Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-140/09-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-20
Teza: Dla określenia wartości sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 25 lit. a) - dotyczącej małego podatnika - należy przyjąć kwotę sprzedaży faktycznie dokonanej, powiększonej o podatek należny, według wystawionych w danym okresie faktur.
Słowa kluczowe: podatnik-mały podatnik; prawa-utrata prawa; przekroczenie; sprzedaż; sprzedaż-wartość sprzedaży
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 3-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 25.11.2008 r. (data wpływu 08.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu określenia wartości sprzedaży, której przekroczenie powoduje utratę statusu małego podatnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.12.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu określenia wartości sprzedaży, której przekroczenie powoduje utratę statusu małego podatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od IV kwartału 2002 r. - jako mały podatnik wnioskodawca rozliczał podatek od towarów i usług metodą kasową. Wątpliwości pojawiły się w sposobie określenia wartości sprzedaży w rozliczeniu podatku od towarowi usług za III kw. 2008 r. w deklaracji VAT-7/K.

Zgodnie z art. 2 pkt 25 lit. a) i art. 21 pkt 4 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez małego podatnika rozliczającego podatek od towarów i usług metodą kasową wnioskodawca uznał, że z końcem m-ca 09/2008 r. traci status MP, bowiem przekroczył limit sprzedaży 800 000 Euro. Kwotę, którą wnioskodawca wziął pod uwagę przy ustaleniu momentu, w którym przekroczył on limit jest wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku w sensie ogólnym, a nie w kontekście momentu powstania obowiązku podatkowego. A zatem rozliczenie podatku VAT za m-c październik 2008 r. wnioskodawca obliczył na zasadach ogólnych i złożył w US deklarację VAT-7. Biorąc pod uwagę w/w artykuł dotyczący MP, dla określenia wartości sprzedaży, wnioskodawca przyjął kwotę sprzedaży faktycznie dokonanej powiększoną o podatek należny wg wystawionych w danym okresie faktur.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak należy określić wartość sprzedaży, której przekroczenie powoduje utratę statusu małego podatnika? Czy należy przyjąć:

*   kwotę sprzedaży faktycznie dokonanej powiększonej o podatek należny wg wystawianych faktur dla potrzeb wyliczenia podatku dochodowego CIT,
*   czy kwotę sprzedaży, w stosunku do której obowiązek podatkowy powstał w danym okresie i została ona ujęta w deklaracjach VAT-7/K za poszczególne kwartały?

Zdaniem wnioskodawcy powołane na stronie pierwszej przepisy nie zawierają wyjaśnienia pojęcia wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku). Nie zawierają go również inne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dotyczące małych podatników.

Zgodnie z art. 2 pkt 25 lit a) i art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez małego podatnika rozliczającego podatek od towarów i usług metodą kasową wnioskodawca uważa, że utracił on status MP po rozliczeniu III kwartału VAT-7/k 2008 r. Wnioskodawca uważa, że przekroczył limit sprzedaży czyli 800 000 Euro i utracił prawo rozliczania podatku metodą kasową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 25 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, przez małego podatnika rozumie się podatnika podatku od towarów i usług: u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 800.000 euro, przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy, mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później niż 90 dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2, 5 i 6, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną „metodą kasową”. Uregulowanie należności w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

W myśl art. 21 ust. 4 ustawy, mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 25 ustawy. W przypadku podatnika, który zrezygnował z metody kasowej lub utracił prawo do stosowania tej metody, obowiązek podatkowy w stosunku do czynności wykonanych w okresie, kiedy podatnik stosował tę metodę, powstaje w terminie określonym w ust. 1 (art. 21 ust. 5).

Stosownie do art. 99 ust. 2 ustawy, mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Mali podatnicy, którzy nie wybrali metody kasowej, oraz podatnicy, o których mowa w art. 43 ust. 3, wykonujący wyłącznie czynności wymienione w tym przepisie, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału poprzedzającego kwartał, za który będzie po raz pierwszy składana kwartalna deklaracja podatkowa (art. 99 ust. 3 ustawy).

Podatnicy, o których mowa w ust. 3 i art. 21 ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje podatkowe za okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie czterech kwartałów, w których rozliczali się za okresy kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do ostatniego dnia kwartału, za który będzie składana ostatnia kwartalna deklaracja podatkowa (art. 99 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 99 ust. 5 ustawy, podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, tracą prawo do składania deklaracji podatkowej za okresy kwartalne, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot określonych w art. 2 pkt 25.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do małych podatników, o których mowa w ust. 3 (art. 99 ust. 6 ustawy).

Z przedstawionej we wniosku sytuacji wynika, iż od IV kwartału 2002 r. - jako mały podatnik wnioskodawca rozliczał podatek od towarów i usług metodą kasową. Wątpliwości pojawiły się w sposobie określenia wartości sprzedaży w rozliczeniu podatku od towarów i usług za III kw. 2008 r. w deklaracji VAT-7/K. Zgodnie z art. 2 pkt 25 lit. a) i art. 21 pkt 4 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wnioskodawca uznał, że z końcem m-ca 09/2008 r. traci status MP, bowiem przekroczył limit sprzedaży 800 000 Euro. Kwotę, którą wnioskodawca wziął pod uwagę przy ustaleniu momentu, w którym przekroczył on limit jest wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku w sensie ogólnym, a nie w kontekście momentu powstania obowiązku podatkowego. A zatem rozliczenie podatku VAT za m-c październik 2008 r. wnioskodawca obliczył na zasadach ogólnych i złożył w US deklarację VAT-7. Biorąc pod uwagę w/w artykuł dotyczący MP, dla określenia wartości sprzedaży, wnioskodawca przyjął kwotę sprzedaży faktycznie dokonanej powiększoną o podatek należny wg wystawionych w danym okresie faktur.

Definicja sprzedaży zawarta jest w art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Definicja ta - pomimo swego „ogólnego” brzmienia - ma w pełni zastosowanie przy określaniu limitu sprzedaży, którego przekroczenie skutkuje utratą przez Wnioskodawcę statusu „małego podatnika”.

W związku z powyższym brak jest podstaw prawnych, aby w przypadku małych podatników, którzy stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy wybrali metodę kasową rozliczania podatku - do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 25 ustawy zaliczać tylko tę część sprzedaży, za którą kontrahenci uregulowali należność oraz sprzedaż, za którą kontrahenci nie zapłacili w ciągu 90 dni, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W przypadku bowiem przyjęcia, że do kwoty, którą należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu momentu utraty statusu małego podatnika, należy wliczać wyłącznie sprzedaż w stosunku do której powstał obowiązek podatkowy, bezprzedmiotowa byłaby regulacja zawarta w art. 21 ust. 5 ustawy, przewidująca stosowanie metody kasowej do sprzedaży, która miałaby miejsce od czasu przekroczenia limitu sprzedaży określonego w art. 2 pkt 25 ustawy. W tym przypadku bowiem sprzedaż ta (do końca kwartału, w którym przekroczono kwotę z art. 21 ust. 1) nie byłaby objęta szczególnym momentem ustalania obowiązku podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy. Jak wynika bowiem z art. 21 ust. 4 ustawy utrata możliwości rozliczania się metodą kasową nie ma, po przekroczeniu limitu sprzedaży, skutku natychmiastowego. Przepis powyższy stanowi, iż mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 25 lit. a) ustawy.

Reasumując, dla określenia wartości sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 25 lit. a) - dotyczącej małego podatnika - należy przyjąć kwotę sprzedaży faktycznie dokonanej, powiększonej o podatek należny, według wystawionych w danym okresie faktur. Zatem wnioskodawca postąpił prawidłowo przy określeniu wartości sprzedaży za III kwartał 2008 r.

Wnioskodawca utracił prawo do składania deklaracji podatkowych za okresy kwartalne, stosownie do art. 99 ust. 5 w związku z ust. 6 ustawy począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot określonych w art. 2 pkt 25, czyli po III kwartale 2008 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.