Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.67.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
opodatkowania dochodu nierezydenta z odpłatnego zbycia
udziałów w spółce polskiej, obowiązkach płatnika na gruncie
art. 26aa ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od
osób prawnych
płatnik
spółki-likwidacja spółki
spółki-majątek spółki
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody osiągane
poza terytorium RP - zwolnione z opodatkowania na
podstawie umów międzynarodowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 1-pkt 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 3-pkt
9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    23 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 30 lipca 2025 r. oraz 31 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (X) (Wnioskodawca)
      2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
        - PL SPV
        - Spółka F. (Akcjonariusz 1)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „(X)”) jest spółką prawa belgijskiego będącą częścią struktury
    joint venture (dalej: „Joint Venture”), skupiającej się na działalności deweloperskiej.
    Struktura Joint Venture obejmuje akcjonariuszy Wnioskodawcy - Akcjonariusza 1 (Spółka
    F.), belgijską spółkę A. (dalej: „Akcjonariusz 2”) oraz PL SPV (Sp. z o.o.). Akcjonariusz 1 oraz
    Akcjonariusz 2 posiadają po 50% udziałów (winno być: akcji) Wnioskodawcy, zaś
    Wnioskodawca posiada 100% udziałów w PL SPV.
    Struktura Joint Venture jest zaprezentowana na schemacie poniżej:
    Akcjonariusz 1 jest członkiem belgijskiej grupy (...) działającej w branży deweloperskiej,
    której celem jest tworzenie wysokiej jakości i przystępnych cenowo nowych projektów
    budowlanych, które stają się tętniącymi życiem dzielnicami mieszkaniowymi w

    zrównoważony sposób. Grupa realizowała swoje projekty deweloperskie w Belgii i w
    Polsce.
    Akcjonariusz nr 2 jest wielokrotnie nagradzanym, międzynarodowym inwestorem i
    deweloperem specjalizującym się w nieruchomościach biurowych i mieszkalnych, z silną
    obecnością w najlepszych lokalizacjach miejskich w Belgii, Polsce i Luksemburgu.
    Zarówno Akcjonariusz 1, jak i Akcjonariusz 2 są częścią grup kapitałowych, które
    koncentrują się na działalności związanej z rynkiem nieruchomości. Oba podmioty (tj.
    Akcjonariusz 1 oraz Akcjonariusz 2) posiadają rezydencję podatkową w państwie swojej
    siedziby, tj. w Belgii. Akcjonariusz 1, Akcjonariusz 2 oraz Wnioskodawca nie prowadzą w
    Polsce działalności poprzez utworzony tu zakład.
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa belgijskiego (odpowiednikiem polskiej spółki
    akcyjnej). Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w Belgii. W ramach Joint Venture,
    pełni on typowe funkcje holdingowe (jest wehikułem inwestycyjnym utworzonym przez
    dwóch inwestorów dla celów Joint Venture).
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca spełnia definicję tzw. spółki
    nieruchomościowej zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 14
    (winno być: ust. 4) UPO PL-BE, tj. co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, pośrednio
    stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca
    nie jest właścicielem żadnych nieruchomości (pośrednio lub bezpośrednio) niż te, które są
    związane z prowadzoną przez PL SPV inwestycją deweloperską. Wnioskodawca posiada
    również udziały w trzech innych polskich spółkach, nieposiadających żadnych
    nieruchomości.
    PL SPV jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od
    całości swoich dochodów.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku, PL SPV jest tzw. spółką nieruchomościową zgodnie
    z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 14 (winno być: ust. 4) UPO PL-BE,
    tj. co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
    nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, PL SPV spełnia
    definicję spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    PL SPV została utworzona ściśle w celu prowadzenia projektów deweloperskich,
    zarządzania nieruchomościami i generowania z nich zysków, co stanowi jej główną
    działalność gospodarczą (główne źródło dochodów).
    PL SPV posiada nieruchomości (nabyte jako zorganizowana część przedsiębiorstwa) w
    celach prowadzenia inwestycji deweloperskiej w roku 2017, w tym grunty oraz budynki,
    związane z inwestycją deweloperską na terenach (...).
    Inwestycja zakłada rewitalizację tego terenu (ok. 16 hektarów) i stworzenie wielofunkcyjnej
    dzielnicy miejskiej, z kwartałami mieszkalnymi, przestrzeniami biurowymi, butikowymi
    sklepami, punktami usługowymi i szeroką ofertą kulturalno-rozrywkową oraz hotelową.
    Pierwszym krokiem spółki na tym terenie było zabezpieczenie i renowacja zaniedbanych
    budynków (...). Dotychczas odrestaurowano dwa historyczne obiekty: budynek (...) oraz
    budynek (...). W dalszym kroku, plany inwestycyjne zakładają budowę na tym terenie około
    400 mieszkań oraz 34 lokali usługowych, z czego 19 będzie dotyczyć usług noclegowych.
    Proces inwestycyjny, licząc od momentu nabycia nieruchomości, na których inwestycja
    deweloperska ma być realizowana, trwa już kilka lat i ma on charakter zorganizowany i
    ciągły. Pod koniec 2024 r. PL SPV otrzymała pozwolenie na budowę pierwszych obiektów
    mieszkaniowo-usługowych. Sama budowa pierwszych budynków ma rozpocząć się w 2025
    roku.
    PL SPV nie jest właścicielem innych nieruchomości niż te, które są związane z prowadzoną
    przez tę spółkę inwestycją deweloperską.

    Zgodnie z ostatnim sprawozdaniem finansowym, na dzień 31 grudnia 2023 r. PL SPV
    poniosła wydatki związane z projektem deweloperskim w wysokości ok. 46 milionów
    złotych.
    Dodatkowo, na dzień 31 grudnia 2024 r., PL SPV osiągnęła przychody z najmu powierzchni
    na terenie inwestycji deweloperskiej w wysokości 10.7 milionów złotych.
    W zakresie bieżącej działalności PL SPV, zawarła umowę z podmiotem powiązanym, na
    podstawie której świadczy on na rzecz PL SPV usługi zarządzania nieruchomościami i
    zarządzania projektami dla posiadanych nieruchomości związanych z inwestycją
    deweloperską. PL SPV nie posiada żadnych innych aktywów ani nie zatrudnia
    pracowników do prowadzenia swojej działalności, gdyż wszystkie usługi związane z
    utrzymaniem i zarządzaniem nieruchomościami oraz realizacją projektu deweloperskiego
    są zlecane przez PL SPV podmiotom zewnętrznym posiadającym niezbędne
    doświadczenie, wiedzę i zasoby, aby świadczyć takie usługi. Jest to powszechna praktyka
    na rynku nieruchomości, w szczególności w zakresie wehikułów inwestycyjnych
    utworzonych w celach realizacji inwestycji deweloperskich.
    Planowane jest dokonanie reorganizacji polegającej na wyjściu Akcjonariusza 1 z Joint
    Venture. W ramach planowanych działań Wnioskodawca rozważa następujące kroki (jako
    jeden ze scenariuszy):
    1) Krok 1: sprzedaż 50% udziałów w PL SPV (części Akcjonariusza 1) przez Wnioskodawcę
      inwestorowi zewnętrznemu.
    2) Krok 2: sprzedaż 50% akcji we Wnioskodawcy należących do Akcjonariusza 1 do
      Akcjonariusza 2. Należy zaznaczyć, że na moment dokonania Kroku 2, Wnioskodawca
      będzie posiadał 50% udziałów w PL SPV i będzie spełniał warunek, o którym mowa w
      art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 14 (winno być: ust. 4) UPO PL-BE,
      tj. co najmniej 50% wartości aktywów Wnioskodawcy, pośrednio będą stanowić
      nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    3) Krok 3: Likwidacja Wnioskodawcy, która skutkować będzie wydaniem 50% udziałów w
      PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego do Akcjonariusza 2. Należy zaznaczyć, że na
      moment dokonania Kroku 3, Wnioskodawca wciąż będzie posiadał 50% udziałów w PL
      SPV i będzie spełniał warunek, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w
      związku z art. 13 ust. 14 (winno być: ust. 4) UPO PL-BE, tj. co najmniej 50% wartości
      aktywów Wnioskodawcy, pośrednio będą stanowić nieruchomości położone na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że PL SPV utworzyła trzy polskie spółki zależne (w
    których jest jedynym udziałowcem) i przed zrealizowaniem powyższych kroków, PL SPV
    planuje przenieść do nich części posiadanych nieruchomości (ok. 10% wszystkich
    posiadanych przez PL SPV nieruchomości). Przeniesienie nieruchomości nie będzie miało
    wpływu na status PL SPV jako spółki nieruchomościowej zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4
    ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 14 (winno być: ust. 4) UPO PL-BE (z tą różnicą, że
    część nieruchomości będzie należeć do PL SPV pośrednio poprzez utworzone spółki
    zależne).
    Wnioskodawca zaznacza, że transakcja jest uzasadniona biznesowo. Jednocześnie
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż kwestia uzasadnienia biznesowego nie jest przedmiotem
    zapytania na podstawie niniejszego wniosku i należy je przyjąć jako element zdarzenia
    przyszłego, tj. że uzasadnienie to istnieje i w sprawie nie zachodzą przesłanki do
    zastosowania żadnych klauzul antyabuzywnych.
    Pytania
    1) Czy dochód uzyskany ze sprzedaży udziałów w PL SPV przez Wnioskodawcę w ramach
      Kroku 1 nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      prawnych w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT w zw. z
      art. 13 ust. 4 UPO PL-BE?

    2) Czy w związku z Krokiem 1 PL SPV, nie będzie zobowiązana, działając jako płatnik, do
      wpłacenia zaliczki na podatek w związku z art. 26aa ustawy o CIT?
    3) Czy dochód uzyskany przez Akcjonariusza 1 ze sprzedaży akcji we Wnioskodawcy w
      ramach Kroku 2 nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      prawnych w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w zw. z art.
      13 ust. 4 UPO PL-BE?
    4) Czy likwidacja Wnioskodawcy w ramach Kroku 3, a tym samym wydanie 50% udziałów w
      PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego do Akcjonariusza 2 nie będzie skutkować
      powstaniem obowiązku podatkowego w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany ze sprzedaży udziałów w PL SPV przez
    Wnioskodawcę nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT w zw. z art.
    13 ust. 4 UPO PL-BE.
    Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy, do PL SPV nie będą stosować się przepisy art. 26aa ustawy
    o CIT i tym samym PL SPV nie będzie zobowiązana do działania jako płatnik i wpłaty
    zaliczki na podatek w związku z art. 26aa ustawy o CIT.
    Ad 3. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany przez Akcjonariusza 1 ze sprzedaży akcji
    we Wnioskodawcy w ramach Kroku 2 nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3 pkt 4
    ustawy o CIT w zw. z art. 13 ust. 4 UPO PL-BE.
    Ad 4. Zdaniem Wnioskodawcy, likwidacja Wnioskodawcy w ramach Kroku 3, a tym samym
    wydanie 50% udziałów w PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego do Akcjonariusza 2 nie
    będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w Polsce.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1 i 2.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, którzy nie mają siedziby lub zarządu na
    terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu jedynie od dochodów
    uzyskanych na terytorium Polski.
    Jednocześnie, na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o CIT w Polsce, za dochody (przychody)
    uzyskane na terytorium Polski przez podmioty zagraniczne (przez podatników, o których
    mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
    1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości;
    3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
      papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane
      ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
    4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
      instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
      charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
      (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej
      50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
      inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

    4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i
      wykonania świadczenia;
    6) niezrealizowanych zysków.
    Mając na względzie powyższe, kwestię potencjalnego opodatkowania sprzedaży udziałów
    w PL SPV przez Wnioskodawcę należy rozpatrywać w świetle: (i) art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz (ii)
    art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT.
    Na podstawie ustawy o CIT, można wyróżnić w praktyce 2 definicje spółek
    nieruchomościowych, których spełnienie może rodzić obowiązek podatkowy w Polsce po
    stronie Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży udziałów w takich spółkach:
    - spółkę, w której co najmniej 50% wartości jej aktywów (w odniesieniu do wartości
      bilansowych) bezpośrednio lub pośrednio stanowią nieruchomości położone na
      terytorium Polski lub prawa do takich nieruchomości (ta regulacja jest porównywalna z
      przepisami zawartymi w większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania),
    - polską spółkę spełniającą definicję z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    Co do zasady, aby ocenić wartość aktywów spółki w celu zakwalifikowania jej do jako
    spółki nieruchomościowej na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, powinna ona być
    ustalana na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dochód ze
    sprzedaży udziałów zostaje uzyskany.
    Zgodnie z tym co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, jako że PL SPV jest uznawana
    za spółkę nieruchomościową zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, co do zasady,
    sprzedaż udziałów w takiej spółce powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w wysokości 19% w Polsce.
    Jednocześnie, potencjalne obowiązki związane z opodatkowanie sprzedaży udziałów w PL
    SPV należy również rozpatrywać w świetle art. 3 ust. 3 pkt 4a w związku z art. 4a pkt 35
    ustawy o CIT, który wskazuje specjalną definicję spółki nieruchomościowej.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, spółka nieruchomościowa to
    podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie
    przepisów o rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie
      jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego

      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze
      lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
      nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 [ustawy o CIT – przyp.
      Wnioskodawcy], oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych,
      stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów podatkowych albo
      przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż
      określone w lit. a.
    W związku z tym, że PL SPV spełnia definicję spółki nieruchomościową zgodnie z art. 4a
    pkt 35 ustawy o CIT, co do zasady sprzedaż udziałów w takiej spółce powinna również
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19% w Polsce na
    podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT. Dodatkowo należy wskazać, że, przy sprzedaży
    udziałów w takiej spółce nieruchomościowej, po stronie PL SPV co do zasady powinny
    powstać dodatkowe obowiązki zgodnie z art. 26aa ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 26aa ust. 1, spółka nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i
    obowiązków, tytuły uczestnictwa lub prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest
    obowiązana wpłacić na rachunek właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na
    podatek od dochodu z tego tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, jeżeli:
    1) stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca zamieszkania na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    2) przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu w
      spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w zysku
      spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w spółce nieruchomościowej.
    Tym samym, podatek od zysku kapitałowego wynikający ze sprzedaży udziałów w PL SPV,
    co do zasady, powinien zostać rozliczony i wpłacony do właściwego urzędu przez PL SPV
    pełniącą rolę płatnika podatku CIT.
    Jednakże, powyżej rozpatrywane przepisy w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów
    (tj. art. 3 ust. 3 pkt 4) oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT) mogą być modyfikowane przez
    postanowienia odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W
    omawianym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdą postanowienia UPO PL-BE.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 UPO PL-BE, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Belgii) z
    przeniesienia własności majątku nieruchomego, w rozumieniu artykułu 6 i położonego w
    drugim Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Polsce), mogą być opodatkowane
    w tym drugim Państwie (tj. w Polsce).
    Zgodnie z art. 6 UPO PL-BE:
    1) Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    2) Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
      Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości

      gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych i
      zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych,
      źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki
      powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
    3) Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodów osiągniętych z używania lub
      bezpośredniego użytkowania, najmu lub dzierżawy, jak również innego rodzaju
      użytkowania majątku nieruchomego.
    4) Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodów z majątku nieruchomego
      przedsiębiorstwa i do dochodów z majątku nieruchomego służącego do wykonywania
      wolnego zawodu.
    Natomiast zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, zyski ze sprzedaży udziałów w spółce, której
    majątek składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z nieruchomości położonych w
    Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Polsce), mogą być opodatkowane w
    Państwie, w którym ten majątek jest położony (tj. w Polsce), jednak tylko w takim
    rozmiarze, w jakim zyski te można przypisać do majątku nieruchomego położonego w tym
    Państwie. Jednocześnie zgodnie z ostatnim zdaniem art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, określenie
    „majątek nieruchomy” nie obejmuje tej części majątku nieruchomego, która jest
    użytkowana przez przedsiębiorstwo do wykonywania jego działalności zawodowej.
    Jednocześnie zgodnie z Artykułem 9 Konwencji MLI, art. 13 ust. 4 UPO PL-BE będzie miał
    zastosowanie w odniesieniu do udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak
    prawa w spółce osobowej lub truście (w zakresie, w jakim takie udziały lub akcje lub prawa
    nie zostały już objęte), oprócz jakichkolwiek udziałów lub akcji lub praw już objętych przez
    te postanowienia UPO PL-BE.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt e UPO PL-BE, przez pojęcie „przedsiębiorstwa” należy rozumieć
    odpowiednio, przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania
    lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez
    osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.
    Jednocześnie, zgodnie z pkt c niniejszego ustępu, przez „osobę” należy rozumieć osoby
    fizyczne, spółki oraz wszelkie inne zrzeszenia osób.
    Jednocześnie, termin „działalność zawodowa” nie jest zdefiniowany na gruncie UPO PL-BE.
    Jednakże, w ślad za stanowiskiem organów podatkowych, termin ten powinien być
    interpretowany na podstawie definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa lub też w
    odniesieniu do znaczenia tego pojęcia w języku potocznym (domniemanie języka
    powszechnego). Zgodnie z tym stanowiskiem, pojęcie „zawodowy” odnosi się do
    działalności wymagającej określonych umiejętności lub kwalifikacji.
    Z kolei pojęcie „działalności zawodowej”, odnosi się zdaniem Wnioskodawcy do
    działalności gospodarczej prowadzonej w ramach przedsiębiorstwa, tj. dotyczy
    profesjonalizmu i należytej staranności przy prowadzeniu tej działalności. Jednocześnie,
    zgodnie z orzecznictwem polskich sądów administracyjnych, dochód z działalności
    gospodarczej powinien być rozumiany jako każdy wynik ekonomiczny (finansowy)
    uzyskany z działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej, usługowej, poszukiwawczej i
    wydobywczej minerałów, a także działalności zawodowej prowadzonej w sposób
    zorganizowany i ciągły, która powinna być traktowana jako dochód z działalności
    gospodarczej.
    W świetle powyższego stanowiska, działalność PL SPV w postaci wynajmu i zarządzania
    nieruchomościami, a także prowadzenia inwestycji deweloperskich powinny być
    uznawane za „działalność zawodową” w rozumieniu UPO PL-BE. Działalność ta wymaga
    bowiem określonych kwalifikacji i wiedzy branżowej (co jest wspierane również przez fakt,
    że spółka otrzymuje profesjonalne usługi związane z prowadzoną przez siebie
    działalnością) oraz jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły. Należy też
    zaznaczyć, że podstawowym celem istnienia PL SPV jest posiadanie nieruchomości w
    Polsce i pełnienie roli operacyjnej i zarządczej w stosunku do tych nieruchomości. Tym

    samym, nieruchomości posiadane przez PL SPV powinny być postrzegane jako powiązane
    z jej podstawową i główną działalnością zawodową (stanowią jej trzon i główne źródło
    dochodu) i tym samym nie stanowią „majątku nieruchomego” w ślad za art. 13 ust. 4 UPO
    PL-BE, tj. majątku, który nie jest użytkowany przez PL SPV do prowadzenia jej działalności
    zawodowej.
    Jednocześnie, w wydanych interpretacjach podatkowych, organy podatkowe wskazują, że
    sformułowanie zawarte w art. 13 ust. 4 UPO PL-BE ma na celu rozróżnienie nieruchomości
    posiadanych przez dane podmioty w celach wykorzystywania ich do działalności
    gospodarczej (w formie aktywnego gospodarowania nieruchomością) od nieruchomości
    posiadanych w formie pasywnych inwestycji czy też sprzedawanych spekulacyjnie.
    Pasywne inwestycje oznaczają bierne posiadanie przez dany podmiot określonych praw
    majątkowych w celach zarobkowych i charakteryzują się niepodejmowaniem przez taki
    podmiot jakichkolwiek działań w celu osiągnięcia zysków. W przypadku pasywnych
    inwestycji aktywa generują zyski bez aktywności podmiotu je posiadającego (np. ze
    względu na wzrost wartości danego aktywa w czasie).
    Należy podkreślić, że taka sytuacja nie dotyczy działalności zawodowej prowadzonej przez
    PL SPV. Działalność tego podmiotu można scharakteryzować jako typowy proces
    deweloperski, tj. nabycie gruntów, na których inwestycja ma być zrealizowana,
    przygotowanie i rewitalizacja terenów do realizacji inwestycji, budowa obiektów
    mieszkaniowo-usługowych oraz ogólnie rozumiane zarządzanie projektem oraz
    nieruchomościami. Działalność ta jest kluczowym elementem prowadzonej przez PL SPV
    działalności gospodarczej, ma charakter zorganizowany i ciągły (cały proces inwestycyjny
    zajmie kilka lat), a także wymaga specjalistycznej i profesjonalnej wiedzy branżowej. Fakt
    braku zatrudnienia pracowników oraz posiadania innych aktywów nie przeczy temu, że
    działalność prowadzoną przez PL SPV należy rozumieć jako działalność zawodową w
    rozumieniu UPO PL-BE. PL SPV nabywa wszystkie niezbędne usługi konieczne do
    prowadzenia tej działalności (realizacji inwestycji deweloperskiej) od podmiotów
    zewnętrznych, co jest powszechną praktyką na rynku nieruchomości w Polsce.
    Biorąc pod uwagę powyższe, nieruchomości będące własnością PL SPV i wykorzystywane
    przez tę spółkę w celach realizacji inwestycji deweloperskiej są związane z prowadzoną
    przez ten podmiot działalnością zawodową i tym samym nie powinny zostać uznane za
    majątek nieruchomy w rozumieniu art. 13 ust. 4 UPO PL-BE.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy:
    1) Zyski osiągnięte przez Wnioskodawcę (mającego siedzibę w Belgii) wynikające ze zbycia
      50% udziałów w PL SPV, nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym od osób
      prawnych w Polsce.
    2) Na PL SPV nie będą ciążyły obowiązki płatnika związane z koniecznością rozliczenia
      podatku, o których mowa w art. 26aa ustawy o CIT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach podatkowych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, na przykład:
    - interpretacja podatkowa nr 0114-KDIP2-1.4010.362.2024.1.MR1 z 20 sierpnia 2024 r.;
    - interpretacja podatkowa nr 0111-KDIB1-1.4010.369.2024.1.AW z 8 sierpnia 2024 r. oraz
    - interpretacja podatkowa nr 0114-KDIP2-1.4010.189.2024.2.MW z 13 czerwca 2024 r.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 3.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na dzień złożenia niniejszego wniosku,
    Wnioskodawca spełnia definicję tzw. spółki nieruchomościowej zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4
    ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, tj. co najmniej 50% wartości aktywów
    tej spółki, pośrednio stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Wnioskodawca nie jest właścicielem innych nieruchomości niż te, które są
    związane z prowadzoną przez PL SPV inwestycją deweloperską. Dotychczas uważano, że

    przy określaniu statusu spółki nieruchomościowej należy brać pod uwagę wartość
    księgową udziałów w spółce zależnej posiadającej nieruchomości w Polsce lub prawa do
    takich nieruchomości. W ostatnich latach wydano jednak kilka indywidualnych
    interpretacji podatkowych, które wskazują na zmianę tego podejścia. Zgodnie z
    najnowszym stanowiskiem organów, podatnik nie powinien brać pod uwagę wartości
    udziałów, lecz wartość bilansową wszystkich nieruchomości posiadanych przez spółki
    zależne. Potwierdzają to m.in. poniższe interpretacje podatkowe:
    - interpretacja podatkowa nr 0111-KDIB2-1.4010.180.2024.2.AR z 23 lipca 2024 r.;
    - interpretacja podatkowa nr 0111-KDIB1-3.4010.270.2024.1.AN z 7 czerwca 2024 r. oraz
    - interpretacja podatkowa nr 0114-KDIP3-2.4011.514.2023.3.JK2 z 14 sierpnia 2023 r.
    Jednakże bez względu na przyjęte podejście, Wnioskodawca będzie spełniał definicję tzw.
    spółki nieruchomościowej zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13 ust.
    14 (winno być: ust. 4) UPO PL-BE, tj. co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki,
    pośrednio stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak wskazano, zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, zyski ze sprzedaży udziałów w spółce,
    której majątek składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z nieruchomości
    położonych w Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Polsce), mogą być
    opodatkowane w Państwie, w którym ten majątek jest położony (tj. w Polsce), jednak tylko
    w takim rozmiarze, w jakim zyski te można przypisać do majątku nieruchomego
    położonego w tym Państwie. Jednocześnie zgodnie z ostatnim zdaniem art. 13 ust. 4 UPO
    PL-BE, określenie „majątek nieruchomy” nie obejmuje tej części majątku nieruchomego,
    która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo do wykonywania jego działalności
    zawodowej.
    Jak wykazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i 2,
    nieruchomości posiadane przez PL SPV są związane z działalnością zawodową
    prowadzoną bezpośrednio przez PL SPV. W tym miejscu należy pokreślić, że
    Wnioskodawca jest wehikułem inwestycyjnym utworzonym przez dwóch inwestorów
    działających profesjonalnie w branży deweloperskiej (jest to główny przedmiot
    działalności) w celu realizacji inwestycji deweloperskiej za pośrednictwem PL SPV.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 13 ust. 4 UPO PL-BE znajdzie zastosowanie również
    w analizowanym przypadku, tj. w sytuacji, gdy sprzedawane są udziały spółki, której co
    najmniej 50% aktywów składa się pośrednio z nieruchomości położonych na terytorium
    Polski, które to nieruchomości są użytkowane przez PL SPV w prowadzonej działalności
    przedsiębiorstwa.
    Uzasadnienie z punktu 1, co do kwestii dlaczego nieruchomości w PL SPV są
    wykorzystywane w prowadzonym przez ten podmiot działalności zawodowej ma
    zastosowanie również w tym przypadku. Należy zwrócić uwagę, że odnosząc przepis art.
    13 ust. 4 UPO PL-BE do zdarzenia objętego wnioskiem, odnosi się do zysków z
    przeniesienia własności akcji w kapitale spółki (w tym przypadku Wnioskodawcy), którego
    majątek składa się głownie, pośrednio, z majątku nieruchomego położonego w Polsce ze
    względu na bycie udziałowcem PL SPV. W przepisie art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, jest ujęta
    definicja „majątku nieruchomego”, która nie obejmuje części majątku nieruchomego,
    która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo do wykonywania jego działalności
    zawodowej.
    Skoro więc, PL SPV wykorzystuje nieruchomości do wykonywania działalności zawodowej,
    a majątek Wnioskodawcy składa się głównie pośrednio z tych aktywów, to zbycie akcji we
    Wnioskodawcy nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany przez Akcjonariusza 1 ze
    sprzedaży akcji we Wnioskodawcy w ramach Kroku 2 nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3
    pkt 4 ustawy o CIT w zw. z art. 13 ust. 4 UPO PL- BE.

    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 4.
    Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT w przypadku gdy podatnik przez wykonanie
    świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu
    zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia
    udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej
    spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa
    świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
    świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
    niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    Powyższy przepis ma charakter otwarty i obejmuje m.in. wydanie składników majątku
    likwidowanej spółki zamiast wypłaty wspólnikom określonej sumy pieniężnej, stosownie
    do wielkości ich udziałów. Przychodem podatnika jest w takiej sytuacji wysokość
    zobowiązania (z tytułu podziału pomiędzy wspólników majątku likwidowanej spółki)
    uregulowanego w następstwie świadczenia niepieniężnego (wydania majątku).
    Art. 14a ust. 1 ustawy o CIT to przepis o charakterze szczególnym, który wiąże powstanie
    przychodu, nie z przysporzeniem w majątku podatnika (w tym przypadku likwidowanego
    podmiotu - Wnioskodawcy), lecz z wykonaniem przez niego świadczenia niepieniężnego.
    Zgodnie zaś z regulacją zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych jest rzeczywiście osiągnięty dochód. W ślad za
    art. 7 ust. 2 ustawy o CIT o dochodzie można mówić tylko, gdy wystąpi przychód. Samo
    wydanie majątku, co do zasady nie może być uznane za przychód u tego, kto majątek, czy
    rzecz wydał. Tylko w konkretnych sytuacjach - np. na podstawie art. 14a ustawy o CIT -
    wydanie rzeczy może rodzić przychód po stronie wydającego, jednakże jedynie w
    określonych sytuacjach, tj. gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego
    reguluje w całości lub w części zobowiązanie o określonej wysokości, a więc zobowiązanie
    o charakterze pieniężnym.
    Przepis art. 14a ustawy o CIT jest ponadto regulacją szczególną względem przepisu art. 12
    ustawy o CIT, w którym wymieniono (katalog otwarty) kategorie przychodów, za które
    uznaje się wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, rzeczywiście
    otrzymane w danym roku podatkowym. Tym samym w przypadku art. 14a ust. 1 ustawy o
    CIT nie można mówić o uzyskaniu przez likwidowaną spółkę (Wnioskodawcę)
    jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego rzeczywiście otrzymanego w danym roku
    podatkowym.
    Z uwagi na fakt, że skoro na gruncie analizowanego zdarzenia przyszłego można co
    prawda mówić o powstaniu przychodu po stronie Wnioskodawcy, lecz wyłącznie
    wykreowanego przez przepis szczególny, bo przychodu bez zaistnienia przysporzenia
    majątkowego, jako związanego z samym wykonaniem przez likwidowaną spółkę
    świadczenia niepieniężnego - to należy uznać, że nie jest to sytuacja osiągnięcia przez
    Wnioskodawcę dochodu (przychodu) z tytułu przeniesienia własności udziałów w
    rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 i pkt 4a ustawy o CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższe należy wywieść z faktu, że zawarte w art. 3 ust. 3 pkt 4 i
    pkt 4a ustawy o CIT pojęcie dochodu (przychodu) z tytułu przeniesienia własności
    udziałów należy wiązać z przypadkami uzyskania przez podatnika przychodu,
    rozumianego w znaczeniu ogólnym, zawartym m.in. w art. 12 oraz art. 14 ustawy o CIT, tj.
    jako przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, rzeczywiście otrzymane w roku
    podatkowym, czyli np. z tytułu sprzedaży udziałów.
    Jednocześnie należy podnieść kwestię pojęcia zawartego w art. 13 ust. 4 UPO PL-BE -
    „zyski z tytułu przeniesienia własności udziałów”. Nie ono zostało zdefiniowane w UPO PL-
    BE, wiec należy odnieść się do art. 3 ust. 2 UPO PL-BE, który stanowi, że: „(...) jeżeli z
    kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie
    znaczenie, jakie ma ono w danym momencie w przepisach prawnych tego Państwa w

    zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, przy czym
    znaczenie wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo
    przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa.”
    W związku z powyższym art. 13 ust. 4 UPO PL-BE i zawarte w nim pojęcie „zyski z tytułu
    przeniesienia własności udziałów” w powiązaniu z art. 3 ust. 2 UPO PL-BE, należy czytać
    łącznie ze znaczeniem pojęcia dochodów (przychodów) z „tytułu przeniesienia własności
    udziałów” - które zawiera art. 3 ust. 3 pkt 4 i pkt 4a ustawy o CIT.
    Tym samym, uwzględniając fakt, że przeniesienie udziałów w ramach wydania majątku
    likwidacyjnego przez Wnioskodawcę nie stanowi sytuacji osiągnięcia przez Wnioskodawcę
    dochodu (przychodu) z tytułu przeniesienia własności udziałów w rozumieniu art. 3 ust. 3
    pkt 4 i pkt 4a ustawy o CIT, to należy w konsekwencji stwierdzić, że nie podlega także
    kwalifikacji jako „przeniesienie własności udziałów” w rozumieniu art. 13 ust. 4 UPO PL-BE.
    Podsumowując, skoro na gruncie analizowanego zdarzenia przyszłego można mówić o
    powstaniu przychodu po stronie Wnioskodawcy, lecz wyłącznie wykreowanego przez
    przepis szczególny - art. 14a ustawy o CIT, tj. przychodu bez zaistnienia przysporzenia
    majątkowego o charakterze trwałym, rzeczywiście otrzymanym w danym roku
    podatkowym (a jedynie przychodu związanego z samym wykonaniem przez likwidowaną
    spółkę świadczenia niepieniężnego) - to należy uznać, że nie jest to przypadek osiągnięcia
    przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu przeniesienia własności udziałów w rozumieniu
    art. 3 ust. 3 pkt 4 i pkt 4a ustawy o CIT, a co za tym idzie nie jest to sytuacja, w której
    spółka osiągnie zysk z tytułu przeniesienia własności udziałów w rozumieniu art. 13 ust. 4
    UPO PL-BE.
    Powyższe potwierdzone jest w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z 19 grudnia 2022 r. o sygn. akt. I SA/Gl 827/22.
    Tym samym, należny uznać, że likwidacja Wnioskodawcy w ramach Kroku 3, a tym samym
    wydanie 50% udziałów w PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego Akcjonariuszowi 2 nie
    będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w Polsce.
    Jeśli jednak nawet uznać, że wydanie 50% udziałów w PL SPV w ramach majątku
    likwidacyjnego Akcjonariuszowi 2 potencjalnie rodzić będzie obowiązek podatkowy w
    Polsce po stronie Wnioskodawcy na podstawie art. 14a ustawy o CIT, to wtedy w
    przedmiotowej sprawie art. 14a ustawy o CIT należy stosować z uwzględnieniem art. 13
    ust. 4 UPO PL-BE. Analogiczne podejście prezentowane jest w wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach indywidulanych, np. w
    interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2024 r. o sygn. akt 0114-KDIP2-1.4010.113.2024.1.
    MW: „Interpretując przepisy zawarte w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania
    należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane
    w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się
    tym samym do stosowania zawartych w niej postanowień. Modelowa Konwencja, jak i
    Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast
    stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w
    odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z
    Komentarzem.
    I tak, pkt 5 uwag wstępnych Komentarza do art. 13 Modelowej Konwencji OECD (z dnia 22
    lipca 2010 r. ABC a Wolters Kluwer business, Warszawa 2011), stanowi, że artykuł ten nie
    zawiera dokładnej definicji określenia zysków majątkowych. „Wyrazy „przeniesienie
    własności majątku” są użyte w celu objęcia nimi szczególnie zysków z majątku
    pochodzących ze sprzedaży lub zamiany, a również z częściowej sprzedaży,
    wywłaszczenia, przekazania spółce w zamian za akcje, sprzedaży praw, darowizny, a

    nawet pośmiertnego przekazania majątku”, to sformułowanie „w celu objęcia nimi
    szczególnie” nie wyklucza zysków uzyskanych z tytułu przeniesienia majątku wynikających
    z likwidacji Spółki.
    Zdaniem organu, likwidacja Spółki i przeniesienie własności udziałów w Polskiej Spółce
    Holdingowej z Państwa jako ich dotychczasowego właściciela do austriackiego Udziałowca,
    spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na terytorium Polski na podstawie art.
    14a ustawy o CIT z uwzględnieniem brzmienia art. 13 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej”.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytań 1 i 2 oraz do pytania 3, zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO
    PL-BE zyski ze zbycia udziałów w spółce, której majątek składa się głównie, bezpośrednio
    lub pośrednio, z nieruchomości położonych w Umawiającym się Państwie (w tym
    przypadku w Polsce), mogą być opodatkowane w Państwie, w którym ten majątek jest
    położony (tj. w Polsce), jednak tylko w takim rozmiarze, w jakim zyski te można przypisać
    do majątku nieruchomego położonego w tym Państwie. Jednocześnie zgodnie z ostatnim
    zdaniem art. 13 ust. 4 UPO PL-BE, określenie „majątek nieruchomy” nie obejmuje tej
    części majątku nieruchomego, która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo do
    wykonywania jego działalności zawodowej.
    Biorąc pod uwagę, że majątek PL SPV składa się głównie pośrednio z nieruchomości które
    są wykorzystywane do prowadzenia działalności zawodowej (a tym samym nie powinny
    być rozumiane jako „majątek nieruchomy” na gruncie UPO PL-BE, to wydanie 50%
    udziałów w PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego przez Wnioskodawcę do
    Akcjonariusza 2 nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce. Zakończenie działalności
    Wnioskodawcy w formie likwidacji spółki nie przekreśla faktu, że nieruchomości te są
    wykorzystywane do prowadzenia działalności zawodowej.
    Tym samym, likwidacja Wnioskodawcy i wydanie 50% udziałów w PL SPV w ramach
    majątku likwidacyjnego do Akcjonariusza 2, nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego na terytorium Polski na podstawie art. 14a ustawy o CIT z uwzględnieniem
    brzmienia art. 13 ust. 4 UPO PL-BE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. W tym
    nie jest przedmiotem interpretacji ocena czy Zainteresowani spełniają definicję spółki
    nieruchomościowej. Powyższe przyjęto jako wskazany przez Państwa element opisu
    sprawy.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
        Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
        zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT:
        Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
        podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
        (przychody) z:
        4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i
        obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w

        funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
        prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących
        następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki
        niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
        4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z
    opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na
    miejsce (kraj), w którym podatnik ma siedzibę lub zarząd.
    Powyższa zasada w szczególności ma zastosowanie w sytuacji, gdy zagraniczny podmiot
    zbywa nieruchomości znajdujące się na terytorium Polski, bądź dokonuje zbycia
    posiadanych (bezpośrednio lub pośrednio) udziałów w spółce, której podstawę istnienia
    stanowią te nieruchomości. Uzyskana w tym zakresie wartość przychodów pozostaje
    bowiem w korelacji z dochodami pochodzącymi z nieruchomości osiąganymi poprzez
    spółkę polską.
    Jak wynika z pkt 4a dodanego do art. 3 ust. 3 ustawy o CIT opodatkowaniu na terytorium
    Polski podlega również przeniesienie własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
    tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Przepis ten stanowi niezależną od wskazanej w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, podstawę
    powstania obowiązku podatkowego na terytorium Polski.
    Z uwagi na powyższe, zbycie przez podmiot zagraniczny udziałów polskiej spółki
    nieruchomościowej rodzi dla tego podmiotu na terytorium Polski powstanie obowiązku
    podatkowego.
    W myśl art. 4a pkt 35 ustawy o CIT:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej – oznacza to podmiot
        inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie
        przepisów o rachunkowości, w którym:
        a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego – na pierwszy
        dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów,
        bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości
        położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
        nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000
        zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych,
        ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów
        rozpoczynających działalność,
        b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy
        spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego – na
        ostatni dzień roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości
        bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
        nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
        takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000
        000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
        obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio

        rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok
        podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte
        w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
        leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
        których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
        mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
        nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
        podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto – w przypadku
        podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Uznanie spółki za spółkę nieruchomościową, o której mowa w powyższym przepisie rodzi
    po jej stronie określone obowiązki płatnika.
    Zgodnie z art. 26aa ust. 1 ustawy o CIT:
        Spółka nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły
        uczestnictwa lub prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest obowiązana
        wpłacić na rachunek właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na
        podatek od dochodu z tego tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20. dnia
        miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, jeżeli:
        1) stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
        2) przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw
        głosu w spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do
        udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej
        liczby tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w spółce
        nieruchomościowej.
    Jak stanowi art. 26aa ust. 2 ustawy o CIT:
        Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku dokonania przez jeden podmiot
        więcej niż jednej transakcji zbycia udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej, w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy liczonych
        począwszy od ostatniego dnia miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze ich zbycie,
        jeżeli są spełnione warunki określone w tym przepisie. W takim przypadku spółka
        nieruchomościowa jest obowiązana wpłacić zaliczkę na podatek w terminie do 20.
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym suma praw głosu w spółce,
        której udziały (akcje) zostały zbyte, albo ogółu praw i obowiązków dających prawa
        do udziału w zyskach w spółce niebędącej osobą prawną, albo tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w okresie, o którym mowa w
        zdaniu pierwszym, wyniosła co najmniej 5%.
    Powołane wyżej przepisy należy stosować z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania ma charakter norm kolizyjnych,
    które decydują o zakresie zastosowania prawa podatkowego poszczególnych państw, w
    przypadku gdy zgodnie z ich wewnętrznymi przepisami dany dochód podlega
    opodatkowaniu w więcej niż jednym państwie.
    Niemniej jednak umowa w sprawie podwójnego opodatkowania nie ustanawia
    samoistnego obowiązku podatkowego – obowiązek podatkowy w danym państwie musi
    wynikać z jego wewnętrznych regulacji.
    Z uwagi na fakt, że (X) oraz Akcjonariusz 1 są rezydentami podatkowymi Belgii, w
    przedmiotowej sprawie należy odnieść się do postanowień Konwencji między

    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia
    20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139 z późn. zm., dalej: „UPO”).
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 UPO:
        Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
        Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, w
        rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą
        być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl art. 6 UPO:
        1. Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
        Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
        gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się
        Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo
        tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest
        położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do
        majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych,
        prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące
        nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa
        do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji
        złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki
        żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
        3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodów osiągniętych z używania lub
        bezpośredniego użytkowania, najmu lub dzierżawy, jak również innego rodzaju
        użytkowania majątku nieruchomego.
        4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodów z majątku
        nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodów z majątku nieruchomego
        służącego do wykonywania wolnego zawodu.
    Na podstawie art. 13 ust. 4 UPO:
        Zyski osiągane z przeniesienia własności akcji w kapitale spółki, której majątek
        składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z majątku nieruchomego
        położonego w Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w Państwie, w
        którym ten majątek jest położony, jednak tylko w takim rozmiarze, w jakim zyski te
        można przypisać do majątku nieruchomego położonego w tym Państwie.
        Określenie „majątek nieruchomy” użyte w tym ustępie nie obejmuje tej części
        majątku nieruchomego, która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo do
        wykonywania jego działalności zawodowej.
    Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b) Konwencji wielostronnej
    implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisanej 7 czerwca 2017 r. (Dz. U.
    z 2018 r. poz. 1369, dalej: „Konwencja MLI”), określenie „akcje” zawarte w art. 13 ust. 4
    UPO, ma zastosowanie do udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa
    w spółce osobowej lub truście (w zakresie, w jakim takie udziały lub akcje lub prawa nie
    zostały już objęte), oprócz jakichkolwiek udziałów lub akcji lub praw już objętych przez
    postanowienia UPO.
    W związku z tym, art. 13 ust. 4 UPO odnosi się również do zysków osiąganych z
    przeniesienia własności udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy dochód uzyskany przez (X) ze
    sprzedaży (w ramach Kroku 1) 50% udziałów w PL SPV będzie podlegał opodatkowaniu

    podatkiem dochodowym w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 oraz ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o
    CIT w związku z art. 13 ust. 4 UPO, oraz czy PL SPV w związku ze wspomnianą sprzedażą
    udziałów, będzie zobowiązana, działając jako płatnik, do zapłacenia zaliczki na podatek
    dochodowy w Polsce na podstawie art. 26aa ustawy o CIT (kwestie objęte pytaniami
    oznaczonymi we wniosku nr 1 i 2).
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, (X) jest belgijskim rezydentem podatkowym i
    podlega w Belgii opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
    osiągania.
    W konsekwencji, skutki podatkowe sprzedaży 50% udziałów w PL SPV przez (X)
    inwestorowi zewnętrznemu powinny zostać określone na gruncie postanowień art. 13
    UPO.
    W art. 13 ust. 4 UPO została zawarta tzw. klauzula nieruchomościowa, regulująca zasady
    opodatkowania dochodu ze zbycia akcji (udziałów) w spółkach, których głównym
    składnikiem majątku są nieruchomości. Zauważyć także należy, że ww. klauzula zawiera
    zapis, zgodnie z którym określenie „majątek nieruchomy” użyte w tym przepisie nie
    obejmuje tej części majątku nieruchomego, która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo
    do wykonywania jego działalności zawodowej.
    W związku z powyższym, przy ustalaniu, czy majątek podmiotu składa się głównie
    (bezpośrednio lub pośrednio) z nieruchomości położonych w drugim państwie, nie należy
    uwzględniać tej części majątku nieruchomego podmiotu, która jest użytkowana przez
    przedsiębiorstwo do wykonywania jego działalności zawodowej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt e UPO, określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się
    Państwa” oraz „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają,
    odpowiednio, przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania
    lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez
    osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.
    Sformułowanie „działalność zawodowa” nie zostało zdefiniowane w UPO. Przepisy ustawy
    o CIT nie definiują na swój użytek działalności zawodowej. Takiej definicji nie zawiera
    również Ordynacja podatkowa.
    Zgodnie z dyrektywą wykładni językowej, w przypadku braku definicji pojęcia „działalność
    zawodowa” należy odwołać się do definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa lub
    do znaczenia tych pojęć w języku potocznym (domniemanie języka powszechnego).
    Pojęcie „działalność”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (https://sjp.pwn.pl/) oznacza:
    „1. «zespół działań podejmowanych w jakimś celu» 2. «funkcjonowanie czegoś lub
    oddziaływanie na coś»”. „Zawodowy”, to z kolei „1. «związany z jakimś zawodem» 2.
    «przygotowujący do zawodu» 3. «uprawiający coś jako zawód» 4. «wykonywany jako
    zawód»”.
    Z powyższego wynika, że działalność zawodowa jest to zespół działań podejmowanych w
    celu uzyskania zarobku. W celu zdefiniowania tego pojęcia można więc pomocniczo
    posłużyć się pojęciem „działalność gospodarcza” zawartym w Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
        Ilekroć w tej ustawie jest mowa o działalności gospodarczej - rozumie się przez to
        każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018
        r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 i 1222), w tym wykonywanie
        wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we
        własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie
        zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką
        działalność - do przedsiębiorców.

    Sformułowanie zawarte w art. 13 ust. 4 UPO ma zatem na celu rozróżnienie
    nieruchomości posiadanych przez dane podmioty w celach wykorzystywania ich do
    działalności gospodarczej (w formie aktywnego gospodarowania nieruchomością) od
    nieruchomości posiadanych w formie pasywnych inwestycji czy też sprzedawanych
    spekulacyjnie. Pasywne inwestycje oznaczają bierne posiadanie przez dany podmiot
    określonych praw majątkowych w celach zarobkowych i charakteryzują się
    niepodejmowaniem przez taki podmiot jakichkolwiek działań w celu osiągnięcia zysków. W
    przypadku pasywnych inwestycji aktywa generują zyski bez aktywności podmiotu je
    posiadającego (np. ze względu na wzrost wartości danego aktywa w czasie).
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że (X) jest spółką prawa belgijskiego
    będącą częścią struktury joint venture (dalej: „Joint Venture”), skupiającej się na
    działalności deweloperskiej. Struktura Joint Venture obejmuje akcjonariuszy
    Wnioskodawcy – Akcjonariusza 1 (Spółkę F.), inną belgijską spółkę (dalej: „Akcjonariusz 2”)
    oraz PL SPV. Akcjonariusz 1 oraz Akcjonariusz 2 posiadają po 50% akcji (X), zaś (X) posiada
    100% udziałów w PL SPV.
    Planują Państwo dokonanie reorganizacji polegającej na wyjściu Akcjonariusza 1 z Joint
    Venture. W ramach planowanych działań rozważają Państwo następujące kroki:
    Krok 1: sprzedaż 50% udziałów w PL SPV (części Akcjonariusza 1) przez (X) inwestorowi
    zewnętrznemu.
    Krok 2: sprzedaż 50% akcji w (X) należących do Akcjonariusza 1 na rzecz Akcjonariusza 2.
    Na moment dokonania Kroku 2, (X) będzie posiadać 50% udziałów w PL SPV i będzie
    spełniać warunek, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13
    ust. 4 UPO, tj. co najmniej 50% wartości aktywów (X), pośrednio będą stanowić
    nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Krok 3: Likwidacja (X), która skutkować będzie wydaniem 50% udziałów w PL SPV w
    ramach majątku likwidacyjnego do Akcjonariusza 2. Należy zaznaczyć, że na moment
    dokonania Kroku 3, (X) wciąż będzie posiadać 50% udziałów w PL SPV i będzie spełniać
    warunek, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w związku z art. 13 ust. 4 UPO,
    tj. co najmniej 50% wartości aktywów (X), pośrednio będą stanowić nieruchomości
    położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    PL SPV jest tzw. spółką nieruchomościową zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT w
    związku z art. 13 ust. 4 UPO, tj. co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, bezpośrednio
    lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ponadto, PL SPV spełnia definicję spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35
    ustawy o CIT.
    Wskazali Państwo również, że PL SPV została utworzona ściśle w celu prowadzenia
    projektów deweloperskich, zarządzania nieruchomościami i generowania z nich zysków,
    co stanowi jej główną działalność gospodarczą (główne źródło dochodów).
    PL SPV posiada nieruchomości (nabyte jako zorganizowana część przedsiębiorstwa) w
    celach prowadzenia inwestycji deweloperskiej w roku 2017, w tym grunty oraz budynki,
    związane z inwestycją deweloperską na terenach (...).
    Inwestycja zakłada rewitalizację tego terenu (ok. 16 hektarów) i stworzenie wielofunkcyjnej
    dzielnicy miejskiej, z kwartałami mieszkalnymi, przestrzeniami biurowymi, butikowymi
    sklepami, punktami usługowymi i szeroką ofertą kulturalno-rozrywkową oraz hotelową.
    Pierwszym krokiem spółki na tym terenie było zabezpieczenie i renowacja zaniedbanych
    budynków (...). Dotychczas odrestaurowano dwa historyczne obiekty: budynek (...) oraz
    budynek (...). W dalszym kroku, plany inwestycyjne zakładają budowę na tym terenie około
    400 mieszkań oraz 34 lokali usługowych, z czego 19 będzie dotyczyć usług noclegowych.
    Proces inwestycyjny, licząc od momentu nabycia nieruchomości, na których inwestycja
    deweloperska ma być realizowana, trwa już kilka lat i ma on charakter zorganizowany i

    ciągły. Pod koniec 2024 r. PL SPV otrzymała pozwolenie na budowę pierwszych obiektów
    mieszkaniowo-usługowych. Sama budowa pierwszych budynków ma rozpocząć się w 2025
    roku.
    PL SPV nie jest właścicielem innych nieruchomości niż te, które są związane z prowadzoną
    przez tę spółkę inwestycją deweloperską.
    Na dzień 31 grudnia 2024 r., PL SPV osiągnęła przychody z najmu powierzchni na terenie
    inwestycji deweloperskiej w wysokości 10.7 milionów złotych.
    Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że niewątpliwie działalność gospodarcza
    PL SPV koncertuje się wokół użytkowania posiadanych przez nią nieruchomości do
    wykonywania przez nią działalności zawodowej.
    Mając na uwadze powyżej przytoczoną argumentację należy uznać, iż przy ustalaniu, czy
    majątek PL SPV składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z majątku nieruchomego
    położonego w Polsce, nie należy brać pod uwagę nieruchomości związanych z
    prowadzoną przez PL SPV inwestycją, ponieważ są one użytkowane przez tę spółkę do
    wykonywania działalności zawodowej (działalności deweloperskiej). W konsekwencji, w
    związku z faktem, że PL SPV nie posiada innych nieruchomości niż te, które związane są z
    opisywaną działalnością deweloperską, dochód uzyskany przez (X) ze sprzedaży udziałów
    w PL SPV, zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO, będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie na
    terytorium Belgii, gdzie (X) posiada siedzibę i nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.
    Równocześnie, skoro dochód Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży udziałów w PL SPV
    powinien być opodatkowany wyłącznie w Belgii, to PL SPV nie będzie obowiązana jako
    płatnik do wpłacenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek od
    dochodu na gruncie art. 26aa ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest prawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również ustalenie, czy dochód uzyskany przez
    Akcjonariusza 1 ze sprzedaży akcji w (X) (w ramach Kroku 2) będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce na gruncie art. 3 ust. 2 i ust. 3 pkt 4 w
    związku z art. 13 ust. 4 UPO (kwestia objęta pytaniem oznaczonym we wniosku nr 3).
    Jak wynika z opisu sprawy, w ramach Joint Venture, (X) pełni typowe funkcje holdingowe
    (jest wehikułem inwestycyjnym utworzonym przez dwóch inwestorów dla celów Joint
    Venture). (X) nie jest również właścicielem innych nieruchomości (pośrednio lub
    bezpośrednio) niż te, które są związane z prowadzoną przez PL SPV inwestycją
    deweloperską. (X) posiada również udziały w trzech innych polskich spółkach,
    nieposiadających żadnych nieruchomości.
    Odnosząc się do powyższego, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że skoro PL SPV
    wykorzystuje nieruchomości do wykonywania działalności zawodowej, a majątek (X)
    składa się pośrednio głównie z tych nieruchomości (spełniony został warunek, określony w
    art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT), to zbycie przez Akcjonariusza 1 akcji (X) (w ramach Kroku
    2), na podstawie art. 13 ust. 4 UPO, nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości budzi również kwestia związana z powstaniem obowiązku
    podatkowego w Polsce w związku z likwidacją (w ramach Kroku 3) (X), która skutkować
    będzie wydaniem 50% udziałów w PL SPV w ramach majątku likwidacyjnego do
    Akcjonariusza 2 (kwestia objęta pytaniem oznaczonym we wniosku nr 4).
    Stosownie do art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:
        W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje
        w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki
        (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji),
        podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo

        spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania
        uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa
        świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania
        uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości
        rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się
        odpowiednio.
    Należy zauważyć, że powyższy przepis ma charakter otwarty i obejmuje m. in. wydanie
    składników majątku likwidowanej spółki zamiast wypłaty wspólnikom określonej sumy
    pieniężnej, stosownie do wielkości ich udziałów. Przychodem podatnika jest w takiej
    sytuacji wysokość zobowiązania (z tytułu podziału pomiędzy wspólników majątku
    likwidowanej spółki) uregulowanego w następstwie świadczenia niepieniężnego (wydania
    majątku).
    W uzasadnieniu do ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123)
    wprowadzającej zmianę m. in. w art. 14a ustawy o CIT wskazano, że brak jest
    uzasadnienia prawnego, aby różnicować skutki podatkowe w przypadku spółki, która -
    zgodnie z (...) przepisami KSH - upłynni majątek, a uzyskane z takiego upłynnienia majątku
    kwoty, po uregulowaniu zobowiązań w podatku dochodowym, przekaże wspólnikom
    (akcjonariuszom) oraz spółki, która bez upłynnienia takiego majątku i bez regulowania
    zobowiązań podatkowych z tytułu przyrostu wartości przekazywanego majątku, przekaże
    go w formie rzeczowej swoim wspólnikom (akcjonariuszom).
    Wskazać jednak należy, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miał także art.
    13 ust. 4 umowy polsko-belgijskiej, zgodnie z którym zyski osiągane z przeniesienia
    własności akcji w kapitale spółki, której majątek składa się głównie, bezpośrednio lub
    pośrednio, z majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie, mogą być
    opodatkowane w Państwie, w którym ten majątek jest położony, jednak tylko w takim
    rozmiarze, w jakim zyski te można przypisać do majątku nieruchomego położonego w tym
    Państwie – z zastrzeżeniem, że określenie „majątek nieruchomy” nie obejmuje tej części
    majątku nieruchomego, która jest użytkowana przez przedsiębiorstwo do wykonywania
    jego działalności zawodowej.
    Interpretując przepisy zawarte w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania należy
    zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku,
    stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych
    przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze
    konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym
    samym do stosowania zawartych w niej postanowień. Modelowa Konwencja, jak i
    Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast
    stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w
    odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z
    Komentarzem.
    I tak, pkt 5 uwag wstępnych Komentarza do art. 13 Modelowej Konwencji OECD (z dnia 22
    lipca 2010 r. ABC a Wolters Kluwer business, Warszawa 2011), stanowi, że artykuł ten nie
    zawiera dokładnej definicji określenia zysków majątkowych. „Wyrazy „przeniesienie
    własności majątku” są użyte w celu objęcia nimi szczególnie zysków z majątku
    pochodzących ze sprzedaży lub zamiany, a również z częściowej sprzedaży,
    wywłaszczenia, przekazania spółce w zamian za akcje, sprzedaży praw, darowizny, a
    nawet pośmiertnego przekazania majątku”. Sformułowanie „w celu objęcia nimi
    szczególnie” nie wyklucza natomiast zysków uzyskanych z tytułu przeniesienia majątku
    wynikających z likwidacji podmiotu.

    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis sprawy, stwierdzić należy, że co do zasady
    należałoby uznać, że likwidacja (X) i wydanie Akcjonariuszowi 2 udziałów w PL SPV,
    skutkować będzie koniecznością rozpoznania przychodu na gruncie art. 14a ustawy o CIT.
    Skoro jednak, jak wskazano powyżej, nieruchomości posiadane przez PL SPV użytkowane
    są przez ten podmiot do wykonywania działalności zawodowej, to w niniejszej sprawie,
    zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO, przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (X) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.