Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.40.2017.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-12
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od Umów Finansowania udzielonych na nabycie udziałów w Spółce Celowej, które będą spłacone przez Spółkę po przeprowadzeniu Połączenia.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; odsetki; pożyczka; udział; udział-nabycie udziałów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 kwietnia 2017 r. (data wpływu 18 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 maja 2017 r. (data wpływu 22 maja 2017 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP2-2.4010.40.2017.1.AM z dnia 17 maja 2017 r. (data doręczenia 18 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od Umów Finansowania udzielonych na nabycie udziałów w Spółce Celowej, które będą spłacone przez Spółkę po przeprowadzeniu Połączenia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od Umów Finansowania udzielonych na nabycie udziałów w Spółce Celowej, które będą spłacone przez Spółkę po przeprowadzeniu Połączenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest czeska spółka działająca w formie odpowiadającej polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Udziałowiec”).

Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 19 listopada 2014 r. Dnia 16 lutego 2017 r. nastąpiło nabycie udziałów w Spółce przez Udziałowca. Następnie, dnia 4 kwietnia 2017 r. Spółka nabyła 100% udziałów w spółce R. 1 sp. z o.o., dalej: „Spółka Celowa”, posiadającej park handlowy zlokalizowany w Polsce.

Nabycie udziałów w Spółce Celowej przez Spółkę zostało sfinansowane poprzez kredyt bankowy udzielony przez bank będący podmiotem niepowiązanym w stosunku do Wnioskodawcy i Spółki Celowej (około 50% kwoty finansowania), pożyczki udzielone przez Udziałowca oraz podwyższenie kapitałów zakładowego i zapasowego Wnioskodawcy w proporcji 1:20 (odpowiednio po ok. 25%). W dalszej części wniosku, umowy zawarte przez Spółkę z bankiem oraz podmiotami powiązanymi, na mocy których Spółka otrzymała środki przeznaczone na nabycie udziałów w Spółce Celowej będą łącznie zwane „Umowami Finansowania”.

Umowy Finansowania, zawierają postanowienia zobowiązujące Spółkę do zwrotu kwoty głównej pożyczek wraz z odsetkami, których wysokość i termin zapłaty zostały uregulowane w treści umów. Ponadto, w Umowach Finansowania zawarto postanowienia, na podstawie których odsetki będą spłacane co do zasady kwartalnie.

Obecnie, Spółka planuje przeprowadzenie połączenia Spółki i Spółki Celowej w trybie art. 492 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.; dalej jako „k.s.h.”) poprzez przeniesienie całego majątku Udziałowca na Spółkę w trybie tzw. połączenia odwrotnego (Spółka będzie występować w charakterze spółki przejmującej).

Przeprowadzenie połączenia zapewni zwiększenie efektywności struktur grupy Wnioskodawcy poprzez ograniczenie kosztów administracyjnych i zarządczych związanych z funkcjonowaniem odrębnych podmiotów prawnych oraz usprawnienie rozliczeń i przepływów środków pieniężnych w ramach grupy.

Odwrotny kierunek połączenia wynika głównie z postanowień umowy kredytowej z bankiem, zobowiązującej do przeprowadzenia połączenia w ciągu 8 miesięcy od dnia zawarcia umowy oraz jest podyktowany względami praktycznymi (m.in. ze względu na znaczną ilość umów, których stroną jest Spółka Celowa i obowiązków notyfikacyjnych w stosunku do kontrahentów z tym związanych, braku przejścia zakładu pracy czy też eliminacji ryzyka prawnego związanego z brakiem skutecznego przejścia jakiegokolwiek składnika majątku Wnioskodawcy z uwagi na ograniczenia prawne).

Wnioskodawca zaznaczył, że w okresie przed przeprowadzeniem połączenia odwrotnego, Spółka Celowa (działająca obecnie w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) może zostać przekształcona w spółkę akcyjną.

Natomiast w przypadku gdyby z jakichkolwiek przyczyn okazało się, iż przeprowadzenie połączenia odwrotnego nie jest wskazane lub możliwe (co może wynikać przykładowo z przesłanek prawnych), alternatywnie Spółka rozważa przeprowadzenie połączenia w trybie „zwykłym”, tj. poprzez przejęcie Spółki Celowej, będącej jej spółką zależną, funkcjonującą jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W dalszej części wniosku, połączenie przez przejęcie Spółki Celowej przez Spółkę będzie nazywane „Połączeniem”.

W świetle zdarzenia przyszłego opisanego powyżej. Wnioskodawca chciałby potwierdzić, iż w przypadku przeprowadzenia Połączenia, zachowa on prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odsetek od Umów Finansowania udzielonych na nabycie udziałów w Spółce Celowej, które będą spłacane przez Spółkę po przeprowadzeniu Połączenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy po planowanym Połączeniu Spółki ze Spółką Celową odsetki wynikające z Umów Finansowania zawartych przez Spółkę z bankiem oraz podmiotami powiązanymi będą mogły być zaliczone przez Spółkę, do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, kapitalizacji lub uregulowania w innej formie (w tym poprzez potrącenie), bez względu na moment naliczenia odsetek, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 Ustawy o CIT?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, po planowanym Połączeniu Spółki ze Spółką Celową odsetki wynikające z Umów Finansowania zawartych przez Spółkę z bankiem oraz podmiotami powiązanymi będą mogły być zaliczone przez Spółkę, do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, kapitalizacji lub uregulowania w innej formie (w tym poprzez potrącenie), bez względu na moment naliczenia odsetek, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm., dalej: Ustawy o CIT).

Definicja kosztów uzyskania przychodów została zawarta w art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze Ustawy o CIT, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Na podstawie brzmienia powyższego przepisu należy stwierdzić, że aby określony wydatek (koszt) można było uznać za koszt uzyskania przychodów między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy polegający na tym, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie bądź zwiększenie tego przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Z oceny wskazanego związku przyczynowego powinno zatem wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztu lub w przyszłości.

W świetle wykładni powołanego przepisu podkreśla się, że poza literalnie wskazanym w treści art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT wymogiem poniesienia przez podatnika kosztu w celu osiągnięcia przychodu/zwiększenia wielkości przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów zakwalifikowanie danego wydatku (kosztu) jako kosztu uzyskania przychodu jest możliwe, pod warunkiem że:

*   wydatek zostanie poniesiony przez podatnika, co oznacza, że w ostatecznym rozrachunku będzie on pokryty z zasobów majątkowych podatnika, ponieważ za koszt uzyskania przychodu po stronie podatnika nie uznaje się wydatków, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik;
*   wydatek będzie miał charakter definitywny ze względu na to, że jego wartość nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
*   wydatek będzie pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, przy czym ze względu na rozróżnienie kosztów pośrednich i bezpośrednich wystarczające jest powiązanie wydatku z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, oraz
*   wydatek będzie właściwie udokumentowany.

Druga ustawowa przesłanka składająca się na definicję kosztu uzyskania przychodów na gruncie Ustawy o CIT odnosi się do zamkniętego katalogu wydatków (kosztów), które z woli ustawodawcy nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów. W konsekwencji przy dokonywaniu oceny czy dany wydatek (koszt) może podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT w pierwszej kolejności zasadne jest odniesienie się do przepisów art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT wskazujących, których wydatków (kosztów) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów mimo potencjalnego spełnienia przesłanki ich poniesienia w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Do odsetek odnosi się również pośrednio art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej pod pewnymi warunkami wskazanymi w dalszej części przepisu.

Istotny w kontekście możliwości zaliczenia odsetek do kosztów uzyskania przychodów jest również art. 26 ust. 7 Ustawy o CIT, zgodnie z którym wypłata, o której mowa w art. 26 ust. 1, 1c, 1d i 2c Ustawy o CIT oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potracenie lub kapitalizację odsetek. Choć powołany przepis reguluje zasady poboru tzw. zryczałtowanego podatku dochodowego, w szczególności od odsetek wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT, istotne jest zawarte w nim szerokie rozumienie pojęcia wypłaty, które powinno być analogicznie rozumiane również w innych przypadkach na gruncie Ustawy o CIT.

Powołane przepisy wskazują w ocenie Spółki, że w przypadku odsetek co do zasady stają się one kosztem uzyskania przychodów nie w momencie ich naliczenia, lecz w momencie:

*   zapłaty – co wynika z wnioskowania z przeciwieństwa z treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów), lub
*   kapitalizacji – co wynika z treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), a stanowisko to zostało potwierdzone między innymi w piśmie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1997 r. (sygn. PO-3/7258-722-761/HS/97, publikacja w Serwisie Podatnika z 1999 roku, nr 5, poz. 15), w którym Minister Finansów potwierdził, że „w aspekcie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych kapitalizacja odsetek od kredytów i pożyczek oznacza ich zapłacenie”, lub
*   wykonania (uregulowania) zobowiązania do ich zapłaty w jakiejkolwiek innej formie (w tym poprzez potrącenie) – co wynika pośrednio z treści art. 26 ust. 7 Ustawy o CIT, na mocy którego wypłata odsetek oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez potrącenie.

Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8 zdanie pierwsze Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Zdanie drugie powołanego przepisu stanowi jednocześnie, że wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Przepisy Ustawy o CIT nie definiują wprost co należy rozumieć pod pojęciem wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji. Zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT obejmuje swoim zakresem wyłącznie wydatki pozostające w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów lub akcji, a więc tego rodzaju wydatki, bez których poniesienia nie byłoby możliwe nabycie lub objęcie udziałów lub akcji w spółce.

Za takim rozumieniem art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT przemawia wykładnia literalna tego przepisu i posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem „wydatki na objęcie lub nabycie (\`(...)\`) udziałów (akcji)”, a nie przykładowo „wydatki poniesione w celu objęcia lub nabycia udziałów (akcji)”. W sposób jednoznaczny wskazuje to na konieczność istnienia ścisłego i bezpośredniego związku tego rodzaju wydatków z nabyciem lub objęciem udziałów lub akcji.

Należy zauważyć, że wskazany powyżej przepis jest umiejscowiony w art. 16 Ustawy o CIT, który zawiera katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, a więc katalog wyjątków od ogólnej zasady uznawania wydatków określonych w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT za koszty uzyskania przychodów. W konsekwencji przepisy art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT, a tym samym także pojęcie wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT nie powinny być interpretowane rozszerzająco, lecz w sposób ścisły.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki pojęcie wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji swoim zakresem obejmuje wyłącznie wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie, takie jak: cena nabycia/wpłata środków pieniężnych na pokrycie nowych udziałów/akcji, opłaty notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych związany z objęciem nowych akcji czy np. prowizje biura maklerskiego. Zdaniem Spółki, pojęcie to nie obejmuje natomiast odsetek od kredytu czy pożyczki na zakup udziałów lub akcji lub ich objęcie.

Analogiczne stanowisko na przestrzeni ostatnich lat było jednolicie prezentowane zarówno przez organy podatkowe, jak i sądy administracyjne. W tym względzie Spółka na potwierdzenie zasadności swojego stanowiska powołała:

*   wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2006 roku (sygn. II FSK 508/05), którego teza stanowi, że: „w wypadku zaciągnięcia przez podatnika kredytu bądź pożyczki na wydatki związane z objęciem lub nabyciem udziałów, wkładówakcji i innych papierów wartościowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT, odsetki od kredytu bądź pożyczki oraz inne opłaty z tym związane nie są wydatkami na objęcie lub nabycie w rozumieniu powołanego przepisu i stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”;
*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 czerwca 2008 roku (sygn. I SA/Bk 120/08), w którym Sąd wskazał, że: „pojęcie wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce lub akcji nie obejmuje wszelkich wydatków, należy bowiem odróżnić wydatki na nabycie udziałów (akcji) od źródeł ich finansowania. Do typowych kosztów warunkujących nabycie udziałów lub akcji zaliczyć należy zapłaconą cenę udziałów lub akcji oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem np. opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego. Natomiast koszt zaciągniętego kredytu, czyli odsetki, prowizje oraz różnice kursowe nie są traktowane jako wydatki na nabycie udziałów lub akcji, lecz jako zapłata za kredyt, wobec czego są one kosztem uzyskania przychodu w dacie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji. W konsekwencji w przypadku zaciągnięcia przez podatnika kredytu na wydatki związane z nabyciem akcji – odsetki od kredytu oraz inne opłaty z tym związane nie są wydatkami na objęcie lub nabycie w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT i stanowią koszt uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia”;
*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 roku (sygn. III SA/Wa 1483/09), w którym Sąd stwierdził, że: „podzielić należy stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2006 roku sygn. akt II FSK 508/05, zgodnie z którym w wypadku zaciągnięcia przez podatnika kredytu bądź pożyczki na wydatki związane z objęciem lub nabyciem udziałów, wkładów, akcji i innych papierów wartościowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT, odsetki od kredytu bądź pożyczki oraz inne opłaty z tym związane nie są wydatkami na objęcie lub nabycie w rozumieniu powołanego przepisu. W konsekwencji, wydatki takie uznać należy za koszty uzyskania przychodu”;
*   pismo urzędowe Ministra Finansów z dnia 31 października 1996 roku (sygn. P04/AK-722-622/96), w którym organ ten uznał, że sformułowanie „(\`(...)\`) „wydatki na nabycie” oznacza wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie akcji, tj. takie, bez których poniesienia skuteczne nabycie akcji nie byłoby możliwe. Jeżeli więc na zakup akcji czy udziałów zaciągnięty zostanie przez daną osobę prawną kredyt, odsetki będące zapłatą za kredyt (a nie wydatkami na nabycie akcji czy udziałów) są kosztem w dacie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji”;
*   nterpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2016 roku (sygn. IPPB6/4510-446/15-2/AK), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „odsetki od zaciągniętego finansowania na nabycie udziałów w Spółkach Zagranicznych będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy każdorazowo w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego 2016 roku (sygn. IBPB-1-3/4510-723/15/AB), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „naliczone i zapłacone odsetki od udzielonego na podstawie Umowy kredytu inwestycyjnego na zakup udziałów, nie są wydatkami w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 updop i stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop każdorazowo w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 lutego 2016 roku (sygn. ILPB3/4510-1-529/15-2/JG), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup przez Wnioskodawcę udziałów Spółki zależnej będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji”.

Uwzględniając powyższą argumentację i powołane stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych należy podnieść, że odsetki od zawartych Umów Finansowania, w ocenie Spółki będą mogły być kwalifikowane i zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT w momencie ich zapłaty, kapitalizacji lub uregulowania w innej formie, w tym poprzez potrącenie.

W tym miejscu, Wnioskodawca zauważył, iż fakt przeprowadzenia Połączenia nie powinien mieć wpływu na jego prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu zapłaconych, skapitalizowanych lub rozliczonych w innej formie odsetek od Umów Finansowania, z uwagi na fakt iż w wyniku Połączenia, Spółka nabędzie majątek służący osiąganiu przychodów z działalności gospodarczej. A zatem zachowany zostaje związek pomiędzy wydatkiem z tytułu odsetek a źródłem przychodów Spółki. Tym samym, spełniony zostanie podstawowy warunek wymieniony w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT określający, iż wydatki winny być związane z osiąganymi przychodami.

Jednocześnie Spółka podkreśliła, że żaden z przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie ogranicza możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki przeznaczonej na zakup udziałów w spółce kapitałowej, w przypadku gdy spółka, w której udziały zostały zakupione zostaje następnie przejęta przez nabywcę tych udziałów.

Spółka podkreśliła, że moment naliczenia odsetek, który będzie mógł przypadać zarówno przed planowanym Połączeniem, jak i po jego realizacji, pozostanie w ocenie Spółki bez wpływu na możliwość zaliczania przez Spółkę ww. odsetek do kosztów uzyskania przychodów w okresie przypadającym po Połączeniu do końca czasu trwania Umów Finansowania przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego pod warunkiem dokonania przez Spółkę ich zapłaty/kapitalizacji (lub uregulowania takiego zobowiązania odsetkowego w innej formie, w tym poprzez potrącenie).

Stanowisko spójne z przedstawionym przez Spółkę na przestrzeni ostatnich lat było jednolicie prezentowane przez organy podatkowe. W tym względzie Spółka na potwierdzenie zasadności swojego stanowiska powołała:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2014 roku (sygn. IPPB3/423-400/14-2/MC), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „odsetki od pożyczki zaciągniętej przez Spółkę i przeznaczonej na nabycie udziałów Nabywanej Spółki mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, zarówno przed jak i po planowanym połączeniu”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 stycznia 2016 roku (sygn. IBPB-1-1/4510-188/15/EN), w której organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, stosownie do którego: „zapłacone dotychczas \[po połączeniu\] oraz płacone w przyszłości odsetki od zaciągniętego kredytu na spłatę zobowiązania za zakup udziałów stanowią koszty uzyskania przychodu każdorazowo w momencie ich zapłat”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2016 roku (sygn. IPPB3/4510-1067/15-2/MC), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: ,,odsetki od pożyczki zaciągniętej przez Wnioskodawcę i przeznaczonej na nabycie akcji Spółki mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłat, kapitalizacji lub rozliczenia w innej formie (np. potrącenie), zarówno przed, jak i po planowanym połączeniu, bez względu na rozważaną reorganizacje majątku Spółki”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 marca 2016 roku (sygn. IPPB3/4510-45/16-2/MC), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „odsetki z tytułu zaciągniętego przez Wnioskodawcę Kredytu będą stanowić dla niego koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji zarówno przed, jak i po ewentualnym połączeniu ze Spółką Zależną”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 roku (sygn. 1462-1PPB6.4510.608.2016.1.AM), w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego: „odsetki od Pożyczki nr 1 oraz Pożyczki nr 2 będą stanowiły koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy (z zastrzeżeniem przepisów o niedostatecznej kapitalizacji) i powinny być rozpoznane dla celów podatkowych w momencie ich kapitalizacji w odniesieniu do odsetek podlegających kapitalizacji lub zapłaty w odniesieniu do odsetek nie podlegających kapitalizacji”.

W tym miejscu Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że część Umów Finansowania została zawarta przez Spółkę z podmiotami powiązanymi w stosunku do Spółki oraz Spółki Celowej. Tym samym, ewentualne zaliczenie odsetek zapłaconych, skapitalizowanych lub uregulowanych w inny sposób (w tym przez potrącenie) do kosztów uzyskania przychodów w zakresie umów z podmiotami powiązanymi, powinno nastąpić z uwzględnieniem przepisów o tzw. „niedostatecznej kapitalizacji”, tj. art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT. Niemniej jednak, przedmiotowa kwestia nie jest objęta zakresem niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

Podsumowując, w ocenie Spółki, po planowanym Połączeniu Spółki ze Spółką Celową, odsetki wynikające z Umów Finansowania zawartych przez Spółkę z bankiem oraz podmiotami powiązanymi będą mogły być zaliczone przez Spółkę, do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, kapitalizacji lub uregulowania w innej formie (w tym poprzez potrącenie), bez względu na moment naliczenia odsetek, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 Ustawy o CIT.

W związku z powyższym pełnomocnik Spółki zwracił się o potwierdzenie, że zaprezentowane stanowisko i rozumienie treści przepisów podatkowych są prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.