Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.498.2025.1.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe
spadek
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2004 r. wraz z mężem nabyła Pani nieruchomość gruntową do majątku wspólnego
    małżeńskiego. W 2005 r. wybudowali Państwo na tej nieruchomości budynek
    mieszkalny, który został oddany do użytku w 2006 r.
    W 2020 r. zmarł Pani mąż, w związku z czym w 2021 r. zostało przeprowadzone
    postępowanie spadkowe.
    W wyniku postępowania spadkowego stwierdzono, że spadkobiercami po Pani zmarłym
    mężu są:
      · Pani jako żona (1/2 udziału w spadku) oraz
      · Państwa dzieci - syn i córka (po 1/4 udziału w spadku każde),
    co oznacza, że:
      · Pani posiadała 1/2 udziału w nieruchomości z tytułu wspólności majątkowej
        małżeńskiej oraz odziedziczyła 1/2 x 1/2 = 1/4 udziału po mężu,
      · syn i córka odziedziczyli po 1/4 x 1/2 = 1/8 udziału w nieruchomości każde.
    W 2021 r., po zakończeniu postępowania spadkowego, dokonano nieodpłatnego działu
    spadku i podziału majątku wspólnego, w wyniku którego Pani dzieci zrzekły się swoich
    udziałów na Pani rzecz. W rezultacie stała się Pani jedynym właścicielem nieruchomości
    (100% udziałów).
    Planuje Pani sprzedać przedmiotową nieruchomość w 2025 r.
    Pytania
      1. Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez Panią w 2025 r.,
        będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od
        dochodu uzyskanego z tej sprzedaży?
      2. Czy w opisanej sytuacji zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym 5-letni okres liczy się od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez
        spadkodawcę (Pani męża)?
      3. Czy fakt, że nabyła Pani dodatkowe udziały w nieruchomości w wyniku
        nieodpłatnego działu spadku od dzieci w 2021 r., ma wpływ na moment nabycia
        nieruchomości dla celów podatkowych, czy też nadal liczy się pierwotna data
        nabycia nieruchomości gruntowej (2004 r.) i oddania do użytku budynku (2006 r.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że w przedstawionej sytuacji nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości
    w 2025 r., z następujących powodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej: ustawa o PIT), opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli
    zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W odniesieniu do części nieruchomości
    stanowiącej Pani majątek wspólny (1/2 udziału), nabyła ją Pani w 2004 r. (działka), w 2006
    r. nastąpiło oddanie budynku do użytku, więc 5-letni okres upłynął odpowiednio z końcem
    2009 r. dla działki i z końcem 2011 r. dla budynku.

    W odniesieniu do części odziedziczonej po mężu (1/4 udziału) oraz części nabytej od dzieci
    w wyniku działu spadku (2 x 1/8 = 1/4 udziału), zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, 5-letni
    okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę, czyli od końca 2004 r. dla działki i od
    końca 2006 r. dla budynku. Okres ten upłynął odpowiednio z końcem 2009 r. dla działki i z
    końcem 2011 r. dla budynku.
    Dział spadku nie jest nowym nabyciem, lecz jedynie czynnością podziału majątku między
    spadkobiercami, którzy już są właścicielami spadku od momentu śmierci spadkodawcy.
    Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28
    lutego 2020 r. Nr 0115-KDIT2-1.4011.14.2020.1.RS.
    Ponieważ 5-letni okres dla całej nieruchomości upłynął z końcem 2011 r., sprzedaż
    nieruchomości w 2025 r. nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c, oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich
    nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Z kolei jak stanowi art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Na podstawie art. 924 ww. Kodeksu:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
    współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku
      powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
    W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym
    spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa
    o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł
    własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek
    działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających
    poszczególnym spadkobiercom.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j .Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty

      majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z
      nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
      należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana
    jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie,
    w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w
    określonym udziale.
    Wobec powyższego wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż nieruchomość gruntowa, została
    nabyta przez Panią i Pani męża w 2004 r. do majątku objętego wspólnością majątkową
    małżeńską, nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mężowi przysługiwały w
    chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani ponownie nabyć udziału w
    ww. nieruchomości ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku.
    Ponadto należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawiera definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga
    zastosowania definicji zawartych w przepisach Kodeksu cywilnego.
    W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili ich zasadzenia lub zasiania.
    Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa
    nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym
    przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż
    nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku,
    trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym,
    że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na
    to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna
    sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na
    gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek
    stanowiący własność wieczystego użytkowania (art. 235 Kodeksu cywilnego). Grunty
    stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie

    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której, własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na
    którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i
    znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia
    nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego,
    kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek. Zatem, nieprawidłowo wskazała Pani, że
    pięcioletni okres upłynął z końcem 2009 r. dla działki i z końcem 2011 r. dla budynku.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku opis, w związku z
    tym, że będąca przedmiotem planowanej sprzedaży nieruchomość (działki, na której
    wybudowała Pani wraz z mężem budynek mieszkalny) została nabyta przez Panią i Pani
    męża do majątku wspólnego małżeńskiego w 2004 r., a planowane jej odpłatne zbycie ma
    nastąpić w 2025 r. - w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak Pani wskazała art. 10 ust 5. ww.
    ustawy.
    W związku z powyższym za datę nabycia przez Panią ww. zabudowanej nieruchomości
    (działki, na której wybudowała Pani wraz z mężem budynek mieszkalny), należy uznać
    datę nabycia nieruchomości gruntowej do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej,
    tj. 2004 r., stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, planowane
    odpłatne zbycie przez Panią w 2025 r. wskazanej we wniosku zabudowanej nieruchomości
    (działki, na której wybudowała Pani wraz z mężem budynek mieszkalny) nie będzie
    stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie tej zabudowanej
    nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym doszło do jej nabycia. W związku z tym, nie wystąpi u Pani obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ww. odpłatnego zbycia zabudowanej
    nieruchomości (działki, na której wybudowała Pani wraz z mężem budynek mieszkalny).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym.
    W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Stosownie do art. 14d § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
    Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki,
    jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu
    nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

    Dodatkowo, wyjaśniam, iż wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej rozpatrywane
    są w terminie, o którym mowa w ww. przepisie, tj. bez zbędnej zwłoki, jednak nie
    później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Ponadto, wszystkie
    wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej załatwiane są z zachowaniem kolejności
    wpływu.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej zaznaczam, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w
    sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.