Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-322/11-4/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-10-14
Teza: W kontekście przedstawionych okoliczności, a w szczególności z uwagi na fakt, iż odpady produkcyjne w postaci szlamu podawane procesowi odzysku zawartej w nich miedzi są odsprzedawane hutom do ponownego przetwarzania, należy uznać, iż ww. odpady produkcyjne są złomem. Sprzedaż tych towarów przez Wnioskodawcę, będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, po spełnieniu warunków wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.
Słowa kluczowe: obciążenia; odpady (śmieci)-sprzedaż odpadów poprodukcyjnych; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2011 r. (data wpływu 6 lipca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 września 2011 r. (data wpływu 28 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania sprzedaży szlamu miedzi za transakcję obrotu złomem w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r.– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania sprzedaży szlamu miedzi za transakcję obrotu złomem w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 września 2011 r. (data wpływu 28 września 2011 r.) poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego oraz kwestie związane z reprezentacją.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka posiada decyzję - pozwolenie zintegrowane na eksploatację instalacji wydane przez Wojewodę, rozszerzoną o zezwolenie na wytwarzanie odpadu o kodzie 170401 - złom miedzi, brązu, mosiądzu (nazwa zgodna z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27.09.2001 r. w sprawie: katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112 poz. 1206). W ramach tego kodu Spółka wytwarza w procesie produkcyjnym złom miedzi nazywany zwyczajowo w Spółce szlamem miedzi. Szlam miedzi ma postać mułu zawierającego w swoim składzie piasek, ziemię, resztki olejów i miedź. Szlam ten odbierany jest przez firmy zajmujące się odpadami i kierowany do procesu odzysku zawartej w nim miedzi. Zarówno Spółka jak i kontrahent nabywający złom są podatnikami podatku VAT niekorzystającymi ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy.

W piśmie z dnia 22 września 2011 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż powstały w procesie produkcyjnym u Wnioskodawcy szlam miedzi jest sprzedawany firmom posiadającym wymagane przepisami prawa zezwolenia na zbieranie/odzysk przedmiotowego odpadu. Podmioty odbierające szlam miedzi od Wnioskodawcy sprzedają go hutom. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż oczekuje interpretacji w stanie faktycznym obowiązującym w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2011 roku oraz od 1 lipca 2011 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy szlam miedzi jest złomem do którego ma zastosowanie art. 17?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7, ust. 2 i ust 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 z 2004 r. poz. 535 z późn. zmianami) od 1 kwietnia 2011 roku obowiązują nowe zasady dokumentowania, naliczania i odliczania podatku VAT w obrocie złomem. Wyżej wymienione przepisy przesuwają obowiązek rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz, którego dokonywana jest dostawa złomu. W celu właściwego rozliczenia podatku VAT ważne jest ustalenie czy dany towar jest złomem. Nowe zasady stosuje się pod warunkiem, że zarówno dokonujący dostawy złomu jak i nabywca złomu są podatnikami podatku VAT.

Zdaniem Spółki mając na uwadze:

*   brzmienie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 7, ust. 2 w/w ustawy,

*   pismo wydane przez Ministra Finansów skierowane do Dyrektorów Izb Skarbowych i Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowej zgodnie z którym cyt. "przez złom dla potrzeb stosowania art. 17 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy należy rozumieć złom metali, w tym złom stalowy (wsadowy i niewsadowy), żeliwny i metali nieżelaznych, jak również złom metali szlachetnych",

*   fakt, że zarówno Spółka jak i nabywca złomu miedzi mającego postać szlamu są podatnikami podatku VAT oraz

*   rodzaj i klasyfikację szlamu miedzi pod kodem 170401 - miedź, brąz, mosiądz (grupa złomu metali),

*   brak definicji złomu w ustawie o podatku od towarów i usług (wg internetowego słownika języka polskiego PWN „złom stanowią niepotrzebne, zużyte przedmioty metalowe, pojazdy, maszyny lub odpady poprodukcyjne zbierane jako surowiec wtórny") szlam miedzi jest złomem przy sprzedaży którego należy stosować nowe zasady dokumentowania, naliczania i odliczania podatku VAT obowiązujące od 1 kwietnia br.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie tut. Organ zauważa, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 kwietnia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2011 r.), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające złom, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Przy czym jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się dostawę towarów używanych, pod warunkiem, ze w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa złomu.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą złomu jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
2.  dostawcą złomu jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
3.  dostawca złomu nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,
4.  dostawa złomu nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jeżeli choćby jeden z wymienionych warunków nie jest spełniony, nabywcy złomu nie powinni rozliczać VAT z tytułu dostaw złomu.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary mieszczące się w pojęciu złomu, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1a ustawy w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

W myśl § 5 ust. 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie "odwrotne obciążenie".

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą posiada pozwolenie na eksploatację instalacji wydane przez Wojewodę rozszerzone o zezwolenie na wytwarzanie odpadu o kodzie 170401 - złom miedzi, brązu, mosiądzu (nazwa zgodna z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27.09.2001 r. w sprawie katalogu odpadów). W ramach tego kodu Wnioskodawca wytwarza w procesie produkcyjnym złom miedzi nazywany zwyczajowo szlamem miedzi. Szlam miedzi ma postać mułu zawierającego w swoim składzie piasek, ziemię, resztki olejów i miedź. Szlam ten odbierany jest przez firmy zajmujące się odpadami i kierowany do procesu odzysku zawartej w nim miedzi. Zarówno Zainteresowany jak i kontrahenci Wnioskodawcy nabywający złom są podatnikami podatku VAT niekorzystającymi ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Wnioskodawca wskazał, iż powstały w procesie produkcyjnym szlam miedzi jest sprzedawany firmom posiadającym wymagane przepisami prawa zezwolenia na zbieranie/odzysk przedmiotowego odpadu a podmioty odbierające szlam miedzi od Wnioskodawcy sprzedają go hutom.

Odnosząc się do kwestii zakwalifikowania odpadów produkcyjnych w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług do złomu należy stwierdzić, iż przepisy ustawy nie definiują pojęcia złomu. Dlatego też kierując się wykładnią historyczną i celowościową należy zaznaczyć, że przez złom dla potrzeb stosowania art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy należy rozumieć złom metali, w tym złom stalowy (wsadowy i niewsadowy), żeliwny i metali nieżelaznych (aluminium, cynk, miedź, ołów), jak również złom metali szlachetnych. Jednocześnie zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN złom stanowią niepotrzebne, zużyte przedmioty metalowe, pojazdy, maszyny lub odpady produkcyjne zbierane jako surowiec wtórny. Natomiast w metalurgii pod pojęciem złomu rozumie się nazwę przedmiotów metalowych, przeznaczonych do wykorzystywania w procesie recyklingu poprzez ich ponowne przetopienie.

Zatem w kontekście przedstawionych okoliczności, a w szczególności z uwagi na fakt, iż odpady produkcyjne w postaci szlamu podawane procesowi odzysku zawartej w nich miedzi są odsprzedawane hutom do ponownego przetwarzania, należy uznać, iż ww. odpady produkcyjne są złomem.

Sprzedaż tych towarów przez Wnioskodawcę, będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, po spełnieniu warunków wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Jednakże tut. Organ informuje, iż wniosek w zakresie zakwalifikowania sprzedaży szlamu miedzi za transakcję obrotu złomem w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r. został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.