Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.680.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Prawo do ujęcia faktur korygujących (w tym zbiorczych)
obniżających do zera VAT należny z tytułu czynności uznanych
prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające
opodatkowaniu VAT; w okresie ich wystawienia, pod
warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
uzgodnienie korekty ze Sprzedającym; zgodnie z art. 29a ust.
14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: faktura-faktura zbiorcza
faktura-korekta faktury
korekta-korekta podatku
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 13a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 13b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106g-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług w zakresie, czy Państwa Spółka będzie uprawniona
    do ujęcia faktur korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu
    czynności uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT
    - w okresie ich wystawienia, pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
    uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o
    VAT.
    Uzupełniła go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    W 2017 roku doszło do zawarcia warunkowej umowy sprzedaży udziałów w Spółce (dalej:
    „Umowa”) przez ich dotychczasowego właściciela (dalej: „Sprzedający”), który jest osobą
    fizyczną (obywatel ...), nieprowadzącą działalności gospodarczej i niezarejestrowaną w
    Polsce ani w żadnym innym kraju Unii Europejskiej jako podatnik VAT.
    Po spełnieniu warunków określonych w Umowie doszło do przeniesienia przez
    Sprzedającego wszystkich udziałów w Spółce na ich nowego właściciela (dalej „Kupujący”).
    Umowa określa nie tylko essentialia negotii umowy sprzedaży udziałów, ale również
    szereg innych kwestii, w tym zwłaszcza odpowiedzialność Sprzedającego z tytułu
    zobowiązań podatkowych Spółki za przeszłe okresy rozliczeniowe. Przedmiotem ustaleń
    Sprzedającego i Kupującego (dalej łącznie „Strony”) była w tym zakresie przede wszystkim
    kwestia wzajemnych rozliczeń na wypadek zabezpieczenia lub określenia zaległości
    podatkowych Spółki (wraz z odsetkami od tych zaległości) na podstawie decyzji właściwych
    organów podatkowych w którymkolwiek ze wskazanych w Umowie postępowań
    podatkowych toczących się wobec Spółki, a dotyczących rozliczeń Spółki w podatku

    dochodowym od osób prawnych (za okresy od 2011 roku) oraz w podatku od towarów i
    usług (za okresy od 2012 roku). W Umowie Strony postanowiły ponadto, że dla
    prawidłowego prowadzenia opisanych powyżej postępowań podatkowych Spółka
    nabywać będzie usługi prawne i doradcze (analogiczne usługi zostały przewidziane w
    stosunku do określonego w Umowie postępowania karnego, w którym Spółka może
    ponosić odpowiedzialność posiłkową). Zgodnie z Umową powyższe usługi Spółka będzie
    nabywać od profesjonalnych podmiotów konkretnie wskazanych w Umowie albo
    będących pełnomocnikami Spółki albo zapewniających zastępstwo Spółki przez
    profesjonalnych pełnomocników w toczących się postępowaniach. W tym zakresie, od
    początku trwania tych postępowań, Spółka była i pozostaje stroną umów o świadczenie
    usług prawnych i doradczych. Koszty nabycia usług doradczych od tych podmiotów,
    zgodnie z Umową, mają być zwracane Spółce przez Sprzedającego.
    Podsumowując treść Umowy, powyższe oznacza, że w Umowie przewidziano, iż Spółka
    będzie nabywać określone usługi prawne i doradcze w celu prawidłowego prowadzenia
    postępowań podatkowych i ewentualnego postępowania karnego, a koszty tych usług
    będą w całości zwracane Spółce przez Sprzedającego.
    Spółka pozostaje stroną umów z profesjonalnymi pełnomocnikami i ponosi wydatki na te
    usługi w swoim imieniu i na swoją rzecz, niezależnie od późniejszego rozliczenia ich
    wartości ze Sprzedającym.
    Spółka wystawiała na Sprzedającego faktury z wykazanym podatkiem VAT z tytułu zwrotu
    kosztów nabytych usług (podatek należy był deklarowany w Jednolitych Plikach
    Kontrolnych składanych przez Spółkę) oraz odliczała VAT naliczony wynikający z faktur
    otrzymywanych od w/w doradców.
    W takim stanie faktycznym Spółka powzięła wątpliwości, na gruncie przepisów ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.),
    co do konsekwencji zwrotu na rzecz Spółki przez Sprzedającego kosztów (środków
    pieniężnych) stanowiących równowartość ceny nabytych przez Spółkę usług prawnych i
    doradczych.
    W związku z powyższym, wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2020 r. Spółka zwróciła się do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Organ”, „Dyrektor KIS”) o wydanie
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od
    towarów i usług w zakresie braku uznania zwrotu kosztów usług doradczych za
    wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
    braku obowiązku udokumentowania zwrotu kosztów fakturą (dalej: „Wniosek”).
    We Wniosku Spółka zadała następujące pytanie dotyczące stanu faktycznego: „Czy
    prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym kwoty przekazywane Spółce
    przez Sprzedającego tytułem zwrotu kosztów usług doradczych nie są wynagrodzeniem za
    świadczenie usług przez Spółkę na rzecz Sprzedającego, w związku z czym taka czynność
    pozostaje poza zakresem podatku od towarów i usług, a w konsekwencji Spółka nie będzie
    zobowiązana do wystawienia faktury VAT dokumentującej przedmiotowy zwrot kosztów?”
    Dyrektor KIS dnia 27 lipca 2020 r. wydał interpretację indywidualną nr 0114-KDIP1-
    1.4012.242.2020.2.EW, którą uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe, wskazując, że
    opisane we wniosku działania Spółki na rzecz Sprzedającego stanowią odpłatne
    świadczenie usług wypełniające dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Spółka 9 września 2020 r. zaskarżyła przedmiotową interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...)(dalej: „WSA”), który wyrokiem z dnia 25
    maja 2021 r. (sygn. akt III SA/Wa 1982/20) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną
    (dalej: „Wyrok WSA”).
    WSA zaznaczył, iż Spółka nie świadczy żadnej usługi Sprzedającemu w związku z
    nabywaniem przez nią usług doradczych. WSA wskazał: „Przenosząc powyższe rozważania
    na grunt rozpoznawanej sprawy należałoby stwierdzić, że zwrot przez Sprzedającego

    Skarżącej poniesionych przez Nią kosztów na nabycie usług doradczych celem
    zapewnienia prawidłowego prowadzenia postępowań podatkowych w zakresie
    zobowiązań podatkowych Skarżącej za wcześniejsze okresy rozliczeniowe nie stanowi, w
    ocenie Sądu, rzeczywistego wynagrodzenia za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego, w którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych - co
    jest niezbędne dla uznania, że występuje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym i co warunkuje możliwość uznania, że
    mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług(i) podlegającym(-cej) opodatkowaniu
    podatkiem VAT.” (Wyrok WSA, str. 17).
    Powyższy Wyrok WSA został w całości zaskarżony skargą kasacyjną Organu z dnia 29 lipca
    2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2025 r.
    sygn. akt I FSK 1987/21 (dalej: „Wyrok NSA”) oddalił skargę kasacyjną Organu uznając, że
    sformułowane w niej zarzuty nie mają uzasadnionych podstaw.
    NSA wprost potwierdził, że w powyższej sytuacji nie dochodzi do świadczenia usług, które
    podlegałoby opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, wystawione przez Spółkę faktury z
    wykazanym podatkiem należnym należy uznać za wystawione niezasadnie, tj.
    dokumentujące transakcję, która nie podlegała opodatkowaniu VAT. Do dnia złożenia
    niniejszego wniosku interpretacja indywidualna uwzględniająca stanowisko wyrażone w
    ww. wyroku NSA nie została jeszcze Spółce doręczona.
    W związku z powyższym, Spółka zamierza wystawić faktury korygujące lub potencjalnie
    tzw. zbiorcze faktury korygujące, które wyeliminują uprzednio wykazany podatek VAT
    należny. Jednocześnie, chcąc zastosować w praktyce stanowisko wyrażone w
    przywołanych wyrokach sądów administracyjnych, Spółka powzięła wątpliwości co do
    prawidłowych zasad ujęcia przedmiotowych korekt.
    Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sposobu i momentu dokonania korekty rozliczeń VAT
    w sytuacji, w której - w świetle prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych -
    uprzednio opodatkowane czynności zostały uznane za niepodlegające VAT. Wniosek nie
    dotyczy ponownej oceny charakteru tych czynności, lecz wyłącznie skutków prawnych
    wynikających z konieczności wystawienia faktur korygujących oraz zasad ich ujęcia w
    ewidencji i deklaracjach VAT.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytanie wskazali Państwo:
    a) Kiedy Państwa Spółka wystawiła na rzecz Sprzedającego faktury z wykazanym
      podatkiem VAT z tytułu zwrotu kosztów nabytych usług doradczych?
    Odp.: Faktury z wykazanym podatkiem VAT, dokumentujące zwrot kosztów nabytych
    usług doradczych były wystawiane przez Spółkę na rzecz Sprzedającego na bieżąco i
    regularnie co miesiąc w okresie od maja 2019 r. do kwietnia 2025 r. każdorazowo po
    otrzymaniu faktur od doradców za świadczone usługi doradcze.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Spółka jest uprawniona do ujęcia
    faktur korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu
    czynności uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT
    - w okresie ich wystawienia, pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
    uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o
    VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Spółka jest uprawniona do ujęcia
    faktur korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu
    czynności uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT
    - w okresie ich wystawienia, pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej

    uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o
    VAT.
    1. Moc wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z treścią art. 170 ustawy z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: „p.p.s.a.”), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko
    strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w
    przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Ratio legis art. 170 p.p.s.a.
    polega na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów
    państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do
    pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (wyrok NSA z 19.05.1999 r., sygn. akt
    IV SA 2543/98).
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej NSA.
    Przykładowo, w wyroku z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt III OSK 5165/21 NSA wskazał:
    „Ustanowiona w art. 170 p.p.s.a. zasada związania powoduje, że skutki wyroku sądu
    administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie
    danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowo-administracyjne, w którym
    orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone
    rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania
    administracyjne i sądowo-administracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej. Moc
    wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego związana jest z tożsamością
    stosunku prawnego będącego przedmiotem sprawy.”
    Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II FSK 30
    /22: „Podmioty wymienione w art. 170 p.p.s.a. są faktem i treścią orzeczenia związane, a
    to skutkuje koniecznością uwzględnienia prawomocnego wyroku w wydanym
    rozstrzygnięciu, gwarantując przez to zachowanie spójności i logiki działania organów
    państwowych.”, oraz WSA w Łodzi w wyroku z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 74
    /25 wskazał: „Prawomocne orzeczenie wywiera skutek także poza sprawą, w której zostało
    wydane, co oznacza, że orzeczenie wydane w innej niż rozpatrywana, ale powiązanej
    sprawie jest wiążące tak dla sądu administracyjnego kontrolującego prawidłowość
    działania administracji publicznej, jak i dla organu prowadzącego postępowanie
    administracyjne. W świetle art. 170 p.p.s.a. nie tyle istotne jest, jakich konkretnych aktów
    dotyczyło postępowanie sądowe zakończone wydaniem prawomocnego orzeczenia, ale
    jakiego rodzaju zagadnienia powstałe na tle konkretnego stanu faktycznego zostały w nim
    przesądzone.”
    W przedstawionym stanie faktycznym moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądu
    administracyjnego, wynikająca z art. 170 p.p.s.a. ma kluczowe znaczenie. W Wyroku NSA
    jednoznacznie potwierdzono, że w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku nie
    dochodzi do świadczenia usług, które podlegałoby opodatkowaniu VAT. W konsekwencji,
    faktury wystawione przez Spółkę z wykazanym podatkiem należnym należy uznać za
    wystawione niezasadnie, tj. dokumentujące transakcję, która nie podlegała
    opodatkowaniu VAT. W związku z powyższym, Spółka zamierza wystawić faktury
    korygujące, w tym potencjalnie zbiorcze faktury korygujące, które obniżą uprzednio
    wykazany podatek VAT do zera.
    Jednocześnie, mając na uwadze konieczność prawidłowego zastosowania stanowiska
    wyrażonego w Wyroku WSA, Wyroku NSA oraz w innych przywołanych orzeczeniach
    sądów administracyjnych, Spółka powzięła wątpliwości co do zasad prawidłowego ujęcia
    przedmiotowych korekt w ewidencji podatkowej oraz deklaracjach VAT.
    2. Moment ujęcia faktury korygującej w rozliczeniach VAT
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi

    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 10 ustawy VAT podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.
    Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-
    3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w
    wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w
    którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego
    podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą
    warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
    zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym
    została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której
    mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres
    rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    W myśl nowelizacji, wprowadzonej 1 stycznia 2021 r., korekta obniżająca podstawę
    opodatkowania jest możliwa w okresie, w którym wystawiono fakturę korygującą pod
    warunkiem posiadania wówczas przez podatnika dokumentacji, z której wynika, że
    uzgodnił on z nabywcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania, zaś wystawiona
    faktura korygująca prawidłowo te warunki odzwierciedla (jest zgodna z ustaleniami stron
    w tym zakresie).
    Z kolei art. 29a ust. 14 ustawy o VAT powyższy ust. 13 stosuje się odpowiednio w
    przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury
    korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
    Warunkiem formalnym obniżenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 14 w
    zw. z ust. 13 ustawy o VAT jest posiadanie przez podatnika (wystawcę faktury korygującej)
    dokumentacji, z której wynika, że warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla danej
    czynności zostały uzgodnione między stronami transakcji i że są one spełnione.
    Przepisy art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT jednoznacznie regulują sposób dokonania
    korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w przypadku stwierdzenia pomyłki,
    w tym również sytuacji, gdy pierwotnie błędnie wykazano VAT od czynności, która nie
    podlegała opodatkowaniu. Korekta taka możliwa jest na bieżąco, tj. za okres, w którym
    wystawiono fakturę korygującą, pod warunkiem posiadania stosownej dokumentacji
    uzgodnienia warunków korekty.
    Takie podejście jest również zgodne z zasadą neutralności VAT, która wymaga, aby
    podatnik nie ponosił ciężaru podatku nienależnego w sytuacji, gdy transakcja w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu.
    Aby możliwe było obniżenie podstawy opodatkowania, podatnik wystawiający fakturę
    korygującą musi posiadać dokumentację potwierdzającą, że warunki dokonania takiego
    obniżenia zostały uzgodnione z kontrahentem i że zostały one spełnione. Przepisy nie
    określają ani formy, ani rodzaju wymaganej dokumentacji. Istotne jest natomiast, aby z jej
    treści wynikało, że strony uzgodniły warunki korekty podstawy opodatkowania w
    odniesieniu do konkretnej transakcji.

    Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, komentowane przepisy nie zastrzegają żadnej
    formy dokumentacji. W szczególności nie musi mieć ona formy pisemnej. W związku z tym
    dokumentacją, o której mowa, obok dokumentów „papierowych” może być także
    korespondencja e-mail, korespondencja z wykorzystaniem różnych komunikatorów
    internetowych czy też faks. Same jednak uzgodnienia ustne między stronami, nawet jeśli
    zostałyby poparte notatką (adnotacją) pisemną sporządzoną przez sprzedawcę, wydają się
    niewystarczające. (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 29
    (a).)
    Stanowisko dopuszczające możliwość dokonania korekty na bieżąco, w oparciu o art. 29a
    ust. 13 i 14 ustawy o VAT, znajduje silne wsparcie w utrwalonym orzecznictwie sądów
    administracyjnych, które jednoznacznie opowiadają się za dopuszczalnością bieżącej
    korekty rozliczeń podatkowych w przypadku zawyżenia VAT należnego.
    W wyroku NSA z dnia 3 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 2199/21, Sąd wskazał wprost, że:
    „Zasadniczy spór w niniejszej sprawie sprowadza się do zagadnienia w jakim okresie
    Skarżąca powinna uwzględnić korektę kwoty zmniejszającej podstawę opodatkowania.
    Sąd pierwszej instancji zaakceptował stanowisko organów podatkowych, że korekta
    zmniejszająca podatek należny powinna mieć miejsce w okresie rozliczeniowym
    wprowadzenia do obrotu prawnego faktury korygującej. Wbrew twierdzeniom zawartym
    w skardze kasacyjnej wykładnia przepisów art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT była
    prawidłowa. Przepisy te są zaś jednoznaczne w swojej treści. Zgodnie bowiem z art. 29a
    ust. 14 ustawy o VAT przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia
    pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w
    której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Niewątpliwie tak sytuacja wystąpiła w
    niniejszej sprawie. Z kolei art. 29a ust. 13 ustawy o VAT jednoznacznie i wprost określa, że
    obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej
    fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez
    podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę
    korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
    usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez
    nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury
    korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.”
    Sąd jednoznacznie przesądził zatem, że korekta może zostać dokonana w okresie
    bieżącym, a nie wstecznie, o ile spełnione są warunki dokumentacyjne. Podobne
    stanowisko wyraził WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA
    /Wr 480/22: „Podsumowując, jeżeli na skutek pomyłki wysokość podatku należnego
    została zawyżona, to - z woli ustawodawcy - korekta rozliczenia podatkowego powinna
    mieć miejsce nie w okresie rozliczeniowym związanym z momentem powstania obowiązku
    podatkowego, ale w okresie rozliczeniowym związanym z datą wprowadzenia do obrotu
    prawnego faktury korygującej (art. 29a ust. 14 ustawy o VAT).”
    WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 3 października 2024, sygn. akt I SA/Go
    207/24 wskazał także: „Natomiast ust. 14 tego przepisu stanowi, że przepis ust. 13 stosuje
    się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i
    wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż
    należna. Z powyższych regulacji wynika, że prawo do rozliczenia wystawionej faktury
    korygującej zmniejszającej kwotę podatku należnego przysługuje za okres, w którym
    podatnik wystawi fakturę korygującą i uzyskał od nabywcy potwierdzenie otrzymania
    faktury korygującej lub posiadał dokumentację potwierdzającą próbę doręczenia faktur
    korygujących, oraz z posiadanej dokumentacji musiało wynikać, że nabywca towaru lub
    usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w

    fakturze korygującej. Fakturę korektę można uwzględnić przez dokonanie korekty
    deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym ww. warunki spełniono. Nie jest zatem
    dopuszczalne wsteczne korygowanie rozliczenia podatku.”.
    Na szczególne podkreślenie zasługuje wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt
    I FSK 993/19. Sprawa dotyczyła podatnika, który pierwotnie uznał, że określone czynności
    podlegają opodatkowaniu VAT i wystawił faktury z wykazanym podatkiem należnym
    według stawki w wysokości 23%. Było to konsekwencją zastosowania się do treści
    otrzymanej interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2011 r., która
    została uchylona wyrokiem NSA z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt I FSK 2152/15. W
    wyroku tym stwierdzono, że wskazane czynności w ogóle nie podlegały opodatkowaniu
    VAT.
    Istota sporu rozpatrywanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I
    FSK 993/19 sprowadzała się do oceny, czy w sytuacji, gdy podatnik skorygował podatek
    należny w związku z tym, że pierwotnie potraktował on określone czynności jako
    opodatkowane, choć okazało się - w tym przypadku wskutek wskazanego wyżej wyroku
    NSA - że nie podlegały one w ogóle opodatkowaniu, zastosowanie znajduje regulacja art.
    29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT.
    Sądy administracyjne obu instancji, zarówno WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 16 stycznia
    2019 r., sygn. akt III SA/Gl 803/18, oraz NSA w wyroku z dnia 18 października 2022 r., sygn.
    akt I FSK 993/19, odrzuciły stanowisko skarżącej. NSA w wyroku z dnia 18 października
    2022 r., sygn. akt I FSK 993/19 wskazał: „Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza
    się do oceny, czy w realiach przedmiotowej sprawy w przypadku skorygowania przez
    Skarżącą podatku należnego w związku z tym, że pierwotnie potraktowała ona określone
    czynności jako opodatkowane, choć okazało się - w tym przypadku wskutek wskazanego
    wyżej wyroku NSA - że nie podlegały one w ogóle opodatkowaniu, zastosowanie znajduje
    regulacja art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT. [...] Organ oraz Sąd pierwszej
    instancji uznają natomiast, że nie ma znaczenia jakie były przyczyny zawyżenia kwoty
    podatku na pierwotnej fakturze, tj. czy przyczyną była błędna kwalifikacja dokonana przez
    podatnika i za jego sprawą, czy też przyczyną było błędne stanowisko organu w
    następstwie którego podatnik (za sprawą organu) - stosując się w najlepszej wierze do
    Interpretacji organu -zawyżył kwotę podatku. Skutkiem jest błędnie wykazany i rozliczony
    podatek należny. Następstwem podatkowym każdej z tych sytuacji powinno więc być
    skorygowanie faktur przez wystawcę, a w ślad za tym deklaracji VAT, i doprowadzenie
    sposobu rozliczenia transakcji do stanu zgodnego z prawem na zasadach określonych w
    art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 i ust.14 ustawy o VAT. Wbrew twierdzeniom zawartym w
    skardze kasacyjnej wykładnia przepisów art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT dokonana przez
    organ oraz Sąd pierwszej instancji była prawidłowa.”
    NSA jednoznacznie wskazał, że mechanizm korekty przewidziany w art. 29a ust. 13 i 14
    ustawy o VAT ma zastosowanie również w przypadku, gdy podatnik wykazał VAT należny
    od czynności, które jak później potwierdzono w ogóle nie podlegały opodatkowaniu.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie nie tylko w orzecznictwie sądów administracyjnych,
    lecz również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe.
    Organy konsekwentnie wskazują, że w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt
    1-3 ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres
    rozliczeniowy, w którym wystawiono fakturę korygującą pod warunkiem, że podatnik
    posiada dokumentację potwierdzającą uzgodnienie i spełnienie warunków korekty, a treść
    faktury korygującej jest z tą dokumentacją zgodna. Poniżej przedstawione zostały
    przykładowe interpretacje potwierdzające tę linię wykładni.
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2023 r., o sygn. 0114- KDIP4-
    2.4012.108.2023.1.MB wskazał: „w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3,
    obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej
    fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
    wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika

    dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
    obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
    zgodna z posiadaną dokumentacją”.
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 19 sierpnia 2020 r., o sygn. 0112- KDIL2-
    3.4012.414.2018.10.WB również wskazał, że: „Mając na uwadze powyższy opis sprawy
    oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przypadku uznania przedmiotowej
    transakcji za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz wystawienia przez
    Wnioskodawcę faktury korygującej do pierwotnie wystawionej faktury dokumentującej tę
    transakcję, Wnioskodawca winien wykazać wystawioną fakturę korygującą w deklaracji
    podatkowej składanej za okres, w którym otrzyma potwierdzenie odbioru ww. faktury
    korygującej. Nie sposób bowiem zgodzić się z Zainteresowanym, iż w przedmiotowej
    sprawie nie nastąpiła pomyłka w kwocie podatku. Skoro Wnioskodawca pierwotnie daną
    transakcję opodatkował stawką podatku VAT w wysokości 23%, natomiast obecnie stoi na
    stanowisku, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to kwota
    pierwotnie wykazanego podatku jest nieprawidłowa i świadczy o zaistniałej pomyłce.”
    Stanowisko to zostało potwierdzone przez Dyrektora KIS również w interpretacji
    indywidualnej z dnia 3 sierpnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.577.2018.11.JSZ.
    Spółka w opisanym stanie faktycznym rozważa wystawienie faktury korygującej zbiorczej,
    obejmującej więcej niż jedną pierwotnie wystawioną fakturę dokumentującą czynności,
    które jak potwierdził Wyrok NSA - nie podlegały opodatkowaniu VAT, przy spełnieniu
    wymogów przewidzianych dla faktur korygujących, określonych w art. 106j ust. 2 ustawy o
    VAT. Powyższe znajduje oparcie zarówno w praktyce organów podatkowych, jak i w
    ugruntowanej linii orzeczniczej oraz wykładni przepisów ustawy o VAT. Przykładowo, w
    wyroku NSA z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 2172/19, wskazano jednoznacznie, że
    podatnik może wystawić jedną zbiorczą fakturę korygującą obejmującą wiele pierwotnych
    faktur dokumentujących czynności z danego okresu: „może ona w celu udokumentowania
    kwartalnych korekt opisanych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wystawiać jedną
    zbiorczą fakturę korygującą odnoszącą się do wielu faktur pierwotnych wystawionych w
    danym kwartale”.
    Co istotne, forma faktury korygującej pozostaje bez wpływu na sposób oraz moment jej
    ujęcia dla celów rozliczeniowych, tj. nie ma rozróżnienia momentu ujęcia faktury
    korygującej w księgach rachunkowych, czy jest to faktura pojedyncza, czy tzw. zbiorcza
    faktura korygująca. Oznacza to, że istotne znaczenie ma wyłącznie spełnienie przesłanek
    materialnoprawnych, o których mowa w art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT. W art. 29a ust.
    13 i 14 ustawy o VAT ustawodawca nie wprowadził żadnych ograniczeń dotyczących formy
    faktury korygującej, w szczególności nie wykluczył możliwości dokonania korekty w formie
    faktury zbiorczej, obejmującej więcej niż jedną transakcję. Znajduje to potwierdzenie w
    art. 106j ust. 3 ustawy o VAT, który wprost dopuszcza możliwość wystawienia jednej
    faktury korygującej obejmującej więcej niż jedną fakturę pierwotną.
    Powyższe potwierdza, że zbiorcza forma faktury korygującej nie wpływa na sposób jej
    ujęcia, a korekty należy dokonywać przy zachowaniu warunków wskazanych w art. 29a
    ust. 13 i 14 ustawy o VAT, przy zachowaniu wymogów co do faktur korygujących
    określonych w art. 106j ustawy o VAT. Decydujące znaczenie mają spełnienie warunków
    uzgodnienia i realizacji korekty określonych w ustawie o VAT oraz kompletność i zgodność
    faktury korygującej z wymogami formalnymi.
    Tym samym, brak jest podstaw do uznania, że forma faktury korygującej, w tym zbiorcza
    faktura korygująca miałaby wpływ na moment lub sposób jej ujęcia dla celów
    rozliczeniowych. Kluczowe znaczenie ma natomiast spełnienie warunków określonych w
    ustawie o VAT, jeżeli zbiorcza faktura korygująca dokumentuje prawidłowo uzgodnione i
    udokumentowane obniżenie podstawy opodatkowania, to powinna zostać rozliczona w
    takim samym trybie jak faktura korygująca wystawiana jednostkowo.

    Podsumowując, z przywołanego stanowiska sądów administracyjnych, jak i stanowiska
    organów podatkowych jednoznacznie wynika, że w przypadku zawyżenia VAT należnego
    korekta podstawy opodatkowania powinna zostać ujęta na bieżąco, w okresie wystawienia
    faktury korygującej (lub ewentualnie zbiorczej faktury korygującej) pod warunkiem
    posiadania przez podatnika odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie
    warunków korekty z kontrahentem.
    W przedstawionym stanie faktycznym (opisie zdarzenia przyszłego) oznacza to, że w
    świetle art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT, prawomocnych wyroków sądów
    administracyjnych oraz utrwalonej praktyki organów podatkowych, Spółka ma prawo ująć
    faktury korygujące - w tym zbiorcze - obniżające nienależny VAT do zera w okresie ich
    wystawienia, pod warunkiem posiadania wymaganej dokumentacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest
        prawidłowe w zakresie uprawnienia Państwa Spółki do ujęcia faktur korygujących
        (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu czynności uznanych
        prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT - w okresie
        ich wystawienia tj. za okres od grudnia 2019 r. do kwietnia 2025 r., pod warunkiem
        posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie korekty ze Sprzedającym -
        zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT, oraz
        nieprawidłowe w zakresie uprawnienia Państwa Spółki do ujęcia faktur
        korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu
        czynności uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające
        opodatkowaniu VAT - w okresie ich wystawienia tj. za okres od maja 2019 r. do
        listopada 2019 r., pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
        uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13
        ustawy o VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W myśl art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Na podstawie art. 29a ust. 15 ustawy:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku:
      1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
        znajduje się poza terytorium kraju;

      3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
        usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji
        gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz.
        24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
      4) (uchylony)
      5) wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
    Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że art. 29a ust. 13
    ustawy odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa
    opodatkowania.
    Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenia usług
    następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których
    przepisy ustawy określają wprost ten moment.
    Zgodnie z zasadą ogólną określoną art. 19a ust. 1 ustawy generalnie brak jest powiązania
    momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury.
    Jak stanowi art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w
    przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np.
    potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako
    sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a
    przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 - 15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;

      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia
    gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej
    sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie
    faktury korygującej.
    Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W myśl art. 106j ust. 2 ustawy:

      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
    Zgodnie z art. 106j ust. 2a ustawy:
      Faktura korygująca może zawierać:
      1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
      2) przyczynę korekty.
    W świetle art. 106j ust. 3 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę
      korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego
      odbiorcy w danym okresie, która:
      zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub
      udzielana obniżka;
      może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą – w
      przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.
    Z ww. przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury pierwotnej wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść tej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy,
    podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia
    się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w
    jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie
    wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury
    korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych
    i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności
    wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Dane jakie powinna zawierać faktura korygująca są wskazane w ww. art. 106j ust. 2
    ustawy.
    Natomiast, art. 106j ust. 3 ustawy, dopuszcza możliwość wystawiania faktur zbiorczych w
    przypadku, kiedy zmiana ceny dotyczy dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego
    odbiorcy w danym okresie. Zatem, w takiej sytuacji zbiorcza faktura korygująca nie musi
    zawierać wszystkich informacji o fakturze pierwotnej.
    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które

    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego
    rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich
    wystawienia:
        jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie
        wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji
        podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
        w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
        sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
        zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki
        przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został
        wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i
        nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;
        późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia
        podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym
        została wykazana faktura pierwotna.
    Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art.
    99 ust. 1 ustawy, według którego:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
    Natomiast w świetle z art. 99 ust. 13b ustawy:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku
      naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w
      kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w
      innej wysokości.
    Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika
    ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Według art. 109 ust. 14 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania
      danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność
      zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków
      podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują
      nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-
      organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
    Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania
    uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika
    korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik

    JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając
    jednocześnie pierwotny pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.
    Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został
    popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania
    podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w
    treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową
    polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. W 2017 roku doszło do zawarcia warunkowej umowy sprzedaży udziałów w
    Państwa Spółce przez ich dotychczasowego właściciela, który jest osobą fizyczną (obywatel
    ...), nieprowadzącą działalności gospodarczej i niezarejestrowaną w Polsce ani w żadnym
    innym kraju Unii Europejskiej jako podatnik VAT. Po spełnieniu warunków określonych w
    Umowie doszło do przeniesienia przez Sprzedającego wszystkich udziałów w Spółce na ich
    nowego właściciela. Umowa określa nie tylko essentialia negotii umowy sprzedaży
    udziałów, ale również szereg innych kwestii, w tym zwłaszcza odpowiedzialność
    Sprzedającego z tytułu zobowiązań podatkowych Spółki za przeszłe okresy rozliczeniowe.
    Przedmiotem ustaleń Sprzedającego i Kupującego była w tym zakresie przede wszystkim
    kwestia wzajemnych rozliczeń na wypadek zabezpieczenia lub określenia zaległości
    podatkowych Spółki (wraz z odsetkami od tych zaległości) na podstawie decyzji właściwych
    organów podatkowych w którymkolwiek ze wskazanych w Umowie postępowań
    podatkowych toczących się wobec Spółki, a dotyczących rozliczeń Spółki w podatku
    dochodowym od osób prawnych (za okresy od 2011 roku) oraz w podatku od towarów i
    usług (za okresy od 2012 roku).
    W Umowie Strony postanowiły ponadto, że dla prawidłowego prowadzenia opisanych
    powyżej postępowań podatkowych Państwa Spółka nabywać będzie usługi prawne i
    doradcze (analogiczne usługi zostały przewidziane w stosunku do określonego w Umowie
    postępowania karnego, w którym Spółka może ponosić odpowiedzialność posiłkową).
    Zgodnie z Umową powyższe usługi Spółka będzie nabywać od profesjonalnych podmiotów
    konkretnie wskazanych w Umowie albo będących pełnomocnikami Spółki albo
    zapewniających zastępstwo Spółki przez profesjonalnych pełnomocników w toczących się
    postępowaniach. W tym zakresie, od początku trwania tych postępowań, Spółka była i
    pozostaje stroną umów o świadczenie usług prawnych i doradczych. Koszty nabycia usług
    doradczych od tych podmiotów, zgodnie z Umową, mają być zwracane Spółce przez
    Sprzedającego.
    Państwa Spółka wystawiała na Sprzedającego faktury z wykazanym podatkiem VAT z
    tytułu zwrotu kosztów nabytych usług (podatek należy był deklarowany w Jednolitych
    Plikach Kontrolnych składanych przez Spółkę) oraz odliczała VAT naliczony wynikający z
    faktur otrzymywanych od ww. doradców. Faktury z wykazanym podatkiem VAT,
    dokumentujące zwrot kosztów nabytych usług doradczych były wystawiane przez Państwa
    Spółkę na rzecz Sprzedającego na bieżąco i regularnie co miesiąc w okresie od maja 2019
    r. do kwietnia 2025 r. każdorazowo po otrzymaniu faktur od doradców za świadczone
    usługi doradcze.
    Zgodnie z prawomocnym wyrokiem NSA wystawione przez Państwa Spółkę faktury z
    wykazanym podatkiem należnym należy uznać za wystawione niezasadnie, tj.
    dokumentujące transakcję, która nie podlegała opodatkowaniu VAT. W związku z
    powyższym, zamierzacie Państwo wystawić faktury korygujące lub potencjalnie tzw.
    zbiorcze faktury korygujące, które wyeliminują uprzednio wykazany podatek VAT należny.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Państwa Spółka jest uprawniona do ujęcia faktur
    korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu czynności
    uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT - w
    okresie ich wystawienia, pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
    uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o
    VAT.

    Korekty faktur można dokonać wyłącznie do momentu upływu okresu przedawnienia
    zobowiązania podatkowego.
    Jak stanowi art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 poz. 111, ze zm.).
      Przedawnienie zobowiązania podatkowego
      § 1 Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    W myśl art. 70 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa
      Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:
      1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a odroczenie terminu płatności,
      rozłożenie na raty lub umorzenie zaległości podatkowych na wniosek podatnika § 1
      pkt 1 lub 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości
      podatkowej, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej;
      2) od dnia wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności
      podatku, wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do
      dnia upływu przedłużonego terminu.
    Jak stanowi art. 70 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa
      Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu biegu
      terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu
      uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania
      upadłościowego.
    W myśl art. 70 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa
      Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka
      egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu
      terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w
      którym zastosowano środek egzekucyjny.
    Jak stanowi art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa
      Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
      rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
      1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
      skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia
      przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania;
      2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
      zobowiązania;
      3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia
      stosunku prawnego lub prawa;
      4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d
      zabezpieczenie wykonania decyzji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
      w administracji lub w innych formach § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia
      w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
      5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w przypadkach
      określonych w art. 32a zaskarżenie egzekwowanej należności § 3 i art. 35 zgłoszenie
      zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej § 2 ustawy z dnia 17
      czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz.
      479, z późn. zm.);
      6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o
      którym mowa w art. 119h zasięganie przez Szefa KAS opinii Rady do Spraw

      Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania § 2, o opinię Rady do Spraw
      Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania, zwanej dalej "Radą", co do zasadności
      zastosowania art. 119a unikanie opodatkowania lub środków ograniczających
      umowne korzyści.
    Istotą przedawnienia jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa
    z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć. Instytucja
    przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ przedawnieniu nie
    mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie podatkowe, ani
    zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest również zobowiązany do
    posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów rozliczania podatku za
    okresy, które uległy przedawnieniu.
    Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn.
    akt I FPS 9/08 oraz linią orzeczniczą sądów, przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej ma
    zastosowanie również do rozliczeń, w których obowiązek podatkowy w podatku od
    towarów i usług przekształcił się w kwotę zwrotu różnicy podatku lub nadwyżkę podatku
    naliczonego nad należnym, która może być zadeklarowana przez podatnika do
    przeniesienia na następny miesiąc.
    Przedawnienie zobowiązań podatkowych dotyczy zatem wszystkich zobowiązań, bez
    względu na sposób ich powstania. Przedawnieniu podlegają zarówno zobowiązania
    powstałe po doręczeniu decyzji ustalającej, jak i zobowiązania powstające z mocy prawa.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że jeżeli przedawnia się zobowiązanie podatkowe,
    to wraz z nim przedawnieniu ulegają także inne elementy danego stosunku prawno-
    podatkowego.
    Z opisu sprawy wynika, że zwrot kosztów doradczych na rzecz Sprzedającego nie stanowił
    wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu VAT, zatem nie
    mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie
    podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. W powyższej sytuacji nie dochodzi do
    świadczenia usług, które podlegałoby opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, wystawione
    przez Państwa Spółkę faktury z wykazanym podatkiem należnym były wystawione
    niezasadnie, tj. dokumentujące transakcję, która nie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w
    przypadku gdy zwrot kosztów doradczych nie był wynagrodzeniem za świadczenie usług
    przez Państwa Spółkę na rzecz Sprzedającego i była to transakcja niepodlegająca
    opodatkowaniu podatkiem VAT Państwa Spółka winna wystawić faktury korygujące lub
    zbiorcze faktury korygujące.
    W opisanym we wniosku zdarzeniu, zobowiązania podatkowe powstałe w okresie od maja
    do listopada 2019 r. stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przedawniają
    się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin
    płatności podatku, tj. w 2024 r.
    W rozpatrywanej sprawie możliwość dokonania korekty faktur wystawionych na rzecz
    Sprzedającego wystawionych w okresie od maja do listopada 2019 r. istniała do momentu
    upływu terminu przedawnienia, czyli jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów do 31
    listopada 2019 r.
    Tym samym nie możecie Państwo wystawić faktur korygujących do faktur pierwotnych
    wystawionych w okresie od maja do listopada 2019 r. z uwagi na upływ terminu
    przedawnienia i nie ma także podstaw do ujęcia tej korekty w deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym została wystawiona korekta.
    Natomiast zobowiązania podatkowe powstałe w okresie od grudnia 2019 r. do kwietnia
    2025 r. stosowanie do powołanych wyżej przepisów nie uległy przedawnieniu, zatem
    wystawione przez Państwa faktury korygujące/zbiorcze faktury korygujące dotyczące
    faktur wystawionych w okresie od grudnia 2019 r. do kwietnia 2025 r. powinny zostać

    wykazane w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. w
    okresach rozliczeniowych, w których były wystawiane faktury pierwotne pod warunkiem
    posiadania przez Państwa Spółkę dokumentacji potwierdzającej .
    Zatem Państwa stanowisko uznaję za:
        prawidłowe w zakresie uprawnienia Państwa Spółki do ujęcia faktur korygujących
        (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu czynności uznanych
        prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające opodatkowaniu VAT - w okresie
        ich wystawienia tj. za okres od grudnia 2019 r. do kwietnia 2025 r., pod warunkiem
        posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie korekty ze Sprzedającym -
        zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13 ustawy o VAT, oraz
        nieprawidłowe w zakresie uprawnienia Państwa Spółki do ujęcia faktur
        korygujących (w tym zbiorczych) obniżających do zera VAT należny z tytułu
        czynności uznanych prawomocnym wyrokiem NSA za niepodlegające
        opodatkowaniu VAT - w okresie ich wystawienia tj. za okres od maja 2019 r. do
        listopad 2019 r., pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej
        uzgodnienie korekty ze Sprzedającym - zgodnie z art. 29a ust. 14 w zw. z ust. 13
        ustawy o VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwo w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.