Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.185.2025.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
zaciągniętego na refinansowanie kosztów zakupu
nieruchomości.
Słowa kluczowe: banki
rozporządzenie
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 31 marca 2025 r. (data wpływu 1 kwietnia 2025
    r.) oraz pismem z 16 kwietnia 2025 r. (data wpływu 17 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca wraz z A.A. zawarli 21 kwietnia 2008 r. umowę kredytu hipotecznego, nr
    (...), z bankiem (...) (obecnie (...) S.A.), na kwotę 106842,80 CHF (franków szwajcarskich), nie
    więcej niż 220000 PLN (złotych), na okres 360 miesięcy. Z A.A. w rzeczonym okresie
    Wnioskodawca prowadził jedno gospodarstwo domowe, stale z nią zamieszkując i
    gospodarując, a następnie w tym samym roku zawarł związek małżeński.
    Bank był podmiotem, którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Jego następca
    prawny również podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym i jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Zgodnie z pkt 4 wyżej wskazanej umowy, kredyt przeznaczony był w całości na
    refinansowanie kosztów remontu i modernizacji nieruchomości mieszkalnej na rynku
    wtórnym. Kredytowaną nieruchomością była nieruchomość gruntowa zabudowana
    domem jednorodzinnym w zabudowie szeregowej, obejmująca działkę nr A/4, położona w
    (...) przy ul. (...). Dla kredytowanej nieruchomości, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, przy
    Sądzie (...) prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Uruchomienie kredytu nastąpiło
    jednorazowo w wysokości 220000 PLN. Spłata należności z tytułu kredytu następowała z
    rachunku bankowego prowadzonego w CHF, zasilanego wyłącznie środkami w walucie, w
    której był prowadzony.
    Jako zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu spłaty kwoty kredytu ustanowiono na
    kredytowanej nieruchomości hipotekę zwykłą o najwyższym pierwszeństwie w kwocie
    106842,80 CHF, natomiast na zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu spłaty odsetek
    od kredytu i innych należności z tytułu kredytu ustanowiono na kredytowanej
    nieruchomości hipotekę kaucyjną o najwyższym pierwszeństwie do kwoty 13296,48 CHF.
    W związku z faktem, iż nieruchomość wymagała gruntownego remontu, poczyniono
    określone wydatki na przywrócenie do stanu pierwotnego i rozbudowę istniejącego
    budynku mieszkalnego, które obejmuje katalog wydatków określonych w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród
    nich można wymienić demontaż i rozbiórkę starych podłóg, prace murarskie i tynkarskie,
    doprowadzenie instalacji elektrycznej oraz wodnokanalizacyjnej, prace hydrauliczne,

    prace wykończeniowe (malowanie, tapetowanie), montaż mebli kuchennych w zabudowie,
    termomodernizację budynku mieszkalnego – docieplenie ścian, wymianę okien i drzwi,
    modernizację instalacji grzewczej.
    2 września 2024 r. (...) S.A. będący następcą prawnym (...) S.A., zaproponował ogólne
    warunki zawarcia ugody dotyczącej umowy kredytu hipotecznego nr (...).
    Założenia ugody opierały się o następujące postanowienia:
      Strony dokonają przewalutowania z CHF na PLN aktualnego zadłużenia z tytułu
      kredytu, a następnie umorzenia części kredytu, co odpowiada sytuacji jakby kredyt
      został przewalutowany po kursie-0,001 OCHF/PLN;
      Kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany na PLN;
      Część aktualnego zadłużenia z tytułu kredytu w kwocie 53544,71 CHF zostanie
      umorzona;
      Saldo kredytu do spłaty po przeliczeniu na PLN wyniesie 53,56 PLN.
    18 października 2024 r. została zawarta ugoda w wyniku mediacji przeprowadzonych w
    Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej (sygnatura nr (...)) zmieniająca
    umowę nr (...) pomiędzy bankiem a Kredytobiorcami, w wyniku której Strony postanowiły,
    że:
      kwota zadłużenia z tytułu wyżej wymienionej umowy wynosząca 53289,26 CHF
      zostanie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych
      ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia
      ugody;
      po przewalutowaniu bank zwolni Kredytobiorców z długu (umorzy zadłużenie
      Kredytobiorców) w zakresie kwoty 245029,35 PLN;
      pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorców wobec banku z tytułu umowy,
      wskutek zawarcia ugody, wg stanu na dzień jej zawarcia wynosi 53,29 PLN;
      następuje zmiana wysokości i waluty hipoteki zwykłej z kwoty 106842,80 CHF na
      53,29 PLN oraz zmiana wysokości i waluty hipoteki kaucyjnej z kwoty 13296,48 CHF
      na kwotę 26,65 PLN;
      Strony odstępują obustronnie od wszelkich roszczeń wobec siebie.
    Wnioskodawca oraz A.A. nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej niż zakup wskazanej nieruchomości mieszkalnej.
    Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    W uzupełnieniu wniosku z 31 marca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że wraz z żoną, (...),
    byli Kredytobiorcami wpisanymi w umowie kredytu hipotecznego nr (...) i oboje
    odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej wysokości.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu hipotecznego
    został wpisany w umowie kredytowej z bankiem? Proszę podać dokładny cel zaciągnięcia
    kredytu zgodnie z treścią zawartej umowy kredytowej”, Wnioskodawca wskazał, że
    zgodnie z treścią umowy kredytu hipotecznego nr (...), w punkcie nr 4 przedstawiono
    przeznaczenie Kredytu: „Refinansowanie kosztów zakupu Kredytowanej Nieruchomości
    na rynku wtórnym”. Nieruchomość ta stała się zabezpieczeniem umowy kredytowej, a
    środki pozyskane z kredytu zostały przeznaczone na prace remontowo-budowlane oraz
    wykończenie nieruchomości.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy wskazanie przez Pana, że kredyt był przeznaczony w
    całości na refinansowanie kosztów remontu i modernizacji nieruchomości mieszkalnej
    oznacza, że Bank zwrócił Panu środki pieniężne, które wydatkował Pan na remont i
    modernizację ww. nieruchomości mieszkalnej przed zawarciem 21 kwietnia 2008 r.
    umowy kredytu hipotecznego i które to środki pieniężne nie pochodziły z kredytu
    udzielonego Panu 21 kwietnia 2008 r.?
    Jeżeli tak, to:
      Co wchodziło w zakres tych nakładów/własnych środków pieniężnych, które
      wydatkował Pan na remont i modernizację ww. nieruchomości mieszkalnej?
      Kiedy Pan te nakłady na remont i modernizację ww. nieruchomości mieszkalnej ze
      środków pieniężnych niepochodzących z ww. kredytu hipotecznego poniósł?
      W jakiej wysokości bank dokonał zwrotu poniesionych przez Pana nakładów/opłat?”,
    Wnioskodawca wskazał, że nie, wszelkie wydatki związane z remontem oraz modernizacją
    nieruchomości mieszkalnej pochodziły ze środków pieniężnych uzyskanych z kredytu
    hipotecznego w związku z zawartą wyżej wymienioną umową kredytu hipotecznego nr (...).
    Wnioskodawca wraz z małżonką są właścicielami ww. nieruchomości mieszkalnej.
    Wyżej wymieniony kredyt hipoteczny jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) wskazuje się
    wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
    własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, co
    obejmuje katalog wydatków poniesionych w przedmiotowej sprawie.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego. Wnioskodawca wraz z małżonką przez cały okres od momentu
    zawarcia umowy kredytu hipotecznego do dnia dzisiejszego prowadzą jedno
    gospodarstwo domowe, w rozumieniu nie tylko wspólnego zamieszkiwania, ale
    związanych z tym wspólnego zaspokajania potrzeb życiowych, w tym wzajemnej ścisłej
    współpracy w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu.

    Kwota objęta ugodą – w stosunku do której Wnioskodawca został zwolniony z długu
    (kwota umorzenia) obejmuje wyłącznie kwotę kapitału bieżącego. Jest to bezpośrednio
    wskazane w zawartej ugodzie: „Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie
    Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 245029,35 PLN - na ww. kwotę składa się kwota
    245029,35 PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych
    (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych)”.
    Stronami ugody, w wyniku której nastąpiło umorzenie zadłużenia z kredytu hipotecznego
    był Wnioskodawca wraz z małżonką, w związku z tym zobowiązanie wobec banku wygasło
    po stronie obojga.
    W uzupełnieniu wniosku z 16 kwietnia 2024 r. na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy
    zgodnie z celem kredytu, Bank zwrócił Panu środki pieniężne, które wydatkował Pan na
    zakup kredytowanej nieruchomości przed zawarciem 21 kwietnia 2008 r. umowy kredytu
    hipotecznego i które to środki pieniężne nie pochodziły z kredytu udzielonego Panu 21
    kwietnia 2008 r.?”, Wnioskodawca wskazał, że tak, bank po podpisaniu umowy kredytowej
    refinansował koszty zakupu kredytowanej nieruchomości, czyli zwrócił Wnioskodawcy
    środki pieniężne, które Wnioskodawca wydatkował na zakup nieruchomości. Zakup
    nieruchomości miał miejsce 9 listopada 2007 r., natomiast umowa kredytu została
    zawarta 21 kwietnia 2008 r.
    Środki pieniężne na zakup nieruchomości pochodziły z własnych oszczędności osób
    nabywających nieruchomość (tj. Wnioskodawcy i Jego żony). Cała cena zakupu
    nieruchomości pochodziła z własnych oszczędności, a kredyt zaciągnięty 21 kwietnia 2008
    r. miał na celu refinansowanie kosztów zakupu nieruchomości i przeznaczenie całości
    uzyskanych środków finansowych na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przebudowę, remont i
    wykończenie nieruchomości mieszkalnej.
    Kwota pochodząca z kredytu zaciągniętego 21 kwietnia 2008 r. została w całości
    przeznaczona na refinansowanie kosztów zakupu kredytowanej nieruchomości, który miał
    miejsce 9 listopada 2007 r. Umożliwiło to pozyskanie środków finansowych i
    przeznaczenie ich w całości na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przebudowę, remont i
    wykończenie nieruchomości mieszkalnej. Środki pozyskane z refinansowania zakupu
    zostały wydatkowane na remont, przebudowę i wykończenie nieruchomości kupionej w
    stanie surowym, tak, żeby mogła spełnić cel mieszkaniowy rodziny.
    Do umowy sprzedaży przenoszącej na Wnioskodawcę i Jego żonę własności kredytowanej
    nieruchomości doszło 9 listopada 2007 r. Płatność za zakup kredytowanej nieruchomości
    została dokonana przelewem bankowym w 9 listopada 2007 r. Zapłata nastąpiła w całości
    w dacie zawarcia aktu notarialnego umowy sprzedaży.

    Cała kwota udzielonego Wnioskodawcy kredytu hipotecznego została wypłacona w
    gotówce.
    Przed zawarciem umowy o kredyt hipoteczny Wnioskodawca poniósł koszty zakupu
    nieruchomości oraz wszelkie koszty notarialne. Umowa sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości została zawarta w formie aktu notarialnego 9 listopada 2007 r. Przed
    zawarciem umowy sprzedaży przenoszącej na Wnioskodawcę i Jego żonę własność tej
    nieruchomości, Wnioskodawca nie poniósł żadnych kosztów.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym przychód osiągnięty przez
    Wnioskodawcę może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
    przewidzianego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w związku z
    zawarciem 18 października 2024 r. ugody z (...) S.A.?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskany przez Wnioskodawcę przychód związany z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego w całości na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, może skorzystać z zaniechania poboru podatku
    dochodowego przewidzianego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej
    dalej Ustawą, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Przychodami zaś są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych

    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu
    i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe. Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    Ustawy.
    Jednakże zgodnie § 1. ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    zwanego dalej Rozporządzeniem, zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych od:
      1) kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
        w przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
        do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
        ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie
    wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 Rozporządzenia wynika, że:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 Rozporządzenia stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia
    31 grudnia 2024 r.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wraz z A.A. zaciągnęli kredyt
    mieszkaniowy na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, przez którą zgodnie z § 1 ust.
    5 pkt 1 Rozporządzenia rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Natomiast jednym gospodarstwem
    domowym jest gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
    mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. Uprzednio Wnioskodawca nie korzystał z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Umorzona
    część kredytu mieszkaniowego obejmowała część kwoty kapitału kredytu
    mieszkaniowego. Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki określone w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które obejmują budowę,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego
    części lub własnego lokalu mieszkalnego. Ponadto, kredyt mieszkaniowy został udzielony
    przed dniem 15 stycznia 2015 r. oraz zabezpieczony w postaci hipoteki zwykłej oraz
    kaucyjnej ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości mieszkalnej, a zaniechanie
    poboru podatku nastąpiło na podstawie ugody z bankiem 18 października 2024 r.
    Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stwierdza, że zaistniały stan faktyczny
    polegający na umorzeniu przez bank wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, a w
    konsekwencji osiągnięciu przez Wnioskodawcę przychodu podatkowego, spełnia
    wszystkie wskazane warunki w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i
    korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu

      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Panu przez bank w październiku
    2024 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego, wskazać należy,
    że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonych Panu kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    (kwoty kapitału), na podstawie zawartej w październiku 2024 r. ugody z bankiem, stanowi
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku

    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102; w brzmieniu obowiązującym do 23 grudnia 2024 r. ):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).

      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do
            lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
            dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z treścią umowy kredytowej, kredyt został przez Pana
    zaciągnięty na refinansowanie kosztów zakupu kredytowanej nieruchomości na rynku
    wtórnym.
    Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy
    implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było
    zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania
    kredytem hipotecznym wkładu własnego oraz kosztów remontu należy odróżnić od
    zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę
    wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie
    wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza
    operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu
    zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie
    pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na
    dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio
    wydatkowane z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na

    refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup nieruchomości bądź jej remont.
    Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2008 r., która została Panu umorzona przez bank w październiku 2024 r.
    (kwota kapitału), stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. na refinansowanie kosztów zakupu kredytowanej
    nieruchomości na rynku wtórnym, który uzyskał Pan w październiku 2024 r. (kwoty
    kapitału), nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem, w sytuacji przedstawionej we wniosku, jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia w październiku 2024 r. przez bank,
    kwoty wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego (kwoty
    kapitału).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. drugiego kredytobiorcy).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.