Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1435/14-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-12
Teza: W zakresie zachowania prawa do pełnego odliczenia podatku VAT z tytułu leasingu samochodu osobowego po dokonaniu aneksu do umowy.
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy; umowa-aneks do umowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2014 r. (data wpływu 10 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w przypadku zawarcia aneksu do umowy leasingowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w przypadku zawarcia aneksu do umowy leasingowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka (dalej: Wnioskodawca) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej towarów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawca korzysta z samochodów niebędących własnością Wnioskodawcy, tj. przede wszystkim samochodów, które są przedmiotem leasingu. Do 30 marca 2014 roku Wnioskodawca korzystał z pełnego odliczenia podatku naliczonego od rat i innych opłat leasingowych udokumentowanych fakturami VAT. Wszystkie umowy leasingu, które uprawniały Wnioskodawcę do pełnego odliczenia podatku VAT, z tytułu użytkowania samochodów w ramach wykonywanej działalności gospodarczej zostały we wskazanym przez Ustawodawcę czasie (tj. do końca kwietnia 2014 r.) zgłoszone we właściwym urzędzie skarbowym (zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 7 lutego 2014 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – dalej „ustawa nowelizująca”) w celu kontynuowania pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od opłat leasingowych.

W sierpniu 2014 r. wolą Wnioskodawcy i leasingodawcy nastąpiło wydłużenie okresu trwania umów leasingowych w odniesieniu do umów, o których mowa powyżej, tj. umów zgłoszonych do właściwego urzędu skarbowego. Dodatkowym efektem wydłużenia okresu trwania powyżej wskazanych umów jest stosunkowe zmniejszenie miesięcznych opłat leasingowych.

W związku ze zmianami w umowach leasingowych, Wnioskodawca powziął co do możliwości pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących leasing, otrzymanych po podpisaniu aneksu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zawarcie aneksu do umów leasingowych w zakresie opłat leasingowych oraz wydłużenia okresu trwania umów leasingowych, które uprzednio zostały zgłoszone do urzędu skarbowego nie skutkuje utratą prawa do pełnego odliczenia VAT z faktur dotyczących rat leasingowych w wydłużonym aneksem okresie?

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem ad 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 86a ust. l ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 roku, który został wprowadzony ustawą nowelizującą, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 13 ust 1 ustawy nowelizującej w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

1.  bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
2.  pod warunkiem że:
    1.  pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2.  umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zatem należy uznać, że art. 86a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 roku nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień 30 marca 2014 roku prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy pod warunkiem, że dana umowa została zgłoszona do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Innymi słowy na podstawie powyższego przepisu na zasadzie kontynuacji praw nabytych Wnioskodawca ma prawo do dokonywania pełnego odliczenia podatku naliczonego od płatności wynikających z zawartej umowy.

Niemniej, jednym z warunków określonych w powyżej wskazanym przepisem ustawy nowelizującej, jest, aby w umowie leasingu nie dokonywano zmian po dniu 1 kwietnia 2014 roku.

W ocenie Wnioskodawcy nie można jednak uznać, że każda zmiana umowy miała wpływ na utratę prawa do skorzystania z praw nabytych przez podatnika. Zatem aneks może dotyczyć tak istotnych warunków jak przedmiot lub podmiot umowy poprzez takie, które rzutują jedynie na kwestie związane z płatnością, jak np. wysokość, czy termin płatności rat.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca podpisał aneks wydłużający czas trwania umowy, a tym samym obniżający miesięczną ratę leasingową. W ocenie Wnioskodawcy, taka zmiana umowy leasingu nie dotyczy najistotniejszych elementów, lecz wyłącznie czasu jej trwania, zatem dotychczasowe prawo do odliczenia w wysokości 100% podatku VAT nie ulega zmianie.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydłużenie terminu trwania umów leasingowych, które zostały uprzednio zgłoszone do urzędu skarbowego zgodnie z art. 13 ustawy nowelizującej, nie będzie stanowiło zmiany umowy skutkującej wpływem na prawo do odliczenia podatku od towarów i usług. Oznacza to, że zawarte umowy – na zasadzie kontynuacji praw nabytych w dalszym ciągu będą spełniały warunki uprawniające do pełnego odliczenia kwot podatku naliczonego zawartych w ratach za używanie pojazdów do końca trwania umowy.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdził (choć na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, które w swym zakresie były analogiczne do przepisów ustawy nowelizującej) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 22 stycznia 2013 roku o sygn. IPPP1/443-1141/12-2/MPe: „Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że sytuacji gdy na podstawie umowy leasingu, która została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r., użytkowany jest samochód do którego do końca 2010 r. przysługiwało pełne prawo do odliczeń podatku VAT z faktur dotyczących rat leasingowych, wynikających z zawartej umowy leasingu, to fakt wprowadzenia w tej umowie zmian, tj. podpisania aneksu zmniejszającego dotychczasową kwotę opłaty miesięcznej za korzystanie z samochodu, nie powoduje, iż Wnioskodawca traci prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej tytułem raty leasingowej obejmującej pozostały do spłaty kapitał. Wskazać należy, że zmiana dokonana przez Wnioskodawczynię dotyczy jedynie kwestii wysokości raty i nie stanowi zmiany umowy skutkującej wpływem na prawo do odliczenia podatku VAT”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. odliczenie podatku naliczonego, związanego z używaniem pojazdów samochodowych zostało uregulowane w art. 86a ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86a ust. 1, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W ust. 2 powołanego artykułu postanowiono, że do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W świetle art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r. poz. 312), w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustęp 2 cyt. artykułu stanowi, że przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

1.  bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
2.  pod warunkiem że:
    1.  pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2.  umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z powołanego przepisu art. 13 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej wynika, że w przypadku pojazdów samochodowych użytkowanych przed 1 kwietnia 2014 r. na podstawie umowy leasingu, podatnikowi, któremu na podstawie przepisów obowiązujących do 31 marca 2014 r. przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, dla kontynuacji tego uprawnienia od 1 kwietnia 2014 r. konieczne jest spełnienie wymogów określonych w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawca korzysta z samochodów niebędących własnością Wnioskodawcy, tj. przede wszystkim samochodów, które są przedmiotem leasingu. Do 30 marca 2014 roku Wnioskodawca korzystał z pełnego odliczenia podatku naliczonego od rat i innych opłat leasingowych udokumentowanych fakturami VAT. Wszystkie umowy leasingu, które uprawniały Wnioskodawcę do pełnego odliczenia podatku VAT, z tytułu użytkowania samochodów w ramach wykonywanej działalności gospodarczej zostały we wskazanym przez Ustawodawcę czasie (tj. do końca kwietnia 2014 r.) zgłoszone z obowiązującymi przepisami w celu kontynuowania pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od opłat leasingowych. W sierpniu 2014 r. wolą Wnioskodawcy i leasingodawcy nastąpiło wydłużenie okresu trwania umów leasingowych w odniesieniu do umów, o których mowa powyżej, tj. umów zgłoszonych do właściwego urzędu skarbowego. Dodatkowym efektem wydłużenia okresu trwania powyżej wskazanych umów jest stosunkowe zmniejszenie miesięcznych opłat leasingowych.

W związku ze zmianami w umowach leasingowych, Wnioskodawca powziął co do możliwości pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących leasing, otrzymanych po podpisaniu aneksu.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia podatku VAT od rat leasingowych, należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma przepis art. 13 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej. Zgodnie z zapisem ww. przepisu w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy leasingu zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, w stosunku do których na dzień 31 marca 2014 r. podatnikowi przysługiwało nieograniczone (100%) prawo do odliczenia podatku od rat leasingowych nie stosuje się ograniczenia w odliczaniu podatku w wysokości 50%. Podatnikowi przysługuje pełne prawo odliczenia podatku od rat leasingowych pod pewnymi warunkami wynikającymi z art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej. Jednym z warunków określonych w art. 13 ust. 2 pkt 1 jest to aby, pod dniu 1 kwietnia 2014 r. w umowie leasingu nie dokonywano zmian. W tym miejscu zauważyć należy, że aneksy do ww. umów mogą mieć różnorodny charakter. Poczynając od takich, które wprowadzają zmiany w zakresie przedmiotu lub stron umowy, poprzez takie, które rzutują jedynie na kwestie związane z płatnościami, jak np. wysokość, czy termin płatności rat.

Zatem z uwagi na przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro na podstawie umów leasingu, które w kwietniu 2014 r. zostały zarejestrowane we właściwym urzędzie skarbowym, Spółka użytkuje samochody, od których do 31 marca 2014 r. przysługiwało pełne prawo do odliczeń podatku od rat leasingowych, wynikających z zawartej umowy, to fakt wprowadzenia w tej umowie zmian, w formie aneksu wydłużającego czas trwania umowy, a tym samym obniżający miesięczną ratę leasingową nie ma wpływu na realizację przysługującego Spółce prawa do odliczania podatku naliczonego. Tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do pełnego odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących rat leasingowych w wydłużonym aneksem okresie.

Jednocześnie zastrzega się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości odliczania do 31 marca 2014 r. pełnych kwot podatku naliczonego od rat leasingowych i innych płatności wynikających z zawartej umowy, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie postawiono pytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.