Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/45/ILG/11/PK-339
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-08-10
Teza: opodatkowanie świadczeń socjalnych
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; przychód-przychód ze stosunku służbowego; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie pieniężne; świadczenie-świadczenie rzeczowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 9 grudnia 2009 r. Nr IBPB II/1/415-713/09/MK, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 04 września 2009 r. (data wpływu 11 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń socjalnych, **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach – działając na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – wydał w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na ww. wniosek złożony w dniu 11 września 2009 r., uzupełniony w dniu 16 października 2009 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z obowiązującym w zakładzie Wnioskodawcy Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych środki funduszu przeznaczone są m.in. na finansowanie wypoczynku w formie dofinansowania do:

*   zorganizowanych wczasów pracownika,
*   wypoczynku zorganizowanego przez pracowników we własnym zakresie tzn. „wczasów pod gruszą”,
*   krajowych i zagranicznych wycieczek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 17 lipca 2009r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037) w zakresie zwolnienia od podatku wartości otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej (…) rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych sfinansowanych w całości ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (…) łącznie do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 380,00 zł, zachodzi pytanie – czy wskazane wyżej formy dopłat mieszczą się w pojęciu działalności socjalnej dającej prawo do zwolnienia od opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy wymienione formy dopłat podlegają opodatkowaniu. Ustawa z dnia 04 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych precyzuje pojęcie działalności socjalnej jako „usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego (…)”. Zakład nie posiada własnych ośrodków wypoczynkowych i nie jest organizatorem wypoczynku, a tym samym usługodawcą. Zdaniem wnioskodawcy dopłata do wypoczynku nie stanowi działalności socjalnej w rozumieniu cytowanej ustawy, dającej prawo do zwolnienia od opodatkowania.

W dniu 09 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną Nr IBPB II/1/415-713/09/MK uznającą stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku z dnia 11 września 2009 r. za prawidłowe stwierdzając m.in. iż zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym od dnia 22 sierpnia 2009 r., wprowadzonym ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037) i mającym zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009r. – zwalnia się od podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Z wyżej wymienionego zwolnienia w limitowanej części korzystają jedynie świadczenia o charakterze rzeczowym, a od 01 stycznia 2009 r. otrzymane przez pracownika w tym zakresie świadczenia pieniężne. Natomiast nie można uznać, iż np. wartość wycieczki zakupionej (zorganizowanej) przez pracodawcę jest świadczeniem rzeczowym, bowiem uczestnicy wycieczki nie otrzymują świadczenia o charakterze materialnym, tj. rzeczowym. Przedmiotem świadczenia jest usługa turystyczna a nie rzecz. Pracownicy mają prawo do skorzystania z usługi turystycznej zakupionej przez pracodawcę. Wartość takiego świadczenia stanowi przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów ze stosunku służbowego. Wartość dofinansowania do wycieczki płatnik ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku służbowego, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku gdy pracownicy sami:

*   organizują (kupują) wycieczkę krajową i zagraniczną,
*   organizują dla siebie „wczasy pod gruszą”,
*   organizują dla siebie zorganizowane wczasy

i wnioskują do pracodawcy o dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych ww. wycieczek, „wczasów pod gruszą”, zorganizowanych wczasów, wówczas dofinansowania te stanowią świadczenia pieniężne, do których ma zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile istotnie ww. finansowanie mieści się w pojęciu działalności socjalnej, o której mowa w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Przy czym zwolnienie to przysługuje do wysokości wskazanej powyżej, tj. do nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.

W świetle powyższego, o ile ww. wycieczka została zakupiona przez pracodawcę, to otrzymane z tego tytułu świadczenie nie stanowi świadczenia rzeczowego, w związku z tym nie podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu przychodów ze stosunku służbowego na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy.

W przypadku natomiast zorganizowanych przez samych pracowników wycieczek krajowych i zagranicznych, „wczasów pod gruszą”, zorganizowanych wczasów – dofinansowania do tych form z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych stanowią świadczenia pieniężne - co do zasady – zwolnione z podatku dochodowego na mocy i w granicach określonych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do kwoty 380 zł w skali roku, o ile dofinansowanie do tych form wypoczynku jest finansowaniem działalności socjalnej. W przypadku gdy wystąpi nadwyżka powyżej tej kwoty, wówczas tę różnicę należy zaliczyć do przychodów pracownika podlegającego opodatkowaniu i odprowadzić stosowną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, następnie wykazać w informacji PIT-11.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zaznaczył, iż przedmiotem interpretacji nie może być kwestia dotycząca wskazania, czy powyższe formy dopłat mieszczą się w pojęciu działalności socjalnej w rozumieniu ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ponieważ przepisy tej ustawy nie są przepisami prawa podatkowego zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów.

Na tle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego Minister Finansów stwierdza, co następuje.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2009 r., zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymywanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Po nowelizacji art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,
*   świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
*   źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
*   wartość tych świadczeń rzeczowych nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Do przychodów ze stosunku pracy należy zakwalifikować świadczenia polegające na sfinansowaniu kosztów wycieczki za pracownika, bowiem fakt przekazania tegoż świadczenia ma swe źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunkiem pracy.

Do świadczenia w postaci dofinansowania do wycieczki otrzymanego przez pracownika będzie miał zastosowanie powołany przepis art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy. Zwolnienie określone w tym przepisie dotyczy bowiem świadczeń rzeczowych i pieniężnych otrzymywanych przez pracowników na podstawie ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszy świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm.) w związku z finansowaniem działalności socjalnej.

W myśl postanowień art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych działalność socjalną stanowią usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Wobec powyższego należy uznać, iż wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są określone w regulaminie świadczeń socjalnych i sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych rzeczowe i pieniężne świadczenia Wnioskodawcy związane z finansowaniem działalności socjalnej w tym również dotyczące wypoczynku w formie wycieczki, czy wczasów pracownika - o łącznej wartości nieprzekraczającej 380 zł w skali roku podatkowego.

Dokonanie dofinansowania do wycieczek, zorganizowanych wczasów pracownika, wypoczynku organizowanego przez pracowników we własnym zakresie ma charakter pieniężny.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2009 r. należy uznać za nieprawidłowe.

Z tych względów należało zmienić z urzędu wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach interpretację indywidualną z dnia 09 grudnia 2009 r. Nr IBPB II/1/415-713/09/MK.

Zmieniona interpretacja indywidualna dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 11 września 2009 r. uzupełnionego w dniu 16 października 2009 i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.