Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.791.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości w zamian
za przejęcie zobowiązania do spłaty kredytu hipotecznego
"datio in solutum".
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
dług-zwolnienie z długu
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt hipoteczny
majątek-podział majątku dorobkowego
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem złożonym 20 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 29 sierpnia 2017 r. kupiła Pani dom z partnerem w udziałach 50/50. Dom był
    kredytowany. Cena domu z aktu notarialnego to 480 tys. zł. Umowa kredytowa na kwotę
    519 tys. zł z rozbiciem na 399 tys. zł na zakup domu plus 120 tys. zł na wykończenie domu.
    Dodatkowo, w umowie była informacja o konieczności wpłaty 79 500 zł wkładu własnego.
    Wzięła Pani ślub, ale już po zakupie domu.
    W związku z rozstaniem, zdecydowali Państwo, że dom przejmuje partner, więc sprzedała
    mu Pani swoje udziały w nieruchomości za kwotę 180 tys. zł. Dodatkowo, partner
    zobowiązał się do przejęcia pozostałej części kredytu.
    Podpisała Pani rozdzielność majątkową ze względu na przedłużającą się sprawę
    rozwodową i jednocześnie podpisała Pani akt notarialny zmieniający własność domu tylko
    na partnera pod warunkiem przejęcia kredytu oraz zapłaty 180 tys. za Pani część udziałów.
    Kwota udziałów była wyliczana na podstawie operatu szacunkowego, który wycenił
    nieruchomość na 813 tys. zł.
    Kupiła Pani mieszkanie, w którym obecnie mieszka (jako wydatki na własne cele
    mieszkaniowe), ale na wkład własny przeznaczyła Pani 122 tys. ze względu na konieczność
    spłaty kredytu gotówkowego. Konieczne było to do uzyskania zdolności kredytowej.
    29 kwietnia 2023 r. złożyła Pani zeznanie PIT-39 po konsultacjach z doradcą podatkowym.
    Po pewnym czasie skontaktował się z Panią, że jednak się pomylił i powinna Pani złożyć
    korektę, ponieważ uważa, że jednak była strata. PIT zakładał przychód 180 tys. zł. plus 71
    981 zł kosztów uzyskania przychodu (jako suma spłaconych rat w kredycie do czasu

    sprzedaży udziałów w nieruchomości). Różnica jako zwolniona z podatku przez zakup
    nowego mieszkania jako cele mieszkaniowe.
    Zasięgnęła Pani porady kilku innych doradców, każda interpretacja była inna.
    W dniu 20 sierpnia 2025 r. skontaktowała się Pani z konsultantem na infolinii KIS, który
    udzielił bardzo pomocnych i wyczerpujących informacji, ale nie miał 100% pewności w
    kwestii interpretacji przejęcia kredytu. Podobno wyroki w sprawach przejęcia kredytów,
    które miałyby stanowić przychód były interpretowane na korzyść podatników, ale infolinia
    nie posiada jednoznacznej interpretacji.
    Według wyroków dostępnych w Internecie: „W konkluzji NSA doszedł do wniosku, że aby
    można było mówić o powstaniu przychodu w sytuacji objętej uregulowaniem art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. należały wykazać, że zdarzenie polegające na odpłatnym zbyciu
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości spowodowało w majątku
    podatnika jego przyrost (wyrok NSA z 11 czerwca 2024 r., II FSK 1152/21; i powołane tam
    orzecznictwo oraz piśmiennictwo).” W przypadku przejęcia zobowiązania kredytowego i
    jednoczesnym przejęciu własności nieruchomości nie ma mowy o przyroście majątku.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    a) w Pani małżeństwie panował ustrój wspólności majątkowej, od dnia ślubu, tj. 7
      września 2020 r.;
    b) nieruchomość (dom) pozostała w majątkach odrębnych;
    c) swój udział w nieruchomości przeniosła Pani na drugiego współwłaściciela (męża) 12
      kwietnia 2022 r.;
    d) zbycie udziału w nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie nastąpiło w
      wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    e) zwolnienie ze świadczenia związanego ze spłatą pozostałej części kredytu nastąpiło na
      podstawie przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z
      długu wobec banku i było przedmiotem aktu notarialnego z dnia 12 kwietnia 2022 r.,
      w którym druga strona zobowiązała się do całkowitej spłaty pozostałej części kredytu;
    f) wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej
      wysokości;
    g) wysokość zobowiązania kredytowego, które przejął jeszcze wtedy Pani mąż to 226 500
      zł (rozwód został orzeczony 21 kwietnia 2022 r., ale rozdzielność majątkowa została
      podpisana aktem notarialnym 14 stycznia 2022 r. tak, aby mogła Pani zakupić własne
      mieszkanie); bank nie dokonywał zmian umowy, ponieważ Pani mąż zobowiązał się do
      spłaty całości kredytu poprzez podpisanie nowej umowy kredytowej w innym banku;
    h) swoje mieszkanie zakupiła Pani 27 maja 2022 r.;
    i) wydatki, wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 – 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, które Pani poniosła to:
    nabycie lokalu mieszkalnego za cenę 600 000 zł (wkład własny w kwocie 122 tys. zł),
    nabycie części we współwłasności odrębnej nieruchomości lokalu niemieszkalnego
    (garaż) za cenę 10 000 zł;
    koszty związane z nabyciem lokalu mieszkalnego i części we współwłasności odrębnej
    nieruchomości lokalu niemieszkalnego (garaż) – 14 865,07 zł (podatek + opłata sądowa
    + opłata za pobranie księgi wieczystej);
    spłata kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przed dniem uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia (kredyt na nieruchomość, której przenosiła Pani
    własność) – 60 170,65 zł (raty odsetkowe i kapitałowe) + 6 107,95 zł ( opłaty z tytułu
    ubezpieczenia nieruchomości + prowizja za podwyższone ryzyko);

    wszystkie wydatki zostały poniesione przed upływem trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym zbyła Pani udziały w nieruchomości.
    Pytania
    Czy przeniesienie na współkredytobiorcę udziału w nieruchomości w zamian za przejęcie
    długu stanowi źródło przychodu? (art. 10. - [Źródła przychodów] – Podatek dochodowy
    od osób fizycznych)?
    Czy w opisanej przez Panią sytuacji występuje jakikolwiek przychód, który podlega
    opodatkowaniu? (art. 30e. - [Podatek od zbycia nieruchomości i innych praw
    majątkowych] - Podatek dochodowy od osób fizycznych)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, po przeanalizowaniu przepisów ustawy oraz dostępnych interpretacji
    organów podatkowych, w przedstawionej sprawie nie doszło do powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f). Przeniesienie własności
    nieruchomości na Pani męża w zamian za przejęcie pozostałego długu wobec banku nie
    ma charakteru odpłatnego, ponieważ nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego, Pani
    aktywa nie powiększyły się. W tym przypadku uważa Pani, że nie stanowiło to źródła
    przychodu. Analizując całość okoliczności oraz odnosząc się do rynkowych cen
    nieruchomości obowiązujących w dniu sprzedaży, uważa Pani, że nie osiągnęła z tego
    tytułu rzeczywistego zysku. Wartość ekonomiczna tej transakcji, uwzględniając wszystkie
    koszty i realia rynkowe, wskazuje na stratę po Pani stronie.
    Żeby uznać, że powstał przychód, w sytuacji objętej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.,
    zbycie nieruchomości musiałoby spowodować w Pani majątku przyrost, a tak się nie stało.
    Oczywiście została Pani zwolniona z długu, ale też została bez domu.
    Biorąc pod uwagę cenę zakupu nieruchomości, jako koszt uzyskania przychodu oraz
    przychód ze zbycia udziału w nieruchomości, w opisywanej sytuacji wystąpiła strata.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następują w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że 29 sierpnia 2017 r. kupiła Pani z partnerem nieruchomość
    (dom) w udziałach 50/50. Wartość domu wynikająca z aktu notarialnego to 480 000 zł. Na
    zakup domu został zaciągnięty kredyt na kwotę 519 000 zł, z czego 399 000 zł zostało
    przeznaczone na zakup domu, a 120 000 zł na wykończenie domu. Wzięła Pani ślub z
    partnerem 7 września 2020 r. Od dnia ślubu w Pani małżeństwie panował ustrój
    wspólności majątkowej. Natomiast, nieruchomość (dom) pozostała w majątkach
    odrębnych. W związku z rozwodem, zdecydowali Państwo, że wyłącznym właścicielem
    nieruchomości (domu) zostanie Pani były mąż. Swój udział w nieruchomości przeniosła
    Pani na drugiego współwłaściciela, tj. męża w dniu 12 kwietnia 2022 r. W zamian,
    zobowiązał się on do przejęcia pozostałej do spłaty części kredytu oraz wypłacił Pani
    kwotę 180 000 zł. Zwolnienie ze świadczenia związanego ze spłatą pozostałej części
    kredytu nastąpiło na podstawie przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian
    za zwolnienie z długu wobec banku i było przedmiotem aktu notarialnego z dnia 12
    kwietnia 2022 r., w którym druga strona zobowiązała się do całkowitej spłaty pozostałej
    części kredytu. Wysokość zobowiązania kredytowego, które przejął jeszcze wtedy Pani
    mąż to 226 500 zł. Rozwód został orzeczony 21 kwietnia 2022 r., ale rozdzielność
    majątkowa została podpisana aktem notarialnym 14 stycznia 2022 r. Bank nie dokonywał
    zmian umowy, ponieważ Pani mąż zobowiązał się do spłaty całości kredytu poprzez
    podpisanie nowej umowy kredytowej w innym banku. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadali
    za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przeniesienie na współkredytobiorcę udziału w
    nieruchomości w zamian za przejęcie długu stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma
    moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    Wskazuję, że kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z

    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że datą nabycia przez Panią udziału w
    nieruchomości (domu) był 29 sierpnia 2017 r., kiedy to zakupiła Pani udział 1/2 w
    nieruchomości, a pozostały udział zakupił Pani partner (w 2020 r. zawarła z nim Pani
    związek małżeński) . W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ pięcioletniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r.,
    poz. 1360 ze zm.):
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zatem, przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 212 § 1 ww. ustawy:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
    Zgodnie z § 2 tego przepisu:
      Przejęcie długu może nastąpić:
        1) przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika;
          oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron;
        2) przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela;
          oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono

          bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest
          niewypłacalna.
    Jak wskazuje art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia
    własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży, czy zamiany, lecz ma zastosowanie
    do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności
    do całej rzeczy lub udziału. Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć zatem
    każde zdarzenie i każdą czynność prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia
    prawa własności nieruchomości (lub udziału w niej) za wynagrodzeniem.
    Natomiast zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub praw w zamian za zwolnienie z długu jest
    odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub prawa, nie następuje bowiem pod tytułem darmym.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również inne
    akty prawne nie zawierają definicji „odpłatnego zbycia” rzeczy lub praw. W celu ustalenia
    znaczenia tych terminów, należy więc posłużyć się wykładnią językową. Do stwierdzenia
    powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie przysporzenia majątkowego.
    Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w komentarzu do ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl której odpłatne zbycie stanowi
    przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw na inną osobę za wynagrodzeniem.
    Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz zamiana. Zgodnie z zasadą
    swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w innej formie.
    Zaznaczyć również należy, że:
      Cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi być wyrażona w pieniądzu
      (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że zapłatą za przeniesienie
      własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma przysporzenia
      majątkowego. (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych.
      Komentarz, Lex, 2010, wyd. II).
    Tym samym, wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności.
    Zatem pod pojęciem „odpłatne zbycie” należy rozumieć nie tylko sprzedaż, ale każdą
    czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości, jej części lub udziału w niej za odpłatnością (niekoniecznie w formie

    gotówkowej), a więc co do zasady również zniesienie współwłasności, w następstwie
    którego współwłaściciel nieruchomości w zamian za nabycie udziału w tej nieruchomości
    przejmuje dług czy dokonuje spłaty.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia w niniejszej sprawie, przeniesienie aktem
    notarialnym w dniu 12 kwietnia 2022 r, przez Panią na współkredytobiorcę 1/2 udziału w
    nieruchomości w zamian za przejęcie długu (zobowiązania do spłaty zaciągniętego
    wspólnie kredytu hipotecznego) jest odpłatnym zbyciem i stanowi źródło przychodu
    podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w myśl przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotą odpłatnego zbycia jest
    bowiem to, że Pani (zbywca) przenosząc na drugiego współwłaściciela swój udział w
    nieruchomości uzyskuje świadczenie, posiadające określony wymiar materialny. W
    opisanej sytuacji przejawia się to w zwolnieniu Pani ze spłacania kolejnych rat kredytu, a
    także otrzymania spłaty w wysokości 180 000 zł.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie przeniesienie przez Panią udziału 1/2 w nieruchomości
    (domu) na drugiego współwłaściciela (męża) w zamian za zwolnienie z długu wobec banku
    i spłatę na Pani rzecz, stanowiło dla Pani odpłatne zbycie tego udziału (odpłatne zniesienie
    współwłasności).
    Wyjaśnić bowiem należy, że konsekwencją odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości
    było przejęcie przez drugiego współwłaściciela w całości kredytu hipotecznego
    zaciągniętego pierwotnie przez współwłaścicieli i zwolnienie podatnika z przypadającej na
    niego części długu wobec banku oraz dokonanie spłaty na rzecz zbywającego. Przejęcie
    kredytu, jak również dokonanie spłaty przez drugiego współwłaściciela stanowi formę
    odpłatności za przeniesienie własności udziału w nieruchomości (domu).
    Zatem 12 kwietnia 2022 r. przeniesienie przez Panią 1/2 udziału w nieruchomości (domu)
    na drugiego współwłaściciela w zamian za przejęcie Pani długu i spłatę na Pani rzecz,
    stanowiło źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż dokonane zostało przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. od końca 2017 r.).
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Jak stanowi art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez

    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z
    art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od
    tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie
    stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości. Koszt nabycia, co do
    zasady, określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się
    właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem, cena jaką
    zapłacono za udział w nieruchomości będący przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego
    czy zakup udziału był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jego zakup
    pochodziły z oszczędności. Zatem, w omawianym przypadku, kosztem uzyskania
    przychodu z tytułu zbycia udziału w nieruchomości będzie koszt nabycia przez Panią tego
    udziału.
    Stosownie do treści art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Nadmienić należy, że w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.

    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust.
    30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
    2) wydatki poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
      zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o
      których mowa w lit. a lub b
    - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy

    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe
    podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wymaga przeznaczenia równowartości przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych na preferowane przez ustawodawcę cele, a takim
    przychodem jest wartość wyrażona w umówionej cenie sprzedaży, nie zaś faktycznie
    posiadane środki finansowe. W art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ustawodawca nie mówi o zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych
    konkretnie za środki finansowe otrzymane z tytułu sprzedaży nieruchomości lub praw
    majątkowych. Stanowi natomiast o przeznaczeniu na preferowany cel przychodu
    rozumianego zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    a więc kwoty w wysokości (wartości) pozostającej w granicach umówionej ceny sprzedaży
    nieruchomości przez podatnika.
    Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Podsumowując, nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej, przeniesienie
    przez Panią 12 kwietnia 2022 r. udziału 1/2 w nieruchomości (domu) na drugiego
    współwłaściciela (współkredytobiorcę) w zamian za przejęcie Pani długu i spłatę na Pani
    rzecz, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskany z ww. odpłatnego zbycia dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art.
    30e ww. ustawy, ponieważ zbycie udziału w nieruchomości nastąpiło przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Uzyskany z ww. tytułu dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na
    zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawą obliczenia podatku dochodowego jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia, czyli wartością zobowiązania kredytowego, jakie przejął
    na siebie drugi współkredytobiorca i kwotą spłaty na Pani rzecz, pomniejszonym o
    ewentualne poniesione przez Panią koszty ww. odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, czyli ceną nabycia w 2017 r. udziału 1/2 w nieruchomości (domu).
    Jednakże, wydatkowanie przychodu uzyskanego z ww. sprzedaży, na nabycie w dniu 27
    maja 2022 r. lokalu mieszkalnego, który służy zaspokajaniu Pani potrzeb mieszkaniowych
    uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia,
    zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do nabycia przez Panią części we
    współwłasności odrębnej nieruchomości lokalu niemieszkalnego (garażu) ustawodawca
    nie przewidział jako wydatku na cel mieszkalny nabycie lokalu niemieszkalnego, a jedynie
    wydatki na jego rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne.
    Zatem, wydatki, jakie Pani poniosła na nabycie części we współwłasności odrębnej
    nieruchomości lokalu niemieszkalnego (garażu), nie można zaliczyć do wydatków na
    własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym zaznaczyć należy, że ww. zwolnieniem objęty jest dochód w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na ww. cel
    mieszkaniowy, w przychodzie z odpłatnego zbycia ww. udziału.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.