Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.678.2018.2.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-21
Teza: Prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
Słowa kluczowe: doradcy; usługi-usługi doradcze; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2018 r. (data wpływu 21 listopada 2018 r.) uzupełnionym w dniu 16 stycznia 2019 r. (data wpływu 16 stycznia 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 stycznia 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.678.2018.1.JF doręczonym w dniu 9 stycznia 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Wniosek został uzupełniony uzupełnionym w dniu 16 stycznia 2019 r. (data wpływu 16 stycznia 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 stycznia 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.678.2018.1.JF doręczonym w dniu 9 stycznia 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, zarejestrował jednoosobową działalność gospodarczą, sklasyfikowaną pod symbolem PKD 64.99 - pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych. Wnioskodawca świadczy (będzie świadczył) kompleksowe usługi na rzecz podmiotu, będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Faktury będą wystawiane co miesiąc z takim samym zakresem usług, wynikającym z wcześniej podpisanej umowy, faktura będzie opiewać na stałą kwotę i w okresie rocznym suma tych kwot nie przekroczy 200 000 zł.

Działalność Wnioskodawcy będzie obejmować wsparcie Zarządu powyższej Spółki w ramach:

*   obowiązków wynikających z Umowy Inwestycyjnej podpisanej przez podmiot, na rzecz którego będą świadczone usługi (raportowanie do PFR informacji, np. o przypadkach wystąpienia konfliktu Interesów, o toczących się postępowaniach sądowych, administracyjnych i arbitrażowych, o wypłacie dywidendy dla akcjonariuszy, dane finansowe), udzielanie odpowiedzi na zapytania Polskiego Funduszu Rozwoju (PFR) itp.); pozostawanie w stałym kontakcie z PFR (udział w spotkaniach, udzielanie informacji, przekazywanie dokumentów itp.);
*   obowiązków regulacyjnych narzuconych przez KNF (np. raportowanie informacji, udzielanie odpowiedzi na zapytania);
*   współpracy z zewnętrznymi podmiotami wspierającymi podmiot zarządzający, np. doradcami w przygotowującymi due diligence, prawnikami prowadzącymi proces inwestycyjny;
*   budowy tzw. „deal pipline” oraz ewaluacji potencjalnych celów inwestycyjnych w ramach lejka sprzedażowego, w postaci spotkań, analizy dokumentów, zadawania pytań, tworzenia notatek, sprawdzania zgodności celów inwestycyjnych z polityką i zasadami inwestycyjnymi podmiotu na rzecz którego będą świadczone usługi przez Wnioskodawcę.
*   budowania modeli wyceny spółek, tworzenia business planów oraz prezentacji;
*   przygotowania wszelkich materiałów dla koinwestorów funduszu, np. informacji o celach inwestycyjnych, danych finansowych inwestycji itp.;
*   przygotowania wszelkich materiałów wymaganych przez Komitet Inwestycyjny w celu podjęcia decyzji inwestycyjnej przez Komitet Inwestycyjny np. opisów, prezentacji,
*   reprezentowania podmiotu zarządzającego przed Komitetem Inwestycyjnym (np. dokonywanie prezentacji Spółek będących przedmiotem inwestycji);
*   przeprowadzania procesów transakcyjnych w ramach wejść oraz wyjść kapitałowych (jak np. przeprowadzanie wymaganych „due diligence”, pilnowanie harmonogramu doradców zewnętrznych czy ścisłej współpracy z kancelarią prawną przeprowadzającą transakcję);
*   nadzoru nad spółkami portfelowymi lub bezpośredniej współpracy w ramach tzw. „smart money” (raportowanie, sprawdzanie zgodności z umowami inwestycyjnymi itp.);
*   ciągłe podwyższanie swoich kompetencji w ramach działalności funduszy oraz rynku Venture Capital (udział w szkoleniach, prezentacjach, konferencjach).

Wnioskodawca nie będzie świadczył usług zarządzania.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Zgodnie z powyższym przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy ze zwolnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa. Ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia „doradztwa”.

W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należałoby posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest więc udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych.

Powyższy zakres usług świadczony przez Wnioskodawcę, nie ma charakteru doradztwa, nie ma miejsca udzielanie porad czy wskazywanie sposobu postępowania, nie dotyczy udzielania fachowych zaleceń czy porad. Ogranicza się do przetwarzania informacji, czynności administracyjnych i tworzenia odtwórczych dokumentów czy udzielania informacji.

Usługa prawna według Rozporządzenia Komisji (UE) nr 555/2012 z dnia 22 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich w odniesieniu do aktualizacji wymogów dotyczących danych oraz definicji, jest usługą doradztwa i reprezentowania we wszelkich postępowaniach sądowych i pozasądowych, redagowania projektów dokumentacji prawnej i aktów prawnych, doradztwo w zakresie certyfikacji, usługi powiernictwa i sądownictwa polubownego.

Wnioskodawca nie posiada żadnego wykształcenia ani doświadczenia prawniczego, nie jest radcą, adwokatem, notariuszem czy doradcą podatkowym nie posiada kompetencji ani wiedzy w zakresie udzielania porad prawnych czy redagowania projektów dokumentacji prawnej i aktów prawnych, doradztwa w zakresie certyfikacji, usług powiernictwa i sądownictwa polubownego. Nie świadczy również usług związanych z działalnością notariuszy, doradców podatkowych czy rzecznika patentowego. Zakres obowiązków nie obejmuje również takich czynności jak np. udzielanie informacji oraz porad prawnych, sporządzania opinii prawnych, przygotowywania projektów umów i innych oświadczeń woli, opracowywania projektów aktów normatywnych, projektów pism procesowych oraz różnego rodzaju innych dokumentów prawnych, zastępowania klienta przy dokonywaniu czynności prawnych, pełnienia funkcji arbitra w sądach polubownych, prowadzenia szkoleń związanych ze stosowaniem prawa czy też pomaganie klientowi w czynnościach związanych ze stosowaniem prawa. Kwestiami prawnymi w organizacji na rzecz, której Wnioskodawca będzie świadczył usługi zajmuje się inna osoba z wykształceniem i doświadczeniem prawniczym oraz zewnętrzna kancelaria prawna.

Wnioskodawca nie świadczy usług prawniczych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym i specyfiką wykonywanych usług Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy ze zwolnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa. Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia „doradztwa”.

W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Wnioskodawca planuje wykonywać w ramach działalności gospodarczej wyłącznie czynności w zakresie opisanym powyżej. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, czynności te nie mają w jakimkolwiek zakresie charakteru czynności doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W związku z tym, jeśli Wnioskodawca nie osiągnie wartości sprzedaży opodatkowanej na poziomie 200 000 zł, to ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że Wnioskodawca nie wykona czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. Podsumowując Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie

1.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy mogą być objęci podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, u których wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 200 000 zł bez kwoty podatku oraz podatnicy rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie działalności gospodarczej, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy - w proporcji do okresu prowadzonej działalności w roku podatkowym - kwoty 200 000 zł, bez kwoty podatku. Zaznaczyć jednak należy, że jeżeli wartość sprzedaży przekroczy kwotę, o której mowa w ww. art. 113 ust. 1 ustawy, zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy, stwierdzić należy, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, nie korzystają podatnicy świadczący usługi prawnicze oraz usługi doradztwa.

Zauważyć należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o ww. zwolnieniu decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi wsparcia zarządu, które szczegółowo opisał we wniosku.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest prawo do korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ustawy.

Jak wskazano we wniosku działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie dotyczy usług doradczych, ani prawniczych. Wskazano, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie ma charakteru doradztwa, nie ma miejsca udzielanie porad czy wskazywanie sposobu postępowania, nie dotyczy udzielania fachowych zaleceń czy porad, a ogranicza się do przetwarzania informacji, czynności administracyjnych i tworzenia odtwórczych dokumentów czy udzielania informacji.

Wobec powyższego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że jeśli Wnioskodawca nie osiągnie wartości sprzedaży opodatkowanej przekraczającej 200 000 zł (bez podatku), to posiada prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nie wykona czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (§ 2 ww. przepisu Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia./ Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.