Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4513-46/15-3/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-22
Teza: Uznanie podmiotu prowadzącego skład podatkowy za zobowiązanego do zapłaty akcyzy z tytułu wyprowadzenia wyrobów będących własnością osób trzecich, gdy nie posiadają oni zezwolenia wprowadzenia.
Słowa kluczowe: podatnik; skład-skład podatkowy; wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy; właściciel; zezwolenie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 54

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2015 r. (data wpływu 27 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 26 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Spółki za podatnika tego podatku zobowiązanego do jego rozliczenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Spółki za podatnika tego podatku zobowiązanego do jego rozliczenia.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. w dniu 26 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

A. Sp. z o.o. (zwana dalej także: „Wnioskodawcą”, „Spółką” lub „A.”) jest globalnym operatorem logistycznym. Oferta Spółki obejmuje pełen zakres rozwiązań spedycyjno-logistycznych z zastosowaniem wszelkich rodzajów transportu oraz zarządzanie globalnymi łańcuchami dostaw. W zakresie usług świadczonych przez Spółkę mieści się także kompleksowa logistyka magazynowa polegająca na prowadzeniu dla klientów magazynów logistycznych oraz na transporcie i dystrybucji ich towarów.

Obecnie Spółka prowadzi negocjacje biznesowe zmierzające do zawarcia z jednym ze swoich Klientów (dalej jako: „Klient”) kompleksowej usługi logistycznej dotyczącej olejów smarowych uwzględniającej ich przechowywanie oraz prowadzenie rozliczeń w zakresie podatku akcyzowego – X. (dalej jako „Umowa”). Na podstawie Umowy Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz Klienta kompleksową usługę polegającą m.in. na: przeładowywaniu, magazynowaniu, wysyłaniu, transportowaniu i dystrybuowaniu wyrobów akcyzowych (w szczególności preparatów smarowych oraz olejów smarowych) będących własnością Klienta/osób trzecich, a także na rozliczaniu z tego tytułu należnego podatku akcyzowego.

Intencją stron jest zatem przejęcie przez Wnioskodawcę (jako podmiot prowadzący skład podatkowy i wysyłający wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz wyprowadzający ze składu podatkowego wyroby akcyzowe należące do Klienta/osób trzecich poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy) wszystkich obowiązków związanych z rozliczaniem podatku akcyzowego należnego z tego tytułu.

W tym celu Spółka zamierza wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Po uzyskaniu zezwolenia A. zamierza realizować m.in. następujące czynności w odniesieniu do wyrobów będących własnością Klienta/osób trzecich:

*   wysyłanie wyrobów ze składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy zarówno na terytorium Polski, jak i do innych krajów;
*   wysyłanie ze składu wyrobów z zapłaconą akcyzą;
*   wysyłanie ze składu wyrobów zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie;
*   wyprowadzanie wyrobów ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

Klient Spółki/osoby trzecie (będący właścicielem wyrobów) nie posiada/ją i nie zamierza/ją się ubiegać o uzyskanie zezwolenia na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy (o którym mowa w art. 54 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, jako podmiot prowadzący skład podatkowy, wyprowadzając ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy objęte tym zezwoleniem wyroby akcyzowe będące własnością Klienta/osób trzecich nie posiadających zezwolenia na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, będzie podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do rozliczania tego podatku, a tym samym obowiązek rozliczania podatku nie będzie ciążył na właścicielu wyrobów akcyzowych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka, po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, jako podmiot prowadzący skład podatkowy, wyprowadzając ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy objęte tym zezwoleniem wyroby akcyzowe będące własnością Klienta/osób trzecich nie posiadających zezwolenia na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, będzie podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do rozliczania tego podatku, a tym samym obowiązek rozliczania podatku nie będzie ciążył na właścicielu wyrobów akcyzowych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy przez właściciela tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu celnego zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy (tzw. zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 Ustawy). Powyższa regulacja nie dotyczy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.

Jednocześnie obowiązujące przepisy (art. 54 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 3 oraz art. 8 ust. 1 pkt 5 Ustawy Akcyzowej) stanowią, iż podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, o ile uzyskał on od właściwego naczelnika urzędu celnego tzw. zezwolenie wyprowadzenia (o którym mowa w art. 54 ust. 1 Ustawy). W takim przypadku to właściciel wyrobów akcyzowych jest zobowiązany do rozliczenia należnego podatku akcyzowego. Tym samym przepisy Ustawy Akcyzowej wskazują, iż właściciel wyrobów akcyzowych jest podatnikiem akcyzy z tytułu wyprowadzania własnych wyrobów z tzw. usługowych składów podatkowych, pod warunkiem uzyskania przez niego zezwolenia wyprowadzenia (a zatem a contrario w przypadku braku posiadania przez właściciela wyrobów zezwolenia, nie jest on podatnikiem podatku akcyzowego). Jednocześnie, przepisy nie wprowadzają obowiązku posiadania bądź ubiegania się o takie zezwolenie.

W zgodzie z powyższymi regulacjami pozostaje art. 42 ust. 1 pkt 1 Ustawy Akcyzowej, który przesądza, iż w przypadku wyprowadzenia ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów będących własnością podmiotu trzeciego dysponującego zezwoleniem wyprowadzenia, zobowiązanie podatkowe wobec podmiotu prowadzącego skład podatkowy (z którego wyprowadzono te wyroby) nie powstaje i wygasa ciążący na tym podmiocie obowiązek podatkowy (pod warunkiem, że wobec właściciela tych wyrobów powstał obowiązek podatkowy z tytułu ich wyprowadzenia). W tym przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje właśnie w stosunku do podmiotu będącego właścicielem wyrobów wyprowadzanych z usługowego składu podatkowego (na podstawie art. 54 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 3 oraz art. 8 ust. 1 pkt 5 Ustawy). Jak już jednak Wnioskodawca wyżej zauważył, w celu uznania właściciela wyrobów za podatnika akcyzy w takiej sytuacji, musi on uprzednio uzyskać zezwolenie wyprowadzenia.

Równocześnie, jak to już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Klient Wnioskodawcy/osoby trzecie będące właścicielami wyrobów akcyzowych przeładowywanych, magazynowanych i wysyłanych ze składu podatkowego prowadzonego przez A. nie posiadają i nie zamierzają posiadać zezwolenia, o którym mowa w art. art. 54 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 3 Ustawy. W konsekwencji należy uznać, iż podmioty te nie będą mogły zostać uznane za podatników akcyzy (nie powstanie w stosunku do nich zobowiązanie podatkowe) z tytułu wyprowadzenia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy towarów będących ich własnością ze składu podatkowego prowadzonego przez Wnioskodawcę. To z kolei oznacza, iż nie wygaśnie obowiązek podatkowy ciążący na Spółce.

Tym samym, zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następujące na skutek wyprowadzenia ze składu podatkowego prowadzonego przez Wnioskodawcę wyrobów akcyzowych stanowiących własność Klienta/osób trzecich (nie posiadających zezwolenia wyprowadzenia) spowoduje, że ciążący na A. obowiązek podatkowy nie wygaśnie i z obowiązku tego po stronie Wnioskodawcy powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. A zatem to Wnioskodawca (jako prowadzący usługowy skład podatkowy) będzie podatnikiem podatku akcyzowego w takiej sytuacji.

W przypadku zatem wyprowadzania ze składu podatkowego prowadzonego przez Wnioskodawcę poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych stanowiących własność Klienta/osób trzecich nie podsiadających zezwolenia wyprowadzenia, to Wnioskodawca zobowiązany będzie do rozliczania podatku akcyzowego (tj. do składania deklaracji podatkowych i wpłacania podatku na rachunek właściwej Izby Celnej oraz dokonywania wstępnych wpłat akcyzy za okresy dzienne). W konsekwencji obowiązek rozliczania podatku nie będzie w takiej sytuacji ciążył na wskazanych wyżej właścicielu/ach wyrobów akcyzowych.

Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych w imieniu Ministra Finansów (przykładowo interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 24 października 2011 r., nr ITPP3/443-191b/11/JK czy interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 września 2013 r., nr IPPP3/443-580/13-2/SM). W drugiej z przytoczonych interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej wprost wskazał, że „warunkiem uznania właściciela wyrobów akcyzowych za podatnika akcyzy jest uprzednie uzyskanie zezwolenia wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy akcyzowej (\`(...)\`) Brak tego rodzaju pozwolenia powoduje, iż podatnikiem akcyzy jest zawsze podmiot prowadzący usługowy skład podatkowy. W rezultacie to podmiot prowadzący skład podatkowy jest zobowiązany do zapłaty akcyzy oraz do rozliczenia podatku akcyzowego. Uwzględniając powyższe, Spółka, prowadząca produkcyjny skład podatkowy, w którym magazynuje olej napędowy będący własnością osób trzecich, które nie posiadają zezwolenia na wyprowadzenie tych wyrobów, może wyprowadzać ten olej poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy i będzie w tym przypadku podmiotem zobowiązanych do rozliczenia należnego podatku akcyzowego”.

Niezależnie od powyższego, obowiązek rozliczania podatku akcyzowego ciążył będzie na Wnioskodawcy również w innych sytuacjach związanych z wykonywaniem czynności wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (a tym samym nie będzie on ciążył na właścicielu/ach wyrobów nie posiadającym/ch zezwolenia wyprowadzenia). W szczególności A. będzie zobowiązany do rozliczania tego podatku w przypadku:

*   zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkującego powstaniem zobowiązania podatkowego (w tym na skutek nieotrzymania przez Wnioskodawcę - jako podmiot wysyłający wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy - w terminach przewidzianych odpowiednimi przepisami: raportu odbioru/dokumentu zastępującego raport odbioru, raportu wywozu, dokumentu zastępującego raport wywozu, dokumentów handlowych/innych dokumentów), na skutek naruszenia innych warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, na skutek powstania ubytków wyrobów akcyzowych lub ich całkowitego zniszczenia;
*   wysyłania z prowadzonego składu podatkowego stanowiących własność Klienta/osób trzecich wyrobów zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie (przykładowo w przypadku naruszenia warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia).

Podsumowanie

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca jest zdania, iż stanowisko zaprezentowane powyżej powinno zostać uznane za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.