Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1143/11-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-01
Teza: 1. Czy osoby takie jak matka Wnioskodawczyni lub aktualny Jej partner (nie będący prawnym opiekunem Jej dziecka, już pełnoletniego) w rozumieniu przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (po zmianach w 2011 r.) mogą mieć wpływ na to, że Zainteresowana nie będzie mogła od 2011 r. korzystać z opcji rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z zasadami określonymi dla osób samotnie wychowujących dzieci? 2. Czy Zainteresowanej przysługuje prawo do rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych wspólnie z córką, na zasadach określonych dla osób samotnie wychowujących dzieci?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; konkubinat; rodzice; rozliczanie (rozliczenia); rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2011 r. (data wpływu 1 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia dochodu w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia dochodu w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wyrokiem Sądu z dnia 17 kwietnia 2000 r. zostało rozwiązane małżeństwo Wnioskodawczyni. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad córką urodzoną 24 kwietnia 1991 r. powierzono Zainteresowanej, jako matce. Jednocześnie Sąd zasądził dla córki alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie. Bazując na powyższym, rozliczając każdorazowo podatek dochodowy od osób fizycznych Wnioskodawczyni korzystała ze sposobu opodatkowania dochodu dla osób samotnie wychowujących dzieci. Urząd Skarbowy, w którym Zainteresowana dokonuje rozliczeń parokrotnie wzywał Ją sprawdzając zasadność powyższego rozliczenia (\`(...)\`07.2001 r. / \`(...)\`02.2002 r. / \`(...)\`03.2003 r.) - i nie zakwestionował prawidłowości Jej rozliczenia.

Po rozwodzie, były mąż Wnioskodawczyni wyprowadził się z Jej mieszkania. W mieszkaniu tym pozostały trzy osoby: Ona, Jej córka oraz matka Zainteresowanej.

Aktualnie sytuacja Wnioskodawczyni przedstawia się następująco.

Córka Zainteresowanej jest już osobą pełnoletnią (ma 20 lat) i studiuje na II roku w ramach studiów dziennych. Otrzymuje od swojego ojca alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie. Matka Wnioskodawczyni jest 76 letnią rencistką. Ponadto Zainteresowana nadmieniła, że poznała partnera, z którym aktualnie zamieszkała wraz z córką. Partner Wnioskodawczyni jest osobą obcą w stosunku do Jej dziecka. Nie wychowuje jej wraz z Zainteresowaną. Nie sprawuje nad nią prawnej opieki, nie łoży na jej utrzymanie - nie ma takiego obowiązku ani takiej potrzeby, ponieważ Wnioskodawczyni pracuje i zarabia na siebie i dziecko. Dodatkowo nie prowadzi Ona z partnerem wspólnych rozliczeń finansowych i na dzień dzisiejszy nie można ich związku nazwać (w rozumieniu definicji konkubinatu) konkubinatem.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzą wprowadzone od 2011 r. zmiany w cytowanej wyżej ustawie w części dotyczącej dookreślenia pojęcia „samotnego wychowywania dziecka”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy osoby takie jak matka Wnioskodawczyni lub aktualny Jej partner (nie będący prawnym opiekunem Jej dziecka, już pełnoletniego) w rozumieniu przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (po zmianach w 2011 r.) mogą mieć wpływ na to, że Zainteresowana nie będzie mogła od 2011 r. korzystać z opcji rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z zasadami określonymi dla osób samotnie wychowujących dzieci?

Zdaniem Wnioskodawczyni, mogą mieszkać wspólnie nie naruszając zasad faktycznego samotnego wychowywania dziecka (pokrywania kosztów jego utrzymania, podejmowania decyzji w sprawach wychowawczych, ponoszenia odpowiedzialności etc).

W opinii Zainteresowanej wynika to z faktu, iż:

*   zarówno matka, jak i aktualny partner nie są prawnymi opiekunami Jej pełnoletniego już dziecka,
*   ani Ona, ani Jej dziecko nie mają prawa korzystać z dochodów ww. osób bez względu na to, czy z nimi zamieszkują czy nie.

Wnioskodawczyni uważa, że tylko w przypadku, gdyby wspólnie mieszkali rodzice lub prawni opiekunowie dziecka (nie będąc w związku małżeńskim) prawo do rozliczenia zgodnie z ww. mogłoby ulec zakwestionowaniu - w innym przypadku z Jej punktu widzenia brak takich podstaw prawnych.

W niniejszej sprawie Zainteresowana skonsultowała się w dniu 14 listopada 2011 r. z Krajową Informacją Podatkową gdzie uzyskała potwierdzenie rozumienia tej zmiany w przepisach.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni może w dalszym ciągu rozliczać swój podatek wspólnie z córką na zasadach, jak dla osób samotnie wychowujących dziecko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

\- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

W myśl art. 6 ust. 9 ww. ustawy zasada określona w art. 6 ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Ponadto art. 6 ust. 10 ww. ustawy określa, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Cytowane wyżej przepisy wprowadzają więc wyjątek od zasady dokonywania indywidualnego rozliczenia zobowiązania podatkowego podatników poprzez ustalenie preferencyjnego sposobu rozliczenia.

W konsekwencji, aby móc rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko należy spełniać wszystkie warunki określone w ww. przepisach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowana będąca rozwódką ma na utrzymaniu pełnoletnią studiującą córkę. Zainteresowana nadmieniła, że aktualnie mieszka z córką oraz swoim partnerem, z którym nie jest w związku, w rozumieniu definicji konkubinatu. Wnioskodawczyni pracuje i zarabia na siebie i dziecko. Natomiast partner nie sprawuje nad Jej córką prawnej opieki, nie łoży na jej utrzymanie.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci wymienionych w art. 6 ust. 4 ww. ustawy.

Aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4 należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, iż ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dziecka.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie pozbawiają podatnika prawa do preferencyjnego opodatkowania w sytuacji gdy zamieszkuje on z osobami niewychowującymi i nieobowiązanymi do wychowywania dzieci, np. w rozpatrywanej sprawie, z matką Wnioskodawczyni lub z partnerem Zainteresowanej, który nie jest ojcem dziecka.

W takiej sytuacji należy stwierdzić, że dziecko jest wychowywane samotnie przez Wnioskodawczynię.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że fakt wspólnego zamieszkiwania z Wnioskodawczynią osób takich jak Jej matka lub aktualny partner Zainteresowanej (nie będący prawnym opiekunem Jej dziecka, już pełnoletniego) nie wpływa na możliwość preferencyjnego rozliczenia przez Wnioskodawczynię podatku dochodowego od osób fizycznych i może Ona w dalszym ciągu rozliczać się na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, dochowując wszystkich warunków określonych przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w odniesieniu do przywołanych przez Zainteresowaną rozstrzygnięć i stanowisk organów podatkowych, tut. Organ informuje, że wydane i zajęte zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.