Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.154.2025.3.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Prawo do wystawienia faktur zaliczkowych, moment
powstania obowiązku podatkowego oraz uznanie dostawy
towarów i usługi montażu za dwa odrębne świadczenia.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
faktura-faktura VAT
obowiązek-obowiązek podatkowy
usługi-usługi kompleksowe
usługi-usługi montażowe
zaliczka-zaliczka w transakcjach
Zagadnienia: Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktury
dokumentujące otrzymanie całości lub części zapłaty
przed sprzedażą
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania dostawy oraz świadczenia usług
    montażu za dwa odrębne świadczenia, dokumentacji świadczeń oraz momentu powstania
    obowiązku podatkowego. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    23 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność
    gospodarczą w zakresie projektowania, produkcji i wdrażania zrobotyzowanych systemów
    produkcyjnych, w tym zrobotyzowanych linii paletyzacji oraz pakowania, jak również w
    zakresie robotyzacji specyficznych procesów wytwórczych. Wnioskodawca prowadzi
    działalność na terenie Polski i zagranicą, aczkolwiek przedmiotem niniejszego zapytania (i
    dalszego opisu) jest wyłącznie działalność realizowana na terenie Polski.
    Wnioskodawca zawiera z Kontrahentami umowy (dalej: Umowa lub Umowy) na dostawę,
    montaż i uruchomienie linii produkcyjnej (technologicznej), z wykorzystaniem robota
    przemysłowego.
    Realizacja Umów, które Wnioskodawca zawiera ze swoimi Kontrahentami podzielona jest
    na dwie zasadnicze części:
    I. dostawę kompletnych urządzeń, z których Kontrahent może stworzyć gotową linię
      produkcyjną np.: inteligentny system transportu wewnątrzzakładowego; stanowisko
      robota; wygrodzenia bezpieczeństwa; system sterowania (dalej: Dostawa);
    II. świadczenie usługi montażu i uruchomienia na obiekcie, instruktaż obsługi,
      przekazanie do eksploatacji (dalej: Usługa montażu).

    W sytuacji braku dostępności na rynku krajowym urządzeń i komponentów do realizacji
    Umowy lub w przypadku uznania przez Wnioskodawcę na etapie projektowania
    konieczności zmiany typu/modelu urządzenia, Wnioskodawca jest uprawniony do użycia
    do realizacji Dostawy innych urządzeń i komponentów niż wskazane wprost w Umowie, o
    ile urządzenia te zapewnią funkcjonalność i parametry określone Umową.
    Szczegółowy wykaz urządzeń i prac, stanowiących przedmiot zawieranych Umów jest
    potwierdzany przez Wnioskodawcę z Kontrahentami po wykonaniu projektu linii.
    W Umowach Wnioskodawca uzgadnia, iż rozliczenie wynagrodzenia za Dostawę oraz
    Usługę montażu, odbywać się może w ramach uzgodnionego harmonogramu płatności.
    W Wariancie I, płatności częściowe mogą być rozliczane według następującego schematu:
    1) faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto za dokonanie Dostawy (np. 50%),
      płatna w określonym terminie po podpisaniu umowy (np. 7 dni po podpisaniu);
    2) faktura VAT końcowa za dokonanie Dostawy, uwzględniająca wystawioną wcześniej
      fakturę zaliczkową, płatna po dokonaniu Dostawy;
    3) faktura VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Usługi montażu, płatna w określonym
      w Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru technicznego (przekazaniu
      do eksploatacji).
    W alternatywnym Wariancie II, który Wnioskodawca rozważa jako opcję do wprowadzenia
    w przyszłości (zdarzenie przyszłe) w zależności od treści interpretacji otrzymanej w
    odpowiedzi na niniejszy wniosek, płatności rozliczane byłyby według następującego
    schematu:
    1) faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto za dokonanie Dostawy (np. 50%),
      płatna w określonym terminie po podpisaniu umowy (np. 7 dni po podpisaniu),
      analogicznie jak w Wariancie I;
    2) po dokonaniu Dostawy wystawiana byłaby kolejna faktura zaliczkowa (zgodnie z
      terminami wskazanymi w ustawie o VAT, tj. nie wcześniej niż na 60 dni przed
      otrzymaniem płatności, nie później zaś niż 15 dni po jej otrzymaniu);
    3) faktura końcowa VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Dostawy i Usługi montażu,
      uwzględniająca wcześniej wystawione faktury zaliczkowe, płatna w określonym w
      Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru technicznego (przekazaniu
      do eksploatacji).
    W obu wariantach, faktura zaliczkowa wskazana w pkt 1 dokumentować będzie
    otrzymaną zaliczkę na poczet przyszłej Dostawy, która nie będzie mieć charakteru
    definitywnego (podlega zwrotowi w przypadku niewykonania Dostawy). Faktury wskazane
    natomiast w punkcie 2 obu wariantów, niezależnie od tego, czy z perspektywy VAT będą
    mieć charakter faktury zaliczkowej (Wariant II) czy nie (Wariant I), będzie wystawiane z
    tytułu wykonania Dostawy i wynagrodzenie z tego tytułu będzie mieć charakter
    definitywny.
    Przed dokonaniem Dostawy, Wnioskodawca zobowiązany jest wysłać do Kontrahenta,
    pocztą elektroniczną, zgłoszenie gotowości do dostawy urządzeń do miejsca, o którym
    mowa w Umowie, w którym to zgłoszeniu Wnioskodawca wskazuje dzień planowanej
    dostawy urządzeń. W przypadku gdy, Kontrahent nie potwierdzi gotowości do przyjęcia
    urządzeń w miejscu, o którym mowa w Umowie, ani nie wskaże innego miejsca dostawy
    urządzeń na terytorium kraju wskazanego w Umowie, dostawa urządzeń zgodnie z
    Umową następuje do magazynu Wnioskodawcy (własnego lub wynajętego).
    Na podstawie umów zawieranych z Kontrahentami, prawo własności urządzeń będących
    przedmiotem Dostawy, przechodzi na Zamawiającego z chwilą zapłaty całego
    wynagrodzenia za dokonanie Dostawy.
    Odbiór Dostawy przez Kontrahenta odbywa się w miejscu wskazanym w Umowie.

    Z czynności odbioru Dostawy oraz Dostawy częściowej sporządzany jest protokół
    podpisany przez pełnomocnych Przedstawicieli Stron. W przypadku niestawiennictwa
    Kontrahenta, Wnioskodawca uprawniony jest do sporządzenia jednostronnego protokołu
    potwierdzającego dostawę urządzeń.
    Z chwilą dokonania Dostawy w miejscu określonym w Umowie lub innym miejscu
    ustalonym w oparciu o zapisy Umowy (w zależności od okoliczności), na Kontrahenta
    przechodzą korzyści i ciężary związane z dostarczonymi urządzeniami oraz
    niebezpieczeństwo ich przypadkowej utraty lub uszkodzenia.
    Po dokonaniu Dostawy, Wnioskodawca w uzgodnionym w Umowie terminie przystępuje
    do realizacji Usługi montażu w miejscu wyznaczonym u Kontrahenta. Po wykonaniu Usługi
    montażu następuje odbiór techniczny.
    Z czynności odbioru technicznego sporządzany jest odrębny protokół podpisany przez
    pełnomocnych przedstawicieli obydwu stron Umowy. Podpisanie protokołu odbioru
    technicznego jest równoznaczne z przekazaniem do eksploatacji Przedmiotu Umowy.
    Umowy zawierają zapisy, zgodnie z którymi, niezależnie od uprawnień Wnioskodawcy
    wynikających z Umowy, nieprzystąpienie przez Kontrahenta w uzgodnionych terminach
    do czynności związanych z odbiorami określonymi w Umowie, brak możliwości instalacji
    urządzeń przez Wnioskodawcę z winy Kontrahenta lub rozpoczęcie przez Kontrahenta
    eksploatacji urządzeń bez odbioru technicznego - przekazania do eksploatacji,
    równoznaczne jest z dokonaniem odbiorów dostaw/odbiorów technicznych bez
    zastrzeżeń ze strony Kontrahenta i upoważnia Wnioskodawcę do jednostronnego
    sporządzenia protokołu danego odbioru wiążącego obie Strony Umowy.
    Protokoły takie na podstawie zawieranych Umów stanowią podstawę do zapłaty
    wynagrodzenia, zgodnie z harmonogramem płatności określonym Umową.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż ,co do zasady, Kontrahenci zainteresowani są zarówno
    Dostawą, jak i Usługą montażu, jednakże świadczenia te mogą mieć charakter odrębny. W
    praktyce zdarzają się np. sytuacje, iż Usługa montażu realizowana jest znacznie później niż
    Dostawa urządzeń (nawet kilkanaście miesięcy po Dostawie). W świetle całości
    postanowień prawnych zawartych między Wnioskodawcą a danym Kontrahentem
    dopuszczalne są także sytuacje, iż Kontrahent Usługę montażu wykona samodzielnie, zleci
    ją innemu podmiotowi lub odstąpi od jej zamówienia (odsprzedając np. urządzenia, które
    nabył w ramach Dostawy, na rzecz innego podmiotu). Choć prawdopodobieństwo takich
    sytuacji nie jest wysokie, możliwość ich wystąpienia istnieje.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1. czy Kontrahenci to podatnicy posiadający siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium Polski, jeśli nie, to gdzie/w jakim kraju
      Kontrahenci posiadają siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej i jakim numerem NIP posługują się w rozliczeniach ze Spółką, należy
      wyjaśnić;
    Wniosek dotyczy działalności Spółki wykonywanej na terytorium Polski. Tym samym, w
    opisanym stanie faktycznym kontrahenci Spółki (dalej jako „Kontrahenci”) to podatnicy
    posiadający siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium Polski, posługujące się w rozliczeniach ze Spółką polskim NIP.
    2. jaka konkretnie linia produkcyjna (technologiczna) jest przedmiotem transakcji,
      będącej przedmiotem zapytania, jaki jest to rodzaj maszyny, należy wyjaśnić;
    Linie produkcyjne będące przedmiotem transakcji w uproszczonym opisie to między
    innymi:
        Zrobotyzowane linie paletyzacji, których zadaniem jest odbieranie - przy pomocy
        systemu przenośników - produktów Klienta zapakowanych w opakowania zbiorcze

        (np. zgrzewek napoju produkowanego przez Kontrahenta) z maszyn pakujących
        produkty do opakowania zbiorczego, a następnie ułożenie takich opakowań
        zbiorczych na paletach przy pomocy robota przemysłowego wyposażonego w
        głowicę wytworzoną przez spółkę (ułożenie produktu następuje zgodnie ze
        wzorami wskazanymi przez Kontrahenta), owinięcie gotowej palety folią typu strech
        (przy wykorzystaniu owijarki) oraz naklejenie na ofoliowaną paletę etykiety
        logistycznej (przy wykorzystaniu aplikatora etykiet);
        Zrobotyzowane linie pakowania produktu do opakowań zbiorczych, których
        zadaniem jest odebranie - przy pomocy systemu przenośników - produktu
        Kontrahenta z maszyn pakujących produkt w opakowania jednostkowe (np. z
        urządzeń nasypujących kawę do pojedynczych opakowań), a następnie
        zapakowanie takich opakowań jednostkowych do opakowań zbiorczych (np.
        opakowań kawy do tekturowych pudełek), naklejenie na opakowanie zbiorcze
        etykiety logistycznej (przy wykorzystaniu aplikatora etykiet) i doprowadzenie
        opakowań zbiorczych do strefy paletyzacji;
        linie oceny surowca, które zasadniczo stosowane są wyłącznie w branży
        cukrowniczej oraz skrobiowej. Zadaniem linii oceny surowca jest zautomatyzowane
        pobranie z ciężarówki próbki surowca przywożonego do punktu skupu buraków
        cukrowych lub ziemniaków, zautomatyzowane przygotowanie pobranej próbki do
        badania (w szczególności jej umycie), a następnie zautomatyzowane zbadanie jej
        pod kątem zawartości cukru lub skrobi (w zależności od produktu).
    3. jakie konkretnie postanowienia wynikają/będą wynikać z Umów zawartych z
      Kontrahentami (zarówno w Wariancie I jak i Wariancie II), tj. należy wskazać co jest
      przedmiotem Umów (jaki konkretnie przedmiot świadczenia określa/wskazuje
      Umowa), do czego zobowiązane są strony, jakie warunki są w tych Umowach zawarte,
      czy zawierana jest odrębna umowa na montaż linii produkcyjnej, jeśli tak to kiedy/w
      jakim czasie (przy czym nie należy przesyłać treści umów, a jedynie konkretnie
      wskazać jakie postanowienia z tych Umów wynikają);
    Zarówno w Wariancie I, jak i Wariancie II, przedmiotem umowy jest zasadniczo wykonanie,
    montaż i uruchomienie przez Spółkę linii produkcyjnej z wykorzystaniem robota
    przemysłowego.
    Na podstawie zawieranej umowy (zarówno w Wariancie I, jak i Wariancie II), Spółka co do
    zasady zobowiązana jest w szczególności do:
    1) opracowania koncepcji linii oraz stworzenia projektu linii wraz z layoutem;
    2) zaprojektowania i wyprodukowania oraz dostawy urządzeń produkowanych przez
      Spółkę (np. głowica manipulacyjna układy zrobotyzowane, system inteligentnych
      przenośników, magazyn palet),
    3) opracowania algorytmu oraz zaprogramowania robota oraz sterownika PLC,
    4) dostawy urządzeń wyprodukowanych przez podmioty trzecie (np. owijarka, aplikator
      etykiet),
    5) sprzedaży oprogramowania wspomagającego obsługę linii, którego producentem jest
      Spółka (np. (...)),

    6) opracowania wymaganej dokumentacji, w tym w szczególności instrukcji obsługi oraz
      dokumentacji związanej z oznakowaniem CE (wystawienie deklaracji zgodności dla
      całej linii dostarczanej przez Spółkę),
    7) montażu i uruchomienia linii w zakładzie Kontrahenta,
    8) doregulowania linii w warunkach jej normalnej pracy (w zakładzie Kontrahenta),
    9) przeprowadzenia instruktażu z obsługi linii.
    Kontrahent zobowiązany jest zaś zasadniczo do:
        1) udostępnienia Spółce powierzchni do czasowego zmagazynowania dostarczonych
        przed montażem urządzeń, zapewnienia Spółce możliwości korzystania z dostaw
        energii i wody, toalet, szatni oraz udostępnienia terenu na zaplecze techniczne
        dla Spółki,
        2) udostępnienia pomieszczenia, stanowiącego miejsce prac montażowych
        przedmiotu Umowy,
        3) dokonania we własnym zakresie i na swój koszt rozładunku dostarczonych
        urządzeń oraz przetransportowania ich na miejsce montażu,
        4) zapewnienia sprzętu specjalistycznego, np. wózków widłowych, dźwigu,
        rusztowania w celu zainstalowania urządzeń stanowiących przedmiot umowy,
        5) zapewnienia wymaganej ilości materiałów eksploatacyjnych (m.in. przekładek
        papierowych, palet),
        6) zapewnienia docelowej ilości produktu doprowadzanego do linii dostarczanej
        przez Spółkę, docelowej prędkości doprowadzania produktu, czy docelowych
        odstępów doprowadzania produktu (podawanie produktu w takcie),
        7) doprowadzenia głównego zasilania elektrycznego do szafy sterowniczej linii i
        zasilenia linii w sprężone powietrze, przed dniem przystąpienia przez Spółkę do
        czynności montażowych,
        8) odbioru dostaw urządzeń oraz odbioru linii w formie odpowiednich protokołów
        zdawczo-odbiorczych,
        9) zapłaty wynagrodzenia należnego Spółce,
      10) współpracy ze Spółką w zakresie niezwłocznego udzielania wszelkich aktualnych
        informacji, niezbędnych Spółce w celu prawidłowego wykonania umowy.
    Montaż linii produkcyjnej odbywa się w ramach Umowy i nie są zawierane odrębne
    umowy w tym zakresie.
    Istnieje jednak możliwość, że w sytuacji, gdy z przyczyn leżących po stronie Kontrahenta
    nie może dojść do wykonania prac montażowych i uruchomieniowych w zakładzie
    Kontrahenta w uzgodnionych Umową terminach a czas przesunięcia tych terminów jest
    długi (np. kilka miesięcy), zawarty może zostać aneks lub oddzielna umowa co do
    wykonania tych prac w nowym terminie lub przez inny podmiot.
    Istnieje również możliwość, że w sytuacji gdy do wykonania usługi montażu zgodnie z
    Umową nie dojdzie z przyczyn leżących po stronie Spółki, może dojść do wykonania
    zastępczego w rozumieniu Kodeksu Cywilnego i w konsekwencji wykonania montażu i
    uruchomienia przez podmiot trzeci.
    4. czy Kontrahenci zobowiązani są do łącznego nabycia od Spółki towarów wraz z usługą
      montażu w ramach jednej Umowy, należy wyjaśnić;
    W ramach Umowy Kontrahenci zobowiązują się do łącznego nabycia od Spółki towarów
    wraz z montażem. Umowa standardowo obejmuje zarówno dostawę urządzeń, jak i ich
    montaż i uruchomienie przez Spółkę, przy czym nie sposób z góry wykluczyć, że montaż i
    uruchomienie linii zostanie wykonane przez inny podmiot w przypadkach, o których

    mowa w punkcie poprzednim tj. aneksowania umowy w sytuacji braku możliwości
    wykonania montażu i uruchomienia linii u Klienta w terminach określonych w Umowie lub
    skorzystania przez Klienta z wykonania zastępczego w sytuacji nie wykonania usługi
    montażu zgodnie z Umową z przyczyn lezących po stronie Spółki .
    Należy podkreślić, że każda linia przed jej dostarczeniem do Kontrahenta jest
    wyprodukowana, wstępnie uruchomiana i wewnętrznie testowana przez Spółkę w jej
    zakładzie dopiero po pozytywnym przejściu testu, dostarczana Kontrahentowi. Tym
    samym, dostarczane Kontrahentowi urządzenia (przed ich montażem i uruchomieniem w
    zakładzie Kontrahenta) nie są już tylko zbiorem maszyn, a stanowią zamówioną całość
    (linię). Naturalnie bez zmontowania i uruchomienia linii w zakładzie Kontrahenta nie jest
    on w stanie z niej korzystać, a, samo zmontowanie i uruchomienie linii nie gwarantuje
    jeszcze tego, że osiągnie ona założone parametry wydajnościowe, jako że ich osiągnięcie
    uwarunkowane jest koniecznością doregulowania linii w warunkach jej docelowej pracy w
    zakładzie Kontrahenta.
    Jednocześnie należy stwierdzić, że istnieje możliwość montażu i uruchomienia linii
    wyprodukowanej i dostarczonej przez Spółkę przez inny podmiot, który ma odpowiednią
    wiedzę i możliwości. Nie sposób więc wykluczyć, że montaż i uruchomienie linii
    Kontrahent zechciałby zlecić innemu podmiotowi.
    Ponadto, nawet w przypadku, gdy umowa obejmuje montaż i uruchomienie przez Spółkę,
    nie oznacza to jeszcze, że Spółka będzie te czynności ostatecznie wykonywała. Nie można
    bowiem wykluczyć, że w pewnych sytuacjach przewidzianych prawem lub zapisami
    umowy Kontrahent skorzysta z wykonania zastępczego, o którym mowa w art. 480 § 3
    Kodeksu Cywilnego czy art. 636 § 1 Kodeksu Cywilnego.
    W umowach z Kontrahentami, Spółka dąży do wyłączenia wskazanego uprawnienia do
    skorzystania z wykonania zastępczego, ale Kontrahenci nierzadko nie chcą się na to
    zgodzić. Tym samym, wskazane uprawnienia do skorzystania z wykonania zastępczego są
    wyłączane lub nie, w zależności od ostatecznego kształtu umowy z Kontrahentem.
    5. kiedy/na jakim etapie zawierania Umowy zapadają decyzje czy montaż będzie
      dokonywany przez Spółkę czy przez nabywcę lub podwykonawcę na rzecz nabywcy, od
      czego jest to uzależnione, że montaż linii produkcyjnej może dokonać inny podmiot
      niż Spółka, należy wyjaśnić okoliczności zdarzenia;
    Umowa od samego początku przewiduje zasadniczo, że montaż dokonywany będzie przez
    Spółkę z zastrzeżeniem przypadku wykonania zastępczego (w przypadku zastosowania
    którego Kontrahent ma możliwość, zgodnie z Umową, zlecenia wykonania montażu
    innemu podmiotowi). Istnieje również możliwość aneksowania umowy na późniejszym
    etapie i na tej podstawie wykonania montażu przez nabywcę lub podwykonawcę na rzecz
    nabywcy.
    6. czy montaż linii produkcyjnej wymaga specjalistycznej wiedzy i nie są to proste
      czynności umożliwiające funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
      zgodnie z jego przeznaczeniem;
    Tak, montaż linii produkcyjnej i jej poprawne funkcjonowanie zgodnie z jej
    przeznaczeniem wymaga specjalistycznej wiedzy i czynności regulacyjnych wykonywanych
    przez specjalistów, przy czym sposób wykonania linii oraz dostarczona z linią
    dokumentacja umożliwia wykonanie tych czynności podmiotom trzecim posiadającym
    odpowiednią wiedzę specjalistyczna. Dodać należy, że specjalistycznej wiedzy wymaga w
    szczególności, etap uruchamiania i regulacji linii.
    7. na podstawie jakich przesłanek, warunków, współzależności występujących między
      poszczególnymi świadczeniami (dostawą towaru i usługą montażu) lub braku
      występowania takich współzależności wywiedliście Państwo, że nie jest to świadczenie

      kompleksowe i jakie elementy przesadzają o tym, że opisane świadczenia powinny być
      rozliczane odrębnie jako Dostawa i Usługa montażu, należy wyjaśnić okoliczności
      zdarzenia;
    Dostawa urządzeń jest świadczeniem polegającym na przeniesieniu prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. W związku z tym jest samodzielnym świadczeniem,
    którego charakter nie zależy od usługi wykonania montażu. Podkreślić należy, że już z
    chwilą dokonania faktycznej Dostawy urządzeń w miejscu określonym w Umowie lub
    innym miejscu ustalonym w oparciu o zapisy Umowy (w zależności od okoliczności), na
    Kontrahenta przechodzą korzyści i ciężary związane z dostarczonymi urządzeniami oraz
    niebezpieczeństwo ich przypadkowej utraty lub uszkodzenia, a zatem otrzymuje on prawo
    rozporządzania urządzeniami jak właściciel. W sytuacji, gdy Zamawiający nie potwierdzi
    gotowości do przyjęcia urządzeń, są one dostarczane do magazynu Wnioskodawcy, co
    oznacza, że Dostawa nie jest nierozerwalnie związana z Usługą Montażu.
    Istnieją możliwości, iż Usługa Montażu nie zostanie nabyta od Spółki po Dostawie. W
    szczególności, mimo iż jest to sytuacja znacznie mniej prawdopodobna niż zamówienie
    Usługi Montażu u Spółki, nie można wykluczyć sytuacji, gdy Kontrahent dokona montażu
    samodzielnie, zatrudni w tym celu innego dostawcę lub montaż nie zostanie dokonany
    (np. Kontrahent odsprzeda urządzenia nabyte w ramach Dostawy albo umowa zostanie
    rozwiązana). W zależności od zapisów Umowy, w zakresie montażu i uruchomienia może
    też dojść do wykonania zastępczego w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Powyższe
    pokazuje, iż Dostawa i Usługa Montażu mają charakter niezależny, możliwe są bowiem
    przypadki, gdzie będą one rozłączne.
    Ponadto, przyjęty przez Strony Umowy sposób wyceny i fakturowania obu świadczeń
    oddzielnie wskazuje również na ich odrębność w kontekście gospodarczym i podatkowym.
    Usługa montażu ma odrębną od Dostawy urządzeń wartość ekonomiczną, jest wyceniana
    oraz wynagradzana osobno i realizowana w innym terminie niż Dostawa urządzeń.
    Dodatkowo, jej realizacja wymaga odrębnego odbioru technicznego i sporządzenia
    protokołu, co potwierdza jej niezależność od Dostawy. Fakt, że Usługa Montażu jest
    wynagradzana na podstawie osobnej faktury VAT, a płatność następuje dopiero po
    odbiorze technicznym, dodatkowo wskazuje na jej odrębny charakter gospodarczy.
    8. czy z punktu widzenia Kontrahentów są oni zainteresowani nabyciem od Spółki
      jednego (złożonego) świadczenia, czy też odrębnych, poszczególnych świadczeń,
      należy opisać okoliczności zdarzenia w tym ustalenia między kontrahentami w tej
      kwestii;
    Z punktu widzenia Kontrahentów, zasadniczo są oni zainteresowani nabyciem od Spółki
    świadczenia dostawy linii produkcyjnej wraz z usługą montażu.
    Należy jednak wskazać, że mogą wystąpić sytuacje, że ostatecznie do montażu nie dojdzie
    w sytuacji, gdy Strony zmienią postanowienia umowy (aneks) w przypadku zmiany w
    realizacji projektu po stronie Kontrahenta lub, w wyjątkowych wypadkach, wskutek
    omawianego w poprzednich punktach wykonania zastępczego.
    9. czy Dostawa i Usługa montażu będące przedmiotem Umów zawieranych z
      Kontrahentami mogą być świadczone odrębnie (niezależnie) i/lub przez inne podmioty:
          jeżeli nie - należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie mogą być wykonywane
          odrębnie (niezależnie);
          jeżeli tak - należy wyjaśnić co powoduje, że z punktu widzenia Kontrahentów są
          oni zainteresowani aby czynności te wykonywane były łącznie;
    Tak, dostawa i usługa montażu będące przedmiotem umów mogą być świadczone
    odrębnie, przez różne podmioty. W momencie dostawy linia jest kompletna, po

    wstępnych testach wykonanych w zakładzie Spółki, wyposażona jest w odpowiednią
    dokumentację projektową, wymagane przepisami analizy i deklaracje zgodności oraz
    certyfikaty, które umożliwiają podmiotowi dysponującemu wiedzą specjalistyczną na
    wykonanie Usługi montażu w zakładzie Kontrahenta. Choć obecnie Strony zawierają jedną
    umowę na Dostawę i Usługę montażu, nie jest wykluczone ani ze względów prawnych, ani
    praktycznych, by strony od razu umawiały się na to, że Spółka jedynie dostarczy
    kompletną linię, a jej montaż i uruchomienie zostanie powierzone innemu podmiotowi.
    Jak wskazano powyżej, mogą również wystąpić sytuacje, w których pierwotnie Spółka i
    Kontrahent zakładali dokonanie montażu i uruchomienia linii przez Spółkę, ale ostatecznie
    do wykonania usługi montażu i uruchomienia przez Spółkę nie dojdzie z uwagi na
    skorzystanie przez Kontrahenta z wykonania zastępczego lub z uwagi na zawarcie przez
    strony aneksu do umowy (np. w przypadku zmiany w koncepcji realizacji projektu po
    stronie Kontrahenta).
    Co do zasady jednak, Kontrahenci są zainteresowani aby świadczenie dostawy jak również
    usługa montażu i uruchomienia linii były wykonane łącznie przez Wnioskodawcę.
    Podyktowane jest to przede wszystkim względami praktycznymi oraz ekonomicznymi.
    Przede wszystkim, Wnioskodawca posiada ekspercką wiedzę techniczną dotyczącą
    sprzętu będącego przedmiotem dostawy, jak również dysponuje doświadczeniem oraz
    zapleczem techniczno- organizacyjnym zapewniającym wysoką jakość usługi montażu i
    dającą gwarancję oddania linii produkcyjnej idealnie dostosowanej do potrzeb
    Kontrahenta określonych już na etapie planowania linii. Realizowanie montażu i
    uruchomienia linii przez Spółkę jest także uzasadnione tym, że to Spółka jest autorem
    części z dostarczanego oprogramowania. Ponadto jako twórca linii Wnioskodawca oprócz
    ogólnej wiedzy specjalistycznej dysponuje znacznie większą wiedzą szczegółową odnośnie
    wykonanej linii, którą to wiedzę szczegółową podmioty trzecie będą dopiero musiały
    pozyskać w trakcie zapoznawania się z dostarczoną z linią dokumentacją.
    Dodatkowo, zaangażowanie podmiotu trzeciego, na potrzebę dokonania samej tylko
    usługi montażu i uruchomienia, wiązałoby się z wyższymi kosztami oraz dodatkowym
    wysiłkiem organizacyjnym oraz ryzykiem (znalezienie usługodawcy, negocjacje, zawarcie
    nowej umowy, udostępnienie sprzętu, itd.)
    Reasumując, usługa montażu może być wykonana przez podmiot trzeci, choć zasadniczo
    Kontrahenci są zainteresowani, aby usługę montażu dokonał Wnioskodawca.
    10. czy pomiędzy czynnością Dostawy i Usługą montażu występuje jakiś przedział
        czasowy, jeśli tak to z czego ten przedział wynika, należy wyjaśnić okoliczności
        zdarzenia;
    Pomiędzy czynnością dostawy i usługą montażu przedział czasowy występuje w zasadzie
    zawsze, przy czym okres ten kształtuje się różnie . Należy bowiem podkreślić, że montaż,
    uruchomienie i regulacja linii dostarczonych przez Wnioskodawcę zawsze wymaga
    współdziałania ze strony Kontrahenta.
    Warunkami do prowadzenia montażu, uruchomienia i regulacji linii jest w szczególności:
    1. przygotowanie obszaru do instalacji linii dostarczanej przez Spółkę (np. ukończenie
      przez Kontrahenta w terminie budowy tej części zakładu, w której ma być
      zamontowana linia dostarczana przez Spółkę);
    2. zapewnienie przez Kontrahenta wymaganej ilości materiałów eksploatacyjnych (m.in.
      przekładek papierowych, palet);
    3. zapewnienie przez Kontrahenta docelowej ilości produktu doprowadzanego do linii
      Spółki, docelowej prędkości doprowadzania produktu, czy docelowych odstępów
      doprowadzania produktu (podawanie produktu w takcie). Tu powstaje często
      uzależnienie od Kontrahenta lub jego dostawców, którzy powinni wykonać instalacje
      technologiczne, poprzedzające linię dostarczaną przez Spółkę;

    4. zapewnienie przez Kontrahenta dostaw mediów o wymaganych parametrach;
    5. dostępność linii produkcyjnej Kontrahenta na potrzeby prowadzenia prac przez Spółkę.
    Przedział czasowy występujący między czynnością dostawy i usługą montażu zależy od
    spełnienia powyższych warunków przez Kontrahenta w uzgodnionym terminie.
    Dodatkowo Kontrahenci zwracają się czasem do Spółki z prośbą o przesunięcie pierwotnie
    uzgodnionego terminu montażu, uruchomienia i regulacji, ponieważ np. nie chcą
    zatrzymywać w danym momencie pracy linii znajdujących się przed linią dostarczaną
    przez Spółkę (z uwagi na aktualną sytuację związana z ich planami produkcji).
      11. kiedy/w którym momencie/na jakim etapie przenoszone jest na kontrahenta prawo
        do rozporządzania towarem jak właściciel;
    Prawo do dysponowania przedmiotowymi urządzeniami jak właściciel przechodzi na
    kontrahenta w momencie dostarczenia do niego urządzeń (dokonania czynności
    dostawy). Zgodnie z umowami, dostawa urządzeń jest dokonywana przed uregulowaniem
    wynagrodzenia. Faktycznie zatem urządzenia po dokonaniu dostawy, są już we władaniu
    Kontrahenta.
    Umowy zastrzegają natomiast, że własność w rozumieniu Kodeksu cywilnego przechodzi
    na Kontrahenta dopiero w momencie zapłaty wynagrodzenia za dokonaną już dostawę
    urządzeń.
    Zarówno przejście prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jak i cywilnoprawne
    przejście ich własności następuje przed przystąpieniem do wykonania usługi montażu w
    przypadku, gdy termin płatności za dostarczone urządzenia upływa przed rozpoczęciem
    montażu, a Kontrahent zapłaci w terminie.
      12. czy data podpisania protokołu odbioru technicznego jest zbieżna z datą wykonania
        usługi montażu, jaki występuje przedział czasowy między wykonaną usługą
        montażu, a podpisaniem protokołu odbioru technicznego i z czego to wynika;
    Data podpisania protokołu odbioru technicznego jest zbieżna z datą wykonania usługi
    montażu, na którą składa się montaż mechaniczny, elektryczny, uruchomienia i
    przygotowanie do eksploatacji linii (w tym przeprowadzeniu instruktażu z obsługi). Wraz z
    protokołem odbioru technicznego linia przekazywana jest do eksploatacji, po czym
    następuje doregulowanie linii w celu dojścia do docelowych parametrów funkcjonalnych,
    określonych w umowie.
      13. czy podpisanie protokołu odbioru technicznego linii produkcyjnej uwzględnione
        jest przez strony w Umowie, jeśli tak to czy postanowienia Umowy jasno i wyraźnie
        wskazują na aspekt podpisania protokołu, należy wyjaśnić.
    Tak, odbiór robót wykonanych zgodnie z warunkami Umowy następuje w formie
    podpisania przez strony protokołu zdawczo-odbiorczego i podpisanie takiego protokołu
    jest uwzględnione przez strony w umowie. Postanowienia umowy wprost wskazują, że z
    czynności odbioru dostawy oraz dostawy częściowej sporządzany jest protokół podpisany
    przez strony, zaś wzór protokołu stanowi załącznik do zawieranej między stronami
    Umowy.
      14. czy z treści zawartych umów z Kontrahentami będzie wynikało, że płatności
        zaliczkowe są Państwu należne za poszczególne etapy / cykle dostawy towarów i /
        lub wykonania usług;
    W Wariancie I, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, płatności częściowe mogą być
    rozliczane według następującego schematu:
      1. faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto za dokonanie Dostawy (np. 50%),
        płatna w określonym terminie po podpisaniu umowy (np. 7 dni po podpisaniu) - w
        tym zatem przypadku płatność dokonywana jest na poczet przyszłej Dostawy
        wskazanej w Umowie;

      2. faktura VAT końcowa za dokonanie Dostawy, uwzględniająca wystawioną wcześniej
        fakturę zaliczkową, płatna po dokonaniu Dostawy;
      3. faktura VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Usługi montażu, płatna w
        określonym w Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru
        technicznego (przekazaniu do eksploatacji).
    W alternatywnym Wariancie II, który Wnioskodawca rozważa jako opcję do wprowadzenia
    w przyszłości (zdarzenie przyszłe), jak wskazano we wniosku, płatności rozliczane byłyby
    według następującego schematu:
    1. faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto za dokonanie Dostawy (np. 50%),
      płatna w określonym terminie po podpisaniu umowy (np. 7 dni po podpisaniu),
      analogicznie jak w Wariancie I (a zatem płatność ta dokonywana jest na poczet
      przyszłej Dostawy wskazanej w Umowie);
    2. po dokonaniu Dostawy wystawiana byłaby kolejna faktura zaliczkowa (zgodnie z
      terminami wskazanymi w ustawie o VAT, tj. nie wcześniej niż na 60 dni przed
      otrzymaniem płatności, nie później zaś niż 15 dni po jej otrzymaniu) - w tym zatem
      przypadku płatność dokonywana byłaby za wykonany już etap prac wskazany w
      Umowie, tj. za dokonaną Dostawę;
    3. faktura końcowa VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Dostawy i Usługi montażu,
      uwzględniająca wcześniej wystawione faktury zaliczkowe, płatna w określonym w
      Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru technicznego (przekazaniu
      do eksploatacji).
    Reasumując, faktury zaliczkowe wskazane w pkt 1 obu Wariantów dotyczyłyby płatności
    na poczet przyszłej Dostawy, faktura zaliczkowa wskazana w pkt 2 Wariantu II dotyczyłaby
    zaś płatności z tytułu już zrealizowanych świadczeń, tj. już dokonanej Dostawy.
      15. czy kwoty, które będą Państwu należne na podstawie faktur zaliczkowych za
        realizację poszczególnych etapów / cykli będą mogły podlegać zwrotowi;
    W obu wariantach opisanych we wniosku i w odpowiedzi na pytanie II.2. powyżej , faktura
    zaliczkowa wskazana w pkt 1 dokumentować będzie otrzymaną zaliczkę na poczet
    przyszłej Dostawy, która nie będzie mieć charakteru definitywnego i podlega zwrotowi w
    przypadku niewykonania Dostawy.
    W przypadku natomiast wszystkich pozostałych płatności częściowych, które należne są za
    wykonanie określonych świadczeń (w tym, płatności, której dotyczy faktura zaliczkowa
    wskazana w pkt. 2 Wariantu II), mają one charakter bezzwrotny.
      16. czy na wystawianych przez Państwa fakturach zaliczkowych będą wskazane okresy
        rozliczeniowe (jakie?);
    Nie - na wystawianych fakturach nie będą wskazane okresy rozliczeniowe.
      17. czy kwoty wynikające z faktur zaliczkowych, można przyporządkować do dostawy
        konkretnego towaru lub konkretnej usługi, co do których w momencie pobrania
        wpłaty nie ma wątpliwości, że zostaną faktycznie wykonane;
    W Wariancie I kwota wynikająca z faktury zaliczkowej (płatność wskazana w pkt 1 Wariantu
    I) dotyczy konkretnej dostawy towarów (urządzeń), do której w Umowie zobowiązana jest,
    po otrzymaniu zaliczki, Spółka. W takim przypadku wystąpić może w praktyce sytuacja, iż
    dostawa taka nie zostanie jednak wykonana i na wypadek takiej sytuacji, jak wskazano
    powyżej, Umowa przewiduje obowiązek zwrotu zaliczki.
    Analogiczna sytuacja dotyczy faktury zaliczkowej wskazanej w pkt. 1 Wariantu II.
    Z kolei płatności częściowe wskazane w fakturze zaliczkowej wymienionej w pkt 2
    Wariantu II dokonywane są już z tytułu realizacji określonego etapu Umowy (Dostawy) po
    jego wykonaniu. Zgodnie z Umową strony transakcji dokonują formalnego odbioru
    takiego etapu, który jest potwierdzany w odpowiednim protokole odbioru. Protokół

    odbioru poświadcza prawidłowe wykonanie określonego etapu umowy i stanowi
    podstawę do wystawienia przez Wnioskodawcę faktury. W związku z tym, kwoty
    wynikające z faktur zaliczkowych wskazanych w pkt 2 Wariantu II można przyporządkować
    do konkretnego etapu umowy tj. dostawy towaru, co do których w momencie pobrania
    wpłaty nie ma wątpliwości, że zostaną faktycznie wykonane (zostały już bowiem
    wykonane).
    Pytania (w zakresie podatku od towarów i usług)
    1) Czy realizacja przez Wnioskodawcę opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu
      przyszłym), Dostawy oraz świadczenia Usługi montażu stanowi, na gruncie przepisów
      ustawy o VAT, dwa odrębne świadczenia, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz
      świadczenie usług?
    2) W przypadku udzielenia przez Organ negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy
      Wnioskodawca ma prawo wystawiać faktury zaliczkowe dokumentujące poszczególne
      etapy wykonania świadczenia, zgodnie z podejściem opisanym dla Wariantu II
      rozliczeń (zdarzenie przyszłe), oraz rozpoznawać obowiązek podatkowy w VAT w
      momencie otrzymania poszczególnych płatności?
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie podatku od towarów i usług)
    Ad 1
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    Tymczasem, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...)
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przepisy ustaw podatkowych oraz dyrektyw
    unijnych nie zawierają definicji świadczenia złożonego, inaczej zwanego świadczeniem
    kompleksowym. W celu prawidłowej wykładni pojęcia świadczenie kompleksowe należy
    sięgnąć do orzecznictwa, zarówno krajowego, jak i unijnego, które wypracowało w tym
    zakresie odpowiednie reguły interpretacyjne.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym ze świadczeniem
    kompleksowym mamy do czynienia wówczas, gdy kilka świadczeń jest ściśle powiązanych
    ze sobą tak, że nie da się w pełni zrealizować świadczenia głównego bez świadczeń
    pomocniczych. Orzecznictwo europejskie stoi, co do zasady, na stanowisku, że każde
    świadczenie należy traktować odrębnie, zaś świadczenie kompleksowe występuje
    wówczas, gdy próba dokonania rozdzielenie tego świadczenia nacechowana byłaby
    sztucznym podziałem, powodującym brak uzasadnienia do wykonania świadczeń
    pomocniczych do głównego. Niewątpliwie więc w przypadku świadczeń złożonych ich
    cechą charakterystyczną jest wystąpienie świadczenia głównego, którego realizacja
    skutkuje wystąpieniem innych świadczeń niezbędnych do realizacji głównego,
    posiadających ścisły, zależny związek ze świadczeniem głównym, dzieląc los tego
    głównego. Zgodnie ze wspomnianym orzecznictwem, w celu weryfikacji, czy dane
    świadczenia mają charakter świadczenia kompleksowego czy odrębnych świadczeń,
    znaczenie ma również rozgraniczenie lub nie danych świadczeń przy fakturowaniu i ich
    wycenie. W przypadku istnienia takiego rozgraniczenia, jest to argument przeciwko
    uznaniu takich świadczeń za świadczenie kompleksowe.
    Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2023 r.
    sygn. akt I FSK 2201/18:

    „Dla oceny prawidłowości stanowiska kasatora, należy odnieść się do pojęcia tzw. „usług
    kompleksowych” na gruncie przepisów o VAT. W przepisach ustawy o VAT brak jest
    regulacji dotyczących traktowania świadczeń złożonych dla celów opodatkowania VAT.
    Niemniej jednak, z uwagi na problemy praktyczne w tym zakresie w orzecznictwie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wypracowana została koncepcja tzw. usług
    kompleksowych i w wydawanych wyrokach sformułował on także kryteria pozwalające na
    określenie, czy w danym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym
    (kompleksowym) - por.m.in. wyrok z 25 lutego 1999 r. C-349/96 (...) (ECR 1999, Nr 2, poz. I-
    973).
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że każda czynność co do zasady powinna być uznawana dla
    celów podatku VAT za odrębną i niezależną. Jednocześnie jednak czynność składająca się -
    w aspekcie gospodarczym - z jednego świadczenia kompleksowego nie powinna być
    sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT. Zatem, w celu
    prawidłowej oceny danej usługi dla celów VAT, należy w pierwszej kolejności poszukiwać
    elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności, ażeby określić, czy podatnik
    dostarcza konsumentowi (rozumianemu jako przeciętny konsument) kilka odrębnych
    świadczeń, czy też jedno świadczenie złożone (por. wyrok w sprawie C- 349/96 (...), ECR
    1999, Nr 2, poz. I-973).
    Z kolei zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia
    17 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 918/15:
    „(...) o kompleksowości świadczeń można mówić, gdy:
    1. co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika
      są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne
      świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, albo gdy
    2. co najmniej jeden element stanowi świadczenie główne, podczas gdy przeciwnie, jedno
      lub więcej świadczeń jest postrzegane jako jedno lub więcej świadczeń pomocniczych
      dzielących los prawny świadczenia głównego.”
    Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 30 października 2014 r. sygn. I FSK 1578/13:
    „W wyroku I FSK 869/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że „łącząc poszczególne
    dostawy czy świadczone usługi w jedno świadczenie nie można zapominać, że zasadą
    ustawową jest oddzielność i samodzielność poszczególnych dostaw czy świadczonych
    usług. Rozpoznawanie odrębnych świadczeń jako jednego kompleksowego świadczenia
    ma więc charakter wyjątkowy.
    Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący przedmiotową sprawę pogląd wyrażony w
    dotychczasowym rzecznictwie Naczelnego Sąd Administracyjnego w pełni akceptuje. Za
    świadczenie odrębne należy bowiem uznać świadczenia wykonywane przez jednego
    podatnika na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane,
    to mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z
    nich, ani też nie sprawi, że wartość świadczenia z punktu widzenia nabywcy będzie inna,
    niż gdyby świadczenie te byłyby uznane za świadczenia złożone. Natomiast towary, które
    zalicza skarżąca do wyposażenia dodatkowego, tj. sprzęt komputerowy (stacja, monitory,
    UPS, czytniki, oprogramowanie) są potrzebne do właściwego działania wyrobu
    medycznego, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby dostawa tych towarów odbyła się
    niezależnie (samodzielnie) od wyrobu medycznego. Natomiast we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji nie wskazano na takie cechy powyższego sprzętu
    komputerowego, które uzasadniałyby nabycie tego sprzętu jedynie łącznie z wyrobami
    medycznymi, czy też na potrzebę nabycia od tego samego podmiotu, który dokonuje
    dostawy wyrobów medycznych.”
    Zgodnie zatem z powołanym powyżej orzecznictwem, można stwierdzić, że co do zasady,
    każde świadczenie dla celów opodatkowania VAT powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne i tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy dane świadczenia są ze sobą tak ściśle

    związane, że osobno traciłby swój ekonomiczny sens, można mówić o świadczeniu
    kompleksowym.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że w
    świetle powyższych przepisów oraz poglądów wyrażonych w orzecznictwie, zdaniem
    Wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Dostawa oraz Usługa
    Montażu to, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT to dwa odrębne świadczenia,
    skutkujące odrębnymi momentami powstania obowiązku podatkowego, a nie jedno
    złożone świadczenie kompleksowe.
    Zgodnie z zasadą odrębności świadczeń, każda czynność powinna być uznawana dla
    celów podatku VAT za odrębną i niezależną. Wyjątek od tej zasady stanowi sytuacja, gdy
    kilka świadczeń jest tak ściśle powiązanych, że ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny
    i powodowałoby pogorszenie funkcjonalności systemu VAT. Pomimo tego, że w Umowie,
    Wnioskodawca zobowiązuje się do świadczenia Usługi montażu po dokonaniu Dostawy to
    istnieje potencjalna możliwość, iż świadczenia te mogłyby również funkcjonować
    niezależnie od siebie i być przedmiotem dwóch odrębnych umów.
    Dostawa urządzeń jako świadczenie polegające na przeniesieniu prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel, jest samodzielnym świadczeniem, którego charakter nie zależy od
    wykonania montażu.
    Podkreślić należy, że to już z chwilą dokonania faktycznej Dostawy w miejscu określonym
    w Umowie lub innym miejscu ustalonym w oparciu o zapisy Umowy (w zależności od
    okoliczności), na Kontrahenta przechodzą korzyści i ciężary związane z dostarczonymi
    urządzeniami oraz niebezpieczeństwo ich przypadkowej utraty lub uszkodzenia. Tym
    samym, w momencie Dostawy na Kontrahenta przechodzi prawo do dysponowania
    przedmiotowymi urządzeniami, jak właściciel.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że choć, co do zasady, intencją większości
    Kontrahentów jest nabycie urządzeń wraz z ich montażem, Istnieją możliwości, iż Usługa
    Montażu nie zostanie nabyta po Dostawie. W szczególności, mimo iż jest to sytuacja
    znacznie mniej prawdopodobna niż zamówienie Usługi Montażu u Wnioskodawcy, nie
    można wykluczyć sytuacji, gdy Kontrahent dokona montażu samodzielnie, zatrudni w tym
    celu innego dostawcę lub montaż nie zostanie dokonany (i np. Kontrahent odsprzeda
    urządzenia nabyte w ramach Dostawy albo umowa zostanie rozwiązana). Powyższe
    pokazuje, iż Dostawa i Usługa Montażu mają charakter niezależny, możliwe są bowiem
    przypadki, gdzie będą one rozłącznie.
    Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, dostawa towarów jest dokonana
    właśnie z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W tym miejscu warto zwrócić uwagę, na Wyrok NSA z 25.09.2024 r., I FSK 45/21, w którym
    sąd wskazał, że:
    „Rozporządzanie towarami jak właściciel” rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od
    ścisłego rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym, a podstawowe znaczenie dla
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, co
    ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie
    rozporządzania nim w sensie prawnym.
    W świetle powyższego, należy zaznaczyć, że w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym), również fakt, że Dostawa jest zrealizowana już w momencie faktycznego
    dostarczenia urządzeń od Kontrahenta, świadczy o tym, że jest to odrębne od Usługi
    Montażu świadczenie.
    Co więcej, w sytuacji, gdy Zamawiający nie potwierdzi gotowości do przyjęcia urządzeń, są
    one dostarczane do magazynu Wnioskodawcy, co oznacza, że Dostawa nie jest
    nierozerwalnie związana z Usługą Montażu.

    Ponadto, przyjęty przez Strony Umowy sposób wyceny i fakturowania obu świadczeń
    oddzielnie wskazuje również na ich odrębność w kontekście gospodarczym i podatkowym.
    Końcowo, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przyjęcie innego podejścia, w jego ocenie,
    mogłoby skutkować zarzutem opóźnionego momentu rozpoznawania obowiązku
    podatkowego w VAT. Doszłoby bowiem do sytuacji, gdy Kontrahent, w wyniku Dostawy,
    nabywałby prawo do rozporządzania urządzeniami jak właściciel, a obowiązek podatkowy
    z tego tytułu rozpoznawany byłby nawet po kilkunastu miesiącach (mając na uwadze
    zdarzające się przypadki opóźnienia w wykonaniu Usługi Montażu, z przyczyn leżących
    zwykle po stronie Kontrahenta, nie Wnioskodawcy).
    Mając powyższe na uwadze, Usługa Montażu stanowi z kolei natomiast świadczenie usług
    w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Usługa ta ma odrębną od Dostawy wartość ekonomiczną, jest wyceniana oraz
    wynagradzana osobno i realizowana w innym terminie niż Dostawa urządzeń. Dodatkowo,
    jej realizacja wymaga odrębnego odbioru technicznego i sporządzenia protokołu, co
    potwierdza jej niezależność od Dostawy. Fakt, że Usługa Montażu jest wynagradzana na
    podstawie osobnej faktury VAT, a płatność następuje dopiero po odbiorze technicznym,
    dodatkowo wskazuje na jej odrębny charakter gospodarczy.
    Brak nierozerwalnego związku między świadczeniami Dostawy i Usługi Montażu wyklucza
    uznanie ich za jedno świadczenie kompleksowe. Z orzecznictwa TSUE wynika, że
    świadczenie kompleksowe zachodzi, gdy świadczenia pomocnicze są tak ściśle powiązane
    ze świadczeniem głównym, że nie mogą funkcjonować samodzielnie.
    Orzecznictwo krajowe potwierdza odrębność świadczeń w podobnych przypadkach. W
    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2014 r. (I FSK 1578/13)
    wskazano, że za świadczenie odrębne należy uznać świadczenia wykonywane przez
    jednego podatnika na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeśli są w pewien sposób
    powiązane, to mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie wpłynie na charakter
    żadnego z nich. Z perspektywy nabywcy, Dostawa urządzeń oraz Usługa Montażu nie są
    świadczeniami, które muszą być realizowane razem. Odrębność obu czynności potwierdza
    fakt, że zamawiający może rozdzielić te usługi i skorzystać z nich niezależnie, co świadczy o
    braku sztucznego charakteru ich rozdzielenia.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż powyższe podejście potwierdzają interpretacje
    organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 5 października 2017 r. (0115-KDIT1-3.4012.314.2017.2.JC) organ wskazał,
    iż obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu dostawy określonych urządzeń powstaje
    niezależnie od wykonanego odrębnie ich montażu. Jak wskazał organ: „W ramach
    swobody kształtowania relacji gospodarczych Wnioskodawca może powiązać moment
    sprzedaży z momentem dostawy towaru, przy czym nie jest to wymóg wynikający z
    przepisów podatkowych. Zatem w sytuacji gdy dostawa, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy, nastąpi w innym terminie niż sprzedaż to dla rozpoznania skutków na gruncie
    podatku VAT, istotne będzie to kiedy doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, a nie kiedy miała miejsce sprzedaż na gruncie prawa cywilnego.”
    Następnie zaś wskazał, że: „(...) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów
    tj. w momencie dostarczenia towarów do zakładu zrównanego w sprawie z
    przeznaczeniem prawa do dysponowania towarem jak właściciel na wykonawcę.”
    Analogiczne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z dnia 24 sierpnia 2017 r. (0112-KDIL1-2.4012.247.2017.1.JO), w którym to
    organ wskazał: „Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w odniesieniu do
    powołanych przepisów prawa pozwala uznać, że dla dostawy towaru z montażem
    obowiązek podatkowy będzie określany na podstawie zasady ogólnej, mimo, że w skład
    tego świadczenia wchodzą usługi montażowe. Determinującym elementem takiej
    transakcji jest towar, zatem moment dokonania dostawy tego towaru jest momentem
    powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z zapisem art. 19a ust. 1 ustawy.”

    Podsumowując, Dostawa urządzeń oraz Usługa Montażu powinny być traktowane jako
    dwa odrębne świadczenia, a nie jedno świadczenie kompleksowe. Ich rozdzielenie nie jest
    sztuczne i ma ekonomiczne uzasadnienie, co znajduje potwierdzenie zarówno w
    przepisach ustawy o VAT, jak i w orzecznictwie TSUE oraz krajowych sądów
    administracyjnych. W związku z tym, Dostawa i Usługa montażu powinny dla celów VAT
    być uznane za osobną dostawę towarów i świadczenie usług, skutkujące odrębnym
    momentem rozpoznania obowiązku podatkowego dla każdego z nich (z uwzględnieniem
    również odrębnie powstającego obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanych zaliczek).
    Ad 2
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT:
    - Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Zgodnie natomiast z art. 106i ust. 2 Ustawy o VAT:
    Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż
    15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część
    zapłaty od nabywcy.
    Zgodnie z art. 106i ust. 7 Ustawy o VAT:
    Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
    1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
    2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub
      części zapłaty.
    Z powyższych przepisów wynika, że jeśli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi, otrzymano całość lub część zapłaty za tą usługę lub towar powstanie
    obowiązek podatkowy w stosunku do tej części. Wówczas Podatnik powinien nie później
    niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano zapłatę, wystawić
    fakturę. Podatnik ma prawo również wystawić fakturę ex ante na 60 dni przed
    otrzymaniem przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi zapłaty całości
    lub jej części.
    W Wariancie II Wnioskodawca w Umowach uzgodni, iż rozliczenie wynagrodzenia za
    Dostawę oraz Usługę montażu, odbywać się może w ramach uzgodnionego
    harmonogramu płatności.
    1) faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto (np. 50% wynagrodzenia
      ustalonego za dokonanie Dostawy), płatna w określonym terminie po podpisaniu
      umowy (np. 7 dni po podpisaniu);
    2) druga faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto (np. 50% wynagrodzenia
      ustalonego za dokonanie Dostawy), płatna po dokonaniu Dostawy;
    3) faktura VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Dostawy i Usługi Montażu,
      uwzględniająca wystawione wcześniej faktury zaliczkowe, płatna w określonym w
      Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru technicznego (przekazaniu
      do eksploatacji).

    W Wariancie II faktury oznaczone powyżej pod pkt. 1 oraz 2 stanowiłyby zatem faktury
    zaliczkowe w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy mogą być one
    wystawione zarówno przed rozpoczęciem Dostawy (pkt.1), jak również po jej dokonaniu
    (pkt. 2). Warunkiem koniecznym wystawienia tych faktur zaliczkowych jest jednak
    otrzymanie przez Wnioskodawcę płatności w zakresie dotyczącym tych faktur. Faktury te
    mogą być również jednak wystawione na 60 dni przed otrzymaniem płatności.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w Wariancie II otrzymane zapłaty,
    udokumentowane fakturami zaliczkowymi wskazanymi w pkt. 1 i 2, wystawionymi zgodnie
    z regulacjami Ustawy o VAT, skutkować będą powstaniem obowiązku podatkowego
    (niezależnie od końcowego powstania obowiązku podatkowego, co będzie mieć miejsce
    po wykonaniu Usługi Montażu i jej udokumentowaniu końcową fakturą wskazaną w pkt. 3).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym
      uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot
      działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie
      uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających
      funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego
      przeznaczeniem.
    Artykuł 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, ma co do zasady zastosowanie w sytuacji gdy towar jest
    przemieszczany z terytorium jednego kraju (zazwyczaj w częściach) na terytorium innego

    kraju, w którym jest montowany lub instalowany w sposób na tyle skomplikowany, że
    montażu może dokonać wyłącznie dostawca lub podmiot działający na jego rzecz, a nie
    nabywca. Wówczas, usługi montażu/instalacji powiększają podstawę opodatkowania
    sprzedawanego towaru. Ponieważ przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel przechodzi na nabywcę dopiero po montażu lub instalacji, która ma miejsce w
    innym kraju niż kraj, z którego przemieszczono towar, to miejsce opodatkowania ustala
    się na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. Uznanie, że transakcja stanowi dostawę z
    montażem, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy powoduje, że taka dostawa jest
    opodatkowana w kraju, w którym towary są instalowane lub montowane. W takim
    przypadku samo przemieszczenie towaru do Polski z innego kraju UE, nie stanowi
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w Polsce.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym
    prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie projektowania, produkcji i wdrażania
    zrobotyzowanych systemów produkcyjnych, w tym zrobotyzowanych linii paletyzacji oraz
    pakowania, jak również w zakresie robotyzacji specyficznych procesów wytwórczych.
    Wnioskodawca zawiera z Kontrahentami Umowy na dostawę, montaż i uruchomienie linii
    produkcyjnej (technologicznej), z wykorzystaniem robota przemysłowego. Realizacja
    Umów, które Wnioskodawca zawiera ze swoimi Kontrahentami składa się z dwóch części
    tj.:
        dostawa kompletnych urządzeń, z których Kontrahent może stworzyć gotową linie
        produkcyjną np.: inteligentny system transportu wewnątrzzakładowego;
        stanowisko robota; wygrodzenia bezpieczeństwa; system sterowania (dalej:
        Dostawa);
        świadczenie usługi montażu i uruchomienia na obiekcie, instruktaż obsługi,
        przekazanie do eksploatacji (dalej: Usługa montażu).
    W Umowach Wnioskodawca uzgadnia, iż rozliczenie wynagrodzenia za Dostawę oraz
    Usługę montażu, odbywać się może w ramach uzgodnionego harmonogramu płatności.
    Ponadto na podstawie Umów zawieranych z Kontrahentami, prawo własności urządzeń
    będących przedmiotem Dostawy, przechodzi na Zamawiającego z chwilą zapłaty całego
    wynagrodzenia za dokonanie Dostawy. Z czynności odbioru Dostawy oraz Dostawy
    częściowej sporządzany jest protokół podpisany przez pełnomocnych Przedstawicieli
    Stron. Natomiast w przypadku niestawiennictwa Kontrahenta, Wnioskodawca uprawniony
    jest do sporządzenia jednostronnego protokołu potwierdzającego dostawę urządzeń. To z
    chwilą dokonania Dostawy w miejscu określonym w Umowie lub innym miejscu
    ustalonym w oparciu o zapisy Umowy (w zależności od okoliczności), na Kontrahenta
    przechodzą korzyści i ciężary związane z dostarczonymi urządzeniami oraz
    niebezpieczeństwo ich przypadkowej utraty lub uszkodzenia.
    Po dokonaniu Dostawy, Wnioskodawca w uzgodnionym w Umowie terminie przystępuje
    do realizacji Usługi montażu w miejscu wyznaczonym u Kontrahenta. Po wykonaniu Usługi
    montażu następuje odbiór techniczny. Z czynności odbioru technicznego sporządzany jest

    odrębny protokół podpisany przez pełnomocnych przedstawicieli obydwu stron Umowy.
    Podpisanie protokołu odbioru technicznego jest równoznaczne z przekazaniem do
    eksploatacji Przedmiotu Umowy.
    Każda linia przed jej dostarczeniem do Kontrahenta jest wyprodukowana, wstępnie
    uruchomiana i wewnętrznie testowana przez Spółkę w jej zakładzie i dopiero po
    pozytywnym przejściu testu, dostarczana Kontrahentowi. Tym samym, dostarczane
    Kontrahentowi urządzenia (przed ich montażem i uruchomieniem w zakładzie
    Kontrahenta) nie są już tylko zbiorem maszyn, a stanowią zamówioną całość (linię).
    Naturalnie bez zmontowania i uruchomienia linii w zakładzie Kontrahenta nie jest on w
    stanie z niej korzystać, a, samo zmontowanie i uruchomienie linii nie gwarantuje jeszcze
    tego, że osiągnie ona założone parametry wydajnościowe, jako że ich osiągnięcie
    uwarunkowane jest koniecznością doregulowania linii w warunkach jej docelowej pracy w
    zakładzie Kontrahenta. Ponadto montaż linii produkcyjnej odbywa się w ramach Umowy i
    nie są zawierane odrębne umowy w tym zakresie. W ramach Umowy Kontrahenci
    zobowiązują się do łącznego nabycia od Spółki towarów wraz z montażem. Zatem Umowa
    standardowo obejmuje zarówno dostawę urządzeń, jak i ich montaż i uruchomienie przez
    Spółkę.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy
    realizacja przez Wnioskodawcę opisanej w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym)
    Dostawy oraz świadczenia Usługi montażu stanowi na gruncie przepisów ustawy o VAT
    dwa odrębne świadczenia, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług
    (pytanie nr 1).
    Odnośnie powyższych wątpliwości należy zauważyć, że co do zasady każde świadczenie
    dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako
    odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego
    punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów
    podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej
    części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
    Wskazać również należy, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwana dalej „Dyrektywą”, ani też przepisy krajowe nie
    zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań
    dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w
    jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia
    jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione
    żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie
    główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze,
    to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan

    Ltd - pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 - pkt 16; wyrok z 17 stycznia
    2013 r., w sprawie C-224/11 - pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-
    155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. - pkt 21).
    Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał
    wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w
    pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na
    konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z
    uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia,
    jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca
    2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie
    wskazał, że: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
    świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy
    skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.
    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,
    OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten
    sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak
    ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.
    Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania
    danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w
    przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną
    wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że
    samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia
    przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub
    odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie
    do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności
    kompleksowe.
    Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też
    kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r.
    w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27
    października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v
    Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem
    dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa
    do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy
    lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów.
    Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach
    takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanym przypadku czynności realizowane przez Wnioskodawcę na podstawie
    Umów zawieranych z Kontrahentami, tj. Dostawa kompletnych urządzeń oraz świadczenie
    Usług montażu stanowi świadczenie złożone (kompleksowe). W ramach Umowy
    Wnioskodawca zobowiązany jest do Dostawy kompletnych urządzeń, z których
    Kontrahent może stworzyć gotową linię produkcyjną oraz świadczenia Usługi montażu i

    uruchomienia na obiekcie, instruktażu obsługi oraz przekazanie do eksploatacji. Biorąc
    pod uwagę charakter i cechy świadczenia należy wskazać, że kompleksowe świadczenie
    będzie stanowić zarówno Dostawa urządzeń składających się na linię produkcyjną, jak i
    Usługa montażu u Kontrahenta. Czynności realizowane przez Wnioskodawcę są ze sobą
    ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość której rozdzielenie,
    miałoby sztuczny charakter. Czynności te rozpatrywane osobno nie miałyby dla
    Kontrahenta znaczenia. Z perspektywy Kontrahentów istotne jest nabyciem zarówno
    urządzeń jak i usługi ich montażu, nie jest on zainteresowany samoistnym nabyciem
    poszczególnych świadczeń. Nie można uznać, że dla Kontrahenta ważne jest nabycie
    urządzeń, z których montowane są linie czy też samo nabycie prac montażowych, bowiem
    poszczególne elementy linii bez ich właściwego połączenia i montażu nie spełniają swojej
    funkcji użytkowej. Celem Kontrahenta nie jest otrzymanie urządzeń składających się na
    linię produkcyjną, a kompletnych zamontowanych urządzeń pełniących określone funkcje.
    Kontrahenci zainteresowani są zatem nabyciem od Spółki linii produkcyjnej wraz z usługą
    montażu. Również Umowy zawierane z Kontrahentami zobowiązują do łącznego nabycia
    od Spółki towarów wraz z montażem. Umowa standardowo obejmuje zarówno dostawę
    urządzeń, jak i ich montaż i uruchomienie przez Spółkę. Transakcja pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Kontrahentem realizowana jest w ramach jednej Umowy i nie są
    zawierane odrębne umowy w tym zakresie.
    Przy czym, w opisanym przypadku Dostawa kompletnych urządzeń ma charakter
    dominujący, oczekiwany przez Kontrahenta (świadczenie główne) natomiast Usługa
    montażu jest świadczeniem pomocniczym względem Dostawy. Elementem dominującym
    świadczenia jest działająca linia produkcyjna - to jest główny cel jaki chce osiągnąć
    Kontrahent. Należy również zauważyć, że przedmiotem Umowy jest wykonanie, montaż i
    uruchomienie przez Wnioskodawcę linii produkcyjnej. Oznacza to, że Kontrahent
    oczekuje, że po realizacji Umowy linia produkcyjna będzie mogła być użytkowana w
    sposób bezproblemowy i bezpieczny zgodnie z warunkami określonymi w Umowie.
    Dlatego też nie tylko sama Dostawa, ale również Usługa Montażu są wymagane przez
    Kontrahenta jako integralny pakiet świadczeń niezbędnych do osiągnięcia tego celu.
    Należy także zauważyć, że montaż linii produkcyjnej i jej poprawne funkcjonowanie
    zgodnie z jej przeznaczeniem wymaga specjalistycznej wiedzy i czynności regulacyjnych
    wykonywanych przez specjalistów. Wnioskodawca posiada ekspercką wiedzę techniczną
    dotyczącą sprzętu będącego przedmiotem dostawy, jak również dysponuje
    doświadczeniem oraz zapleczem techniczno-organizacyjnym zapewniającym wysoką
    jakość usługi montażu i dającą gwarancję oddania linii produkcyjnej idealnie
    dostosowanej do potrzeb Kontrahenta określonych już na etapie planowania linii.
    Realizowanie montażu i uruchomienia linii przez Spółkę jest także uzasadnione tym, że to
    Spółka jest autorem części z dostarczanego oprogramowania. Ponadto jako twórca linii
    Wnioskodawca oprócz ogólnej wiedzy specjalistycznej dysponuje znacznie większą wiedzą
    szczegółową odnośnie wykonanej linii, którą to wiedzę szczegółową podmioty trzecie będą
    dopiero musiały pozyskać w trakcie zapoznawania się z dostarczoną z linią dokumentacją.
    Mamy więc do czynienia ze złożonym procesem, który jak Państwo wskazali wymaga
    specjalistycznej wiedzy i czynności regulacyjnych wykonywanych przez specjalistów. Każda
    linia przed jej dostarczeniem do Kontrahenta jest wyprodukowana, wstępnie
    uruchomiana i wewnętrznie testowana przez Spółkę w jej zakładzie dopiero po
    pozytywnym przejściu testu, dostarczana Kontrahentowi. Tym samym, dostarczane
    Kontrahentowi urządzenia (przed ich montażem i uruchomieniem w zakładzie
    Kontrahenta) nie są już tylko zbiorem maszyn, a stanowią zamówioną całość (linię). Nie
    można zatem traktować Usługi montażu kompletnych urządzeń składających się na linię
    produkcyjną w oderwaniu od ich Dostawy. Wydzielenie Dostawy lub Usługi montażu z
    całej transakcji nie miałoby gospodarczego uzasadnienia (rozdzielenie tych czynności
    miałoby charakter sztuczny). Realizacja zawartej pomiędzy stronami Umowy wymaga
    zarówno dokonania przez Wnioskodawcę Dostawy jak i Usługi montażu linii produkcyjnej.
    Dodatkowo, co istotne, płatność za świadczenie rozliczana będzie za całą czynność tj.

    Dostawę i Usługę montażu. Faktura końcowa w Wariancie II stanowi 100% kwoty brutto za
    wykonanie całego świadczenia kompleksowego. Natomiast faktury wystawione przed
    wykonaniem świadczenia kompleksowego stanowią faktury zaliczkowe. Zatem w
    analizowanym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, które powinno
    być rozliczone na zasadach właściwych dla dostawy towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, że Dostawa oraz Usługa
    montażu stanowią dwa odrębne świadczenia należało uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości przedstawione w pytaniu nr 2 dotyczą natomiast ustalenia czy
    Wnioskodawca ma prawo wystawiać faktury zaliczkowe dokumentujące poszczególne
    etapy wykonania świadczenia, zgodnie z podejściem opisanym dla Wariantu II rozliczeń
    oraz rozpoznawać obowiązek podatkowy w VAT w momencie otrzymania poszczególnych
    płatności.
    Odnosząc się do powyższych Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 19a
    ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    W myśl art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.
    Jak stanowi art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
      część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
      mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
      lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania
      w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
        o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
        powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powołany wyżej przepis art.
    19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, w
    sytuacji, gdy dana usługa jest przyjmowana częściowo - obowiązek podatkowy powstaje w
    chwili wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę. Jeżeli przed
    wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jednocześnie
    powyższe przepisy uniezależniają powstanie obowiązku podatkowego od wystawienia
    faktury.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Według art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy:

      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego
      całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z
      wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 i 2 ustawy:
    1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
      część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później
      niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub
      część zapłaty od nabywcy.
    Stosownie do art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
        lub części zapłaty.
    Regulacje ustawy o VAT nie zawierają szczególnych zasad określenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego dla świadczeń kompleksowych. Z powodu braku stosownych
    regulacji w tym zakresie należy przyjąć, że momentem wykonania świadczenia
    kompleksowego jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności
    składających się na dane świadczenie.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje tego
    momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia. Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej
    charakter. Z kolei, o charakterze i o dacie wykonania tej usługi decydują strony umowy
    cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określany przez obowiązujący przepis prawa
    regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
    Strony mogą dowolnie kształtować treść umów w granicach wyznaczonych przez
    obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić
    należy jednak, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej
    wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Oznacza to, że postanowienia
    umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na
    charakter i specyfikę danego świadczenia, by zapobiec możliwości nieuzasadnionego
    przesuwania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
    Jak już ustaliłem w odniesieniu do transakcji będącej przedmiotem wniosku w niniejszej
    sprawie dochodzi do świadczenia kompleksowego, gdzie świadczeniem głównym będzie
    Dostawa kompletnych urządzeń składających się na linię produkcyjną. Przy czym jak
    wskazali Państwo we wniosku w Wariancie II płatności rozliczane byłyby według
    następującego schematu:
    1. faktura zaliczkowa na określoną część kwoty brutto za dokonanie Dostawy (np. 50%),
      płatna w określonym terminie po podpisaniu umowy (np. 7 dni po podpisaniu);
    2. po dokonaniu Dostawy wystawiana byłaby kolejna faktura zaliczkowa (zgodnie z
      terminami wskazanymi w ustawie o VAT, tj. nie wcześniej niż na 60 dni przed
      otrzymaniem płatności, nie później zaś niż 15 dni po jej otrzymaniu);

    3. faktura końcowa VAT na 100% kwoty brutto za wykonanie Dostawy i Usługi montażu,
      uwzględniająca wcześniej wystawione faktury zaliczkowe, płatna w określonym w
      Umowie terminie, od daty podpisania protokołu odbioru technicznego (przekazaniu
      do eksploatacji).
    Po dokonaniu Dostawy sporządzany jest protokół podpisany przez Strony. Następnie
    Wnioskodawca w uzgodnionym w Umowie terminie przystępuje do realizacji Usługi
    montażu w miejscu wyznaczonym u Kontrahenta. Odbiór robót wykonanych zgodnie z
    warunkami Umowy następuje również w formie podpisania przez strony protokołu
    zdawczo-odbiorczego. Podpisanie takiego protokołu jest uwzględnione przez strony w
    umowie, natomiast data podpisania protokołu odbioru technicznego jest zbieżna z datą
    wykonania usługi montażu.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skoro opisana transakcja ma charakter
    świadczenia kompleksowego, gdzie elementem dominującym jest dostawa kompletnych
    urządzeń składających się na linię produkcyjną, to otrzymane faktury zaliczkowe odnoszą
    się nie tyle co do samej Dostawy urządzenia, jak wskazali Państwo w opisanym Wariancie
    II dotyczącym dokumentacji, tylko do całego jednego świadczenia kompleksowego na
    które składa się Dostawa i Usługa montażu. Zatem w tym przypadku momentem
    dokonania Dostawy będzie zakończenie wszystkich czynności składających się na opisane
    świadczenie kompleksowe, tj. wykonania usługi montażu i uruchomienie linii w zakładzie
    Kontrahenta. W niniejszej sprawie świadczenie kompleksowe stanowiące dostawę
    towarów będzie dokonane w dacie zakończenia ostatniej czynności faktycznej związanej z
    umożliwieniem Kontrahentowi korzystania z dostarczonej linii produkcyjnej. W opisie
    sprawy wskazali Państwo, że po wykonaniu Usługi montażu następuje odbiór techniczny.
    Data podpisania protokołu odbioru technicznego jest zbieżna z datą wykonania usługi
    montażu, na którą składa się montaż mechaniczny, elektryczny, uruchomienia i
    przygotowanie do eksploatacji linii (w tym przeprowadzeniu instruktażu z obsługi). Wraz z
    protokołem odbioru technicznego linia przekazywana jest do eksploatacji przez
    Kontrahenta. Zatem mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione
    okoliczności sprawy należy uznać, że dla opisanej dostawy obowiązek podatkowy
    powstanie na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy, w momencie wykonania wszystkich
    czynności związanych z dostawą urządzenia, których wykonanie jest zbieżne z
    podpisaniem protokołu odbioru technicznego.
    Reasumując należy stwierdzić, że w przypadku gdy w Wariancie II otrzymają Państwo od
    Kontrahenta płatności przed zrealizowaniem całości kompleksowej dostawy, należy
    traktować je jako płatności zaliczkowe dla opisanego świadczenia kompleksowego. Zatem
    wskazane przez Państwa w Wariancie II faktury na określoną część kwoty brutto za
    dokonanie przedmiotowego świadczenia stanowić będą faktury zaliczkowe. W tym
    przypadku będą Państwo zobowiązani do udokumentowania fakturami otrzymanych
    zaliczek zgodnie z art. 106i ust. 7 pkt 2 ustawy. Faktury dokumentujące otrzymanie zaliczki
    związane ze świadczeniem kompleksowym polegającym na dostarczeniu kompletnych
    urządzeń oraz świadczeniu Usług montażu powinny zostać wystawione zgodnie z art. 106i
    ust. 2 ustawy, nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy. Ponadto w przypadku otrzymania przez
    Państwa określonych w Wariancie II wpłat, które stanowić będą zaliczki otrzymane przed
    dokonaniem kompleksowej dostawy kompletnych urządzeń, obowiązek podatkowy
    powstanie na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy, tj. z chwilą otrzymania ww. zaliczek,
    odpowiadającej wartości zapłaconych zaliczek.
    W konsekwencji oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2
    należało uznać je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.