Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-417/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-12
Teza: skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego, stanowiącego środek trwały w działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; przychód; przychód-przychód z działalności gospodarczej; sprzedaż; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 23 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 4 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-417/13/AP, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 4 lipca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W styczniu 2013 r. Wnioskodawca nabył na własne nazwisko wyodrębniony lokal mieszkalny. Od lutego 2013 r. przedmiotowy lokal jest wykorzystywany dla celów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie najmu i wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od marca 2013 r. lokal mieszkalny jest amortyzowany. Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. lokal.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 1 lipca 2013 r., wskazano m.in., iż:

*   przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej jest wynajem i zarządzenie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z),
*   lokal mieszkalny, o którym mowa we wniosku został nabyty z zamiarem jego wynajmu,
*   ww. lokal wynajmowany jest na cele mieszkaniowe,
*   środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży przedmiotowego lokalu zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, tj. nabycie lokalu mieszkaniowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, wcześniej amortyzowanego, jest przychodem z działalności gospodarczej, czy też sprzedaż takiego lokalu traktowana jest jak sprzedaż mieszkań w obrocie prywatnym?
2.  Czy Wnioskodawca ma zapłacić podatek dochodowy (nie minęło więcej niż 5 lat od chwili zakupu)?
3.  Czy zwolnienie od ww. podatku przysługuje jeżeli w ciągu 2 lat od daty sprzedaży lokalu środki zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe – wskazane w art. 21 ust. 25-30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Jakie dokumenty należy złożyć do urzędu skargowego w związku z tą sprzedażą?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, pomimo, że był on amortyzowany i wykorzystywany do działalności gospodarczej – nie jest przychodem z działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu mieszkalnego stanowi odrębne źródło przychodów, jeżeli jego zbycie nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie (art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy). W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, iż od ww. transakcji należy naliczyć podatek w wysokości 19% od dochodu ze sprzedaży. Jeżeli Wnioskodawca w ciągu 2 lat przeznaczy pozyskane z tej sprzedaży środki, na własne cele mieszkaniowe, to podlega zwolnieniu od podatku ze sprzedaży ww. nieruchomości. Zeznanie podatkowe powinien złożyć do końca kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Sam fakt złożenia PIT-39 jest jednoznaczny z deklaracją, że zamierza w ciągu dwóch lat przeznaczyć pieniądze pochodzące z ww. sprzedaży na cele mieszkaniowe; nie jest konieczne oddzielne zawiadomienie urzędu skarbowego o chęci skorzystania z ulgi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnosi się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednakże przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c ww. ustawy).

W myśl natomiast art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku wykorzystywania w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej lokalu, stanowiącego środek trwały w tej działalności, przychód z jego sprzedaży, co do zasady, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jako przychód ze sprzedaży środka trwałego. Wyjątek stanowi będący środkiem trwałym lokal mieszkalny oraz związany z nim udział w gruncie. W świetle bowiem cyt. wyżej przepisów, przychód z jego sprzedaży stanowi zawsze przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Przy czym, przychód ten powstanie jedynie w przypadku, gdy odpłatne zbycie takiego lokalu mieszkalnego nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie lub wybudowanie.

Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z „Uwagami ogólnymi” zawartymi w części I Objaśnienia wstępne rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 242, poz. 1622), Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Podziały występujące w grupie 1 i 2 zdefiniowano w oparciu o grupowania Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Zgodnie z „Objaśnieniami szczegółowymi” zawartymi w ww. KŚT, Grupa 1 "Budynki i lokale oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego i spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego” obejmuje wszystkie budynki i znajdujące się w nich lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego. Zgodnie z ww. uwagami, samodzielny lokal mieszkalny, jest to wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w m.in. zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W styczniu 2013 r. nabył wyodrębniony lokal mieszkalny z zamiarem jego wynajmu. Od lutego 2013 r. przedmiotowy lokal wykorzystywany jest w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i wynajmowany na cele mieszkaniowe. Ww. lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i od marca 2013 r. jest amortyzowany. Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. lokal. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży przedmiotowego lokalu zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, tj. nabycie lokalu mieszkaniowego.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż jeżeli w istocie lokal, o którym mowa we wniosku stanowi lokal mieszkalny, w rozumieniu cyt. wyżej przepisów (tzn. jest faktycznie wykorzystywany na cele mieszkalne), to przychód z planowanej sprzedaży tego lokalu, stanowić będzie przychód ze źródła określonego w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przepis ten formułuje generalną zasadę, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości powstaje w sytuacji, gdy zbycie to nastąpi przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości.

Zatem, skoro Wnioskodawca zamierza w najbliższym czasie (tj. nieprzekreczającym 5 lat) sprzedać nabyty w 2013 r. lokal mieszkalny, to pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeszcze nie upłynie. W konsekwencji przychód uzyskany z tej sprzedaży będzie skutkował powstaniem dochodu ze źródła wskazanego w tym przepisie, podlegającego opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ww. ustawy).

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż jak wskazał Wnioskodawca, środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży ww. lokalu, zamierza przeznaczyć w ciągu dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż, na własne cele mieszkaniowe, tj. nabycie lokalu mieszkalnego, zauważyć należy, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie, polega na wyłączeniu z opodatkowania tej części dochodu jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na określone w ustawie własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości zostanie w okresie 2 lat w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Jednocześnie pamiętać należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przy czym, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia od zapłaty podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (o których mowa w art. 30e ww. ustawy), winien w okresie dwóch lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie tych nieruchomości, przeznaczyć środki pieniężne pochodzące z tego zbycia na własne cele mieszkaniowe, m.in. na zakup lokalu mieszkalnego. Przy czym, w zakupionym lokalu mieszkalnym to podatnik ma zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe, a nie potrzeby mieszkaniowe innych osób. Dochód uzyskany z ww. tytułu korzysta ze zwolnienia z opodatkowania w kwocie jaką podatnik wydatkował (wydatkuje) na własne cele mieszkaniowe.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż jeżeli w istocie Wnioskodawca całą kwotę przychodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, przeznaczy w okresie dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła jego sprzedaż, na własne cele mieszkaniowe, tj. na zakup lokalu mieszkalnego, a wydatki poniesione na ten cel zostaną przez Niego właściwie udokumentowane, to uzyskany przez Niego dochód ze sprzedaży ww. lokalu w całości będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, wskazać należy, iż zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e (PIT-39). (art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy).

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca w związku z dokonaniem sprzedaży nieruchomości, o której mowa we wniosku, zobowiązany będzie złożyć do właściwego urzędu skargowego odrębne zeznanie (na formularzu PIT-39) do końca kwietnia roku następującego po roku podatkowym (tj. po roku w którym dokona odpłatnego zbycia nieruchomości). W zeznaniu tym winien jednocześnie wskazać, iż zamierza skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i w jakiej wysokości. Jest to wystarczający dokument potrzebny do zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o chęci skorzystania z ww. zwolnienia.

Reasumując, w przypadku gdy Wnioskodawca przed upływem 5 lat licząc od końca 2013 r. podejmie decyzję o sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości lokalowej, uzyska przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a dochód z tej sprzedaży będzie podlegać (co do zasady) opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w sytuacji, gdy Wnioskodawca w ciągu dwóch lat licząc od końca roku, w którym nastąpi sprzedaż ww. nieruchomości, przeznaczy całą kwotę pochodzącą z tej sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, to ww. dochód będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na mocy z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. O fakcie skorzystania z tego zwolnienia zobowiązany będzie zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej do końca kwietnia roku następującego po roku, w którym dokona sprzedaży nieruchomości, składając zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, na formularzu PIT-39.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.