Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-351/07-2/KUKM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-16
Teza: Agencja będzie mogła zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia opłatę planistyczną wynikającą z decyzji administracyjnej wydanej przez Radę Miasta Y na mocy dyspozycji przepisu art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; opłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2007 r. (data wpływu 17 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu opłaty planistycznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie kosztów uzyskania z tytułu opłaty planistycznej .

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Zgodnie z treścią art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta (zwana również rentą planistyczną) jest dochodem własnym gminy. W myśl art. 37 ust. 1 i 6 ww. ustawy wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala na dzień jej sprzedaży w drodze decyzji wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Powyższe roszczenie, zgodnie z art. 37 ust. 4 ww. ustawy, może zostać zgłoszone w terminie 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.

W dniu 2 grudnia 2003 r. Rada Miasta Y podjęła Uchwałę nr XXIV/273/IV/2003 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru S rejon ul. K i ul. M. w Y którego ówczesnym właścicielem był Skarb Państwa - X Agencja Mieszkaniowa (dalej: „Agencja”, „…”) korzystająca do dnia 31 grudnia 2006 r. ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego od osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt 4i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2003 r.).

Powyższą Uchwałę ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Q w dniu 15 stycznia 2004 r. Dla Obszaru Z ustalono wskaźnik wzrostu wartości nieruchomości na poziomie 30% (§ 27 ww. Uchwały Rady Miasta). Następnie nieruchomości pod zabudowę wielorodzinną w rejonie ul. K i ul. M. zostały wniesione aportem do X Towarzystwa Budownictwa Społecznego „….” Sp. z o.o. (18 lutego 2005 r. - działki nr 3/148 i 31149 oraz 25 maja 2005 r. - działki 3/156,3/157,3/159,3/162). W dniu 26 kwietnia 2006 r. Oddział Regionalny X Agencji Mieszkaniowej w Y otrzymał zawiadomienie o możliwości zapoznania się z dokumentami dotyczącymi ustalenia wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W dniu 29 maja 2006 r. odbyła się rozprawa administracyjna w przedmiotowej sprawie, w wyniku której Oddział Regionalny X Agencji Mieszkaniowej w Y zakwestionował prawidłowość sporządzonych operatów szacunkowych dla potrzeb ustalenia opłaty planistycznej. W następstwie tego operaty zostały przekazane do Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych Województwa Q w celu wydania opinii odnośnie poprawności ich sporządzenia. W opinii wydanej w dniu 04 października 2006 r. Stowarzyszenie Rzeczoznawców Majątkowych Województwa Q negatywnie oceniło ich prawidłowość.

Do dnia dzisiejszego Rada Miasta Y nie wydała decyzji w sprawie wysokości opłaty planistycznej.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy będzie można uznać za koszt podatkowy w dacie poniesienia uiszczoną opłatę planistyczną, której wysokość zostanie określona w drodze decyzji?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zgodnie z ustawą z dnia 22 czerwca 1995 r o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej (Dz.U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) do podstawowych zadań X Agencji Mieszkaniowej należy gospodarowanie powierzonym mieniem Skarbu Państwa, w tym obrót nieruchomościami oraz zapewnienie zakwaterowania żołnierzom służby stałej. W garnizonach gdzie zapotrzebowanie na mieszkania jest większe niż istniejący zasób Agencja planuje i realizuje inwestycje mieszkaniowe na postawie art. 16 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz w oparciu o art. 16 ust. 3 ww. ustawy, wspiera budownictwo mieszkaniowe realizowane przez towarzystwo budownictwa społecznego, utworzone przez Agencję. W myśl art. 17 ust. 5 ww. ustawy towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą oddawać posiadany zasób mieszkaniowy w drodze umowy najmu do dyspozycji Agencji, która ma prawo zasiedlić lokale mieszkalne w tych zasobach.

Biorąc pod uwagę, iż do zapłaty opłaty planistycznej zobowiązują Agencję przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz, że wydatek ten nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako niestanowiący kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca uważa, iż uiszczona po otrzymaniu stosownej decyzji opłata planistyczna, jako wydatek pośrednio związany z przychodami X Agencji Mieszkaniowej, będzie stanowiła koszt podatkowy, który na podstawie art. 15 ust 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie potrącamy w dacie jego poniesienia.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.**

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej ustawą) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Interpretacja pojęcia "koszty uzyskania przychodów" zawartego w/w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzi do wniosku, że podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem że:

1.  są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
2.  są to koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
3.  nie są wydatkami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy.

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4d ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art.15 ust.4e).

Jak wynika z wniosku do uiszczenia przedmiotowej opłaty Agencja zobowiązana jest na mocy przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm.).

Z przedstawionego wniosku wynika, że wysokość renty planistycznej będzie ustalona w decyzji administracyjnej wydanej przez Radę Miasta Y.Podstawą prawną ustalenia kwoty opłaty planistycznej są postanowienia zawarte w uchwale w sprawie miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego.

W związku z powyższym Agencja będzie mogła zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia opłatę planistyczną wynikającą z decyzji administracyjnej wydanej przez Radę Miasta Y na mocy dyspozycji przepisu art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.