Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.752.2022.2.MZA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-12
Teza: Ustalenie, czy w odniesieniu do przypisanych do Zakładu płatności tytułu użytkowania Urządzeń dokonywanych przez Wnioskodawcę nie stosuje się art. 26 ust. 2e Ustawy CIT i w konsekwencji te płatności nie powinny zostać wliczone w kalkulację limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2.000.000 zł.
Słowa kluczowe: Belgia; limit; podatek-podatek pobierany u źródła; urządzenie-urządzenie przemysłowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Pobór podatku od należności w wysokości 2 000 000 zł i wyższej-Zasady poboru podatku od należności w wysokości 2 000 000 zł i wyższej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 2e

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

10 listopada 2022 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w odniesieniu do przypisanych do Zakładu płatności tytułu użytkowania Urządzeń dokonywanych przez Wnioskodawcę nie stosuje się art. 26 ust. 2e Ustawy CIT i w konsekwencji te płatności nie powinny zostać wliczone w kalkulację limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2.000.000 zł.

Ponadto uzupełnili go Państwo 16 listopada 2022 r., a także – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 grudnia 2022 r. (wpływ tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca jest spółką zagraniczną, z siedzibą w Belgii mieszczącą się pod adresem: (…), Belgia. Wnioskodawca nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. nie jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Belgii, tj. podlega nieograniczonemu obowiązkowi dochodowemu w Belgii i nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania całości dochodów, niezależnie od źródeł ich uzyskania. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług związanych z robotami czerpalnymi, budownictwem cywilnym oraz realizacją projektów wodnych, w tym budową i utrzymaniem infrastruktury morskiej, a także projektów (instalacji) morskich farm wiatrowych. Wnioskodawca otrzymał Numer Identyfikacji Podatkowej oraz został w Polsce zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług.

Obecnie Wnioskodawca, korzystając również z usług podwykonawców, prowadzi na terytorium Polski prace związane z wykonaniem robót czerpalnych i zasypowych wraz z innymi robotami budowlanymi i telekomunikacyjnymi. Zgodnie z umową zawartą z zamawiającym, termin wykonania całości przedmiotu zamówienia ustalono na okres do 16 miesięcy od dnia podpisania umowy. Zatem, w związku z prowadzonymi pracami powstanie dla Wnioskodawcy w Polsce zakład podatkowy (dalej: Zakład) w rozumieniu art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz.U. 2004 Nr 211, poz. 2139, dalej: „Konwencja”), zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Belgię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Wnioskodawca nie wyklucza, że również w przyszłości będzie prowadził na terytorium Polski inne prace związane z robotami czerpalnymi, budownictwem cywilnym oraz realizacją projektów wodnych, w tym budową i utrzymaniem infrastruktury morskiej, a także projektów (instalacji) morskich farm wiatrowych. W ocenie Wnioskodawcy, w przyszłości na terytorium Polski może powstać Zakład również w związku z tego typu inną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

W celu realizacji prac Zakład może wykorzystywać między innymi urządzenia służące pogłębianiu dna morskiego (dla obecnego projektu przewidziano takie jednostki jak

\- pogłębiarka ((ang: _Backhoe dredger):_ Ponton wyposażony w koparkę hydrauliczną i dźwig, która wydobywa ziemię i odprowadza ją do szalandy dennoklapowej. Trzy pale stabilizują i zabezpieczają ponton. Maszyna wykopuje ziemię i wyładowuje ją do szalandy, która jest zacumowana obok pontonu, a szalanda rozładowuje glebę w miejscu składowania)),

\- szalanda ((ang: _split hopper barge):_ Statek z dużą otwartą ładownią, używany do załadunku i transportu pogłębianej ziemi)) oraz

\- pogłębiarka ssąca, nasiębierna ze smokiem wleczonym (ang: _Trailer Suction Hopper Dredger):_ czerpie materiały sypkie i miękkie gleby, takie jak piasek, żwir, muł lub glina. Jedna lub dwie rury ssące są opuszczane na dno morskie, a smok wleczony jest przesuwany po dnie. System pomp zasysa mieszaninę ziemi i wody i odprowadza ją do „leja” lub ładowni statku. W pełni załadowany statek płynie do miejsca rozładunku, gdzie materiał jest składany na dnie morskim poprzez drzwi denne lub rekultywowane przy użyciu techniki rainbowing. Materiał może być również przepompowany na brzeg przez rurociąg, gdzie może być wykorzystany do rekultywacji terenu) lub inne (lądowe) urządzenia niezbędne do przeprowadzenia przez Zakład prac w Polsce (dalej: Urządzenia).

Urządzenia wykorzystywane przez Zakład mogą być własnością spółki będącą podmiotem powiązanym z grupą X z siedzibą w Unii Europejskiej, między innymi w Belgii (dalej jako: Spółka powiązana) z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: Ustawa CIT).

Wnioskodawca nie wyklucza, że płatności z tytułu najmu Urządzenia wykorzystywanego w działalności Zakładu będą dokonywane na rzecz podmiotu z siedzibą w innym Państwie niż Belgia. W takim wypadku odbiorca płatności będzie posiadać siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych oraz zawierającej podstawę prawną do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tego podatnika.

Z tytułu użytkowania Urządzeń Wnioskodawca będzie dokonywać na rzecz właściciela Urządzeń płatności z tytułu użytkowania, tj. płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT. W związku z powyższym, ww. płatności będą w ocenie Wnioskodawcy związane z przedmiotem działalności Zakładu, bowiem:

− zgodnie z art. 12 ust. 2 Konwencji należności licencyjne, w tym należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego mogą zostać opodatkowane w państwie, w którym powstają,

− należności licencyjne związane są z pracami budowlanymi prowadzonymi na terytorium Polski (tj. obowiązek zapłaty tych należności powstał w związku z działalnością prowadzoną na terytorium Polski za pośrednictwem Zakładu).

Płatności licencyjne będą realizowane z rachunku bankowego Wnioskodawcy (tj. spółki belgijskiej) na rachunek odbiorcy (podmiotu posiadającego siedzibę w Unii Europejskiej, między innymi na terytorium Belgii), co jednak w ocenie Wnioskodawcy nie powinno mieć znaczenia z punktu widzenia przypisania ww. kosztów użytkowania urządzeń przemysłowych do działalności Zakładu.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 Konwencji, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, w każdym państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

W związku z powyższym koszty najmu Urządzenia związanego z podstawową działalnością Zakładu, tj. wykonywaniem robót czerpalnych i zasypowych wraz z innymi robotami budowlanymi i telekomunikacyjnymi, będą alokowane do dochodu Zakładu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Na moment składania wniosku Wnioskodawca nie dokonywał jeszcze ww. płatności. Wnioskodawca wskazuje, że wysokość opłat za użytkowanie Urządzeń może przekroczyć w roku podatkowym limit, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2 000 000 zł w ciągu danego roku podatkowego na rzecz danego odbiorcy.

W przypadku, gdy opłaty za najem lub prawo do użytkowania Urządzeń będą dokonywane na rzecz właściciela urządzenia będącego podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą, wysokość ww. opłat będzie obliczana w zgodzie z przepisami dotyczącymi cen transferowych, tj. zgodnie z zasadą ceny rynkowej.

Wnioskodawca wskazuje, że odbiorca płatności (właściciel Urządzenia) będzie rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności z tytułu najmu lub prawa do użytkowania Urządzenia.

Wnioskodawca wskazuje również, że spełnione zostaną warunki do niepobrania podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał dane identyfikujące podmioty zagraniczne, tj. dane spółek będących podmiotami powiązanymi z grupą X z siedzibą w Unii Europejskiej (spółek powiązanych ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), które mogą brać udział w stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym opisanymi we wniosku jako właściciele Urządzeń. Podmioty zagraniczne będą mieć siedziby w następujących krajach: w Luksemburgu, Belgii, Francji i Królestwie Niderlandów.

**Pytanie**

Czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) w odniesieniu do przypisanych do Zakładu płatności tytułu użytkowania Urządzeń dokonywanych przez Wnioskodawcę nie stosuje się art. 26 ust. 2e Ustawy CIT i w konsekwencji te płatności nie powinny zostać wliczone w kalkulację limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2.000.000 zł?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do przypisanych do Zakładu płatności z tytułu użytkowania Urządzeń dokonywanych przez Wnioskodawcę nie stosuje się art. 26 ust. 2e Ustawy CIT i w konsekwencji płatności te nie powinny zostać wliczone w kalkulację limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2.000.000 zł.

W art. 21 Ustawy CIT ustawodawca zawarł otwarty katalog przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce, w przypadku gdy przychody te są uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy CIT, tj. podatników niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu.

Zgodnie z powyższym, podatek dochodowy z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy CIT m.in. z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego ustalony został w wysokości 20% przychodów.

W związku z tym, należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego powstałe na terytorium Rzeczypospolitej, a wypłacane na rzecz podatników niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu podlegają zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, tj. podatkowi u źródła.

Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 2 Ustawy CIT, przepisy art. 21 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 Ustawy CIT, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem art. 26 ust. 2, 2b, 2d i 2e Ustawy CIT, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e Ustawy CIT.

Jak stanowi art. 26 ust. 1 Ustawy CIT zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 Ustawy CIT płatnika z podatnikiem.

Od 1 stycznia 2019 r. obowiązuje art. 26 ust. 2e Ustawy CIT dotycząca podatku u źródła - tzw. mechanizm pay and refund, zgodnie z którym w odniesieniu do niektórych płatności na rzecz podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej będących podmiotami powiązanymi w rozumieniu Ustawy CIT płatnicy obowiązani są do pobierania podatku od źródła według stawek wskazanych w Ustawie CIT od nadwyżki ponad 2.000.000 zł, jeśli suma płatności na rzecz tego samego podatnika przekroczyła w danym roku podatkowym kwotę 2.000.000 zł.

Zgodnie z ww. art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT przekracza 2.000.000 zł, płatnicy muszą pobrać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad tę kwotę:

1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e,

2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Mechanizm pay and refund zakłada zatem obowiązek uiszczenia podatku niezależnie od tego, czy podatnikowi przysługuje zwolnienie czy też obniżona stawka podatku na mocy samej Ustawy CIT lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) istnieje możliwość, że suma wypłacanych należności z tytułu użytkowania Urządzeń przekroczy limit 2.000.000 zł do danego podatnika w ciągu jednego roku podatkowego, w związku z czym spełnione zostaną warunki określone w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT.

Jednocześnie należy wskazać, że ww. przepis przewidujący mechanizm pay and refund został wyłączony w przypadku płatności za wynajem urządzeń przemysłowych na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2018 r., poz. 2545 ze zm. (winno być: Dz.U. z 2022 r. poz. 22 75), dalej: „Rozporządzenie”).

W § 2 ust. 1 pkt 7 bowiem wskazano, że wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e Ustawy CIT w przypadku wypłat należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego. Zgodnie z § 1 oraz § 5 Rozporządzenia, wyłączenie to ma zastosowanie, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z § 4 pkt 1 Rozporządzenia wynika, że moc obowiązująca § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia nie została ograniczona czasowo, tj. przepis ten będzie miał zastosowanie tak długo jak nie zostanie zmieniona treść § 4 pkt 1 Rozporządzenia lub Rozporządzenie nie zostanie uchylone w całości.

Warunkiem zastosowania powyższego wyłączenia jest spełnienie przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 2 (winno być: § 2 ust. 2) Rozporządzenia, tj. wyłączenie stosowania art. 26 ust. 2e Ustawy CIT stosuje się jedynie do wypłat należności na rzecz podatników mających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników.

Zaznaczyć należy, że przesłanki wymienione w § 2 ust. 1 pkt 2 (winno być: § 2 ust. 2) Rozporządzenia uznać należy za spełnione w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym), bowiem wypłaty należności będą dokonywane na rzecz podatnika mającego siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych oraz zawierającej podstawę prawną do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tego podatnika.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, stosowanie mechanizmu pay and refund zostało bezterminowo wyłączone na mocy Rozporządzenia w odniesieniu do płatności dokonywanych z tytułu należności za użytkowanie Urządzenia w przedstawionym zdarzeniu przyszłym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym). Zatem, w odniesieniu do przypisanych do Zakładu płatności z tytułu użytkowania Urządzenia dokonywanych przez Wnioskodawcę nie stosuje się art. 26 ust. 2e Ustawy CIT i w konsekwencji płatności te nie powinny zostać wliczone w kalkulację limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT, tj. 2.000.000 zł.

Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych:

1\. z dnia 2 września 2022 r. 0111-KDIB1-3.4010.382.2022.2.IZ,

2\. z dnia 12 sierpnia 2022 r. 0111-KDIB1-3.4010.382.2022.2.IZ,

3\. z dnia 17 czerwca 2022 r. 0111-KDIB1-2.4010.176.2022.2.BD.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ zauważa, że powołany przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku art. 26 ust. 2e ustawy o CIT obowiązuje w następującym brzmieniu:

Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:

1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;

2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednakże powyższe pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.