Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.277.2025.3.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Ustalenie obowiązku podatkowego (Włochy).
Słowa kluczowe: Włochy
dochód
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
ośrodki-ośrodek interesów życiowych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) oraz z 25 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 29 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pod koniec lipca 2024 roku przeprowadził się Pan z (...) z żoną i dziećmi do Włoch. W tym
    momencie mieszkają Państwo w wynajmowanym mieszkaniu w (...), w którym zgodnie z
    tutejszymi przepisami zameldowali się Państwo („residenza”), a dzieci od września zaczęły
    chodzić do miejscowej szkoły.
    W 2024 ponad 183 dni przebywał Pan w Polsce, więc nie ma Pan żadnych wątpliwości co
    do Pana rezydencji podatkowej w poprzednim roku.
    Jest Pan zatrudniony przez (...) zarejestrowaną w (...) (www.(...)). W (...) korzysta też Pan z
    biura coworkingowego. Pana pracodawca zgodził się na wykonywanie pracy z Włoch
    (włoski adres jest potwierdzony na deklaracji składek ZUS), co było również potrzebne ze
    względu łatwiejszy dostęp do potencjalnych partnerów (...), wyjazdów na konferencje we
    Włoszech i w Europie. Regularnie, czyli raz na 1-2 miesiące jest Pan w Polsce w celach
    zawodowych. Spotyka się Pan z zespołem, z klientami i partnerami. Pana pracodawca
    płaci składki ZUS i podatki w Polsce. Nie pracuje Pan dla żadnego podmiotu włoskiego.
    Całość Pana oraz Państwa rodzinnych dochodów pochodzi wyłącznie z Polski.
    Jako osoba zatrudniona przez polski podmiot i czasowo wykonująca pracę poza Polską
    korzysta Pan też z dostępu do włoskiej służby zdrowia w ramach Unijnej procedury (...).
    Ubezpieczycielem Państwa rodziny jest cały czas NFZ, oddział (...).
    Nie wie Pan jeszcze, jak długo będą Państwo we Włoszech w 2025 roku. Jest dla Pana
    jasne, że jeśli we Włoszech będą Państwo krócej niż 183 dni w 2025 roku, to polska
    rezydencja podatkowa nie będzie zagrożona. Rozumie Pan też, że w związku z tym, że
    wszyscy mieszkacie Państwo we Włoszech, to Pana „centrum interesów osobistych”
    znajduje się teraz tutaj, więc po przekroczeniu 183 dni zamieszkania z punktu widzenia
    „interesów osobistych”, to Włochy byłyby tym centrum.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    Powołany przepis wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się
    kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki
    są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie
    którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za
    tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli
    opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    W Pana ocenie, Pana centrum interesów gospodarczych, a także centrum interesów
    gospodarczych Pana rodziny jest związane z Polską, ponieważ:
        całość dochodów Państwa rodziny pochodzi z Pana pracy dla zarejestrowanego
        polskiego podmiotu, a także ze sporadycznych zleceń realizowanych przez Pana
        żonę dla zarejestrowanych w Polsce firm;
        regularnie jeździ Pan do swojego biura w (...), a zakres Pana pracy poza wyjazdami
        europejskimi to głównie Polska;

        korzysta Pan tylko z polskich rachunków bankowych i kart płatniczych, w Polsce
        spłaca Pan kredyt hipoteczny na dom w (...), którego jest Pan współwłaścicielem;
        przyjeżdża Pan tam przynajmniej raz na kwartał;
        korzystają Państwo z prywatnych ubezpieczeń na życie i zdrowotnych
        gwarantowanych przez polskich ubezpieczycieli;
        część Państwa dochodów pochodzi z nieruchomości, które posiadają Państwo w
        Polsce: wynajmują Państwo kawalerkę oraz 3-pokojowe mieszkanie w (...);
        Pana żona posiada zarejestrowaną działalność gospodarczą w Polsce.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Do Włoch wyjechali Państwo celem zdobycia wykształcenia. Chcą Państwo, by Państwa
    dzieci poznały język włoski, uznali Państwo, że dobrą metodą jest zanurzenie dzieci w
    języku obcym we wczesnym dzieciństwie, w wieku wczesnoszkolnym.
    Chciałby Pan przebywać we Włoszech przez najbliższy rok lub dwa z rodziną na stałe. W
    tym czasie planują Państwo, żeby Państwa dzieci realizowały obowiązek szkolny we
    Włoszech. Państwa pobyt we Włoszech będzie przerywany podróżami do Polski z
    powodów rodzinnych i zawodowych. Powody rodzinne związane są z podróżami do Polski
    z okazji świąt, na wakacje, czy ferie. Powody zawodowe związane są z realizacją Pana
    obowiązków zawodowych dla zarejestrowanego w Polsce pracodawcy.
    W przyszłości zamierza Pan wrócić do Polski. Na tę chwilę ocenia Pan to na rok, dwa lata.
    Chciałby Pan sprawdzić, czy i w jakim zakresie dzieciom w tym czasie uda się opanować
    język obcy.
    Nie planuje Pan posiadać we Włoszech inwestycji.
    We Włoszech, zgodnie z obowiązującymi tutaj przepisami, ma Pan obecnie zarejestrowany
    samochód, którego wraz z żoną są Państwo współwłaścicielami. Wcześniej to samo auto
    mieli Państwo zarejestrowane w Polsce. Przerejestrowanie wynika z obowiązujących tutaj
    przepisów. Gdyby były inne, auto mogłoby zostać zarejestrowane w Polsce i ubezpieczone
    (jak zawsze) na terenie całej UE.
    Ma Pan polisy ubezpieczeniowe na Pana nieruchomości (dwie we współwłasności z żoną,
    a jedną z ojcem) założone w Polsce i dotyczące nieruchomości położonych w Polsce. Polisy
    te są zakupione od zarejestrowanych w Polsce ubezpieczycieli.
    Nie planuje Pan zaciągania kredytów we Włoszech. Jest Pan w trakcie spłacania dwóch
    kredytów zaciągniętych w bankach, w Polsce. Jeden to kredyt hipoteczny dla
    nieruchomości, której jest Pan współwłaścicielem. Drugi to kredyt konsumencki, z którego
    sfinansowali Państwo zakup samochodu. Na chwilę obecną nie posiada Pan konta we
    włoskich bankach. Posiada Pan konta bankowe w Polsce.
    Zgodnie z rozpoczętą procedurą w pierwszej kolejności zgłosił się Pan do polskiego urzędu
    w celu wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej Pana rezydencji podatkowej. Z tego
    co Panu wiadomo, Włochy, podobnie jak inne kraje stosujące standardy OECD, traktują
    jako swoich rezydentów podatkowych osoby zamieszkujące na swoim terytorium roku
    podatkowym ponad 183 dni w danym roku podatkowym. Ten warunek w Pana przypadku
    zostanie spełniony 10 lipca 2025 r. Z drugiej strony, zgodnie z polskimi przepisami
    podatkowymi, rozumie Pan, że powinien Pan być traktowany jako polski rezydent
    podatkowy z uwagi na fakt posiadania „centrum interesów gospodarczych” w Polsce.
    Zgodnie z Pana wiedzą, jako polski obywatel, w pierwszej kolejności powinien uzyskać Pan
    interpretację dotyczącą statusu Pana rezydencji podatkowej w polskiej administracji
    skarbowej, co niniejszym Pan czyni.

    Zgodnie z obowiązującymi we Włoszech przepisami (mieszkanie na terenie Włoch przez
    okres dłuższy niż 3 miesiące) musiał Pan dokonać procedury rejestracji rezydencji, ale nie
    rezydencji podatkowej, a konkretnie zgłoszenia Pana miejsca zamieszkania w (...).
    Nie planuje Pan uzyskiwać innych dochodów niż z Pana obecnego miejsca zatrudnienia w
    Polsce.
    Posiada Pan obywatelstwo polskie.

## Pytanie

Czy w 2025 roku będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu czy nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana opinii, powinien Pan podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce.
    Pana stanowisko wynika z faktu posiadania centrum interesów gospodarczych na terenie
    Polski. Składają się na to następujące przesłanki:
        całość dochodów Pana i Pana żony pochodzi z pracy dla podmiotów
        zarejestrowanych w Polsce;
        nie osiągają Państwo przychodów z pracy ani żadnych innych, np. z majątku we
        Włoszech;
        regularnie jeździ Pan do swojego biura w (...), a zakres Pana pracy poza wyjazdami
        europejskimi to głównie Polska;
        korzysta Pan tylko z polskich rachunków bankowych i kart płatniczych, w Polsce
        spłaca Pan kredyt hipoteczny na dom w (...), którego jest Pan współwłaścicielem;
        przyjeżdża tam Pan przynajmniej raz na kwartał;
        Pan i Pana rodzina korzystacie z polis wystawionych przez polskich ubezpieczycieli;
        część Państwa dochodów pochodzi z nieruchomości, które posiadają Państwo w
        Polsce: wynajmują Państwo kawalerkę oraz 3-pokojowe mieszkanie w (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że:
    1. w lipcu 2024 r. przeprowadził się Pan wraz z żoną i z dziećmi do Włoch i planuje Pan
      tam spędzić rok lub dwa, a następnie wrócić do Polski;
    2. pracuje Pan zdalnie z terenu Włoch dla polskiego pracodawcy;
    3. Pana żona ma w Polsce zarejestrowaną działalność gospodarczą;
    4. posiada Pan na terenie Polski majątek w postaci domu i dwóch mieszkań;
    5. w Polsce posiada Pan kredyty;
    6. od 10 lipca 2025 r. Włochy będą traktowały Pana jak swojego rezydenta podatkowego;
    7. pobyt we Włoszech będzie przerywany podróżami do Polski w celach zawodowych i
      rodzinnych.
    Powziął Pan wątpliwość, czy w 2025 r. będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

    Kwalifikacja danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania na terenie Polski
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Powyższy przepis wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się
    kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki
    są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie
    którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc –
    podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od
    wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie rezydencji podatkowej
    Z uwagi na fakt, że wyjechał Pan do Włoch, w omawianej sprawie zastosowanie znajdzie
    Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz.U. z 1989 r.
    Nr 62 poz. 374 ze zm.).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o

      podobnym charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która
      podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł
      położonych w tym Państwie.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie
      określony według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce
      zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania
      osobiste oraz gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
      interesów życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
      żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
      w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie
      przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
      zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami
      liter a)-c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze
      wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym
    czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że
    osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do
    własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt,
    który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika
    decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego.
    Mając na uwadze przedstawione przez Pana informacje, w 2025 r. będzie Pan spełniał
    przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów

    podatkowych zarówno w Polsce jak i we Włoszech, z uwagi na fakt, że od lipca będzie Pan
    posiadał status rezydenta dla celów podatkowych we Włoszech, tam będzie Pan
    przebywał z rodziną, natomiast w Polsce będzie miał Pan ośrodek interesów
    gospodarczych w postaci zatrudnienia w polskiej firmie oraz posiadania nieruchomości, w
    tym przeznaczonych na wynajem.
    W konsekwencji Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy ustalić zgodnie
    z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ust. 2 umowy.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, pkt a) w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w
    przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach,
    wówczas postanowienia ust. 2 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym powiązania
    osobiste i gospodarcze danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się
    ośrodek interesów życiowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu
    obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ww. ustawy.
    Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności. Z
    objaśnień tych wynika, że jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego
    drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie
    podatkowym tego państwa) a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z
    podwójną rezydencją podatkową, i należy zastosować reguły kolizyjne. Wskazano w nich
    również, że w sytuacji gdy ustalenie państwa rezydencji nie jest możliwe w oparciu o
    pierwsze kryterium, jakim jest miejsce stałego zamieszkania, należy zastosować kolejne
    kryterium odnoszące się do ściślejszych powiązań osobistych i gospodarczych (ośrodka
    interesów życiowych).
    Po dokonaniu analizy stopnia Pana powiązań osobistych i gospodarczych, należy
    stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych posiada Pan we Włoszech (żona i dzieci),
    natomiast ośrodek interesów gospodarczych w Polsce (źródło dochodów, nieruchomości,
    kredyty). Zatem nie można określić państwa, w którym w 2023 r. znajduje się Pana
    ośrodek interesów życiowych. W związku z tym zastosowanie znajdzie przepis art. 4 ust. 2
    lit. b) omawianej Umowy, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w
    którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
    Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że wyjechał Pan do Włoch w lipcu 2024 r. i na
    chwilę obecną zamierza Pan tam przebywać na stałe przez rok lub dwa, a do Polski będzie
    Pan podróżował jedynie w celach zawodowych – związanych z pracą lub rodzinnych –
    wakacje, ferie.
    Mając zatem na uwadze, że w 2025 r. będzie Pan zazwyczaj przebywał we Włoszech –
    należy uznać, że Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w
    oparciu o ww. normy kolizyjne będą Włochy.
    Tym samym, w 2025 r. będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Pana stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.