Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-119/07-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-19
Teza: Zawarcie umowy SWAPu
Słowa kluczowe: Francja; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przedmiot; umowa-umowa nienazwana
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa, przedstawione we wniosku z dnia 24.10.2007 r. (data wpływu 02.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania Umowy SWAPu ww. podatkiem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.11.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania Umowy SWAPu ww. podatkiem.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W dniu 4 kwietnia 2007 r. PLU H. SAS („PLU H.”) z siedzibą w X (Francja) zawarła Umowę SWAPu Akcyjnego („Umowa SWAPu”). Umowa SWAPu została wykonana w dniu 8 czerwca 2007 r. („Data Zamknięcia”). Zgodnie z Umową SWAPu, w Dacie Zamknięcia na PLU H. zostały przeniesione udziały w A. Sp. z o.o. („Udziały”). Przeniesienie Udziałów nastąpiło wraz ze wszystkimi prawami związanymi z tymi Udziałami, w tym prawem do dywidendy przysługującej po dniu 31 grudnia 2006 r. Kwoty za przenoszone Udziały były należne w Dacie Zamknięcia i zostały pokryte przez PLU H. w drodze potrącenia z roszczeniami przysługującymi PLU H. z tytułu emisji obligacji zamiennych na akcje w PLU H. („Obligacje Zamienne”). Obligacje Zamienne zostały wyemitowane przez PLU H. na rzecz dotychczasowych właścicieli Udziałów w Dacie Zamknięcia. W konsekwencji, w Dacie Zamknięcia dokonane zostało potrącenie roszczeń PLU H. z tytułu wyemitowanych na rzecz dotychczasowych właścicieli Udziałów Obligacji Zamiennych, z odpowiednimi roszczeniami tych osób wobec PLU H. obejmującymi kwoty z tytułu przeniesienia Udziałów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy Umowa SWAPu podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych („PCC”)?

Zdaniem wnioskodawcy:

Zdaniem PLU H. wyżej opisana Umowa SWAPu nie podlega opodatkowaniu PCC.

Uzasadnienie.

PCC podlegają jedynie czynności cywilnoprawne wymienione w art. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399 ze zm.) („Ustawa o PCC”). Przepisy Ustawy o PCC wprowadziły więc kazuistyczny, zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, nie definiując jednocześnie na potrzeby PCC czynności objętych jej zakresem przedmiotowym. W tym względzie należy odwołać się do właściwych przepisów normujących daną czynność prawną. Nie ma przy tym podstaw do tego, by pojęcia cywilnoprawne użyte w Ustawie o PCC rozumieć inaczej niż w prawie cywilnym. Dlatego też PCC podlegają tylko te czynności, które zostały wymienione w art. 1 ustawy o PCC. W opinii wnioskodawcy nie było natomiast zamiarem ustawodawcy objęcie tym przepisem innych czynności, nawet jeśli mogły wywołać podobne następstwa ekonomiczne (wyrok NSA z dnia 30.11.2001 r., sygn. IS.A./Łd 251/00, niepublik.; uchwała 7 sędziów NSA z dnia 9.09.1996 r., sygn. FPS 1/96,ONSA 1996, nr 4, poz. 148). Ponadto, według NSA zdecydowanie należy odrzucić prezentowane niekiedy opinie, w myśl których niedostatki ustawodawcze, a w szczególności pomijanie w treści przepisu określonych stanów faktycznych bądź prawnych, wymagają zastosowania analogii. Nieuregulowanie przez ustawodawcę adekwatnego podatkowego stanu faktycznego, niezależnie od jego przyczyn, oznacza powstanie obszaru wolnego od opodatkowania i nie może być rozumiane jako luka prawna, podlegającą wypełnieniu w drodze analogii (wyrok NSA z dnia 30.11.2001 r., sygn. ISA/Łd 251/00).

Polskie prawo nie zawiera legalnej definicji pojęcia swap. Jednakże, pojęciem tym posługuje się ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.) („Ustawa o OIF”). Ustawa o OIF uznaje swapy akcyjne, swapy na stopy procentowe oraz swapy walutowe za instrumenty finansowe. Mimo braku definicji legalnej tych pojęć w opinii wnioskodawcy za swapy akcyjne można uznać dwojakiego rodzaju transakcje:

(i) kontrakty, w których jedna ze stron dokonuje płatności według stałej stopy procentowej, druga zaś według zmiennej stopy procentowej zależnej od stopy zwrotu akcji lub indeksu giełdowego oraz (ii) wymianę udziałów lub akcji i innych papierów wartościowych dokonaną z definitywnym przeniesieniem ich wartości.

Z powyższego wynika, że Umowę SWAPu z powodu braku definicji legalnej należy uznać za umowę nienazwaną (mimo, że pojęciem tym posługuje się Ustawa o OIF), zawierającą elementy różnych innych umów nazwanych. Dlatego też nie jest to żadna z umów wymienionych w art. 1 Ustawy o PCC. W powołanym już wyroku NSA stwierdził zaś, że gdy strony zawierają umowę nazwaną, czyli unormowaną przepisami dotyczącymi konkretnego typu umowy, która mieści się w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, powstanie konsekwencji podatkowych nie powinno budzić wątpliwości. Jeżeli natomiast umowa zawiera elementy różnorodne, oznacza to, iż nie można jej kwalifikować do kategorii umów nazwanych regulowanych w całości odpowiednimi przepisami prawa (wyrok NSA z dnia 31.11.2001 r., I S. A./Łd 251/00, niepubl.).

W orzecznictwie jeszcze na gruncie przepisów o opłacie skarbowej wskazywano, iż czynność cywilnoprawna w postaci zawarcia umowy nienazwanej o charakterze mieszanym nie podlega opłacie skarbowej (wyrok NSA z dnia 12.08.1993r., sygn. S.A./Wr 470/93, Pr. Gosp. 1994, nr 1, s. 9). W opinii wnioskodawcy te uwagi zachowują również aktualność pod rządami Ustawy o PCC. Dlatego też zdaniem wnioskodawcy Umowa SWAPu nie powinna podlegać PCC.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U z 2007 r. Nr 68, poz. 450) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają:

1\. następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki (akty założycielskie);

2\. zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

3\. orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne w pkt 1 lub 2.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki, w których w myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Umowa SWAPu nie stanowi umowy pożyczki. Kontrakt swap stanowi rodzaj umowy zawieranej pomiędzy dwoma lub więcej stronami, które zobowiązują się, że w określonym punkcie przyszłości wymienią się pewnymi płatnościami wedle reguł zdefiniowanych w kontrakcie swapowym.

Swapy stanowią rodzaj instrumentów pochodnych, czyli praw majątkowych, których cena rynkowa zależna jest od ceny lub wartości określonych papierów wartościowych, walut, stóp procentowych bądź jeszcze innych okoliczności (podstawa do wyliczenia wartości instrumentu pochodnego zwana jest instrumentem bazowym). Oprócz swapów zalicza się do nich m. in. opcje oraz kontrakty terminowe.

Reasumując stwierdza się, iż zawarcie Umowy SWAPu jako umowy nienazwanej nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynności tego typu nie można również zakwalifikować jako umowy pożyczki wymienionej w tym katalogu. Tym samym czynności dokonywane w ramach Umowy SWAPu nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.