Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-588/09/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-05
Teza: Opodatkowanie czynności, za które wypłacane jest wynagrodzenie w postaci zwrotu kosztów postoju oraz sposobu ich udokumentowania.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-wystawienie faktury; koszt-zwrot kosztów; transport-transport międzynarodowy; transport-transport wewnątrzwspólnotowy; usługi-usługi spedycji międzynarodowej; usługi-usługi transportowe; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. (data wpływu 17 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 17 września 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności, za które wypłacane jest wynagrodzenie w postaci zwrotu kosztów postoju oraz sposobu ich udokumentowania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 17 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności, za które wypłacane jest wynagrodzenie w postaci zwrotu kosztów postoju oraz sposobu ich udokumentowania.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą spedycyjną i zleca usługi przewozu firmom transportowym. Dla każdej usługi uzgadniana jest uprzednio cena frachtu. W przypadku nieprzewidzianego postoju, w oczekiwaniu na załadunek lub rozładunek towarów, ustalane są dodatkowo opłaty, których zasadność potwierdzona jest kartą postoju. Zleceniobiorca otrzymuje zwrot poniesionych kosztów, ujętych w nocie księgowej, którą wystawia Spółce, jako zleceniodawcy.

Spółka świadczy usługi na zlecenie podatnika z Unii Europejskiej, który podaje numer identyfikacji podatkowej z prefiksem DE. Rozpoczęcie świadczenia usługi – załadunek towarów, ma miejsce na terytorium Polski. Z przyczyn niezależnych od przewoźnika wystąpił postój przy załadunku towaru. Po zatwierdzeniu karty postoju przez załadowcę nastąpił przewóz towarów do innego kraju członkowskiego (np. do Niemiec), gdzie nastąpił ich rozładunek. Dla udokumentowania świadczonej usługi transportowej wystawiono fakturę VAT z adnotacją, iż podatek VAT uiści zleceniodawca Spółki. Obowiązek podatkowy powstał na terytorium Niemiec. W opisanej wyżej sytuacji możliwy jest również postój przy rozładunku towaru, tj. na terenie Niemiec.

W przypadku, kiedy na rzecz ww. podatnika świadczona jest usługa przewozu towarów poza Wspólnotę (możliwy przestój przy załadunku w kraju, lub przy rozładunku na terenie państwa trzeciego, np. w Szwajcarii), wystawiana jest faktura, w której część usługi przebiegającej na terenie kraju wykazano jako opodatkowaną stawką 0%, a pozostałą część usługi jako niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce.

Występuje również sytuacja, gdy usługa świadczona jest na zlecenie podatnika, który podaje NIP PL. Rozpoczęcie usługi, tj. załadunek towarów, następuje w Polsce. Przy załadunku występuje postój, co potwierdza - podobnie jak przedstawionych wyżej przypadkach - karta postoju. Usługa została wykonana na terenie dwóch różnych państw członkowskich, rozładunek towarów nastąpił w Austrii. Obowiązek podatkowy powstał na terenie naszego kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy poniesione przez przewoźnika koszty postoju podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze brzmienie przepisu art. 9 ust. 2 lit. (b) i (c) VI Dyrektywy Rady, postój nie jest świadczeniem usług, lecz nieprzewidywalnym zdarzeniem losowym, w wyniku którego podwykonawca ma prawo żądać zwrotu poniesionych kosztów.

W związku z tym, zwrot poniesionych kosztów winien być udokumentowany notą księgową, ponieważ na te koszty składają się m. in.:

*   wynagrodzenie kierowcy,
*   opłacone ubezpieczenia zespołu pojazdów,
*   podatek transportowy płacony we właściwym urzędzie,
*   częściowe koszty zakupu winiet w stosunku dziennym,
*   podatek zawarty w paliwach napędowych.

Spółka zauważa, że wymienione koszty są już właściwie opodatkowane. Zwrotu tych kosztów nie należy dochodzić na podstawie faktury VAT, gdyż wystąpiłoby podwójne opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Ponadto naliczona kwota podatku nie trafi do budżetu, lecz jako zapłacona, podlega odliczeniu, komplikując dodatkowo rozliczenia z urzędem skarbowym. Podkreślono, że postój przy usługach transportowych nie jest świadczeniem usług, a zwrot dokonywany przez Spółkę stanowi jedynie rekompensatę wyżej wymienionych kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Brzmienie powołanego wyżej przepisu wskazuje, że zawarta w nim definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników, w ramach ich działalności gospodarczej.

Art. 29 ust. 1 ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z zapisu art. 106 ust. 1 ustawy wynika, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

Jednocześnie na mocy § 25 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

W ust. 4 ww. paragrafu wskazano, że w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Z opisu zawartego we wniosku wynika, że Spółka zlecając przewóz towarów firmom transportowym, każdorazowo uzgadnia cenę frachtu. W przypadku nieprzewidzianego postoju, w oczekiwaniu na załadunek lub przeładunek towarów, ustalane są dodatkowe opłaty, a zleceniobiorca otrzymuje zwrot poniesionych kosztów.

W ocenie tutejszego organu, uwzględniając powołaną wyżej szeroką definicję świadczenia usług, w przedstawionym stanie faktycznym ze strony podwykonawcy dochodzi do świadczenia usług, polegających na tolerowaniu (znoszeniu) nieplanowanego przestoju środka transportu, w związku z oczekiwaniem na jego załadunek lub rozładunek, za które zleceniobiorcy należne jest stosowne wynagrodzenie.

Podane przez Spółkę okoliczności, dotyczące ustalania z przewoźnikiem ceny frachtu oraz dodatkowej opłaty za postój wskazują, że przestój ten jest ściśle związany z wykonywaną usługą przewozu towarów. Podkreślenia wymaga fakt, że zarówno w orzecznictwie ETS, jak i sądów krajowych wskazuje się na konieczność traktowania dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje więcej niż jedno świadczenie na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług - stanowią jedną całość lub jedną usługę.

W rozpatrywanej sprawie świadczeniem głównym będzie więc usługa przewozu towarów, zaś koszty związane z nieprzewidzianym postojem, będą stanowić dodatkowy element całości transakcji, którego sposób rozliczenia został określony przez Wnioskodawcę z przewoźnikiem.

Zatem uwzględniając treść przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług, stwierdzić należy, że w przypadku wykonywania usługi przewozu, podstawę opodatkowania stanowi całość świadczenia pieniężnego wypłacanego przez Spółkę kontrahentowi, tj. świadczenia obejmującego zarówno cenę frachtu, jak i zwrot kosztów postoju.

Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w treści przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE Nr L. 347/1 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 78 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE \[poprzednio art. 11 (2) VI Dyrektywy Rady 77/388/EEC z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (Dz. Urz. UE L 145 ze zm.)\], do podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wlicza się koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z powyższego wynika, że podstawa opodatkowania obejmuje również ciążące na dostawcy (usługodawcy) koszty dodatkowe, jeżeli są one bezpośrednio związane z daną dostawą lub usługą i zwracane są przez nabywcę towarów (usługi) w zakresie uiszczanej należności. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucony jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla tego świadczenia.

W świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego uznać należy, że koszty postoju w oczekiwaniu na załadunek lub rozładunek towarów, związane ze świadczoną przez podwykonawcę usługą przewozu, stanowią element cenotwórczy usługi transportowej. Oznacza to, że podstawa opodatkowania z tytułu jej wykonania, winna obejmować również pobierane przez firmę transportową wynagrodzenie dotyczące zwrotu kosztów postoju. Skoro czynności związane z postojem środków transportu, za które Spółka dokonuje zwrotu poniesionych kosztów, stanowią świadczenie dodatkowe w stosunku do usługi zasadniczej, jaką jest usługa transportowa, należy je opodatkować według zasad i stawki właściwej dla usługi zasadniczej.

W uzasadnieniu własnego stanowiska Strona podniosła, że wynagrodzenie wypłacane w związku z postojem środków transportu stanowi zwrot kosztów poniesionych przez firmę transportową.

Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że stosownie do brzmienia art. 79 lit. c) cyt. wyżej Dyrektywy 2006/112/WE (wcześniej art. 11 ust. 3 lit. c) VI Dyrektywy), podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym. Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać naliczony.

Powyższe wskazuje, że przepis ten ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy podatnik ponosi wydatki w imieniu i na rachunek swego zleceniodawcy, a zwrócone kwoty zostaną zaksięgowane przez podatnika na koncie przejściowym. Warunkiem jest, aby dokumenty dotyczące ponoszonych wydatków wystawione zostały na drugi podmiot, w imieniu i na rzecz którego działa podatnik.

Natomiast treść wniosku wskazuje, że przewoźnik ponosi wydatki związane z postojem we własnym imieniu i na własny rachunek. Ponadto nie wskazano, aby kwoty przekazane przez Wnioskodawcę przewoźnik ewidencjonował jako zwrot poniesionych kosztów na koncie przejściowym. Zatem w przedstawionym stanie faktycznym brak jest możliwości zastosowania powyższej procedury „zwrotu wydatków”.

W przypadku usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotne jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania.

Odpowiednie regulacje prawne, mające zastosowanie do usług transportowych, zawarto w przepisach art. 27 i 28 ustawy o podatku od towarów i usług. I tak, zgodnie z brzmieniem art. 27 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w przypadku świadczenia usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28.

Natomiast art. 28 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.

W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer (art. 28 ust. 3).

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Przez usługi transportu międzynarodowego, na podstawie ust. 3 pkt 1 lit. a) tego artykułu, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty.

Spółka wskazała, iż miejsce świadczenia usług wykonanych przez przewoźnika znajduje się na:

*   terytorium Niemiec – w przypadku wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów wykonanej na rzecz podatnika, który podał numer identyfikacji podatkowej nadany w tym państwie członkowskim;
*   terytorium kraju dla odcinka trasy przebiegającego przez Polskę, a w pozostałej części usługa nie podlega opodatkowaniu w Polsce - w przypadku przewozu towarów poza Wspólnotę (usługa transportu międzynarodowego) wykonanej na rzecz ww. podatnika;
*   terytorium kraju – w przypadku wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów wykonanej na rzecz podatnika, który podał numer identyfikacji podatkowej nadany w Polsce.

Zauważyć należy, że przewoźnik świadczy usługi przewozu na zlecenie spedytora, czyli Spółki, będącej podmiotem krajowym. Uwzględniając powyższe oraz zasady wynikające z art. 27 ust. 2 pkt 2, w powiązaniu z art. 28 ust. 3 i art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, iż miejscem świadczenia czynności związanych z usługami transportowymi, których elementem jest postój:

*   w przypadku przewozów realizowanych z terytorium kraju poza Wspólnotę – w części usługi odpowiadającej odcinkowi krajowemu - jest terytorium Polski, zaś w części usługi przebiegającej poza granicami kraju - nie będzie terytorium Polski;
*   w odniesieniu do usług transportu wewnątrzwspólnotowego - jest terytorium kraju.

Zatem za niepodlegające opodatkowaniu uznać należy czynności wykonywane przez przewoźnika na rzecz Wnioskodawcy związane bezpośrednio z tą częścią usługi transportu międzynarodowego, która wykonana jest poza terenem kraju. Natomiast czynności towarzyszące przewozom wewnątrzwspólnotowym oraz międzynarodowym, których miejsce świadczenia przypada na terytorium Polski, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przewidzianych dla usług transportowych.

Przedmiotowe czynności, niezależnie od miejsca ich świadczenia, powinny zostać udokumentowane przez podwykonawcę fakturami VAT, wystawionymi zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Należy wskazać, iż niniejszej interpretacji indywidualnej udzielono przy założeniu, że przewoźnik świadczący na rzecz Wnioskodawcy usługi transportowe jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a Wnioskodawca podał NIP nadany w Polsce.

Jednocześnie zaznacza się, że interpretacja została wydana na wniosek Spółki, jako nabywcy przedmiotowych usług, wobec czego nie wywoła skutków określonych w art. 14k-14n ustawy - Ordynacja podatkowa, dla podmiotu świadczącego te usługi.

Ponadto należy zauważyć, iż przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga kwestii dotyczącej transakcji pomiędzy Spółką, a Jej zleceniodawcami, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska i nie sformułowano pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.