Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.396.2017.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-20
Teza: Czy Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą świadczenia usług kierowania pojazdami tylko na rzecz jednego kontrahenta, nie posiadając własnego samochodu ani licencji, może opłacać zryczałtowany podatek dochodowy przewidziany dla usług transportowych, czyli 5,5% od uzyskanego przychodu?
Słowa kluczowe: ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; stawka-stawki ryczałtu; towar; transport
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2017 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dnia 18 sierpnia 2016 r. założył działalność gospodarczą , sklasyfikowaną według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem 49.41 Z (Transport i gospodarka magazynowa - Transport drogowy towarów.). W ramach tej działalności 28 sierpnia 2016 r. podpisał umowę o świadczenie usług prowadzenia pojazdów na terenie kraju oraz poza jego granicami. Przedsiębiorstwo zleceniodawcy świadczy usługi w zakresie: przewozu ładunków ekspresowych, przewozu ładunków drobnicowych, spedycji, przewozu towarów niebezpiecznych (ADR), transportu naczepami typu „walking floor”, transportu ładunków chłodniczych. Jest to jedyny zleceniodawca, na rzecz którego Wnioskodawca świadczy usługi. Na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług tj. PKWiU usługi Wnioskodawcy zostają zaliczone do kategorii 49.41.1 – Transport drogowy towarów. Kierowane przez Wnioskodawcę pojazdy nie stanowią aktywów trwałych Jego firmy, nie są przyjęte w leasing ani najem. Stanowią własność kontrahenta, dla którego świadczy usługi prowadzenia pojazdów. Prowadzone pojazdy przekraczają ładowność powyżej 24 ton, ponadto Wnioskodawca nie posiada licencji na przewozy towarów (bazuje na licencji zleceniodawcy). Od początku istnienia działalności Wnioskodawca kierując się ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.) wybrał stawkę ryczałtu 8,5%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą świadczenia usług kierowania pojazdami tylko na rzecz jednego kontrahenta, nie posiadając własnego samochodu ani licencji, może opłacać zryczałtowany podatek dochodowy przewidziany dla usług transportowych, czyli 5,5% od uzyskanego przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadząc działalność polegającą na świadczeniu usług prowadzenia pojazdów zleceniodawcy o ładowności powyżej 2 ton, może On zaliczyć przychód uzyskany z ich świadczenia do przychodów z usług transportowych polegających na przewozie ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton. Może zatem prawidłowo naliczyć stawkę zryczałtowanego podatku w wysokości 5,5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2157), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się działalności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

Podkreślenia wymaga jednak fakt, że u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Jak wynika z art. 8 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników rozpoczynających działalność samodzielnie lub w formie spółki, jeżeli podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników, przed rozpoczęciem działalności w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym rok podatkowy, wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres działalności podatnika lub spółki.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Załącznik ten zawiera wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Przy czym, w myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli podatnicy wymienieni w ust. 1 pkt 6 nie zamierzają wykonywać działalności na rzecz byłych lub obecnych pracodawców, mogą do dnia rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 7, zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o korzystaniu z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W przypadku, gdy podatnik lub spółka dokona sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów, lub uzyska przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, traci prawo do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Należy także zaznaczyć, że warunkiem skorzystania z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest, zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy, złożenie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy. Podatnik składa je naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została określona w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i zależy od rodzaju faktycznie prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi m.in.:

*   8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b) tej ustawy),
*   5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton (art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tej ustawy).

Przez ładowność taboru rozumie się łączną wartość ładowności połączonych ze sobą pojazdów stosowanych w danym, pojedynczym przewozie. Nie należy natomiast na gruncie przywołanego przepisu utożsamiać taboru z całą flotą, czyli ogółem pojazdów posiadanych przez podatnika.

Właściwą stawką ryczałtu dla usług przewozu towarów taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton jest więc stawka 5,5%, a dla pozostałych usług przewozu – 8,5%.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że dnia 18 sierpnia 2016 r. Wnioskodawca założył jednoosobową działalność gospodarczą, która została sklasyfikowana wg PKD pod kodem 49.41 Z (Transport Drogowy Towarów). W ramach tej działalności dnia 28 sierpnia 2016 r. podpisał umowę o świadczenie usług prowadzenia pojazdów na terenie kraju oraz poza jego granicami ze zleceniodawcą, który zajmuje się przewozem ładunków drobnicowych, ekspresowych, chłodniczych, towarów niebezpiecznych, transportem pojazdami typu „walking floor”, spedycją. Jest to jedyny zleceniodawca, na rzecz którego Wnioskodawca świadczy usługi. Działalność ta na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676) tj. PKWiU zalicza się do kategorii 49.41.1 - Transport Drogowy Towarów. Kierowane przez Wnioskodawcę pojazdy nie stanowią aktywów trwałych jego firmy, nie są przejęte w leasing ani najem, lecz stanowią własność kontrahenta. Prowadzone pojazdy przekraczają ładowność 24 ton, ponadto Wnioskodawca nie posiada licencji na przewóz towarów (bazuje na licencji zleceniodawcy).

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, iż dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do przychodów uzyskanych z działalności gospodarczej w zakresie przewozów ładunków samochodem ciężarowym kluczowe znaczenie ma sama techniczna możliwość łącznego przewiezienia ładunku o określonym tonażu z uwzględnieniem ciągniętej za samochodem przyczepy, naczepy, itp. Jeżeli Wnioskodawca faktycznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przewozi ładunki samochodem ciężarowym o ładowności powyżej 2 ton, a świadczenie tych usług powierzonym (nie stanowiącym własności Wnioskodawcy) środkiem transportu jest zgodne z prawem w świetle odrębnych przepisów (które nie będąc przepisami prawa podatkowego, nie mogą stanowić przedmiotu niniejszej interpretacji), to nie ma przeszkód, aby przychód uzyskany ze świadczenia tych usług podlegał opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z zastosowaniem stawki w wysokości 5,5%.

Z treści przedmiotowego wniosku nie wynika, by zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uniemożliwiające opodatkowanie w formie ryczałtu. W szczególności, dla ustalenia prawa do wyboru tej formy rozliczenia przychodów nie ma znaczenia fakt, że zostały one osiągnięte w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej wyłącznie na rzecz jednego podmiotu i z wykorzystaniem mienia powierzonego. Wskazać także należy, że „Wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług”, stanowiący załącznik nr 2 do ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie zawiera nazw usług wchodzących w zakres działalności kontrahenta Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.