Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1330/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-17
Teza: Według jakiego klucza podzielić powstałe różnice kursowe na bieżące koszty podatkowe i koszty zwiększające wartość początkową budynku? Czy pożyczkę przeznaczoną na spłatę kredytu inwestycyjnego (wydatki na refinansowanie inwestycji) należy traktować jako pożyczkę związaną z inwestycją? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3, stan faktyczny)
Słowa kluczowe: budynek; działalność; inwestycje; kapitał-podwyższenie kapitału; kompensata; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości; pożyczka; pożyczka-spłata pożyczki; przekazanie-przekazanie do używania; różnica-różnice kursowe; wartość-wartość początkowa; wierzytelność; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 19 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia:

*   według jakiego klucza podzielić powstałe różnice kursowe na bieżące koszty podatkowe i koszty zwiększające wartość początkową budynku – **jest nieprawidłowe,**
*   jak traktować różnice kursowe od pożyczki przeznaczonej na spłatę kredytu inwestycyjnego – **jest prawidłowe.**

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3, stan faktyczny)

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia:

*   według jakiego klucza podzielić powstałe różnice kursowe na bieżące koszty podatkowe i koszty zwiększające wartość początkową budynku,
*   jak traktować różnice kursowe od pożyczki przeznaczonej na spłatę kredytu inwestycyjnego.

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3, stan faktyczny)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest właścicielem nieruchomości (dalej „budynek" lub „nieruchomość"). Budynek został zakupiony celem wyremontowania i wynajęcia na cele biurowe. Z przyczyn niezależnych prace remontowe zostały wstrzymane. Do chwili obecnej inwestycja nie została zakończona, a budynek nie został oddany do użytkowania i wynajęty. Pod względem księgowym budynek traktowany jest jako środek trwały w budowie i modernizacji (od momentu zakupu środek nigdy nie był użytkowany). W przeszłości Spółka posiadała również inny budynek, którego inwestycja została zakończona; budynek ten był użytkowany, a następnie sprzedany.

Do dnia 30 grudnia 2010 r. 100% udziałowcem Wnioskodawcy była spółka X. W dniu 30 grudnia 2010 r. 100% udziałów w kapitale zakładowym oraz należności z tytułu pożyczek zostało nabyte od X przez Y (dalej „Y" lub „Udziałowiec"), które w wyniku tej transakcji stało się 100% Udziałowcem Wnioskodawcy i pozostaje nim do dnia przygotowania niniejszego dokumentu.

Zakup ww. budynków finansowany był m.in. kredytami bankowymi, natomiast spłata kredytów, prace adaptacyjne oraz bieżące funkcjonowanie Wnioskodawcy finansowane było między innymi poprzez systematycznie otrzymywane pożyczki od Udziałowca nominowane w koronach norweskich (NOK). Oznacza to, iż Wnioskodawca zarówno otrzymał pożyczkę w NOK, jak i było zobowiązany do jej spłaty w NOK. W latach 2005-2011 Spółka otrzymała 29 różnych pożyczek w NOK. Umowy pożyczek od Udziałowca nie precyzują na jaki cel pożyczki powinny zostać przeznaczone, jednakże w praktyce znaczna część środków z pożyczek udzielonych od grudnia 2007 r. została przeznaczona na cele związane z niezakończoną inwestycją w Nieruchomość oraz spłatą inwestycyjnego kredytu bankowego (refinansowanie). Spółka jest w stanie wskazać pożyczki, z których środki zostały częściowo przeznaczone na finansowanie niezakończonej inwestycji w Budynek, natomiast precyzyjne określenie rzeczywistego wykorzystania środków z danej pożyczki jest w praktyce niemożliwe, gdyż Wnioskodawca uzyskiwał wpływy z kilku źródeł: z pożyczki od Udziałowca, z tytułu przychodów z najmu innego budynku (do 2010 r.), ze sprzedaży drugiego budynku, zwrotów VAT itp. Możliwe jest jedynie oszacowanie ogólnej proporcji wydatków związanych z niezakończoną inwestycją do całości wydatków Spółki, które ponoszone były okresie 01 stycznia 2008 r. (początek inwestycji) do 31 stycznia 2012 r. (spłata wszystkich pożyczek).

Według wstępnych ustaleń Spółki struktura wydatków Spółki w okresie 01 stycznia 2008 r. do 31 stycznia 2012 r. wyglądała następująco:

*   16% wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem Spółki,
*   36% wydatki związane z niezakończoną inwestycją,
*   48% wydatki związane ze spłatą kredytu i odsetek związanego z niezakończoną inwestycją (refinansowanie).

Na 31 stycznia 2012 r. saldo pożyczek oraz naliczonych, ale niewypłaconych odsetek wynosiło ok. 23.300.000 NOK co daje sumę ok. 13.000.000 PLN z czego odsetki stanowią ok. 750.000 PLN, a niezrealizowane różnice kursowe ujemne ok. 1.700.000 PLN, w tym ok. 1.491.000 PLN różnice kursowe ujemne od pożyczek, które według ustaleń Spółki są związane z niezakończoną inwestycją w Budynek. Do dnia 30 stycznia 2012 r. Spółka posiadała kapitał zakładowy w wysokości 50.000 PLN. Dnia 31 stycznia 2012 r. dokonane zostało podniesienie kapitału zakładowego o 2.200.000 PLN poprzez objęcie udziałów powyżej wartości nominalnej (nadwyżka w kwocie ok. 10.780.000 PLN zostanie przeniesiona na kapitał zapasowy).

Podniesienie kapitału odbyło się na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników i dokonane było w formie wkładu pieniężnego. Jednocześnie Wnioskodawca i Y zawarły umowę o wzajemnym potraceniu wierzytelności: udziałowca wobec Spółki z tytułu pożyczek, Spółki wobec udziałowca z tytułu roszczenia o wpłatę na podwyższony kapitał Spółki.

W wyniku potrącenia, na którego potrzeby wartość wzajemnych zobowiązań została określona przy zastosowaniu kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dokonanie potrącenia, wzajemne zobowiązania stron uległy umorzeniu do wysokości zobowiązania Y wobec Spółki z tytułu podwyższenia kapitału. W wyniku opisanego wzajemnego potrącenia wierzytelności, po stronie Spółki powstały zrealizowane różnice kursowe. Różnice te są rezultatem wyceny wzajemnych zobowiązań na dzień ich spłaty zgodnie z kursem z dnia poprzedzającego dzień kompensaty.

W związku z powyższym zadano następujące m.in. pytanie:

Według jakiego klucza podzielić powstałe różnice kursowe na bieżące koszty podatkowe (RK BEZPOŚREDNIE) i koszty zwiększające wartość początkową budynku (RK INWESTYCYJNE)? Czy pożyczkę przeznaczoną na spłatę kredytu inwestycyjnego (wydatki na refinansowanie inwestycji) należy traktować jako pożyczkę związaną z inwestycją? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3, stan faktyczny)

Zdaniem Spółki, precyzyjne określenie rzeczywistego wykorzystania środków z otrzymanych pożyczek jest w praktyce niemożliwe. Pieniądze z tytułu umów pożyczek wpływały sukcesywnie na rachunek bankowy Spółki, powiększając dostępne saldo. Spółka osiągała jednocześnie do 2010 roku przychody z najmu innego budynku, otrzymywała zwroty VAT oraz uzyskiwała dochody z innych tytułów. Jednocześnie Spółka ponosiła wydatki związane z funkcjonowaniem Spółki, refinansowaniem kredytu oraz realizacją inwestycji w Budynek. Spółka nie jest w stanie stwierdzić, z jakich dokładnie źródeł pochodziły środki wydatkowane na konkretne cele oraz w jaki sposób wydatkowano środki z otrzymanych pożyczek, zatem ustalenie rzetelnego klucza alokacji różnic kursowych na poziomie poszczególnych pożyczek jest niemożliwe. Jednakże w opinii Spółki nie daje je to również podstawy do zaliczenia bezpośrednio do kosztów podatkowych różnic kursowych.

W tej sytuacji podatnik powinien ustalić najbardziej reprezentatywny klucz ogólny (KLUCZ) i w oparciu o niego dokonać alokacji łącznej kwoty różnic kursowych od wszystkich pożyczek związanych z finansowaniem nie zakończonej inwestycji w Budynek (RK ŁĄCZNE). Jedynym wiarygodnym i zarazem możliwym do ustalenia kluczem pozwalającym na alokację zapłaconych różnic kursowych na koszty ogólne i koszty inwestycyjne zwiększające wartość początkową budynku będzie ustalenie proporcji łącznych wydatków na wykończenie Budynku (WYD. INWESTYCYJNE) ponoszonych od początku trwania inwestycji (01 stycznia 2008 roku) do sumy wszystkich poniesionych w tym okresie przez Spółkę wydatków (WYD. ŁĄCZNE), a następnie odniesienie jej do łącznej sumy różnic kursowych od wszystkich pożyczek w jakimkolwiek stopniu związanych z niezakończoną inwestycją. Łączna suma wydatków nie może uwzględniać wydatków, co do których jest pewne lub wysoce prawdopodobne, że nie zostały sfinansowane pożyczką (np. znaczne kwoty otrzymane za sprzedaż poprzedniego budynku, które w całości zostały przeznaczone na spłatę kredytów/pożyczek związanych z finansowaniem drugiego budynku).

KLUCZ = (WYD. INWESTYCYJNE) / (WYD. ŁĄCZNE).

RK INWESTYCYJNE = KLUCZ x RK ŁĄCZNE

RK BEZPOŚREDNIE = RK ŁĄCZNE - RK INWESTYCYJNE

Tylko tak ustalony algorytm da wiarygodny obraz sposobu dysponowania środkami pieniężnymi w okresie trwania inwestycji i tylko taki jest w praktyce możliwy do wyliczenia. Do wydatków inwestycyjnych nie powinno się jednak zaliczać pożyczek przeznaczonych na refinansowanie inwestycji tj. na spłatę kredytu bankowego inwestycyjnego, gdyż nie pozostaje to w bezpośrednim związku z inwestycją. To oznaczałoby, iż w oparciu o wstępne szacunki Spółki 36% różnic kursowych od pożyczek, które były w jakimkolwiek stopniu związane z niezakończoną inwestycją czyli 36% z 1.491.000 PLN = 637.000 PLN powinno zwiększyć wartość początkową Budynku.

Prawidłowość takiego sposobu ustalenia jaka część różnic kursowych powinna zostać uznana za powiększającą wartość inwestycji została potwierdzona m.in. w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z 19 kwietnia 2006 r. wydanej przez Urząd Skarbowy w Lubinie (postanowienie to dotyczy co prawda odsetek, niemniej pogląd ten będzie prawidłowy również dla różnic kursowych): „Brzmienie powołanych wyżej przepisów nie uzależnia możliwości zaliczania do kosztów, odsetek od pożyczek (kredytów) od klasyfikacji czy też nazewnictwa stosowanego przez instytucje finansowe, pod warunkiem, że odsetki są zapłacone, a pożyczka (kredyt) została spożytkowana na potrzeby działalności gospodarczej. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, jest to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa (co znajduje odzwierciedlenie np. przez uwzględnienie ich w ewidencji środków trwałych), podobnie jeśli kredyt został przeznaczony na dofinansowanie bieżącej działalności gospodarczej, istotne jest, na jaki cel faktycznie zostały wydatkowane środki z zaciągniętego kredytu. Jeśli pożyczka (kredyt) zostanie przeznaczona na prowadzoną działalność gospodarczą to uznać należy, iż również poniesione przez pożyczkobiorcę (kredytobiorcę) opłaty związane z tą pożyczką (kredytem) np. z tytułu prowizji, ubezpieczenia kredytu, mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i osiąganym przychodem i w związku z tym mogą zostać zaliczone do kosztów dla celów podatkowych. Zgodnie z art. 23 ust 1 pkt 33 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji, zatem w przypadku spożytkowania pożyczki (kredytu) np. na zakup środka trwałego, w tym przypadku wytworzenie środka trwałego, odsetki zapłacone przed jego przekazaniem do użytkowania, podwyższają wartość środka trwałego ustalaną dla celów amortyzacji, natomiast płacone po tym okresie są bezpośrednio kosztem uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Z treści złożonego zapytania wynika, iż udzielony kredyt został spożytkowany na finansowanie budowy budynku mieszkalno-usługowego oraz finansowanie innych zobowiązań wobec dostawców. Zatem uznać należy, iż płacone od nich odsetki oraz związane z ich uzyskaniem wydatki, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów - proporcjonalnie do ponoszonych wydatków, przy czym odsetki spłacone w okresie realizacji inwestycji (budowa budynku mieszkalno-usługowego do celów działalności gospodarczej) mogą być odniesione do kosztów poprzez odpisy amortyzacyjne, ustalone od wartości początkowej tejże nieruchomości, podwyższonej o odsetki spłacone przed jego przekazaniem do użytkowania. Natomiast odsetki naliczone po jego przyjęciu do używania są zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich zapłaty. Biorąc pod uwagę powyższe - zajęte przez Pana stanowisko jest prawidłowe."

Jednocześnie różnice kursowe w zakresie pożyczki przeznaczonej na spłatę kredytu/pożyczki zaciągniętej na cele realizacji inwestycji w postaci budowy środka trwałego nie powinny być traktowane jako wydatki inwestycyjne zwiększające lub zmniejszające wartość środka trwałego. Spłata bowiem pożyczki/kredytu nie jest powiązana z realizacją inwestycji lecz z bieżącą działalnością. Ponadto treść art. 16g ust. 3 PDOP wskazuje, iż regułą jest iż koszty operacji finansowych nie są kosztem wytworzenia środka trwałego, a wyjątkowo są takimi kosztem jeżeli zostały naliczone do dnia oddania środka trwałego do używania i tylko jeżeli możliwe jest przypisanie ich do danej inwestycji („za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.")

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 12 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, w razie wytworzenia we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia. Natomiast za koszt wytworzenia, zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Jednakże w tym miejscu należy wskazać na przepis art. 16g ust. 5 updop, zgodnie z którym cenę nabycia, o której mowa w ust. 3 oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 updop, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Zasady ustalania różnic kursowych powstających w związku ze spłatą kredytu (pożyczki) wyrażonego w walucie obcej określone zostały w art. 15a updop.

Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 5 updop, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Natomiast zgodnie z treścią art. 15a ust. 3 pkt 5 updop, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ponadto, zgodnie z art. 15a ust. 9 updop, przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych rat kredytów (pożyczek).

W świetle powyższych regulacji, różnice kursowe wynikają z różnicy wartości otrzymanej i spłaconej pożyczki w walucie obcej (odpowiednio kapitałowych rat pożyczki), przeliczonych według wskazanych w ww. przepisach kursów walut. Są to więc faktycznie zrealizowane różnice kursowe. Zasady te stosuje się również do rozliczania różnic kursowych przy ustalaniu ceny nabycia bądź kosztu wytworzenia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (art. 16g ust. 5 updop).

Jeżeli zatem podatnik wybiera ustalanie różnic kursowych w oparciu o podatkowe reguły, to powinien naliczać wyłącznie zrealizowane różnice kursowe (tj. według zasad określonych w ww. przepisach podatkowych), które jeżeli są związane z realizacją inwestycji korygują cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego. Koszt wytworzenia powiększa się (lub zmniejsza) się o zrealizowane różnice kursowe od zobowiązań w walucie obcej, dotyczących inwestycji, zapłaconych w walucie obcej przed oddaniem środka trwałego.

Tut. Organ zgadza się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż różnice kursowe powstałe przy spłacie pożyczki poznaczonej na spłatę kredytu inwestycyjnego nie powiększają wartości początkowej środka trwałego ponieważ nie są powiązane z realizacją inwestycji. Stanowią zatem odpowiednio przychody lub koszty uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w latach 2005-2011 Spółka otrzymała 29 różnych pożyczek w NOK. Umowy pożyczek od Udziałowca nie precyzują na jaki cel pożyczki powinny zostać przeznaczone, jednakże w praktyce znaczna część środków z pożyczek udzielonych od grudnia 2007 r. została przeznaczona na cele związane z niezakończoną inwestycją w Nieruchomość oraz spłatą inwestycyjnego kredytu bankowego (refinansowanie). Spółka jest w stanie wskazać pożyczki, z których środki zostały częściowo przeznaczone na finansowanie niezakończonej inwestycji w Budynek, natomiast precyzyjne określenie rzeczywistego wykorzystania środków z danej pożyczki jest w praktyce niemożliwe, gdyż Wnioskodawca uzyskiwał wpływy z kilku źródeł: z pożyczki od Udziałowca, z tytułu przychodów z najmu innego budynku (do 2010 r.), ze sprzedaży drugiego budynku, zwrotów VAT itp. Możliwe jest jedynie oszacowanie ogólnej proporcji wydatków związanych z niezakończoną inwestycją do całości wydatków Spółki, które ponoszone były okresie 01 stycznia 2008 r. (początek inwestycji) do 31 stycznia 2012 r. (spłata wszystkich pożyczek). Według Spółki możliwe jest oszacowanie ogólnej proporcji wydatków związanych z niezakończoną inwestycją do całości wydatków Spółki, które ponoszone były okresie 01 stycznia 2008 r. (początek inwestycji) do 31 stycznia 2012 r. (spłata wszystkich pożyczek).

Według wstępnych ustaleń Spółki struktura wydatków w okresie 01 stycznia 2008 r. do 31 stycznia 2012 r. wyglądała następująco:

*   16% wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem Spółki
*   36% wydatki związane z niezakończoną inwestycją
*   48% wydatki związane ze spłatą kredytu i odsetek związanego z niezakończoną inwestycją (refinansowanie).

Odnośnie sposobu alokacji różnic kursowych, należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej przepis art. 9 ust. 1 updop są przepisy ustawy o rachunkowości. Mając powyższe na uwadze konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozliczenie różnic kursowych na bieżące koszty podatkowe i koszty zwiększające wartość początkową budynku. Przepisy updop nie przewidują możliwości procentowego podziału różnic kursowych w stosunku do szacowanych wydatków na cele inwestycyjne i wydatków związanych z pozostałą działalnością gospodarczą Spółki. Różnice kursowe powstałe w związku ze spłatą pożyczki powinny korygować wartość początkową budynku w takiej części w jakiej faktycznie pożyczki zostały przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z inwestycją Natomiast różnice kursowe w części w jakiej pożyczka została przeznaczona na sfinansowanie bieżących wydatków powinny być odnoszone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia:

*   według jakiego klucza podzielić powstałe różnice kursowe na bieżące koszty podatkowe i koszty zwiększające wartość początkową budynku – jest nieprawidłowe,
*   jak traktować różnice kursowe od pożyczki przeznaczonej na spłatę kredytu inwestycyjnego – jest prawidłowe.

Odnosząc się do przytoczonego przez Wnioskodawcę postanowienia należy zauważyć, iż postanowienie to nie potwierdza stanowiska Wnioskodawcy. W cytowanym postanowienie nie ma mowy o kluczu alokacji tylko o zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek proporcjonalnie do ponoszonych wydatków tj. odsetki spłacone w okresie realizacji inwestycji (budowa budynku mieszkalno-usługowego do celów działalności gospodarczej) mogą być odniesione do kosztów poprzez odpisy amortyzacyjne, ustalone od wartości początkowej tejże nieruchomości, podwyższonej o odsetki spłacone przed jego przekazaniem do użytkowania, natomiast odsetki naliczone po jego przyjęciu do używania są zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich zapłaty. Tut. Organ podzielna pogląd zawarty w powołanym postanowieniu.

Podkreślenia wymaga, iż niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym, tut. Organ nie odniósł się do przykładów liczbowych ujętych w przedmiotowym wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawach będących przedmiotem pytań oznaczonego we wniosku Nr 3 (zdarzenie przyszłe) oraz Nr 1, 2, 4 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.