Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.891.2025.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem
/sfinansowaniem świadczeń pracownikom i byłym
pracownikom z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
pracownik-były pracownik
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    X, dla której organem prowadzącym jest Powiat, jest jednostką budżetową nieposiadającą
    osobowości prawnej.
    X zwany dalej „Szkołą”, reprezentowany przez Dyrektora, jest pracodawcą, który zgodnie z
    art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych
    tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, zwany dalej „Funduszem”. Środki
    Funduszu, gromadzone na odrębnym rachunku bankowym przeznaczane są na
    finansowanie działalności socjalnej zgodnie z przyjętym w Szkole regulaminem ZFŚS.
    Obowiązujący regulamin określa m.in. przeznaczenie Funduszu, tj. rodzaje i formy
    działalności socjalnej, osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS oraz zasady i tryb
    ubiegania się o świadczenia z Funduszu.
    Funduszem administruje i dysponuje Dyrektor Szkoły. Pracodawca uzgadnia regulamin,
    preliminarz ZFŚS oraz przyznane świadczenia z organizacjami związkowymi działającymi w
    Szkole. Uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy, emeryci i renciści oraz
    uprawnieni członkowie rodzin.
    Zgodnie z przyjętym w Szkole regulaminem środki Funduszu przeznaczone są na
    następującą działalność socjalną:
    1. Działalność kulturalno-oświatową oraz sportowo-rekreacyjną organizowaną przez
      Pracodawcę, obejmującą:
      a) dofinansowanie do zakupu biletów wstępu do kina, teatru, opery, filharmonii, bilety
        na koncerty, występy estradowe, kabarety i inne wydarzenia kulturalno-artystyczne,
      b) finansowanie dla wszystkich osób uprawnionych w całości (z uwagi na jej otwarty
        charakter) imprez kulturalno-oświatowych, artystycznych,
      c) dofinansowanie działalności sportowo-rekreacyjnej dla wszystkich osób
        uprawnionych w formie wycieczek krajowych i zagranicznych (w tym koszty
        przejazdu, wyżywienia, noclegu, usługi przewodnika, itd.) oraz innych form
        sportowo-rekreacyjnych.
    Zdarzenie przyszłe 1 – w ramach działalności socjalnej Szkoła planuje zorganizować wyjazd
    na spektakl do teatru. Na całkowity koszt wyjazdu będą składać się m.in. koszty: przejazdu
    autokarem, zakupu biletów do teatru oraz koszt obiadu w restauracji. Szkoła samodzielnie

    zorganizuje wyjazd, tj. wynajmie autokar, zakupi bilety do teatru oraz zamówi obiad w
    restauracji. Za wyżej wymienione usługi pracodawca otrzyma faktury, na podstawie
    których ustali koszt całkowity i jednostkowy. Wyjazd do teatru będzie sfinansowany w
    całości ze środków Funduszu (bez wpłat własnych uczestników) oraz bez stosowania
    kryterium socjalnego, z uwagi na to, że konsumpcja będzie ogólnodostępna i trudno
    będzie wyliczyć koszt przypadający na jedną osobę. Wyjazd będzie miał charakter
    dobrowolny i powszechnie dostępny, będzie przeznaczony dla wszystkich uprawnionych
    (pracowników, emerytów i rencistów). Celem wyjazdu będzie integracja pracowników,
    zwiększenie motywacji do pracy oraz wzmocnienie więzi koleżeńskich i wzajemnych
    relacji. W efekcie będzie realizowany interes Wnioskodawcy jako pracodawcy, gdyż
    wpłynie na lepszą efektywność pracy oraz wzajemne relacje służbowe i przysporzy
    wymierne korzyści Szkole. Osoby uprawnione nie składają żadnego wniosku o
    dofinansowanie do udziału w imprezie. Chęć uczestnictwa w imprezie pracownik, emeryt,
    rencista oraz uprawnieni członkowie rodzin zgłaszają w dziale kadr.
    Zdarzenie przyszłe 2 – w ramach działalności socjalnej Szkoła planuje zorganizować
    imprezę kulturalno-oświatową. Impreza będzie miała charakter spotkania integracyjnego z
    częścią artystyczną i konsumpcją dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Na koszt
    imprezy będzie składać się: kolacja, napoje. Spotkanie będzie miało charakter dobrowolny
    i powszechnie dostępny, będzie przeznaczony dla wszystkich uprawnionych
    (pracowników, emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków rodziny) i będzie miało
    charakter integracyjny. Informacja o organizowanej imprezie będzie podana do
    wiadomości osobom uprawnionym. Spotkanie będzie wpływać na polepszenie atmosfery i
    komunikacji w pracy, zwiększy motywację, wydajność oraz jakość wykonywanej pracy.
    Organizację techniczną imprezy Szkoła zleci podmiotom świadczącym usługi w tym
    zakresie. Spotkanie będzie sfinansowane w całości ze środków Funduszu (bez wpłat
    własnych uczestników) oraz bez stosowania kryterium socjalnego, z uwagi na to, że
    konsumpcja będzie ogólnodostępna i trudno będzie wyliczyć koszt przypadający na jedną
    osobę. Osoby uprawnione nie składają żadnego wniosku o dofinansowanie do udziału w
    imprezie. Chęć uczestnictwa w imprezie pracownik, emeryt, rencista oraz uprawnieni
    członkowie rodziny zgłaszają w dziale kadr.
    Zdarzenie przyszłe 3 – w ramach działalności socjalnej Szkoła planuje zorganizować
    kilkudniową wycieczkę krajową i /lub zagraniczną. Propozycja wycieczki będzie dostępna
    dla wszystkich pracowników, emerytów, rencistów oraz uprawnionych członków rodziny.
    Celem wycieczki będzie integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w
    pracy i poprawa ich wzajemnych relacji. Chęć uczestnictwa w wycieczce pracownik/emeryt
    zgłasza w dziale kadr. Całkowity koszt wycieczki i koszt jednostkowy uzależniony będzie od
    liczby chętnych uczestników. Szacowany koszt jednostkowy jest kosztem orientacyjnym,
    co oznacza, że nie każdy z uczestników skorzysta ze wszystkich możliwych usług/atrakcji.
    Organizowana wycieczka może być jedno lub kilkudniowa.
    Pracodawca rozważa:
    1. powierzyć organizację wyjazdu firmie zewnętrznej (biuro podróży), z którym spisze
      umowę. Na całkowity koszt wycieczki mogą składać się m.in. koszty: przejazd
      autokarem, zakup biletów lotniczych, nocleg oraz wyżywienie, ubezpieczenie, opieka
      pilota, opłaty za bilety wstępu do zwiedzanych obiektów, itp. Wycieczka będzie
      sfinansowana ze środków Funduszu, przy czym część wydatku będzie
      współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej na rachunek bankowy
      Funduszu. Osoba biorąca udział w wycieczce zgodnie z Regulaminem ZFŚS, wniesie
      dopłatę w wysokości zależnej od kryterium dochodowego pracownika/emeryta.
      Pozostała kwota kosztu wyjazdu będzie stanowić dofinansowanie z ZFŚS.
      Dofinansowanie wycieczki następować będzie na wniosek zainteresowanego, lub
    2. samodzielnie zorganizować wyjazd, tj. wynająć autokar, zakupić bilety lotnicze, wynająć
      miejsca noclegowe wraz z wyżywieniem, zakupić bilety wstępu do zwiedzanych
      obiektów, usługę przewodnika, ubezpieczenie, itp. Za wyżej wymienione usługi

      pracodawca otrzyma faktury, na podstawie których ustali koszt całkowity i
      jednostkowy. Każdy z uczestników będzie mógł korzystać bez ograniczeń z atrakcji
      wycieczki. Udział w atrakcjach wycieczki będzie dobrowolny i nie wszyscy uczestnicy
      będą musieli brać udział w poszczególnych punktach programu. Całkowity koszt
      zorganizowanej wycieczki będzie sumowany i dzielony przez ilość uczestników.
      Wycieczka będzie sfinansowana ze środków Funduszu, przy czym część wydatku
      będzie współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej na rachunek
      bankowy Funduszu. Osoba biorąca udział w wycieczce zgodnie z Regulaminem ZFŚS,
      wniesie dopłatę w wysokości zależnej od kryterium dochodowego pracownika
      /emeryta. Pozostała kwota kosztu wyjazdu będzie stanowić dofinansowanie z ZFŚS.
      Dofinansowanie wycieczki następować będzie na wniosek zainteresowanego.
    Pytania
    1) Czy kwota sfinansowania (w całości) z Funduszu wyjazdu do teatru na spektakl będzie
      stanowić dla pracowników oraz byłych pracowników przychód opodatkowany
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, czy powstaną dla
      pracodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z pobraniem i odprowadzeniem
      podatku dochodowego od osób fizycznych?
    2) Czy kwota sfinansowania (w całości) z Funduszu imprezy kulturalno-oświatowej o
      charakterze spotkania integracyjnego będzie stanowić dla pracowników oraz byłych
      pracowników przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
      co za tym idzie, czy powstaną dla pracodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z
      pobraniem i odprowadzeniem podatku dochodowego od osób fizycznych?
    3) Czy kwota dofinansowania z Funduszu do wycieczki będzie stanowić dla pracowników
      oraz byłych pracowników przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych, a co za tym idzie, czy powstaną dla pracodawcy (jako płatnika) obowiązki
      związane z pobraniem i odprowadzeniem podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota sfinansowania (w całości) z Funduszu wyjazdu do teatru
    na spektakl nie będzie stanowić dla pracowników oraz byłych pracowników przychodu
    opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, nie
    powstaną dla pracodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z pobraniem i
    odprowadzeniem podatku dochodowego od osób fizycznych.
    2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota sfinansowania (w całości) z Funduszu imprezy kulturalno-
    oświatowej o charakterze spotkania integracyjnego nie będzie stanowić dla pracowników
    oraz byłych pracowników przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, a co za tym idzie, nie powstaną dla pracodawcy (jako płatnika) obowiązki
    związane z pobraniem i odprowadzeniem podatku dochodowego od osób fizycznych.
    3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota dofinansowania z Funduszu do wycieczki nie będzie
    stanowić dla pracowników oraz byłych pracowników przychodu opodatkowanego
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, nie powstaną dla
    pracodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z pobraniem i odprowadzeniem podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Sfinansowanie wyjazdu do teatru, imprezy kulturalno-oświatowej oraz dofinansowanie
    wycieczki ze środków Funduszu dla osób uprawnionych, tj. pracowników, emerytów i
    rencistów, nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Po stronie pracowników nie powstanie przychód ze
    stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych, a po stronie emerytów/rencistów nie powstanie przychód z innych źródeł na
    podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Wnioskodawca oceniając, czy powstanie po stronie pracowników i byłych pracownikach
    przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, wziął pod uwagę przesłanki zawarte w
    następujących przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    1) art. 9 ust. 1 – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
      dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
      dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku,
    2) art. 10 ust. 1 pkt 1 – źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w
      tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub
      innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
    3) art. 11 ust. 1 – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w
      zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt
      11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
      dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
      wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń,
    4) art. 11 ust. 2b – jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest
      różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust.
      2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika,
    5) art. 12 ust. 1 – za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
      oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
      oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na
      źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia
      zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki,
      nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od
      tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
      ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
      świadczeń częściowo odpłatnych.
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r.
    poz. 947), definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń”, jako przychodu, w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:
    1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
    2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    3) stanowią wymierną korzyść przypisaną indywidualnemu pracownikowi (korzyść nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wymienione przez Trybunał Konstytucyjny przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, aby
    świadczenie nieodpłatne na rzecz pracownika mogło zostać uznane za przychód.
    Udział w wyjeździe do teatru, w imprezie kulturalno-oświatowej oraz wycieczce będzie
    miał charakter dobrowolny i dostępny dla wszystkich uprawnionych, tj. pracowników,
    emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków rodziny. Celem organizacji ww. form
    będzie integracja pracowników, zwiększenie motywacji do pracy, polepszenie atmosfery i
    komunikacji w pracy wzmocnienie więzi koleżeńskich i wzajemnych relacji, umożliwienie
    aktywnego wypoczynku. W efekcie będzie realizowany interes Wnioskodawcy jako
    pracodawcy, gdyż wpłynie na lepszą efektywność pracy oraz wzajemne relacje służbowe i
    przysporzy wymierne korzyści Szkole.

    W ocenie Wnioskodawcy, udział w wyjeździe do teatru, w imprezie kulturalno-oświatowej
    oraz wycieczce osób uprawnionych do Funduszu, nie będzie stanowić dla nich żadnej
    korzyści, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku, gdyż brak jest podstaw, by
    świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich
    wymierną korzyść. Bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia nie
    można bowiem określić wysokości przychodu. Kwota podlegająca opodatkowaniu, jako
    czynnik determinujący wysokość podatku, musi być ściśle określona. Opodatkowanie
    uczestnictwa powodowałoby, że podatkowi podlegałby jedynie statystyczny przychód
    ustalony w drodze arytmetycznego działania, polegającego na podzieleniu kosztów
    imprezy przez liczbę osób biorących w niej udział. Przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie dają podstawy do takiego działania. Otrzymanie
    nieodpłatnego świadczenia musi bowiem dotyczyć konkretnego pracownika, ponieważ
    podatnikiem tego podatku jest wyłącznie osoba fizyczna, a nie zbiór takich osób.
    Wnioskodawca organizując imprezy będzie spełniał własny interes przysparzając
    wymiernych korzyści Szkole. Tym samym nie zostaną spełnione wszystkie przesłanki
    określone w przywołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego.
    Również brak stosowania kryterium dochodowego (socjalnego) nie spowoduje powstania
    przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Brak
    stosowania tego kryterium w zakresie działalności, o których mowa w pytaniach, jest
    zapisana w Regulaminie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 października 2008 roku sygn.
    akt II PK 74/08 stwierdził, że „Przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 roku o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych nie odnosi się do całości działalności socjalnej
    w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej ustawy, a jedynie do ulgowych świadczeń i usług. Regulamin
    może przewidywać wydatkowanie środków funduszu na inne cele mieszczące się w
    ramach działalności socjalnej oraz ustalać inne zasady korzystania z tych świadczeń, np.
    powszechnej dostępności na równych zasadach w zakresie imprez integracyjnych".
    W świetle powyższego Wnioskodawca uważa, że udział pracowników oraz byłych
    pracowników w wyjeździe do teatru, w imprezie kulturalno-oświatowej oraz wycieczce o
    charakterze integracyjnym nie będzie stanowił dla nich przychodu z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia.
    W konsekwencji również na Pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji

      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
      pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      pkt 9 – inne źródła.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,

      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.
    Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

    Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające
      nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z
      zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub
      spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem
      art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - w wysokości 10% należności;
    Na gruncie art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych w związku ze sfinansowaniem wyjazdu do teatru, sfinansowaniem
    imprezy kulturalno-oświatowej o charakterze spotkania integracyjnego, dofinansowaniem
    do wycieczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych uczestnikom będącym
    przedmiotem Państwa zapytania – w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych
    świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 analizowanej ustawy podatkowej.
    Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy
    świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik
    Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).
    Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze

    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W
    uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził
    powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku
    dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w
    związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu
    „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony
    pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach
    wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które
    Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i
    przedstawił ich interpretację.
    Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być
    zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z
    pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń
    prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze
    stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika
    przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem
    pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z
    niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz
    pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział
    będących przedmiotem zapytania osób, uczestniczących w wyjeździe do teatru, imprezie
    kulturalno-oświatowej o charakterze spotkania integracyjnego, wycieczce sfinansowanych

    /dofinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w
    okolicznościach przedstawionych w opisanych zdarzeniach przyszłych – nie będzie
    stanowić dla tych osób przysporzenia majątkowego. Tym samym nie będzie też on
    stanowić nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jak bowiem m.in. wskazali Państwo we wniosku celem wyjazdu na spektakl do teatru
    będzie integracja pracowników, zwiększenie motywacji do pracy oraz wzmocnienie więzi
    koleżeńskich i wzajemnych relacji, natomiast w odniesieniu do imprezy kulturalno-
    oświatowej wyjaśnili Państwo, że będzie miała charakter spotkania integracyjnego (...)
    będzie wpływać na polepszenie atmosfery i komunikacji w pracy, zwiększy motywację,
    wydajność oraz jakość wykonywanej pracy, a co się tyczy wycieczki poinformowali
    Państwo, że jej celem będzie integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich
    efektywności w pracy i poprawa ich wzajemnych relacji. Zatem uznać należy, że
    zorganizowanie wyjazdu do teatru, imprezy kulturalno-oświatowej oraz wycieczki leży w
    Państwa interesie jako pracodawcy, gdyż wpłynie na lepszą efektywność pracy oraz
    wzajemne relacje służbowe i przysporzy pracodawcy wymierne korzyści. Ponadto, udział w
    ww. wydarzeniach będzie miał charakter dobrowolny i powszechnie dostępny, będzie
    przeznaczony dla wszystkich uprawnionych (pracowników, emerytów i rencistów,
    uprawnionych członków rodziny). W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w
    przypadku częściowego lub pełnego sfinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych kosztów wycieczki krajowej i/lub zagranicznej, imprezy kulturalno-oświatowej
    mającej charakter spotkania integracyjnego oraz wyjazdu na spektakl do teatru nie można
    mówić o przychodzie uzyskanym przez pracowników i byłych pracowników z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji, kwota sfinansowania (w całości) wyjazdu do teatru, kwota sfinansowania
    (w całości) imprezy kulturalno-oświatowej o charakterze spotkania integracyjnego, kwota
    dofinansowania do wycieczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w
    okolicznościach wskazanych we wniosku nie będzie stanowiła dla pracowników przychodu
    ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a dla emerytów i rencistów – przychodu z innych źródeł na podstawie art. 20
    ust. 1 cytowanej ustawy. W konsekwencji Państwo, jako płatnik nie będą zobowiązani do
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych
    z powyższych tytułów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.