Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.461.2020.1.PD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-10
Teza: Kwalifikacja do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków ich rodzin oraz partnerów
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; koszt-koszty uzyskania przychodów; pakiet; pracownik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2020 r. (data wpływu 28 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków ich rodzin oraz partnerów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków ich rodzin oraz partnerów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) w związku z prowadzoną działalnością, dla potrzeb której zatrudnia wysokokwalifikowaną kardę, ponosi koszt opieki medycznej (w tym z zakresu medycyny pracy). Spółka nabywa usługi medyczne od zewnętrznych dostawców, zgrupowane w tzw. pakietach medycznych, z których korzystać mogą zatrudnieni w Spółce pracownicy oraz ich rodziny, w tym partnerzy (łącznie zwani dalej „rodziną”).

Pracownicy mają możliwość wyboru spośród różnych pakietów, zaś każdy z pakietów różni się zakresem usług. Część z pakietów jest współfinansowana przez pracowników z ich własnych środków.

Dostępne pakiety to:

*   indywidualny;

*   partnerski;

*   rodzinny;

*   rodzic;

*   emeryt/rencista.

W ramach każdego pakietu przewidziany jest określony zestaw badań, w tym konsultacje, leczenie, profilaktyka, rehabilitacja, itp. W zależności od wariantu pakietu, część badań jest bezpłatna, a część objęta rabatami. W najwyższych wariantach, dostępny jest pełny zakres badań z wyłączeniem usług stomatologicznych, na które przysługują pracownikom i/lub ich rodzinom upusty cenowe.

Wnioskodawca zdecydował o zapewnieniu pracownikom oraz ich rodzinom możliwości nieodpłatnego (lub częściowo odpłatnego) korzystania wybranego pakietu medycznego, stojąc na stanowisku, iż świadczenia takie sprzyjają zarówno pozyskiwaniu na rynku najlepszych specjalistów, jak i służą motywacji obecnie zatrudnionych.

Jednocześnie, w ocenie Spółki, zapewnienie pracownikom oraz ich rodzinom świadczeń medycznych powoduje, iż ich ogólny stan zdrowia jest lepszy, a umożliwiając pracownikom oraz ich rodzinom korzystanie z szerokiego wachlarza badań, ewentualne nieobecności pracownicze wynikające z chorób lub innego rodzaju dolegliwości, bądź konieczności zapewnienia opieki bliskim, są efektywnie minimalizowane.

Pakiety medyczne finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Pracownik nie jest obciążany ceną wybranego przez niego pakietu medycznego, chyba że zdecyduje się na te warianty pakietów, które wymagają współfinansowania.

Jednocześnie Spółka podkreśla, iż wartość pakietu medycznego dla pracownika finansowana przez Wnioskodawcę jest we właściwej kwocie przyporządkowywana do poszczególnych pracowników i kwalifikowana przez Wnioskodawcę jako przychód pracownika ze stosunku pracy, od którego Wnioskodawca odprowadzana zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych dla pracowników oraz ich rodzin stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych dla pracowników oraz ich rodzin stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm., dalej jako „ustawa o CIT”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z tej regulacji ogólnej wynika wprost, iż wszystkie poniesione wydatki pozostające w związku przyczynowym z przychodami, czyli takie które służą uzyskaniu przychodu lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródeł, po wyłączeniu kosztów zastrzeżonych w ustawie o CIT w art. 16 ust. 1, są kosztami uzyskania przychodów.

Kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Generalnie można więc przyjąć, że kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Katalog kosztów niestanowiących kosztów podatkowych stanowiący zamkniętą listę pozycji wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT skutkuje tym, że co do zasady, pozostałe wydatki, o ile spełnią przesłanki pozytywne wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT stanowić powinny koszt uzyskania przychodów.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie oceniając - takiego efektu oczekiwać. Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie, Spółka pragnie zaznaczyć, że o tym co jest celowe i niezbędne w prowadzonej przez nią działalności, decyduje ona sama. Na Spółce spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Spółka zwraca zatem uwagę na to, iż aby dany wydatek poniesiony przez nią mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

1.  jest poniesiony przez Spółkę,
2.  jest definitywny, a więc bezzwrotny,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością,
4.  poniesiony jest w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
5.  jest właściwie udokumentowany,
6.  nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, iż ponoszone przez nią wydatki na nabycie pakietów medycznych dla jej pracowników oraz ich rodzin spełniają wszystkie wskazane powyżej niezbędne przesłanki do uznania ich za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W ocenie Spółki, koszt pakietów medycznych może być zaliczony do szerokiej kategorii tzw. "kosztów pracowniczych". Koszty te obejmują, co do zasady, wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe koszty mogą również obejmować wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych na rzecz pracowników oraz ich rodzin, ponieważ są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą.

Wreszcie, jak Spółka wskazała w stanie faktycznym, ponoszone przez nią koszty pakietów medycznych przyczyniają się z jednej strony do uatrakcyjnienia jej pozycji na rynku pracy z punktu widzenia specjalistów, których pozyskaniem Spółka może być zainteresowana, a z drugiej - stanowi motywator dla specjalistów już w Spółce zatrudnionych i wchodzi w skład pakietu szeroko rozumianych benefitów oferowanych pracownikom, które - poza wynagrodzeniem płaconym przez Spółkę - stanowią o atrakcyjności miejsca pracy tworzonego przez Spółkę.

Finalnie, zarówno w obecnej sytuacji stanu epidemii, jak i przed nim, fakt objęcia pracowników oraz ich rodzin opieką medyczną w szerokim zakresie (a nie tylko w zakresie medycyny pracy) sprzyja skracaniu czasu, w jakim pracownicy Spółki są nieobecni z powodu choroby i/lub innych dolegliwości, bądź konieczności opieki nad chorymi bliskimi, zaś dostępne w ramach pakietów medycznych świadczenia z zakresu profilaktyki zdrowia zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób i/lub innych dolegliwości, a co za tym idzie eliminują potencjalne przyczyny nieobecności pracowników Spółki, co w sposób bezpośredni przyczynia się do zabezpieczenia źródeł przychodu Spółki.

Spółka zwraca uwagę, że stanowisko przez nią wyrażone znajduje odzwierciedlenie w wydawanych interpretacjach organów podatkowych, w tym w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 grudnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.467.2018.1.JF, gdzie wskazano, iż „pakiety medyczne pozwalają zarówno pracownikom jak i członkom ich rodzin w krótszym czasie otrzymać opiekę medyczną. Dzięki pakietom medycznym, z jednej strony pracownicy nie mają problemu z szybkim dostępem do otrzymania pomocy medycznej - co w efekcie prowadzi do szybszego wyleczenia i szybszego powrotu do wykonywania pracy. (\`(...)\`) Ponoszenie przez Wnioskodawcę powyższych wydatków wpływa na skrócenie okresu absencji pracowników w pracy, a to niewątpliwie wpływa na osiąganie przychodów przez Spółkę.";

*   w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.140.2019.1.MR, gdzie wskazano, iż „Ponoszenie powyższych wydatków wpływa na skrócenie okresu absencji pracowników w pracy, a to niewątpliwie wpływa na osiąganie przychodów przez Spółkę. Pakiety medyczne pozwalają zarówno pracownikom jak i członkom ich rodzin w krótszym czasie otrzymać opiekę medyczną. Dzięki pakietom medycznym, nie mają oni problemu z szybkim dostępem do otrzymania pomocy medycznej - co w efekcie prowadzi do szybszego wyleczenia i szybszego powrotu do wykonywania pracy. (\`(...)\`) Nabywane przez Spółkę pakiety medyczne wpływają ponadto na zwiększenie motywacji pracowników oraz przyczyniają się do poprawy wizerunku pracodawcy, jako dbającego zarówno o swoich pracowników, jak i również o członków ich rodzin. W efekcie przekłada się to w szczególności na większe "przywiązanie" pracownika do pracodawcy, co wpływa również na zmniejszenie rotacji pracowników w Spółce i w efekcie zmniejsza również wydatki na rekrutację nowych pracowników. Wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych powodują również większe zadowolenie pracowników z pracy w Spółce co przekłada się na ich większe zaangażowanie w pracę i skutkuje osiągnięciem przez Spółkę zwiększonych przychodów. Niezależnie od powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, sfinansowanie pakietów medycznych jest w rzeczywistości rodzajem świadczenia pracodawcy na rzecz pracownika - jako jedna z form wynagrodzenia pracownika za jego pracę, podczas gdy wynagrodzenia stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki. Jeżeli Spółka przyznałaby wartość pakietu medycznego pracownikowi w formie pieniężnej, którą następnie pracownik przeznaczył na sfinansowanie pakietu medycznego, to nie ulegałoby wątpliwości, że ten dodatkowy element wynagrodzenia pracowniczego stanowiłby koszt uzyskania przychodu.

*   w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.124.2020.1.AM, w której wskazano, iż „wydatki na Pakiety Medyczne dla członków rodzin lub partnerów pracowników należy uznać za koszty pracownicze, ponieważ są one związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (.). Ponadto (.) wydatki na zakup Pakietów Medycznych dla pracowników (oraz członków ich rodzin lub partnerów) zostaną poniesione przez Spółkę w trosce o swoich pracowników. W założeniu mają one zapobiec utracie obecnych, dobrze wykwalifikowanych specjalistów zatrudnionych w Spółce oraz zwiększyć ich motywację i lojalność wobec Spółki jako pracodawcy. Tym samym pomogą one budować wizerunek Wnioskodawcy, jako pracodawcy dbającego o swoich pracowników, a także o członków rodzin i partnerów swoich pracowników".

Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty oraz praktykę organów podatkowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych dla pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika,

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Kosztami podatkowymi mogą być również tzw. „koszty pracownicze”, gdyż wydatki ponoszone na rzecz pracowników, co do zasady stanowią dla pracodawcy koszty uzyskania przychodów, jeśli tylko spełniają wymóg art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, a także wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety wypłacane przez pracodawcę na rzecz pracowników oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.

Co istotne, nie każde świadczenie na rzecz pracownika, które stanowi dla niego przychód, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy. Pracodawca może bowiem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko te wydatki na rzecz pracowników, które pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, a jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że wydatki na pakiety medyczne zarówno te z zakresu medycyny pracy, do ponoszenia których pracodawca jest obowiązany na podstawie przepisów Kodeksu pracy i innych ustaw, jak i świadczenia zdrowotne niewchodzące w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników, członków rodzin pracowników oraz byłych pracowników będących emerytami podlegają ocenie w aspekcie generalnych postanowień cytowanego art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, tj. celowości, zasadności oraz potencjalnej możliwości przyczynienia się przedmiotowych wydatków do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością oraz zatrudnianiem wysoko wykwalifikowanej kadry pracowników ponosi koszty opieki medycznej (w tym z zakresu medycyny pracy). Wnioskodawca zawarł umowę z zewnętrznym dostawcą, od którego nabywa usługi medyczne, zgrupowane w tzw. pakiety medyczne. Z oferowanych usług medycznych korzystać mogą zarówno zatrudnieni w Spółce pracownicy, jak i członkowie ich rodzin, w tym także partnerzy.

W ramach pakietów medycznych pracownikom Spółki przysługuje określony zestaw badań, w tym m.in. konsultacje, leczenie, profilaktyka, rehabilitacja. Zakres usług uzależniony jest od wybranego przez pracownika pakietu. Część pakietów medycznych o szerszym zakresie usług wymaga współfinansowania ze środków własnych pracownika.

Pracownik nie jest obciążany kosztem wybranego przez siebie pakietu medycznego. Koszty zakupu pakietu medycznego dla pracownika ponosi Wnioskodawca, chyba, że pracownik zdecyduje się skorzystać z pakietu medycznego wymagającego współfinansowania. Wartość pakietów medycznych sfinansowanych przez Wnioskodawcę, jest we właściwej kwocie przyporządkowywana do poszczególnego pracownika i kwalifikowana przez Spółkę jako przychód pracownika ze stosunku pracy, od którego Spółka jako płatnik odprowadza zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że zapewnienie pracownikom możliwości korzystania z szerokiego zakresu opieki zdrowotnej (niż tylko w zakresie medycyny pracy) w ramach pakietów medycznych, przyczynia się do zmniejszenia absencji pracowników z powodu chorób, bądź konieczności opieki nad chorymi członkami rodzin. Ponadto wprowadzone pakiety medyczne przyczyniają się do uatrakcyjnienia pozycji Spółki na rynku pracy z punktu widzenia przyszłych pracowników oraz wzrost motywacji do pracy dla już zatrudnionych specjalistów poprzez oferowanie im benefitów stanowiących dodatek do wynagrodzenia zasadniczego. Ww. wydatki stanowią zatem przejaw i wyraz starań Wnioskodawcy o stan zdrowia jego pracowników, co w dalszej perspektywie może przyczyniać się do poprawy atmosfery pracy i w konsekwencji do zwiększania wydajności pracy z przełożeniem na uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych zarówno dla pracowników, jak i członków ich rodzin oraz partnerów, spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop. Jednocześnie ww. wydatki nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 updop. Zatem wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup ww. pakietów medycznych stanowią koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust 1 updop.

Podsumowując, w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków rodzin pracowników oraz ich partnerów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.