Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.7.2020.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-02
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką podatku na zasadach wskazanych w tych przepisach, w zeznaniu za 2019 r., kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych w 2019 r. z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej tj. autorskich praw do programów komputerowych?
Słowa kluczowe: IP Box
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2020 r. (data wpływu 7 stycznia 2020 r.) – uzupełnionym pismami w dniach 9 marca 2020 r. oraz 29 maja 2020 r. (daty wpływu) – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Wniosek został uzupełniony w dniu 9 marca 2020 r. oraz 29 maja 2020 r. (daty wpływu).

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą we własnym imieniu w sposób zorganizowany i ciągły, bez względu na jej rezultat, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polski nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.). Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy – zgodnie z wpisem w CEiDG – jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z), a polegającą na tworzeniu oprogramowanie dla około 20 firm bukmacherskich. Głównym zleceniodawcą dla Wnioskodawcy jest S z o. o. zajmująca się tworzeniem oprogramowania dla sektora zakładów sportowych, (…). S Sp. z o. o. zleca wykonywanie oprogramowania dla firm bukmacherskich nie tylko Wnioskodawcy, ale także innym podmiotom zajmującym się tworzeniem oprogramowania. Wszystkie podmioty gospodarcze działające na rzecz S Sp. z o. o. zajmujące się tworzeniem oprogramowania są podzielone i zgrupowane w Teamach. Każdy Team odpowiada za inną część oprogramowania. Wnioskodawca pracuje w teamie „B”. Jego praca polega na integracji (łączeniu) oraz rozwoju całej warstwy Front-Endu we wszystkich obszarach tworzonej aplikacji (oprogramowania), tworzy nowe rozwiązania dla produktów bukmacherskich na podstawie zlecenia od S Sp. z o.o. Z umowy zawartej z głównym kontrahentem, tj. S Sp. z o. o. wynika, że Wnioskodawca zobowiązuje się do świadczenia na jego rzecz usług w zakresie: - wytwarzania oprogramowania, - obsługi i przetwarzania danych, - zarządzania oprogramowaniem i wsparcia technicznego. W ramach tej umowy Wnioskodawca przenosi na rzecz S Sp. z o. o. całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. Wnioskodawca rozwija system (platformę) głównego zleceniodawcy, tj. S Sp. z o. o. w obszarze Web Developmentu, tj. tworzenia stron internetowych i aplikacji mobilnych, tj. dla oprogramowania działającego na urządzeniach przenośnych, takich jak telefony komórkowe, smartfony, palmtopy czy tablety. Każdy klient zleceniodawcy, tj. S Sp. z o. o. na rzecz którego Wnioskodawca tworzy oprogramowanie jest inny i ma inne oczekiwania, czasami zdarza się, że chce mieć coś co zleceniodawca Wnioskodawcy już posiada (odpowiednią funkcjonalność stworzoną przez Wnioskodawcę i inne podmioty gospodarcze współpracujące ze zleceniodawcą). Skutkuje to tym, że Wnioskodawca wdraża już gotowe rozwiązania, które były wcześniej przez niego lub innych programistów współpracujących z S Sp. z o. o. stworzone, ale po dokonaniu ich modyfikacji pod zapotrzebowanie i wymagania klienta zleceniodawcy. Nigdy jedno rozwiązanie, bez dokonania jego modyfikacji nie ma zastosowania w dwóch lub więcej firmach bukmacherskich współpracujących z S Sp. z o. o. Każda z tych firm ma inne potrzeby i inne oczekiwania w zakresie oprogramowania. Każdy klient S Sp. z o. o., tj. zleceniodawcy Wnioskodawcy, czyli każda firma bukmacherska jest wdrażany według jego indywidualnych potrzeb, stąd zróżnicowanie i twórczy charakter kodów pisanych na rzecz poszczególnych klientów. Wszystkie podmioty działające na rzecz S Sp. z o. o. zgrupowane w teamie Wnioskodawcy korzystają z frameworku (autorskiej platformy programistycznej) stworzonego przez zleceniodawcę i do którego ma on pełne prawa, a który Wnioskodawca stale rozwija. Większość czasu pracy Wnioskodawcy (około 90%) to pisanie kodu (używając czystego języka programowania), korzystając z autorskiego framework‘a zleceniodawcy i z biblioteki (biblioteki służącej do tworzenia aplikacji oraz interfejsów użytkownika), implementując pomysły klientów zleceniodawcy i spinając to wszystko w jedną całość po stronie Front-Endu (od początku do końca). Oprogramowania stworzone przez Wnioskodawcę dla klientów zleceniodawcy służą do obstawiania wyników wydarzeń sportowych oraz E-sportowych, w tym także wydarzeń oraz spotkań, które odbywają się na żywo. Użytkownicy tego oprogramowania zakładają poprzez proces rejestracji własne konta i mogą wpłacać pieniądze, aby obstawiać zdarzenia oraz wypłacać wygrane poprzez różne kanały płatności (np. konta bankowe portfele internetowe). Każdy użytkownik posiada swoje saldo wyrażone w odpowiedniej walucie (w zależności od kraju, w którym klient zleceniodawcy funkcjonuje) oraz swój panel klienta, gdzie może edytować dane. przesłać dokumenty w celu potwierdzenia swojej tożsamości, wpłacić oraz wypłacić pieniądze, podejrzeć historię swoich transakcji (wpłat, wypłat oraz postawionych kuponów), zwiększać oraz zmniejszać limity swoich transakcji oraz czasu poświęconego na grę. Użytkownicy (gracze) otrzymują również bonusy od klientów zleceniodawcy Wnioskodawcy w postaci dodatkowych środków na granie. W oprogramowaniu są również podglądy spotkań na żywo (trackery, streamy), opcja tworzenia zaawansowanego i rozbudowanego kuponu z zakładami, weryfikacja użytkowników, zaawansowana wyszukiwarka kursów, gry oraz zakłady wirtualnych spotkań. Klienci mają możliwość tworzenia podstron w platformie poprzez udostępnianie przez zleceniodawcę, tj. S Sp. z o. o. narzędzi. We wszystkich tych obszarach Wnioskodawca implementuje i rozwija warstwę front-endową. Do pisania kodu Wnioskodawca używa darmowego oprogramowania M. Reszta narzędzi oraz sprzętu jest udostępniana przez Zleceniodawcę. Wnioskodawca nie nabywa zatem wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W ramach omawianej działalności gospodarczej, w ramach współpracy ze S Sp. z o. o., jako członek zespołu programistów współpracujących ze Spółką, Wnioskodawca rozwija i ulepsza system obstawiania wyników wydarzeń sportowych oraz E-sportowych, w tym także wydarzeń oraz spotkań, które odbywają się na żywo. Omawiane oprogramowanie jest rozwijane przy wykorzystaniu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania. Wnioskodawca tworząc program korzysta z tzw. informacji wrażliwych będących w posiadaniu ww. Spółki, dlatego też korzysta ze sprzętu i narzędzi Zleceniodawcy. Wytwarzanie, ulepszanie i rozwijanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), w postaci nowoczesnego systemu obstawiania wyników wydarzeń sportowych oraz E-sportowych, w tym także wydarzeń oraz spotkań, które odbywają się na żywo. W ramach omawianej działalności. Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu matematyki, algorytmiki i informatyki w celu optymalizacji i rozwijana omawianego systemu (programu komputerowego). Efekty działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Omawiany system zawiera szereg unikalnych funkcjonalności, właściwych tylko dla firm bukmacherskich. Autorskie prawo do programu komputerowego jest zatem wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wpływ na rozwój Wnioskodawcy i poszerzenie jego umiejętności mają spotkania zarówno w ramach teamów, podczas których planowane są rozwiązania do bardzo dużych struktur systemu bukmacherskiego stworzonego dla zleceniodawcy, które następnie są implementowane. Tworzone przez Wnioskodawcę programy mają charakter twórczy i innowacyjny. Prowadzona przez niego systematyczna i ciągła działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań. Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosi na Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób oprogramowania, osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2019 rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z IP Box posiada odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, że w przypadku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie określono formy, w jakiej powinna być prowadzona powyższa ewidencja, Wnioskodawca prowadzi ją w arkuszu kalkulacyjnym. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie przychodów i odpowiadających im wydatków bezpośrednio z nimi związanych. W związku z tym, że Wnioskodawca nie dokonywał nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, ani nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sam tworząc nowe rozwiązania, w prowadzonej ewidencji ujmował tylko przychody na podstawie wystawionych faktur. Wszystkie ponoszone w 2019 r. przez Wnioskodawcę koszty są to koszty pośrednie, tj. głównie: amortyzacja, usługi księgowe, paliwo, zakup części do samochodu, parking, ubezpieczenie. Jedyny wydatek, który mógłby być związany bezpośrednio z działalnością to laptop nabyty 6 kwietnia 2019 r. wykorzystywany do pisania programów komputerowych. Do złożenia niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box skłoniło Wnioskodawcę Ministerstwo Finansów w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu z dnia 9 marca 2020 r. (data wpływu) wskazano ponadto, że działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, bowiem działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność spełniającą kryteria prac rozwojowych, tj. działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym Wnioskodawca prowadzi od dnia 4 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca prowadzi systematyczne prace rozwojowe opierające się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz doświadczeń praktycznych, mające na celu wytworzenie nowego produktu (programu komputerowego, procesu, usługi) i znaczące udoskonalanie już istniejących produktów (programu komputerowego, procesu, usługi). Jak wskazano we wniosku oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca stworzył i prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję umożliwiającą zweryfikowanie podjętych działań w ramach tworzenia kwalifikowanego IP od dnia 1 stycznia 2019 r. W związku z tym, że w przepisach powszechnie obowiązujących nie określono formy, w jakiej powinna być prowadzona powyższa ewidencja, Wnioskodawca prowadzi ją w arkuszu kalkulacyjnym. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie przychodów i odpowiadających im ewentualnych wydatków bezpośrednio z nimi związanych, co jest zgodne z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca uzyskuje dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności, ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich, w tym wobec kontrahenta za rezultat oraz wykonanie czynności. Wnioskodawca samodzielnie wykonuje czynności zlecone przez kontrahenta bez jego nadzoru. Wnioskodawca wykonuje usługi w wybranym przez siebie miejscu i czasie. Jednak w związku z tym, że Wnioskodawca jest członkiem zespołu programistów współpracujących z S, to w celu usprawnienia pracy zespołu regularnie wykonuje prace w siedzibie S. Wnioskodawca jako niezależny podmiot, prowadzący odrębną działalność gospodarczą samodzielnie ponosi ryzyko gospodarcze związane z tą działalnością. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawcy są dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

W uzupełnieniu z dnia 29 maja 2020 r. Wnioskodawca wycofał wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie pytania nr 2) i jednocześnie podtrzymał wniosek w zakresie pytania nr 1). W wykonaniu wezwania wskazał dodatkowo, że prowadzone przez Wnioskodawcę prace rozwojowe miały na celu wytworzenie produktu, tj. programu komputerowego. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawcy są dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży usługi – wytwarzania oprogramowania, zgodnie z umową łączącą Wnioskodawcę ze zlecającym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej to Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i efekty jej prac przenosi na zlecającego. Przedmiotem umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a zlecającym jest wytwarzanie oprogramowania, - obsługi i przetwarzania danych, - zarządzania oprogramowaniem i wsparcia technicznego. 90% efektów prac Wnioskodawcy przekazywanych zlecającemu jest wynikiem jego działalności badawczo-rozwojowej związanej z wytwarzaniem oprogramowania. 10% efektów prac Wnioskodawcy przekazywanych Zlecającemu jest związanych z obsługą i przetwarzaniem danych, zarządzaniem oprogramowaniem i wsparciem technicznym i nie jest to wynik działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy. Zlecający ma prywatne repozytorium na serwerze, tj. system kontroli wersji. Każdy zmodyfikowany, ulepszony, rozwinięty program komputerowy załadowane do repozytorium jest oznaczony imieniem i nazwiskiem Wnioskodawcy. Wnioskodawca rozumie przez to \[przez pojęcie kwalifikowany dochód (…) z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich praw do programów komputerowych\] dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. autorskiego prawa do programu komputerowego) uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi. Na potrzeby art. 30ca ust. 7 Wnioskodawca, na podstawie czasu wykonywania poszczególnych prac na rzecz Zlecającego ujął 90% wynagrodzenia otrzymywanego od zleceniodawcy jako przychody osiągnięte z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. autorskiego prawa do programu komputerowego) uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi wytworzenia, ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania. Pozostałe 10% stanowią przychody związane z pozostałymi obowiązkami umownymi Wnioskodawcy, tj. związane z obsługą i przetwarzaniem danych, zarządzaniem oprogramowaniem i wsparciem technicznym. Wnioskodawca nie poniósł kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 5). Wobec powyższego nie można było obliczyć wskaźnika Nexus, albowiem zgodnie z prawami matematyki nie można dzielić przez 0. W konsekwencji w przypadku Wnioskodawcy przychód osiągnięty z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. autorskiego prawa do programu komputerowego) uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi równa się dochodowi i stanowi docelowo podstawę opodatkowania preferencyjną stawką podatku 5%. Program komputerowy jest chroniony na gruncie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pod warunkiem, że spełnia przesłanki ogólne określone w art. 1 ust. 1 tej ustawy, tzn. stanowi przejaw działalności twórczej i ma indywidualny charakter. Brak jest definicji legalnej programu komputerowego w polskim systemie prawnym, ale program komputerowy rozumiany jest w prawodawstwie światowym jako sekwencja symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Mając na uwadze powyższe program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę, w ramach ulepszania, rozwijania i modyfikowania programu komputerowego jest samoistnym programem komputerowym podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czynności ulepszania, rozwijania i modyfikowania oznaczają w istocie wytworzenie nowej sekwencji symboli opisujących realizowanie obliczeń zgodnie z językiem programowania, a zatem wytworzenie nowego programu komputerowego o twórczym, indywidualnym charakterze. Programy komputerowe, które Wnioskodawca ulepszał, rozwijał i modyfikował były udostępniane Wnioskodawcy przez Zlecającego, który posiadał do nich autorskie prawa majątkowe. Precyzując stan faktyczny Wnioskodawca wskazał, że nie poniósł kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 5).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku numerem 1).

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką podatku na zasadach wskazanych w tych przepisach, w zeznaniu za 2019 r., kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych w 2019 r. z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej tj. autorskich praw do programów komputerowych?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytania oznaczonego we wniosku numerem 1. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2, które uzupełnieniem z dnia 29 kwietnia 2020 r. wycofano zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy oprawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów, badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu oprogramowania nowych funkcjonalności i elementów systemu bukmacherskiego mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności między innymi w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). Wnioskodawca przenosił na zlecającego całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej i otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu w ramach wynagrodzenia za świadczenie usług, a zatem w ocenie Wnioskodawcy osiągał kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca prowadzi odpowiednią ewidencję, zgodną z wymogami art. 30cb ww. ustawy. Mając na uwadze powyższe, w opisanym wyżej stanie faktycznym Wnioskodawca może w zeznaniu rocznym za rok 2019 rozliczyć dochód uzyskany z wytwarzania autorskiego prawa do programu komputerowego z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku działania podejmowane przez Wnioskodawcę – co do zasady – spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

\[(a+b) x 1,3\] / a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Jednakże, w związku z tym, że Wnioskodawca – jak sam podaje w opisie stanu faktycznego – nie ponosi żadnych kosztów, które podlegałyby uwzględnieniu w kalkulacji współczynnika nexus, nie ma możliwości ustalenia podstawy opodatkowania. Nie jest zatem uprawniony do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania wg stawki 5%.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.