Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-220/11-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-06
Teza: Zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Słowa kluczowe: nauczyciel; usługi-usługi edukacyjne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09.02.2011 r. (data wpływu 10.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia względem świadczonych usług szkoleniowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia względem świadczonych usług szkoleniowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca na podstawie zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON z dnia 11.01.2011 r. wydanego przez Urząd Statystyczny otrzymał numer identyfikacyjny REGON.

Do powyższego numeru przypisane są między innymi informacje wskazujące na szczególną formę prawną: 17 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, własność: 215 Własność prywatna krajowa pozostała oraz rodzaj przeważającej działalności: wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) 8559 B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność edukacyjna uzupełniana jest o dodatkowe zajęcia, organizowane przez dyrektora w przedszkolu, w oparciu o § 6 ust. 2a załącznika do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. z 2001 r. Nr 61, poz. 624 z późn. zm.) na wniosek rodziców lub prawnych opiekunów na podstawie umowy zawartej między Wnioskodawcą a Radą Rodziców, która jest organem statutowym przedszkola. Rada Rodziców korzystając z ustawowych kompetencji przedkłada wniosek dyrektorowi przedszkola o aprobatę na organizację dodatkowych zajęć, jak też dokonuje w uzgodnieniu z dyrektorem wyboru oferty dotyczącej organizacji określonych form zajęć z pośród ofert, doręczonych przez uprawnione podmioty działalności gospodarczej, prowadzące działalność edukacyjną. Zajęcia dodatkowe stanowią uzupełnienie oferty edukacyjnej przedszkola, dla dzieci w wieku przedszkolnym, prowadzone są przez pracowników Wnioskodawcy, posiadających odpowiednie przygotowanie merytoryczne, zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej (tj. nauczycieli, instruktorów i studentów). Zajęcia te odbywają się w pomieszczeniach przedszkola, w oparciu o umowę użyczenia tych pomieszczeń. Do prowadzenia zajęć dydaktycznych wykorzystywane są środki dydaktyczne i wyposażenie, którymi dysponuje przedszkole. Zapłaty za te zajęcia dokonują rodzice dzieci na rzecz Rady Rodziców przy przedszkolu, która przekazuje wpłatę do Wnioskodawcy, gotówką lub przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy. Wnioskodawca ponosi wszelkie koszty rzeczowe i osobowe wynikające z organizacji zajęć dodatkowych oraz reguluje zobowiązania publiczno-prawne przewidziane przepisami prawa w działalności gospodarczej.

Jak wskazano wyżej prowadzone zajęcia dodatkowe są uzupełnieniem oferty edukacyjnej, w zakresie zajęć logopedycznych również wiążą się z wykonaniem zadania nałożonego na dyrektora przedszkola dotyczącego zapewnienia pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. Nr 11, poz. 114) wydanego na podstawie delegacji wynikającej z art. 22 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 144, poz. 1615, z 2002 r. Nr 41, poz. 362, Nr 113, poz. 984, Nr 141, poz. 1185 i Nr 200, poz. 1683 oraz z 2003 r. Nr 6, poz. 65) wynika, ze publiczne przedszkola, szkoły, a także placówki, o których mowa w art. 2 pkt 3, 3a, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zwane dalej „placówkami”, organizują i udzielają uczniom, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej na zasadach określonych w rozporządzeniu. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna polega w szczególności na:

1.  diagnozowaniu środowiska ucznia,
2.  rozpoznawaniu potencjalnych możliwości oraz indywidualnych potrzeb ucznia i umożliwianiu ich zaspokojenia,
3.  rozpoznawaniu przyczyn trudności w nauce i niepowodzeń szkolnych,
4.  wspieraniu ucznia z wybitnymi uzdolnieniami,
5.  organizowaniu różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
6.  podejmowaniu działań wychowawczych i profilaktycznych wynikających z programu wychowawczego szkoły i programu profilaktyki, o których mowa w odrębnych przepisach, oraz wspieraniu nauczycieli w tym zakresie,
7.  prowadzeniu edukacji prozdrowotnej i promocji zdrowia wśród uczniów, nauczycieli i rodziców,
8.  wspieraniu uczniów, metodami aktywnymi, w dokonywaniu wyboru kierunku dalszego kształcenia, zawodu i planowaniu kariery zawodowej oraz udzielaniu informacji w tym zakresie,
9.  wspieraniu nauczycieli w organizowaniu wewnątrzszkolnego systemu doradztwa oraz zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu,
10.  wspieraniu nauczycieli i rodziców w działaniach wyrównujących szanse edukacyjne ucznia,
11.  udzielaniu nauczycielom pomocy w dostosowaniu wymagań edukacyjnych wynikających z realizowanych przez nich programów nauczania do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe lub specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom,
12.  wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych,
13.  umożliwianiu rozwijania umiejętności wychowawczych rodziców i nauczycieli,
14.  podejmowaniu działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych.

Zadania, o których mowa wyżej są realizowane we współpracy z:

1.  rodzicami;
2.  nauczycielami i innymi pracownikami przedszkola, szkoły lub placówki;
3.  poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi;
4.  innymi przedszkolami, szkołami placówkami;
5.  podmiotami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu jest organizowana w szczególności w formie:

1.  zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
2.  zajęć psychoedukacyjnych dla rodziców;
3.  porad, konsultacji i warsztatów dla rodziców i nauczycieli.

Zajęcia specjalistyczne:

1.  korekcyjno-kompensacyjne organizuje się dla uczniów, u których stwierdzono specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające uzyskanie osiągnięć wynikających z podstawy programowej dla danego etapu edukacyjnego; zajęcia prowadzą nauczyciele posiadający przygotowanie w zakresie terapii pedagogicznej; liczba uczestników zajęć wynosi od 2 do 5 uczniów;
2.  logopedyczne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami mowy, które powodują zakłócenia komunikacji językowej oraz utrudniają naukę; zajęcia prowadzą nauczyciele posiadający przygotowanie w zakresie logopedii lub logopedii szkolnej, liczba uczestników zajęć wynosi od 2 do 4 uczniów;
3.  socjoterapeutyczne oraz inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z dysfunkcjami i zaburzeniami utrudniającymi funkcjonowanie społeczne, zajęcia prowadzą nauczyciele posiadający przygotowanie w zakresie pracy o charakterze terapeutycznym lub socjoterapii, liczba uczestników zajęć wynosi od 3 do 10 uczniów.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki. W przedszkolu, szkole i placówce mogą być zatrudnieni pedagog, psycholog i logopeda. Do zadań logopedy należy w szczególności:

1.  przeprowadzenie badań wstępnych, w celu ustalenia stanu mowy uczniów, w tym mowy głośnej i pisma;
2.  diagnozowanie logopedyczne oraz - odpowiednio do jego wyników - organizowanie pomocy logopedycznej;
3.  prowadzenie terapii logopedycznej indywidualnej i w grupach dzieci, u których stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju mowy głośnej i pisma,
4.  organizowanie pomocy logopedycznej dla dzieci z trudnościami w czytaniu i pisaniu, przy ścisłej współpracy z pedagogami i nauczycielami prowadzącymi zajęcia korekcyjno-kompensacyjne,
5.  organizowanie i prowadzenie rożnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli,
6.  podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji językowej, w tym współpraca z najbliższym środowiskiem ucznia,
7.  wspieranie działań wychowawczych i profilaktycznych nauczycieli, wynikających z programu wychowawczego szkoły i programu profilaktyki, o których mowa w odrębnych przepisach.

Zajęcia dodatkowe oferowane przez Spółkę dotyczą:

*   nauki języka angielskiego,
*   zajęć ruchowych w ramach rytmiki,
*   tańca,
*   gimnastyki korekcyjnej (prowadzący te zajęcia to absolwenci AWF ze specjalnością gimnastyka korekcyjna),
*   logopedii (logopedzi prowadzący zajęcia dodatkowe w przedszkolu są zatrudnieni - chodzi o ich podstawowe zatrudnienie - w służbie zdrowia lub w oświacie),
*   szachów,
*   zajęć komputerowych,
*   piłki nożnej,
*   plastyki,
*   teatru.

Wnioskodawca prowadzący wskazane usługi edukacyjne nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, jak też nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie usług edukacyjnych opisanych wyżej podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, z którego wynika, że zwolnieniu podlegają usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr. 54, poz. 535 z póź. zm.) zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług podlegają usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli. Powołany przepis formułuje zakres przedmiotowy zwolnienia, jakim jest świadczenie usług prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym oraz zakres podmiotowy zwolnienia, który odnosi się do nauczycieli świadczących wskazane w tym przepisie usługi.

Celem ustalenia zakresu przedmiotowego zwolnienia uzasadnione jest zdefiniowanie użytego w przepisie pojęcia nauczanie, przez które należy zrozumieć działalność nauczyciela o charakterze planowej, celowej pracy ukierunkowanej na wyposażenie uczniów w wiadomości, umiejętności, nawyki oraz rozwijanie ich uzdolnień. Słownik języka polskiego Wydawnictwo naukowe PWN SA termin ten tłumaczy jako przekazywanie komuś pewnego zasobu wiedzy, wpływanie na czyjś sposób myślenia, postępowania, przekazywanie nauk moralnych. Mając na uwadze zakres podmiotowy zwolnienia, celem jego prawidłowego ustalenia istotne jest ustalenie również znaczenia pojęcia nauczyciel. Uwzględniając znowu Słownik języka polskiego Wydawnictwo naukowe PWN SA znaczenie tego słowa należy rozumieć jako: nauczyciel - to osoba trudniąca się uczeniem kogoś, kształtująca czyjąś świadomość, regulująca czyjeś postępowanie. Posiłkując się ustawą z dnia 26.01.1982 r. Karta Nauczyciela, której podlegają również nauczyciele zatrudnieni w przedszkolach publicznych i szkołach publicznych prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne nie będące jednostkami samorządu terytorialnego (art. 1 ust. 2 pkt 2a) znaczenie pojęcia nauczyciel można ustalić na podstawie art. 9, z którego wynika że stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje, przestrzega podstawowych zasad moralnych, spełnia warunki zdrowotne niezbędne do wykonywania zawodu. Ponadto należy mieć na uwadze przepis art. 3 pkt 1 powołanej ustawy, z którego wynika, że ilekroć jest mowa o nauczycielach bez bliższego określenia w ustawie - rozumie się przez to nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i placówkach wymienionych w art. 1 ust. 1. Z uwagi na to, że analizowany przepis nie powołuje konkretnego uregulowania prawnego, które pozwoliłoby odnieść się do pojęcia nauczyciel, przy analizie tego przepisu dla zrozumienia pojęcia nauczyciel należy uwzględnić również wyrok ETS z dnia 28 stycznia 2010 r., C-473/08, w sprawie Ingenieurburo Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz v. Finanzamt Dresden I, w którym ETS stwierdził m.in., że działalność inna niż w charakterze nauczyciela sensu stricto może również zostać uznana za nauczanie (o którym tu mowa), pod warunkiem że jest wykonywana w ramach przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy nauczycielem a uczniami lub studentami w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej.

Oceniając zatem prowadzoną dodatkowo przez Wnioskodawcę działalność edukacyjną, opisaną we wniosku w kontekście uregulowania prawnego wynikającego z przepisu zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług uznać należy, że Wnioskodawca spełnia przesłanki wynikające z powołanego przepisu, które skutkują zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych usług. Wskazać przede wszystkim należy, że prowadzone zajęcia w formie nauki języka angielskiego, zajęć komputerowych, gry w szachy wpływają na pozyskanie przez uczniów (przedszkolaków) wiadomości w nauczanym zakresie, prowadzona gimnastyka korekcyjna, rytmika, logopedia wzbogaca nawyki przedszkolaków w kierunku prawidłowego funkcjonowania organizmu, zaś takie zajęcia jak taniec, piłka nożna, plastyka, teatr wpływają na rozwijanie uzdolnień dzieci. Ogólnie rzecz ujmując stwierdzić należy, że prowadzone zajęcia dodatkowe z pewnością mają znaczący wpływ na sposób myślenia jak też postępowania dzieci. Podkreślić również należy, że wskazane zajęcia prowadzone są przez nauczycieli, przez których należy zgodnie z powyższym uznać osoby z wyższym wykształceniem z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym, jak też i te osoby, które nie są nauczycielami w sensie stricto, jednakże nauczają, przekazując zdobytą przez nie wiedzę i umiejętności. W przypadku osób, które nie wykonują zawodu nauczyciela, określonego przez Polską Klasyfikację Zawodów, ale które posiadają określoną wiedzę i umiejętności za ich uznaniem za podmioty zajmujące się nauczaniem dla celów analizowanego przepisu ustawy przemawia również i to, że ustawodawca nie określił wprost w tym przepisie, iż uregulowanie to obejmuje grupę zawodową „nauczycieli”, która określona jest przepisami konkretnej ustawy (np. jak w przypadku zwolnienia objętego w art. 43 ust. 1 pkt 26 określając jednostki objęte systemem oświaty ustawodawca wprost wskazał, że chodzi o jednostki w rozumieniu konkretnej ustawy tj. ustawy o systemie oświaty).

Status zawodowy polskiego logopedy nie jest jednoznacznie uregulowany. Logopeda może być zatrudniony w oświacie i służbie zdrowia. Droga rozwoju zawodowego logopedy jest inna w oświacie i inna w służbie zdrowia:

1.  W oświacie logopeda obejmuje stanowisko nauczyciela i jako nauczyciel logopeda podlega Karcie Nauczyciela. Jego awans zawodowy przebiega analogicznie jak pozostałych pracowników oświaty - od nauczyciela stażysty do nauczyciela dyplomowanego.
2.  W służbie zdrowia logopeda jest zatrudniony na stanowisku logopedy i podlega przepisom prawnym obowiązującym w tym resorcie.

W ocenie Wnioskodawcy działania zmierzające do poprawy zdrowia, w tym wad wymowy winny znaleźć również uprawnienie do zwolnienia na mocy wskazanego wyżej przepisu ustawy.

Uwzględniając zatem powyższe stanowisko Wnioskodawcy wskazujące na zwolnienie świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy opodatkowaniu od towarów i usług jest uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym zgodnie z art. 146a pkt 1, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym na mocy art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226 poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (PKWiU ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenia ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ust. 1 punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347/1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Natomiast na podstawie lit. j) powołanego art. 132 ust. 1 Dyrektywy zwolnione zostało nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

I tak też zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Analizując powołaną wyżej regulację zauważyć należy, iż warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku VAT jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni u Wnioskodawcy nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z Wnioskodawcą.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż świadczy dodatkowe zajęcia, organizowane przez dyrektora w przedszkolu, na wniosek rodziców lub prawnych opiekunów na podstawie umowy zawartej między Wnioskodawcą a Radą Rodziców, która jest organem statutowym przedszkola. Przedmiotowe zajęcia dotyczą nauki języka angielskiego, zajęć ruchowych w ramach rytmiki, tańca, gimnastyki korekcyjnej (prowadzący te zajęcia to absolwenci AWF ze specjalnością gimnastyka korekcyjna), logopedii (logopedzi prowadzący zajęcia dodatkowe w przedszkolu są zatrudnieni - chodzi o ich podstawowe zatrudnienie - w służbie zdrowia lub w oświacie), szachów, zajęć komputerowych, piłki nożnej, plastyki, teatru.

Zajęcia dodatkowe stanowią uzupełnienie oferty edukacyjnej przedszkola, dla dzieci w wieku przedszkolnym, prowadzone są przez pracowników Wnioskodawcy, posiadających odpowiednie przygotowanie merytoryczne, zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej (tj. nauczycieli, instruktorów i studentów). Zapłaty za te zajęcia dokonują rodzice dzieci na rzecz Rady Rodziców przy przedszkolu, która przekazuje wpłatę do Wnioskodawcy, gotówką lub przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy. Wnioskodawca ponosi wszelkie koszty rzeczowe i osobowe wynikające z organizacji zajęć dodatkowych oraz reguluje zobowiązania publiczno-prawne przewidziane przepisami prawa w działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, iż wprowadzone przepisem art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zwolnienie ma zastosowanie wyłącznie do usług nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczonych przez osoby fizyczne, które są nauczycielami. Ponieważ w przedmiotowym przypadku usługi nauczania są świadczone przez nauczycieli, instruktorów i studentów związanych umową cywilnoprawną z Wnioskodawcą a nie bezpośrednio z uczniami nauczyciele, instruktorzy i studenci nie świadczą usług na własny rachunek, tym samym przedmiotowe usługi nauczania nie będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT na podstawie ww. przepisu.

Niemniej jednak mając na uwadze, że Wnioskodawca wśród oferowanych zajęć dodatkowych wskazał naukę języka angielskiego podnieść należy, iż stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

Regulacje zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy zwalniają od podatku usługi w zakresie nauczania języków obcych (inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29) nie wprowadzając przy tym konieczności spełnienia dodatkowych warunków do skorzystania z niniejszego zwolnienia.

Oznacza to, że Wnioskodawca świadcząc zajęcia dodatkowe w zakresie nauki języka angielskiego może korzystać ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca świadcząc zajęcia dodatkowe, przez zatrudnionych u siebie nauczycieli, instruktorów i studentów nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. Jednakże Wnioskodawca względem zajęć dodatkowych w zakresie nauki języka angielskiego może korzystać ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż świadczone usługi edukacyjne podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia względem świadczonych usług szkoleniowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2 dotyczącego możliwości zastosowania zwolnienia względem zajęć z logopedii i gimnastyki korekcyjnej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.