Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-683/10/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-05
Teza: Czy Urząd Miasta R. słusznie wystawił informację PIT-8C na pełną kwotę dofinansowania?
Słowa kluczowe: budżet-budżet gminy; dofinansowanie; pożyczka; układ-układy solarne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 05 sierpnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dofinansowania przeznaczonego na wymianę układu solarnego **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 sierpnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dofinansowania przeznaczonego na wymianę układu solarnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest mieszkańcem Gminy R. Rada Miejska w dniu 28 sierpnia 2008r. podjęła uchwałę w sprawie Programu ograniczenia niskiej emisji dla Gminy R. Na podstawie niniejszej uchwały Burmistrz R. wydał Zarządzenie z dnia 28 października 2008r. w sprawie ustalenia regulaminu modernizacji źródeł ciepła budynków indywidualnych w ramach "Programu ograniczenia niskiej emisji dla Gminy R."; załącznikiem do tego zarządzenia jest regulamin modernizacji źródeł ciepła budynków indywidualnych… . Zgodnie z § 2 ust. 1 regulaminu celem programu jest zmniejszanie ilości zanieczyszczeń emitowanych do powietrza z procesów spalania paliw stałych oraz wyeliminowanie możliwości spalania odpadów w paleniskach domowych zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych stanowiących własność inwestora (właściciela budynku, który złożył wniosek i właściwie przeszedł etap weryfikacji). Z kolei § 3 ust. 1 regulaminu stanowi o formie i wysokości dofinansowania poszczególnych inwestycji; w pozycji 10 tabeli nr 1 wymienione są źródła finansowania dla zakresu modernizacji polegającym na wymianie układu solarnego:

*   30% środki własne mieszkańca,
*   70% środki Urzędu, w tym:
*   10% środki Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
*   60% środki Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Środki pochodzące z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej stanowią pożyczkę dla Gminy, która wpłynęła na konto budżetu Miasta a dopiero później z budżetu Miasta w formie dotacji została przekazana właściwemu podmiotowi na dofinansowanie określonego zadania tj. mającego na celu modernizację polegającą na instalacji układu solarnego. Tak więc pożyczka została udzielona Gminie, a nie osobie fizycznej korzystającej z Programu ograniczenia niskiej emisji. Na podstawie ww. uregulowań została podpisana w dniu 15 lipca 2009r. trójstronna umowa pomiędzy:

*   Operatorem działającym w imieniu Gminy R. na podstawie umowy z dnia 27 marca 2009r.,
*   Wykonawcą,
*   Wnioskodawcą.

W § 1 ust. 2 umowy wartość przedmiotu umowy określona została na kwotę 14.658,00 zł z czego 4.397,40 zł płaci inwestor (wnioskodawca), natomiast 10.260,60 zł dotuje Gmina.

Urząd Miasta R. wystawił wnioskodawcy informację PIT-8C o wysokości przychodu uzyskanego z tytułu dofinansowania do zakupu urządzeń ekologicznych w ramach "Programu ograniczenia niskiej emisji dla gminy R." na całą kwotę otrzymanego dofinansowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Urząd Miasta R. słusznie wystawił informację PIT-8C na pełną kwotę dofinansowania?

Zdaniem wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym wydatek budżetu Gminy w części pochodzącej ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, ma charakter dotacji w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, tak więc przychód z tego tytułu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wolny od podatku. Wnioskodawca wskazał, iż stosownie do zapisów ww. przepisu wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego.

Wnioskodawca uważa, iż skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia uzależnione jest od źródła finansowania, tj. podmiotu wypłacającego dotację a zarazem ustalenie czy przyznana dotacja jest w istocie dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Wnioskodawca stwierdził, iż udzielone mu dofinansowanie do instalacji układu solarnego w wysokości 60% kosztów zadania nie zostało wypłacone z konta Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a z pożyczki udzielonej Gminie R., która najpierw wpłynęła na konto budżetu Gminy, a dopiero później już z konta budżetu Gminy została udzielona dotacja. Zdaniem wnioskodawcy dotacja nie musi pochodzić ze środków własnych Gminy, musi jedynie pochodzić z budżetu Gminy w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Skoro zatem udzielona wnioskodawcy dotacja nie była udzielona z konta Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lecz z konta budżetu Gminy, zasilanego pożyczką z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, to dotacja ta mieści się w kategoriach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wnioskodawca stwierdził, iż środki przekazane przez Gminę R. z budżetu Gminy w ramach środków pochodzących z pożyczki udzielonej przez Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż w przedmiotowej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009r.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Z powyższego przepisu wynika, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia podatkowego uzależnione jest od źródła finansowania oraz od tego czy przyznawane świadczenie jest w istocie dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Aby wypłacone świadczenie korzystało ze zwolnienia przedmiotowego oba warunki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych muszą zostać spełnione łącznie.

Z treści wniosku wynika, że – zgodnie z zawartą w 2009r. umową – wnioskodawca wziął udział w „Programie ograniczenia niskiej emisji dla Gminy R.”, w wyniku czego otrzymał dotację. Z umowy wynika, że część środków, które przekazała Gmina pochodzi z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (10% wartości inwestycji), a część z pożyczki zaciągniętej przez Gminę z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (60% wartości inwestycji).

W świetle przytoczonych wyżej przepisów, w tak przedstawionym stanie faktycznym należy stwierdzić, że źródłem finansowania tej części dotacji, która została pokryta środkami pochodzącymi z pożyczki zaciągniętej przez Gminę z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, był budżet jednostki samorządu terytorialnego, pomimo iż środki te nie pochodziły ze środków własnych Gminy. Podkreślić bowiem należy, że dotacja nie musi pochodzić ze środków własnych gminy, musi jedynie pochodzić z budżetu Gminy w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Zatem dotacja udzielona z budżetu Gminy zasilanego pożyczką z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej mieści się w kategoriach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Udzielenie bowiem Gminie pożyczki z funduszu celowego (a takim właśnie funduszem był Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w świetle przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do końca 2009r.), nie jest równoznaczne z udzieleniem dotacji z funduszu celowego.

Wobec powyższego, jeżeli istotnie otrzymane przez wnioskodawcę dofinansowanie jest dotacją w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, to dofinansowanie to, w części sfinansowanej środkami pochodzącymi z pożyczki zaciągniętej przez Gminę z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na mocy cyt. powyżej przepisu.

Zatem stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała