Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.600.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 23 grudnia 2024 r. (data wpływu) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od (...) 2025 r. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to
    oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane
    dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności, umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku, wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się:
    1) tworzeniem nowych funkcjonalności i rozwojem aplikacji z wykorzystaniem różnych
      narzędzi technologicznych,
    2) automatyzacją (...) poprzez (...),
    3) tworzeniem i rozwojem baz danych,
    4) integracją różnych systemów informatycznych i optymalizacją procesów.
    Nowo opracowywane funkcje oprogramowania umożliwiają:
    - przeprowadzenie (...),
    - przyspieszenie procesów pracy i poprawę wydajności (...),
    - integrację danych z różnych systemów, co przyspiesza dostęp do danych oraz zmniejsza
      ryzyko błędów ludzkich.
    Tytułem opisu Oprogramowania rozwijanego przez Wnioskodawcę należy wskazać:
    1. aplikację, która pozwala (...) i wiele innych funkcji, stworzonych na indywidualne
      potrzeby Zleceniodawcy; programowane przepływy pracy oraz niestandardowe

      połączenia między systemami pozwalają na niestandardowe rozwiązania
      wykorzystywane w aplikacji, takie jak: (...); do rozwoju aplikacji wykorzystywane są
      technologie (...);
    2. aplikację do (...); tworzone procesy i procedury pozwalają na (...);
    3. skrypt do (...);
    4. aplikację do (...).
    Utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są chronione
    przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). W zakresie rozwoju
    Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje rozwoju Oprogramowania na mocy
    postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona
    Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju Oprogramowania, które stanowi osobny
    program komputerowy chroniony powołanym wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenie poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.

    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca
    wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie
    przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych
    rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z
    różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania
    wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę
    wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, że Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianej jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikających z wniosku.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku

    programistycznym. Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca
    opracowuje nowe lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również
    są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera
      umożliwia otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji ułatwia
      szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla

      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania; samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje,
      pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez pozostały
    dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje
    niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego
    wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką
    opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od (...) 2025 r.
    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak
    zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności pozostanie niezmieniony. Nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawił informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut. organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy „Pana” wniosek?
      Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia (...) 2025 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazał:
      a) W jakich okresach prowadził „Pan” lub od kiedy prowadzi „Pan” prace rozwojowe?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od (...) 2025 r.
      b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
      prace?
      Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można
      podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak: 1) Faza koncepcyjna –
      zrozumienie zapotrzebowania rynkowego np. poprzez rozmowę ze Zleceniodawcą,
      przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie działalności, by

      zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program komputerowy,
      który będzie tworzył Wnioskodawca, np. poprzez omówienie funkcjonalności; 2) Faza
      planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenie poszczególnych etapów
      prac; 3) Faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się
      np.: pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania; 4) Faza weryfikacji –
      przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy) docelowemu,
      wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      c) Czy „Pana” prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem?
      Jeśli tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac
      rozwojowych mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te
      wyniki będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby „Pana” działalności?
      Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną
      zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one
      zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
      programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
      d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował „Pan” i stworzył nowy, zmieniony lub
      ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
      produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje „Pan” lub będzie „Pan” oferował
      produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
      gospodarczej?
      Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył
      nowy, zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w
      przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku.
      Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty, które są wynikiem prac
      rozwojowych w swojej działalności gospodarczej.
      e) Czy w stosunku do „Pana” dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub
      usługi mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
      ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności
      obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów,
      procesów lub usług?
      Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty
      mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
      produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
      okresowych zmian do tych produktów.
      f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a
      „Pana” przychodami, których dotyczy wniosek?
      Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia
      zależność, Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez „Pana”, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane
      pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te
      czynności?
      Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
      wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez
      zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi „Pan” ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?

      Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
      prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
      przez „Pana” oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
      czynów niedozwolonych, ponosi „Pan”, czy zlecający wykonanie tych czynności?
      Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
      podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje „Pan” nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w „Pana” praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      „Pana” funkcjonujących?
      Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
      rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
      Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
      produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty „Pana” pracy, które nazywa „Pan” „oprogramowaniem” zawsze są utworami
      w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?
      Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
      twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
      niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a
      „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził „Pan” albo prowadzi „Pan”
      prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to
      działania i kiedy je „Pan” prowadził lub od kiedy je „Pan” prowadzi?
      Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich
      prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie
      (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności
      gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od dnia 1 stycznia 2025 r. Jeśli odnosi się do
      działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej
      obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że prace o innym
      charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy,
      nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty „Pana” prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
      Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez
      Wnioskodawcę „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
      Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym

      i nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego
      pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez „Pana”
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez „Pana” prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
      Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził „Pan” albo prowadzi „Pan” odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem „Pana”
      pracy?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla
      celów wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem
      jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą reguluje kwestię „Pana” wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje „Pan” wynagrodzenie:
      a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
      b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
      Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca
      nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw
      do „programu komputerowego. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
      wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
      ulepszeniem kwalifikowanego IP oraz również inne czynności niezwiązane z
      wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne, a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką
      podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez „Pana” na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu „Pana”
      pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
      Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
      przenosi na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania, za
      co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz
      prowadzonych rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia „Pan” na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają
      wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
      poszczególnych efektów „Pana” prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać
      dlaczego.
      Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
      autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach
      gospodarczych ze Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez „Pana” na Zleceniodawcę praw do konkretnych
      stworzonych przez „Pana” „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu „Pana” pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio „Pan” i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?

      Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z
      nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony
      przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który
      następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na
      Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z
      momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy
      dany program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i
      przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę), umieszczając w repozytorium na
      serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa i
      umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi „Pan” ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez
      comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu.
      Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty
      wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w
      przyszłości w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów,
      prosimy o wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów
      zagranicznych, będzie „Pan” wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w
      państwie Zleceniodawcy w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
      zawartych między Polską a tymi państwami?
      Odpowiedź: Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
      - czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
      - czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu?
      Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2025 r. Ewidencja prowadzona
      jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
      kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których
      mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
      zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza „Pan” tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych)?
      Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 / a + b + c + d,
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP, podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca potwierdził, że „aplikacje” oraz „skrypt do (...)” stanowią efekty
    samodzielnej pracy Wnioskodawcy i są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca nie polegała na
    kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty
    działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca potwierdził, że wymienione efekty prac są w każdym przypadku
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca potwierdził, że wyłącznie jemu przysługują majątkowe prawa autorskie do
    tych odrębnych programów komputerowych.
    Stosowanie odpowiednich narzędzi w zakresie tworzenia architektury oprogramowania
    znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących
    rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenia algorytmów
    wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego
    możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w

    pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.
    Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych oprogramowań i w każdym z lat, których
    dotyczy wniosek niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem
    odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
    programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
    biznesowe klientów, tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego
    wniosku.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Zasobami wiedzy, jakimi Wnioskodawca dysponował przed rozpoczęciem tworzenia
    /rozwinięcia „oprogramowania” były zasoby wiedzy dotyczącej tworzenia i rozwoju
    oprogramowania sensu largo, jak również wiedza w zakresie tworzenia oprogramowania z
    zakresu dziedzin, w których Wnioskodawca tworzy oprogramowanie.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian, a zatem nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Wnioskodawca potwierdził, że koszty, o których mowa we wniosku, są poniesione w
    okresie, którego dotyczy wniosek.
    Wnioskodawca wskazał, że narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania to
    koszty ponoszone na biblioteki programistyczne, które ułatwiają prowadzenie prac
    opisanych we wniosku. Natomiast pod pojęciem urządzenia i materiały biurowe (materiały
    i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) należy rozumieć koszty drukarki, materiałów
    piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Pytania
    1) Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2) Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3) Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4) Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?

    Pani stanowisko w sprawie
    Ad pytanie 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, przez badania
    naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe, określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona działalność w zakresie tworzenia oprogramowania
    opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało wskazane w
    opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania. Za uznaniem tej
    działalności za działalność badawczo-rozwojową – w ocenie Wnioskodawcy – przemawia:
    1) Jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    2) Okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów

      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.).
    3) Podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi działalność twórczą, obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad pytanie 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że
    w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego ustawodawca
    wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad pytanie 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz

    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP
    Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy, ani w miejscu i
    czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad pytanie 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w zdarzeniu
    przyszłym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera
      umożliwia otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia
      szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania; samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy,
    5) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje,
      pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty
    uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać
    zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne
    wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pani w sposób systematyczny prace programistyczne
    zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych
    rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie
    tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy.

    Jak Pani wskazała we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje
    się:
    1) tworzeniem nowych funkcjonalności i rozwojem aplikacji z wykorzystaniem różnych
      narzędzi technologicznych,
    2) automatyzacją (...),
    3) tworzeniem i rozwojem (...),
    4) integracją różnych systemów informatycznych i optymalizacją procesów.
    Oprogramowania rozwijane przez Panią to:
    1) aplikacja, która pozwala (...);
    2) aplikacja do (...);
    3) skrypt do (...);
    4) aplikacja do (...).
    Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”,
    „utwory” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez Panią.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Panią efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Pani działania
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Panią nie były wcześniej tworzone, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Panią
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.

    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pani i Zleceniodawcy.
    Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu
    oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z
    faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pani pracy, przy wykonywaniu której miała
    zapewnioną swobodę tworzenia, a praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już
    utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania stanowią coś wcześniej
    nieznanego jego twórcy – czyli Pani. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Pani
    klienta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha
    twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie
    mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają
    na potrzeby Pani klienta.
    Stosowanie odpowiednich narzędzi w zakresie tworzenia architektury oprogramowania
    znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących
    rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenia algorytmów
    wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego
    możliwości. Wykorzystuje Pani indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni
    odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pani praktyce gospodarczej.
    Wskazała Pani również, że efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Nowy,
    ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie
    rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt

    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazała Pani, że działalność prowadzona jest w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Panią zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Pani celem w każdym z realizowanych oprogramowań i w każdym z lat, których dotyczy
    wniosek niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    - tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego wniosku.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Panią
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pani
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i
    rozwijania nowych rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą
    technologii, korzystając z różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie
    (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które wykorzystuje
    Pani przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez
    Panią wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie.

    Każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wytwarzane przez Panią Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Jak Pani wskazała, tworzy i rozwija
    oprogramowanie w językach i technologiach wskazanych przy opisie każdego z
    programów komputerowych. Zasobami wiedzy, jakimi Pani dysponowała przed
    rozpoczęciem tworzenia/rozwinięcia „oprogramowania” były zasoby wiedzy dotyczącej
    tworzenia i rozwoju oprogramowania sensu largo, jak również wiedza w zakresie
    tworzenia oprogramowania z zakresu dziedzin, w których Pani tworzy oprogramowanie.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz

    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazała Pani we wniosku, nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej
    działalności podejmuje Pani działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Panią od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku.
    W ramach działalności gospodarczej, opracowuje Pani nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty niewystępujące dotychczas w Pani praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już
    funkcjonujących.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pani nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pani i Zleceniodawcy. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Ponadto sama Pani wskazała, że w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Panią prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prowadziła
    Pani lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pani pracy.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pani działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Panią ani też całość prowadzonej przez Panią działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały

    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:

      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pani działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pani w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod
    potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. W zakresie rozwoju Oprogramowania dokonuje
    Pani rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług
    podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Panią do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego. W każdym przypadku powstają odrębne
    programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
    programów komputerowych przysługują wyłącznie Pani. Przenosi Pani ogół praw
    autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi Pani
    prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na
    Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach
    eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pani ze sprzedaży praw
    majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wyodrębnia Pani w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania), spełniając tym samym
    wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pani
    wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Dokonuje Pani

    również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    przypadających na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne
    umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona jest od (...) 2025 r.
    Zamierza Pani skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz za lata kolejne. W latach
    następnych będzie uzyskiwała Pani dochody na zasadach dotychczasowych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pani mogła zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za 2025 r. oraz za lata kolejne,
    jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinna
    Pani również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której
    efektem będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.