Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.383.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: hipoteka
nieruchomości
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Jest Pan podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadającym
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Na podstawie wpisu do CEIDG prowadzi
    Pan również jednoosobową działalność gospodarczą.
    Od (...) 2021 r. jest Pan właścicielem nieruchomości mieszkaniowej usytuowanej na
    terytorium Polski, obciążonej kredytem hipotecznym. Wskazaną nieruchomość nabył Pan
    za kwotę (...) PLN. Obecnie jej wartość szacowana jest na ok. (...) PLN.
    Na nieruchomości ustanowiona została hipoteka umowna na kwotę (...) PLN, przy czym
    pozostały z tytułu umowy kredytowej kapitał do spłaty to kwota (...) PLN.
    Wskazana nieruchomość nie jest wykorzystywana dla celów prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej od (...) 2025 r. do chwili obecnej nabył
    Pan od spółki z o.o. szereg materiałów oraz usług.
    Z powyższych tytułów spółce przysługują względem Pana wymagalne wierzytelności w
    kwocie (...) PLN, do tego dochodzą jeszcze odsetki za opóźnienie w płatności.
    Wobec braku wystarczających środków finansowych na pokrycie wskazanych wyżej
    zobowiązań planowane jest, celem zaspokojenia całości wartości wierzytelności,
    przeniesienie na wierzyciela, tj. spółkę z o.o. przysługującej Panu własności nieruchomości
    mieszkaniowej. Przeniesienie własności nieruchomości na spółkę ma się odbyć w trybie
    art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1061) jako świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum).
    Wskutek przeniesienia własności nieruchomości nie dojdzie do zmiany stron umowy
    kredytowej, której zabezpieczeniem jest ustanowiona na nieruchomości hipoteka, dalej
    będzie Pan stroną tej umowy.
    Przeniesienie własności nieruchomości nastąpiłoby przed upływem 5 lat od dnia jej
    nabycia.
    Pytania

    Czy zatem:
    1. prawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym przeniesienie własności
      nieruchomości w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) nie
      będzie po Pana stronie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych, bowiem nie stanowi ono odpłatnego zbycia tej nieruchomości w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. i tym samym nie skutkuje obowiązkiem
      zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f.?
    2. prawidłowe jest Pana stanowisko, że w przypadku uznania, że przeniesienie własności
      nieruchomości w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) jednak
      stanowi odpłatne zbycie nieruchomości, to dochodem będzie wartość wierzytelności
      zaspokajanej wskutek datio in solutum pomniejszona o koszty uzyskania przychodu,
      tj. poniesione koszty nabycia nieruchomości oraz wartość poniesionych i
      udokumentowanych nakładów na nieruchomość, które zwiększyły wartość
      nieruchomości, bowiem bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji szacunkowa rynkowa
      wartość nieruchomości?
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1
    Pana zdaniem, przeniesienie własności nieruchomości w ramach świadczenia w miejsce
    wykonania (datio in solutum) nie będzie po Pana stronie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem opisana czynność nie stanowi
    odpłatnego zbycia nieruchomości i nie powoduje powstania obowiązku zapłaty podatku.
    W Pana ocenie przeniesienie prawa własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z
    długu, dokonane w ramach czynności świadczenia w miejsce wykonania, nie stanowi
    odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., bowiem
    spełniając to świadczenie nie uzyska Pan żadnego przysporzenia w rozumieniu art. 9 ust. 1
    i ust. 2 u.p.d.o.f. to jest nie uzyska Pan przyrostu majątku powiększającego Pana aktywa.
    Pogląd taki znajduje potwierdzenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z
    dnia 08.02.2012 r. (II FSK 1384/10), z dnia 12.06.2012 r. (II FSK 1260/11), z dnia 09.07.2013
    r. (II FSK 2312/11), z dnia 21.03.2014 r. (II FSK 835/12), z dnia 20.04.2016 r. (II FSK 669/14), z
    dnia 05.05.2017 r. (II FSK 3144/15), z dnia 27.03.2019 r. (II FSK 699/17) oraz z dnia
    09.07.2020 r. (II FSK 1196/18).
    Z powyższych orzeczeń można wysnuć wniosek, że skoro przysporzenia majątkowego nie
    rodzi sama spłata długu pieniężnego, przysporzenia takiego nie może też rodzić spełnienie
    świadczenia rzeczowego w celu spłaty tego długu, a utożsamianie takiej czynności z
    odpłatnym zbyciem nieruchomości stanowi niewłaściwą interpretację przepisów
    podatkowych.

    Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 09.07.2020 r. w sprawie II FSK 1196/18 „koncepcja, w
    myśl której każde przeniesienie prawa własności nieruchomości przed upływem pięciu lat
    od jej nabycia powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od
    osób fizycznych wywodzi się i opiera na dawniej obowiązującej regulacji, przewidującej
    ryczałtowe opodatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (obowiązujący
    do dnia 31.12.2007 r. art. 28 ust. 2 u.p.d.o.f.), zastąpionej jednak regulacją przewidującą w
    takim wypadku opodatkowanie dochodu, rozumianego jako różnica pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości a kosztami jego uzyskania (obowiązujący
    od dnia 1.01.2007 r. art. 30e ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f.). (...) przeniesienie prawa własności
    nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu nie ma odpłatnego charakteru, gdyż
    przenoszący to prawo nie uzyskuje przysporzenia majątkowego - nie powiększają się jego
    aktywa majątkowe, a jedynie zmienia się ich struktura”.
    Tym samym w Pana ocenie w przedstawionej sytuacji nie powstanie po Pana stronie
    obowiązek zapłaty podatku.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2
    W sytuacji, gdy Pana interpretacja w ocenie organu jest nieprawidłowa wnosi Pan o
    udzielenie odpowiedzi na pytanie w jaki sposób ustalona zostanie w tym przypadku
    podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    W Pana ocenie w sytuacji uznania, że przeniesienia własności nieruchomości w ramach
    świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) stanowi odpłatne zbycie
    nieruchomości wówczas, na podstawie art. 30e ust. 2 oraz 22 ust. 6c i 6d u.p.d.o.f.
    dochodem podlegającym opodatkowaniu będzie wartość wierzytelności zaspokajanej
    wskutek datio in solutum (przychód) pomniejszona o koszty uzyskania przychodu, tj.
    poniesione przez Pana koszty nabycia nieruchomości oraz wartość poniesionych przez
    Pana udokumentowanych nakładów na nieruchomość, które zwiększyły wartość
    nieruchomości i od tak ustalonej wartości ustalona będzie podstawa opodatkowania. Bez
    znaczenia pozostaje tu fakt, że szacunkowa rynkowa wartość nieruchomości (w dalszym
    ciągu obciążona hipoteką) jest wyższa niż wartość zaspokajanej wierzytelności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    We wniosku wskazał Pan, że:
    · Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą.
    · Od (...) 2021 r. jest Pan właścicielem nieruchomości mieszkaniowej usytuowanej na
      terytorium Polski, obciążonej kredytem hipotecznym. Wskazaną nieruchomość nabył
      Pan za kwotę (...) PLN. Obecnie jej wartość szacowana jest na ok. (...) PLN.
    · Na nieruchomości ustanowiona została hipoteka umowna na kwotę (...) PLN, natomiast
      pozostały z tytułu umowy kredytowej kapitał do spłaty to kwota (...) PLN.
    · Wskazana nieruchomość nie jest wykorzystywana dla celów prowadzonej działalności
      gospodarczej.
    · W ramach prowadzonej działalności gospodarczej od (...) 2025 r. do chwili obecnej nabył
      Pan od spółki z o.o. szereg materiałów oraz usług.
    · Z powyższych tytułów spółce z o.o. przysługują względem Pana wymagalne
      wierzytelności w kwocie (...) PLN, do tego dochodzą jeszcze odsetki za opóźnienie w
      płatności.
    · Wobec braku wystarczających środków finansowych na pokrycie wskazanych wyżej
      zobowiązań planowane jest, celem zaspokojenia całości wartości wierzytelności,

      przeniesienie na wierzyciela, tj. spółkę z o.o. przysługującej Panu własności
      nieruchomości mieszkaniowej, które ma się odbyć w trybie art. 453 Kodeksu
      cywilnego jako świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum).
    · Wskutek przeniesienia własności nieruchomości nie dojdzie do zmiany stron umowy
      kredytowej, której zabezpieczeniem jest ustanowiona na nieruchomości hipoteka,
      dalej będzie Pan stroną tej umowy.
    · Przeniesienie własności nieruchomości nastąpiłoby przed upływem 5 lat od dnia jej
      nabycia.
    Ma Pan wątpliwości, czy przeniesienie własności wskazanej nieruchomości w ramach
    świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) będzie po Pana stronie stanowiło
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu udzielenia odpowiedzi na ww. pytanie, należy rozważyć, czy dokonane
    przeniesienie prawa własności nieruchomości na rzecz wierzyciela w zamian za zwolnienie
    z długu będzie stanowić zbycie przez Pana nieruchomości mieszkaniowej w rozumieniu
    cytowanego powyżej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać, że moment przeniesienia prawa własności w prawie
    podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Podkreślić zatem należy, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności
    rzeczy lub prawa w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu
    prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia własności. Tak więc, jednym ze sposobów nabycia nieruchomości lub praw
    majątkowych jest nabycie własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za
    zwolnienie dłużnika z długu.
    Nawiązując do pojęcia „odpłatnego zbycia” (o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy)
    oznacza ono każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za
    korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i pozostaje bez
    znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia współwłasności, działu
    spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce w omawianym
    przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz spółki z o.o., tj. wierzyciela prawa własności
    nieruchomości w zamian za zwolnienie z obowiązku zwrotu wymagalnych wierzytelności.
    „Płatność” bowiem nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego
    przepływu gotówkowego, może oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w
    postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania,
    zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć
    wyłącznie zapłaty w pieniądzu, płatnością może także być zwolnienie z długu, czy
    potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
    Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie
    przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w

    komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wywiedzioną przez
    Adama Bartosiewicza, który definiuje odpłatne zbycie jako:
      „przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za
      wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz
      zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w
      innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie
      musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem
      wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw
      będzie inna forma przysporzenia majątkowego”.
    (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex,
    2010, wyd. II).
    Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności.
    Natomiast zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Umowa oparta na cywilnoprawnej konstrukcji świadczenia w miejsce wykonania (datio in
    solutum) – określana również jako świadczenie w miejsce wypełnienia – jest formą umowy
    uregulowanej w art. 453 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem (zdanie
    pierwsze), jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela
    inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.
    Celem datio in solutum jest zatem wygaśnięcie istniejących pomiędzy stronami
    zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści
    pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe
    wykonanie (np. przez zapłatę uzgodnionej pierwotnie kwoty), przy czym konieczną
    przesłanką wygaśnięcia zobowiązania – poza umową stron – jest rzeczywiste spełnienie
    świadczenia przez dłużnika.
    Uregulowana w tym przepisie instytucja świadczenia w miejsce wypełnienia/wykonania
    (datio in solutum) stanowi jeden z wyjątków od zasady realnego wykonywania zobowiązań
    cywilnych, znajdujący podstawę w zasadzie swobody umów. Wskutek zawarcia umowy o
    świadczenie w miejsce wypełnienia dłużnik uzyskuje upoważnienie przemienne (facultas
    alternativa), umożliwiające mu wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia
    innego niż pierwotne. Z chwilą wypełnienia świadczenia zastępczego następuje wykonanie
    umowy datio in solutum, a zarazem wykonanie istniejącego zobowiązania, co prowadzi do
    jego wygaśnięcia. Roszczenie wierzyciela, wynikające z umowy zobowiązaniowej zostaje
    zaspokojone wskutek spełnienia przed dłużnika na jego rzecz świadczenia zastępczego.
    W omawianej sprawie nabycie przez Pana nieruchomości mieszkaniowej nastąpiło w (...)
    2021 r., natomiast przeniesienie prawa własności nieruchomości nastąpi przed upływem 5
    lat od dnia jej nabycia.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że w zamian za przeniesienie na rzecz wierzyciela
    prawa własności nieruchomości otrzyma Pan świadczenie wzajemne polegające na
    zwolnieniu z ciążącego na Panu długu z tytułu nieuregulowanych zobowiązań. Innymi
    słowy, dokona Pan zbycia prawa własności nieruchomości mieszkaniowej za zwolnienie z
    długu. Zwolnienie z długu będzie więc miało w niniejszej sytuacji dla Pana określoną
    wartość majątkową, gdyż w jego wyniku przestanie Pan być zobowiązany wobec
    wierzyciela do zapłaty określonej kwoty pieniężnej.
    W konsekwencji, dokonane przez Pana przeniesienie na wierzyciela własności
    nieruchomości mieszkaniowej stanowić będzie dla Pana źródło przychodu w rozumieniu

    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na
    brak upływu pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie i podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Natomiast w myśl art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
      wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości
      lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii
      biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o
      33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi
      zbywający.
    Przedmiotową nieruchomość nabył Pan za kwotę (...) PLN. Obecnie jej wartość szacowana
    jest na około (...) PLN. Spółce przysługują względem Pana wymagalne wierzytelności w
    kwocie (...) PLN wraz z odsetkami za opóźnienie w płatności. Przeniesienie własności
    nieruchomości na spółkę ma się odbyć w trybie art. 453 Kodeksu cywilnego, jako
    świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum).
    W związku z powyższym ma Pan wątpliwości, czy dochodem ze zbycia nieruchomości
    będzie wartość wierzytelności zaspokajanej wskutek datio in solutum pomniejszona o
    koszty uzyskania przychodu, tj. poniesione koszty nabycia nieruchomości oraz wartość
    poniesionych i udokumentowanych nakładów na nieruchomość, które zwiększyły wartość
    nieruchomości. Bowiem w Pana opinii bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji szacunkowa
    rynkowa wartość nieruchomości.

    Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami, podstawą obliczenia podatku jest dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym
    zgodnie z art. 19, a kosztami uzyskania przychodu. Z kolei przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile
    odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Jeżeli cena określona w umowie odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej
    nieruchomości lub praw tego samego rodzaju i gatunku organ podatkowy zawsze ma
    możliwość określenia zgodnie z art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy przychodu ze zbycia
    nieruchomości lub prawa na podstawie wysokości wartości rynkowej przedmiotowej
    nieruchomości lub prawa. Tym samym bezspornym jest, że art. 19 ust. 4 zdanie drugie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje organowi podatkowemu
    możliwość określenia przychodu ze zbycia nieruchomości lub praw majątkowych na
    podstawie wysokości wartości rynkowej nieruchomości lub praw jeżeli ustalona cena
    znacznie odbiega od wartości rynkowej bez uzasadnionej przyczyny.
    Tym samym, nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że bez znaczenia pozostaje
    rynkowa wartość nieruchomości, ponieważ ustawodawca w przepisie art. 19 określając
    przychód jako wartość wyrażoną w cenie określonej w umowie jednocześnie zastrzega, że
    gdy wartość ta znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości, organ podatkowy
    może wezwać do stosownych wyjaśnień lub określić tę wartość.
    Jednakże, organ wydający interpretacje indywidualne nie jest uprawniony do prowadzenia
    postępowania podatkowego i nie może ocenić, w jaki sposób strony w umowie sprzedaży
    skalkulowały cenę sprzedaży (jaka wartość stanowi cenę), czy wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie sprzedaży odpowiadała/nie odpowiadała wartości rynkowej, jak i czy
    powołane we wniosku okoliczności mogą stanowić uzasadnioną przyczynę dla ustalenia
    ceny sprzedaży nieruchomości odbiegającej od jej wartości rynkowej. Weryfikacja
    wysokości przychodu, czy też analiza uzasadnienia zbycia nieruchomości lub prawa
    poniżej ich wartości rynkowej nie może być przedmiotem interpretacji. Art. 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych takie uprawnienie daje tylko organowi
    podatkowemu właściwemu dla Pana w danej sprawie w toku odpowiedniego
    postępowania.
    Zatem wbrew Pana twierdzeniom przychodem z odpłatnego zbycia nie będzie wartość
    wierzytelności zaspokajanej wskutek datio in solutum, lecz wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o której mowa w art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, wydatki związane
    ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt
    uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem
    musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako
    koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Tak obliczony przychód można pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu w celu
    ustalenia dochodu, który jest podstawą opodatkowania.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Wskazany art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ww. ustawy.
    Przywołany przepis jednoznacznie wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
    zbywanej nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub prawa majątkowego (udziału w
    prawie) powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość tej zbywanej
    nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub prawa (udziału w prawie). Przepis ten
    formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak stanowi art. 22 ust. 6f ww. ustawy:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski”.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W konsekwencji, w opisanym zdarzeniu przyszłym uzyskany dochód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości mieszkaniowej na rzecz wierzyciela celem zaspokojenia całości wartości

    Pana wierzytelności podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach
    określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawą obliczenia podatku dochodowego jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy:
      - przychodem z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości mieszkaniowej, ustalonym
        zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wartość
        wyrażona w cenie określonej w umowie, a
      - kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych, stanowiącymi udokumentowane koszty nabycia
        nieruchomości, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość
        nieruchomości, poczynione w czasie jej posiadania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    · Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
      obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    · Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
      rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
      będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
      z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
      wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    · W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądowych należy wskazać, że
      rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
      mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
      zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.