Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.120.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Dotyczy działalności badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
projekt
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 kwietnia 2025 r. oraz pismem z 18 kwietnia 2025
    r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z siedzibą na terytorium Polski (polskim rezydentem
    podatkowym) i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie
    z Ustawą o CIT. Spółka prowadzi działalność z zakresu tworzenia i produkcji (...) oraz
    materiałów (...) (ang. (...)). Działalność ta polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i
    wykorzystywaniu wiedzy, umiejętności oraz doświadczenia Spółki (jej Pracowników) w
    procesie projektowania, konstruowania, ulepszania produktów i procesów (oraz ich
    poszczególnych części) w ramach świadczonych usług w branży.
    W ramach prowadzonej działalności Spółka zajmuje się dostarczaniem towarów takich jak:
    - (...).
    Spółka zapewnia kontrahentom pełną obsługę na każdym etapie realizacji sprzedaży,
    począwszy od fazy koncepcyjnej, poprzez projekt konstrukcji, opracowanie graficzne,
    wizualizacje, testy prototypów, aż do końcowej produkcji.
    Od początku działalności Spółka pracuje nad wykorzystaniem (...) do transportowania i
    magazynowania różnego rodzaju towarów.
    Spółka tworzy rozwiązania w oparciu o zrozumienie impulsów zakupowych, znajomość
    potrzeb sektora sprzedaży detalicznej, a także umiejętne połączenie unikalnego
    projektowania i zaawansowanych technologii. Działania prowadzone przez Spółkę
    obejmują również analizowanie celów biznesowych klientów, wykonywanie prototypów
    rozwiązań, produkcję projektu oraz wsparcie w instalacji rozwiązań w punktach sprzedaży.
    W celu utrzymania pozycji rynkowej oraz stałego zwiększania konkurencyjności swojej
    oferty, a także zapewnienia klientom najwyższej jakości produktów i usług, Spółka w
    sposób stały i systematyczny prowadzi prace nad nowymi rozwiązaniami produktowymi i
    procesowymi.
    Spółka realizuje równolegle wiele projektów. Jako przykład można wskazać projekt (...)
    (dalej: „Modernizacja”, „Projekt”).
    Realizacja Projektu wiąże się z przeprowadzeniem prac, które Wnioskodawca uważa za
    rozwojowe, polegających na:
    - opracowaniu koncepcji przerobienia lub modyfikacji istniejącej maszyny w taki sposób,
      aby uzyskać założony cel, tj. (...),
    - wykonaniu testów i prób technologicznych, pozwalających określić, czy
      przeprowadzone prace doprowadziły do zamierzonych efektów,
    - zakupie części do maszyny oraz materiałów niezbędnych do realizacji testów,
    - montażu nowych komponentów i ich integracji z istniejącą maszyną.

    Prace związane z Modernizacją wiążą się przede wszystkim z koniecznością
    przeprowadzenia prac koncepcyjnych, obejmujących analizę możliwości wdrożenia
    nowego rozwiązania procesowego, zaprojektowanie go z wykorzystaniem wiedzy
    zdobywanej przez pracowników Spółki, a następnie opracowywanie wersji testowych
    (prototypów) i ich walidację, obejmującą badania i testy produktów wyprodukowanych w
    ramach serii próbnych (testowych), celem oceny, czy wdrożone zmiany doprowadziły do
    pożądanych rezultatów procesowych.
    Głównymi kosztami ponoszonymi w związku z realizacją Projektu są:
    - zakup części do maszyn, które służą Modernizacji,
    - koszty materiałów i surowców związane z realizacją prób technologicznych.
    Efektem Modernizacji jest prototypowa maszyna, która operuje na warunkach zgodnych z
    założeniami Projektu.
    Modernizacja nie będzie składała się z jednej czynności, lecz na całe przedsięwzięcie będą
    składały się dwa etapy. Pierwszym z nich będzie opracowanie koncepcji przerobienia
    maszyny, w tym analiza potrzeb materiałów służących do Projektu, jak i rozważenie
    kwestii newralgicznych odnośnie do jego realizacji i przeanalizowanie metod rozwiązania
    możliwych trudności, które Spółka przewiduje napotkać w trakcie realizacji
    przedsięwzięcia.
    Kolejnym etapem jest faza, w której będzie można rozpocząć docelową przebudowę
    maszyny. Planowana inwestycja zakłada montaż nowych elementów konstrukcyjnych, co
    w efekcie końcowym doprowadzi do uznania modernizowanego sprzętu za nową
    prototypową maszynę.
    Dane pozwalające na identyfikację części kosztów, które można przypisać projektowi, są
    agregowane przez Spółkę i możliwe do odtworzenia.
    Spółka korzysta z oprogramowania (m.in. (...)), przy pomocy którego ewidencjonuje i
    dokumentuje prowadzone przez siebie prace rozwoju produktu.
    Sam proces rozwoju produktu można sprowadzić do następujących kluczowych
    elementów:
    1) identyfikacja parametrów kluczowych do realizacji założonego projektu,
    2) próby technologiczne rozumiane jako m.in. ustawienie maszyny, ustawienie
      parametrów formowania, miejsca wycinania otworów, itp.,
    3) produkcja próbna.
    Produkcja próbna, która zakończy się nieosiągnięciem oczekiwanych wyników, zostaje
    odnotowana jako próba nieudana, a cały wyżej opisany proces rozwoju produktu
    (maszyny) zaczyna się od początku. Produkcja próbna, która kończy się osiągnięciem
    oczekiwanych wyników, definitywnie kończy proces rozwoju produktu (maszyny), kończąc
    tym samym realizowany projekt.
    Powyższy opis wskazuje na niepewność co do osiąganych wyników, będący immanentną
    cechą prac rozwojowych. W przypadku stwierdzenia przez pracownika Spółki, iż realizacja
    danego projektu wiąże się z koniecznością przeprowadzenia testów powiązanych z
    niepewnością co do osiągnięcia założonego wyniku, pracownik określa projekt jako
    element działalności związanej z rozwojem produktu i oznacza ten fakt w dokumentacji
    Spółki.
    Wnioskodawca zaznacza, iż poniesione w ramach realizacji projektu koszty, które Podatnik
    chciałby odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla niego koszty
    uzyskania przychodu oraz nie zostały one zwrócone w jakiejkolwiek formie.

    Wnioskodawca na potrzeby niniejszego projektu nie ponosił kosztów uzyskania i
    utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
    przemysłowego.
    Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub
    34a ustawy o CIT (zwolnienia dot. Specjalnych Stref Ekonomicznych oraz Polskiej Strefy
    Inwestycji).
    Przedmiotowe koszty, poniesione na realizacje prac uznawanych za B+R nie zostały
    zwrócone ani refundowane Spółce w jakiejkolwiek formie oraz zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów Spółki.
    Wnioskodawca zalicza koszty prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów
    poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 - tj. w sposób
    wskazany w art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o CIT.
    W związku z realizacją wyżej opisanych prac, które zdaniem Wnioskodawcy mają charakter
    badawczo-rozwojowy Spółka zamierza wykazać w rocznej deklaracji podatkowej oraz
    załączniku do niej wysokość kosztów kwalifikowanych i skorzystać z ulgi na działalność
    badawczo rozwojową, o której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    Spółka nie ma statusu Centrum Badawczo-Rozwojowego.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenie przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Nowatorskość rozwiązań zastosowanych w ramach projektu zwiększenia dokładności
      wykonania (...) wynika przede wszystkim z:
    - opracowania nowej koncepcji przerobienia lub modyfikacji istniejącej maszyny w celu
      osiągnięcia zamierzonego efektu w zakresie (...),
    - stworzenia wersji testowych (prototypów) i przeprowadzenia ich walidacji w oparciu o
      produkcję próbną,
    - wdrożenia nowych komponentów mechanicznych zintegrowanych z istniejącą maszyną,
    - przeprowadzenia prób technologicznych i badań weryfikujących skuteczność
      wprowadzonych rozwiązań,
    - opracowania rozwiązania, które w efekcie końcowym prowadzi do powstania nowej
      prototypowej maszyny operującej na zmienionych zasadach technologicznych.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w objaśnieniach Ministra Finansów z
    dnia 15 lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX wskazano co następuje:
    „twórczość działalności badawczo- rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
    nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”, oraz: „W związku z tym, że ustawodawca
    dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, nie zdefiniował sformułowania
    „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne czy zasoby wiedzy odnoszą się do wiedzy
    ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie, czy też wiedzy w danej
    dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że
    sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do wiedzy danego
    przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element celowościowy w postaci zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od
    tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe
    państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im większa będzie skalowalność
    wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy będzie potencjał dochodowości

    w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych determinantów prowadzenia przez
    podatników działalności badawczo-rozwojowej.”
    2. Wnioskodawca wskazuje, że twórczy charakter prowadzonych prac przejawia się w
      opracowywaniu nowych koncepcji dotyczących przebudowy lub modyfikacji maszyny,
      tworzeniu wersji testowych, przeprowadzaniu badań i prób technologicznych, których
      wyników nie można przewidzieć bez realizacji opisywanych prac. Ponadto, rezultatem
      prowadzonych działań jest nowa prototypowa maszyna, co świadczy o twórczym
      wkładzie w rozwój nowego rozwiązania procesowego.
    3. Wnioskodawca wskazuje, że przed rozpoczęciem Projektu dysponował przede
      wszystkim bazową wiedzą w zakresie obsługi oraz standardowego utrzymania ruchu
      maszyn przeznaczonych do (...). W toku prowadzonych działań, obejmujących analizę
      nowych rozwiązań i przeprowadzanie prób technologicznych, Wnioskodawca nabył
      natomiast bardziej zaawansowaną wiedzę i kompetencje dotyczące metod
      optymalizacji parametrów (...), doboru materiałów oraz konstrukcji prototypowych
      komponentów. Zdaniem Wnioskodawcy, to właśnie ta nowa, poszerzona wiedza
      umożliwiła skuteczną realizację prac rozwojowych i zbliżenie się do wyznaczonego celu
      związanego ze zwiększeniem (...).
    4. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach opisywanej działalności wykorzystuje i rozwija
      wiedzę oraz umiejętności z zakresu inżynierii procesowej, w szczególności w obszarze
      projektowania i modyfikacji maszyn produkcyjnych, a także prowadzenia
      prototypowych prób technologicznych. Zgodnie z założeniami Projektu, wdrażane
      rozwiązania wymagają ponadto kompetencji z dziedziny analizy materiałów i
      mechaniki – tak, aby przeprowadzać testy wytrzymałościowe, dostosowywać
      konstrukcję nowych elementów maszyny i oceniać, czy wybrane materiały spełniają
      wymagane normy jakościowe. Wnioskodawca wskazuje również na znaczenie wiedzy z
      zakresu kontroli parametrów procesowych, co obejmuje m.in. umiejętność
      opracowywania procedur testowych oraz interpretacji wyników produkcji próbnej.
    5. Wnioskodawca wskazuje, że opis wskazuje na niepewność co do osiąganych wyników,
      będący immanentną cechą prac rozwojowych. Ponadto planowane działania obejmują
      wprowadzanie nowych rozwiązań i tworzenie prototypu. Wnioskodawca nie traktuje
      zatem tych zmian jako rutynowych i okresowych.
    6. Wnioskodawca informuje, że modernizacja obejmuje dwa etapy:
    Etap koncepcyjny. Opracowanie koncepcji działania i projektu przerobienia maszyny. Na
    tym etapie przeprowadzane są wstępne testy poprawności założeń zmienionej technologii.
    Etap wdrożeniowy. Po akceptacji wszystkich założeń koncepcyjnych. Planowana inwestycja
    zakłada montaż nowych elementów konstrukcyjnych, co w efekcie końcowym, doprowadzi
    do uznania modernizowanego sprzętu za nową prototypową maszynę.
    Głównym celem jest (...). Na potrzeby realizacji Projektu opracowano harmonogram
    obejmujący kamienie milowe Projektu, który został zrealizowany zgodnie z zakładanym
    planem.
    7. Efekty pracy Spółki, których Spółka była i jest twórcą były i są kreacją nowego,
      nieistniejącego wcześniej procesu, nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do
      osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry
      określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie były i nie są jedynie
      „techniczną”, a były i są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów.
    8. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych.
    9. Wnioskodawca do kosztów materiałów i surowców związanych z opisaną działalnością
      zalicza:
    - (...).

    • Wykrojniki z ww. materiałów - jako elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych
      prac.
    Wnioskodawca ponosi wydatki na urządzenia i narzędzia techniczne niestanowiące
    środków trwałych, zaliczając do nich m.in. wydatki na:
    · Narzędzia do testowania wytrzymałości (...):
    - wagi elektroniczne do pomiaru masy poszczególnych elementów,
    - ręczne narzędzia do pomiaru grubości (...) (np. mikrometry, suwmiarki).
    · Naczynia i przybory laboratoryjne:
    - pojemniki do mieszania (...),
    - probówki i zlewki do przechowywania oraz mieszania chemikaliów używanych do
      obróbki materiałów (np. (...)),
    - pipety i dozowniki do precyzyjnego odmierzania składników chemicznych.
    · Sprzęt do przeprowadzania prób materiałowych:
    - zestawy do testów wytrzymałościowych (np. (...)).
    - materiały do symulacji warunków użytkowych (...) (np. (...)).
    • Urządzenia pomiarowe:
    - ręczne skanery 3D do pomiarów prototypów i oceny dokładności wykonania.
    - urządzenia do pomiaru kolorów i odcieni (kolorymetry), służące do oceny jakości
      nadruku na (...).
    - termometry i higrometry do monitorowania warunków testów (np. (...)).
    • Materiały pomocnicze używane w badaniach:
    - próbki różnorodnych rodzajów (...) do testowania ich właściwości w praktycznych
      zastosowaniach,
    - materiały do prototypowania, takie jak (...), których używa się w eksperymentach z
      nowymi technikami produkcji (...).
    Wyżej wymieniony sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi jest
    wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, którą
    uznaje on za działalność badawczo-rozwojową.
    10. Wnioskodawca oświadcza, że Spółka nie posiada statusu Centrum Badawczo-
      Rozwojowego.
    11. Wnioskodawca wskazuje, że prace nad wskazanym we wniosku projektem (...)
      zakończyły się wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby
      działalności gospodarczej podatnika oraz spełnione są następujące warunki:
    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
      rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika
      odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o
      wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
      zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
      zastosowania technologii.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana w zdarzeniu
      przyszłym działalność Wnioskodawcy w zakresie Modernizacji, spełnia ustawową

      definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o
      CIT?
    2. Czy odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci kosztów prac
      rozwojowych związanych z realizacją Projektu, w proporcji w jakiej w jej wartości
      początkowej pozostają koszty opisanych wydatków (tj. surowców, materiałów
      pomocniczych, materiałów elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych
      niestanowiących środków trwałych oraz wydatków związanych z kontrolą jakości),
      stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w
      związku z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy
      opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach stosowania ulgi
      na prace badawczo-rozwojowe?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowane przez Wnioskodawcę przedsięwzięcie, przedstawione
    w zdarzeniu przyszłym, uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo-
    rozwojowej (dalej: „Ulga B+R”) - w szczególności, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona
    działalność powinna zostać uznana za działalność badawczo rozwojową (dalej:
    „działalność B+R”) w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, działalność B+R oznacza działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Na podstawie przedstawionych powyżej definicji, należy stwierdzić, że w celu uznania
    działalności prowadzonej przez podatnika za działalność badawczo-rozwojową niezbędne
    jest kumulatywne spełnienie poniższych przesłanek:
        a) działalność ta musi mieć charakter twórczy,
        b) działalność ta musi być prowadzona w sposób systematyczny,
        c) działalność ta musi obejmować zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystanie
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z wyłączeniem działalności
        obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli
        takie zmiany mają charakter ulepszeń).
    Wnioskodawca wskazuje, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra
    Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (dalej: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu
    działalności badawczo rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi
    badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d Ustawy o CIT, co zostało wskazane w
    samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Twórczy charakter prowadzonej działalności.
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo- rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji
    /narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.

    W świetle powyższej definicji, Wnioskodawca podkreśla, że prace prowadzone w ramach
    działalności Wnioskodawcy podejmowane są przez pracowników Wnioskodawcy w celu
    opracowywania nowych koncepcji oraz rozwiązań niewystępujących dotychczas lub
    rozwiązań znacząco odróżniających się od rozwiązań funkcjonujących u Wnioskodawcy.
    Wśród przykładów takich działań należy wskazać przede wszystkim prace koncepcyjne
    związane z opracowywaniem nowych produktów/wyrobów oraz innowacji procesowych, a
    także tworzenie prototypów (w ramach opracowywania prototypów i urządzeń
    demonstracyjnych), które następnie są testowane przez pracowników Wnioskodawcy.
    Należy przy tym zauważyć, że opracowywanie prototypów, oraz ich testowanie i walidacja
    zostały wyróżnione w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w
    znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36
    Objaśnień MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka, co w przypadku
    Wnioskodawcy przejawia się w fakcie, że rozwiązania w ramach prowadzonych projektów
    powstają jako wynik kreatywnej działalności pracowników Wnioskodawcy, którzy
    samodzielnie muszą znaleźć optymalne rozwiązania zagadnień, a rezultatem tej
    działalności są nowe wytwory intelektu, uzewnętrzniane m.in. w tworzonych analizach,
    planach wykonania/produkcji, dokumentacji technicznej oraz raportach.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym
    działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach opisywanych projektów spełnia
    definicję działalności twórczej, stanowiącej nieodłączny element uznania prowadzonych
    prac za działalność badawczo- rozwojową.
    Systematyczność podejmowanej działalności.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF, w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia
    „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego
    rodzaju działań:
    a) w znaczeniu pierwszym w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    b) w znaczeniu drugim w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Zgodnie z podejściem przyjętym przez Ministra Finansów w powoływanych już
    Objaśnieniach MF, dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to
    należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. w świetle powyższego, oznacza to, że
    kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Wnioskodawca uważa, że w jego przypadku powyższe kryterium jest spełnione, z uwagi na
    prowadzanie prac w oparciu o wypracowaną metodykę, w tym wewnętrzne procedury
    postępowania, w ramach których do realizacji projektu opracowywane są określone
    wymagania, harmonogram oraz przypisywane są adekwatne zasoby (w szczególności
    wykwalifikowana kadra).
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że tożsame kryteria spełnienia przesłanki
    systematyczności przyjął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który przykładowo
    w interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.617.2022.2.
    JG) wskazał, że: „najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności
    B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    „pewnego systemu”, a „spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest
    uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność
    taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika

    podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i
    przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego
    określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby.”
    Wnioskodawca wskazuje, że niezależnie od spełnienia definicji systematyczności przyjętej
    w Objaśnieniach MF (tj. podejmowania prac w sposób uporządkowany, według określonej
    metodyki), działalność prowadzona przez Wnioskodawcę prowadzona jest w sposób
    systematyczny również w świetle pierwszej z przedstawionych definicji, tj. prowadzenia
    tego rodzaju prac w sposób stały, od dłuższego czasu. Jak podkreślono w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi prace twórcze w sposób stały,
    jako nieodłączny, kluczowy element prowadzenia swojej działalności gospodarczej, a także
    zamierza kontynuować prowadzenie tego rodzaju działalności w przyszłości.
    Konsekwentnie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym działalność
    prowadzona przez niego spełnia kryterium systematyczności, stanowiącej element
    uznania prowadzonych prac za działalność badawczo-rozwojową.
    Zwiększanie zasobów wiedzy i wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie
    zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF pkt 43, to pojęcie odnosi się przede
    wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co
    nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i
    kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika, a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc powyższe do sytuacji Wnioskodawcy, należy zauważyć, że bez wątpienia
    opisywana działalność w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wpisuje się w tak
    postawione kryterium zwiększania zasobów wiedzy. Pracownicy Wnioskodawcy
    wykorzystują zdobywaną wiedzę do opracowywania nowych rozwiązań produktowych
    oraz innowacji procesowych.
    Nierutynowany charakter projektów realizowanych przez Wnioskodawcę wynika z faktu,
    że prowadzone prace, poprzedzone są koniecznością przeprowadzenia prac
    koncepcyjnych, opracowania specyficznych wymagań oraz planów wykonania, a w trakcie
    wykonywania zadań pracownicy Wnioskodawcy często stają przed koniecznością
    zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania
    wymagań) brakuje określonych informacji.
    Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza”, charakterystyczna dla
    prowadzenia prac badawczo-rozwojowych i wymaga od pracowników Wnioskodawcy
    samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, która nie posiada jeszcze
    modelowego sposobu postępowania w ramach działalności prowadzonej przez
    Wnioskodawcę w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu
    zakładanych metod.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, także przesłanka związana ze zwiększaniem
    zasobów wiedzy i wykorzystywaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z

    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń), będzie spełniona w odniesieniu do
    działalności opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
    Na podstawie analizy wszystkich przedstawionych powyżej przesłanek dotyczących
    działalności badawczo-rozwojowej (twórczy charakter, systematyczność, zdobywanie i
    wykorzystywanie wiedzy w celu opracowywania nowych lub ulepszonych produktów i
    procesów), Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym opisywana przez nią
    działalność w zdarzeniu przyszłym spełnia ustawowe ramy działalności B+R.
    Z powyższych względów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż działalność przedstawiona
    w opisie zdarzenia przyszłego w ramach projektów z obszarów B+R, będzie stanowić
    działalność badawczo- rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy o CIT, która
    uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy o CIT.
    Spółka ulepsza i rozwija proces produkcyjny wraz z istniejącą maszyną. Rozwiązanie przez
    nią planowane będzie innowacyjne. Dzięki planowanym pracom przez Spółkę możliwa jest
    poprawa ergonomii pracy, redukcja kosztów wytworzenia oraz eliminacja sztuk wadliwych.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność B+R. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
    a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    b) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo- rozwojową
    c) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
      samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością.
    W myśl, art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, ustawodawca wskazał, że koszty kwalifikowane
    podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub
    nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT.
    W myśl art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, podatnicy są uprawnieni do odliczenia 100%
    kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3 ustawy o CIT, oraz 200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.

    Z kolei, art. 8 ust. 1b (winno być art. 9 ust. 1b) ustawy o CIT wskazuje na konieczność
    wyodrębnienia w ewidencji rachunkowej kosztów działalności B+R - co też w zakresie
    prowadzonego projektu Spółka czyni.
    W rezultacie, podatnikowi podatku CIT przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych wdanym roku podatkowym pod
    warunkiem, że:
    a) poniósł koszty na działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT w
      związku z art. 18d ust. 2 pkt 1 tej ustawy,
    b) koszty działalności B+R stanowiły dla niego KUP w rozumieniu ustawy o CIT,
    c) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych określonym
      przepisami w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 oraz art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT,
    d) w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    e) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    f) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o CIT,
    g) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiekolwiek formie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka spełnia wszystkie powyższe warunki.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wskazane zdarzeniu
    przyszłym wydatki związane z realizacją Projektu, poniesione przez Spółkę, stanowią
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R.
    Tym samym, przepis pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R
    kosztów poniesionych na nabycie materiałów i surowców. Warunkiem jest, jednak ich
    bezpośrednie związanie z prowadzoną działalnością B+R.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzeniu przyszłego Wnioskodawca do kosztów
    materiałów i surowców związanych z opisaną działalnością zalicza:
    - (...).
    Wykrojniki z ww. materiałów jako elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych
    prac.
    W ocenie Wnioskodawcy, opisane materiały i surowce są niezbędne do prowadzenia
    działalności uznawanej przez Spółkę za B+R oraz do opracowania i wytwarzania nowych
    produktów, a tym samym, związane są bezpośrednio z działalnością uznawaną przez
    Spółkę za B+R.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do uznania
    materiałów i surowców bezpośrednio wykorzystanych w ramach prowadzonych prac
    zarówno w procesie tworzenia prototypów produktów/usług, jak i procesie udoskonalania
    produktów/usług za koszty kwalifikowane prac badawczo-rozwojowych zgodnie z art. 18d
    ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretację podatkowe m.in.
    a. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 07 lipca 2020 r., znak:
      0111#KDIB1#3.4010.159.2020.2.MMU,
    b. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 15 stycznia 2018 r., znak:
      0111#KDIB1#3.4010.397.2017.2.IZ,

    c. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 grudnia 2017 r., znak:
      0115#KDIT2#3.4010.347.2017.2.PS,
    d. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 23 marca 2017 r., znak:
      0461#ITPB3#4510.687.2016#2.PS.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do KUP, odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności uznawanej przez Spółkę za badawczo-rozwojową, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Wnioskodawca nadmienia, że odpisy od wartości niematerialnych i prawnych będą
    odnosiły się do zdarzenia przyszłego i obejmą licencje dotyczące oprogramowania
    wspomagającego nadzór nad realizacją prac rozwojowych.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych/WNiP stanowiły koszty
    kwalifikowane. I tak, odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone od postawy
    opodatkowania w ramach ulgi B+R pod warunkiem, że:
    a) zostały zaliczone do KUP oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym,
    b) nie dotyczą środków trwałych/WNiP wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj.
      samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością, oraz
    c) środek trwały/WNiP, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej
      działalności rozwojowej.
    Oznacza to, że kosztem kwalifikowanym może być, jedynie taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję KUP, określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, specyfika odpisów amortyzacyjnych powoduje obowiązek uwzględniania także
    postanowień art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. Zgodnie z powołanym przepisem, KUP są odpisy z
    tytułu zużycia środków trwałych oraz WNiP (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
    zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 ustawy o CIT.
    Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi B+R
    powinny dotyczyć tych aktywów, które spełniają definicję środków trwałych albo wartości
    niematerialnych i prawnych. Ponadto, aktywa nie mogą zostać wymienione w
    negatywnym katalogu środków trwałych/WNiP niepodlegających amortyzacji, ujętym w
    art. 16c ustawy o CIT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka do działalności uznawanej
    przez Spółkę za B+R wykorzystywać a także wytwarzać może środki trwałe oraz WNiP, od
    których odpisy amortyzacyjne zaliczać będzie do KUP.
    Wnioskodawca stwierdza, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w
    postaci kosztów prac rozwojowych związanych z realizacją Projektu, w proporcji w jakiej w
    jej wartości początkowej pozostają koszty opisanych wydatków (tj. surowców, materiałów
    pomocniczych, materiałów elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych
    niestanowiących środków trwałych oraz wydatków związanych z kontrolą jakości),
    stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w związku
    z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach stosowania ulgi na prace
    badawczo-rozwojowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”):
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania nr 1 wskazać należy, że
    w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza
    (i) robiący coś regularnie i starannie,
    (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
    (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też:
      o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.

    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym opisana w zdarzeniu przyszłym działalność Wnioskodawcy w zakresie
    Modernizacji, spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.,
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 i 2a u.p.d.o.p.,
    za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową,
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i
    przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2a u.p.d.o.p.,
    w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o
    których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od
    tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej
    wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
    koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p. stanowi:
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
    pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym
    podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
    wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
      p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez

      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
      d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W stosunku do kosztów prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych, specyficzne regulacje normujące moment rozpoznania
    tych kosztów na cele podatkowe.
    W myśl art. 15 ust. 4a u.p.d.o.p.,
    koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:
    1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych
    częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
    2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
    3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    W myśl art. 16b ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p.:
    amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
    okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który
    może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
    rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
    udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych
    produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
    zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
    zastosowania technologii.
    W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych
    ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie
    trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może
    rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
    i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Jak już wskazano powyżej, szczegółową regulację w zakresie ujmowania odpisów
    amortyzacyjnych od prac rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych dla ulgi B +R zawiera
    art. 18d ust. 2a uCIT.
    Zgodnie z tym przepisem, podatnicy są uprawnieni do odliczenia w uldze B+R odpisów
    amortyzacyjnych od prac rozwojowych w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej
    pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2 uCIT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 18d ust. 8 uCIT, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, mogą stanowić koszt kwalifikowany w roku
    podatkowym w którym zostały poniesione.

    Zgodnie ze wskazaniem przez Państwa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz w
    uzupełnieniu, Wnioskodawca do kosztów materiałów i surowców związanych z opisaną
    działalnością zalicza:
    - (...).
    • Wykrojniki z ww. materiałów - jako elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych
    prac.
    Wnioskodawca ponosi wydatki na urządzenia i narzędzia techniczne niestanowiące
    środków trwałych, zaliczając do nich m.in. wydatki na:
    · Narzędzia do testowania wytrzymałości (...):
    - Wagi elektroniczne do pomiaru masy poszczególnych elementów.
    - Ręczne narzędzia do pomiaru grubości (...) (np. mikrometry, suwmiarki).
    · Naczynia i przybory laboratoryjne:
    - Pojemniki do mieszania (...).
    - Probówki i zlewki do przechowywania oraz mieszania chemikaliów używanych do
      obróbki materiałów (np. (...)).
    - Pipety i dozowniki do precyzyjnego odmierzania składników chemicznych.
    · Sprzęt do przeprowadzania prób materiałowych:
    - Zestawy do testów wytrzymałościowych (np. (...)).
    - Materiały do symulacji warunków użytkowych (...) (np. (...)).
    · Urządzenia pomiarowe:
    - Ręczne skanery 3D do pomiarów prototypów i oceny dokładności wykonania.
    - Urządzenia do pomiaru kolorów i odcieni (kolorymetry), służące do oceny jakości
      nadruku na (...).
    - Termometry i higrometry do monitorowania warunków testów (np. (...)).
    · Materiały pomocnicze używane w badaniach:
    - Próbki różnorodnych rodzajów (...) do testowania ich właściwości w praktycznych
      zastosowaniach.
    - Materiały do prototypowania, takie jak (...), których używa się w eksperymentach z
      nowymi technikami produkcji (...).
    Ten sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi jest wykorzystywany
    bezpośrednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, którą uznaje on za
    działalność badawczo-rozwojową.
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt
    2 u.p.d.o.p., który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na

    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Za koszty kwalifikowane uznaje się również nabycie niebędącego środkami trwałymi
    sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
    pomiarowych, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z przywołanego art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p. wynika, że aby poniesione wydatki na
    sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące
    warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., mogą stanowić
    wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka
    trwałego.

    Istotny jest moment wprowadzenia poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych
    do ewidencji, rozpoczęcie amortyzacji i dokonywanie odpisów amortyzacyjnych dla celów
    podatkowych. W momencie dokonania odpisu amortyzacyjnego od pracy rozwojowej i
    zaliczenia go do ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ust. 2a uCIT, podatnicy mogą do kosztów
    kwalifikowanych zaliczyć części poszczególnych odpisów, w proporcji, w jakiej w wartości
    początkowej tej pracy rozwojowej pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a
    lub ust. 3a pkt 2 uCIT.
    Wobec powyższych wyjaśnień, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy odpisy
    amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci kosztów prac rozwojowych
    związanych z realizacją Projektu, w proporcji w jakiej w jej wartości początkowej pozostają
    koszty opisanych wydatków (tj. surowców, materiałów pomocniczych, materiałów
    elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych niestanowiących środków trwałych oraz
    wydatków związanych z kontrolą jakości), stanowią dla Wnioskodawcy koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w związku z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT i
    mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytań postawionych przez Państwa we wniosku. Treść pytań
    wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji. Zatem, pozostałe kwestie
    poruszone przez Państwa we własnym stanowisku nie są przedmiotem niniejszej
    interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.