Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4018.6.2022.10.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Brak obowiązku zgłaszania lokali agentów, w których
sprzedawane są produkty spółki jako miejsc prowadzenia
działalności gospodarczej spółki.
Słowa kluczowe: adres
działalność-działalność gospodarcza
działalność-wykonywanie działalności-miejsce
wykonywania działalności
Zagadnienia: Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i
płatników-Rozdział 2. Postępowanie w sprawie nadania
NIP-Zgłoszenie aktualizacyjne-Zgłoszenia aktualizacyjne
podatników, których identyfikatorem podatkowym jest
NIP i płatników
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników-Rozdział 2-art 5-ust. 2b-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sp. z o.o. (Spółka) jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa utworzoną w celu
    wykonywania ... Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie ... o których jest mowa w art.
    2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o ... (...), w skład których wchodzą m.in. ... i ....
    Spółka sprzedaje ...oraz ... we własnych punktach sprzedaży, tj. w punktach, do których
    przysługuje Spółce tytuł prawny, przez sieć Internet oraz na podstawie umów agencyjnych
    za pośrednictwem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (Agentów).
    Niniejszy wniosek Spółki nie odnosi się do własnych punktów sprzedaży, ani do ...
    urządzanych przez sieć Internet. Dotyczy natomiast sprzedaży ... realizowanej poprzez
    pośredniczących Agentów.
    Możliwość powierzenia Agentom sprzedaży ... i przewiduje art. 28 ust. 2 ...
    Podkreślić należy, że Agenci są przedsiębiorcami i prowadzą własną działalność
    gospodarczą, która obejmuje różne obszary aktywności gospodarczej (np. Agenci
    prowadzą sieć sklepów, sieć stacji benzynowych), zaś zawarcie umowy agencyjnej ze
    Spółką oznacza, że dodatkowo będą oni wykonywali świadczenia określone w umowach
    agencyjnych w imieniu i na rzecz Spółki. Agenci nie ograniczają więc swojej aktywności
    gospodarczej tylko do realizacji świadczeń na rzecz Spółki na podstawie umowy
    agencyjnej. Agenci prowadzili działalność gospodarczą zanim zawarli ze Spółką umowy
    agencyjne. Innymi słowy, obok świadczenia usług przewidzianych w umowach
    agencyjnych Agenci prowadzą także inną działalność gospodarczą, która jest głównym
    przedmiotem ich działalności, w tych samych lokalach, w których świadczą usługi na rzecz
    Spółki. Lokale te są przede wszystkim wykorzystywane przez Agentów do prowadzenia ich
    wiodącej działalności gospodarczej (np. sprzedaży realizowanej w sklepach, na stacjach
    benzynowych), a sprzedaż produktów Spółki przewidzianych w umowach agencyjnych jest
    dodatkowym sposobem wykorzystania lokali przez Agentów.
    Agenci zobowiązują się w umowach agencyjnych do stałego dokonywania w imieniu i na
    rzecz Spółki sprzedaży ... Agenci składają w umowach agencyjnych oświadczenie, iż
    posiadają tytuły prawne do wszystkich lokali, w których prowadzą sprzedaż produktów
    Spółki, a także że jako ich dysponenci, posiadają wszelkie wymagane zgody do
    prowadzenia w nich działalności przewidzianej umową agencyjną. Spółka przekazuje
    Agentom urządzenia (np. terminale), które są niezbędne do realizowania przedmiotu
    umowy agencyjnej. Urządzenia te stanowią własność Spółki i są instalowane w lokalach
    agentów na czas trwania umowy agencyjnej, zaś Agent wykorzystuje je do ... i sprzedaży ...
    a także do komunikowania się systemem centralnym rejestrującym transakcje w czasie
    realnym. Lokale są oznaczone w sposób, który informuje potencjalnych ... o możliwości
    nabycia ww. produktów Spółki. Przy czym znajdują się tam również oznaczenia dotyczące
    Agenta (np. nazwa, logo), a także innych firm. Po zakończeniu umowy agencyjnej
    urządzenia oraz oznaczenia jakie Spółka pierwotnie przekazała Agentowi w celu
    wykonania umowy agencyjnej podlegają zwrotowi na rzecz Spółki. Po stronie Agentów leży
    zapewnienie dostarczenia mediów do lokali, w których świadczą usługi na rzecz Spółki, w
    tym także zabezpieczenie powierzonych Agentowi przez Spółkę urządzeń oraz oznaczeń
    przed zniszczeniem czy kradzieżą.
    Sprzedaż produktów Spółki jest realizowana przez uprawnione osoby, które są
    zatrudniane przez Agenta i nie są pracownikami bądź zleceniobiorcami Spółki. Osoby te

    przyjmują płatności za sprzedaż ...i ... Spółki, rejestrują sprzedaż na urządzeniach Spółki
    (terminale) i wydają dowody uczestnictwa w ... bądź ... Wykonują te czynności w tym
    samym miejscu, w którym realizują na rzecz Agenta zadania niezwiązane z umową
    agencyjną, a służące odrębnej, tj. podstawowej działalności gospodarczej Agenta.
    Przykładowo, zatrudniony przez Agenta pracownik obsługuje np. w punkcie kasowym
    zarówno sprzedaż własną Agenta jak i sprzedaż ... bądź ..., które Agent dystrybuuje na
    podstawie umowy agencyjnej. Przy czym do obsługi sprzedaży realizowanej na podstawie
    umowy agencyjnej wykorzystuje urządzenia dostarczone przez Spółkę (np. terminal).
    Z powyższego wynika, że sprzedaż ... oraz ... odbywa się na podstawie umów agencyjnych
    w lokalach Agentów przy wykorzystaniu urządzeń Spółki. Fizycznie sprzedaż realizują
    osoby zatrudnione przez Agentów. Lokale, w których sprzedawane są produkty Spółki
    służą Agentom przede wszystkim do prowadzenia ich podstawowej działalności
    gospodarczej. Agent zawsze musi legitymować się prawem do lokalu, w którym
    sprzedawane są produkty Spółki.
    Spółka nie jest powiązana osobowo albo kapitałowo z Agentami.

## Pytanie

Czy Spółka powinna zgłaszać adresy lokali Agentów, w których sprzedawane są produkty
    Spółki w zgłoszeniu aktualizującym NIP-8 jako adresy miejsc prowadzenia przez nią
    działalności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, że nie ma podstaw do zgłaszania przez nią w zgłoszeniu
    aktualizującym NIP-8 adresów lokali Agentów, w których sprzedawane są produkty Spółki
    jako adresów miejsc prowadzonej przez Spółkę działalności.
    Na podstawie art. 5 ust. 2b pkt 2 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r.
    o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r.
    poz. 166, ze zm. - dalej „ustawa o ewidencji podatników”), zgłoszenie aktualizujące
    podatników wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego zawiera m.in. dane na temat
    adresów miejsc prowadzenia działalności. Z kolei na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy o
    ewidencji podatników wydane zostało rozporządzenie przez Ministra Finansów, Funduszy
    i Polityki Regionalnej z dnia 19 lipca 2021 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń
    identyfikacyjnych i zgłoszeń aktualizacyjnych oraz zgłoszeń w zakresie danych
    uzupełniających (Dz. U. z 2021 r. poz. 1404), w którego załączniku nr 4 określony został
    wzór formularza zgłoszenia aktualizacyjnego w zakresie danych uzupełniających (NIP-8).
    Do danych na temat adresów miejsc prowadzenia działalności odnosi się części B.4 (poz.
    32-43) formularza NIP-8, w której zawarte zostało następujące wyjaśnienie:
    „W zgłoszeniu identyfikacyjnym w zakresie danych uzupełniających należy podać adresy
    wszystkich miejsc prowadzenia działalności (również hurtowni, magazynów, składów), a w
    zgłoszeniu aktualizacyjnym w zakresie danych uzupełniających stosownie do okoliczności i
    zmian. (...) W przypadku adresu nietypowego (np. sklep w przejściu podziemnym,
    działalność na terenie kraju) dane adresowe podać z możliwą dokładnością.”
    W oparciu o wskazówki zawarte w formularzu NIP-8 oraz na podstawie wykładni
    językowej, pod pojęciem „adresów miejsc prowadzenia działalności” należy rozmieć takie
    lokalizacje, które są przez podatnika wykorzystywane do realizacji jego celów np.
    gospodarczych. O prowadzeniu działalności pod danym adresem powinny świadczyć np.
    zasoby ludzkie, rzeczowe i inne zgromadzone w danym lokalu i służące podatnikowi do
    wykonywania tej działalności. Jeżeli zasoby te obiektywnie mogą posłużyć do realizacji
    celów podatnika, to lokal w którym się one znajdują należy zakwalifikować jako miejsce
    prowadzenia działalności przez podatnika, zaś adres tego miejsca podlega zgłoszeniu
    aktualizującemu na formularzu NIP-8 (przy założeniu, że nie został zgłoszony wraz ze
    zgłoszeniem identyfikacyjnym).

    Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy zauważyć, że w lokalach, w których
    sprzedawane są produkty Spółki, Agenci prowadzą działalność gospodarczą, która nie
    ogranicza się tylko do wykonywania czynności przewidzianych w umowie agencyjnej, tj.
    sprzedaży ... i .... Wręcz przeciwnie, główny przedmiot działalności gospodarczej Agenta
    jest inny aniżeli świadczenia wykonywane na podstawie umowy agencyjnej. Agenci
    wykorzystują więc lokale przede wszystkim w celu realizowania swojej podstawowej
    działalności, zaś odbywająca się w tych samych lokalach sprzedaż prowadzona na
    podstawie umowy agencyjnej ma charakter dodatkowy i uzupełniający. Nie może być tym
    samym wątpliwości, że Agenci wykorzystują lokale przede wszystkim na prowadzenie w
    nich swojej podstawowej działalności, która nie jest w żadnym stopniu powiązana z
    realizacją umów agencyjnych.
    Dodatkowo należy podkreślić, że samo wykonanie umowy agencyjnej polega na
    zapewnieniu siłami Agenta, tj. przy pomocy zatrudnionych przez niego osób oraz w
    zapewnionym przez niego lokalu sprzedaży ... i .... Jednocześnie Spółka faktycznie nie
    wykonuje w lokalach Agentów żadnych czynności sprzedażowych, tzn. personel Spółki nie
    znajduje się na miejscu w lokalu Agenta, Spółka nie ma także żadnego tytułu prawnego do
    lokalu, w którym Agent świadczy na jej rzecz usługę na podstawie umowy agencyjnej.
    To Agent - jako podatnik prowadzący działalność pod adresem, pod którym sprzedaje
    również produkty Spółki - składa zgłoszenie aktualizujące NIP-8 w celu zgłoszenia tego
    adresu do właściwego organu podatkowego. Obowiązek taki nie spoczywa natomiast na
    Spółce, gdyż nie prowadzi ona działalności w lokalu Agenta.
    W tym miejscu należy wskazać, że prawo podatkowe posługuje się pojęciem „miejsca
    prowadzenia działalności”. Otóż w art. 151 § 1 Ordynacji podatkowej odwołano się do
    miejsca prowadzenia działalności jako do miejsca, w którym następuje doręczenie pisma
    w postępowaniu podatkowym. Przepis ten precyzuje, że w miejscu prowadzenia
    działalności doręczenie następuje osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub
    prokurentowi. Ustawodawca utożsamia więc miejsce prowadzenia działalności przez
    podatnika jako miejsce, w którym mogą przebywać osoby upoważnione przez podatnika
    do odbioru korespondencji. Potwierdza to, że pod pojęciem „miejsca prowadzenia
    działalności” można rozumieć takie miejsce, w którym przebywają zwyczajowo osoby
    związane z podatnikiem (np. jego personel). Z oczywistych względów taka sytuacja nie
    występuje w przypadku będącym przedmiotem analizy w niniejszej sprawie, gdyż osoby,
    realizujące zadania Agenta wynikające z umowy nie są ani pracownikami, ani
    zleceniobiorcami Spółki. Natomiast bez wątpienia łączy ich więź prawna z Agentem, który
    mógłby upoważnić te osoby do odbioru pism w jego imieniu w lokalu, w którym prowadzi
    działalność.
    Powyższe znajduje także potwierdzenie w uzasadnieniu do projektu ustawy, którą
    wprowadzony został art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o ewidencji podatników. Na str. 22
    uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz o
    zmianie niektórych innych ustaw - druk sejmowy nr 2094 z 22 stycznia 2014 r. - poruszona
    została kwestia „adresu prowadzenia działalności” w kontekście adresu kontaktowego z
    organami podatkowymi.
    W świetle powyższych uwag „miejsce prowadzenia działalności” to miejsce, w którym
    podatnik prowadzi rzeczywistą działalność i w związku z tym przebywa w nim personel
    podatnika, bądź inne upoważnione przez niego osoby. W omawianym przypadku to Agent
    prowadzi działalność w lokalach, w których sprzedaje produkty Spółki, tak więc to na nim
    spoczywa obowiązek aktualizujący w zakresie zgłaszania adresów tych lokali.
    Stanowisko Spółki znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowym. Otóż w
    sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    sygn. akt III SA/Wa 798/18 z 21.12.2018 r. (LEX nr 2974490) poddano analizie przypadek,
    który był bardziej kwalifikowany od przedstawionego w niniejszym wniosku.

    W rozpatrywanej przez Sąd sprawie bank wynajął lokal firmie, która w tym lokalu
    wykonywała czynności agencyjne na rzecz banku. Bank zadał pytanie, czy spoczywa na
    nim obowiązek zgłoszenia wynajmowanego firmie lokalu jako adresu miejsca
    prowadzenia działalności. Sąd nie miał wątpliwości, że to firma wykonująca czynności
    agencyjne na rzecz banku powinna dokonać zgłoszenia aktualizującego NIP-8, nie zaś
    bank:
    „Zdaniem Sądu, w tym zakresie rację należało przyznać Skarżącej (tj. Bankowi - przypis
    autora wniosku), która słusznie wywodzi, że oddany Spółce, na zasadzie najmu, lokal
    użytkowy nie jest miejscem prowadzenia jej działalności.
    Z treści wniosku wynika bowiem, że Spółka świadczy wobec banku usługi pośrednictwa w
    sprzedaży jej produktów, co siłą rzeczy wymaga, aby w lokalu znajdowały się widoczne
    oznaczenia marketingowe związane z N (tj. Bankiem - przyp. autor wniosku). Kluczowe
    znaczenie odgrywa jednak fakt, że wykonuje, jako agent, własną działalność gospodarczą
    w zakresie pośrednictwa sprzedaży. Opiera się przy tym na własnym potencjale ludzkim.
    Nie zmienia tego okoliczność, że działa w wynajętym lokalu.
    Zdaniem Sądu, wynajmowany lokal, w którym znajduje się personel Spółki, tworzy
    infrastrukturę, z którą można bezsprzecznie utożsamiać miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej. Nie jest to jednak miejsce prowadzenia działalności Skarżącej (tj. Banku -
    przyp. autor wniosku), ale właśnie wspomnianej Spółki.”
    Od razu należy zaznaczyć, że w sprawie poruszonej w niniejszym wniosku Agent nie
    wynajmuje lokalu od Spółki i dodatkowo aktywność gospodarcza Agenta nie ogranicza się
    tylko do sprzedaży produktów Spółki. Stąd też rozpatrywany w cytowanym wyroku
    przypadek uznać należy za bardziej kwalifikowany aniżeli występujący we wniosku Spółki,
    co tym bardziej przemawia za uznaniem stanowiska Spółki za prawidłowe. Wyrok dotyczy
    bowiem sytuacji, w której agent banku realizuje w lokalu wyłącznie czynności na rzecz
    banku, gdy tymczasem Agent Spółki wykorzystuje swój lokal przede wszystkim do
    prowadzenia swojej głównej działalności, która jest inna aniżeli wykonywana na rzecz
    Spółki na podstawie umowy agencyjnej. A skoro tak, to nie powinno być wątpliwości, że to
    Agent, a nie Spółka, prowadzi działalność w lokalu i to na Agencie spoczywa obowiązek
    zgłaszania danych adresowych związanych z danym lokalem do właściwego dla niego
    organu podatkowego. Dodać także należy, że w sytuacji uznania, że Spółka ma obowiązek
    zgłoszenia adresu miejsca prowadzenia działalności lokalu, w którym sprzedawane są
    produkty Spółki, wówczas doszłoby do zgłoszenia tego samego adresu przez dwóch
    odrębnych podatników, tj. przez Spółkę i Agenta. Wydaje się, że taka sytuacja byłaby
    sprzeczna z celami regulacji zawartymi w ustawie o ewidencji podatników. Dodatkowy
    argument stanowić może przykład agenta ubezpieczeniowego, który działa na rzecz wielu
    (np. 10) zakładów ubezpieczeniowych. Wówczas uznanie, że każdy zakład ubezpieczeń ma
    obowiązek zgłosić lokal, w którym działa agent ubezpieczeniowy jako adres swojego
    miejsca prowadzenia działalności, oznaczałoby jednoczesne zgłoszenie tego samego
    adresu przez kilkunastu podatników. Prowadziłoby to do wypaczenia celów jakie ma za
    zadanie realizować ustawa o ewidencji podatników. Przykład ten zdaje się jednoznacznie
    prowadzić do wniosku, że w sytuacji gdy to pośrednik/agent wykorzystuje lokal w
    prowadzonej przez siebie działalności, to właśnie na nim i tylko na nim spoczywa
    obowiązek zgłoszenia takiego lokalu jako adresu miejsca prowadzenia działalności i to
    niezależnie od tego, czy działa na rzecz jednego, bądź wielu zleceniodawców.
    Podsumowując, kierując się argumentacją przywołaną powyżej należy uznać, że brak jest
    przesłanek do składania przez Spółkę zgłoszeń aktualizujących NIP 8 w zakresie zgłaszania
    adresów miejsc prowadzenia działalności odnośnie lokali Agentów, w których na
    podstawie umów agencyjnych sprzedawane są produkty Spółki. Stanowisko takie
    uzasadnia fakt, że to Agent a nie Spółka prowadzi działalność pod ww. adresem. Spółka
    wnosi o potwierdzenie jej stanowiska w sprawie
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 8 lutego 2023 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-2.4018.6.2022.1.MGO, w której uznałem Państwa stanowisko, w kwestii
    obowiązku zgłaszania adresów lokali Agentów, w których sprzedawane są produkty Spółki
    w zgłoszeniu aktualizującym NIP-8 jako adresy miejsc prowadzenia przez nią działalności
    za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 8 lutego 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    10 marca 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie interpretacji indywidualnej w całości.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z
    15 września 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 940/23.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 25 marca 2025 r. sygn. akt III FSK 1643/23
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 25 marca 2025 r.
    Prawomocny wyrok wpłynął do mnie 8 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie
    faktycznym bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej
    sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15
    września 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 940/23 oraz wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 25 marca 2025 r. sygn. akt III FSK 1643/23.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
    podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2500 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub
    „ustawą o NIP”:
    Ustawa określa:
      1) zasady ewidencji:

        a) podatników,
        b) płatników podatków,
        c) płatników składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne,
          zwanych dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;
      2) zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP”;
      3) zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o NIP:
      Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają
      obowiązkowi ewidencyjnemu.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 i ust. 3 ustawy o NIP:
      Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w
      ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.
      Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie
      odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.
    Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o NIP:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia
      identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na
      podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się
      jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika
      podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności
      gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
    Na podstawie art. 5 ust. 2b ustawy o NIP:
    Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego
    zawiera dane:
      1) objęte treścią wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym, z wyłączeniem rejestru
        dłużników niewypłacalnych, przekazywane automatycznie za pośrednictwem
        systemu teleinformatycznego;
      2) uzupełniające: skróconą nazwę (firmę), wykaz rachunków bankowych lub
        imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, z
        wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004
        r. o podatku od towarów i usług, adresy miejsc prowadzenia działalności, dane
        prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym jego NIP, adres miejsca
        przechowywania dokumentacji rachunkowej, dane kontaktowe, a w przypadku
        osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru
        przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące
        poszczególnych wspólników, w tym ich identyfikatory podatkowe.
    Jak stanowi art. 5 ust. 2c ustawy o NIP:
      Podatnicy wpisani do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia
      identyfikacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w ust.
      2b pkt 2, w terminie 21 dni od dnia dokonania wpisu podmiotu do Krajowego
      Rejestru Sądowego.
    Na mocy art. 5 ust. 3 ustawy o NIP:

    Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną
    i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer
    identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten
    organ, wykaz rachunków bankowych lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo-kredytowej, z wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, adresy miejsc
    prowadzenia działalności, dane prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym jego
    NIP, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot
    wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów
    klasyfikacyjnych, a ponadto:
      1) w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych
        jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące
        jednostki macierzystej;
      2) w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów
        podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla
        spółek osobowych - dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator
        podatkowy poszczególnych wspólników;
      3) w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek
        wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom;
      4) w przypadku grup VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług -
        dane dotyczące członków tej grupy.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o NIP:
      Podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, oraz zarządca sukcesyjny mają
      obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez
      dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie
      później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych (...).
      Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia
      aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w art. 5
      ust. 2b pkt 2.
    W myśl art. 5 ust. 5 ustawy o NIP:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      wzory formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych
      oraz zgłoszeń w zakresie danych uzupełniających, o których mowa w ust. 2b pkt 2, w
      art. 42 ust. 3a pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z
      2022 r. poz. 459 i 830) i w art. 43 ust. 5b pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
      o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, 1079, 1115, 1265 i
      1933), z wyjątkiem zgłoszeń osób fizycznych będących przedsiębiorcami, biorąc pod
      uwagę kompletność przekazywanych danych niezbędnych do ewidencji i
      identyfikacji podatników i płatników oraz konieczność przekazywania danych
      uzupełniających do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki
      narodowej oraz Centralnego Rejestru Płatników Składek.
    W § 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie
    wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i zgłoszeń aktualizacyjnych oraz zgłoszeń w
    zakresie danych uzupełniających z dnia 19 lipca 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 1404):
      Określa się wzory formularzy zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia
      aktualizacyjnego w zakresie danych uzupełniających (NIP-8), stanowiący załącznik nr
      4 do rozporządzenia.

    Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy wskazać należy, że w Państwa przypadku
    właściwym formularzem w zakresie zgłoszenia identyfikacyjnego/aktualizacyjnego w
    zakresie danych uzupełniających jest formularz NIP-8 stanowiący załącznik nr 4 do
    rozporządzenia.
    W opisie pola B.4 zgłoszenia NIP-8 (adresy miejsc prowadzenia działalności), wypełniając
    warunki ustawowe zgłoszenia identyfikacyjnego wymienione w art. 5 ust. 3 ustawy o NIP
    wpisano: „W zgłoszeniu identyfikacyjnym w zakresie danych uzupełniających należy podać
    adresy wszystkich miejsc prowadzenia działalności (również hurtowni, magazynów,
    składów), a w zgłoszeniu aktualizacyjnym w zakresie danych uzupełniających stosownie do
    okoliczności i zmian. W przypadku braku miejsca na wpisanie dalszych adresów
    sporządzić listę adresów tych miejsc odpowiednio, zgodnie z zakresem części B.4. (poz. 33-
    43). Formularz składany za pomocą środków komunikacji elektronicznej obejmuje listę. W
    przypadku adresu nietypowego (np. sklep w przejściu podziemnym, działalność na terenie
    kraju) dane adresowe podać z możliwą dokładnością.
    W uzasadnieniu do projektu ustawy - druk sejmowy nr 2094 z 22 stycznia 2014 r.
    stwierdzono między innymi:
    Dane uzupełniające to dane wymagane przepisami prawa na potrzeby prowadzonych
    przez US, GUS i ZUS rejestrów i ewidencji, które są danymi zbliżonymi merytorycznie, a z
    uwagi na to, że wykraczają poza zakres danych wpisywanych do KRS zgłaszane będą do
    właściwych organów w wyniku samodzielnego działania zobowiązanego podmiotu. Dane
    te, z punktu widzenia powstawania bytu prawnego podmiotu i jego startu w obszarze
    działalności gospodarczej nie mają istotnego znaczenia, dlatego nie są objęte wpisem w
    KRS. Znaczenie mają jednak z punktu widzenia realizacji zadań powierzonych organom
    administracji publicznej, tj. US, GUS i ZUS.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka sprzedaje ... oraz ... m.in. na podstawie umów
    agencyjnych za pośrednictwem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą
    (Agentów). Możliwość powierzenia Agentom sprzedaży ... i ... przewiduje art. 28 ust. 2 ...
    Agenci są przedsiębiorcami i prowadzą własną działalność gospodarczą, która obejmuje
    różne obszary aktywności gospodarczej (np. Agenci prowadzą sieć sklepów, sieć stacji
    benzynowych), zaś zawarcie umowy agencyjnej ze Spółką oznacza, że dodatkowo będą oni
    wykonywali świadczenia określone w umowach agencyjnych w imieniu i na rzecz Spółki.
    Agenci nie ograniczają więc swojej aktywności gospodarczej tylko do realizacji świadczeń
    na rzecz Spółki na podstawie umowy agencyjnej.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą obowiązku zgłaszania adresów lokali Agentów, w
    których sprzedawane są produkty Spółki w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-8 jako adresy
    miejsc prowadzenia działalności.
    Należy zauważyć, że co do zasady z formularza zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia
    aktualizacyjnego NIP-8 wynika, że w opisie pola B.4 niniejszego zgłoszenia (adresy miejsc
    prowadzenia działalności) podatnik zobowiązany jest do podania adresów wszystkich
    miejsc prowadzenia działalności. Zatem, kwestia ustalenia, czy opisane wyżej miejsca są
    miejscami prowadzenia działalności gospodarczej przesądza o tym, czy Państwo powinni
    wykazać je w zgłoszeniu NIP-8.
    Delegacja ustawowa, zawarta w art. 5 ust. 5 ustawy o NIP upoważnia ministra właściwego
    do spraw finansów publicznych do określenia wzorów zgłoszeń identyfikacyjnych i
    formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych oraz zgłoszeń w zakresie danych uzupełniających, o
    których mowa w art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o NIP.
    Zatem od 1 grudnia 2014 r wymóg podawania adresów wszystkich miejsc prowadzenia
    działalności wynikający z wzorów formularzy zamieszczonych w Rozporządzeniu znajduje
    umocowanie ustawowe.

    Należy zauważyć, że ani ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i
    płatników, ani też ustawa Ordynacja podatkowa nie definiują pojęcia „miejsce
    prowadzenia działalności”.
    Jedynie art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2651 ze zm.) stanowi, że:
      Pod pojęciem „działalności gospodarczej” rozumie się przez każdą działalność
      zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570), w
      tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową
      wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne
      ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby
      wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców.
    Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931
    ze zm.) dalej ustawa o VAT w art. 15 ust. 2 wskazuje, iż:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei w orzeczeniach TSUE oraz sądów administracyjnych pojawia się wykładnia pojęcia
    „stałego miejsca prowadzenia działalności”. Na uwagę zasługuje fakt, że aktualnie w
    orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku „stałego miejsca prowadzenia działalności”
    zaplecze osobowo-rzeczowe nie musi być własnością podatnika, o ile korzysta on z innego
    i sprawuje nad nim kontrolę (wyrok z dnia 2 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3332/14).
    Analizowanymi aspektami w zakresie uznania czy dany podmiot ma stałe miejsce
    prowadzenie działalności, jest to, czy placówka (struktura) funkcjonująca przez określony
    czas charakteryzuje się wystarczającą stałością a nie została założona dla potrzeb
    przemijających, tj. np. tylko dla wybudowania konkretnego obiektu. Podatnik może
    „stworzyć” wymaganą infrastrukturę, opierając się na wynajmie, dzierżawie i innych
    podobnych formach.
    Pojęcie „miejsce prowadzenia działalności” wynikające z ustawy o NIP nie jest tożsame z
    pojęciem „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” na gruncie przepisów
    VAT.
    Miejscem prowadzenia działalności będzie miejsce gdzie wykonywana jest w sposób ciągły
    i zorganizowany jakakolwiek działalność gospodarcza. Miejsce to nie musi się
    charakteryzować wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie
    personalnym i technicznym o czym świadczyć może fakt, że do takich miejsc ustawodawca
    zaliczył magazyn czy parking, przykłady miejsc prowadzenia działalności wymienione w
    objaśnieniach do formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych/aktualizacyjnych.
    Miejsce prowadzenia działalności, zgodnie z jego słownikowym brzmieniem, oznacza
    miejsce, w którym przedsiębiorca podejmuje czynności w zakresie działalności
    gospodarczej lub statutowej. Za takie miejsca można przykładowo uznać filie,
    przedstawicielstwa, oddziały, punkty, w których przedsiębiorca podejmuje czynności,
    nawet w sytuacji, gdy są one organizacyjnie podporządkowane.
    Zatem miejscem prowadzenia działalności jest miejsce, gdzie działalność gospodarcza jest
    wykonywana.
    Miejsce prowadzenia działalności oznacza miejsce, spełniające poniższe warunki:

    - w miejscu tym wykonywana jest działalność gospodarcza, tj. przedsiębiorca podejmuje
    czynności w zakresie działalności gospodarczej lub statutowej (przykładowo filie,
    przedstawicielstwa, oddziały, a także punkty, w których przedsiębiorca podejmuje
    czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) a także czynności
    wspomagające działalność przedsiębiorcy (przykładowo magazyny, parkingi).
    Działalność winna być prowadzona w celach zarobkowych, tj. w celu osiągnięcia
    przychodu (zysku) oraz wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły lub chociażby
    częstotliwy.
    - czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej lub ją wspomagające
    wykonywane są w sposób zorganizowany i ciągły lub chociażby częstotliwy,
    - czynności mogą być prowadzone przy wykorzystaniu zaplecza osobowo-rzeczowego
    niebędącego własnością podatnika.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku zgłaszania adresów lokali
    Agentów, w których sprzedawane są produkty Spółki w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-8
    jako adresy miejsc prowadzenia działalności, należy mieć na uwadze stanowisko
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w zapadłym w niniejszej
    sprawie orzeczeniu z 15 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 940/23 oraz stanowisko
    Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 25 marca 2025 r., sygn. akt III
    FSK 1643/23.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku podkreślił, że:
      (...) miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika może wypadać tam
      tylko, gdzie jego „obecność” osiąga minimalny próg: przekroczona zostaje pewna
      masa krytyczna elementów składających się na infrastrukturę umożliwiającą
      prowadzenie tej działalności (w zakresie składników rzeczowych i osobowych) - przy
      czym powinna to być infrastruktura należąca do samego podatnika (podatnik
      powinien mieć do niej tytuł prawny).
      O prowadzeniu działalności pod danym adresem powinny świadczyć rozmiar
      zasobów zgromadzonych w danym lokalu służących samemu podatnikowi do
      wykonywania tej działalności.
      Sąd ocenia - wbrew stanowisku organu interpretacyjnego - że ten warunek nie jest
      spełniony w sytuacji opisanej we wniosku Skarżącej. Na obecność Spółki w lokalach
      agentów składa się tylko: fakt zawierania tam umów w imieniu i na rzecz Skarżącej,
      korzystanie z udostępnionych w tym celu urządzeń, oznaczenia o możliwości
      zawarcia umów. Przeciwwagę stanowią: fakt, że agenci prowadzą własną działalność
      gospodarczą, której wiodący przedmiot jest inny niż wynikający z umowy ze Spółką
      (są to np. sklepy lub stacje benzynowe), wobec czego działalność agencyjna jest tylko
      uboczna wobec tego wiodącego nurtu; agenci korzystają z własnej infrastruktury i
      zasobów kadrowych; punkty sprzedaży zawierają oznaczenia wskazujące na
      możliwość nabycia ..., lecz także inne oznaczenia wskazujące na szerszą ofertę
      towarów i usług dostępnych w danym lokalu.
      Te okoliczności nie składają się na obraz aktywnego działania przez samą Spółkę w
      tych lokalach. Jak trafnie i przekonująca wskazała Spółka, skoro w art. 5 ust. 2b pkt 2
      u.z.e.i.p.p. mowa o „prowadzeniu” działalności przez podatnika, chodzi o
      dokonywanie czynności przez tego podatnika. Tymczasem w lokalach czynności
      podejmują agenci (działający przez swoich własnych pracowników lub
      zleceniobiorców), nie Spółka. Czym innym jest działanie przedsiębiorcy w imieniu i
      na rzecz innego przedsiębiorcy, czym innym - własne działanie tego ostatniego.
      W ustawowych definicjach działalności gospodarczej przewija się przesłanka
      (warunek) prowadzenia działalności w sposób zorganizowany. W przypadku

      opisanym we wniosku Spółki ciężar organizacji tej działalności w danym miejscu
      (lokalu) spoczywa na agencie, nie Skarżącej.
      W tym kontekście warto przytoczyć treść art. 28 ust. 2 ... Zgodnie z tym przepisem
      spółka prowadząca działalność w zakresie ....
      Przepis ten implikuje, że to agent faktycznie wykonuje te powierzone czynności - nie
      sama Spółka.
    WSA wskazał również, że:
      Nie sposób też nie odnotować obciążeń administracyjnych łączących się z
      obowiązkiem zgłaszania (a także bieżącego aktualizowania) „listy” lokali agentów
      Spółki. Obciążenie te oczywiście dotyczą samej Spółki; dotyczą jednak również
      organów podatkowych - jako adresata zgłoszenia. Z tymi obciążeniami nie
      korespondowałby żaden pożytek; przeciwnie, w przypadku jego realizacji to, gdzie
      rzeczywiście prowadzi działalność sama Spółka, stałoby się tym trudniejsze do
      ustalenia.
      Ostatecznie zobowiązywanie podatnika do zgłaszania również adresów prowadzenia
      działalności przez jej agentów nie ma sensu - taka wykładnia przepisów jest
      dysfunkcjonalna.
      Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2023
      r., sygn. akt III SA/Wa 204/23 (nieprawomocnym): „Celem analizowanych przepisów
      miała być (...) łatwość lokalizowania poszczególnych podatników, a nie tworzenie
      dodatkowych trudności. Zdaniem Sądu wiele praktycznych problemów mogłoby
      natomiast wywołać uznanie lokalu za miejsce prowadzenia działalności, w którym
      dany podatnik jest tylko wynajmującym, nie wykonuje żadnych czynności i nie
      utrzymuje żadnej wyodrębnionej infrastruktury”.
      W tej sprawie Skarżąca nie jest nawet wynajmującym - jak wynika z opisu zawartego
      we wniosku o wydanie interpretacji, tytuł prawny do lokalu ma wyłącznie agent - jej
      więź z danym lokalem jest więc nawet wątlejsza od występującej w sprawie, w której
      orzekał WSA w Warszawie w powyższym wyroku.
    Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 marca 2025 r. III FSK 1643/23
    zaznaczył, że:
      (...) zasadnie przyjął WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że skoro w art. 5 ust.
      2b pkt 2 u.z.e.i.p.p., jest mowa o „prowadzeniu” działalności przez podatnika, to
      chodzi o dokonywanie czynności przez tego podatnika. Tymczasem w lokalach
      czynności podejmują agenci (działający przez swoich własnych pracowników lub
      zleceniobiorców), a nie Spółka. Zatem czym innym jest działanie przedsiębiorcy w
      imieniu i na rzecz innego przedsiębiorcy, a czym innym, własne działanie tego
      ostatniego.
      (...)
      Rację należy przyznać WSA, że z punktu widzenia sprawozdawczości nie dostrzega
      się sensu w tym, by jako miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, zostały
      podane adresy lokali agentów. Byłoby to mylące i zniekształcałoby rzeczywistość.
      Wtedy bowiem w sposób niezróżnicowany Spółka wykazywałaby lokale agentów i
      własne lokale, zacierając tym samym podstawową między nimi różnicę.
    Mając zatem na uwadze związanie Organu powyższą oceną prawną przedstawioną przez
    WSA w Warszawie i NSA należy stwierdzić, że nie mają Państwo obowiązku zgłaszania
    adresów lokali Agentów, w których sprzedawane są produkty Państwa Spółki w zgłoszeniu
    aktualizacyjnym NIP-8 jako adresów miejsc prowadzenia przez Państwa działalności. Nie
    prowadzą Państwo bowiem w tych lokalach działalności gospodarczej. Wprawdzie Agenci
    w lokalach dokonują w imieniu i na Państwa rzecz sprzedaży loterii pieniężnych i gier
    liczbowych, jednakże czynności te wykonują w ramach swojej działalności gospodarczej.

    Agenci prowadzą własną działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa sprzedaży.
    Realizują sprzedaż produktów Spółki przez własny personel - zatrudnione przez nich
    osoby. Zatem lokale Agentów nie są dla Państwa miejscem prowadzenia działalności.
    Tym samym Państwa stanowisko, że Spółka nie ma podstaw do zgłaszania w zgłoszeniu
    aktualizującym NIP-8 adresów lokali Agentów, w których sprzedawane są produkty Spółki,
    jako adresów miejsc prowadzonej przez Spółkę działalności, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.