Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-779/07-4/GD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-19
Teza: Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia kwot podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług służących prowadzonej przez Instytut działalności naukowo-badawczej, w konsekwencji której może nastąpić sprzedaż usług opodatkowanych 22% stawką podatku?
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty kwalifikowane; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi naukowo-badawcze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Instytutu przedstawione we wniosku (data wpływu 31.12.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31.12.2007r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony na wezwanie w dniu 25.02.2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Instytut jest podatnikiem podatku od towarów i usług, którego działalność naukowo-badawcza podlega opodatkowaniu 22% stawką tego podatku. Dokonywane na potrzeby działalności naukowo-badawczej inwestycje, zakupy towarów i usług są finansowane ze środków własnych, dotacji Ministerstwa Nauki Szkolnictwa Wyższego oraz ze środków wspólnotowych w ramach realizacji projektów współfinansowanych z funduszy strukturalnych lub z Funduszu Spójności. W 2008r. Instytut będzie ubiegał się o refundację poniesionych wydatków, zgodnie z ustalonymi przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Krajowymi wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 - wytyczne w załączeniu. Zgodnie z powyższymi wytycznymi, poniesione przez Instytut, jako tzw. beneficjenta, wydatki, dzielą się na kwalifikowane tj. takie, które podlegają refundacji oraz niekwalifikowane tj. takie, które nie mogą być zrefundowane. Wśród tych ostatnich, wymienionych w Rozdziale 6 Krajowych wytycznych znajduje się: „podatek VAT, który może zostać odzyskany w oparciu o przepisy krajowe tj. Ustawę z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług”. Powyższe wytyczne wskazują zatem na konieczność przesądzenia o prawie podatnika do odliczenia kwot podatku naliczonego od dokonanych zakupów towarów i usług, od których podatnik (beneficjent) będzie występował o współfinansowanie ze środków unijnych.

Celem Instytutu nie jest typowa tzn. komercyjna działalność gospodarcza, stąd, co do zasady, efekty prowadzonej działalności naukowo-badawczej nie przybierają postaci sprzedawanych usług. Jeżeli jednak taka sprzedaż nastąpi, wówczas jej wartość jest niewielka, w stosunku do przeprowadzonych przez Instytut inwestycji (zakupów towarów i usług), co nie zmienia faktu, iż zakupy związane są z działalnością naukowo-badawczą, która od 01.01.2006r. jest opodatkowana stawką 22% podatku od towarów i usług. Opisane we wniosku zakupy towarów i usług, których dokona Instytut będą związane z prowadzonymi przez Instytut projektami naukowo- badawczymi. Wnioskodawca nie może dziś zagwarantować, czy w wyniku prowadzonych przez Instytut projektów naukowo-badawczych nastąpi konkretna sprzedaż, która będzie skutkiem tych zakupów. Instytut nie wyklucza jednak, że taka sprzedaż w zakresie osiągniętych wyników badań naukowych nastąpi, co będzie skutkowało opodatkowaniem stawką 22% podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia kwot podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług służących prowadzonej przez Instytut działalności naukowo-badawczej, w konsekwencji której może nastąpić sprzedaż usług opodatkowanych 22% stawką podatku?

Zdaniem wnioskodawcy:

Zdaniem Podatnika, w opisanej powyżej sytuacji odliczenie podatku naliczonego od dokonanych zakupów jest zgodne z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jako nabycie towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Podatnik spełnia także wymogi wynikające z treści art. 88 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 pkt 2 tej ustawy, pozwalające na odliczenie kwoty podatku naliczonego od zakupów towarów i usług, których nabycie ze względu na fakt sfinansowania wydatków ze środków pomocowych nie może zostać zaliczone w części zrefundowanej do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Podsumowując Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wobec prowadzonej przez Instytut działalności naukowo-badawczej opodatkowanej 22% stawką podatku od towaru i usług, z którą to działalnością związane będą projektowane zakupy towarów i usług, Instytutowi przysługuje prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług. Uznanie prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego i jego faktyczne zwrócenie na rachunek bankowy podatnika przez urząd skarbowy prowadzi do wniosku, że kwota tego podatku nie może stanowić wydatku kwalifikowanego tj. refundowanego ze środków przeznaczonych na realizację projektu z funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 8 ust.1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy, w tym także:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z podstawowych czynności występujących w obrocie krajowym, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest świadczenie usług. W powołanym wyżej przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o VAT objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń nie ujętych w tych klasyfikacjach. Świadczenie usług może mieć charakter czynny lub bierny, dlatego też świadczenie usług może polegać na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub na tolerowaniu czynności lub sytuacji. Świadczenie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 zakłada istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą). W pojęciu świadczenia na rzecz mieszczą się, świadczenia na rzecz podmiotów i osób trzecich. Rozstrzygnięcie czy czynności związane z prowadzeniem badań naukowych można uznać za świadczenie usług w myśl powołanych wyżej przepisów może być dokonane wyłącznie na podstawie analizy umów dotyczących konkretnych czynności.

Jeśli z zawartych umów na wykonanie usług naukowo-badawczych wynika, że nie jest dokonywane żadne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wówczas nie występuje w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług, świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast w sytuacji gdy usługa naukowo-badawcza jest realizowana na zlecenie zamawiającego (nabywca, konsument), który uzyska prawo do dysponowania efektami prac naukowo-badawczych, wówczas czynność taką należy uznać za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 przedmiotowej ustawy. Świadczenie to będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl powołanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim podatnik wykorzystuje towary i usługi do czynności opodatkowanych, w takim zakresie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis nie precyzuje w jaki sposób i w jakim zakresie towary i usługi mają służyć do wykonywania czynności opodatkowanych, aby podatnik uzyskał prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany wyżej przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT). Z w/w przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem podatnika, z którego może, lecz nie musi skorzystać.

W art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca wprowadził ograniczenia podstawowego prawa podatnika, jakim jest prawo do odliczenia podatku. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. I tak zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Powyższe ograniczenie nie ma zastosowania w odniesieniu do wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, które mogą (lub mogłyby być) zaliczone u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku (art. 88 ust. 3 pkt 2 przedmiotowej ustawy).

Ze złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że Instytut nie prowadzi typowej działalności gospodarczej, której efektem byłaby sprzedaż usług, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tylko w wyjątkowych przypadkach efektem działań Instytutu będzie świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy ( przy spełnieniu opisanych wyżej warunków) – podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tych przypadkach zgodnie z art. 86 ust. 1 w/w ustawy z uwzględnieniem art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, Instytutowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Działalność naukowo-badawcza prowadzona przez Instytut w większości nie może być uznana za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 przedmiotowej ustawy i z uwagi na to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, dlatego też Instytutowi poza wyjątkowymi sytuacjami nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Z uwagi na powyższe stanowisko Instytutu należy uznać za nieprawidłowe.

Organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników dotyczących zaliczenia podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Na podstawie przedstawionego przez zainteresowanego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego organy podatkowe dokonują oceny czy w danej sytuacji podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony lub czy podatnikowi przysługuje zwrot podatku w trybie określonym przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług. Pojęcie kosztu kwalifikowanego należy rozumieć zgodnie z przepisami, które regulują zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.