Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.200.2025.2.RH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Dotyczy ustalenia:; czy czasowe niedokonywanie odpisów
amortyzacyjnych w roku 2025 od środka trwałego w postaci
sieci światłowodowej, który nadal znajduje się w ewidencji
środków trwałych i jest wykorzystywany w działalności
gospodarczej, przy zachowaniu tej samej metody i stawki
amortyzacji, wpływa negatywnie na możliwość kontynuowania
amortyzacji w latach kolejnych lub powoduje obowiązek
korekty kosztów podatkowych;; czy w przypadku sprzedaży
środka trwałego w postaci sieci światłowodowej, która nie
została w pełni zamortyzowana (w tym z powodu
niedokonania odpisu amortyzacyjnego w roku 2025), spółka
będzie mogła zaliczyć niezamortyzowaną część jego wartości
początkowej do kosztów uzyskania przychodów;; czy czasowe
zawieszenie amortyzacji środka trwałego w roku 2025 i
wznowienie jej w roku 2026, skutkujące wydłużeniem
całkowitego okresu amortyzacji o jeden rok, jest zgodne z
przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
prawnych i nie wymaga korekty dotychczasowego planu
amortyzacji.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
części-niezamortyzowana część
koszt-koszty uzyskania przychodów
sprzedaż-sprzedaż środków trwałych
stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku
środek-środek trwały
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Metody amortyzacji środków trwałych-Metoda liniowa
amortyzacji-Podwyższanie (i obniżanie) stawek
amortyzacyjnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Środki trwałe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, przekazany pismem z 16 kwietnia 2025 r., znak sprawy: 1609-SKA-
    1.4020.882.2025, zgodnie z właściwością przez Naczelnika Pierwszego Urzędu
    Skarbowego w Opolu dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo, w odpowiedzi na wezwanie, pismami które wpłynęły 22 i 26 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku, które
    wpłynęło do Organu 26 maja 2025 r.)

    Przedmiotowy środek trwały - określony w ewidencji jako „sieć światłowodowa” - został
    ujęty w ewidencji środków trwałych pod ogólnym numerem KŚT 2, jako infrastruktura
    techniczna.
    Inwestycja została nabyta jako kompletna sieć telekomunikacyjna, zawierająca zarówno
    elementy pasywne (okablowanie, kanały, mufy światłowodowe), jak i urządzenia aktywne
    (takie jak routery, przełączniki sieciowe, UPS-y), które tworzą razem zintegrowany system
    umożliwiający świadczenie usług transmisji danych.
    Ze względu na nabycie całości jako jednego środka trwałego oraz jego spójny cel
    eksploatacyjny, spółka uznała, że zaklasyfikowanie całości pod ogólną grupą KŚT 2 jako
    infrastruktura telekomunikacyjna o charakterze budowlanym i instalacyjnym jest zasadne
    i zgodne z funkcją gospodarczą środka trwałego.
    Środek trwały jest amortyzowany metodą liniową przy zastosowaniu stawki 4,5%.
    W uzupełnieniu wniosku, otrzymanym 26 maja 2025 r. na zadane w wezwaniu pytania
    udzielono odpowiedzi w następujący sposób:
    1. O jakim środku trwałym mowa we wniosku?
      Przedmiotowy środek trwały to sieć światłowodowa - infrastruktura
      telekomunikacyjna nabyta jako kompletna całość, obejmująca zarówno elementy
      pasywne (linie kablowe, mufy, rury), jak i urządzenia aktywne (routery, przełączniki,
      UPS).
    2. W jaki sposób środek trwały jest wykorzystywany w działalności spółki?
      Sieć wykorzystywana jest przez Spółkę do świadczenia usług dostępu do Internetu,
      telewizji kablowej na rzecz abonentów.
    3. Kto jest jego właścicielem?
      Właścicielem środka trwałego jest Spółka (...)
    4. Czy i kiedy został wprowadzony do ewidencji środków trwałych (jeśli tak, to pod jakim
      KŚT)?
      Środek trwały został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w dniu 1 stycznia
      (...) r., pod ogólnym symbolem KŚT 2.
    5. Czy spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od jego wartości początkowej i według
      jakiej metody (jeśli nie, to z jakiej przyczyny)?
      Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych metodą liniową, według stawki 4,5%. W
      roku 2025 planowane jest czasowe niedokonanie odpisu amortyzacyjnego, poprzez
      zastosowanie stawki 0%, w związku z potrzebą wykazania wyższego dochodu
      podatkowego i księgowego w kontekście planowanego wniosku kredytowego.
    6. Czy zamierzacie sprzedać ten środek trwały (jeśli tak, to z jakiego powodu i kiedy)?
      Spółka nie planuje sprzedaży środka trwałego w konkretnym terminie, jednak nie
      wyklucza takiej możliwości w przyszłości - z przyczyn ekonomicznych, np. w przypadku
      atrakcyjnej oferty zakupu lub konieczności restrukturyzacji majątku.
    7. Czy w momencie sprzedaży środek będzie zamortyzowany?
      Nie - w momencie ewentualnej sprzedaży środek trwały nie będzie całkowicie
      zamortyzowany.
    8. Czy sprzedaż nastąpi na skutek zmiany rodzaju prowadzonej działalności?
      Nie - Spółka nie planuje zmiany rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.
      Ewentualna sprzedaż środka trwałego może wynikać wyłącznie z przyczyn
      ekonomicznych.

    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło do Organu 26
    maja 2025 r.)
    1. Czy czasowe niedokonywanie odpisów amortyzacyjnych w roku 2025 od środka
      trwałego w postaci sieci światłowodowej, który nadal znajduje się w ewidencji
      środków trwałych i jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, przy zachowaniu
      tej samej metody i stawki amortyzacji, wpływa negatywnie na możliwość
      kontynuowania amortyzacji w latach kolejnych lub powoduje obowiązek korekty
      kosztów podatkowych?
    2. Czy w przypadku sprzedaży środka trwałego w postaci sieci światłowodowej, która nie
      została w pełni zamortyzowana (w tym z powodu niedokonania odpisu
      amortyzacyjnego w roku 2025), spółka będzie mogła zaliczyć niezamortyzowaną część
      jego wartości początkowej do kosztów uzyskania przychodów?
    3. Czy czasowe zawieszenie amortyzacji środka trwałego w roku 2025 i wznowienie jej w
      roku 2026, skutkujące wydłużeniem całkowitego okresu amortyzacji o jeden rok, jest
      zgodne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie wymaga
      korekty dotychczasowego planu amortyzacji?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które
    wpłynęło do Organu 26 maja 2025 r.)
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czasowe niedokonanie odpisów amortyzacyjnych nie wpływa
    negatywnie na możliwość kontynuowania amortyzacji. Przepisy nie nakazują corocznego
    dokonywania odpisów, o ile środek trwały pozostaje w ewidencji, jest używany i nie
    zmienia się metoda ani stawka amortyzacji.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, niezamortyzowana
    część wartości początkowej środka trwałego może zostać zaliczona jednorazowo do koszt
    ów uzyskania przychodów w dacie sprzedaży.
    W roku 2025 spółka planuje zastosowanie stawki 0% amortyzacji dla danego środka
    trwałego - co oznacza, że w tym roku nie zostanie ujęty żaden koszt amortyzacyjny.
    Zastosowanie stawki 0% nie powoduje utraty prawa do rozliczenia tej części wartości
    początkowej w przyszłości - spółka będzie mogła:
    - kontynuować amortyzację od roku 2026, wydłużając okres amortyzacji o jeden rok, lub
    - w przypadku sprzedaży środka trwałego przed całkowitą amortyzacją - zaliczyć
      pozostałą niezamortyzowaną wartość, w tym również część „nieodpisaną” z roku
      2025, do kosztów podatkowych w całości w dacie sprzedaży.
    Zastosowanie stawki 0% w roku podatkowym 2025 nie pozbawia spółki prawa do
    rozliczenia pełnej wartości początkowej środka trwałego, a jedynie przesuwa moment
    ujęcia kosztu - zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydłużenie okresu amortyzacji o jeden rok, wynikające z
    pominięcia odpisu w roku 2025, nie narusza przepisów ustawy CIT. Nie ma obowiązku
    korygowania planu amortyzacji, o ile zachowana jest metoda i stawka, a środek trwały
    pozostaje w ewidencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim, a
    osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego, czyli wykazanie, że
    poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, jego
    zabezpieczenie lub zachowanie.
    Jednym z rodzajów kosztów podatkowych są odpisy amortyzacyjne obliczane od środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym
      roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
    w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
        - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
          podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
          gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
          lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Treść powołanych przepisów oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę
    rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w
    prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w dłuższym
    okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
    Jak stanowi art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
    W myśl art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.

    Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie
      z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 16h ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z art. 16h ust. 4 ustawy o CIT:
      Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc
      albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z
      uwzględnieniem art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w
      którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości
      tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca
      tego roku podatkowego.
    Jak stanowi art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
    Stosownie do art. 16i ust. 5 ustawy o CIT:
      Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla
      poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od
      miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego
      miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    Przy czym zgodnie z art. 16i ust. 8 ustawy o CIT:
      Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do środków trwałych wykorzystywanych przez
      podatników w działalności, z której dochody podlegają zwolnieniu z opodatkowania
      podatkiem dochodowym - w okresie korzystania z takiego zwolnienia.
    Powołany przepis art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie zabrania odpowiednio podwyższenia czy
    obniżenia stawki amortyzacyjnej danego środka trwałego nawet kilka razy. Podatnik może
    zatem dokonać zmiany stawki, tj. jej zwiększenia/zmniejszenia począwszy od miesiąca, w
    którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo jej zwiększenia/zmniejszenia
    począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma
    więc możliwość stosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na
    każdy rok podatkowy, z tym tylko zastrzeżeniem, aby stawki te nie były wyższe od stawek
    określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
    Zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, pomimo że
    nie została ograniczona przez ustawodawcę żadnym limitem, powinna być dokonywana z
    uwzględnieniem pozostałych przepisów ustawy. Zatem, ww. przepisy umożliwiły
    podatnikom podwyższenie/obniżenie stawek amortyzacyjnych, nie określając przy tym
    szczegółowych zasad tego procesu, za wyjątkiem określenia terminów, w których może do
    tych zmian dojść (czyli począwszy od miesiąca wprowadzenia do ewidencji lub od
    pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego) oraz w przypadku
    stosowania dla tych środków trwałych odpisów amortyzacyjnych metodą liniową.

    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT,
    ustawodawca jasno określił, kiedy może nastąpić modyfikacja stawki z Wykazu,
    stwierdzając, że zmiany stawki w odniesieniu do:
    a) środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji - dokonuje się
      począwszy od miesiąca, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji;
    b) środków pozostających już w ewidencji - dokonuje się począwszy od pierwszego
      miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czasowe niedokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych w roku 2025 od środka trwałego w postaci sieci światłowodowej, który
    nadal znajduje się w ewidencji środków trwałych i jest wykorzystywany w działalności
    gospodarczej, przy zachowaniu tej samej metody i stawki amortyzacji, wpływa negatywnie
    na możliwość kontynuowania amortyzacji w latach kolejnych lub powoduje obowiązek
    korekty kosztów podatkowych.
    Z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT wynika, że podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie
    stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki
    dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do
    ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    Powołany przepis nie zabrania obniżenia stawki amortyzacyjnej danego środka trwałego
    nawet kilka razy i do stawki „0%”. Podatnik może zatem dokonać zmiany stawki, tj. jej
    zmniejszenia począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do
    ewidencji albo jej zmniejszenia bądź zwiększenia uprzednio obniżonej począwszy od
    pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma więc
    możliwość stosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na każdy
    rok podatkowy, z tym tylko zastrzeżeniem, aby stawki te nie były wyższe od stawek
    określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Ponadto, dodatkowym warunkiem
    zastosowania art. 16i ust. 5 ustawy o CIT jest warunek wynikający z art. 16i ust. 8 ustawy o
    CIT - aby móc skorzystać z obniżonej stawki (0%) środek trwały nie może być
    wykorzystywany przez Wnioskodawcę w działalności, z której dochody podlegają
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym - w okresie korzystania z takiego
    zwolnienia.
    Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku sieć światłowodowa została wprowadzona
    do ewidencji od 1 stycznia (...) r. i chcą Państwo zastosować w całym 2025 r. obniżone do
    0% stawki amortyzacyjne dla tego środka trwałego. Jednakże zauważyć należy, że z art. 16i
    ust. 5 ustawy o CIT jednoznacznie wynika, że zmiany stawek amortyzacyjnych mogą
    Państwo dokonać począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego,
    przy czym przez słowo „następny” należy rozumieć każdy następny po obecnym
    (bieżącym) roku podatkowym. Zatem jeśli zmiana stawki amortyzacyjnej do wysokości 0%
    została dokonana od 1 stycznia 2025 r. oraz środek trwały nie będzie wykorzystywany w
    działalności, z której dochody podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym - w okresie korzystania z takiego zwolnienia, to będą Państwo mogli
    stosować tą stawkę przez cały 2025 r. Natomiast w sytuacji gdy nie dokonali Państwo
    modyfikacji stawki amortyzacyjnej od 1 stycznia 2025 r. na cały 2025 rok, to mogą to
    Państwo zrobić, jak wynika z wyżej powołanego przepisu art. 16i ust. 5 ustawy o CIT,
    dopiero od stycznia 2026 r. na cały 2026 r.
    Kolejne obniżenie/podwyższenie stawki amortyzacyjnej dla tego środka trwałego będzie
    możliwe jak wynika z przepisu art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, od pierwszego miesiąca
    następnego roku podatkowego.
    Przepisy nie zezwalają na modyfikowanie odpisów amortyzacyjnych za wcześniejsze
    okresy. Korekta taka jest dopuszczalna jedynie, jeśli istnieje ku temu wyraźna przyczyna,
    np. błąd rachunkowy, oczywista omyłka lub błędne stosowane stawki amortyzacyjnej.

    Biorąc pod uwagę przywołane wcześniej przepisy zgodzić się należy z Państwem, że
    zastosowanie w 2025 r. obniżonej stawki amortyzacyjnej w wysokości 0% do ww. środka
    trwałego:
    - nie wpływa negatywnie na możliwość kontynuowania amortyzacji w latach kolejnych,
      gdyż wysokość obniżenia lub podwyższenia stawki amortyzacyjnej uprzednio
      obniżonej dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w Państwa gestii.
      Mogą Państwo odpowiednio podwyższać czy obniżać stawki amortyzacyjne danego
      środka trwałego nawet kilka razy, jednak z zastrzeżeniem dot. stawki wynikającej z
      Wykazu stawek amortyzacyjnych oraz terminów, w których może dojść do tych zmian,
      oraz
    - nie powoduje obowiązku korekty kosztów podatkowych jeśli przyczyną nie jest np. błąd
      rachunkowy, oczywista omyłka lub błędne stosowane stawki amortyzacyjnej,
    pod warunkiem, że zmiana ww. stawki została dokonana od 1 stycznia 2025 r. oraz środek
    trwały wykorzystywany jest do działalności Wnioskodawcy, której dochód podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe z ww. zastrzeżeniem.
    Kolejną Państwa wątpliwością wskazaną w pytaniu Nr 3 jest kwestia ustalenia, czy
    czasowe zawieszenie amortyzacji (obniżenie stawki amortyzacyjnej do 0% - przypis
    Organu) środka trwałego w roku 2025 i wznowienie jej (podwyższenie stawki
    amortyzacyjnej max. do wysokości z Wykazu - przypis Organu) w roku 2026, skutkujące
    wydłużeniem całkowitego okresu amortyzacji o jeden rok, jest zgodne z przepisami
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie wymaga korekty
    dotychczasowego planu amortyzacji.
    W przypadku indywidualnego ustalenia stawek amortyzacyjnych przepisy ustawy o
    podatku dochodowym zastrzegają jedynie, że okres amortyzacji „nie może być krótszy niż”
    określony w przepisach, nie podając przy tym żadnego okresu maksymalnego.
    Stosownie do art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, mogą Państwo obniżyć stawki amortyzacyjne dla
    wybranych środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, przy czym
    wysokość obniżenia stawki dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w
    Państwa gestii (również do wysokości 0%), co w efekcie spowoduje wydłużenie okresu
    amortyzacji środków trwałych. Zatem, będzie Państwo amortyzować środek trwały
    zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 do momentu zrównania
    sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową bez dokonywania korekty
    planu amortyzacji. Ponadto, należy podkreślić, że będziecie mogli Państwo dokonać
    zmiany stawki amortyzacyjnej począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego
    roku podatkowego.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 z ww. zastrzeżeniem jest prawidłowe.
    Państwa kolejna wątpliwość wskazana w pytania Nr 2 dotyczy ustalenia, czy w przypadku
    sprzedaży środka trwałego w postaci sieci światłowodowej, która nie została w pełni
    zamortyzowana (w tym z powodu niedokonania odpisu amortyzacyjnego w roku 2025),
    spółka będzie mogła zaliczyć niezamortyzowaną część jego wartości początkowej do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków na:
    a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
      wieczyste użytkowanie gruntów,
    b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
      wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

    c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
        odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak
        kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków
        trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich
        poniesienia.
    Zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów z
    tytułu sprzedaży środka trwałego stanowią wydatki poniesione na ich nabycie lub
    wytworzenie (które zarazem składają się na wartość początkową środka trwałego),
    pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, przy czym w kalkulacji należy
    uwzględnić zarówno odpisy amortyzacyjne stanowiące, jak i niestanowiące kosztów
    uzyskania przychodu.
    Powołana wyżej regulacja stanowi wyłączną podstawę do ustalenia kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu sprzedaży środków trwałych.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że kosztem uzyskania przychodów ze
    sprzedaży środka trwałego jest wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków
    trwałych, która odpowiada wydatkom poniesionym na jego wytworzenie, pomniejszona o
    sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych do dnia sprzedaży środka trwałego bez
    względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Tym
    samym, kosztem uzyskania przychodów jest „cała” niezamortyzowana wartość środka
    trwałego.
    Zatem zgodzić się należy z Państwem, że w przypadku sprzedaży środka trwałego w
    postaci sieci światłowodowej, która nie została w pełni zamortyzowana (w tym z powodu
    niedokonania odpisu amortyzacyjnego w roku 2025), spółka będzie mogła zaliczyć
    niezamortyzowaną część jego wartości początkowej do kosztów uzyskania przychodów.
    Zatem Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, iż
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.