Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.372.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży działki nr .., w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży działki nr ..,
      - możliwości zastosowania do sprzedaży ww. działki zwolnienia od podatku, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w przypadku uznania, że ta sprzedaż podlega
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podlega w
    Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    położenia ich źródeł. Wnioskodawczyni począwszy od dnia 22 maja 2013 r. prowadzi
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest
    przede wszystkim działalność agentów zajmujących się sprzedażą mebli, artykułów
    gospodarstwa domowego i drobnych wyrobów metalowych, Wnioskodawczyni nie
    prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wnioskodawczyni jest od 12 września 2014 r. zarejestrowana jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła w dniu 30 grudnia 2010 r. do majątku wspólnego
    małżonków nieruchomość gruntową położoną w ..., o powierzchni.. ha, stanowiącą między
    innymi działkę nr .., obręb ..., objętej księgą wieczystą nr .. Sądu Rejonowego . w ... (dalej:
    „Nieruchomość”) od Agencji Nieruchomości Rolnych. Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie została opodatkowana podatkiem od towarów i usług, w związku z tym, że transakcja
    ta korzystała ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    VAT.
    Następnie, w dniu 29 października 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem jako
    małżonkowie podarowali Nieruchomość na podstawie umowy darowizny
    Wnioskodawczyni do jej majątku osobistego. Darowizna nie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Wnioskodawczyni nie wykorzystywała oraz nie wykorzystuje Nieruchomości w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, a także nie wykorzystywała jej do jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym nie udostępniała w
    żaden sposób tej Nieruchomości innym osobom. Nieruchomość nie stanowi elementu, w
    tym środka trwałego, prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych robót budowlanych na Nieruchomości, nie
    wznosiła żadnych budynków, budowli. W przypadku Nieruchomości nie wydano żadnych
    decyzji budowlanych lub rozbiórkowych, a także nie występowano o wydanie takich
    decyzji.
    Wnioskodawczyni nie prowadziła na Nieruchomości działalności gospodarczej ani rolnej,
    Wnioskodawczyni nie jest i nie była rolnikiem oraz nie ma i nie miała statusu rolnika
    ryczałtowego.
    Aktualnie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż Nieruchomości celem dokonania spłaty
    zadłużenia, wynikającego z pożyczki (oraz odsetek i kosztów dochodzenia spłaty), która

    został zabezpieczony hipoteką na Nieruchomości (dalej: „Planowana Sprzedaż”).
    Dłużnikiem osobistym jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości, która nie
    posiada dostatecznych środków na spłatę pożyczki. Aktualnie toczy się postępowanie
    egzekucyjne z Nieruchomości, które jest na etapie opisu i oszacowania. Wnioskodawczyni
    zamierza jednak spłacić zadłużenie ze środków pochodzących z Planowanej Sprzedaży, o
    ile wcześniej nie uda się jej uzyskać finansowania na spłatę w celu zmniejszenia kosztów
    odsetkowych.
    Sprzedaż Nieruchomości wymaga uzyskania zgody Krajowego Ośrodka Wsparcia
    Rolnictwa (...). Do Planowanej Sprzedaży ma dojść pod warunkiem uzyskania zgody przez
    .....
    W celu dokonania Planowanej Sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni zawarła
    umowę pośrednictwa sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawczyni nie dokonywała innych
    czynności mających na celu ułatwienie sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawczyni
    zawarła z potencjalnym nabywcą Nieruchomości umowę przedwstępną sprzedaży
    Nieruchomości.
    Na dzień Planowanej Sprzedaży Nieruchomości, Nieruchomość nie będzie w żaden
    sposób zabudowana. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego
    ..., uchwalonego uchwałą nr ... Rady Miasta ... z dnia 28 października 1999 r. w sprawie
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ..., który obejmuje
    również Nieruchomość. Przeznaczenie Nieruchomości zostało określone jako:
      · Rolnictwo – Zabudowa Zagrodowa, Gospodarstwa Rekreacyjne, Ogrody Działkowe,
        Tereny Urządzeń Produkcji Gospodarki Rybackiej (niewielki fragment),
      · Rolnictwo – tereny rolnicze i osadnicze.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości
    dopuszczalne jest dokonywanie zabudowy odpowiadającej ww. przeznaczeniu o
    wysokości nieprzekraczającej 10 m budynków niepodpiwniczonych.
    Na marginesie Wnioskodawczyni wskazuje, że w przeszłości dokonywała zakupu i
    sprzedaży również innych nieruchomości, lecz nigdy w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Kupowane i sprzedawane nieruchomości były nabywane do majątku
    osobistego lub majątku wspólnego Wnioskodawczyni łącznie z małżonkiem.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że nieruchomość będąca przedmiotem
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest opisana w księdze wieczystej o
    numerze ..., a nie jak to zostało błędnie wskazane pierwotnie we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej ...
    Ponadto, na pytania Organu wskazała Pani odpowiednio:
      1) Czy w ramach zawartej przedwstępnej umowy sprzedaży udzieliła Pani lub zamierza
        udzielić nabywcy pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w Pani
        imieniu i na Pani rzecz? Jeżeli tak, to:
        # jakie czynności/działania obejmuje to pełnomocnictwo?
        # kto (Pani czy nabywca) będzie pokrywał koszty tych działań?
        # czy udzieliła/planuje Pani udzielić nabywcy zgody na dysponowanie
          przedmiotową działką?
        „W ramach przedwstępnej umowy sprzedaży moja Wnioskodawczyni nie udzieliła i
        nie zamierza udzielić nabywcy pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania
        w jej imieniu i na jej rzecz.”
      2) Wskazała Pani, że działka nr ... ma następujące przeznaczenie:
          # Rolnictwo – Zabudowa Zagrodowa, Gospodarstwa Rekreacyjne, Ogrody
          Działkowe, Tereny Urządzeń Produkcji Gospodarki Rybackiej (niewielki
          fragment),
          # Rolnictwo – tereny rolnicze i osadnicze.

        prosimy o wskazanie, które przeznaczenie jest przeznaczeniem podstawowym, a
        które przeznaczeniem uzupełniającym.
        „Wskazuję, że działka nr .... wskazana we wniosku o wydanie interpretacji posiada
        przeznaczenie:
        a. Rolnictwo – Zabudowa Zagrodowa, Gospodarstwa Rekreacyjne, Ogrody
          Działkowe, Tereny Urządzeń Produkcji Gospodarki Rybackiej;
        b. Rolnictwo – tereny rolnicze i osadnicze.
        Jednakże miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje
        rozróżnienia na przeznaczenie podstawowe oraz uzupełniające.”
      3) Czy w odniesieniu do działki, do momentu jej sprzedaży, ponosiła Pani/będzie Pani
        ponosiła jakiekolwiek nakłady w celu jej uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działki w
        przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub
        wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; inne działania
        zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to
        prosimy wskazać jakie to były/będą nakłady?
        „Wnioskodawczyni w odniesieniu do działki, do momentu jej sprzedaży nie
        ponosiła i nie zamierza ponosić jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.”
      4) Czy wykorzystywała/wykorzystuje/będzie Pani wykorzystywała do dnia sprzedaży
        ww. działkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i
        usług?
        „Zgodnie z przedstawionym już stanem faktycznym we wniosku o wydanie
        interpretacji indywidualnej - Wnioskodawczyni nie wykorzystywała oraz nie
        wykorzystuje nieruchomości, a także nie zamierza wykorzystywać w ramach
        prowadzonej działalności gospodarczej, a także nie wykorzystywała jej, nie
        wykorzystuje, oraz nie zamierza wykorzystywać do jakichkolwiek czynności
        opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni
        wykorzystywała, wykorzystuje i będzie wykorzystywać do dnia sprzedaży ww.
        działkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.”
      5) Czy posiada Pani również inne nieruchomości (działki), oprócz wskazanej we
        wniosku? Jeśli tak, proszę podać ile nieruchomości (działek), jakiego rodzaju Pani
        posiada i wskazać odrębnie dla każdej z tych nieruchomości (działek):
        a. kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabyła Pani nieruchomość (działkę)?
        b. w jaki sposób wykorzystywała i wykorzystuje Pani tę nieruchomość (działkę)?
        c. czy nieruchomość (działka) jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest
          zabudowana – czy zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?
        d. czy zamierza Pani sprzedać nieruchomość (działki)?
        „Wnioskodawczyni aktualnie posiada również następujące nieruchomości:
          a. Określenie nieruchomości: .. - ...
            i. Data nabycia: 04.12.2014;
            ii. Sposób i cel nabycia: Umowa przeniesienia własności nieruchomości
            (Umowa sprzedaży) – w celu lokaty kapitału / ewentualnie budowy siedliska;
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: niewykorzystywana
            (nieużytek), brak zamiaru sprzedaży;
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana;
          b. Określenie nieruchomości: ... - ...
            i. Data nabycia: 27.09.2018;
            ii. Sposób i cel nabycia: Umowa darowizny; Darowizna otrzymana od
              dziadków Wnioskodawczyni;
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: Nieruchomość zamieszkiwana
              przez dziadków; brak zamiaru sprzedaży;

            iv. Rodzaj nieruchomości: Zabudowana, nieruchomość mieszkalna
          c. Określenie nieruchomości: ...
            i. Data nabycia: 27.09.2018
            ii. Sposób i cel nabycia: Umowa darowizny; Darowizna otrzymana od
              dziadków Wnioskodawczyni
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: niewykorzystywana, brak
              zamiaru sprzedaży;
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
          d. Określenie nieruchomości: ...
    i. Data nabycia: 25.06.2014
    ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży; dom wakacyjny
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: dom wakacyjny, brak zamiaru sprzedaży;
    iv. Rodzaj nieruchomości: zabudowana; nieruchomość mieszkalna
          e. Określenie nieruchomości: ... - ...
            i. Data nabycia: 07.11.2014
            ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży; dokupienie działki przy domu
            dziadków.
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: nie wykorzystywana; brak
            zamiaru sprzedaży
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
          f. Określenie nieruchomości: ...
            i. Data nabycia: 2016.10.16
            ii. Sposób i cel nabycia: Darowizna; Darowizna działki przez dziadków
              Wnioskodawczyni
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: budynek użytkowy; brak
              zamiaru sprzedaży
            iv. Rodzaj nieruchomości: zabudowana (nieruchomość użytkowa)
          g. Określenie nieruchomości: ...
            i. Data nabycia: 16.10.2016
            ii. Sposób i cel nabycia: Darowizna działki przez dziadków
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: niewykorzystywana
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana, brak zamiaru sprzedaży
          h. Określenie nieruchomości: ....
    i. Data nabycia: 28.04.2004
    ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży; zamieszkanie
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: dom rodzinny - zamieszkały przez rodziców;
              brak zamiaru sprzedaży
    iv. Rodzaj nieruchomości: zabudowana (nieruchomość mieszkalna)
          i. Określenie nieruchomości: Nieruchomość położona w miejscowości ...
            i. Data nabycia: brak informacji (zagubiony dokument), prawdopodobnie
              2004 r. lub 2005 r.
            ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży – zagubiony dokument
              sprzedaży; uzyskanie drogi dojazdowej
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: niewykorzystywana; brak
              zamiaru sprzedaży
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
          j. Określenie nieruchomości: ... ...
            i. Data nabycia: 29.01.2015
            ii. Sposób i cel nabycia: umowa przeniesienia własności (umowa sprzedaży);
            iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: nie wykorzystywana, brak
              dostępu, pozostałość po wcześniej posiadanej nieruchomości; brak
              zamiaru sprzedaży
            iv. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana”

      6) Mając na uwadze wskazanie, iż w przeszłości dokonywała Pani sprzedaży innych
        nieruchomości proszę wskazać:
        a. jakie to były nieruchomości? Ile ich było?
        b. kiedy i w jaki sposób zostały nabyte te działki?
        c. w jakim celu nabyte zostały te działki?
        d. w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w
          ich posiadanie do chwili sprzedaży?
        e. kiedy dokonano ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
        f. ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, a
          jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
        g. na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
        „Wnioskodawczyni poniżej przedstawia zestawienie sprzedanych nieruchomości:
        a. Określenie nieruchomości: ...
          i. Data nabycia: 13.04.2018
          ii. Sposób i cel nabycia: umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego
          (umowa sprzedaży); zamiar prowadzenia działalności gospodarczej lub
          wynajem
          iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: prowadzenie działalności
          gospodarczej;
          iv. Data sprzedaży i przyczyna sprzedaży: 03.02.2020, zakończenie
          prowadzenia działalności gospodarczej
          v. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
          vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: remont nieruchomości położonej w ...
        b. Określenie nieruchomości: ...
          i. Data nabycia: 23.04.2018
          ii. Sposób i cel nabycia: umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego
          (umowa sprzedaży); zamiar prowadzenia działalności gospodarczej lub
          wynajem
          iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: prowadzenie działalności
          gospodarczej;
          iv. Data sprzedaży i przyczyna sprzedaży: 03.02.2020, zakończenie
          prowadzenia działalności gospodarczej
          v. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
          vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: remont nieruchomości położonej w
          ....
        c. Określenie nieruchomości: ...
    i. Data nabycia: 25.09.2014
    ii. Sposób i cel nabycia: umowa przeniesienia własności (umowa sprzedaży); zamiar
            prowadzenia działalności lub wynajem
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: prowadzenie działalności gospodarczej
    iv. Data sprzedaży i przyczyna sprzedaży: 03.02.2020, zakończenie prowadzenia
            działalności gospodarczej
            Sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według
            stawki 23%, w związku z rezygnacją przez strony umowy ze zwolnienia z
            opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 10
            ustawy o podatku od towarów i usług, gdzie Wnioskodawczyni wystąpiła w
            tej czynności jako czynny podatnik od towarów i usług, jednakże czynność ta
            nie była dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez
            Wnioskodawczynię.
    v. Rodzaj nieruchomości: zabudowana (nieruchomość użytkowa)
    vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: remont nieruchomości położonej w ...
        d. Określenie nieruchomości: ....
    i. Data nabycia: 19.12.2013

    ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży; zamiar budowy domu;
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: nie wykorzystywana;
    iv. Data sprzedaży i przyczyna sprzedaży: 21.09.2018, rezygnacja z tych planów (budowy
            domu)
    v. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
    vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: wykorzystanie środków na bieżące potrzeby
        e. Określenie nieruchomości: Nieruchomość położona w miejscowości ...
    i. Data nabycia: 11.03.2004
    ii. Sposób i cel nabycia: umowa darowizny; mieszkaniowy
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: dom rodzinny;
    iv. Data sprzedaży i przyczyna sprzedaży: 31.05.2017, zamiar budowy domu
    v. Rodzaj nieruchomości: zabudowana (nieruchomość mieszkalna)
    vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: wykorzystanie środków na bieżące potrzeby,
            oszczędności
        f. Określenie nieruchomości: ...
    i. Data nabycia: 28.04.2004
    ii. Sposób i cel nabycia: Umowa sprzedaży; nabycie działki obok domu położonego w ...;
    iii. Sposób wykorzystywania nieruchomości: nie wykorzystywana;
    iv. Data rozporządzenia i przyczyna rozporządzenia: 11.12.2018, dokonanie darowizny na
            rzecz ojca Wnioskodawczyni
    v. Rodzaj nieruchomości: niezabudowana
    vi. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: brak uzyskania środków z uwagi na nieodpłatne
            rozporządzenie nieruchomością”
    Pytania
      1. Czy Planowana Sprzedaż Nieruchomości spowoduje powstanie obowiązku
        podatkowego w podatku od towarów i usług?
      2. Jeżeli Planowana Sprzedaż Nieruchomości spowoduje powstanie obowiązku
        podatkowego w podatku od towarów i usług, to czy będzie miało zastosowanie do
        niej zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawczyni Planowana Sprzedaż Nieruchomości nie spowoduje
    powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
    Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawczyni w przypadku, gdy Planowana Sprzedaż Nieruchomości
    spowodowuje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, to
    będzie miało do niej zastosowanie zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy VAT.
    Uzasadnienie
    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (dalej: „podatek VAT”), podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy VAT:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy VATA, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Natomiast czerpanie dochodów z ciągłego wykorzystywania składnika majątku,
    charakteryzujące się powtarzalnością lub długim okresem trwania wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
    „Podatnikiem" jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
    budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

    Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na
    terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze;
    (...).
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, co skutkuje koniecznością uznania
    go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem w kwestii opodatkowania Planowanej Sprzedaży istotne jest, czy w danej sprawie w
    celu dokonania sprzedaży Wnioskodawczyni podjęła aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, co skutkowałoby
    koniecznością uznania Wnioskodawczyni za podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,

    działania marketingowe podjęte w celu dokonania Planowanej Sprzedaży, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W niniejszej sprawie pomimo tego, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność
    gospodarczą oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, to Nieruchomość
    stanowi część majątku osobistego (prywatnego) Wnioskodawczyni. Nieruchomość została
    nabyta przez nią wspólnie z małżonkiem w 2010 r., a następnie Nieruchomość ta została
    jej przekazana w formie darowizny w 2019 r. do jej majątku osobistego.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej na Nieruchomości oraz
    Nieruchomość nie ma żadnego związku z wykonywaną przez nią działalnością
    gospodarczą. Ponadto Wnioskodawczyni nie ma statusu rolnika ryczałtowego, nie jest i nie
    była rolnikiem, a także nie prowadziła na Nieruchomości działalności rolnej.
    Dodatkowo Wnioskodawczyni nie przeprowadziła żadnych czynności na Nieruchomości,
    nie były prowadzone żadne prace budowlane, Nieruchomość nie jest uzbrojona. Ponadto
    Wnioskodawczyni nie przeprowadzała podziału Nieruchomości, ani żadnych czynności o
    charakterze zorganizowanym, które miałyby na celu ułatwienie sprzedaży Nieruchomości -
    przykładowo takich jak działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży Nieruchomości.
    W niniejszej sprawie wręcz przeciwnie, czynności dokonane przez Wnioskodawczynię
    ograniczyły się jedynie do skorzystania z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami,
    gdzie fakt skorzystania z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami potwierdza
    jedynie, że Planowana Sprzedaż nie ma związku z prowadzeniem działalności
    gospodarczej. Podobne stanowisko wyraził przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w Łodzi, który w wyroku z dnia 14 czerwca 2018 r. wskazał, że „Wreszcie sprzedaż
    nieruchomości powierzyła pośrednikowi, co jest typową cechą sprzedaży nieruchomości
    przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, a nie samodzielną
    działalnością handlową.”
    Na marginesie Wnioskodawczyni wskazuje, że Nieruchomość, nie stanowi terenu
    budowlanego w rozumieniu art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, o czym szerzej w
    uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawczyni do pytania nr 2 poniżej.
    Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, że Wnioskodawczyni w zakresie
    planowanej sprzedaży Nieruchomości działa jako podatnik podatku VAT w rozumieniu
    ustawy VAT, stąd planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.927.2024.2.JS.
    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy VAT:

    Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z
    późn. zm.) (dalej: „ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie
    zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów

    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści
    ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Dodatkowo zwrócić należy, że poprzez przeznaczenie pod zabudowę w rozumieniu art. 2
    pkt 33 ustawy VAT należy rozumieć nie każdą zabudowę, ale tylko zabudowę, która ma dla
    danego terenu przeznaczenie podstawowe, a więc w przypadku, gdy możliwość
    dokonywania zabudowy stanowi przeznaczenie jedynie o charakterze uzupełniającym, to
    nie można w takim przypadku uznać, że taki teren należy traktować jako teren budowlany.
    Powyższe stanowisko wynika z utrwalonego orzecznictwa Sądów Administracyjnych, gdzie
    przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. I
    FSK 1670/20, potwierdził, że „O terenie „zabudowanym” w rozumieniu art. 43 ust. 9
    ustawy o VAT można mówić w sytuacji, gdy istniejąca zabudowa ma dla tego terenu
    podstawowe, dominujące znaczenie. Natomiast nie jest istotna „zabudowa”, jeśli ma ona
    charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu (tak m.in.
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 listopada 2021 r., sygn. akt I FSK 575/18,
    dostępny w CBOSA).”
    Jak wynika z przedstawionego w niniejszej sprawie stanu faktycznego Nieruchomość nie
    jest zabudowana w jakikolwiek sposób. Ponadto zgodnie z Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego ...., uchwalonego uchwałą nr ... Rady Miasta ... z dnia
    28 października 1999 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego ..., który obejmuje również Nieruchomość, przeznaczenie Nieruchomości
    zostało określone jako Rolnictwo – Zabudowa Zagrodowa, Gospodarstwa Rekreacyjne,
    Ogrody Działkowe, Tereny Urządzeń Produkcji Gospodarki Rybackiej, Rolnictwo – tereny
    rolnicze i osadnicze. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    dla Nieruchomości dopuszczalne jest dokonywanie zabudowy o wysokości
    nieprzekraczającej 10 m – budynków niepodpiwniczonych.
    Powyższe wskazywałoby, że dominującym przeznaczeniem Nieruchomości jest rolnictwo,
    a ewentualna zabudowa jako dopuszczalne przeznaczenie Nieruchomości ma charakter
    jedynie pomocniczy/uzupełniający.
    Dodatkowo wskazać należy, że przy nabyciu przez Wnioskodawczynię wraz z jej mężem
    Nieruchomości od Agencji Nieruchomości Rolnych zastosowane zostało zwolnienie
    przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, a stan faktyczny dot. tej
    Nieruchomości przez okres od jej nabycia przez Wnioskodawczynię, do dnia Planowanej
    Sprzedaży nie uległ zmianie.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku uznania, że planowana
    transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług, to należy stwierdzić, że do tej transakcji będzie miało zastosowanie zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie niepodlegania opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług sprzedaży działki nr ... jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje

    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.

    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że wraz z mężem nabyła Pani w dniu 30 grudnia 2010
    r. do majątku wspólnego nieruchomość gruntową stanowiącą między innymi działkę nr ...
    od Agencji Nieruchomości Rolnych. Następnie, w dniu 29 października 2019 r. Pani wraz z
    mężem jako małżonkowie podarowali Nieruchomość na podstawie umowy darowizny
    Pani do Pani majątku osobistego. Darowizna nie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Jak wynika z całokształtu okoliczności nie wykorzystywała oraz nie wykorzystuje Pani
    Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także nie
    wykorzystywała jej Pani do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, w tym nie udostępniała w żaden sposób tej Nieruchomości innym
    osobom. Nieruchomość nie stanowi elementu, w tym środka trwałego, prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej. Nie dokonywała Pani żadnych robót budowlanych na
    Nieruchomości, nie wznosiła żadnych budynków, budowli. W przypadku Nieruchomości
    nie wydano żadnych decyzji budowlanych lub rozbiórkowych, a także nie występowano o
    wydanie takich decyzji. Nie prowadziła Pani na Nieruchomości działalności gospodarczej
    ani rolnej, nie jest i nie była Pani rolnikiem oraz nie ma i nie miała statusu rolnika
    ryczałtowego. W odniesieniu do działki, do momentu jej sprzedaży nie ponosiła Pani i nie
    zamierza ponosić jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. W celu dokonania
    sprzedaży nieruchomości zawarła Pani umowę pośrednictwa sprzedaży. Ponadto, zawarła
    Pani z potencjalnym nabywcą nieruchomości umowę przedwstępną sprzedaży. Natomiast
    w ramach przedwstępnej umowy sprzedaży nie udzieliła Pani i nie zamierza Pani udzielić
    nabywcy pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w Pani imieniu i na Pani
    rzecz.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, iż w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy sprzedaż przez Panią działki
    nr ..., nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tej działki,
    która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W przedmiotowej sprawie brak zatem jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży ww. działki wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wyżej
    wyjaśniłem, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy
    stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu
    dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku
    od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż ww. działki należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym,
    korzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku
    od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy
    o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu sprzedaży działki nr ... nie będzie
    działała Pani w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    sprzedaż ww. działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Jednocześnie wskazuję, że z uwagi na rozstrzygniecie odnoszące się do pytania nr 1
    wniosku oraz warunkowy charakter pytania nr 2, nie udzielam odpowiedzi na ww.

## Pytanie

nr 2 wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.