Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-92/08/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-13
Teza: Sposób opodatkowania prowadzonego hotelu dla koni.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; przychód; przychód-przychody z innych źródeł; rolnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2008r. (data wpływu do tut. BKIP 28 listopada 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu uzyskiwanego z prowadzonego „hotelu dla koni” **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu uzyskiwanego z prowadzonego „hotelu dla koni”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni posiada gospodarstwo rolne odziedziczone po rodzicach. Zamierza dokonać remontu pomieszczeń gospodarskich oraz przyjąć na hotel do stajni obce konie. Konie te wnioskodawczyni będzie karmić własną paszą z uprawianego pola oraz wraz z mężem i synami sprawować codzienny obrządek konieczny w celu zapewnienia koniom prawidłowego bytu. Konie cały czas stanowić będą własność osób, które oddały je wnioskodawczyni na hotel. Za utrzymanie koni „na hotelu” wnioskodawczyni planuje pobierać opłatę raz w miesiącu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z prawem od sytuacji przedstawionej we wniosku należy odprowadzać podatek jak rolnik (osoba fizyczna), a jeżeli tak to w jakiej formie i wysokości?

Zdaniem wnioskodawczyni, jako rolnik nie posiadający działów specjalnych nie powinna płacić podatku innego niż gruntowy, gdyż obchód powierzonych jej koni będzie wykonywała osobiście wraz z rodziną, a pasza do karmienia pochodzić będzie z własnej produkcji rolnej gospodarstwa.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przepisów tejże ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jak wynika z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 tej ustawy jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo –fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokintensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni- w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że sprawowanie obrządku nad końmi, nawet wykonywane osobiście czy z pomocą najbliższej rodziny, przy korzystaniu z paszy pochodzącej z własnego gospodarstwa rolnego nie jest w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością rolniczą, której definicja została przytoczona powyżej. I nie zmienia tego fakt, iż wnioskodawczyni jest rolnikiem. Wnioskodawczyni niczego bowiem nie będzie produkowała ani hodowała, a jedynie będzie sprawowała opiekę nad powierzonymi jej cudzymi końmi, jak sama określiła we wniosku prowadząc „hotel dla koni”.

Wyjaśnić należy, iż sposób opodatkowania tego typu działalności zależy od tego, czy „hotel dla koni” będzie działał w ramach działalności gospodarczej rozpoczętej przez wnioskodawczynię, czy też wnioskodawczyni zdecyduje o wykonywaniu tego typu czynności poza działalnością gospodarczą.

W słowniku wyrażeń ustawowych, w art. 5a powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono definicję „pozarolniczej działalności gospodarczej” .

Tak więc pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w przepisie art. 5a pkt 6 ww. ustawy, jako działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. To wyłączenie obejmuje wszystkie źródła przychodów, w tym działalność wykonywaną osobiście i działy specjalne produkcji rolnej, poza wymienioną w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Powyższe wynika z art. 9 ust. 2 cytowanej ustawy.

Zatem jeżeli wnioskodawczyni wykona czynności, o których mowa we wniosku w ramach działalności gospodarczej, podlegać ona będzie zgłoszeniu do rejestracji działalności gospodarczej. Z prowadzoną działalnością gospodarczą wiąże się obowiązek prowadzenia odpowiedniej dokumentacji, a dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, tj. na zasadach ogólnych, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (co wynika z postanowień art. 9a ust. 1 cyt. powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl przepisu art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.

Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:

1.  obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,
2.  zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b,
3.  zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające (art. 44 ust. 3 ww. ustawy).

Zaliczki miesięczne, od dochodów wymienionych w ust. 1, za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Zaliczki kwartalne za okres od pierwszego do trzeciego kwartału roku podatkowego podatnicy uiszczają w terminie do dnia 20 każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczka za ostatni kwartał jest uiszczana w wysokości zaliczki za kwartał poprzedni, w terminie do dnia 20 grudnia (art. 44 ust. 6 ww. ustawy). Natomiast obowiązek składania zeznań o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu został określony w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Zatem osoba prowadząca działalność gospodarczą ma obowiązek wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po zakończeniu roku podatkowego złożyć zeznanie podatkowe, w którym wykaże dochody z tytułu prowadzenia „hotelu dla koni”, jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jeśli natomiast wnioskodawczyni nie zdecyduje się prowadzić „hotelu dla koni” w ramach działalności gospodarczej, przychody te powinny zostać opodatkowane jako przychody z innych źródeł.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

Dochody te wówczas również będą opodatkowane według skali wynikającej z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując: wnioskodawczyni wykonując czynności opisane we wniosku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tego typu działalność („hotel dla koni”), jak wykazano powyżej, nie jest bowiem działalnością rolniczą.

Stanowisko wnioskodawczyni jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.