Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.221.2017.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-17
Teza: Opodatkowania czynności udzielania pożyczki.
Słowa kluczowe: pożyczka; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 maja 2017 r. (data wpływu 23 maja 2017 r.), uzupełnionym pismem z 29 czerwca 2017 r. (data wpływu 4 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności udzielania pożyczek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności udzielania pożyczek. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 29 czerwca 2017 r. (data wpływu 4 lipca 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 23 czerwca 2017 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.221.2017.1.IK, 0111-KDIB4.4014.140.2017.2.MP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - spółka działająca pod firmą I. Sp. z o.o. zajmuje się m.in. produkcją wyrobów ze szkła (23.13.Z). Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca planuje w przyszłości zmienić umowę spółki, rozszerzyć przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej o udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym (64.92.Z Pozostałe formy udzielania kredytów) oraz dokonać niezbędnych wpisów w rejestrze przedsiębiorców KRS, a następnie, działając w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, udzielać pożyczek osobom trzecim, w tym w szczególności udziałowcom oraz członkom Zarządu. Przedmiotem udzielanych pożyczek będą sumy pieniężne przenoszące każdorazowo kwotę 255.550,00 zł, przez co nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o kredycie konsumenckim (Dz.U.2016.1528.t.j.) oraz ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych (Dz.U.2016.68). Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedmiotem niniejszego wniosku są pożyczki, które spełniają warunki wskazane w art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Usługi udzielania pożyczek będą miały charakter dodatkowy wobec głównego przedmiotu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, stanowiąc sposób lokowania nadwyżek finansowych spółki. Za udzielenie pożyczki Wnioskodawca będzie uzyskiwał wynagrodzenie w wysokości rynkowej, którego wysokość uzależniona będzie w szczególności od kwoty pożyczki, czasu trwania umowy, ustalonych zabezpieczeń spłaty, wysokości wskaźnika WIBOR, etc.

Działalność polegająca na udzielaniu pożyczek wykonywana będzie przez Wnioskodawcę w sposób zorganizowany i ciągły, w zależności od aktualnej dostępności środków finansowych przeznaczonych na tę działalność oraz zgłaszanego przez pożyczkobiorców zapotrzebowania. Wnioskodawca udzielał będzie kilku-kilkanastu pożyczek w roku (liczba udzielanych pożyczek może wzrosnąć wraz z rozwojem działalności w przyszłości).

W związku z powyższym opisem, w zakresie podatku od towarów i usług, zadano następujące pytanie:

Czy odpłatne udzielanie pożyczek przez Wnioskodawcę, będące czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Dz.U. 2016.710.t.j., dalej również jako „VAT”), jest zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT.

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usług polegających na odpłatnym udzielaniu pożyczek pieniężnych, będzie podlegało zwolnieniu przedmiotowemu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej również jako „VAT”).

Powyższe stanowisko wynika z tego, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a świadczone usługi (pożyczki), będą mieściły się w przedmiocie działalności Wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że Wnioskodawca udzielając pożyczki ma na celu osiągnięcie korzyści finansowych w postaci odsetek. Jednocześnie, udzielanie pożyczek ma zorganizowany charakter, gdyż nie jest wykonywane jednorazowo, tj. Wnioskodawca zamierza udzielać pożyczek różnym podmiotom. Takie działanie wynika z modelu biznesowego Wnioskodawcy i przyjętej strategii gospodarczej. W konsekwencji działalność w tym zakresie ma stałą formę (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji).

Czynności polegające na udzielaniu oprocentowanych pożyczek pieniężnych stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zob. Interpretację Indywidualną z 10.05.2017 wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0111-KDIB3-2.4012.62.2017.1.SR).

Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że udzielenie przez Wnioskodawcę pożyczki na rzecz innego podmiotu, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 VAT, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT - korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Na takim stanowisku stoją również organy podatkowe, zob. przykładowo:

*   Interpretacja indywidualna z 10.5.2017 wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0111-KDIB3-2.4012.62.2017.1.SR;
*   Interpretacja indywidualna z 10.03.2017 wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 1061-IPTPP2.4512.34.2017.2.SM,
*   Interpretacja indywidualna z dnia 25.10.2016 wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPP1/4512-612/16-1/JP.

W związku z powyższym, uznać należy, iż przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko jest aprobowane i stosowane zarówno przez organy podatkowe, jak również sądy administracyjne. Nie ma zatem wątpliwości, iż zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi więc jedynie przejaw należytej staranności Wnioskodawcy i został złożony celem potwierdzenia prawidłowości przyjętej wykładni przepisów i planowanych rozliczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Czynności te definiuje odpowiednio art. 7 oraz art. 8 ustawy. Na podstawie art. 7 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Z kolei art. 8 ust. 1 ustawy mówi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`)

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednakże muszą być przy tym spełnione dwa warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Trzeba podkreślić, że oba ww. warunki muszą być spełnione, aby świadczenie jako usługa podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca - podatnik podatku od towarów i usług, planuje rozszerzyć przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej o udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym a następnie, działając w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, udzielać pożyczek osobom trzecim. Usługi udzielania pożyczek będą miały charakter dodatkowy wobec głównego przedmiotu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, stanowiąc sposób lokowania nadwyżek finansowych spółki. Za udzielenie pożyczki Wnioskodawca będzie uzyskiwał wynagrodzenie. Działalność polegająca na udzielaniu pożyczek wykonywana będzie przez Wnioskodawcę w sposób zorganizowany i ciągły, w zależności od aktualnej dostępności środków finansowych przeznaczonych na tę działalność oraz zgłaszanego przez pożyczkobiorców zapotrzebowania. Wnioskodawca udzielał będzie kilku-kilkanastu pożyczek w roku (liczba udzielanych pożyczek może wzrosnąć wraz z rozwojem działalności w przyszłości).

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy czynność udzielania pożyczek przez Wnioskodawcę będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że istota umowy pożyczki zawarta została w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę sama ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres czasu. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (np. odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu VAT. Zatem, odsetki z tytułu zawarcia umowy otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

Należy wskazać, że na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie jednak do art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.,z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że czynność udzielenia oprocentowanej pożyczki przez Wnioskodawcę stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie - usługa udzielania pożyczek przez Wnioskodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ informuje, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.