Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-438/09/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-31
Teza: Obowiązek zapłaty podatku od remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki cywilnej, w sytuacji gdy działalność gospodarcza jest kontynuowana.
Słowa kluczowe: przychód-przychód z praw majątkowych; spółki-spółka cywilna; spółki-wystąpienie ze spółki; zwrot-zwrot wkładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2009 r. (data wpływu do tut. Biura – 1 czerwca 2009 r.) uzupełnionym w dniu 14 sierpnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązku zapłaty podatku od remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki cywilnej, w sytuacji gdy działalność gospodarcza jest kontynuowana - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązku zapłaty podatku od remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki cywilnej, w sytuacji gdy działalność gospodarcza jest kontynuowana.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 14 sierpnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, od dnia 2 listopada 2005 r. prowadził działalność gospodarczą w ramach trzyosobowej spółki cywilnej. Przedmiotem działalności była realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (41.20.Z), roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (41.20.Z) oraz kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (68.10.Z).

Każdy ze wspólników wniósł do spółki wkład gotówkowy w kwocie po 1.000 zł. Udział wnioskodawcy w spółce wynosi 33,34%, natomiast udziały pozostałych wspólników po 33,33% każdy. Postanowiono, że udziały w zyskach i stratach dzielone są równo. Podział zysków następuje w miesiąc po upływie okresu obrachunkowego, po dokonaniu rozliczenia i spełnieniu obowiązku podatkowego. Źródłem finansowania przedmiotowej działalności były wkłady wspólników, kredyt bankowy zaciągnięty w 2006 r. na kwotę 900.000,00 zł, oraz wpłaty zaliczkowe przyszłych właścicieli budowanych lokali. Pierwszy przychód ze sprzedaży wspólnicy uzyskali w maju 2008 r., a co za tym idzie wystąpił dochód podlegający opodatkowaniu. Dochód ten został zatrzymany w spółce celem dokonania dalszych inwestycji. Wnioskodawca będąc wspólnikiem spółki cywilnej był opodatkowany liniowym podatkiem dochodowym. W tym okresie majątek trwały spółki stanowił samochód Volkswagen Transporter, wprowadzony do ewidencji środków trwałych o wartości początkowej 5.000,00 zł, jak również wybudowany przez spółkę pawilon handlowy o wartości początkowej 20.034,75 zł. W skład majątku wchodziły również lokale wybudowane oraz lokale będące w budowie, podlegające dalszej odsprzedaży.

Dnia 31 lipca wnioskodawca wystąpił ze spółki. Tytułem zwrotu majątku wspólnego spółki otrzymał 3 lokale mieszkalne wraz z garażami o łącznej wartości rynkowej 1.199.123,67 zł. Przekazanie nastąpiło w formie aktu notarialnego. Na dzień 31 lipca 2008 r. został sporządzony remanent likwidacyjny. Od dochodu z wyliczonego remanentu wnioskodawca zapłacił zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 15.324,80 zł. Wnioskodawca wpisem do ewidencji działalności gospodarczej dokonanym 04 sierpnia 2008 r. rozpoczął od dnia 08 sierpnia 2008 r. działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej na realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (41.10.Z), robotach budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (41.20.Z). Działalność jest prowadzona do nadal. Remanentem początkowym wnioskodawca wprowadził 3 mieszkania do nowej działalności. Jak wynika z udzielonej odpowiedzi IBPB1/415-518/08/AB, wypłacona wspólnikowi, w związku z wystąpieniem ze spółki nadwyżka ponad wartość wniesionego wkładu, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako dochód z praw majątkowych i winien być opodatkowany w zeznaniu rocznym (podatek obliczony zgodnie ze skalę podatkowa).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy zasadnie został odprowadzony podatek od remanentu likwidacyjnego, jeżeli wnioskodawca nie zlikwidował źródła dochodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, ponieważ po kilkudniowej przerwie rozpoczął prowadzenie samodzielnej działalności w takim samym zakresie?

(pytanie wymienione we wniosku jako 1)

Zdaniem wnioskodawcy, podatek od remanentu nie powinien być odprowadzony, ponieważ nie wystąpiła likwidacja źródła przychodu. Jednocześnie uważa, że opodatkowanie zbycia nieruchomości winno nastąpić w ramach prowadzonej działalności gospodarczej po sprzedaży tych mieszkań (podatkiem dochodowym - liniowym) jak również podatkiem VAT. Przepis art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, iż za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Dlatego zdaniem wnioskodawcy, właściwym momentem opodatkowania jest zbycie praw majątkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei w myśl art. 24 ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, dochód ustala się przy zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących środkami trwałymi – takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności, a jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił – w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja. Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w powyższym zawiadomieniu.

Nie ustala się dochodu na dzień likwidacji, jeżeli:

1.  w wyniku zmiany formy prawnej lub połączenia przedsiębiorstw składniki majątku objęte remanentem zostały wniesione w formie wkładu lub aportu do nowo powstałego lub istniejącego przedsiębiorcy,
2.  nastąpiła całkowita lub częściowa zmiana branży,
3.  osoba fizyczna wniosła w formie wkładu lub aportu do spółki cywilnej albo spółki handlowej składniki majątku objęte remanentem,
4.  nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę handlową lub osobowej spółki handlowej w inną osobową spółkę handlową albo w kapitałową spółkę handlową.

W przedmiotowej sprawie, mimo wystąpienia wnioskodawcy ze spółki cywilnej, nie doszło do likwidacji działalności gospodarczej, bowiem prowadzi nadal jednoosobowo działalność gospodarczą. Nie wygasło zatem źródło przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, a tym samym nie ustala się dochodu na dzień likwidacji. Oznacza to, iż sporządzenie remanentu nie obligowało do zapłaty, od dochodu o którym mowa w cyt. wyżej art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku w formie ryczałtu określonego przepisem art. 44 ust. 4 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powołanych przepisów oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko wnioskodawcy w zakresie obowiązku zapłaty podatku od remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki cywilnej, w sytuacji gdy działalność gospodarcza jest kontynuowana jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie podatku VAT, momentu opodatkowania przychodu z praw majątkowych, uzyskanego w związku z wystąpieniem Wnioskodawcy ze Spółki oraz w zakresie możliwości opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości tzw. podatkiem liniowym, tj. odnośnie pytań wymienionych we wniosku jako 2,3 i 4 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.