Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.442.2025.2.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z Bankiem dotyczącej
umowy kredytowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
umorzenie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem. Uzupełnił go Pan pismem z 13 września
    2025 r. (data wpływu).

## Opis zdarzenia przyszłego

16 maja 2008 r. Pan i wówczas Pana przyszła żona (Kredytobiorca), zawarli z X Bank Spółka
    Akcyjna z siedzibą w V, Oddział A, zwanej Y, umowę o kredyt hipoteczny dla osób
    fizycznych Y waloryzowany kursem CHF. Zawarta umowa kredytu przewiduje solidarną
    odpowiedzialność kredytobiorców za zobowiązania kredytowe (§ 30. Umowy kredytowej:
    „Kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z
    Umowy.”). Kredyt zaciągnięto na cele mieszkaniowe, na zakup od developera mieszkania,
    w którym Pan i Pana żona zamieszkali po ślubie. Adres mieszkania, którego dotyczyła
    wówczas umowa kredytowa: ul. C 1, (...). Jest to Pana jedyny kredyt hipoteczny. Zakup
    mieszkania nastąpił po zawarciu związku małżeńskiego, w którym panuje ustrój
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Umowy majątkowe małżeńskie nie były
    zawierane. Kwota kredytu wypłacona została w złotych polskich i zgodnie z umową
    wyrażona była w walucie waloryzacji CHF na koniec 8 maja 2008 r. według kursu kupna
    waluty z tabeli kursowej X Banku SA. Okres kredytowania wynosi 300 miesięcy, tj. od 16
    maja 2008 r. do 15 maja 2033 r. Umowa obecnie nadal obowiązuje, raty kredytu są przez
    cały czas spłacane.
    W związku z zawarciem 5 lipca 2008 r. związku małżeńskiego, 26 lutego 2009 r. zawarty
    został z ww. Bankiem aneks nr 1 do umowy kredytowej w celu zmiany danych Pana żony,
    związanych ze zmianą nazwiska oraz dowodu osobistego.
    13 sierpnia 2012 r. zawarty został z ww. Bankiem kolejny aneks, w którym umożliwiono
    dokonywanie zmian waluty spłaty kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF, ze
    złotych polskich na walutę waloryzacji oraz z waluty waloryzacji na złote polskie w okresie
    obowiązywania umowy kredytowej.
    W 2020 roku podjął Pan z żoną decyzję o kupnie działki, sprzedaży mieszkania, na zakup
    którego wzięty był przedmiotowy kredyt i budowie domu. W celu realizacji planów
    mieszkaniowych i pozyskaniu środków na budowę domu, w którym obecnie Pan mieszka
    (ustawowa wspólność majątkowa małżeńska), zwrócił się do Banku o zmianę przedmiotu
    zabezpieczenia kredytu na zakupioną pod budowę domu, działkę. Bank przychylił się do
    prośby i 9 marca 2020 r. zawarł aneks, w którym nastąpiła zmiana przedmiotu
    zabezpieczenia kredytu, z równoczesną spłatą części kredytu, w celu zaspokojenia
    roszczeń banku (bank uważał, że wartość działki nie zabezpieczała wówczas spłaty
    pozostałej części kredytu). 19 czerwca 2020 r. mieszkanie zostało sprzedane, środki ze
    sprzedaży mieszkania w całości zostały przeznaczone na budowę domu, który obecnie
    służy wyłącznie celom mieszkaniowym. Raty kredytu, są nadal spłacane zgodnie z umową
    kredytową z 16 maja 2008 r. wraz z aneksami.
    W związku z tym, że we wrześniu 2014 r. założył Pan działalność gospodarczą jako
    programista, w latach 2014–2020 adres mieszkania wskazany był jako adres siedziby i
    korespondencyjny Pana firmy. Obecnie firma nie istnieje, a w domu, w którym Pan
    mieszka, nigdy nie była i nie jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Kredytodawca (obecnie Q S.A.) zaproponował Panu i Pana żonie zawarcie ugody do
    umowy kredytowej zawartej 16 maja 2008 r.
    W zaproponowanej ugodzie Bank podnosi, że jako Kredytobiorcy mają Państwo prawo
    podnosić przeciwko Bankowi roszczenia w związku z zawarciem, wykonywaniem lub
    treścią umowy kredytowej. W szczególności mają prawo dochodzić roszczeń o:

    1. uznanie za bezskuteczne (na podstawie art. 385(1) k.c. i nast. Kodeksu cywilnego)
      postanowień
      umowy, w tym tych, które dotyczą:
        – zasad ustalania kursu waluty,
        – zasad waloryzacji do waluty obcej (tzn. klauzula ryzyka walutowego),
    2. stwierdzenie bezskuteczności lub nieważności całej umowy kredytowej,
    3. zapłatę, która wynikłaby z pkt 1 lub 2 powyżej.
    W zaproponowanej ugodzie, wskazano, że zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest:
    1. polubownie rozstrzygnąć spór lub zapobiec sporowi o ważność i skuteczność umowy
      kredytowej
    oraz jej poszczególnych postanowień oraz
    2. uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem
      umowy
    kredytowej przez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę kredytu waloryzowanego
    na kredyt złotowy.
    W związku z zawarciem zaproponowanej ugody Strony zgodzą się, że nie będą dochodzić
    w
    przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i wykonywaniem umowy kredytowej.
    Zaproponowana przez Bank ugoda zawiera poniższe warunki:
    1. Strony potwierdzają, że wolą obu Stron:
      – było zawarcie umowy kredytowej oraz
      – jest utrzymanie tej Umowy w mocy przez cały okres kredytowania z uwzględnieniem
      zmian, które
      wynikają z ugody.
    2. Na dzień zawarcia ugody zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niespłaconego kapitału
      kredytu w
      kwocie X CHF po przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP według Tabeli kursów
      średnich walut
      obcych z dnia (...) 2025 r. publikowanej przez NBP na stronie www.nbp.pl wynosi Y
      PLN. Odsetki
      naliczone za okres od ostatniej spłaty rat do daty podpisania ugody wynoszą Z CHF, po
      przeliczeniu
      na PLN j/w wynoszą Ż PLN.
    3. Strony zmieniają walutę zadłużenia na PLN i uzgadniają, że zadłużenie z tytułu salda
      kredytu oraz
      odsetek na dzień zawarcia ugody wynosi łącznie XX PLN.
    4. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu kredytu)
      w kwocie
      XX PLN ustalonej przez Strony i wskazanej w ust. 3 powyżej, a Kredytobiorca dokonane
      zwolnienie z
      długu przyjmuje.
    5. W związku ze zwolnieniem z długu (wskazanym w ust. 4) zadłużenie Kredytobiorcy
      wobec Banku z

      tytułu kredytu uznaje się za spłacone w całości.
    6. Bank dodatkowo zwróci na rzecz Kredytobiorcy ustaloną przez Strony kwotę ZZ PLN.
      Kwota ta
      stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej wpłacone zostały przez
      Kredytobiorcę do banku
      tytułem spłaty rat kapitałowo–odsetkowych.
    7. Bank zwróci Kredytobiorcy kwotę wskazaną w ust. 6 powyżej w terminie 30 dni od daty
      zawarcia
      ugody na wskazany nr rachunku bankowego (...)
    8. Strony oświadczają, że zachowana zostaje tożsamość i ciągłość wierzytelności
      wynikającej z umowy kredytowej z uwzględnieniem zmian, które wynikają z ugody.
    9. Zawarcie ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    10. W związku z zawarciem ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą występować w
      przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z treści
      postanowień umowy
      kredytowej, a w szczególności które dotyczyłyby lub byłyby związane z:
        a. zasadami ustalania kursu waluty,
        b. zasadami waloryzacji do waluty obcej (tzw. klauzula ryzyka walutowego).
    Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron.
    11. Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem ugody nie przeniósł ani nie zobowiązał
      się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub
      prawa dotyczącego umowy kredytowej lub związanego z umową kredytową.
    12. W związku ze zwolnieniem z długu (wskazanym w ust. 4) zwolnienie prawnych
      zabezpieczeń kredytu nastąpi na zasadach określonych w umowie kredytowej w części
      dotyczącej całkowitej spłaty kredytu. Strony zobowiązują się współdziałać w zakresie
      niezbędnym jaki będzie konieczny do realizacji ugody.
    13. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia),
      w odniesieniu do kwoty wskazanej w § 1 ust. 4 ugody, po jego stronie powstaje
      przychód, a w związku z tym Bank ma obowiązek informacyjny (musi wystawić
      informację PIT-11 zgodnie z właściwymi przepisami prawa). Jednocześnie
      Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że aby do osiągniętego przychodu
      zastosowanie miało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
      sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
      niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków określonych w tym
      Rozporządzeniu. W tym celu Kredytobiorca w szczególności potwierdza
      oświadczeniem, że kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku kilku kredytów, że zostały zaciągnięte na
      realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie
      potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego lub więcej niż jednego
      gospodarstwa domowego (o których mowa w Rozporządzeniu) oraz że nie skorzystał z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu żadnego
      innego kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Oświadczenie może dotyczyć również
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego.

    14. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty
      wskazanej w § 1 ust. 6 ugody, po jego stronie nie powstaje przychód podatkowy, a w
      związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek
      przygotowania informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu.
    15. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, iż Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie
      stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody, co do tego czy po stronie
      Kredytobiorcy powstaje przychód w związku ze zwrotem wskazanym w § 1 ust. 6
      ugody, a tym samym na Banku nie ciąży wyżej wskazany obowiązek informacyjny.
      Bank otrzymał interpretację indywidualną i zamieścił o niej komunikat na stronie
      internetowej (...).
    Uzupełnienie
    W umowie kredytowej wskazany jest cel kredytu: „budownictwo mieszkaniowe”.
    „Przeznaczenie środków z Kredytu: finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od
    developera odrębnej własności lokalu mieszkalnego położonego w budynku (...) oraz
    pokrycie części kwoty składki ubezpieczenia kredytu w zakresie poważnego zachorowania
    oraz pobytu w szpitalu w wyniku choroby i nieszczęśliwego wypadku.”
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty i przeznaczony na zakup mieszkania przy ul. C 1, (...).
    Nr wskazany w umowie kredytowej był numerem technicznym na etapie budowy –
    ostatecznie mieszkanie uzyskało adres wskazany w zdaniu poprzednim.
    Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę
    kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości. § 30 Umowy kredytowej: „Kredytobiorcy
    ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z Umowy.”
    Kwota kredytu (kwota otrzymana od banku): 253.500,01 PLN.
    Według danych na 15 lipca 2025 r. (dzień ostatniej propozycji banku na zawarcie ugody)
    wpłacono na rzecz Banku z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych 437.031,94 PLN. Raty
    kapitałowo-odsetkowe spłacane były w PLN a po uzyskaniu zgody banku, w walucie obcej -
    CHF. Kwota kredytu spłacona w walucie obcej została przeliczona na PLN po kursie
    średnim NBP z 15 lipca 2025 r. Ostateczna kwota spłaconego kredytu w przypadku
    zawierania ugody zostanie zaktualizowana o spłaty dokonane do dnia zawarcia ugody i
    przeliczona na dzień jej zawarcia.
    Do spłaty kredytu na 15 lipca 2025 r. (dzień ostatniej propozycji banku na zawarcie ugody)
    pozostało 147.790,96 PLN. Kwota ta została przeliczona na PLN po kursie średnim NBP z
    15 lipca 2025 r. Ostateczna kwota kredytu pozostała do spłaty w przypadku zawierania
    ugody zostanie zaktualizowana o spłaty dokonane do dnia zawarcia ugody i przeliczona na
    dzień jej zawarcia;
    Nie doszło do zawarcia ugody i ugoda nie zostanie zawarta przed wydaniem
    przedmiotowej interpretacji indywidualnej.
    W zaproponowanej ugodzie na 15 lipca 2025 r. Bank podnosi, że jako Kredytobiorca ma
    Pan prawo podnosić przeciwko Bankowi roszczenia w związku z zawarciem,
    wykonywaniem lub treścią umowy kredytowej. W szczególności ma Pan prawo dochodzić
    roszczeń o:
    1. uznanie za bezskuteczne (na podstawie art. 385(1) k.c. i nast. Kodeksu cywilnego)
    postanowień umowy, w tym tych, które dotyczą:
    - zasad ustalania kursu waluty,
    - zasad waloryzacji do waluty obcej (tzn. klauzula ryzyka walutowego),
    2. stwierdzenie bezskuteczności lub nieważności całej umowy kredytowej lub
    3. zapłatę, które wynikłyby z pkt. 1 lub 2 powyżej.

    W zaproponowanej ugodzie, wskazano, że zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest:
    1. polubownie rozstrzygnąć spór lub zapobiec sporowi o ważność i skuteczność umowy
    kredytowej oraz jej poszczególnych postanowień oraz
    2. uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem
    umowy kredytowej przez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę kredytu
    waloryzowanego na kredyt złotowy.
    Proponowana ugoda zawiera zapis: Kredytobiorca/y ma/mają świadomość i rozumie
    /rozumieją skutki dokonywanej czynności prawnej (w szczególności finansowe), które
    zostały im wyjaśnione. Dobrowolnie godzi/ą się na to, aby odstąpić od dochodzenia
    roszczeń wobec Banku, wywodzonych z zarzutu:
    I.nieważności umowy,
    II.bezskuteczności umowy, lub
    III.niedozwolonego charakteru postanowień umowy, w brzmieniu sprzed zawarcia ugody.
    Godzi/ą się na to w zamian za zmianę postanowień umowy w zakresie zobowiązań
    Kredytobiorcy/ów i odpowiadających im praw Banku.
    W związku z zawarciem zaproponowanej ugody Strony zgodzą się, że nie będą dochodzić
    w przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i wykonywaniem umowy kredytowej.
    Zaproponowana przez Bank ugoda zawiera poniższe warunki (stan wyliczeń na 15 lipca
    2025 r. - w przypadku zawierania ugody dane kwotowe zostaną zaktualizowane na dzień
    zawarcia ugody):
    1. Strony potwierdzają, że wolą obu Stron:
    - było zawarcie umowy kredytowej oraz
    - jest utrzymanie tej Umowy w mocy przez cały okres kredytowania z uwzględnieniem
    zmian, które wynikają z ugody.
    2. Na dzień zawarcia ugody zadłużenie Kredytobiorcy/ów z tytułu niespłaconego kapitału
    kredytu w kwocie 32.285,97 CHF po przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP według
    Tabeli kursów średnich walut obcych z 15 lipca 2025 r. publikowanej przez NBP na stronie
    www.nbp.pl wynosi 147.650,20 PLN. Odsetki naliczone za okres od ostatniej spłaty rat do
    daty podpisania ugody wynoszą 30,78 CHF, po przeliczeniu na PLN j/w wynoszą 140,76
    PLN.
    3. Strony zmieniają walutę zadłużenia na PLN i uzgadniają, że zadłużenie z tytułu salda
    kredytu oraz odsetek na dzień zawarcia ugody wynosi łącznie 147.790,96 PLN.
    4. Bank zwalnia Kredytobiorcę/ów z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy/ów z tytułu
    kredytu) w kwocie 147.790,96 PLN ustalonej przez Strony i wskazanej w ust. 3 powyżej, a
    Kredytobiorca/y dokonane zwolnienie z długu przyjmuje/ją.
    5. W związku ze zwolnieniem z długu (wskazanym w ust. 4) zadłużenie Kredytobiorcy/ów
    wobec Banku z tytułu kredytu uznaje się za spłacone w całości.
    6. Bank dodatkowo zwróci na rzecz Kredytobiorcy/ów ustaloną przez Strony kwotę
    180.000,00 PLN. Kwota ta stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej wpłacone
    zostały przez
    Kredytobiorcę/ów do banku tytułem spłaty rat kapitałowo–odsetkowych.
    7. Bank zwróci Kredytobiorcy/om kwotę wskazaną w ust. 6 powyżej w terminie 30 dni od
    daty zawarcia ugody na wskazany nr rachunku bankowego (...)
    8. Strony oświadczają, że zachowana zostaje tożsamość i ciągłość wierzytelności
    wynikającej z umowy kredytowej z uwzględnieniem zmian, które wynikają z ugody.
    9. Zawarcie ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.

    10. W związku z zawarciem ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą występować w
    przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień
    umowy kredytowej, a w szczególności które dotyczyłyby lub byłyby związane z:
    a. zasadami ustalania kursu waluty,
    b. zasadami waloryzacji do waluty obcej (tzw. klauzula ryzyka walutowego).
    Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron.
    11. Kredytobiorca/y oświadcza/ją, że przed zawarciem ugody nie przeniósł/przenieśli ani
    nie zobowiązał/li się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek
    roszczenia lub prawa dotyczącego umowy kredytowej lub związanego z umową
    kredytową.
    12. W związku ze zwolnieniem z długu (wskazanym w ust. 4) zwolnienie prawnych
    zabezpieczeń kredytu nastąpi na zasadach określonych w umowie kredytowej w części
    dotyczącej całkowitej spłaty kredytu. Strony zobowiązują się współdziałać w zakresie
    niezbędnym jaki będzie konieczny do realizacji ugody.
    13. Kredytobiorca/y przyjmuje/ą do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu
    (umorzenia), w odniesieniu do kwoty wskazanej w § 1 ust. 4 ugody, po jego stronie
    powstaje przychód, a w związku z tym Bank ma obowiązek informacyjny (musi wystawić
    informację PIT-11 zgodnie z właściwymi przepisami prawa). Jednocześnie Kredytobiorca/y
    przyjmuje/ą do wiadomości, że aby do osiągniętego przychodu zastosowanie miało
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe niezbędne jest spełnienie przez
    Kredytobiorcę/ów warunków określonych w tym Rozporządzeniu. W tym celu
    Kredytobiorca/y w szczególności potwierdza/ją oświadczeniem, że kredyt został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku kilku kredytów,
    że zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, której
    celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego lub
    więcej niż jednego gospodarstwa domowego (o których mowa w Rozporządzeniu) oraz że
    nie skorzystał/li z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu żadnego innego kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie,
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Oświadczenie może dotyczyć
    również kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego.
    14. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty
    wskazanej w § 1 ust. 6 ugody, po jego stronie nie powstaje przychód podatkowy, a w
    związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania
    informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu.
    15. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, iż Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie stanu
    faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody, co do tego czy po stronie Kredytobiorcy
    powstaje przychód w związku ze zwrotem wskazanym w § 1 ust. 6 ugody, a tym samym na
    Banku nie ciąży wyżej wskazany obowiązek informacyjny. Bank otrzymał interpretację
    indywidualną i zamieścił o niej komunikat na stronie internetowej (...).
    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.).

    Kredyt hipoteczny został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na zakupionej
    nieruchomości: mieszkanie przy ul. C 1, (...). Po sprzedaży mieszkania, przedmiotowy
    kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na poniżej wskazanej nieruchomości
    (aneks zawarty z Bankiem do umowy kredytowej w 2020 r.) - działka nr (...). Gmina E,
    której jest Pan wraz z żoną właścicielem (ustawowa wspólność majątkowa małżeńska), na
    której wybudowany został dom, w którym mieszkają.
    Na 15 lipca 2025 r. (propozycja ugody): „Bank zwalnia Kredytobiorcę/ów z długu (umarza
    zadłużenie Kredytobiorcy/ów z tytułu kredytu) w kwocie 147.790,96 PLN.”
    Ostateczna kwota umorzenia w przypadku zawierania ugody zostanie zaktualizowana o
    spłaty dokonane do dnia zawarcia ugody i przeliczona na dzień jej zawarcia.
    Kwota umorzenia dotyczyć będzie niespłaconego kapitału Kredytu mieszkaniowego oraz
    odsetek naliczonych za okres od ostatniej spłaty rat do daty zawarcia Ugody.
    Zwracane środki pieniężne będą stanowiły zwrot środków pieniężnych, które wcześniej
    Pan i Pana żona wpłacili do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych; według
    proponowanej ugody na 15 lipca 2025 r. – 180.000,00 PLN. W przypadku zawarcia ugody,
    kwota ta zostanie zaktualizowana o spłaty dokonane do dnia zawarcia ugody.
    Zależności pomiędzy kwotami wskazanymi w ugodzie będą uwzględniały wpłaty dokonane
    po dniu przedstawienia przez Bank ostatniej propozycji ugody oraz wysokość kursu walut
    na dzień zawarcia ugody.
    W wyniku zawarcia ugody Bank zwróci środki pieniężne uprzednio wpłacone do banku z
    tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Zwrot środków nie będzie przekraczał kwot
    wpłaconych uprzednio do banku z tytułu umowy kredytowej.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem ugody z Bankiem dotyczącej umowy kredytowej (zwolnienie z
    długu – umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu oraz zwrot na rachunek bankowy kwoty
    ustalonej w ugodzie) będzie Pan zobowiązany zapłacić podatek dochodowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W związku z zawarciem ugody na warunkach w niej wskazanych i opisanych we wniosku
    nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego ani od kwoty umorzonej
    ani od kwoty zwrotu otrzymanej na rachunek bankowy.
    W przypadku kwoty zwolnienia z długu (kwoty umorzonej) zastosowanie będzie miało
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, gdyż kredyt zaciągnięty był na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej (zakup mieszkania od developera), której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, jest to jedyny
    Pana kredyt hipoteczny.
    Nie skorzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu żadnego innego kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie,
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Kredyt został w całości
    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 w/w rozporządzenia).
    Natomiast kwota zwrotu przez Bank w wyniku zawarcia ugody nie stanowi dla Pana
    przychodu do opodatkowania, ponieważ nie stanowi przyrostu Pana majątku.
    Kwota ta nie będzie dla Pana stanowiła rzeczywistego przysporzenia majątkowego, lecz
    zwrot części wcześniej wpłaconych środków pieniężnych z tytułu spłaty zaciągniętego
    kredytu. Do Banku została wpłacona kwota dużo wyższa niż kwota proponowana w
    ramach umowy kredytu. Wskazana w ugodzie kwota do zwrotu przez Bank na wskazany
    przez Pana rachunek bankowy stanowi środki będące ekwiwalentem wydatków, które były

    uprzednio poniesione z własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu Pana majątku, a więc nie będzie miało
    miejsca przysporzenie majątkowe, które powodowałoby powstanie obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są:
      inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.

    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          b) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          c) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:

      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego

        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Z treści wniosku wynika, że 16 maja 2008 r. zawarł Pan wraz z przyszłą żoną umowę z
    bankiem o kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF. Kredyt został udzielony przez
    podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Przeznaczenie środków z kredytu
    nastąpiło na finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od developera odrębnej
    własności lokalu mieszkalnego oraz pokrycie części kwoty składki ubezpieczenia kredytu w
    zakresie poważnego zachorowania oraz pobytu w szpitalu w wyniku choroby i
    nieszczęśliwego wypadku. Kredyt hipoteczny został zabezpieczony w postaci hipoteki
    ustanowionej na zakupionej nieruchomości. Po sprzedaży mieszkania, kredyt hipoteczny
    został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na działce, na której wybudował Pan wraz z
    żoną dom, w którym obecnie mieszka. Kwota kredytu (kwota otrzymana od banku) to
    253.500,01 PLN. Bank zaproponował Panu zawarcie ugody do umowy kredytowej. Według
    danych na 15 lipca 2025 r. (dzień ostatniej propozycji banku na zawarcie ugody) wpłacono
    na rzecz banku z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych 437.031,94 PLN. Do spłaty kredytu
    pozostało 147.790,96 PLN. Zaproponowana przez bank ugoda zwalnia kredytobiorców z
    długu (umarza zadłużenie z tytułu kredytu) w kwocie 147.790,96 PLN. Bank dodatkowo
    zwróci na Pana rzecz kwotę 180.000,00 PLN. Kwota ta stanowi zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej wpłacone zostały przez kredytobiorców do banku tytułem spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu żadnego innego kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego
    hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego 16
    maja 2008 r. stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Jak już wspomniano, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na
    wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w

    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art.
    21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    W tym kontekście, kredyt udzielony na pokrycie części składki ubezpieczenia kredytu w
    zakresie poważnego zachorowania oraz pobytu w szpitalu w wyniku choroby i
    nieszczęśliwego wypadku stanowił kredyt na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w Pana przypadku zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych będzie miało zastosowanie na zasadach wynikających § 1 ust. 3 rozporządzenia
    w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej nabycia lokalu mieszkalnego.
    Natomiast zaniechanie nie będzie miało zastosowania, stosownie do dyspozycji § 1 ust. 3
    ww. rozporządzenia, do tej części kwoty umorzenia wierzytelności, która odpowiada
    udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na wydatki inne niż określone w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. na
    pokrycie części składki ubezpieczenia kredytu w zakresie poważnego zachorowania oraz
    pobytu w szpitalu w wyniku choroby i nieszczęśliwego wypadku) w całkowitej kwocie
    zaciągniętego kredytu.
    Odnosząc się do kwoty zwrotu, którą otrzyma Pan od banku w wyniku zawartej ugody,
    skoro kwota 180.000,00 PLN nie przekracza różnicy pomiędzy dokonanymi przez Pana
    wpłatami na rzecz banku z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a kwotą kapitału
    wypłaconego Panu przez bank w ramach umowy kredytu, to jej otrzymanie nie spowoduje
    po Pana stronie przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pana
    przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretację wydano w na podstawie przedstawionego w sposób szczegółowy zdarzenia
    przyszłego, z którego m.in. wynikało, że kredyt był przeznaczony nie tylko na nabycie
    lokalu mieszkalnego, ale również na pokrycie części składki ubezpieczenia kredytu w
    zakresie poważnego zachorowania oraz pobytu w szpitalu w wyniku choroby i
    nieszczęśliwego wypadku.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie

    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.