia 2019 r., tj. datę nabycia działki nr A (przed jej podziałem).
    Na powyższe nie ma wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego następuje zmiana
    powierzchni działek oraz numerów ewidencyjnych. Wydzielenie działek z nieruchomości
    gruntowej nie powoduje zmiany jej właściciela. Na skutek dokonania tych czynności nie
    następuje przeniesienie prawa własności działki, a więc nie dochodzi do jej nabycia.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro sprzedaż przez Panią udziału 19
    /100 w przedmiotowej działce nr A/4 dokonana została przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, to ww. sprzedaż stanowi dla
    Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany z tego tytułu podlega opodatkowaniu
    19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,

      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie. Należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie
    z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść
    do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni
    związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Pani nabyła przedmiotową działkę nr A/4 nieodpłatnie, więc zastosowanie znajdzie art. 22
    ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego

    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie – w przedmiotowej sprawie –
    z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (lub
    prawa majątkowego), jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków
    na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji,
    gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe,
    to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży udziału 19/100 w działce nr A/4 uzyskany w
    2024 r. był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze sprzedaży musi
    być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a,
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Na mocy art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Należy również wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 30 tejże ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym

      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że z uwagi na fakt, że dokonana przez Panią sprzedaż
    udziału 19/100 w działce nr A/4 przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, chciałaby Pani skorzystać z ulgi
    mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i przeznaczyć środki ze sprzedaży na spłatę kredytu zgodnie z art. 21 ust.
    25 pkt 2 ww. ustawy. ... lutego 2016 r. Pani wraz z mężem zawarli umowę kredytu
    hipotecznego na remont mieszkania, w którym realizowany jest cel mieszkaniowy
    (mieszkanie stanowi Pani majątek osobisty) oraz na cel dowolny. Umowa zawiera zapis, że
    kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy. Łączna
    wysokość zaciągniętego kredytu to 80 000 zł, w tym 60 000 zł na remont mieszkania, 20
    000 zł na cel dowolny. Całkowitej spłaty ww. kredytu dokonała Pani w dniu 19 marca 2025
    r. Spłata obejmowała kwotę kredytu oraz odsetki od tego kredytu. Cały przychód uzyskany
    ze sprzedaży udziału 19/100 w działce nr A/4 planuje Pani wydatkować na własne cele
    mieszkaniowe.
    W związku z powyższym powzięła Pani wątpliwość, czy przeznaczając środki uzyskane ze
    sprzedaży udziału 19/100 w działce nr A/4 stanowiącej Pani majątek osobisty na spłatę
    kredytu zaciągniętego wspólnie z mężem m.in. na remont lokalu mieszkalnego
    stanowiącego Pani odrębną własność, przysługuje Pani prawo do zwolnienia od
    opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie
    wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym
    terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie.

    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymienionych w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy ma charakter zamknięty − jest to wyliczenie
    enumeratywne.
    Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy
    interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca,
    systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym
    zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady
    powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.
    Wobec tego podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycia)
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele
    mieszkaniowe, w tym m.in. na spłatę kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na
    cele określone w pkt 1.
    W art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy ustawodawca wskazał, że przychód ze sprzedaży ma
    zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele
    mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”, świadczy o tym, że ustawodawca przewidując
    podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Samo poniesienie wydatku na spłatę kredytu nie świadczy jeszcze o tym, że została
    spełniona przesłanka uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może
    przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu, zachowując przy tym prawo do ww.
    zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie kredytu zaciągniętego przez tego
    podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wydatkowanie środków ze sprzedaży udziału w nieruchomości na remont lokalu
    mieszkalnego
    Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo –
    kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt,
    na którego spłatę został przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia udziału w
    nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele
    mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt nie ma
    być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi
    to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty
    przez podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na remont własnego lokalu

    mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź
    współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być zaciągnięty na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.
    Ważne jest również, aby środki przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę
    kredytu pochodziły ze sprzedaży nieruchomości. Istotne jest także, aby spłacany kredyt
    zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten
    zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, w którym podatnik realizuje własne
    cele mieszkaniowe, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawiera wprost w katalogu wydatków mieszkaniowych wydatków na
    wykończenie budynku, ale też nie definiuje pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt
    1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w
    języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia
    do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej
    zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w
    rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego,
    a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego
    budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc
    jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje:
    wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale
    połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku. Pojęcie „trwałość” nie
    polega na tym, że nie można mebli zdemontować tylko na tym, że po zdemontowaniu
    tracą one swoją funkcję.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku mieszkalnym
    wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu np.
    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody, gazu
    przewodowego. W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Ponadto, należy zauważyć, że w dniu 14 października 2021 r. została wydana przez
    Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej interpretacja ogólna z dnia 13
    października 2021 r., Nr DD2.8202.4.2020, w sprawie stosowania zwolnienia określonego

    w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z
    kwalifikacją niektórych wydatków poniesionych na remont i wykończenie nieruchomości
    jako wydatków stanowiących realizację celu mieszkaniowego.
    Zgodnie z powyższą interpretacją ogólną, dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych, uznano, że wydatki poniesione na zakup i montaż:
    a) kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej,
      płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki – w zabudowie lub
      wolnostojących,
    b) szafki stanowiącej element mocowania umywalki będącej kompletem z tą umywalką,
    c) oświetlenia sufitowego i ściennego wewnętrznego, w tym taśm LED i oczek
      halogenowych, z wyłączeniem lamp wolnostojących,
    d) okapów kuchennych – wyciągów i pochłaniaczy, w tym okapu podszafkowego,
    e) mebli, które charakteryzuje trwały związek z obiektem budowlanym lub jego częścią
      (lokalem), wykonanych na indywidualne zlecenie, tj. szafy wnękowe, pawlacze,
      zabudowa garderoby,
    f) mebli w zabudowie kuchennej, tj. zabudowa kuchenna „pod wymiar” i zabudowa
      kuchenna wolnostojąca
    – mieszczą się w pojęciu wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art.
    21 ust. 25 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nadmienić również należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne. Jednakże powołane wyżej przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, odnosząc się do wydatków na cele mieszkaniowe, nie
    przewidują ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku.
    Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod
    uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, umowy, akt
    notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny
    potwierdzić.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, katalog wydatków
    uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym, tylko
    wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze
    zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż wymienione w tym katalogu nie uprawniają
    do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Z opisu sprawy wynika, że środki ze sprzedaży udziału 19/100 w działce nr A/4
    przeznaczyła Pani spłatę rat kredytu hipotecznego zaciągniętego m.in. na cele remontowe,
    tj. remont nabytego do Pani majątku osobistego lokalu mieszkalnego w wymaganym
    terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokonała Pani

    odpłatnego zbycia ww. udziału w nieruchomości. Jak wskazała Pani we wniosku − raty
    kredytu regulowane były ze wspólnego konta bankowego Pani i Pani męża, a umowa
    kredytowa zobowiązywała kredytobiorców do solidarnej spłaty zobowiązania.
    Lokal mieszkalny, na remont którego zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny,
    nabyła Pani 17 grudnia 2015 r. w drodze darowizny. Wydatki na remont były ponoszone
    od dnia podpisania kredytu do około połowy 2017 r. Posiada Pani udokumentowane
    wydatki remontowe w postaci faktur, umów − zamówień oraz paragonów. Zakupów
    budowlanych dokonywał Pani mąż, na niego w większości wystawione są faktury, posiada
    Pani także paragony bez wskazania danych osobowych. Bank weryfikował postęp prac na
    podstawie kosztorysu i rzeczywistego poziomu realizacji prac, które sprawdzał na
    wizytacjach specjalista z banku.
    Odnosząc się do kwestii dokumentowania poniesionych wydatków na remont lokalu
    mieszkalnego, w sytuacji gdy faktury VAT wystawione są na Pani męża należy wyjaśnić, że
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego
    sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. Niemniej w świetle ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych skoro zamierza Pani skorzystać ze zwolnienia, winna
    liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego należącego do Pani majątku osobistego na własne cele mieszkaniowe
    dotyczące lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani majątek osobisty. Organ podatkowy dla
    celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez
    przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów.
    Wydatkowanie środków pieniężnych na własne cele mieszkaniowe powinno być – dla
    celów podatkowych – udokumentowane rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami w postaci
    rachunków, faktur czy też innych dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób
    niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. Zatem, faktury
    wystawione na imię i nazwisko Pani męża, nawet wówczas gdy potwierdzają zakup
    wydatków na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą stanowić podstawy do
    uwzględnienia ich przy obliczaniu przez Panią dochodu zwolnionego. Faktury wystawione
    na imię i nazwisko Pani męża oraz paragony w żaden sposób nie dowodzą, że środki ze
    sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani majątek osobisty zostały wydatkowane
    przez Panią oraz, że pochodziły z Pani majątku odrębnego (osobistego).
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Panią środków pieniężnych
    (przychodu) uzyskanych ze sprzedaży w 2024 r. udziału 19/100 w działce nr A/4
    stanowiącej Pani majątek odrębny, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na spłatę kredytu hipotecznego oraz
    odsetek od tego kredytu w części zaciągniętego przez Panią i Pani męża ... lutego 2016 r.
    na udokumentowane na Pani imię i nazwisko dowodami wydatki związane z remontem
    lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani odrębną własność, w celu realizacji własnych
    celów mieszkaniowych, umożliwia Pani skorzystanie ze zwolnienia od podatku
    dochodowego uzyskanego dochodu z ww. odpłatnego zbycia, na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przy spełnieniu ustawowych warunków przedmiotowego zwolnienia. Zatem w
    tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast, w części wydatkowania przychodu z przedmiotowej sprzedaży na spłatę ww.
    kredytu hipotecznego oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez Panią i Pani męża
    na wydatki remontowe dotyczące lokalu mieszkalnego należącego do Pani majątku
    odrębnego, udokumentowane dowodami wystawionymi na imię i nazwisko Pani męża
    oraz paragonami, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Zaznaczyć jednakże należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i

    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym
    z odpłatnego zbycia. Zatem, w sytuacji, gdy przychód osiągnięty przez Panią z odpłatnego
    zbycia nie zostanie wydatkowany w całości na wskazane wyżej cele, to pozostała część
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału 19/100 w działce nr A/4, odpowiadająca
    proporcjonalnie przychodowi niewydatkowanemu przez Panią na własne cele
    mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło ww.
    odpłatne zbycie (tj. w 2024 r.), podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionych pytań i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytań i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ
    dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych
    dokumentów). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § Ordynacji
    podatkowej.