Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.601.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Określenie momentu powstania obowiązku podatkowego z
tytułu zakupu towarów w Szwecji za pośrednictwem firm,
które organizują aukcje oraz import usług.
Słowa kluczowe: aukcja
import-import usług
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - import towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu zakupu
    towarów w Szwecji za pośrednictwem firm, które organizują aukcje oraz importu usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 4 lipca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka zajmuje się sprzedażą maszyn ...... Spółka dokonuje zakupu głównie w Szwecji
    poprzez aukcje. Aukcje organizują dwie firmy: A i B. Po wygranej aukcji firma A wystawia
    pierwszą fakturę, na której są dwie pozycje:
      - pierwsza pozycja: nazwa zakupionego towaru, wartość netto, podatek VAT 25%,
        wartość brutto,
      - druga pozycja opłata za aukcję, wartość netto, podatek VAT 25% i wartość brutto.
    Tak wystawiona faktura jest podstawą zapłaty za towar. W dniu w którym towar znajdzie
    się w Polsce, podatnik potwierdza ten fakt na dokumencie - export declaration. Dokument
    ten wystawia firma A, na której oprócz informacji o zakupionym towarze jest informacja o
    faktycznym sprzedawcy danego towaru oraz data odbioru towaru.
    Następnie firma A koryguje wcześniej wystawioną (pierwszą) fakturę do "zera", zwraca
    kwotę zapłaconego podatku VAT i wystawia ostateczną fakturę (druga faktura). Faktura ta
    wystawiona jest z inną datą i innym numerem niż faktura pierwotna. Na fakturze
    wykazany jest przedmiot zakupu i opłata za aukcje tylko w wartości netto. Przy pozycji
    opłata za aukcję jako sprzedawca wykazana jest firma A, a przy pozycji zakup towaru
    wskazana jest firma, która dokonuje sprzedaży tego towaru.
    W tej sytuacji obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego i importu
    usług podatnik rozpoznaje w dacie ostatecznej faktury (drugiej faktury). Faktura pierwotna
    (pierwsza) i korygująca nie jest ewidencjonowana w Spółce. Ostateczna faktura (druga)
    przyjęta jest dwa razy w rejestrach z tym samym numerem, ale z dwoma różnymi
    dostawcami. W jednej pozycji dokumentuje nabycie wewnątrzwspólnotowe z dostawcą
    towarów, a w drugiej - import usług z dostawcą (firma aukcyjna).
    Firma B wystawia fakturę, na której też są dwie pozycje:
      - pierwsza pozycja: opłata za aukcję, wartość netto, podatek VAT - reverse charge,
        wartość całkowita, oraz numer VAT sprzedawcy - czyli firmy B,
      - druga pozycja: nazwa zakupionego przedmiotu, wartość netto, podatek VAT 25%,
        wartość brutto.
    Tak wystawiona faktura jest podstawą zapłaty za towar. W dniu, w którym towar znajdzie
    się w Polsce, podatnik potwierdza ten fakt na dokumencie - export declaration. Dokument
    ten wystawia firma B, na którym oprócz informacji o zakupionym towarze jest informacja
    o faktycznym sprzedawcy danego towaru oraz dacie odbioru towaru. Następnie firma B
    wystawia fakturę korygującą kwotę podatku VAT i zwraca ją na konto podatnika. W tej
    sytuacji podatnik rozpoznaje obowiązek podatkowy w dacie pierwszej faktury. Wprowadza
    do rejestru fakturę dwa razy z tym samym numerem, ale z dwoma różnymi dostawcami.
    Opłata za aukcję jako import usług wykazywana jest z dostawcą - B. Zakup towaru jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru z rzeczywistym sprzedawcą.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazano:
      1. Działalność gospodarcza jest prowadzona od 06.02.2023 r.
      2. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

      3. Spółka nie jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej ani żadnego
        innego podatku o podobnym charakterze.
      4. Spółka jest zarejestrowana do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Rejestracja
        dokonana na terytorium Polski.
      5. Siedziba Spółki jest na terytorium Polski.
      6. Na terytorium Szwecji Spółka nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej.
      7. Towary zakupione na aukcji nie stanowią nowych środków transportu.
      8. Towary były nabyte na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
      9. Na pytanie o treści: Proszę doprecyzować:
        a) kiedy po wygranej aukcji została wystawiona pierwsza faktura przez firmę B?
          Proszę wskazać dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Pierwsza faktura była wystawiona 23.01.2025 r.
        b) kiedy została wystawiona faktura korygująca przez firmę B? Proszę wskazać
          dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Faktura korygująca była wystawiona 07.02.2025 r.
        c) kiedy została wystawiona ostateczna faktura (druga faktura) przez firmę B?
          Proszę wskazać dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Faktura ostateczna była wystawiona 07.02.2025 r.
        d) kiedy nastąpił odbiór przez Państwa towarów zakupionych na aukcji firmy B?
          Proszę wskazać dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Załadunek był w dniu 28.01.2025 r., rozładunek w dniu 03.02.2025 r.
        e) kiedy (w jakim momencie np. w momencie zakupu, zapłaty, przekazania do
          transportu, dostarczenia do Państwa siedziby) nabyli Państwo prawo do
          rozporządzania jak właściciel towarem zakupionym na aukcji B? Proszę
          wskazać konkretny moment i datę (dzień, miesiąc i rok) nabycia prawa do
          rozporządzania towarem jak właściciel.
        Odp. Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel nabywamy po opłaceniu
          towaru. W opisanej sytuacji w dniu 23.01.2025 r.
        f) kiedy (dzień, miesiąc i rok) dokonali Państwo zapłaty za kupione towary na aukcji
          firmy B?
          Odp. Zapłata za zakupiony towar była w dniu 23.01.2025 r.
        g) z jakiego powodu firma A na ostatecznej fakturze (drugiej fakturze) wskazuje
          firmę, która dokonuje sprzedaży towaru?
        Odp. Firma A jest tylko pośrednikiem w sprzedaży, zgłasza tylko opłatę aukcyjną.
          Rzeczywisty sprzedawca przedmiotu jest wymieniony na fakturze za pomocą
          swojego identyfikatora sprzedawcy. Identyfikator sprzedawcy jest również
          wymieniony na dokumencie odbioru - Export Declaration wraz z danymi firmy
          sprzedawcy. Te dwa dokumenty razem pokazują, kto jest rzeczywistym
          sprzedawcą przedmiotu. Sprzedawca przedmiotu składa raport o sprzedaży
          wewnątrzwspólnotowej do urzędu skarbowego w Szwecji wykazując daną
          transakcję.
        h) dlaczego firma A wystawia fakturę w imieniu firmy/podmiotu będącego
          sprzedawcą towaru?
        Odp. Firmy aukcyjne w Szwecji działają w ten sposób, wystawiają faktury w
          imieniu sprzedawcy.

      10. Na pytanie o treści: Proszę doprecyzować:
        a) kiedy została wystawiona faktura przez firmę B? Proszę wskazać dzień, miesiąc i
          rok.
        Odp. Faktura przez firmę B była wystawiona 28.01.2025 r.
        b) kiedy została wystawiona faktura korygująca przez firmę B? Proszę wskazać
          dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Faktura korygująca była wystawiona 12.02.2025 r.
        c) kiedy nastąpił odbiór przez Państwa towarów zakupionych na aukcji firmy B?
          Proszę wskazać dzień, miesiąc i rok.
          Odp. Odbiór był w dniu 12.02.2025 r.
        d) kiedy (w jakim momencie np. w momencie zakupu, zapłaty, przekazania do
          transportu, dostarczenia do Państwa siedziby) nabyli Państwo prawo do
          rozporządzania jak właściciel towarem zakupionym na aukcji B? Proszę
          wskazać konkretny moment i datę (dzień, miesiąc i rok) nabycia prawa do
          rozporządzania towarem jak właściciel.
        Odp. Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel nabywamy po opłaceniu
          towaru. W opisanej sytuacji w dniu 28.01.2025 r.
        e) kiedy (dzień, miesiąc i rok) dokonali Państwo zapłaty za kupione towary na aukcji
          firmy B?
          Odp. Zapłata była 28.01.2025 r.
        f) z jakiego powodu firma B na wystawionej fakturze wskazuje numer VAT
          sprzedawcy - czyli firmy B, a następnie na dokumencie - export declaration
          umieszcza informację o faktycznym sprzedawcy danego towaru?
          Odp. Spółka zadała takie pytanie firmie B i otrzymała następującą odpowiedź:
            „Ponieważ A jest tylko pośrednikiem w sprzedaży, nie zgłasza całej kwoty,
            ponieważ nie jest rzeczywistym sprzedawcą, zgłasza tylko opłatę
            aukcyjną. Rzeczywisty sprzedawca przedmiotu jest wymieniony na
            fakturze za pomocą swojego identyfikatora sprzedawcy, identyfikator
            sprzedawcy jest również wymieniony na paragonie odbioru wraz z
            danymi firmy sprzedawcy. Te dwa dokumenty razem pokazują, kto jest
            rzeczywistym sprzedawcą przedmiotu. Sprzedawca przedmiotu złożył
            raport do urzędu skarbowego w Szwecji na temat ostatecznej kwoty
            zakupu.”
        g) dlaczego firma B wystawia fakturę w imieniu faktycznego sprzedawcy danego
          towaru?
        Odp. Firmy aukcyjne w Szwecji działają w ten sposób, wystawiają faktury w imieniu
          sprzedawcy.
    11. Towary są wysyłane z terytorium Szwecji i odbierane na terytorium Polski w
        siedzibie firmy. Towar odbierany jest bezpośrednio od sprzedawcy.
    12. Firmy B posiada siedzibę działalności gospodarczej w Szwecji. Firma A posiada
        siedzibę działalności gospodarczej w Szwecji.
    13a. Firma A jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od
        towarów i usług. Firma B jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o
        podatku od towarów i usług.
    13b. Firma A jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium
        Szwecji. Firma B jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na
        terytorium Szwecji.

    13c. Firma A jest zarejestrowana do transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        Szwecji. Firma B jest zarejestrowana do transakcji wewnątrzwspólnotowych na
        terytorium Szwecji.
    13d. Firma A nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
        terytorium Polski. Firma B nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium Polski.
    14. Firmy dokonujące sprzedaży towarów posiadają siedzibę działalności na terytorium
        Szwecji.
    15a. Sprzedawcy są podatnikami o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od
        towarów i usług.
    15b. Sprzedawcy są zarejestrowani dla celów podatku od wartości dodanej na
        terytorium Szwecji.
    15c. Sprzedawcy są zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych na
        terytorium Szwecji.
    15d. Sprzedawcy nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
        na terytorium Polski.

## Pytanie

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w opisanych wyżej sytuacjach?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Podatnik rozpoznaje obowiązek podatkowy w dacie wystawienia faktury przez sprzedawcę.
    W przypadku wystawiania faktur przez firmę B jest to data ostatniej faktury (drugiej
    faktury). Pierwsza faktura, która zawiera kwotę podatku VAT obowiązującego w kraju
    dostawcy, stanowi podstawę do zapłaty za zakupiony towar. Kwota podatku VAT jest
    traktowana jako zabezpieczenie wykonania nabycia wewnątrzwspólnotowego i jest
    zwracana po otrzymaniu potwierdzenia odbioru towaru w Polsce. Spółka na podstawie tej
    faktury nie wykazuje nabycia wewnątrzwspólnotowego, ponieważ faktura jest wystawiona
    ze stawką VAT - 25% (obowiązującą w Szwecji) i nie ma także danych faktycznego
    sprzedawcy. Dopiero druga faktura wystawiona przez firmę B zawiera dane sprzedawcy i
    stawkę podatku obowiązującą przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów - 0%.
    Dlatego też spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy w dacie drugiej faktury. W
    przypadku wystawienia faktur przez firmę B obowiązek podatkowy jest rozpoznany w
    dacie wystawionej faktury. Firma B wystawia fakturę za zakupiony towar z podatkiem VAT
    obowiązującym w Szwecji. Na podstawie tej faktury odbiorca dokonuje zapłaty. Po
    dokonaniu przez spółkę D zapłaty i przesłaniu potwierdzenia odbioru towaru w Polsce,
    jest wystawiana faktura korygująca kwotę podatku VAT. Odbiorca mając komplet
    dokumentów, czyli fakturę zakupu, fakturę korygującą i dokument export declaration z
    danymi faktycznego sprzedawcy - rozpoznaje obowiązek podatkowy w dacie faktury
    zakupu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się
      przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w
      zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z
      31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Z kolei w myśl art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7 (...).

    Z kolei art. 2 pkt 9 ustawy stanowi, że:
        Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
        podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Natomiast w myśl art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
        nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów
    Z przywołanej definicji ustawowej wynika, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru ma
    miejsce wówczas, gdy towar będący przedmiotem dostawy jest wysyłany bądź
    transportowany z jednego państwa członkowskiego do drugiego państwa członkowskiego,
    po spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w danej transakcji. Trzeba
    zaznaczyć, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Należny podatek z tytułu obrotu
    rozliczany jest przez nabywcę towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów.
    Czynność wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) powiązana jest z istnieniem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) i co do zasady wymaga istnienia dwóch
    stron transakcji: Jeden podmiot dokonuje dostawy towarów, rozpoznając u siebie
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a drugi podmiot nabywa towary rozpoznając u
    siebie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
    Aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wymagane jest
    spełnienie dwóch podstawowych warunków:
      1. podmiot z jednego państwa członkowskiego (nie zawsze musi być podatnikiem VAT)
        musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel – tak więc na rzecz
        tego podmiotu musi być dokonana dostawa;

      2. w wyniku dokonania dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego
        państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie ma tu znaczenia kto
        faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być
        wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub
        na ich rzecz.
    W przypadku rozpoznania danej transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów, nabywca towarów jest zobowiązany do rozliczenia (opodatkowania i wykazania)
    tego nabycia w kraju.
    Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
      zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
      art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na
    opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego
    obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest spełnienie warunków dotyczących
    usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import usług, miejsce
    świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od podatnika zagranicznego musi
    znajdować się na terytorium Polski.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;

      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    W myśl art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona
    na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f
    ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega
    opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest
    świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy,
    które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas
    miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
    dla którego ta usługa jest świadczona.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia
      usług:
      telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Natomiast art. 19a ust. 8 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty,
      w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
      mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego

      lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej
      otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty,
      z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje
        w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Powołany wyżej przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres. Jeśli jednak, przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część
    zapłaty, wówczas obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu
    do otrzymanej kwoty.
    Przy czym, przepisy ustawy dotyczące powstania obowiązku podatkowego nie regulują
    odrębnie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku importu usług, o
    którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy. Zatem obowiązek podatkowy w odniesieniu do
    nabywanych w ramach importu usług powstaje na zasadach właściwych dla tych usług.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że dla prawidłowego określenia momentu
    powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi istotne jest zdefiniowanie
    momentu, w którym usługa została wykonana. Z powodu braku stosownych regulacji tego
    zagadnienia w ustawie, przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment
    faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.
    „Wykonanie usługi” następuje w momencie faktycznego zakończenia wszystkich czynności,
    do których zobowiązany był świadczący określoną usługę. Jednocześnie należy podkreślić,
    że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą
    jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają
    wprost ten moment. W przypadku świadczenia usług ustawa nie definiuje momentu jej
    wykonania, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia.
    Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o
    charakterze i o dacie wykonania tej usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba
    że moment ten jest określany przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady
    wykonywania danego rodzaju dostaw i usług.
    Z kolei art. 20 ust. 5 ustawy stanowi, że:
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Powołany art. 20 ust. 5 ustawy zobowiązuje podatnika dokonującego rozliczenia podatku z
    tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów do rozpoznania obowiązku
    podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy
    towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym
    dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę dokumentującą dokonaną
    dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

    Z opisu sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT są
    Państwo również zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Siedziba Państwa
    działalności znajduje się w Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    dokonują Państwo zakupu towarów głównie w Szwecji poprzez aukcje. Aukcje organizują
    dwie firmy: A i B, będące podatnikami o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy i
    posiadające siedzibę działalności w Szwecji. Ww. firmy są zarejestrowane do transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium Szwecji oraz nie posiadają stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Firmy aukcyjne w Szwecji
    działają w ten sposób, że wystawiają faktury w imieniu sprzedawcy. Firma A i B jest
    pośrednikiem w sprzedaży i zgłasza tylko opłatę aukcyjną. Rzeczywisty sprzedawca
    przedmiotu jest wymieniony na fakturze za pomocą swojego identyfikatora sprzedawcy.
    Sprzedawcy są podatnikami o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów
    i usług. Sprzedawcy są zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium Szwecji. Sprzedawcy nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium Polski. Towary są wysyłane z terytorium Szwecji i odbierane
    na terytorium Polski w siedzibie firmy. Towar odbierany jest bezpośrednio od sprzedawcy.
    Po wygranej aukcji firma A 23.01.2025 r. wystawiła pierwszą fakturę, na której są dwie
    pozycje:
    - pierwsza pozycja: nazwa zakupionego towaru, wartość netto, podatek VAT 25%, wartość
      brutto,
    - druga pozycja opłata za aukcję, wartość netto, podatek VAT 25% i wartość brutto.
    23.01.2025 r. dokonali Państwo zapłaty za zakupiony towar na aukcji firmy A i nabyli
    Państwo w tym dniu prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Z kolei firma B 28.01.2025 r. wystawiła fakturę, na której też są dwie pozycje:
    - pierwsza pozycja: opłata za aukcję, wartość netto, podatek VAT - reverse charge, wartość
      całkowita, oraz numer VAT sprzedawcy - czyli firmy B,
    - druga pozycja: nazwa zakupionego przedmiotu, wartość netto, podatek VAT 25%,
      wartość brutto.
    28.01.2025 r. dokonali Państwo zapłaty za zakupiony towar na aukcji firmy B i nabyli
    Państwo w tym dniu prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    W tak przedstawionych okolicznościach sprawy uznać należy, że dokonując zakupów
    towarów na aukcjach firmy: A i B dochodzi po Państwa stronie do
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług pośrednictwa w zakupie
    tych towarów. Jak wynika bowiem z okoliczności sprawy nabywają Państwo na aukcjach
    towary od sprzedawców zarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej na
    terytorium Szwecji, które w wyniku dokonanej dostawy są transportowane na terytorium
    Polski na potrzeby prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Przedmiotowe
    towary nabywają Państwo za pośrednictwem firm, które organizują ww. aukcje i posiadają
    siedzibę działalności gospodarczej w Szwecji, są zarejestrowane dla celów podatku od
    wartości dodanej na terytorium Szwecji oraz nie posiadają stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    W analizowanym przypadku po dokonaniu zakupu towarów na aukcjach ww. firm zostały
    wystawiane na Państwa rzecz faktury brutto dokumentujące zakup towarów oraz opłatę
    aukcyjną i w tym samym dniu na ich podstawie dokonali Państwo zapłaty. Również w dniu
    wystawienia tych faktur nabyli Państwo prawo do dysponowania towarem jak właściciel.
    Tym samym należy stwierdzić, że skoro ww. faktury wystawione przez firmy A i B
    dokumentują czynności, w ramach których dochodzi do przeniesienia na Państwa prawa
    do dysponowania towarem jak właściciel, w efekcie czego towary te zostały wysłane/
    przetransportowane z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju,
    to – w okolicznościach niniejszej sprawy – obowiązek podatkowy w
    wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powstanie zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, tj. w
    dacie wystawienia tych faktur.

    Z kolei w związku z tym, że ustawodawca nie uregulował w sposób szczególny powstania
    obowiązku podatkowego dla importu usług pośrednictwa takich jak opisane we wniosku,
    obowiązek podatkowy powstaje według zasady ogólnej (określonej w art. 19a ust. 1
    ustawy), tj. z chwilą wykonania tych usług.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że dla ww. usług pośrednictwa za moment
    wykonania tych usług, należy uznać moment faktycznego zakończenia (zrealizowania)
    wszystkich czynności, składających się na ww. usługi pośrednictwa. W okolicznościach
    niniejszej sprawy momentem faktycznego zakończenia wszystkich czynności związanych z
    pośrednictwem w zakupie jest sprzedaż towarów na Państwa rzecz za pośrednictwem
    aukcji firm A i B.
    Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że dokonując
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obowiązek podatkowy powstał - na podstawie
    art. 20 ust. 5 ustawy - z datą wystawienia faktury przez firmy aukcyjne, tj. w przypadku
    firmy B 23 stycznia 2025 r., w przypadku firmy B 28 stycznia 2025 r. Natomiast obowiązek
    podatkowy z tytułu importu usług pośrednictwa związanego z zakupem towarów na
    aukcjach ww. firm powstał – zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy – w dacie wykonania usług
    pośrednictwa (faktycznie zrealizowanej sprzedaży towarów), tj. w przypadku firmy B 23
    stycznia 2025 r., w przypadku firmy B 28 stycznia 2025 r.
    Wobec powyższego oceniając całościowo Państwa stanowisko należało je uznać za
    nieprawidłowe, bowiem w kwestii dotyczącej zakupu towarów za pośrednictwem aukcji
    firmy B błędnie uznają Państwo datę powstania obowiązku podatkowego z chwilą
    wystawienia drugiej faktury.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania
    podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się
    wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Tut. Organ
    informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w
    przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.