Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-242/11-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-17
Teza: Skutki podatkowe zwrotu nakładów na budowę garażu, wybudowanego na cudzym gruncie.
Słowa kluczowe: budowa; dzierżawa; garaż; przychód; sprzedaż; umowa-umowa dzierżawy; umowa-umowa najmu; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 15.03.2011 r. (data wpływu 18.03.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów na budowę garażu, wybudowanego na cudzym gruncie - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18.03.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów na budowę garażu, wybudowanego na cudzym gruncie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 09.03.2011 r. z Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Wnioskodawca oraz jego żona otrzymali Informacje o przychodach PIT-8C, w których w części D wpisano „zwrot nakładów za wybudowanie garażu ze środków własnych” na kwotę 6.259 zł każdy, tj. łącznie 12.518 zł. W 1999 r. Wnioskodawca wraz z 44 innymi współużytkownikami wybudowali na nieruchomości należącej do Skarbu Państwa, będącej wówczas w zarządzie Wojskowego Ośrodka Szkolenia, budynek niemieszkalny, wielogarażowy składający się z 45 lokali z przeznaczeniem na garaże z własnych środków. Wpłat za wybudowane garaże w wysokości 11.000 zł. małżonkowie dokonali na konto Jednostki Wojskowej na kwotę 10.000 zł zgodnie z potwierdzeniem wpłaty z dnia 15.03.99 r. i kwoty 1.000 zł. z dnia 02.07.99 r. Po wybudowaniu tego budynku, na podstawie umowy z dnia 01.01.2000 r., o dzierżawę wojskowego terenu zamkniętego na którym został wybudowany garaż ze środków własnych dzierżawcy w oparciu o lokalizację stałą został nam oddany w dzierżawę teren na którym został wybudowany garaż ze środków własnych dzierżawcy w oparciu o lokalizację z dnia 26.10.98 r. wydaną przez Urząd Gminy, z ważnością umowy do 31.12.2004 r. Następnie Aneksem z 28.12.2004 r. umowa o dzierżawę terenu została przedłużona do dnia 31.12.2009 r. Po upływie terminu ważności umowy w przewidywaniu sprzedaży ww. nieruchomości z wybudowanym na niej budynkiem wielogarażowym, nowy zarządca nieruchomości, tj. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, dokonał zmiany umowy o dzierżawę terenu na Umowę najmu garażu. Umową tą odstąpiono od przekazania najemcom terenu w dzierżawę, a wynajęto garaż, wybudowany za własne pieniądze. W par. 1 tej umowy wpisano „wynajmujący oświadcza, że wykonuje prawo własności w stosunku do powierzonych nieruchomości Skarbu Państwa w tym do nieruchomości, na której znajduje się garaż wybudowany z własnych środków najemcy”. Przed sprzedażą garażu określono nakłady poniesione na jego budowę na kwotę 12.518 zł. Na okoliczność kupna - sprzedaży tego garażu sporządzono akt notarialny, z dnia 29.06.2010 r. W Akcie tym stwierdzono, że nieruchomość zabudowana jest murowanym budynkiem niemieszkalnym, jednokondygnacyjnym, wielolokalowym, a w skład opisanego budynku wchodzi między innymi lokal nr 11. Dalej wpisano, że „przedmiotowy lokal został wybudowany ze środków własnych najemców” i „wraz z udziałem wynoszącym części w nieruchomości wspólnej” zostaje sprzedany Wnioskodawcy i jego żonie. Określono też, wartość nakładów poniesionych na wybudowanie przedmiotowego lokalu oraz wszelkich części budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali na kwotę 12.518 zł, i że cena sprzedaży przedmiotowego lokalu wraz z prawami związanymi z jego własnością wynosi 33.828,17 zł brutto. Strony oświadczyły, że w związku z zawarciem niniejszej umowy dokonują wzajemnego potrącenia należności w kwocie 12.518 zł, która stanowi równowartość roszczenia nabywców z tytułu nakładów poniesionych na wybudowanie opisanego powyżej lokalu garażowego. Wydatków na wybudowanie tego garażu małżonkowie nie odliczali od dochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca wspólnie z żoną jest zobowiązany do podwójnego opodatkowania tych samych przychodów; pierwszy raz w 1999 r. i ponownie w 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przychód osiągnięty w 1999 r., z którego części po opodatkowaniu został wybudowany garaż, nie powinien być powtórnie opodatkowany w 2010 r. Zwrot nakładów za wybudowanie garażu ze środków własnych, w wysokości 6.259 zł na osobę, nie stanowi żadnego dodatkowego przychodu. Jeśli już miałby być z tego tytułu opodatkowany jakikolwiek przychód, to chyba tylko różnica pomiędzy kwotą zwrotu 12.518 zł, a kwotą nakładów własnych na wybudowanie garażu, tj. - 11.000 zł., czyli łącznie 1.518 zł. Dodać też należy, że Broszura Informacyjna do zeznania PIT - 37 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2010 r. nie zawiera jakichkolwiek danych o uwzględnieniu w zeznaniu podatkowym PIT - 37 informacji wynikających z PIT - 8C. Ponadto dodać należy, że jak wynika z odcisków pieczęci na kopertach, w których przesłano PIT - 8C zostały one nadane w dniu 02.03.2011 r. (co jest do sprawdzenia na dowodach ich nadania i potwierdzeniach odbioru), a więc po obowiązkowym terminie ustawowym „do końca lutego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c, art. 30e oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów – zgodnie z ust. 1a cyt. art. 9.

Dochodem ze źródła przychodów, stosownie do ust. 2 cyt. art. 9 ustawy, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Koszty uzyskania przychodów reguluje art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia źródła przychodów, m. in. w pkt 9 inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 9, zgodnie z art. 20 ust. 1, uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jednocześnie stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Powyższa definicja przychodów ma charakter ogólny i znajduje zastosowanie, o ile w przepisach szczególnych ustawodawca nie uregulował tej kwestii odmiennie.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie, których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot.

Stosownie do art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Zgodnie z art. 676 ww. ustawy, jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca za zgodą Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postawił za własne środki garaż na dzierżawionym gruncie.

W dniu 29.06.2010 r. jako najemca Wnioskodawca wraz z żoną wykupił od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej garaż wraz z udziałem w gruncie. Cenę ustalono w kwocie 33.828,17 zł, natomiast wartość nakładów poniesionych na wybudowanie przedmiotowego lokalu oraz wszelkich części budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali na kwotę 12.518 zł. Strony oświadczyły, że w związku z zawarciem niniejszej umowy dokonują wzajemnego potrącenia należności w kwocie 12.518 zł, która stanowi równowartość roszczenia nabywców z tytułu nakładów poniesionych na wybudowanie opisanego powyżej lokalu garażowego.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny i powyższe unormowania, kwota nakładów, zwróconych Wnioskodawcy za budowę garażu nie mieści się w pojęciu przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ustawy gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego po stronie najemcy, a zatem nie podlega opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zatrzymaniem przez wydzierżawiającego ulepszeń dokonanych przez dzierżawcę za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu.

Zbycie rzeczy dzierżawionej nie powoduje zakończenia stosunku dzierżawy, lecz jedynie zmianę po stronie wydzierżawiającego. Z chwilą zbycia przedmiotu dzierżawy, stosunek dzierżawy między zbywcą a dzierżawcą ustaje, a zbycie rzeczy wydzierżawionej oznacza zwrot rzeczy oraz to, że pierwotny wydzierżawiający wyraził wolę zatrzymania ulepszeń. Aby transakcja kupna garażu przez wydzierżawiającego mogła dojść do skutku najemca wybrał zatrzymanie ulepszeń dokonanych przez dzierżawcę za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu.

Zapłata polegała na wzajemnym potrąceniu należności w kwocie 12.518 zł tytułem zwrotu nakładów poniesionych na wybudowanie budynku garażowego i nastąpiła przy zawarciu aktu notarialnego.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wartość nakładów poniesionych na budowę garażu przez Wnioskodawcę w wysokości 6.259 zł (½ kwoty 12.518 zł) nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przysporzenia majątkowego, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym, pod warunkiem, że otrzymana wartość pieniężna z tego tytułu jest jedynie zwrotem kosztów poniesionych na wybudowanie garażu.

Dodatkowo należy także wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – wydana na podstawie złożonego wniosku interpretacja jest wiążąca dla Pana, jako występującego z wnioskiem. Jeżeli natomiast Pana żona, jest zainteresowana otrzymaniem interpretacji indywidualnej, może wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w swojej, indywidualnej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.