Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1516/09/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-05
Teza: 1. Czy koszty promocji projektu - w szczególności koszt ogłoszeń prasowych, promujących projekt, koszt billboardu, koszt tablic informacyjnych i pamiątkowych, organizacja konferencji informujących o projekcie - powiększają wartość początkową wytwarzanego środka trwałego? 2. Czy w związku z tym amortyzacja od wytworzonego w ramach projektu środka trwałego w części niesfinansowanej ze środków unijnych (15% wartości) będzie stanowić koszt uzyskania przychodów od momentu przekazania środka trwałego do używania?
Słowa kluczowe: dotacja; inwestycje; koszt-koszty uzyskania przychodów; promocja; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 07 grudnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty promocji projektu powiększają wartość początkową wytwarzanego środka trwałego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 grudnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty promocji projektu powiększają wartość początkową wytwarzanego środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach realizacji projektu, dofinansowanego w 85% ze środków unijnych (Program Infrastruktura i Środowisko 2007-2013) podjęła proces inwestycyjny, który skutkuje wytworzeniem środka trwałego - budowa sieci wodno - kanalizacyjnej i deszczowej. Umowa o dofinansowanie zobowiązuje Spółkę, jako Beneficjenta dofinansowania, do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania na realizację projektu, zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu 1828/2006 Komisji Wspólnot Europejskich oraz zgodnie z zasadami promocji projektów dla beneficjentów - Strategia Komunikacji Funduszy Europejskich w Polsce w ramach Narodowej Strategii Spójności na lata 2007-2013.

Realizowany projekt ma przeznaczyć koszty w wysokości 200.000 PLN na cele promocji. Są to wydatki kwalifikowane i będą sfinansowane w 85% ze środków unijnych, 15% zostanie pokryte ze środków własnych Spółki. Wg art. 16g ust.4 ustawy o PDOP - nakłady na inwestycję - to wszelkie koszty, które bezpośrednio związane są z realizowaną inwestycją, a które nie zostałyby poniesione, gdyby nie inwestycja w szczególności zużyte do wytworzenia środków trwałych składniki majątku i wykorzystane usługi obce, koszty wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty, dające się zaliczyć do wytworzonych środków trwałych. Nakładami na inwestycję wg przywołanej ustawy o PDOP nie są koszty ogólne zarządu, koszty sprzedaży oraz pozostałe koszty operacyjne i koszty operacji finansowych z wyłączeniem odsetek i prowizji, naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy koszty promocji projektu - w szczególności koszt ogłoszeń prasowych, promujących projekt, koszt billboardu, koszt tablic informacyjnych i pamiątkowych, organizacja konferencji informujących o projekcie - powiększają wartość początkową wytwarzanego środka trwałego?
2.  Czy w związku z tym amortyzacja od wytworzonego w ramach projektu środka trwałego w części niesfinansowanej ze środków unijnych (15% wartości) będzie stanowić koszt uzyskania przychodów od momentu przekazania środka trwałego do używania?

Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości początkowej środka trwałego wg art. 16g ust. 4 PDOP zalicza się ogół kosztów, poniesionych w związku z jego wytworzeniem do momentu przekazania środka trwałego do używania. Nakładami inwestycyjnymi są wartości (w cenie nabycia) zużytych składników majątku i wykorzystania usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości środków trwałych. Katalog wydatków poniesionych w związku z nakładami inwestycyjnymi, zawarty w ustawie jest otwarty i można odczytywać, że mieszczą się w nim inne, nie wymienione wprost koszty, które są bezpośrednio związane z inwestycją i gdyby nie owa inwestycja, nie zostałyby poniesione. Te warunki spełniają koszty promocji, ponoszone na rzecz projektu. Koszty promocji będą więc zaliczone do nakładów inwestycyjnych, a po zakończeniu inwestycji będą stanowić KUP jako amortyzacja części inwestycji, sfinansowanej ze środków własnych (15%).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. dalej: „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Przytoczona powyżej regulacja wskazuje, iż podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej oraz wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, czy też zachowanie albo zabezpieczenie źródła pozyskiwania przychodu.

Zauważyć także należy, iż przez sformułowanie „w celu”, zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w szczególności przychodu, a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo – skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

W związku z powyższym, kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów (zachowania albo zabezpieczenia), przy czym dany wydatek nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, tj. w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Bezpośrednimi kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu osiągniętego w danym momencie, z kolei, jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z prowadzeniem działalności.

W tym miejscu wskazać należy, iż moment potrącenia wydatków o charakterze pośrednim określony został w art. 15 ust. 4d ustawy o pdop, zgodnie z którym, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o pdop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o pdop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Podstawą naliczenia odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej ustalana w sposób wskazany w art. 16g ustawy o pdop, przy czym sposób ustalenia jest uzależniony m.in. od sposobu nabycia (wytworzenia) danego składnika majątku. I tak zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o pdop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, w razie wytworzenia we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia.

W myśl art. 16g ust. 4 ustawy o pdop, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka podjęła proces inwestycyjny związany z wytworzeniem środka trwałego - budowa sieci wodno-kanalizacyjnej i deszczowej dofinansowany w 85% ze środków unijnych i w 15% ze środków własnych. Zgodnie z umową o dofinansowanie oraz wymogami określonymi w rozporządzeniu 1828/2006 Komisji Wspólnot Europejskich oraz zgodnie z zasadami promocji projektów dla beneficjentów - Strategia Komunikacji Funduszy Europejskich w Polsce w ramach Narodowej Strategii Spójności na lata 2007-2013, Spółka zobowiązana jest do promocji ww. projektu.

Wobec powyższego należy uznać, iż koszty promocji projektu nie są bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego i nie będą zwiększały wartości inwestycji tj. nie będą stanowić części składowej kosztów wytworzenia środków trwałych powstałych w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego. Tym samym z uwagi na fakt, iż ww. wydatki związane z promocją projektu podlegają częściowej refundacji mogą stanowić koszty podatkowe jedynie w części nie objętej dofinansowaniem ze środków unijnych. Zatem wydatki na promocję projektu pokryte ze środków własnych, jako koszty pośrednie, należy ująć w kosztach w momencie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.).

Stanowisko Spółki należy uznać zatem za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, iż wydatki na promocję projektu inwestycyjnego nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych, odpowiedź na pytanie dotyczące wpływu tych wydatków na zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.