Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.385.2025.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Zwolnienie z opodatkowania ekwiwalentu za używanie własnej
odzieży kuratora sądowego.
Słowa kluczowe: ekwiwalent-ekwiwalent pieniężny
kuratorzy-kurator sądowy
odzież
odzież-odzież robocza
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne
świadczenia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W związku z przeprowadzoną aktualizacją oceny ryzyka zawodowego na stanowiskach
    pracy i wykonywanych prac w Sądzie Rejonowym ... z siedzibą w ... dla stanowiska
    kuratora sądowego zostały określone nowe ryzyka, a co za tym idzie potrzeba
    stosowania przez kuratorów odzieży roboczej, gdyż odzież własna pracownika może
                          7ulec zabrudzeniu lub zniszczeniu (art. 237 par. 1 kp). W konsekwencji powyższego w
    jednostce wydano Zarządzanie Prezesa i Dyrektora Sądu w sprawie zasad i norm
    przydziału środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, w którym
    w załączniku nr 1 określono „Tabelę norm przydziału środków ochrony indywidualnej,
    odzieży i obuwia roboczego”, natomiast w załączniku nr 3 określono ,,Wysokość
    ekwiwalentu pieniężnego za pranie odzieży roboczej, używanie własnej odzieży i jej
    pranie”.
    Zgodnie z powyższym dokumentem dopuszcza się używanie przez pracownika, za jego
    zgodą własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniającego wymagania bezpieczeństwa i
    higieny pracy, zaś za używanie własnej odzieży i obuwia roboczego pracownikowi
    wypłaca się ekwiwalent pieniężny. Dopuszcza się także pranie odzieży roboczej przez
    pracownika za jego zgodą, pod warunkiem wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za
    okres faktycznej pracy. Za używanie własnej odzieży roboczej i obuwia roboczego,
    pracownikowi wypłaca się ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich
    aktualne ceny.
    Tabela norm przydziału środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia
    roboczego.
    L.p.  Stanowisko   Rodzaj odzieży i   Minimalny okres   Ilość prań  Kwota pracy  środków ochrony   używalności w   /konserwacji w roku  ekwiwalentu za 1 indywidualnej  miesiącach  sztukę raz na 24/36 miesięcy
    1.  Kurator   R – kurtka robocza  36  5  230 złzawodowy
                R – obuwie robocze  24  2  280 zł
                O – rękawiczki   d.z/w.p.jednorazowe
                O – fartuch   d.z/w.p.jednorazowy
    2.  Rzemieślnik  R – kamizelka   36  2  150 złciepłochronna
                R – spodnie robocze  24  4  160 zł
                R – koszula   24  4  92 złflanelowa x4

                R – obuwie robocze  24  92 zł
                O – rękawice   d.z/w.p.ochronne
                O – maski   d.z/w.p.przeciwpyłowe
    3.  Operator ksiąg   O – rękawiczki   d.z/w.pwieczystych  jednorazowe
                O – fartuch   d.z/w.pjednorazowy
                O – rękawice   d.z/w.pochronne
                O – maski   d.z/w.pprzeciwpyłowe
    4.  Archiwista  O – rękawiczki   d.z/w.pjednorazowe
                O – fartuch   d.z/w.pjednorazowy
                O – rękawice   d.z/w.pochronne
                O – maski   d.z/w.pprzeciwpyłowe
                R – odzież robocza  d.z/w.p
                O – środki ochrony   d.z/w.pindywidualnej
    Ekwiwalent za używanie odzieży własnej jest wypłacany za czas faktycznej pracy, tj.
    ulega pomniejszeniu za okresy nieobecności powyżej 15 dni kalendarzowych.
    Ekwiwalent za używanie własnej odzieży roboczej oraz za pranie odzieży roboczej
    wypłacany będzie miesiącu grudniu danego roku kalendarzowego w wysokości
    proporcjonalnej do okresu zatrudnienia w danym roku.
    Pranie odzieży roboczej może być wykonywane przez pracownika za jego zgodą, pod
    warunkiem wypłacania ekwiwalentu pieniężnego za okres faktycznej pracy (odliczając
    nieobecności z tytułu zwolnień lekarskich i urlopów).
    Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za pranie odzieży roboczej, używanie własnej
    odzieży i jej pranie:
                    91. Na podstawie art. 237  Kodeksu Pracy pracodawca powierza pracownikom, za ich
        zgodą, pranie odzieży roboczej.
      2. Za powierzone czynności pracodawca wypłaca pracownikom ekwiwalent pieniężny
        w wysokości ustalonej wg poniższej kalkulacji.
      3. Na podstawie obowiązujących cen środków służących do prania i energii
        elektrycznej dokonano wyliczeń kosztów jednego prania odzieży roboczej
        (ochronnej) przez pracownika we własnym zakresie.
        Wyliczenia:

          · Zużycie prądu (przyjęto, że na jedno pranie zużywacie Państwo około 50
            litrów wody);
          · Zużycie energii [kWh] = na 1 pranie – 1 kWh (standardowo jedno pranie
            zużywa od 0,6 do 1 kWh);
          · Koszt detergentów to od 50 gr do 2 zł (kapsułki lub proszek, płyn do
            płukania) = średnia cena 1,25 zł;
                3· Woda 1 m – koszt został wyliczony na podstawie średnie ceny obwiązującej
            na ternie miasta ..., ... oraz ...;
                3· Ścieki 1 m – koszt został wyliczony na podstawie średnie ceny obwiązującej
            na ternie miasta ..., ... oraz ....
        Tabela wyliczenia kosztów jednego prania oraz wysokość ekwiwalentu
        pieniężnego za pranie odzieży
        Lp. Nazwa Wartość rzeczywista Przeliczenie na jedno pranie
        1) Środek piorący – śr. cena 1 kapsułki 1,25 zł 1,25 zł;
                32) Woda 1 m 6,60 zł 50 1/0,33 zł;
                33) Ścieki 1 m 10,21 zł 50 1/0,51 zł;
        4) Cena prądu za 1 kWh 0,9, zł 1 kWh na 1 pranie koszt 0,61 zł;
        5) Robocizna 27,70 zł 27,70 zł: 4 (15 min.) = 6,93 zł;
        6) Koszty pozostałe 10% 0,99 zł.
        Koszt jednego prania to 10,94 zł.
      4. Wypłata ekwiwalentu za używanie odzieży roboczej własnej realizowana jest w
        okresach rocznych.
      5. Ekwiwalent za pranie odzieży roboczej wypłacany jest za okresy faktycznie
        przepracowane rozliczane w okresach miesięcznych, przyjmując, że:
        · przepracowano min. 15 dni w miesiącu traktują Państwo jako
          przepracowanie całego miesiąca i ekwiwalent przysługuje w pełnej
          wysokości 100%,
        · przepracowane zostało mniej niż 15 dni w miesiącu ekwiwalent za ten
          miesiąc przysługuje w wysokości 50%,
        · nie został przepracowany żaden dzień w miesiącu – ekwiwalent nie
          przysługuje.
      6. W przypadku uzasadnionej ekonomicznie konieczności naprawy obuwia
        roboczego pracownikowi przysługuje zwrot kosztów według rachunku z zakładu
        szewskiego.
      7. Kwota ekwiwalentu za pranie własnej odzieży będzie waloryzowana raz w roku w
        miesiącu grudniu o wskaźnik CPI, publikowany na potrzeby sporządzania planu
        budżetowego na rok następny.
    Regulamin nie przewiduje żądania od pracowników faktur lub rachunków
    potwierdzających poniesiony koszt.

## Pytanie

Czy wyliczone w powyżej przedstawiony sposób ekwiwalenty i wypłacane w stałych, ww.
    wyliczonych kwotach podlegają zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, czy też noszą znamiona ryczałtu i powinny zostać opodatkowane?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ekwiwalent za używanie własnej odzieży oraz jej pranie, przyznawany kuratorom
    sądowym, może być zwolniony zarówno z opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych (PIT), jak i z oskładkowania ZUS, pod warunkiem, że jest świadczeniem z
                                                7zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy i zostaje przyznany w oparciu o art. 237 § 1 oraz

        9art. 237 § 3 k.p. zgodnie z którymi, pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi
    nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich
    Normach jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu
    zabrudzeniu, a jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności te
    mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę
    ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika – to
    wówczas korzysta na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ze zwolnienia przedmiotowego. Przepis ten stanowi, że wolne od podatku
    dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na
    podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania
    wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych
    ustaw. Aby ekwiwalent korzystał ze zwolnienia to musi odpowiadać kosztom ponoszonym
    przez pracownika (ustalonym na podstawie przedłożonych przez pracownika dowodów
    ich poniesienia (faktur, paragonów) albo skalkulowanym na podstawie aktualnych cen
    energii, środków piorących itp. Może być także ustalany w wysokości odpowiadającej
    aktualnym cenom usług pralniczych na rynku oraz wymaganej częstotliwości prania.
    Ważne jest, aby ekwiwalent odzwierciedlał rzeczywiste koszty poniesione przez
    pracownika na pranie odzieży roboczej. Zwolnienie przysługuje, jeśli pracodawca wypłaca
    stałą, z góry ustaloną kwotę (ryczałt) zależną od faktycznie poniesionych kosztów.
    Sąd stoi na stanowisku, że ma zastosowanie zwolnienie i nie pobiera się zaliczek na
    podatek dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.

    Art. 12 ust. 4 powołanej ustawy stanowi, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog
    otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego
    rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia
    majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku
    pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do
    przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego
    świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek
    zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko
    otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu),
    wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Przechodząc do kwestii zakreślonych Państwa w pytaniu wyjaśniam, że ekwiwalent za
    pranie odzieży roboczej stanowi dla Państwa pracowników dodatkowe świadczenie
    pieniężne, a w konsekwencji przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te
      świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie
      pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów
      wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw
    Zagadnienia dotyczące dostarczania pracownikom środków ochrony indywidualnej oraz
    odzieży i obuwia roboczego, a także związanych z tym wypłat ekwiwalentów pieniężnych
    reguluje dział X „Bezpieczeństwo i higiena pracy”, rozdział IX „Środki ochrony
    indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze” ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277).
                        7Stosownie do postanowień art. 237 § 1 Kodeksu pracy,
      Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie
      robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach:

      1) jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu
      zabrudzeniu;
      2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny
      pracy.
                    9Ponadto na podstawie art. 237 § 2 Kodeksu pracy,
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby stosowane środki ochrony indywidualnej
      oraz odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe, oraz
      zapewnić odpowiednio ich pranie, konserwację, naprawę, odpylanie i odkażanie.
            9W myśl art. 237 § 3 Kodeksu pracy,
      Jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności te mogą
      być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę
      ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika.
    Zgodnie z definicją słownikową ekwiwalent oznacza rzecz zastępującą inną rzecz o równej
    wartości, odpowiednik, równoważnik (Współczesny słownik języka polskiego, Dunaj B.
    Warszawa 2007).
    Z powołanych powyżej przepisów Kodeksu pracy wynika, że zarówno dostarczenie
    pracownikowi odzieży roboczej i obuwia, jak również ich konserwacja, pranie, naprawa,
    odpylanie i odkażanie jest obowiązkiem pracodawcy. Jeżeli jednak pracodawca dopuszcza
    używanie przez pracowników własnej odzieży i obuwia, za ich zgodą, wówczas
    zobowiązany jest do wypłaty stosownego ekwiwalentu pieniężnego. Za używanie własnej
    odzieży i obuwia pracownicy mają prawo otrzymać ekwiwalent pieniężny w wysokości
    uwzględniającej ich aktualne ceny, natomiast za pranie odzieży roboczej w wysokości
    poniesionych przez pracownika kosztów.
    Należy zauważyć, że wysokość ekwiwalentu za pranie odzieży może być ustalona także w
    sposób inny, niż tylko na podstawie dokumentów przedłożonych przez pracowników. Jako
    ekwiwalent, wypłacane pracownikom kwoty mają stanowić rekompensatę kosztów przez
    nich poniesionych. Wysokość kosztów może być ustalana we wzajemnym porozumieniu
    pracodawcy i pracowników – jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.
    Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że w związku z przeprowadzoną aktualizacją
    oceny ryzyka zawodowego na stanowiskach pracy i wykonywanych prac u Państwa dla
    stanowiska kuratora sądowego zostały określone nowe ryzyka, a co za tym idzie potrzeba
    stosowania przez kuratorów odzieży roboczej, gdyż odzież własna pracownika może ulec
                        7zabrudzeniu lub zniszczeniu (art. 237 par. 1 kp). W konsekwencji powyższego w jednostce
    wydano Zarządzanie Prezesa i Dyrektora Sądu w sprawie zasad i norm przydziału środków
    ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego. Zgodnie z powyższym
    dokumentem dopuszcza się używanie przez pracownika, za jego zgodą własnej odzieży i
    obuwia roboczego, spełniającego wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, zaś za
    używanie własnej odzieży i obuwia roboczego pracownikowi wypłaca się ekwiwalent
    pieniężny. Dopuszcza się także pranie odzieży roboczej przez pracownika za jego zgodą,
    pod warunkiem wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za okres faktycznej pracy. Za
    używanie własnej odzieży roboczej i obuwia roboczego, pracownikowi wypłaca się
    ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny. Ekwiwalent za
    pranie odzieży roboczej jest wypłacany na podstawie ustawy Kodeks Pracy, Zasady
    przyznawania ekwiwalentu za pranie odzieży roboczej nie wynikają z innych, odrębnych
    przepisów. Wypłata ekwiwalentu za używanie odzieży roboczej własnej realizowana jest w
    okresach rocznych.
    Podsumowując powyższe wypłacane pracownikom – kuratorom sądowym, ekwiwalenty za
    używanie własnej odzieży oraz jej pranie – jak wyżej wyjaśniono – stanowić będą dla nich

    przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jednakże przychód ten korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania, zatem nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem zadanego pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państw do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.