Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.387.2025.3.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Obowiązek wystawiania faktury z tytułu dzierżawy gruntu z
przeznaczeniem na instalację farmy fotowoltaicznej.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze
dzierżawa
faktura-faktura VAT
gospodarstwa-gospodarstwa rolne
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
noty-nota obciążająca
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 16
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 3-art. 82-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązku wystawiania faktury z tytułu dzierżawy gruntu, z
    przeznaczeniem na instalację farmy fotowoltaicznej. Uzupełniła go Pani pismem z 16
    czerwca 2025 r. (data wpływu 17 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani gospodarstwo rolne, jest Pani czynnym podatnikiem VAT, nie płaci Pani
    podatku dochodowego w związku z prowadzeniem gospodarstwa.
    21 lutego 2024 r. zawarła Pani umowę dzierżawy z firmą (...) Sp. z o.o. jako A.A. z mężem B.
    A.
    W umowie p. 4 Czynsz dzierżawy napisane jest: „Za okres od dnia wejścia umowy w życie
    do dnia rozpoczęcia budowy przedsięwzięcia czynsz w wysokości (...) PLN za każdy hektar
    w skali roku kalendarzowego plus należny podatek VAT, o ile będzie należny zgodnie z
    przepisami prawa płatny raz w roku z góry za nieruchomość w terminie 21 dni od
    doręczenia dzierżawcy prawidłowo wystawionej faktury lub noty obciążeniowej. W
    przypadku zawarcia niniejszej umowy w trakcie trwania danego okresu rozliczeniowego,
    czynsz taki należny będzie proporcjonalnie do okresu trwania umowy w ciągu roku
    kalendarzowego (zwany dalej czynszem wstępnym).”
    Na dzień 22 lutego 2024 r. wystawiła Pani notę obciążeniową (...) za roczny czynsz
    dzierżawy w kwocie (...) PLN dla firmy j. w. i zapłaciła Pani podatek dochodowy 8,5% od tej
    sumy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Przedmiotem dzierżawy jest działka rolna wchodząca w skład gospodarstwa rolnego.
    Oprócz przychodów z dzierżawy działki i gospodarstwa rolnego osiąga Pani przychody z
    wynajmu prywatnego mieszkania i z tego tytułu opłaca Pani podatek dochodowy
    ryczałtowy w wysokości 8,5%.
    Nie prowadzi Pani poza tym żadnej działalności gospodarczej.
    Dzierżawca sam się zgłosił.
    Dzierżawa jest przeznaczona na instalację farmy fotowoltaicznej. Na teraźniejszym etapie
    dzierżawca przygotowuje niezbędną dokumentację inwestycyjną i nieruchomość jest
    wciąż używana w gospodarstwie rolnym. W momencie kiedy dzierżawca uzyska
    pozwolenie na budowę (maksymalny czas to 5 lat), nieruchomość przejdzie w użytkowanie
    dzierżawcy i zostanie odpowiednio przekwalifikowana na cele inne niż rolnicze. Umowa
    dzierżawy podpisana jest na maksymalnie 29 lat. Jeśli w ciągu 5 lat dzierżawca nie uzyska
    pozwoleń, umowa ulegnie rozwiązaniu.
    Pomiędzy Panią a Spółką nie istnieją żadne powiązania osobiste czy gospodarcze. Nie jest
    Pani wspólnikiem w Spółce ani nie pełni Pani żadnych funkcji w zarządzie.
    Jest Pani zarejestrowana jako czynny płatnik podatku VAT z racji prowadzenia
    gospodarstwa rolnego.

    Nieruchomość jest częścią gospodarstwa rolnego.
    (...) Sp. z o.o. jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy jest Pani zobligowana do wystawiania faktury VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, nie może Pani wystawiać faktury VAT za dzierżawę gruntu na cele
    nierolnicze ponieważ przedmiotowa dzierżawa nie jest w zakresie działalności rolniczej,
    którą Pani prowadzi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia
    małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków
    prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć,
    że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2
    pkt 15 ustawy, zgodnie z którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej - rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.

    Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy)
    uznać należy, iż działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Na podstawie do art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 16 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
      W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie
      rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą
      wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury
      przy sprzedaży produktów rolnych.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.
    Wówczas bowiem za podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.
    Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe – gdyż wymienione gospodarstwa to w
    istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby
    prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która
    – jak gdyby w imieniu gospodarstwa – zarejestruje się jako podatnik.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzają jednocześnie zasadę, że do
    złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba fizyczna
    spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.
    Dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego ma takie znaczenie, że faktury dotyczące tego
    gospodarstwa (przy nabyciu towarów i usług) będą wystawiane na tę właśnie osobę, która

    dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w
    roli zbywcy (dostawcy) przy sprzedaży (dostawie) produktów rolnych i w związku ze
    świadczeniem usług rolniczych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...)
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 693 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
      Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    W tej sprawie należy wskazać, że w myśl art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;
      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;

      4) przepisy Unii Europejskiej.
    Na podstawie ww. art. 82 ust. 3 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów
    z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz
    warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 poz. 955 ze zm.), zwane dalej
    „rozporządzeniem”.
    Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Zatem usługa dzierżawy gruntu przeznaczonego na cele rolnicze korzysta ze zwolnienia od
    podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, pod warunkiem łącznego
    spełnienia przesłanek co do przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie
    zatem korzystać ze zwolnienia od omawianej usługi, jeśli zawarta zostanie umowa
    dzierżawy gruntu, która w swojej treści zawierać będzie m.in. postanowienia, z których w
    sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dzierżawiony grunt jest przeznaczony
    wyłącznie na cele rolnicze.
    Tym samym, należy uznać, że gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który
    wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której mowa ww. art. 2 pkt 15 ustawy.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 października
    2016 r., sygn. I FSK 571/15, z którego wynika, że kiedy w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
    VAT mowa jest o zwolnieniu od podatku dzierżawy gruntów przeznaczonych na cele
    rolnicze, należy to utożsamiać z przeznaczeniem na działalność rolniczą, w rozumieniu art.
    2 pkt 15 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Wszelkie dane jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1
    ustawy.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Fakturę wystawia sprzedawca (usługodawca) będący podatnikiem podatku od towarów i
    usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej

    zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli
    odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt
    dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako
    sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to
    wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem
    stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku
    podatkowego.
    Zasady dokumentowania operacji gospodarczych, w tym warunki, jakim powinny
    odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych,
    określa natomiast ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    120 ze zm.).
    Noty księgowe (w tym obciążeniowe) stanowią dowody księgowe na podstawie ww.
    ustawy o rachunkowości, a nie przepisów dotyczących podatku VAT. Ustawa o podatku od
    towarów i usług oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w
    żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Jednocześnie, przepisy
    krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik powinien
    udokumentować kwoty niestanowiące podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług w myśl art. 29a ust. 1 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jest Pani zarejestrowana jako czynny płatnik podatku VAT
    z racji prowadzenia gospodarstwa rolnego. 21 lutego 2024 r. zawarła Pani umowę
    dzierżawy z firmą (...) Sp. z o.o. jako A.A. z mężem B.A. Przedmiotem dzierżawy jest działka
    rolna wchodząca w skład gospodarstwa rolnego.
    (...) Sp. z o.o. jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Dzierżawca sam się
    zgłosił. Dzierżawa jest przeznaczona na instalację farmy fotowoltaicznej. Umowa
    dzierżawy podpisana jest na maksymalnie 29 lat. Jeśli w ciągu 5 lat dzierżawca nie uzyska
    pozwoleń, umowa ulegnie rozwiązaniu. Na dzień 22 lutego 2024 r. wystawiła Pani notę
    obciążeniową (...) za roczny czynsz dzierżawy dla ww. firmy.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy jest Pani zobligowana do wystawiania faktury VAT z
    tytułu ww. dzierżawy.
    Wskazać na wstępie należy, że dla wszystkich czynności wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług, jak wyżej wskazano, reprezentantem może być tylko jedna z osób
    prowadzących wspólnie gospodarstwo, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Reprezentantem wspólnego gospodarstwa rolnego jest w tej sprawie Pani. Pani jest
    bowiem podatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 15 ust. 4 w związku z art. 96 ust. 2
    ustawy. Zatem z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego dokonuje i będzie Pani
    dokonywała rozliczenia podatku VAT należnego.
    Jak wyjaśniono w wstępie, działalność rolnicza, zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy,
    mieści się w pojęciu działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, nieruchomość będąca częścią Pani gospodarstwa rolnego jest
    jednocześnie składnikiem majątkowym w tego rodzaju działalności gospodarczej,
    wykorzystywanym w prowadzonej przez Panią działalności opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    W konsekwencji powyższego, wybierając jeden ze sposobów wykorzystywania składnika
    majątku gospodarstwa rolnego (działki rolnej), wydzierżawiła Pani (jako osoba
    reprezentująca ww. gospodarstwo rolne) tą nieruchomość na rzecz (...) Sp. z o.o., która

    z taką propozycją wystąpiła. Pani mąż zawarł ww. umowę dzierżawy wraz z Panią,
    ponieważ do dokonania czynności prawnej prowadzącej do oddania nieruchomości do
    używania i pobierania z niej pożytków potrzebna jest zgoda drugiego małżonka.
    Jak już wyżej wskazano, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług dzierżawa
    wypełnia definicję odpłatnego świadczenia usług, wykonywanego w ramach działalności
    gospodarczej. Nie ma przy tym znaczenia na jakie cele przedmiot dzierżawy (w tym
    przypadku grunt) został udostępniony dzierżawcy. Uznanie danego świadczenia za
    usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, wymaga istnienia bezpośredniego
    konsumenta, beneficjenta świadczenia, odnoszącego wymierną korzyść oraz
    odpłatności rozumianej jako wykonanie czynności za wynagrodzeniem.
    Cel dzierżawy w przypadku gruntu jest jednak decydujący w kwestii możliwości
    zwolnienia od podatku czynności dzierżawy gruntów. Jak bowiem wynika z powołanych
    powyżej regulacji, podatnik może korzystać ze zwolnienia od omawianej usługi, jeśli
    dzierżawiony grunt jest przeznaczony wyłącznie na cele działalności rolniczej, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.
    Z uwagi na powyższe, stwierdzić należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń
    wykonawczych do ustawy, nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej
    na dzierżawie działki rolnej przeznaczonej na instalację farmy fotowoltaicznej, w
    związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT na podstawie § 3 ust.1 pkt 2 ww. rozporządzenia.
    Z okoliczności sprawy wynika także, że dzierżawca na obecnym etapie przygotowuje
    niezbędną dokumentację inwestycyjną i nieruchomość jest wciąż używana w
    gospodarstwie rolnym. W momencie kiedy dzierżawca uzyska pozwolenie na budowę
    (maksymalny czas to 5 lat), nieruchomość przejdzie w użytkowanie dzierżawcy i
    zostanie odpowiednio przekwalifikowana na cele inne niż rolnicze. Nie zmienia to
    jednak faktu, że ww. umowa dzierżawy, z tytułu której przysługuje Pani wynagrodzenie
    w formie czynszu dzierżawnego, obowiązuje od 21 lutego 2024 r.
    Stwierdzić tym samym należy, że odpłatna dzierżawa działki rolnej Spółce, w ramach
    prowadzonego gospodarstwa rolnego, którego jest Pani reprezentantem, celem
    prowadzenia na niej farmy fotowoltaicznej, stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu
    VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystającą
    ze zwolnienia z podatku VAT.
    Skoro więc posiada Pani status podatnika czynnego – jako osoba, która występuje w roli
    „reprezentanta” gospodarstwa rolnego i wydzierżawia Pani na rzecz innego podatnika
    (Spółki) działkę rolną, stanowiącą majątek tego gospodarstwa, to ma Pani obowiązek
    wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż tej usługi.
    Pani stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pani, nie ma natomiast
    zastosowania do Pani małżonka.
    Interpretacja ta rozstrzyga Pani wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i
    usług (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku). Natomiast odnośnie
    zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.