Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-706/13/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-14
Teza: w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, w związku z przeprowadzeniem procesu jej likwidacji, innych niż środki pieniężne składników majątku (akcji innej spółki komandytowo-akcyjnej)
Słowa kluczowe: likwidacja; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 16 lipca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 18 lipca 2013 r.), uzupełnionym 18 września 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, w związku z przeprowadzeniem procesu jej likwidacji, innych niż środki pieniężne składników majątku (akcji innej spółki komandytowo-akcyjnej) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2013 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, w związku z przeprowadzeniem procesu jej likwidacji, innych niż środki pieniężne składników majątku (akcji innej spółki komandytowo-akcyjnej). Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 16 września 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-706/13/BK, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 18 września 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Będzie wspólnikiem (akcjonariuszem) w spółce komandytowo-akcyjnej (dalej jako „SKA A”). Oprócz Wnioskodawcy wspólnikiem SKA A będą jeszcze inne osoby. Prowadzenie działalności SKA A będzie obarczone pewnym ryzykiem gospodarczym i Wnioskodawca nie wyklucza, że w przypadku braku uzyskania kontraktów umożliwiających generowanie stałego przychodu, konieczne będzie podjęcie decyzji o jej likwidacji. Na dzień likwidacji SKA A będzie z kolei wspólnikiem (akcjonariuszem) w innej spółce komandytowo-akcyjnej (dalej jako „SKA B”) – SKA A będzie posiadała akcje w SKA B. W wyniku likwidacji dojdzie do podziału pomiędzy wspólników (w tym Wnioskodawcy) majątku SKA A. Podział majątku likwidowanej spółki nastąpi za pomocą klucza udziału w zysku poszczególnych wspólników (tj. każdy wspólnik otrzyma taki procent majątku, jaki wynika z jego dotychczasowego udziału w zysku, określonego w umowie spółki). Wnioskodawca ma wątpliwość, czy w związku z planowaną likwidacją SKA A nie będzie zobowiązany zapłacić podatku dochodowego.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 17 września 2013 r., wskazano, iż:

*   spółka komandytowo-akcyjna, której akcjonariuszem zamierza zostać Wnioskodawca, będzie prowadziła pozarolniczą dzielność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, tego rodzaju podmiot może być powołany wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej;
*   przedmiot działalności gospodarczej spółki będzie obejmował:

*   działalność firm centralnych (Head Office) i holdingów, z wyłączeniem holdingów finansowych (PKD 70.10.Z),
*   pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z),
*   stosunki międzyludzkie (Public Relations) i komunikacja (PKD 70.21.Z);

*   w trakcie funkcjonowania spółki (przed jej likwidacją) u Wnioskodawcy – jako akcjonariusza – nie powstanie żaden przychód, który winien być opodatkowany po stronie Wnioskodawcy, albowiem przyszli akcjonariusze uzgodnili, że żadna dywidenda nie będzie wypłacana;
*   w związku z likwidacją spółki komandytowo-akcyjnej, której dotyczy zapytanie, Wnioskodawca, jako akcjonariusz otrzymać ma jedynie akcje innej spółki komandytowo-akcyjnej (oznaczonej we wniosku jako SKA B). Żadnych innych składników majątku likwidowanej spółki nie otrzyma;
*   w związku z likwidacją spółki komandytowo-akcyjnej, której dotyczy zapytanie, Wnioskodawca, jako akcjonariusz nie otrzyma żadnych środków pieniężnych;
*   gdyby odpłatne zbycie innych niż środki pieniężne składników majątku, które Wnioskodawca otrzyma, zostało hipotetycznie dokonane przez ww. spółkę przed jej likwidacją spowodowałoby to powstanie przychodu ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza” albowiem nie będzie wypłacana dywidenda. W świetle aktualnego orzecznictwa dotyczącego opodatkowania akcjonariuszy SKA, ewentualny przychód akcjonariusza z tego źródła powstaje dopiero w momencie faktycznej wypłaty dywidendy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podział majątku spółki komandytowo-akcyjnej (SKA A) na skutek jej likwidacji, spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, podział majątku spółki komandytowo-akcyjnej (SKA A) na skutek jej likwidacji, nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez spółkę niebędącą osobą prawną rozumieć należy spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. W myśl art. 14 ust. 3 pkt 10 ww. ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. Przyjęcie tej zasady jest podyktowane faktem, że podatnikiem podatku dochodowego z udziału w zyskach spółki niebędącej osobą prawną jest wspólnik tej spółki. Zyski osiągane przez tę spółkę, w czasie jej trwania, są na bieżąco uwzględniane u wspólników, jako przychody i koszty z udziału w niej. Zatem, stosownie do treści art. 14 ust. 3 pkt 10 ww. ustawy, majątek otrzymany w formie pieniężnej, w związku z likwidacją spółki osobowej, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 3 pkt 12 ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku:

1.  pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie,
2.  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki

\-jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło cześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 50 ww. ustawy, przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni podlegają zwolnieniu przedmiotowemu.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, w razie otrzymania akcji SKA B w toku likwidacji SKA A Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca osiągnie przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych dopiero w momencie ewentualnego zbycia otrzymanych akcji, z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 12 ww. ustawy.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 1 kwietnia 2011 r. III SA/Wa 1720/10.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 - dalej „K.s.h.”), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. W myśl art. 125 K.s.h., spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Komplementariusz oraz akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej (art. 147 § 1 K.s.h.).

Spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej, nie są zatem podatnikami podatków dochodowych, a dochody spółek osobowych nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem (w tym akcjonariuszem) spółki komandytowo-akcyjnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Zgodnie art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki. W myśl jednak art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Powyższe przepisy zostały wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2011 r. Ich celem było takie doprecyzowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które wyeliminowałoby zjawisko podwójnego opodatkowania środków otrzymywanych przez wspólników spółek osobowych z tytułu likwidacji tych spółek, które podlegały już opodatkowaniu w toku prowadzonej w formie spółki osobowej działalności gospodarczej.

Generalną zasadą obowiązującą przy opodatkowaniu dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej (w tym także w formie spółek osobowych) jest bowiem zaliczkowe opodatkowanie tego dochodu (ustalanego na podstawie prawidłowo prowadzonej ewidencji księgowej) w postaci miesięcznych, bądź kwartalnych zaliczek na podatek dochodowy oraz późniejsze rozliczenie tego dochodu w rocznym zeznaniu podatkowym.

Jak wskazano powyżej, pod wpływem orzecznictwa sądowoadministracyjnego (w szczególności uchwał NSA z 16 stycznia 2012 r. sygn. akt II FPS 1/11 oraz z 20 maja 2013 r. sygn. akt II FPS), w doktrynie ukształtowały się odmienne od pozostałych wspólników spółek osobowych zasady opodatkowania niebędącego komplementariuszem akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej na gruncie podatków dochodowych. NSA uznał mianowicie, iż taki niebędący komplementariuszem akcjonariusz spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu dopiero na poziomie dywidendy.

Zatem, akcjonariusz spółki komandytowo–akcyjnej jest opodatkowany na poziomie wypłaconej mu dywidendy, a nie jak pozostali wspólnicy spółek osobowych na bieżąco, od dochodu obliczonego jako przypadająca na wspólnika różnica pomiędzy przychodami uzyskanymi za pośrednictwem tej spółki, a kosztami ich uzyskania, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kategorię przychodu oraz dochodu z tytułu udziału w spółce osobowej w przypadku akcjonariusza spółki komandytowo–akcyjnej należy odnieść zatem wyłącznie do otrzymanej wypłaty zysku (należnej dywidendy). Z uwagi na fakt, iż akcjonariusz ten nie rozlicza na bieżąco przychodów i kosztów z tytułu udziału w spółce osobowej – przepis art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nakazujący przyporządkowywanie wspólnikom spółek osobowych przychodów i kosztów z tytułu udziału w spółce osobowej na bieżąco, nie ma do niego zastosowania w takiej formie, jak do innych wspólników. W konsekwencji, pozostałe przepisy, które są nierozerwalnie związane z systemem rozliczenia określonym w przepisie art. 8 cytowanej ustawy również, nie mogą mieć zastosowania do przychodów akcjonariusza.

Wobec powyższego, także interpretacja przepisów regulujących kwestie związane z likwidacją spółek osobowych i otrzymaniem przez wspólników tych spółek innych niż środki pieniężne składników majątku likwidowanych spółek osobowych, tj. interpretacja m.in. art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna być dokonywana z uwzględnieniem zarówno wykładni systemowej, historycznej, jak i celowościowej tych przepisów, tj. ich ratio legis, którym przede wszystkim było wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych przysporzeń majątkowych uzyskanych przez podatnika. Innymi słowy ww. przepisy nie dotyczą dochodów akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej otrzymanych w wyniku likwidacji tej spółki. Z tak wskazanego celu nowelizacji ww. przepisów wynika jednoznacznie, że wprowadzenie do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyłączeń takiej kategorii przychodów miało służyć jedynie zapobiegnięciu podwójnego opodatkowania przychodów osiągniętych przez wspólników spółek osobowych, a nie wyłączeniu tych przychodów z opodatkowania w ogóle. Ponieważ w przedmiotowej sprawie akcjonariusz spółki komandytowo–akcyjnej „nie przypisuje sobie” na bieżąco przychodów i kosztów z tytułu udziału w spółce osobowej, a spółka komandytowo–akcyjna zamierza kumulować zyski, gdyż w trakcie jej działalności nie będzie wypłacać żadnych dywidend akcjonariuszom, w tym i Wnioskodawcy, a po jej likwidacji przekaże Wnioskodawcy (jako akcjonariuszowi) składniki majątku tej spółki w postaci akcji innej spółki komandytowo-akcyjnej, co może w konsekwencji prowadzić do całkowitego zwolnienia przychodów z podatku dochodowego od osób fizycznych – powstają istotne wątpliwości związane z rezultatem wykładni językowej znowelizowanego przepisu. To zaś czyni uzasadnionym odwołanie się do reguł wykładni systemowej oraz celowościowej. Uwzględnienie wyłącznie wykładni literalnej, że obowiązujący od 1 stycznia 2011 r. art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z opodatkowania skumulowane zyski akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, nie znajdzie uzasadnienia na tle całości unormowań dotyczących przychodów osób fizycznych z tytułu posiadania udziału w spółkach osobowych. Art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy, jest wyłącznie częścią uregulowań dotyczących opodatkowania określonej kategorii przysporzeń majątkowych związanych z likwidacją, bądź wystąpieniem ze spółki niebędącej osobą prawną. W świetle uregulowań ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczących opodatkowania przychodów osiąganych przez wspólników spółek niebędących osobami prawnymi, brak jest jakichkolwiek logicznych przesłanek do przyjęcia, że celem projektowanych zmian było w tym przypadku całkowite zwolnienie z opodatkowania skumulowanych na dzień likwidacji spółki komandytowo–akcyjnej przychodów jej akcjonariuszy. Gdyby taki był cel ustawodawcy, zwolnienie z opodatkowania tej określonej kategorii przychodów ww. podmiotów zostałoby wyrażone w ustawie w sposób jasny i czytelny.

Biorąc pod uwagę cel wyłączenia, o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można mieć wątpliwości, iż przepis ten odnosi się jedynie do innych niż środki pieniężne składników majątku likwidowanych spółek osobowych, otrzymanych przez wspólników tych spółek, niebędących akcjonariuszami. Ustalając znaczenie językowe ww. przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można zatem pominąć kontekstu funkcjonalnego przepisu na tle innych regulacji ustawy, w tym przypadku jej art. 8 ust. 1 i 2, określającego sposób rozliczania przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i kosztów z tytułu wspólnego przedsięwzięcia oraz art. 9 ust. 1 określającego generalną zasadą opodatkowania dochodów uzyskanych przez osoby fizyczne.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza zostać wspólnikiem (akcjonariuszem) spółki komandytowo-akcyjnej. W trakcie funkcjonowania tej spółki (przed jej likwidacją) u Wnioskodawcy, jako akcjonariusza, nie powstanie żaden przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ponieważ przyszli akcjonariusze uzgodnili, że żadna dywidenda nie będzie wypłacana. Wnioskodawca nie wyklucza, że ww. spółka może zostać zlikwidowana. W przypadku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej, Wnioskodawca, jako akcjonariusz tej spółki otrzyma wyłączne akcje innej spółki komandytowo-akcyjnej.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz kierując się ratio legis cyt. wyżej przepisów, należy stwierdzić, że skoro w trakcie funkcjonowania spółki komandytowo-akcyjnej Wnioskodawca, jako akcjonariusz tej spółki, nie otrzyma żadnej dywidendy, a przez to nie powstanie żaden przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób, to nie będą miały do Niego zastosowania przepisy art. 14 ust. 12 pkt 17 lit. b oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji wartość otrzymywanych przez Niego składników majątku (jako niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym po stronie osoby fizycznej – Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej przed jej likwidacją) – nie podlega wyłączeniu z przychodów na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy. Tym samym, likwidacja spółki komandytowo-akcyjnej, będzie skutkować powstaniem przychodu po stronie Wnioskodawcy odpowiadającego wartości składników majątku otrzymanych przez Niego z tytułu likwidacji ww. spółki, która nie podlegała wcześniej opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy, jako akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej. Wyłączenie ww. wartości z kategorii przychodów podatkowych sprzeciwiałoby się bowiem ratio legis cyt. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także ogólnej zasadzie opodatkowania wszelkich dochodów uzyskanych przez osoby fizyczne, wynikającej z cyt. art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania powołany przez Wnioskodawcę w stanowisku przepis art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem dotyczy on zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów otrzymanych w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, natomiast w niniejszej sprawie Wnioskodawca, jako wspólnik spółki komandytowo-akcyjnej otrzyma składniki majątku w związku z likwidacją tej spółki.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku sądu administracyjnego mającego potwierdzać stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę, wyjaśnić należy, iż wyrok ten wydany został na gruncie odmiennego stanu faktycznego, niż będący przedmiotem zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Prawidłowość stanowiska Organu w tym względzie potwierdzają m.in. wyroki:

*   WSA w Olsztynie z 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 130/13,
*   WSA w Gdańsku z 22 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 387/13, z 2 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 479/13 oraz sygn. akt I SA/Gd 481/13,
*   WSA w Poznaniu z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt I SA/Po 160/13.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.