Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-20/16/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-01
Teza: Czy dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu w S. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też wskutek jego przeznaczenia na nabycie lokalu w G. - jest on zwolniony z podatku?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2015 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 5 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni na podstawie umowy sprzedaży z 5 sierpnia 2014 r. jest właścicielką lokalu mieszkalnego w G., w którym to lokalu zamieszkuje. W dniu 25 lutego 2015 r. otrzymała w darowiźnie od swojej babci lokal mieszkalny położony w S. Darowizna ta była zwolniona od podatku od spadków i darowizn. W dniu 23 marca 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała lokal w S. za cenę 125 000 zł. Z kwoty uzyskanej ze sprzedaży - w dniu 9 kwietnia 2015 r. - zakupiła lokal mieszkalny położony w G. za cenę 125 000 zł.

W dacie sprzedaży lokalu w S. oraz zakupu lokalu w G. Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim. Intencją małżonków była przeprowadzka z mieszkania dotychczas zajmowanego do nowo nabytego przez Wnioskodawczynię, po uprzednim wyremontowaniu tego mieszkania.

W dniu 12 lipca 2015 r. małżonek Wnioskodawczyni zmarł tragicznie w wypadku komunikacyjnym. Wskutek zaistniałej sytuacji życiowej Wnioskodawczyni odstąpiła od zamiaru przeprowadzki do zakupionego lokalu i zdecydowała się dalej zamieszkiwać wraz z dzieckiem w lokalu dotychczas zajmowanym. Zakupiony lokal Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości przeznaczyć na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swojego dziecka. Nie wyklucza także w przyszłości przeprowadzki do tego lokalu wraz z rodziną. Do tego momentu, w celu uzyskania środków na utrzymanie lokalu oraz dochodów na zaspokojenie potrzeb rodziny, zamierza wynajmować to mieszkanie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu w S. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też wskutek jego przeznaczenia na nabycie lokalu w G. - jest on zwolniony z podatku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu położonego w S. jest zwolniony z opodatkowania na zasadzie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu jest m. in „odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości" jeżeli „odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie"

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, wolne od podatku dochodowego są „dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości/praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.”

Definicję legalną pojęcia „wydatki na własne cele mieszkaniowe" zawiera art. 21 ust. 25 ustawy, zgodnie z którym za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na „nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem". Za wydatki takie - w myśli art. 21 ust. 28 ustawy - nie uważa się wydatków poniesionych na „nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku" lub „budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części” przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Posłużenie się przez ustawodawcę definicją legalną określonego pojęcia ma ten skutek, że wyznacza ona obowiązujący na gruncie ustawy sposób jego rozumienia – Por. S. Wronkowska, Z. Ziembiński, Zarys teorii prawa, Poznań 2001, s. 148.

Zgodnie z § 147 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej „jeżeli w ustawie lub innym akcie normatywnym ustalono znaczenie danego określenia w drodze definicji, w obrębie tego aktu nie wolno posługiwać się tym określeniem w innym znaczeniu."

Mając powyższe na względzie Wnioskodawczyni uważa, że przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu położonego w S. na nabycie lokalu w G. stanowi o realizacji przesłanek do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Nabyty lokal jest bowiem lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy, został on także nabyty z przeznaczeniem na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych rodziny Wnioskodawczyni.

Zastosowana przez ustawodawcę definicja pojęcia „wydatku na własne cele mieszkaniowe" nie konkretyzuje w żaden inny sposób tego pojęcia, niż określony w art. 21 ust. 25.

W szczególności definicja ta nie zawiera wymogu faktycznego zamieszkiwania przez podatnika w nabytym lokalu, jak też nie wskazuje minimalnego okresu w jakim ma następować realizacja celu mieszkaniowego w tym lokalu. Zważyć trzeba, że przesłanki tego rodzaju określone były w nieobowiązującym już obecnie przepisie art. 21 ust. 126 ustawy, zgodnie z którym przychody uzyskane z odpłatnego zbycia budynku lub lokalu podlegały zwolnieniu z opodatkowania jeżeli podatnik był w nim zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Ustawodawca świadomie zatem zrezygnował z tego rodzaju przesłanek, nie wprowadzając ich do obecnie obowiązującej regulacji. Oznacza to, że okoliczność czy podatnik faktycznie rozpoczął realizację potrzeb mieszkaniowych w nabytym lokalu, czy też - jak ma to miejsce w niniejszym przypadku - nie zdążył tego uczynić wskutek nadzwyczajnej zmiany własnej sytuacji życiowej, pozostaje bez znaczenia dla oceny możliwości skorzystania z ulgi. Decydujący jest bowiem przedmiot nabycia, tj. lokal mieszkalny oraz data dokonania wydatku, która musi zawierać się w okresie wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.

Nie ma także znaczenia z punktu widzenia ww. przepisów moment rozpoczęcia realizacji celu mieszkaniowego, tj. czy następuje to niezwłocznie po nabyciu prawa własności lokalu, czy też w bliższej lub dalszej przyszłości. Na dopuszczalność skorzystania z ulgi podatkowej pomimo odsunięcia w czasie momentu rozpoczęcia faktycznej realizacji potrzeb mieszkaniowych na nieruchomości, na którą poczynione były wydatki wskazuje również przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 ppkt c ustawy. Zgodnie z przywołanym przepisem, podstawą zwolnienia z opodatkowania może być także przeznaczenie uzyskanych przychodów na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Jest wszak oczywistym, że sam grunt, bez posadowienia na nim w przyszłości budynku, potrzeb mieszkaniowych zaspokajać nie może.

Wnioskodawczyni podkreśla, że przeznaczyła na cele mieszkaniowe (tj. na nabycie lokalu w G.) całość przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu w S., a więc kwotę 125.000 zł. Tym samym – w jej ocenie – przychód ten w całości podlega zwolnieniu od podatku, na zasadzie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

1.  jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i jest dokonywane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni na podstawie umowy sprzedaży z 5 sierpnia 2014 r. jest właścicielką lokalu mieszkalnego w G., w którym to lokalu zamieszkuje. W dniu 25 lutego 2015 r. otrzymała w darowiźnie od swojej babci lokal mieszkalny położony w S. Darowizna ta była zwolniona od podatku od spadków i darowizn. W dniu 23 marca 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała lokal w S. za cenę 125 000 zł. Z kwoty uzyskanej ze sprzedaży - w dniu 9 kwietnia 2015 r. - zakupiła lokal mieszkalny położony w G., za cenę 125 000 zł.

W dacie sprzedaży lokalu w S. oraz zakupu lokalu w G. Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim. Intencją małżonków była przeprowadzka z obecnie zajmowanego mieszkania do nowo nabytego przez Wnioskodawczynię, po jego uprzednim wyremontowaniu.

W dniu 12 lipca 2015 r. małżonek Wnioskodawczyni zmarł tragicznie w wypadku komunikacyjnym. Wskutek zaistniałej sytuacji życiowej Wnioskodawczyni odstąpiła od zamiaru przeprowadzki do nowo zakupionego lokalu w G. i zdecydowała się dalej zamieszkiwać wraz z dzieckiem w lokalu dotychczas zajmowanym. Zakupiony lokal Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości przeznaczyć na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swojego dziecka. Nie wyklucza także w przyszłości przeprowadzki do tego lokalu wraz z rodziną. Do tego momentu, w celu uzyskania środków na utrzymanie lokalu oraz dochodów na zaspokojenie potrzeb rodziny, zamierza wynajmować to mieszkanie.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że sprzedaż dnia 23 marca 2015 r. lokalu mieszkalnego, który Wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie od swojej babci w dniu 25 lutego 2015 r. została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, a zatem stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 cytowanej ustawy).

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy).

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 cytowanej ustawy).

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e cytowanej ustawy).

W myśl art. 22 ust. 6f cytowanej ustawy koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski".

Na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 cytowanej ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

1.  położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z treści art. 21 ust. 26 ww. ustawy wynika, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

W myśl art. 21 ust. 28 ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

1.  przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z analizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków ze zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie uzyskanym przychodem uprawnia do zastosowania zwolnienia z opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują, jak należy rozumieć pojęcie „własne cele mieszkaniowe”. „Własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych powinna polegać więc na tym, że w przypadku zakupu mieszkania podatnik powinien faktycznie takie cele w nim realizować. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie mieszkania w znaczeniu przedmiotowym. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza więc, że podatnik po nabyciu lokalu mieszkalnego powinien realizować w nim własne cele mieszkaniowe, czyli zamieszkać.

Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w przypadku przeznaczenia przychodu na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym nie wskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Okoliczności opisane we wniosku uniemożliwiają stwierdzenie, że poprzez oddanie zakupionego lokalu mieszkalnego pod wynajem lub przeznaczenie go w przyszłości na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swojego dziecka Wnioskodawczyni w ten sposób będzie realizowała własne potrzeby mieszkaniowe. Bez wątpienia lokal ten Wnioskodawczyni zamierza wykorzystywać w celach zarobkowych, gdyż jak wynika z treści wniosku, wynajem zostanie dokonany w celu uzyskania środków na utrzymanie lokalu oraz dochodów na zaspokojenie potrzeb rodziny.

Zawarte we wniosku o interpretację subiektywne deklaracje o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych i stwierdzenie, że Wnioskodawczyni nie wyklucza także w przyszłości przeprowadzki do tego lokalu wraz z rodziną nie pozwalają zatem na stwierdzenie, że będzie przysługiwało jej zwolnienie podatkowe.

Wyjaśnić przy tym należy, że warunek o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosił się do zbywanego lokalu/budynku mieszkalnego, natomiast warunki wynikające z obecnie obowiązującego zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do nieruchomości i praw majątkowych, które zostaną zakupione z przychodu uzyskanego ze sprzedaży. Z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie w nim unormowane ma zastosowanie tylko i wyłącznie wówczas, gdy podatnik poczyni wydatki na własne cele mieszkaniowe (a nie jakiekolwiek cele mieszkaniowe – w tym zaspokajające potrzeby innych osób).

Nie sposób zatem wywodzić – jak to czyni Wnioskodawczyni – że ustawodawca świadomie zrezygnował z tego rodzaju przesłanek, nie wprowadzając ich do obecnie obowiązującej regulacji.

Zatem wydatkowanie przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na zakup lokalu mieszkalnego w G., w którym Wnioskodawczyni nie zamieszka i który będzie przez nią wynajmowany nie uprawnia do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym uzyskany dochód z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30e ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bydgoszczy, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.