Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-931a/12/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-19
Teza: Uzyskanie statusu podatnika oraz określenie stawek właściwych lub zastosowanie zwolnienia od podatku do dostawy nieruchomości (w tym zabudowanych i niezabudowanych).
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; podatnik; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012 r. (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniach 25 października oraz 9 listopada 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uzyskania statusu podatnika oraz określenia stawek właściwych lub zastosowania zwolnienia od podatku do dostawy nieruchomości (w tym zabudowanych i niezabudowanych) - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 25 października oraz 9 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uzyskania statusu podatnika oraz określenia stawek właściwych lub zastosowania zwolnienia od podatku do dostawy nieruchomości (w tym zabudowanych i niezabudowanych).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 kwietnia 2000 r. nabył Pan wraz z żona działkę nr 541/1 położoną w miejscowości Sz., na której zbudowaliście dom. Został on oddany do użytku w 2002 r. i zamieszkujecie w nim Państwo do dnia dzisiejszego. W dniu 3 lutego 2012 r. dokonaliście podziału domu i działki na dwa segmenty. Planujecie dokonać sprzedaży jednego segmentu w sierpniu 2012 r.

W dniu 9 stycznia 2007 r. od Agencji Rolnej Skarbu Państwa nabył Pan wraz z żoną działkę rolną nr 579/1 o pow. ok. 6 ha położoną w miejscowości O. W dniu 3 września 2009 r. z Państwa inicjatywy została ona podzielona na 17 działek o pow. 30 arów każda.

W tym samym roku sprzedał Pan 3 działki (579/5, 579/6, 579/7) powstałe w wyniku tego podziału. Jeżeli znajdzie Pan nabywcę to zamierza sprzedać pozostałe działki wydzielone z działki nr 579/1. Na jednej z działek (579/4) zbudowaliście dom mieszkalny. Zakończenie budowy nastąpiło w dniu 22 lipca 2010 r. i do chwili obecnej jest użytkowany. Planujecie w 2013 r. sprzedaż ww. nieruchomości. Dla wymienionych terenów brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a z ewidencji gruntów wynika, że działki te, to tereny rolne - łąki i pastwiska.

Wszystkie opisane nieruchomości związane są z prywatnym majątkiem oraz przeznaczone są na cele osobiste. Po oddaniu do użytkowania budynków nie dokonywał Pan na nich żadnych ulepszeń. We wszystkich przypadkach nie była i nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza oraz opisane nieruchomości nie były udostępniane innym osobom. Nabyte grunty nie podlegały „pod podatek VAT”, a od budowanych budynków nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (ich zakup został dokonany na własne cele, niezwiązane z działalnością gospodarczą). Nie zamierza Pan wykonywać żadnych czynności w celu przygotowania do sprzedaży niezabudowanych działek. Będzie je Pan sprzedawał (o ile znajdzie się nabywca), jako działki rolne. Nieruchomości te planuje Pan sprzedawać za pośrednictwem biur nieruchomości. W przeszłości, tj. 2003 r., sprzedał Pan nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym, w którym mieszkał Pan od 1946 r.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania.

*   Czy w momencie sprzedaży jednego segmentu staniecie się z żoną podatnikami podatku od towarów i usług i będziecie zobowiązani do opodatkowania ww. czynności podatkiem od towarów i usług, jeśli tak to czy będziecie Państwo mogli skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
*   Czy w momencie sprzedaży działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym staniecie się Państwo z żoną podatnikami podatku od towarów i usług i będziecie zobowiązani do opodatkowania ww. czynności podatkiem od towarów i usług, jeśli tak to czy będziecie Państwo mogli skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
*   W przypadku sprzedaży pozostałych działek (niezabudowanych) będziecie podatnikami podatku od towarów i usług i będziecie zobowiązani „odprowadzić” podatek od towarów i usług w stawce obowiązującej w dniu dokonania sprzedaży, czy będziecie Państwo mogli skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, z chwilą sprzedaży ww. nieruchomości stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług, a opisane transakcje należy udokumentować fakturą ze stawką „zwolnioną” na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z regulacji art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Zgodnie z art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu ww. art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - według zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 (\`(...)\`).

W świetle ust. 5 ww. artykułu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku dostawy gruntów niezabudowanych opodatkowane są tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczonymi pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi, czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, jednak w przepisach podatkowych brak jest definicji gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Wobec powyższego, w celu określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, należy się odwołać do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 647), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Ustęp 2 powołanego artykułu stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.

W myśl art. 21 ust. 1 tej ustawy, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do regulacji art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych są szczegółowo uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Z treści złożonego wniosku wynika, że planuje Pan zbyć m. in. działki zabudowane i niezabudowane. Dla działek niezabudowanych brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a z ewidencji gruntów wynika, że są to tereny rolne - łąki i pastwiska. W ww. przypadkach nie była i nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza, opisane nieruchomości nie były udostępniane innym osobom. Nabyte grunty nie podlegały „pod podatek VAT”, a od budowanych budynków nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Po oddaniu do użytkowania każdego z budynków nie dokonywał Pan na nich żadnych ulepszeń. Nie zamierza Pan wykonywać żadnych czynności w celu przygotowania do sprzedaży niezabudowanych działek. Będzie je Pan sprzedawał (o ile znajdzie się nabywca) jako działki rolne. Przedmiotowe nieruchomości planuje Pan sprzedawać za pośrednictwem biur nieruchomości. W 2003 r. sprzedał Pan nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym, w którym mieszkał Pan od 1946 r. W 2009 r. sprzedał Pan 3 działki (579/5, 579/6, 579/7) powstałe w wyniku podziału działki nr 579/1, dokonanego z inicjatywy Pana i Pana żony.

Na tym tle powziął Pan wątpliwość dotyczącą uzyskania statusu podatnika oraz określenia stawek właściwych lub zastosowania zwolnienia od podatku do dostawy ww. dóbr.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, regulacje za zakresu podatku od towarów i usług oraz powołane przepisy odrębne stwierdzić należy, że dostawa (dostawy) wskazanych we wniosku składników majątkowych (działek zabudowanych i niezabudowanych), będzie (będą) dokonana (dokonane) w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem uzyska Pan w tym zakresie status podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie wystąpiły bowiem okoliczności wskazujące na wystąpienie takiej działalności. W szczególności przesądza o tym wyodrębnienie (z Pana inicjatywy) z działki nr 579/1 siedemnastu innych działek (z których 3 zostały już sprzedane) oraz planowanie ich sprzedaży za pośrednictwem biur nieruchomości. Okoliczności te wskazują na zamiar wykonywania czynności dostawy gruntów w sposób profesjonalny, w przeciwnym razie wyodrębnianie działek byłoby niecelowe. Zatem trudno uznać, że grunty te stanowią majątek osobisty.

Powyższa kwalifikacja prawnopodatkowa nie oznacza, że musi dojść do efektywnego opodatkowania (wygenerowania podatku należnego) w przypadku dokonania ww. czynności, gdyż dostawa (dostawy):

1.  działek niezabudowanych wydzielonych z działki nr 579/1 (tych, które dotychczas nie były przedmiotem sprzedaży) będzie (będą) korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. pkt 9 ustawy, o ile w momencie tej dostawy (dostaw) będą one nadal posiadały charakter rolny.
2.  budynków posadowionych na działce nr 541/1 oraz 579/4 nie będzie (będą) – wbrew Pana stanowisku - korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z treści wniosku nie wynika bowiem, aby budynki te miały status zasiedlonych w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Podstawą takiego zwolnienia będzie natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, skoro nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do tych obiektów.

Przy uwzględnieniu treści art. 29 ust. 5 ustawy, zwolnienie od podatku dotyczyć będzie także dostawy gruntu (gruntów), z którymi związane są ww. obiekty.

Wobec powyższego w przypadku dokonania ww. dostawy (dostaw), winien Pan wystawić faktury VAT z zastosowaniem zwolnienia od podatku.

Niniejsza interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług została wydana w Pana indywidualnej sprawie, jako że to Pan jest stroną wniosku. Z tych też względów żona – jako współwłaściciel nieruchomości - chcąc uzyskać interpretację indywidualną winna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania w stosunku do współwłaściciela (żony).

Zaznaczenia wymaga też fakt, że tut. organ nie dokonywał oceny dokumentów załączonych do wniosku, bowiem zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku.

Ponadto informuję się, że kwestia określenia stawki właściwej lub zastosowania zwolnienia od podatku do dostawy gospodarstwa rolnego została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-931b/12/MD.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.