Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.384.2025.3.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Amortyzacja lokalu użytkowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal-lokal użytkowy
stawka-stawka indywidualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Indywidualne stawki
amortyzacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Określenie wartości
początkowej środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 1-pkt 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 17
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22j-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 25 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.), pismem z 2 maja 2025 r.
    (wpływ 8 maja 2025 r.) oraz pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 27 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Od 4 sierpnia 1998 r. prowadzi
    Pani działalność gospodarczą w budynku przy ul. (...) w (...). Są to usługi medyczne.
    Wybrała Pani opodatkowanie działalności gospodarczej na zasadach ogólnych w oparciu o
    podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przedmiotem Pani zapytania jest okres od 1
    lipca 2024 r. – od tego czasu do dnia dzisiejszego nie odlicza Pani amortyzacji budynku do
    czasu uzyskania interpretacji.
    Budynek wraz z działką kupiła Pani z mężem 15 stycznia 1998 r. Pani mąż nie żyje od 17
    czerwca 2020 r. Budynek stanowi współwłasność Pani i Pani córki. Pani córka pracuje w
    (...) i w ogóle nie korzysta z budynku.
    Budynek wybudowali Niemcy w 1942 r. i użytkowali go do 1945 r.. Ulepszyła Pani budynek
    w 1998 r. na kwotę 85.500, 00 zł. Kwota ulepszenia nigdy nie została wprowadzona do
    ewidencji środków trwałych (strata). Naczelnik Urzędu Skarbowego ocenił wartość
    początkową budynku na kwotę 148.200,00 zł i polecił Pani rozłożyć amortyzację budynku
    w comiesięcznych ratach na 50 lat. Od czerwca 2024 r. z powodu wieku i fizycznej
    niewydolności ograniczyła Pani działalność gospodarczą i na jej potrzeby wykorzystuje
          2  2Pani 38 m powierzchni budynku z poprzednich 102 m.
    Trzy razy ulepszała Pani budynek:
        1 sierpnia 2007 r. na kwotę 34.400,00 zł,
        1 stycznia 2011 r. na kwotę 8.070,01 zł
        1 lutego 2013 r. na kwotę 10.835,32 zł.
    Łącznie dokonała Pani ulepszeń budynku na kwotę 53.305,33 zł.
    Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych po uzyskaniu wypisu z rejestru
    gruntów (...) na ok (...) jest to od lat wg KŚT „ budynek szpitalny i inne budynki opieki
    zdrowotnej”, tj. Pani gabinet.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Budynek, o którym mowa we wniosku do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych wprowadziła Pani 1 lipca 1998 r.
    Od 1 lipca 1998 r. dokonuje Pani amortyzacji tego budynku na okres 50 lat (tj. do 2048 r.)
    w miesięcznych odpisach amortyzacyjnych.

    Pani córka na podstawie oświadczenia użyczyła Pani na potrzeby prowadzonej
    działalności gospodarczej swoje udziały w budynku.
    Budynek został przez Panią ulepszony:
        w 2008 r. na kwotę 34.400,00 zł,
        w 2011 r. na kwotę 8.070,01 zł,
        w 2013 r. na kwotę 10.835,32 zł,
        w 2015 r. na kwotę 5.765,64 zł,
        w 2017 r. na kwotę 10.794,14 zł.
    Łącznie dokonała Pani ulepszeń budynku na kwotę 69.865,11 zł.
    Podwyższała Pani wartość początkową budynku dla celów amortyzacji o nakłady
    poniesione na jego ulepszenie.
                                            2Do czerwca 2024 r. korzystała Pani z wyodrębnionych w budynku 102 m na działalność
    gospodarczą i dokonywała Pani amortyzacji dla ww. powierzchni. Od czerwca 2024 r. po
    ustnych konsultacjach w Urzędzie Skarbowym w (...) całkowicie zawiesiła Pani amortyzację
    (do dziś).
    Budynek ma symbol KŚT – 106 – budynki szpitali i inne opieki zdrowotnej.
                                                    2Wartość początkową na dzień 1 lipca 1998 r. ustalono na kwotę 148.200,00 zł dla 150 m
    użytkowanych pomieszczeń na gabinety. Po ulepszeniu podwyższyła Pani wartość
    początkową budynku o wartość faktur za materiały na wykonanie remontu.
    W dniu 17 lipca 2024 r. wartość początkową budynku ustalono na kwotę 114.000,00 dla 38
    2m.
    Gabinet znajduje się w budynku usługowym. Jest to budynek :inny” w którym są
    świadczone usługi w zakresie opieki zdrowotnej.
    Pytania
    1. Czy jest Pani uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów
      amortyzacyjnych w części odpowiadające przeznaczeniu nieruchomości do celów
                              2prowadzenia działalności gospodarczej (38 m) według wybranej metody amortyzacji?
    2. Czy może Pani zastosować do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1 lipca
      2024 r. indywidualną stawkę amortyzacji?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Pani zdaniem jest Pani uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    odpisów amortyzacyjnych w części odpowiadającej przeznaczeniu nieruchomości do
                                2celów prowadzenia działalności gospodarczej (38 m) według wybranej metody
    amortyzacji.
    Ad. 2
    Pani zdaniem może Pani zastosować do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1
    lipca 2024 r. indywidualną stawkę amortyzacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy:
      Źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 22a–22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych
      odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być

      w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości
      odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych,
      obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Art. 23 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
        za wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest
      przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art.
      14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 22a-22m ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      # o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
    · stanowią własność lub współwłasność podatnika,
    · są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    · przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    · są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez
      niego działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich
      dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego
      w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
      wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.

    Taka treść tego przepisu obowiązuje od 1 stycznia 2022 r. Jednocześnie z art. 71 ust. 2
    wskazanej wyżej ustawy nowelizującej wynika, że:
      Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych i podatnicy podatku
      dochodowego od osób prawnych mogą, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r.,
      zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będących odpowiednio budynkami
      mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość,
      spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub prawem do
      domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, nabytych lub wytworzonych
      przed dniem 1 stycznia 2022 r.
    Biorąc zatem pod uwagę obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, że
    znowelizowany art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma
    zastosowania do budynków niemieszkalnych.
    W myśl art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Jak stanowi art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Jednocześnie, w świetle 22f ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli tylko część nieruchomości lub lokalu użytkowego jest wykorzystywana do
      prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowana lub wydzierżawiana, odpisów
      amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej
      nieruchomości lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej
      wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub
      wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości lub lokalu.
    Jedną z podstawowych kategorii decydujących o prawidłowości dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych jest właściwe określenie wartości początkowej środków trwałych, która
    stanowi podstawę dokonywania tych odpisów. Zasady ustalenia wartości początkowej
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych określone zostały w art. 22g
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich
      nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do

      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były
      wcześniej amortyzowane – cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości
      rynkowej.
    Natomiast stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny
      lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa
      darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej
      wysokości.
    Na podstawie art. 22g ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową
      tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział
      podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do
      składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że
      małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej
      prowadzonej odrębnie.
    Jak stanowi art. 22g ust. 17 ustawy:
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich
      ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
      których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Wskazuję też na art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w myśl którego:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych
      nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku, jeżeli:
          nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy
          lub praw, lub
          dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
          nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, lub
          nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
          zaniechano poboru podatku.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 15 stycznia 1998 r. kupiła Pani z mężem
    Budynek wraz z działką. Budynek ma symbol KŚT – 106 – budynki szpitali i inne opieki
    zdrowotnej. 1 lipca 1998 r. wprowadziła Pani ten budynek do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych i od tego dnia dokonuje Pani amortyzacji tego
    budynku na okres 50 lat (tj. do 2048 r.) w miesięcznych odpisach amortyzacyjnych.
    Budynek został przez Panią ulepszony w: 2008 r., 2011 r., 2013 r., 2015 r., i 2017 r.
    Podwyższała Pani wartość początkową budynku dla celów amortyzacji o nakłady
    poniesione na jego ulepszenie. 17 czerwca 2020 r. zmarł Pani mąż. Od tego momentu

    budynek stanowi współwłasność Pani i Pani córki. Pani córka na podstawie oświadczenia
    użyczyła Pani na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej swoje udziały w
                                                  2budynku. Do czerwca 2024 r. korzystała Pani z wyodrębnionych w budynku 102 m na
    działalność gospodarczą i dokonywała Pani amortyzacji dla ww. powierzchni. Od czerwca
    2024 r. z powodu wieku i fizycznej niewydolności ograniczyła Pani działalność gospodarczą
                          2i na jej potrzeby wykorzystuje Pani 38 m. W dniu 17 lipca 2024 r. wartość początkową
                              2budynku ustalono na kwotę 114.000,00 dla 38 m. Gabinet znajduje się w budynku
    usługowym. Jest to budynek :inny” w którym są świadczone usługi w zakresie opieki
    zdrowotnej.
    Pani wątpliwości dotyczą m. in. kwestii, możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych w części odpowiadającej przeznaczeniu
    nieruchomości do celów działalności gospodarczej według wybranej metody amortyzacji.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że jeżeli tylko część nieruchomości jest
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej - odpisów amortyzacyjnych
    dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, budynku lub
    lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do
    prowadzenia działalności gospodarczej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej
    nieruchomości, budynku lub lokalu.
    W związku z tym od 1 lipca 2024 r. powinna Pani zmniejszyć wartość początkową
    amortyzowanego budynku i nadal dokonywać odpisów amortyzacyjnych do pełnego
                                                      2zamortyzowania części budynku wykorzystywanej w działalności gospodarczej, czyli 38 m
    . Przy czym do pełnego zamortyzowania tej części budynku nadal wykorzystywanej w
    działalności gospodarczej powinna Pani uwzględnić odpisy amortyzacyjne dokonane
    wcześniej od całości budynku (ale tylko tę ich część w jakiej dotyczą tej części budynku
    nadal wykorzystywanej w działalności gospodarczej).
    Zatem w sytuacji opisanej we wniosku, ma Pani prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych w części odpowiadającej przeznaczeniu
    nieruchomości do celów działalności gospodarczej według wybranej metody amortyzacji.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do możliwości zastosowani indywidualnej stawki amortyzacji od
    odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1 lipca 2024 r. wskazać należy, że w myśl art.
    22h ust. 2 omawianej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod
      amortyzacji określonej w art. 22i#22k dla poszczególnych środków trwałych przed
      rozpoczęciem ich amortyzacji, wybraną metodę stosuje się do pełnego
      zamortyzowania danego środka trwałego.
    Jak stanowi art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    Z powyższych regulacji wynika więc, że to do podatnika należy wybór metody amortyzacji.
    Wyboru tego dokonuje się dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich
    amortyzowania i stosuje się aż do pełnego zamortyzowania tego składnika.
    Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej przewiduje art.
    22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
      dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych
      do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

      1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:
      a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
      b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
      50 000 zł,
      c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;
      2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;
      3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z
      wyjątkiem:
      a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w
      rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju
      109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
      b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i
      budynków zastępczych
      - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata;
      4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z
      Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę
      lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia
      wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być
      krótszy niż 10 lat.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone przepisy
    prawa podatkowego, w szczególności art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, stwierdzić należy, że skoro przed rozpoczęciem amortyzacji
    przedmiotowego środka trwałego (budynku, o którym mowa we wniosku) dokonała Pani
    wyboru metody jego amortyzacji (metody liniowej) i nie zastosowała Pani indywidualnej
    stawki amortyzacji, to metody tej nie może Pani w trakcie jego amortyzowania zmienić na
    inną, w tym na metodę indywidualnych stawek amortyzacyjnych, pomimo dokonanych
    ulepszeń.
    Poniesione nakłady, które są modernizacją (ulepszeniem) środka trwałego, zwiększają
    wartość początkową budynku i od tak ustalonej wartości początkowej może Pani
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych według metody amortyzacji wybranej w momencie
    przyjęcia do używania tego środka trwałego, aż do jego pełnego zamortyzowania. Należy
    zaznaczyć, że w efekcie ulepszenia środka trwałego - budynku o którym mowa we wniosku
    - nie powstał nowy środek trwały, lecz dokonano modernizacji istniejącego już budynku.
    By możliwe było skorzystanie z metody indywidualnej, ulepszenie środka trwałego musi
    nastąpić przed wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Z tego względu nie ma Pani prawa do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji na
    zasadach określonych w art. 22j ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od 1 lipca 2024 r. Zmiana metody
    amortyzacji stanowiłaby bowiem naruszenie art. 22h ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.