Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1268/12-3/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-18
Teza: podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania jednorazowej amortyzacji motocykla
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; cena; koszt-koszt eksploatacyjny; motocykl; nabycie; paliwo; pośrednictwo; umowa; umowa-umowa leasingu; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2012 r. (data wpływu 01.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania jednorazowej amortyzacji motocykla – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania jednorazowej amortyzacji motocykla.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa leasingowego. Działalność polega na pozyskiwaniu klientów zainteresowanych nabyciem środków trwałych sfinansowanych przez fundusz leasingowy. Aby pozyskać klienta i otrzymać z funduszu leasingowego należną prowizję za wykonaną usługę muszę odbyć szereg wyjazdów w celu przedstawienia oferty leasingowej oraz ocenienia sytuacji finansowej potencjalnego klienta. Wiążąca Wnioskodawcę umowa o współpracy z firmą leasingową zobowiązuje każdorazowo do weryfikacji sytuacji majątkowej klienta polegającej min. na osobistym obejrzeniu firmy osoby ubiegającej się o sfinansowanie zakupu poprzez leasing. Część wizyt odbywa się na terenie miasta lub w okolicznych osadach, wioskach - na terenie województwa gdzie dojazd samochodem jest bardzo utrudniony. Problemy z parkowaniem pojazdu, którym Wnioskodawca dojeżdża do klienta, znaczny wzrost cen paliw i kosztów eksploatacji, wzrost natężenia ruchu na drogach powodują wydłużenie czasu dojazdu do klienta zmuszając mnie do skorzystania w przyszłości z motocykla. Motocykl spowoduje zmniejszenie kosztów dojazdu do klienta, przyśpieszy czas zawierania nowej umowy leasingowej, pozwoli dotrzeć do większej liczby potencjalnych klientów oraz znacznie ułatwi parkowanie zwłaszcza przed Urzędem Miasta w celu dokonania rejestracji wyleasingowanego przez klienta pojazdu (konieczność rejestracji leasingowanego pojazdu stanowi część składową usługi Wnioskodawcą, którą muszę wykonać na rzecz firmy leasingowej abym mógł otrzymać prowizję od podpisanej umowy leasingowej) W celu usprawnienia pracy, zmniejszenia kosztów eksploatacji, pozyskania większej ilości klientów Wnioskodawca zamierza w przyszłości nabyć motocykl. Motocykl ten zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany będzie wyłącznie w w/w celach służbowych (służyć będzie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz podatkiem od towarów t usług).

Pismem z dnia 12.12.2012 r. Wnioskodawca doprecyzował przedmiotowy wniosek, informując, iż firma Wnioskodawcy działa w formie jednoosobowego przedsiębiorstwa. Z uwagi na wielkość obrotów, wielkość zatrudnienia i całkowity bilans roczny w świetle art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spełnia definicję małego podatnika. W ciągu ostatnich lat oraz w bieżącym roku Wnioskodawca spełnia kryteria małego podatnika w myśl ww. przepisu. Motocykl Wnioskodawca zamierza nabyć jeszcze w 2012 r. i w tym samym roku wprowadzić go do ewidencji środków trwałych. Przedmiotowy motocykl będzie zakupiony za kwotę powyżej 3.500,00 PLN.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy firma Wnioskodawcy będąca małym podatnikiem zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma prawo dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego środka trwałego - motocykla stosownie do art. 22k ust. 7 w/w ustawy o podatku dochodowym? Motocykl ten zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych według klasyfikacji rodzajowej środków trwałych jako rodzaj 740 tj. Motocykle, przyczepy i wózki motocyklowe.

Zdaniem Wnioskodawcy ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia samochodu osobowego. Jednakże zgodnie z treścią art. 2 pkt 40, 42 i 45 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r - prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005r nr 108 poz. 908 z póź. zm.) występują różne definicje samochodu osobowego, ciężarowego oraz motocykla, według których można jednoznacznie określić, ze motocykl nie jest samochodem osobowym ani też innym samochodem.

Zgodnie z powyższym oraz stosownie do treści art. 27k ust 7 ustawy z dnia 26 07 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. nr 64 poz. 361 z póź. zm.) Wnioskodawca uważa, ze ma prawo, jako mały podatnik w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do jednorazowego odpisu amortyzacyjnego środka trwałego - motocykla sklasyfikowanego według rodzaju KŚT 740.

Artykuł 27k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie określa, że podatnik nie ma prawa dokonywać odpisu amortyzacyjnego tylko i wyłącznie od pojazdu samochodowego, którym to pojazdem motocykl nie jest i w związku z tym jako mały podatnik mam pełne prawo dokonać jednorazowej amortyzacji od motocykla który widnieć będzie w ewidencji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są także odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22a ust. 1 lit. b) ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny, urządzenia i środki transportu, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zasady ustalania wartości początkowej, które są zróżnicowane m.in. z uwagi na sposób nabycia środka trwałego, reguluje art. 22g ww. ustawy.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, w razie odpłatnego nabycia uważa się cenę ich nabycia.

W myśl art. 22h ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Możliwość dokonywania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przez małych podatników oraz podatników rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej przewiduje art. 22k ust. 7 ww. ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu, podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3.500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3 (art. 22k ust. 9 ww. ustawy).

W myśl art. 22k ust. 12 ww. ustawy, przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis (art. 22k ust. 10 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 5a pkt 20 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

W 2012 r. za małego podatnika można było uznać tego, u którego przychód brutto ze sprzedaży za 2011 rok nie przekroczył kwoty 5.324.000 zł.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa leasingowego i zamierza dokonać zakupu motocykla. Działalność Wnioskodawcy polega na pozyskiwaniu klientów zainteresowanych nabyciem środków trwałych sfinansowanych przez fundusz leasingowy. Motocykl ten zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany będzie wyłącznie w w/w celach służbowych. Zakup motocykla zostanie dokonany do końca 2012 r., i w tym roku zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca spełnia kryteria małego podatnika, o których mowa w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, mając na względzie powyższe oraz wskazane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, jako mały podatnik będzie mógł dokonać w 2012 r. jednorazowej amortyzacji wskazanego we wniosku motocykla. Odpisu tego należy dokonać w roku podatkowym, w którym motocykl zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przy czym, łączna wysokość dokonanych odpisów w 2012 r. nie może przekroczyć limitu wskazanego w cyt. wyżej przepisach, tj. równowartości 50.000 euro.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.