Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-624/15/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-13
Teza: Koszty uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; wyrok
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 10 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

We wniosku tym został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Małoletnia córka Wnioskodawczyni uległa wypadkowi w trakcie półkolonii. W celu uzyskania świadczeń związanych z wypadkiem, jako przedstawiciele ustawowi córki, Wnioskodawczyni wraz z mężem i firmą T. podpisała umowę o świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczenia wobec sprawcy zdarzenia, ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia, podmiotu zobowiązanego do nadzoru. Zgodnie z tą umową wynagrodzenie za świadczoną usługę miało wynosić 18% kwoty głównej i 36% odsetek. Na mocy wyroku sądowego córka Wnioskodawczyni uzyskała od Gminy odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę. Zgodnie z wyrokiem sądowym odszkodowanie, zadośćuczynienie i renta zostały wypłacone wraz z odsetkami. Gmina wystawiła PIT-8C za 2014 r. na imię i nazwisko małoletniej córki wskazując w nim kwotę uzyskanego przychodu z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

Zasądzone kwoty, w tym odsetki, zostały w 2014 r. przelane przez Gminę na konto firmy T., a następnie – po potrąceniu przez tę firmę swojego wynagrodzenia (w wysokości 18% należności głównej oraz 36% kwoty odsetek) – na konto Wnioskodawczyni i Jej męża. Przychody małoletniej córki uzyskane z tytułu ww. odsetek Wnioskodawczyni wraz z mężem doliczyli do swoich dochodów (po połowie). W załączniku PIT-M zeznania rocznego wskazali przychód córki z tytułu ww. odsetek, pomniejszony o koszt uzyskania przychodu – wynagrodzenie firmy T. dotyczące odsetek (36% kwoty odsetek).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie za świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczeń, liczone jako 36% kwoty odsetek od odszkodowania stanowi koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie firmy za świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczeń, liczone jako 36% kwoty odsetek od odszkodowania, stanowi koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodu. Wnioskodawczyni uważa, że w opisanym stanie faktycznym, w celu uzyskania przychodu konieczne było poniesienie kosztów usług związanych z dochodzeniem roszczenia. Wynagrodzenie za te usługi zostało uzależnione od wyniku sprawy i w odniesieniu do odsetek stanowiło 36% uzyskanej kwoty, zatem miało związek z uzyskanym przychodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 ustawy, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Ponadto dochodem ze źródła przychodów, stosownie do ust. 2 cyt. art. 9 ustawy, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Koszty uzyskania przychodów reguluje art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że małoletnia córka Wnioskodawczyni uległa wypadkowi w trakcie półkolonii. W celu uzyskania świadczeń związanych z wypadkiem, jako przedstawiciele ustawowi córki, Wnioskodawczyni wraz z mężem i firmą T. podpisała umowę o świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczenia wobec sprawcy zdarzenia, ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia, podmiotu zobowiązanego do nadzoru. Zgodnie z tą umową wynagrodzenie za świadczoną usługę miało wynosić 18% kwoty głównej i 36% odsetek. Na mocy wyroku sądowego córka Wnioskodawczyni uzyskała od Gminy odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę. Zgodnie z wyrokiem sądowym odszkodowanie, zadośćuczynienie i renta zostały wypłacone wraz z odsetkami. Gmina wystawiła PIT-8C za 2014 r. na imię i nazwisko małoletniej córki wskazując w nim kwotę uzyskanego przychodu z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

Zasądzone kwoty, w tym odsetki, zostały w 2014 r. przelane przez Gminę na konto firmy T., a następnie – po potrąceniu przez tę firmę swojego wynagrodzenia (w wysokości 18% należności głównej oraz 36% kwoty odsetek) – na konto Wnioskodawczyni i Jej męża. Przychody małoletniej córki uzyskane z tytułu ww. odsetek Wnioskodawczyni wraz z mężem doliczyli do swoich dochodów (po połowie). W załączniku PIT-M zeznania rocznego wskazali przychód córki z tytułu ww. odsetek, pomniejszony o koszt uzyskania przychodu – wynagrodzenie firmy T. dotyczące odsetek (36% kwoty odsetek).

Instytucję odsetek reguluje art. 481 Kodeksu cywilnego. Przepis ten w § 1 i 2 stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

W świetle powyższego odsetki za zwłokę (opóźnienie) stanowią świadczenie uboczne, niezależne od tego, czy i w jakim rozmiarze podatnik poniósł szkodę (krzywdę), a co za tym idzie odsetek za zwłokę nie można utożsamiać z naprawieniem szkody lub krzywdy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że odsetki od odszkodowania, zadośćuczynienia i renty, zasądzone wyrokiem sądowym na rzecz małoletniej córki Wnioskodawczyni, stanowią przychód z innych źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Ponadto stwierdzić należy, że pomiędzy uzyskanym przychodem w postaci ww. odsetek a poniesionym wydatkiem na wynagrodzenie dla firmy – przypadające na kwotę odsetek - z tytułu świadczenia usług mających na celu dochodzenie roszczeń w związku z zaistniałym wypadkiem, wystąpił związek przyczynowo - skutkowy. Oznacza to, że wydatki z tego tytułu można było w rozliczeniu za 2014 r. zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i uwzględnić przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu.

W związku z faktem, że dochody małoletniej córki z tytułu odsetek od odszkodowania, zadośćuczynienia oraz renty podlegają doliczeniu do dochodów Wnioskodawczyni i Jej męża, była ona zobowiązana wypełnić i złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie podatkowe PIT-36 wraz z informacją PIT/M, stanowiącą załącznik do tego zeznania i wykazać w nim dochód z ww. tytułu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.