Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423W-90/08-2/BN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-31
Teza: Czy koszty finansowania lub współfinansowania szkoleń pracowników i egzaminów potwierdzających zdobytą przez nich wiedzę, ponoszone przez Wnioskodawcę, stanowią dla Niego koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; dokształcanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; pracownik; szkolenie-szkolenie pracownicze; wydatek; wydatek-wydatki szkoleniowe; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

W odpowiedzi na wezwanie Spółki Akcyjnej z dnia 04 grudnia 2008 r. (data wpływu 08.12.2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 17 listopada 2008 r. znak ILPB3/423-505/08-4/KS, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzono podstawę do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

UZASADNIENIE

W dniu 08 grudnia 2008 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie wpłynęło pismo Spółki Akcyjnej – reprezentowanej przez Pełnomocnika – z dnia 04 grudnia 2008 r. (data nadania w Urzędzie Poczta Polska 04.12.2008 r.).

W piśmie tym, Spółka nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w interpretacji indywidualnej z dnia 17 listopada 2008 r. znak ILPB3/423-505/08-4/KS (data doręczenia 20.11.2008 r.), w którym stwierdzono, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków dotyczących szkoleń, podnoszących wiedzę ogólną pracowników, wykraczającą poza wymogi pracy danego pracownika.

Dotychczasowy przebieg sprawy:

W dniu 18 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z kształceniem pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka, prowadząc działalność w zakresie zaawansowanych technologii teleinformatycznych zatrudnia pracowników posiadających specjalistyczną wiedzę w zakresie technologii, ich wdrażania, sprzedaży czy rozliczania transakcji wykonywanych. Ponadto, realizuje w tym zakresie aktywną politykę szkoleniową. Przedmiotowe szkolenia organizowane są w formach pozaszkolnych w następujących zakresach: 1) szkolenia obowiązkowe, np. szkolenia BHP; 2) szkolenia przynoszące usprawnienia biznesowe – techniczne, informatyczne, z zakresu obsługi klienta, posprzedażowe, czy projektowe, pozwalające na zdobywanie wiedzy i umiejętności fachowych w powyższych dziedzinach, podnoszące kompetencje pracowników w związku z wykonywanymi przez nich zadaniami; często powiązane z umowami zawieranymi przez Spółkę, z kontrahentami dostarczającymi podatnikowi oprogramowanie, sprzęt, itp.; 3) szkolenia podnoszące usprawnienia korporacyjne, w szczególności: a) szkolenia ściśle powiązane z zadaniami wykonywanymi lub planowanymi dla danego pracownika, w tym specjalistyczne kursy branżowe z dziedzin innych niż wcześniej wymienione, szkolenia z obsługi specjalistycznego oprogramowania używanego na danym stanowisku, podnoszące kompetencje kadry zarządzającej, trenerów wewnętrznych, itp., b) szkolenia podnoszące wiedzę ogólną z zakresu przydatnego z punktu widzenia pracy danego pracownika u podatnika, w tym studia podyplomowe (także MBA), kursy językowe, szkolenia informatyczne z powszechnie stosowanego oprogramowania, menadżerskie, aplikacyjne, itp., c) podnoszące wiedzę i umiejętności w zakresie komunikacji wewnętrznej w firmie.

Spółka kierując pracownika na ww. szkolenia prowadzi wnikliwą analizę celowościową odbycia szkolenia oraz finansową. Ponadto nadmienia, iż przedmiotowe szkolenia są finansowane w całości albo jedynie współfinansowane przez Nią, a zakres ich finansowania zależny jest m.in. od umiejętności i wiedzy zdobytej w ramach danego szkolenia oraz od tego jakie jest zapotrzebowanie w Spółce na dane umiejętności, i w jakim stopniu służy ono pracownikowi.

Strona wskazuje, iż po odbyciu niektórych szkoleń pracownicy przystępują do egzaminów potwierdzających zdobytą wiedzę. Egzaminy te mają dwojaki walor – po pierwsze, pozwalają Wnioskodawcy na rzetelną weryfikację efektywności samego szkolenia i umiejętności zdobytych podczas szkoleń, a ponadto – w przypadku szkoleń dotyczących uprawnień elektrycznych – umożliwiają uzyskanie uprawnień niezbędnych do wykonywania niektórych prac związanych z działalnością podatnika.

Spółka finansuje lub współfinansuje koszty ww. egzaminu, o ile uzyskanie tych uprawnień lub potwierdzenie wiedzy danego pracownika jest celowe i przydatne z ww. powodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty finansowania lub współfinansowania szkoleń pracowników i egzaminów potwierdzających zdobytą przez nich wiedzę, ponoszone przez Wnioskodawcę, stanowią dla Niego koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka wyraziła pogląd, iż wydatki związane z przeprowadzeniem przedmiotowych szkoleń – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będą stanowić koszty uzyskania przychodów. W szczególności wskazano, iż ma Ona możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dot. szkoleń mających ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz tych, które dają pracownikowi wiedzę wykraczającą poza wymogi jego pracy. Zdaniem Strony „nie sposób bowiem przyjąć, że przez fakt zwiększenia zakresu szkolenia, odpada jego związek z przychodem Spółki …”. Ponadto, analogicznie należy traktować egzaminy potwierdzające umiejętności zdobyte podczas szkoleń.

W wydanej w dniu 17 listopada 2008 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – działając w imieniu Ministra Finansów – uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzono, że wydatki związane z organizowaniem szkoleń, związanych z podnoszeniem kwalifikacji pracowników, w przypadku, gdy kierunek kształcenia pracownika jest zgodny z profilem działalności Spółki oraz z rodzajem wykonywanej przez pracownika pracy, mających ścisły związek z zakresem pracy lub służących przygotowaniu pracownika do objęcia w przyszłości konkretnego stanowiska, finansowane przez Spółkę, winny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, bowiem odpowiadają kryteriom wynikającym z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pozostają one w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przez Spółkę przychodami.

Natomiast w zakresie wydatków dot. szkoleń, podnoszących wiedzę ogólną pracowników, wykraczającą poza wymogi pracy danego pracownika w Spółce, stwierdzono, iż przedmiotowe koszty nie odpowiadają kryteriom wynikającym z art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Nie pozostają one bowiem w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przedmiotowe szkolenia podnoszą umiejętności pracowników, jednak wiedza na nich zdobyta (wykraczająca poza wymogi pracy danego pracownika) nie jest niezbędna w wykonywanych obowiązkach. Dlatego też wydatki dot. tych szkoleń – w myśl tut. Organu - nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, stwierdzono, iż analogicznie należy traktować koszty dot. egzaminów potwierdzających zdobytą przez pracowników wiedzę. Egzaminy te, jako element procesu kształcenia, stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, o ile uzyskanie uprawnień lub potwierdzenie wiedzy danego pracownika jest celowe i przydatne na zajmowanym przez niego stanowisku pracy.

Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa:

Strona nie zgadza się z wydaną interpretacją i wzywa do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę błędnie zastosowanej wykładni art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy. Wobec powyższego, w ocenie Strony, wydatki dotyczące przedmiotowych szkoleń powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast co do kwestii egzaminów potwierdzających zdobytą wiedzą, Spółka stwierdza, iż tut. Organ nie odniósł się wystarczająco do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, ponadto, „nie wskazał (…) czy powody wymienione przez podatnika, w tym zamiar dokonania oceny zakresu zdobytej przez pracownika wiedzy i efektywności szkolenia, w jego ocenie mogą stanowić wystarczające uzasadnienie dla uznania wydatków na te egzaminy za koszty uzyskania przychodu”.

Odpowiedź na zarzuty:

W odpowiedzi na zarzuty zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, tut. Organ zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 17 listopada 2008 r. znak ILPB3/423-505/08-4/KS i stwierdza, co następuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym oraz że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

A zatem, przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie – wymaga nie tylko oceny pod kątem czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy. Jako, że przepisy omawianej ustawy nie przewidują bezpośredniego wyłączenia przedmiotowych wydatków z kosztów uzyskania przychodu, zasadnicze znaczenie dla dokonania oceny możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do kosztów uzyskania przychodu będzie miało określenie, czy powyższe koszty zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów, podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Spółka w złożonym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wykazała związek przyczynowo - skutkowy przedmiotowych wydatków nieuznanych (w wydanej interpretacji na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego) za koszt podatkowy. W szczególności doprecyzowała, iż programy szkoleń, nie dedykowanych wyłącznie dla pracowników Spółki, opracowane są tak, aby mogły sprostać oczekiwaniom wielu osób, których zakres obowiązków zawodowych nie jest identyczny. Ponadto, wskazano, iż zdobycie przez pracownika, oprócz wiedzy przydatnej z punktu widzenia pracy w Spółce, także dodatkowej wiedzy, nie wykorzystywanej na danym stanowisku w sposób bezpośredni nie dyskwalifikuje poniesionego z tego tytułu wydatku jako niestanowiącego koszt uzyskania przychodu.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdza się, że ponoszone przez Spółkę wydatki poniesione na szkolenia pracowników, odpowiadające kryteriom wynikającym z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. pozostające w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania, będą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Nadmienia się, iż w wydanej interpretacji tut. Organ nie miał obowiązku dokonania oceny, czy kryteria finansowania przez Spółkę kosztów egzaminów mogą stanowić wystarczające uzasadnienie dla uznania przez Nią wydatków na te egzaminy za koszty uzyskania przychodu. Kwestia ta nie była przedmiotem zapytania. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zarzut ten jest bezpodstawny.

Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 17 listopada 2008 r. znak ILPB3/423-505/08-4/KS stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.