Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-184/08-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-26
Teza: Refakturowanie opłat administracyjnych
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; opłata-opłata administracyjna; podatek-podatek od towarów i usług; refakturowanie; usługi-usługi geodezyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17.11.2008 r. (data wpływu 20.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania opłat administracyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.11.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania opłat administracyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. w Z świadczy usługi geodezyjno-kartograficzne opodatkowane stawką VAT – 22%. Z tytułu udostępniania danych oraz ewidencji robót geodezyjnych w Powiatowych Ośrodkach Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej firma uiszcza opłaty, które ustawowo zwolnione są z opodatkowania podatkiem VAT (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004r. – Dz. U. Nr 37 poz. 333).

Opłaty w kontraktach z zamawiającymi traktowane są jako składnik kosztów lub ceny.

Jeden z zamawiających zakwestionował formę sporządzania faktur, żądając wyodrębnienia wynagrodzenia wykonawcy ze stawką VAT wynikającą z rodzaju usługi oraz opłat (zwolnionych z podatku VAT) bez naliczenia podatku VAT.

Zapytanie ofertowe zamawiającego zawierało zapis o treści następującej: „na podstawie sprawdzonego kosztorysu powykonawczego wykonawca wystawia fakturę VAT za wykonaną pracę w rozbiciu na :

*   prace geodezyjne
*   ZUD
*   opłaty w P.O.D.G.K. (ksero faktur)”.

Umowa z zamawiającym określa zasady wykonawstwa robót jednostkowych, sposób przekazania materiałów i sposób wyceny robót (ceny jednostkowe i ilość jednostek). Nie zawiera żadnych zapisów dotyczących sporządzania faktur ani nie odsyła do zapisów zapytania ofertowego.

Za wykonaną usługę zamawiający otrzymuje fakturę z określoną ogólną wartością roboty oraz naliczony podatek VAT ze stawką 22%. Do faktury dołączane jest zestawienie wartości prac zawierające:

*   cenę jednostkową i ilość jednostek – wartość
*   opłatę w P.O.D.G.K.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy słuszne są żądania zamawiającego o wyodrębnienie w fakturze wynagrodzenia wykonawcy ze stawką VAT wynikającą z przepisów ustawy oraz poniesionych opłat przez wykonawcę (zwolnionych z naliczania podatku VAT) bez naliczenia podatku VAT (refakturowanie)?

Zdaniem Wnioskodawcy opłata w Powiatowych Ośrodkach Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej nie jest usługą, jest natomiast składnikiem kosztów odnoszonych do poszczególnych prac geodezyjnych. Z uwagi na brak unormowań umownych pomiędzy zamawiającym i wykonawcą słuszne jest naliczanie w fakturze podatku VAT dla wszystkich składników kosztów stawkę wynikającą z wykonywanych usług t.j. 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązujące przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie regulują refakturowania kosztów i refakturowania usług. Regulacje w tym zakresie zostały natomiast zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006, Nr 347/1 ze zm.).

Refakturowanie usług przewiduje art. 28 Dyrektywy, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie „w stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi.

Refaktura jest więc zwykłą fakturą VAT, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku.

Przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

*   przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (lub korzysta w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura, sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,

*   podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT (bądź stosuje zwolnienie od podatku), która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę,

*   strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.

Przy spełnieniu powyższych warunków dana usługa może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania. Refakturujący jest zobowiązany do zastosowania tej samej stawki, co stawka, według której usługi zostały opodatkowane przez usługodawcę faktycznie świadczącego tę usługę.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści przepisu art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) wynika, iż powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru.

Wykonywanie, przez organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujący te organy, czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i udostępnianiem usytuowania projektowych sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), należą do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, za wykonywanie których pobierane są opłaty określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333).

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż ww. opłaty mieszczą się w wyłączeniu podmiotowo-przedmiotowym wskazanym w art. 15 ust 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Wyłączenie to z całą pewnością nie dotyczy Podatnika składającego zapytanie w sprawie, t.j. Przedsiębiorstwa Geodezyjno-Kartograficznego Sp. z o.o. w Z świadczącego usługi geodezyjno-kartograficzne, tym samym nie jest dopuszczalne refakturowanie tych wydatków.

Refakturowanie usług oznacza bowiem de facto świadczenie tej usługi poprzez podmiot refakturujący, potwierdzone fakturą wystawioną w całości lub części dla udokumentowania odsprzedaży w ramach zawartych przez strony umów o współpracę bez doliczania jakiejkolwiek marży i zmiany stawki podatku od towarów i usług.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Skoro zatem kwota należna stanowiąca całość świadczenia należnego zamawiającego, obejmuje wszystkie elementy kształtujące w efekcie kwotę żądaną od zamawiającego, to koszty wyłożone przez Przedsiębiorstwo w imieniu zamawiającego winny wchodzić do podstawy opodatkowania i nie powinny być odrębnie refakturowane z odrębną stawką podatku od towarów i usług właściwą dla tych usług. Koszty dodatkowe, które ponosi Wnioskodawca wchodzą w skład podstawowej jego czynności, jaką jest świadczenie usług geodezyjno-kartograficznych.

Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny należy stwierdzić, że wydatki związane z czynnościami organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały ono powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, powinny wchodzić do podstawy opodatkowania i winny być opodatkowane stawką właściwą dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług geodezyjno-kartograficznych, t.j. stawką 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.