Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.715.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Opodatkowanie usługi długoterminowego najmu pojazdów
samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego działalności
gospodarczej.
Słowa kluczowe: kraj-kraj trzeci
wynajem-wynajem samochodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28j-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28j-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28j-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. za pośrednictwem platformy u-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania usługi
    długoterminowego najmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego
    działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w Polsce prowadzi działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu środków transportu (samochody osobowe i
    ciężarowe). Pojazdy są rejestrowane i ubezpieczone w Polsce. W okresie najmu
    odpowiedzialność za eksploatację (paliwo, opłaty drogowe, mandaty i inne koszty bieżące)
    ponosi usługobiorca zgodnie z umowami.
    Kontrahentem jest (...) działająca przez właściwe jednostki organizacyjne B. Kontrahent nie
    działa jako podatnik dla celów VAT w UE i nie posługuje się numerem identyfikacyjnym
    VAT w UE. Żadna jednostka B. nie posiada na terytorium Polski ani w innych państwach UE
    stałego zaplecza organizacyjno-technicznego uczestniczącego w odbiorze tych usług.
    Przedmiotem świadczenia jest długoterminowy najem pojazdów (okresy nieprzerwane
    powyżej 30 dni). Spółka nie zapewnia kierowców - najem dotyczy wyłącznie pojazdów bez
    kierowcy. W okresie najmu B. ma wyłączne władztwo nad przekazanymi pojazdami, ten
    sam pojazd nie jest równolegle udostępniany innym podmiotom. W przypadku zdarzeń
    losowych (awarie, szkody) Spółka wymienia pojazd na inny, zapewniając ciągłość najmu.
    Pojazdy są używane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz - zgodnie z umowami -
    na terytorium innych państw UE i NATO. Oddanie pojazdów do dyspozycji następuje w
    miejscowościach stacjonowania B. w Europie, w tym m.in. w Polsce (np. rejon (...)) oraz -
    według zapotrzebowania - w innych lokalizacjach europejskich (np. (...) na Litwie). Umowa
    przewiduje gotowość do odbioru/zwrotu, assistance i „vehicle recovery” w krajach
    użytkowania (m.in. Niemcy, Polska, Litwa, Łotwa, Estonia), z uwzględnieniem warunków
    terenowych (również drogi nieutwardzone).
    Umowy są zawierane na okresy od kilku miesięcy do kilku lat, przykładowo: okres
    podstawowy (...) 2024 r. - (...) 2025 r. oraz opcja do (...) 2025 r. Przykładowa konfiguracja
    obejmuje łącznie (...) pojazdów: (...) kombi (station wagons) oraz (...) vanów 9-osobowych,
    dostarczanych m.in. do (...) w Polsce, z terminem podstawienia pojazdów określonym w
    harmonogramie (np. (...) r.).
    W ramach miesięcznego wynagrodzenia przewidziano standardowe elementy
    (ubezpieczenie, przeglądy, serwis, zgodnie z zapisami kontraktowymi), a także
    zapewnienie pomocy drogowej oraz „vehicle recovery” w państwach użytkowania.
    Faktury wystawiane są okresowo, co miesiąc „z dołu”, na właściwą jednostkę B. z danymi
    nabywcy obejmującymi nazwę i adres w (...), płatność realizowana przelewem przez
    jednostkę rozliczeniową administracji (...). Dokumentowanie i akceptacja wykonania
    odbywają się w systemie (...), z wykorzystaniem ścieżki (...).
    Na fakturach Spółka wskazuje stawkę „0%”. Postanowienia kontraktowe przewidują, że
    ceny są kalkulowane bez podatków i ceł, od których B. jest zwolniony na podstawie
    porozumień podatkowych, a w klauzuli „Tax Relief” wprost ujęto odniesienie do „POLAND
    VAT 23%” jako pozycji wyłączonej z ceny - faktury mają być wystawiane w kwotach bez
    tych obciążeń (oddzielne wykazanie kwoty brutto/ceny netto zgodnie z formularzem
    rozliczeń kontraktowych).
    Spółka nie posiada stałego zaplecza poza Polską (oddziału, biura najmu, warsztatu)
    uczestniczącego w świadczeniu usług. Czynności administracyjne i operacyjne związane z
    obsługą umów są realizowane z terytorium Polski.

## Pytanie

Czy usługi wynajmu pojazdów samochodowych przez Spółkę na okres powyżej 30 dni
    (najem długoterminowy) dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej i
    mającego siedzibę poza krajem i poza UE - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT na podstawie art. 5 w zw. z art. 2 pkt 1 w zw. z art. 28j pkt 3 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opisanym modelu najmu długoterminowego środków transportu, świadczonego na
    rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem (B. nie działa jako podatnik dla celów VAT) i
    posiadającego siedzibę poza terytorium kraju oraz poza UE, miejsce świadczenia usług
    ustala się na podstawie art. 28j ust. 3 ustawy o VAT - tj. w miejscu siedziby usługobiorcy.
    Skoro siedziba usługobiorcy znajduje się w (...), miejscem świadczenia nie jest terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (w rozumieniu art. 2 pkt 1), a więc czynność nie podlega
    opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 5 (zasada terytorialności). Prawidłowe jest
    dokumentowanie sprzedaży bez wykazywania polskiego VAT, wskazywanie stawki „0%”
    jest nieprawidłowe - właściwa jest kwalifikacja „nie podlega opodatkowaniu na terytorium
    kraju (NP) - art. 28j ust. 3” - 0114-KDIP1-2.4012.276.2019.1.WH.
    Dla usług wynajmu środków transportu innego niż krótkoterminowy świadczonych na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami ustawodawca ustanowił samodzielną regułę
    kolizyjną: miejsce świadczenia = miejsce siedziby (stałego miejsca zamieszkania/zwykłego
    pobytu) usługobiorcy. Zastosowanie tej reguły wyłącza stosowanie ogólnej zasady z art.
    28c (miejsce siedziby usługodawcy przy B2C). W interpretacji indywidualnej 0114-KDIP1-
    2.4012.276.2019.1.WH organ potwierdził, że dla najmu długoterminowego samochodu na
    rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej miejscem opodatkowania jest
    kraj siedziby usługobiorcy, a czynność nie podlega opodatkowaniu w Polsce (analogiczny
    stan faktyczny, odmienne państwo nabywcy).
    Art. 5 ust. 1 obejmuje VAT-em wyłącznie czynności wykonywane na terytorium kraju, a art.
    2 pkt 1 definiuje „terytorium kraju” jako terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli z reguł
    miejsca świadczenia wynika, że miejscem opodatkowania jest państwo trzecie, czynność
    jest poza zakresem polskiego VAT, tym samym nie stosuje się stawek podatku (w tym 0%),
    bo brak jest przedmiotu opodatkowania w Polsce. Podejście to odpowiada konstrukcji VAT
    i jej terytorialnemu zakresowi (komentarz systemowy do przepisów ogólnych i
    definicyjnych ustawy o VAT).
    Skoro miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju, prawidłowe jest
    wystawianie faktur bez polskiego VAT i z adnotacją wskazującą podstawę prawną (np. „nie
    podlega opodatkowaniu VAT w Polsce - art. 28j ust. 3”).
    Tym samym usługi długoterminowego najmu pojazdów świadczone przez Spółkę na rzecz
    B. nie działającej jako podatnik i posiadającej siedzibę w (...) mają miejsce świadczenia w
    (...) na podstawie art. 28j ust. 3. W konsekwencji czynności te nie podlegają
    opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 5 w zw. z art. 2 pkt 1, a prawidłowe
    dokumentowanie następuje bez wykazywania polskiego podatku (kwalifikacja NP, z
    przywołaniem art. 28j ust. 3). Powyższe znajduje potwierdzenie w praktyce
    interpretacyjnej DKIS dotyczącej tożsamej kategorii usług (najem długoterminowy na rzecz
    nie-podatnika) - 0114-KDIP1-2.4012.276.2019.1.WH.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:

      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi. Miejsce
    świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;

      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca
    odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z art. 15 ust. 2
    ustawy, w myśl tego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast ogólna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami, o której mowa w art. 28c ustawy stanowi, że:
    1) Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3
      oraz art. 28h-28n.
    2) W przypadku, gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    3) W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,
      miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby
    usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie
    niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    nich są usługi związane z wynajmem środków transportu.
    I tak, zgodnie z art. 28j ust. 1 ustawy:

      Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest
      miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji
      usługobiorcy.
    W myśl art. 28j ust. 2 ustawy:
      Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1,
      rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres
      nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres
      nieprzekraczający 90 dni.
    W myśl art. 28j ust. 3 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem
      krótkoterminowy, środków transportu na rzecz podmiotów niebędących
      podatnikami jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwa Spółka świadczy usługi długoterminowego
    najmu pojazdów (na okresy nieprzerwane powyżej 30 dni). Kontrahentem Spółki jest
    administracja (...), działająca przez właściwe jednostki organizacyjne B. Kontrahent nie
    działa jako podatnik dla celów VAT w UE i nie posługuje się numerem identyfikacyjnym
    VAT w UE.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia miejsca opodatkowania usług długoterminowego
    wynajmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego działalności
    gospodarczej i mającego siedzibę poza terytorium kraju i UE.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w analizowanym przypadku
    zasady ogólne, dotyczące miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy, określone w art. 28c ustawy, nie znajdą
    zastosowania. Skoro Spółka świadczy usługi długoterminowego (powyżej 30 dni) wynajmu
    pojazdów na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, który nie działa
    jako podatnik dla celów VAT w UE, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie
    jedno z zastrzeżeń od reguły ogólnej, które zostało zawarte w art. 28j ust. 3 ustawy. W
    konsekwencji usługa długoterminowego wynajmu pojazdów, świadczona na rzecz
    podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, będzie opodatkowana w kraju
    gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu. Tym samym usługa długoterminowego wynajmu pojazdów świadczona dla
    Kontrahenta, który posiada siedzibę w (...), będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach
    obowiązujących w miejscu (państwie) jego siedziby (tj. w przedmiotowym przypadku
    terytorium (...)) i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    terytorium Polski.
    Zatem Państwa stanowisko, że miejsce świadczenia usług długoterminowego wynajmu
    środków transportu, świadczonych na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem i
    posiadającego siedzibę poza terytorium kraju oraz poza UE, ustala się na podstawie art.
    28j ust. 3 ustawy VAT - tj. w miejscu siedziby usługobiorcy, w konsekwencji czego nie będą
    one opodatkowane na terytorium Polski, należy uznać za prawidłowe.
    Odnośnie zaś dokumentacji świadczonej usługi należy wskazać, że w myśl art. 106a pkt 1 i
    2 ustawy przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
    1. sprzedaży, z wyjątkiem:
    a. przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów,

    b. czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w
      rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu
      przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
    2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego
      na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku
      braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe
      miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te
      czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
      podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    b. państwa trzeciego.
    Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a. otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.


      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od
    towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art.
    106e ustawy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać:
    1. datę wystawienia;
    2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
      identyfikuje fakturę;
    3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
    4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
    5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
    6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
    7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
    8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
    9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
    11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
      procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
      poszczególnych stawek podatku;
    15. kwotę należności ogółem (...).
    Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy wynika, że:
      Faktura może nie zawierać:
      2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1
      pkt 5 i 12-14.

    W niniejszej interpretacji wskazałem, że miejscem opodatkowania usług
    długoterminowego wynajmu środków transportu na rzecz podmiotu niebędącego
    podatnikiem i posiadającego siedzibę poza terytorium kraju i poza UE, jest terytorium (...),
    a zatem do tych transakcji zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu
    opodatkowania przedmiotowej transakcji, tj. w kraju trzecim (...).
    Jednakże w tym miejscu należy zwrócić uwagę na art. 106a pkt 2 lit. b ustawy, z którego
    wynika, że przepisy dotyczące wystawiania faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów i
    świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium
    państwa trzeciego. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2 ustawy, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
    podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
    prawnej niebędącej podatnikiem. Faktura taka zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy nie
    zawiera stawki podatku VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga tylko w zakresie sposobu opodatkowania usług
    długoterminowego najmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego
    działalności gospodarczej, natomiast inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem (w
    szczególności określenie statusu kontrahenta, tj. czy podmiot, na rzecz którego
    świadczycie Państwo usługi, jest podmiotem nieprowadzącym działalności gospodarczej)
    nie są przedmiotem interpretacji.
    Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane
    z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.