Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-250/08-2/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-26
Teza: Opodatkowanie nieruchomości zabudowanej
Słowa kluczowe: działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 08.02.2008 r. (data wpływu 13.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.02.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

X jest łącznie z małżonką Y właścicielem zabudowanej nieruchomości, na której jest prowadzona przez X pozarolnicza działalność gospodarcza. Działka nabyta została w 1994 roku jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez podatku od towarów i usług. Obecnie dokonany został podział tej nieruchomości w ten sposób, żewyodrębniona został część nieruchomości około 840 m2 z powierzchni 0,7584 ha. Na tej działce znajduje się budynek techniczny murowany (śmietnik) oraz podstawa betonowa pod urządzenie techniczne. Zarówno budynek jak i podstawa pod urządzenie techniczne ze względu na ich stan techniczny nie nadają się do jakiejkolwiek eksploatacji. Wyodrębniona działka jest przeznaczona do sprzedaży innemu przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zwolnienie dotyczy także używanych budynków i budowli lub ich części. Znajdujący się na działce budynek techniczny jest zaliczony do budynków gospodarczych. Zgodnie z art. 29 ust. 5 uptu jeżeli podatnik prowadzący działalność gospodarczą sprzedaje działkę łącznie ze znajdującym się na niej budynkiem i jest on środkiem trwałym firmy, to z podstawy opodatkowania budynku nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że sprzedawany grunt przyjmuje stawkę VAT w takiej wysokości, z jaką jest sprzedawany budynek. Mianowicie sprzedaż gruntu z budynkiem gospodarczym - 22% (art. 41 ust. 1 uptu). W przypadku, gdy sprzedaży podlega budynek gospodarczy ( techniczny - śmietnik) używany zdaniem X sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie zwolniona z podatku od towarów i usług ponieważ przedmiotem sprzedaży jest używany budynek techniczny w stosunku do którego nie przysługiwało X prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką należy opodatkować grunt, który jest sprzedawany łącznie ze znajdującym się na nim budynkiem technicznym murowanym oraz podstawą betonową pod urządzenie techniczne ?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie zwolniona z podatku od towarów i usług ponieważ przedmiotem sprzedaży jest używany budynek techniczny w stosunku do którego nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdza się co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, przez którą należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, zgodnie z art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienionych w art. 5 ust. 1 w/w ustawy, a także grunty.

Nie każda czynność, stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Musi być ona objęta zarówno zakresem przedmiotowym, jak również zakresem podmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że nabył Pan wraz z małżonką nieruchomość zabudowaną. Sprzedaż ww. nieruchomości reguluje przepis art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy, który zwalnia z opodatkowania podatkiem VAT dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt. 2, zgodnie z ust. 2 art. 43 rozumie się: 1) budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat

1.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Zwolnienia, o którym mowa wyżej nie stosuje się, jeżeli przed wprowadzeniem budynków i budowli lub ich części do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

*   miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
*   użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby art. 43 ust. 6 miał zastosowanie przesłanki w nim zawarte musza być spełnione łącznie.

W tej sytuacji dla stwierdzenia, czy dana sprzedaż jest zwolniona od podatku nie jest istotne ustalenie, czy przedmiotowy budynek był przez podatnika ulepszany, a jeżeli tak – czy wartość tych ulepszeń była większa niż 30% wartości początkowej budynków lub budowli oraz czy od nakładów inwestycyjnych przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego.

W stosunku zatem do tych obiektów ma zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego sprzedaż nieruchomości zabudowanej będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.