Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.570.2019.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-10
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży garażu.
Słowa kluczowe: garaż; zarząd; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2019 r. (data wpływu 30 sierpnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży garażu … z jednoczesnym jego wyodrębnieniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży garażu … z jednoczesnym jego wyodrębnieniem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – dalej: „ustawa o VAT” w zakresie sprzedaży garażu … o pow. użytkowej … m2 wraz z udziałem wynoszącym … części, stanowiącego własność Powiatu ….. (akt notarialny z dnia …. r.), opodatkowanej podatkiem VAT według podstawowej stawki w wysokości 23% (art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT).

W tym celu poniżej przedstawiono analizę stanu faktycznego i prawnego nieruchomości:

1.  W …. roku Powiat … nabył, w drodze darowizny dokonanej przez Skarb Państwa, własność zabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej działkę nr …. o pow. …. ha, położonej w ….. obręb ewidencyjny nr … przy ul. …. (akt notarialny z dnia …… r.), w ramach czynności nie podlegającej opodatkowaniu VAT (nieruchomość stanowiła siedzibę Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, wcześniej Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynaryjnego w …. Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej i wówczas była jej oddana w trwały zarząd). Wartość nabytej zabudowanej nieruchomości wynosiła …. zł. W momencie nabycia nieruchomości zabudowanej Powiatowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalno-usługowym 4-kondygnacyjnym, podpiwniczonym i garażowo-gospodarczym w części parterowym, a w części z poddaszem użytkowym, w zwartej zabudowie. Rok budowy budynku mieszkalno-usługowego i części budynku garażowo-gospodarczego – sprzed 1939 r., a pozostałej wyłącznie parterowej części budynku garażowo-gospodarczego – sprzed 2003 r. W budynku mieszkalno-usługowym znajdowały się niewyodrębnione 4 lokale mieszkalne oraz 3 lokale użytkowe. W budynku garażowo-gospodarczym natomiast – 4 garaże i poddasze użytkowe nad dwoma garażami. 4 lokale mieszkalne i 2 garaże były obciążone umowami najmu na rzecz pracowników Powiatowego Inspektoratu Weterynarii.
2.  W roku …. wykonany został przez rzeczoznawcę majątkowego projekt wyodrębnienia lokali mieszkalnych i użytkowych w budynkach na nieruchomości w … przy ul. … wraz z określeniem sposobu korzystania z części wspólnych (przygotowano dokumentację do wyodrębnienia 4 lokali mieszkalnych i 3 lokali użytkowych w budynku mieszkalno-usługowym oraz 4 garaży i 1 lokalu użytkowego w budynku garażowo-gospodarczym).
3.  W ….. r. nieruchomość w udziale do … części została oddana w trwały zarząd Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie – powiatowej jednostce organizacyjnej (decyzja Zarządu Powiatu nr …. z dnia …… zmieniona postanowieniem nr …. z dnia …..). PCPR zajmował 3 lokale użytkowe, piwnicę i kotłownię w budynku mieszkalno-usługowym oraz garaż … w budynku garażowo-gospodarczym. Pomieszczenia były zajmowane przez PCPR w latach wcześniejszych (nie ma dokumentów potwierdzających fakt ich przekazania przez Zarząd Powiatu).
4.  W dniu …. r. nastąpiła sprzedaż 3 lokali mieszkalnych z jednoczesnym ich wyodrębnieniem na rzecz dotychczasowych najemców (udział związany z lokalami wynosił łącznie …. części). Z tym dniem powstała również wspólnota mieszkaniowa, której zarządcą zostało „….”.
5.  W dniu ….. r. Zarząd Powiatu w …. wydał decyzję w sprawie wygaśnięcia trwałego zarządu do części nieruchomości przysługującego Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie w udziale do …. części z uwagi na zmienioną siedzibę PCPR.
6.  W roku ….. rozpoczęto procedurę sprzedaży pomieszczeń po PCPR (3 lokale użytkowe i garaż).
7.  Garaż ….. sprzedano aktem notarialnym z dnia …. r.
8.  Dokonując matematycznego rozliczenia wartości początkowej na poszczególne lokale uwzględniając związany z nimi udział – można wskazać, że wartość początkowa garażu …. to …. zł.
9.  Powiat …. po nabyciu nieruchomości nie ponosił nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nakłady ponoszone były wyłącznie na remonty budynku mieszkalno-remontowego, co potwierdza również niezwiększona wartość środka trwałego. Na budynek garażowo-gospodarczy, w tym również garaż …. Powiat nie ponosił nakładów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż garażu …. z jednoczesnym jego wyodrębnieniem korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż garażu ….. została opodatkowana podatkiem VAT, według podstawowej stawki w wysokości 23% (art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT) – jednak, w związku ze wskazaniem przez RIO, podczas kontroli kompleksowej gospodarki finansowej Powiatu, iż obciążano nabywcę podatkiem VAT w sytuacji, gdy dostawa lokalu podlegała zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT – dokonano dodatkowej analizy stanu faktycznego garażu na tle przepisów prawnych oraz w świetle obowiązującego orzecznictwa.

W wyniku tych czynności uznano, że w przedmiotowej sprawie należało zastosować zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Z posiadanych bowiem dokumentów księgowych wynika, że Powiat nie ponosił nakładów na ulepszenie, a wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14 pogląd w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia – pokazuje, że mimo oddania nieruchomości w trwały zarząd, który nie jest czynnością opodatkowaną nastąpiło pierwsze zasiedlenie, które uprawnia do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (….).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Artykuł 29a ust. 8 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Artykuł 2 pkt 14 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w czasie, kiedy dokonano sprzedaży przedmiotowego garażu …. wskazywał, iż pierwsze zasiedlenie stanowi oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej „Dyrektywą” – posługują się zwrotem „pierwsze zasiedlenie”, jednakże go nie definiują oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

1.  dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
2.  dostawa terenu budowlanego.

Jak stanowi art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy, państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.

Tym samym, państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji, zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. akt I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że: „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku »w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu«. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej, albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku. W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Z treści złożonego wniosku wynika, że część budynku garażowo-gospodarczego, w którym znajduje się wskazany garaż …, została wybudowana przed …. r. W …. r. nieruchomość została przejęta przez Powiat drogą darowizny od Skarbu Państwa. Następnie w latach …… przedmiotowy garaż … został oddany w trwały zarząd Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie. Powiat nie ponosił nakładów na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów prawa podatkowego oraz cytowanego orzeczenia NSA prowadzi do wniosku, że sprzedaż garażu …. korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Sprzedaż ta nastąpiła bowiem w …. r., czyli po upływie co najmniej dwóch lat od jego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Status zasiedlonego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy uzyskał z tytułu użytkowania go przez PCPR w ramach trwałego zarządu w latach …\`(...)\` Przy czym od tego zasiedlenia bez wątpienia minął okres, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy (tj. dwa lata). Na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, ww. zwolnienie dotyczy również dostawy gruntu związanego z ww. budynkiem.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Jednocześnie zaznacza się, że niniejsza interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.