Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.620.2023.10.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-09
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
czterech działek.
Słowa kluczowe: działki-działki rolne
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2023 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
    czterech działek wyodrębnionych z działki nr 1. Uzupełnił go Pan pismem z 4
    października 2023 r. (wpływ) oraz w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 grudnia
    2023 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Jest Pan właścicielem niezabudowanej działki gruntu oznaczonej nr ewidencyjnym 1,
    położonej w miejscowości (...) - wchodzącej w skład większej nieruchomości, objętej księgą
    wieczystą nr ..., prowadzoną przez Sąd Rejonowy w ..., V Wydział Ksiąg Wieczystych.
    Wskazana działka gruntu obejmuje obszar o powierzchni: 1 hektar 45 arów 61 metrów
    kwadratowych i jako rodzaj użytków obejmuje grunty orne (symbole RIVa i RIVb,
    identyfikator działki: ...., identyfikator działki: ...).
    Wyżej wymienioną działkę gruntu nr 1 wchodzącą w skład większej nieruchomości, objętej
    księgą wieczystą nr ... nabył Pan od rodziców ... mocą aktu notarialnego - umowy
    darowizny - sporządzonego przez Panią - notariusz w ..., w dniu 18 sierpnia 2011 roku, za
    Rep. A nr ....
    Powyższa działka nie jest obciążona prawami rzeczowymi ograniczonymi, wolna jest od
    zobowiązań podatkowych oraz wszelkich innych zajęć i obciążeń, w tym praw i roszczeń
    osób trzecich, ani nie występują żadne ograniczenia w rozporządzaniu nią, a ponadto nie
    jest oddana w dzierżawę.
    Ponadto przedmiotowa działka jest niezabudowana, nieogrodzona, nieuzbrojona i
    posiada dostęp do drogi publicznej.
    Działka nr ewid. 1 w miejscowości ... (obręb geodezyjny ...) znajduje się w całości na
    obszarze, dla którego nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Z uwagi na powyższe w stosunku do działki nr ewid. 1 położonej w
    miejscowości ... (obręb geodezyjny ...), Burmistrz Miasta i Gminy ..., w dniu 04 maj 2023
    roku, wydał Decyzję ... o warunkach zabudowy, znak: (...), która stała się ostateczna dnia
    24 maja 2023 roku, dla inwestycji obejmującej: budowę dziesięciu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. We
    wskazanej decyzji o warunkach zabudowy ustalono:
    · rodzaj zabudowy jako - zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,
    · funkcję zabudowy - dziesięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
    W związku z wydaną decyzją o warunkach zabudowy zamierza Pan dokonać podziału
    nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr ewid. ..., wchodzącej dotychczas w skład
    większej nieruchomości, objętej księgą wieczystą nr ..., na dziesięć mniejszych działek.
    Ponieważ po podziale działki na obecnym etapie warunki zabudowy obowiązywałyby tylko
    dla jednej z wydzielonych działek, a dla pozostałych działek powstałych po podziale
    utraciłyby ważność (zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28
    sierpnia 2020 r., sygn. akt II OSK 684/20), planuje Pan w pierwszej kolejności uzyskać we
    własnym imieniu dziesięć prawomocnych pozwoleń na budowę dziesięciu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych. Dlatego dopiero po uzyskaniu prawomocnych pozwoleń
    na budowę zamierza Pan dokonać geodezyjnego podziału nieruchomości stanowiącej
    działkę gruntu o nr ewid. .. na dziesięć mniejszych działek przeznaczonych pod

    budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne na podstawie uzyskanych warunków
    zabudowy dla całej działki.
    Po przeprowadzeniu powyższej procedury zamierza Pan przeprowadzić transakcję
    sprzedaży czterech działek wyodrębnionych z działki gruntu o nr ewid. ..., czterem
    odrębnym nabywcom (stronom transakcji), zainteresowanym nabyciem przedmiotowych
    działek na cele budowlane mieszkaniowe. Wydanie i odbiór przez strony nowopowstałych
    niezabudowanych działek gruntu (wraz z wydanymi prawomocnymi pozwoleniami na
    budowę) miałoby nastąpić w jednym roku podatkowym.
    Przed dokonaniem sprzedaży nie będzie Pan dokonywał innych czynności w celu
    przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie,
    inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki, inne
    działania marketingowe itp.) czynności te nie są konieczne dla znalezienia potencjalnego
    nabywcy.
    Ponadto wskazuje Pan, że jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej
    oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Nie jest Pan również rolnikiem
    ryczałtowym oraz nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych z własnej działalności
    rolniczej.
    Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży działek zamierza Pan wydatkować na cele
    prywatne mieszkaniowe związane z budową własnego domu.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że
    Działka nr 1 od momentu nabycia (w drodze darowizny) do momentu sprzedaży była, jest i
    będzie wykorzystywana na cele rolnicze. W rejestrze gruntów działka opisana jako
    częściowo jako „pastwiska trwałe” i częściowo jako „grunty orne”. Wskazana działka była
    również przedmiotem dzierżawy z przeznaczeniem na uprawy rolne. Na nieruchomości tej
    nie była realizowana działalność gospodarcza i nie będzie ona realizowana w przyszłości.
    Nieruchomość stanowi Pana majątek prywatny, zabezpieczenie majątkowe przekazane
    przez rodziców w ramach obowiązku alimentacyjnego.
    Działka nr 1 była objęta w całości umową dzierżawy, obowiązującą w okresie 30.07.2020 r.
    - 21.07.2023 r. Umowa dzierżawy miała charakter odpłatny, i wynikała z charakteru działki.
    Obecnie działka nie jest udostępniania innym osobom na podstawie umów
    cywilnoprawnych i nie ma takich planów w przyszłości.
    Wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nastąpiło z Pana
    inicjatywy jako właściciela działki - czynność ta podjęta została w ramach zarządzania
    prywatnym majątkiem, w celu łatwiejszego nim zarządzania w przyszłości (co w wypadku
    działki rolnej było utrudnione z uwagi na powszechnie znane ograniczenia).
    Przed sprzedażą działki zostanie wydana decyzja o pozwoleniu na budowę budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych. Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpi z Pana
    inicjatywy jako właściciela działki, bez konsultacji z jakimikolwiek osobami (w tym w
    szczególności osobami zainteresowanymi nabyciem nieruchomości) i związane będzie
    wyłącznie z chęcią łatwiejszego zarządzaniem prywatnym majątkiem. Nie będzie się też
    wiązało z jakąkolwiek aktywnością o charakterze dewelopersko-budowlanym. Nie
    zamierza Pan budować wskazanych domów, chce Pan jedynie uzyskać możliwość
    potencjalnie łatwiejszego zarządzania nieruchomościami, w tym również realizowania
    prawa do ich zbycia w ramach majątku prywatnego.
    W odpowiedzi na pytanie o treści: „Czy działki, objęte zakresem pytania, posiadają dostęp
    do mediów, tj. urządzeń i sieci wodociągowych, kanalizacji sanitarnej, sieci energetycznej,
    gazowej itp.?
    · jeśli tak, to prosimy wskazać kiedy oraz z czyjej inicjatywy do działek zostały
      doprowadzone ww. media (prosimy wskazać jakie media),

    · natomiast jeśli nie, to czy przed sprzedażą zostały wydane decyzje/warunki/zawarto
      umowy dotyczące uzbrojenia działek w media?”,
    wskazał Pan, że opisana w przedmiotowym stanie faktycznym działka jest nieuzbrojona -
    nie posiada dostępu do wskazanych w pytaniu mediów. W związku z wnioskowaniem o
    pozwolenia na budowę przed sprzedażą działki nr 1 zostały uzyskane:
    · warunki techniczne podłączenia do sieci wodociągowej działki nr 1;
    · warunki przyłączenia do sieci energetycznej doprowadzonej do granicy działki nr 1.
    Jest to warunek konieczny uzyskania pozwolenia na budowę, nie zaś wynik decyzji
    zmierzającej do zwiększenia atrakcyjności działki jako przedmiotu obrotu. Przyłącza te – z
    uwagi na brak środków oraz umiejętności w tym zakresie nie będą jednak
    najprawdopodobniej faktycznie wykonane przed planowaną sprzedażą - ewentualna
    decyzja o ich wykonaniu spoczywać będzie na ewentualnym nabywcy.
    Nie poszukiwał Pan aktywnie nabywców, nie korzystał Pan z zorganizowanych form
    marketingu. Zamieścił Pan jedynie prostą informację o możliwości zakupu na działce
    będącej przedmiotem sprzedaży oraz proste ogłoszenie na prywatnej lokalnej grupie
    adresowanej do okolicznych mieszkańców, prowadzonej przez inne osoby prywatne w
    ramach portalu społecznościowego. Nie korzystał Pan z usług biura pośrednictwa obrotu
    nieruchomościami, usług agencji marketingowych czy jakichkolwiek form
    zorganizowanego marketingu i pośrednictwa. Podejmowane czynności nie wykraczały
    poza zakres normalnie przyjętych działań związanych z racjonalnym i odpowiedzialnym
    zarządzaniem majątkiem osobistym. Czynności związane ze sprzedażą nie mają
    charakteru zorganizowanego i nastawionego na zysk, nie wykraczają poza zwyczajowo
    przyjęte elementy zarządzania własnym majątkiem podejmowane przez osobę racjonalną.
    Decyzja o sprzedaży działek podyktowana była względami osobistymi - po tragicznej
    śmierci Pana taty w roku 2020, który wcześniej uprawiał ziemię rolną i prowadził
    gospodarstwo rolne, nie było możliwości kontynuacji tej działalności przez Pana i Pana
    mamę, która obecnie samotnie zamieszkuje gospodarstwo. Środki ze sprzedaży działek
    chciałby Pan przeznaczyć w szczególności na cele mieszkaniowe związane z
    zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych Pana rodziny, w ramach realizacji obowiązków
    alimentacyjnych.
    Nie zawarł i nie zamierza Pan zawierać przedwstępnej umowy sprzedaży działek z nabywcą
    /nabywcami, chyba że będzie to wynikało z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa
    np. w zakresie pierwokupu działek przez KOWR i nie będzie możliwe dokonanie sprzedaży
    mocą jednej czynności. Na chwilę obecną nie ma Pan wiedzy by takie warunki i
    ograniczenia występowały, zapewne będzie to przedmiotem analizy przez notariusza
    sporządzającego akt umowy sprzedaży.
    Nie udzielał Pan nikomu pełnomocnictwa w celu występowania w sprawach związanych ze
    sprzedażą działek czy uzyskaniem pozwolenia na budowę. Nie zamierza Pan udzielać
    pełnomocnictwa do stawania do aktu notarialnego umowy sprzedaży, czy też innych
    czynności. W związku z występowaniem z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla
    działki nr 1, z uwagi na brak wiedzy na temat postępowania administracyjnego i
    budowlanego, a także brak czasu ustanowił Pan pełnomocnika do reprezentowania Pana
    przy prowadzeniu procedury administracyjnej polegającej na uzyskaniu decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz do występowania w ww. sprawie
    przed wszystkimi zaangażowanymi organami wraz z wyrażaniem woli. Było to jedyne
    pełnomocnictwo jakiego Pan udzielił.
    W dniu 31.01.2022 dokonał Pan sprzedaży niezabudowanej nieruchomości rolnej
    położonej ..., nr działki ewid. 2, powierzchnia 0,94 ha, dla której w Sądzie Rejonowym w ...
    prowadzona jest obecnie księga wieczysta KW nr .... Umowa przeniesienia własności
    dotyczyła jednej działki.

    Sprzedaż działki była podyktowana faktem, iż jej nabywca był właścicielem działki
    sąsiedniej, stąd dążył do powiększenia powierzchni posiadanych gruntów rolnych i zgłosił
    się do Pana z propozycją kupna nieruchomości gruntowej, która nie była Panu potrzebna i
    co do której nie miał Pan żadnych planów, a która w istotny sposób generowała
    obciążenia podatkowe, niez.
    Wyżej wymienioną działkę gruntu nr 2 wchodzącą w skład większej nieruchomości, nabył
    Pan od rodziców ... mocą aktu notarialnego - umowy darowizny - sporządzonego przez
    Panią - notariusz w ..., w dniu 18 sierpnia 2011 roku, za Rep. A nr .... Nabycie nastąpiło do
    majątku prywatnego.
    Z tytułu otrzymanej darowizny nie płacił Pan podatku od spadku i darowizn, gdyż
    zastosowano zwolnienie od podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadku i
    darowizn.
    Działka nr 2 od momentu nabycia (w drodze darowizny) do momentu sprzedaży była
    wykorzystywana na cele rolnicze. Wskazana działka była również przedmiotem dzierżawy
    z przeznaczeniem na uprawy rolne. Pan sam nie realizował na tej działce żadnej
    aktywności.
    Z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości nie odprowadzał Pan podatku VAT, nie składał Pan
    deklaracji VAT-7 oraz zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, transakcja nastąpiła w ramach
    zarządzania majątkiem prywatnym i utrzymaniem przyjaznych relacji sąsiedzkich,
    sprzedaż nie była realizowana w ramach działalności gospodarczej.
    Nie zamierza Pan w przyszłości sprzedawać innych działek. Nie zamierza Pan prowadzić
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami czy temu podobnych
    aktywności.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym dokonując
    sprzedaży czterech niezabudowanych działek w ciągu jednego roku podatkowego działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1570 z późn. zm.), a tym samym sprzedaż czterech niezabudowanych działek w ciągu
    jednego roku podatkowego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, nie będzie Pan występował w roli podatnika prowadzącego działalności
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, a
    tym samym sprzedaż (dostawa) działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a
    także wszelkie postacie energii.
    Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek:

    · po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    · po drugie - czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki), dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można
    przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o
    uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym.
    Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku
    osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży
    swojego majątku osobistego a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do
    nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dla uznania danego
    majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań
    podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
    jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. W świetle powyższego czynnościom
    wykonywanym przez osoby fizyczne w charakterze podatników VAT przeciwstawić należy

    czynności dokonywane prywatnie. Takie czynności - jako dokonywane przez osoby
    fizyczne, które nie działają w charakterze podatników - znajdują się poza zakresem
    stosowania przepisów VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Do czynności prywatnych należą między innymi czynności związane z wykonywaniem
    prawa własności, w tym sprzedaż nieruchomości. Czynności takie same z siebie nie
    stanowią prowadzenia działalności gospodarczej (przykładowo wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94).
    W drodze wyjątku od powyższego sprzedaż nieruchomości (w tym działek) przez osoby
    fizyczne stanowi jednak działalność gospodarczą w rozumieniu VAT, jeżeli osoby te
    podejmują aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Zatem, jak
    wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po
    sobie czynności. Czynności takie jak np. poniesienie wydatków inwestycyjnych w celu i z
    zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za
    działalność gospodarczą. Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze
    podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub
    usługodawca.
    Z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika,
    że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Trybunał orzekł również, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. W przypadku,
    gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości nie stanowi działalności
    handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Nabył Pan w drodze darowizny nieruchomość od rodziców. Od chwili nabycia nie
    podejmował Pan działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządzania majątkiem
    prywatnym. Nie podejmował Pan działań charakterystycznych dla podmiotów
    profesjonalnie trudniących się obrotem nieruchomościami. Decyzja o sprzedaży gruntu
    została przez Pana podjęta po pojawieniu się w okolicy nabywców potencjalnie
    zainteresowanych nabyciem części przedmiotowej nieruchomości w celu wybudowania
    domów przeznaczonych dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Tym samym należy uznać, iż Pana aktywność nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Podejmowane przez Pana
    czynności stanowią wyraz pojedynczych okoliczności związanych z wykonywaniem prawa
    własności, które zmierzają do sfinalizowana transakcji.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w treści interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 4 marca 2019 roku, 0111-KDIB3-2.4012.791.2018.2.MGO: „Zatem
    jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności
    sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości
    nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym”.
    Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2018 r., I FSK 1986/16,
    wskazuje: „To, czy dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność «handlową» wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności”.
    W konsekwencji fakty, które mogą wskazywać, że osoba fizyczna prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie handlu nieruchomości, ogniskują wobec takich okoliczności jak:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę; jego uzbrojenie; wydzielenie dróg
    wewnętrznych; działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia; uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu;
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego; świadczenie usług
    w zakresie zbliżonym do deweloperskich.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy
    stwierdzić, iż transakcja ma charakter incydentalny i nie można przypisać Panu
    profesjonalnego i zorganizowanego sposobu działania. Opisana w przedmiotowym stanie
    faktycznym działka jest niezabudowana, nieogrodzona, nieuzbrojona. Jako właściciel
    nieruchomości nie podejmował Pan działań marketingowych w celu sprzedaży
    nieruchomości, nie podpisywał Pan umów pośrednictwa sprzedaży z biurem
    nieruchomości oraz nie podejmował Pan innych działań, niż tylko te, które prowadzą do
    realizacji planowanej transakcji.

    Należy ponadto podkreślić, że analizie podlega ogół podejmowanych czynności przez
    podatnika. Wystąpienie pojedynczych czynności, takich jak uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy i wystąpienie z wnioskiem o pozwolenie na budowę nie może być kryterium
    decydującym, które z automatu determinuje działalność gospodarczą.
    Tym samym, w Pana ocenie, nie będzie Pan występował w roli podatnika prowadzącego
    działalności gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym
    dostawa niezabudowanych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    W świetle powyższego czynnościom wykonywanym przez osoby fizyczne w charakterze
    podatników VAT przeciwstawić należy czynności dokonywane prywatnie. Takie czynności -
    jako dokonywane przez osoby fizyczne, które nie działają w charakterze podatników -
    znajdują się poza zakresem stosowania przepisów VAT, a w konsekwencji nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej opisu
    sprawy odnośnie sformułowanego we wniosku pytania nie uległo zmianie.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 8 grudnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0113-KDIPT1-3.4012.620.2023.2.MWJ w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 8 grudnia 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    18 grudnia 2023 r. wniósł Pana skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi
    Wniósł Pan o:
    1. uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej,
    2. zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 13
    marca 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 40/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - postanowieniem z 12 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1074
    /24 odrzucił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 12 września 2024
    r.
    Prawomocny wyrok i akta sprawy wpłynęły do mnie 16 października 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;

    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w

    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży czterech niezabudowanych
    działek, będzie podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana
    za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania
    w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że
    jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej
    rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.

    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pan właścicielem niezabudowanej działki nr 1.
    Działka nr 1 mieści się w całości na obszarze, dla którego nie uchwalono miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na powyższe wystąpił Pan o warunki
    zabudowy dla przedmiotowej działki. Burmistrz Miasta i Gminy .. w dniu 04 maj 2023 roku
    wydał decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej: budowę dziesięciu
    budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. W
    związku z wydaną decyzją o warunkach zabudowy zamierza Pan dokonać podziału
    nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 na dziesięć mniejszych działek. Ponieważ po
    podziale działki na obecnym etapie warunki zabudowy obowiązywałyby tylko dla jednej z
    wydzielonych działek, a dla pozostałych działek powstałych po podziale utraciłyby
    ważność, planuje Pan w pierwszej kolejności uzyskać we własnym imieniu dziesięć
    prawomocnych pozwoleń na budowę dziesięciu budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych. Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpi przed sprzedażą
    działki z Pana inicjatywy jako właściciela działki. Dopiero po uzyskaniu prawomocnych
    pozwoleń na budowę zamierza Pan dokonać geodezyjnego podziału nieruchomości
    stanowiącej działkę nr 1 na dziesięć mniejszych działek przeznaczonych pod budownictwo
    mieszkaniowe jednorodzinne na podstawie uzyskanych warunków zabudowy dla całej
    działki.
    Przed sprzedażą działki nr 1 zostały uzyskane warunki techniczne podłączenia do sieci
    wodociągowej działki nr 1 oraz warunki przyłączenia do sieci energetycznej
    doprowadzonej do granicy działki nr 1.
    W związku z występowaniem z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla działki nr 1
    ustanowił Pan pełnomocnika do reprezentowania Pana przy prowadzeniu procedury
    administracyjnej polegającej na uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu oraz do występowania w ww. sprawie przed wszystkimi
    zaangażowanymi organami wraz z wyrażaniem woli.
    W celu poszukiwania nabywców działek zamieścił Pan informację o możliwości zakupu na
    działce będącej przedmiotem sprzedaży oraz ogłoszenie w ramach portalu
    społecznościowego.
    Ponadto, w dniu 31.01.2022 dokonał Pan sprzedaży niezabudowanej nieruchomości rolnej
    nr 2.
    W tym miejscu należy się odnieść do wyroku WSA w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 40/24, w
    którym Sąd wskazał, że:
      (...)
      (...) w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego, wbrew stanowisku organu,
      sporne czynności podejmowane przez stronę skarżącą, nie wykraczają poza granice
      zarządzania majątkiem prywatnym.
      Przyjęcie, że osoba fizyczna planując sprzedaż działek gruntu działa w charakterze
      podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec)
      wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
      (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność osoby w zakresie obrotu
      nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie

      działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową"
      wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
      stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych okoliczności. W tym zakresie
      wypowiadały się już sądy administracyjne w szeregu wyroków, m.in. Naczelny Sąd
      Administracyjny w wyroku 28 marca 2008 r. sygn. akt I FSK 474/07, z 10 listopada
      2011 r. sygn. akt I FSK 1668/11 (pkt 5.17).
      Podkreślenia wymaga również, że w wyroku z 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt I FSK 1589
      /18 NSA uznał, że zbycie, nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z
      podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej
      opodatkowaniu VAT, gdy nie ma przesłanek świadczących o takiej aktywności
      sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntów, która byłaby porównywalna do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, i w efekcie brak
      jest przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
      działalności. Powyższe wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z
      czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
      niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
      (...)
      Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela przedstawione wyżej stanowisko
      prawne i przyjmuje je dla potrzeb sądowej kontroli legalności zaskarżonej
      interpretacji indywidualnej. Wobec tego podkreślić trzeba, że w stanie faktycznym,
      jaki został przedstawiony do oceny organowi interpretacyjnemu, skarżący nie
      podejmował żadnych działań, wykraczających poza zwykłe korzystanie z praw
      własności nieruchomości, wskazujących na jego zamiar prowadzenia działalności
      gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
      (...)
      W ocenie Sądu skala zaangażowania strony w powyższe działania w żaden sposób
      nie może być oceniona, jako wykraczająca poza czynności podejmowane w ramach
      zarządu własnym majątkiem, co znajduje również potwierdzenie w stanowisku TSUE
      wyrażonym w powołanym wyżej wyroku z dnia 15 września 2011 r. Prace te
      wskazują na minimalny wymiar zaangażowania strony, także finansowego i nie
      świadczą o zorganizowanym, czy profesjonalnym ich charakterze. Oceny powyższej
      nie zmienia również fakt ustanowienia przez stronę pełnomocnika, który będzie
      reprezentował go przy uzyskiwaniu decyzji o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu. Skarżący jako osoba fizyczna, niemająca stosownej
      wiedzy ma prawo, w celu osiągnięcia zamierzonego celu, posłużyć osobą posiadającą
      specjalistyczne kompetencje w tym zakresie i trudno z tego faktu wywodzić wnioski
      wskazujące na spełnienie przez Wnioskodawcę przesłanek do uznania go za
      podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy.
      (...)
      Nie ma także racji organ interpretacyjny wskazując, że skoro działka nr ... była w
      całości objęta umową dzierżawy należy uznać, że została ona wyłączona z majątku
      osobistego strony, a zatem skarżący dokonując dostawy czterech działek
      wyodrębnionych z działki nr ... nie będzie zbywał majątku osobistego lecz majątek
      wykorzystywany w działalności gospodarczej. Z wniosku o wydanie interpretacji
      wynika, że ww. działka była przedmiotem dzierżawy z przeznaczeniem na uprawy
      rolne, czyli zgodnie z zapisami rejestru gruntów opisującymi przeznaczenie działki
      jako pastwiska trwałe oraz grunty orne. Jak wskazał skarżący umowa dzierżawy
      zawarta na okres od 30.07.2020 do 21.07.2023 r. również obejmowała wykorzystanie
      tej działki na uprawy rolne, a ponadto strona nie ma planów, by udostępniać
      ponownie działkę poprzez zawieranie umów cywilnoprawnych. W ocenie Sądu
      należy zatem uznać, że okresowa umowa dzierżawy nieruchomości rolnej,

      stanowiącej majątek osobisty wydzierżawiającego, bez systematycznego
      wykorzystywania tej nieruchomości w podobnych celach przez podmiot, który nie
      prowadzi działalności gospodarczej, nie daje podstaw do przyjęcia, że ta
      nieruchomość była wykorzystywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych i że jej
      właściciel prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
      VAT (por. np. wyroki NSA: z 5 marca 2019 r. o sygn. I FSK 384/17, z 21 października
      2020 r. sygn. I FSK 297/18). W związku z powyższym nie jest trafne stanowisko
      organu, że planowana sprzedaż działek tylko z powodu wcześniejszego oddania w
      dzierżawę, powinna być kwalifikowana jako podjęta w warunkach działalności
      gospodarczej, a co za tym idzie, za dokonana przez podatnika podatku od towarów i
      usług.
      Powyższe powoduje, że nie można skutecznie wywodzić, jak tego chce organ, że
      wydzierżawienie prywatnego gruntu rolnego wpisuje się w aktywność skarżącego
      powodującą wyłączenie gruntu z majątku osobistego i prowadzenie na tym terenie
      działalności gospodarczej, co skutkujące opodatkowaniem podatkiem VAT transakcji
      sprzedaży terenu i skarżący jest w tej sytuacji podatnikiem VAT. Jak słusznie zauważył
      WSA w Olsztynie w wyroku z 22 marca 2023 r. sygn. akt I SA/OI 44/23 przyjmując w
      ślad za organem, że zawarcie tego rodzaju umowy jak dzierżawa, oznacza
      decydujący przejaw prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na obrocie
      nieruchomościami, należałoby zupełnie wykluczyć z rozważań transakcje sprzedaży
      zawierane przez osoby fizyczne.
      W konsekwencji nie można zatem uznać, że czynności opisane we wniosku o
      wydanie interpretacji przekraczają granice zwykłego zarządu majątkiem prywatnym,
      a planowana sprzedaż czterech działek nosi cechy działalności gospodarczej, a w
      związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem do towarów i usług, zaś skarżący z
      tego tytułu jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Stanowisko organu
      interpretacyjnego Sąd uznaje za nieprawidłowe i naruszające treść art. 15 ust. 1 i ust.
      2 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
      Zgodnie z cytowanym wyżej utrwalonym orzecznictwem nie można wymagać by
      osoba fizyczna wyzbywała się swojego majątku w możliwie najmniej rentowny i
      ekonomicznie uzasadniony sposób, minimalizując swoje zyski w porównaniu do
      podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Nie można zatem również
      oczekiwać, by strona nie podejmowała żadnych czynności zwiększających
      atrakcyjność przeznaczonego do sprzedaży gruntu, co mogłoby w konsekwencji
      spowodować uznanie jej za podatnika VAT (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z 6
      grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 451/23.).
      W toku ponowionego postępowania organ uwzględni powyższe wywody jako
      wiążące.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że planowana sprzedaż przez Pana czterech
    działek wyodrębnionych z działki nr 1, na warunkach opisanych we wniosku, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, gdyż w związku z ich planowaną sprzedażą nie będzie Pan działał jako podatnik
    prowadzący działalność gospodarczą stosownie do art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana we wniosku interpretacji indywidualnej, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych

    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków sądu,
    wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzone
    w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża. Zatem, wskazane we
    wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.