Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-292/10/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-11
Teza: Czy wnioskodawczyni z uzyskanej z podziału pożytku kwoty 575,67 zł zobowiązana jest zapłacić podatek?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 01 marca 2010r. (data wpływu do tut. Biura 08 marca 2010r.) uzupełnionym w dniu 19 maja 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych podziału pożytków - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 marca 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych podziału pożytków.

Z uwagi na fakt, iż wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 05 maja 2010r. Znak: IBPB II/2/415-292/10/JG wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 19 maja 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni wskazała, iż jest jednym z 10-ciu współwłaścicieli posesji w tym 2-ch współwłaścicieli zajmuje lokale mieszkalne, a 3-ch współwłaścicieli garaże. Dochód z najmu lokali mieszkalnych i użytkowych został podzielony między współwłaścicieli zgodnie z posiadanymi udziałami i podlega opodatkowaniu. Zgodnie z decyzją w sprawie ustalenia podatku posesja posiada:

*   budynki mieszkalne lub ich części - 788 m2
*   działalność gospodarcza - 153 m2
*   garaże - 62 m2
*   budynki gospodarcze (szopy, chlewiki) - 42 m2

Wnioskodawczyni we wniosku jako przykład wskazała, iż współwłaściciel który zajmuje lokal mieszkalny o pow. 82 m2 posiada w posesji 384/2880 udziału, wobec czego zajmowany lokal mieści się w jego udziale.

Wyliczenie: Lokale mieszkalne 788 m2 z czego 384/2880 stanowi 105,06 m2

Pożytki współwłaścicielom obliczono na podstawie stawek uzgodnionych na zebraniu współwłaścicieli.

Pożytek współwłaściciela który zajmuje lokal mieszkalny wynosi 4.132,80 zł.

Pożytki wszystkich współwłaścicieli zsumowano i podzielono między wszystkich współwłaścicieli zgodnie z posiadanymi udziałami.

Po dokonanym podziale dochodu z najmu i pożytków obliczono:

dochód z najmu lok. mieszk. i użytk. wg udziału - 2 459,52 zł

należny pożytek wg posiadanego udziału - 151,36 zł

razem: - 3 610,88 zł

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni doprecyzowała, iż jej udział w posesji wynosi 192/2880. Na terenie posesji wnioskodawczyni zajmuje garaż o powierzchni 29 m2 . Jej udział odpowiada 69,66 m2 . Ponieważ współwłaściciele nie są zobowiązani do płacenia czynszu za zajmowany lokal, a współwłaściciele, którzy nie zajmują lokali we wspólnej posesji domagają się rekompensaty z tego tytułu, wnioskodawczyni podkreśliła, iż na zebraniu współwłaścicieli ustali stawki tj. za 1m2 lokalu mieszkalnego stawka będzie wynosiła 4,20 zł a od garażu 2,50 zł (na tej podstawie został ustalony pożytek). Po obliczeniu pożytków współwłaścicielom zajmującym lokale, kwotę pożytków podzielono według udziałów pośród wszystkich współwłaścicieli posesji. W przypadku wnioskodawczyni za zajmowany garaż (29 m2 x 2,50 x 12 m-cy) pożytek wyniósł 870,00 zł. Przypadająca jej z podziału pożytków kwota wyniosła 575,67 zł. Wobec powyższego dopłaciła 294,33 zł (575,67+294,33=870,00).

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie.

Czy wnioskodawczyni z uzyskanej z podziału pożytku kwoty 575,67 zł zobowiązana jest zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni nie powinna podlegać opodatkowaniu kwota uzyskana z pożytków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawczyni w zakresie skutków podatkowych podziału pożytków. Ocena stanowiska w zakresie sposobu ustalania pożytków (pytanie oznaczone we wniosku nr 1, 2 i 5) oraz skutków zaliczenia dochodu z najmu na poczet pożytku (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Współwłasność normują przepisy księgi II, tytułu I, działu IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Wspólna własność rzeczy ma miejsce wtedy, kiedy prawo własności tej samej rzeczy przysługuje więcej niż jednej osobie (art. 195 ww. ustawy). Współwłasność może być ułamkowa albo łączna (art. 196 ww. ustawy). Domniemywa się, że udziały współwłaścicieli są równe (art. 197 ww. ustaw). Według zasady zawartej w art. 207 Kodeksu cywilnego pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną. Z unormowania zawartego w tym przepisie wynika jednoznacznie, że w przypadku współwłasności współposiadanie rzeczy i wspólne korzystanie z niej jest regułą.

Przechodząc na grunt prawa podatkowego stwierdzić należy, iż podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307), zasady opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości, w skład której wchodzą lokale mieszkalne oraz garaże. Wnioskodawczyni zajmuje garaż. Z uwagi na fakt, iż współwłaściciele nie są zobowiązani do płacenia czynszu za zajmowany lokal, a współwłaściciele którzy nie zajmują lokali we wspólnej nieruchomości domagają się rekompensaty z tego tytułu, na zebraniu współwłaścicieli ustalono stawki za korzystanie z lokali i garaży i na tej podstawie pożytek. Przypadająca z tytułu podziału pożytków kwota na rzecz wnioskodawczyni wyniosła 575,67 zł. Natomiast z tytułu korzystania za garaż pożytek wyniósł 870 zł, w związku z czym dopłaciła kwotę 294,33 zł. Wątpliwość wnioskodawczyni budzi kwestia obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym kwoty pożytku w wysokości 575,67 zł.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Istota bowiem przychodu podatkowego polega na tym, iż ma on charakter trwałego przysporzenia w majątku podatnika.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku współwłaściciele nieruchomości ustalili zasady korzystania z nieruchomości na podstawie uzgodnionych przez siebie stawek (za 1m2 lokalu mieszkalnego stawka 4,20 zł a od garażu 2,50 zł), co w konsekwencji spowodowało, iż wnioskodawczyni z tytułu posiadanego udziału w nieruchomości przypadł pożytek w kwocie 575,67 zł. podczas gdy za zajmowany przez nią garaż pożytek wyniósł 870 zł, w związku z czym dopłaciła różnicę.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż przypadająca na wnioskodawczynię kwota pożytku w wysokości 575,67 zł, nie stanowi trwałego przysporzenia w jej majątku, zatem nie stanowi przychodu podatkowego.

Zatem stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 2a.