Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.348.2025.2.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
sprzedaży prawa własności działki na rzecz obecnego
użytkownika wieczystego oraz otrzymanego wynagrodzenia z
tytułu ww. sprzedaży.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
przekształcanie-przekształcenie prawa-przekształcenie
prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży prawa własności działki nr 1 na rzecz obecnego użytkownika wieczystego oraz
    otrzymanego wynagrodzenia z tytułu ww. sprzedaży. Uzupełnili go Państwo– w
    odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Gmina przygotowuje się do postępowania przetargowego w zakresie sprzedaży
    nieruchomości gminnej. Będzie to sprzedaż w trybie bezprzetargowym na podstawie art.
    32 ugn na rzecz użytkownika wieczystego. Jest to nieruchomość oddana w użytkowanie
    wieczyste. Pierwsze użytkowanie wieczyste zostało ustanowione 26 lutego 2004 r.
    Następne 20 października 2016 r. i jest to obecny użytkownik wieczysty. Wartość
    nieruchomości według operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę wynosi
    ... zł.
    Poniżej dane z operatu szacunkowego, sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego:
    Stan prawny określono na podstawie badania księgi wieczystej i uproszczonego wypisu z
    rejestru gruntów. Stwierdzono zgodność zapisów w księdze wieczystej i katastrze
    nieruchomości odnośnie oznaczenia i własności nieruchomości. Prawo użytkowania
    wieczystego trwa do dnia 26.02.2103 r. W dziale III niniejszej księgi wieczystej brak jest
    wpisów dotyczących praw, roszczeń lub ograniczeń związanych z własnością.
    Zgodnie z § 34 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości przy określaniu wartości
    nieruchomości pomija się hipotekę. Pragną Państwo podkreślić, że wartość nieruchomości
    określona w niniejszej wycenie nie uwzględnia hipotek, którymi nieruchomość jest lub
    może być obciążona. Założenie takie przyjęto z uwagi na fakt, iż hipoteki mogą mieć wpływ
    na cenę sprzedaży, lecz nie mają wpływu na wartość nieruchomości.
    Typ księgi: grunt oddany w użytkowanie wieczyste i budynek stanowiący odrębną
    nieruchomość;
    DZIAŁ I-0 – „Oznaczenie nieruchomości”
    Położenie: (...);
    Ulica: ...;
    Numer działki: 1;
    Identyfikator działki: ...,
    Obręb ewidencyjny: ...;

    Sposób korzystania: B — grunty rolne zabudowane; Obszar całej nieruchomości: 0,3128
    ha;
    Budynki:
    Położenie: (...); przeznaczenie budynku: budynek restauracji; powierzchnia użytkowa
              2budynku: 730,00 m; odrębność: tak;
    Położenie: (...); przeznaczenie budynku: budynek magazynowy, odrębność: tak;
    DZIAŁ 1-SP — „Spis praw związanych z własnością”
    1. Wpisy dotyczące użytkowania wieczystego i własności budynku stanowiącego odrębną
      nieruchomość. Uprawnienie wynikające z prawa ujawnionego w dziale III innej księgi
      wieczystej. Na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego działki nr 1 służebność
      przejazdu i przechodu przez działkę nr 2 pasem gruntu szerokości 4 metrów od strony
      północno - wschodniej (od strony pawilonu handlowego) do drogi publicznej. Księga
      powiązana.
    2. Prawo użytkowania wieczystego. Działka gruntu w wieczystym użytkowaniu
      zabudowana stanowiącymi odrębną od gruntu przedmiotem własności budynkami.
      Okres użytkowania: 26.02.2103.
    DZIAŁ II- „Własność”
    Właściciel, udział 1/1: Gmina;
    Wpisy dotyczące użytkowania wieczystego i własności budynku stanowiącego odrębną
    nieruchomość, udział 1/1: Pan;
    DZIAŁ III - „Prawa, roszczenia i ograniczenia” Brak wpisów.
    DZIAŁ IV- „Hipoteka” Brak wpisów.
    Opis przedmiotu wyceny
                                                2Przedmiotem wyceny jest zabudowana działka numer 1 o powierzchni 3128 m, położona
    przy (...). Na działce znajduje się budynek handlowo-usługowy (dawna restauracja) i
    budynek gospodarczy (magazynowy) stanowiące odrębną nieruchomość.
    Przedmiotowy teren jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i
    przeznaczony pod zabudowę usługową oraz w znikomym stopniu pod drogi publiczne
    klasy lokalnej. Nie został okazany akt notarialny - umowa o oddanie w użytkowanie
    wieczyste. Księga wieczysta nie wskazuje celu na jaki została oddana nieruchomość w
    użytkowanie. Zgodnie z zapisami w księdze wieczystej działka była zabudowa budynkiem
    restauracji, która spełniała funkcję handlowo- usługową. Przyjęto, że cel oddania w
    użytkowania wieczyste jest tożsamy z zapisami w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego, to znaczy oddana została do użytkowania wieczystego dla celów
    handlowo-usługowych lub usługowych.
    Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej z dwóch stron, realizowany przez
    działki numer 3 od strony północnej według katastru nieruchomości stanowiąca własność
    Powiatu i numer 4 od strony wschodniej według katastru nieruchomości stanowiąca
    własność Skarbu Państwa. Obie działki są oznaczone jako drogi, utwardzone masą
    bitumiczną, z utwardzonymi chodnikami.

    Kształt działki jest regularny, przybliżony do kwadratu. Nieruchomość posiada dobre
    warunki do zabudowy. W pasie drogowym lub w pobliżu przebiegają następujące
    urządzenia infrastruktury technicznej: elektroenergetyczna, wodociągowa, kanalizacyjna,
    telekomunikacyjna. Wszystkie te sieci przechodzą również przez przedmiotową działkę.
    Posiada położenie narożne.
    Nieruchomość posiada bardzo atrakcyjne położenie, w centralnej części miejscowości
    gminnej. Najbliższe sąsiedztwo stanowi park, punkty handlowo-usługowe, Urząd Gminy,
    apteka, bank i wiele innych. W bardzo bliskiej odległości znajduje się również zabudowa
    mieszkaniowa wielorodzinna i jednorodzinna. W bliskiej odległości znajduje się wiele
    punktów handlowo-usługowych i przemysłowo-składowych. Do centrum miasta
    powiatowego jest około 18 km.
    Określenie wartości rynkowej prawa własności:
    Na podstawie Art. 151. ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami
    Wartość rynkową nieruchomości stanowi szacunkowa kwota, jaką w dniu wyceny można
    uzyskać za nieruchomość w transakcji sprzedaży zawieranej na warunkach rynkowych
    pomiędzy kupującym a sprzedającym, którzy mają stanowczy zamiar zawarcia umowy,
    działają z rozeznaniem i postępują rozważnie oraz nie znajdują się w sytuacji
    przymusowej. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wyceny nieruchomości podejście,
    jakie należy zastosować na potrzeby ustalenia ceny nieruchomości gruntowej
    niezabudowanej dla celu aktualizacji opłat rocznych z tego tytułu określa się jej wartość
    jako przedmiotu prawa własności, stosując podejście porównawcze. Ze względu na bardzo
    ograniczoną ilość transakcji podobnych, to znaczy poniżej co najmniej kilkunastu
    nieruchomości podobnych, możliwe było jedynie zastosowanie metody porównywania
    parami.
    Wyceny zostały przyjęte do porównań, które spełniają warunek nieruchomości
    podobnych. Trzeba zaznaczyć, określenie porównywalny nie oznacza tożsamy, a jedynie
    na tyle zbliżony do innego, aby można go było z nim porównać. Tak też ocenił Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Łodzi w swoim wyroku z dnia 19 lipca 2011 roku (IISA/Łd 583/11),
    stwierdzając, że „warunkiem koniecznym dla uznania nieruchomości za podobną (...) jest
    istnienie więzi polegającej na podobieństwie, a nie tożsamość”. Należy zauważyć, że
    podobieństwo rozumiane potocznie nie jest równoznaczne z podobieństwem
    nieruchomości zdefiniowanym ustawowo.
    Na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    Art. 154. 1. Wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania
    nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel
    wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan
    nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości
    podobnych.
    Art. 67.1. Cenę nieruchomości ustala się na podstawie jej wartości.
    Ze względu na rodzaj przedmiotu wyceny, cel i analizę rynku lokalnego nieruchomości
    podobnych, do określenia wartości rynkowej, zastosowano podejście porównawcze, które
    zgodnie z Art. 153. ust. 1 uogn: polega na określeniu wartości nieruchomości przy
    założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne,
    które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy
    różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się
    zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są
    znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej.
    Sprzedaż nieruchomości użytkownikowi wieczystemu opisana jest w ustawie o
    gospodarce nieruchomościami:
    Art. 32.

    1. Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana
      wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Sprzedaż
      nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika wieczystego nie może nastąpić
      przed upływem 10 lat od dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości gruntowej w
      użytkowanie wieczyste.
    Art. 69.
    Cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
    gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
    dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty
    rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej
    określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży. Przepisy art. 68 i art. 68a stosuje się
    odpowiednio.
    Cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
    gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości nie
    niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
    procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
    gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż wartość
    nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
    Art. 198g.
    1. Użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia
      w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym,
      ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
      nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
      innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej
      nieruchomości na jego rzecz.
    Art. 198h.
    W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu
    terytorialnego cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż
    dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty
    rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej
    określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż wartość
    nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
    Art. 198j
    1. Jeżeli w okresie 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r.
      o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju
      mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od

      czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw użytkownik wieczysty przyjął
      ofertę nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zawartą w
      wypowiedzeniu albo właściwy organ nie odmówił aktualizacji tej opłaty na żądanie
      użytkownika wieczystego, do ustalenia ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej
      jej użytkownikowi wieczystemu przyjmuje się wartość nieruchomości, która była
      podstawą ustalenia zaktualizowane/opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
    Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości stanowi m. in.:
    § 4 Przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen
    transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem
    wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen.
    § 7 W podejściu porównawczym stosuje się metodę porównywania parami, metodę
    korygowania ceny średniej albo metodę analizy statystycznej rynku.
    § 42
    1. Na potrzeby ustalenia ceny nieruchomości gruntowej niezabudowanej dla celu
      oddania tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste albo dla celu aktualizacji opłat
      rocznych z tego tytułu określa się jej wartość jako przedmiotu prawa własności,
      stosując podejście porównawcze, z uwzględnieniem § 30 ust. 4 i 5.
    Przy określaniu wartości, o której mowa w ust. 1, stosuje się ceny transakcyjne sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanych jako przedmiotu prawa własności, z zastrzeżeniem 29
    ust. 2 i 3 oraz 30 ust. 4 i 5.
    Jeżeli nieruchomość gruntowa oddawana w użytkowanie wieczyste jest zabudowana, po
    określeniu jej wartości jako przedmiotu prawa własności z wartości tej wyodrębnia się
    wartość gruntu, budynków lub ich części oraz innych urządzeń.
    Wartość nieruchomości, o których mowa w ust. 1-3, określa się według stanu
    nieruchomości i cen na dzień oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste albo
    według stanu nieruchomości i cen na dzień aktualizacji opłat z tytułu użytkowania
    wieczystego, z uwzględnieniem celu, na jaki nieruchomość została oddana w użytkowanie
    wieczyste. Jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpiła
    trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu
    użytkowania wieczystego, przyjmuje się aktualny stan zagospodarowania tej
    nieruchomości wynikający z dokumentów przedłożonych rzeczoznawcy majątkowemu
    przez zamawiającego wycenę.
    2. Przy określaniu wartości nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi
      wieczystemu stosuje się przepisy ust. 1-4.
    Analiza i charakterystyka rynku nieruchomości w zakresie dotyczącym celu i sposobu
    wyceny Lokalny rynek nieruchomości podobnych, tj. nieruchomości porównywalnych z
    nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, ze względu na położenie, stan prawny,
    przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość między
    styczniem 2023 roku styczniem 2025 roku jest bardzo mocno ograniczony.
    Do porównań przyjęto grunt o podobnym przeznaczeniu, tj. przeznaczony pod zabudowę
    usługową. Ze względu na bardzo ograniczoną ilość transakcji podobnych teren badanego
    rynku rozszerzono o gminy lub w pobliżu głównych tras komunikacyjnych. Przyjęto
    możliwie najkrótszy okres badania rynku. Zbadano rynek lokalny, na który składa się
    powiat.

    Na podstawie przeprowadzonej analizy aktów notarialnych na badanym rynku w
    badanym okresie czasu, można stwierdzić, że istnieje bardzo ograniczony obrót
    podobnymi niezabudowanymi gruntami jako przedmiotem prawa własności
    przeznaczonymi pod zabudowę usługową. W toku analizy odrzucono transakcje, w
    których znajdowały się obciążenia, roszczenia oraz które były zabudowane. Na terenie
    regionalnym odbyły się transakcje podobnymi nieruchomościami niezabudowanymi,
    których jednostkowe ceny transakcyjne głównie zawierały się w podanych przedziale ... zł
      2  2/m do ... zł/m.
    Nieznaczna ilość sprzedaży nieruchomości, sprawia trudności w znalezieniu podobnych
    nieruchomości pod względem prawa do niego przysługującego, położenia czy innych cech.
    Dlatego też przy określaniu wartości zastosowano atrybuty korygujące.
    Określenie wartości rynkowej w podejściu porównawczym, metodą porównywania parami
    W wyniku analizy gruntowej rynku nieruchomości zebrano następujące dane o
    transakcjach działek porównawczych, dla próbki reprezentatywnej przyjętej w metodzie
    porównywania parami z nieruchomości będących przedmiotem sprzedaży położonych na
    terenie regionalnym.
                                2W procesie wyceny otrzymano wartość jednego 1 m powierzchni gruntów na poziomie ...
      2zł/m. Otrzymany wynik mieści się w przedziale cen wynikających z analizy szczegółowej
    rynku przedstawionej w rozdziale dotyczącym charakterystyki i analizy nieruchomości.
    Określona w podejściu porównawczym wartość rynkowa prawa własności nieruchomości
    niezabudowanej według stanu i cen na dzień oględzin wynosi ... zł i jest wartością rynkową
    dla aktualnego sposobu użytkowania. Przeanalizowano rynek powiatu. Okres
    monitorowania rynku od stycznia 2023 r. do stycznia 2025 r.
    Wartość prawa jako przedmiotu prawa własności określono według stanu i cen na dzień
    23.01.2025 r.
    Określona przez rzeczoznawcę majątkowego wartość nieruchomości, nie jest zwiększona
    o sumę odpowiadającą podatkom i opłatom, jakie potencjalny nabywca nieruchomości
    zobowiązany zapłacić w związku z jej nabyciem. Wartości nie zawierają podatku VAT.
    Wartość ta abstrahuje od wszelkich kosztów sprzedaży nieruchomości oraz podatków
    związanych z nieruchomością. Wartość rynkowa bazuje na cenach sprzedaży netto.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    1. Prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 zostało zbyte w dniu 20 października 2016
      roku przez obecnych użytkowników tj. Państwa na rzecz kolejnego użytkownika, tj.
      Pana.
    2. Obecny użytkownik wieczysty, tj. Pan, stał się właścicielem prawa użytkowania
      wieczystego działki nr 1 w wyniku zawarcia umowy sprzedaży – akt notarialny Rep. A
      nr ...
    3. W wyniku zawartej umowy sprzedaży (akt notarialny Rep. A nr ...) 20 października 2016
      r. został ustanowiony nowy użytkownik wieczysty działki nr 1, tj. Pan.
    4. Pierwsze użytkowanie wieczyste zostało ustanowione 26 lutego 2004 r. Prawo to
      nabyła Gminna spółdzielnia „(...)”. W dniu 10 marca 2011 roku prawo użytkowania
      wieczystego zostało zbyte na podstawie umowy sprzedaży na rzecz Państwa. W dniu
      20 października 2016 r. nastąpiło zbycie prawa użytkowania wieczystego działki nr 1

      ustanowionego dnia 10 marca 2011 roku na rzecz obecnego użytkownika wieczystego,
      tj. Pana.
    Pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż przez Gminę w trybie określonym art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami nieruchomości gruntowej na rzecz dotychczasowego użytkownika
    wieczystego jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT oraz czy wynagrodzenie
    płatne Gminie z tego tytułu:
      a) nie podlega opodatkowaniu VAT co do użytkowania wieczystego ustanowionego do
      dnia 30 kwietnia 2004 r.
      b) podlega opodatkowaniu VAT co do użytkowania wieczystego ustanowionego w dniu
        25.10.2016 według stawki VAT właściwej w dniu ustanowienia użytkowania
        wieczystego lub korzysta ze zwolnienia z VAT, co do ustanowienia użytkowania
        wieczystego korzystającego ze zwolnienia z VAT w przypadku, gdy zbycie praw
        działki nr 1 następuje na rzecz ówczesnego użytkownika i jest to trzeci w kolejności
        użytkownik wieczysty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie tych praw.
    W ocenie Gminy, sprzedaż tego samego gruntu na rzecz jego użytkownika wieczystego nie
    może stanowić ponownej dostawy tego samego towaru. Tym samym, sprzedaż
    nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego nie stanowi ponownej dostawy tego
    samego towaru, bowiem nie spełnia dyspozycji art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, zbycie nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego nie
    stanowi odpłatnej dostawy towar w, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że związku z doprecyzowaniem opisu sprawy
    informują Państwo, że stanowisko własne w sprawie oceny prawnej opisu sprawy
    odnośnie sformułowanego we wniosku pytania a) nie uległo zmianie.
    Z kolei do postawionego pytania b) według oceny tut. organu zbycie praw użytkowania
    wieczystego na rzecz obecnego użytkownika, który został ustawiony w dniu 20.10.2016 r. i
    jest to trzeci w kolejności użytkownik nie podlega opodatkowaniu, ponieważ nie stanowi
    to ponownej dostawy tego samego towaru o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak
    również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi dostawę towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się
    do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie
    można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności,
    zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawo własności”.
    Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w
    sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa

    własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą
    decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest,
    co do zasady, wydanie towaru.
    Uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia
    „przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel”, ustawodawca uznał, że
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, wymieniając tę
    czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz
    użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel.
    Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego
    pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w
    możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu
    sprzedaży gruntu przez właściciela.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Aby określić możliwość zastosowania art. 15 ust. 6 ustawy, który wyłącza organy władzy
    publicznej z grona podatników podatku od towarów i usług, konieczne jest określenie, czy
    zadania realizowane przez te organy są zadaniami, dla których zostały powołane w
    ramach reżimu publicznoprawnego, czy też są to czynności wykonywane na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że decydującą przesłanką przesądzającą o
    uznaniu, bądź nieuznaniu organu władzy publicznej za podatnika tego podatku jest
    zachowanie się tego organu jako organu władzy publicznej, bądź jako podatnika w
    stosunku do określonych świadczeń.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatników ma charakter wyłączenia
    podmiotowo-przedmiotowego.
    Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
    1. podmiotem jest wyłącznie organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ,
    2. wykonywane są czynności, które związane są wyłącznie z realizacją zadań nałożonych
      na ten podmiot przepisami prawa, do realizacji których został on powołany.

    Innymi słowy, organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach – gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 ustawy) oraz gdy wykonuje czynności
    mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników podatku od towarów i usług organów władzy publicznej
    jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa,
    obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia
    zasady konkurencji.
    Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Jak stanowi art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    Przepis ten, a także następne Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące
    uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi
    czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i §2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania
    tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że
    użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje
    użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do
    właściciela.
    Przepis art. 235 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez
      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i
      innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami
      przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
      § 2. Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    W myśl art. 237 ww. Kodeksu cywilnego:
      Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o
      przeniesieniu własności nieruchomości.
    W świetle ww. przepisów użytkownik wieczysty jest właścicielem budynków i urządzeń
    znajdujących się na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do gmin bądź ich
    związków, które sam wzniósł albo nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu
    umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (
    t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Przepis art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że:

      Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości
      gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie
      nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w
      drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.
    Z art. 31 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że:
      Oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje
      z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych
      urządzeń.
    Na mocy art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana
      wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Sprzedaż
      nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika wieczystego nie może nastąpić
      przed upływem 10 lat od dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości gruntowej
      w użytkowanie wieczyste.
    W myśl art. 32 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa może być sprzedana
      użytkownikowi wieczystemu za zgodą wojewody. Zgody wojewody nie wymaga
      sprzedaż na rzecz użytkownika wieczystego nieruchomości, o których mowa w art.
      51 ust. 2 i art. 57 ust. 1.
    Stosownie do art. 32 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa,
      uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu
      cywilnego nie stosuje się.
    W świetle art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w
      użytkowanie wieczyste w drodze przetargu.
    Według art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż
      nieruchomości następuje na rzecz jej użytkownika wieczystego.
    Na podstawie art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
        gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
        dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
        procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
        nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
        Przepisy art. 68 i art. 68a stosuje się odpowiednio.
      2. Cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
        gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w
        wysokości nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn
        dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania
        wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia
        umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej
        określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
      3. Jeżeli dotychczas nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego
        nieruchomości gruntowej, właściwy organ ustala cenę, o której mowa w ust. 1 i 2,
        przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu
        wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1 – ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

      1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
        pierwszą opłatę i opłaty roczne.
      2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
        drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia
        umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
      3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
        drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych
        stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
      4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do
        dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za
        rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy
        organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed
        upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający
        danego roku kalendarzowego.
    Na podstawie art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
    gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1463) zostały wprowadzone zmiany w ustawie o
    gospodarce nieruchomościami. W ustawie o gospodarce nieruchomościami dodano Dział
    VIa Przepisy epizodyczne dotyczące roszczenia o sprzedaż nieruchomości gruntowej na
    rzecz jej użytkownika wieczystego, tj. od art. 198g do art. 198l ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    W myśl art. 198g ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia
      wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
      gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
      oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może wystąpić z żądaniem
      sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz.
    W świetle art. 198g ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Żądanie sprzedaży, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje:
      1) jeżeli nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste po dniu 31 grudnia
        1997 r.;
      2) jeżeli użytkownik wieczysty nie wykonał zobowiązania określonego w umowie o
        oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;
      3) w odniesieniu do gruntów położonych na terenie portów i przystani morskich w
        rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach
        morskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 1796);
      4) jeżeli grunt jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu działkowego
        w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach
        działkowych;
      5) w odniesieniu do nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
    Jak stanowi art. 198g ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nie zawiera się umowy sprzedaży nieruchomości, o której mowa w ust. 1, jeżeli toczy
      się postępowanie o rozwiązanie umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie
      wieczyste.
    Według art. 198g ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego powstałego w
      inny sposób niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

    Na podstawie art. 198h ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. W odniesieniu do nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu
        Państwa cenę nieruchomości ustala się:
      1) w przypadku zapłaty ceny jednorazowo - jako dwudziestokrotność kwoty
        stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
        użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na
        dzień zawarcia umowy sprzedaży;
      2) w przypadku rozłożenia ceny na raty - jako dwudziestopięciokrotność kwoty
        stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
        użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na
        dzień zawarcia umowy sprzedaży.
      2. W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu
        terytorialnego cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż
        dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
        procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
        nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak
        nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia
        umowy sprzedaży.
      3. Jeżeli w dniu wystąpienia z żądaniem zawarcia umowy nie obowiązywała opłata
        roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo toczy się
        postępowanie w sprawie aktualizacji stawki procentowej opłaty rocznej, właściwy
        organ ustala cenę, o której mowa w ust. 1 i 2, przyjmując stawkę procentową
        określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu wynikającego ze sposobu
        korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 198i ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Odpowiednia rada albo sejmik w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie
        ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy
        o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
        nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz
        niektórych innych ustaw określi, w drodze uchwały, szczegółowe warunki
        sprzedaży nieruchomości gruntowych na rzecz ich użytkowników wieczystych albo
        zobowiąże, w drodze uchwały, organ wykonawczy do indywidualnego określania
        tych warunków w drodze zarządzenia.
      2. W razie niepodjęcia uchwał w terminie, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 198h
        ust. 1 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 198j ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Jeżeli w okresie 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja
        2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach
        rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o
        podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw użytkownik
        wieczysty przyjął ofertę nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania
        wieczystego zawartą w wypowiedzeniu albo właściwy organ nie odmówił
        aktualizacji tej opłaty na żądanie użytkownika wieczystego, do ustalenia ceny
        nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu przyjmuje
        się wartość nieruchomości, która była podstawą ustalenia zaktualizowanej opłaty
        rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
      2. Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy w okresie 12 miesięcy przed
        dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o
        samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa,
        ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności
        cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw wartość nieruchomości została
        określona na potrzeby ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.

    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, oddanie w użytkowanie wieczyste
    gruntu jest czynnością odpłatną, gdyż ustawodawca w ustawie o gospodarce
    nieruchomościami przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności, tj. pierwszą opłatę
    oraz opłaty roczne.
    Przy czym podkreślenia wymaga, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu
    przed 1 maja 2004 r. nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż
    na podstawie obowiązującej przed tym dniem ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od
    towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), grunt nie był
    towarem i ustanowienie prawa jego użytkowania wieczystego nie stanowiło dostawy
    towarów. Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, zmieniła się definicja towaru oraz zakres opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji, od 1 maja 2004 r. ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu
    stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy.
    Potwierdza to m.in. treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2007
    r., sygn. akt I FPS 1/06, w której uznano, iż:
      Konsekwencją stanowiska, że oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste
      stanowi dostawę towarów będzie stwierdzenie, że w przypadku gdy taka czynność
      nastąpiła przed dniem 1 maja 2004 r. (tj. przed tym dniem dokonano wpisu prawa
      użytkowania wieczystego w księdze wieczystej na podstawie zawartej w formie aktu
      notarialnego umowy o ustanowieniu tego prawa) nie podlega ona obecnie
      podatkowi od towarów i usług. (...) Wobec powyższego należy uznać, że opłata
      roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego przed dniem 1
      maja 2004 r., gdy taka czynność nie podlegała podatkowi od towarów i usług po
      wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie podatku od towarów i
      usług (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm.) ani nie zawiera w sobie należnego podatku, ani
      też nie powinna być powiększona o taki podatek na podstawie przepisów tej ustawy.
    W wyniku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste (ustanowienie prawa użytkowania
    wieczystego gruntu) dochodzi do przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz
    użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel. Użytkownik
    wieczysty może więc swobodnie korzystać z gruntu oraz czerpać z niego pożytki w sposób
    taki, jak w przypadku właściciela gruntu, może również „przenieść władztwo na inny
    podmiot” w taki sam sposób, w jaki właściciel dokonuje sprzedaży gruntu.
    Na gruncie przepisów ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT może podlegać czynność
    (dostawa towarów lub świadczenie usług), a nie kwota należna z tytułu dokonania tej
    czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    • planują Państwo sprzedać prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 w trybie
    bezprzetargowym na podstawie art. 32 ustawy o gospodarce nieruchomościami na
    rzecz obecnego użytkownika wieczystego, tj. Pana;
    • pierwsze użytkowanie wieczyste zostało ustanowione 26 lutego 2004 r. Prawo to nabyła
    Gminna spółdzielnia „(...)”;
    • 10 marca 2011 r. prawo użytkowania wieczystego zostało zbyte na podstawie umowy
    sprzedaży na rzecz Państwa;
    • 20 października 2016 r. nastąpiło zbycie prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 na
    rzecz obecnego użytkownika wieczystego, tj. Pana;
    • obecny użytkownik wieczysty, tj. Pan, stał się właścicielem prawa użytkowania
    wieczystego działki nr 1 w wyniku zawarcia umowy sprzedaży – akt notarialny Rep. A nr
    ...

    W Państwa sprawie, w odniesieniu do działki nr 1, dostawą towaru w rozumieniu
    przepisów ustawy było ustanowienie prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości
    dla pierwotnego użytkownika wieczystego, tj. Gminnej spółdzielni „(...)” 26 lutego 2004 r.–
    z tą chwilą nastąpiło przeniesienie na użytkownika wieczystego prawa do rozporządzania
    nieruchomością jak właściciel.
    Skoro zatem prawo użytkowania wieczystego w odniesieniu do działki nr 1, ustanowiono
    26 lutego 2004 r., a więc przed wprowadzeniem przepisów, którymi ustawodawca objął tę
    czynność opodatkowaniem, to nie podlegało ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, niemniej jednak nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    W odniesieniu do działki nr 1, użytkownik wieczysty otrzymał już prawo do faktycznego
    dysponowania tą nieruchomością, jak gdyby był jej właścicielem, z chwilą ustanowienia
    tego prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, tj. 26 lutego 2004 r.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...). Okoliczności faktyczne sprawy świadczą, że przeniesienie na użytkownika wieczystego
    prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel w odniesieniu do ww.
    nieruchomości nastąpiło w chwili objęcia przez pierwotnego użytkownika prawa
    wieczystego użytkowania tej nieruchomości, tj. 26 lutego 2004 r.
    Jak już wcześniej wspomniano, czynność przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
    gruntu, będącego wcześniej przedmiotem użytkowania wieczystego, dla którego prawo to
    ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r. nie podlega opodatkowaniu jako ponowna dostawa
    towarów, ani jako żadna inna czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Sprzedaż nieruchomości gruntowej (działki nr 1) na rzecz użytkownika wieczystego, tj.
    Pana nie może być traktowana jako ponowna dostawa tej samej nieruchomości, bowiem
    nie została spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy, tj. w opisanej transakcji nie dojdzie
    do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle przepisów
    art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy doszło już do dostawy tej nieruchomości na rzecz
    pierwotnego użytkownika wieczystego.
    Planowana sprzedaż nieruchomości gruntowej (działki nr 1) na rzecz użytkownika
    wieczystego, będąca w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo
    własności nieruchomości, stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego do tej nieruchomości,
    nie wpływa natomiast na „władztwo rzeczy”, które pierwotny użytkownik wieczysty uzyskał
    przed 1 maja 2004 r. W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości na rzecz użytkownika
    wieczystego, tj. Pana, nie może być traktowana jako sprzedaż tego samego towaru.
    Stwierdzam, że sprzedaż przez Państwa prawa własności nieruchomości gruntowej (działki
    nr 1) na rzecz aktualnego użytkownika wieczystego, tj. Pana, które to prawo użytkowania
    wieczystego ustanowione zostało przed 1 maja 2004 r., nie będzie stanowić dostawy
    towarów i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe powoduje, że również otrzymane przez Państwa wynagrodzenie z tytułu
    sprzedaży prawa własności nieruchomości gruntowej (prawa użytkowania wieczystego -
    działki nr 1 - ustanowionego do dnia 30 kwietnia 2004 r.) na rzecz jej aktualnego
    użytkownika wieczystego, tj. Pana nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.
    Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.