Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.76.2025.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Ustalenie źródła przychodów z tytułu umorzenia pożyczki.
Słowa kluczowe: pożyczka
pożyczka-umorzenie pożyczki
przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania-Przychody i koszty
niewpływające na dochód/stratę-Strata ze źródła
przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Umorzone lub przedawnione zobowiązania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    zakwalifikowania przychodu z umorzenia należności z tytułu pożyczek do odpowiedniego
    źródła przychodów. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 marca 2025 r. (data wpływu 17
    marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Sp. z o.o. (dalej Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie produkcji (...). Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce z tytułu podatku dochodowego
    od osób prawnych (Ustawa o CIT).
    Jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest B. GmbH, będąca spółką prawa niemieckiego
    mająca siedzibę w miejscowości A. w Niemczech (dalej Wspólnik Spółki lub
    Pożyczkodawca). Dane identyfikacyjne Pożyczkodawcy stosownie do obowiązku
    wynikającego z art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej to: adres siedziby (...), numer
    podatkowy: (...), numer identyfikacji podatkowej NIP: (...).
    W latach 2019 - 2024 Wspólnik Spółki udzielił Wnioskodawcy następujących pożyczek:
    1. Umowa skonsolidowania pożyczek z 24 stycznia 2024 r. - na cele inwestycyjne i wydatki
    bieżące 12.000.000 euro. Kwota pożyczki na podstawie aneksu nr 1 była zwiększona do
    16.000.000 euro.
    Wskazane wyżej pożyczki nie były zabezpieczone. Wszystkie pożyczki były oprocentowane
    co do zasady według trzymiesięcznego Euribor + marża 1,5% w skali rocznej. Łączna kwota
    przekazanych na podstawie ww. umów pożyczek wyniosła 30.870.445,55 z czego spłacone
    zostało 16.782.195,55 Na dzień 30.11.2024 r. stan pożyczki do spłaty wynosi 14.088.250
    euro.
    W latach Wnioskodawca poniósł straty podatkowe:
    2019/2020 rok (łączony) - 4.164.936,93 PLN (strata z innych źródeł dochodu)
    2021 rok - 9.683.484,48 PLN (strata z innych źródeł dochodu)
    2022 rok - 9.173.390,42 PLN (strata z innych źródeł dochodu)
    2023 rok - 8.124.151,63 PLN (strata z innych źródeł dochodu).
    W związku z trudną sytuacją finansową Wnioskodawcy, Pożyczkodawca jako jedyny
    udziałowiec Spółki zamierza dokonać umorzenia należności. Poniesiona strata podatkowa
    na przestrzeni ostatnich lat spowodowana jest rozpoczęciem działalności przez Spółkę i
    pozostawania cały czas w okresie rozbudowy przedsiębiorstwa. Spółka musiała ponieść
    znaczące nakłady związane z uruchomieniem i utrzymaniem głównego przedmiotu swojej
    dzielności.
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku o interpretację, Wnioskodawca dokonał spłaty części
    udzielonej Pożyczki. Strony Umowy (Wnioskodawca oraz Wspólnik Spółki) rozważają
    umorzenie udzielonej kwoty Pożyczki. Odsetki od pożyczek są spłacane i nie zostaną
    umorzone.
    W 2025 r. Wnioskodawca oraz Pożyczkodawca zamierzają zawrzeć umowę zwolnienia z
    długu na podstawie, której następujące należności Wnioskodawcy wobec Pożyczkodawcy
    z tytułu zawartych umów pożyczek zostaną umorzone. Zostanie umorzona kwota
    5.000.000 euro kapitału z tytułu umów zawartych pożyczek. Pozostałe należności z tytułu
    umów pożyczek będą dalej spłacane.

    Planowane zwolnienie z długu miałoby nastąpić nieodpłatnie, tj. w umowie zwolnienia z
    długu nie byłoby zawarte wynagrodzenie na rzecz Pożyczkodawcy. Umorzenie udzielonej
    kwoty Pożyczki przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego jest uzasadnione
    ekonomicznie i wynika z racjonalnych decyzji biznesowych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Ad. 1 W związku z otrzymaniem wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca otrzymał łącznie trzy pożyczki od Pożyczkodawcy:
    1. Umowa pożyczki z dnia 11 sierpnia 2019 r. na kwotę 15 000 000 euro.
    2. Ramowa umowa kredytowa z dnia 1 listopada 2020 r. na kwotę 1 500 000 euro.
    3. Umowa skonsolidowania pożyczek z 24 stycznia 2024 r. – 12 000 000 euro. Kwota
    pożyczki na podstawie aneksu nr 1 była zwiększona do 16 000 000 euro.
    Niemniej jednak na potrzeby stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej, wskazana została jedynie umowa skonsolidowania pożyczek z
    24 stycznia 2024 r., ponieważ kwota wynikająca jedynie z tej umowy zostanie umorzona.
    Fakt zawarcia pozostałych umów pożyczek nie ma znaczenia z punktu widzenia
    niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej.
    Ad. 2 W związku z otrzymaniem wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej
    Umowa skonsolidowania pożyczek z dnia 24 stycznia 2024 r. udzielona została przez
    Pożyczkodawcę na rzecz Spółki na cele inwestycyjne i wydatki bieżące. Cel inwestycyjny
    udzielonej pożyczki polegał na dokonywaniu zakupów majątku trwałego dla Spółki tj.
    maszyny produkcyjne, cała infrastruktura niezbędna do ich obsługi, wózki widłowe,
    wyposażenie IT. Natomiast przez wydatki bieżące jako cel określony w pożyczce należy
    rozumieć bieżącą działalność Spółki i jej możliwość do regulowania swoich bieżących
    zobowiązań handlowych, pracowniczych, oraz budżetowych. Żadne z wydatków
    finansowanych z ww. umowy skonsolidowania pożyczek z dnia 24 stycznia 2024 r. nie było
    przeznaczanych na uzyskanie przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b
    ustawy o CIT).
    Pytania
    1. Czy przychód osiągnięty z tytułu umorzenia należności z tytułu pożyczek stanowi
      przychód z innych źródeł przychodów, który może zostać rozliczony z poniesioną w
      latach 2020 - 2024 stratą podatkową poniesioną na działalności operacyjnej?
    2. Czy działanie Spółki polegające na ewentualnym obniżeniu poniesionej straty
      podatkowej o wartość umorzonej pożyczki stanowi schemat podatkowy w rozumieniu
      przepisów Działu III Rozdział 11a Ordynacji podatkowej?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych. W części dotyczącej pytania nr 2 (Ordynacja podatkowa)
    wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy kwota umorzonej pożyczki jako przychód z ogólnej działalności
    gospodarczej może zostać rozliczona ze stratą podatkową poniesioną na działalności
    operacyjnej Spółki.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W myśl art. 7 ust.
    2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 1 li, art.

    24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT, dlatego
    zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej; „umorzenie” wg
    Słownika Języka Polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania
    pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę
    stopniową długu”. Skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w
    całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do
    wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania.
    Zgodnie z art. 508 k.c., zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a
    dłużnik zwolnienie przyjmuje. Należy dodać, że zwolnienie dłużnika z długu, wymaga
    umowy stron stosunku zobowiązaniowego, tj. zgodnych oświadczeń woli. Stosownie do
    art. 353 § 1 i § 2 k.c., zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika
    świadczenia, a dłużnik powinien żądanie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu
    albo zaniechaniu. Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i
    polegać ono może na podjęciu pewnej aktywności lub na niewykonywaniu pewnych
    uprawnień czy czynności.
    Należy zauważyć, że fakt zaliczenia do przychodów podatkowych wartości zobowiązań
    umorzonych lub przedawnionych ujawnia intencje ustawodawcy opodatkowania
    podatkiem dochodowym nie tylko faktycznie otrzymanych pieniędzy, ale także wszelkiego
    rodzaju świadczeń nieodpłatnych.
    Jeżeli więc zobowiązanie pieniężne zostanie umorzone, to dojdzie do wzbogacenia po
    stronie dłużnika będącego stroną tego stosunku prawnego z tego powodu, że dłużnik
    przestanie być zobowiązany do świadczenia, a środki pieniężne, które winien przekazać w
    ramach wymaganego świadczenia pozostaną w jego majątku, powiększając ten majątek w
    sposób definitywny. Pociąga to za sobą skutek w postaci przyrostu majątku podatnika, tj.
    powstaje obowiązek rozliczenia podatku dochodowego z tego tytułu.
    Przychody z umorzenia udzielonej pożyczki mogą podlegać rozpoznaniu jako przychód z
    zysków kapitałowych lub być kwalifikowane są jako pochodzące z innych źródeł. Dla tego
    typu przychodów, z uwagi na ich niejako akcesoryjny charakter, kluczowe znacznie ma
    kwalifikacja podatkowa transakcji głównej oraz jej cel. Skoro pożyczki udzielone zostały na
    cel bieżącej działalności gospodarczej (zakup maszyn i innych przedmiotów majątku) to
    przychód z tytułu umorzenia tych należności zaliczony zostanie jako pochodzący z innych
    źródeł i będzie mógł zostać rozliczony ze stratą podatkową poniesioną z innych źródeł
    dochodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z wniosku wynika, że zaciągnęli Państwo pożyczki (skonsolidowane przez Pożyczkodawcę)
    na cele inwestycyjne, tj. zakup majątku trwałego oraz cele bieżące (regulowanie bieżących
    zobowiązań handlowych, pracowniczych oraz budżetowych). Wskazali Państwo, że żadne z
    wydatków finansowanych z ww. umowy skonsolidowania pożyczek nie było
    przeznaczanych na uzyskanie przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b
    ustawy o CIT. Następnie skonsolidowana pożyczka została umorzona przez
    Pożyczkodawcę.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwalifikacji przychodu z tytułu umorzenia należności
    pożyczkowych do odpowiedniego źródła przychodów.

    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
    Wystąpienie każdego zdarzenia, powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika,
    skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania
    przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy
    przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących
    na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca
    ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy, przykładowych
    przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość, z
      zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z
      tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z
      Funduszu Pracy.
    Wyjątkiem jest, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zasada, że:

      Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych
      zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań
      jest związane z:
      a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
      finansowej przedsiębiorstw i banków lub
      b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
      c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
      d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
      Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
      przymusowej restrukturyzacji;
    Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało jednak zdefiniowane w ustawie o CIT,
    dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej;
    „umorzenie” wg Słownika Języka Polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie
    zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela
    lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”. Skutkiem
    umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania
    dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości
    lub w części zobowiązania.
    Zgodnie z art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r.,
    poz. 1061 ze zm., dalej: „KC”):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Należy dodać, że zwolnienie dłużnika z długu, wymaga umowy stron stosunku
    zobowiązaniowego, tj. zgodnych oświadczeń woli. Nie jest tu konieczne zachowanie żadnej
    szczególnej formy tej czynności prawnej, a wola stron może być uzewnętrzniona również
    w sposób dorozumiany.
    Na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 KC, składają się dwa elementy:
    1. oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2. akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, odnosi się do umorzonych lub przedawnionych
    zobowiązań. Przepis ten precyzuje, że w szczególności dotyczy to zobowiązań z tytułu
    zaciągniętych pożyczek (kredytów). Jednocześnie określa, że nie dotyczy umorzonych
    pożyczek z Funduszu Pracy. Oznacza to, że przepis ten dotyczy wszelkiego rodzaju
    umorzonych lub przedawnionych zobowiązań (za wyjątkiem pożyczek z Funduszu Pracy
    oraz wymienionych w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zobowiązań związanych z
    określonego rodzaju postępowaniami). Należy zauważyć, że fakt zaliczenia do przychodów
    podatkowych wartości zobowiązań umorzonych lub przedawnionych ujawnia intencje
    ustawodawcy opodatkowania podatkiem dochodowym nie tylko faktycznie otrzymanych
    pieniędzy, ale także umorzonych wierzytelności. Jeżeli więc zobowiązanie pieniężne
    zostanie umorzone (lub ulegnie przedawnieniu), to dojdzie do wzbogacenia po stronie
    dłużnika będącego stroną tego stosunku prawnego z tego powodu, że dłużnik przestanie
    być zobowiązany do świadczenia, a środki pieniężne, które winien przekazać w ramach
    wymaganego świadczenia pozostaną w jego majątku, powiększając ten majątek w sposób
    definitywny. Pociąga to za sobą skutek w postaci przyrostu majątku podatnika, z czym
    związany jest obowiązek rozliczenia podatku dochodowego z tego tytułu.
    Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że opisane w zdarzeniu przyszłym umorzenie
    kwoty zaciągniętych przez Państwa skonsolidowanych pożyczek, należy utożsamiać z

    umorzeniem zobowiązania, które powoduje po Państwa stronie powstanie przychodu do
    opodatkowania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości
    wartości umorzonej kwoty.
    Od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody podatników
    zostały rozdzielone na dwie grupy:
        z zysków kapitałowych oraz
        z innych źródeł.
    Art. 7b ust. 1 updop, zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować
    do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje
    gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że
    wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej
    kategorii przychodów.
    Jak już wcześniej wskazano, w związku z otrzymaniem zwolnienia z długu, powstanie po
    Państwa stronie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a updop.
    Jednocześnie, przychód ten należy zakwalifikować do przychodów innych niż zyski
    kapitałowe. Jak wskazano w opisie sprawy, pożyczki udzielone przez Pożyczkodawcę
    przeznaczone były na cele inwestycyjne (zakup majątku trwałego) oraz finansowanie
    bieżącej działalności spółki (regulowanie zobowiązań handlowych, pracowniczych oraz
    budżetowych).
    Pożyczki zostały zaciągnięte na sfinansowanie podstawowej działalności gospodarczej
    Spółki, a zatem ich celem nie było osiągnięcie w przyszłości przychodów podlegających
    zaliczeniu do źródła przychodów z zysków kapitałowych. Nie ma zatem podstaw, aby
    przychód powstały z tytułu zwolnienia z długu w związku z umorzeniem ww. pożyczek
    kwalifikować do źródła przychodów, jakim są zyski kapitałowe.
    Państwa stanowisko jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w A. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.