Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.450.779.2020.3.SS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-19
Teza: WIS USŁUGA
Słowa kluczowe: usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 czerwca 2020 r. (data wpływu 12 czerwca 2020 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 26 sierpnia 2020 r. (data wpływu 1 września 2020 r.), 15 września 2020 r. (data wpływu 15 września 2020 r.) oraz 18 listopada 2020 r. (data wpływu 18 listopada 2020 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** usługa – projektowanie wnętrz.

**Opis usługi:** Przedmiotem standardowej umowy jest wykonanie projektu wnętrz wraz z udzieleniem licencji na korzystanie z projektu. Projekty wnętrz, będące przedmiotem zapytania, są rezultatem twórczej pracy Wnioskodawczyni, a imię i nazwisko Zainteresowanej jest uwidocznione na egzemplarzu utworu. Wnioskodawczyni udziela w ramach podpisanej umowy niewyłącznej licencji na zastosowanie projektu do jednej budowy. Zdaniem Wnioskodawczyni, jest ona zatem twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawczyni jest wynagradzana, wynagrodzenie jest ustalane w umowie. Wynagrodzenie to uwzględnia udzielenie licencji do zastosowania projektu, jednocześnie ograniczając to zastosowanie do jednej budowy. Sprzedaż projektu obejmuje każdorazowo przeniesienie majątkowych praw autorskich do projektu na nabywcę.

**Rozstrzygnięcie:** Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

**Stawka podatku od towarów i usług:** 8%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 2 ustawy, w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług.

**Zastrzeżenie:** Niniejsza WIS ma zastosowanie jeśli – zgodnie z deklaracją złożoną we wniosku – Wnioskodawczyni jest twórcą w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.) i wytwarzane przez nią projekty wnętrz w ramach świadczonej usługi stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych, a wynagrodzenie (honorarium) odbywa się z przeniesieniem tych praw. Weryfikacja powyższego pozostaje jednak poza zakresem postępowania w sprawie wydania WIS.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2020 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniach: 1 września 2020 r. o wskazanie adresu korespondencyjnego, 15 września 2020 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz 18 listopada 2020 r. o informację, że Wnioskodawczyni prosi o wydanie WIS w odniesieniu do projektowania wnętrz.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Projektowanie wnętrz i nadzór nad prawidłową realizacją projektu.

Proces projektowy rozpoczyna się od rozmowy, w trakcie której ma miejsce analiza potrzeb i gustów klientów. Na podstawie ustaleń zostaje przygotowany rzut 2D wraz z opracowaniem materiałowym, w tym także zarys koncepcji projektu. Po akceptacji rzutów przez klienta zostaje wykonana wizualizacja 3D, a następnie wykonywana jest szczegółowa dokumentacja techniczna, która zawiera opis elementów stolarskich (pod wymiar), rysunki dot. punktów świetlnych, punktów wod.-kan. Dokumentacja techniczna zawiera także informacje na temat wykorzystanych w projekcie materiałów i kolorów. Klient otrzymuje także budżet inwestycji. Na każdym etapie prowadzone są rozmowy z klientem, mające na celu maksymalne dostosowanie projektu do potrzeb danego klienta.

Po zamknięciu projektu projektant pojawia się także na budowie by najpierw omówić projekt z wykonawcami a następnie zadbać o prawidłowe jego wykonanie. W zależności od wyboru klienta, możliwy jest także dobór wraz z klientem odpowiednich materiałów i produktów w sklepach z wyposażeniem. Sprzedaż projektu obejmuje każdorazowo przeniesienie majątkowych praw autorskich do projektu na nabywcę.

W odpowiedzi na wezwanie tut. Organu, pismem z dnia 15 września 2020 r. Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek o następujące informacje:

1.  Wskazanie co jest przedmiotem konkretnej umowy zawieranej przez Wnioskodawczynię z nabywcą usługi opisanej we wniosku? Należy przedłożyć umowę, z której jednoznacznie wynika co jest jej przedmiotem. Odp. Przedmiotem standardowej umowy jest wykonanie projektu wnętrz wraz z udzieleniem licencji na korzystanie z projektu. Jeśli klient chce, by nad wykonaniem prac budowlanych sprawowany był nadzór autorski – umowa obejmuje także nadzór. Zamówienia i dokonywanie zakupów mogą być również częścią umowy, jednakże zapytanie nie dotyczy stawki VAT w części odnoszącej się do zakupu i odsprzedaży towarów.
2.  Czy Wnioskodawczyni wykonuje – będące przedmiotem zapytania – projekty wnętrz, jako twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231)? Odp. Projekty wnętrz, będące przedmiotem zapytania, są rezultatem twórczej pracy Wnioskodawczyni, a imię i nazwisko Zainteresowanej jest uwidocznione na egzemplarzu utworu. Wnioskodawczyni udziela w ramach podpisanej umowy niewyłącznej licencji na zastosowanie projektu do jednej budowy. Zdaniem Wnioskodawczyni, jest ona zatem twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231).
3.  Czy wykonane projekty wnętrz, o których mowa we wniosku, stanowią utwór w rozumieniu przepisów ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Odp. Z uwagi na brak legalnej definicji utworu, nie sposób odnieść się do tej definicji w kontekście utworu architektonicznego – z pewnością „produkt” końcowy jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym, niepowtarzalnym i unikatowym charakterze. Produkt końcowy jest także efektem długotrwałej pracy Wnioskodawczyni i wytworem jej intelektu. Nie ma takiego drugiego projektu, a prawdopodobieństwo, że inny twórca stworzy taki sam projekt jest bliskie zeru.
4.  Czy Wnioskodawczyni za realizację usługi będzie wynagradzana w formie honorarium, czy też w innej formie, proszę wskazać w jakiej?
5.  Czy wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do przedmiotu umowy zostało uwzględnione w wynagrodzeniu za wykonanie przedmiotu umowy? Odp. Ustawa o prawach autorskich i prawach pokrewnych nie definiuje pojęcia honorarium, zastępując je pojęciem „wynagrodzenie”. Odpowiadając na pytanie – Wnioskodawczyni jest wynagradzana, wynagrodzenie jest ustalane w umowie. Wynagrodzenie to uwzględnia udzielenie licencji do zastosowania projektu, jednocześnie ograniczając to zastosowanie do jednej budowy.

(…).

Ponadto, w dniu 18 listopada 2020 r. wpłynęło pismo Wnioskodawczyni z informacją, że wnosi o wydanie wiążącej informacji stawkowej w odniesieniu do projektowania wnętrz. Wniosek dotyczący usługi nadzoru nad realizacją projekt, następujący po usłudze projektowania, zostanie złożony osobno.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1.  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2.  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:
    1.  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
    2.  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3.  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy – są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

*   mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
*   stanowić przejaw działalności twórczej,
*   posiadać indywidualny charakter.

Należy jednak wskazać, że nie każdy projekt spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności projektów będących powieleniem innych projektów, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również projektów typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Projekty takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak wskazała Wnioskodawczyni w opisie świadczonej usługi projektowania wnętrz (obejmującej swym zakresem m.in.: przygotowanie rzutu 2D wraz z opracowaniem materiałowym, w tym także zarys koncepcji projektu, wykonanie wizualizacji 3D, a następnie szczegółowej dokumentacji technicznej), projekty wnętrz są rezultatem jej twórczej pracy (imię i nazwisko jest uwidocznione na egzemplarzu utworu), a ponadto sprzedaż projektu obejmuje każdorazowo przeniesienie majątkowych praw autorskich do projektu na nabywcę.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jednocześnie należy wskazać, że w myśl przepisów ww. ustawy, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Stosownie do art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1.  autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;
2.  nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub-licznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy).

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Biorąc pod uwagę powyższe, a także deklarację Wnioskodawczyni, że świadczy jako twórca usługę projektowania wnętrz, gdzie sprzedaż projektu obejmuje każdorazowo przeniesienie majątkowych praw autorskich do projektu na nabywcę, a wynagrodzenie uwzględnia udzielenie licencji do zastosowania projektu, podlega ona opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2, w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe.

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podatnika, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona.

Niniejsza WIS wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi będącej jej przedmiotem, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których WIS stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).