Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-92/07/10-S/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-17
Teza: Brak obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w celu obniżenia kwoty podatku należnego.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; korekta-korekta podatku; odbiór-potwierdzenie odbioru; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów - uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 655/08 (data wpływu 31 marca 2010 r.) - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2007 r. (data wpływu 8 października 2007 r.), uzupełnione w dniach 12 i 23 listopada 2007 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w celu obniżenia kwoty podatku należnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2007 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 12 i 23 listopada 2007 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w celu obniżenia kwoty podatku należnego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka, będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, dokonuje odpłatnej dostawy wyrobów alkoholowych i bezalkoholowych oraz świadczy usługi m.in. w zakresie marketingu. Z tytułu dokonanej sprzedaży, która jest opodatkowana, wystawia faktury. W wyniku udzielenia rabatów, czy zwrotu towarów (stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług), po wystawieniu pierwotnej faktury, wystawiane są faktury korygujące do transakcji dokonywanych w obrocie krajowym. Uzyskanie od kontrahentów potwierdzenia odbioru faktury korygującej (co wynika z § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług) następuje po upływie kilku miesięcy od dokonania korekty i dotyczy wielu transakcji. Powyższa sytuacja wpływa bezpośrednio na płynność finansową Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur, pomniejszają obrót i kwotę podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej nawet wówczas, gdy w dacie złożenia deklaracji podatnik nie dysponuje potwierdzeniem odbioru faktury korygującej przez kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur powinny pomniejszać obrót i kwotę podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej nawet, gdy w dacie złożenia deklaracji podatnik nie dysponuje potwierdzeniem odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Warunki obniżenia obrotu zostały określone w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, a ich spełnienie może być oceniane w oparciu o ten przepis. Z kolei § 16 ust. 4 wyżej cytowanego rozporządzenia, określający moment w którym faktura korygująca zmniejsza obrót i podatek należny, reguluje sposób określenia podstawy opodatkowania. Z uwagi na fakt, że jest przepisem zawartym w akcie rangi podustawowej narusza określoną w art. 217 Konstytucji RP zasadę zupełności ustawowej w zakresie danin publicznych. Zatem norma ta nie powinna mieć wpływu na określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług. Regulacja zawarta w § 16 ust. 4 rozporządzenia, z uwagi na swą niekonstytucyjność, nie może wywrzeć skutków przewidzianych dla niej przez prawodawcę, który ją ustanowił, co wynika z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 2297/06) oraz z dnia 26 lipca 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 804/07).

W interpretacji indywidualnej z dnia 6 grudnia 2007 r. znak ITPP2/443-92/07/RS uznano stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji Strona, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 655/08 Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, iż przepis § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, nie stanowi przeszkody do obniżenia przez Skarżącą wysokości podatku należnego o wartość tego podatku, wynikającą ze skorygowanej faktury VAT już w rozliczeniu za miesiąc, w którym korekta faktury została wystawiona. Ograniczenia dotyczące możliwości obniżenia podatku należnego, w sytuacji, gdy podatnik posiada potwierdzenie doręczenia faktury korygującej, nie przewidują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności jej art. 29 ust. 1 i 4.

Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1669/08, została oddalona. W uzasadnieniu wyroku podzielono pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając jednocześnie, iż przepis § 16 ust. 4 zdanie drugie powołanego rozporządzenia, jest niezgodny z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo, że Trybunał Konstytucyjny odroczył termin utraty mocy obowiązującej tego unormowania.

W dniu 31 marca 2010 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 655/08, uchylający zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1669/08 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 655/08 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).