Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-773/14/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-20
Teza: Dotyczy opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo-akcyjnej z wyłączeniem kontraktów handlowych i kredytu.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lipca 2014 r. (data wpływu 5 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 7 sierpnia 2014 r. (data wpływu 12 sierpnia 2014 r.) oraz pismem z 3 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo-akcyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2014 r. do tut. organu, wpłynął wniosek, uzupełniony pismem z 7 sierpnia 2014 r. (data wpływu 12 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo-akcyjnej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu znak: IBPP1/443-773/14/LSz z 24 października 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jako spółka cywilna jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki są usługi czyszczenia suchym lodem. Spółka jest też autoryzowanym dystrybutorem maszyn do czyszczenia suchym lodem. Podstawowym profilem działalności Spółki od 2007 r. jest czyszczenie przy zastosowaniu technologii wydmuchiwania suchego lodu, między innymi dla przemysłu drukarskiego, energetycznego, hutniczego, spożywczego, lotnictwa. Ponadto firma wykonuje usługi dla przemysłu gumowego, przy produkcji opon, dla przemysłu drzewnego, samochodowego, tworzyw sztucznych i odlewniczego.

Wspólnicy Wnioskodawcy, jako osoby fizyczne, podjęli decyzję o przeniesieniu całości przedsiębiorstwa prowadzonego w formie spółki cywilnej do nowej spółki - spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: SKA). W zamian za aport przedsiębiorstwa spółki cywilnej do SKA wspólnicy Wnioskodawcy obejmą akcje w kapitale zakładowym SKA.

W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wchodzą składniki majątkowe jak i niemajątkowe. Będące przedmiotem umowy przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego, stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, a w jego skład wchodzą w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,

2.prawa do ruchomości, w tym urządzeń, w szczególności wyposażenie wykorzystywane w działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, środki transportu, wszelkie środki obrotowe,

3.prawa do używania środków transportu oraz maszyn wykorzystywanych przy prowadzeniu działalności gospodarczej spółki cywilnej C. s.c. na podstawie umów leasingowych,

4.prawa wynikające z umów z kontrahentami przedsiębiorstwa, służące działalności realizowanej przez Przedsiębiorstwo (za wyjątkiem dwóch kontraktów handlowych),

5.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych wierzytelności, w tym należności przypadające od kontrahentów, za wyjątkiem należności z kontraktów, które zostają wyłączone z przedsiębiorstwa,

6.środki pieniężne, w tym środki w kasie i na rachunkach bankowych,

7.prawa i obowiązki wobec pracowników zatrudnionych w działalności przedsiębiorstwa wraz z dokumentacją pracowniczą,

8.tajemnice przedsiębiorstwa,

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,

10.decyzje i postanowienia administracyjne, pozwolenia, zezwolenia, koncesje oraz wszelkie inne indywidualne akty administracyjne związane z Przedsiębiorstwem, których prawo przeniesienia w ramach czynności aportu Przedsiębiorstwa wynika z przepisów prawa,

11.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne do wszelkich utworów, w tym w szczególności autorskie prawa majątkowe do utworu w postaci niezarejestrowanego znaku towarowego „C.”,

12.związane z Przedsiębiorstwem zobowiązania, w szczególności:

*   zobowiązania wobec kontrahentów, związane z Przedsiębiorstwem,
*   zobowiązania z tytułu umów leasingowych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt c) powyżej,
*   inne zobowiązania związane z przedsiębiorstwem, za wyjątkiem zobowiązania z tytułu kredytu bankowego w rachunku bieżącym.

Jak wynika z powyższego opisu Wnioskodawca zamierza wyłączyć z przedmiotu aportu następujące elementy: dwa kontrakty handlowe i związane z nimi należności oraz kredyt bankowy w rachunku bieżącym.

Odnośnie kontraktów handlowych ich wyłączenie związane jest z faktem iż są to kontrakty zawarte w trybie ustawy o zamówieniach publicznych z podmiotem publicznym - Miejskim Zarządem Dróg i Transportu. Tymczasem ww. ustawa wyłącza możliwość zmiany podmiotowej umowy - zgodnie z art. 7 ust. 3 - zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Jak wskazała KIO w wyr. z 15 lipca 2013 r., KIO …: „Zasada udzielenia zamówienia wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy określona w art. 7 ust. 3, uwzględniając znaczenie powyżej przywołanych zasad oraz racjonalność przepisów, dotyczy zakazu dokonywania cesji praw lub przejęcia długów na rzecz podmiotów lub przez podmioty nieuczestniczące w postępowaniu o zamówienie publiczne”.

Tymczasem przeniesienie własności przedsiębiorstwa nie powoduje przejęcia z mocy prawa praw i obowiązków wynikających z umów cywilnoprawnych na podmiot nabywający przedsiębiorstwo, lecz wymaga dokonania cesji tych praw i obowiązków i wymaga zgody obu stron.

Taka sama sytuacja ma miejsce w stosunku do umowy o kredyt bankowy w rachunku bieżącym. Cesja praw i obowiązków wynikających z umowy kredytu wymaga zgody banku, a ten nie mając odpowiednich zabezpieczeń ze strony nowego podmiotu oraz z uwagi na jego brak tzw. historii kredytowej nie wyrazi zgody na cesję praw i obowiązków wynikających z tej umowy na nowy podmiot.

Ww. kontrakty handlowe zostały zawarte na czas oznaczony i ulegną rozwiązaniu niespełna kilka miesięcy po wniesieniu aportu przedsiębiorstwa.

Natomiast ani brak ww. kontraktów w spółce przyjmującej aport, ani też fakt braku przeniesienia zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej nie będzie miało żadnego wpływu na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa, prowadzonego w późniejszym czasie przez nabywcę - SKA.

Ponadto nie jest wykluczone, że Spółka nie zlikwiduje całkowicie swojej działalności - nie jest wykluczone że będzie ją prowadziła jeszcze przez jakiś czas w innym niż dotychczas zakresie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że:

1.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Czy Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, jeśli tak to od kiedy” Wnioskodawca odpowiedział, że tak, od lutego 2007 roku.
2.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Prosimy o jednoznaczne wskazanie do jakiej spółki nastąpi aport, gdyż w treści wniosku Wnioskodawca raz podaje, że do spółki komandytowo-akcyjnej, a raz, że do spółki komandytowej” Wnioskodawca odpowiedział, że do spółki komandytowo – akcyjnej.
3.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Z opisu sprawy oraz z własnego stanowiska wynika, że z aportu zostaną wyłączone 2 kontrakty handlowe oraz zobowiązania z tytułu kredytu bankowego, natomiast w pytaniu Wnioskodawca podaje, że wyłączeniu podlega też umowa leasingowa na samochód a także nieruchomości, brak natomiast wskazania na dwa kontrakty handlowe. Prosimy zatem o podanie czy z aportu wyłączona zostanie umowa leasingowa na samochód oraz nieruchomość, czy też jest to pomyłka pisarska?”, Wnioskodawca odpowiedział, że wskazanie w pytaniu, że z aportu zostanie wyłączona umowa leasingowa na samochód oraz nieruchomość jest omyłką pisarską. Wniosek dotyczy wyłączenia z przedsiębiorstwa dwóch kontraktów handlowych oraz kredytu w rachunku bieżącym.
4.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Jeżeli z przedmiotu aportu będzie wyłączona umowa leasingowa na samochód prosimy o wskazanie, jaki to samochód, dlaczego ta umowa nie będzie też przedmiotem aportu oraz czy bez tej umowy przenoszone składniki nie utracą przymiotu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ i art. 55² ustawy Kodeks Cywilny”, Wnioskodawca odpowiedział, że z uwagi na odp. z pkt 3 - nie dotyczy.
5.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Jeżeli przedmiotem aportu nie będą również nieruchomości to należy wskazać jakie to dokładnie nieruchomości, w jaki sposób Wnioskodawca je użytkuje, dlaczego będą wyłączone z przedmiotu aportu oraz czy stanowią na tyle istotny składnik działalności, że bez tych nieruchomości przenoszone składniki utracą przymiot przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ i art. 55² ustawy Kodeks Cywilny”, Wnioskodawca odpowiedział, że z uwagi na odp. z pkt 3 - nie dotyczy.
6.  W odpowiedzi na pytanie tut. organu „Czy nabywca po nabyciu zespołu składników, o którym mowa we wniosku, będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej zbywcy w dotychczasowym zakresie”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak, działalność jest także poszerzona o najem i dzierżawę składników majątkowych (maszyn i urządzeń) oraz udzielanie licencji na korzystanie ze znaków towarowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 3 listopada 2014 r.):

Czy wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, ale z wyłączeniem dwóch kontraktów handlowych oraz kredytu w rachunku bieżącym, do spółki osobowej - spółki komandytowo - akcyjnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., dalej jako: „ustawa o VAT”)?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo - akcyjnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W opinii Wnioskodawcy, pojęcie „zbycie” użyte w ustawie o VAT jest pojęciem szerszym niż sprzedaż i obejmuje każde rozporządzenie przedmiotem skutkujące przeniesieniem własności, tj. prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W szczególności, pod pojęciem „zbycie” rozumie się każdą zamianę, darowiznę czy każdą inną czynność skutkującą przeniesieniem własności przedsiębiorstwa. Zbycie w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT obejmuje więc także wniesienie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części tytułem wkładu do spółki prawa handlowego, w tym spółki komandytowej. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w piśmiennictwie organów podatkowych. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. ILPP1/443-997/10-4/AW, pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 VATU, gdzie zbycie obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Podobnie wypowiedzieli się również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 26 października 2010 r. sygn. IBPP2/443-632/10/RSz, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. ITPP1/443-833/10/MN, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. IPPP2/443-615/10-2/KG.

Możliwość uznania transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki prawa handlowego za dostawę towarów (co w świetle przytoczonych powyżej indywidualnych Interpretacji prawa podatkowego jest równoznaczne z uznaniem aportu za „zbycie” w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT) potwierdzono także w piśmie Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów z dnia 27 marca 2007 r., nr PT5-033-13/EK/2006/AP-7828/ 7789 skierowanym do Dyrektorów Izb Skarbowych i Urzędów Kontroli Skarbowej w sprawie dokonywania korekt odliczonego podatku naliczonego w przypadku wniesienia aportem towarów handlowych i środków trwałych do spółki prawa handlowego lub cywilnego. Stwierdzono w nim, że wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, a tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT uznawane jest za sprzedaż.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2.własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4.wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5.koncesje, licencje i zezwolenia;

6.patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8.tajemnice przedsiębiorstwa;

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Odnosząc się natomiast do wskazanych w zdarzeniu przyszłym okoliczności, iż umowa przeniesienia własności przedsiębiorstwa będzie wyłączać niektóre składniki niematerialne, takie jak prawa z dwóch kontraktów handlowych oraz należności z nich wynikające jak i zobowiązania z tytułu umowy kredytu w rachunku bankowym należy wskazać, że:

Pomimo powyższego, mienie będące przedmiotem aportu stanowić będzie całość przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanych przepisów Kodeksu cywilnego. Na co wskazuje (i pozwala) powołany art. 55² kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z treści czynności prawnej (umowy przeniesienia własności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w drodze aportu) może wynikać, że w jego skład nie będą wchodzić prawa z powyższych umów, z przyczyn wskazanych we wniosku. Pomimo tego wyłączenia, mienie będące przedmiotem aportu nadal będzie stanowiło całość przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego, albowiem składniki tego mienia są powiązane ze sobą funkcjonalnie i przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych Wnioskodawcy, a wyłączenie z przedmiotu aportu praw z umów nie powoduje zerwania tych powiązań, gdyż ani ww. kontrakty handlowe ani zobowiązanie z tytułu kredytu bankowego same w sobie nie stanowią elementu przedsiębiorstwa, bez którego nie byłoby możliwe prowadzenie działalności gospodarczej zarówno przez Wnioskodawcę, jak i przez SKA. SKA będzie w stanie samodzielnie prowadzić swoją działalność w oparciu o nabyte przedsiębiorstwo. Ww. kontrakty handlowe stanowią jedynie niewielki procent przychodów obecnej spółki C. Ponadto SKA rozszerzy swoją działalność i jej przedmiotem będzie dodatkowo udzielanie licencji na używanie znaku towarowego, który nabyty zostanie w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

W zakresie rozumienia pojęcia przedsiębiorstwa bądź jego części wypowiadał się już Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: ETS). W orzeczeniu z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita Modes Sari i Administration de lenregistrement et des domaines (C-497/01), Trybunał uznał, iż posiadanie przez nabywcę zezwolenia do prowadzenia danego rodzaju działalności gospodarczej jest irrelewantne dla oceny czy doszło do przeniesienia przedsiębiorstwa bądź jego części (por. „w sytuacji, w której państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 5 (8) zdanie pierwsze VI Dyrektywy, nie jest możliwe wyłączenie przeniesienia z zakresu stosowania zasady braku dostawy wyłącznie z tego powodu, że odbiorca nie posiada tego rodzaju zezwolenia” (punkt 55 uzasadnienia wyr. ETS C-497/01).

Zatem wyłączenie praw z umów oraz zobowiązań z tytułu kredytu nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, zatem wkład w takiej postaci nie podlega VAT zdaniem Wnioskodawcy.

W dotychczasowym orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym, aby można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa, musi nastąpić przeniesienie składników niezbędnych do realizacji zadań gospodarczych danego przedsiębiorstwa.

Analizując składniki wymienione przez Wnioskodawcę składające się na jego przedsiębiorstwo należy uznać, że charakter prowadzonej przez niego działalności gospodarczej sprawia, że wyłączenie praw z umów oraz zobowiązań kredytowych nie niweczy możliwości kontynuowania tego rodzaju działalności gospodarczej przez spółkę komandytowo - akcyjną w dotychczasowym pełnym zakresie.

Jeszcze na końcu warto wspomnieć o tym, iż celem wyliczenia przykładowych składników przedsiębiorstwa przez ustawodawcę w art. 55 (1) KC było nie tylko rozwianie ewentualnych wątpliwości mogących mieć miejsce w związku z przynależnością poszczególnych składników do przedsiębiorstwa, lecz przede wszystkim pozostawanie tychże składników w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem. Nie może być tak, że każdy składnik majątku wymieniony w tym przepisie, musi być przeniesiony wraz z innymi składnikami wyłącznie dlatego, że należy do danego podmiotu. Przede wszystkim wymienione w przepisie prawa muszą oczywiście pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że masa majątkowa Wnioskodawcy, po wyłączeniu z niej opisanych elementów nadal stanowić będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu kodeksu cywilnego, a co za tym idzie czynność wniesienia tego przedsiębiorstwa jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Natomiast przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi/udziałowcowi.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowo - akcyjnej spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie akcji), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT, wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie bowiem do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wskazując, że jej przepisów nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. transakcji jest konsekwencją postanowień art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), który stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego \[akapit 1\]. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu \[akapit 2\].

Polskie przepisy VAT osiągają więc dozwolony przez dyrektywę skutek – tj. uznanie, że przeniesienie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części na inny podmiot nie jest dostawą, poprzez regulację zawartą w art. 6 ustawy o VAT.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Natomiast przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”.

Zgodnie z zasadami wykładni systemowej zewnętrznej, skoro dane pojęcie nie jest definiowane w danym akcie normatywnym, a jest ono określone w innym akcie normatywnym to właśnie z uwagi na konieczność zachowania jednoznaczności systemu prawnego, przy interpretacji tego zwrotu należy odwołać się do znaczenia tego pojęcia na gruncie innego aktu normatywnego, wiodącego w danej dziedzinie. W analizowanym przypadku zasadne jest odwołanie się do znaczenia pojęcia „przedsiębiorstwa”, na gruncie przepisów prawa cywilnego.

Stosownie do przepisu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) „przedsiębiorstwo” jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),

2.własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

3.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

4.wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

5.koncesje, licencje i zezwolenia,

6.patenty i inne prawa własności przemysłowej,

7.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

8.tajemnice przedsiębiorstwa,

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W powyższym przepisie ustawodawca wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej.

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, iż przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego jako jednolita całość.

Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines Trybunał zwracając uwagę, iż niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, iż pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wskazał we wniosku Wnioskodawca - prowadzący działalność w zakresie usług czyszczenia suchym lodem przy zastosowaniu technologii wydmuchiwania suchego lodu – zamierza przenieść całość przedsiębiorstwa prowadzonego w formie spółki cywilnej do nowej spółki komandytowo - akcyjnej. W zamian za aport przedsiębiorstwa spółki cywilnej do spółki komandytowo - akcyjnej wspólnicy Wnioskodawcy obejmą akcje w kapitale zakładowym Spółki.

W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wejdą składniki majątkowe jak i niemajątkowe. Będące przedmiotem umowy przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego, stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, a w jego skład wchodzą w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,

2.prawa do ruchomości, w tym urządzeń, w szczególności wyposażenie wykorzystywane w działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, środki transportu, wszelkie środki obrotowe,

3.prawa do używania środków transportu oraz maszyn wykorzystywanych przy prowadzeniu działalności gospodarczej spółki cywilnej na podstawie umów leasingowych,

4.prawa wynikające z umów z kontrahentami przedsiębiorstwa, służące działalności realizowanej przez Przedsiębiorstwo (za wyjątkiem dwóch kontraktów handlowych),

5.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych wierzytelności, w tym należności przypadające od kontrahentów, za wyjątkiem należności z kontraktów, które zostają wyłączone z przedsiębiorstwa,

6.środki pieniężne, w tym środki w kasie i na rachunkach bankowych,

7.prawa i obowiązki wobec pracowników zatrudnionych w działalności przedsiębiorstwa wraz z dokumentacją pracowniczą,

8.tajemnice przedsiębiorstwa,

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,

10.decyzje i postanowienia administracyjne, pozwolenia, zezwolenia, koncesje oraz wszelkie inne indywidualne akty administracyjne związane z Przedsiębiorstwem, których prawo przeniesienia w ramach czynności aportu Przedsiębiorstwa wynika z przepisów prawa,

11.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne do wszelkich utworów, w tym w szczególności autorskie prawa majątkowe do utworu w postaci niezarejestrowanego znaku towarowego „C.”,

12.związane z Przedsiębiorstwem zobowiązania, w szczególności:

*   zobowiązania wobec kontrahentów, związane z Przedsiębiorstwem,
*   zobowiązania z tytułu umów leasingowych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt c) powyżej,
*   inne zobowiązania związane z przedsiębiorstwem, za wyjątkiem zobowiązania z tytułu kredytu bankowego w rachunku bieżącym.

Wnioskodawca zamierza wyłączyć z przedmiotu aportu następujące elementy: dwa kontrakty handlowe i związane z nimi należności oraz kredyt bankowy w rachunku bieżącym.

Wnioskodawca wskazał, że brak ww. kontraktów i brak przeniesienia zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej do spółki przyjmującej aport nie będzie miało żadnego wpływu na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa, prowadzonego w późniejszym czasie przez nabywcę. Wyłączenie kontraktów handlowych związane jest z faktem że są to kontrakty zawarte w trybie ustawy o zamówieniach publicznych z podmiotem publicznym. Ww. ustawa wyłącza możliwość zmiany podmiotowej umowy - zgodnie z art. 7 ust. 3 - zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Przeniesienie własności przedsiębiorstwa nie powoduje przejęcia z mocy prawa praw i obowiązków wynikających z umów cywilnoprawnych na podmiot nabywający przedsiębiorstwo, lecz wymaga dokonania cesji tych praw i obowiązków i wymaga zgody obu stron. Ww. kontrakty handlowe zostały zawarte na czas oznaczony i ulegną rozwiązaniu niespełna kilka miesięcy po wniesieniu aportu przedsiębiorstwa.

Podobnie jest w stosunku do umowy o kredyt bankowy w rachunku bieżącym. Cesja praw i obowiązków wynikających z umowy kredytu wymaga zgody banku, a ten nie mając odpowiednich zabezpieczeń ze strony nowego podmiotu oraz z uwagi na jego brak tzw. historii kredytowej nie wyrazi zgody na cesję praw i obowiązków wynikających z tej umowy na nowy podmiot.

Nabywca po nabyciu zespołu składników, o którym mowa we wniosku, będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej zbywcy w dotychczasowym zakresie. Ponadto działalność będzie także poszerzona o najem i dzierżawę składników majątkowych (maszyn i urządzeń) oraz udzielanie licencji na korzystanie ze znaków towarowych.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwość, czy transakcja wniesienia jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowo - akcyjnej przedsiębiorstwa z wyłączeniem dwóch kontraktów handlowych i związanych z nimi należności oraz kredytu bankowego w rachunku bieżącym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

W przedmiotowej sprawie, w mającym być przedmiotem zbycia przedsiębiorstwie zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, a zbywana masa będzie mogła służyć kontynuowaniu dotychczasowej działalności gospodarczej przez spółkę komandytowo-akcyjną.

Jak wskazał bowiem Wnioskodawca we wniosku, zespół przenoszonych składników pomimo wyłączenia dwóch kontraktów handlowych i związanych z nimi należności oraz kredytu bankowego w rachunku bieżącym, będzie posiadał zdolność do prowadzenia działalności w dotychczasowym zakresie przez nabywcę a nawet działalność zostanie poszerzona o najem i dzierżawę składników majątkowych (maszyn i urządzeń) oraz udzielanie licencji na korzystanie ze znaków towarowych.

Jednocześnie należy zauważyć, że ww. wyłączenia zostały niejako wymuszone faktem, że w przypadku kontraktów zostały one zawarte w trybie ustawy o zamówieniach publicznych z podmiotem publicznym co wyłącza możliwość zmiany podmiotu umowy (zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy). Ponadto ww. kontrakty handlowe zostały zawarte na czas oznaczony i ulegną rozwiązaniu niespełna kilka miesięcy po wniesieniu aportu przedsiębiorstwa.

Jednocześnie przejęcia z mocy prawa praw i obowiązków wynikających z umów cywilnoprawnych na podmiot nabywający przedsiębiorstwo wymaga dokonania cesji tych praw i obowiązków co wymaga zgody obu stron. W przypadku umowy o kredyt bankowy w rachunku bieżącym wymagana jest zgoda banku, a ten nie mając odpowiednich zabezpieczeń ze strony nowego podmiotu oraz z uwagi na jego brak tzw. historii kredytowej nie wyrazi zgody na cesję praw i obowiązków wynikających z tej umowy na nowy podmiot.

Wskazać należy, że strony mają – poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych –zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa określoną w art. 55¹ Kodeksu cywilnego. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazał, że brak wniesienia dwóch kontraktów handlowych i związanych z nimi należności oraz kredytu bankowego w rachunku bieżącym nie wyłącza możliwości dalszego samodzielnego i niezależnego funkcjonowania przedsiębiorstwa Wnioskodawcy po jego nabyciu przez nabywcę.

Z powyższego wynika, że wyłączenie z masy majątkowej przedsiębiorstwa dwóch kontraktów handlowych i związanych z nimi należności oraz kredytu bankowego w rachunku bieżącym nie będzie miało żadnego wpływu na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa, prowadzonego w późniejszym czasie przez nabywcę, tj. nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego.

W konsekwencji zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający realizacją zadań gospodarczych wykonywanych przez przedsiębiorstwo podatnika oraz kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej przez jego nabywcę. Przekazany aportem majątek pozwoli na samodzielne funkcjonowanie przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy i regulacje prawne w tym zakresie oraz uwzględniając orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że jeżeli jak wskazał Wnioskodawca wyłączenie pewnych składników, pozostanie bez wpływu na możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki przez ich nabywcę w takim zakresie jak Wnioskodawca, to w przedmiotowej sprawie dojdzie do aportu przedsiębiorstwa.

Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie będzie miał zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W konsekwencji czynność wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo - akcyjnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT

W związku powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, że czynność wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowo - akcyjnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.