Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.239.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie
prowadzenia jako instruktor zajęć sportowych wydatków na
zajęcia/treningi medyczne/sportowe.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kultura-kultura fizyczna
rehabilitacja
reprezentacja
sport
wydatek-wydatki osobiste
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.-Reprezentacja.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 7 kwietnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Jest Pani osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą jako instruktor A. Pani praca
    zawodowa wymaga stałego utrzymania kondycji fizycznej oraz sprawności, które są
    kluczowe do prawidłowego wykonywania obowiązków zawodowych, takich jak
    prowadzenie zajęć A, demonstrowanie ćwiczeń i dbanie o prawidłową technikę
    uczestników.
    W związku z charakterem Pani działalności ponosi Pani wydatki na:
    1. treningi i zajęcia A, które służą zachowaniu kondycji fizycznej wymaganej do
      wykonywania Pani pracy oraz umożliwiają kontynuację zajęć na odpowiednim
      poziomie;
    2. treningi medyczne, mające na celu leczenie i rehabilitację problemów zdrowotnych,
      takich jak ból kolana spowodowany przeciążeniem wynikającym z obowiązków
      zawodowych.
    Problemy zdrowotne uniemożliwiały Pani wykonywanie pracy w pełnym zakresie, co
    prowadziło do ryzyka utraty przychodów i klientów. Aby zapobiec dalszym ograniczeniom
    w działalności, podejmuje Pani działania w zakresie regularnych treningów A oraz
    medycznych, które są nieodzowne dla zabezpieczenia źródła przychodów.
    Planuje Pani nadal ponosić wydatki na treningi A oraz medyczne, aby utrzymać zdolność
    do pracy i kontynuować działalność gospodarczą. Przyszłe wydatki na te cele będą
    związane wyłącznie z poprawą i utrzymania Pani kondycji fizycznej oraz rehabilitacją, a ich
    ponoszenie ma na celu zabezpieczenie możliwości generowania przychodów.
    W uzupełnieniu wniosku z 7 kwietnia 2025 r. wyjaśnia Pani, że wniosek odnosi się do
    dwóch sytuacji, które na dzień jego złożenia miały charakter stanu faktycznego (miesiąc
    luty, rok 2025).
    Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. jest Pani opodatkowana na zasadach ogólnych.
    Odnośnie tytułu/tytułów z jakich uzyskuje Pani przychody z prowadzonej działalności
    wskazuje Pani, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako instruktor A
    realizuje Pani zajęcia zarówno w formie grupowej, jak i indywidualnej. Wystawia Pani
    paragony fiskalne i faktury, a zajęcia odbywają się w formie zajęć osobistych.
    Odnośnie źródeł „problemów zdrowotnych”, o których wspomina Pani we wniosku
    wskazuje Pani, że w wyniku nierównomiernego obciążenia mięśni nóg oraz całego ciała
    podczas wykonywania codziennych obowiązków zawodowych pojawiły się dolegliwości
    bólowe w obrębie stawów kolanowych. Nasilenie bólu uniemożliwiało normalne
    funkcjonowanie, w tym chodzenie, wchodzenie po schodach, wstawanie oraz siadanie. W
    celu zdiagnozowania problemu konieczna była konsultacja ortopedyczna oraz wykonanie
    rezonansu magnetycznego (...). Następnie podjęła Pani kompleksowe działania
    terapeutyczne, obejmujące rehabilitację, terapię manualną, ćwiczenia wykonywane w
    warunkach domowych oraz regularne sesje fizjoterapeutyczne. Dodatkowo, w ramach
    procesu leczenia i profilaktyki, zdecydowała się Pani na uczestnictwo w zajęciach

    prowadzonych przez trenera medycznego, które – zgodnie z Pani odczuciami – znacząco
    wspierają eliminację dolegliwości bólowych, umożliwiają Pani wykonywanie obowiązków
    zawodowych jako instruktor A oraz kontynuację prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zajęcia medyczne umożliwiają Pani realizację obowiązków wynikających z pełnienia funkcji
    instruktora A, jednocześnie stanowiąc istotny element podnoszenia kwalifikacji
    zawodowych w zakresie prowadzenia zajęć A. Udział w tych zajęciach przyczynia się do
    systematycznego poszerzania wiedzy oraz doskonalenia kompetencji w obszarze
    prowadzenia zajęć.
    Zajęcia A stanowią kluczowy element Pani rozwoju zawodowego oraz systematycznego
    podnoszenia kwalifikacji w zakresie prowadzenia zajęć z tej dyscypliny. Umożliwiają Pani
    nie tylko realizację obowiązków instruktora, ale także skuteczne wspieranie klientów w ich
    dążeniu do poprawy kondycji fizycznej i zdrowia. Jako trenerka pełni Pani rolę
    przewodnika i motywatora, zachęcając uczestników zajęć do świadomej pracy nad swoim
    ciałem oraz rozwijania sprawności ruchowej.
    W kontekście własnych doświadczeń, udział w zajęciach A odgrywa istotną rolę również w
    Pani osobistym procesie dbania o sprawność i profilaktykę zdrowotną. W szczególności
    pozwala Pani na wzmacnianie mięśni stabilizujących, co stanowi skuteczną ochronę przed
    kontuzjami oraz wspiera proces radzenia sobie z dolegliwościami bólowymi. Wiedza
    zdobywana podczas zajęć medycznych umożliwia Pani efektywne wdrażanie
    odpowiednich technik zarówno we własnym treningu, jak i w pracy z podopiecznymi, co
    pozytywnie wpływa na jakość prowadzonej przez Panią działalności.
    Zajęcia A oraz treningi medyczne są niezbędne dla wykonywania działalności
    gospodarczej, ponieważ są bezpośrednio związane z charakterem wykonywanej przez
    Panią pracy. Regularny udział w tego typu zajęciach jest niezbędny zarówno dla
    podnoszenia Pani kwalifikacji zawodowych, jak i dla zdobywania praktycznej wiedzy, którą
    może Pani następnie efektywnie wykorzystywać w pracy z klientami. Dzięki nim może Pani
    zapewnić najwyższą jakość usług oraz dostosować metody treningowe do aktualnych
    potrzeb Pani klientów.
    Ponoszone koszty treningów i zajęć A mają bezpośredni wpływ na podnoszenie Pani
    kompetencji zawodowych jako instruktora tej dyscypliny. Regularny udział w zajęciach
    pozwala Pani na:
    · Doskonalenie techniki – Uczestnictwo w profesjonalnie prowadzonych treningach
      umożliwia Pani pogłębianie wiedzy o biomechanice ruchu, metodach korekcji postawy
      oraz skutecznych technikach treningowych, które następnie wykorzystuje Pani w pracy
      z klientami;
    · Rozwój metodyczny – Obserwacja różnych stylów prowadzenia zajęć i metod
      treningowych pozwala Pani na lepsze dostosowywanie programów ćwiczeń do
      indywidualnych potrzeb podopiecznych oraz wzbogacanie własnej praktyki
      instruktorskiej;
    · Zdobywanie aktualnej wiedzy – Regularne treningi dają Pani możliwość poznania
      najnowszych trendów w A, co jest kluczowe dla podnoszenia jakości świadczonych
      przez Panią usług;
    · Wzmacnianie własnej sprawności fizycznej – Jako instruktor A musi Pani zachować
      odpowiedni poziom sprawności i mobilności, aby prawidłowo demonstrować
      ćwiczenia i prowadzić zajęcia zgodnie z zasadami bezpieczeństwa;
    · Samodzielne doświadczenie efektów ćwiczeń – Osobiste uczestnictwo w treningach
      pozwala Pani lepiej rozumieć reakcje organizmu na poszczególne techniki i ćwiczenia,
      co przekłada się na efektywność Pani pracy instruktorskiej i zdolność indywidualnego
      dopasowania ćwiczeń dla klientów.

    W związku z powyższym, ponoszone koszty stanowią inwestycję w rozwój zawodowy,
    umożliwiając Pani świadczenie usług na najwyższym poziomie oraz efektywne wspieranie
    Pani podopiecznych w osiąganiu ich celów treningowych i zdrowotnych.
    Zajęcia z A odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu wysokiej jakości prowadzonych przez
    Panią treningów oraz w profesjonalnym prowadzeniu działalności gospodarczej związanej
    z tą dyscypliną.
    Regularny udział w zajęciach pozwala Pani na systematyczne udoskonalanie własnej
    techniki oraz praktyczne zastosowanie najnowszych metod treningowych, pogłębianie
    wiedzy. Zdobyta wiedza pozwala mi na prowadzenie zajęć w sposób dostosowany do
    indywidualnych potrzeb uczestników, co wpływa na profesjonalizm oferowanych usług.
    Jako instruktor musi Pani utrzymywać odpowiedni poziom sprawności, aby skutecznie
    demonstrować ćwiczenia, prowadzić zajęcia w dynamiczny sposób oraz unikać kontuzji.
    Udział w zajęciach pomaga Pani w budowaniu silnego gorsetu mięśniowego, który jest
    kluczowy dla stabilności ciała i bezpieczeństwa treningu.
    Regularne uczestnictwo w zajęciach pozwala Pani osobiście odczuć efekty wykonywanych
    ćwiczeń, co przekłada się na lepsze rozumienie ich wpływu na organizm. Dzięki temu
    może Pani precyzyjnie dostosowywać ćwiczenia do potrzeb klientów oraz świadomie
    korygować ich technikę.
    Kontakt z innymi instruktorami, wymiana doświadczeń oraz możliwość obserwowania ich
    pracy jest dla Pani źródłem inspiracji, które motywuje Panią do dalszego doskonalenia
    swoich umiejętności oraz ulepszania metod nauczania. Zajęcia te wpływają na Pani
    zaangażowanie w pracę trenerską i pozwalają Pani nieustannie podnosić poziom
    świadczonych usług.
    Wydatki związane z uczestnictwem w zajęciach A i treningach medycznych są
    odpowiednio dokumentowane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Proces ich ewidencji przebiega zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego
    oraz zasadami rachunkowości. Wszystkie ponoszone koszty są potwierdzone fakturami
    lub rachunkami. Faktury i inne potwierdzenia transakcji są przechowywane.
    Pytania
    1. Czy wydatki ponoszone na zajęcia A, które bezpośrednio wspierają utrzymanie
      kondycji fizycznej wymaganej do profesjonalnego prowadzenia działalności
      gospodarczej jako instruktor A, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
      przychodów zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy wydatki na treningi medyczne, które mają na celu zabezpieczenie i utrzymanie
      zdolności do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia zajęć A,
      mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że wydatki poniesione na treningi A mogą zostać uznane za koszty uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Regularne treningi A są niezbędne do utrzymania kondycji fizycznej wymaganej do
    wykonywania Pani zawodu jako instruktora A. Demonstrowanie ćwiczeń, ciągłe
    wstawanie, siadanie, poprawianie techniki uczestników zajęć oraz dbanie o ich
    bezpieczeństwo wymagają od Pani wysokiego poziomu sprawności fizycznej. Dzięki tym
    treningom rozwija Pani również swoje umiejętności zawodowe, co przynosi korzyści w
    postaci wyższej jakości świadczonych usług i zabezpieczenia źródła przychodów.
    Treningi medyczne, które wspierają Pani rehabilitację i prewencję zdrowotną, mają istotne
    znaczenie dla kontynuacji Pani działalności gospodarczej. Umożliwiają Pani zachowanie
    pełnej zdolności do wykonywania pracy, co bezpośrednio wpływa na generowanie
    przychodów. W połączeniu z treningami A, treningi medyczne pozwalają kompleksowo
    zabezpieczyć Pani sprawność fizyczną, dzięki czemu może Pani wykonywać swoje

    obowiązki zawodowe na odpowiednim poziomie. Wydatki na te treningi są zatem
    konieczne do zachowania źródła przychodów oraz kontynuacji działalności gospodarczej.
    W Pani ocenie, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, mogą być one uznane za koszty
    uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim
    jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością
    gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność
    w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności
    gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową
    działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o
    charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym - dotyczące
    sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź
    też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania
    owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
        · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
        przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodu,

        · nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania
        przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
        · być właściwie udokumentowany.
    Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog
    kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności
      poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
      alkoholowych.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia reprezentacji, reklamy oraz promocji, zatem przy
    wykładni powyższych pojęć, należy odnieść się do ich wykładni językowej.
    Reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji o
    reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu działań mających na celu
    stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w
    relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.
    Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji
    „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome
    kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o
    nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy
    przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy,
    zakupów jego produktów czy usług.
    Reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań
    zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika,
    lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na
    przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni,
    zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego
    wizerunku firmy (J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób prawnych, rok 2007,
    Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2007, teza 438 do art. 16, s. 568).
    Z kolei reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtującego popyt na dane
    towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, zachwalanie, mające na celu
    skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego
    przedmiotu gospodarczego.
    Pojęcie „reklamy” należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na
    celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach,
    działania, których celem jest kształtowanie popytu, poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do
    nabywania towarów, bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego
    (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych, Komentarz,
    Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r., sygn. akt I SA/Lu
    1030/98, Lex nr 46935).
    Istotne zatem jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie
    firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu
    zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z
    przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama). Ocena
    charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej
    przez podatnika. Ocena ta powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który
    prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego
    wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.

    Jednocześnie należy podkreślić, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu
    widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić
    koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność
    gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w
    sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług
    mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których
    cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z
    potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego
    zabezpieczeniem.
    Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku
    NSA z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na
    uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie
    wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku.
    Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1291
    /13 wyjaśniono, że:
      Nie jest (...) wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do
      uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania
      przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do
      kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich
      potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest
      czysto teoretyczna.
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie
      są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu
      zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz
      wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15)
    Zauważyć należy również, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na
    potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć
    charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z
    działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu.
    W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić
    kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Jest Pani osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą jako instruktor A. Realizuje Pani zajęcia zarówno w
    formie grupowej, jak i indywidualnej. Zajęcia odbywają się w formie zajęć osobistych.
    W związku z charakterem Pani działalności wskazała Pani, że ponosi dwa rodzaje
    wydatków, tj. wydatki na:
    1. treningi i zajęcia A, które służą zachowaniu kondycji fizycznej wymaganej do
      wykonywania Pani pracy oraz umożliwiają kontynuację zajęć na odpowiednim
      poziomie;
    2. treningi medyczne, mające na celu leczenie i rehabilitację problemów zdrowotnych.
    Co istotne, wskazuje Pani między innymi, że:

    · zajęcia medyczne stanowią istotny element podnoszenia kwalifikacji zawodowych w
      zakresie prowadzenia zajęć A. Udział w tych zajęciach przyczynia się do
      systematycznego poszerzania wiedzy oraz doskonalenia kompetencji w obszarze
      prowadzenia zajęć;
    · zajęcia A stanowią kluczowy element Pani rozwoju zawodowego oraz systematycznego
      podnoszenia kwalifikacji w zakresie prowadzenia zajęć z tej dyscypliny. Umożliwiają
      Pani nie tylko realizację obowiązków instruktora, ale także skuteczne wspieranie
      klientów w ich dążeniu do poprawy kondycji fizycznej i zdrowia;
    · zajęcia A oraz treningi medyczne są niezbędne dla wykonywania działalności
      gospodarczej, ponieważ są bezpośrednio związane z charakterem wykonywanej przez
      Panią pracy. Regularny udział w tego typu zajęciach jest niezbędny zarówno dla
      podnoszenia Pani kwalifikacji zawodowych, jak i dla zdobywania praktycznej wiedzy,
      którą może Pani następnie efektywnie wykorzystywać w pracy z klientami. Dzięki nim
      może Pani zapewnić najwyższą jakość usług oraz dostosować metody treningowe do
      aktualnych potrzeb Pani klientów.
    Ww. informacje sugerują zatem na związek ponoszonych kosztów treningów i zajęć z
    profilem Pani działalności gospodarczej.
    Wskazuje Pani ponadto, że udział w zajęciach A odgrywa istotną rolę również w Pani
    osobistym procesie dbania o sprawność i profilaktykę zdrowotną. W szczególności
    pozwala Pani na wzmacnianie mięśni stabilizujących, co stanowi skuteczną ochronę przed
    kontuzjami oraz wspiera proces radzenia sobie z dolegliwościami bólowymi.
    Te informacje wskazywałyby natomiast na osobisty charakter ponoszonych wydatków.
    Pamiętać trzeba bowiem, że wydatki ponoszone w związku np. z profilaktyką zdrowotną i
    zakup różnorodnych usług z tym związanych stanowią co do zasady wydatki związane z
    faktem funkcjonowania. Niezależnie bowiem od rodzaju prowadzonej działalności
    gospodarczej, każda osoba musi dbać o własne zdrowie i z tej też przyczyny wydatki tego
    typu mogą stanowić co do zasady spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby
    fizycznej.
    Często jednak determinantem decydującym o kwalifikacji kosztu jest specyfika
    prowadzonej działalności, jak w Pani przypadku.
    Z wniosku wynika bowiem, że ponoszone koszty treningów i zajęć A mają bezpośredni
    wpływ na podnoszenie Pani kompetencji zawodowych jako instruktora tej dyscypliny. We
    wniosku wskazała Pani, że regularny udział w zajęciach pozwala Pani na:
    · Doskonalenie techniki – Uczestnictwo w profesjonalnie prowadzonych treningach
      umożliwia Pani pogłębianie wiedzy o biomechanice ruchu, metodach korekcji postawy
      oraz skutecznych technikach treningowych, które następnie wykorzystuje Pani w pracy
      z klientami;
    · Rozwój metodyczny – Obserwacja różnych stylów prowadzenia zajęć i metod
      treningowych pozwala Pani na lepsze dostosowywanie programów ćwiczeń do
      indywidualnych potrzeb podopiecznych oraz wzbogacanie własnej praktyki
      instruktorskiej;
    · Zdobywanie aktualnej wiedzy – Regularne treningi dają Pani możliwość poznania
      najnowszych trendów w A, co jest kluczowe dla podnoszenia jakości świadczonych
      przez Panią usług;
    · Wzmacnianie własnej sprawności fizycznej – Jako instruktor A musi Pani zachować
      odpowiedni poziom sprawności i mobilności, aby prawidłowo demonstrować
      ćwiczenia i prowadzić zajęcia zgodnie z zasadami bezpieczeństwa;
    · Samodzielne doświadczenie efektów ćwiczeń – Osobiste uczestnictwo w treningach
      pozwala Pani lepiej rozumieć reakcje organizmu na poszczególne techniki i ćwiczenia,

      co przekłada się na efektywność Pani pracy instruktorskiej i zdolność indywidualnego
      dopasowania ćwiczeń dla klientów.
    Na podstawie tak przedstawionych informacji, zasadnym jest uznać za oczywisty związek
    ponoszonych i opisanych we wniosku kosztów treningów i zajęć z możliwością
    uzyskiwania przychodów. Związek ten jest ewidentny z uwagi na rodzaj zawodu jaki Pani
    uprawia. Wydatki te w tak opisanym stanie faktycznym nie wykazują więc cech wydatków
    o charakterze reprezentacyjnym czy osobistym.
    Skoro, jak wynika z Pani wniosku:
    · ponoszone koszty stanowią inwestycję w rozwój zawodowy, umożliwiając Pani
      świadczenie usług na najwyższym poziomie oraz efektywne wspieranie Pani
      podopiecznych w osiąganiu ich celów treningowych i zdrowotnych;
    · zajęcia z A odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu wysokiej jakości prowadzonych przez
      Panią treningów oraz w profesjonalnym prowadzeniu działalności gospodarczej
      związanej z tą dyscypliną;
    · regularny udział w zajęciach pozwala Pani na systematyczne udoskonalanie własnej
      techniki oraz praktyczne zastosowanie najnowszych metod treningowych, jak również
      pogłębianie wiedzy, ci pozwala na prowadzenie zajęć w sposób dostosowany do
      indywidualnych potrzeb uczestników, wpływając na profesjonalizm oferowanych usług;
    · jako instruktor musi Pani utrzymywać odpowiedni poziom sprawności, aby skutecznie
      demonstrować ćwiczenia, prowadzić zajęcia w dynamiczny sposób oraz unikać
      kontuzji;
    – to mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa, stwierdzić należy, że opisane we
      wniosku wydatki dotyczące treningów i zajęć mogą stanowić koszty uzyskania
      przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzec należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestiach prawidłowości
    dokumentowania opisanych przez Panią wydatków, gdyż nie była ona przedmiotem Pani
    wątpliwości interpretacyjnych.
    Ponadto nadmieniam, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe)
    sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym
    (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Ponadto zauważam, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ interpretacyjny nie
    prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych
    we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze
    musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej

    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.