Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.918.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Uznanie realizowanych czynności za dostawę towarów oraz
określenie miejsca opodatkowania ww. dostawy towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dropshipping
sprzedaż-sprzedaż za pośrednictwem
świadczenie-miejsce świadczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania realizowanych czynności za dostawę towarów oraz określenia miejsca
    opodatkowania ww. dostawy towarów. Uzupełniła go Pani pismem z 30 października 2025
    r. (wpływ 2 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani ... (dalej jako Wnioskodawczyni) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zgodnie z PKD jest
    pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej 47.91.Z. Dodatkowo
    Wnioskodawczyni świadczy również usługi asystentki stomatologicznej PKD 86.99.D
    działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej.
    W ramach głównego przedmiotu działalności, którego dotyczy wniosek Wnioskodawczyni
    zajmowała się przez dwa miesiące tj. lipiec i sierpień 2025 r. sprzedażą towarów w modelu
    biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping we współpracy ze Sprzedawcami
    z państwa trzeciego (Chiny).
    Wcześniej przed tym okresem Wnioskodawczyni dokonywała również sprzedaży towarów
    w ramach dostaw realizowanych na terytorium kraju (z Polski do klientów w Polsce), w
    związku z czym od 3 czerwca 2025 r. jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Przed
    dniem rejestracji jako czynny podatnik VAT Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia
    podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Rejestracja z dniem 3 czerwca
    2025 r. spowodowana była sprzedażą kilku sztuk myjek parowych (elektronicznych) oraz
    zbliżaniem się do przekroczenia limitu zwolnienia z VAT. Wnioskodawczyni wskazuje to
    jednak wyłącznie w celu zachowania kompletności wniosku i pełnego opisu prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie sprzedaż realizowana we wskazanych
    miesiącach tj. lipiec i sierpień 2025 r. w modelu dropshippingowym we współpracy ze
    Sprzedawcami z państwa trzeciego (Chiny). W ramach tego modelu sprzedażowego
    Wnioskodawczyni sprzedawała produkty takie jak ściereczki bezsmugowe do okien,
    ekranów i blatów, produkty i akcesoria do czyszczenia i sprzątania.
    Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana była za pośrednictwem
    własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane były produkty pochodzące od
    zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów byli konsumenci,
    czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci) w Polsce.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest jednak wyłącznie sprzedaż skierowana do
    konsumentów zamieszkujących terytorium Polski.
    Wnioskodawczyni w ich imieniu zawierała umowy kupna-sprzedaży z dostawcami,
    obsługiwała płatności, a następnie przekazywała zamówienia do zagranicznego
    kontrahenta sprzedawcy danego produktu po uprzednim potraceniu swojej prowizji. W
    razie potrzeby zapewniana była również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań
    dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań
    reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym sprzedawcą.
    Działalność Wnioskodawczyni koncentrowała się na organizowaniu zakupu towarów
    oferowanych przez sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako:
    Sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar został wysyłany przez zagranicznego
    dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiadał za
    realizację dostawy. Zatem, działalność polegała na zamawianiu towarów oferowanych
    przez sprzedawców z krajów trzecich.
    Po dokonaniu zapłaty przez klienta, sprzedawca realizował wysyłkę towaru bezpośrednio
    do Klienta. Produkt nie trafiał do Wnioskodawczyni, zawsze kierowany był bezpośrednio

    do odbiorcy końcowego. Wnioskodawczyni nie miała styczności z towarem i ograniczała
    się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość
    działalności opierała się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po
    stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywała się za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawczynię.
    Sklepy internetowe w ramach których dokonywane były dostawy w tym modelu były w
    pełni zarządzane przez Wnioskodawczynię, która sporządzała opisy produktów w języku
    polskim, a także dokonywała ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu
    lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów.
    W sytuacji, gdy Klient złożył zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez
    Wnioskodawczynię i dokonał przedpłaty za jego rzecz, następnie składała zamówienie u
    chińskiego Sprzedawcy, przekazując mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz
    dokonywała płatności za towar. Produkt wysyłany był bezpośrednio z Chin do Klienta, bez
    pośrednictwa Wnioskodawczyni w zakresie fizycznej obsługi przesyłki.
    W praktyce oznacza to, że Klient przekazywał należność za towar bezpośrednio na
    rachunek Wnioskodawczyni, która następnie opłacała zamówienie u zagranicznego
    sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawczyni pełniła funkcje pośrednika zarówno w
    zakresie realizacji zamówienia, jak i obsługi płatności. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni
    stanowiła różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta, a sumą przekazaną
    zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowiła
    prowizje należna Wnioskodawczyni. Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawczyni
    była w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą
    przez Klienta, a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w
    imieniu Klienta towar.
    Wnioskodawczyni nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z
    chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, każdorazowo po dokonaniu
    zakupu otrzymywała od niego dokument potwierdzający zakup w postaci zestawienia
    zrealizowanych zamówień.
    Zamówienia były składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawczynię. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany
    był do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji
    dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane następnie
    przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta.
    Obsługa płatności realizowana była przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich
    jak np. ..., ..., Klienci przekazywali środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd
    po potraceniu prowizji kwoty były transferowane na konto bankowe Wnioskodawczyni.
    Sprzedawcami były podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane z
    państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (Chiny). Jak wcześniej wskazano
    odbiorcami towarów były wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawczyni na żadnym etapie
    nie miała fizycznego kontaktu z towarem. Produkt był wysyłany bezpośrednio od
    zagranicznego sprzedawcy do końcowego odbiorcy w Polsce.
    Po otrzymaniu przez Wnioskodawczynię płatności od Klienta i przyjęciu zamówienia,
    Wnioskodawczyni składała zamówienie na dany towar u zagranicznego sprzedawcy. Po
    zaksięgowaniu płatności, sprzedawca realizował wysyłkę produktu bezpośrednio do
    Klienta, z pominięciem Wnioskodawczyni jako ogniwa w fizycznym łańcuchu dostaw.
    Zamówiony towar nigdy nie trafiał do Wnioskodawczyni dostawa następowała zawsze
    bezpośrednio z zagranicy do finalnego odbiorcy.

    Cena opłacana przez Klienta obejmowała wartość samego towaru, koszty transportu oraz
    ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawczyni dokonywała zapłaty na rzecz
    sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta,
    które wpływały na rachunek bankowy za pośrednictwem operatora płatności.
    Podczas składania zamówienia u sprzedawcy Wnioskodawczyni wskazywała dane Klienta
    jako odbiorcy nie posługiwała się własnymi danymi adresowymi. Współpraca z chińskimi
    kontrahentami nie była regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca ta
    opierała się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.
    Wynagrodzenie Wnioskodawczyni wynikało z relacji prawnej zawartej pomiędzy nią a
    Klientem, jej warunki były określone w regulaminie sklepu. To właśnie z Klientem
    zawierany był stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawczyni dokonywała zakupu
    towaru u Sprzedawcy.
    Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawczynię u zagranicznego sprzedawcy,
    Klient nabywał prawo do rozporządzania towarem. Zatem, model sprzedażowy można
    przedstawić następującym schematem:
    1. Wnioskodawczyni wyszukiwała towary oferowane przez Sprzedawców, kierując się m.
      in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na
      opiniach kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) były
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawczynię
      stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmowała m.in. tłumaczenie na język polski,
      tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych wszystko
      w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy.
    3. Klient odwiedzał stronę internetową Wnioskodawczyni, wybierał interesujący go towar,
      składał zamówienie, akceptował regulamin sklepu i realizował płatność.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawczyni
      zamawiała towar u Sprzedawcy w Chinach, którzy byli technicznie zintegrowani z
      systemem sklepu Wnioskodawczyni i otrzymywali zamówienia bezpośrednio. Tak
      złożone zamówienia były następnie opłacane przez Wnioskodawczynię, potrącając
      jednocześnie swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawczyni zostawała kwota
      odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną
      Sprzedawcy.
    5. Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawczynię, Sprzedawca z Chin wysyłał towar
      bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafiał fizycznie do Wnioskodawczyni
      wysyłka odbywała się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.
    Klient na życzenie otrzymywał numer listu przewozowego, dzięki któremu mógł śledzić
    przesyłkę. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient mógł
    skontaktować się z Wnioskodawczynią, która była w stałym kontakcie z chińskim
    sprzedawcą oraz posiadała bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki.
    Wnioskodawczyni odpowiadała na zapytania Klientów drogą mailową i udostępniała dane
    do śledzenia przesyłki na żądanie.
    W przypadku, gdy Klient gdyby Klient zdecydował się na zwrot towaru po jego zakupie,
    Wnioskodawczyni przyjmowała zwracany produkt bezpośrednio do siebie. W takiej
    sytuacji Klient mógł otrzymać zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie.
    Towary były wysyłane bezpośrednio od chińskiego sprzedawcy do Klienta na terytorium
    Polski. Sprzedawca z Chin odpowiadał za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie,
    przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność
    za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania
    spoczywała na zagranicznym sprzedawcy.

    Transport towaru rozpoczynał się na terytorium Chin, a jego import był dokonywany w
    innym państwie członkowskim UE, towary były importowane w innym kraju Unii
    Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
    Towar nie trafiał fizycznie do Wnioskodawczyni był wysyłany bezpośrednio do Klienta. Z
    tego względu Wnioskodawczyni nie pełniła roli importera. Status importera posiadał Klient
    końcowy.
    Wnioskodawczyni nie dokonywała zgłoszenia celnego ani nie występowała jako
    przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela
    bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności
    importowych nie spoczywały na Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni nie była importerem towaru. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawczyni
    importerem był ostateczny Klient, gdyż to na jego dane realizowana była wysyłka towaru.
    Wnioskodawczyni nie była i nie jest zarejestrowana w procedurze Import One-Stop Shop
    (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji.
    Niemniej jednak, w świetle przedstawionego modelu działania pojawiła się wątpliwość, czy
    opisane transakcje rzeczywiście podlegały opodatkowaniu VAT na terytorium Polski, a co
    za tym idzie czy od zrealizowanej w tym modelu sprzedaży powinna zapłacić podatek VAT
    należny.
    W związku z powyższym, niniejszy wniosek został złożony w celu uzyskania jednoznacznej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego.
    Ponadto, w odpowiedzi na zadane pytania w wezwaniu wskazano:
    1. Czy siedziba Pani działalności gospodarczej związanej z sprzedażą realizowaną w
      miesiącach tj. lipiec i sierpień 2025 r. znajduje się na terytorium Polski? Jeżeli nie, to
      należy wskazać w jakim kraju się ona znajduje?
      Odp. Tak, siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawczyni znajduje się na
      terytorium Polski.
    2. Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą zarejestrowaną poza terytorium Polski?
      Jeśli tak, to należy wskazać w jakim kraju i jaki jest przedmiot tej działalności?
      Odp. Nie, Wnioskodawczyni nie prowadzi zarejestrowanej działalności poza terytorium
      kraju.
    3. Czy suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na
      terytorium państwa członkowskiego, jak i usług telekomunikacyjnych, nadawczych i
      elektronicznych świadczonych transgranicznie na rzecz konsumentów (liczona łącznie
      dla wszystkich państw członkowskich) pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od
      wartości dodanej nie przekroczyła u Pani w trakcie roku podatkowego ani w
      poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości (42 000 zł w
      Polsce)?
        Odp. Nie, Wnioskodawczyni nie dokonywała w ogóle dostaw towarów, które
        byłyby wysyłane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego niż terytorium państwa członkowskiego. Tak jak wskazano we wniosku,
        Wnioskodawczyni dokonywała dostaw towarów na terytorium Polski do polskich
        klientów, w wyniku tej dostawy towar nie był wysyłany na terytorium innego
        państwa UE.
        W zakresie zaś pozostałej sprzedaży realizowanej w modelu dropshippingowym,
        której dotyczy wniosek towar był wysyłany przez Sprzedawcę z Chin bezpośrednio
        do konsumentów w Polsce.
        W konsekwencji Wnioskodawczyni nie dokonywała wewnątrzwspólnotowych
        dostaw towarów na odległość (WSTO), o których mowa w przepisach art. 22a

        ustawy o VAT, do których odnosi się wskazany przez organ w pytaniu limit 10 000
        euro (42 000 zł). Odpowiadając zatem na pytanie, Wnioskodawczyni nie
        przekroczyła tego limitu, ponieważ w ogóle nie realizowała transakcji, których ten
        limit dotyczy.
    4. Czy towary sprzedawane przez Panią w ramach współpracy z sprzedawcami z Chin są
      towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 150 euro?
      Odp. Nie, towary nie przekraczały wartości 150 euro.
    5. Czy sprzedawcy z Chin są podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy o podatku
      od towarów i usług?
        Odp. W ocenie Wnioskodawczyni ustalenie, czy chińscy sprzedawcy, o których
        mowa we wniosku, spełniają definicję podatnika, o której mowa w art. 28a
        ustawy o podatku od towarów i usług, nie należy do Wnioskodawczyni. Kwestia ta
        stanowi element oceny prawnej stanu faktycznego, która leży w kompetencji
        organu interpretacyjnego w drodze procesu interpretacyjnego.
        Odnosząc się jednak do tak postawionego pytania, zdaniem Wnioskodawczyni, w
        związku z tym, że Sprzedawcy z Chin w sposób ciągły i zorganizowany dokonują
        sprzedaży towarów to w jej opinii spełniają definicje podatków w rozumieniu art.
        28a ustawy o VAT.
    6. Kto decyduje o tym, które konkretnie towary są prezentowane w sklepach
      internetowych prowadzonych przez Panią – Pani czy sprzedawcy z Chin?
      Odp. Wyłącznie Wnioskodawczyni decydowała o tym jakie towary umieszczane są na
      stronie.
    7. Czy klienci zlecają Pani jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą
      zakupić towar który został zaprezentowany w sklepach internetowych prowadzonych
      przez Panią?
        Odp. Klienci nie zlecali Wnioskodawczyni jakie towary chcieli kupić. Klienci mogli
        kupić tylko takie towary, które były dostępne na sklepie internetowym
        Wnioskodawczyni.
    8. Czy klienci mają możliwość wyboru podmiotu, od którego zostanie zakupiony i wysłany
      towar z Chin?
        Odp. Nie, klienci nie mieli takiej możliwości. Wyłącznie Wnioskodawczyni
        decydowała o wyborze dostawcy z Chin.
    9. Czy wskazuje Pani klientowi pełne dane sprzedającego – sprzedawcy z Chin, od
      którego zostanie zakupiony i wysłany towar?
        Odp. Nie, klienci nie mieli takiej możliwości. Wyłącznie Wnioskodawczyni
        decydowała o wyborze dostawcy z Chin.
    10. Proszę doprecyzować:
    a) jak wygląda proces zamówienia towaru od sprzedawcy z Chin/w jaki sposób dokonuje
      Pani ww. zamówienia (np. poprzez platformę sprzedażą, stronę internetową
      sprzedawcy lub inny)?
        Odp. Proces składania zamówień nie był w pełni zautomatyzowany.
          W momencie, gdy Klient składał i opłacał zamówienie w sklepie internetowym
          prowadzonym przez Wnioskodawczynię, dane dotyczące zamówienia – tj.
          informacje o zamówionym towarze oraz dane odbiorcy (adres dostawy) – były

          automatycznie przekazywane do zintegrowanego systemu Sprzedawcy z Chin
          za pośrednictwem integracji sklepu internetowego z platformą sprzedażową,
          na której działał dany Sprzedawca.
          Niemniej jednak, po otrzymaniu zamówienia od Klienta, Wnioskodawczyni
          była zobowiązana do ręcznego złożenia zamówienia u Sprzedawcy poprzez
          platformę sprzedażową i dokonania płatności za dany towar. Integracja
          ułatwiała proces przekazywania danych o zamówieniu, natomiast nie
          realizowała automatycznie płatności ani finalizacji zamówienia po stronie
          chińskiego Sprzedawcy.
          W praktyce wyglądało to w ten sposób, że po wpłynięciu zamówienia w
          sklepie internetowym i jego opłaceniu przez Klienta, Wnioskodawczyni
          logowała się na swoje konto na platformie sprzedażowej chińskiego
          Sprzedawcy gdzie ręcznie opłacała zamówienie odpowiadające zamówieniu
          Klienta.
    b) co należy rozumieć przez stwierdzenie, że sprzedawcy byli technicznie zintegrowani z
      systemem sklepu Wnioskodawczyni i otrzymywali zamówienia bezpośrednio?
          Odp. Przez sformułowanie „sprzedawcy byli technicznie zintegrowani z
          systemem sklepu Wnioskodawczyni” należy rozumieć połączenie systemu
          sprzedażowego sklepu internetowego Wnioskodawczyni z systemem
          informatycznym Sprzedawców (dostawców z Chin) przy wykorzystaniu
          interfejsów API lub odpowiednich wtyczek integracyjnych.
          Dzięki tej integracji możliwe było automatyczne przekazywanie danych
          dotyczących zamówienia złożonego przez Klienta – w szczególności informacji
          o zamówionym towarze oraz danych odbiorcy (adresu dostawy) – do
          właściwego Sprzedawcy z Chin.
          Integracja nie obejmowała jednak automatycznego pobierania danych o
          produktach (takich jak opisy, zdjęcia, ceny czy stany magazynowe) z ofert
          Sprzedawców. Również proces opłacenia zamówienia nie był
          zautomatyzowany – po otrzymaniu zamówienia od Klienta Wnioskodawczyni
          była zobowiązana do ręcznego opłacenia zamówienia u sprzedawcy na
          platformie sprzedażowej (np. ..., ...), co stanowiło końcowy etap realizacji
          zamówienia po stronie Sprzedawcy
    c) czy sprzedawcy z Chin działają poprzez platformy sprzedażowe takie jak np. ...?
        Odp. Tak, chińscy sprzedawcy działają przez różne platformy sprzedażowe.
    d) czy posiada Pani konto na ww. platformach sprzedażowych (np. ...) za pomocą których
      dokonuje Pani zamówienia u chińskich sprzedawców? Proszę wyjaśnić.
          Odp. Tak, Wnioskodawczyni posiada konta użytkownika na platformach
          sprzedażowych (m.in. ..., ...), za pośrednictwem których dokonywała
          zamówień u chińskich Sprzedawców.
          Integracja sklepu internetowego Wnioskodawczyni z platformami
          sprzedażowymi umożliwiała automatyczne przekazanie danych o zamówieniu
          złożonym przez Klienta – w szczególności informacji o zamówionym towarze
          oraz danych do wysyłki – do właściwego Sprzedawcy.
          Niemniej jednak, pomimo takiej integracji, proces realizacji zamówienia
          wymagał zalogowania się przez Wnioskodawczynię na swoje konto na
          platformie sprzedażowej oraz ręcznego opłacenia zamówienia u Sprzedawcy.
          Dopiero po dokonaniu płatności przez Wnioskodawczynię Sprzedawca z Chin
          realizował wysyłkę towaru bezpośrednio do Klienta.

    11. Proszę doprecyzować w jaki sposób udokumentowana jest transakcja pomiędzy Panią
      a sprzedawcą z Chin? Proszę wskazać rodzaj dokumentów wystawianych na Pani rzecz.
        Odp. Wnioskodawczyni otrzymywała fakturę wystawioną przez Sprzedawcę z
        Chin. Przy czym zamówienia opłacane były na bieżąco (co widać w historii
        zamówień na platformie sprzedażowej Sprzedawcy z Chin), a faktura była
        wystawiana jedna zbiorcza na koniec miesiąca.
    12. W jaki sposób udokumentowana jest transakcja realizowana przez Panią na rzecz
      klienta? Proszę wskazać rodzaj dokumentów wystawianych przez Panią na rzecz
      klienta?
        Odp. W związku z tym, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię obywała się w
        systemie wysyłkowym, za które płatności otrzymywała wyłącznie w formie
        bezgotówkowej nie miała obowiązku posiadania kasy fiskalnej, więc nie
        wystawiała paragonów z tego tytułu. Korzystała w tym zakresie ze zwolnienia
        przewidzianego w Rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia
        ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W związku z tym, że klientami
        byli osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni
        nie miała obowiązku wystawienia faktury, z wyjątkiem sytuacji w której nabywca
        zgłosiłby takie żądanie. Jeżeli klient nie zgłaszał takiego żądania Wnioskodawczyni
        nie dokumentowała sprzedaży fakturą. W zakresie sprzedaży objętej wnioskiem
        nie wystąpiła sytuacja, w której Klient zażądałby wystawienia faktury, w związku z
        tym, Wnioskodawczyni nie dokumentowała sprzedaży ani paragonem fiskalnym
        ani fakturą. Klient otrzymywał wyłącznie potwierdzenie zamówienia.
    13. Proszę jednoznacznie wskazać:
    a) co oznacza/jak należy rozumieć, że „Cena opłacana przez Klienta obejmowała wartość
      samego towaru, (...) ewentualne należności podatkowe”?
    b) z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany
      do rozliczenia tych należności podatkowych?
      Odpowiedź łączna na pytania z lit. a i lit. b
      Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne,
      chociaż te ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być
      naliczane. Jako należności podatkowe Wnioskodawczyni wskazuje również podatek
      VAT z tytułu importu, do którego zobowiązanym do zapłaty był Klient. Jak wskazano w
      treści wniosku, Wnioskodawczyni nie była importerem towaru, gdyż towar nigdy do
      niej nie trafiał. Wnioskodawczyni nie dokonywała zgłoszenia celnego, ani nie
      występowała jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie
      formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywało na
      Wnioskodawczyni. To czy podatek VAT był faktycznie odprowadzany leży poza gestią
      Wnioskodawczyni. Mogły mieć miejsce sytuacje w której podatek VAT z tytułu importu
      pobierany był błędnie w ramach procedury IOSS. Wynika to z faktu, że
      Wnioskodawczyni jak wcześniej wskazano podawała dane do wysyłki ostatecznego
      klienta (konsumenta). Zatem z tej perspektywy mogło wystąpić mylne
      przeświadczenie Sprzedawcy z Chin, że dokonuje sprzedaży bezpośrednio na rzecz
      konsumenta, a nie Wnioskodawczyni, co za tym idzie podatek omyłkowo deklarowany
      jest w ramach procedury IOSS, która nie powinna mieć zastosowania, gdyż zdaniem
      Wnioskodawczyni najpierw następowała sprzedaż na zasadzie relacji B2B między
      Sprzedawcą z Chin a Wnioskodawczynią, która nie powinna podlegać na
      deklarowaniu podatku VAT w ramach IOSS, a następnie sprzedaż w relacji B2C między
      Wnioskodawcą a Klientem końcowym.
    14. Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na
      odległość, Pani czy sprzedawca z Chin?

      Odp. Stroną odstąpienia od umowy była Wnioskodawczyni.
    15. Kto ponosi odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru, Pani czy sprzedawca z
      Chin?
        Odp. Wnioskodawczyni.
    16. W jaki sposób Pani klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się
      rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pani?
      Proszę krótko opisać ten proces.
        Odp. Klient mógł złożyć reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do
        Wnioskodawczyni. Reklamacja była wówczas rozpatrywana przez
        Wnioskodawczynię, która – w zależności od ustaleń – zwracała klientowi
        pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji również
        trafiał do Wnioskodawczyni w takiej sytuacji.

## Pytanie

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez
      Wnioskodawczynię na rzecz Klientów należało uznać za odpłatną dostawę towarów
      czy też za odpłatne świadczenie usług?
    2. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawczynię za odpłatną
      dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu były inne państwo członkowskie
      UE - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca
      zamieszkania w Polsce jest terytorium poza UE, tj. Chiny?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawczyni czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniały
    zmamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) był
    konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w
    takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności
    podejmowane przez Wnioskodawczynię w celu zrealizowania zamówienia nie stanowiły
    dla klientów celu samego w sobie, klient był zainteresowany nabyciem konkretnego
    produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostało przeniesione
    prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    przypadku, w którym Wnioskodawczyni dokonywała zamówienia towaru na rzecz
    klientów, doszło do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawczyni dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawczynię za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dochodzi do dwóch dostaw:
    1. Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawczyni;
    2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawczynię na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.

    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
    lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który
    dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
    wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
    członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport
    przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są
    wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
    terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawczyni oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany
    był bezpośrednio z kraju trzeciego do innego niż Polska państwa członkowskiego UE
    (państwo importu) skąd dalej trafiał bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku
    mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego
    (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawczyni (B2B), a
    Wnioskodawczynią dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta, który jest
    osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to
    Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest
    wskazana przez Wnioskodawczynię informacja, że w transakcji tej jako importer towarów
    występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego
    dostawcę na rzecz Wnioskodawczyni podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawczyni nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawczyni, a ostateczny Klient, to dostawa między
    Wnioskodawczynią a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce ani
    też w innym państwie członkowskim UE.
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz klienta, będącego jednocześnie
    importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną
    i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego.
    Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawczynię dostawy towarów wysyłanych z
    terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawczynię na terytorium kraju, a miejscem
    opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym
    przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu VAT
    w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium
    państwa trzeciego (Chiny).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;

    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
        Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
        zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
        Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
        Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
        Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
        w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
        Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
        Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
        usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
        towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
        Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa
        trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie

    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem pytania nr 1 w pierwszej kolejności należy
    wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W
    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do
    cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można
    utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji
    pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    W analizowanej sprawie klient wybiera towar na Pani stronie internetowej, a następnie
    składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności za zamówienie. Z
    całokształtu okoliczności sprawy wynika, że po opłaceniu towaru przez Klienta, zamawia
    Pani towar u chińskiego sprzedawcy za pośrednictwem platform sprzedażowych, takich
    jak .... Chiński sprzedawca następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres klienta.
    Towary od chińskiego sprzedawcy nabywa Pani we własnym imieniu za pośrednictwem
    serwisu aukcyjnego i sprzedaje je Pani do odbiorców w Polsce. Faktury od chińskiego
    sprzedawcy wystawiane są na Panią. Klient końcowy nie otrzymuje faktury od sprzedawcy
    z Chin – otrzymuje wyłącznie od Pani potwierdzenie zamówienia. Pani jest stroną w
    przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość i to Pani ponosi
    odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru. Klient może złożyć reklamację na
    uszkodzony towar bezpośrednio do Pani, a reklamację rozpatruje Pani, która – w
    zależności od ustaleń – zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w
    ramach reklamacji również trafia do Pani w takiej sytuacji. Zatem w okolicznościach
    niniejszej sprawy przenosi Pani prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym
    samym transakcja realizowana przez Panią wpisuje się w definicję dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, opisana sprzedaż, która jest realizowana przez Panią na rzecz
    klientów będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej z
    miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów.
    W konsekwencji Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do wątpliwości objętych pytaniem nr 2 należy wskazać na art. 22 ust. 1 pkt 1
    ustawy, zgodnie z którym:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.

    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
      nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
      dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy, powinien być
    interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu

    do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w
    przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja
    łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
    z miejscem zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pani towar na prowadzonej
    przez Panią stronie internetowej. Nie posiada Pani fizycznie towarów. W okolicznościach
    niniejszej sprawy po dokonaniu zamówienia przez klienta, dokonuje Pani zamówienia
    towaru u chińskiego Sprzedawcy za pośrednictwem platform sprzedażowych takich jak
    np. ... i zleca Pani chińskiemu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta.
    Zatem w analizowanym przypadku, mamy do czynienia z transakcją łańcuchową, w której
    można mówić o relacji podmiotu chińskiego – Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego
    sprzedaży na Pani rzecz (B2B), a Panią dokonującą sprzedaży na rzecz ostatecznego
    klienta (relacja B2C).
    W takiej sytuacji nie można traktować platformy sprzedażowej (takiej jak ...) jako podmiotu
    zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop
    Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów
    wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W
    analizowanej sprawie Pani, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako
    konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na rzecz
    konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy
    chińscy sprzedają towar poprzez ww. platformy sprzedażowe.
    Ponadto, wskazała Pani we wniosku, że nie jest Pan importerem. Natomiast status
    importera posiadał Klient końcowy. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym
    we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sama Pani wskazała, jest
    ostateczny odbiorca nabywający od Pani towar to miejscem świadczenia dostawy
    towarów dokonanej przez Panią na rzecz Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest
    miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa
    towarów dokonana przez Panią na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na
    terytorium Polski.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.