Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.589.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych usług dietetycznych
w formie on; line.
Słowa kluczowe: dieta
usługi-usługi dietetyczne
usługi-usługi medyczne
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej nabyte przez podatnika we własnym imieniu
ale na rzecz osoby trzeciej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów lekarza i
lekarza dentysty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT usług w formie on-line
    polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
    spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
    zdrowotnego klientów oraz zwolnienia od podatku VAT dla ww. usług świadczonych
    zarówno przez Pana osobiście, jak i przez pracowników, zleceniobiorców lub
    podwykonawców w ramach Pana działalności gospodarczej. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2024 r.,
    wykonując usługi sklasyfikowane kodem PKD 86.90.E - Pozostała działalność w zakresie
    opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana. Wnioskodawca nie jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca jest dietetykiem posiadającym wyższe wykształcenie na kierunku (...)
    uzyskane na Uniwersytecie (...). Dodatkowo Wnioskodawca jest obecnie studentem
    studiów podyplomowych na kierunku (...) na Uniwersytecie (...) oraz ukończył liczne kursy i
    szkolenia dietetyczne, co potwierdza jego wysokie kwalifikacje zawodowe w dziedzinie
    dietetyki.
    W ramach działalności Wnioskodawca świadczy zdalnie (online) usługi dietetyczne na
    rzecz osób indywidualnych. Głównymi odbiorcami tych usług są osoby z różnorodnymi
    problemami zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia
    żywieniowego.
    Do najczęstszych należą:
    1. Zaburzenia endokrynologiczne: insulinooporność, cukrzyca typu 2, niedoczynność
      tarczycy, choroba Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa;
    2. Zaburzenia metaboliczne i masa ciała: problemy z utrzymaniem prawidłowej masy
      ciała związane ze stanem zdrowia, zaburzenia metaboliczne;
    3. Zaburzenia układu pokarmowego: zespół jelita drażliwego, przerost bakteryjny jelita
      cienkiego (SIBO), przerost metanogenów (IMO), nietolerancje pokarmowe, alergie
      pokarmowe, choroby zapalne jelit;
    4. Niedobory żywieniowe: niedobory żelaza, witaminy D3, witaminy B12 oraz innych
      witamin i mikroelementów.
    Wnioskodawca świadczy również usługi na rzecz:
        osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące
        wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające
        od normy,
        osób zdrowych - wyłącznie w celach profilaktycznych, mających na celu
        utrzymanie dobrego stanu zdrowia. Proces świadczenia usług dietetycznych
        przebiega w następujących etapach:

        1. Konsultacja wstępna - Rozmowa z klientem mająca na celu rozpoznanie
        problemów zdrowotnych, celów współpracy oraz ustalenie wstępnych założeń
        terapii dietetycznej.
        2. Szczegółowy wywiad medyczno - żywieniowy Klient wypełnia kompleksową
        ankietę, która obejmuje:
        aktualny stan zdrowia i historię chorób,
        objawy, dolegliwości, alergie i nietolerancje pokarmowe,
        dotychczasowe nawyki żywieniowe i styl życia,
        przyjmowane leki i suplementy,
        preferencje żywieniowe oraz ograniczenia,
        podstawowe dane antropometryczne (masa ciała, wzrost) oraz cel diety,
        informacje o dotychczasowych próbach zmiany diety lub podejmowanych
        terapiach.
    3. Analiza wyników badań Wnioskodawca analizuje wyniki badań laboratoryjnych
      dostarczonych przez klienta lub rekomenduje ich wykonanie. Analiza obejmuje m.in.
      morfologię, markery stanu zapalnego, poziomy witamin i mikroelementów,
      lipidogram, próby wątrobowe, poziom glukozy i insuliny, badanie ogólne moczu oraz
      inne parametry niezbędne do opracowania skutecznego planu żywieniowego.
    4. Opracowanie indywidualnego planu żywieniowego
    Na podstawie wywiadu i wyników badań Wnioskodawca opracowuje szczegółowy plan
    żywieniowy, który zawiera:
          dopasowane zapotrzebowanie kaloryczne i składnikowe,
          eliminację lub ograniczenie składników niepożądanych ze względu na stan
          zdrowia,
          rekomendacje suplementacyjne,
          zalecenia dietetyczne i plan wdrażania zmian.
    5. Stały monitoring i dostosowywanie terapii - Wnioskodawca pozostaje w kontakcie z
      klientem, modyfikując plan w razie potrzeby i odpowiadając na pojawiające się pytania.
    Monitoring obejmuje:
          regularną ocenę postępów i samopoczucia na podstawie raportów pacjentów,
          które powinni wysyłać co tydzień
          analizę tolerancji wprowadzanych zmian,
          dostosowanie zaleceń do bieżących potrzeb,
          interpretację nowych wyników badań, jeżeli pacjent je wykonuje,
          w razie potrzeby - rekomendację konsultacji lekarskiej.
    W trakcie trwania współpracy często ujawniają się dodatkowe problemy zdrowotne, o
    których klient początkowo nie wiedział lub nie wspominał. Dzieje się tak w wyniku
    szczegółowej analizy objawów oraz interpretacji wyników badań dostarczanych przez
    klientów w trakcie terapii dietetycznej.
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają charakter terapeutyczny i profilaktyczny,
    służąc:

          przywracaniu zdrowia poprzez normalizację parametrów biochemicznych i
          łagodzenie objawów chorób;
          poprawie zdrowia poprzez optymalizację sposobu żywienia dostosowanego do
          indywidualnych potrzeb;
          profilaktyce i zachowaniu zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i
          powikłaniom oraz kształtowanie prawidłowych nawyków Wnioskodawca
          wykorzystuje swoje specjalistyczne wykształcenie oraz nabyte doświadczenie
          do indywidualnego podejścia do każdego przypadku, uwzględniając specyfikę
          schorzeń oraz potrzeby zdrowotne klientów.
    Wnioskodawca planuje również sprzedawać powyższe usługi nie świadcząc ich osobiście,
    tylko przy pomocy swoich pracowników, zleceniobiorców albo podwykonawców. Usługi
    świadczone przez te osoby będą usługami tożsamymi z opisanymi powyżej. Każda nich
    będzie również spełniać wymóg posiadania wykształcenia wyższego na kierunku
    dietetycznym.
    Z punktu widzenia ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie „nabywał” te usługi od
    wymienionych osób i następnie odsprzedawał je klientom w stanie nieprzetworzonym.
    Osoby te mogą być zatrudnione na umowę o pracę, umowę zlecenie lub jako kontrakt
    B2B (w przypadku, gdy świadczący usługę prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    dietetyki). W tym ostatnim przypadku, podwykonawcy będą dokumentować sprzedaż na
    rzecz Wnioskodawcy usługi fakturą. W przypadku umowy zlecenie będzie to rachunek
    cywilnoprawny. W każdym przypadku podstawą do współpracy Wnioskodawcy z tymi
    osobami będzie jakiś rodzaj umowy - umowa o pracę, umowa zlecenie lub umowa B2B.
    Wnioskodawca dopuszcza możliwość zawierania także umów słownych w przypadkach,
    gdy nie zabrania tego prawo.
    Pytania
    1) Czy usługi dietetyczne świadczone przez Wnioskodawcę w formie online, polegające na
      udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
      spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
      zdrowotnego klientów, korzystają i będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług?
    2) Czy te same usługi, które będą świadczyć pracownicy, zleceniobiorcy lub
      podwykonawcy Wnioskodawcy, ale za pośrednictwem jego działalności gospodarczej,
      będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi dietetyczne w formie online
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o
    VAT.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, te same usługi, które będą świadczyć pracownicy, zleceniobiorcy
    lub podwykonawcy Wnioskodawcy, ale za pośrednictwem jego działalności gospodarczej,
    będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    UZASADNIENIE STANOWISKA

    Podstawy prawne zwolnienia
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w
    ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy
    z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Przytoczone przepisy krajowe w
    zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego
    przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa
    członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów
    medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki:
    służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów. Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od
    podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń,
    które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w
    ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
    Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia konieczne jest spełnienie łącznie dwóch
    przesłanek:
    1. Przesłanka podmiotowa wymaga, aby usługi były świadczone w ramach wykonywania
      zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód
    medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania
    świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do
    udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie
    medycyny.
    Zawód dietetyka, pomimo braku uregulowania ustawowego, został w Rozporządzeniu
    Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji
    zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy zakwalifikowany do grupy specjalistów do
    spraw zdrowia (numer 2293), obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki,
    farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.
    Zgodnie z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji
    wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w
    podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r., wymagane
    kwalifikacje dla dietetyka obejmują między innymi ukończenie studiów na kierunku
    dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego
    licencjata na tym kierunku.
    Wnioskodawca posiada wyższe wykształcenie na kierunku (...) oraz kontynuuje kształcenie
    na studiach podyplomowych z zakresu dietetyki w sporcie. Pomimo że zawód dietetyka
    nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy
    określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji
    do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która
    zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania
    świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
    udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

    Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale
    i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną
    i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i
    umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku TSUE w sprawie C-141/00 Ambulanter
    Pflegedienst Kügler GmbH, gdzie Trybunał wskazał, że zwolnienie nie zależy od formy
    prawnej podatnika, ale od posiadania przez osoby świadczące usługi odpowiednich
    kwalifikacji zawodowych.
    2. Przesłanka przedmiotowa Przesłanka przedmiotowa wymaga, aby świadczone usługi
      stanowiły usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu,
      ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Zgodnie z orzecznictwem TSUE, w
      szczególności wyrokiem w sprawie C- 106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27), pojęcia „opieki
      medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” odnoszą się do świadczeń, które służą
      diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. W
      pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach
      profilaktycznych (wyrok C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40). Kluczowe
      znaczenie ma cel świadczonych usług. Zwolnieniem od podatku objęte są wyłącznie te
      usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką,
      zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia.
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w pełni realizują cele określone w przepisie,
    służąc:
          Profilaktyce i zachowaniu zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i
          powikłaniom oraz kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych, które
          zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób związanych z nieprawidłowym
          żywieniem;
          Przywracaniu zdrowia poprzez normalizację parametrów biochemicznych i
          łagodzenie objawów chorób u osób z potwierdzonymi schorzeniami;
          Poprawie zdrowia poprzez optymalizację sposobu żywienia dostosowanego do
          indywidualnych potrzeb zdrowotnych oraz eliminację niedoborów
          żywieniowych.
    Klienci Wnioskodawcy to w zdecydowanej większości osoby z potwierdzonymi
    problemami zdrowotnymi wymagającymi specjalistycznej interwencji dietetycznej.
    Proces terapeutyczny obejmuje szczegółową analizę stanu zdrowia, interpretację wyników
    badań laboratoryjnych oraz opracowanie indywidualnego planu leczenia dietetycznego.
    Należy podkreślić, że zgodnie z najnowszą praktyką Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, w interpretacji z 26 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.MGO,
    organ potwierdził, że zwolnienie od VAT obejmuje również usługi świadczone na rzecz
    osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące
    świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych
    odbiegające od wartości referencyjnych. Jak wskazuje organ, nieprawidłowe wyniki badań
    laboratoryjnych oraz niespecyficzne objawy kliniczne mogą świadczyć o toczących się w
    organizmie procesach chorobowych - niekiedy jeszcze niewykrytych formalnie, lecz już
    wymagających interwencji żywieniowej. Forma świadczenia usług online zgodnie z art. 3
    ust. 2a ustawy o działalności leczniczej, świadczenia zdrowotne mogą być wykonywane za
    pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. Jak wskazuje
    Dyrektor KIS, „dla zastosowania zwolnienia z podatku VAT nie ma znaczenia czy usługi
    dietetyczne odbywają się stacjonarnie podczas wizyty pacjenta, czy on-line za
    pośrednictwem Internetu, ponieważ jedne i drugie służą temu samemu celowi, a

    mianowicie służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia
    pacjenta”.
    Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku WSA w Warszawie z 13 stycznia 2017 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 3103/15), gdzie sąd stwierdził, że wykorzystanie współczesnych
    technologii w telemedycynie nie oznacza, że nie jest ona usługą medyczną. Świadczenie
    usług przez pracowników, zleceniobiorców lub podwykonawców.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla usług dietetycznych konsultacji indywidualnych, które będą
    świadczyć pracownicy, zleceniobiorcy lub podwykonawcy za pośrednictwem działalności
    Wnioskodawcy wskazać należy, że z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a
    ustawy wynika, że ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają
    usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach
    działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza
    dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2
    ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a także psychologów - również w sytuacji, gdy
    pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który
    nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.
    Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący
    (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej,
    traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    Tym samym w zakresie usług dietetycznych konsultacji świadczonych przez pracowników,
    zleceniobiorców oraz podwykonawców, świadczących usługi w ramach wykonywania
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, od których będzie Wnioskodawca nabywał ww. usługi - jako usługi zwolnione na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie będzie je odsprzedawał klientom w
    stanie nieprzetworzonym, wypełnione będą przesłanki do korzystania ze zwolnienia
    zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
    Tym samym, nabyte przez Wnioskodawcę we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich
    (klientów) usługi dietetycznych konsultacji indywidualnych będą korzystały ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
    Potwierdzenie w praktyce organów podatkowych
    Przedstawione stanowisko znajduje szerokie potwierdzenie w praktyce Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
    1. W interpretacji z 26 maja 2023 r. nr 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW organ stwierdził,
    że usługi dietetyczne świadczone online, udzielane konkretnym pacjentom na podstawie
    indywidualnego wywiadu medycznego, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej
    służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia w
    rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
    2. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacjach z 13 grudnia 2017 r. nr
    0114-KDIP4.4012.475.2017.1.AKO oraz z 6 września 2019 r. nr 0114-KDIP4.
    4012.448.2019.1.BS, gdzie organy podatkowe konsekwentnie uznawały usługi dietetyczne
    świadczone online za zwolnione z VAT.
    3. W najnowszej interpretacji z 26 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.
    MGO organ dodatkowo potwierdził, że zwolnienie obejmuje również usługi świadczone na
    rzecz osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące
    świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych
    odbiegające od wartości referencyjnych.
    PODSUMOWANIE
    Mając na uwadze powyższe argumenty oraz najnowszą linię orzeczniczą Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczone przez

    niego usługi dietetyczne online spełniają zarówno przesłankę podmiotową (świadczenie
    przez osobę wykonującą zawód medyczny), jak i przedmiotową (usługi w zakresie opieki
    medycznej służące celom zdrowotnym) określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o
    VAT. Mając na uwadze powyższe argumenty oraz utrwaloną praktykę Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczone przez niego
    usługi dietetyczne online spełniają zarówno przesłankę podmiotową (świadczenie przez
    osobę wykonującą zawód medyczny), jak i przedmiotową (usługi w zakresie opieki
    medycznej służące celom zdrowotnym) określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o
    VAT. Usługi te są skierowane głównie do osób z konkretnymi problemami zdrowotnymi,
    sporadycznie do osób wykazujących objawy lub nieprawidłowości w badaniach, a także w
    ograniczonym zakresie do osób zdrowych w celach profilaktyki zdrowotnej, co w świetle
    orzecznictwa KIS kwalifikuje je jako usługi o charakterze medycznym, a zatem korzystające
    ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie uznania, że:
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami
        wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej
        diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
        zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy - jest prawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług
        dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób zdrowych - niemające związku z konkretną jednostką chorobową,
        mających na celu utrzymania dobrego stanu zdrowia - jest nieprawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami
        wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej
        diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
        zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy świadczonych
        przez zleceniobiorców lub podwykonawców w ramach Pana działalności
        gospodarczej - jest prawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, dla usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami

        wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej
        diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
        zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy świadczonych
        przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę - jest
        nieprawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, usług
        dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób zdrowych - niemające związku z konkretną jednostką chorobową,
        mających na celu utrzymania dobrego stanu zdrowia świadczonych przez
        pracowników, zleceniobiorców lub podwykonawców w ramach Pana działalności
        gospodarczej - jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone
    zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane
    zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to - co do
    zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Ponadto, w myśl art. 8 ust. 2a ustawy:
      w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.

    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r.,
    str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
      do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
      Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:
      Ust. 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
      sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
      lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      ust. 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
      którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;

      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
      kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
      udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
      edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
      lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych
    drogą elektroniczną:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez
      udziału człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą:
      stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia
      usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają
      zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
      określonych w załączniku III pkt 6.
    Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną
    nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak
    expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług
    zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej
    czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej
    drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w

    art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
        a) lekarza i lekarza dentysty,
        b) pielęgniarki i położnej,
        c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
        d) psychologa;
    Wymienione powyżej zwolnienia od podatku VAT mają charakter podmiotowo-
    przedmiotowy i odnoszą się do usług w zakresie opieki medycznej oraz dostawy towarów i
    usług ściśle z tymi usługami związanych wykonywanych przez lekarzy, lekarzy dentystów,
    pielęgniarki, położne, psychologa oraz usług świadczonych w ramach wykonywania
    zawodów medycznych.
    Analiza powołanych regulacji prowadzi zatem do wniosku, że warunkiem zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
        usługi są świadczone przez konkretne, wskazane przez ustawodawcę podmioty
        (kryterium podmiotowe);
        usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia
        (kryterium przedmiotowe).
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Jednocześnie w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:
      zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi
      te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od
      podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.
    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), zwanej dalej ustawą o
    działalności leczniczej.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:
      osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie
      odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą
      się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
      określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny

    Jak wskazano wyżej, z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od
    podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki - służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w
    ramach wykonywanych zawodów (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
    psychologa i osób świadczących powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów
    medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Przy czym zwolnienie
    ma zastosowanie również do podatników zatrudniających osoby świadczące usługi opieki
    medycznej w ramach wykonywania zawodu określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy
    bądź też podatników nabywających te usługi od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1
    pkt 18 i pkt 19 we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej.
    Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy w zakresie opieki medycznej stanowi
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej:
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Nie każde zatem świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od
    podatku. Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi
    opieki medycznej, które spełniają określone warunki - służą profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz świadczone są przez konkretne,
    wymienione przez ustawodawcę podmioty (podmioty lecznicze oraz świadczone w
    ramach wykonywanych zawodów lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
    psychologa i medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Zatem
    powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    Ponadto, należy podkreślić, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego,
    które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych
    państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego
    systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również
    wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swym orzecznictwie:
    pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art.
    132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej - Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) powinny być interpretowane
    w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą
    podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie
    przez podatnika.
    Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani
    we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia
    tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P
    GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
      „(...) pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się
      do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu
      chorób lub zaburzeń zdrowia”.
    Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d ́Ambrumenil (pkt
    57), gdzie podkreślono, że:

      „(...) pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który
      obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie
      diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe,
      leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez
    TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest
    to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.
    W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach
    profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani powołane powyżej przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani
    orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej
    podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu
    leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane
    za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku VAT.
    Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98.
    Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia
    ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony
    zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba
    cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i
    badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel
    terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym
    celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.
    Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
      „(...) Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania”.
    Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są
    wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką,
    zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów
    nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy
    poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w
    każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie,
    ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie
    będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z
    omawianego zwolnienia.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT ważnym jest wykazanie, że celem
    świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa
    zdrowia. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie
    chorobom, bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem,
    poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu
    lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych
    wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    Z kolei „zachowywać”, oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym
    stanie, a także ochraniać. Natomiast „ratowanie” to udzielanie komuś pomocy w
    niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji. Interpretując termin „poprawa zdrowia”,
    którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować
    wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze,

    poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni
    pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego
    stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    Pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwo od ogólnej
    zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa
    wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141
    /00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
      „zwolnienie przyznane w art. 13 (A) (J) (c) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1
      lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:
      W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy) nie wymaga, by
      usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby
      objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować
      usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne
      kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Ponadto należy zwrócić uwagę na wyrok z 13 marca 2014 r. w sprawie C-366/12, Klinikum
    Dortmund gGmbH, pkt 26, w ktorym TSUE wskazał:
      Należy przypomnieć na wstępie, jak podnosi rząd niemiecki, że zwolnienia, o których
      mowa w art. 13 szóstej dyrektywy, powinny być interpretowane w sposób ścisły,
      ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą
      podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (zob.
      w szczególności wyroki: z dnia 5 czerwca 1997 r. w sprawie C 2/95 SDC, Rec. s. I 3017,
      pkt 20; z dnia 10 września 2002 r. w sprawie C 141/00 Kügler, Rec. s. I 6833, pkt 28; z
      dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie C-45/01 Dornier, Rec. s. I 12911, pkt 42). Niemniej
      wykładnia pojęć zawartych w tym przepisie powinna być zgodna z celami, którym
      służą te zwolnienia, a także winna pozostawać w zgodzie z wymogami zasady
      neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system podatku VAT (zob.
      ww. wyroki: w sprawie Kügler, pkt 29; w sprawie Dornier, pkt 42).
    Jednocześnie należy wskazać, że pojęcie „opieki szpitalnej i medycznej” oraz pojęcie
    „świadczenia opieki medycznej” obejmują świadczenia służące diagnozowaniu i leczeniu
    chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu
    zdrowia osób. Czynnikiem decydującym o tym, czy usługi powinny być zwolnione z VAT,
    jest zatem ich cel terapeutyczny.
    W wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie C-91/12, PFC Clinic, TSUE stwierdził:
      W związku z tym pojęcie „opieka medyczna” zawarte w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy
      VAT oraz pojęcie „świadczenie opieki medycznej” znajdujące się w tym samym
      ustępie pod lit. c) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozowaniu i w miarę
      możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia (zob. ww. wyrok w sprawie Future
      Health Technologies, pkt 37, 38). - pkt 25
    W związku z tym, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, usługi medyczne, które zostały
    wykonane w celu ochrony zdrowia, w tym również w celu utrzymania bądź przywrócenia
    dobrego stanu zdrowia osób, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit.
    b) i c) dyrektywy VAT (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 41, 42 i
    przytoczone tam orzecznictwo). - pkt 27

    Zatem cel świadczeń tego rodzaju jak w sprawie głównej ma znaczenie dla ustalenia, czy
    podlegają one zwolnieniom ustanowionym w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT.
    Zwolnienia te znajdują bowiem zastosowanie do świadczeń służących diagnozowaniu i
    leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu
    dobrego stanu zdrowia osób (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Future Health
    Technologies, pkt 43). - pkt 28
    Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito- Unipessoal Lda, pkt
    30, TSUE twierdził, że:
      (...) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego świadczona w placówce
      sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub bardzo szeroko
      rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim jak otyłość.
      Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu,
      którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób
      układu krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie
      musi mieć celu terapeutycznego.
    W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest
    świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania
    zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona
    kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta zwolnieniem
    dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31,
    wyrok C-581/19).
    Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33,
    TSUE stwierdził również, że:
      (...) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego lub
      paramedycznego, skutkująca - nawet w sposób bardzo pośredni lub odległy -
      zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem
      przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i
      wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22
      niniejszego wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny
      związek z chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie
      jest wystarczający w tym względzie.
    Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże
    się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka
    usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy
    VAT.
    W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy
    uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać
    do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać
    o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę
    medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a tym samym powinny być
    opodatkowane podatkiem VAT.
    W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają
    celu terapeutycznego.
    Sytuacja może być jednak inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych
    są świadczone na rzecz pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie
    choroby, którą u nich zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby
    bezpośrednio związane z zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub
    przywracaniem zdrowia.
    Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art. 132 ust. 1 lit. b) i c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a zatem zwolniona od podatku VAT.

    Ponadto należy wskazać, że przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy
    warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki
    medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1
    pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku
    było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby
    posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki
    medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko
    świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe
    osób je wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego,
    farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze
    spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone
    zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba
    wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest
    określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa
    takiego uregulowania.
    Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale
    i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną
    i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i
    umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności
    na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.),
    dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie
    specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki,
    farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.
    Ponadto, zgodnie natomiast z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w
    sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk
    pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r. (Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla dietetyka to:
        rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. studiów w zakresie dietetyki na kierunku
        przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o
        zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 1630 godzin
        kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego
        licencjata,
        rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. studiów w zakresie dietetyki,
        obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie
        co najmniej tytułu zawodowego licencjata ukończenie studiów na kierunku
        dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach
        i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku,
        rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku dietetyka lub
        na innym kierunku w specjalności dietetyka, obejmujących co najmniej 1784
        godziny kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu
        zawodowego licencjata rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na
        kierunku technologia żywności i żywienie człowieka w specjalności żywienie
        człowieka i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku,

        rozpoczęcie przed dniem 1 września 2013 r. i ukończenie szkoły policealnej
        publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu
        zawodowego dietetyk lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w
        zawodzie dietetyk albo ukończenie technikum, albo szkoły policealnej publicznej
        lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego
        technik technologii żywienia w specjalności dietetyka.
    Zatem, pomimo, że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów
    prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady
    związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy
    wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie
    dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą
    legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    dziedzinie medycyny.
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy
    świadczone przez Pana usługi dietetyczne online polegające na udzielaniu indywidualnych
    konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz
    prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów, korzystają ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że z powołanego powyżej przepisu wynika, że dla
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług istotny jest cel wykonywanych
    świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają
    charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy).
    Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z
    tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej
    na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu
    zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
        Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2024 r., wykonując usługi
        sklasyfikowane kodem PKD 86.90.E - Pozostała działalność w zakresie opieki
        zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana. Nie jest Pan podatnikiem podatku od
        towarów i usług.
        Jest Pan dietetykiem posiadającym wyższe wykształcenie na kierunku (...) uzyskane
        na Uniwersytecie (...) oraz ukończył liczne kursy i szkolenia dietetyczne, co
        potwierdza jego wysokie kwalifikacje zawodowe w dziedzinie dietetyki.
        W ramach działalności świadczy Pan w formie online usługi dietetyczne na rzecz
        osób indywidualnych.
        Głównymi odbiorcami tych usług są osoby z różnorodnymi problemami
        zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia
        żywieniowego. Do najczęstszych należą: Zaburzenia endokrynologiczne:
        insulinooporność, cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, choroba Hashimoto,
        choroba Gravesa-Basedowa; Zaburzenia metaboliczne i masa ciała: problemy z
        utrzymaniem prawidłowej masy ciała związane ze stanem zdrowia, zaburzenia
        metaboliczne; Zaburzenia układu pokarmowego: zespół jelita drażliwego, przerost

        bakteryjny jelita cienkiego (SIBO), przerost metanogenów (IMO), nietolerancje
        pokarmowe, alergie pokarmowe, choroby zapalne jelit; Niedobory żywieniowe:
        niedobory żelaza, witaminy D3, witaminy B12 oraz innych witamin i
        mikroelementów.
        Świadczy Pan również usługi na rzecz: osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale
        zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub
        posiadających wyniki badań odbiegające od normy i osób zdrowych - wyłącznie w
        celach profilaktycznych, mających na celu utrzymanie dobrego stanu zdrowia.
        W ramach swojej działalności prowadzi Pan konsultację wstępną, która polega na
        rozmowie z klientem mającą na celu rozpoznanie problemów zdrowotnych, celów
        współpracy oraz ustalenie wstępnych założeń terapii dietetycznej. Szczegółowy
        wywiad medyczno - żywieniowy - Klient wypełnia kompleksową ankietę, która
        obejmuje: aktualny stan zdrowia i historię chorób; objawy, dolegliwości, alergie i
        nietolerancje pokarmowe; dotychczasowe nawyki żywieniowe i styl życia;
        przyjmowane leki i suplementy; preferencje żywieniowe oraz ograniczenia;
        podstawowe dane antropometryczne (masa ciała, wzrost) oraz cel diety; informacje
        o dotychczasowych próbach zmiany diety lub podejmowanych terapiach. Ponadto
        dokonuje Pan analizy wyników badań laboratoryjnych dostarczonych przez klienta
        lub zaleca ich wykonanie oraz podejmuje Pan czynności w zakresie opracowania
        indywidualnego planu żywieniowego na podstawie wywiadu i wyników badań na
        podstawie wywiadu i wyników badań klientów. Ponadto prowadzi Pan stały
        monitoring i dostosowywanie terapii, gdzie pozostaje Pan w kontakcie z klientem,
        modyfikując plan w razie potrzeby i odpowiadając na pojawiające się pytania.
        Usługi świadczone przez Pana mają charakter terapeutyczny i profilaktyczny,
        służąc: przywracaniu zdrowia poprzez normalizację parametrów biochemicznych i
        łagodzenie objawów chorób; poprawie zdrowia poprzez optymalizację sposobu
        żywienia dostosowanego do indywidualnych potrzeb; profilaktyce i zachowaniu
        zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i powikłaniom oraz kształtowanie
        prawidłowych nawyków.
    Wykorzystuje Pan swoje specjalistyczne wykształcenie oraz nabyte doświadczenie do
    indywidualnego podejścia do każdego przypadku, uwzględniając specyfikę schorzeń oraz
    potrzeby zdrowotne klientów.
    W odniesieniu do przedstawionych we wniosku przez Pana wątpliwości, w pierwszej
    kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku VAT usług
    świadczonych przez Pana usług dietetycznych online polegających na udzielaniu
    indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
    żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Wykładnia normy zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a-d ustawy wskazuje, że zwolnienie od
    podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących
    lekarzami i lekarzami dentystami, pielęgniarkami i położnymi, osobami wykonującymi
    zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej
    oraz psychologami.

    Zatem, w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie usług
    dietetycznych online polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych,
    opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego
    monitoringu zdrowotnego klientów, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy,
    bowiem usługi te nie są świadczone w ramach wykonywania zawodu lekarza i lekarza
    dentysty; pielęgniarki i położnej, czy psychologa. Zatem nie zostanie spełniona przesłanka
    podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy.
    Natomiast, skoro usługi dietetyczne online polegające na udzielaniu indywidualnych
    konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz
    prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów dla osób z różnorodnymi
    problemami zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia
    żywieniowego oraz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy
    mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające
    od normy oraz osób zdrowych - wyłącznie w celach profilaktycznych, mających na celu
    utrzymanie dobrego stanu zdrowia są świadczone przez Pana - jak wynika z opisu sprawy
    - w ramach wykonywania zawodów medycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, należy stwierdzić, że spełniona jest
    przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Z powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, jednoznacznie wynika, że dla
    zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia
    będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub
    terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem
    podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał
    danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na
    podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z
    leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług,
    dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Natomiast jeśli
    głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie
    zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie
    od podatku.
    Jak wynika z opisu sprawy, w ramach swojej działalności prowadzi Pan konsultację
    wstępną, która polega na rozmowie z klientem mającą na celu rozpoznanie problemów
    zdrowotnych, celów współpracy oraz ustalenie wstępnych założeń terapii dietetycznej.
    Przeprowadza Pan szczegółowy wywiad medyczno - żywieniowy. Klient wypełnia
    kompleksową ankietę, która obejmuje: aktualny stan zdrowia i historię chorób, objawy,
    dolegliwości, alergie i nietolerancje pokarmowe, dotychczasowe nawyki żywieniowe i styl
    życia, przyjmowane leki i suplementy, preferencje żywieniowe oraz ograniczenia,
    podstawowe dane antropometryczne (masa ciała, wzrost) oraz cel diety; informacje o
    dotychczasowych próbach zmiany diety lub podejmowanych terapiach. Ponadto dokonuje
    Pan analizy wyników badań laboratoryjnych dostarczonych przez klienta lub zaleca ich
    wykonanie oraz podejmuje Pan czynności w zakresie opracowania indywidualnego planu
    żywieniowego na podstawie wywiadu i wyników badań na podstawie wywiadu i wyników
    badań klientów. Prowadzi Pan także stały monitoring i dostosowuje terapię, gdzie
    pozostaje Pan w kontakcie z klientem, modyfikując plan w razie potrzeby i odpowiadając
    na pojawiające się pytania. Wykorzystuje Pan swoje specjalistyczne wykształcenie oraz
    nabyte doświadczenie do indywidualnego podejścia do każdego przypadku, uwzględniając
    specyfikę schorzeń oraz potrzeby zdrowotne klientów. Usługi świadczone przez Pana mają
    charakter terapeutyczny i profilaktyczny, służąc: przywracaniu zdrowia poprzez
    normalizację parametrów biochemicznych i łagodzenie objawów chorób; poprawie

    zdrowia poprzez optymalizację sposobu żywienia dostosowanego do indywidualnych
    potrzeb; profilaktyce i zachowaniu zdrowia poprzez zapobieganie progresji chorób i
    powikłaniom oraz kształtowanie prawidłowych nawyków.
    Świadczone zatem przez Pana - w ramach zawodu medycznego - usługi dietetyczne w
    formie online polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych,
    opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego
    monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób z różnorodnymi problemami
    zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi specjalistyczne podejścia żywieniowego oraz
    osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na
    zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy, mają
    charakter profilaktyki i poprawy zdrowia, stanowią więc usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia
    w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. W tym przypadku poza przesłanką
    podmiotową, jest spełniona także przesłanka przedmiotowa. Tym samym, tego rodzaju
    usługi - we wskazanych okolicznościach - będą korzystać ze zwolnienia od VAT.
    Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej
    świadczenia w formie online. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych
    usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana
    usługa jest wykonywana. Internet stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w
    celu świadczenia usługi mającej na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę
    zdrowia pacjentów.
    Ponadto - jak wynika z opisu sprawy - w zakresie usług dietetycznych w formie online
    polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
    spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
    zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych - wyłącznie w celach profilaktycznych,
    mających na celu utrzymanie dobrego stanu zdrowia, oferuje Pan swoim klientom:
    indywidualne podejście, tworząc dietę w oparciu o przeprowadzony uprzednio wywiad z
    klientem oraz aktualne wyniki badań biochemicznych. Świadczone przez Pana usługi
    dietetyczne dla osób zdrowych polegają na kształtowaniu prawidłowych nawyków
    żywieniowych, niemające związku z konkretną jednostką chorobową.
    Ww. indywidualne konsultacje dietetyczne świadczone na rzecz osób zdrowych, które
    korzystają z Pana usług dietetycznych, nie mają na celu zapobiegania chorobie, jej
    diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia. Usługi te w powyższym przypadku
    nie są bowiem świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi/schorzeniami
    wymagających specjalnego podejścia żywieniowego. Należy zauważyć, że celu
    zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia nie mają
    usługi polegające na udzielaniu konsultacji dietetycznych świadczone na rzecz osób
    zdrowych.
    Tym samym, świadczone przez Pana usługi dietetyczne online polegające na udzielaniu
    indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
    żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób
    zdrowych - nie korzystają/nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, gdyż w tym przypadku nie została
    spełniona przesłanka przedmiotowa określona w ww. przepisie.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy dla świadczonych przez Pana usług dietetycznych online
    polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
    spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
    zdrowotnego klientów na rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i
    schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez
    formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
    zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy należało uznać za
    prawidłowe. Natomiast Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku

    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy dla świadczonych przez Pana usług
    dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji
    dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz
    prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych,
    niemających związku z konkretną jednostką chorobową mających na celu utrzymanie
    dobrego stanu zdrowia należało uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla tożsamych opisanych we wniosku usług dietetycznych
    świadczonych przez pracowników, zleceniobiorców lub podwykonawców w ramach Pana
    działalności gospodarczej, wskazać należy, że z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1
    pkt 19a ustawy wynika, że ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług
    korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w
    ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i
    lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a także psychologów - również w
    sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot
    (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie
    trzeciej.
    Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący
    (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej,
    traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    Z opisu sprawy wynika, że planuje Pan także sprzedawać powyższe usługi nie świadcząc
    ich osobiście, tylko przy pomocy swoich pracowników, zleceniobiorców albo
    podwykonawców. Usługi dietetyczne świadczone przez te osoby będą usługami
    tożsamymi z opisanymi we wniosku. Każda nich będzie również spełniać wymóg
    posiadania wykształcenia wyższego na kierunku dietetycznym. Będzie Pan „nabywał” te
    usługi od wymienionych osób i następnie odsprzedawał je klientom w stanie
    nieprzetworzonym. Osoby te mogą być zatrudnione na umowę o pracę, umowę zlecenie
    lub jako kontrakt B2B (w przypadku, gdy świadczący usługę prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie dietetyki). W tym ostatnim przypadku, podwykonawcy będą
    dokumentować sprzedaż na Pana rzecz usługi fakturą. W przypadku umowy zlecenie
    będzie to rachunek cywilnoprawny. W każdym przypadku podstawą do współpracy Pana z
    tymi osobami będzie określony rodzaj umowy - umowa o pracę, umowa zlecenie lub
    umowa B2B. Dopuszcza Pan możliwość zawierania także umów słownych w przypadkach,
    gdy nie zabrania tego prawo.
    Świadczone przez pracowników, zleceniobiorców oraz podwykonawców usługi dietetyczne
    online będzie Pan nabywał od tych podmiotów we własnym imieniu ale na rzecz osoby
    trzeciej (Klientów), tj. będzie Pan nabywał te usługi od pracowników, zleceniobiorców oraz
    podwykonawców, a następnie odsprzedawał je klientom, w stanie nieprzetworzonym
    usługi dietetyczne, które będzie Pan nabywać od zleceniobiorców oraz podwykonawców.
    W przypadku współpracy B2B podwykonawcy będą wystawiać na Pana rzecz fakturę
    dokumentującą wykonanie usług dietetycznych. W przypadku zleceniobiorców wykonanie
    usług dietetycznych będzie dokumentowane umową zlecenia i rachunkiem.
    Ponadto, we wniosku wskazał Pan, że pracownicy, zleceniobiorcy oraz podwykonawcy
    będą posiadać wykształcenie na kierunku dietetycznym.
    Zatem w sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a
    ustawy, co oznacza, że Pan (jako podmiot pośredniczący) jest obowiązany dokonywać w
    tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów od
    zleceniobiorców oraz podwykonawców. Fakt, że Pan faktycznie nie będzie konsumentem
    nabywanych usług medycznych nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów
    ustawy, nie wystąpi Pan jako nabywca świadczeń. Wystąpi zatem tzw. fikcja prawna
    przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpi Pan w roli odsprzedającego

    usługi medyczne nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz nabywców. Zatem, na gruncie
    ustawy od towarów i usług, będzie Pan traktowany najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    Tym samym w zakresie usług dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu
    indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
    żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób
    z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi
    specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale
    zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających
    wyniki badań odbiegające od normy, świadczących usługi w ramach wykonywania
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, od których będzie Pan nabywał ww. usługi - jako usługi zwolnione na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, a następnie będzie je Pan odsprzedawał klientom w
    stanie nieprzetworzonym, wypełnione będą przesłanki do korzystania ze zwolnienia
    zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Będzie Pan świadczyć ww. usługi dla osób
    zmagających się z problemami zdrowotnymi i będzie nabywał Pan te usługi w swoim
    imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, od podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19
    lit. c ustawy.
    Zatem nabyte przez Pana od zleceniobiorców i podwykonawców w ramach umowy B2B
    we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów) usługi dietetyczne w formie
    online polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
    spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
    zdrowotnego klientów na rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i
    schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez
    formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
    zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy, będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
    Natomiast, nabyte przez Pana we własnym imieniu od zleceniobiorców i podwykonawców
    w ramach umowy B2B, ale na rzecz osób trzecich (klientów) usługi dietetyczne w formie
    online polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu
    spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu
    zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych, niemające związku z konkretną jednostką
    chorobową, mające na celu utrzymanie dobrego stanu zdrowia nie będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy,
    gdyż w tym przypadku nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa określona w
    przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Jak ustalono powyżej, celu zapobiegania chorobie,
    jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia nie mają ww. usługi wykonywane
    na rzecz osób zdrowych i w konsekwencji nie można uznać, że usługi wykonywane na
    rzecz osób zdrowych stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Tym samym, mając na uwadze wskazane okoliczności sprawy oraz powołane przepisy
    należy stwierdzić, że analizowanym przypadku usług dietetycznych nabytych przez Pana
    we własnym imieniu od zleceniobiorców i podwykonawców w ramach umowy B2B w
    formie online polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych,
    opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego
    monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych, mających na celu utrzymanie
    dobrego stanu zdrowia, jak wcześniej rozstrzygnięto nie spełniają przesłanki
    przedmiotowej wskazanej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT. W konsekwencji
    świadczone ww. usługi nie będą podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19a ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla nabywanych przez Pana od zleceniobiorców i
    podwykonawców i odsprzedawanych usług dietetycznych online polegających na

    udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych
    planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
    rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi
    specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale
    zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających
    wyniki badań odbiegające od normy należało uznać za prawidłowe. Natomiast Pana
    stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 19a ustawy dla nabywanych przez Pana od zleceniobiorców i podwykonawców i
    odsprzedawanych usług dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu
    indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
    żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób
    zdrowych - niemających związku z konkretną jednostką chorobową, mających na celu
    utrzymanie dobrego stanu zdrowia należało uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do usług świadczonych przez zatrudnionych przez Pana w
    działalności pracowników na podstawie umowy o pracę, rozważyć należy czy w sprawie
    nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, zgodnie z którym zwalnia się
    od podatku, świadczenie usług, o których mowa w pkt 19, jeżeli usługi te zostały nabyte
    przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których
    mowa w pkt 19.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, aby usługi nabywał Pan we własnym imieniu
    ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w 19. W opisie wskazano, że
    usługi dietetyczne online mogą być świadczone przez osoby zatrudnione na umowę o
    pracę. Każda z tych osób będzie spełniać wymóg posiadania wykształcenia wyższego na
    kierunku dietetycznym. Zatem stwierdzić należy, że do usług wykonywanych przez
    pracowników zatrudnianych w działalności nie będzie miało zastosowania zwolnienie z
    art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.
    Tym samym w odniesieniu do usług dietetycznych w formie on-line świadczonych przez
    zatrudnionych pracowników polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji
    dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz
    prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób z różnorodnymi
    problemami zdrowotnymi i schorzeniami wymagającymi specjalistycznego podejścia
    żywieniowego oraz osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy
    mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające
    od normy świadczonych przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy.
    Natomiast odnosząc się do zwolnienia od podatku VAT dietetycznych usług w formie
    online polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych,
    opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz prowadzeniu stałego
    monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych, mających na celu utrzymanie
    dobrego stanu zdrowia świadczonych przez pracowników zatrudnionych na podstawie
    umowy o pracę zastosowania nie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, gdyż jak wcześniej wykazano ww. usługi nie mają na celu
    zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia. Usługi te
    nie są świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi/schorzeniami wymagającymi
    specjalnego podejścia żywieniowego.
    Mając na uwadze Pana stanowisko zgodnie z którym usługi świadczone przez
    zatrudnionych przez Pana pracowników korzystają ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.
    Podsumowując Pana stanowisko w zakresie:

        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami
        wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej
        diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
        zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy - jest prawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług
        dietetycznych w formie online polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób zdrowych, niemających związku z konkretną jednostką chorobową,
        mających na celu utrzymania dobrego stanu zdrowia - jest nieprawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, dla usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na
        rzecz osób z różnorodnymi problemami zdrowotnymi i schorzeniami
        wymagającymi specjalistycznego podejścia żywieniowego oraz osób bez formalnej
        diagnozy lekarskiej, ale zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia
        zdrowotne lub posiadających wyniki badań odbiegające od normy świadczonych
        przez zleceniobiorców lub podwykonawców w ramach Pana działalności
        gospodarczej - jest prawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, dla usług
        dietetycznych w formie on-line polegających na udzielaniu indywidualnych
        konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów
        żywieniowych oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów
        świadczonych przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę - jest
        nieprawidłowe,
        zwolnienia od podatku VAT usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a dietetycznych
        w formie online polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji
        dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych oraz
        prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów na rzecz osób zdrowych,
        niemających związku z konkretną jednostką chorobową, mających na celu
        utrzymania dobrego stanu zdrowia świadczonych przez pracowników,
        zleceniobiorców lub podwykonawców w ramach Pana działalności gospodarczej -
        jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanego przez Pana wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Warszawie z 13 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3103/15 należy wyjaśnić, że
    powołany wyrok dotyczy prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy
    świadczeniu usług przez łącza internetowe na rzecz indywidualnego pacjenta w zakresie
    usług medycznych począwszy od podstawowej opieki medycznej, poprzez pomoc
    specjalistyczną, diagnostykę, rehabilitację, po leczenie szpitalne, są rozstrzygnięciami w
    indywidualnych sprawach, osadzonymi w określonych stanach faktycznych i tylko do nich
    się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyrok nie ma wpływu na podjęte w niniejszej
    interpretacji rozstrzygnięcie i nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej
    kwestii. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109
    /15).
    Zauważyć jednocześnie należy, że orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii objętej
    złożonym przez Pana wnioskiem nie jest jednolite. W podobnym stanie faktycznym do
    opisanego we wniosku, zapadło orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z 29 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 673/24 potwierdzające stanowisko
    Organu zawarte w niniejszej indywidualnej interpretacji.
    W odniesieniu natomiast do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie
    wiążą organu wydającego interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co
    jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    interpretacjom. Interpretacje powołane przez Pana na poparcie własnego stanowiska
    rozstrzygają w odmiennym stanie faktycznym od sytuacji przedstawionej we wniosku.
    W konsekwencji, powołane przez Pana interpretacje indywidualne nie mogą stanowić
    podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.