Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.131.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki
niezabudowanej oraz udokumentowanie tej transakcji fakturą.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dzierżawa
faktura-faktura VAT
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek sygnowany datą 23 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki niezabudowanej oraz udokumentowania
    tej transakcji fakturą.
    Uzupełniła go Pani pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 22 kwietnia 2025
    r.) oraz pismem sygnowanym datą 15 marca 2025 r. (wpływ 24 kwietnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu)
    Wnioskodawczyni przysługuje prawo własności do niezabudowanej działki ewidencyjnej nr
    3 o powierzchni (...) ha położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy prowadzi
    księgę wieczystą nr (...). Wnioskodawczyni przedkłada wstępny projekt podziału działki
    ewidencyjnej nr 3 o powierzchni (...) ha położonej miejscowości (...), zgodnie z którym
    działka ta podzieli się na:
    · działkę oznaczoną numerem 1 o projektowanej powierzchni około (...) ha;
    · działkę oznaczoną numerem 2 o projektowanej powierzchni około (...) ha.
    Przedmiotem sprzedaży jest działka nr 1 projektowanej powierzchni ok. (...) ha powstałą z
    podziału działki nr 3 o powierzchni (...) ha. Prawo własności nieruchomości
    Wnioskodawczyni nabyła będąc w związku małżeńskim na podstawie umowy darowizny.
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 nie została nabyta od Skarbu
    Państwa i jednostek samorządu terytorialnego, jest niezabudowana oraz posiada ona
    bezpośredni dostęp do drogi. Przedmiotowa nieruchomość w ewidencji gruntów jest
    niezabudowana, położona jest w miejscowości (...), działka nr 3 o powierzchni (...) ha,
    użytek i klasa bonitacyjna: ŁIV – łąki trwałe, Rlllb, RIVa – grunty orne – co wynika z
    okazanego wypisu z rejestru gruntów wydanego przez Starostę z 2020 r. oraz wyrysu z
    mapy ewidencyjnej wydanego przez Starostę z listopada 2016 r.
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 nie jest przedmiotem umowy
    najmu, umowy użyczenia, oprócz umowy dzierżawy zawartej z Kupującą przedmiotową
    nieruchomość spółką.
    Na terenie 3 nie ma obowiązującego aktualnego planu zagospodarowania
    przestrzennego, a ponadto do dnia (...) września 2023 r. nie wydano decyzji o warunkach
    zabudowy na działkę o numerze 3, nie została również podjęta, uchwała wyznaczająca
    obszar rewitalizacji, ani ustanawiająca Specjalną Strefę Rewitalizacji w rozumieniu ustawy
    z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. 2021, poz. 485 ze zm.). Opłaty związane
    z eksploatacją opisanej wyżej Nieruchomości, w tym podatek od nieruchomości, zostały
    uregulowane i z tego tytułu nie istnieją żadne zaległości. Opisana powyżej działka gruntu o
    numerze ewidencyjnym 3 nie jest ujęta w uproszczonym planie urządzenia lasu oraz
    decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U.
    2022, poz. 672) nie była wydawana. Opisana powyżej działka gruntu o numerze
    ewidencyjnym 3 nie jest przedmiotem pierwokupu w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca
    2017 r. prawo wodne (Dz. U. 2021, poz. 2233).
    Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działkę nr 1 o projektowanej powierzchni ok. (...) ha
    powstałą z podziału działki nr 3 o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi
    księgę wieczystą nr (...).
    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                              2powierzchni użytkowej nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych i prowadzić na tej nieruchomości działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym z listopada 2024 r. – umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    przedmiotowej działce. To jest spółka zobowiązała się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami
      parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych;

    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym sala
                      2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
      miejsc parkingowych;
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia Nieruchomości, skutkującego
      koniecznością jej rekultywacji;
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    6. Wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
      podziale działki nr 3 zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki;
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego;
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać powyższą nieruchomość: niezabudowaną
    działkę nr 3 o wydzielonym obszarze (...) ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do ww. działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w
      celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie,
      radiu.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    5. Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi część przedmiotowej działki spółce, która planuje
      ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń. Spółka płaci określony czynsz dzierżawny
      Wnioskodawczyni (zawarta na czas nieoznaczony).
    Wnioskodawczyni oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz

    odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    któregokolwiek z mocodawców.
    Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    Nieruchomością, opisaną powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępni Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem niniejszej umowy,
    celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych
    czynności teren czynności teren zostanie niezwłocznie przywrócony do stanu pierwotnego
    przez Kupującego. Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości, tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza,
    że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie
    niezwłocznie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia i
    przywróci teren do stanu pierwotnego.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani następujące informacje:
    1. Czy jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      Odp.: Nie.
    2. Do jakich celów działka nr 3 była/jest/będzie wykorzystywana od chwili jej nabycia do
      momentu jej planowanej sprzedaży, w szczególności czy działka ta służyła w całym
      okresie jej posiadania wyłącznie Pani osobistym potrzebom (jakim?)?
      Odp.: Na cele osobiste, które nie były związane z prowadzeniem żadnej działalności
      gospodarczej – trzymanie własnych prywatnych rzeczy. Działka jest także dzierżawiona
      spółce.
    3. Czy działka nr 3 była/jest/będzie wykorzystywana w całym okresie jej posiadania
      wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Jeśli tak, proszę wskazać
      podstawę prawną tego zwolnienia.
      Odp.: Tak. Wcześniej były to cele prywatne (nie podlegają opodatkowaniu art. 5 ustawy
      o VAT). Później dzierżawa ze względu na wielkość obrotu nie podlega opodatkowaniu.
    4. W związku z informacją zawartą w opisie sprawy:
      „Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 nie jest przedmiotem
      umowy najmu, umowy użyczenia, oprócz umowy dzierżawy zawartej z Kupującą
      przedmiotową nieruchomość spółką”
        oraz
      „Wnioskodawca obecnie dzierżawi część przedmiotową działkę spółce, która planuje
      ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń. Spółka płaci określony czynsz dzierżawny
      Wnioskodawcy. (umowa zawarta na czas nieoznaczony).”
        – Proszę o jednoznaczne wskazanie:
      a) Co jest przedmiotem dzierżawy - działka nr 3 czy część działki nr 3?
      b) Kto jest stroną zawartej umowy dzierżawy (tylko Pani, tylko Pani mąż, Pani wraz z
        mężem)?
      c) Czy czynsz z tytułu dzierżawy ww. działki był/jest/będzie dokumentowany
        fakturami? Jeżeli nie, to proszę wskazać dlaczego.
      d) Jeżeli czynsz z tytułu dzierżawy działki jest dokumentowany fakturami, to kto je
        wystawia (tylko Pani, tylko Pani mąż, Pani wraz z mężem)?

      e) Kto dokonywał/będzie dokonywał rozliczenia podatku należnego z tytułu dzierżawy
        ww. działki (tylko Pani, tylko Pani mąż, Pani wraz z mężem)?
      f) Jeżeli podatek należny z tytułu dzierżawy ww. działki nie był/nie będzie rozliczany,
        to z jakiego powodu?
      Odp.: To pomyłka pisarska. Przedmiotem dzierżawy jest cała działka o powierzchni (...)
      ha. Stroną zawartej umowy jest tylko Wnioskodawczyni. Czynsz dzierżawy nie będzie
      dokumentowany fakturami. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku od
      towarów i usług. Wysokość czynszu jest niska. Brak podatku należnego. Podatek
      należny nie był rozliczany, ponieważ czynsz jest zbyt niski i dzierżawa jest zwolniona
      na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    5. Czy Pani mąż był/jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeśli tak,
      to w jakim okresie i z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej?
      Odp.: Nie.
    6. Czy Pani mąż korzystał/korzysta/będzie korzystał do dnia sprzedaży z działki nr 3 dla
      celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, to proszę wskazać:
      a) W jaki sposób ww. działka była/będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej
      Pani męża?
      b) Czy Pani mąż wykorzystywał lub wykorzystuje ww. działkę do czynności
      opodatkowanych, czy zwolnionych z podatku VAT?
      c) Czy Pani mąż wykorzystywał lub wykorzystuje ww. działkę wyłącznie do czynności
      zwolnionych z podatku VAT?
      Odp.: Nie. Mąż nie wykorzystywał działki do celów działalności gospodarczej.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej działki nr 3 o pow. (...) ha opisanej w
    stanie faktycznym jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT i musi być udokumentowana fakturą?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 3 o
    pow. (...) ha opisanej w stanie faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który
    w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem
    podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch
    przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmowała
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.

    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na działce nr 3 od momentu nabycia do momentu zbycia
    nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań marketingowych,
    nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 3 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawczyni,
    jak to już wyżej podkreślono, sama nie podejmowała ona działań charakterystycznych dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte
    przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składanie wniosków oraz odbiór wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie wszelkich

    czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 3 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż
    dokonywała ona czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w Jej imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą wydzielonej powierzchni z działki o
    nr ewidencyjnym 3.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawczyni, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT.

    W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż działki nr 3 stanowiącej teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia, Wnioskodawczyni
    będzie musiała jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem
    sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o
    podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka,
    a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT
    taką transakcję Wnioskodawczyni musi udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółce Prawo własności nieruchomości
    wydzielonej z działki 3. Prawo własności nieruchomości nabyła Pani, będąc w związku
    małżeńskim, na podstawie umowy darowizny.
    Pani wątpliwości dotyczą opodatkowania planowanej dostawy ww. nieruchomości.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż niezabudowanej działki gruntu wydzielonej z działki nr 3
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w
    odniesieniu do tej czynności, będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników VAT osób fizycznych w
    przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących
    część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży,
    bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem,
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za

    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika ono z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v.
    Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży – przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej – części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości wyłącznie
    do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego

    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji, dla
    rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w
    charakterze podatnika, wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej
    sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w
    celu dokonania sprzedaży.
    Wskazała Pani, że oddała Pani w dzierżawę działkę nr 3 Spółce mającej dokonać zakupu w
    zamian za określony umową czynsz dzierżawny. Ponadto, zawarła Pani umowę
    przedwstępną z kupującą Spółką, z której wynika, że nabywca nabędzie działkę pod
    warunkiem uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami Spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem
                                          2handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych, uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać
    możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                            2  2usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży o powierzchni (...) m
    wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych, uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę
    drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia
    na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także uzyskania
    zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających
    obsługę komunikacyjną nieruchomości, niestwierdzenia ponadnormatywnego
    zanieczyszczenia Nieruchomości, skutkującego koniecznością jej rekultywacji,
    potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, wydania przez
    właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 3
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, uzyskania warunków technicznych przyłączy –
    kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    Jednocześnie, udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
    oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
    związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    któregokolwiek z mocodawców. Wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    Nieruchomością, opisaną powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępniła Pani Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem niniejszej
    umowy, celem przeprowadzenia badań gruntu. Wyraziła Pani zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości, tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Według art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Z powyższego wynika więc, że umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do
    przeniesienia własności, ale tej własności nie przenosi. Na mocy umowy przedwstępnej
    kupujący nie otrzymuje żadnych uprawnień właścicielskich. Kupujący staje się właścicielem
    dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Zgodnie z powołanymi normami prawa
    cywilnego, umowa przedwstępna jest przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy
    sprzedaży i nawet jeśli została sporządzona w formie aktu notarialnego, nie powoduje
    przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która również
    została uregulowana w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
        właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
        przedstawiciela.
      § 2 Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
        pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje
    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że z

    tytułu planowanej transakcji, będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Ponadto, na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa oraz zgody na
    dysponowanie działką w celach budowlanych, Spółka kupująca podejmie szereg działań, w
    efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie działki i wzrost jej wartości.
    Kupująca Spółka dokona szeregu czynności, tj. będzie występować przed organami
    administracji publicznej i podejmować działania faktyczne i prawne niezbędne do
    uzyskania prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o
    pozwoleniu na budowę, decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
    nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
    Spółki, uzyskania warunków technicznych przyłączy (kanalizacji sanitarnej, wodnej,
    deszczowej, przyłącza energetycznego), decyzji o wydzieleniu z działki nr 3
    niezabudowanej działki, uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury
    technicznej z planowanym obiektem handlowym.
    Aby ww. czynności mogły być wykonane, faktyczny właściciel nieruchomości może sam
    wystąpić z odpowiednimi wnioskami albo może udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu.
    W analizowanej sprawie udzieliła Pani pełnomocnictwa kupującej Spółce. Fakt, że ww.
    działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, lecz przez przyszłego
    właściciela nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującą Spółkę wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej. Kupująca Spółka, podejmując za Pani zgodą opisane
    działania, uatrakcyjni działkę stanowiącą nadal Pani własność.
    Pomimo więc, że jak Pani wskazuje – przed sprzedażą działki nie ponosiła Pani
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, nie podejmowała Pani żadnych działań
    marketingowych – to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy, należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie Pani działanie wykracza poza sferę rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Wskazane okoliczności przesądzają o tym, że Pani zaangażowanie w czynności związane z
    planowaną sprzedażą działki wydzielonej z działki nr 3 należy uznać za zbliżone do działań
    typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców oraz powodują, że opisanych czynności nie
    można interpretować jako rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome
    działania, zmierzające do osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego sprzedaży. Rodzaj
    działań podjętych przez Panią (wykonywanych przez pełnomocnika), świadczy o
    zorganizowanym charakterze sprzedaży i powoduje, że planowana sprzedaż działki
    wydzielonej z działki nr 3 przybiera formę zawodową (profesjonalną) w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Działania te wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i
    należy je uznać za działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Fakt, że
    pełnomocnik, działając w oparciu o Pani formalne pełnomocnictwo, podejmie działania
    zmierzające do realizacji planowanej inwestycji na zakupionej działce wydzielonej z działki
    nr 3, tj. działania zmierzające do uzyskania prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji
    o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę, świadczy o wykorzystaniu ww.
    działki do celów zarobkowych.
    W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do

    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia definicję
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż w
    wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym
    pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Jak wynika z treści wniosku, działka nr 3, z której zostanie wydzielona działka będąca
    przedmiotem planowanej sprzedaży, jest przez Panią dzierżawiona, co na gruncie ustawy
    o podatku od towarów i usług wypełnia definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, a w konsekwencji wypełnia definicję działalności gospodarczej, określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w związku z oddaniem w dzierżawę, działka będąca
    przedmiotem planowanej sprzedaży utraciła charakter majątku prywatnego.
    Tym samym, z tytułu analizowanej transakcji, będzie Pani podatnikiem podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji dostawa działki
    wydzielonej z działki nr 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być
    opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki nr 3 będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zatem, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie stanowią
    one terenów budowlanych, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej, składającej się z działki numer 3. Nieruchomość nie jest objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zawarcie docelowej umowy
    sprzedaży uzależnione jest m.in. od uzyskania przez kupującą Spółkę prawomocnej
    ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o pozwoleniu na budowę,
    decyzji o podziale działki nr 3. Oznacza to, że na dzień transakcji działka wydzielona z
    działki nr 3, będzie stanowić teren budowlany, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, którego
    dostawa nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy dla dostawy towarów, muszą być spełnione łącznie dwa warunki wskazane w
    tym przepisie, tj.:
    · towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w
      sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia
      podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek
    VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do
    odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, prawo własności działki nabyła Pani w drodze darowizny.
    Zatem, przy nabyciu nieruchomości nie wystąpił podatek VAT należny, który mógłby
    podlegać odliczeniu przez Panią. Wobec tego, nie można uznać, że w takiej sytuacji
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia VAT przy nabyciu działki lub że takie prawo nie
    przysługiwało. Zatem, w analizowanym przypadku nie zostały spełnione warunki
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa działki wydzielonej z
    działki nr 3 nie może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Skoro do dostawy działki wydzielonej z działki nr 3, nie znajdzie zastosowania zwolnienie
    od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    przedmiotowa transakcja będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    W odniesieniu natomiast do kolejnej kwestii, czyli obowiązku udokumentowania fakturą
    sprzedaży działki, wskazać należy, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.

    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą działek będzie Spółka
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja sprzedaży – jak wyżej wskazano –
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że z tytułu sprzedaży niezabudowanej działki gruntu wydzielonej z działki nr 3, będzie Pani
    stroną dokonującą czynności opodatkowanej tym podatkiem i będzie występowała Pani w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem, będzie Pani działać jako podatnik i dokona Pani czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do
    wystawienia faktury na podstawie art. 106b ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż niezabudowanej działki gruntu wydzielonej z
    działki nr 3 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, która
    nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.

    Ponadto, będzie Pani zobowiązana udokumentować dostawę działki wydzielonej z działki
    nr 3 wystawiając we własnym imieniu fakturę na sprzedaż przedmiotowej działki
    wydzielonej z działki nr 3.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem należy zaznaczyć, że interpretacja ta dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.