Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-663/11-5/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-07
Teza: Zwolnienie z opodatkowania dotacji otrzymanej z Urzędu Pracy oraz możliwości zaliczenia wydatków sfinansowanych z dotacji do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; oprogramowanie; pomoc-pomoc de minimis; urząd-urząd pracy; wartości-wartości niematerialne i prawne; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2011 r. (data wpływu 25 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   kwalifikacji poniesionych wydatków sfinansowanych z dotacji do kosztów pośrednich - **jest prawidłowe,**
*   momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z dotacji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 10 grudnia 2010 roku została podpisana przez Wnioskodawczynię umowa w sprawie przyznania jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej (dalej jako „Umowa”) w ramach projektu pt. Z podniesioną głową zrób karierę zawodową” poddziałanie 6.1.3 w oparciu o Program Operacyjny współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz.415 ze zm.) oraz Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 51 2 z późn. zm.). Zatem zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Wnioskodawczyni otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowe środki na podjęcie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Środki w kwocie brutto 18.000 zł przeznaczone na określone w Umowie wydatki wpłynęły na rachunek bankowy Wnioskodawczyni w dniu 14 grudnia 2010 roku. Przyznane środki stanowią pomoc de minimis.

Zgodnie z zapisami Umowy Wnioskodawczyni została zobowiązana do wydatkowania przyznanych ww. środków na określone w Umowie urządzenia, oprogramowania (LEX, Microsoft Office, Windows, antywirus) materiały biurowe, pomoce naukowe z zastrzeżeniem, że wydatki muszą zostać poniesione w okresie od dnia zawarcia umowy do 30 dni od dnia podjęcia działalności gospodarczej, zgodnie z przeznaczeniem. Zatem Umowa przewiduje, że zakupy na potrzeby działalności gospodarczej mogą być dokonane przez dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej jaki po jej rozpoczęciu (w określonym terminie).

W dniu 1 lutego 2011 roku Wnioskodawczyni podjęła działalność gospodarczą sklasyfikowaną pod symbolem PKD 69.20 Z „działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe”, przed tym dniem natomiast dokonała częściowych zakupów ze środków uzyskanych na podstawie Umowy, tzn. licencja na oprogramowanie LEX (dnia 29 grudnia 2010 roku) w wartości netto przekraczającej 3.500 zł, jednak o przewidywanym okresie używania dokładnie na rok czasu. Pozostałe zakupy zostały dokonane po dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Zakupy zostały dokonane (poza wskazanym oprogramowaniem) w miesiącu lutym 2011 r., co dokumentują stosowane faktury VAT. Wydatki z jednorazowych środków zostały zaakceptowane i rozliczone przez Powiatowy Urząd Pracy.

Wartość netto nabytych przez Wnioskodawczynię urządzeń oraz licencji (poza oprogramowaniem LEX) z jednorazowych środków nie przekroczyła 3.500 zł. Zatem nie spełniają te wydatki definicji środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawczyni nie wprowadziła zakupionych przedmiotów do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Pismem z dnia 03.10.2011 r. (data wpływu 03.10.2011 r.) Wnioskodawczyni poinformowała, iż prowadzi ewidencję księgową w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów stosując kasową (uproszczoną) metodę rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Ponadto Wnioskodawczyni uiściła brakującą opłatę od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymana dotacja stanowi przychód podatkowy Wnioskodawczyni, zwolniony z podatku na podstawie art. 121 ust. 1 pkt 121 Ustawy PIT?
2.  Czy wskazane w stanie faktycznym towary (wyposażenie) oraz licencje sfinansowane z dotacji, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 1 Ustawy PIT?
3.  Skoro licencja LEX została nabyta do używania, o przewidywanym okresie nie przekraczającym roku i tym, samym nie spełnia definicji wartości niematerialnej i prawnej wyrażonej w art. 22b ust. 1 Ustawy PIT, będzie również stanowiła dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu, mimo, że koszt na nabycie licencji został dokonany przed rozpoczęciem działalności gospodarczej?
4.  Czy koszty poniesione na nabycie określonych w Umowie z Powiatowym Urzędem Pracy towarów i usług stanowią koszty pośrednie i powinny zostać rozliczone w momencie ich poniesienia?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 4. W zakresie pytań oznaczonych nr 1-3 wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna.

Ad. 4

Koszty poniesione na nabycie określonych w Umowie z Powiatowym Urzędem Pracy towarów i usług stanowią dla Wnioskodawczyni koszty pośrednie i powinny zostać rozliczone w momencie ich poniesienia, tzn. ujęcia ich na podstawie faktury VAT w prowadzonej przez Wnioskodawczynię podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Zdaniem Wnioskodawczyni uwzględniając uprzednio wskazane regulacje Ustawy PIT, uznać należy, iż ponoszone przez Wnioskodawczynię wydatki dokonane na podstawie Umowy spełniają przesłanki z art. 22 ust. 1 Ustawy PIT, uprawniając Wnioskodawczynię do zaliczenia ich w ciężar kosztów podatkowych. W tym miejscu wskazać należy, że kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały poniesione w sposób racjonalny w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Aby określić czy dany koszt jest bezpośrednio, czy pośrednio związany z przychodem, należy rozstrzygnąć czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym.

„W nawiązaniu do powyższego oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, że nie jest możliwe bezpośrednie powiązanie poniesionych wydatków z uzyskiwanymi przychodami. Zatem wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przychodami, których moment poniesienia uregulowany został w art. 22 ust. 5c Ustawy PIT. Stosownie do treści tego przepisu, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Stosownie do treści art. 22 ust. 5d za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się natomiast dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) a podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4 e ww. ustawy).

Wydatki wskazane w stanie faktycznym poniesione przez Wnioskodawczynię nie stanowią kosztów bezpośrednich, gdyż ich poniesienie nie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Jednak koszty te w sposób pośredni wpływają na osiągane przez Wnioskodawczynię przychody.

Zatem wszystkie nabyte na podstawie Umowy z Urzędem Powiatowym towary oraz usługi będą mogły być zaliczone przez Wnioskodawczynię do kosztów pośrednich zaliczanych w momencie ich poniesienia, tzn. ujęcia danego wydatku na podstawie faktury VAT w księdze przychodów i rozchodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Wydatek taki nie może ponadto znajdować się w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. .

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy, wskazuje że co do zasady, nie ma przeszkód, aby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia (tj. składników majątku niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi) otrzymanych z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Ponadto, koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podlegają podziałowi na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z danymi przychodami jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jednakże warunkują ich uzyskanie. Podział kosztów na bezpośrednie i pośrednie każdorazowo wymaga dokonania indywidualnej oceny w warunkach konkretnego stanu faktycznego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wywieść należy, iż Wnioskodawczyni podpisała umowę o przyznanie ze środków Funduszu Pracy jednorazowej dotacji na podjęcie działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni została zobowiązana do wydatkowania przyznanych środków na określone w Umowie urządzenia, oprogramowania (LEX, Microsoft Office, Windows, antywirus) materiały biurowe, pomoce naukowe. W dniu 1 lutego 2011 roku podjęła działalność gospodarczą a przed tym dniem dokonała częściowych zakupów ze środków uzyskanych na podstawie Umowy, tzn. licencja na oprogramowanie LEX (dnia 29 grudnia 2010 roku). Zakupy zostały dokonane (poza wskazanym oprogramowaniem) w miesiącu lutym 2011 r.. co dokumentują stosowane faktury VAT. Nabyte urządzenia oraz licencje nie spełniają definicji środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych.

Zaznaczyć należy, iż zasadnym jest zakwalifikowanie powyższych wydatków do kosztów pośrednich związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał lub powstanie związany z nimi przychód.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie kwalifikacji poniesionych wydatków sfinansowanych z dotacji do kosztów pośrednich należało uznać za prawidłowe.

Nie można jednak podzielić poglądu Wnioskodawczyni, iż przedmiotowe wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ujęcia danego wydatku na podstawie faktury VAT w księdze przychodów i rozchodów.

Art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa ogólną zasadę potrącalności kosztów w czasie. W myśl tej regulacji koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 6b ww. ustawy, ustawodawca sprecyzował, co należy rozumieć przez moment poniesienia kosztu w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów. Zgodnie z tym przepisem za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy, stwierdzić należy, iż u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, , za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa co do zasady się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Z opisu przedstawionego stanu faktycznego wynika jednak, iż przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni dokonała zakupu licencji na oprogramowanie LEX. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie wydatki poniesione na nabycie ww. licencji na oprogramowanie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej w dacie rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast pozostałe wydatki sfinansowane z dotacji nabyte po rozpoczęciu działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu co wynika z treści art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z dotacji jest nieprawidłowe.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczynię w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.