Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.523.2022.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-12
Teza: Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności z tytułu kredytów hipotecznych.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy; przewalutowanie; przychód; rozporządzenie; umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

**Interpretacja indywidualna –** **stanowisko nieprawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 maja 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 25 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia wierzytelności z tytułu kredytów hipotecznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 sierpnia 2022 r. (wpływ 22 sierpnia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego
----------------------

Pani razem z mężem zaciągnęliście w Banku … dwa kredyty hipoteczne nominowane w walucie CHF na zakup dwóch mieszkań:

· pierwszy kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe w dniu 19 września 2006 r. w wysokości 17 023 CHF,

· drugi kredyt zaciągnięty na zakup drugiego mieszkania na własne cele mieszkaniowe w dniu 20 listopada 2007 r. w wysokości 36 582 CHF.

Po latach regularnego spłacania kredytów Pani wraz z mężem skorzystaliście z możliwości, jakie zaproponował Bank … – przeliczenie kredytu z CHF na PLN.

W 2022 r. w wyniku przeprowadzonych mediacji przed Sądem Polubownym przy Komisji Nadzoru Finansowego Pani wraz z mężem podpisaliście dwie ugody.

1\. Ugoda dotycząca kredytu zaciągniętego w 2006 r.

W księgach rachunkowych Banku na dzień podpisania ugody, tj. 9 lutego 2022 r., wysokość zadłużenia wyniosła 4 648, 94 CHF. Oznacza to, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody zadłużenie Pani i Pani męża wobec Banku wynosiło 19 976 zł 59 gr.

Bank dokonał zmiany wartości całego kredytu wyrażonego w CHF na walutę polską w taki sposób, jakby kredyt od początku zaciągnięty był w PLN. Wyliczono, iż po zmianie waluty, na dzień podpisania ugody, saldo do spłaty wynosiło 8 604 zł 62 gr. Tym samym Bank zwolnił Panią oraz Pani męża z długu w wysokości 11 371 zł 97 gr, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wyrażoną w PLN a dotychczasową spłatą zadłużenia, tj. 19 976 zł 59 gr – 11 371 zł 97 gr = 8 604 zł 62 gr. Kwota ta została jednorazowo spłacona na rachunek wskazany przez Bank.

Podczas ugody Pani wraz z mężem podpisaliście oświadczenie, iż kredyt:

1) został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe,

2) został zabezpieczony hipotecznie,

3) nie skorzystaliście Państwo dotychczas z umorzenia w jakimkolwiek banku z tytułu jakiegokolwiek kredytu hipotecznego zabezpieczonego na własne cele mieszkaniowe.

2\. Ugoda dotycząca kredytu zaciągniętego w 2007 r.

W księgach rachunkowych Banku na dzień podpisania ugody, tj. 18 maja 2022 r., wysokość zadłużenia wynosiła 24 531, 42 CHF. Oznacza to, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie \`(...)\` z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody zadłużenie Pani oraz Pani męża wobec Banku wynosiło 109 267 zł 85 gr.

Bank dokonał zmiany wartości całego kredytu wyrażonego w CHF na walutę polską w taki sposób, jakby kredyt od początku był zaciągnięty w walucie polskiej. Wyliczono, iż po zmianie waluty, na dzień podpisania ugody saldo do spłaty wynosi 45 373 zł 83 gr. Tym samym Bank zwolnił Panią oraz Pani męża z długu w wysokości 63 894 zł 02 gr, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wyrażoną w PLN a dotychczasową spłatą zadłużenia, tj. 109 267 zł 85 gr – 63 894 zł 02 gr = 45 373 zł 83 gr. Kwota ta została rozłożona na raty.

Podczas podpisywania ugody Pani oraz Pani mąż oświadczyliście, iż kredyt:

1) został zabezpieczony hipotecznie,

2) został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w całości,

3) został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zabezpieczenie jednej inwestycji mieszkaniowej, jednego gospodarstwa domowego,

4) nie korzystaliście Państwo dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana kredytem.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że wskazana przez Panią data 19 września 2006 r. to data podpisania umowy kredytu hipotecznego (zaciągnięcia umowy kredytowej) na zakup mieszkania, a umowa notarialna zakupu mieszkania to 22 września 2006 r.

Wskazana przez Panią data 20 listopada 2007 r. to data podpisania umowy kredytu hipotecznego (zaciągnięcia umowy kredytowej) na zakup mieszkania, a umowa notarialna zakupu mieszkania to 27 listopada 2007 r.

Zgodnie z zawartymi umowami kredytowymi z 2006 r. i z 2007 r. wszyscy kredytobiorcy, tzn. Pani i Pani mąż, odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu, a więc do pełnej wysokości.

Z umów kredytowych zawartych w 2006 r. i w 2007 r. wynika, że obydwa kredyty zostały zaciągnięte na zakup lokali mieszkalnych.

Jest Pani współwłaścicielem lokali mieszkalnych, na zakup których zostały zaciągnięte kredyty hipoteczne w 2006 r. i w 2007 r.

Tytuł prawny do lokali mieszkalnych, na zakup których zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyty mieszkaniowe jest następujący:

· do kredytu zaciągniętego w 2006 r. - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

· do kredytu zaciągniętego w 2007 r. - lokal stanowiący odrębną własność.

Kredyty zostały zabezpieczone hipoteką na dwóch nieruchomościach, tj. zakupionych w 2006 r. i w 2007 r.

W zakresie ugody z bankiem zawartej w dniu 9 lutego 2022 r. w części dotyczącej postanowień związanych z kredytem hipotecznym zaciągniętym w 2006 r.:

1) na dzień podpisania ugody wysokość zadłużenia wyrażona w walucie CHF wynosiła:

· kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu wyrażona w CHF): 4 646,97 CHF,

· odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 CHF,

· odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF,

· odsetki zawieszone: 0,00 CHF,

· odsetki bieżące: 1,97 CHF,

co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody zadłużenie wynosiło 19 997 zł 89 gr, na co składało się:

· kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 19 977 zł 89 gr,

· odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 zł,

· odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 zł,

· odsetki zawieszone: 0,00 zł,

· odsetki bieżące: 8 zł 47 gr,

· zadłużenie z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową wynosi: 0,00 zł.

2) po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, pozostałe do spłaty zadłużenie wobec Banku z tytułu umowy, na dzień zawarcia ugody wynosiło: 8 604 zł 62 gr, w tym:

· kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 8 597 zł 45 gr,

· odsetki bieżące: 7 zł 17 gr,

· koszty i opłaty: 0,00 zł.

Bank zwolnił z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 11 371 zł 97 gr, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wyrażoną w CHF i przeliczoną na walutę polską. Dodatkowo Bank zwolnił z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 0,00 zł, stanowiącej wysokość kosztów i opłat. Od ww. kredytu nie naliczono odsetek karnych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego.

Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez Bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców (Pani i Pani męża) i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

W ramach ugody z Bankiem nastąpiło „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu, tj. dokonano zmiany waluty zadłużenia z CHF na walutę polską.

Spłaty pozostałej należności w kwocie 8 604 zł 62 gr dokonała Pani w dniu 16 lutego 2022 r.

Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkalnego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, na zakup której zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w 2006 r.

Pierwsza ugoda podpisana w dniu 9 lutego 2022 r. obejmowała okres, w którym przepisy rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 marca 2020 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 548) wygasły, a nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592) jeszcze nie obowiązywało.

W zakresie ugody z Bankiem zawartej 18 maja 2022 r. w części dotyczącej postanowień związanych z kredytem hipotecznym zaciągniętym w 2007 r.:

1) na kwotę objętą ugodą składało się :

· kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu wyrażona w CHF): 24 528,48 CHF,

· odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF,

· odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 CHF,

· odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF,

· odsetki zawieszone: 0,00 CHF,

· odsetki bieżące: 2,94 CHF,

co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody zadłużenie wynosiło 109 267 zł 85 gr, na co składało się:

· kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 109 254 zł 76 gr,

· odsetki skapitalizowane: 0,00 zł,

· odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 zł,

· odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 zł,

· odsetki zawieszone: 0,00 zł,

· odsetki bieżące: 13 zł 10 gr,

· zadłużenie z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z umową wynosi: 0,00 zł.

Od ww. kredytu nie naliczono odsetek karnych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego.

Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską pozostałe do spłaty zadłużenie wobec Banku z tytułu umowy, na dzień zawarcia ugody wynosiło 45 390 zł 96 gr. Kwota ta została rozłożona na raty.

Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez Bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców (Pani i Pani męża) i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

W ramach ugody z Bankiem nastąpiło „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu hipotecznego z waluty CHF na PLN.

Na dzień podpisania drugiej ugody z Bankiem w dniu 18 maja 2022 r. nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkalnego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta na zakup której zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w 2007 r.

Ponieważ w 2022 r. doszło do podpisania dwóch ugód z Bankiem, to dopiero w rozliczeniu rocznym za 2022 r. może Pani skorzystać z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Pani i Pani mąż pozostawaliście i pozostajecie we wspólności ustawowej małżeńskiej w momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku.

**Pytania**

1\. Czy umorzenie kredytów przez bank korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego?

2\. Czy podatek dochodowy należy opłacić od jednego, czy dwóch kredytów?

3\. Od którego kredytu należy opłacić podatek dochodowy, zaciągniętego w 2006 r., czy w 2007 r.?

Pani stanowisko w sprawie
-------------------------

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, umorzenie kredytów korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów, tj. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592).

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, podatek dochodowy nie należy opłacać ani od pierwszego, ani od drugiego kredytu. Obydwa kredyty korzystają z zaniechania podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592), a mianowicie:

· każdy z kredytów mieszkaniowych został zaciągnięty na realizację po jednej inwestycji mieszkaniowej,

· nie korzystała Pani dotychczas (nie korzystała Pani z mężem) jako osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego z zaniechania poboru podatku,

· celem zaciągnięcia każdego z kredytów jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego,

· kredyty udzielone były przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, podatku dochodowego nie należy opłacać od kredytu zaciągniętego w 2006 r. oraz w 2007 r. (podstawa prawna jw.).

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wskazać w tym miejscu również należy na art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który reguluje zasady ustalania różnic kursowych.

W myśl art. 24c ust. 1 ww. ustawy:

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 24c ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Stosownie natomiast do art. 24c ust. 3 pkt 3 ww. ustawy:

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa wyjaśnić należy, że na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych inne skutki prawnopodatkowe wywołuje przewalutowanie kredytu, a inne umorzenie tego kredytu.

W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umowy kredytu – zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. Tym samym, przewalutowanie nie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, operacja przewalutowania udzielonych Pani i Pani mężowi kredytów z franka szwajcarskiego na polskie złote jest dla Pani neutralna podatkowo.

Przystępując natomiast do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank wierzytelności od zaciągniętych kredytów hipotecznych wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.):

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytów hipotecznych stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Jednakże, zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592):

1\. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

_1)_ _umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:_

a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

_2)_ _otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania._

2\. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3\. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4\. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5\. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1) jednego gospodarstwa domowego albo

2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

6\. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7\. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że w 2006 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny na zakup w tym samym roku spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, natomiast w 2007 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny we franku szwajcarskim na zakup w tym samym roku lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu, a więc do pełnej wysokości. Kredyty zostały zabezpieczone hipoteką na dwóch lokalach mieszkalnych, tj. zakupionych w 2006 r. i w 2007 r.

W 2022 r. w wyniku przeprowadzonych mediacji przed Sądem Polubownym przy Komisji Nadzoru Finansowego Pani wraz z mężem podpisaliście z Bankiem dwie ugody.

W wyniku pierwszej ugody z bankiem zawartej 9 lutego 2022 r. i dotyczącej spłaty kredytu zaciągniętego w 2006 r. Bank dokonał zmiany wartości całego kredytu wyrażonego we franku szwajcarskim na walutę polską. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, pozostałe do spłaty zadłużenie wobec banku z tytułu umowy, na dzień zawarcia ugody wynosiło: 8 604 zł 62 gr, w tym: kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu) - 8 597 zł 45 gr, odsetki bieżące - 7 zł 17 gr, koszty i opłaty: 0 zł. Bank zwolnił z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 11 371 zł 97 gr, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wyrażoną we franku szwajcarskim i przeliczoną na walutę polską. Dodatkowo Bank zwolnił z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 0 zł, stanowiącej wysokość kosztów i opłat. Od ww. kredytu nie naliczono odsetek karnych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego. Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez Bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Spłaty pozostałej należności dokonała Pani w dniu 16 lutego 2022 r. Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkalnego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, na zakup której zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w 2006 r. Podczas ugody z Bankiem Pani wraz z mężem podpisaliście oświadczenie, iż kredyt: został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe; został zabezpieczony hipotecznie; nie skorzystaliście Państwo dotychczas z umorzenia w jakimkolwiek banku z tytułu jakiegokolwiek kredytu hipotecznego zabezpieczonego na własne cele mieszkaniowe.

W wyniku drugiej ugody z bankiem zawartej 18 maja 2022 r., bank dokonał zmiany wartości całego kredytu wyrażonego we franku szwajcarskim na walutę polską. Po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody zadłużenie wynosiło 109 267 zł 85 gr, na co składało się: kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu) - 109 254 zł 76 gr, odsetki skapitalizowane – 0 zł, odsetki zapadłe niespłacone - 0 zł, odsetki od zadłużenia przeterminowanego - 0 zł, odsetki zawieszone - 0 zł, odsetki bieżące - 13 zł 10 gr, zadłużenie z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z umową - 0 zł. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską pozostałe do spłaty zadłużenie wobec Banku z tytułu umowy, na dzień zawarcia ugody wynosiło 45 390 zł 96 gr. Tym samym Bank zwolnił Panią oraz Pani męża z długu w wysokości 63 894 zł 02 gr, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wyrażoną w polskich złotych a dotychczasową spłatą zadłużenia. Kwota ta została rozłożona na raty. Od ww. kredytu nie naliczono odsetek karnych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego. Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez Bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Na dzień podpisania drugiej ugody z Bankiem w dniu 18 maja 2022 r. nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkalnego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta na zakup której zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w 2007 r. Podczas podpisywania ugody Pani oraz Pani mąż oświadczyliście, iż kredyt: został zabezpieczony hipotecznie; został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w całości; został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zabezpieczenie jednej inwestycji mieszkaniowej, jednego gospodarstwa domowego; nie korzystaliście Państwo dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana kredytem.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro zaciągnięty w 2006 r. kredyt hipoteczny dotyczył zakupu spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego, natomiast zaciągnięty w 2007 r. kredyt hipoteczny dotyczył zakupu lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość stwierdzić należy, że ww. kredyty hipoteczne nie zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. związanej z jednym lokalem mieszkalnym, lecz dotyczyły dwóch odrębnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch lokali mieszkalnych).

Tymczasem, z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - kredyty mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej. Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 o podatku od spadków i darowizn. Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Zatem, z ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. wynika wprost, że aby kwoty umorzonych osobom fizycznym wierzytelności z tytułu dwóch kredytów hipotecznych zaciągniętych na własne cele mieszkaniowe mogły skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, obydwa kredyty hipoteczne powinny zostać zaciągnięte na tą samą inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinny dotyczyć jednego i tego samego lokalu mieszkalnego. Taka sytuacja mogłaby wystąpić w przypadku, gdyby np. kredyt zaciągnięty w 2007 r. dotyczył remontu spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego, na którego zakup w 2006 r. zaciągnięto kredyt hipoteczny. Wówczas w takiej sytuacji należałoby uznać, że obydwa kredyty hipoteczne, tj. kredyt z 2006 r. i kredyt z 2007 r., zostały zaciągnięte na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Tymczasem, w związku z tym, że zarówno kredyt zaciągnięty w 2006 r., jak i kredyt zaciągnięty w 2007 r., dotyczą dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch lokali mieszkalnych), biorąc pod uwagę fakt, że nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej, niż wskazane w opisie sprawy inwestycji mieszkaniowej, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe znajdzie zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu wyłącznie jednego kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe.

Przy czym, ponieważ jak wynika z opisu sprawy, obydwa kredyty zostały udzielone przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, zaciągnięte na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zabezpieczone hipotecznie, to do Pani należy wybór, w stosunku do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu którego kredytu hipotecznego, tj. zaciągniętego w 2006 r. czy zaciągniętego w 2007 r., skorzysta Pani z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Reasumując, umorzone w lutym 2022 r. oraz w maju 2022 r. przez bank kwoty wierzytelności z tytułu kredytów hipotecznych zaciągniętych w 2006 r. i w 2007 r., stanowią dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na fakt, że zarówno kredyt zaciągnięty w 2006 r., jak i kredyt zaciągnięty w 2007 r., dotyczą dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch lokali mieszkalnych), zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe znajdzie zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu wyłącznie jednego kredytu hipotecznego.

Przy czym, ponieważ, obydwa kredyty zostały udzielone przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, zaciągnięte na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zabezpieczone hipotecznie, to do Pani należy wybór, w stosunku do przychodu powstałego w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu którego z zaciągniętych w 2006 r. i w 2007 r. kredytów hipotecznych, skorzysta Pani z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W konsekwencji, od przychodu powstałego w 2022 r. w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu jednego kredytu hipotecznego – tj. zaciągniętego w 2006 r. lub zaciągniętego w 2007 r., w stosunku do którego skorzysta Pani z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast, od przychodu powstałego w 2022 r. w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu pozostałego kredytu hipotecznego, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).