Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-133b/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-18
Teza: Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem zadania własnego Gminy – a będą to koszty ponoszone bez względu na osiągane przychody, ponieważ praca obiektu odbywać będzie się w ruchu ciągłym i nie może być dowolnie wstrzymana, ponieważ proces wyłączenia i włączenia jest skomplikowany i długotrwały – będą stanowić koszty uzyskania przychodów w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; utrzymanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2012 r. (data wpływu 22 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z prowadzeniem krytej pływalni – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie m.in. kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z prowadzeniem krytej pływalni.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, którego jedynym udziałowcem jest Miasto i Gmina, został utworzony na podstawie Uchwały Rady Miejskiej z dnia 30 września 2003 roku. Podstawą prawną utworzenia Spółki są zapisy art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f, g, h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.

Spółka rozpoczęła działalność z dniem 1 stycznia 2004 roku.

Przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z aktem notarialnym jest m.in.:

*   obsługa i wynajem nieruchomości,
*   usługi budowano - remontowe,
*   utrzymanie czystości.

Spółka świadczy usługi zarządzania i administrowania nieruchomościami, sprzedaży ciepła oraz świadczy usługi remontowo-budowane dla zarządzanych nieruchomości (komunalnych, wspólnot mieszkaniowych i prywatnych nieruchomości).

Umowa Spółki przewiduje możliwość dokonywania w każdym roku obrachunkowym dopłat przez wspólników w wysokości nieprzekraczającej dwukrotnej wartości nominalnej posiadanych udziałów.

Podstawowa działalność Spółki została sklasyfikowana w PKD - 6832Z

Gmina jako jedyny udziałowiec Spółki posiadający 100% udziałów zamierza zlecić, obok realizacji zadań wymienionych w ust. 2 umowy Spółki, realizację zadania własnego Gminy wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, związaną z prowadzeniem obiektu krytej pływalni. Ewentualną stratę wynikającą z realizacji zleconego Spółce zadania własnego Gminy, udziałowiec pokrywać będzie w formie dopłat do Spółki w trybie art. 177-179 ustawy – Kodeks spółek handlowych.

Spółka będzie prowadziła dla realizacji tego zadania wyodrębnione konta księgowe i konta bankowe.

W sytuacji wykonywania przez Spółkę zadań własnych Gminy, Zgromadzenie Wspólników zobowiązane jest do dokonania dopłat, na kapitał rezerwowy Spółki, pokrywających ewentualne straty wynikające z ksiąg handlowych Spółki dotyczących tego zadania. Wysokość dopłat na pokrycie strat będzie ustalana uchwałami Zgromadzenia Wspólników. Wartość dopłat zostanie ustalona procentowo do wartości udziału w Spółce. Dopłaty będą wnoszone do Spółki w terminach pozwalających Spółce utrzymanie płynności finansowej.

Ewentualny zysk z działalności za dany rok obrachunkowy, w zakresie realizacji zadania własnego Gminy, wymienionego w § 7 ust. l umowy będzie w całości przekazywany na tę działalność, co należy rozumieć, jako wyłączenie prawa wspólników do zysku wynikającego z art. l 91 § 2 Kodeksu spółek handlowych.

Spółka zamierza zawrzeć z Gminą umowę dzierżawy celem uzyskania tytułu prawnego korzystania obiektu krytej pływalni, który stanowi własność Gminy.

Przychodami Spółki będą wszelkie przychody uzyskane z działalności basenu w formie: biletów wstępu od osób fizycznych, wykupu karnetów, dzierżawy pomieszczeń, biletów wstępu dla dzieci i młodzieży szkół powiatu nakielskiego, itp.

Spółka jest zobowiązana do wyodrębnienia w księdze głównej kont księgowych i kont bankowych dla realizacji tego zadania własnego gminy. Gmina nie chce powoływać nowej Spółki, ponieważ ma to na celu ograniczenie kosztów wypłaty wynagrodzeń dla członków zarządu i rady nadzorczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy dopłaty, które miały by być dokonywane zgodnie z zapisami umowy spółki na zasadach określonych w Kodeksie spółek handlowych są wyłączone z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem zadania własnego Gminy – a będą to koszty ponoszone bez względu na osiągane przychody, ponieważ praca obiektu odbywać będzie się w ruchu ciągłym i nie może być dowolnie wstrzymana, ponieważ proces wyłączenia i włączenia jest skomplikowany i długotrwały – będą stanowić koszty uzyskania przychodów w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy dopłaty dokonywane do Spółki na zasadach określonych w zmianie umowy spółki będą mogły być otrzymywane w celu pokrycia ewentualnej straty bilansowej związanej z wykonaniem nałożonego zadania własnego gminy? Ewentualny zysk wypracowany z działalności, w zakresie realizacji zadania własnego Gminy, zgodnie z proponowaną zmianą umowy Spółki będzie w całości przeznaczany na tę działalność, co należy rozumieć, jako wyłączenie prawa wspólników do zysku wynikającego z art. 191 § 2 Kodeksu spółek handlowych.
4.  Czy koszty zmiany umowy Spółki, opłat sądowych, podatek od PCC i inne koszty ponoszone w związku z przygotowaniem dopłat, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów?

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Prezentując własne stanowisko – w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2 – Jednostka wskazuje, iż koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Na zamknięcie okresu sprawozdawczego Spółka ustali przychody, koszty oraz dochód lub stratę podatkową z całej działalności Spółki.

Koszty Spółki będą obejmowały koszty działalności bieżącej oraz koszty działalności zleconego zadania własnego gminy. Koszty poniesione w związku z realizacją zadania własnego gminy, w tym także koszty nie mające pokrycia w przychodach z realizacji tego zadania, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów dla celów podatkowych, za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka nie będzie osiągała dochodów nie podlegających opodatkowaniu lub zwolnionych z podatku dochodowego, dlatego do kosztów tych nie będą miały zastosowania przepisy art. 15 ust. 2 i 2a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, tj.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Omawiana ustawa nie zawiera przy tym legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (art. 12 ust. 1 pkt 1 - 2 omawianej ustawy). Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodzącą do majątku podatnika, mającą definitywny charakter, powiększająca jego aktywa, którą może on rozporządzać jak własną.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje również pojęć: „źródła przychodów”, „zachowanie źródła przychodów”, „zabezpieczenie źródła przychodów”. Korzystając z zasad wykładni językowej, można jednak wskazać, że zgodnie ze znaczeniem tych pojęć funkcjonującym na gruncie języka powszechnego:

*   mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”; „przyczyna czegoś”; synonimami tego pojęcia są m.in. zarzewie, czynnik sprawczy, powód, pochodzenie;
*   „zachować”, „zachowywać” oznacza „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „podtrzymać, utrzymać coś”;
*   „zabezpieczać”, „zabezpieczyć” to „zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynić bezpiecznym”, „zapewnić utrzymanie się czegoś w dotychczasowym stanie”, „uczynić coś mocniejszym, trwalszym, odpornym na szkodliwe działanie czegoś”, „zapobiec niszczeniu czegoś”

(http://sjp.pwn.pl; Słownik języka polskiego. Tom III., pod red. M. Szymczaka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981 r.; A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik synonimów, Warszawa 2001).

Wobec powyższego, źródłem przychodu w rozumieniu ww. ustawy są wszelkie stany, zdarzenia lub czynności (a także zespoły zdarzeń lub czynności), które powodują uzyskiwanie przychodu – są przyczyną jego powstawania. Źródło przychodów można określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez podatnika), jak i w sposób bardziej precyzyjny, (np. stosunek prawny, którego stroną jest podatnik; składnik majątku podatnika). W szczególności, źródłami przychodów są stany, zdarzenia lub czynności będące powodem (podstawą, przyczyną) uzyskania przez podatnika przysporzeń i wartości wymienionych w art. 12 ust. 1 tej ustawy. Zachowaniem albo zabezpieczeniem tych źródeł są natomiast działania podejmowane przez podatnika odpowiednio w celu ich utrzymania (zapobieżenia ich utracie) albo zapobieżenia ich niszczeniu.

W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca będzie wykonywać zadanie własne Gminy, jedynego udziałowca Spółki. W tym celu zamierza zawrzeć z ww. gminą umowę dzierżawy obiektu krytej pływalni. Przychodami Spółki będą wszelkie środki otrzymane z biletów wstępu od osób fizycznych, wykupu karnetów, dzierżawy pomieszczeń, biletów wstępu dla dzieci i młodzieży szkół powiatu. W związku z prowadzeniem obiektu krytej pływalni Wnioskodawca ponosi wydatki, które określa jako „koszty ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem zadania własnego Gminy”. Wydatki te ponosić będzie niezależnie od tego, czy będzie w danym momencie osiągać przychody, ponieważ praca obiektu odbywać się będzie w ruchu ciągłym i nie może być dowolnie wstrzymana, gdyż proces wyłączania i włączania jest długotrwały.

Odnosząc powyższe do przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż wydatki ponoszone przez Spółkę, związane prowadzeniem obiektu krytej pływalni, mieszczą się w hipotezie normy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika także, iż podlegają one wyłączeniu z kosztów podatkowych w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji wydatki na „prowadzenie obiektu krytej pływalni” mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85 – 035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.