Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.92.2019.2.ISN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-25
Teza: Obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – wystawa plenerowa.
Słowa kluczowe: inwestycje; miasto; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2019 r. (data wpływu 22 lutego 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 kwietnia 2019 r. (data wpływu 16 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z organizacją wystawy plenerowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z organizacją wystawy plenerowej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 kwietnia 2019 r. (data wpływu 16 kwietnia 2019 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz pełnomocnictwo dla osoby podpisanej na wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto planuje zorganizować wystawę plenerową. Zadanie w części finansowane będzie w ramach grantu przyznanego przez Grupę Działania, a w części ze środków własnych Miasta. Cel projektu jest zgodny z celem ogólnym LSR opisanym jako aktywacja mieszkańców i wzmocnienie kapitału społecznego do 2023 r. Celem szczególnym LSR: 2.2 Promocja zasobów lokalnych obszaru LSR do 2023 r. Typem przedsięwzięć określonych w LSR. 2.2.1 Działania informacyjno-promocyjne.

Wystawa będzie zorganizowana na rynku i będzie przedstawiała przemiany przestrzeni miejskich w D. i Da. na przestrzeni 15 lat, które zostały dokonane za pomocą środków Unii Europejskiej. W ramach projektu zostanie zakupionych 9 sztuk aluminiowych systemów wystawienniczych o wysokości 200 cm ustawionych na betonowych obciążnikach, pokrytych plastikowymi osłonkami. Nadrukowane na nich będą dwustronnie plansze ze zdjęciami sprzed i po zmianach inwestycyjnych (tłumaczonych na języki obce: niemiecki i angielski). Będzie to stanowiło formę instalacji przestrzennej. Celem projektu jest promocja obszaru Miasta, w tym przede wszystkim przemian jakie zaszły w infrastrukturze turystycznej i przestrzeniach penetracji turystycznej w D., za pomoc funduszy unijnych. Wystawa eksponowana będzie turystom i zachęcała będzie do odwiedzania miejsc w niej opisanych i wskazanych. Realizacja przedsięwzięcia będzie stanowić promocję zasobów historycznych, turystycznych jak i lokalnych obszaru. Miasto nie będzie czerpało korzyści zarobkowych z tytułu organizacji wystawy. Miasto jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towaru i usług. Inwestycja realizowana będzie w ramach zadań własnych Miasta zgodnie z art. 7 pkt 18 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2018.0.994 t.j.). Towary i usługi nabyte w ramach organizacji wystawy nie będą wykorzystywane przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące zakup towarów i usług związanych z ww. inwestycją będą wystawiane na Miasto.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z faktem, iż projekt nie służy sprzedaży opodatkowanej, Miastu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nie przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji inwestycji z uwagi na fakt, że powstała wystawa nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) – Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy promocji gminy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miasto planuje zorganizować wystawę plenerową. Wystawa będzie zorganizowana na rynku i będzie przedstawiała przemiany przestrzeni miejskich w D. i Da. na przestrzeni 15 lat, które zostały dokonane za pomocą środków Unii Europejskiej. Wystawa eksponowana będzie turystom i zachęcała będzie do odwiedzania miejsc w niej opisanych i wskazanych. Realizacja przedsięwzięcia będzie stanowić promocję zasobów historycznych, turystycznych jak i lokalnych obszaru. Miasto nie będzie czerpało korzyści zarobkowych z tytułu organizacji wystawy. Miasto jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towaru i usług. Inwestycja realizowana będzie w ramach zadań własnych Miasta zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym. Towary i usługi nabyte w ramach organizacji wystawy nie będą wykorzystywane przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące zakup towarów i usług związanych z ww. inwestycją będą wystawiane na Miasto.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące tego, czy przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony. Jak wskazał Wnioskodawca towary i usługi nabyte w ramach organizacji wystawy nie będą wykorzystywane przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto jak wskazano w opisie sprawy realizacja opisanej inwestycji należy do zakresu zadań własnych, do realizacji których Miasto jest zobowiązane przepisami ustawy o samorządzie gminnym.

Wobec powyższego, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku VAT naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.

Reasumując, w związku z faktem, że ww. projekt nie służy sprzedaży opodatkowanej, Miastu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tej inwestycji.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.