Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.196.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
wydatków bieżących związanych z działalnością wodno; kanalizacyjną, a także wydatków na przyszłe i bieżące
Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury
wodno; ściekowej.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
1
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących
    związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatków na przyszłe i bieżące
    Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-ściekowej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 29 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego,
    utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie”) , zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Gminy przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy
    o samorządzie, jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w
    ramach Gminy wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd
    obsługujący Gminę (dalej: „Urząd Gminy”). Urząd Gminy wraz z jej samorządowymi
    jednostkami budżetowymi traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Gmina.
    Wykonując wskazane wyżej zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy
    publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co
    do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem
    według właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT).
    Jednym z obszarów działania Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    samorządzie, są zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
    Gmina realizuje wymienione wyżej zadania za pośrednictwem Zakładu (...) (dalej: „Zakład”),
    będącego jednostką budżetową Gminy. Gmina ponosi wydatki bieżące związane ze
    wskazanym powyżej obszarem działania oraz wydatki majątkowe związane z realizacją
    bieżących oraz przyszłych inwestycji wodociągowych (Modernizacja infrastruktury
    wodociągowej na terenie (...),(...)). Realizowane przez Gminę obecne i przyszłe inwestycje
    (dalej: „Inwestycje”) będą finansowane przez Gminę z jej środków własnych lub
    pozyskanych środków publicznych.
    Z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej Gmina
    uzyskuje przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców
    Gminy, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw, na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych. Czynności te, wykonywane na rzecz osób trzecich,
    pomimo że stanowią co do zasady zadania własne Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3
    ustawy o samorządzie, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT. W
    konsekwencji, w związku ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT, Gmina
    odpowiednio rozlicza należny podatek w deklaracjach składanych miesięcznie w ramach
    JPK_V7M.
    Równocześnie, wybudowane/zmodernizowane w ramach obecnych i przyszłych Inwestycji
    środki trwałe będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do dostarczania wody również
    do budynku Urzędu Gminy oraz jednostek budżetowych Gminy. Czynności te będą
    realizowane w ramach potrzeb własnych Gminy i będą udokumentowane stosownymi
    dokumentami wewnętrznymi (notami księgowymi).

    Ilość dostarczonej wody i odebranych ścieków Zakład ustala w oparciu o wskazania
    wynikające z wodomierzy / liczników zainstalowanych w poszczególnych punktach
    odbioru (posiadających stosowne atesty i dopuszczonych do użytkowania). W ocenie
    Gminy, wykorzystywane urządzenia pomiarowe pozwalają na dokonanie
    najdokładniejszego pomiaru ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków w stosunku
    do poszczególnych odbiorców. Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że stosowane
    urządzenia są powszechnie wykorzystywane na rynku przez podmioty prowadzące
    działalność w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    W związku z powyższym, gminna infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna jest
    wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT (tj. do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jak i czynności niepodlegających
    opodatkowaniu. Gmina wskazuje również, że infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna,
    zgodnie z posiadaną obecnie przez Gminę wiedzą, nie jest i nie będzie wykorzystywana do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Biorąc pod uwagę zakres
    działalności realizowanej w ramach gospodarki wodno-kanalizacyjnej za pośrednictwem
    Zakładu, Wnioskodawca nie będzie w stanie przyporządkować wydatków z nią związanych
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Tym samym, Gmina zobowiązana będzie do
    stosowania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Aby dochować należytej staranności w wypełnianiu obowiązków publicznoprawnych,
    jednostki organizacyjne Gminy dokonały obliczenia prewspółczynnika. Prewspółczynnik
    ustalony dla Urzędu Gminy na bazie danych za 2023 r. obliczony zgodnie z
    Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r. - tj. zgodnie z ogólną rekomendacją Ministra
    Finansów - wyniósł 42%.
    Jednocześnie dane, którymi dysponuje Gmina, dotyczące sprzedaży zrealizowanej za
    pośrednictwem Zakładu w 2024 r., wskazują na następującą strukturę prowadzonej
    działalności w zakresie dostaw wody i wywozu ścieków:
                              Udział Mieszkańcy oraz   Jednostki organizacyjne podmiotów przedsiębiorcy  Gminy  zewnętrznych w całości sprzedaży
    Sprzedaż wody  (...) zł netto (...) zł netto (...) zł netto (...) zł netto Wywóz ścieków
    Razem  (...) zł netto  (...) zł netto  97,12%
    Wnioskodawca wskazuje, że proporcja ustalona w kolumnie „Udział podmiotów
    zewnętrznych w całości sprzedaży” to stosunek rocznego przychodu wyrażonego w kwocie
    netto z tytułu dostarczonej wody i odebranych ścieków do podmiotów trzecich (tj.
    przychodu z działalności gospodarczej) w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu
    dostarczonej wody do i odbioru ścieków do podmiotów trzecich, urzędu obsługującego
    Wnioskodawcę oraz jednostek organizacyjnych Gminy w roku 2024.
    Referując do danych zawartych powyżej, posiadana przez Gminę infrastruktura
    wodociągowa i kanalizacyjna jest wykorzystywana oraz zużywana głównie (w ponad 97%)
    w ramach świadczeń realizowanych na rzecz podmiotów zewnętrznych (a więc
    opodatkowanych VAT). Natomiast świadczenia w ramach potrzeb własnych Gminy będą
    stanowić jedynie marginalną część wszystkich działań w przedmiotowym obszarze. Na tej
    podstawie Wnioskodawca uznał, że prewspółczynnik, obliczony zgodnie z

    Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r., nie będzie odzwierciedlał struktury i specyfiki
    gospodarki wodnej prowadzonej przez Gminę.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina doszła do przekonania, że najbardziej właściwą
    metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w
    odpowiednim zakresie, będzie metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu
    dostarczonej wody i odbioru ścieków do podmiotów trzecich w ogólnym rocznym
    przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do podmiotów trzecich, urzędu
    obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek organizacyjnych Gminy. Tak ustalony
    sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwoli bowiem na określenie w precyzyjny,
    przejrzysty i najbardziej dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy w zakresie
    gospodarki wodno-kanalizacyjnej będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
    dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część będzie wiązać się ze
    zużyciem własnym Gminy. Wysokość prewspółczynnika wyliczonego tym sposobem, w
    oparciu o dane z 2024 r. wynosi 98% (zgodnie z zasadą zaokrąglania w górę do najbliższej
    liczby całkowitej wynikającą z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT).
    Wyliczenie zostało dokonane w oparciu o poniższy wzór:
    PWSS = [(PZG)/(PZG + PZW)]* 100%
    gdzie:
    PWSS - prewspółczynnik,
    PZG - przychody z działalności wodnej i kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze
    świadczeniami na rzecz podmiotów trzecich,
    PZW - przychody z działalności wodnej i kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze
    świadczeniami na rzecz Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższy wzór będzie stosowany dla infrastruktury
    wodociągowej i kanalizacyjnej. W kalkulacji prewspółczynnika uwzględniono każdą
    dostawę wody i odbiór ścieków, zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na rzecz
    Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy (zużycie wewnętrzne).
    Jak wskazano powyżej, ilość dostarczanej wody i odbieranych ścieków jest mierzona przy
    zastosowaniu wodomierzy i liczników, co stanowi podstawę do kalkulacji należnego
    wynagrodzenia z tytułu prowadzonej sprzedaży oraz podstawę do ujęcia prawidłowej
    wartości dochodów wykonanych i wydatków wykonanych w sprawozdawczości
    budżetowej, jaką przygotowywać musi Gmina wraz ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi. Oznacza to, że Gmina jest w stanie precyzyjnie ustalić wartość sprzedaży
    w oparciu o ilość dostarczonej wody i odbieranych ścieków do odbiorców zewnętrznych i
    na potrzeby własne. W konsekwencji, analiza specyfiki działalności prowadzonej przez
    Gminę w zakresie dostaw wody i odbioru ścieków prowadzi do wniosku, że najbardziej
    reprezentatywnym sposobem obliczania podatku naliczonego podlegającego odliczeniu
    będzie metoda obliczania prewspółczynnika oparta o obiektywne kryterium przychodowe.
    Gmina wskazuje ponadto, że przy wyborze metody obliczania prewspółczynnika opartej o
    kryterium przychodowe kierowała się licznymi interpretacjami indywidualnymi Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej wydanymi w analogicznych stanach faktycznych oraz
    wyrokami sądów administracyjnych, w których niejednokrotnie potwierdzono możliwość
    odliczenia podatku naliczonego za pomocą sposobu określenia proporcji opartego o
    kryterium przychodowe w odniesieniu do działalności w zakresie gospodarki wodnej i
    kanalizacyjnej.
    W ocenie Wnioskodawcy, do opisanej powyżej działalności wodociągowej i kanalizacyjnej
    realizowanej przez Gminę za pośrednictwem Zakładu, nie powinna mieć zastosowania
    metoda wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. Metoda ta odnosi się
    bowiem do ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w
    przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT (stanowi bowiem

    realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Wskaźnik obliczony w oparciu o
    metodę wskazaną w przepisach Rozporządzenia ma w założeniu odzwierciedlać specyfikę
    działalności gminy w oparciu o całościową strukturę jej dochodów, tj. z uwzględnieniem
    sposobu finansowania tego podmiotu. Zdaniem Wnioskodawcy, tak obliczony
    prewspółczynnik nie jest reprezentatywny i nie odnosi się w żadnym wypadku do specyfiki
    poszczególnych niektórych obszarów działalności Gminy.
    Działania podejmowane przez Gminę w obszarze gospodarki wodnej są niejako
    odstępstwem od generalnej struktury działalności Gminy - jak bowiem wskazano powyżej,
    w zdecydowanej większości działania te mają charakter działalności gospodarczej,
    opodatkowanej VAT. Zmodernizowana/ wybudowana na nowo przez Gminę infrastruktura
    wodociągowa będzie wykorzystywana i zużywana przede wszystkim w związku z
    czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. ze sprzedażą na rzecz podmiotów zewnętrznych
    względem Gminy, co odzwierciedla struktura sprzedaży komercyjnej Wnioskodawcy w
    zakresie zadań wodnych (ponad 97% realizowanej sprzedaży to działalność
    opodatkowana).
    Z kolei prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w przepisach
    Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. ma charakter ogólny i odnosi się do ogółu
    działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w przeważającej
    mierze pozostaje jednak poza zakresem opodatkowania VAT - stanowi bowiem realizację
    zadań własnych, nałożonych przepisami prawa. Konsekwentnie, w ocenie Wnioskodawcy,
    prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w przepisach
    Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. nie będzie odzwierciedlał realizowanych
    przychodów komercyjnych z zakresu gospodarki wodnej. Dlatego też w związku z
    ponoszonymi nakładami w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej powinna znaleźć
    zastosowanie odrębna, indywidualnie dobrana metoda kalkulacji prewspółczynnika. Za
    taką metodę należy uznać metodę opartą o obiektywne kryterium przychodowe
    zaprezentowaną we Wniosku.
    Jednocześnie, zaprezentowany we Wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika będzie
    zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonane przez Gminę czynności opodatkowane w ramach działalności
    gospodarczej w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wskazuje, że zarówno wydatki inwestycyjne związane z budową,
    rozbudową czy modernizacją infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, jak i wydatki
    bieżące związane z działalnością wodociągową i kanalizacyjną objęte zakresem Wniosku
    stanowią oraz będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą
    wodociągową i kanalizacyjną.
    Wnioskodawca wskazuje, że co do zasady każdy punkt poboru wody jest opomiarowany
    wodomierzem. W wyjątkowych sytuacjach, jeśli nie jest możliwe uzyskanie wskazania
    wodomierza, zużycie wody naliczane jest zgodnie z normami zawartymi w Rozporządzeniu
    Ministra Infrastruktury z dnia 14 listopada 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych
    norm zużycia wody. Gmina podkreśla jednak, że są to wyłącznie sytuacje incydentalne, nie
    wpływające na strukturę sprzedaży.
    Gmina wskazuje, że do prewspółczynnika wliczane jest każde zużycie wody - naliczone
    zgodnie ze wskazaniami wodomierzy.
                      3  3Gmina wskazuje, że cena za 1 m pobranej wody i 1m odprowadzonych ścieków
    naliczana jest zgodnie z zatwierdzoną taryfą na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe
    odprowadzanie ścieków na ternie Gminy. Taryfa zatwierdzana jest przez A. na okres 3 lat.
    Obowiązująca taryfa - (...) z dnia 14 października 2024 r.
                            3Zgodnie z obowiązującą taryfą cena za 1 m wody kształtuje się następująco:

    I. Wysokość cen i stawek opłat za dostarczoną wodę na okres od 1-12 miesięcy.
      Lp.Grupa taryfowa  Wyszczególnienie  Cena nettoJednostka miary
      1  2  3  4  5
                    3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m1.  Grupa 1  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                    3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m2.  Grupa 2  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                    3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m3.  Grupa 3  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
    II. Wysokość cen i stawek opłat za dostarczoną wodę na okres od 13-24 miesięcy.
      Lp.Grupa taryfowa  Wyszczególnienie  Cena netto  Jednostka miary
      1  2  3  (...)  5
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m1.  Grupa 1  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m2.  Grupa 2  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m3.  Grupa 3  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
    III. Wysokość cen i stawek opłat za dostarczoną wodę na okres od 25-36 miesięcy.
          Grupa   Cena Lp.  Wyszczególnienie  Jednostka miarytaryfowa  netto
      1  2  3  4  5
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m1.  Grupa 1  Stawka opłaty abonamentowej(...)  zł/odb./okres
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m2.  Grupa 2  Stawka opłaty abonamentowej(...)  zł/odb./okres
                      3  3Cena za 1 m wody  (...)  zł/m3.  Grupa 3  Stawka opłaty abonamentowej(...)  zł/odb./okres
    gdzie:
    Grupa 1 obejmuje gospodarstwa domowe - odbiorcy zużywający wodę przeznaczoną do
    spożycia przez ludzi, pobierający wodę w celu wykorzystania jej w ramach gospodarstw
    domowych dla celów socjalno- bytowych lub innych celów służących zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych lub do celów rolniczych.
    Grupa 2 obejmuje instytucje użyteczności publicznej i podmioty gospodarcze pobierające
    wodę na cele prowadzonej działalności.
    Grupa 3 obejmuje odbiorców usług rozliczanych za wodę zgodnie z art. 22 ustawy o
    zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2023
    r.).
    W zakresie odbioru ścieków ustalona została natomiast jednolita stawka dla wszystkich
    podmiotów, która wynosi:
      Lp.  Okres  Wyszczególnienie  Cena netto  Jednostka miary
    1  2  3  4  5
                    3  3Cena za 1 m ścieków  (...)  zł/m1.  1-12 miesięcy  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                    3  3Cena za 1 m ścieków  (...)  zł/m2.  13-24 miesiące  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
                    3  3Cena za 1 m ścieków  (...)  zł/m

    3.  25-36 miesięcy  Stawka opłaty abonamentowej  (...)  zł/odb./okres
    Podsumowując, ustalone stawki nie są zróżnicowane ze względu na rodzaj sprzedaży -
    stawka za dostawę wody i odbiór ścieków dla jednostek organizacyjnych Gminy jest taka
    sama, jak dla zewnętrznych przedsiębiorców.
    Zdaniem Gminy, metoda obliczenia prewspółczynnika, oparta o klucz wartości sprzedaży,
    w sposób najbardziej obiektywny i reprezentatywny odpowiada specyfice działalności i
    dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    Wskazana metoda polega na ustaleniu proporcji, w jakiej pozostają przychody z tytułu
    świadczonych usług dostawy wody oraz odprowadzania ścieków, wykonywanych na rzecz
    podmiotów trzecich (świadczenia komercyjne) w ogólnych przychodach z tytułu usług
    dostawy wody oraz odprowadzania ścieków wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich
    oraz Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy.
    Zdaniem Gminy tak ustalony sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwala na określenie w
    precyzyjny, przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy na gospodarkę
    wodno#kanalizacyjną są wykorzystywane / używane do czynności opodatkowanych
    dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże się ze zużyciem
    własnym Gminy. Ilość dostarczanej i odbieranej wody z poszczególnych lokalizacji w
    większości mierzona będzie przy zastosowaniu wodomierzy. Tak dokonane pomiary
    stanowią podstawę do kalkulacji należnego wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług
    oraz podstawę do ujęcia prawidłowej wartości dochodów wykonanych i wydatków
    wykonanych w sprawozdawczości budżetowej, jaką przygotowywać musi Gmina wraz ze
    swoimi jednostkami organizacyjnymi.
    Powyższe oznacza, iż Gmina, posługując się wyliczeniami opartymi o wskazania
    wodomierzy, co do zasady będzie w stanie precyzyjnie ustalić wartość sprzedaży w
    oparciu o ilość dostarczonej wody i odebranych ścieków do/od odbiorców zewnętrznych,
    oraz na potrzeby własne Gminy.
    Tym samym, w ocenie Gminy, zaproponowana przez nią metoda kalkulacji
    prewspółczynnika ani nie zawyża kwoty odliczonego podatku naliczonego, ani jej nie
    zaniża. Zgodnie z wymogami ustawowymi zapewnia ona dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część
    wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
    działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7
    ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym
    mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Gmina będzie mogła
    odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków bieżących związanych z
    działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatków na przyszłe i bieżące Inwestycje
    związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-ściekowej, stosując opisaną we
    wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o stosunek rocznego przychodu z
    tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do podmiotów trzecich w ogólnym rocznym
    przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do podmiotów trzecich, urzędu
    obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek organizacyjnych Gminy, a więc sposób inny,
    niż wymieniony w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    Gmina będzie mogła odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków bieżących
    związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatków na przyszłe i bieżące

    Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-ściekowej, stosując
    opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o stosunek rocznego
    przychodu z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do podmiotów trzecich w
    ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do
    podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek
    organizacyjnych Gminy, a więc sposób inny, niż wymieniony w Rozporządzeniu z dnia 17
    grudnia 2015 r.
    Uzasadnienie stanowiska
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Za dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumieć należy przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa
    w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, co do zasady, suma
    kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Należy zauważyć, iż w przypadku nabywania towarów i usług bezpośrednio i w całości
    związanych z działalnością opodatkowaną (i nie zwolnioną z VAT), podatnik, na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości.
    Natomiast w sytuacji, gdy dane nabycia związane są zarówno z działalnością
    opodatkowaną, jak i inną działalnością (zwolnioną lub niepodlegającą opodatkowaniu),
    podatnik powinien dokonać alokacji wydatków do jednej ze wskazanych sfer, tzw. „alokacji
    bezpośredniej” tak, by odliczenie podatku naliczonego dotyczyło jedynie czynności
    opodatkowanych, wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W
    sytuacji, gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza i przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej podatnika nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (dalej: „prewspółczynnik”).
    Z punktu widzenia stosowania prewspółczynnika należy mieć na uwadze, że stosownie do
    treści art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, będzie on miał zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    których:
    1) nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez
      podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
      oraz
    2) gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Mając na uwadze powyżej opisane okoliczności, kwotę podatku naliczonego oblicza się
    zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej.
    Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a jest
    wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z
    wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, co do których może mieć zastosowanie art. 7
    ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).

    W przypadku Gminy, biorąc pod uwagę zakres realizowanych zadań, zarówno
    komercyjnych (podlegających opodatkowaniu VAT), jak i działań „własnych”, które Gmina
    wykonuje w charakterze organu władzy publicznej (poza działalnością gospodarczą w
    rozumieniu VAT), wydatki ponoszone na działalność związaną z dostarczaniem wody i
    odbiorem ścieków powinny zostać rozliczone w oparciu o prewspółczynnik.
    Jak wynika bowiem z opisu przedstawionego stanu faktycznego, Gmina świadczy odpłatnie
    usługi dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz mieszkańców, osób prowadzących
    działalność gospodarczą i przedsiębiorstw. Dostarczanie wody i odbiór ścieków do i z
    budynku Urzędu Gminy oraz do i od jednostek organizacyjnych Gminy stanowi natomiast
    czynność wewnętrzną Gminy. Innymi słowy, takie dostawy uznać należy za
    wykorzystywanie infrastruktury związanej z dostarczaniem wody dla celów własnych
    Gminy, wykraczających poza zakres prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej.
    Ilość dostarczanej wody oraz odbieranych ścieków z poszczególnych lokalizacji jest
    mierzona przy zastosowaniu wodomierzy i liczników, co stanowi podstawę do kalkulacji
    należnego wynagrodzenia z tytułu prowadzonej sprzedaży oraz podstawę do ujęcia
    prawidłowej wartości dochodów wykonanych i wydatków wykonanych w
    sprawozdawczości budżetowej, jaką przygotowywać musi Gmina wraz ze swoimi
    jednostkami organizacyjnymi.
    Powyższe oznacza, iż Gmina jest w stanie precyzyjnie ustalić wartość sprzedaży w oparciu
    o ilość dostarczonej wody i odebranych ścieków do i od odbiorców zewnętrznych oraz na
    potrzeby własne Gminy.
    Mając zatem na uwadze zakres zadań, które są realizowane przez Gminę, zarówno
    podlegających opodatkowaniu VAT, jak i wykonywanych poza działalnością gospodarczą w
    rozumieniu VAT, a także możliwość odpowiedniego przyporządkowania ilości dostarczonej
    wody / odebranych ścieków zarówno do podmiotów trzecich, jak i jednostek
    organizacyjnych Gminy, zasadnym jest, aby wydatki poczynione przez Wnioskodawcę były
    rozliczone z zastosowaniem prewspółczynnika, który w najbardziej reprezentatywny
    sposób będzie odpowiadać specyfice działalności i dokonywanych nabyć w zakresie
    gospodarki wodnej. Niemniej jednak, w ocenie Gminy, brak jest uzasadnienia stosowania
    do omawianych wydatków prewspółczynnika obliczonego wedle rekomendowanych przez
    Ministra Rozwoju i Finansów zasad wskazanych w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015
    r.
    Jak stanowi bowiem przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, „W przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć”.
    Zasady obliczania prewspółczynnika zostały zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia prewspółczynnika
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz

    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, gdy przypisanie tych
      wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Powyższe ma wyraźne uzasadnienie w zasadach statuujących system VAT - przede
    wszystkim, w zasadzie neutralności podatkowej. Jak podkreślił Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2016 r. w sprawie
    ESET, sygn. C-393/15, „Należy przypomnieć, że ustanowiony w dyrektywie 2006/112
    system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    należnego bądź zapłaconego w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej. Wspólny system podatku VAT ma zapewnić całkowitą neutralność
    działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na jej cel i
    rezultaty, pod warunkiem, że ona sama podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem
    VAT”.
    Dodatkowo, jak wskazał TSUE w innym orzeczeniu, „Prawo do odliczenia stanowi
    integralną część mechanizmu podatku VAT i nie może co do zasady podlegać
    ograniczeniu” (wyrok TSUE z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie EMS-Bulgaria Transport, sygn.
    C-284/11).
    W odniesieniu do metod obliczania prewspółczynnika należy zauważyć, że ustawa o VAT,
    w art. 86 ust. 2c zawiera przykładowy katalog danych, które mogą zostać wykorzystane
    przy obliczaniu prewspółczynnika. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 22 ustawy o
    VAT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    określić w przypadku niektórych podatników sposób ustalania proporcji
    (prewspółczynnika) uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych nabyć.
    Od dnia 1 stycznia 2016 roku obowiązuje w Polsce Rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2015
    r., wydane na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, dotyczące sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników. Przywołane powyżej rozporządzenie określa
    przykładowe metody obliczania prewspółczynnika dla jednostek organizacyjnych
    samorządu terytorialnego, takich jak urząd gminy, samorządowe jednostki budżetowe
    utworzone przez jednostki samorządu terytorialnego i samorządowego oraz inne
    jednostki przywołane w niniejszym akcie prawa.
    Jak wspomniano powyżej, metody obliczania prewspółczynnika przez podmioty objęte
    zakresem zastosowania Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. są metodami o
    charakterze egzemplifikacyjnym, co znajduje expressis verbis potwierdzenie w art. 86 ust.
    2h ustawy o VAT.
    Zgodnie z powołaną regulacją, „W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji.”
    Oznacza to, iż podmioty te mogą stosować inną metodę określenia proporcji pod
    warunkiem, że metoda ta zapewnia bardziej dokładne, niż metoda wskazana w
    rozporządzeniu, przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo
    do odliczenia oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na
    działalność gospodarczą. (Prawidłowość takiego stanowiska była wielokrotnie podkreślana
    w doktrynie prawa podatkowego, przykładowo: „Lista ujęta w ust. 2c ma charakter jedynie
    przykładowy i może być wykorzystywana przez podatnika jako pomoc. Podatnik może
    wybrać wszystkie dane z tych ujętych w ust. 2c albo też pominąć je, jeżeli uzna, że inna
    metoda w lepszym stopniu odnosi się do jego rodzaju działalności i dokonywanych nabyć
    towarów i usług” (za: T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 12, Warszawa 2016), czy

    „Wskazanie sposobu określania proporcji odliczania podatku naliczonego dla jednostek
    samorządu terytorialnego zapewni tym podatnikom pewność w stosowaniu przepisów.
    Podmiotom tym pozostawiono jednakże możliwość zastosowania innego, w ich ocenie,
    bardziej reprezentatywnego sposobu ustalenia proporcji odliczenia podatku”. (za: W.
    Modzelewski, Komentarz do ustawy o podatku od towarów i usług. Komentarz. Wyd. 12,
    Warszawa 2017).
    Mimo iż wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. metoda jest
    rekomendowana, nie jest obligatoryjna (jeśli sytuacja danej jednostki uzasadnia
    odstąpienie od jej stosowania).
    Mając powyższe na uwadze, Gmina stoi na stanowisku, iż w odniesieniu do realizowanych
    zadań z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych będzie mogła zastosować inny, niż wymienione w
    ustawie o VAT oraz w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. sposób obliczania
    prewspółczynnika, precyzyjniej odpowiadający specyfice wykonywanych przez Gminę
    czynności i dokonywanych nabyć.
    Taka sytuacja powinna mieć, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie w szczególności w
    zakresie działań w obszarze zaopatrzenia w wodę i odbioru ścieków. Działalność Gminy w
    tym zakresie ma bowiem charakter komercyjny, a dostarczanie wody i odbiór ścieków w
    ramach jednostek Gminy nie wpłynie istotnie na ww. charakter. Gdyby więc, zdaniem
    Organu, powyższe czynności, dokonywane w ramach jednego podatnika, miały skutkować
    zastosowaniem prewspółczynnika, powinien on zostać określony w taki sposób, aby
    realizować podstawowe cele VAT - tj. doprowadzić do ustalenia takiej odliczanej wartości
    VAT, jaka odpowiada sprzedaży objętej VAT następującej w związku z wydatkiem.
    Stosowana metoda nie powinna ani zawyżać kwoty odliczanego podatku naliczonego, ani
    jej zaniżać. Powinna być obiektywna i odzwierciedlać charakter wykonywanego przez
    podatnika rodzaju działalności.
    Przyjęcie restrykcyjnej interpretacji przepisów, zabraniającej określenia realnej wartości
    prewspółczynnika dla zadań realizowanych w zakresie gospodarki wodnej oraz ściekowej,
    stoi w opinii Wnioskodawcy w oczywistej sprzeczności z zasadami VAT i narusza
    neutralność podatku.
    Tym samym należy przyjąć, że w przypadku rozliczeń Gminy, jako metodę obliczenia
    prewspółczynnika, która w sposób najbardziej reprezentatywny będzie odpowiadać
    specyfice działalności i dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodnej i
    kanalizacyjnej, należy uznać przedstawioną poniżej metodę opartą o klucz wartości
    sprzedaży.
    Wskazana metoda polega na ustaleniu proporcji, w jakiej pozostają przychody z tytułu
    świadczonych usług, wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich (świadczenia
    komercyjne) w ogólnych przychodach z tytułu usług dostawy wody i odbioru ścieków
    wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich oraz Urzędu Gminy i jednostek
    organizacyjnych Gminy, zgodnie ze wzorem:
    Przychody z działalności wodno-kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze świadczeniami na
    rzecz podmiotów trzecich (tj. działalność gospodarcza)/Przychody z działalności wodno-
    kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze świadczeniami na rzecz podmiotów trzecich oraz
    Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy.
    Zdaniem Gminy, przedstawiony powyżej sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwoli na
    określenie w precyzyjny, przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy
    na gospodarkę wodną i kanalizacyjną będą wykorzystywane/używane do czynności
    opodatkowanych, dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże
    się ze zużyciem własnym Gminy.
    Wnioskodawca podkreśla, iż celem złożenia niniejszego wniosku jest uzyskanie
    odpowiedzi w postaci potwierdzenia, iż w sytuacji, w której Gmina będzie w stanie

    zastosować opisany, bardziej reprezentatywny sposób obliczenia proporcji, niż wskazany
    w ustawie o VAT i wydanym na jej podstawie Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    właśnie taki sposób (metoda) powinien znaleźć zastosowanie jako „najbardziej
    odpowiadający specyfice” wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności.
    Gmina jeszcze raz wskazuje, że ustawodawca expressis verbis dopuścił możliwość
    zastosowania przez podatnika innej, bardziej reprezentatywnej metody, niż wymieniona w
    cytowanym Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., zaś ocena co do zasadności
    przyjęcia takiej metody została wprost pozostawiona w gestii podatnika. Z kolei wybór
    określonego we Wniosku sposobu obliczenia proporcji został poprzedzony analizą
    charakteru prowadzonej przez Gminę działalności w zakresie dostaw wody i odbioru
    ścieków.
    Wnioskodawca podkreśla, że prawidłowość takiego stanowiska - tj. możliwości
    zastosowania bardziej reprezentatywnej metody - znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych.
    Przede wszystkim należy wskazać na rozstrzygnięcia wydawane przez Naczelny Sąd
    Administracyjny. W wyroku z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. I FSK 219/18, gdzie NSA
    potwierdził, że „Całokształt przepisów ustawy o VAT poświęconych określaniu proporcji
    odliczenia w przypadku wykonywania działalności o charakterze mieszanym wskazuje, że
    ustawodawca - mając na względzie różnorodność czynności dokonywanych przez
    podatnika - nie narzuca w tym względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów, których
    stosowanie miałoby być obligatoryjne. Nawet tam, gdzie ustawodawca dopuszcza
    możliwość ustalenia konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia, podatnikowi
    pozostawiono swobodę i możliwość rozliczenia podatku według proporcji bardziej
    reprezentatywnej dla prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych nabyć”.
    Ponadto NSA zauważył, iż „prewspółczynnik obliczony przez Gminę opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o ilość zużytej
    wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej i - co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych - pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze. Nie sposób zgodzić się z
    twierdzeniem Sądu pierwszej instancji, jakoby porównanie wielkości prewspółczynników
    ustalonych na podstawie rozporządzenia (11%) i w oparciu o metodę przyjętą przez
    Gminę (98-99%) nie miało znaczenia dla weryfikacji reprezentatywności poszczególnych
    sposobów ustalania proporcji, w sytuacji, gdy nie jest kwestionowana specyfika
    działalności wodno-kanalizacyjnej stanowiącej w przeważającej mierze działalność
    gospodarczą”. W dalszej kolejności NSA doszedł do wniosku, że „o ile prewspółczynnik
    proponowany w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów
    działalności Gminy, to nie uwzględnia specyfiki działalności wodno#kanalizacyjnej”, a w
    konsekwencji stwierdził, że „Brak było bowiem podstaw do zakwestionowania sposobu
    liczenia proporcji odliczenia wskazanego przez Gminę jako bardziej reprezentatywnego
    niż wzór rekomendowany w rozporządzeniu”.
    Stanowisko to Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził również między innymi w wyroku
    z dnia 14 marca 2023 r. (sygn. I FSK 2142/19), 24 maja 2022 r. (sygn. I FSK 932/20), 23
    marca 2022 r. (sygn. I FSK 2464/18), z dnia 23 lutego 2022 r. (sygn. I FSK 1722/18), z dnia
    22 grudnia 2021 r. (sygn. I FSK 1036/18), z dnia 14 maja 2021 r., (sygn. I FSK 1259/20), z
    dnia 11 maja 2021 r. (sygn. I FSK 360/19), z dnia 14 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 769/19), z
    dnia 7 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 170/20), z dnia 11 lutego 2021 r. (sygn. I FSK 256/20), z
    dnia 9 lipca 2019 r. (sygn. I FSK 388/18), z 26 czerwca 2019 r. (sygn. I FSK 1166/18), z 15
    marca 2019 r. (sygn. I FSK 701/18), a także w pięciu wyrokach wydanych 19 grudnia 2018 r.
    (sygn. I FSK 1448/18, I FSK 1532/18, I FSK 794/18, I FSK 795/18 oraz I FSK 715/18).
    Co więcej, prawidłowość powyższego podejścia potwierdza również Minister Rozwoju i
    Finansów w wydanej 17 lutego 2016 r. Broszurze informacyjnej pt. „Zasady odliczania
    podatku od towarów i usług przez podatników prowadzących działalność o charakterze

    mieszanym, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r.” („Broszura”).
    Na stronie 6. Broszury, w części dotyczącej odliczania podatku naliczonego przy użyciu
    prewspółczynnika, Minister Finansów zaznacza, że „wybór sposobu, według którego
    dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika.” Natomiast na
    stronie 7. Broszury, Minister Finansów wprost uznaje, że „Ustawa proponuje kilka metod,
    które podatnik może wykorzystać celem proporcjonalnego obliczenia podatku
    naliczonego, jednakże katalog ten nie ma charakteru obligatoryjnego i zamkniętego”.
    Jak wskazano dalej w odniesieniu do wskazanych przykładowych metod, „Dopuszczalna
    jest także metoda będąca kompilacją metod ustawowych czy też każda inna metoda, pod
    warunkiem jednak, że będzie odpowiadała ona najbardziej specyfice prowadzonej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Możliwe jest także
    zastosowanie kilku różnych metod w zależności od różnorodności prowadzonych przez
    podatnika rodzajów działalności lub w zależności od rodzajów dokonywanych nabyć, jeśli
    jest to uzasadnione ekonomicznie”.
    Co jednak szczególnie istotne z perspektywy niniejszego wniosku, Minister Rozwoju i
    Finansów w cytowanej Broszurze wprost stwierdza, że jednostki samorządu terytorialnego
    „(...) mogą stosować inną (niż określona w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. -
    przyp. red. Gminy) metodę określenia proporcji pod warunkiem, że metoda ta zapewnia
    bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu przyporządkowanie podatku
    naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz obiektywnie odzwierciedla
    część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Zdaniem Gminy, zaprezentowana powyżej metoda, którą Gmina uznaje za pozwalającą na
    dokładniejsze przyporządkowanie podatku naliczonego, spełnia wskazane przez Ministra
    Rozwoju i Finansów kryteria i w konsekwencji powinna zostać zastosowana zamiast
    metody określonej w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.
    W szczególności Gmina podkreśla, iż infrastruktura służąca dostarczaniu wody i odbiorowi
    ścieków będzie wykorzystywana oraz będzie zużywać się przede wszystkim w związku ze
    świadczeniem usług na rzecz podmiotów zewnętrznych względem Gminy (ponad 97%
    ogólnej sprzedaży). Tym samym ten obszar działalności ma charakter wyjątkowy na tle
    ogółu działań realizowanych przez Gminę - co do zasady bowiem Gmina działa jako organ
    władzy publicznej, a czynności przez nią realizowane nie podlegają opodatkowaniu VAT. W
    związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, żeby metoda kalkulacji
    prewspółczynnika zaproponowana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. była w
    analizowanym obszarze najbardziej reprezentatywna. Regulacje ujęte w Rozporządzeniu
    mają bowiem charakter ogólny i nie odnoszą się do specyficznych rodzajów działalności
    realizowanych przez Gminę.
    Dlatego też, w ocenie Gminy, proporcja wyliczona w oparciu o obiektywne kryterium
    przychodowe, na podstawie którego ustalane byłoby prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w omawianym zakresie, w sposób bardziej reprezentatywny będzie
    odpowiadać specyfice działalności i dokonywanych nabyć.
    Podsumowując, uwzględniając:
        podstawowe zasady systemu VAT (w szczególności zasadę neutralności podatku),
        przewidzianą przez ustawodawcę możliwość wyboru przez podatnika takiego
        prewspółczynnika, który odzwierciedli najwierniej prowadzoną przez niego
        działalność,
        stanowisko przedstawione przez Ministra Rozwoju i Finansów w Broszurze, jak
        również aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych,
        racjonalność kalkulacji podatkowych,

    Gmina, w zakresie, w jakim będzie musiała stosować prewspółczynnik w działalności
    wodnej i kanalizacyjnej, powinna mieć prawo do określenia takiej wartości
    prewspółczynnika dla wydatków związanych z tą działalnością, jaka będzie odpowiadać
    prowadzonej przez nią działalności w tym zakresie. Sztywne stosowanie prewspółczynnika
    określonego Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r. wypaczyłoby wynik rozliczeń
    podatkowych Gminy.
    Końcowo Gmina wskazuje, że przedstawione przez nią stanowisko potwierdzone zostało
    również w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in.:
        interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.
        4012.106.2024.2.NW,
        interpretacja indywidualna z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.36.2024.2.AR,
        interpretacja indywidualna z dnia 9 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.695.2023.2.WH,
        interpretacja indywidualna z dnia 15 stycznia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        1.4012.769.2023.1.WL,
        interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.731.2023.1.JS,
        interpretacja indywidualna z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.496.2023.2.WH,
        interpretacja indywidualna z dnia 11 września 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.512.2023.1.KW,
        interpretacja indywidualna z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.179.2023.2.JJ,
        interpretacja indywidualna z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.642.2022.2.IG,
        interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        1.4012.843.2022.2.MH,
        interpretacja indywidualna z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.327.2022.2.KK,
        interpretacja indywidualna z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-
        1.4012.270.2022.2.WK
        interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.188.2022.1.DK,
        interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        3.4012.903.2018.9.OS,
        interpretacja indywidualna z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.741.2021.1.AM,
        interpretacja indywidualna z dnia 17 września 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.594.2021.1.AM,
        interpretacja indywidualna z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.291.2021.2.KK,

        interpretacja indywidualna z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.286.2021.1.JS,
        interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.757.2019.1.AZ.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775) - zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek
    naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu
    częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy ocenić, czy intencją podatnika wykonującego określone
    czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności
    opodatkowanych.
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,

      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
        gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
        wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych
        na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
        gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
        poza tą działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
      przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób
      ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,

      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej -
      rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit.
      b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze
      sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
        mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
        budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
      zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
      terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
        zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te
        jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:

      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych jednostki budżetowej
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z
    działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów
    przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku
    nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki
    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Wskazali Państwo, że realizują zadania dotyczące działalności wodno-kanalizacyjnej za
    pośrednictwem Zakładu (...) (Zakład), będącego Państwa jednostką budżetową. Ponoszą
    Państwo wydatki bieżące związane ze wskazanym powyżej obszarem działania oraz
    wydatki majątkowe związane z realizacją bieżących oraz przyszłych inwestycji
    wodociągowych (Modernizacja infrastruktury wodociągowej na terenie gm. (...), Rozwój
    gospodarki wodno-ściekowej na terenie gm. (...), Rozbudowa sieci kanalizacji sanitarnej na
    terenie (...)). Realizowane przez Państwa obecne i przyszłe inwestycje (dalej: Inwestycje)
    będą finansowane przez Państwa ze środków własnych lub pozyskanych środków
    publicznych.
    Z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej uzyskują
    Państwo przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców
    Gminy, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw, na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.

    Wybudowane/zmodernizowane w ramach obecnych i przyszłych Inwestycji środki trwałe
    będą wykorzystywane przez Państwa do dostarczania wody również do budynku Urzędu
    Gminy oraz Państwa jednostek budżetowych. Czynności te będą realizowane w ramach
    Państwa potrzeb własnych i będą udokumentowane stosownymi dokumentami
    wewnętrznymi (notami księgowymi).
    Zarówno wydatki inwestycyjne związane z budową, rozbudową czy modernizacją
    infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, jak i wydatki bieżące związane z działalnością
    wodociągową i kanalizacyjną objęte zakresem wniosku stanowią oraz będą stanowić
    wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
    bieżących związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatków na przyszłe i
    bieżące Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-ściekowej,
    stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o stosunek
    rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do/od podmiotów
    trzecich w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do
    /od podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Państwa oraz Państwa jednostek
    organizacyjnych.
    Biorąc pod uwagę zakres działalności realizowanej w ramach gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej za pośrednictwem Zakładu, wskazali Państwo, że nie będą w stanie
    przyporządkować wydatków z nią związanych wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT.
    Zatem przy odliczaniu podatku naliczonego od ww. wydatków bieżących i inwestycyjnych
    dotyczących infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej powinni Państwo zastosować
    regulacje art. 86 ust. 2a#2h ustawy.
    Z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy wynika, że sposób określenia proporcji
    powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT) oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że są
    Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można
    przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody,
    czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty
    podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar
    rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż
    prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Państwu.

    Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister Finansów w
    rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek samorządu terytorialnego,
    w tym dla jednostki budżetowej, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    Jednocześnie w przypadku, gdy infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna jest
    wykorzystywana za pośrednictwem Zakładu będącego jednostką budżetową do
    świadczenia usług, to do wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy, uwzględnia się zasady określone w § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest, że
      wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu ustawodawca
      określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on czynić zadość,
      nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące: obniżenie
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do
      części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w
      ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne
      odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2
      ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział” jedynie dane, które
      można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność
    wodno#kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś
    działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań

    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    We wniosku wskazali Państwo, że co do zasady każdy punkt poboru wody jest
    opomiarowany wodomierzem. W wyjątkowych sytuacjach, jeśli nie jest możliwe uzyskanie
    wskazania wodomierza, zużycie wody naliczane jest zgodnie z normami zawartymi w
    Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 listopada 2002 r. w sprawie określenia
    przeciętnych norm zużycia wody. Podkreślają Państwo, że są to wyłącznie sytuacje
    incydentalne, nie wpływające na strukturę sprzedaży.
                      3  3Wskazali Państwo, że cena za 1 m pobranej wody i 1m odprowadzonych ścieków
    naliczana jest zgodnie z zatwierdzoną taryfą na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe
    odprowadzanie ścieków na ternie Gminy. Taryfa zatwierdzana jest przez A. na okres 3 lat.
    Ustalone stawki nie są zróżnicowane ze względu na rodzaj sprzedaży - stawka za dostawę
    wody i odbiór ścieków dla Państwa jednostek organizacyjnych jest taka sama, jak dla
    zewnętrznych przedsiębiorców.
    W kalkulacji prewspółczynnika uwzględniono każdą dostawę wody i odbiór ścieków,
    zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na rzecz Urzędu Gminy i Państwa
    jednostek organizacyjnych (zużycie wewnętrzne).
    Wskazali Państwo, że poniższy wzór będzie stosowany dla infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej.
    PWSS = [(PZG)/(PZG + PZW)]* 100%
    gdzie:
    PWSS - prewspółczynnik,
    PZG - przychody z działalności wodnej i kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze
    świadczeniami na rzecz podmiotów trzecich,
    PZW - przychody z działalności wodnej i kanalizacyjnej uzyskiwane w związku ze
    świadczeniami na rzecz Urzędu Gminy i Państwa jednostek organizacyjnych.
    Wskazana metoda polega na ustaleniu proporcji, w jakiej pozostają przychody z tytułu
    świadczonych usług dostawy wody oraz odprowadzania ścieków, wykonywanych na rzecz
    podmiotów trzecich (świadczenia komercyjne) w ogólnych przychodach z tytułu usług
    dostawy wody oraz odprowadzania ścieków wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich
    oraz Urzędu Gminy i Państwa jednostek organizacyjnych.
    Wskazali Państwo, że skoro są w stanie precyzyjnie ustalić wartość sprzedaży w oparciu o
    ilość dostarczonej wody i odbieranych ścieków do odbiorców zewnętrznych i na potrzeby
    własne, najbardziej reprezentatywnym sposobem obliczania podatku naliczonego
    podlegającego odliczeniu będzie metoda obliczania prewspółczynnika oparta o
    obiektywne kryterium przychodowe.
    W Państwa ocenie, do działalności wodociągowej i kanalizacyjnej wskazanej we wniosku i
    realizowanej przez Państwa za pośrednictwem Zakładu, nie powinna mieć zastosowania
    metoda wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. Metoda ta odnosi się
    bowiem do ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w
    przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT (stanowi bowiem
    realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Wskaźnik obliczony w oparciu o
    metodę wskazaną w przepisach Rozporządzenia ma w założeniu odzwierciedlać specyfikę
    działalności gminy w oparciu o całościową strukturę jej dochodów, tj. z uwzględnieniem
    sposobu finansowania tego podmiotu.

    Państwa zdaniem, tak obliczony prewspółczynnik nie jest reprezentatywny i nie odnosi się
    w żadnym wypadku do specyfiki poszczególnych, niektórych obszarów Państwa
    działalności.
    Działania podejmowane przez Państwa w obszarze gospodarki wodnej są niejako
    odstępstwem od generalnej struktury Państwa działalności. W zdecydowanej większości
    działania te mają charakter działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT.
    Zmodernizowana / wybudowana na nowo przez Państwa infrastruktura wodociągowa
    będzie wykorzystywana i zużywana przede wszystkim w związku z czynnościami
    opodatkowanymi VAT, tj. ze sprzedażą na rzecz podmiotów zewnętrznych, co
    odzwierciedla struktura sprzedaży komercyjnej w zakresie zadań wodnych (ponad 97%
    realizowanej sprzedaży to działalność opodatkowana).
    Z kolei prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w przepisach
    Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. ma charakter ogólny i odnosi się do ogółu
    działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w przeważającej
    mierze pozostaje jednak poza zakresem opodatkowania VAT - stanowi bowiem realizację
    zadań własnych, nałożonych przepisami prawa.
    W Państwa ocenie, prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w
    przepisach Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. nie będzie odzwierciedlał
    realizowanych przychodów komercyjnych z zakresu gospodarki wodnej. Dlatego też w
    związku z ponoszonymi nakładami w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej powinna
    znaleźć zastosowanie odrębna, indywidualnie dobrana metoda kalkulacji
    prewspółczynnika. Za taką metodę należy uznać metodę opartą o obiektywne kryterium
    przychodowe zaprezentowaną we wniosku.
    Jednocześnie uznają Państwo, że zaprezentowany we wniosku sposób obliczenia
    prewspółczynnika będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonane przez Państwa czynności opodatkowane w
    ramach działalności gospodarczej w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    Państwa zdaniem metoda obliczenia prewspółczynnika, oparta o klucz wartości sprzedaży,
    w sposób najbardziej obiektywny i reprezentatywny odpowiada specyfice działalności i
    dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    Według Państwa tak ustalony sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwala na określenie
    w precyzyjny, przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki na gospodarkę
    wodno-kanalizacyjną są wykorzystywane / używane do czynności opodatkowanych
    dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże się ze zużyciem
    własnym.
    W Państwa ocenie, zaproponowana metoda kalkulacji prewspółczynnika ani nie zawyża
    kwoty odliczonego podatku naliczonego, ani jej nie zaniża. Według Państwa zgodnie z
    wymogami ustawowymi zapewnia ona dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy,
    oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy - w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa
    działalności i dokonywanych nabyć. Wskazany przez Państwa prewspółczynnik opiera się
    na jednoznacznych i jasnych kryteriach - wartość przychodów zarówno na rzecz
    podmiotów trzecich jak i na własne potrzeby ustalają Państwo biorąc pod uwagę

    faktyczną ilość dostarczonej wody i odebranych ścieków (ustaloną na podstawie wskazań
    wodomierzy oraz danych ewidencjonowanych).
    Metoda ustalenia prewspółczynnika, którą Państwo stosują/będą stosować, w celu
    wyliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, wskazuje/będzie
    wskazywać proporcję, w jakiej pozostaje wartość przychodów z działalności wodnej i
    kanalizacyjnej na rzecz podmiotów trzecich, która jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług, do ogółu wartości przychodów uzyskiwanych przed Państwa w zakresie
    działalności wodnej i kanalizacyjnej.
    Tym samym, wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika odzwierciedla/będzie
    odzwierciedlał, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać wydatki
    związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatki na przyszłe i bieżące
    Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, do
    działalności gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.
    Zatem, są/będą Państwo uprawnieni do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków bieżących związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną, a także wydatków
    na przyszłe i bieżące Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o
    stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do/od
    podmiotów trzecich w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru
    ścieków do/od podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Państwa oraz Państwa
    jednostek organizacyjnych.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jeżeli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie ustalone, że metoda obliczenia prewspółczynnika, tj. według rocznego
    przychodu z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do/od podmiotów trzecich w
    ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody i odbioru ścieków do/od
    podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Państwa oraz Państwa jednostek
    organizacyjnych, oceniona przez Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni
    dokonania odliczenia podatku naliczonego z tytułu Wydatków inwestycyjnych i Wydatków
    bieżących dotyczących działalności wodociągowej i kanalizacyjnej wyłącznie w części
    przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie odzwierciedli/nie będzie
    odzwierciedlać obiektywnie części wydatków przypadających na działalność gospodarczą
    oraz na inne cele, a więc nie jest/nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.