Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-235/12/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-21
Teza: Czy czynności wykonywane w ramach systemu cash poolingu prowadzonego przez Bank podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: cash pooling; czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa nienazwana; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza - po uwzględnieniu zażalenia Spółki z dnia 19 października 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 22 października 2012 r.) na postanowienie z dnia 11 października 2012 r. znak: IBPB I/2/423-802/12/MO, IBPB II/1/436-235/12/MZ, IBPP2/443-658/12/WN o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia - że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 04 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 27 września 2012 r. oraz w dniu 24 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy cash poolingu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy cash poolingu.

W dniu 11 października 2012 r., po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wydane zostało postanowienie znak: IBPB I/2/423-802/12/MO, IBPB II/1/436-235/12/MZ, IBPP2/443-658/12/WN o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia 19 października 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 22 października 2012 r.) wniesiono zażalenie na ww. postanowienie.

Po rozpatrzeniu zarzutów przedstawionych w treści zażalenia, postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. znak: IBPB I/2/4233-18/12/MO, IBPB II/1/4362-3/12/MZ, IBPP4/4433-6/12/PK Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 11 października 2012 r. znak: IBPB I/2/423-802/12/MO, IBPB II/1/436-235/12/MZ, IBPP2/443-658/12/WN.

Tym samym ww. wniosek zostaje rozpatrzony merytorycznie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka akcyjna) wraz z innymi spółkami w grupie kapitałowej, zamierza przystąpić do struktury „cash poolingu rzeczywistego”. „Cash pooling” stanowi system kompleksowego zarządzania płynnością finansową pozwalający na zwiększenie efektywności działalności gospodarczej prowadzonej przez spółki, pomiędzy którymi występują powiązania kapitałowe. Usługa „cash poolingu” polega na konsolidacji sald rachunków bankowych usługobiorców (zwanych dalej: „uczestnikami”) w celu uzyskania silniejszej pozycji negocjacyjnej, wyższej wiarygodności kredytowej oraz podniesienia efektywności wykorzystania środków pieniężnych przy jednoczesnej optymalizacji kosztów pozyskania środków finansowych. „Cash pooling rzeczywisty” polega na fizycznym transferze środków pomiędzy rachunkami „uczestników”, pozwala wykorzystać nadwyżki finansowe jednych „uczestników” na pokrycie potrzeb pozostałych „uczestników” w zakresie finansowania. Korzyści odsetkowe uzyskuje się poprzez konsolidację dodatnich i ujemnych sald rachunków biorących udział w procesie. Limity w rachunkach bieżących wykorzystane przez jednych „uczestników” są kompensowane nadwyżkami finansowymi zgromadzonymi na rachunkach innych „uczestników”. Usługa „cash poolingu” jest realizowana w oparciu o umowę zawartą pomiędzy bankiem a „uczestnikami”, określającą istotne jej postanowienia. Zgodnie z tą umową, jeden z „uczestników” zostaje wybrany tzw. „agentem”.

Podstawę funkcjonowania usługi stanowić będą:

*   rachunki bankowe, otwarte i prowadzone w PLN albo walucie obcej dla „agenta” oraz „uczestników”, na podstawie odrębnie zawartych umów (dalej jako „rachunki” w odniesieniu do rachunków „uczestników” oraz „rachunek główny agenta” w odniesieniu do rachunku „agenta”),
*   rachunek pomocniczy otwarty i prowadzony w PLN albo walucie obcej dla „agenta”, służący wyłącznie do przeprowadzania przez bank rozliczeń związanych z usługą (dalej jako „rachunek pomocniczy agenta”).

W celu wykonania usługi „rzeczywistego cash poolingu” bank udzieli „uczestnikom”, na warunkach określonych w umowie limitów dziennych, tj. kwot do których dyspozycje „uczestników” dotyczące „rachunków” (w tym także „rachunku głównego agenta”) będą mogły być realizowane przez bank w przypadku braku środków dostępnych na tych rachunkach. Ponadto, bank może udzielić „agentowi”, na warunkach określonych w odrębnej umowie, kredytu w „rachunku bieżącym”. Udzielenie kredytu w „rachunku bieżącym” jest elementem dodatkowym, który ewentualnie może uatrakcyjnić ofertę banku, ale nie jest niezbędny do świadczenia przez bank usługi „cash poolingu”.

W ramach „umowy cash poolingu”, w żadnym wypadku suma łącznego zadłużenia „uczestników” wobec banku nie będzie mogła przekroczyć tzw. globalnego limitu płynności, tj. sumy sald na „rachunkach uczestników” uwzględniającej środki dostępne z tytułu przyznanego, na podstawie odrębnej umowy, kredytu w „rachunku głównym agenta”.

Usługa „cash poolingu rzeczywistego” będzie polegała na codziennym (o określonej w „umowie” godzinie) bilansowaniu środków zgromadzonych na „rachunkach uczestników”. Każdego dnia roboczego bank ustali salda na „rachunkach uczestników”.

Jeżeli bank ustali, iż:

*   co najmniej jeden „uczestnik” niebędący „agentem” jest tzw. „uczestnikiem dodatnim” (tzn. saldo na jego „rachunku” ma wartość dodatnią) i co najmniej jeden „uczestnik” niebędący „agentem” jest tzw. „uczestnikiem ujemnym” (tzn. saldo na jego „rachunku” ma wartość ujemną), to wówczas „agent”, z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych w „rachunku pomocniczym agenta”, spłaci zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabędzie w ten sposób wierzytelności banku względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego. „Uczestnicy dodatni” niebędący „agentem”, z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach”, spłacą zobowiązania „agenta”, istniejące w „rachunku pomocniczym agenta”, względem banku i nabędą w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,
*   każdy z „uczestników” innych niż „agent” jest „uczestnikiem dodatnim” lub saldo na „rachunku uczestnika” jest równe zeru, to wówczas „uczestnicy dodatni”, z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach”, spłacą zobowiązania „agenta”, istniejące w „rachunku głównym agenta”, względem banku i nabędą w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,
*   każdy z „uczestników” innych niż „agent” jest „uczestnikiem ujemnym” lub saldo na „rachunku uczestnika” jest równe zeru, to wówczas „agent”, z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych na „rachunku głównym agenta” spłaci zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabędzie w ten sposób wierzytelności banku względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,
*   każdy z „uczestników” jest „uczestnikiem dodatnim” lub saldo na „rachunku uczestnika” jest równe zeru, to wówczas „agent” przejmie długi banku względem „uczestników dodatnich”, w trybie art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego. Z tytułu przejęcia długów, bank zapłaci „agentowi” wynagrodzenie w wysokości wartości nominalnej długów.

Innymi słowy, w przypadku gdy saldo na „rachunku uczestnika” niebędącego „agentem” ma wartość ujemną wówczas bank dokona transferu środków pieniężnych z „rachunku pomocniczego agenta” na „rachunek uczestnika” niebedącego „agentem”; jeśli zaś saldo to będzie miało wartość dodatnią to bank dokona transferu środków pieniężnych z „rachunku uczestnika” niebedącego „agentem” na „rachunek pomocniczy agenta” tak, aby po dokonaniu tych przelewów salda na „rachunkach uczestników” niebędących „agentem” były równe zeru.

Powyższe czynności są przeprowadzane w oparciu o pełnomocnictwo udzielone bankowi przez „uczestników” i będą następowały bez konieczności składania dodatkowych dyspozycji przez „agenta” lub innych „uczestników”. Umowa może zostać zawarta w jednej z dwóch opcji: tzw. „cash poolingu dwukierunkowego” albo tzw. „cash poolingu jednokierunkowego”. Jeżeli zostanie zawarta umowa przewidująca tzw. „cash pooling dwukierunkowy”, każdego pierwszego dnia roboczego po dniu, w którym dokonano wyżej opisanych czynności, do ustalonej w umowie godziny, bank dokona operacji odwrotnych do opisanych powyżej – w ten sposób zobowiązania między „uczestnikami zaciągnięte na koniec dnia roboczego w wyniku dokonania przelewów między „rachunkami” i „rachunkiem głównym” są w pełni (poza odsetkami) rozliczane na początku następnego dnia roboczego. Jeżeli zostanie zawarta umowa wprowadzająca tzw. „cash pooling jednokierunkowy”, nie będzie dochodziło do zwrotnych transferów pieniężnych na początku kolejnego dnia roboczego - w ten sposób przez cały czas trwania umowy, na koniec każdego dnia roboczego będą powstawały kolejne zobowiązania między „uczestnikami” w wyniku dokonania przelewów między „rachunkami” i „rachunkiem głównym”. Łączna kwota tych zobowiązań będzie się zmieniała (zwiększała lub zmniejszała) na koniec każdego dnia roboczego o kwotę dokonanego przelewu. Zobowiązania te mogą być rozliczone między „uczestnikami” periodycznie (np. raz na miesiąc, na koniec roku) lub jednorazowo - w momencie rozwiązania umowy, w zależności od decyzji „uczestników”.

Bank na podstawie dyspozycji „uczestników” może naliczać odsetki należne między „uczestnikami” z tytułu wzajemnych zobowiązań powstałych wskutek wdrożenia rozważanej usługi „cash poolingu rzeczywistego”. Odsetki mogą być naliczane i rozliczane raz w miesiącu przez bank. Wysokość należnych odsetek naliczana będzie przy zastosowaniu stawki oprocentowania ustalonej w umowie z bankiem.

Przewiduje się, iż bank będzie pobierał od „uczestników”:

*   opłatę za świadczenie usługi „cash poolingu rzeczywistego” w ustalonej między stronami wysokości, oraz
*   prowizję przygotowawczą z tytułu zawarcia umowy, a także za udzielenie lub podwyższenie kwoty limitu, ustaloną jako procent od kwoty limitu lub jego podwyższenia.

„Uczestnicy struktury” są polskimi rezydentami podatkowymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. „Agentem” będzie spółka posiadająca pośrednio 100% udziałów w kapitale Spółki - Wnioskodawcy. Pomiędzy wszystkimi „uczestnikami struktury” występują powiązania kapitałowe.

Bank, świadczący usługę „cash poolingu” będzie podmiotem zewnętrznym, nie powiązanym z żadnym z „uczestników” w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W powyższej umowie podstawą rozliczeń będą transakcje przelewu (cesji) wierzytelności oraz przejęcia długu.

Na dzień sporządzenia wniosku przewiduje się, iż każdy z „uczestników” będzie „uczestnikiem dodatnim”, co oznacza, że na koniec każdego dnia będą oni mieli należność w stosunku do banku. Bank będzie przenosił swoje zobowiązania w stosunku do „uczestników” na „agenta” za wynagrodzeniem równym wartości nominalnej długów. Wnioskodawca nie wyklucza jednak możliwości, iż w pewnych okresach na jego „rachunku” może powstać saldo ujemne.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy umowy, w ramach których dochodzi do opisanych przepływów finansowych i konsolidacji sald podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowy, w ramach których dochodzi do opisanych przepływów finansowych i konsolidacji sald nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Następnie Wnioskodawca przytoczył art. 1 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca wskazał, iż ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Według Wnioskodawcy, umowy „cash poolingu” nie można uznać za jedną z czynności cywilnoprawnych wymienionych w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, poszczególne transakcje dokonywane przez „uczestników” w ramach umowy „cash poolingu” również nie stanowią czynności cywilnoprawnych, o których mówi art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W szczególności umowa „cash poolingu” nie stanowi umowy pożyczki określonej w art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa „cash poolingu” jest co prawda najbardziej zbliżona w swojej konstrukcji do umowy pożyczki, jednak, w opinii Wnioskodawcy, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów tej umowy nie wyczerpuje istotnych jej znamion. W ocenie Wnioskodawcy, zawierana w ramach „struktury cash poolingu” umowa nie spełnia warunków niezbędnych do uznania jej za umowę pożyczki.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie podlegają również opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych usługi wykonywane na rzecz „uczestników” przez bank w ramach „systemu cash poolingu”. W opinii Wnioskodawcy, jego stanowisko w tym zakresie jest tym bardziej uzasadnione, że zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podkreślił, iż w sposób wyczerpujący w uzasadnieniu do swojego stanowiska odnośnie pytania nr 3 wykazał, że usługi kompleksowego zarządzania płynnością świadczone przez bank na rzecz „uczestników” w ramach opisanego mechanizmu „cash poolingu” podlegać będą zwolnieniu z podatku od towarów i usług. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie transakcje, które będą przeprowadzane w ramach przedmiotowego „cash poolingu”, nie spełniają kryteriów pozwalających uznać je za jedną z czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

1\. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie

*   z dnia 25 stycznia 2011 r. znak: IPPB2/436-447/10-4/AF,
*   z dnia 08 marca 2011 r. znak: IPPB2/436-40/11-2/AF.

2\. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 maja 2012 r. znak: IPTPB2/436-27/12-2/KJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, w których to umowach, w myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Należy stwierdzić, iż umowa cash pooling pozostaje umową nienazwaną. Ustawa Kodeks cywilny – w części zobowiązaniowej – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.

Umowa „cash poolingu” jest najbardziej zbliżona swą konstrukcją do umowy pożyczki. Jednakże przedstawiona we wniosku struktura „cash poolingu rzeczywistego”, jako sposobu zarządzania płynnością finansową uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. „Cash pooling” polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków przedsiębiorstw należących do danej grupy nadwyżkami innych przedsiębiorstw należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków.

W przypadku „cash poolingu” mamy do czynienia z trzema przynajmniej podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik „cash poolingu” posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest – co do zasady – rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników „cash poolingu” lub też rachunek któregoś z uczestników, który posiada saldo dodatnie.

Nadto z treści wniosku wynika, iż transfery pieniężne pomiędzy uczestnikami będą odbywać się na podstawie instytucji nabycia wierzytelności skutkującej wstąpieniem w miejsce zaspokojonych wierzycieli (na podstawie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego), bądź też instytucji przejęcia długu (art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego).

Wskazane instytucje nie zostały wymienione w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem, jeżeli nie przyjmą one charakteru żadnej z czynności w nim wymienionych – omawiane czynności dokonywana w ramach umowy „cash poolingu” nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż zawarcie umowy „cash poolingu rzeczywistego” nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynności tego typu nie można zakwalifikować, np. jako umowy pożyczki wymienionej w tym katalogu. Tym samym – z powyższych przyczyn – zarówno zawarcie umowy dotyczącej realizacji opisanego w treści wniosku „systemu” jak również wszystkie czynności dokonywane w ramach „struktury cash poolingu rzeczywistego” nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zatem, skoro wskazane we wniosku czynności nie zostały wymienione wśród tych czynności, które określone są w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to tym samym zbędna jest analiza wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 2 pkt 4 cyt. ustawy.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.