Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.646.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody bankowej (umorzenie części
wierzytelności).
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
przychód-przychody z innych źródeł
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 sierpnia 2025 r. (wpływ 28 sierpnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2008 roku zawarli Państwo (tj. Pan z małżonką (...)) z (...) (dalej: „Bank”) umowę
    kredytu hipotecznego „(...)" nr (...) (dalej: „Umowa").
    Umowa stanowiła umowę kredytu denominowanego, tj. wyrażonego w walucie obcej
    (CHF), lecz spłacanego w polskich złotych. Kurs waluty CHF ustalał Bank - w treści tabel
    kursowych.
    Kwota kredytu, wedle treści Umowy, wynosiła (...) CHF. Kredyt wypłacono w kwocie (...) zł
    (po przeliczeniu sumy w CHF przez bankowy kurs kupna tej waluty).
    Głównym celem kredytu ((...) % kwoty kredytu) było sfinansowanie budowy, wykończenia
    oraz wyposażenia domu celem zaspokajania potrzeb rodziny - położonego w miejscowości
    (...). Pozostałe środki zostały przeznaczone na spłatę zobowiązań tytułem dwóch kredytów
    samochodowych (refinansowanie zadłużenia).
    Spłata kredytu następowała poprzez potrącenie przez Bank swoich wierzytelności
    bezpośrednio z Państwa rachunku, a prowadzonego w walucie PLN. Wpłaty dokonywane
    w walucie PLN były przeliczane przez Bank na walutę kredytu, przy zastosowaniu kursów
    sprzedaży waluty CHF.
    Zamieszkiwali Państwo w kredytowanej nieruchomości, a kredyt spłacali Państwo z
    majątku wspólnego.
    Do dnia (...) 2024 roku (data ostatniego zaświadczenia) wpłacili Państwo na rzecz banku
    kwoty (...) zł oraz (...) CHF, czyli łącznie ok. (...) zł (kwota we franku szwajcarskim została
    przeliczona przez średni kurs tej waluty z dnia wydania postanowienia o umorzeniu
    postępowania, tj. (...)).
    Należy mieć jednak na względzie, że ww. suma nie obejmuje kwot, które spłacali Państwo
    na rzecz Banku w okresie od wytoczenia powództwa do dnia zawarcia ugody. W tym
    czasie wpłacili Państwo ok. (...) CHF (z uwagi na brak możliwości uzyskania aktualnego
    zaświadczenia z Banku, kwota została ustalona szacunkowo - jako średnia arytmetyczna
    wpłat z trzech ostatnich miesięcy, dostępnych w ostatnim posiadanym zaświadczeniu).
    Dodatkowa kwota, którą wpłacili Państwo na rzecz Banku, po przeliczeniu przez średni
    kurs CHF z dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, wynosi ok. (...) zł.
    Łączne wpłaty, których dokonali Państwo na rzecz Banku, wynoszą zatem ok. (...) zł.
    Z powyższego wynika, że w ramach wykonywania Umowy wpłacili Państwo Bankowi
    dalece więcej niż ten udostępnił Państwu do dyspozycji.
    Wobec aktualnego orzecznictwa na tle analogicznych spraw, a także po zasięgnięciu
    porady prawnej, wytoczyli Państwo przeciwko Bankowi powództwo o ustalenie
    nieważności Umowy i zasądzenie zwrotu wszelkich wpłaconych sum (zgodnie z tezą
    wyrażoną w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 roku,
    sygn. akt III CZP 6/21).
    Wszelkie spłacone przez Państwa sumy, wobec nieważności Umowy, stanowią bowiem
    świadczenia nienależne zgodnie z przepisem art. 410 w zw. z art. 405 k.c., a zatem
    podlegają zwrotowi.
    Główne żądania przedstawiały się następująco (cytat za pozwem):

    "wnoszę o:
    1. ustalenie, że Umowa o kredyt hipoteczny „(...)” nr (...) z dnia (...) 2008 roku zawarta
      pomiędzy powodami a pozwaną pozostaje nieważna - wobec braku możliwości jej
      wykonania po wyłączeniu z jej treści klauzul niedozwolonych, a to w trybie i na
      zasadach przewidzianych uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7
      maja 2021 roku (sygn. akt III CZP 6/21; dalej „Uchwała”);
    2. zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów, łącznie do ich majątku wspólnego, kwot
      (...) zł oraz (...) CHF - tytułem zwrotu nienależnego świadczenia stanowiącego sumę
      wszelkich wpłat powodów w wykonaniu tej umowy - wraz z ustawowymi odsetkami za
      opóźnienie liczonymi od dnia następującego po doręczeniu pozwanej odpisu pozwu;
    3. zasądzenie od pozwanej solidarnie na rzecz powodów zwrotu kosztów procesu; w tym
      kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie -
      według norm przepisanych".
    Postępowanie toczyło się przed Sądem Okręgowym (...) Wydziałem Cywilnym pod sygn.
    akt (...).
    W toku procesu Bank wystąpił z propozycją ugodowego zakończenia sporu. Propozycja
    została przez Państwa przyjęta i zawarto ugodę, a postanowieniem z dnia (...) 2025 roku
    przedmiotowe postępowanie zostało umorzone (prawomocnie).
    W treści ugody postanowiono, że:
    „§1
    1. (...)
    2. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na
      realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorca oświadcza, że
      wykorzystał kwotę kredytu na realizację tego celu.
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień (...) 2025 r. wysokość zadłużenia
      Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła (...) CHF:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...) CHF;
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF;
    - odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 CHF;
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF;
    - odsetki zawieszone: (...) CHF;
    - odsetki bieżące: (...) CHF;
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
    Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody (...), zadłużenie Kredytobiorcy na
    dzień zawarcia Ugody wynosi (...) złotych:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...) złotych;
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych;
    - odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 złotych;
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 złotych;
    - odsetki zawieszone: (...) złotych;
    - odsetki bieżące: (...) złotych,
    a zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową
    wynosi 0,00 złotych.

    4. Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do
      roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy.
      Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na
      zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
      podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia
      (...) 2008 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1
      ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj.
      okresu kredytowania – (...) miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty
      kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat,
      prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    6. Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone
      w sposób następujący:
    1) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła
      (...) PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją na walutę
      polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty,
    2) oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako
      suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości (...) %; w dniu wypłaty
      kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło (...) %, zaś wartość
      wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy
      kredytu wynosiła (...) %; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego
      WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy i mógł być
      krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty
      kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika
      referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada
      dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania
      wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w
      miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,
    3) wysokość marży, o której mowa w pkt 2), odpowiada wysokości marży kredytów
      mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została
      zawarta Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest
      w tabeli „(...)" w arkuszu „(...)" w kolumnie „(...)", opublikowanej przez Komisję Nadzoru
      Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „(...)” (dostęp do
      strony internetowej aktywny na dzień zawarcia Ugody),
    4) informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
      którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „(...)" w arkuszu „(...)" w kolumnie „(...)” w
      pliku „(...)", o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej wartości
      wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli „(...)”
      opublikowanej (...) na stronie internetowej: (...).
    7. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
      poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia
      zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych
      na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
      odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka
      pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego
      naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa
      w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od
      ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
      określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył
      Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca
      potwierdza jego otrzymanie.

    8. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych
      negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty
      zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody
      wynosi 0,00 (słownie: zero) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do
      Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania
      odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają,
      iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (...)
      złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą
      zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu
      przyjmuje.
    §3
    1. Zawarcie Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    2. W związku z zawarciem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, iż nie będą występować w
      przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień Umowy, jej
      zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zmiany Umowy
      dokonanej Ugodą, ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę
      Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasady spłaty wierzytelności kredytowej.
    3. Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w zakresie objętym Sporem i
      określonym w § 3 ust. 2, a zarazem wszelkie wzajemne roszczenia Stron objęte
      procesem, w którym Ugoda jest zawierana.
    4. Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem Ugody nie przeniósł, ani nie zobowiązał
      się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub
      prawa dotyczącego lub związanego z Umową i zobowiązuje się nie dokonywać tego
      rodzaju czynności do dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu
      postępowania mającego za przedmiot Spór na skutek zawarcia niniejszej Ugody.
    §4
    1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
      (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży
      wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT -11).
    2. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego
      przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie
      przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca
      potwierdził stosownym oświadczeniem, przedłożonym Bankowi przy zawarciu
      niniejszej Ugody, a Bank potwierdza jego otrzymanie."
    Na gruncie zawartej ugody, powzięli Państwo wątpliwość, czy w związku ze zwolnieniem z
    długu -umorzona kwota, w części, w jakiej kredyt nie został przeznaczony na cele
    mieszkaniowe (tj. (...) % kwoty udzielonego kredytu), powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W piśmie, stanowiącym uzupełnienie podania wskazał Pan co następuje.
    Kredyt hipoteczny został udzielony Państwu (tj. Panu i Pana małżonce) przez (...), czyli
    bank, (...), a jego działalność podlega nadzorowi organów nadzoru nad rynkiem
    finansowym. Jest on również uprawniony do udzielania kredytów wedle przepisów ustawy
    Prawo bankowe.
    W § 2 ust. 2 części szczegółowej umowy kredytu hipotecznego - jako cel zaciągnięcia
    kredytu - wskazano spłatę zadłużeń oraz dowolny cel. W praktyce kwota kredytu w
    przeważającej części przeznaczona została na cele mieszkaniowe ((...) % kwoty kredytu), a

    pozostała suma ((...) % kwoty kredytu) posłużyła do spłaty istniejących wcześniej
    zobowiązań stanowiących kredyty samochodowe w (...) (refinansowanie zadłużenia).
    Poniżej cytat z umowy:
    §2 ust. 2 CSU „Przeznaczenie kredytu, Cel: spłatę zadłużeń oraz dowolny cel”.
    Bank umorzył zadłużenie z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego na finansowanie
    inwestycji mieszkaniowej ((...) %) oraz na dowolny cel ((...) %), którym stało się
    refinansowanie dwóch kredytów samochodowych w (...) (także na cele prywatne). Kwota
    kredytu – w części, w jakiej została przeznaczona na cele mieszkaniowe - wykorzystana
    została na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Udzielony kredyt hipoteczny zabezpieczony został hipoteką umowną zwykłą do kwoty (...)
    CHF oraz hipoteką umowną kaucyjną do kwoty (...) CHF - obie na nieruchomości, dla której
    prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...). Oba zabezpieczenia ustanowione
    zostały na rzecz (...). Bank złożył oświadczenie o zwolnieniu zabezpieczeń. Wtedy
    skierowali Państwo do właściwego sądu wieczystoksięgowego wniosek o wykreślenie ww.
    hipotek. Przedmiotowe zabezpieczenia zostały wykreślone.
    Nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
    z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    Pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy skutków
    podatkowych w odniesieniu do części kwoty umorzonej przez bank, w zakresie, w jakim
    kwota kredytu nie była przeznaczona na cele mieszkaniowe ((...) % kwoty kredytu
    przeznaczone na refinansowanie innego zobowiązania). Precyzując, przedmiotem pytania
    jest zatem ustalenie, czy proporcjonalna część kwoty umorzonej przez bank -
    odpowiadająca (...) % kwoty kredytu nieprzeznaczonej na cele mieszkaniowe - stanowi
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy w związku z zawartą ugodą, mającą na celu polubowne zakończenie sporu na tle
    Umowy, otrzymane przez Państwa zwolnienie z długu (umorzenie) w kwocie (...) zł, w
    części, w jakiej kredyt nie został przeznaczony na cele mieszkaniowe ((...) % kwoty
    udzielonego kredytu) stanowić będzie dla Państwa przychód i czy w związku z tym
    powstanie po Państwa stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Na mocy ugody Bank zwolnił Państwa z długu (umorzył zadłużenie) co do kwoty (...) zł, lecz
    jednocześnie ugoda została zawarta celem uchylenia sporu dotyczącego niedozwolonego
    charakteru postanowień zawartych w Umowie i w celu zapobieżenia powstawania
    dalszych strat na jej gruncie.
    Pana zdaniem, w omawianych okolicznościach, nieprawidłowym byłoby przyjęcie, że po
    Państwa stronie powstał jakikolwiek przychód w związku z zawarciem ugody.
    Kluczowe z zakresie określenia, czy mamy do czynienia z przychodem, jest zbadanie, czy
    zwolnienie z długu skutkuje realnym przysporzeniem majątkowym po Państwa stronie.
    Pana zdaniem taka okoliczność nie zachodzi. Na skutek zawarcia ugody i w rezultacie -
    zwolnienia Państwa z długu wynikającego z Umowy, która zawierała postanowienia
    niedozwolone, nie uzyskali Państwo żadnego przysporzenia majątkowego. Kwota, którą
    uiścili Państwo tytułem rat kapitałowo-odsetkowych przekracza tę, którą Bank oddał
    Państwu do dyspozycji, a środki te już raz były opodatkowane podatkiem dochodowym
    (przychód tytułem wynagrodzenia za pracę został opodatkowany, a następnie z tego
    przychodu spłacali Państwo raty kapitałowo-odsetkowe, które to sumy przysługiwały po
    latach do zwrotu). Tym samym, na skutek zawarcia ugody nie tylko nie doszło po Państwa
    stronie do przysporzenia, ale wręcz zrezygnowali Państwo ze zwrotu części poniesionych

    strat, które obejmują kwoty nadpłacone ponad kapitał kredytu, a które uzyskaliby
    Państwo w przypadku, kiedy zostałaby ustalona nieważność Umowy.
    Umorzenie kredytu, wynikającego z umowy, której postanowienia uznane zostały za
    niedozwolone -w kontekście podatkowym, było już przedmiotem rozważań NSA. W
    wyroku z dnia 26 października 2016 roku (sygn. akt II FSK 2793/14) sąd ten zważył: „Nie
    stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361)
    odstąpienie przez bank od żądania od kredytobiorcy świadczeń wynikających z nieważnej
    czynności prawnej.".
    W orzeczeniu tym NSA wskazał, że ogólnie rzecz biorąc zwolnienie z długu, skutkujące dla
    podatnika realnym przysporzeniem majątkowym stanowi dla niego przychód podatkowy.
    Jednak, dalej NSA podkreślił, że nie każde zwolnienie z długu skutkować będzie takim
    przysporzeniem. W stanie faktycznym, w oparciu o który został wydany przedmiotowy
    wyrok, NSA wskazał: „Odstąpienie przez bank od żądania nadmiernego zysku,
    wynikającego z nieważnych postanowień umowy o kredyt nie stanowi zwolnienia z długu,
    nawet jeśli tak zostało określone w ugodzie. A zatem kredytobiorczyni w wyniku zawartej
    ugody nie uzyskała przysporzenia majątkowego w postaci zmniejszenia jej pasywów. To
    jedynie bank zrezygnował z części swoich nienależnych dochodów.".
    Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że uiścili Państwo na rzecz Banku sumę przekraczającą
    udostępniony kapitał. Nie mogli być Państwo zatem wzbogaceni wobec Kredytodawcy.
    Roszczenie natomiast zostało skierowane ze względu na fakt, że Bank stosował wobec
    Państwa, jako konsumentów, postanowienia o charakterze niedozwolonym, co
    powszechnie podkreśla się w orzecznictwie. Rozstrzygnięcie w tej sprawie miałoby więc
    wymiar odstraszający dla przedsiębiorcy, który rażąco naruszał Państwa interesy.
    Ugoda zatem miała na celu szybsze zakończenie sporu powstałego na gruncie Umowy, a
    jej głównym założeniem było ograniczenie dalszych strat po Państwa stronie. Te związane
    byłyby z koniecznością dalszego - trwającego aż do uprawomocnienia się wyroku
    ustalającego - uiszczania na rzecz Banku rat kapitałowo-odsetkowych, nawet w przypadku,
    kiedy - patrząc na obecną linie orzeczniczą w sporach między kredytobiorcami-
    konsumentami a bankami - Umowa z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością
    zostałaby uznana za nieważną. Naszym celem nie było więc uzyskanie jakiegokolwiek
    przysporzenia, a jedynie usunięcie stanu niepewności w związku z Umową. Bank również
    zrezygnował z części swoich nienależnych dochodów, mając świadomość, że i tak
    zobowiązany byłby je zwrócić w przypadku wydania przez sąd wyroku ustalającego
    nieważność Umowy - a co było wysoce prawdopodobne. Podkreślenia wymaga również,
    że wskutek zawarcia ugody nie doszło de facto do zmniejszenia się Państwa zobowiązania,
    bowiem świadczenia na rzecz Banku od początku były nienależne, gdyż opierały się na
    postanowieniach Umowy, które pozostawały niedozwolone.
    Dodatkowo wskazują Państwo, że otrzymany przez Państwa, na podstawie Umowy, kredyt
    hipoteczny, w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe, tj. (...) % kwoty kredytu,
    wypełnia przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym, udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592 ze zm.: dalej Rozporządzenie), gdyż kredyt we wskazanej
    części przeznaczony był na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatki na cele mieszkaniowe. Kwota, która
    została na ten cel przeznaczona, wynosi (...) zł, a więc (...) % całkowitej kwoty kredytu.
    Pozostałe (...) zł (stanowiących (...) % całkowitej kwoty kredytu) zostały przeznaczone na
    spłatę zobowiązania związanego z kredytami samochodowymi (refinansowanie
    zadłużenia). Kredytobiorcy nigdy nie korzystali też z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami

    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności
    od kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 2008 roku, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym – wbrew Pana stanowisku – umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec tego, odpowiadając wprost na Pana wątpliwość, zakreśloną zadanym we wniosku
    pytaniem uznać należy, że w związku z zawartą ugodą, otrzymane przez Pana zwolnienie z
    długu (umorzenie) w części, w jakiej kredyt nie został przeznaczony na cele mieszkaniowe
    stanowi dla Pana źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tejże
    ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2008 r. bank udzielił Państwu (tj. Panu i Pana żonie)
    kredytu hipotecznego „(...)”. W treści umowy kredytu jako cel wskazano spłatę zadłużeń
    oraz dowolny cel. Kwota kredytu w przeważającej części przeznaczona została na cele
    mieszkaniowe ((...) % kwoty kredytu), a pozostała suma ((...) % kwoty kredytu) posłużyła do
    spłaty istniejących wcześniej zobowiązań stanowiących kredyty samochodowe w (...)
    (refinansowanie zadłużenia). Bank umorzył zadłużenie z tytułu kredytu hipotecznego
    udzielonego na finansowanie inwestycji mieszkaniowej ((...) %) oraz na dowolny cel ((...) %),
    którym stało się refinansowanie dwóch kredytów samochodowych w (...).
    Jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku: pytanie zawarte we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczy skutków podatkowych w odniesieniu do części kwoty
    umorzonej przez bank, w zakresie, w jakim kwota kredytu nie była przeznaczona na cele
    mieszkaniowe ((...) % kwoty kredytu przeznaczone na refinansowanie innego

    zobowiązania). Precyzując, przedmiotem pytania jest zatem ustalenie, czy proporcjonalna
    część kwoty umorzonej przez bank - odpowiadająca (...) % kwoty kredytu nieprzeznaczonej
    na cele mieszkaniowe - stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, odnosząc się wprost do zadanego przez Pana pytania stwierdzam, że umorzenie
    Panu przez bank części kwoty kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. w zakresie, w
    jakim kwota posłużyła do spłaty istniejących wcześniej zobowiązań stanowiących kredyty
    samochodowe w (...) (refinansowanie zadłużenia), stanowi dla Pana przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tego tytułu, tj. do kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie
    odpowiadała części kredytu, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na spłatę zobowiązań
    tytułem dwóch kredytów samochodowych pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu, zastosowania nie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem od tej części umorzonej kwoty, winien Pan zapłacić podatek dochodowy.
    Zauważyć bowiem należy, że w przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3
    wskazano, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy
    przez to rozumieć kredyt, który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy
    został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zatem, zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego albo konsolidacyjnego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na
    refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast, w niniejszej sprawie kredyt hipoteczny przeznaczony na spłatę istniejących
    wcześniej zobowiązań stanowiących kredyty samochodowe w (...) (refinansowanie
    zadłużenia) nie jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu wskazanego rozporządzenia
    oraz nie dotyczy refinansowania kredytów mieszkaniowych, a tym samym wyklucza
    możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Pana jako jednego ze współkredytobiorców, zaznaczam, że
    interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy, tj. Pana żony.
    Podkreślam również, że przedmiotem tej interpretacji – w ramach zakresu Pana żądania
    wynikającego z zadanego pytania oraz wyjaśnienia zawartego w uzupełnieniu wniosku –
    była wyłącznie ocena skutków podatkowych w odniesieniu do części kwoty umorzonej
    przez bank, w zakresie, w jakim kwota kredytu nie była przeznaczona na cele
    mieszkaniowe ((...) % kwoty kredytu przeznaczone na refinansowanie innego
    zobowiązania), tj. ustalenie, czy proporcjonalna część kwoty umorzonej przez bank
    odpowiadająca (...) % kwoty kredytu nieprzeznaczonej na cele mieszkaniowe - stanowi
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, rozstrzygnięcie nie uwzględnia skutków podatkowych związanych z zawarciem
    ugody z bankiem w odniesieniu pozostałej umorzonej kwoty zadłużenia.
    Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo
    postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego
    wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem
    przedstawionych przez Pana kwot.
    Odnosząc się do powołanego wyroku sądu wskazuję, że rozstrzygnięcie to zapadło w
    indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.