Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.142.2018.2.LG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-28
Teza: Powstanie przychodu i moment jego powstania z tytułu otrzymania bonusu pieniężnego
Słowa kluczowe: bonifikaty; bonus; premia-premia pieniężna; przychód; przychód-moment powstania przychodów; rabaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 czerwca 2018 r. (data wpływu 12 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z 26 czerwca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu i momentu jego powstania z tytułu otrzymania bonusu pieniężnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu i momentu jego powstania z tytułu otrzymania bonusu pieniężnego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 26 czerwca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wskazuje, że jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pozostaje czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „X” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … (dalej jako: „Wnioskodawca” albo „Spółka”). Spółka pozostaje autoryzowanym dealerem samochodów osobowych oraz dostawczych marki Y. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest głównie sprzedaż ww. samochodów, ale Spółka również świadczy usługi w zakresie serwisu pojazdów samochodowych.

Generalnym dystrybutorem pojazdów marki Y w Polsce jest YZ S.A. z siedzibą w … (dalej jako: Generalny dystrybutor). Generalny dystrybutor prowadzi dystrybucję pojazdów samochodowych wyłącznie za pośrednictwem autoryzowanych dealerów, którym pozostaje m.in. Wnioskodawca. Autoryzowanymi dealerami są zarówno podmioty powiązane z Generalnym dystrybutorem, jak i podmioty niepowiązane z nim. Wnioskodawca nie jest podmiotem powiązanym z Generalnym dystrybutorem.

Wnioskodawca jako autoryzowany dealer będzie uczestniczył w systemie motywacyjnym zorganizowanym przez Generalnego dystrybutora (program motywacyjny został opisany poniżej). Celem programu motywacyjnego będzie generowanie jak najlepszych wyników sprzedaży pojazdów marki Y na polskim rynku, a tym samym zwiększenie przychodów zarówno Wnioskodawcy, jak i Generalnego dystrybutora. Zdaniem Wnioskodawcy udział w programie motywacyjnym odniesie pozytywny skutek - Spółka uzyska dodatkowe środki na rozwój swojej działalności.

Wnioskodawca wyraźnie podkreśla, że nie nabywa pojazdów samochodowych bezpośrednio od Generalnego Dystrybutora. Powyższe nie dotyczy pojazdów demonstracyjnych, które Wnioskodawca nabywa bezpośrednio od Generalnego dystrybutora, a ten wystawia fakturę VAT na Spółkę.

W przypadku pozostałych pojazdów samochodowych (pojazdów samochodowych niebędących pojazdami demonstracyjnymi) Spółka nabywa samochody bezpośrednio od Y Leasing sp. z o.o. (dalej jako: Y Leasing), spółka ta składa natomiast zamówienie u Generalnego Dystrybutora. W opisywanej sytuacji Generalny dystrybutor wystawia fakturę na Y Leasing. Następnie Y Leasing sprzedaje Spółce pojazd samochodowy i wystawia fakturę na Wnioskodawcę. W rezultacie powyższego Wnioskodawca uzyskuje możliwość sprzedaży pojazdu samochodowego klientowi finalnemu. Jak wynika z powyższego Spółka otrzymuje fakturę VAT od Y Leasing, a nie od Generalnego Dystrybutora. Na podstawie uzyskanej faktury VAT Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodu oraz podatek naliczony wynikający z nabycia pojazdów samochodowych.

Generalny Dystrybutor planuje wprowadzenie programu motywacyjnego, który ma zachęcać dealerów niepowiązanych, w tym Wnioskodawcę do zwiększenia zakupów pojazdów marki Y. Generalny dystrybutor zamierza zaoferować dealerom niepowiązanym, a więc również Spółce możliwość uzyskania bonusu pieniężnego, wypłacanego bezpośrednio na rzecz podmiotów niepowiązanych, tj. z pominięciem Y Leasing. Szczegółowe warunki udzielania bonusu pieniężnego zostaną zawarte każdorazowo w porozumieniu/umowie (dalej jako: umowa) zawartym pomiędzy Spółką a Generalnym Dystrybutorem. Warunki przyznanego Spółce bonusu mogą się różnić w zależności od rodzaju pojazdu samochodowego.

Nadto, wypłata bonusu pieniężnego na rzecz Wnioskodawcy uzależniona będzie od osiągnięcia w danym okresie rozliczeniowym (roku kalendarzowym) określonej liczby sprzedanych pojazdów samochodowych przez Wnioskodawcę do finalnego klienta. W liczbie sprzedanych pojazdów zostaną również uwzględnione pojazdy demonstracyjne. Podstawą naliczenia i wypłaty bonusu pieniężnego będzie zatem liczba sprzedanych pojazdów samochodowych, która weryfikowana będzie przez odpowiednie komórki wyznaczone przez Generalnego dystrybutora na warunkach określonych w umowie. Liczba sprzedanych pojazdów samochodowych będzie ustalana w oparciu o numery VIN pojazdów samochodowych sprzedanych przez Wnioskodawcę.

Jak wynika z powyżej przedstawionych okoliczności, Generalny dystrybutor nie będzie wystawiał faktur VAT na rzecz Wnioskodawcy (powyższe nie dotyczy pojazdów demonstracyjnych), ponieważ będzie on dokonywał dostaw pojazdów samochodowych na rzecz Y Leasing. W konsekwencji nie występują podstawy prawne do wystawienia faktury korygującej przez Generalnego dystrybutora na rzecz Spółki. Zmianie nie ulegnie cena transakcji pomiędzy Y Leasing a Wnioskodawcą, dlatego nie zajdą przesłanki do wystawienia faktury korygującej przez Y Leasing.

Uzyskanie przez Spółkę w ramach programu motywacyjnego bonusu pieniężnego od Generalnego dystrybutora zostanie udokumentowane notą uznaniową wystawioną przez Generalnego dystrybutora. Na podstawie wystawionej noty uznaniowej zostanie wypłacony Spółce bonus pieniężny. Nota uznaniowa będzie wystawiona zgodnie z wymogami dla dowodów księgowych, tj. zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). Spółka będzie posiadała dokumenty, z których wynikać będzie data udzielenia bonusu pieniężnego.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że możliwość dokumentowania bonusów pieniężnych notą księgową potwierdził Minister Finansów w interpretacji indywidualnej wydanej wobec Generalnego dystrybutora (zob. interpretacja indywidualna z dnia 9 marca 2016 r., IPPP1/4512-95/16-2/MP). We wskazanej interpretacji indywidualnej Minister Finansów wskazał również, że Generalny dystrybutor będzie uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu sprzedaży pojazdów do Y Leasing w rozliczeniu za okres, w którym dokonano wypłaty bonusu pieniężnego na rzecz Spółki.

W przypadku bonusów pieniężnych w części dotyczących pojazdów demonstracyjnych Generalny dystrybutor będzie wystawiał faktury korygujące. Dokumentowanie oraz opodatkowanie bonusów pieniężnych związanych z wypłatą bonusów pieniężnych od pojazdów demonstracyjnych nie są przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawca podkreśla, iż głównym celem udziału w programie motywacyjnym będzie zwiększenie ilości sprzedawanych pojazdów samochodowych na rzecz finalnego klienta, a tym samym zwiększenie przychodów Spółki oraz Generalnego dystrybutora. Tym niemniej wszelkie czynności związane ze sprzedażą pojazdów samochodowych Spółka dokonuje na własną rzecz i we własnym imieniu.

Jak wynika z powyżej opisanych okoliczności, przyznanie bonusu pieniężnego wynika ze spełnienia obiektywnych przesłanek ustalonych w umowie zawartej pomiędzy Generalnym dystrybutorem a Spółką.

Spółka uzyskała interpretację indywidualną, w której stwierdzono, że stanowisko wyrażone przez Wnioskodawcę w zakresie analogicznego zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług pozostaje prawidłowe (por. interpretacja indywidualna z dnia 21 lipca 2016 r., ILPP5/4512-1-155/16-2/PG). Powyższa interpretacja została wydana wobec dokumentowania rabatu pośredniego notą obciążeniową, a nie jak w opisie niniejszego zdarzenia przyszłego notą uznaniową, jednakże w ocenie Wnioskodawcy powyższe nie ma wpływu na prawidłowość stanowiska i rozliczenia podatkowe udzielonego rabatu.

Wnioskodawca uzyskał również interpretację podatkową, zgodnie z którą otrzymana kwota bonusu pieniężnego stanowi dla Spółki przychód, który należy rozpoznać w dniu otrzymania zapłaty (por. interpretacja indywidualna z dnia 20 lipca 2016 r., ILPB3/4510-1-242/16-2/AO). W ocenie Wnioskodawcy powyższe stanowisko pozostaje również aktualne na gruncie zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku. Nie ma znaczenia okoliczność, że poprzednio rabat był rozliczany na podstawie noty obciążeniowej, a na podstawie niniejszego wniosku ma zostać rozliczany na podstawie noty uznaniowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczone we wniosku nr 5 i 6):

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym otrzymanie bonusu pieniężnego na podstawie wystawionej noty uznaniowej zobowiązuje Spółkę do rozpoznania przychodu?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu, o którym mowa w pytaniu nr 5 powyżej w dniu otrzymania zapłaty z tytułu bonusu pieniężnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest zobowiązana do rozpoznania przychodu uzyskanego z tytułu otrzymania bonusu pieniężnego na podstawie wystawionej noty uznaniowej w dniu otrzymania zapłaty z tego tytułu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. W ocenie Wnioskodawcy, otrzymany bonus pieniężny powinien być uznany za przychód, ponieważ ma definitywny, ostateczny i pewny charakter - Spółka uzyskuje bowiem swobodę dysponowania określonym świadczeniem (środkami pieniężnymi).

Na podstawie art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ustawa podatkowa nie zawiera legalnej definicji pojęć: „bonifikata” oraz „skonto”. W konsekwencji powyższe pojęcia powinny być rozumiane w sposób, w jakim są pojmowane w języku powszechnym. W internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN pojęcie „bonifikata” jest to: „zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi". Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie ustalonej poprzednio ceny towaru lub usługi. Bonifikata jest udzielana wówczas, gdy wystąpią okoliczności uzasadniające obniżenie uzgodnionej wcześniej ceny, której nie można było przewidzieć w momencie zawierania umowy sprzedaży. Na gruncie opisanego stanu faktycznego cena zawarta w umowie sprzedaży nie została zmieniona. W konsekwencji nie doszło do udzielenia bonifikaty.

W tym samym słowniku pojęcie: „rabat” jest rozumiane w ten sposób, że jest to: „obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę”. Natomiast pojęcie „bonus” jest definiowane w następujący sposób: „dodatkowe wynagrodzenie”.

Zdaniem Wnioskodawcy, rabat pośredni, którym jest bonus pieniężny opiera się na łańcuchu dystrybucji, gdzie beneficjentem nie jest bezpośredni kontrahent Spółki. Bonus pieniężny jest udzielany bowiem przez Generalnego dystrybutora, a nie kontrahenta Spółki - Y Leasing. W konsekwencji powyższego otrzymany przez Spółkę rabat pośredni (bonus pieniężny) Spółka powinna zaliczyć do przychodów podatkowych.

Stosownie do art. 12 ust. 3e u.p.d.o.p. w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. W konsekwencji powyższego za moment powstania przychodu podatkowego należy uznać dzień otrzymania przez Spółkę bonusu pieniężnego.

W ocenie Spółki, zgodnie z otrzymaną wobec niej interpretacją indywidualną, uzyskany przez Spółkę w ramach programu motywacyjnego bonus pieniężny od Generalnego dystrybutora nie powoduje po stronie Spółki konieczności korekty kosztów uzyskania przychodów, lecz będzie stanowić jej przychód (\`(...)\`) za moment uzyskania przychodu należy uznać dzień otrzymania środków pieniężnych przez Wnioskodawcę (por. interpretacja indywidualna z dnia 20 lipca 2016 r., ILPB3/4510-1-242/16-2/AO).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ponadto Organ informuje, że w pozostałym zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w przedstawionym zdarzeniu przyszłym i w zakresie podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.