Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-562/12-4/JR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-26
Teza: Czy możliwe jest zakwalifikowanie przychodu z tytułu zawarcia w 2010 r. umowy przeniesienia całości praw do wynalazku, który nie został zgłoszony do Urzędu Patentowego i nie posiada prawa ochronnego, jako przychodu z praw majątkowych,
Słowa kluczowe: patenty; projekt; przeniesienie; przychód-przychód z praw majątkowych; umowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2012 r. (data wpływu 27 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 października 2012 r. (data wpływu 12 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zakwalifikowania przychodu z tytułu zawarcia umowy przeniesienia całości praw do wynalazku do przychodów z praw majątkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zakwalifikowania przychodu z tytułu zawarcia umowy przeniesienia całości praw do receptury do przychodów z praw majątkowych oraz zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów z tego tytułu.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w związku z czym pismem z dnia 27 września 2012 r., Nr IPTPB2/415-562/12-2/JR, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie doręczono w dniu 2 października 2012 r., natomiast w dniu 12 października 2012 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 9 października 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest twórcą receptury do produkcji lakieru do betonu (zwanego dalej „wynalazkiem”). Wnioskodawcy przysługiwały wyłączne prawa do wynalazku. Wynalazek nie został zgłoszony do Urzędu Patentowego ani żadnego innego organu rejestracyjnego celem uzyskania praw ochronnych z patentu. Niemniej jednak w opinii Wnioskodawcy wynalazek jest rozwiązaniem nowym, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego stosowania. Wnioskodawca zawarł umowę przeniesienia praw do wynalazku za wynagrodzeniem, na podstawie której przeniósł na nabywcę (przedsiębiorcę), za wynagrodzeniem, wszelkie prawa do tej receptury. Wnioskodawca zawarł umowę jako osoba fizyczna nieprowadząca pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na mocy tejże umowy Wnioskodawca przeniósł na rzecz nabywcy na zasadach wyłączności całość praw do wynalazku. Istota umowy została zawarta w postanowieniach § 1 i § 2:

§ 1

1.  Zbywca oświadcza, że jest wyłącznym twórcą wynalazku stanowiącego recepturę do produkcji lakieru do betonu, opisaną ściśle w dokumentacji, o której mowa w § 2 ust. 2 (zwanego w dalszej części umowy „wynalazkiem”).
2.  Nabywca oświadcza, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów betonowych, w tym m.in. kostki brukowej, posiadających ugruntowaną renomę na rynku. Nabywca oświadcza ponadto, że jest zainteresowany stałym ulepszaniem produkowanych przez siebie wyrobów betonowych.
3.  Zbywca oświadcza, że wynalazek umożliwia wytwarzanie lakieru do betonu o następujących cechach i parametrach: \[.\] pod warunkiem, że \[.\].
4.  Zbywca oświadcza, że:
    1.  przysługują mu wyłączne prawa do wynalazku, a prawa te nie są ograniczone żadnymi prawami ani roszczeniami osób trzecich;
    2.  ma pełne prawo zawarcia niniejszej umowy oraz że zawarcie i wykonanie niniejszej umowy nie będzie stanowiło naruszenia praw osób trzecich;
    3.  żadna osoba trzecia nie jest w jakikolwiek sposób uprawniona do używania wynalazku;
    4.  żadnej osobie trzeciej nie są znane dane poufne dotyczące wynalazku, ani żadna osoba trzecia faktycznie nie stosuje ani niestosowała wynalazku;
    5.  wynalazek nie został zgłoszony do urzędu patentowego RP ani żadnego innego organu rejestracyjnego;
    6.  na dzień zawarcia umowy nie toczy się żadne postępowanie sądowe związane choćby pośrednio z wynalazkiem;
    7.  stosowanie wynalazku w żaden sposób nie narusza praw osobistych i majątkowych osób trzecich oraz że nie istnieją przyczyny, dla których stosowanie wynalazku mogłoby naruszać prawa osobiste i majątkowe osób trzecich w przyszłości.
5.  Zbywca oświadcza, iż według jego wiedzy, wynalazek posiada zdolność patentową, tj. stanowi rozwiązanie nowe, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego stosowania.
6.  Zbywca oświadcza, iż nie posiada wiedzy o istnieniu rozwiązań identycznych lub podobnych do wynalazku na innych rynkach Unii Europejskiej i nie ponosi odpowiedzialności w przypadku ujawnienia się istnienia takich rozwiązań oraz że nie posiada wiedzy o ewentualnych przesłankach odmowy udzielenia patentu na wynalazek przez urząd patentów RP.

§ 2

1.  Zbywca na mocy niniejszej umowy zobowiązuje się na zasadach wyłączności przenieść na nabywcę wszelkie prawa do wynalazku oraz przekazać nabywcy dokumentację wynalazku, a nabywca zobowiązuje się do zapłacenia zbywcy wynagrodzenia określonego w § 5.
2.  Dokumentacja wynalazku, o której mowa w ust. 1 zostanie przekazana nabywcy przez zbywcę wraz z zawarciem niniejszej umowy. Dokumentacja wynalazku obejmuje w szczególności:
    1.  wskazanie składu wynalazku;
    2.  wskazanie surowców do produkcji wynalazku oraz źródeł ich pozyskiwania (w wypadku, gdy ma to znaczenie dla procesu produkcji wynalazku);
    3.  opis procesu produkcji wynalazku, w tym określenie w szczególności:
        *   składników wynalazku i ich proporcji;
        *   sposobu wytwarzania wynalazku;
        *   warunków, które muszą być spełnione w procesie produkcji wynalazku;
    4.  określenie warunków przechowywania wynalazku;
    5.  określenie sposobu stosowania wynalazku.
3.  Wraz z przeniesieniem przez zbywcę na nabywcę praw do wynalazku, zbywca przekaże nabywcy wszelką wiedzę techniczną nie ujętą w dokumentacji wynalazku, o której mowa w ust. 2, zarówno w postaci materialnej jak i niematerialnej, dotyczącą wynalazku i jego przemysłowego zastosowania.
4.  Prawa do wynalazku przechodzą na nabywcę z chwilą zawarcia niniejszej umowy.
5.  Z chwilą przeniesienia przez zbywcę praw do wynalazku:

1.  przechodzą na nabywcę korzyści i ciężary związane z wynalazkiem;
2.  nabywca przejmuje wszelkie prawa i obowiązki wynikające z ustawy prawo własności przemysłowej w zakresie zabezpieczenia praw twórców wynalazku.

7.  Z tytułu nabycia praw do wynalazku nabywca będzie wyłącznie uprawniony do rozporządzania i korzystania z wynalazku, w tym w szczególności do:
    1.  wykorzystania wynalazku w sposób przemysłowy;
    2.  prowadzenia wszelkich dalszych prac badawczych dotyczących wynalazku mających na celu między innymi jego rozwój, ulepszenie, poszerzenie zakresu jego zastosowań, opracowanie metod wdrożenia;
    3.  realizacji wszelkich działań faktycznych związanych z wykorzystaniem wynalazku, jego rozwojem, ulepszeniem, poszerzeniem zakresu jego zastosowań oraz wdrożeniem do produkcji oraz uzyskiwania w tym zakresie przez nabywcę i na jego rzecz wszelkich praw wyłącznych;
    4.  wytwarzania, wprowadzania do obrotu, używania, marketingu i dystrybucji wszelkich produktów i usług powstałych wskutek wykorzystania wynalazku;
    5.  udzielania osobom trzecim licencji lub innego rodzaju praw do wynalazku.
8.  Nabywca nie jest zobowiązany do korzystania z wynalazku.
9.  Po zapłacie przez nabywcę wynagrodzenia, o którym mowa w § 5, zbywca złoży dodatkowo pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się przez niego wszelkich praw do wynalazku.

W związku z powyższym zadano (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) następujące pytania.

Czy możliwe jest:

1.  zakwalifikowanie przychodu z tytułu zawarcia w 2010 r. umowy przeniesienia całości praw do wynalazku, który nie został zgłoszony do Urzędu Patentowego i nie posiada prawa ochronnego, jako przychodu z praw majątkowych,
2.  zastosowanie w związku z tym kosztów uzyskania przychodów z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku – w wysokości 50% uzyskanego przychodu (zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. Natomiast w zakresie pytania nr 2, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy art. 22 ust. 9 pkt 1 – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.o.f), określa zryczałtowane koszty uzyskania przychodu z praw majątkowych w odniesieniu do przychodu uzyskanego „z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego”. Nie dotyczy on zatem każdego przychodu z praw majątkowych twórcy, a tylko konkretnie w nim określonego jako przychód z przeniesienia prawa własności wynalazku.

Ustawa podatkowa używa innych pojęć niż ustawa Prawo własności przemysłowej (dalej jako p.w.p.) w odniesieniu do praw przysługujących twórcy. Prawo własności przemysłowej określa bowiem prawa twórcy w art. 8 ust. 1 p.w.p. i wymienia tam nie prawo własności wynalazku, ale prawo do uzyskania patentu. W języku prawnym brak jest zatem definicji legalnych pojęć użytych w ustawie podatkowej. Odwołać się więc należy do rozumienia tych pojęć przyjętych w języku prawniczym (por. A. Gomułowicz w: A. Gomułowicz, J Małecki - Podatki i prawo podatkowe - Warszawa 2002, s. 153). Na tle ustawy z dnia 19 października 1972 r. - Prawo wynalazcze (Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.), zawierającej podobne regulacje do obecnie obowiązującego p.w.p. (art. 20, art. 98 ustawy Prawo wynalazcze) wyrażono pogląd, iż własność wynalazku to zespół skutecznych erga omnes uprawnień dających ich podmiotowi pełną możliwość korzystania z wynalazku, rozporządzenia nim oraz dochodzenia roszczeń z tytułu naruszenia tych uprawnień (A. Szewc - Własność wynalazku, opubl. w Monitorze Prawniczym z 1994 r., Nr 4, s. 97 n.). Przyjęte przez A. Szewca znaczenie pojęcia własności, odpowiada znaczeniu tego pojęcia w języku prawnym, w stosunkach cywilnych, gdzie za własność uważa się prawo podmiotowe o charakterze bezwzględnym, najszersze prawo do rzeczy (art. 140 Kodeksu cywilnego). Uprawnienia o takim zakresie w stosunku do wynalazków wynikają z art. 63 ust. 1 i art. 66 p.w.p. i przysługują osobie uprawnionej z patentu. Patent i prawo do uzyskania patentu są prawami zbywalnymi (art. 67 ust. 1 i art. 12 ust. 1 p.w.p.). Są one prawami majątkowymi. Prawo do uzyskania patentu przysługuje co do zasady twórcy (art. 11 ust. 1 p.w.p.).

Zgodnie z art. 14 p.w.p. patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki – na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Wynalazkami są również receptury (por. A. Nowicka, \[w:\] U. Promińska, Prawo, s. 42 oraz Kostański, \[w:\] PrWłPrzem. Komentarz, wyd. 1, art. 1, Nb 3, Warszawa 2010, str. 168).

Wnioskodawca nie ma pewności, czy w przypadku zgłoszenia wynalazku, którego jest twórcą do Urzędu Patentowego, uzyskałby patent na wynalazek. Z uwagi jednak na fakt, iż wynalazek stanowi rozwiązanie nowe i nadaje się do przemysłowego wykorzystania oraz, że tego typu wynalazki (lakiery) były już przedmiotem zgłoszeń do UP, należy uznać, że wynalazek posiada zdolność patentową. W tym kontekście Wnioskodawca jest twórcą uprawnionym do uzyskania patentu.

Twórca, ale tylko uprawniony do uzyskania patentu, może odpłatnie bądź nieodpłatnie przenieść na przedsiębiorcę prawo do korzystania z wynalazku (art. 20 p.w.p.). Z momentem przedstawienia wynalazku na piśmie i przyjęcia go przez przedsiębiorcę oraz zawiadomienia o tym twórcy, prawo do uzyskania patentu przechodzi na przedsiębiorcę (art. 21 p.w.p.). W takim przypadku dochodzi jednak do zmiany osoby uprawnionej do uzyskania patentu w drodze umownej (czyli do przeniesienia własności wynalazku - prawa majątkowego w rozumieniu ustawy podatkowej). Nabycie przez przedsiębiorcę prawa do uzyskania patentu ma charakter pochodny. Przedstawione wyżej przepisy p.w.p. pozwalają zatem, na sformułowanie tezy, że koszty uzyskania przychodu w zryczałtowanej wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f., przysługują Wnioskodawcy jako temu twórcy, któremu jednocześnie przysługuje ogół praw do wynalazku (prawo do uzyskania patentu bądź patent) i który prawo to przenosi na osobę trzecią.

Pogląd ten znajduje odzwierciedlenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2009 r. w sprawie II FSK 452/08, LEX nr 524601. W tezie wyroku NSA stanął na stanowisku, iż:

1.  Przepis art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f., nie dotyczy każdego przychodu z praw majątkowych twórcy, a tylko konkretnie w nim określonego jako przychód z przeniesienia prawa własności wynalazku.
2.  Koszty uzyskania przychodu w zryczałtowanej wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f. przysługują tylko temu twórcy, któremu jednocześnie przysługuje ogół praw do wynalazku (prawo do uzyskania patentu bądź patent) i który prawo to przenosi na osobę trzecią.

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB2/415-381/08/10-S/ES z dnia 8 grudnia 2010 r., przejście prawa do patentu w trybie przekazania go do korzystania przez przedsiębiorcę, nie obejmuje tylko uprawnienia do używania, ale obejmuje przejście prawa do patentu jako prawa do własności wynalazku. Na podstawie tego przekazania, twórca wyzbywa się prawa do patentu jako prawa majątkowego zbywalnego. P.w.p. nie wprowadza zatem różnicy pomiędzy prawnymi skutkami formalnego przeniesienia prawa do uzyskania patentu w drodze umowy a przekazaniem przedsiębiorcy jedynie uprawnienia do korzystania z wynalazku.

Należy zauważyć, że zgodnie z p.w.p. przeniesienie prawa własności wynalazku (czyli całości praw przysługujących w stosunku do wynalazku) następuje bądź poprzez przeniesienie prawa do uzyskania patentu (art. 20) albo przeniesienie prawa z patentu (art. 67 p.w.p.). Jak zaś wskazano w powołanej wyżej interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB2/415-381/08/10-S/ES z dnia 8 grudnia 2010 r., skoro art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f. określa wysokość zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w wysokości 50% uzyskanego przychodu, za uzyskanie zapłaty przez twórcę za przeniesienie prawa własności wynalazku, to oznacza to, że każdy przypadek przeniesienia prawa własności wynalazku (prawa do uzyskania patentu, czy prawa z patentu), który będzie polegał na zapłacie, będzie korzystał z 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu.

Biorąc pod uwagę fakt, iż wnioskodawca przeniósł na przedsiębiorcę za zapłatą całość przysługujących mu praw do wynalazku, w tym prawo do uzyskania patentu oraz mając na względzie stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 21 sierpnia 2009 r. w sprawie II FSK 452/08, lex nr 524601, jak również interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB2/415-381/08/10-S/ES z dnia 8 grudnia 2010 r., Wnioskodawca stoi na stanowisku, że może on zakwalifikować przychód z tytułu zawarcia ww. umowy jako przychód z praw majątkowych oraz zastosować w związku z tym, na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 1 u.p.d.o.f., koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że jest to przychód z praw majątkowych.

Odnośnie wskazania mających zastosowanie przepisów prawa podatkowego – Wnioskodawca podał art. 18 oraz art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stwierdza się co następuje:

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca jest twórcą receptury do produkcji lakieru do betonu. Wynalazek nie został zgłoszony do Urzędu Patentowego, ani żadnego innego organu rejestracyjnego, celem uzyskania praw ochronnych z patentu. Wnioskodawca zawarł umowę, na podstawie której przeniósł na nabywcę (przedsiębiorcę) za wynagrodzeniem, na zasadach wyłączności całość praw do tej receptury. Z tytułu nabycia tych praw, nabywca jest obecnie wyłącznie uprawniony do rozporządzania i korzystania z tej receptury.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnym źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) – c).

W myśl art. 18 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Wynagrodzenie wypłacone twórcom z tytułu praw autorskich, w tym również z przeniesienia prawa własności tych praw, z reguły będzie stanowiło dla tych osób przychody z praw autorskich, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

Zawarte w art. 18 cyt. wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania tych praw, jak również z ich sprzedaży lub zamiany.

Mając na uwadze powyższe, w związku z faktem, że w ramach zawartej umowy Wnioskodawca przeniósł na przedsiębiorcę prawo do rozporządzania i korzystania z receptury do produkcji lakieru do betonu należy uznać, iż należność otrzymana w związku z tą transakcją stanowi przychód z praw majątkowych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę orzeczeń sądów administracyjnych stwierdzić należy, że stanowiska w nich zawarte dotyczą indywidualnych spraw i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację, gdyż nie stanowią przepisów prawa materialnego.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.