Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1254/12-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-31
Teza: Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 – art. 24c ww. ustawy
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; różnica-różnice kursowe; wycena; wypłata; środek-środki własne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 25.09.2012 r. (data wpływu 01.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu wyceny waluty dla celów ustalania różnic kursowych:

*   zakupionej w kantorach - **jest nieprawidłowe,**

*   w pozostałym zakresie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu wyceny waluty dla celów ustalania różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą dokonuje importu towarów handlowych od kontrahentów zagranicznych. Rozliczenia transakcji dokonywane są w walucie obcej tj. USD. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej firma posiada rachunek walutowy, z którego przelewem bankowym regulowane są zobowiązania wobec kontrahentów zagranicznych. Wpływy na rachunek walutowy pochodzą z zakupu waluty w kantorach lub ze wcześniej zgromadzonych środków prywatnych w walucie. Dokonując zapłaty zobowiązań z rachunku walutowego stosowany jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień uregulowania zobowiązania. W przypadku wpłaty środków na rachunek walutowy pochodzących z wcześniej zgromadzonych środków prywatnych lub zakupionych w kantorach stosowany jest także średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dokonanie operacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w przypadku dokonywania wpłat na rachunek walutowy środków pieniężnych zakupionych w kantorach lub pochodzących z wcześniej zgromadzonego majątku prywatnego oraz wpływu należności od kontrahentów, a także zapłaty zobowiązań w walucie z rachunku walutowego można zastosować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu waluty lub zapłaty zobowiązania z rachunku walutowego, biorąc pod uwagę, że nie dochodzi tu do operacji zakupu, ani sprzedaży waluty w banku i tym samym brak jest możliwości uwzględnienia kursu faktycznie zastosowanego?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku dokonywania wpłaty środków pieniężnych w walucie obcej zakupionych w kantorze lub pochodzących z wcześniej zgromadzonego majątku prywatnego, wpływu należności od kontrahentów oraz zapłaty za zobowiązania z rachunku walutowego, w celu przeliczenia waluty na PLN możliwe jest zastosowanie średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania wpłaty na rachunek walutowy lub zapłaty za zobowiązania. W tym przypadku Wnioskodawca nie dokonuje ani zakupu, ani sprzedaży waluty za pośrednictwem banku i nie jest możliwe ustalenie kursu faktyczne zastosowanego. Ponadto zakup środków dewizowych w kantorze następuje sukcesywnie co powoduje brak możliwości przyporządkowania środków z poszczególnych zakupów do łącznej wpłaty na rachunek walutowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie sposobu wyceny waluty dla celów ustalania różnic kursowych uznaje się:

*   w zakresie sposobu wyceny waluty zakupionej w kantorach - **za nieprawidłowe,**

*   w pozostałym zakresie – **za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 14b ust. 1 ww. ustawy podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie art. 24c, z zastrzeżeniem ust. 2.

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 – art. 24c ww. ustawy.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość (art. 24c ust. 2 ww. ustawy):

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość (art. 24c ust. 3 ww. ustawy):

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast zgodnie z art. 24c ust. 4 ww. ustawy przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

W związku z powyższym jeżeli nie występuje operacja sprzedaży lub kupna waluty obcej oraz nie dochodzi do przewalutowania otrzymanej należności lub płaconego zobowiązania z zastosowaniem kursu faktycznego wówczas przy ustalaniu podatkowych różnic kursowych w przypadku otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań należy zastosować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Ze stanu faktycznego we wniosku wynika, iż wpływy na rachunek walutowy pochodzą z zakupu waluty w kantorach lub ze wcześniej zgromadzonych środków prywatnych w walucie. W przypadku wpłaty środków na rachunek walutowy pochodzących z wcześniej zgromadzonych środków prywatnych lub zakupionych w kantorach Wnioskodawczyni stosuje średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dokonanie operacji. Natomiast dokonując zapłaty zobowiązań z rachunku walutowego Wnioskodawczyni stosuje średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień uregulowania zobowiązania.

W związku z powyższym mając na względzie przestawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż dokonując zakupu waluty w kantorze Wnioskodawczyni winna dokonać wyceny waluty według kursu sprzedaży waluty w kantorze (kurs faktyczny). Natomiast w przypadku wcześniej zgromadzonych środków prywatnych, o ile nie jest możliwe ustalenie kursu faktycznego Wnioskodawczyni może dokonać wyceny w oparciu o średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Również kurs średni NBP winien być stosowany w przypadku otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań.

A zatem stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie wyceny waluty zakupionej w kantorze należało uznać za nieprawidłowe a pozostałym zakresie za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.