Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.54.2025.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Obowiązki podatkowe z tytułu sprzedaży praw wynikających z
umowy przedwstępnej sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: działki
prawa-prawa majątkowe
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 18
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z
    tytułu sprzedaży praw wynikających z umowy przedwstępnej sprzedaży działki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 24 października 2024 r. podpisała Pani u Notariusza umowę przedwstępną
    sprzedaży działki w roli osoby kupującej działkę. Na potrzeby aktu notarialnego wpłaciła
    Pani zadatek za działkę. W akcie wystąpiła Pani jako osoba fizyczna.
    Dnia 17 grudnia 2024 r. nastąpiła u Notariusza umowa sprzedaży działki wraz ze
    wskazaniem z umowy przedwstępnej sprzedaży (przeniesieniem praw z umowy
    przedwstępnej) za wynagrodzeniem.
    Innymi słowy zbyła Pani swoje prawa do działki za wynagrodzeniem na rzecz spółki z o.o.,
    która tym samym została uprawniona do zawarcia umowy przyrzeczonej w wykonaniu
    umowy przedwstępnej. Wynagrodzenie za zbycie praw do działki otrzyma Pani na konto
    bankowe w styczniu lub lutym 2025 r. Ze względu na fakt, że końcowy akt notarialny odbył
    się w grudniu 2024 r., a wynagrodzenie z tytułu sprzedaży praw majątkowych dostanie
    Pani na konto w tym roku - w 2025, ma Pani duże wątpliwości, za który rok powinna Pani
    złożyć deklarację podatkową. Nie jest Pani także pewna na jakim formularzu powinna
    złożyć deklarację podatkową. Rozważa Pani dwa formularze: PIT-36 lub PIT-37. Nie
    prowadzi Pani działalności gospodarczej (swoją działalność zamroziła około 3 lata temu).
    Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony.
    Pytania
    1. Czy obowiązek podatkowy z tytułu wynagrodzenia ze sprzedaży praw majątkowych do
      działki powinien być liczony od dnia wpłynięcia wynagrodzenia za te prawa na konto
      bankowe?
    2. Czy obowiązek podatkowy z tytułu wynagrodzenia ze sprzedaży praw majątkowych do
      działki powinien być liczony od dnia zawarcia umowy końcowej sprzedaży u
      Notariusza, czyli w momencie scedowania tych praw na Spółkę z o.o.?
    3. Czy deklaracja podatkowa powinna być złożona za rok 2024?
    4. Czy deklaracja podatkowa powinna być złożona za rok 2025?
    5. Czy deklaracja podatkowa powinna być złożona na formularzu PIT-36?
    6. Czy deklaracja podatkowa powinna być złożona na formularzu PIT-37?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży praw majątkowych do działki
    powinien być liczony od dnia wpłynięcia wynagrodzenia za te prawa na konto bankowe, o
    czym stanowi art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Co za tym idzie, jeśli wynagrodzenie ze sprzedaży praw majątkowych do działki wpłynie w
    roku 2025 deklarację podatkową powinna Pani złożyć za rok 2025.
    Wydaje się Pani, że deklarację podatkową za wygenerowany przychód powinna Pani
    złożyć na formularzu PIT-36, ponieważ Spółka z o.o. nie pobrała od Pani żadnych zaliczek
    na podatek dochodowy. W przeciwnym razie domniema Pani, że rozliczenie roczne
    powinna Pani złożyć na formularzu PIT-37.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Przepis art. 10 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów
    powstawania źródeł przychodów ma na celu ich pogrupowanie według odpowiedniego
    charakteru, co w konsekwencji prowadzi do odmiennego traktowania tychże źródeł.
    Klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów powoduje określone konsekwencje
    podatkowe.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje
    generalną zasadę, że – dokonane poza działalnością gospodarczą – odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Stosownie natomiast do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi
    źródłami przychodów są – określone w art. 10 ust. 1 pkt 7 – kapitały pieniężne i prawa
    majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-
    c.
    W świetle art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Zawarte w powołanym wyżej art. 18 ww. ustawy wyliczenie praw majątkowych ma
    charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w
    szczególności”. Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych
    zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy można zaliczyć także inne prawa niewymienione w
    tym przepisie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania
    (wykorzystania) tych praw jak również z ich sprzedaży lub zamiany.
    Do praw majątkowych zalicza się prawa: rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste oraz
    ograniczone prawa rzeczowe), obligacyjne (np. najmu, dzierżawy, renta umowna,
    wierzytelności z tytułu udziału w spółce), na dobrach niematerialnych o charakterze
    majątkowym (np. prawa autorskie), rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do
    alimentów), czy prawa spadkowe. Niektóre z tych praw majątkowych stanowią źródło
    przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 lub art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Do przychodów z praw majątkowych zaliczyć tym samym należy również wierzytelności,
    czy też przychód uzyskany z ich zbycia. Wierzytelność jest prawem podmiotowym, które w
    stosunku zobowiązaniowym przysługuje wierzycielowi. Przy podziale praw na majątkowe i
    niemajątkowe podstawę będzie stanowił interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe
    związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. Będą to więc także
    wierzytelności, wynikające ze stosunków zobowiązaniowych, w wysokości wartości
    świadczeń majątkowych (np. wierzytelności z tytułu umowy sprzedaży).
    Ponadto, należy podkreślić, iż cesja wierzytelności została uregulowana w art. 509-518
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie
      związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    Umowy cesji wierzytelności należą do czynności prawnych rozporządzających o skutkach
    zbliżonych do umowy przenoszącej własność. Należy dodać, że cesja nie ma formy
    samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi być dokonana czynność
    cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie wierzytelności.
    W myśl natomiast art. 510 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Istota przeniesienia wierzytelności polega na tym, że prawa przysługujące zbywcy
    (dotychczasowemu wierzycielowi) przechodzą na nabywcę wierzytelności. Właściwość
    zobowiązania, uprawnienia wierzyciela i zobowiązania dłużnika pozostają bez zmian, gdyż
    w wyniku umowy cesji wierzytelności zmienia się tylko wierzyciel.

    Wierzytelność stanowi zatem prawo majątkowe, będące przedmiotem obrotu
    gospodarczego.
    Z uwagi na dokonaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    kategoryzację źródeł przychodu, w szczególności wyodrębnienie w art. 10 ust. 1 pkt 7 tej
    ustawy przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w sytuacji, gdy osoba
    fizyczna – nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu wierzytelnościami –
    zawiera umowę cesji wierzytelności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego,
    przenosząc ją odpłatnie na rzecz innego podmiotu uzyskane z tego tytułu przychody
    kwalifikuje się do przychodów z praw majątkowych.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do treści art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Przepis ten reguluje kwestię przeniesienia własności jako formy nabycia (i zarazem zbycia)
    własności oraz wskazuje, że – co do zasady – przeniesienie własności następuje w drodze
    umowy o podwójnym skutku: zobowiązującym i rozporządzającym.
    Z kolei w myśl art. 157 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność nieruchomości nie może być przeniesiona pod warunkiem ani z
      zastrzeżeniem terminu.
    Równocześnie, w świetle art. 157 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została
      zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności
      potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę
      na niezwłoczne przejście własności.
    Przy czym, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości, o czym
    stanowi art. 158 ww. ustawy, powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo
    dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania
    istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości;
    zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.
    Analizując kwestię umowy warunkowej na gruncie prawa podatkowego, należy zauważyć,
    że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości. Zatem, aby wywołać związany z takim zbyciem skutek prawnopodatkowy,
    musi nastąpić przeniesienie własności nieruchomości (lub jej części bądź udziału). Samo
    zawarcie warunkowej umowy sprzedaży nie powoduje skutków podatkowych. W takiej
    sytuacji nie można bowiem mówić o przeniesieniu własności nieruchomości, a jedynie o
    zobowiązaniu do takiego przeniesienia w określonym terminie.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że przychód osiągnięty z tytułu dokonania
    cesji umowy przedwstępnej nie jest tożsamy z przychodem osiągniętym z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części, udziałów w nieruchomości lub praw, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ przedmiotem umowy przedwstępnej nie jest przeniesienie własności
    nieruchomości lub jej udziału, a zobowiązanie do takiego przeniesienia w określonym
    terminie. Stąd sprzedaż przez Panią ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy
    przedwstępnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako
    przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W wyniku powyższego, otrzymane lub postawione do Pani dyspozycji pieniądze z tytułu
    sprzedaży prawa do działki, stanowią przychód w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro wynagrodzenie z tytułu sprzedaży przez Panią ogółu praw i obowiązków
    wynikających z umowy przedwstępnej zostało/zostanie Pani wypłacone w 2025 r., to
    obowiązek podatkowy z ww. tytułu powstaje w momencie otrzymania kwoty
    (wynagrodzenia). Tym samym, w terminie do 30 kwietnia 2026 r. winna Pani złożyć do
    urzędu skarbowego zeznanie roczne z tytułu uzyskanego dochodu.
    Wyjaśnić przy tym należy, że – jak wynika z Broszury Informacyjnej do zeznania PIT-36 o
    wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) – formularz PIT-36 jest przeznaczony
    dla podatników, do których ma zastosowanie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i którzy niezależnie od liczby źródeł przychodów
    m.in. uzyskiwali przychody z innych źródeł, opodatkowanych na ogólnych zasadach przy
    zastosowaniu skali podatkowej, od których ani płatnik, ani podatnik w ciągu roku
    podatkowego nie miał obowiązku odprowadzania zaliczek.
    Reasumując, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż przez Panią ogółu praw i obowiązków
    wynikających z umowy przedwstępnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W rezultacie,
    uzyskany przez Panią przychód podlega, w roku uzyskania (faktycznego otrzymania
    /postawienia do dyspozycji) – w przedmiotowej sprawie w 2025 r. – opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, o którym
    stanowią przepisy art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Stosownie do art. 45 ust. 1 ww. ustawy, winien być wykazany w zeznaniu
    rocznym składanym za określony rok podatkowy (rok uzyskania dochodu) jako przychód z
    praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ww. ustawy. Zatem ww.
    przychód jest Pani zobowiązana wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36 składanym za 2025 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej

    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.