Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-795/09/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-03
Teza: Czy koszty zakupu sprzętu i wyposażenia o wartościach nieprzekraczających 3.500 zł netto sfinansowane ze środków z Urzędu Pracy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: bezrobotny; dotacja; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; urząd-urząd pracy; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, dokonanych zakupów sprzętu oraz wyposażenia sfinansowanych z otrzymanej dotacji z Urzędu Pracy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, dokonanych zakupów sprzętu oraz wyposażenia sfinansowanych z otrzymanej dotacji z Urzędu Pracy.

Z uwagi na to, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z dnia 10 listopada 2009 r. wezwano Pana o złożenie podpisu pod wnioskiem.

Powyższe uzupełniono pismem z dnia 24 listopada 2009 r. (data wpływu 27 listopada 2009 r.), w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jako osoba bezrobotna, na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.) w dniu 9 lipca 2009 r. otrzymał Pan dotację z Powiatowego Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej w kwocie 18.300 zł. Otrzymane środki są bezzwrotne i zostały przeznaczone na zakupy inwestycyjne, czyli sprzęt i urządzenia do prowadzonej działalności. W dniu 15 lipca 2009 r. rozpoczął Pan prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, której przedmiotem jest świadczenie usług informatycznych. Działalność jest rozliczana na zasadach ogólnych na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jednocześnie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Część środków otrzymanych z Urzędu Pracy została przeznaczona na zakup sprzętu o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok i wartościach przekraczających 3.500 zł netto, zaliczanych zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do środków trwałych, a część na zakup sprzętu i wyposażenia o przewidywanych okresach użytkowania również dłuższych niż rok, jednak o wartościach nieprzekraczających 3.500 zł netto (telefon, narzędzia, urządzenia pomiarowe). Wszystkie zakupione urządzenia będą wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty zakupu sprzętu i wyposażenia o wartościach nieprzekraczających 3.500 zł netto sfinansowane ze środków z Urzędu Pracy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Stoi Pan na stanowisku, że wydatki na zakup sprzętu i wyposażenia, o wartościach nieprzekraczających 3.500 zł netto, niezaliczonych zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do środków trwałych można zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodów mimo, że zostały sfinansowane ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej korzystają ze zwolnienia od opodatkowania. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Kosztem uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art. 22 ust. 8 cyt. ustawy, odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Jednocześnie, w odniesieniu do składników majątku, które spełniają definicję środków trwałych, ale których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł ustawodawca dał podatnikom pewne prawo wyboru co do sposobu ich odnoszenia w koszty, a mianowicie podatnik może:

*   wprowadzić je do ewidencji środków trwałych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m, co wynika z art. 22f ust. 3 utawy,
*   wprowadzić je do ewidencji środków trwałych i zamortyzować jednorazowo w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym, co również wynika z art. 22f ust. 3 ustawy,
*   nie wprowadzić ich do ewidencji środków trwałych i nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych a wydatki ująć w kosztach uzyskania przychodów w miesiącu oddania do użytkowania, zgodnie z art. 22d ust. 1 i 2 ustawy; jednocześnie, na podstawie § 4 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) składniki majątku o wartości przekraczającej 1.500 zł należy objąć ewidencją wyposażenia.

W art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, nie zostały jednak wymienione wydatki na nabycie urządzeń, niebędących środkami trwałymi, niezależnie od źródła finansowania. Uważa Pan zatem, że wydatki na zakup sprzętu i wyposażenia, sfinansowane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy, które w związku z wartością nieprzekraczającą 3.500 zł, w myśl art. 22d ust. 1 i 2 nie zostaną zaliczone do środków trwałych i nie będą amortyzowane, mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te spełniają bowiem przesłanki kosztów wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. służą osiągnięciu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów i jednocześnie nie zostały wymienione w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Wydatek taki nie może ponadto znajdować się w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby mógł Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup sprzętu oraz wyposażenia (tj. składników majątku nie będących środkami trwałymi) sfinansowane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy.

Warunkiem zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jednakże istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami a przychodami z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej oraz należyte udokumentowanie poniesionych wydatków.

Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) przez wyposażenie rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.

W myśl art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Natomiast zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3.500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Z powyższego wynika, że składniki majątkowe o wartości nieprzekraczającej 3.500 zł, mogą być zaliczone bądź do wyposażenia, bądź też do środków trwałych, jednakże decyzję o tym jak zostaną one zakwalifikowane, ustawodawca pozostawił podatnikowi.

Sfinansowanie wydatków na zakup sprzętu oraz wyposażenia, nie stanowiących środków trwałych, ze środków przyznanych osobie bezrobotnej z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej, nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż przyznane środki mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129.

Fakt, iż wydatki sfinansowane zostały z dotacji, miałby natomiast znaczenie w sytuacji, gdyby zakupione zostały środki trwałe podlegające amortyzacji. Odpisy amortyzacyjne od tej części wartości środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która pokryta została z otrzymanej dotacji, nie stanowią bowiem kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedłożonego przez Pana wniosku wynika, iż ze środków pochodzących z dotacji zakupiony został m.in. sprzęt oraz wyposażenie do prowadzenia działalności gospodarczej, które nie stanowią środków trwałych.

Odnosząc się do zadanego we wniosku pytania, w świetle przytoczonych uprzednio przepisów stwierdzić należy, że wydatki na zakup składników majątku nie będących środkami trwałymi, o ile spełniają przesłanki wymienione w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności, pomimo sfinansowania ich ze środków pochodzących z dotacji z Funduszu Pracy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.