Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-572/11/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-06-07
Teza: Prawo do odzyskania podatku naliczonego od realizacji projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. (data wpływu 21 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług służących realizacji projektu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług służących realizacji projektu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 26 sierpnia 2010 r. Gmina podpisała umowę z Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o dofinansowanie projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013, Osi Priorytetowej 6 – „Środowisko Przyrodnicze” Działanie 6.2. – „Ochrona środowiska przed zanieczyszczeniami i zniszczeniami”, Poddziałanie 6.2.1. – „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii”.

Przedmiotem projektu jest opracowanie dokumentacji projektowej oraz wykonanie modernizacji układu zasilania Parku Wodnego z wykorzystaniem kolektorów słonecznych.

W ramach projektu zostaną zrealizowane następujące rozwiązania:

*   solarna siłownia cieplna na cele energetyczne podgrzewu wody basenowej, technologicznej (klimatyzacji i wentylacji), wody prysznicowej i c.w.u.,
*   siłownia solarna fotowoltaiczna do wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby technologiczne i oświetleniowe obiektu Parku,
*   odzysk energii odpadowej z ciepłej wody ściekowej z płukania filtrów basenowych, odprowadzanej do kanalizacji,
*   odzysk energii odpadowej z ciepłych ścieków prysznicowych i c.w.u., odprowadzanych do kanalizacji,
*   zastosowanie wysokowydajnej energetycznie centrali nawiewowo-wywiewnej do wentylacji i osuszania powietrza z hali basenowej,
*   zastosowanie wysokowydajnej energetycznie wentylacji i klimatyzacji pozostałych pomieszczeń około basenowych,
*   wymiana oświetlenia na oprawy żarówki niskoenergetyczne.

Teren, na którym będzie realizowana inwestycja, jest własnością Gminy. Po zakończeniu realizacji projektu, całym obiektem zarządzać będzie Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, który jest jednostką budżetową Gminy. Powstała infrastruktura pozostanie własnością Gminy, ale Gmina nie będzie czerpała z niej dochodu. W związku z realizacją inwestycji, Gmina nie będzie wykonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tzn. nie będzie dokonywać sprzedaży towarów oraz nie będą świadczone usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku, którego wysokość została ujęta w kosztach wydatków kwalifikowalnych, w związku z realizacją opisanego wyżej projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizując ww. projekt nie może odzyskać poniesionego kosztu podatku na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Gmina wskazała, iż pozyskane środki nie są uważane za środki, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi oraz w sytuacji, gdy towary i usługi zostały nabyte przez podmiot inny niż podatnik VAT czynny (z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustawie).

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W rozdziale 9 obowiązującego w 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224 poz. 1799), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określały katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 7 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. powyższe kwestie zostały uregulowane odpowiednio w rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), a od dnia 6 kwietnia 2011 r. w tożsamych przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392).

Ze złożonego wniosku wynika, że w dniu 26 sierpnia 2010 r. Gmina podpisała umowę o dofinansowanie projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013, Osi Priorytetowej 6 – „Środowisko Przyrodnicze” Działanie 6.2. – „Ochrona środowiska przed zanieczyszczeniami i zniszczeniami”, Poddziałanie 6.2.1. – „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii”.

Teren, na którym będzie realizowana inwestycja, jest własnością Gminy. Po zakończeniu realizacji projektu, całym obiektem zarządzać będzie Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, który jest jednostką budżetową Gminy. Powstała infrastruktura pozostanie własnością Gminy, ale Gmina nie będzie czerpała z niej dochodu. W związku z realizacją inwestycji, Gmina nie będzie wykonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tzn. nie będzie dokonywać sprzedaży towarów oraz nie będą świadczone usługi. Środki pozyskane przez Gminę nie są uważane za środki, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że o ile – jak wynika z wniosku – w związku z powstałą infrastrukturą Gmina nie będzie wykonywać czynności podlegających opodatkowaniu, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż z wniosku wynika, że środki przeznaczone na dofinansowanie projektu nie stanowią środków, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia. Zatem Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.