Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.353.2017.1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-02
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczone związanego z instalacja kolektorów słonecznych oraz ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych.
Słowa kluczowe: kolektor-kolektor słoneczny; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2017 r. (data wpływu 19 czerwca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 25 lipca 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących realizacji inwestycji pn. „P…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 lipca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących realizacji inwestycji pn. „P…”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina ma zamiar rozpocząć realizację projektu pn. „P…”, przy współfinansowaniu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej V. Gospodarka niskoemisyjna, Działanie 5.1. Energetyka oparta na odnawialnych źródłach energii. Projekt zakłada modernizację regionalnej i lokalnej infrastruktury przemysłu i dystrybucji energii elektrycznej (w tym umożliwiającą wykorzystanie energii z OZE) oraz rozwój energetyki rozproszonej poza istniejącą siecią energetyczną z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii. Spełnia założenia KPKZ 2030: Zmniejszenie obciążenia środowiska powodowanego emisjami zanieczyszczeń do wód, atmosfery i gleby. Przewiduje wspomaganie procesu przygotowania ciepłej wody użytkowej, za pośrednictwem systemu solarnego, a tym samym częściowe zastąpienie energii pozyskiwanej ze źródeł konwencjonalnych (węgiel, gaz, olej, energia elektryczna) energią słoneczną, pozyskiwaną przez system solarny. Celem projektu jest zwiększony udział rozproszonej energii ze źródeł odnawialnych w obiektach stanowiących własność osób fizycznych – mieszkańców Gminy.

Energia elektryczna lub cieplna wytworzona w instalacji fotowoltaicznej lub kolektorach słonecznych musi być przeznaczona wyłącznie na własne potrzeby mieszkańców. Nie jest dopuszczalne wykorzystanie energii na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej.

Realizacja Projektu planowana jest na lata 2017-2018, pod warunkiem uzyskania przez Gminę dofinansowania ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020.

Przedmiotem projektu jest wykonanie instalacji służących do pozyskania energii cieplnej oraz elektrycznej, ze źródeł odnawialnych. W ramach projektu przewiduje się wykonanie robót budowlanych związanych z instalacją kolektorów słonecznych oraz ogniw fotowoltaicznych w liczbie: kolektory słoneczne – 24 sztuki oraz ogniwa fotowoltaiczne – 48 sztuk, łącznie na 49 nieruchomościach (w tym 20 lokalizacji na terenach wiejskich), przy czym na 23 nieruchomościach będą zainstalowane tzw. instalacje hybrydowe, które obejmują montaż kolektora słonecznego i ogniw fotowoltaicznych. Instalacje będą typu on-grid. Wytwarzana energia będzie przeznaczona na użytek własny mieszkańców. Inwestycja będzie realizowana na działkach osób fizycznych – mieszkańców Gminy. Kolektory słoneczne oraz ogniwa fotowoltaiczne będą rozmieszczone na powierzchni dachu lub na ścianie budynku. Nie przewiduje się montażu kolektorów słonecznych na gruncie. Zakres rzeczowy projektu obejmuje: opracowanie Programu Funkcjonalno-Użytkowego, opracowanie Studium Wykonalności oraz wniosku o dofinansowanie, prace instalacyjne, nadzór inwestorski, promocję projektu. Liczba instalacji planowanych do montażu w ramach realizacji Projektu zostanie określona po ocenie merytorycznej złożonych „Deklaracji przystąpienia” przez mieszkańców Gminy. Wraz ze złożeniem „Deklaracji przystąpienia” do Projektu, mieszkaniec wyraża zgodę na przeprowadzenie Weryfikacji Technicznej oraz zobowiązuje się do pokrycia wkładu własnego w wysokości 25% kosztów kwalifikowanych Projektu, powiększonego o podatek VAT. Powyższe obejmuje w szczególności projektowanie, dostawę materiałów i urządzeń instalacji oraz montaż i uruchomienie Instalacji. Wkład własny mieszkańca nie obejmuje kosztów studium wykonalności Projektu, Programu Funkcjonalno-Użytkowego oraz kosztów nadzoru inwestorskiego. Dodatkowo mieszkaniec zobowiązuje się do pokrycia kosztów niekwalifikowanych związanych z Instalacją. Ostateczna kwota wkładu mieszkańca oraz rodzaj kosztów kwalifikowanych będzie znany po podpisaniu umowy o dofinansowanie oraz wyłonieniu Wykonawcy. Wpłata wkładu własnego przez mieszkańca nastąpi po rozstrzygnięciu postępowania przetargowego na wyłonienie Wykonawcy Instalacji, w wysokości i terminie wskazanym przez Gminę. Po podpisaniu umowy z Gminą, mieszkaniec we własnym zakresie i na własny koszt dostosuje niezbędne instalacje (np. elektryczną, wodną, centralnego ogrzewania i inne) oraz wykona wszelkie prace remontowe, które wykraczają poza zakres Instalacji (np. malowanie pomieszczeń, uzupełnianie okładzin ściennych i podłogowych). Mieszkaniec w „Deklaracji przystąpienia” do Projektu wyraża zgodę na bezpłatne użyczenie Gminie miejsca na wykonanie Instalacji, w przypadku zakwalifikowania do dofinansowania na okres realizacji Projektu, przez co najmniej 5 lat od zakończenia Projektu. Z mieszkańcem zostanie również podpisana umowa użyczenia zawierająca zgodę mieszkańca na bezpłatne dysponowanie przez Gminę nieruchomością mieszkańca na cele Projektu w okresie realizacji i trwałości Projektu, przez co rozumie się użyczenie miejsca na wykonanie Instalacji oraz umożliwienie dostępu do instalacji w związku ze zobowiązaniami wynikającymi z Projektu (przeglądy, serwisowanie Instalacji, inne czynności wymagające sprawdzenia funkcjonowania Instalacji, kontrole).

Po zakończeniu prac instalacyjnych, sprzęt i urządzenia wchodzące w skład zestawu, pozostają własnością Gminy, przez cały czas realizacji projektu i przez czas trwałości projektu. Warunki przekazania zostaną uregulowane w umowie uczestnictwa w Projekcie. Po 5-letnim okresie trwałości Projektu mieszkańcy budynków, na których zainstalowane zostaną kolektory słoneczne i ogniwa fotowoltaiczne przejmą prawo własności instalacji, bez konieczności dokonywania przez nich dodatkowych płatności na rzecz Gminy. Przejęcie własności przez mieszkańca, do wykonanej na jego nieruchomości Instalacji nastąpi na podstawie umowy przekazania prawa własności. Gmina informuje, że do chwili obecnej nie dokonała jeszcze odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie dokonała jeszcze wydatków ponoszonych w ramach realizacji projektu. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie, jako czynnemu podatnikowi VAT, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabyć towarów i usług, objętych umową o dofinansowanie Projektu w pełnej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako zarejestrowanemu podatnikowi VAT czynnemu będzie przysługiwało prawo do odzyskania (w drodze odliczenia lub zwrotu) podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Projektu, w części dotyczącej instalacji kolektorów słonecznych i ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych osób fizycznych, tj. podatku naliczonego wynikającego z faktur za zakup Programu Funkcjonalno-Użytkowego, przygotowanie Studium Wykonalności oraz opracowanie wniosku o dofinansowanie, wykonanie instalacji na budynkach osób fizycznych, inspektora nadzoru oraz promocję. W przypadku ww. robót i usług istnieje bezpośredni związek z czynnościami opodatkowanymi skutkującymi powstaniem podatku naliczonego. W niniejszej sprawie czynnością, jakiej dokona Gmina na rzecz mieszkańca (biorącego udział w projekcie) będzie wykonanie usługi montażu kolektorów słonecznych oraz ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych, na poczet wykonania której Gmina pobierze od danego mieszkańca określoną w umowie wpłatę. Wykonanie przez Gminę usług nastąpi z chwilą przeniesienia prawa własności instalacji na mieszkańca (po 5 latach). Gmina będzie w tym czasie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spełnione będą więc dwa warunki przysługiwania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 710.).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakup towarów i usług jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Treść art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina realizując opisaną inwestycję będzie działała w charakterze podatnika VAT, ponieważ nabywane towary i usługi niezbędne do realizacji tego Projektu będzie wykorzystywała do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, w tym przypadku Gmina wystawi fakturę VAT z tytułu wniesienia wkładu własnego w wysokości 25% kosztów kwalifikowanych Projektu oraz kosztów niekwalifikowanych instalacji powiększonych o podatek VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy na gruncie sytuacji opisanej we wniosku ma zastosowanie tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia (por. art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy), co wprawdzie nie może mieć wpływu na sam zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego, ale rzutuje na sposób skorzystania z tego prawa.

Należy zaznaczyć, że zasadność zwrotu podatku naliczonego (w tym jego kwoty), nie była przedmiotem oceny tutejszego organu, bowiem taka ocena może być przeprowadzona jedynie w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy miejscowo organ podatkowy I instancji.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.