Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-562/12/13-6/S/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-08-23
Teza: samochody demonstracyjne – odliczenie
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; odliczenia-odliczenie podatku; samochód-samochód demonstracyjny; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21.05.2012 r. (data wpływu 25.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty odliczonego w pełnej wysokości podatku naliczonego od samochodu osobowego będącego pojazdem demonstracyjnym, który przed upływem 12 miesięcy zostanie odstawiony na parking i nie używany do żadnych jazd – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.05.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty odliczonego w pełnej wysokości podatku naliczonego od samochodu osobowego będącego pojazdem demonstracyjnym, który przed upływem 12 miesięcy zostanie odstawiony na parking i nie używany do żadnych jazd.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie detalicznej sprzedaży samochodów, części samochodowych, usług serwisowych oraz najmu samochodów zastępczych. Spółka nabywa samochody osobowe, które mają służyć wyłącznie celom zarobkowego najmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Z tytułu najmu wystawiane są faktury VAT a płatności z tego tytułu dokonywane są przez najemców lub Towarzystwo Ubezpieczeń likwidujące szkodę. Umowy najmu zawierane są z reguły na okres naprawy pojazdu w serwisie Spółki i trwają po kilka dni. Pojazdy te jednakże są dostępne dla każdego klienta bez względu na fakt czy naprawia on u Spółki swoje auto czy też nie, a okres najmu nie jest niczym ograniczony.

Spółka zakłada, że część tych aut po 6 miesięcznym okresie najmu może być przeznaczona na różne cele prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w tym jako samochody służbowe. Istnieje także możliwość, iż ze względu na dobrą ofertę od klienta podmiot będzie chciał dokonać sprzedaży takiego auta przed upływem półrocznego okresu najmu. Spółka posiada też auta demonstracyjne będące towarem służące do jazd testowych (zgodnie z umową dealerską). W przypadku tych aut może wystąpić sytuacja, że auta te nie zostaną sprzedane przed upływem 12 miesięcy. Wtedy też Spółka zrezygnuje z używania tych aut (auta zostają odstawione na parking i nie są już używane do jazd demonstracyjnych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nie używanie samochodu demonstracyjnego po upływie 12 miesięcy od dnia rejestracji powoduje obowiązek dokonania korekty VAT naliczonego odliczonego w całości?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie podlega korekcie odliczony w 100% podatek naliczony od samochodu osobowego będącego pojazdem demonstracyjnym, który przed upływem 12 miesięcy zostanie odstawiony na parking i nie używany do żadnych jazd (z wyjątkiem jazd związanych z jego ewentualną naprawą lub kontrolnych przed wydaniem pojazdu klientowi). Pojazd ten stanowi nadal towar handlowy i nie może być zakwalifikowany jako środek trwały ponieważ nie spełnia definicji środka trwałego. W związku z powyższym nie ma żadnej podstawy aby dokonać korekty podatku naliczonego od pojazdu będącego nadal towarem handlowym przeznaczonym do odsprzedaży i nie używanym po okresie 12 miesięcy.

W dniu 18.07.2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretację indywidualną nr IPPP3/443-562/12-3/MPe uznając stanowisko Strony za nieprawidłowe wskazując, iż w opisanej sytuacji Spółce w odniesieniu do samochodów osobowych wykorzystywanych do celów demonstracyjnych, nie przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego zapłaconego przy ich zakupie.

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3094/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację.

W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja narusza art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2011r. oraz art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, przez niewłaściwą wykładnię. Zdaniem WSA, jedynym warunkiem określonym w art. 86 ust. 4 pkt 7a ustawy o VAT do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia pojazdów, o których mowa w ust. 3 było to, by przedmiotem działalności podatnika była odprzedaż pojazdów określonych w ust. 3. Przepis ten bowiem nie określał - w przeciwieństwie do pkt 7b ust. 4 art. 86 ustawy o VAT - przeznaczenia tych pojazdów ani nie odwołuje się do okoliczności zadysponowania jakimś konkretnym pojazdem, a jedynie odwoływał się do działalności podatnika. Wbrew temu co przyjął Minister Finansów, wykładnia zarówno gramatyczna, jak i systemowa wewnętrzna przepisu wskazuje, że wprowadzając w ust. 3 art. 86 ustawy o VAT, ograniczenie zasady określonej w art. 86 ust. 1 oraz stwierdzając w ust. 4 tego artykułu, że ograniczenie określone w ust. 3 nie ma zastosowania do pojazdów i przypadków wskazanych w ust. 4, ustawodawca chciał w ten sposób zagwarantować pełne odliczenie podatku VAT w odniesieniu do pojazdów związanych ściśle z działalnością gospodarczą. Oznacza to, że do podatników określonych w art. 86 ust. 4 pkt 7a ustawy o VAT nie miały zastosowania ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego określone w ust. 3 tego artykułu, a miały zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przewidujący jako zasadę prawo do odliczenia podatku naliczonego, warunkiem zastosowania której jest to, by nabyte towary i usługi były wykorzystywane do działalności opodatkowanej. Z tej przyczyny Skarżąca Spółka zasadnie stwierdziła, że w ówczesnym stanie prawnym otrzymała interpretację przemawiającą za możliwością odliczenia od ceny samochodów zastępczych pełnej kwoty podatku od towarów i usług.

W ocenie Sądu, sytuacja prawna tej grupy podatników była jednakowa przed 1 stycznia 2011r. jak i po tej dacie, to znaczy po wejściu w życie ustawy nowelizującej ustawę o podatku od towarów i usług, z dnia 16 grudnia 2010 r. i w dacie złożenia przez Skarżącą wniosku o dokonanie interpretacji indywidualnej. Utrzymując, do dnia 31 grudnia 2013 r., zasadę art. 86 ust. 4 pkt 7a) ustawy o VAT, ujętą w ustawie nowelizującej w art. 3 ust. 2 pkt 7, ustawa nowelizująca przesądziła problem obniżenia podatku od towarów i usług w pełnej kwocie przy zakupie samochodów przez wskazanego przepisem podatnika. Odliczenie te (to jest pełnej kwoty podatku od towarów i usług od ceny samochodu) nie musi być korygowane ani przed upływem roku ani po upływie roku od daty posiadania danego samochodu, o ile podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie samochodami chociażby połączoną z ich serwisowaniem i naprawą. Z przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wynika, że pojazdy samochodowe przeznaczone na cele handlowe wykorzystywane były jednocześnie jako pojazdy zastępcze. Nie można jednak uznać, aby cel regulacji określonej w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy nowelizującej został w tym przypadku zniweczony. Celem tego uregulowania jest bowiem ograniczenie prawa do odliczenia pewnych kategorii towarów i pewnych usług, które mogą być wykorzystywane wyłącznie lub częściowo do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, co w przedstawionym we wniosku o interpretację stanie faktycznym, nie miało miejsca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego oraz biorąc pod uwagę wnioski płynące z wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3094/12 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. nr 247, poz. 1652), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Przepis art. 3 ust. 2 pkt 7 ww. ustawy o zmianie ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie detalicznej sprzedaży samochodów, części samochodowych, usług serwisowych oraz najmu samochodów zastępczych. W związku z prowadzoną działalnością Spółka posiada auta demonstracyjne będące towarem, które służą do jazd testowych (zgodnie z umową dealerską). Jak wskazuje Wnioskodawca, może wystąpić sytuacja, że auta te nie zostaną sprzedane przed upływem 12 miesięcy i wtedy też Spółka zrezygnuje z używania tych aut (auta zostają odstawione na parking i nie są już używane do jazd demonstracyjnych).

W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z obowiązkiem dokonania korekty VAT naliczonego odliczonego w całości w sytuacji nie używania samochodu demonstracyjnego po upływie 12 miesięcy od dnia rejestracji.

Jak wynika z powołanych uregulowań zasadą jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a) ustawy zmieniającej, tj. w przypadkach gdy nabywane ww. samochody i pojazdy są odsprzedawane jako przedmiot działalności podatnika. Użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a) ustawy zmieniającej sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” oznacza, że istotne jest przeznaczenie konkretnego samochodu, a nie tylko prowadzenie ogólnie rozumianej działalności gospodarczej obejmującej odprzedaż samochodów.

Zatem, warunkiem określonym w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej, niezbędnym do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia pojazdów, jest to, by przedmiotem działalności podatnika była odsprzedaż tych pojazdów. Omawiane przepisy odwołują się wyłącznie do rodzaju działalności podatnika i nie wprowadzają żadnych innych kryteriów. Tym samym, bez znaczenia dla prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego ma czasowe wykorzystywanie towaru przeznaczonego do dalszej odsprzedaży do jazd demonstracyjnych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nabywa towary - samochody osobowe, które służą do jazd testowych jako samochody demonstracyjne, ewentualny brak sprzedaży takiego auta przed upływem 12 miesięcy (odstawienie go na parking i nie używane do jazd demonstracyjnych), nie ma znaczenia w świetle art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy nowelizującej. W konsekwencji w opisanej sytuacji Spółce w odniesieniu do samochodów osobowych wykorzystywanych do celów demonstracyjnych, przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego zapłaconego przy zakupie przedmiotowych samochodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż nie podlega korekcie odliczony w 100% podatek naliczony od samochodu osobowego będącego pojazdem demonstracyjnym, który przed upływem 12 miesięcy zostanie odstawiony na parking i nie używany do żadnych jazd należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji pierwotnej z dnia 18.07.2012 r. nr IPPP3/443-562/12-3/MPe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.