Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-181/09-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-02
Teza: Czy kupowany przez Spółkę olej ciężki o kodze CN 2710 1965 używany wyłącznie jako paliwo w instalacji energetycznego spalania służącej do uzyskania energii cieplnej koniecznej do zainicjowania i podtrzymania procesu produkcyjnego można uznać w świetle powołanej ustawy za paliwo do celów opałowych?
Słowa kluczowe: akcyza; cel-cel opałowy; ogrzewanie; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.03.2009 r. (data wpływu 09.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania kupowanego przez Wnioskodawcę oleju ciężkiego za paliwo opałowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.03.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania kupowanego przez Wnioskodawcę oleju ciężkiego za paliwo opałowe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest Spółką Akcyjną zajmującą się produkcją papieru, tektury i opakowań z papieru i tektury. W ramach prowadzonej działalności produkcyjnej eksploatuje instalacje do wytwarzania mas włóknistych i produkcji papieru. Jednym z elementów procesu technologicznego jest wytwarzanie masy celulozowej siarczanowej nie bielonej wykorzystywanej następnie do produkcji papieru. W urządzeniach technologicznych „instalacji” w fazie wytwarzania celulozy wykorzystywany jest olej opałowy ciężki o kodzie CN 2710 1965. Olej wykorzystywany jest jako paliwo w dwóch urządzeniach

1.  piecu obrotowym o mocy cieplnej 9 MW jako paliwo na potrzeby wytworzenia ciepła generowanego w celu uzyskania warunków koniecznych do przeprowadzenia reakcji chemicznej przemiany węglanu wapnia w tlenek wapnia
2.  w kotle sodowym o mocy cieplnej 66 MW, w którym olej jako paliwo wykorzystywany jest w fazie uruchomienia i odstawienia z ruchu kotła sodowego.

W obu opisanych urządzeniach olej ciężki używany jest jako paliwo do uzyskania energii cieplnej koniecznej do zainicjowania i przeprowadzenia procesu produkcyjnego w instalacji energetycznego spalania. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 z 2009 r., poz. 11) art. 89 ust. 5 pkt 1 oraz ust. 6,8 Spółka jako nabywca oleju opałowego o kodzie CN 2710 1965 aby móc kupować olej z taką stawką akcyzy jak dotychczas winna jest złożyć sprzedawcy oświadczenie, że nabywane wyroby (olej ciężki) będą służyć do celów opałowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kupowany przez Spółkę olej ciężki o kodze CN 2710 1965 używany wyłącznie jako paliwo w instalacji energetycznego spalania służącej do uzyskania energii cieplnej koniecznej do zainicjowania i podtrzymania procesu produkcyjnego można uznać w świetle powołanej ustawy za paliwo do celów opałowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy zalicza się m.in. wyroby o kodzie CN 2710 1965, tj. olej ciężki. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 10b stawka akcyzy na ten olej wynosi 60 zł/1000litrów. Warunkiem korzystania z obniżonej stawki jest złożenie przez Nabywcę – sprzedawcy oświadczenia, że nabywany olej służy do celów opałowych.

Ustawa w art. 86 ust. 2 i 3 definiuje pojecie paliwa opałowego: wyrób energetyczny przeznaczony do użycia lub używany do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów używanych do napędu silników spalinowych. Zdaniem Spółki kupowany przez nią olej ciężki spełnia te warunki gdyż nie jest używany do napędu silników spalinowych i jest używany jako opał, tj. w celu wytworzenia energii cieplnej koniecznej do przeprowadzenia procesów technologicznych. Urządzeniami grzewczymi jakie Spółka ma podać w oświadczeniu będą: kocioł sodowy oraz piec obrotowy.

Wnioskodawca uważa więc, iż kupowany olej używany do opisanych w zdarzeniu przyszłym celów jest paliwem opałowym używanym przez Spółkę do celów opałowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 z 2009 r., poz. 11) do wyrobów energetycznych, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Ponadto, w myśl ust. 3. powołanego wyżej artykułu paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca ma wątpliwości czy kupowany przez niego olej ciężki o kodze CN 2710 1965 używany wyłącznie jako paliwo w instalacji energetycznego spalania służącej do uzyskania energii cieplnej koniecznej do zainicjowania i podtrzymania procesu produkcyjnego można uznać za paliwo opałowe.

Odnosząc się do opisanego zagadnienia zauważyć należy, iż obowiązujące przepisy nie precyzują pojęcia - cel opałowy. W konsekwencji należy odnieść się w tym zakresie do potocznego znaczenia tego pojęcia. Zgodnie z definicjami zawartymi w słowniku języka polskiego PWN pojęcie "opał" oznacza to, czym się pali (np. w piecu), materiał służący do ogrzewania, zaś pojęcie "opałowy" to dotyczący opału, handlu opałem, służący do opalania. Biorąc zatem pod uwagę powyższe definicje uznać należy, iż "cel opałowy" spełniony zostanie w każdym takim przypadku, gdy zużywany olej służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania itp. Wykładnia literalna omawianych przepisów każe przyjąć, iż mamy tu do czynienia z procesem technologicznym polegającym na spalaniu oleju opałowego w celu wytworzenia energii cieplnej służącej do celów grzewczych, np. ogrzewania różnego rodzaju pomieszczeń, co wiąże się z użyciem do tego celu urządzeń grzewczych, przez które zdaniem tut. organu należy rozumieć urządzenia zasilane olejem opałowym, służące do wytwarzania energii cieplnej, jak i wszystkie połączone z nim urządzenia, poprzez które rozprowadzona jest energia cieplna, w szczególności przewody ciepłownicze, grzejniki itp.

Zużyciem oleju na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania oleju opałowego na energię cieplną. Innymi słowy przez zużycie oleju na cele opałowe należy rozumieć takie jego zastosowanie, którego jedynym celem jest uzyskanie energii cieplnej w wyniku procesu spalania. Jednocześnie należy nadmienić, iż zwrot zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Jeżeli więc celem nabycia oleju opałowego jest uzyskanie w wyniku procesu jego spalania energii cieplnej koniecznej dla właściwych procesów technologicznych (np. przeprowadzenia reakcji chemicznej przemiany węglanu wapnia w tlenek wapnia), a zarazem olej ten nie jest używany w innym celu (np. napędzanie urządzenia), to olej ciężki jest paliwem opałowym.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka wskazuje, iż przedmiotowy olej wykorzystywany jest jako paliwo w dwóch urządzeniach: piecu obrotowym o mocy cieplnej 9 MW jako paliwo na potrzeby wytworzenia ciepła generowanego w celu uzyskania warunków koniecznych do przeprowadzenia reakcji chemicznej przemiany węglanu wapnia w tlenek wapnia oraz w kotle sodowym o mocy cieplnej 66 MW, w którym olej jako paliwo wykorzystywany jest w fazie uruchomienia i odstawienia z ruchu kotła sodowego. Wnioskodawca nadmienia, iż w obu urządzeniach olej ciężki używany jest jako paliwo do uzyskania energii cieplnej koniecznej do zainicjowania i przeprowadzenia procesu produkcyjnego w instalacji energetycznego spalania.

Uwzględniając powyższe należy uznać, iż zużycie oleju w urządzeniach wskazanych we wniosku można uznać za przeznaczenie tego oleju na cele opałowe, bowiem, podstawową funkcją przedmiotowych urządzeń jest wytwarzanie energii cieplnej służącej do celów grzewczych. Tym samym przedmiotowy olej przeznaczony do celów grzewczych winien być traktowany jako paliwo opałowe.

Jednocześnie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest uznanie kupowanego przez Wnioskodawcę oleju ciężkiego za paliwo opałowe a nie określenie stawki akcyzy na ten olej, zatem nie ustosunkowano się do tej części stanowiska, w której Wnioskodawca wskazuje na stawkę akcyzy dla danego oleju oraz warunki, które należy wypełnić aby móc ją zastosować.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.