Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.291.2019.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-04
Teza: w zakresie ustalenia kraju opodatkowania osiąganych przez spółkę dochodów z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług budowlanych na terytorium Niemiec.
Słowa kluczowe: budowa; Niemcy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład; zarząd
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 czerwca 2019 r. (data wpływu do Organu 4 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia kraju opodatkowania osiąganych przez spółkę dochodów z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług budowlanych na terytorium Niemiec – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2019 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia kraju opodatkowania osiąganych przez spółkę dochodów z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług budowlanych na terytorium Niemiec.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – spółka z o.o. (dalej jako: „Spółka”) posiada rejestrową siedzibę działalności w Polsce. Jako adres siedziby wskazane jest mieszkanie należące do małżonki Prezesa zarządu Spółki, który jest również adresem do korespondencji Spółki w Polsce, w szczególność w zakresie kontaktów Spółki z polskimi organami administracyjnymi i skarbowymi. Pod adresem tym przechowywana jest także część dokumentacji Spółki.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wykonywaniu prac budowlanych na terenie Niemiec. Realizuje kontrakty na wykonanie określonych projektów budowlanych na zlecenie niemieckiego usługobiorcy. Czas realizacji kontraktów jest różny (w niektórych przypadkach przekracza 12 miesięcy). Prace wykonywane są przy pomocy osób zatrudnionych w Polsce. Osoby te świadczą pracę lub wykonują czynności w Niemczech. Rozliczenie kontraktów następuje pomiędzy Spółką a zleceniodawcą mającym siedzibę w Niemczech.

Poza przychodami osiąganymi na terytorium Niemiec Spółka nie osiąga przychodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jest właścicielem lokalu mieszkalnego w Polsce, który jest obecnie wykańczany, jednakże Spółka planuje dokonanie sprzedaży tego mieszkania. Wnioskodawca nie wynajmuje żadnego biura, fabryki, czy warsztatu (ani w Polsce ani w Niemczech). Spółka posiada jednoosobowy zarząd w osobie obywatela Rzeczypospolitej Polskiej. Prezes zarządu jest zameldowany na stałe w Polsce. Adresem stałego zameldowania w Polsce posługuje się w kontaktach z polskimi urzędami. Nie podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu w Polsce. Prezes zarządu jest również zameldowany na terytorium Niemiec. Adres zameldowania w Niemczech ulega zmianie stosownie do miejsc realizacji kontraktów Spółki. Prezes zarządu wynajmuje w tych miejscach mieszkania. Prezes zarządu nie posiada niemieckiego obywatelstwa, jednak przebywa w Republice Federalne Niemiec powyżej 183 dni w roku podatkowym, jak również podlega ubezpieczeniu w niemieckiej kasie chorych oraz rozlicza się w Niemczech z podatku dochodowego. Zapłatę podatku dochodowego oraz ubezpieczeń społecznych w Republice Federalnej Niemiec następuje w związku ze świadczeniem przez Prezesa zarządu usług na rzecz Spółki na podstawie umowy z 1 stycznia 2016 r. oraz uchwały ustanawiającej wynagrodzenie Prezesa zarządu.

Zdecydowaną większość czynności związanych z pełnieniem funkcji Prezesa zarządu Spółki Prezes wykonuje w Niemczech, mianowicie:

*   decyzje kluczowe dla funkcjonowania Spółki, tj. w szczególności decyzje o podpisaniu kontraktów, które musi zatwierdzić wspólnik spółki, którym jest żona Prezesa zarządu, zapadają w Niemczech ze względu na przebywanie tak Prezesa, jak i jego żony w Niemczech,
*   czynności w zakresie kontaktów ze zleceniodawcą, przygotowywania ofert, negocjacji kontraktów oraz podpisywania kontraktów są przez Prezesa wykonywane na terytorium Niemiec - w związku z tym, że Prezes na stałe przebywa w Niemczech,
*   Prezes odbywa sporadyczne podróże do Polski, gdzie realizowane są jedynie czynności o charakterze ubocznym (pomocniczym) z punktu widzenia zarządzania Spółką:
    *   w Polsce mają miejsce spotkania z firmami świadczącymi usługi dla Spółki, np. z radcą prawnym oraz firmą obsługującą Spółkę w zakresie przestrzegania zasad BHP,
    *   Spółka zleca tłumaczenie dokumentów z języka niemieckiego na polski i odwrotnie polskiemu tłumaczowi,
    *   Spółka posiada rachunek bankowy wyłącznie w polskim banku,
    *   Spółka w Polsce korzysta z usług w zakresie napraw i przeglądów samochodów, myjni itp.

Na terytorium Niemiec Prezes zarządu wykonuje obok ww. czynności czysto zarządczych, także codzienne czynności nadzorcze nad pracą zatrudnionych przez Spółkę pracowników – na podstawie zawartej ze spółką umowy o świadczenie usług.

Zgodnie ze stanowiskiem niemieckiego urzędu skarbowego, Spółka podlega w Niemczech obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na podstawie zawartych w Niemczech kontraktów na prace budowlane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że miejscem opodatkowania osiąganych przez Spółkę dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej jest terytorium Niemiec?

Zdaniem Wnioskodawcy, punktem wyjścia dla rozważań w przedmiotowej sprawie jest regulacja art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „ustawa o CIT”), zgodnie z którym podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Ustęp drugi ww. przepisu przewiduje natomiast, że podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie powyższej regulacji, co do zasady, Spółka, jako osoba prawna prawa polskiego z siedzibą w Polsce podlega w Polsce, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zasadę tę stosuje się jednak z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

Biorąc pod uwagę, że przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie usług budowlanych na terytorium Niemiec, kwestię miejsca opodatkowania dochodów uzyskanych przez Spółkę z tej działalności należy rozpatrywać na gruncie postanowień umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej jako: „UPO PL-DE”).

Zgodnie z art. 7 UPO PL-DE:

1.  Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
2.  Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
3.  Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych dla tego zakładu włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.
4.  Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.
5.  Zakładowi nie można przypisać zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa.
6.  Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.
7.  Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Jak wynika z powyższej regulacji, zyski Spółki jako podmiotu posiadającego siedzibę w Polsce podlegają co do zasady opodatkowaniu w Polsce. Jednocześnie dochód Spółki z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Niemiec może być opodatkowany w Niemczech - pod warunkiem, że działalność prowadzona jest przez położony na terytorium Niemiec zakład. W takim przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Niemczech. Jednocześnie dochód ten podlegałby również opodatkowaniu w państwie siedziby Spółki, czyli w Polsce. Jednak w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2 lit. a UPO PL-DE, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Analizę spełnienia przesłanek powstania ewentualnego zakładu Spółki w Niemczech przeprowadzić należy z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT Przepis ten definiuje zagraniczny zakład jako:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3.  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

\-chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę uwarunkowania przedmiotowej sprawy, konieczne jest również uwzględnienie zapisów art. 5 UPO PL-DE, w którym to przepisie zdefiniowany został zakład na potrzeby UPO, zgodnie z którym

1.  W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
2.  Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
    1.  miejsce zarządu,
    2.  filię,
    3.  biuro,
    4.  fabrykę,
    5.  warsztat i
    6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
3.  Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.
4.  Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje:
    1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
    2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
    3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
    4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
    5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
    6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
5.  Jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu, posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.
6.  Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że prowadzi ono w tym Państwie działalność poprzez maklera, komisanta albo innego niezależnego przedstawiciela pod warunkiem, że takie osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
7.  Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Biorąc pod uwagę uwarunkowania przedmiotowego stanu faktycznego, zdaniem Spółki kwestia ewentualnego powstania zakładu jej przedsiębiorstwa na terytorium Niemiec powinna być analizowana z uwzględnieniem możliwego spełnienia kryteriów z art. 5 ust. 2 lit. a (kryterium miejsca zarządu) lub art. 5 ust. 3 UPO PL-DE (kryterium place budowy).

1\. Kryterium miejsca zarządu

Zdaniem Wnioskodawcy, wyznaczając zasady opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez Spółkę należy odwołać się do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, który nie jest źródłem prawa, ale który stanowi istotne wsparcie w interpretacji przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W pkt 12 komentarza do art. 5 ust. 2 Konwencji zostało wskazane, że ustęp ten zawiera wykaz, w żadnym wypadku niewyczerpujący, przykładów, z których każdy można uznać prima facie za stałą placówkę. Ponieważ przykłady te należy rozpatrywać w kontekście ogólnej definicji podanej w ust. 1, zakłada się, że Umawiające się Państwa interpretują wymienione terminy „miejsca zarządu”, „oddziału”, „biura” itp. w taki sposób, że takie miejsca prowadzenia działalności gospodarczej stanowią stałe placówki tylko wtedy, gdy spełniają one wymogi ust. 1.

W świetle zaś art. 5 ust. 1 Konwencji Modelowej, którego treść odzwierciedla art. 5 ust. 1 UPO PL-DE, określenie zakład oznacza przede wszystkim stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

Spółka nie dysponuje w Polsce żadnym biurem, fabryką czy warsztatem. Należy jednakże zauważyć, że na gruncie art. 5 ust. 2 UPO PL-DE zakładem jest także „miejsce zarządu”, który to termin, jak wynika z pkt 13 komentarza do art. 5 ust. 2 Konwencji jest wymieniany w postanowieniach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania niezależne od innych, ponieważ miejsce zarządzania niekoniecznie ma postać typowego „biura”. Należy zauważyć, iż w przedmiotowym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) Spółka, mimo braku posiadania w Niemczech biura czy formalnie zarejestrowanego oddziału, dysponuje w tym kraju właśnie „miejscem zarządu”, przez które w zasadzie całkowicie prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa Spółki.

Wskazówek w zakresie znaczenia pojęcia „miejsca zarządu” dostarczyło Ministerstwo Finansów w dokumencie „Ostrzeżenie MF przed optymalizacją podatkową z wykorzystaniem spółek zagranicznych z uwagi na przepisy dotyczące tzw. miejsca zarządu (nr 003/17 z 12 czerwca 2017 r.). Zgodnie z założeniami tego pisma, warunek posiadania zarządu należy odczytywać nie tylko w znaczeniu formalnym (tj. siedziby organu zarządzającego), ale także w znaczeniu sprawowania na terytorium danego kraju zespołu czynności, które funkcjonalnie składają się na całokształt procesu zarządzania jego działalnością i majątkiem. Okolicznościami dowodzącymi, że proces zarządzania znajduje się w określonym kraju mogą być korespondencja e-mailowa (służbowa), miejsca spotkań z pracownikami, zleceniobiorcami, doradcami, odbiorcami lub dostawcami, dowody przebywania w innym państwie, takie jak koszty związane z przejazdami lub przelotami, wynajmem mieszkania lub posiadanie mieszkania za granicą przez członka organu zarządzającego.

Ministerstwo Finansów wskazało również, że pod uwagę muszą być brane zarówno istotne decyzje podejmowane przez organ zarządczy, jak i codzienne, bieżące decyzje dotyczące podmiotu zarządzanego. Na przykład, gdzie odbywa się zlecanie zadań i wydawanie poleceń pracownikom spółki oraz gdzie odbywa się składanie zamówień jej zleceniobiorcom, gdzie znajdują się pracownicy i zleceniobiorcy.

W powyższym kontekście wskazać należy, iż w przypadku Spółki zarząd jest jednoosobowy, a zdecydowana większość czynności związanych z pełnieniem funkcji zarządczych - tak o charakterze strategicznym, jak i codziennym - wykonywana jest przez Prezesa zarządu w Niemczech, gdzie przebywa on na stałe (mieszka wraz z rodziną).

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), decyzje kluczowe dla funkcjonowania Spółki, tj. w szczególności decyzje o podpisaniu kontraktów, które musi zatwierdzić wspólnik spółki, którym jest żona Prezesa zarządu, zapadają w Niemczech. Również czynności w zakresie kontaktów ze zleceniodawcą, przygotowywania ofert, negocjacji kontraktów, podpisywania kontraktów są przez Prezesa wykonywane na terytorium Niemiec - w związku z tym, że Prezes na stałe w Niemczech przebywa.

Ponadto także w Niemczech ma miejsce bezpośrednie kierowanie bieżącymi sprawami Spółki przez Prezesa, który wykonuje codzienne czynności nadzorcze nad pracą zatrudnionych przez Spółkę pracowników, realizujących prace budowlane w Niemczech.

Należy zatem uznać, iż całokształt procesu zarządzania działalnością i majątkiem Spółki ma miejsce na terytorium Niemiec. Powyższe okoliczności wskazują w ocenie Spółki na posiadanie przez nią miejsca zarządu w Niemczech, a co za tym idzie, na spełnienie przesłanki ukonstytuowania się jej zakładu na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na podstawie art. 5 ust. 2 lit. a) UPO PL-DE.

2\. Kryterium placu budowy

W realiach przedmiotowego stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy ponadto uwzględnić możliwość powstania zakładu Spółki w Niemczech w związku z prowadzonymi w tym kraju pracami budowlano-montażowymi.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy. Jak wskazuje się w piśmiennictwie (por. Jamroży Marcin „Opodatkowanie dochodów z działalności budowlanej lub montażowej w świetle polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania”, Publikacje Elektroniczne ABC), upływ 12-miesięcznego okresu prowadzenia budowy (montażu), przewidzianego w art. 5 ust. 3 UPO PL-DE decyduje o ustanowieniu zakładu. Okoliczność, że w kontrakcie budowlanym przewidziany jest dłuższy okres prac nie powoduje, że zakład powstaje już w momencie rozpoczęcia budowy (montażu), ale zawsze w dacie przekroczenia okresu przewidzianego w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednocześnie do okresu danej budowy nie można wliczać okresów robót budowlanych prowadzonych na oddzielnych budowach, niestanowiących całości w sensie ekonomicznym i geograficznym. Jeżeli jednak place budowy (montażu) stanowią tego rodzaju funkcjonalną całość to należy traktować je jako jeden plac budowy (zob. odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów z dnia 8 sierpnia 2002 r. na interpelację poselską nr 1738). Działalność Spółki charakteryzuje się tym, iż z reguły prowadzi ona na terytorium Niemiec kilka odrębnych projektów budowlanych rocznie, przy czym nie stanowią one całości w sensie ekonomicznym ani geograficznym. Z tego względu każdy z realizowanych kontraktów podlega osobnej ocenie pod kątem spełnienia warunków powstania zakładu. Czas realizacji kontraktów jest różny i w niektórych przypadkach przekracza 12 miesięcy, co w myśl art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, co do zasady, przesądza o powstaniu zakładu Spółki w Niemczech, któremu należałoby przypisać dochody uzyskane przez Spółkę w związku z realizacją danego kontaktu.

Jednakże, zdaniem Spółki, nadrzędne znaczenie w realiach przedmiotowej sprawy ma okoliczność posiadania przez nią w Niemczech miejsca zarządu, poprzez które w sposób ciągły prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa Spółki. Fakt ten implikuje spełnienie przesłanki ukonstytuowania się zakładu Spółki na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na podstawie art. 5 ust. 2 lit. a UPO PL-DE.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, że cały dochód Spółki uzyskany z tytułu opisanej we wniosku działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Niemiec podlega opodatkowaniu w Niemczech. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 w zw. z art. 24 ust. 2 lit. a UPO PL-DE, dochód taki podlega opodatkowaniu również w państwie egzystencji Spółki, czyli w Polsce. Przy czym w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania, tj. metodę wyłączenia z progresją. Spółka wskazuje, że prawidłowość powyższego stanowiska została potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 marca 2018 r. Znak: 0112-KDIL3-3.4011.26.2018.1.KP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.