Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-417/09/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-30
Teza: Czy za datę nabycia nieruchomości (działki) wnioskodawczyni powinna uznać dzień 20 maja 2008r., tj. datę darowizny otrzymanej od męża czy datę 10 marca 1995r., tj. darowizny otrzymanej od rodziców, a w związku z tym czy zapłaci ona podatek od sprzedaży nieruchomości?
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 08 kwietnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 10 kwietnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie umowy darowizny z dnia 10 marca 1995r. wnioskodawczyni, wraz z mężem, otrzymała od jej rodziców działkę o powierzchni 0,44 ha. Na działce tej małżonkowie planowali budowę własnego domu, do czego jednak nie doszło, gdyż mąż przestał z czasem interesować się działką i rodziną.

W dniu 20 maja 2008r. mąż wnioskodawczyni darował jej swoją część ww. działki.

W dniu 30 maja 2008r. doszło do warunkowej sprzedaży działki. Umowa przeniesienia prawa własności nieruchomości na nowych właścicieli nastąpiła dnia 03 lipca 2008r. Wnioskodawczyni zmuszona była sprzedać w tak krótkim czasie tę działkę ponieważ pieniądze ze sprzedaży były jej potrzebne na remont mieszkania, które udostępnili jej rodzice. W międzyczasie doszło do rozpadu małżeństwa wnioskodawczyni i w dniu 28 października 2008r. nastąpił rozwód oraz pozbawienie praw rodzicielskich męża nad wspólnymi małoletnimi dziećmi. Wobec zaistniałej sytuacji wnioskodawczyni musiała razem z dziećmi wyprowadzić się z dotychczasowego mieszkania, w którym mieszkała z byłym mężem.

Ponadto wnioskodawczyni wskazała, iż jest inwalidką I grupy posiadającą stałą rentę w wysokości 767 zł i jest zatrudniona w spółdzielni niewidomych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy za datę nabycia nieruchomości (działki) wnioskodawczyni powinna uznać dzień 20 maja 2008r., tj. datę darowizny otrzymanej od męża czy datę 10 marca 1995r., tj. darowizny otrzymanej od rodziców, a w związku z tym czy zapłaci ona podatek od sprzedaży nieruchomości?

Zdaniem wnioskodawczyni, za datę nabycia nieruchomości powinna uznać dzień 10 marca 1995r., gdyż nabyła nieruchomość (działkę) wraz z mężem na współwłasność łączną. W opinii wnioskodawczyni, nie powinna ona zapłacić podatku od sprzedaży nieruchomości ponieważ nabyła ją w drodze darowizny przed 2007r., gdzie miały zastosowanie przepisy art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r.

Natomiast zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316) zmieniły się zasady zwolnienia z opodatkowania dochodów ze zbycia nieruchomości i praw, uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009r.

Jednakże w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.

Na gruncie przedmiotowej sprawy istotne jest zatem wyjaśnienie, kiedy nastąpiło nabycie zbywanej nieruchomości.

Z opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że na podstawie umowy darowizny z dnia 10 marca 1995r. wnioskodawczyni, wraz z mężem, otrzymała od jej rodziców działkę o powierzchni 0,44 ha. Natomiast w dniu 20 maja 2008r. mąż wnioskodawczyni darował jej swoją część ww. działki.

W myśl art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm. – określanej w dalszej części skrótem k.c.) własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Stosownie natomiast do treści art. 196 § 1 i § 2 k.c. współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika – na gruncie przedmiotowej sprawy będą to przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Tytuł I Księgi Drugiej k.c.

Zgodnie z art. 888 § 1 k.c. przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Umowa darowizny jest zatem jedną z form nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli zatem małżonkowie żyjący w ustroju wspólności ustawowej tak rozporządzili przedmiotową nieruchomością, że mąż wnioskodawczyni darował jej swoją część nieruchomości, to przedmiot majątkowy wchodzący w skład majątku wspólnego małżonków stał się majątkiem odrębnym wnioskodawczyni.

W konsekwencji uznać należy, iż wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość w różnym czasie, tj. w dniu zawarcia umowy darowizny z rodzicami w ramach ustawowej wspólności majątkowej oraz „udział” męża w dniu zawarcia z nim umowy darowizny, stając się tym samym jedyną jej właścicielką.

Tym samym należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez wnioskodawczynię ze sprzedaży „udziału” nabytego od jej rodziców w 1995r. w drodze darowizny nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości minęło pięć lat. Tym samym odpłatne zbycie tego „udziału” w przedmiotowej nieruchomości nie stanowi w ogóle źródła przychodu.

Natomiast w odniesieniu do przychodu uzyskanego ze sprzedaży „udziału” w działce, który wnioskodawczyni nabyła w darowiźnie od męża w 2008r. zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2008r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i płatny jest w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. (art. 22 ust 6d ww. ustawy). Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Reasumując, sprzedaż „udziału” w przedmiotowej działce nabytego w darowiźnie od rodziców, z uwagi na upływ pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży „udziału” w ww. nieruchomości, który wnioskodawczyni nabyła w darowiźnie od męża 2008r., podlegał będzie opodatkowaniu według przepisów ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007r.

Z powyższych względów na gruncie przedmiotowej sprawy nie znajdzie zastosowania powołany przez wnioskodawczynię art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007r.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.