Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.450.2025.2.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Ustalenie przychodu oraz momentu jego powstania w związku
z zawartą umową o świadczenie gotowości usług dostarczania
mocy elektrycznej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
przychód
przychód-moment powstania przychodów
świadczenie-świadczenie usług w zakresie dostarczania
energii elektrycznej
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3f
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:
        Wynagrodzenie otrzymane z tytułu gotowości do świadczenia usługi redukcji oraz
        świadczenia z tytułu TOP stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód
        podatkowy w rozumieniu Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
        od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm. z późn. zm., dalej:
        "ustawa o CIT") kwalifikowany jako przychód ze źródła innego niż zyski kapitałowe –
        jest prawidłowe;
        przychód podatkowy powstaje zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT w momencie
        wykonania usługi, rozumianym jako moment otrzymania od kontrahenta informacji
        o wysokości należnego wynagrodzenia (Raport Handlowy) – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia przychodu oraz momentu jego powstania.
    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, opodatkowanym
    w Polsce od całości swoich dochodów. Spółka jest także czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę jest (...).
    Wnioskodawca jest uczestnikiem rynku mocy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia
    8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 610 z późn. zm. - dalej "u.r.m."), w
    ramach którego pełni funkcję jednostki fizycznej, tj. wyodrębnionego zespołu urządzeń
    technicznych wraz z przyporządkowanymi im punktami pomiarowymi w systemie.
    W związku z uczestnictwem w rynku mocy Wnioskodawca zawarł umowę z kontrahentem,
    który w ramach rynku mocy pełni funkcję dostawcy mocy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 u.
    r.m., a to właściciela jednostki rynku mocy, będącego właścicielem jednostek fizycznych
    tworzących jednostkę rynku mocy lub podmiotem upoważnionym przez właścicieli tych
    jednostek fizycznych do dysponowania nimi na rynku mocy.

    Wnioskodawca nie ma zawartej umowy bezpośrednio z operatorem rynku mocy w
    rozumieniu art. 2 pkt 27 u.r.m., to jest operatorem systemu przesyłowego
    elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego, o którym mowa
    w art. 3 pkt 24 lub 28 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Umowę z
    operatorem zawarł natomiast kontrahent Wnioskodawcy będący dostawcą mocy.
    W ramach umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawca zobowiązany jest m.in. do
    realizacji obowiązku w postaci zobowiązania się Spółki do pozostawania w okresie
    obowiązywania umowy w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej, nie mniejszej niż
    Mocy Akceptowana, poprzez czasowe ograniczenie poboru energii elektrycznej z sieci
    elektroenergetycznej (redukcja zapotrzebowania). W związku z tym obowiązkiem
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie rozliczane w okresach kwartalnych.
    Odrębnym zobowiązaniem Wnioskodawcy oraz odrębną instytucją rynku mocy, w której
    udział bierze Spółka jest testowy okres przywołania (dalej: "TOP"), o którym mowa w art.
    67 u.r.m. TOP odbywa się nie częściej niż raz na kwartał i zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m.,
    ogłaszany jest przez operatora w stosunku do podległych mu jednostek rynku mocy, w
    tym w stosunku do kontrahenta Wnioskodawcy.
    Celem TOP jest weryfikacja możliwości zapewnienia przez jednostki rynku mocy
    określonego poziomu redukcji mocy. Faktycznie redukcja poziomu mocy spoczywa na
    poszczególnych jednostkach fizycznych (m.in. Wnioskodawca), z którym jednostki rynku
    mocy mają zawarte umowy (m.in. kontrahent Wnioskodawcy).
    Zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m., w przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu
    przywołania na rynku mocy operator pokrywa na wniosek dostawcy mocy uzasadnione
    koszty związane z jego wykonaniem dla jednostki rynku mocy, przy czym wysokość
    rekompensaty:
    1) nie może być wyższa niż równowartość tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy
      w odniesieniu do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy
      wytwórczej albo
    2) jest równa wartości tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w odniesieniu do tej
      jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania.
    Jednocześnie, zgodnie z umową zawartą przez Wnioskodawcę z kontrahentem, także
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z
    postanowieniami umowy, faktury wystawiane przez Wnioskodawcę będą obejmowały
    kwoty należne z tytułu Usług nabywanych przez Usługodawcę, w tym Opłatę za Gotowość
    oraz Opłaty za Redukcję Zapotrzebowania, które stanowią element świadczonej usługi.
    Klientowi (tu: Wnioskodawca) przysługuje prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych
    kosztów związanych z przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w
    przypadku, w którym wykona redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w
    wielkości co najmniej równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone
    Niedyspozycyjności. Wysokość kwoty zwróconej Usługodawcy jest zależna od sumarycznej
    wartości Obowiązku Mocowego Jednostki Rynku Mocy Usługodawcy, w której skład
    wchodzi Jednostka Fizyczna Klienta, dla tygodnia w którym miał miejsce Testowy Okres
    Przywołania, a jej wysokość stanowi iloczyn:
    1) ilorazu Mocy Akceptowanej Klienta pomniejszonej o Niedyspozycyjności odniesionej
      do sumy Mocy Akceptowalnych pomniejszonych o Niedyspozycyjności wszystkich
      Jednostek Fizycznych wchodzących w skład Jednostki Rynku Mocy, do której należy
      Jednostka Fizyczna Klienta w godzinie Testowego Okresu Przywołania oraz
    2) wielkości 95% kwoty zwrotu otrzymanej od (...) opisanej powyżej.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że należne mu wynagrodzenie, choć wskazuje na
    uwzględnienie zwrotu poniesionych kosztów związanych z TOP, faktycznie oderwane jest
    od jakichkolwiek kosztów ponoszonych przez jednostki fizyczne, w tym Wnioskodawcę.

    Za wykonywanie obowiązku mocowego Wnioskodawca otrzymuje od Usługodawcy
    wynagrodzenie należne za dany miesiąc, na podstawie wystawionej na jego rzecz faktury.
    Wynagrodzenie za wykonywanie obowiązku mocowego jest powiększane o należny
    podatek od towarów i usług (dalej: "VAT"), zgodnie z art. 65 u.r.m.
    Informację o wysokości wynagrodzenia Wnioskodawca otrzymuje od kontrahenta. Do 5
    dni roboczych po zakończeniu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca otrzymuje Wstępny
    Raport Handlowy określający ilość godzin dyspozycyjności i zredukowanej energii z tego
    okresu. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia uwag na temat Wstępnego
    Raportu Handlowego w terminie 5 dni od jego otrzymania. Po akceptacji Raportu,
    Wnioskodawca otrzymuje drogą mailową szczegółowe dane do wystawienia faktury po
    zakończeniu okresu rozliczeniowego najpóźniej do 14 (czternastego) dnia kolejnego
    miesiąca.
    Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do
    wystawienia faktury przez Wnioskodawcę.
    Jeżeli wynik Testowego Okresu Przywołania Jednostki Rynku Mocy do której należy
    Wnioskodawca jest negatywny, Wnioskodawcy nie przysługuje wynagrodzenie za okres od
    Testowego Okresu Przywołania zakończonego wynikiem negatywnym do dnia zgłoszenia
    przez Usługodawcę gotowości do wykonania kolejnego Testowego Okresu Przywołania.
    Brak wynagrodzenia za dany okres nie zwalnia Klienta z wywiązania się z Obowiązku
    Mocowego w Okresie Przywołania.
    Zgodnie z zapisami umowy, jeżeli w pierwszych dwóch miesiącach danego kwartału w
    odniesieniu do Jednostki Rynku Mocy Redukcji Zapotrzebowania Usługodawcy, w której
    znajduje się Wnioskodawca, nie został ogłoszony Testowy Okres Przywołania lub Okres
    Przywołania, Usługodawca może zwrócić się do (...), nie później niż 7 dni przed
    zakończeniem danego kwartału z wnioskiem o ogłoszenie Testowego Okresu Przywołania.
    Jeżeli (...) nie ogłosił dla Jednostki Rynku Mocy, w której znajduje się Klient, Testowego
    Okresu Przywołania zgodnie z wnioskiem, o którym mowa w zdaniu poprzednim, uznaje
    się, że zdolność do wykonania Obowiązku Mocowego została wykazana. Tym samym,
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie na takich samych zasadach, jak wtedy, gdy
    doszłoby do TOP.
    Tytułem przykładu Wnioskodawca wskazuje, że w I kwartale 2025 roku nie został
    przeprowadzony TOP. Informację o wysokości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy
    od kontrahenta Spółka otrzymała drogą mailową. Na tej podstawie Wnioskodawca
    wystawił fakturę, która obejmowała tylko gotowość do redukcji.
    Wnioskodawca podkreśla, że nie posiada danych ani informacji, które pozwoliłyby mu na
    samodzielne obliczenie wynagrodzenia z tytułu gotowości do redukcji lub TOP w terminie
    faktycznego wystąpienia TOP, w szczególności Wnioskodawca nie dysponuje dostępem do
    portalu internetowego operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia
    takowych informacji poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Wnioskodawcy.
    Pytania
    1. Czy świadczenie polegające na pozostawaniu w gotowości do wykonania redukcji
      zapotrzebowania oraz dokonywanie redukcji zapotrzebowania w ramach TOP w
      związku, z którym kontrahent wypłaca Wnioskodawcy Wynagrodzenie stanowi
      odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
      o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 – dalej „Ustawa o VAT”)?
    2. W przypadku uznania, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę w ramach umowy
      podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług – czy
      zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy po stronie
      Wnioskodawcy powstaje z chwilą wykonania usługi, tj. w momencie otrzymania od
      kontrahenta informacji o wysokości należnego wynagrodzenia, która to data stanowi
      jednocześnie datę wykonania usługi wskazywaną na wystawionej fakturze?

    3. Czy Wynagrodzenie otrzymane z tytułu gotowości do świadczenia usługi redukcji oraz
      świadczenia z tytułu TOP stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód
      podatkowy w rozumieniu Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
      osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm. z późn. zm., dalej: "ustawa o
      CIT") kwalifikowany jako przychód ze źródła innego niż zyski kapitałowe?
    4. W przypadku uznania, że Wynagrodzenie stanowi dla Spółki przychód podatkowy w
      rozumieniu ustawy o CIT – czy przychód ten powstaje, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy
      o CIT, z chwilą wykonania usługi, przy czym za moment wykonania usługi należy uznać
      moment otrzymania od kontrahenta informacji o wysokości należnego
      wynagrodzenia?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania 3 i 4 dotyczące podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących podatku od
    towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    3. Zdaniem Wnioskodawcy Wynagrodzenie otrzymane z tytułu gotowości do redukcji oraz
      świadczenia z tytułu TOP stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód
      podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT, kwalifikowany jako przychód ze źródła innego
      niż zyski kapitałowe.
    4. W ocenie Wnioskodawcy, przychód podatkowy powstaje zgodnie z art. 12 ust. 3a
      ustawy o CIT w momencie wykonania usługi, rozumianym jako moment otrzymania od
      kontrahenta informacji o wysokości należnego wynagrodzenia (Raport Handlowy).
      Otrzymanie tej informacji jest warunkiem koniecznym do określenia wartości
      przychodu i tym samym jego rozpoznania dla celów CIT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f ustawy o CIT, jest nadwyżka
    sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania,
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Tym samym na gruncie ustawy o CIT ustawodawca wyodrębnił dwa źródła przychodów -
    przychód z zysków kapitałowych oraz przychód z innych źródeł. Wydzielając odrębne
    źródła przychodów w przypadku tego pierwszego ustawodawca zamieścił w art. 7b ustawy
    o CIT katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do takiego źródła. Należy
    mieć na uwadze, że kwalifikacja danego przychodu do źródła przychodów z zysków
    kapitałowych powinna następować w oparciu o zamknięty katalog takich przychodów
    wymieniony w ww. przepisie.
    W ocenie Wnioskodawcy przychodu z tytułu otrzymania wynagrodzenia przyznanego z
    tytułu gotowości do świadczenia usług redukcji i/lub pozytywnego wyniku TOP, nie należą
    do katalogu przychodów z zysków kapitałowych.
    Przychód taki nie został wskazany przez ustawodawcę w zamkniętym katalogu
    przychodów z zysków kapitałowych, określonych w art. 7b ustawy o CIT. Wobec tego,
    przychód taki - a contratio - powinien stanowić przychód osiągnięty z innych źródeł
    przychodów.

    Ustawa o CIT nie definiuje wprost pojęcia przychodów, a jedynie ogranicza się do
    wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowego katalogu, zaliczanego do kategorii
    przychodów.
    Na podstawie treści art. 12 powołanej ustawy można określić przychód jako wszelkie
    trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków
    pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego
    ich uzyskania przez podatnika.
    Ponadto, ustawa o CIT zawiera katalog przysporzeń, które nie są uznawane za przychód
    podatkowy lub są wolne od podatku. Dotyczy to m.in. przysporzeń z katalogu z art. 12 ust.
    4 ustawy o CIT.
    Szczególną uwagę należy poświęcić art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym do
    przychodów podatkowych nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
    odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo
    odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu
    państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji
    wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji
    międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych
    programów.
    W ocenie Wnioskodawcy art. 12 ust. 4 pkt 14 nie może mieć zastosowania w opisanej
    sytuacji, ponieważ Spółka realizując umowę zawartą z Usługodawcą, w związku ze
    świadczeniem opisanej w stanie faktycznym usługi, ma prawo do uzyskania z ww. tytułu
    wynagrodzenia. Zgodnie z zapisami umowy: „Wynagrodzenie Klienta związane jest z
    pozostawaniem w gotowości do wykonania Redukcji Zapotrzebowania. Usługodawca
    będzie wypłacać kwartalne wynagrodzenie Klientowi obliczone zgodnie z właściwym
    wzorem”. Wynagrodzenie jest więc konsekwencją świadczenia przez ww. usług, zgodnie z
    zawartą umową.
    Wobec powyższego, Spółka nie otrzymuje wartości tych nieopłatnie lub częściowo
    nieodpłatnie, lecz uzyskuje je w zamian za wykonanie usługi polegającej na gotowości do
    świadczenia usług redukcji zapotrzebowania oraz już samej redukcji w ramach TOP.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT wolne od podatku są dotacje otrzymane z
    budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Powyższy przepis zastrzega, że dotacje są wolne od podatku, o ile otrzymane są z budżetu
    państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Z kolei otrzymane wynagrodzenie nie
    mają charakteru dotacji, ale jest należne z tytułu wykonania umowy.
    Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy, otrzymane wynagrodzenie z tytułu świadczenia
    opisanych usług, stanowi dla Spółki niepodlegający zwolnieniu przychód podatkowy w
    rozumieniu ustawy o CIT kwalifikowany jako przychód ze źródła innego niż zyski
    kapitałowe.
    Ad. 4
    W odniesieniu do ustalenia momentu powstania przychodu, należy zauważyć, że zgodnie
    z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze,
    wartości pieniężne, w tym różnice kursowe.
    Zgodnie z powyższym artykułem, co do zasady, przychodem jest każda wartość
    wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie
    "otrzymane" oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć
    na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np.
    zapłata gotówką, nabycie prawa). Na podstawie powyższego artykułu przychód powstaje
    zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

    Od powyższej zasady istnieją jednak wyjątki, które dotyczą m.in. przychodów związanych z
    działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały
    jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
    bonifikat i skont.
    Aby dany przychód można było przyporządkować do źródła przychodów, jakim jest
    działalność gospodarcza, musi być on związany z taką działalnością. Chodzi tu o wszystkie
    te przychody, które nie powstałyby, gdyby podatnik nie prowadził działalności.
    Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał w art. 12 ust. 3 ustawy CIT, że dla
    zakwalifikowania danych przychodów do źródła przychodów, jakim jest działalność
    gospodarcza, wystarczy, że będą one związane z taką działalnością, a więc pomiędzy jej
    wykonywaniem a powstaniem takiego przychodu powinien istnieć związek przyczynowo-
    skutkowy, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez
    podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością
    gospodarczą o ile nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy
    o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, przychód wynikający z przyznania Wynagrodzenia jest
    przychodem związanym z działalnością gospodarczą. Wynagrodzenie przyznawane jest w
    związku z zawartą z umową. Umowa została zawarta w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Gdyby Spółka nie prowadziła tej działalności – nie zawarłaby przedmiotowej
    umowy.
    Wnioskodawca jest zobowiązany do pozostawania w gotowości do wykonania redukcji
    zapotrzebowania oraz dokonywaniu redukcji zapotrzebowania w ramach TOP. W ramach
    wykonania tych usług zgodnie z umową – Wnioskodawcy przysługuje określone
    Wynagrodzenie.
    Spółka otrzymuje wynagrodzenie w zamian za usługę polegającą na pozostawaniu w
    gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania oraz faktycznym dokonaniu tej
    redukcji w ramach TOP. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka nie ma możliwości
    swobodnego niewykonania usługi, gdyż obowiązek gotowości oraz redukcji wynika wprost
    z zawartej umowy oraz przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku mocy.
    Przychody z działalności gospodarczej powstają na zasadzie kasowej albo memoriałowej,
    co zostało uregulowane w art. 12 ust. 3-3e ustawy o CIT, zawierającym zasady określające
    moment powstania tych przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT: Za datę powstania przychodu, o którym mowa w
    ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później
    niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c: Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach
    rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3d: Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii
    elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.

    Zgodnie z art. 12 ust. 3f: Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw
    wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych
    praw.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3e: W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do
    którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień
    otrzymania zapłaty.
    W ocenie Spółki w odniesieniu do otrzymanego Wynagrodzenia należy stosować regulacje
    ogólną zawartą w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Przemawiają za tym następujące
    okoliczności:
    - Wynagrodzenie stanowi przychód związany z działalnością gospodarczą Spółki;
    - Do przychodu z Wynagrodzeń nie ma zastosowania art. 12 ust. 3c (usługa nie jest
      rozliczana w okresach rozliczeniowych), art. 12 ust. 3d (usługa nie polega na dostawie
      energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego), art. 12 ust. 3f (przychód nie
      powstaje z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
      finansowych);
    - Wynagrodzenie należy się Spółce w wyniku spełnienia warunków wynikających z
      zawartej umowy.
    Spółka nie ma możliwości dobrowolnego niewykonania tej umowy, w wyniku czego
    zobowiązuje się do ograniczenia produkcji energii.
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka świadczy usługę polegającą na pozostawaniu w
    gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania oraz faktycznym dokonaniu tej
    redukcji, za co przysługuje jej Wynagrodzenie. W konsekwencji, do ustalenia momentu
    powstania przychodu z tego tytułu zastosowanie znajduje art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,
    zgodnie z którym przychód powstaje z chwilą wykonania usługi, nie później jednak niż w
    dniu wystawienia faktury lub uregulowania należności. Wobec powyższego zgodnie z
    ogólną regułą, w przypadku przychodów związanych z działalnością gospodarczą przychód
    podatkowy powstaje w najwcześniejszym z poniższym momentów:
    - wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi,
    - wystawienie faktury,
    - uregulowanie należności.
    O momencie powstania przychodu decyduje to, które z ww. zdarzeń zachodzi pierwsze
    (zob. P. Małecki, M. Mazurkiewicz, P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i
    rachunkowość, wyd. XIV, Warszawa 2023, art. 12).
    Podkreślił to także WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt: I SA/Wr
    321/19: Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania
    czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej
    częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności
    jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Oznacza to, iż
    przychód osiągany przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    co do zasady powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww. okoliczności.
    Zgodnie z literalną wykładnią powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w
    danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Taką tezę podkreślił również
    NSA w wyroku z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt: II FSK 1695/19: Przychodem jest tylko
    takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny), a przez to -
    prawnie uchwytny.

    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej
    osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego
    pasywa.
    W opisanej sytuacji Spółki, najpierw dochodzi do wykonania usługi, następnie do
    wystawienia faktury, a uregulowanie należności jest ostatnim elementem rozliczenia
    usługi.
    Tak jak w przypadku przepisów VAT, aby określić moment powstania przychodu należy
    rozstrzygnąć, kiedy daną usługę można uznać za wykonaną.
    Aby Wnioskodawca mógł otrzymać wynagrodzenie, musi świadczyć usługi polegające na
    pozostawaniu w gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania oraz – w razie
    potrzeby – na faktycznym dokonaniu redukcji w ramach Testu Operacyjnego
    Przygotowania (TOP). Po zakończeniu każdego kwartału Wnioskodawca otrzymuje od
    kontrahenta informację dotyczącą wyników przeprowadzonych TOP lub informację o
    braku ich przeprowadzenia w danym okresie.
    Zgodnie z zapisami zawartej umowy, wynagrodzenie przysługuje Wnioskodawcy zarówno
    w przypadku pozytywnego wyniku TOP, jak i w sytuacji, gdy TOP nie został
    przeprowadzony – przy czym brak jego przeprowadzenia traktowany jest na równi z
    wynikiem pozytywnym. Kontrahent, działający jako Usługodawca, przekazuje
    Wnioskodawcy Raport Handlowy, w którym określa wysokość należnego wynagrodzenia
    za dany okres rozliczeniowy.
    Spółka, zarówno w momencie pozostawania w gotowości do redukcji zapotrzebowania,
    jak i podczas faktycznego dokonania redukcji w ramach TOP, nie zna wysokości
    ewentualnego wynagrodzenia należnego za świadczone usługi. Ponadto, w niektórych
    przypadkach Spółka nie ma pewności, czy wynik TOP zostanie uznany za pozytywny, a tym
    samym – czy wynagrodzenie w ogóle będzie jej przysługiwało. Spółka nie oblicza
    samodzielnie wysokości wynagrodzenia i nie jest w stanie tego uczynić z odpowiednią
    dokładnością, gdyż nie dysponuje wszystkimi niezbędnymi danymi. Informacja o
    przyznaniu wynagrodzenia oraz jego wysokości jest przekazywana Wnioskodawcy przez
    Usługodawcę w formie Raportu Handlowego. Raport ten zawiera zestawienie wyników z
    danego okresu rozliczeniowego oraz wskazuje należne wynagrodzenie kwartalne netto. W
    pierwszej kolejności Usługodawca przesyła Wnioskodawcy wstępny Raport Handlowy
    zawierający m.in. ilość godzin dyspozycyjności oraz wielkość zredukowanej energii. Po
    akceptacji przez Wnioskodawcę danych zawartych w raporcie, Usługodawca przekazuje
    komplet informacji niezbędnych do wystawienia faktury. Dopiero po dokonaniu tej
    akceptacji, Wnioskodawca może wystawić fakturę na kwotę odpowiadającą przyznanemu
    wynagrodzeniu za świadczone usługi.
    W związku z powyższym, dopóki Usługodawca nie przekaże Spółce informacji o wysokości
    należnego wynagrodzenia, Wnioskodawca nie zna wartości przyznanej kwoty. Na moment
    dokonania redukcji zapotrzebowania Spółka nie posiada wiedzy co do wysokości
    należności i nie jest w stanie jej samodzielnie precyzyjnie określić. Dodatkowo, w
    niektórych przypadkach Wnioskodawca nie ma pewności, czy wynagrodzenie w ogóle
    zostanie mu przyznane. W konsekwencji, Spółka nie ma możliwości wystawienia faktury za
    usługę w chwili jej wykonania, ponieważ brak jest kluczowych danych – w szczególności
    kwoty wynagrodzenia, która stanowi zarówno podstawę opodatkowania, jak i element
    obowiązkowy faktury VAT.

    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki momentem faktycznego wykonania usługi,
    jest dzień, w którym Usługodawca poinformuje Wnioskodawcę o przysługującym jej
    Wynagrodzeniu, a więc dzień otrzymania szczegółowych dane do wystawienia faktury po
    zakończeniu okresu rozliczeniowego.
    Nie bez znaczenia jest fakt, że taki sposób świadczenia usługi i mechanizmy
    wynagradzania za nią wynika wprost z przepisów prawa. Wnioskodawca nie ma wiedzy o
    przyznanej kwocie Wynagrodzenia, a więc nie zna podstawy opodatkowania, wobec czego
    nie ma możliwości wystawienia faktury (brak wiedzy co do ceny, która jest obligatoryjnym
    elementem faktury).
    W konsekwencji otrzymanie końcowego Raportu Handlowego, z którego wynika wartość
    wynagrodzenia jest zdarzeniem, którego zaistnienie, z perspektywy podatku
    dochodowego od osób prawnych, stanowi moment wykonania usługi.
    Wobec powyższego, w ocenie Spółki w opisanej sytuacji w pierwszej kolejności dochodzi
    do wykonania usługi. Jednakże usługę można uznać za wykonaną nie wcześniej niż w dacie
    otrzymania Raportu Handlowego i szczegółowych danych do wystawienia faktury. Do tego
    momentu Spółka nie wie w jakiej wysokości zostanie przyznane Wynagrodzenie i nie ma
    pewności czy w ogóle będzie ono należne za dany kwartał.
    Ponadto, przed otrzymaniem Raportu handlowego nie można uznać Wynagrodzenia za
    przychód trwały, definitywny i bezwarunkowy. W momencie świadczenia usług redukcji
    zapotrzebowania, Spółka nie wie, czy i w jakiej wysokości Wynagrodzenie będzie należne,
    więc nie może go uznać za definitywne przysporzenie majątkowe.
    Według Wnioskodawcy, kolejność zdarzeń w sytuacji Spółki jest następująca:
    1) wykonanie usługi - następuje z chwilą otrzymania Raportu Handlowego i
      szczegółowych danych określających wysokość wynagrodzenia,
    2) wystawienie faktury - jako kolejna czynność, następująca po otrzymaniu informacji
      rozliczeniowej,
    3) uregulowanie należności – Wynagrodzenie jest wypłacane po wykonaniu świadczenia
      oraz po wystawieniu i dostarczeniu właściwego dokumentu księgowego, który
      wystawiany jest na podstawie Raportu handlowego. Jest to więc ostatni etap
      rozliczenia usługi.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy przychód powinien zostać
    rozpoznany w dacie otrzymania Raportu Handlowego wraz z informacją o wysokości
    należnego wynagrodzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych,
    stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach,

    osadzonych w określony stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się
    odnoszących.
    Powołane orzeczenia sądów nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej
    indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk nie można wprost przenosić na
    grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.