Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.4.2016.2.KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-10
Teza: w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów przez rolnika ryczałtowego
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; podatek-podatek należny; rolnik-rolnik ryczałtowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 97

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) i w związku z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lutego 2016 r. (data wpływu 4 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów przez rolnika ryczałtowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów przez rolnika ryczałtowego.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 lutego 2016 r. poprzez doprecyzowania opisu sprawy, pytania oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym. Nie jest płatnikiem VAT. Produkowane w gospodarstwie produkty rolne i ogrodnicze Zainteresowana dostarcza na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób prowadzących działalność gospodarczą.

Wnioskodawczyni planuje dokonać zakupu środków produkcji (typu nawozy, środki ochrony roślin) i innych towarów (np. maszyny, urządzenia) w krajach będących członkami UE (np. Niemcy, Holandia, Finlandia). Planowany termin powyższych zakupów miałby nastąpić w roku podatkowym 2016.

Ponadto w piśmie z dnia 29 lutego 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi działalność rolniczą (Gospodarstwo Rolno-Ogrodnicze), która jest zwolniona z obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych jako działalność indywidualnego gospodarstwa rolnego. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.) Zainteresowana jest rolnikiem ryczałtowym i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawczyni dodała, iż nie wykonuje jedynie czynności innych niż opodatkowane podatkiem i nie przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, ponieważ wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. Zainteresowana nie korzysta ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 i 9 u.p.t.u.

Wnioskodawczyni chciałaby dokonać zakupu środków produkcji – typu nawozy, środki ochrony roślin i innych towarów, takich jak maszyny i urządzenia rolnicze, w krajach będących członkami UE. Planowanego nabycia towarów, o których mowa w opisie sprawy Zainteresowana dokona od podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego na potrzeby podatku od wartości dodanej i będzie to pierwsze nabycie od kontrahenta z kraju członkowskiego innego niż Polska. W związku z planowanym nabyciem towarów z pewnością nastąpi przemieszczenie towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (np. Niemiec, Holandii, Finlandii) do Polski. Trudno na dzień dzisiejszy przewidzieć czy wartość nabywanych przez Wnioskodawczynię towarów od kontrahentów z kraju członkowskiego innego niż Polska dokonujących ich dostawy, bez kwoty podatku, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę 50.000 zł. W przypadku bowiem, gdyby dokonany przez Zainteresowaną zakup obejmował wyłącznie drobne towary takie jak np. nawozy czy środki ochrony roślin, wówczas wartość nabywanych przez Nią w wyżej opisany sposób towarów prawdopodobnie nie przekroczy progu 50.000 zł. Jednakże, gdyby ostatecznie Wnioskodawczyni zdecydowała o zakupie np. maszyn i urządzeń rolniczych, wówczas wartość nabywanych przez Nią towarów z pewnością przewyższy kwotę 50.000 zł.

W sytuacji, gdyby wartość dokonanych przez Wnioskodawczynię zakupów nie przekroczyła w roku podatkowym kwoty 50.000 zł, wówczas zamierza złożyć na podstawie art. 10 ust. 6 u.p.t.u. pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w opisie stanu faktycznego sprawy. Gdy Zainteresowana przekroczy próg 50.000 zł również złoży stosowne oświadczenie. Co więcej, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zamierza podać dokonującemu dostawy (kontrahentowi) numer, pod którym będzie zidentyfikowana na potrzeby podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy jako rolnik ryczałtowy zarejestrowany do wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, po dokonaniu zakupu towarów w krajach członkowskich UE i otrzymaniu dokumentu potwierdzającego takie nabycie z zerową stawką VAT, Wnioskodawczyni będzie miała obowiązek zapłaty VAT w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), ma Ona możliwość uzyskania od kontrahenta z innego kraju członkowskiego UE faktury z zerową stawką podatku VAT, a jednocześnie nie powstanie po Jej stronie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług w Polsce.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054; zwana dalej: u.p.t.u.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (która obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zwody) bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Rolnikiem ryczałtowym jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych (art. 2 pkt 19 u.p.t.u.). Rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej dostarczający produkty rolne jest zwolniony z obowiązku:

1.  wystawiania faktur;
2.  prowadzenia ewidencji dostaw i nabyć towarów i usług;
3.  składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 99 ust. 1 oraz
4.  dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96.

Jednakże, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 5 u.p.t.u.). Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.t.u. przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się natomiast nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ten stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest.
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10.

Tym samym, nie będzie wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, zakup towarów przez rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50.000 zł, chyba że rolnik ten skorzysta z uprawnienia wynikającego z art. 10 ust. 6 u.p.t.u. Oznacza to, że może on złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez złożenie naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o takim wyborze albo przez podanie dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy. Zarejestrowanie jako podatnika VAT UE umożliwia dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na jednolitym rynku UE i pozwala na zastosowanie zerowej stawki VAT na towary dostarczane do krajów unijnych.

Tym samym, niezależnie od tego czy obowiązek rejestracji jako podatnika VAT UE powstanie na skutek przekroczenia progu 50.000 zł dla dokonanych przez Wnioskodawczynię zakupów, czy też będzie Jej dobrowolnym wyborem, Zainteresowana ma możliwość uzyskania faktury z zerową stawką VAT od kontrahenta z innego niż Polska kraju członkowskiego. Uzyskanie tego typu faktury nie jest jednakże równoznaczne z obowiązkiem zapłaty przez Wnioskodawczynię podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, co wynika z faktu, iż na mocy ustawy o podatku od towarów i usług – jako rolnik ryczałtowy – Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia z tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez terytorium kraju – zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Według art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. A

– z zastrzeżeniem art. 10;

1.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku, gdy:

1.  dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust. 1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych w tych przepisach;
2.  dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez:
    1.  rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,
    2.  podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług,
    3.  podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
    4.  osoby prawne, które nie są podatnikami

– jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50.000 zł;

1.  dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju:
    1.  nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu, lub
    2.  stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;
2.  dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;
3.  dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie towarów na tych szczególnych zasadach.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł (art. 10 ust. 2 ustawy).

Ponadto zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy, przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są:

1.  nowe środki transportu;
2.  wyroby akcyzowe.

W myśl art. 10 ust. 4 ustawy, przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 3.

W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie występuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej kwoty (art. 10 ust. 5 ustawy).

Natomiast, stosowanie do art. 10 ust. 6 ustawy, podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami, do których ma zastosowanie ust. 1 pkt 2, mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez złożenie naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o takim wyborze albo przez podanie dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10.

W świetle art. 10 ust. 7 ustawy, wybór opodatkowania, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez 2 kolejne lata, licząc od dnia dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla którego dokonano takiego wyboru.

Na podstawie art. 10 ust. 8 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 7.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei kwestię opodatkowania podstawową stawką podatku VAT reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. (art. 41 ust. 2 ustawy). Natomiast dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy – w myśl art. 41 ust. 2a ustawy – stawka podatku wynosi 5%.

Przy czym, na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z uwagi na szczególne mechanizmy rządzące opodatkowaniem transakcji wewnątrzwspólnotowych, konieczne było wprowadzenie w prawie krajowym szczególnych przepisów dotyczących rejestrowania podmiotów uczestniczących w dokonywaniu tych transakcji, zasad nadawania im unikalnych numerów identyfikacyjnych oraz zasad i trybu identyfikowania podmiotów, które rozpoznają transakcje wewnątrzwspólnotowe.

Według art. 97 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zatem, obowiązek rejestracji został nałożony na tych podatników, którzy zawsze rozpoznają transakcje wewnątrzwspólnotowe. Są to podatnicy VAT niebędący rolnikami ryczałtowymi, niebędący podatnikami wykonującymi czynności nieopodatkowane lub niebędący zwolnionymi podmiotowo od podatku.

Jednak stosownie do art. 97 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6.

Warunkiem opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w państwie nabywcy jest podanie przez niego numeru identyfikacyjnego, pod którym jest on zidentyfikowany w danym państwie. Stąd też obowiązek rejestracji w charakterze „podatników VAT UE”, który umożliwić ma opodatkowanie przedmiotowych transakcji w państwie zamawiającego jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W świetle art. 97 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT UE.

Zgodnie z art. 97 ust. 9 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zarejestrowanie podmiotu, o którym mowa w ust. 1-3, jako podatnika VAT UE.

Z kolei w myśl art. 97 ust. 10 pkt 1 ustawy, podmioty, o których mowa w ust. 1-3, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, podając numer, pod którym są zarejestrowane na potrzeby podatku, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym prowadzącym działalność rolniczą (Gospodarstwo Rolno-Ogrodnicze), niebędącym zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy i chciałaby dokonać zakupu środków produkcji i innych towarów, jak maszyny i urządzenia dla prowadzonej działalności rolniczej. Planowanego nabycia towarów zamierza dokonać od podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego na potrzeby podatku od wartości dodanej i będzie to pierwsze nabycie od kontrahenta z kraju członkowskiego innego niż Polska. W związku z planowanym nabyciem towarów nastąpi przemieszczenie towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (np. Niemiec, Holandii, Finlandii) do Polski. W sytuacji, gdyby wartość dokonanych zakupów nie przekroczyła w roku podatkowym kwoty 50.000 zł, wówczas Wnioskodawczyni zamierza złożyć na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Gdy Zainteresowana przekroczy próg 50.000 zł również złoży stosowne oświadczenie, a przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zamierza podać dokonującemu dostawy (kontrahentowi) numer, pod którym będzie zidentyfikowana na potrzeby podatku VAT.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawczyni będzie zarejestrowana dla transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik VAT UE, to dokonując nabycia przedmiotowych towarów, które mają służyć działalności gospodarczej Zainteresowanej, od podatnika zidentyfikowanego na potrzeby podatku od wartości dodanej, i w wyniku ww. nabycia Wnioskodawczyni dokona przemieszczenia tych towarów na terytorium Polski z terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, to ww. transakcja będzie stanowić wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów opodatkowane podatkiem VAT w Polsce na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy. W konsekwencji, Zainteresowana będzie miała obowiązek odprowadzenia podatku należnego tytułem wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowych towarów według stawek właściwych dla nabywanych od kontrahenta zagranicznego towarów. Przy czym należy podkreślić, że w świetle obowiązujących przepisów na powyższe rozstrzygnięcie bez wpływu pozostaje okoliczność, iż Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym, niezarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawczynię. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.