Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-969/12-4/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-17
Teza: W sytuacji, gdy spełnione będą przesłanki pozytywne warunkujące prawo do odliczenia podatku, tj. istnienie pośredniego związku nabytej usługi z czynnościami opodatkowanymi, a także gdy nie wystąpi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy, pozbawiających Wnioskodawcy tego prawa, stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku z nabytej usługi subpartycypacji.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27.09.2012 r. (data wpływu 27.09.2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 03.101.2012 r. (data wpływu 04.10.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 03.10.2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Korzystający”) prowadzi działalność na rynku nieruchomości komercyjnych, przede wszystkim w zakresie wynajmu powierzchni handlowej. Wnioskodawca zawarł jako korzystający umowę leasingu operacyjnego oraz umowę zobowiązującą do sprzedaży przedmiotu leasingu (dalej: „Umowa Leasingu”) z dwiema spółkami jako finansującymi (dalej: „Finansujący”). Przedmiotem leasingu jest centrum handlowe „K\`(...)\`”, składające się z nieruchomości gruntowych będących przedmiotem własności lub użytkowania wieczystego oraz budynków, budowli oraz innych urządzeń wzniesionych na tym gruncie (zwane dalej: „Nieruchomością”). Każdemu z Finansujących przysługuje 50% udziału we własności lub prawie użytkowania wieczystego nieruchomości wchodzących w skład Nieruchomości. Nieruchomość została nabyta przez Finansujących w 2005 r. po spełnieniu się warunków wejścia w życie leasingu określonych w Umowie Leasingu. Po nabyciu Nieruchomości Finansujący oddali ją korzystającemu do odpłatnego używania i pobierania pożytków w ramach Umowy Leasingu (tzw. leasing zwrotny) na okres 15 lat (dalej: „Podstawowy Okres Leasingu”). Na koniec Podstawowego Okresu Leasingu, zgodnie z Umową Leasingu, na żądanie Finansujących lub Korzystającego, nastąpi zbycie Nieruchomości na rzecz Korzystającego po cenie niższej niż wartość początkowa Nieruchomości (dalej: „Cena Sprzedaży po Upływie Leasingu”), co jest zgodne z naturą ekonomiczną leasingu operacyjnego, jak i przepisami ustawy o PDOP dotyczącymi umów leasingu.

W dniu 22 września 2005 r., jeszcze przed datą nabycia Nieruchomości przez Finansujących oraz rozpoczęciem leasingu, Finansujący oraz Korzystający zawarli porozumienie (dalej: „Porozumienie”), zgodnie z którym w przypadku znalezienia przez Korzystającego podmiotu zainteresowanego nabyciem Nieruchomości w trakcie Podstawowego Okresu Leasingu (dalej: „Kupujący”), Finansujący zgodzą się na sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego wskazanego przez Korzystającego, przy spełnieniu wskazanych w Porozumieniu warunków (w związku z taką sprzedażą Umowa Leasingu zostałaby rozwiązana). Jeden z warunków dotyczy ceny sprzedaży na rzecz Kupującego - powinna ona odpowiadać wartości rynkowej Nieruchomości na dzień złożenia oferty oraz nie powinna być niższa niż suma m.in.:

1.  Wszystkich zaległych opłat leasingowych i innych kwot wymagalnych, lecz nie zapłaconych przez Korzystającego na dzień rozwiązania Umowy Leasingu wraz z należnymi odsetkami.
2.  Wszystkich opłat leasingowych, które, gdyby Nieruchomość nie została sprzedana na rzecz Kupującego, byłyby należne na rzecz Finansujących za pozostałą część Podstawowego Okresu Leasingu, powiększonych o Cenę Sprzedaży po Upływie Leasingu, zdyskontowanych z zastosowaniem stopy procentowej odpowiadającej kosztowi finansowania (EURIBOR).
3.  Kosztów i innych dodatkowych obciążeń, w tym również podatkowych, poniesionych przez Finansujących na skutek sprzedaży Nieruchomości oraz/lub przedterminowego rozwiązania Umowy Leasingu.

(określony powyżej minimalny poziom ceny sprzedaży Nieruchomości, zaspakajający interes ekonomiczny Finansujących, zwany będzie dalej: „Wynagrodzeniem Finansujących”)

Zgodnie z postanowieniami powyższego Porozumienia, planowane jest dokonanie sprzedaży Nieruchomości przez Finansujących na rzecz Kupującego. W przypadku dokonania planowanej sprzedaży Nieruchomości, w związku z podjęciem przez Korzystającego aktywnych działań związanych z poszukiwaniem nabywcy Nieruchomości i doprowadzeniem do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości oraz uzyskania akceptowalnej dla wszystkich stron Porozumienia ceny sprzedaży Nieruchomości należnej od Kupującego, Korzystającemu należna będzie od Finansujących prowizja w wysokości różnicy pomiędzy ceną zapłaconą przez Kupującego na rzecz Finansujących a Wynagrodzeniem Finansujących (dalej: „Prowizja”), Prowizja zostanie wypłacona Korzystającemu na podstawie faktury VAT wystawionej przez niego po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości przez Finansujących na rzecz Kupującego.

W świetle powyższego, Finansujący oraz Korzystający zawarli Porozumienie, którego ekonomiczny sens zakłada, iż część ceny sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego stanowiąca zwrot kwoty finansowania wraz z wynagrodzeniem z tytułu tego finansowania (opisane szerzej powyżej) należna będzie Finansującym, natomiast pozostała część ceny powinna przypaść ekonomicznemu właścicielowi Nieruchomości, czyli Korzystającemu. Warto zaznaczyć, że sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego w trakcie trwania Umowy Leasingu, jak i następujące po niej rozliczenia między Korzystającym i Finansującymi wynikające z Porozumienia są korzystne zarówno dla Finansujących, jak i Korzystającego. Okoliczności te są korzystne dla Finansujących, gdyż w ich efekcie uzyskają oni cenę sprzedaży Nieruchomości (w tym, Wynagrodzenie Finansujących), bez konieczności oczekiwania na zakończenie Umowy Leasingu. Z kolei, Korzystający uzyska znaczną kwotę w postaci Prowizji, odpowiadającą kwocie, którą uzyskałby dopiero w razie nabycia Nieruchomości po zakończeniu Umowy Leasingu i jej dalszej odsprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego. Wnioskodawca zakłada, że wartość Nieruchomości w momencie jej sprzedaży na rzecz Kupującego będzie znacznie wyższa od jej wartości z 2004/2005 roku. W efekcie, Prowizja wypłacana przez Finansujących na rzecz Korzystającego będzie stanowiła istotny procent ceny sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego.

Finansujący oraz Korzystający nie są w żaden sposób powiązani ze sobą kapitałowo lub osobowo.

Planowane jest ponadto, iż Wnioskodawca zawrze z funduszem sekurytyzacyjnym należącym do grupy kapitałowej Wnioskodawcy (dalej: „Subpartycypant”) umowę o subpartycypację w rozumieniu art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, ze zm.) (dalej: „Umowa o Subpartycypację”).

W przypadku zawarcia w przyszłości Umowy o Subpartycypację, na jej podstawie, Wnioskodawca zobowiąże się do przekazania na rzecz Subpartycypanta przyszłych strumieni pieniężnych wynikających z wierzytelności o zapłatę kwoty głównej Prowizji oraz ewentualnych pożytków z Prowizji (przykładowo z tytułu odsetek za zwłokę).

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w ramach Umowy o Subpartycypację nie dojdzie do cesji samej wierzytelności o wypłatę Prowizji. Wierzytelność ta w dalszym ciągu będzie przysługiwać Korzystającemu. Natomiast po wypłacie kwoty Prowizji przez Finansujących na rzecz Korzystającego, przekaże on całą kwotę Prowizji Subpartycypantowi.

W zamian za zobowiązanie się Wnioskodawcy do przekazania mu kwoty Prowizji, Subpartycypant wypłaci Wnioskodawcy jednorazową płatność („Płatność Subpartycypanta”). Zgodnie z założeniami, Płatność Subpartycypanta powinna odpowiadać przyszłej kwocie Prowizji pomniejszonej o dyskonto Subpartycypanta, która będzie stanowiła wynagrodzenie Subpartycypanta (dalej: „Wynagrodzenie Subpartycypanta”). Planowane jest, iż Umowa o Subpartycypację zostanie zawarta jeszcze przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. W efekcie, w momencie zawierania Umowy o Subpartycypację oraz dokonania przez Subpartycypanta Płatności Subpartycypanta, nie będzie jeszcze znana dokładna kwota Prowizji, gdyż nie będzie znana kwota po jakiej Nieruchomość zostanie sprzedana na rzecz Kupującego. Co więcej, nie będzie jeszcze wówczas wiadome, czy w ogóle dojdzie do potencjalnej sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego, a zatem nie będzie pewne, czy Korzystającemu będzie przysługiwała kwota Prowizji. Dlatego też kwota Płatności Subparcypanta zostanie ustalona w oparciu o przewidywaną kwotę Prowizji (oszacowaną w oparciu o wartość rynkową Nieruchomości), pomniejszoną o dyskonto Subpartycypanta.

Wnioskodawca pragnie dodać, że w związku z Umową o Subpartycypację, Wnioskodawca otrzyma od Subpartycypanta fakturę VAT dokumentującą Wynagrodzenie Subpartycypanta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez Subpartycypanta na kwotę Wynagrodzenia Subpartycypanta?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie On mógł odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez Subpartycypanta na kwotę Wynagrodzenia Subpartycypanta.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Subpartycypanta, dotyczącej Wynagrodzenia Subpartycypanta, gdyż nabyta usługa subpartycypacji będzie związana z czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez Wnioskodawcę.

Podstawową korzyścią wynikającą z zawarcia Umowy o Subpartycypację jest to, że poprzez przeprowadzenie takiej transakcji na Subpartycypanta przejdzie ryzyko związane z uzyskaniem przez niego przychodu z Prowizji. W efekcie, to na Subpartycypancie będzie spoczywało ryzyko nie dokonania przez Finansujących zapłaty Prowizji na rzecz Korzystającego. Jest to szczególnie istotne, gdyż na dzień zawarcia Umowy o Subpartycypację nie tylko nie będzie znana kwota Prowizji (gdyż nie będzie znana cena, po jakiej Finansujący sprzedadzą Nieruchomość na rzecz Kupującego), ale nie będzie nawet pewne, czy obowiązek zapłaty Prowizji przez Finansujących w ogóle powstanie (gdyż nie będzie pewne czy dojdzie do sprzedaży Nieruchomości). Ponadto, zawarcie Umowy o Subpartycypację sprawi, że Wnioskodawca uzyska możliwość dysponowania kwotą odpowiadającą Płatności Subpartycypanta bez konieczności oczekiwania na dokonanie sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. Możliwość dysponowania środkami pieniężnymi we wcześniejszym terminie stanowi niezaprzeczalnie istotną ekonomiczną korzyść. W zależności od sytuacji finansowej Wnioskodawcy, będzie on mógł albo zainwestować uzyskane od Subpartycypanta środki finansowe albo wykorzystać je do finansowania swojej działalności, dzięki czemu uniknie on kosztów związanych z koniecznością uzyskania zewnętrznego finansowania.

Jak wskazano zatem powyżej Wnioskodawca odniesie liczne korzyści związane z zawarciem Umowy o Subpartycypację. W efekcie jej zawarcia nastąpi przeniesienie ryzyka kredytowego, co poprawi sytuację finansową Wnioskodawcy, a na Subpartycypanta przejdzie ryzyko związane z uzyskaniem przez niego przychodu z nabytych przez niego pożytków. Ponadto zawarcie Umowy o Subpartycypację sprawi, że Wnioskodawca uzyska możliwość dysponowania kwotą odpowiadającą Płatności Subpartycypanta bez konieczności oczekiwania na dokonanie sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego, a zatem uzyska możliwość dysponowania środkami pieniężnymi we wcześniejszym terminie.

W świetle powyższego nabycie usługi subpartycypacyjnej od Subpartycypanta będzie związane z całokształtem działalności gospodarczej Wnioskodawcy, która zasadniczo polega na dokonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (działalność Wnioskodawcy polega na wynajmowaniu powierzchni handlowej centrum handlowego „K\`(...)\`”). A zatem będzie istniał związek między nabyciem usługi subpartycypacji a czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez Wnioskodawcę.

W doktrynie przyjmuje się powszechnie, iż występowanie pośredniego związku między podatkiem naliczonym a czynnościami opodatkowanymi pozwala na odliczenie podatku naliczonego:

*   A Bartosiewicz, R Kubacki, Komentarz VAT, Warszawa 2010, s. 769: „\[…\] nie można absolutyzować wymogu istnienia bezpośredniego związku, jako warunku odliczenia podatku naliczonego. W niektórych przypadkach bowiem związek tego rodzaju nie występuje, chociaż nabyte towary i usługi niewątpliwie służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym. Przykładowo, w przypadku prowadzenia działam ości wyłącznie opodatkowanej, nie występuje żaden bezpośredni związek między np. usługą sprzątania biura czy też środkami czystości zakupionymi w celu jego posprzątania a wykonywaniem konkretnej czynności opodatkowanej. Niezaprzeczalnie jednak w dłuższej perspektywie czasu posprzątanie biura związane jest z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

*   T. Michalik, VAT. Komentarz, Warszawa 2012, Legalis: „Ustawodawca nie precyzuje, w jaki sposób i w jakim zakresie towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby umożliwiało to podatnikowi dokonanie odliczenia podatku naliczonego. W związku z tym, należy podkreślić, iż związek ten może być pośredni co więcej, dany zakup może wiązać się z wykonaniem czynności nie podlegającej opodatkowaniu, która jest jednak niezbędna lub tylko potrzebna do prowadzenia działalności opodatkowanej.”

*   Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1368/08) „Prawo do odliczenia podatku istnieje nawet wtedy, gdy nie można ustalić bezpośredniego związku pomiędzy zakupem a opodatkowaną transakcją, czyli w niektórych sytuacjach prawo do odliczenia może przysługiwać podatnikowi nawet w przypadku braku konkretnej transakcji opodatkowanej, jeżeli zakup związany jest z działalnością podatnika, która, co do zasady, podlega opodatkowaniu (lub daje prawo do odliczenia podatku mimo zwolnienia), a brak związku z konkretną transakcją opodatkowaną wynika z czynników obiektywnych, zwykle niezależnych od podatnika.”

Biorąc pod uwagę powyższe, fakt, iż związek między podatkiem naliczonym wynikającym z faktury wystawionej przez Subpartycypanta a czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy będzie jedynie pośredni, nie będzie miał negatywnego wpływu na prawo Wnioskodawcy do odliczenia naliczonego podatku VAT.

Podsumowując, w świetle przedstawionej powyżej argumentacji, faktura wystawiona przez Subpartycypanta będzie dokumentowała świadczenie usługi, która zostanie nabyta przez Wnioskodawcę w celu dokonania czynności opodatkowanych. Nie zajdzie także żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT. W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Subpartycypanta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z brzmieniem art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych niezależnie od tego z jakich środków zakupy zostały sfinansowane. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

O bezpośrednim związku z działalnością opodatkowaną podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa i mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby można było wskazać, iż określone zakupy mają pośredni związek z działalnością gospodarczą podmiotu, musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Zatem pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą podatnika występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Ze złożonego wniosku wynika, że Podatnik („Wnioskodawca” lub „Korzystający”) prowadzi działalność na rynku nieruchomości komercyjnych, przede wszystkim w zakresie wynajmu powierzchni handlowej. Wnioskodawca zawarł jako korzystający umowę leasingu operacyjnego oraz umowę zobowiązującą do sprzedaży przedmiotu leasingu (dalej: „Umowa Leasingu”) z dwiema spółkami jako finansującymi (dalej: „Finansujący”). Przedmiotem leasingu jest centrum handlowe „K\`(...)\`”. Po nabyciu Nieruchomości Finansujący oddali ją korzystającemu do odpłatnego używania i pobierania pożytków w ramach Umowy Leasingu (tzw. leasing zwrotny) na okres 15 lat (dalej: „Podstawowy Okres Leasingu”). Na koniec Podstawowego Okresu Leasingu, zgodnie z Umową Leasingu, na żądanie Finansujących lub Korzystającego, nastąpi zbycie Nieruchomości na rzecz Korzystającego po cenie niższej niż wartość początkowa Nieruchomości (dalej: „Cena Sprzedaży po Upływie Leasingu”).W dniu 22 września 2005 r., jeszcze przed datą nabycia Nieruchomości przez Finansujących oraz rozpoczęciem leasingu, Finansujący oraz Korzystający zawarli porozumienie (dalej: „Porozumienie”), zgodnie z którym w przypadku znalezienia przez Korzystającego podmiotu zainteresowanego nabyciem Nieruchomości w trakcie Podstawowego Okresu Leasingu (dalej: „Kupujący”), Finansujący zgodzą się na sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego wskazanego przez Korzystającego. Zgodnie z postanowieniami powyższego Porozumienia, planowane jest dokonanie sprzedaży Nieruchomości przez Finansujących na rzecz Kupującego. W przypadku dokonania planowanej sprzedaży Nieruchomości, w związku z podjęciem przez Korzystającego aktywnych działań związanych z poszukiwaniem nabywcy Nieruchomości i doprowadzeniem do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości oraz uzyskania akceptowalnej dla wszystkich stron Porozumienia ceny sprzedaży Nieruchomości należnej od Kupującego, Korzystającemu należna będzie od Finansujących prowizja w wysokości różnicy pomiędzy ceną zapłaconą przez Kupującego na rzecz Finansujących a Wynagrodzeniem Finansujących (dalej: „Prowizja”), Prowizja zostanie wypłacona Korzystającemu na podstawie faktury VAT wystawionej przez niego po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości przez Finansujących na rzecz Kupującego. Planowane jest ponadto, iż Wnioskodawca zawrze z funduszem sekurytyzacyjnym należącym do grupy kapitałowej Wnioskodawcy (dalej: „Subpartycypant”) umowę o subpartycypację w rozumieniu art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, ze zm.) (dalej: „Umowa o Subpartycypację”).

W przypadku zawarcia w przyszłości Umowy o Subpartycypację, na jej podstawie, Wnioskodawca zobowiąże się do przekazania na rzecz Subpartycypanta przyszłych strumieni pieniężnych wynikających z wierzytelności o zapłatę kwoty głównej Prowizji oraz ewentualnych pożytków z Prowizji (przykładowo z tytułu odsetek za zwłokę).

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w ramach Umowy o Subpartycypację nie dojdzie do cesji samej wierzytelności o wypłatę Prowizji. Wierzytelność ta w dalszym ciągu będzie przysługiwać Korzystającemu. Natomiast po wypłacie kwoty Prowizji przez Finansujących na rzecz Korzystającego, przekaże on całą kwotę Prowizji Subpartycypantowi.

W zamian za zobowiązanie się Wnioskodawcy do przekazania mu kwoty Prowizji, Subpartycypant wypłaci Wnioskodawcy jednorazową płatność („Płatność Subpartycypanta”). Zgodnie z założeniami, Płatność Subpartycypanta powinna odpowiadać przyszłej kwocie Prowizji pomniejszonej o dyskonto Subpartycypanta, która będzie stanowiła wynagrodzenie Subpartycypanta. Wnioskodawca w związku z Umową o Subpartycypację, Wnioskodawca otrzyma od Subpartycypanta fakturę VAT dokumentującą Wynagrodzenie Subpartycypanta.

Jak wskazał Wnioskodawca nabyta usługa subpartycypacji będzie związana z czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez Wnioskodawcę. Podstawową korzyścią wynikającą z zawarcia Umowy o Subpartycypację jest to, że poprzez przeprowadzenie takiej transakcji na Subpartycypanta przejdzie ryzyko związane z uzyskaniem przez niego przychodu z Prowizji. Wnioskodawca uzyska możliwość dysponowania kwotą odpowiadającą Płatności Subpartycypanta bez konieczności oczekiwania na dokonanie sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. Możliwość dysponowania środkami pieniężnymi we wcześniejszym terminie stanowi niezaprzeczalnie istotną ekonomiczną korzyść. W zależności od sytuacji finansowej Wnioskodawcy, będzie on mógł albo zainwestować uzyskane od Subpartycypanta środki finansowe albo wykorzystać je do finansowania swojej działalności.

Powyższe oznacza, że podatek naliczony przy nabyciu usługi subaprtycypacji ze względu na związek pośredni z działalnością opodatkowaną Spółki podlega odliczeniu stosowanie do art. 86 ust. 1 ustawy.

A zatem w przedmiotowej sprawie spełnione są przesłanki pozytywne warunkujące prawo do odliczenia podatku, tj. istnieje pośredni związek nabytej usługi z czynnościami opodatkowanymi.

Rozważenia zatem wymaga, czy w przedmiotowej sprawie nie zajdą przesłanki ograniczające prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wymienione w art. 88 ustawy, a w szczególności czy nabywana przez Stronę usługa nie stanowi czynności zwolnionej bądź niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT – art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Z analizy wniosku wynika, iż Wnioskodawca zawrze z funduszem sekurytyzacyjnym należącym do grupy kapitałowej Wnioskodawcy (dalej: „Subpartycypant”) umowę o subpartycypację w rozumieniu art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych w (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, ze zm.).

Zgodnie z art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, ze zm.), mowa o przekazywanie funduszowi wszystkich świadczeń otrzymywanych przez inicjatora sekurytyzacji lub uprawnionego z sekurytyzowanych wierzytelności z określonej puli wierzytelności lub z określonych wierzytelności (umowa o subpartycypację) powinna zawierać zobowiązanie tych podmiotów do przekazywania funduszowi:

1.  pożytków z sekurytyzowanych wierzytelności w całości;
2.  kwot głównych z sekurytyzowanych wierzytelności;
3.  kwot uzyskanych z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych wierzytelności

– w przypadku gdy zaspokojenie się inicjatora sekurytyzacji lub uprawnionego z sekurytyzowanych wierzytelności nastąpiło przez realizację zabezpieczeń.

zawarta z funduszem sekurytyzacyjnym umowę o subpartycypację ma charakter zobowiązaniowy. Wnioskodawca bowiem zobowiąże się do przekazania na rzecz Subpartycypanta przyszłych strumieni pieniężnych wynikających z wierzytelności o zapłatę kwoty głównej Prowizji oraz ewentualnych pożytków z Prowizji (przykładowo z tytułu odsetek za zwłokę), natomiast Subpartycypant wypłaci Wnioskodawcy jednorazową płatność („Płatność Subpartycypanta”).

Subpartycypacja jest zatem umową, na mocy której inicjator przekazuje do odrębnego podmiotu (podmiot emisyjny) prawo do świadczeń, jakie wynikają z puli wierzytelności. Inicjator pozostaje w dalszym ciągu właścicielem portfela wierzytelności. Na podmiot przejmujący przechodzi natomiast ryzyko braku spłaty wierzytelności. Subpartycypacja nie stanowi sprzedaży wierzytelności, stąd pozostają one dalej w aktywach inicjatora.

Z powyższego wynika zatem, że zawarta pomiędzy Wnioskodawca, a funduszem sekurytyzacyjnym ma charakter zobowiązaniowy. Wnioskodawca zobowiąże się bowiem do przekazania na rzecz Subpartycypanta przyszłych strumieni pieniężnych wynikających z wierzytelności o zapłatę kwoty głównej Prowizji oraz ewentualnych pożytków z Prowizji (przykładowo z tytułu odsetek za zwłokę), natomiast Subpartycypant wypłaci Wnioskodawcy jednorazową płatność („Płatność Subpartycypanta”).

Transakcja ta więc wyczerpuje definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem stanoiw czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Co do zasady, stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146 a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednymi z nich jest zwolnienie od podatku VAT nw. czynności:

*   usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji (art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy);

*   usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę (art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy);

*   usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę (art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy);

*   w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług (art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT);

*   usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 131, poz. 763), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie (art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy).

Charakter nabywanych przez Stronę nie pozwala na objęcie ich zwolnieniem od podatku VAT określonym w art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy. Jak wskazał sam Wnioskodawca zawarta pomiędzy stronami umowa polega przede wszystkim na umożliwieniu Spółce dysponowania środkami finansowymi w związku z otrzymaniem płatności dotyczącej przyszłej prowizji od Finansujacych.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Nabywane przez Spółkę usługi w ramach umowy sybpartycypacji nie są objęte zwolnieniem od podatku VAT przewidzianym w przywołanych wyżej przepisach tj. art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy, zatem zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy winny być opodatkowane podatkiem VAT wg podstawowej stawki tj. 23%.

A zatem w sytuacji, gdy spełnione będą przesłanki pozytywne warunkujące prawo do odliczenia podatku, tj. istnienie pośredniego związku nabytej usługi z czynnościami opodatkowanymi, a także gdy nie wystąpi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy, pozbawiających Wnioskodawcy tego prawa, stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku z nabytej usługi subpartycypacji.

Tym samym uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.