Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-952/10-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-05
Teza: Czy pracodawca może uznać rachunki związane z zakupem gotowego posiłku typu catering, jedzenie na wynos, Fast-food, pizza, czy też produkty spożywcze dla pracowników pracujących w godzinach nadliczbowych jako koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: kontrahent; koszt; posiłki; pracownik; reprezentacja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 20 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na posiłki przeznaczone dla osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy-zlecenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na posiłki przeznaczone dla osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy-zlecenia oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na organizację spotkań z kontrahentami w restauracji.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 27 września 2010 r. znak ILPB1/415-952/10-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na organizację spotkań z kontrahentami w restauracji.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 29 września 2010 r. Wniosku nie uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Pracownicy na umowę-zlecenie wykonują prace zlecone w weekendy, a ich czas pracy na dobę przekracza 10h do 12h, również w nocy. Pracownicy wykonują: mycie okien, doczyszczanie pobudowlane itd.

Pracodawca, aby zapewnić pracownikom wykonanie usługi w sposób należyty oraz, aby skończyć pracę na czas odbioru przez zleceniodawcę, dostarcza pracownikom ciepły posiłek oraz ciepłe napoje. Praca niekiedy wykonywana jest również w trudnych warunkach atmosferycznych, np. zima – odśnieżanie dachów.

Właściciel firmy jednoosobowej, prowadzi w domu prywatnym (w wyznaczonym do tego miejscu) bieżącą dokumentację firmy, jak również biurową administrację. Firma usługowa – sprzątanie, doczyszczanie obiektów. Właściciel często spotyka się z handlowcami innych firm zajmujących się rozprowadzaniem chemii przemysłowej, środków higieny, czy maszyn przemysłowych.

Przedstawiciele handlowi niejednokrotnie przyjeżdżają do Wnioskodawcy z innych miast, aby przeprowadzić na danym obiekcie „próbę”, czy chemia działa odpowiednio na tego typu zabrudzenia, czy maszyna spełnia swoje zadanie na danej posadzce.

Właściciel, chcąc zapewnić sobie komfort przeprowadzenia rozmów co do warunków i rodzaju współpracy z przedstawicielem, po przeprowadzonych „próbach technicznych”, dalszą część spotkania prowadzi w restauracji, czy barze w odosobnionym, czy wyciszonym miejscu. Miejsce w siedzibie firmy – w domu nie pozwala na to. Handlowiec z innego miasta spędził w miejscowości, gdzie siedzibę ma firma Wnioskodawcy, kilkanaście godzin, więc strony spożywają ciepły posiłek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na posiłki przeznaczone dla osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy-zlecenia.

Czy pracodawca może uznać rachunki związane z zakupem gotowego posiłku typu catering, jedzenie na wynos, Fast-food, pizza, czy też produkty spożywcze dla pracowników pracujących w godzinach nadliczbowych jako koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione wydatki stanowią koszt uzyskania przychodów. Catering, kanapki, pizza, ciepły posiłek, sałatka dla pracowników pracujących w godzinach nadliczbowych, a latem - woda, soki, czy zimą - kawa, herbata, nie noszą znamion reprezentacji, a zapewniają należyte wykonanie usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

*   zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz
*   nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów,
*   zostały właściwie udokumentowane.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zwrot ”w szczególności” oznacza, że nie jest to katalog zamknięty, a tylko przykładowo ustawodawca wymienia niektóre wydatki związane z reprezentacją firmy, które są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniowano jednak pojęcia reprezentacji, wobec czego należy posłużyć się definicją słownikową. Na gruncie języka polskiego słowo „reprezentacja” należy rozumieć jako „działanie zmierzające do wywołania jak najlepszego wrażenia przez okazałość, wytworność, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem i pozycją społeczną, których celem jest kształtowanie pozytywnego obrazu firmy” (Słownik Języka Polskiego, 1989 r.). Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

*   stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i
*   stworzenie korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

Są to więc działania, które polegają na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi (skierowane na zewnątrz firmy), poprzez kreowanie pozytywnego wizerunku danego podmiotu.

Jak wynika z przedstawionych informacji, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zatrudniając pracowników na umowę-zlecenie. Pracownicy ci wykonują prace zlecone w weekendy, a ich czas pracy na dobę przekracza 10h do 12h, również w nocy. Pracownicy wykonują: mycie okien, doczyszczanie pobudowlane itd.

Pracodawca, aby zapewnić pracownikom wykonanie usługi w sposób należyty oraz, aby skończyć pracę na czas odbioru przez zleceniodawcę, dostarcza pracownikom ciepły posiłek oraz ciepłe napoje.

Reasumując, w świetle powyższego wydatki te, jeżeli są kosztami funkcjonowania firmy na zwyczajowo przyjętym poziomie i są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości. Pracodawca może uznać rachunki związane z zakupem gotowego posiłku typu catering, jedzenie na wynos, Fast-food, pizza, czy też produkty spożywcze dla pracowników pracujących w godzinach nadliczbowych jako koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na organizację spotkań z kontrahentami w restauracji) wniosek rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. nr ILPB1/415-952/10-4/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.