Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1229/11/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-30
Teza: Czy otrzymane od Gminy pozostałe środki trwałe korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; przekazanie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu, przedstawione we wniosku z dnia 03 października 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 04 października 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania przez Gminę środków trwałych w zarząd Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 października 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania przez Gminę środków trwałych w zarząd Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zakład Gospodarki Mieszkaniowej prowadzi w formie samorządowego zakładu budżetowego działalność polegającą na gospodarowaniu mieniem komunalnym. Zakład otrzymał w zarządzanie budynek powstały w wyniku inwestycji prowadzonych przez Gminę, który wprowadzono do ewidencji środków trwałych. Wraz z budynkiem na podstawie protokołu zdawczo - odbiorczego przekazano elementy małej architektury i placu zabaw takie jak: karuzela, huśtawka, ławki, kosze, stojak rowerowy, piaskownica oraz trzepak. Ze względu na koszt jednostkowy oraz przewidywany okres użytkowania dłuższy niż rok otrzymane rzeczy zakwalifikowano i wprowadzono do ewidencji pozostałych środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymane od Gminy pozostałe środki trwałe korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane pozostałe środki trwałe nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych zwanej dalej ustawą o PDOP (teks jednolity Dz. U. z 2000 roku nr 54 poz. 654 z późniejszymi zmianami, winno być „t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.”) i są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie wyłączenia zawartego w art. 12 ust. 1 pkt 2.

Przedstawione obiekty stanowią samodzielne środki trwałe, które ze względu na wartość jednostkową poniżej kwoty 3500 zł zostały zakwalifikowane, jako pozostałe środki trwałe. Stanową one obiekty pomocnicze dla budynku mieszkalnego, ale w związku z tym, że pełnią samodzielną funkcję objęto je odrębną ewidencją. Takie stanowisko Zakład wywodzi m.in. z interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego w imieniu Ministra Finansów (nr IBPBI/2/423-1581/10/CzP), w której uznano za prawidłowe stanowisko wnioskującego, że obiekty małej architektury winny być uznane za samodzielne środki trwałe. W art. 12 ustawy o PDOP zawarto otwarty katalog przychodów stanowiących przedmiot opodatkowania podatkiem od osób prawnych. Z katalogu tego w ust. 2 (winno być „ust. 1”) wyłączono świadczenia związane z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe od jednostki samorządu terytorialnego w nieodpłatny zarząd lub używanie. Na tej podstawie Zakład uznaje, że zwolnienie to dotyczy również pozostałych środków trwałych, które są de facto środkami trwałymi, dla których tylko przepisy podatkowe wyznaczają inny sposób amortyzowania i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest – z zastrzeżeniem wypadków, o których mowa w art. 21 i 22 - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera ogólnej definicji przychodu. Otwarty katalog przysporzeń majątkowych stanowiących przychody podatkowe zawiera art. 12 ust. 1 tej ustawy. Do tej kategorii należą między innymi:

1.  otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2.  wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi w formie samorządowego zakładu budżetowego działalność polegającą na gospodarowaniu mieniem komunalnym. Zakład otrzymał w zarządzanie budynek powstały w wyniku inwestycji prowadzonych przez Gminę, który wprowadzono do ewidencji środków trwałych. Wraz z budynkiem na podstawie protokołu zdawczo - odbiorczego przekazano elementy małej architektury i placu zabaw. Ze względu na koszt jednostkowy oraz przewidywany okres użytkowania dłuższy niż rok otrzymane rzeczy zakwalifikowano i wprowadzono do ewidencji pozostałych środków trwałych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Odnosząc powyższe unormowanie do analizowanej sytuacji, należy stwierdzić, że wyłączenie nieodpłatnego świadczenia z kategorii przychodów jest uwarunkowane kumulatywnym spełnieniem następujących przesłanek:

1.  świadczenie zostało otrzymane od jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków,
2.  jest ono związane z używaniem środków trwałych otrzymanych w nieodpłatny zarząd lub używanie,
3.  świadczeniobiorcą jest samorządowy zakład budżetowy w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych lub spółka użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy i przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, iż zostaną łączenie spełnione wszystkie przesłanki pozwalające na wyłączenie otrzymanego świadczenia z przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a mianowicie:

1.  świadczenie zostało otrzymane od Gminy,
2.  przedmiotem świadczenia jest nieodpłatne używanie środków trwałych,
3.  świadczeniobiorcą jest samorządowy zakład budżetowy.

W związku z powyższym przekazanie Wnioskodawcy przez Gminę w zarządzanie budynku wraz z elementami małej architektury i placu zabaw, nie spowoduje powstania po stronie Zakładu przychodu do opodatkowania.

Stanowisko Zakładu należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.