Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.232.2025.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Skutki podatkowe wniesienia aportem do Spółki
nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: aport
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
1

wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych wniesienia aportem do Spółki nieruchomości
    niezabudowanej w postaci działek nr 1 i 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 czerwca
    2025 r. (wpływ 16 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (...) (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Miasto jest wyposażone
    w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Miasto wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub przez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Miasta
    obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
    cieplną oraz gaz.
    Na terenie Miasta funkcjonuje A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka) z wyłącznym (100%) udziałem
    Miasta w kapitale zakładowym. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest
    wytwarzanie i zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów
    klimatyzacyjnych. Misją Spółki jest produkowanie i dostarczanie energii cieplnej do
    odbiorców, którymi są głównie mieszkańcy Miasta, zapewniając im komfort użytkowania
    obiektów; wypracowywanie zysków pozwalających modernizować źródło ciepła i sieci
    przesyłowe; branie czynnego udziału w życiu lokalnej społeczności. Spółka dąży do
    systematycznej modernizacji kotłów podnosząc ich sprawność i niezawodność. Inwestuje
    w nowoczesne techniki i technologie.
    Miasto jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej oznaczonej numerami
    ewidencyjnymi działek nr 1, 2 o łącznej powierzchni 0,9672 ha. Przedmiotowe działki
    zostały nabyte przez Miasto na mocy decyzji komunalizacyjnej wydanej 14 listopada 2002
    r. znak: (...). W ewidencji gruntów i budynków działki sklasyfikowane są jako grunty orne i
    łąki klasy V i VI. Według planu zagospodarowania przestrzennego Miasta, uchwalonego
    Uchwałą Rady Miasta (...) nr (...) z 24 sierpnia 2022 r., działka o nr ewidencyjnym 1
    położona jest na terenach zabudowy przemysłowej i usługowej – symbol w planie P, U a
    działka o nr ewidencyjnym 2 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy

    przemysłowej i usługowej oraz w około 10% części pod tereny zieleni parkowej – symbol
    ZP. Przedmiotowa nieruchomość gruntowa w latach 2016-2017 była wydzierżawiana na
    rzecz osoby fizycznej na cele rolnicze. Miasto nie dokonywało nakładów na tych gruntach.
    Miasto zamierza przedmiotową nieruchomość gruntową wnieść aportem do Spółki, jako
    wkład niepieniężny w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki.
    Przeniesienie własności przedmiotowych działek przez Miasto na rzecz Spółki zostanie
    udokumentowane aktem notarialnym. Rada Miasta (...) uchwałą z 28 listopada 2024 r.
    wyraziła zgodę na wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki przez
    przeniesienie na Spółkę własności nieruchomości gruntowej, oznaczonej w ewidencji
    gruntów i budynków jako działki nr 1, 2 o łącznej powierzchni 0,9672 ha.
    Miasto planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu do Spółki składników
    majątkowych (nieruchomość gruntowa) w taki sposób, by wynagrodzenie otrzymane
    przez Miasto w związku z aportem składało się w części z otrzymanych udziałów w kapitale
    zakładowym Spółki, a w części ze środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku
    VAT należnego po stronie Miasta związanego z aportem (a zatem nie w całości z
    otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z planowanym
    rozliczeniem:
        wartość otrzymanych przez Miasto udziałów w kapitale zakładowym Spółki
        odpowiadać będzie wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem
        aportu, ustalonej na podstawie sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego
        operatu szacunkowego, która zostanie wniesiona przez Miasto w formie wkładu
        niepieniężnego (aportu), natomiast
        kwota podatku VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z
        odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Miasto, uregulowana zostanie przez
        Spółkę na rzecz Miasta w formie pieniężnej.
    Odpowiednie postanowienia określające wynagrodzenie Miasta zostaną zawarte w
    umowie dotyczącej przeniesienia własności nieruchomości ww. działek przez Miasto na
    rzecz Spółki sporządzonej w formie aktu notarialnego.
    W przypadku, w którym wartość netto składników majątkowych (ww. działek) nie zostanie
    pokryta w całości udziałami w kapitale zakładowym Spółki, a więc innymi słowy wystąpi
    różnica pomiędzy wartością netto ww. nieruchomości a wartością nowoutworzonych
    udziałów (będących wielokrotnością kwoty zaokrąglonej do pełnych złotych), pozostała w
    tym zakresie kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki.
    Wartość nominalną udziału w kapitale zakładowym została określona w statucie Spółki.
    Zgodnie z zapisami w statucie Spółki, udziały są równe i niepodzielne.
    W związku z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, Miasto wnosi o potwierdzenie
    sposobu traktowania ww. aportu dla potrzeb podatku VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w przeznaczeniu podstawowym oraz
    uzupełniającym, w odniesieniu do części działki nr 2 przeznaczonej pod tereny zieleni
    parkowej nie dopuszcza jakiejkolwiek zabudowy.
    Na tej części działki dopuszczalne jest jedynie umieszczenie urządzeń związanych z
    konserwacją zieleni, urządzeń infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenu), urządzeń
    komunikacji – ciągów pieszych. Przy czym powierzchnia biologiczna czynna (przeznaczenie
    podstawowe) ma stanowić powyżej 70% powierzchni terenu (...), zaś powierzchnia ciągów
    pieszych i innych urządzeń – max. 30% powierzchni terenu (...).

    Miasto (...) dokonuje aportu działek nr 1 i 2 do Spółki wyłącznie w zamian za udziały w
    Spółce.
    Spółka, do której Wnioskodawca planuje wnieść aport w postaci własności nieruchomości
    nie będzie zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia względem Miasta (...)
    – poza wydaniem udziałów i dopłaty kwoty podatku w formie pieniężnej.
    Jak wskazano we wniosku, wartość nominalna udziałów jakie Miasto (...) otrzyma od Spółki
    będzie odpowiadać wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem
    aportu. Natomiast wartość nieruchomości została określona przez rzeczoznawcę
    majątkowego w sporządzonym dla Miasta (...) operacie szacunkowym, opierając się na
    wartości rynkowej tego typu nieruchomości.
    Tak więc, wartość nominalna udziałów jakie otrzyma Miasto od Spółki zostanie
    skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych.
    Na kapitał zakładowy Spółki zostanie przeznaczona kwota (...) zł, natomiast na kapitał
    zapasowy (...) zł.
    Pytania
      1. Czy wniesienie aportem przez Miasto do Spółki własności niezabudowanej
        nieruchomości gruntowej oznaczonej numerami ewidencyjnymi działek nr 1 i 2
        będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów przez Miasto na rzecz Spółki,
        opodatkowaną podstawową stawką VAT 23%?
      2. Czy podstawa opodatkowania VAT dla ww. dostawy towarów (w postaci aportu)
        powinna być ustalona jako wartość nominalna udziałów obejmowanych w zamian
        za przedmiot aportu i wartość ta powinna być uznana za kwotę netto, od której VAT
        należy obliczyć metodą „od stu”?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Miasto stoi na stanowisku, że wniesienie aportem przez Miasto do Spółki własności
        niezabudowanej nieruchomości gruntowej w postaci działek o numerach
        ewidencyjnych nr 1 i 2 będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów przez Miasto na
        rzecz Spółki, opodatkowaną podstawową stawką VAT 23%.
      2. Zdaniem Miasta, podstawa opodatkowania VAT dla ww. dostawy towarów (w postaci
        aportu) powinna być ustalona jako wartość nominalna udziałów obejmowanych w
        zamian za przedmiot aportu i wartość ta powinna być uznana za kwotę netto, od
        której VAT należy obliczyć metodą „od stu”.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez
    towary należy natomiast rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Analiza powyższych przepisów dotyczących przedmiotu opodatkowania VAT (art. 5 ust. 1
    pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT) prowadzi do wniosku, że czynność
    wniesienia aportu, w zależności od jego przedmiotu, spełnia przesłanki uznania jej albo za
    dostawę towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak

    właściciel) albo za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych). Spełnione są bowiem następujące przesłanki:
        istnieją skonkretyzowane strony czynności (tj. wnoszący aport oraz spółka
        otrzymująca przedmiot aportu),
        istnieje świadczenie oraz odpłatność za nie, tzn. wnoszący aport spełnia na rzecz
        spółki świadczenie poprzez przeniesienie na nią konkretnego składnika majątku
        (rzeczy lub prawa), co stanowi po stronie spółki wymierne przysporzenie, a w
        zamian za to spółka wydaje wnoszącemu udziały w swoim kapitale zakładowym,
        które również mają wymierną wartość ekonomiczną i stanowią wynagrodzenie za
        otrzymany przedmiot aportu;
        istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem w postaci przeniesienia na
        spółkę przedmiotu wkładu a wynagrodzeniem w postaci udziałów w kapitale
        zakładowym, który wynika ze stosunku cywilnoprawnego łączącego strony.
    Zatem, wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportu) to czynność o charakterze odpłatnym
    w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na zasadach ogólnych.
    W ocenie Miasta, planowane wniesienie aportem wkładu niepieniężnego będzie stanowiło
    odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na to, że
    przedmiot aportu będzie stanowił „towar” w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. W tym
    przypadku dojdzie do przeniesienia prawa do dysponowania towarami jak właściciel.
    Zdaniem Miasta, na gruncie VAT czynność przeniesienia własności towarów na inny
    podmiot za wynagrodzeniem powinna być traktowana tak samo zarówno w przypadku,
    gdy dojdzie do odsprzedaży towarów za wynagrodzeniem w postaci pieniężnej, jak i gdy
    dojdzie do przeniesienia własności towarów w formie aportu za wynagrodzeniem w
    postaci udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym. Odpłatnością za świadczenie w
    postaci wniesienia aportem towarów są bowiem udziały w podwyższonym kapitale
    zakładowym Spółki, tj. w podmiocie, do którego wniesione zostaną towary. Jest to
    wynagrodzenie wyrażalne w pieniądzu (udziały mają konkretną wartość ekonomiczną oraz
    nominalną) i ma charakter ekwiwalentu za wniesienie aportu (towarów).
    W ocenie Wnioskodawcy, udziały w Spółce powinny być traktowane jak wynagrodzenie w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (tzn. udziały stanowią wzajemne świadczenie
    będą ekwiwalentem świadczenia Miasta polegającego na przeniesieniu na Spółkę
    własności towarów).
    Z gospodarczego (ekonomicznego) punktu widzenia wniesienie aportem towarów oznacza
    przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel i jest alternatywą dla
    „odsprzedaży towarów” przedstawiających rzeczywiste składniki majątkowe na rzecz
    podmiotu trzeciego. Cel ekonomiczny zarówno odsprzedaży towarów, jak i aportu
    towarów jest tożsamy i polega na doprowadzeniu do sytuacji, w której podmiot
    dokonujący zbycia towarów otrzyma za nie wynagrodzenie, a podmiot korzystający z tych
    towarów zyskuje prawo do dysponowania i rozporządzania nimi.
    W konsekwencji, zdaniem Miasta, planowany przez nią aport niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej oznaczonej numerami ewidencyjnymi działek nr 1 i 2 powinien
    zostać uznany za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT.
    Równocześnie Miasto wskazuje, że brak jest w jego ocenie przepisu, który dla zbycia
    nieruchomości gruntowej przewidywałby zwolnienie z opodatkowania VAT lub
    preferencyjną stawkę podatku.

    Przedmiotowe działki w miejskimi planie zagospodarowania przestrzennego
    przeznaczone są pod przemysł i usługi. Minimalna część działki nr 2 została przeznaczona
    na zieleń parkową. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku
    dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT, jako tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku
    z powyższym, zdaniem Miasta przedmiotem aportu jest dostawa towarów w postaci
    terenów budowlanych.
    W konsekwencji w ocenie Miasta, wniesienie aportem wkładu niepieniężnego
    (nieruchomości gruntowej) będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów po stronie
    Wnioskodawcy na rzecz Spółki, opodatkowaną podstawową stawką VAT 23%.
    Ad 2.
    Zgodnie z treścią art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, podstawa
    opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z
    wyjątkiem kwoty podatku (VAT).
    Ustawa nie precyzuje co należy rozumieć przez „zapłatę” w przypadku aportu, niemniej
    jednak, jak to wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, udziały w kapitale zakładowym
    Spółki, które Miasto otrzyma w zamian za aport towarów, powinny być uznane za
    wynagrodzenie, gdyż będą one mieć wymierną wartość ekonomiczną i ze względu na
    związane z nimi prawa stanowić będą realne przysporzenie po stronie Miasta.
    Chociaż przyjmuje się, że kwota należna (cena) powinna być wyrażona w jednostkach
    pieniężnych, to jednak nie oznacza to, że na gruncie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT
    wynagrodzenie (odpłatność) musi mieć wyłącznie postać pieniężną, gdyż świadczenie
    wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być
    inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa).
    Zgodnie bowiem z definicją słownikową terminu „zapłata” (na podstawie internetowego
    słownika języka polskiego http://sjp.pwn.pl) to „należność za coś” lub „odpłacenie komuś
    za coś”. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe potwierdza, iż zapłata nie musi mieć postaci
    pieniężnej, a może przybrać postać rzeczową lub mieszaną. Za stanowiskiem Miasta
    przemawia również użyte przez ustawodawcę w treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT
    stwierdzenie, iż „podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę”. Tym samym
    mając na uwadze przymiot racjonalnego ustawodawcy, gdyby zamierzał on ograniczyć na
    gruncie VAT zakres podstawy opodatkowania wyłącznie do zapłaty w formie jednostek
    pieniężnych, taka regulacja znalazłaby się wprost w treści art. 29a ustawy o VAT. Obecnie
    brak jest jednak takiego ograniczenia.
    Niemniej, każdorazowo (również w przypadku zapłaty w postaci rzeczowej) musi istnieć
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Zdaniem Miasta, w tej sprawie bez wątpliwości można będzie ustalić zarówno cenę (kwotę
    należną) jak i zapłatę wyrażoną w pieniądzu w oparciu o treść umowy (aktu notarialnego),
    która zostanie zawarta pomiędzy Miastem i Spółką. Będzie to odpowiednio wartość
    wkładu niepieniężnego ustalona w umowie oraz wartość udziałów, które obejmie Miasto
    w wyniku aportu powiększona o należną od Spółki kwotę VAT. W konsekwencji, to właśnie

    ustalona w umowie wartość udziałów odpowiadająca wartości netto wkładu
    niepieniężnego będzie podstawą opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, stronom omawianej transakcji przysługuje swoboda
    wyboru formy rozliczenia należnego wynagrodzenia (w tym w szczególności części
    wynagrodzenia odpowiadającej wartości podatku VAT). W analizowanym przypadku nie
    powinno mieć zatem znaczenia, w jaki sposób strony transakcji rozliczą wspomniane
    wynagrodzenie, tj. czy wynagrodzenie otrzymane przez Miasto w związku z wniesieniem
    wkładu do Spółki, składać się będzie w całości z otrzymanych udziałów w Spółce, czy też
    wynagrodzenie to będzie się składać w części z otrzymanych udziałów, a w części ze
    środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Miasta
    w związku z wniesieniem aportu. Dlatego też prawidłowe jest również rozwiązanie, w
    ramach którego wartość otrzymanych udziałów w Spółce odpowiada wartości netto
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej wnoszonej przez Wnioskodawcę w formie
    wkładu niepieniężnego, natomiast kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji,
    wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Wnioskodawcę, zostanie
    uregulowana przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy w formie pieniężnej.
    W takiej sytuacji, zdaniem Wnioskodawcy, kwotą należną/zapłatą z tytułu analizowanej
    transakcji wniesienia aportem nieruchomości gruntowej do Spółki byłaby wartość całego
    otrzymanego świadczenia od Spółki, tj. wartość otrzymanych udziałów oraz środki
    pieniężne w wysokości odpowiadającej kwocie podatku VAT należnej po stronie
    Wnioskodawcy w związku z dokonaniem aportu. W konsekwencji, podstawą
    opodatkowania w tym przypadku dla celów VAT uwzględniając treść art. 29a ust. 6 pkt 1
    powołanej ustawy, będzie wspomniana kwota należna/zapłata z tytułu analizowanego
    zbycia aktywów, pomniejszona o kwotę należnego podatku VAT.
    Podsumowując, zdaniem Miasta, w przypadku zawarcia w dokumentach dotyczących
    aportu stosownych postanowień (wskazania, że wartość obejmowanych udziałów będzie
    odpowiadała kwocie netto wynagrodzenia), podstawa opodatkowana VAT dla
    przedmiotowego świadczenia może zostać ustalona jako wartość nominalna udziałów
    obejmowanych w zamian za przedmiot aportu i wartość ta powinna być uznana za kwotę
    netto, od której VAT należy obliczyć metodą „od stu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...), podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami nieruchomości (grunty) spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie jest traktowane jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, w myśl którego:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny.
    Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Na terenie Miasta funkcjonuje A. Sp. z o.o. (Spółka) z Państwa wyłącznym (100%) udziałem
    w kapitale zakładowym. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie i
    zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych.
    Misją Spółki jest produkowanie i dostarczanie energii cieplnej do odbiorców, którymi są
    głównie mieszkańcy Miasta, zapewniając im komfort użytkowania obiektów;
    wypracowywanie zysków pozwalających modernizować źródło ciepła i sieci przesyłowe;
    branie czynnego udziału w życiu lokalnej społeczności.
    Są Państwo właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej oznaczonej
    numerami ewidencyjnymi działek nr 2, 1. Przedmiotowe działki zostały przez Państwa
    nabyte na mocy decyzji komunalizacyjnej wydanej 14 listopada 2002 r. Według planu
    zagospodarowania przestrzennego Miasta, działka o nr ewidencyjnym 1 położona jest na
    terenach zabudowy przemysłowej i usługowej – symbol w planie P, U a działka o nr
    ewidencyjnym 2 przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy przemysłowej i
    usługowej oraz w około 10% części pod tereny zieleni parkowej – symbol ZP.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w przeznaczeniu podstawowym oraz
    uzupełniającym, w odniesieniu do części działki nr 2 przeznaczonej pod tereny zieleni
    parkowej nie dopuszcza jakiejkolwiek zabudowy. Na tej części działki dopuszczalne jest
    jedynie umieszczenie urządzeń związanych z konserwacją zieleni, urządzeń infrastruktury
    technicznej (uzbrojenie terenu), urządzeń komunikacji – ciągów pieszych. Przy czym
    powierzchnia biologiczna czynna (przeznaczenie podstawowe) ma stanowić powyżej 70%
    powierzchni terenu (...), zaś powierzchnia ciągów pieszych i innych urządzeń – max. 30%
    powierzchni terenu (...).
    Zamierzają Państwo przedmiotową nieruchomość wnieść aportem do Spółki, jako wkład
    niepieniężny w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki.
    Przeniesienie własności przedmiotowych działek przez Państwa na rzecz Spółki zostanie
    udokumentowane aktem notarialnym. Rada Miasta (...) uchwałą z 28 listopada 2024 r.
    wyraziła zgodę na wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki przez
    przeniesienie na Spółkę własności nieruchomości gruntowej, oznaczonej w ewidencji
    gruntów i budynków jako działki nr 1, 2.
    Wartość nominalną udziału w kapitale zakładowym została określona w statucie Spółki.
    Zgodnie z zapisami w statucie Spółki, udziały są równe i niepodzielne.
    Dokonają Państwo aportu działek nr 1 i 2 do Spółki wyłącznie w zamian za udziały w
    Spółce.
    Spółka, do której planują Państwa wnieść aport w postaci własności nieruchomości nie
    będzie zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia względem Państwa –
    poza wydaniem udziałów i dopłaty kwoty podatku w formie pieniężnej.

    Wartość nominalna udziałów jakie otrzymają Państwo od Spółki będzie odpowiadać
    wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem aportu. Natomiast wartość
    nieruchomości została określona przez rzeczoznawcę majątkowego w sporządzonym dla
    Państwa operacie szacunkowym, opierając się na wartości rynkowej tego typu
    nieruchomości. Tak więc, wartość nominalna udziałów jakie otrzymają Państwo od Spółki
    zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych.
    Planują Państwo dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu nieruchomości do
    Spółki w taki sposób, by wynagrodzenie otrzymane przez Państwa w związku z aportem
    składało się w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki, a w części ze
    środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po Państwa
    stronie związanego z aportem (a zatem nie w całości z otrzymanych udziałów w
    odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z planowanym rozliczeniem:
        wartość otrzymanych przez Państwa udziałów w kapitale zakładowym Spółki
        odpowiadać będzie wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem
        aportu, ustalonej na podstawie sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego
        operatu szacunkowego, która zostanie wniesiona przez Państwa w formie wkładu
        niepieniężnego (aportu), natomiast
        kwota podatku VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z
        odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Państwa, uregulowana zostanie przez
        Spółkę na Państwa rzecz w formie pieniężnej.
    Odpowiednie postanowienia określające Państwa wynagrodzenie zostaną zawarte w
    umowie dotyczącej przeniesienia przez Państwa własności ww. działek na rzecz Spółki
    sporządzonej w formie aktu notarialnego.
    W przypadku, w którym wartość netto składników majątkowych (ww. działek) nie zostanie
    pokryta w całości udziałami w kapitale zakładowym Spółki, a więc innymi słowy wystąpi
    różnica pomiędzy wartością netto ww. nieruchomości a wartością nowoutworzonych
    udziałów (będących wielokrotnością kwoty zaokrąglonej do pełnych złotych), pozostała w
    tym zakresie kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki. Na kapitał
    zakładowy Spółki zostanie przeznaczona kwota (...) zł, natomiast na kapitał zapasowy (...) zł.
    W pierwszej kolejności, mają Państwo wątpliwości, czy wniesienie aportem
    niezbudowanych działek nr 1 i 2 do Spółki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych:
        wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
        rozporządzania określonymi składnikami majątku,
        w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające
        określoną wartość.

    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc
    także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną
    wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem działek nr 1 i 2 do Spółki w zamian za udziały, należy
    uznać za odpłatną dostawę towarów.
    Wnosząc do Spółki aport w postaci działek nr 1 i 2, nie będą Państwo działali w roli organu
    władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Czynność ta
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towaru
    dokonywana za wynagrodzeniem (w formie udziałów) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może być opodatkowana z
    zastosowaniem właściwej stawki lub może korzystać ze zwolnienia od podatku. Przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy,
    przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W konsekwencji, zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem
    jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Oznacza
    to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym,
    leśnym, itp.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o
      planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny

    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1, 6 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
      1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu
      lub różnych zasadach zagospodarowania;
      6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu,
      maksymalną i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział
      powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy,
      maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do
      parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych
      w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
      9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich
      użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również

    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje przy tym
    klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 wskazuje jednoznacznie, że
    zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny
    stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia
    określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić
    bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu.
    Sama możliwość wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że grunty te stanowią
    grunty przeznaczone pod zabudowę.
    W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, jakie tereny przeznaczone pod zabudowę
    korzystają ze zwolnienia od podatku, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod
    zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, działka o nr 1 położona jest na terenach zabudowy
    przemysłowej i usługowej – symbol w planie P, U a działka o nr ewidencyjnym 2
    przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy przemysłowej i usługowej oraz w około
    10% części pod tereny zieleni parkowej – symbol ZP. Miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego w przeznaczeniu podstawowym oraz uzupełniającym, w odniesieniu do
    części działki nr 2 przeznaczonej pod tereny zieleni parkowej nie dopuszcza jakiejkolwiek
    zabudowy. Na tej części działki dopuszczalne jest jedynie umieszczenie urządzeń
    związanych z konserwacją zieleni, urządzeń infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenu),
    urządzeń komunikacji – ciągów pieszych. Przy czym powierzchnia biologiczna czynna

    (przeznaczenie podstawowe) ma stanowić powyżej 70% powierzchni terenu (...), zaś
    powierzchnia ciągów pieszych i innych urządzeń – max. 30% powierzchni terenu (...).
    Przy ocenie czy część niezabudowanej działki nr 2 przeznaczonej pod tereny zieleni
    parkowej stanowi teren budowlany, nie wystarczy analiza jej podstawowego
    przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego
    terenu, w którym wskazano dla opisanej części działki na możliwość umieszczenia
    urządzeń związanych z konserwacją zieleni, urządzeń infrastruktury technicznej
    (uzbrojenie terenu), urządzeń komunikacji – ciągów pieszych.
    W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod
    zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę”
    obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis
    art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Zgodnie bowiem z zapisem art. 3
    pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;
    Na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Na podstawie art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.)
      Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz
      wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń
      wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i
      telekomunikacyjnych.
    Jak wcześniej wskazano, elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż
    budowlane. Przy ocenie, czy przedmiotowy teren stanowi teren budowlany nie wystarczy
    analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Podkreślić należy, że w treści art. 2 pkt 33 ustawy,
    który definiuje pojęcie terenu budowlanego, ustawodawca odwołał się do przeznaczenia
    terenu, które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w
    odniesieniu do konkretnej nieruchomości (działki), a nie do funkcji podstawowych
    przeznaczenia terenu, które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego w odniesieniu do konkretnej nieruchomości (działki).
    Tym samym, planowana dostawa działki nr 2 w części oznaczonej w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego pod tereny zieleni parkowej – symbol ZP nie będzie
    podlegać zwolnieniu od podatku VAT, jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż
    teren budowlany. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza bowiem
    lokalizację na ww. działce urządzeń związanych z konserwacją zieleni, urządzeń
    infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenu), urządzeń komunikacji – ciągów pieszych –
    co oznacza, że opisany teren będzie terenem przeznaczonym pod zabudowę.
    Zatem, w świetle przywołanych przepisów i okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    transakcja dostawy nieruchomości gruntowej, tj. działki nr 2 w części oznaczonej w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod tereny zieleni parkowej –
    symbol ZP, nie będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Podsumowując, w analizowanym przypadku aport nieruchomości (działki nr 1 i 2) nie
    może zostać objęty zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    ponieważ na dzień dostawy działki nr 1 i 2 stanowić będą teren budowlany zdefiniowany
    w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Skoro do dostawy ww. działek nie można zastosować zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisąmi dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Z opisu sprawy wynika, że działki nr 2 i 1 nabyli Państwo na mocy decyzji komunalizacyjnej
    w 2002 roku. Tym samym, nie można uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT, bądź że takie prawo Państwu przysługiwało, skoro dostawa ww.
    nieruchomości na Państwa rzecz nie była objęta tym podatkiem (czynność nabycia działek
    nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostanie spełniony
    już jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie,
    wniesienie przez Państwa aportem działek nr 1 i 2 do Spółki nie będzie mogło korzystać
    także ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.
    W konsekwencji, skoro nie można zastosować żadnego z przewidzianych zwolnień od
    podatku VAT do czynności wniesienia aportem nieruchomości do Spółki, transakcja ta

    będzie podlegać opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów, przy zastosowaniu
    właściwej stawki podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również określenia podstawy opodatkowania dla czynności
    wniesienia aportem nieruchomości do Spółki.
    Kwestie dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania zostały unormowane w art. 29a
    ustawy. I tak, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Powołany art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując
    swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy
    towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Zatem we wskazanym wyżej przepisie ustawodawca precyzyjnie określił katalog
    elementów wliczanych do podstawy opodatkowania.
    Z kolei w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z
    podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania). Zgodnie z treścią
    ww. przepisu:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od
    towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub
    ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to
    oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym
    przypadku. We wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog

    elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu
    na jej wielkość.
    Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalenia ceny. W
    prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony
    mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada
    ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy
    ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w
    art. 32 ustawy, w sferę podejmowania decyzji, co do sposobu określenia należności (ceny
    – tj. jej wysokości oraz czy winna być ona uzgodniona w zawartej pomiędzy kontrahentami
    umowie jako wartość bez podatku VAT, tzw. cena netto, czy też wartość z podatkiem VAT,
    tzw. cena brutto) za sprzedawany towar. Ze wskazanych przepisów wynika natomiast, że
    podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę.
    Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki) wynika ekonomiczna
    wymiana świadczeń pomiędzy wnoszącym wkład niepieniężny i wydającą w jego zamian
    udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach) spółką. Wnoszący wkład (aport) przenosi na
    spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami
    majątku (materialnymi i niematerialnymi), w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia
    (udziały lub akcje), które posiadają określoną wartość. Ekwiwalentem dla wnoszącego
    będzie w tym przypadku wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian za ten wkład. W
    takich przypadkach, przy określeniu podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie
    zasada ogólna – podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    podatnik ma otrzymać z tytułu transakcji. Przy czym, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT
    podstawa opodatkowania nie zawiera podatku VAT.
    Ponadto warto wskazać, że w dniu 8 maja 2024 r. zapadł wyrok w sprawie C-241/23, w
    którym TSUE wskazał, że:
      „27. (...) z utrwalonego orzecznictwa wynika, że podstawą opodatkowania odpłatnej
      dostawy towarów jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez
      podatnika. Owo wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście
      otrzymaną, a nie wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych (zob.
      podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 44 i
      przytoczone tam orzecznictwo).
      28. Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna
      ona, jako wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką odbiorca dostawy
      towarów, stanowiącej zapłatę za inną dostawę towarów, przypisuje towarom, które
      zamierza uzyskać, i musi odpowiadać kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę
      zapłacić (zob. podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:
      832, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo).
      29. W niniejszej sprawie subiektywna wartość zapłaty za wniesienie aportem
      nieruchomości odpowiada wartości pieniężnej, jaką W. i B. przyznały akcjom P., gdy
      przyjęły je w zamian za te wkłady na kapitał tej spółki.
      30. Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający, z umów zawartych pomiędzy
      W. i B. z jednej strony a P. z drugiej strony wynika, że zapłata za włączenie
      dotychczas należących do W. i B. nieruchomości do jej kapitału odpowiada
      przyznaniu liczby akcji, których wartość jednostkowa jest ustalana w zależności od
      wartości emisyjnej takiej akcji. Wynika z tego, że subiektywna wartość każdej z tych

      akcji, które W. i B. objęły w ramach tego podwyższenia kapitału, odpowiada cenie
      emisyjnej tych akcji.
      31. Ta cena emisyjna, która wynosi 35 287,19 PLN, czyli około 8123 EUR, odpowiada
      zatem wartości pieniężnej uzgodnionej i rzeczywiście otrzymanej przez W. i B. za
      każdą z akcji P.”.
    Podsumowując, we wskazanym wyroku TSUE zaznaczył, że:
      „40. W świetle całości powyższych rozważań na pytanie sądu odsyłającego należy
      odpowiedzieć, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że
      podstawę opodatkowania wniesienia aportem nieruchomości przez pierwszą spółkę
      do kapitału drugiej spółki w zamian za akcje tej ostatniej należy ustalić na podstawie
      wartości emisyjnej tych akcji, jeżeli spółki te uzgodniły, że zapłatę za ten wkład
      kapitałowy będzie stanowić ta wartość emisyjna”.
    W analizowanej sprawie dokonają Państwo aportu działek nr 1 i 2 do Spółki wyłącznie w
    zamian za udziały w Spółce. Spółka nie będzie zobligowana do jakiegokolwiek
    dodatkowego świadczenia względem Państwa – poza wydaniem udziałów i dopłaty kwoty
    podatku w formie pieniężnej.
    Wartość nominalna udziałów jakie otrzymają Państwo od Spółki będzie odpowiadać
    wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem aportu. Natomiast wartość
    nieruchomości została określona przez rzeczoznawcę majątkowego w sporządzonym dla
    Państwa operacie szacunkowym, opierając się na wartości rynkowej tego typu
    nieruchomości. Tak więc, wartość nominalna udziałów jakie otrzymają Państwo od Spółki
    zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych.
    Planują Państwo dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu nieruchomości do
    Spółki w taki sposób, by wynagrodzenie otrzymane przez Państwa w związku z aportem
    składało się w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki, a w części ze
    środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po Państwa
    stronie związanego z aportem (a zatem nie w całości z otrzymanych udziałów w
    odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z planowanym rozliczeniem:
        wartość otrzymanych przez Państwa udziałów w kapitale zakładowym Spółki
        odpowiadać będzie wartości netto nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem
        aportu, ustalonej na podstawie sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego
        operatu szacunkowego, która zostanie wniesiona przez Państwa w formie wkładu
        niepieniężnego (aportu), natomiast
        kwota podatku VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z
        odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Państwa, uregulowana zostanie przez
        Spółkę na Państwa rzecz w formie pieniężnej.
    Odpowiednie postanowienia określające Państwa wynagrodzenie zostaną zawarte w
    umowie dotyczącej przeniesienia własności ww. działek przez Państwa na rzecz Spółki
    sporządzonej w formie aktu notarialnego.
    W przypadku, w którym wartość netto składników majątkowych (ww. działek) nie zostanie
    pokryta w całości udziałami w kapitale zakładowym Spółki, a więc innymi słowy wystąpi

    różnica pomiędzy wartością netto ww. nieruchomości a wartością nowoutworzonych
    udziałów (będących wielokrotnością kwoty zaokrąglonej do pełnych złotych), pozostała w
    tym zakresie kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki.
    Zatem na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy podstawą
    opodatkowania podatkiem VAT dla czynności wniesienia aportem działek nr 1 i 2 do
    Spółki, będzie określona w umowie dotyczącej aportu, wartość nominalna otrzymanych
    przez Państwa udziałów w Spółce, która będzie odpowiadać wartości netto nieruchomości.
    Biorąc pod uwagę, że aport nieruchomości jak wskazano w zakresie pytania nr 1 będzie
    podlegał opodatkowaniu, wartość nominalną udziałów obejmowanych w zamian za
    przedmiot aportu określonych w ww. umowie dotyczącej przeniesienia własności
    składników majątkowych należy uznać za kwotę netto, od której podatek należny należy
    obliczyć według metody tzw. „od stu”.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga właściwej stawki podatku mającej zastosowanie do
    wniesienia aportem nieruchomości do Spółki. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z
    art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może wystąpić do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest
    wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów,
    importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.
    Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. – przy czym
    WIS dotyczy stanu prawnego, który obowiązuje od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia ustalenia
    wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej
    Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.