Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1081/09/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-02-26
Teza: Czy Gmina Miasto będzie miała prawo do odliczenia podatku?
Słowa kluczowe: gmina; gospodarka-gospodarka nieruchomościami; odliczenia-odliczenie podatku; zadania-zadania własne; zarząd-trwały zarząd
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 18 stycznia 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Dom Przedsiębiorcy”- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 18 stycznia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Dom Przedsiębiorcy”.

W przedmiotowym wniosku oraz w jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Miejska otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „Dom Przedsiębiorcy” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa.

Projekt dotyczy wykonania prac budowlano-montażowych, odnowy budynku, który zostanie przeznaczony na Centrum Wspierania przedsiębiorczości, w tym inkubator przedsiębiorczości. W prognozie eksploatacji obiektu założono wynajmowanie powierzchni inkubatora (powierzchni biurowej) i sali konferencyjnej po preferencyjnych cenach.

Wartość projektu inwestycyjnego wynosi 4.099.200,00 zł. Dofinansowanie 75%, w przypadku kwalifikowalności podatku od towarów i usług – 3.074.400,00 zł. Planowana wartość roczna wynajmu powierzchni biurowej, wynajmu sali konferencyjnej i refakturowania kosztów eksploatacyjnych (na poziomie 6zł/m2) będą wynosiły 84.600 zł.

Gmina w związku z realizacja projektu, planuje w drodze uchwały powołać odrębną jednostkę budżetową pod nazwą „Dom Przedsiębiorcy”, która będzie realizowała cele projektu. Planuje się również przekazać nieruchomość w odpłatny trwały zarząd nowej jednostce budżetowej. Opłata za trwały zarząd będzie zwolniona z podatku od towarów i usług. Koszty trwałego zarządu nad nieruchomością będą stanowiły dochód Gminy, a jednocześnie wydatek jednostki budżetowej. W związku z faktem, iż jednym z celów projektu jest utworzenie inkubatora przedsiębiorczości, projekt będzie generował dochód wynikający z najmu powierzchni biur dla firm przyjmowanych do inkubatora na podstawie regulaminu oraz wynajmu sali konferencyjnej dla instytucji otoczenie biznesu, podmiotów gospodarczych oraz spotkania różnych środowisk.

Przewiduje się wystawianie faktur i pobieranie opłat z tytułu wynajmu pomieszczeń przez nowo powołaną jednostkę budżetową. Natomiast faktury wystawiane przez wykonawców projektu w trakcie remontu i wyposażenia obiektu tj.: firmę budowlano-montażową, inspektora nadzoru budowlanego, firmy marketingowe (promocja projektu) i szkoleniowe (instrument elastyczności) oraz za przewidywany zakup wyposażenia do obiektu, będą wystawione na Gminę Miejską. Pomoc finansowa została przyznana w kwocie brutto.

Zadaniem Domu Przedsiębiorcy będzie: wspieranie procesu transferu technologii, promocja innowacyjności w całym regionie, ewidencja działalności gospodarczej, szkolenia i doradztwo w zakresie pozyskiwania z budżetu państwa i UE, pomocy publicznej oraz partnerstwa publiczno-prawnego, prowadzenie współpracy w zakresie administracyjnej obsługi przedsiębiorcy, prowadzenie bazy informacyjnej m.in. firm lokalnych, ofert i propozycji współpracy, nieruchomości, współpracy z ośrodkami badawczo-rozwojowymi, współpracą z instytucjami otoczenia biznesu oraz promocja gospodarcza miasta.

W ramach projektu przeprowadzony zostanie remont budynku o powierzchni użytkowej około 630 m2, położonego w rejonie staromiejskim, będącego własnością Gminy Miejskiej. Budynek pochodzący z przełomu XIX i XX wieku. Obiekt jest w znacznym stopniu zdekapitalizowany i czasowo był udostępniany różnym organizacjom i instytucjom. W wyniku przeprowadzonych prac remontowych i modernizacyjnych nastąpi jego przystosowanie do pełnienia funkcji publicznej – ośrodka promocji i stymulacji przedsiębiorczości oraz inkubatora. W ramach projektu ośrodek zostanie wyposażony w stanowiska komputerowe, oprogramowanie, serwer, meble biurowe, oraz system audiowizualny. Budynek znajduje się w ewidencji zabytków województwa, a obszar wraz z obiektem w strefie ochrony konserwatorskiej, wyznaczonej w planie miejscowym. Dlatego też wszelkie prace remontowe i adaptacyjne w budynku muszą być poprzedzone uzgodnieniem z konserwatorem zabytków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina Miejska będzie mogła odliczyć podatek naliczony z faktur dokumentujących zakupy związane z budową i remontem budynku, który zostanie przeznaczony na Centrum Wspierania Przedsiębiorczości?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku z dnia 13 stycznia 2010 r., nie będzie mógł odliczyć podatku naliczonego, ponieważ opłata za trwały zarząd jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54. poz. 535 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się natomiast przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zakres opodatkowania podatkiem wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale również czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 cyt. ustawy).

Zgodnie jednak z przepisem ust. 6 powołanego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną.

Zgodnie z ust. 3 powołanego artykułu, nieruchomości, o których mowa w art. 60a ust. 1, oddane w trwały zarząd Rządowemu Centrum Legislacji, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ministerstwom, urzędom centralnym i urzędom wojewódzkim lub części tych nieruchomości mogą być oddawane w najem, dzierżawę lub użyczenie za zgodą ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa.

W myśl art. 44 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, trwały zarząd ustanawia się na czas nieoznaczony lub czas oznaczony.

Trwały zarząd na rzecz jednostki organizacyjnej ustanawia właściwy organ, w drodze decyzji, z zastrzeżeniem art. 60 ust. 2 oraz art. 60a ust. 3 (art. 45 ust. 1 powołanej ustawy).

Za nieruchomość oddaną w trwały zarząd pobiera się opłaty roczne (art. 82 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.

Organem wykonawczym gminy jest wójt (art. 26 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, jak również pisma stanowiącego jego uzupełnienie wynika, że Gmina uzyskała dofinansowanie na realizację projektu pn. „Dom przedsiębiorcy” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Projekt dotyczy wykonania prac budowlano-montażowych , odnowy budynku, który zostanie przekazany w trwały zarząd nowo powstałej jednostki budżetowej pn. „Domu Przedsiębiorcy”. Opłata z tytułu trwałego zarządu będzie zwolniona od podatku. Koszty trwałego zarządu nad nieruchomością będą stanowiły dochód Gminy, a jednocześnie wydatek jednostki budżetowej. Projekt będzie generował dochód wynikający z wynajmu powierzchni biur dla firm przyjmowanych do inkubatora przedsiębiorczości, wynajmu sali konferencyjnej dla podmiotów gospodarczych oraz na spotkania różnych środowisk. Opłaty z tytułu najmu pobierać będzie nowo powstała jednostka budżetowa.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż oddanie mienia (nieruchomości) w trwały zarząd dokonywane jest w drodze decyzji administracyjnej przez właściwy organ wykonawczy gminy (wójta, burmistrza bądź prezydenta) i co do zasady ma charakter odpłatny. Nieruchomości stanowiące przedmiot własności lub przedmiot użytkowania wieczystego jednostki samorządu terytorialnego oddaje się w drodze decyzji w trwały zarząd (będący formą prawną władania nieruchomością) odpowiedniej jednostce organizacyjnej na czas oznaczony lub nieoznaczony.

W konsekwencji czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na ich publicznoprawny charakter (decyzja administracyjna), a w związku z przekazaniem nieruchomości w trwały zarząd nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z robotami budowlano-montażowymi, z uwagi na brak ich związku z czynnościami opodatkowanymi. Decyzja o ustanowieniu trwałego zarządu wydawana jest przez organ wykonawczy Gminy (wójta, burmistrza lub prezydenta), który nie będzie występował w roli podatnika (art. 15 ust. 6 ustawy). Nie zostaną więc spełnione zarówno przedmiotowe jak i podmiotowe przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia podatku. Oznacza to, że zarówno ustanowienie trwałego zarządu jak i opłata pobierana z tego tytułu nie podlegają ustawie o podatku od towarów, a nie jak Gmina wskazała we wniosku przedstawiając własne stanowisko, że opłata za trwały zarząd podlega zwolnieniu od podatku. Z tego też względu ww. stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.