Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-71/11-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-14
Teza: Czy wstępna opłata leasingowa wskazana w umowie może być zarachowana jednorazowo w koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing operacyjny; opłata-opłata wstępna; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2011 r. (data wpływu 18 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 7 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. znak ILPB1/415-71/11-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 31 stycznia 2011 r., a w dniu 7 lutego 2011 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 lutego 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem Zakładu xxx i prowadzi dla swojej działalności pełną rachunkowość. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w dniu xx grudnia 2010 r. zawarł z Firmą xxx umowę finansowania operacyjnego na pojazd marki xxx typ xx.

Umowa ta określa:

*   cenę netto 315.810,00 zł,
*   cenę pojazdu z ubezpieczeniem 358.325,00 zł,
*   wstępną opłatę leasingową (wpłata początkowa) 94.743, 00 zł,
*   opłatę administracyjną 3.158,00 zł.

Okres trwania umowy leasingowej to 36 miesięcy. Miesięczna opłata leasingowa z ubezpieczeniem 8.272,32 zł. Uzgodniona wartość końcowa 3.158,10 zł.

Zgodnie z ogólnymi warunkami umowy finansowania operacyjnego, które mają zastosowanie do tej umowy uzgodniona wstępna opłata leasingowa stanowi część wynagrodzenia LD z tytułu udostępnienia Pojazdu LB celem jego używania, obok płatności okresowych opłat leasingowych na rzecz LD. Wstępna opłata leasingowa nie jest kaucją, o której mowa w ust. 3, ani zadatkiem w rozumieniu art. 394 k.c. i nie podlega zwrotowi na rzecz LB. Ponadto LB uiszcza na rzecz LD opłatę administracyjną z tytułu rozpoznania i przyjęcia wniosku LB.

Samochód będący przedmiotem umowy został zarejestrowany w dniu xx grudnia 2010 r., wydany leasingobiorcy w dniu xx grudnia 2010 r. i od tego dnia użytkowany.

W dniu xx grudnia 2010 r. leasingodawca wystawił fakturę na wstępną ratę leasingową (wpłata początkowa), zapłacona w dniu xx grudnia 2010 r.

W uzupełnieniu wniosku podano, iż wniosek z dnia xx grudnia 2010 r. o zawarcie umowy o finansowanie operacyjne pojazdu marki xxx typ xx, został złożony na druku obowiązującym w firmie xx. Zgodnie z zapisami tego druku, wniosek ten w momencie przyjęcia i podpisania go przez finansującego stał się umową.

W złożonym przez Zainteresowanego wniosku widnieje zapis, że składa go „Po uprzednim zapoznaniu się z ogólnymi warunkami finansowania operacyjnego (OWUFO) xx spółka z o.o. Korzystający składa wniosek o zawarcie umowy finansowania operacyjnego na warunkach i zasadach określony w wyżej wymienionym OWUFO”.

Wniosek ten złożony zgodnie z otrzymaną w dniu xx listopada 2010 r. ofertą Leasingodawcy zawierał już z góry określoną przez niego między innymi kwotę opłaty leasingowej (wpłaty początkowej) oraz zapis: „Korzystający LB uiszcza wszelkie płatności wynikające z niniejszej umowy leasingowej na podstawie faktur wystawionych przez finansującego LD w terminach ustalonych w umowie (§ 5 ust. 5 OWUFO) i określonych dodatkowo w terminarzu płatności”.

Po podpisaniu w dniu xx grudnia 2010 r. przez Leasingodawcę złożonego przez Wnioskodawcę wniosku otrzymał on od Leasingodawcy „terminarz płatności z Leasingu Operacyjnego”- zgodnie z tym harmonogramem został zobowiązany do zapłacenia wstępnej raty leasingowej, opłaty administracyjnej oraz pierwszej miesięcznej raty leasingowej do dnia xx grudnia 2010 r.

Po wniesieniu tych opłat we wskazanym przez leasingodawcę terminie w dniu xx grudnia 2010 r. Zainteresowany otrzymał od niego dyspozycję wydania samochodu. Dyspozycję tę zrealizował.

Opisane wyżej okoliczności, a w szczególności fakt braku możliwości negocjowania zarówno wysokości jak i terminu wpłaty wstępnej raty leasingowej świadczy jednoznacznie, że jej uiszczenie warunkowało zawarcie umowy oraz było warunkiem wydania przedmiotu umowy leasingu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wstępna opłata leasingowa wskazana w umowie może być zarachowana jednorazowo w koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opłaty ustalone w umowie leasingu ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów z zastrzeżeniem ust. 2 (nie mającym w niniejszej sprawie zastosowania) jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki.

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Przepis ten, zdaniem Wnioskodawcy, jednoznacznie wskazuje, że do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu można zaliczyć wszystkie opłaty, przy spełnieniu warunków w przepisie tym wymienionych, jeżeli opłaty te zostały poniesione przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych. Podkreślić należy, że ustawodawca nie precyzuje charakteru i rodzaju tych opłat. w tych warunkach poniesienie wydatku z tytułu opłaty wstępnej (wpłaty początkowej) w podstawowym okresie umowy, niewątpliwie z tytułu używania środka trwałego, stanowi koszt uzyskania przychodu i może być do niego zaliczony jednorazowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Natomiast zgodnie z art. 23a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej ,,finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo do używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Z treści art. 23b ust. 1 tejże ustawy wynika, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

*   została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości,
*   suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Moment zaliczenia wstępnej opłaty leasingowej do kosztów uzyskania przychodów regulują w przypadku Wnioskodawcy przepisy art. 22 ust. 5 i ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego przepisu art. 22 ust. 5 ww. ustawy u podatników prowadzących księgi rachunkowe oraz podatkową księgę przychodów i rozchodów zgodnie z metodą opisaną w art. 22 ust. 5-5c, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów stosownie do art. 22 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z treści umowy leasingowej – jak podał Wnioskodawca – wynika, iż uiszczenie wstępnej opłaty leasingowej warunkowo zawarcie umowy oraz było warunkiem wydania przedmiotu umowy leasingu.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i ww. przepisy należy stwierdzić, że wstępna opłata jest kosztem pośrednim. Nie można jej bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami osiąganymi przez podatnika, gdyż jest ona na ogół uiszczana jednorazowo, a jej zapłata jest warunkiem koniecznym skuteczności umowy leasingu.

Z tego względu opłaty o charakterze wstępnym należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy. Opłata wstępna, pomimo że ponoszona jest jednorazowo, to dotyczy całego czasu trwania umowy leasingowej.

Uzasadnionym zatem jest, by koszty pośrednie, do których można zaliczyć opłatę wstępną, dotyczącą ściśle określonego czasu trwania umowy leasingu, Wnioskodawca rozliczał proporcjonalnie do długości trwania tej umowy. Tak więc, zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca powinien podzielić koszty poniesienia opłaty wstępnej proporcjonalnie do długości okresu którego ona dotyczy, tj. okresu trwania umowy leasingowej.

Reasumując, nieprawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż zaliczenie do kosztów opłaty wstępnej powinno nastąpić jednorazowo.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.