Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-604/10-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-08
Teza: Prawidłowość wystawienia faktur korygujących do faktur wewnętrznych, które zostały już objęte przedawnieniem.
Słowa kluczowe: deklaracje; dokumenty-przechowywanie dokumentów; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura wewnętrzna; przedawnienie
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 8 -art. 70; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku, przedstawione we wniosku z dnia 08.06.2010 r. (data wpływu 14.06.2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26.07.2010r. (data wpływu 30.07.2010r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 16.07.2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktur korygujących do faktur wewnętrznych, które zostały już objęte przedawnieniem - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.06.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktur korygujących do faktur wewnętrznych, które zostały już objęte przedawnieniem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Bank jest uniwersalnym bankiem komercyjnym, specjalizującym się m.in. w finansowaniu przedsięwzięć służących ochronie środowiska. Bank oferuje szeroką gamę produktów bankowych klientom korporacyjnym, detalicznym i jednostkom samorządowym.

W wyniku weryfikacji czynności udokumentowanych fakturami wewnętrznymi, wystawionymi w okresie 1 maja – 31 grudnia 2004 r., Bank zamierza wystawić do tych faktur wewnętrzne faktury korygujące. Faktury korygujące będą wystawione w przyszłych okresach rozliczeniowych.

Konieczność wystawienia faktur korygujących wynika z tego, iż Bank dokonał w przeszłości importu usług pomocniczych do usług pośrednictwa finansowego \[w szczególności sklasyfikowanych zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 1997r., Nr 42, poz. 264 ze zm.) w grupowaniu 67.13.10-00.90 – „Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niewymienione” oraz zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. , Nr 207, poz. 1293 ze zm.) w grupowaniu: 66.19.92.0 – „Usługi związane z przetwarzaniem pozostałych transakcji finansowych i usługi izb rachunkowych”.\], który pierwotnie błędnie został uznany przez Bank za czynności podlegające opodatkowaniu podstawową stawką VAT. Bank, w celu opodatkowania tych czynności podatkiem VAT, wystawiał faktury wewnętrzne, na których wskazywał kwoty podatku należnego. Podatek należny został ujęty przez Bank w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc, w którym przedmiotowe faktury wewnętrzne zostały wystawione. Kwoty te zwiększyły kwotę podatku należnego w poszczególnych miesiącach, który został rozliczony przez Bank w ramach deklaracji VAT za dany miesiąc.

Po dokonanej przez Bank szczegółowej weryfikacji czynności objętych tymi fakturami okazało się, że czynności te są zwolnione od podatku VAT, a w związku z tym, niezasadne było wykazywanie podatku należnego na pierwotnych fakturach wewnętrznych.

W związku z powyższym, Bank zamierza sporządzić korekty pierwotnych faktur wewnętrznych, wystawionych w okresie 1 maja 2004 – 31 grudnia 2004.

Na podstawie korygujących faktur wewnętrznych dokona obniżenia kwoty podatku należnego wynikającego z poprzednio wystawionych faktur wewnętrznych. Wystawienie wewnętrznych faktur korygujących umożliwi przywrócenie stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy – jak wskazano powyżej – na pierwotnie wystawionych fakturach niezasadnie wykazano podatek należny.

Wewnętrzne faktury korygujące zostaną, zgodnie z przepisami dotyczącymi podatku VAT, ujęte w rozliczeniu za okresy rozliczeniowe, w których te korekty zostaną wystawione. Tym samym, przedmiotowe wewnętrzne faktury korygujące nie wpłyną na rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe, w którym ujęto pierwotne faktury wewnętrzne.

Przedmiotem zapytania Banku jest uprawnienie Banku do wystawienia wewnętrznych faktur korygujących do pierwotnych faktur wewnętrznych, w sytuacji, gdy od daty wystawienia faktur pierwotnych upłynęło ponad 5 lat, jednakże korekta nie wiąże się z koniecznością korygowania przeszłych rozliczeń VAT. Bank podkreśla, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest zasadność naliczania podatku należnego z tytułu importu usług w omawianych przypadkach, ani zasady rozliczenia wewnętrznych faktur korygujących dla potrzeb VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uprawnienie Banku do wystawienia wewnętrznych faktur korygujących do faktur wewnętrznych jest ograniczone jakimkolwiek terminem?

Bank stoi na stanowisku, że uprawnienie do wystawienia wewnętrznej faktury korygującej nie jest ograniczone jakimkolwiek terminem.

Przepisy regulujące zasady opodatkowania podatkiem VAT przewidują możliwość wystawienia faktury korygującej w sytuacji niezasadnego wykazania podatku należnego na fakturze pierwotniej zarówno w przypadku (i) faktur „zwykłych” (§ 13-14 Rozporządzenia) jaki i (ii) faktur wewnętrznych. Powyższe wynika z brzmienia § 14 w związku z § 23 Rozporządzenia. Na podstawie § 14 Rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Natomiast zgodnie z § 23 Rozporządzenia, przepisy dotyczące zwykłych faktur korygujących tj. § 13-14 Rozporządzenia, stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych.

W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku doszło do takiej właśnie sytuacji - Bank w wystawionych fakturach wewnętrznych niezasadnie wykazywał podatek należny z tytułu czynności uznanych początkowo za podlegające opodatkowaniu stawką podstawową. Skoro więc nastąpiła omyłka w stawce i kwocie podatku, Bankowi przysługuje prawo do skorygowania faktur wewnętrznych, niezależnie od terminu, w którym została wystawiona pierwotnie faktura wewnętrzna.

Za prawidłowością takiego stanowiska przemawia brak przepisów, które ograniczałyby w czasie możliwość wystawiania wewnętrznych faktur korygujących. Mianowicie, ani przepisy ustawy o VAT, ani przepisy rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy takich ograniczeń nie przewidują. Zwrócił na to szczególną uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 marca 2009 r. (III SA/Wa 2773/08), w którym Sąd stwierdził: „(\`(...)\`) ani ustawa o VAT, ani rozporządzenia wykonawcze do niej nie normują terminów wystawiania faktur korygujących”.

W ocenie Banku, powyższe wskazuje, że uprawnienie podatnika do skorygowania faktury jest instytucją przewidzianą przez przepisy prawa podatkowego w codziennym funkcjonowaniu podatników. Możliwość skorygowania faktury powinna być traktowana jako instytucja o charakterze zwyczajnym i niewyjątkowym. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej niejednokrotnie powstaje bowiem konieczność dokonania korekt faktur. Korekta faktury ma na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w sytuacji gdy okazało się, że pierwotna faktura wadliwie (z podatkowego punktu widzenia) dokumentuje rzeczywistość.

W ocenie Banku, w niniejszej sprawie nie znajdzie także zastosowania termin z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Przypomnieć należy, iż regulacja zawarta w przytoczonym przepisie odnosi się tylko i wyłącznie do przedawnienia zobowiązania podatkowego i nie dotyczy natomiast możliwości dokonania korekty faktury. Zwrócił na to także uwagę Sąd we wskazanym już powyżej wyroku:

„W ocenie Sądu ostatni z przepisów \[ art. 112 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, z którego wynika termin przechowywania ewidencji i dokumentów związanych z rozliczaniem podatku VAT \] nie daje jednak podstaw do twierdzenia, że w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę wystawianie faktur korygujących zostało ograniczone przez ustawodawcę terminem wynikającym z art. 70 § 1 O.p. Takie wnioski nie płyną również wprost z treści art. 70 § 1 O.p.”

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nie będzie mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Bank bowiem wystawi wewnętrzne faktury korygujące, które zostaną ujęte w rozliczeniu za bieżące okresy. W szczególności, Bank nie zamierza podejmować jakichkolwiek działań, które miałyby na celu zmianę wysokości zobowiązania podatkowego za okres, w rozliczeniu za który pierwotnie ujęto faktury wewnętrzne, tj. za okres, za który zobowiązanie podatkowe uległo już przedawnieniu. Istniejące za taki okres zobowiązanie podatkowe jest jednocześnie prawidłowe. Zgodnie bowiem z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, podatek wynikający z faktury jest podatkiem do zapłaty. Co więcej, nawet składniki takiego zobowiązania (w tym przypadku: kwota podatku należnego), są prawidłowe, bowiem wynikają z wystawionej wewnętrznej faktury, zawierającej określoną kwotę podatku (niezależnie od zasadności jej naliczenia). Tym samym, w ocenie Banku, omawiany przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej pozostanie w niniejszej sprawie bez znaczenia.

Jak już Bank wskazał powyżej, przedmiotowe wewnętrzne faktury korygujące zostaną wykazane przez Bank w bieżącym rozliczeniu podatku od towarów i usług i w pełnym zakresie podlegać będą ocenie właściwego organu podatkowego. W konsekwencji, weryfikacja tych rozliczeń przez organ podatkowy możliwa będzie w terminie zakreślonym właśnie przez regulację zawartą w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Omawiane tutaj wewnętrzne faktury korygujące nie będą zmieniać rozliczeń Banku w podatku od towarów i usług za okresy, które uległy już przedawnieniu. Będą one miały jedynie wpływ na bieżące rozliczenia Banku w tym zakresie i jako element bieżącego zobowiązania podatkowego, będą podlegały weryfikacji organu podatkowego.

Bank podkreśla jednocześnie, iż celem korekty faktury jest przywrócenie stanu faktycznego zgodnego z prawem, w szczególności w sytuacji, gdy pierwotnie wykazano na tej fakturze niezasadnie podatek należny. W takim przypadku, korekta faktury ma na celu eliminację niezasadnego i niemającego podstawy prawnej opodatkowania czynności, które takiemu opodatkowaniu nie podlegają.

Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, podatek wynikający z faktury jest podatkiem do zapłaty. Jednocześnie, zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy o VAT, również w przypadku wystawiania faktury, na której wykazano podatek należny w kwocie wyższej od należnej, podatnik jest zobowiązany do uiszczania kwoty podatku wynikającej z tej faktury, mimo iż została ona wykazana w kwocie wyższej niż należna.

A zatem, dopiero skorygowanie faktury i wykazanie kwoty podatku należnego w prawidłowej wysokości, umożliwia przywrócenie stanu zgodnego z prawem.

W konsekwencji, w celu prawidłowego i pełnego zobrazowania rozliczeń Banku w podatku od towarów i usług, Bank uprawniony jest do korekty faktur wewnętrznych, niezależnie od tego, kiedy została wystawiona pierwotna faktura wewnętrzna.

W związku z powyższym, Bank stoi na stanowisku, iż uprawnienie do skorygowania faktur wewnętrznych, nie jest ograniczone jakimkolwiek terminem i tym samym Bank jest uprawniony do skorygowania wystawionych uprzednio faktur wewnętrznych.

W ocenie Banku, stanowisko przedstawione w niniejszym wniosku, jest prawidłowe w świetle, przywołanych przez Bank przepisów § 14 ust. 1 w związku z § 23 ust. 1 oraz § 23 ust. 2 Rozporządzenia.

Prawidłowość stanowiska Banku potwierdzają również interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 30 lipca 2009 r. (IPPP1-443-716/08-9/S/MP) uznał - w całości popierając stanowisko podatnika - że prawo do wystawiania korekt faktur wewnętrznych nie jest ograniczone żadnym terminem.

Podobnie wypowiedział się Urząd Skarbowy w Przemyślu, który stwierdził w piśmie z dnia 31 października 2005 r. (sygn. US.IX/443-50/HM/05), że przepisy określające zasady stawiania faktur korygujących nie rozstrzygają o terminie jej wystawienia ani nie ograniczają terminu korygowania faktur VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1.  zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania,
2.  doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1 ww. artykułu, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

Zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Stosownie do art. 112 ustawy o VAT, podatnicy są zobowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszelkie dokumenty związane z tym rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Stosownie natomiast do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) faktury korygujące wystawia się m.in. w razie udzielenia rabatu albo w razie stwierdzenia pomyłek w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie.

Z literalnego brzmienia powyższych przepisów jednoznacznie wynika, w jakich sytuacjach podatnik ma prawo do wystawienia faktury korygującej. Konsekwencją wystawienia faktury korygującej jest dokonanie zmiany rozliczenia podatku należnego.

Zarówno przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jak i rozporządzeń Ministra Finansów zawierających przepisy wykonawcze do ustawy nie regulują terminów do wystawienia faktur korygujących. W takiej sytuacji należy mieć na uwadze termin przedawnienia zobowiązania podatkowego uregulowany w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wskutek przedawnienia wygasa nie tylko powinność zapłaty (z deklaracji albo z decyzji), ale także prawo do podwyższenia zobowiązania w stosunku do kwoty wynikającej z deklaracji podatkowej (prawo korekty deklaracji). Do istoty prawa podatkowego należy ograniczona w czasie możliwość domagania się spełnienia zobowiązań przez podatników, jak i możliwość domagania się przez podatników uwzględnienia przez organy podatkowe przysługujących im praw. Dla przykładu można tu wskazać art. 79 Ordynacji podatkowej określający termin wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz art. 80 tejże ustawy, normujący termin wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty.

Zgodnie z art. 108 ustawy o VAT w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż wątpliwości Banku sprowadzają się do możliwości wystawienia faktur korygujących do pierwotnych faktur wewnętrznych, które zostały wystawione w okresie objętym przedawnieniem, w sytuacji gdy zachodzą przesłanki wynikające z § 14 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia, uzasadniające dokonanie korekty.

Mając powyższe na uwadze, jeżeli więc w wystawionych przez Bank fakturach wewnętrznych została wykazana kwota podatku, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami należało ją uiścić (powstało zobowiązanie podatkowe) nawet, jeśli była ona nienależna, chyba, że została skorygowana do właściwej wartości. Uprawnienie do skorygowania wystawionych faktur wewnętrznych wygasa jednak po upływie okresu przedawnienia, ponieważ po tym okresie nie ma już czego korygować – zgodnie z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej wygasa samo zobowiązanie podatkowe.

Istotą faktur korygujących VAT jest korekta faktur pierwotnych. Faktura korygująca służy do udokumentowania korekty dostawy towarów i usług i związanego z tą dostawą podatku należnego. Zatem, korekta faktury powinna być dokonana przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z § 21 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia, podatnicy są obowiązani przechowywać oryginały i kopie faktur oraz faktur korygujących, a także duplikaty tych dokumentów do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Z powołanych regulacji wynika więc, iż dla celów podatkowych okres przechowywania faktur VAT związany jest wyłącznie z okresem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Dopuszczenie możliwości korygowania faktur wystawionych sześć lub więcej lat wstecz pozbawia organ podatkowy możliwości skontrolowania, czy korekty faktur są zasadne, a co za tym idzie, czy kwoty wykazane w deklaracjach są prawidłowe.

Reasumując, dokonywanie przez podatnika wszelkich zmian dotyczących rozliczeń podatku od towarów i usług może nastąpić do momentu, w którym nie ulega przedawnieniu zobowiązanie podatkowe za dany okres rozliczeniowy. Chociaż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zakreślają terminu do wystawienia faktury korygującej w przypadku zawyżenia stawki podatku VAT, to jednak nie mogą być dokonane korekty faktur dokumentujących zdarzenia dotyczące wygasłych przez przedawnienie zobowiązań podatkowych. (art. 59 § 1 pkt 9 w związku z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Ponadto powołany przez Wnioskodawcę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 2773/08 nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, iż organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, natomiast rozstrzygnięcia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy. Ponadto wskazać należy, iż z wyroku tego nie należy wyciągać wniosku o ukształtowaniu się określonej linii orzeczniczej. Kształtowanie się orzecznictwa jest procesem rozłożonym w czasie i co do zasady wymaga większej liczby wyroków poszczególnych składów orzekających.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.