Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.34.2025.2.IS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej preferencyjną stawką podatkową IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 28 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 5 lutego 2014 r. pod
    firmą ..., prowadzoną pod adresem ul. ..., ..., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP:
    ... i numerem REGON: ....
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawa o
    PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana
    przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca wnosi o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o
    PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest

    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji;
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
        testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
        optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów
        systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
        · korzystając z języków programowania ... stworzono aplikację na wiele rodzajów ...
        (... i obsługiwanych przez ...), przeznaczone na ..., do sprzedaży/konfiguracji/..., ...,
        ... oraz ...;
        · tworzenie nowych modułów w istniejących aplikacjach ... do wdrażania nowych ...
        obsługiwanych przez ... (... i ...);
        · dostosowano aplikacje ... dla pojawiających się, nowych typów terminali służących
        do ... w ....
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021
    r. poz. 1062 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”), będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs., a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - „Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 - art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., l
        ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i

    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy
    zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż zakup
        sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. komputer, monitor, drukarka) to
        koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako
        programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego
        sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym
        narzędziem pracy każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny
        wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy
        stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez
        Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem
        programu;
      b) Koszt zakupu wyposażenia biurowego - Wnioskodawca dba o ergonomiczne
        stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z wyposażeniem
        biura (np. biurko, krzesło). Jak powszechnie wiadomo odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;
      c) Koszt usługi księgowej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość
        pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z

        preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli
        wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis.
        Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma
        więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
        tworzonego programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie
        księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se;
      d) Składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia
        kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie takie wydatki jak składki
        na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty
        na Fundusz Pracy. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić
        legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku
        Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych.
        Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie
        zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności
        przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć Jego zdolność
        zawodową;
      e) Koszt dokształcenia zawodowego - koszt ten obejmuje takie wydatki, jak m.in. udział
        w szkoleniach, certyfikaty. W tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia
        wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
        ciągłym zmianom. Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na
        podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu
        decydujące znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez Niego informacje
        specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia
        swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia
        Jego oferty;
      f) Koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, internet) - abonament
        telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy personalizacji
        tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb
        klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za internet zapewnia
        Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej
        pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów), m.in. umożliwia zdalny kontakt z
        klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat
        powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
        efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
        dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
        konferencyjnych. Nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
        przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców
        swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
        funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze
        wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez intemetu. W świetle powyższego
        Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
        elektronicznego z siecią internetową.
    Od 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT, stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach

    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    28 maja 2025 r., udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    Pytanie 1) Jakiego roku/lat podatkowych dotyczy Pana wniosek w zakresie stanu
    faktycznego?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2019 r. Od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również
    w przyszłości.
    Pytanie 2) Czy prowadzona przez Pana działalność dotyczy wyłącznie tworzenia
    oprogramowania, czy również jego rozwijania/modyfikowania/ulepszania?
    Odpowiedź: Prowadzona przez Wnioskodawca działalność dotyczy zarówno tworzenia
    oprogramowania jak również jego rozwijania, modyfikowania, ulepszania.
    Pytanie 3) Co – w kontekście przedstawionego opisu – należy rozumieć pod pojęciem
    „program komputerowy”? W opisie używa Pan różnych pojęć, które określają efekty
    Pana pracy. Sposób, w jaki ich Pan używa nie pozwala na stwierdzenie, czy różne
    pojęcia określają różne efekty Pana prac czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić te same efekty. W opisie pojawiają się m.in. takie określenia: „program
    komputerowy”, „projekty programistyczne”, „zlecenia programistyczne”, „rozwiązania
    programistyczne”, „oprogramowanie”, „prace programistyczne”, „usługi
    programistyczne”. W konsekwencji nie wiadomo, czego dotyczą zadane przez Pana we
    wniosku pytania:
    Odpowiedź: W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstaje program
    komputerowy - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o
    PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę
    jako twórcy o indywidualnymi charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP,
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych we wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowa,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX:
    pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 - art. 74);

      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27
        lutego 2013 r., l ACa 1157/12)”.
    Program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę wpisuje się w powyżej wskazane
    definicje.
    Pytanie 3a) Jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan tworzy?
    Pytanie 3b) Jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan rozwija oraz w jaki sposób?
    Odpowiedź na pytania 3a) i 3b): Wnioskodawca pozwoli sobie zacytować fragment
    wniosku:
    „Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych".
    Zatem Wnioskodawca uznaje wszystkie efekty swojej pracy za szeroko rozumiany
    program komputerowy. Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na
    rzecz
    Kontrahentów stanowią konkretne „programy komputerowe", zatem odpowiedź na to
    pytanie została już udzielona przed jego wystosowaniem w wezwaniu.
    Wnioskodawca, aby zobrazować jakie programy komputerowa wytworzył zamieścił we
    wniosku poniższy opis:
        · korzystając z języków programowania ... stworzono aplikację na wiele rodzajów ...
        (... i obsługiwanych przez ...), przeznaczone na ..., do sprzedaży/konfiguracji/..., ...,
        ... oraz ...;
        · tworzenie nowych modułów w istniejących aplikacjach ... do wdrażania nowych ...
        obsługiwanych przez ... (... i ...);
        · dostosowano aplikacje ... dla pojawiających się, nowych typów terminali służących
        do ... w ....
    Pytanie 3c) W jakim okresie powstawało „Oprogramowanie”, o którym mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że Oprogramowanie wytwarza od 1 stycznia 2019
    roku do chwili obecnej. Wnioskodawca Oprogramowanie będzie wytwarzał również w
    latach następnych.
    Pytanie 3d) Czy uczestniczy Pan we własnych czy też cudzych pracach polegających na
    wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca ulepsza lub rozwija kwalifikowane IP, którego własności nie
    posiada, gdyż na etapie tworzenia oprogramowanie lub jego część jest własnością
    Wnioskodawcy, to nie może go zbyć, czyli zbywać on co najwyżej może efekty swoich prac
    związanych z modyfikacją „cudzego" IP, a więc występuję jako właściciel efektów prac
    związanych z jego ulepszeniem lub rozwinięciem
    Pytanie 4) Jakie konkretne narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w
    praktyce gospodarczej zastosował Pan, co powoduje, że wytworzony, rozwinięty
    /zmodyfikowany „program komputerowy” w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących; na czym polega oryginalność Pana oprogramowania; jakie usprawnienia
    odróżniają wytworzone/rozwinięte przez Pana oprogramowanie od już istniejących?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi

    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności, tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
        - korzystając z języków programowania ... stworzono aplikację na wiele rodzajów ...
        (... i obsługiwanych przez ...), przeznaczone na ..., do sprzedaży/konfiguracji/..., ...,
        ... oraz ...;
        - tworzenie nowych modułów w istniejących aplikacjach ... do wdrażania nowych ...
        obsługiwanych przez ... (... i ...);
        - dostosowano aplikacje ... dla pojawiających się, nowych typów terminali służących
        do ... w ....
    Pytanie 5) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
    odniesieniu do „programu komputerowego”, którego dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić
    jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „programu
    komputerowego” lub ulepszenia/rozwijania istniejącego, a w szczególności:
        a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania/modyfikowania (jakiego
          „programu komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w
          ramach którego tworzy, rozwija i modyfikuje Pan program komputerowy?
        b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony przez Pana
          program komputerowy, czego dotyczyło tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie
          przez Pana „programu komputerowego”; jakie konkretnie narzędzia, nowe
          koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan
          zastosował;
        c) co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w
          znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym
          polega oryginalność tego „programu komputerowego”;
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie oznaczone jako a), b) oraz c).
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.

    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności, tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów; a w
    szczególności:
        - korzystając z języków programowania ... stworzono aplikację na wiele rodzajów ...
        (... i obsługiwanych przez ...), przeznaczone na ..., do sprzedaży/konfiguracji/..., ...,
        ... oraz ...;
        - tworzenie nowych modułów w istniejących aplikacjach ... do wdrażania nowych ...
        obsługiwanych przez ... (... i ...);
        - dostosowano aplikacje ... dla pojawiających się, nowych typów terminali służących
        do ... w ....
      „(...) Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy”.
        proszę wyjaśnić:
        a) Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego,
          ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego w poszczególnych
          latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz
          Odpowiedź: Za każdym razem ten sam - stworzenie oprogramowania, które
          będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie
          zaplanowane funkcjonalności.
        b) Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
          jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie
          konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
          rozwiązania?
          Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie
          oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca
          samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i
          doświadczeniem.
        c) Na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
          wykonywanych przez Pana czynności?
          Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy
          Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany,
          zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
          przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
          osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do
          ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, która zobowiązany jest
          należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
          kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
        d) Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w
          poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w
          stosunku do jakiego „programu komputerowego”?
          Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram pac, które
          zostały każdorazowo zrealizowane.

    Pytanie 7) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy (rozwija/ulepsza)
    Pan „Oprogramowanie” proszę wyjaśnić:
        a) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
          poszczególnego Oprogramowania?
        b) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
          działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają
          poszczególne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia
          odróżniają tworzone, rozwinięte/ulepszone Oprogramowanie od już
          istniejących?
        c) Jaki jest sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem
          przydatności do realizacji każdego nowego, rozwiniętego/ulepszonego
          Oprogramowania? (jaka wiedza została wykorzystana?)
        d) Jakie produkty, usługi procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
        e) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych czy
          programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
        f) Co Pan planował?
        g) W jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
        h) Co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
          opisanych projektów?
    Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone punktami od a) do h).
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,

    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów;
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Pytanie 8) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i
      jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
        należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i
        w przypadku rozwijania/modyfikowania/ulepszania utworów – efekty Pana
        samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
        ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania/ulepszania/modyfikowania programów komputerowych, zlecane
    przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do programów, aż do -
    w przypadku praw majątkowych- ich odpłatnego zbycia przez Kontrahenta.
    Pytanie 9) Czy efekty Pana prac, które nazywa Pan: „program komputerowy”/„projekty
    programistyczne”/„zlecenia programistyczne”/„rozwiązania programistyczne”/
    „oprogramowanie”/„prace programistyczne”/„usługi programistyczne”, zawsze są/będą
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
        a) zawsze odznaczały się/odznaczają/będą odznaczały się rzeczywiście
          oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
          wcześniej wartości niematerialnej;
        b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
          jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
          góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
          szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Pytanie 10) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż kontrahent)?

    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.
    Pytanie 11) Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” Pana działania
    zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?
    Odpowiedź: Tak.
    Pytanie 12) Czy w przypadku gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” lub jego część, to
    czy jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem ulepszanego „oprogramowania”, albo
    użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej,
    tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z autorskiego prawa
    do „oprogramowania”, bądź czy działa Pan na zlecenie podmiotu będącego właścicielem
    tego „oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w celu odpowiedzi na pytanie opisze proces ulepszania
    /modyfikowania oprogramowania:
    Wnioskodawcy będą do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do
    programu, przysługiwały prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które
    to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe
    funkcjonalności (części oprogramowania, kody, algorytmy), to osobny przedmiot obrotu,
    który podlega również ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawdach
    pokrewnych (na podstawie art. 74).
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w
    momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która to od razu przechodzi na
    rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z Nim umów. Jest to jedna z trzech typów
    płaszczyzn Jego działalności. Kolejnymi są ulepszanie i modyfikacja oprogramowania,
    często tego, które sam stworzył. Nie będzie On więc właścicielem oprogramowania
    modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które
    powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe
    oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to nowe funkcjonalności będące
    osobnymi oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami
    oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie.
    Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności
    (kody, algorytmy), które ulepszają/modyfikują programy Zleceniodawcy i które są
    odrębnymi przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części
    oprogramowania będzie ich właścicielem i następnie przeniesienie własność owych części
    (podlegających osobnej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych) na Zleceniodawcę. W wyniku ulepszania są tworzone nowe kody,
    algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Pytanie 13) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentem regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
    przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy
    na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie
    usług programistycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte jest honorarium za
    przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania. W
    ramach świadczonych usług Wnioskodawca wykonuje szereg czynności, które nie są
    wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż często są
    niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu. Czynności tych Wnioskodawca nie
    zalicza jednak do czynności twórczych i dochód z nich wydziela odpowiednio w

    prowadzonej ewidencji w ten sposób, że ulgą zamierza objąć tylko tę część dochodu, która
    pochodzi z czynności stricte twórczych.
    Pytanie 14) Jak należy rozumieć Pana sformułowanie, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym (...)
        w szczególności:
        · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana
          „zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym”?
        · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” przekłada się na wartość Pana
          wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    Pytanie 15) Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z
    kontrahentami? Czy:
          a) są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne)?
          b) zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
          warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana
          określonych prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie
          jakich warunków lub zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec
          okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Są to okresy miesięczne. Ponadto poszczególne umowy z kontrahentami jako
    okresy rozliczeniowe przewidują stale okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne.
    Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek
    warunków przez Wnioskodawcę.
    Pytanie 16) Czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „
    program komputerowy”/„projekty programistyczne”/„zlecenia programistyczne”/
    „rozwiązania programistyczne”/„oprogramowanie”/„prace programistyczne”/„usługi
    programistyczne” następował/następuje/będzie następował zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    Pytanie 17) Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentem wyglądała/wygląda
    relacja pomiędzy przeniesieniem przez Pana na kontrahenta praw do konkretnego efektu
    Pana pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
    wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która
    stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz
    świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego

    wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury.
    Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego
    okresu rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu
    komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie
    określa jaka była to część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym
    okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    Pytanie 18) Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od kontrahenta obejmuje
    wyłącznie wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, czy również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem/rozwijaniem
    /ulepszeniem takiego prawa? Czy faktury wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na
    kontrahentów? Jeśli nie, prosimy wskazać dlaczego?
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw
    autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie
    prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Pytanie 19) Jeśli wynagrodzenie obejmuje również inne czynności niezwiązane z
    wytworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem kwalifikowanego IP, to czy preferencyjną stawką
    podatkową zamierza Pan objąć całe wynagrodzenie otrzymane od kontrahentów, czy tylko
    tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, iż preferencyjną 5% stawką podatkową zamierza
    objąć część wynagrodzenia otrzymaną od Kontrahenta, która związana jest z działalnością,
    która zdaniem Wnioskodawcy może dotyczyć kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Pytanie 20) Czy wydatki na usługę księgową obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Nie. Wydatki na usługi księgowe nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Pytanie 21) Jakie konkretnie wydatki należy rozumieć pod pojęciem:
          - Koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego?
          - Koszty zakupu wyposażenia biurowego?
          - Koszty dokształcenia zawodowego?
          - Koszty usług telekomunikacyjnych?
        Należy szczegółowo określić jakich konkretnie wydatków dotyczą wskazane koszty
        tak, aby stanowiły one katalog zamknięty (bez zwrotów „np.”, „m.in.”, itp.).
    Odpowiedź:
      - Koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego:
    Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego, rozumie: telefon, słuchawki, dysk, głośnik, modem, router, klucz
    sprzętowy, ładowarki, baterie, stację dokującą, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę,
    myszki do komputera.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
      - Koszy zakupu wyposażenia biurowego:

    Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów
    biurowych rozumie koszty dotyczące zakupu mebli biurowych (biurko, szafki, regały,
    krzesła), papieru, segregatorów, organizerów.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Biurko, fotel biurowy, lampka biurkowa, drukarka, papier do drukarki, tusz, długopisy,
    notesy.
      - Koszty dokształcenia zawodowego,
    Pod pojęciem kosztu dokształcenia zawodowego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na:
    koszty korepetycji z języka angielskiego pod kątem biznesowym, e-booków, szkoleń w
    zakresie świadczonych usług programistycznych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca
    wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej
    kategorii. Koszty dokształcania zawodowego Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek dzięki dokształceniu zawodowemu
    Wnioskodawca ma możliwość realizacji wielu zleceń programistycznych.
      - Koszty usług telekomunikacyjnych,
    Odpowiedź: abonament internetowy, abonament telefoniczny.
    Pytanie 22) Czy i które z wymienionych przez Pana kosztów stanowią/będą stanowiły
    środek trwały (środki trwałe) w prowadzonej działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: Żaden ze wskazanych kosztów nie stanowi środka trwałego w prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Pytanie 23) W odniesieniu do kosztów wymienionych we wniosku oraz w jego
    uzupełnieniu, których dotyczy postawione przez Pana pytanie nr 3, tj. kosztów, które
    chciałby Pan uwzględnić we wskaźniku nexus, prosimy wskazać:
        · jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z Pana trzeciego pytania z
        poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie/rozwijanie „programów
        komputerowych”/„projektów programistycznych”/”zleceń programistycznych?
        Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we
        wniosku szczegółowo uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które
        są podstawowymi kosztami ponoszonymi przez niemal każdego programistę z
        prowadzeniem działalności programistycznej, a co za tym idzie z wytworzeniem
        oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są
        związane z wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a
        sposób powiązania każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we
        wniosku. Koszty te są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem
        oprogramowania (jak i powstaniem praw autorskich przysługujących do niego).
        · w jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne
        wydatki z Pana trzeciego pytania do działań, które traktuje Pan jako działalność
        badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
        intelektualnej? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
        jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „program
        komputerowego”/„projektu programistycznego”/„zlecenia programistycznego”/
        „rozwiązania programistycznego”/„oprogramowania”/„prac programistycznych”/
        „usług programistycznych”,? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
        wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, prosimy wyjaśnić te zasady)?
        Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
        wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich
        praw majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym

        celu proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus
        wszystkich wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te
        bezpośrednio związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
        · czy wszystkie wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Pana i są
        bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem
        /rozwijaniem/ulepszaniem „programów komputerowych”/„projektów
        programistycznych”/”zleceń programistycznych”, tj. kwalifikowanym prawem
        własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku?
        Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku
        wydatki zostały faktycznie poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną
        bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytwarzaniem
        oprogramowania.
    Pytanie 24) Czy w prowadzonej przez Pana na bieżąco od 1 stycznia 2019 r. ewidencji:
        · wyodrębniał Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
        · prowadził Pan przedmiotową ewidencję w sposób zapewniający ustalenie
        przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
        na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
        · wyodrębniał Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy,
        przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
        zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
        Odpowiedź: Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w
        sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do
        wytwarzanego oprogramowania oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
        przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw
        autorskich, a w szczególności:
        - wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
        - wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na
          każde prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
          dochodu;
        - dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z
          praw własności intelektualnej w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej
          niż jedno prawo własności intelektualnej.
    Pytanie 25) Czy Kontrahenci, o których mowa we wniosku, są podmiotami polskimi, czy
    zagranicznymi (z jakiego kraju?).
    Odpowiedź: Kontrahenci, o których mowa we wniosku, są podmiotami polskimi - są to
    firmy zarejestrowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadające siedziby lub
    oddziały na terenie Polski. Wnioskodawca dotychczas realizował usługi wyłącznie na rzecz
    podmiotów krajowych. Jednocześnie nie wyklucza możliwości nawiązania współpracy z
    kontrahentami zagranicznymi w przyszłości.
    Pytanie 26) Jeśli Kontrahenci są podmiotami zagranicznymi, to czy usługi dla tego
    podmiotu są wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym podmioty te mają
    siedzibę?
    Odpowiedź: W przypadku ewentualnej współpracy z kontrahentami zagranicznymi, usługi
    będą świadczone przez Wnioskodawcę wyłącznie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca nie planuje realizacji usług poza granicami kraju.

    Pytanie 27) Jeśli usługi są wykonywane w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę, to,
    czy działalność gospodarcza w tym państwie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu
    w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a
    tym państwem?
    Odpowiedź: Nie, działalność gospodarcza nie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu
    w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
    innymi państwami. Wszystkie usługi świadczone są przez Wnioskodawcę wyłącznie z
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez fizycznej obecności lub stałej placówki poza
    granicami kraju.
    Pytanie 28) Wobec wskazania, że Pana wniosek dotyczy również zdarzenia przyszłego – czy
    będzie Pan uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich samych okolicznościach
    faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy (jeżeli nie, należy wyczerpująco
    przedstawić okoliczności ich uzyskiwania).
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2019 r. od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również
    w przyszłości.
    Pytania
      1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany
        dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art.
        30ca ustawy o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
        a) Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
        b) Koszt zakupu wyposażenia biurowego;
        c) Koszt usługi księgowej;
        d) Składki na ubezpieczenia społeczne;
        e) Koszt dokształcenia zawodowego;
        f) Koszt usług telekomunikacyjnych,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do
        obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
        ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad. 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od
        potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
        całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.

    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez Niego na rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy,
    stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska. Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C- 393/09, Bezpećnostni softwaroua asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do
    programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP
    zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub
    beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red ), Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Zdaniem
    Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez
    Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do

    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/(a+b+c+d),
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6
    ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa
    od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca
    nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie
    dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
      b) Koszt zakupu wyposażenia biurowego;
      c) Koszt usługi księgowej;
      d) Składki na ubezpieczenia społeczne;
      e) Koszt dokształcenia zawodowego;
      f) Koszt usług telekomunikacyjnych.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą,
    Jego zdaniem, działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania."
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm., t. j. 2020 r. poz. 1426 ze zm., t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze
    zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2018 r. poz. 1668 ze zm.; Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze
    zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.; Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm., Dz. U. z 2023 r. poz.
    742 ze zm.; Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i
        1086; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619; Dz. U. z 2022 r., poz. 574, z późn. zm.; Dz. U. z
        2023 r. poz. 742 ze zm.)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy :
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu
    technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań
    związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w szczególności:
        · korzystając z języków programowania ... stworzono aplikację na wiele rodzajów ...
        (... i obsługiwanych przez ...), przeznaczone na ..., do sprzedaży/konfiguracji/..., ...,
        ... oraz ...;
        · tworzenie nowych modułów w istniejących aplikacjach ... do wdrażania nowych ...
        obsługiwanych przez ... (... i ...);
        · dostosowano aplikacje ... dla pojawiających się, nowych typów terminali służących
        do ... w ....
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działalność ta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. W wyniku prowadzonych prac powstają programy
    komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że programowanie jest pracą polegającą na
    tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Praca
    programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić,
    iż program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie
    starych programów lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana
    praca polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków,
    które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Tworzy Pan programy
    komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Nie jest Pan podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje
    produkcyjne, ponieważ ponosi Pan ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą,
    ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W
    swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które
    posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Efektem
    Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Ponadto, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia

    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. Działalność, w ramach której Pan
    tworzy Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach
    danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram
    prac, który został każdorazowo zrealizowany.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania

    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Wskazuje Pan także, że wykonywane
    czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego.
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreślił Pan, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym podkreślił Pan również, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania
    za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz
    doświadczenie zawodowe.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski oryginalny w

    pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Jest Pan w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w
    ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    Pana systemów i aplikacji. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) x 1,3
      a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,
      w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z

    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
        bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
        ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      - wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
        które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny
        przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      - dokonuje Pan przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do
        wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      - prowadzi Pan od 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów szczegółową ewidencję o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm., t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm., t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa
    autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowi dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania 5%
    do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poczynając od
    2019 r. oraz za lata kolejne, o ile Pana sytuacja i obowiązujące przepisy prawa nie ulegną
    zmianie.
    Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
      możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
      ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
      kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
      oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
      zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie bowiem z cytowanym art. 30 ust. 5 ww. ustawy, do kosztów uwzględnianych we
    wskaźniku Nexus nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Ustawodawca nie wprowadził katalogu
    zamkniętego na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia
    „związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej”, dlatego zasadne jest
    zastosowanie wykładni językowej dla właściwego zrozumienia tego pojęcia. Zgodnie z
    wykładnią językową „związany” to „mający coś wspólnego z kimś lub czymś dotyczący tego
    kogoś lub czegoś”.
    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.
    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć zatem na uwadze związek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP.
    Należy przy tym zwrócić uwagę na postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność kosztów związanych np. z nieruchomością.
    Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej co nie zmienia faktu, że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie
    stanowi katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.
    W świetle powyższego, do kalkulacji wskaźnika nexus nie może Pan ująć wydatków
    dotyczących korepetycji z języka angielskiego pod kątem biznesowym (w ramach kosztów
    związanych z dokształcaniem zawodowym). Trudno bowiem uznać, że wydatki te są
    związane z prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.
    Zdaniem tutejszego organu, w zakresie wydatków na korepetycje z języka angielskiego
    pod kątem biznesowym, nie wykazał Pan funkcjonalnego związku tych wydatków z

    poszczególnymi działaniami dotyczącymi wytwarzania oprogramowania. Tego typu
    wydatki są wydatkami związanymi z Pana działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z
    wytworzeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wobec tego, wydatki dotyczące korepetycji z języka angielskiego pod kątem biznesowym
    (w ramach kosztów związanych z dokształcaniem zawodowym), nie stanowią kosztu
    bezpośrednio związanego z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i nie mogą być uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus.
    Natomiast pozostałe wydatki, wskazane we wniosku i jego uzupełnieniu, które ponosi lub
    będzie Pan ponosił na:
      - koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego
      - koszty zakupu wyposażenia biurowego,
      - koszty usługi księgowej,
      - składki na ubezpieczenie społeczne,
      - koszty dokształcania zawodowego (z wyłączeniem wydatków na korepetycje z języka
        angielskiego pod kątem biznesowym),
      - koszt usług telekomunikacyjnych,
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a”
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie uznania wydatków dotyczących korepetycji z
    języka angielskiego pod kątem biznesowym (w ramach kosztów związanych z
    dokształcaniem zawodowym) za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej uznałem za nieprawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
      · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. ).