Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-591/14-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Korzystanie na jednakowych warunkach z programu lojalnościowego i z rabatów przy zakupie towarów lub usług przez nieograniczone grono osób nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota udzielonego rabatu nie stanowi również nagrody związanej ze sprzedażą premiową i nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że z tytułu udzielonego rabatu na Wnioskodawcy jako płatniku nie będą ciążyły obowiązki wynikające z treści 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: informacja; programy-programy lojalnościowe; płatnik; rabaty; towar; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych z tytułu udzielonych rabatów w ramach programu rabatowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą w przeważającej części na sprzedaży wyrobów kosmetycznych i toaletowych. W ramach tej działalności Wnioskodawca zamierza uruchomić specjalny program rabatowy. Do programu będzie mogła przystąpić każda osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Warunkiem przystąpienia do programu będzie złożenie oświadczenia (deklaracji) o przystąpieniu do programu z jednoczesną akceptacją regulaminu programu rabatowego. Zgodnie z planowanym regulaminem, aby uzyskać rabat, Klient zarejestrowany w programie rabatowym będzie musiał dokonać zakupu towaru (m.in, osobiście, telefonicznie, mailowo, za pośrednictwem platformy internetowej). Sprzedaż towarów dla Klientów w programie rabatowym będzie dokonywana wyłącznie na rzecz osób fizycznych występujących w charakterze konsumenta, tj. na potrzeby własne tych osób. Każdy Klient, który przystąpi do programu, będzie miał możliwość zwiększenia rabatu, który będzie mu przysługiwać z uwagi na dokonane przez niego zakupy. Zwiększenie przysługującego danemu Klientowi rabatu nastąpi także w przypadku, gdy Klient poleci ofertę Wnioskodawcy innym klientom (np, swoim znajomym, rodzinie). Polecenie oferty Wnioskodawcy innym osobom, w celu uzyskania dodatkowego rabatu, będzie zależne wyłącznie od woli Klienta. Dla ułatwienia Klientom możliwości polecenia produktów innym osobom, Wnioskodawca dopuszcza mechanizm polecania Ich w formie elektronicznej (np. w postaci linku do jakiegoś produktu). Klienta z Wnioskodawcą nie będzie łączył żaden stosunek prawny typu umowa o świadczenie usług, zlecenie itp. Sfinalizowanie zakupu towaru przez nowego Klienta spowoduje naliczenie dodatkowego rabatu na koncie osoby polecającej (tj. na koncie Klienta). Rabaty, które naliczą się na koncie Klienta, umożliwią dokonanie zakupu towarów u Wnioskodawcy w obniżonej cenie, jednak cena nie zostanie obniżona poniżej wartości 1 zł. Rabaty nie będą obejmowały kosztów przesyłki. Zgodnie z planowanym regulaminem programu rabatowego, rabaty naliczające się na koncie osoby zarejestrowanej w programie rabatowym (tj. na koncie Klienta) nie wykorzystane do kolejnych zakupów u Wnioskodawcy, będą po pewnym czasie ulegały przedawnieniu. W przypadku upłynięcia terminu ważności rabatu, będzie on odejmowany od aktualnego bilansu rabatowego uczestnika programu. Rabaty wykorzystywane do zakupów będą zużywane chronologicznie, tj. najpierw będą wykorzystywane rabaty najstarsze. Program nie będzie służył generowaniu zysków dla uczestników programu (Klientów) - nie będzie dochodziło do wypłaty świadczeń w jakiejkolwiek formie, w tym także nie będzie możliwa wymiana kwoty uzyskanego rabatu na pieniądze lub inne towary lub usługi. Rabat będzie jedynie obniżał cenę kolejnego kupowanego przez Klienta towaru.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy rabat udzielony Klientowi na kolejne zakupy przez Wnioskodawcę w ramach programu rabatowego wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego, w związku z dokonanym przez Klienta zakupem, a także dodatkowy rabat (zwiększenie uzyskanego rabatu) dla Klienta związany z dokonanym zakupem przez inną osobę, której zakupy u Wnioskodawcy polecił Klient (uczestnik programu), podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychody z "innych źródeł"?
2.  Czy Wnioskodawca udzielając rabatów, o których mowa w pytaniu nr 1, ma obowiązek sporządzenia informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody osób fizycznych, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał pozarolniczą działalność gospodarczą oraz inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności" oznacza, że wyliczenie zawarte w przepisie jest jedynie wyliczeniem przykładowym. Tym samym przychodami z innych źródeł mogą być inne jeszcze przychody niż wymienione w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 42a ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (PIT—8C).

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w ramach programu rabatowego będzie udzielał Klientom rabatów obniżających cenę kupowanych przez nich towarów. Do programu będzie mogła przystąpić każda osoba, która złoży oświadczenie (deklarację) o przystąpieniu do programu rabatowego oraz zaakceptuje regulamin. Program nie będzie służył generowaniu zysków dla jego uczestników (Klientów) - nie będzie dochodziło do wypłaty żadnych świadczeń, w tym także nie będzie możliwa wymiana kwoty uzyskanego rabatu na pieniądze lub inne towary czy usługi.

Rabat, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, „upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. Ceną - zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050, z późn. zm.) jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów, w tym także tych wydanych z rabatem, a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.

Uwzględniając powyższe, w tym fakt że krąg uprawnionych do zakupów z rabatem będzie potencjalnie nieograniczony oraz warunki udzielania rabatów będą jednakowe dla wszystkich uczestników programu, to nie powstanie u nich przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie będzie także zobowiązany do wystawienia stosownych informacji podatkowych.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 czerwca 2012 roku o sygn. IPPB1/415-297/12-4/ES, w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 25 kwietnia 2012 roku przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o sygn. IPTPB1/415-55/12-4/AG, w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 12 grudnia 2012 roku o sygn. ITPB1/415-1051/12/MR,

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisami art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli przepisy art. 24 – 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Z treści zacytowanego przepisu jednoznacznie wynika zasada powszechności przedmiotowej opodatkowania podatkiem dochodowym wszystkich dochodów.

Przychodami w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Spośród źródeł przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, ustawodawca wymienił tzw. „inne źródła”. Zgodnie z art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że wyliczenie zawarte w przepisie jest jedynie wyliczeniem przykładowym. Tym samym przychodami z innych źródeł mogą być inne jeszcze przychody niż wymienione w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Co do zasady, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 – w wysokości 10% wygranej nagrody.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) i tak treść art. 535 i następnych stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest działalność gospodarcza polegającą w przeważającej części na sprzedaży wyrobów kosmetycznych i toaletowych. W ramach tej działalności Wnioskodawca zamierza uruchomić specjalny program rabatowy. Do programu będzie mogła przystąpić każda osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Warunkiem przystąpienia do programu będzie złożenie oświadczenia (deklaracji) o przystąpieniu do programu z jednoczesną akceptacją regulaminu programu rabatowego. Zgodnie z planowanym regulaminem, aby uzyskać rabat, Klient zarejestrowany w programie rabatowym będzie musiał dokonać zakupu towaru (m.in, osobiście, telefonicznie, mailowo, za pośrednictwem platformy internetowej). Sprzedaż towarów dla Klientów w programie rabatowym będzie dokonywana wyłącznie na rzecz osób fizycznych występujących w charakterze konsumenta, tj. na potrzeby własne tych osób. Każdy Klient, który przystąpi do programu, będzie miał możliwość zwiększenia rabatu, który będzie mu przysługiwać z uwagi na dokonane przez niego zakupy. Zwiększenie przysługującego danemu Klientowi rabatu nastąpi także w przypadku, gdy Klient poleci ofertę Wnioskodawcy innym klientom (np, swoim znajomym, rodzinie). Polecenie oferty Wnioskodawcy innym osobom, w celu uzyskania dodatkowego rabatu, będzie zależne wyłącznie od woli Klienta. Dla ułatwienia Klientom możliwości polecenia produktów innym osobom, Wnioskodawca dopuszcza mechanizm polecania Ich w formie elektronicznej (np. w postaci linku do jakiegoś produktu). Klienta z Wnioskodawcą nie będzie łączył żaden stosunek prawny typu umowa o świadczenie usług, zlecenie itp. Sfinalizowanie zakupu towaru przez nowego Klienta spowoduje naliczenie dodatkowego rabatu na koncie osoby polecającej (tj. na koncie Klienta). Rabaty, które naliczą się na koncie Klienta, umożliwią dokonanie zakupu towarów u Wnioskodawcy w obniżonej cenie, jednak cena nie zostanie obniżona poniżej wartości 1 zł. Rabaty nie będą obejmowały kosztów przesyłki.

Odnosząc się do udzielanego rabatu, stwierdzić należy, co następuje. „Rabat”, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia oznacza: „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów.

„Ceną” – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 w ustawie z dnia 05 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050, z późn. zm.) jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów, w tym także tych wydanych jako rabat, a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.

Ze zdarzenia przyszłego wynika, że za zakupione produkty w ramach programu rabatowego klient może uzyskać rabat przy zakupie towarów.

Uwzględniając powyższe, w sytuacji przedstawionej we wniosku w ramach programu rabatowego nie dochodzi do wydania nagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale do zakupu towaru z rabatem. Przy tym, opis zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku sugeruje, iż krąg uprawnionych do zakupów z rabatem będzie potencjalnie nieograniczony. Omawiany program lojalnościowy, jak wskazuje Spółka, ma bowiem na celu wspieranie sprzedaży detalicznej towarów, a adresatami tego programu będą pełnoletnie osoby dokonujące zakupów (m.in, osobiście, telefonicznie, mailowo, za pośrednictwem platformy internetowej) w sprzedaży detalicznej Wnioskodawcy.

W konsekwencji, korzystanie na jednakowych warunkach z programu lojalnościowego i z rabatów przy zakupie towarów lub usług przez nieograniczone grono osób nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota udzielonego rabatu nie stanowi również nagrody związanej ze sprzedażą premiową i nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że z tytułu udzielonego rabatu na Wnioskodawcy jako płatniku nie będą ciążyły obowiązki wynikające z treści 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.