Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-2-2.4511.1079.2016.1.MMA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-24
Teza: Czy Wnioskodawczyni może złożyć wniosek VZM-1 z fakturami za 2013 r. i ubiegać się o zwrot części VAT za materiały budowlane na starych zasadach?
Słowa kluczowe: materiały-materiały budowlane; podatek-podatek od towarów i usług; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 3 grudnia 2016 r. (data otrzymania 6 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie ustalenia prawa do zwrotu w przypadku, gdy wydatek na materiały budowlane został poniesiony w 2013 r. a pozwolenie na budowę uzyskano w 2016 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2016 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie ustalenia prawa do zwrotu w przypadku, gdy wydatek na materiały budowlane został poniesiony w 2013 r. a pozwolenie na budowę uzyskano w 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w 2011 r. podjęła decyzję o budowie domu jednorodzinnego. W 2012 r. zakupiła dwie działki o łącznej powierzchni 17,16 ara.

Ww. działki były gruntami rolnymi, jednak w tym czasie był sporządzany w gminie nowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zanim Wnioskodawczyni podjęła ostateczną decyzję o zakupie wspomnianych działek, zasięgnęła informacji w urzędzie gminy o możliwości przekwalifikowania tych działek na budowlane. W związku z dobrą lokalizacją działek Wnioskodawczyni złożyła wniosek do Urzędu Gminy o przekwalifikowanie gruntów na budowlane.

Ustne zapewnienia pracowników gminy były takie, że nowy plan miejscowy wejdzie w życie w 2013 r. a najdalej 2014 r.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni postanowiła rozpocząć przygotowanie do inwestycji.

Pierwszym krokiem był projekt domu. Wstępny projekt był już gotowy w kwietniu 2013 r., gdyż w tym czasie Wnioskodawczyni rozpoczęła wycinkę drzew w swoim lesie do celów budowy i konieczne były dokładne wymiary elementów drewnianych.

Ww. projekt mógł wymagać jeszcze ewentualnych drobnych poprawek po uzyskaniu wytycznych według przyszłego, nowego planu zagospodarowania – jednak zdając sobie z tego sprawę Wnioskodawczyni starała się wybrać projekt na tyle oczywisty, że nowy plan nie wniesie zmian, co spowodowało niezmieniony projekt do końca.

Następnym krokiem był zakup części materiałów budowlanych. Dodatkowym argumentem, który przemawiał za zakupem materiałów był kończący się okres na uzyskanie zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym nabytych do końca 2013 r.

W dniu 22 listopada 2013 r. Wnioskodawczyni zakupiła materiały na kwotę 46.544,60 zł (m.in. pustaki, nadproża, stal, styropian, wełna) oraz 27 listopada 2013 r. zakupiła materiały za kwotę 14.763,10 zł (m.in. blacha na dach, rynny, okucia, folia). W obu firmach Wnioskodawczyni zapłaciła gotówką całość kwot. Ww. towar był w przechowalni składów budowlanych.

Czas oczekiwania na przekwalifikowanie działki przedłużył się, co spowodowało rozpoczęcie prac później niż Wnioskodawczyni zakładała. Sesja Rady Gminy uchwalająca nowy plan zagospodarowania miała miejsce 29 stycznia 2016 r.

Zezwolenie na budowę Wnioskodawczyni otrzymała 9 czerwca 2016 r. Pierwsze prace na budowie ruszyły 23 czerwca 2016 r.

W chwili obecnej dom jest w stanie surowym otwartym a wszystkie materiały z obu przechowalni są odebrane.

Wszystkie materiały są również wmontowane w budynek z wyjątkiem elementów ocieplenia tj. styropian, regips oraz wełna mineralna.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może złożyć wniosek VZM-1 z fakturami za 2013 r. i ubiegać się o zwrot części VAT za materiały budowlane na starych zasadach?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Zgodnie natomiast z art. 32 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach.

Stosownie do art. 32 ust. 2 ww. ustawy – wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.  od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;
2.  od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;
3.  od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
4.  od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.;
5.  od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

W opinii Wnioskodawczyni, ma ona prawo złożyć wniosek VZM-1 z fakturami za 2013 r. i ubiegać się o zwrot części poniesionych kosztów.

W cytowanych przepisach nie ma informacji o dacie uzyskania pozwolenia na budowę, a jedynie o konieczności posiadania takiego pozwolenia. Artykuł 32 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi mówi, że osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach. Mowa jest zatem o dacie poniesienia wydatków, a nie dacie do której należy uzyskać pozwolenie na budowę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1865 ze zm.) – z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Jednakże na podstawie art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części wydatków na dotychczasowych zasadach.

Z przywołanych powyżej przepisów przejściowych i końcowych wynika, że choć z 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części, to jej postanowienia znajdują zastosowanie do tych osób fizycznych, które przed 1 stycznia 2014 r. poniosły wydatki na zakup materiałów budowlanych.

Jednocześnie prawo do ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków ograniczone zostało w czasie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni zakupiła materiały budowlane na budowę domu w 2013 r. natomiast pozwolenie na budowę domu zostało wydane 9 czerwca 2016 r., a do realizacji inwestycji budowy domu Wnioskodawczyni przystąpiła 23 czerwca 2016 r. Wątpliwości Wnioskodawczyni sprowadzają się do możliwości zwrotu części wydatków poniesionych na materiały budowlane na zasadach obowiązujących w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Jak wynika z art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.  od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;
2.  od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;
3.  od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
4.  od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.;
5.  od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

Oznacza to, że na podstawie ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, tj. na dotychczasowych zasadach, o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych według harmonogramu określonego w art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, mają prawo ubiegać się osoby fizyczne, które poniosły wydatki na zakup materiałów budowlanych, przed 1 stycznia 2014 r.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Stosownie do treści art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – zwrot, o którym mowa w ust. 1 dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od 1 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, tj. stawką 22% i wyższą (art. 3 ust. 3 w zw. z art. 11a ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy – dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze – rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Przy czym zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) – ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych.

Pozwolenie na budowę – w myśl art. 3 pkt 12 ww. ustawy – to decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego.

W myśl art. 28 ust. 1 i 2 ww. ustawy Prawo budowlane – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Przywołane wyżej przepisy określają przesłanki przedmiotowe i podmiotowe, jakie powinny zaistnieć, aby osoba fizyczna miała prawo otrzymać zwrot części podatku VAT zawartego w cenie zakupionych materiałów budowlanych.

Z treści tych przepisów wynika jednoznacznie, że prawo do ubiegania się o zwrot części podatku od towarów i usług zawartego w cenie materiałów przysługuje m.in. pod warunkiem, że osoba fizyczna, która poniosła wydatki na budowę budynku mieszkalnego ma prawo dysponowania nieruchomością, posiada pozwolenie na budowę zgodnie z ustawą Prawo budowlane oraz faktury, które potwierdzają poniesienie wydatków i są wystawione na osobę fizyczną ubiegającą się o zwrot. Przy czym „poniesienie” wydatku należy rozumieć jako „zapłacenie”.

Zatem aby uzyskać prawo do zwrotu części wydatków związanych m.in. z budową budynku mieszkalnego spełnione muszą być jednocześnie wszystkie warunki określone w art. 3 i art. 4 cytowanej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z nich, nawet przy spełnieniu pozostałych warunków pozbawia osobę fizyczną prawa do ubiegania się o zwrot części wydatków związanych m.in. z budową budynku mieszkalnego.

Pamiętać również należy, że z przepisów ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym wynika jednoznacznie, że osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych m.in. w związku z budową budynku mieszkalnego. Ustawa wymaga więc, aby istniał związek pomiędzy ponoszonymi wydatkami na zakup materiałów budowlanych z budową budynku mieszkalnego. Oznacza to, że prawo do ubiegania się o zwrot części podatku VAT zawartego w cenie materiałów budowlanych przysługuje, ale nie w związku z samym faktem poniesienia przez osobę fizyczną wydatku na zakup materiałów budowlanych a w związku z budową przez tę osobę budynku mieszkalnego i poniesieniem wydatku. Tym samym uprawnioną do złożenia wniosku o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych będzie wyłącznie osoba, która rozpoczęła już realizację inwestycji budowlanej polegającej np. na budowie budynku mieszkalnego i zużyła w tym celu zakupione materiały budowlane, na które przysługuje zwrot. W przeciwnym wypadku mogłoby się okazać, że zwrot części podatku VAT otrzyma osoba, która tylko zakupiła materiały budowlane, ale nigdy budowy nie rozpocznie i w związku z tą budową ich nie zużyła a materiały wykorzysta w innym celu. Za przedwczesne należy zatem uznać składanie wniosku o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku mieszkalnego, jeżeli materiały te nie zostały jeszcze do budowy zużyte.

Analizując powyższe przepisy oraz zaistniałe we wniosku okoliczności w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że ustawodawca nie uzależnia prawa do zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym od tego, czy zakup materiałów budowlanych nastąpił przed, czy po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Wymagane jest jedynie, by wydatki poniesione i udokumentowane były fakturami wystawionymi od 1 maja 2004 r. oraz osoba fizyczna realizująca jedną z inwestycji, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy mogła wykazać, że w trakcie realizacji tej inwestycji spełniła wszystkie warunki do ubiegania się o zwrot wydatków o jakim mowa w ustawie.

Wystarczające jest zatem, aby pozwoleniem na budowę inwestor dysponował w momencie realizacji inwestycji. Możliwe jest więc, aby podatnik poczynił wydatki wcześniej, jeszcze przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Niezbędne jest jednak aby wszystkie przesłanki były spełnione w czasie prowadzenia inwestycji.

Podkreślić należy, że nie na próżno ustawodawca przyznał prawo do ww. zwrotu osobom, które posiadają prawo do dysponowania nieruchomością i pozwolenie na budowę. Do korzystania z dobrodziejstw tej ustawy prawo mają zatem tylko te osoby, które prowadziły określonego rodzaju inwestycję. Dlatego też ważne jest, aby w czasie prowadzenia inwestycji dysponować zarówno prawem do nieruchomości jak i pozwoleniem na budowę wydanym na swoje imię i nazwisko. Zwrot wydatków jest bowiem pochodną prowadzonej inwestycji. Z tego powodu nie chodzi o jakąkolwiek inwestycję prowadzoną na jakiejkolwiek nieruchomości oraz o jakiekolwiek pozwolenie na budowę.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia warunkiem dokonania zwrotu na wniosek osoby fizycznej z tytułu prowadzenia inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę jest posiadanie przez tę osobę w trakcie realizacji inwestycji budowlanej prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oraz faktur wystawionych na nazwisko Wnioskodawczyni (inwestora), dokumentujących poniesienie wydatków na zakup materiałów budowlanych i dołączonych do wniosku.

Zatem osoba fizyczna, która poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych przed datą uzyskania pozwolenia na budowę, ale która w momencie realizacji inwestycji posiada już pozwolenie na budowę, ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych z tego tytułu, na materiały wykorzystane w tej inwestycji.

Podsumowując, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym nawet jeżeli zakupu materiałów budowlanych dokonała przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, tj. w 2013 r. pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek określonych w ustawie. Innymi słowy, jeżeli Wnioskodawczyni posiada faktury VAT wystawione i zapłacone przed 1 stycznia 2014 r. a w czasie realizacji inwestycji mieszkaniowej oprócz prawa do dysponowania nieruchomością posiadała również decyzję w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wydaną w 2016 r. na swoje imię i nazwisko, to niezależnie od tego, że wydatki zostały poniesione przed datą uzyskania tego pozwolenia, przy spełnieniu wszystkich pozostałych ustawowych warunków – Wnioskodawczyni będzie miała możliwość ubiegania się o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych na dotychczasowych zasadach, które obowiązywały do końca 2013 r.

Stanowisko Wnioskodawczyni należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.