Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.58.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze
darowizny i zniesienia współwłasności.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    20 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 stycznia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem, które wpłynęło 5 marca 2025
    r. i pismem, które wpłynęło 3 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:...,
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:... .
    Opis stanu faktycznego
    18 lipca 1970 r. związek małżeński zawarli ... i ....
    5 września 1973 r. urodził się syn ... (jedynak).
    24 lipca 1975 r. ... i ... na podstawie aktu własności ziemi stali się właścicielami działki A o
    powierzchni ... ha. Następnie na mocy postępowania spadkowego ... otrzymuje 3/4 części
    majątku, a syn ... 1/4 części.
    W 2005 r. działka A dzieli się na działki B o powierzchni ... ha (zostaje sprzedana) oraz C o
    powierzchni ... ha.
    W 2007 r. ... i ... zawarli związek małżeński.
    W 2013 r. ... i ... zawarli umowę kredytu hipotecznego na kwotę ... zł.
    25 kwietnia 2014 r. umowa darowizny ... daruje małżonce ... udział wynoszący jedną
    czwartą część – we współwłasności działki C, której częścią składową jest budynek
    mieszkalny o numerze porządkowym ... oraz budynek mieszkalny w budowie,
    postanawiając, że przedmiot tej darowizny stanowił będzie Ich majątek wspólny.
    13 lutego 2020 r. zostaje zawarta umowa zniesienia współwłasności nieruchomości. ...
    oraz małżonkowie ... i ... dokonują zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w
    ... w ten sposób, że własność (w całości) tej nieruchomości – we wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej – nabywają małżonkowie ... i ... – do majątku wspólnego,
    stwierdzając równocześnie, że zniesienia współwłasności dokonują bez spłaty na rzecz ....
    23 maja 2024 r. została zawarta umowa sprzedaży domu usytuowanego na działce C2
    powstałej z podziału działki C na działki C1 i C2 o wartości ... zł.
    W maju 2024 r. dokonano całkowitej spłaty kredytu hipotecznego w kwocie ... zł ... gr.
    Koszty biura nieruchomości z tytułu ww. sprzedaży wyniosły ... zł.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Data zgonu Pana ojca ...: ... 1993 r.
    Nabycie działki A przez ... oraz ... nastąpiło na prawach wspólności ustawowej
    (Postanowienie Państwowego Biura Notarialnego w ... z dnia ...lipca 1975 r.- L. dz. KW. ...).
    Działka C została podzielona na wniosek ... i .... Podział geodezyjny został zatwierdzony
    decyzją Burmistrza ... (znak: ...) z dnia ... 2023 r. Powierzchnia działki C1 wynosi ... ha, a
    działki C2 wynosi ... ha.
    Data zawarcia umowy kredytu hipotecznego to ... lipca 2013 r. Kredyt hipoteczny został
    zaciągnięty w 2013 r. w .... Zgodnie z zawartą umową o kredyt hipoteczny kredytobiorcy (tj.
    ... i ...) odpowiadają solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy (Rozdział 9. par. 46.
    umowy kredytowej). W rozdziale 1. pkt 2 umowy kredytu kredyt mieszkaniowy „...”
    wpisano następujące treści: „Przeznaczenie kredytu: 1) ... 2) Cel: - ....”
    W budynku mieszkalnym wybudowanym za środki pochodzące z kredytu zaciągniętego w
    2013 r. zamieszkiwała Pani od września 2018 r. do maja 2024 r.

    Nie prowadzi i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie nastąpiła w wykonywaniu
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Oświadcza Pani, że po śmierci Pani babci - ... (... 2009 r.) w wyniku postępowania
    spadkowego (postanowienie Sądu Rejonowego w ... z dnia ... lutego 2010 r., sygn. akt ...)
    stała się Pani właścicielką budynku mieszkalnego w ... . Budynek ten był przedmiotem
    najmu od marca 2013 r. do lutego 2014 r.
    29 kwietnia 2014 r. nieruchomość została przez Panią sprzedana, a środki zostały
    przeznaczone na budowę kredytowanego domu jednorodzinnego. Powodem sprzedaży
    były wyczerpane środki finansowe na dokończenie budowy.
    W celu sprzedaży ww. nieruchomości zawarła Pani umowę pośrednictwa sprzedaży z
    biurem nieruchomości „...” w ... .
    Oprócz wymienionych we wniosku nieruchomości jest Pani również współwłaścicielką w
    udziale 1/4 części mieszkania po zmarłej mamie, którą to część nabyła jako spadek 21
    marca 2022 r. na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia.
    Wartość nieruchomości została ustalona przez pośrednika biura nieruchomości, z którym
    zawarła Pani umowę pośrednictwa (sprzedaży).
    Czynnością zniesienia współwłasności została objęta nieruchomość położona w ...,
    składająca się z działki C2 o powierzchni ... ha, której częściami składowymi były 2 budynki
    mieszkalne.
    W wyniku zniesienia współwłasności uzyskała Pani przysporzenie majątkowe w wysokości
    3/8 udziału w nieruchomości. We wspólności majątkowej małżeńskiej posiadała Pani ½ z 1
    /4 części męża ..., czyli 1/8 całości. Po zniesieniu współwłasności Pani udział w
    nieruchomości wynosił 1/2 całości, więc przekraczał dotychczasową wartość Pani udziału o
    3/8 (=4/8 [jest] -1/4 [było]).
    Posiada Pani fakturę Vat dokumentującą poniesiony wydatek na biuro nieruchomości.
    Ww. faktura jest wystawiona na Pani osobę.
    Z uwagi na fakt, że zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat od jej nabycia w
    całości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)) obowiązuje zbywających (Panią i męża) podatek od
    sprzedaży w wysokości 19%. Ostatnią czynnością cywilnoprawną była nabycie 3/4 części
    nieruchomości, ponieważ 1/4 część była już w Państwa posiadaniu.

## Pytanie

Czy obowiązuje Zainteresowanych podatek w wysokości 19% od 3/4 osiągniętego
    dochodu na podstawie art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Państwa zdaniem, podatek należny do zapłaty w wysokości 19% (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a))
    obliczają Państwo od 3/4 uzyskanego dochodu ze sprzedaży (art. 30e ust. 2), ponieważ
    oboje (Pani i Pani mąż) od 2014 r. (akt notarialny) byliście właścicielami 1/4 części
    nieruchomości we wspólności majątkowej małżeńskiej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 2647 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu.
    Należy przy tym podkreślić, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego terminu od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości, a nie
    przekształcenie, podział, czy scalenie danej nieruchomości. W wyniku podziału
    nieruchomości następuje co prawda zmiana powierzchni oraz numerów ewidencyjnych,
    jednakże wydzielenie działek z nieruchomości gruntowych nie powoduje zmiany ich
    właściciela, a także na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa
    własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. W konsekwencji, okoliczność
    podziału nieruchomości nie powoduje konieczności liczenia na nowo pięcioletniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym

      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Spadek
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Stosownie zaś do treści art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu
      zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
      współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Stosownie do przywołanego powyżej art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest
    opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości (lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości) lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest nie tylko
    okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przysługującej spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (lub ich części oraz udziału
    w nieruchomości) lub praw majątkowych przez spadkobiercę upłynęło pięć lat – to
    odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, za datę nabycia przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania udziału w nieruchomości, które nabył w spadku po ojcu, należy uznać datę
    nabycia udziałów w nieruchomości przez małżonków – rodziców Zainteresowanego
    niebędącego stroną postępowania – do majątku wspólnego małżonków (tj. 1970 r.).
    Darowizna do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską
    W tym miejscu należy odwołać się m.in. do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe –
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana

    jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Jak wskazuje art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Na podstawie pierwszego zdania art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
    Zatem stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie stosownej umowy (np.
    rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź ustanawiającej rozdzielność
    majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w
    przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego, małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie
    uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami
    wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym
    ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takimi jak konieczność
    uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym
    składnikiem majątku osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy
    małżonkami czynności rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego
    przedmiotu majątkowego z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    W tym miejscu należy wskazać – na jednolicie ukształtowaną linią orzeczniczą – że
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy,
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka, w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na gruncie powołanego przepisu darowizna do majątku wspólnego małżonków, wywołuje
    takie same skutki, jak umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową. W związku z
    tym darowizna do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład
    majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości, stosownie do

    powołanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą
    nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który tę nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej
    daty należy liczyć upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy.
    Powyższe oznacza, że za datę nabycia przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania
    udziału nieruchomości w drodze darowizny od męża do majątku wspólnego małżonków,
    należy przyjąć dzień, w którym udział w nieruchomości nabył mąż Zainteresowanej, tj. w
    dacie zakupu nieruchomości do majątku objętego wspólnością majątkową Pani teściów.
    Dokonana darowizna przenosząca nieruchomość z majątku osobistego Pani męża do
    majątku wspólnego pozostaje bez wpływu na ustalenie tej daty.
    W rezultacie, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty nabycia nieruchomości przez męża
    Zainteresowanej, a nie od daty przekazania jej na podstawie umowy darowizny do
    majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską.
    Zniesienie współwłasności nieruchomości
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks
    cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot
    współwłasności.
    W myśl art. 210 §1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
    współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie natomiast z art. 212 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na
      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku dokonanego podziału majątku wspólnego, działu spadku lub zniesienia
    współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku lub zniesienie
    współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia.
    Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy
    następuje nieodpłatnie (bez spłat i dopłat), traktowane być muszą w kategorii nabycia,
    gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej
    osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
    Natomiast źródłem przychodu – w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – będzie każde przeniesienie prawa własności
    nieruchomości lub prawa majątkowego, jeśli tylko można nadać mu charakter odpłatny.
    Pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć bowiem nie tylko sprzedaż czy zamianę,
    ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości, jej części lub udziału w niej oraz praw majątkowych za odpłatnością.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia należy stwierdzić, że zniesienie współwłasności
    może zatem, jak wskazano wyżej, nastąpić za odpłatnością w formie spłaty na rzecz
    drugiego współwłaściciela lub nieodpłatnie bez żadnych spłat. Czynność zniesienia
    współwłasności w świetle prawa cywilnego stanowi formę zbycia, a jeżeli zniesienie
    współwłasności następuje ze spłatą, wówczas mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem
    udziału w nieruchomości lub prawie, które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, w wyniku zniesienia współwłasności Zainteresowani uzyskali
    przysporzenie majątkowe w wysokości 3/4 udziału w nieruchomości, należącego wcześniej
    do ... .
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub

      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Podsumowując, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż przez
    Państwa w 2024 r. udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku przez
    Zainteresowanego niebędącego strona postępowania, następnie darowanego przez Niego
    do Państwa majątku wspólnego, dla którego należy przyjąć jako datę nabycia 1970 r., nie
    stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od końca roku, w
    którym nastąpiło nabycie tego udziału.
    Natomiast nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż w 2024 r.
    udziału nabytego w 2020 r. w wyniku zniesienia współwłasności, ponad przysługujący
    Państwu udział we współwłasności nieruchomości, stanowi źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie. Dochód z odpłatnego zbycia ww. udziału podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww.
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.

    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani ... (Zainteresowana będąca stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.