Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.140.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Uznanie opisanych transakcji za eksport towarów
opodatkowany stawką VAT 0%.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja transakcji
eksport-eksport pośredni
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. za pośrednictwem e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z 11
    marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanych
    transakcji za eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
    Spółka jest producentem farb oraz akcesoriów malarskich.
    Spółka posiada fabrykę w (...) a klienci Spółki zlokalizowani są w Polsce, UE oraz poza UE.
    Wnioskodawca sprzedaje towary firmie B. LLC z siedzibą w Uzbekistanie (dalej:
    Kontrahent). Kontrahent nie ma w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej, nie jest także zarejestrowany dla celów VAT w Polsce.
    Wnioskodawca realizuje transakcje na rzecz Kontrahenta na warunkach Incoterms EXW
    magazyn w (...) - co oznacza, iż prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, jak
    również wszelkie ryzyka związane z utratą lub uszkodzeniem towaru przechodzą na
    Kontrahenta w Polsce. Po wydaniu towarów przez Wnioskodawcę w magazynie w (...),
    Wnioskodawca nie jest fizycznie zaangażowany już w proces transportu czy odprawy
    celnej towarów. Przy czym, w przeszłości zdarzały się przypadki, iż Wnioskodawca udzielał
    agencji celnej zaangażowanej przez Kontrahenta pełnomocnictwa do dokonania odprawy
    celnej w imieniu Wnioskodawcy. W odniesieniu do zdarzeń przyszłych takie
    pełnomocnictwa nie będą udzielane. W konsekwencji cała wiedza Wnioskodawcy
    dotycząca losów towarów po wydaniu towaru z magazynu w (...) opiera się na
    informacjach i dokumentach przekazanych przez Kontrahenta. W szczególności
    Wnioskodawca nie nadzoruje procedury transportowej, nie kontroluje ciągłości
    transportu, nie przedstawia towarów do procedury celnej i nie ma kontroli nad ich stanem
    w momencie przedstawienia do procedury celnej.
    Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy (przy czym Wnioskodawca bazuje w tym zakresie
    na informacjach przekazanych przez Kontrahenta) - Kontrahent zatrudnia na swój własny
    koszt i ryzyko przewoźnika, który działając na rzecz Kontrahenta odbiera towar z
    magazynu Wnioskodawcy w (...) i transportuje na terytorium Litwy. Towary na Litwie są
    przeładowywane a następnie wywożone z terytorium Litwy do Uzbekistanu przez innego
    przewoźnika (niż ten, który transportował towary z (...) na Litwę), działającego również na
    rzecz Kontrahenta.
    Opis stanu faktycznego:
    W odniesieniu do transakcji, które miały już miejsce (opis stanu faktycznego) - Kontrahent,
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej, przekazywał Wnioskodawcy
    następujący komplet dokumentów:
        dokument CMR, z którego wynika, iż towary są transportowane z Litwy do
        Uzbekistanu,
        dokument celny IE 599 (a od 31 października 2024 r. CC599C), na którym litewski
        organ celny potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE (na dokumencie IE 599
        wskazano jako urząd wywozu i wyprowadzenia litewski urząd celny).

## Opis zdarzenia przyszłego

:
    Do transakcji, które dopiero będą miały miejsce (opis zdarzenia przyszłego) - Kontrahent
    przekazywał będzie Wnioskodawcy następujący komplet dokumentów:

        dokument CMR, z którego będzie wynikać, iż towary są transportowane z Polski na
        Litwę,
        dokument CMR, z którego będzie wynikać iż towary są transportowane z Litwy do
        Uzbekistanu,
        dokument celny CC599C, na którym litewski organ celny potwierdzi wywóz
        towarów poza terytorium UE (litewski urząd wywozu i wyprowadzenia).
    Należy podkreślić, iż historycznie procedura celna wywozu towarów nabywanych przez
    Kontrahenta realizowana była z Polski (Kontrahent dostarczał Wnioskodawcy dokument
    celny IE 599, w którym polskie organy celne potwierdzały wywóz towarów z terytorium
    Polski - okoliczność ta nie jest jednak przedmiotem wniosku). Zgodnie z informacjami
    przekazanymi przez Kontrahenta, Kontrahent zdecydował się na realizację procedur
    celnych wywozowych w innym kraju UE (Litwa), ze względu na przedłużające się procedury
    celne w Polsce.
    Pytania
    1) Czy w odniesieniu do transakcji oznaczonej jako stan faktyczny, Spółka jest
      uprawniona do uznania dokonanej dostawy towaru za eksport towarów i stosowania
      w stosunku do tej transakcji stawki VAT 0%?
    2) Czy w odniesieniu do transakcji oznaczonej jako zdarzenie przyszłe, Spółka jest
      uprawniona do uznania planowanych dostaw towarów za eksport towarów i
      stosowania w stosunku do planowanych transakcji stawki 0% VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    Ad 1 - w odniesieniu do transakcji oznaczonej jako stan faktyczny, Spółka jest uprawniona
    do uznania dokonanej dostawy towaru za eksport towarów i stosowania w stosunku do
    tej transakcji stawki VAT 0%.
    Ad 2 - w odniesieniu do transakcji oznaczonej jako zdarzenie przyszłe, Spółka jest
    uprawniona do uznania planowanych dostaw towarów za eksport towarów i stosowania w
    stosunku do planowanych transakcji stawki 0% VAT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, eksport towarów stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych (eksport pośredni),
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd
    celny.

    Definiując pojęcie eksportu towarów, ustawodawca dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz oraz
    gdy wywóz dokonywany jest przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub
    na jego rzecz.
    W efekcie aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą zostać spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
        musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT (dostawa
        towarów);
        w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towarów z terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz
        (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju
        lub na jego rzecz (eksport pośredni);
        przy tym wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w
        przepisach celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy towarów) towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do
    kraju trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo
    do rozporządzania nim jak właściciel. Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże
    się z udokumentowanym i legalnym wywozem towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Z punktu widzenia definicji eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o
    VAT, istotna jest kwestia miejsca rozpoczęcia transportu lub wysyłki towarów, a nie fakt
    rozpoczęcia celnej procedury wywozu towarów. Rozpoczęcie transportu towarów w
    Polsce, a celnej procedury wywozu towarów w innym państwie członkowskim, nie
    uniemożliwia uznania transakcji za wypełniającą definicję eksportu towarów zawartą w
    ustawie o VAT.
    W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z
    dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(...) Dla zastosowania przez
    podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem
    dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza
    obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - w ramach
    transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w
    art. 7 ustawy”.
    Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2
    pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Z kolei, zgodnie z ust. 6 powołanego art. 41, stawkę
    podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4, pod warunkiem że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej. Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, przepisy ust. 4 (stawka VAT 0%)
    stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b (eksport
    pośredni), jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym
    mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem, o którym mowa w ust. 6,
    jest w szczególności:

    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W świetle obowiązujących przepisów prawa, za standardowy dokument potwierdzający
    wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej uznawany jest, co do zasady, komunikat IE
    599. W wydawanych interpretacjach podatkowych organy podatkowe wskazują, że aby
    podatnik mógł zastosować stawkę 0% w przypadku eksportu winien posiadać dokument
    potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, a takim dokumentem jest m.in.
    komunikat IE 599.
    W judykaturze również wskazuje się, iż komunikat IE 599 uprawnia podatnika do
    zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku VAT w eksporcie. Przykładowo, w wyroku
    z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 2195/15 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż:
    „otrzymanie przez dostawcę towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii
    Europejskiej komunikatu elektronicznego IE 599, stanowiącego urzędową formę
    potwierdzenia wywozu tych towarów poza obszar Unii Europejskiej, w ramach
    dokonanego przez niego, jako eksportera, zgłoszenia do wywozu, uprawnia go - na
    podstawie art. 41 ust. 4 u.p.t.u. - do opodatkowania tej dostawy stawką 0%”.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego towary są i będą w przyszłości
    przedmiotem transportu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej oraz
    dochodzi i będzie dochodzić do przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.
    W tym przypadku będzie do tzw. eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy o VAT.
    Zarówno w przypadku opisu stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca
    posiada i będzie posiadał komunikat IE 599/CC599C wydany przez litewski urząd celny
    potwierdzający wywóz towarów sprzedawanych przez Spółkę na rzecz Kontrahenta poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Tym samym, w odniesieniu do transakcji oznaczonej jako stan faktyczny Spółka jest
    uprawniona do uznania dokonanej dostawy towaru za eksport towarów i stosowania w
    stosunku do tej transakcji stawki VAT 0%. Podobnie w odniesieniu do transakcji
    oznaczonej jako zdarzenie przyszłe Spółka jest uprawniona do uznania planowanych
    dostaw towarów za eksport towarów i stosowania w stosunku do planowanych transakcji
    stawki 0% VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
      warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
      dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;

      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu
    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Należy również nadmienić, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - w
    przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
    ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Zatem
    tylko wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium UE znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu
    art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z
    25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(...) Dla zastosowania przez
    podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem
    dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza
    obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - w ramach
    transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w
    art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161
    Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako

    niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak
    charakteru wyłącznego”.
    W powyższej uchwale stwierdzono również, „(...) w sytuacji gdy eksport towarów, w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 146 w zw. z art. 32 Dyrektywy 2006
    /112/WE), stanowi wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, które w momencie
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Wspólnoty znajdują się na terytorium
    kraju, oznacza to, że wywóz tych towarów z kraju poza obszar Unii Europejskiej powinien
    nastąpić w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o nieprzerwanym charakterze. Dla
    przybliżenia charakteru takiego transportu przydatne może być sięgnięcie do normy art.
    83 ust. 3 pkt 1 lit. a) u.p.t.u., stanowiącej, że przez usługi transportu międzynarodowego
    rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu
    (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
    Europejskiej. W sytuacji gdy transport towaru z Polski zostanie przerwany na terytorium
    innego kraju unijnego i ponownie podjęty w okolicznościach wskazujących, że miejscem
    jego rozpoczęcia, w celu wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, jest tenże
    inny kraj unijny, brak podstaw do stwierdzenia, że eksport tych towarów nastąpił z
    terytorium Polski. Oznacza to, że w przypadku gdy towar jest transportowany (wysyłany,
    przemieszczany) z Polski do innego państwa członkowskiego z pominięciem procedury
    wywozu i tam rozładowany i magazynowany (składowany poza składem celnym), po czym
    dopiero z tego kraju transportowany (wysyłany) - po zgłoszeniu w nim tegoż towaru do
    wywozu poza terytorium Unii Europejskiej - nie ma podstaw do stwierdzenia, że wywóz
    tego towaru poza terytorium Wspólnoty nastąpił z terytorium Polski, gdyż miejscem
    świadczenia takiej dostawy eksportowej, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 32
    Dyrektywy 2006/112/WE), nie jest w takiej sytuacji Polska, lecz tenże kraj unijny, w którym
    znajdują się eksportowane towary w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu
    towarów do nabywcy poza terytorium Unii Europejskiej. Nie są zatem w tym przypadku
    spełnione przesłanki do stwierdzenia eksportu takiego towaru w Polsce, a tym samym do
    stosowania z tego tytułu stawki 0%.”
    Z powyższego wynika, że towar podlegający eksportowi nie musi opuścić terytorium Unii
    Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, gdyż może to
    nastąpić poprzez każdy unijny urząd celny. Niemniej jednak niezbędne jest, aby transport
    (wysyłka) tego towaru, przed opuszczeniem terytorium Unii Europejskiej, rozpoczął się na
    terytorium Polski oraz, aby transport miał nieprzerwany charakter. Przy czym, nie chodzi o
    aspekt fizyczny tego transportu, czyli o to aby transportu dokonywał np. tylko jeden
    podmiot (np. spedytor), czy też towar nie mógł być przeładowany, czy chwilowo
    składowany. Istotne jest, aby przeznaczeniem nadanego towaru było tylko jego
    wywiezienie z terytorium Unii Europejskiej.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest producentem farb i akcesoriów malarskich.
    Wnioskodawca sprzedaje towary firmie z Uzbekistanu (Kontrahent). Kontrahent nie ma
    siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i nie jest w
    Polsce zarejestrowany dla celów VAT. Zgodnie z przyjętymi przez Strony warunkami
    Incoterms EXW - magazyn w (...), prawo do rozporządzania towarem jak właściciel oraz
    wszelkie ryzyka związane z utratą lub uszkodzeniem towaru przechodzą na Kontrahenta w
    Polsce. Towary odbierane są z magazynu Wnioskodawcy przez przewoźnika działającego
    na rzecz Kontrahenta i transportowane na Litwę. Tam towary są przeładowywane, a
    następnie wywożone do Uzbekistanu przez przewoźnika działającego na rzecz
    Kontrahenta (innego niż ten, który transportował towary z Polski na Litwę).
    Kontrahent realizował procedury celne w Polsce i przekazywał Wnioskodawcy dokument
    celny IE 599, w którym polskie organy celne potwierdzały wywóz towarów z terytorium
    Polski (okoliczność ta nie jest przedmiotem wniosku). Obecnie Kontrahent zdecydował, że
    procedury celne wywozowe będą realizowane w innym kraju UE niż Polska, tj. na Litwie.
    Wnioskodawca nie ma wiedzy co się dzieje z towarami, po tym jak zostaną one wydane
    przewoźnikowi z magazynu, w szczególności nie nadzoruje procedury transportowej, nie

    kontroluje ciągłości transportu, nie przedstawia towarów do procedury celnej i nie ma
    kontroli nad ich stanem w momencie przedstawienia do procedury celnej (wiedza
    Wnioskodawcy w powyższym zakresie opiera się na informacjach i dokumentach
    przekazanych przez Kontrahenta).
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania dostaw towarów opisanych w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym za eksport towarów i możliwości opodatkowania tych
    transakcji stawką VAT w wysokości 0%.
    Z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że aby czynność mogła być uznana za eksport
    towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni - art. 2 pkt 8 lit. a ustawy) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza
        terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni - art. 2 pkt 8 lit. b ustawy),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z ww. przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu
    towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku VAT w
    wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów, o
    którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski.
    Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” ma gwarantować, że faktycznie
    nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem
    dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie
    nieopodatkowana.
    Zgodnie z powołanym art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki VAT 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby Spółka mogła opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku VAT w wysokości 0% musi
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów
    wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym
    przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą
    to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego
    Systemu Eksportu (AES). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest
    składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia, tj. urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii
    Europejskiej niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE 518 system AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i
    przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 jest dokumentem celnym potwierdzającym,

    także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w
    zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599 może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie uruchomienie
    systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W związku z tym,
    na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został on zastąpiony
    komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego poprzednik, tj. jest
    dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki VAT 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to
    dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS)
    lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art.
    41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W analizowanej sprawie, w wyniku dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz
    nabywcy z kraju trzeciego (Kontrahenta) następuje/nastąpi wywóz towarów z Polski poza
    terytorium UE (Uzbekistan). Transport towarów z Polski do Uzbekistanu organizuje
    nabywca (Kontrahent). Przy czym, transport towarów od Wnioskodawcy z Polski do
    nabywcy poza UE odbywa się dwuetapowo, tj. najpierw towary transportowane są na
    Litwę, tu są przeładowywane a następnie wywożone do Uzbekistanu. Z przedstawionych
    okoliczności sprawy nie wynika aby na terytorium Litwy towary poddawane były
    jakimkolwiek czynnościom/modyfikacjom, które powodowałyby jakąkolwiek zmianę ich
    charakteru, co pozwala przyjąć, że w tym przypadku pobyt towarów na Litwie nie
    przerywa ciągłości transportu. Jednocześnie, wywóz towarów poza terytorium UE jest
    /będzie potwierdzony przez litewski organ celny.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta
    (opisana w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) spełnia przesłanki wskazane w art. 2
    pkt 8 lit. b ustawy, a w konsekwencji stanowi eksport towarów opodatkowany na
    terytorium Polski. Brak zapoczątkowania procedury eksportu na terenie Polski i
    zainicjowanie jej w innym państwie członkowskim UE (Litwa), a następnie uzyskanie
    potwierdzenia wywozu w tym innym państwie członkowskim UE jest wystarczające do
    uznania tak zorganizowanego wywozu towarów za eksport w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy, ponieważ w konsekwencji dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz
    Kontrahenta następuje/nastąpi wywóz towaru z Polski na terytorium państwa trzeciego.
    Odnośnie posiadanej dokumentacji Wnioskodawca wskazał, że w przypadku transakcji,
    które miały miejsce (stan faktyczny), otrzymywał od Kontrahenta, przed upływem terminu

    do złożenia deklaracji podatkowej, dokument CMR, z którego wynika, iż towary są
    transportowane z Litwy do Uzbekistanu oraz dokument celny IE 599 (od 31 października
    2024 r. dokument CC599C). Na dokumencie tym, litewski organ celny potwierdza wywóz
    towarów poza terytorium UE (na dokumencie IE 599 wskazano jako urząd wywozu i
    wyprowadzenia litewski urząd celny). Natomiast odnośnie transakcji, które będą miały
    miejsce w przyszłości (zdarzenie przyszłe), Kontrahent będzie przekazywał Wnioskodawcy
    dokument CMR, z którego będzie wynikać, iż towary są transportowane z Polski na Litwę,
    dokument CMR, z którego będzie wynikać, że towary są transportowane z Litwy do
    Uzbekistanu oraz dokument celny CC599C, na którym litewski organ celny potwierdzi
    wywóz towarów poza terytorium UE (litewski urząd wywozu i wyprowadzenia).
    Zatem skoro, na potwierdzenie wywozu towarów z Polski poza terytorium Unii
    Europejskiej Wnioskodawca posiada/będzie posiadał dokument celny IE 599/CC599C (stan
    faktyczny i zdarzenie przyszłe) należy przyjąć, że Wnioskodawca ma/będzie miał prawo do
    opodatkowania dostaw towarów stanowiących eksport towarów stawką VAT w wysokości
    0%, o ile z posiadanych dokumentów wynika/będzie wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.