Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-22/10/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-22
Teza: Czy pożyczka udzielona wnioskodawcy będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2010r. (data wpływu do tut. Biura -22 stycznia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

Z uwagi na wątpliwości co do zakresu wniosku – pismem z dnia 16 lutego 2010r. znak: IBPB II/1/436-22/10/ŚS, IBPB I/2/423-155/10/AK, IBPP 2/443-72/10/LŻ wezwano wnioskodawcę do wskazania czy istotnie wnioskodawca oczekuje interpretacji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego od osób prawnych, czy także interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług. W wezwaniu wskazano, iż w przypadku braku odpowiedzi Organ uzna, iż intencją wnioskodawcy było uzyskanie interpretacji tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego od osób prawnych i w tym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony; natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. Wniosek nie został uzupełniony.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka) w październiku 2009r. zawarł umowę pożyczki, w której wystąpił w charakterze pożyczkobiorcy. W powiązaniach grupowych jak wskazuje wnioskodawca pożyczkodawca jest „spółką babcią”, a pożyczkobiorca „spółką wnuczką”. Środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki w momencie podpisania umowy znajdowały się na rachunku bankowym pożyczkodawcy w Dallas w Teksasie. Wnioskodawca podkreślił, że umowa pożyczki została podpisana przez pożyczkodawcę w Dallas, natomiast przez pożyczkobiorcę w siedzibie firmy w Polsce. W umowie pożyczki strony ustaliły, że odsetki od pożyczki będą kapitalizowane kwartalnie tzn. kwota odsetek zostanie zaliczona na poczet zobowiązania głównego (zwiększy kwotę pożyczki).Wnioskodawca w przedmiocie działalności wykazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym posiada wpis „pośrednictwo finansowe” oraz jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wskazuje, że usługa udzielania pożyczki sklasyfikowana jest jako pozostałe usługi pośrednictwa finansowego – PKWiU 65.2. Transakcja tak jako usługa finansowa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce i wnioskodawca rozlicza tę transakcję w deklaracji VAT–7 jako import usług ze stawką ”zw”. Otrzymana pożyczka jest przeznaczona na finansowanie prowadzonej działalności gospodarczej przez wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy pożyczka udzielona wnioskodawcy będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych?

Wnioskodawca uważa, że umowa pożyczki zawarta pomiędzy pożyczkodawcą, a spółką zgodnie z obowiązującymi przepisami nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca powołał się na art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku usług finansowych polegających na udzielaniu pożyczek przez podmiot zagraniczny podmiotowi polskiemu czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług u nabywcy usługi tj. w tym przypadku w Polsce. Natomiast usługobiorca jest zobowiązany do wykazania tej czynności – transakcji w deklaracji VAT-7 jako import usług. Usługa pożyczki mieści się w sekcji J dział PKWiU 65 i dlatego jak wskazuje wnioskodawca korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług jako usługa wymieniona w poz. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy. Wnioskodawca z tytułu zawartej transakcji jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT w Polsce ze stawką zwolniona, to wtedy umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w przedstawionym stanie faktycznym. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych sprawa została rozstrzygnięta odrębną interpretacją, natomiast w zakresie podatku od towaru i usług wydano postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r., Nr 68 poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki. Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 cyt. ustawy czynności cywilno - prawne, w tym umowy pożyczki podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca zawarł umowę pożyczki, która została podpisana przez pożyczkodawcę w Dallas, natomiast przez pożyczkobiorcę w siedzibie firmy w Polsce. W umowie pożyczki strony ustaliły, że odsetki od pożyczki będą kapitalizowane kwartalnie tzn. kwota odsetek zostanie zaliczona na poczet zobowiązania głównego (zwiększy kwotę pożyczki). Pożyczkobiorca w Krajowym Rejestrze Sądowym posiada wpis „pośrednictwo finansowe” oraz jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki w momencie podpisania umowy znajdowały się na rachunku bankowym pożyczkodawcy w Dallas w Teksasie.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, ponieważ w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze nie znajdowały się wprawdzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lecz pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej i oświadczenie woli o zawarciu umowy pożyczki zostało złożone na terytorium Rzeczypospolitej, gdyż właśnie tutaj wnioskodawca jako strona umowy dokonał jej podpisu.

W konsekwencji przedmiotowa pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 tej ustawy.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja będzie podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zaznaczyć należy, iż niniejszą interpretacją – zgodnie ze złożonym wnioskiem – nie rozstrzyga się czy czynność udzielenia pożyczki jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub też jest z tego podatku zwolniona.

W przedmiotowej sprawie, podlegająca generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowa pożyczki będzie wyłączona z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług którakolwiek ze stron umowy pożyczki z tytułu zawarcia tej umowy podlega opodatkowaniu tym podatkiem lub jest z niego zwolniona.

Jeżeli zatem prawidłowe są ustalenia wnioskodawcy co do tego, że usługa udzielanej pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - podlega regulacjom tej ustawy i korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, to pożyczka udzielona wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a wnioskodawca z tytułu otrzymanej pożyczki nie miał obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Mając powyższe na uwadze stanowisko wnioskodawcy należy uznać - za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.