Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-856/12/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-09
Teza: Określenia stawki podatku dla usług montażu trwałej zabudowy wnęk.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe; zabudowa; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca (data wpływu 16 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla usług montażu trwałej zabudowy wnęk– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla usług montażu trwałej zabudowy wnęk.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stolarki budowlanej (PKD 43.32.Z). Przedmiotowe usługi polegają m.in. na montażu stałej zabudowy wnęki z drzwiami przesuwanymi z materiałów zakupionych na potrzeby wykonania usługi. Zabudowa wnęki, polega na trwałym przytwierdzeniu do ścian, podłóg, sufitów, przyciętych wg projektu na konkretny (unikatowy i niepowtarzalny) wymiar elementów stolarki budowlanej. Wykonując usługę w pomieszczeniach mieszkalnych, w obiektach objętych społecznym budownictwem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 1 i 12 ustawy o podatku o towarów i usług, stosuje Pan obniżoną stawkę podatku VAT (obecnie 8%). Wykonaną usługę, na fakturze VAT opisuje Pan, jako „wykonanie stałej zabudowy wnęki w ramach usług remontowych z drzwiami suwanymi w pomieszczeniach mieszkalnych PKOB ex 1130 z materiałów wykonawcy PKWiU 43.32.10”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wykonanie stałej zabudowy wnęki w ramach usług remontowych z drzwiami suwanymi w pomieszczeniach mieszkalnych z materiałów wykonawcy jest usługą mieszczącą się w zakresie pojęciowym art. 41 ust. 2 i 12 ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, a tym samym czy jest usługą objętą obniżoną stawką VAT (obecnie 8%)?

Pana zdaniem, usługa wykonania stałej zabudowy wnęki w ramach usług remontowych z drzwiami przesuwanymi w pomieszczeniach mieszkalnych, z materiałów wykonawcy mieści się w zakresie pojęciowym art. 41 ust. 1 i 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Artykuł 41 ust. 1 i 12 wskazuje, iż usługi budowlane - budowa,remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - podlegają stawce obniżonej (obecnie 8%). W swojej działalności stosuje Pan stawkę obniżoną w wysokości 8%, kierując się ww. postanowieniami ustawy. Uważa Pan, iż treść art. 41 ust. 16 wymienionej ustawy upoważnia ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia, w którym może obniżać stawki podatku ustalone w art. 41 ust. 1 i 2 z zastrzeżeniem ustępu 12. Przepis art. 41 nie upoważnia natomiast ministra do podnoszenia stawek VAT, ani do interpretowania definicji zjawisk objętych ustawą o podatku od towarów i usług.

Kieruje się Pan również klasyfikacją PKWiU z 2008 roku, która wyczerpuje wszelkie rodzaje działalności gospodarczej (w dziale 43 - usługi budowlane specjalistyczne występuje grupowanie 32.1 „roboty instalacyjne stolarki budowlanej”, które stosowane są przez Pana na wystawianych fakturach). Wykonywane przez Pana prace polegają na:

*   zakupie w hurtowni płyty stolarskiej (nie „meblowej") i pozostałych elementów metalowych i innych służących do montażu;
*   zleceniu przycięcia płyty stolarskiej, wg kształtu i wymiaru wymaganego przez klienta, przy czym są to kształty i wymiary unikatowe, niepowtarzalne, nie dające się zastosować dla potrzeb innego zleceniodawcy;
*   zamontowaniu przyciętej płyty na stałe do muru, podłogi lub sufitu na prowadnicach metalowych lub bez, w zależności od projektu, w taki sposób, że przesunięcie lub inna zmiana lokalizacji są niemożliwe. Możliwy jest jedynie demontaż, po dokonaniu którego pomieszczenie (części domu lub mieszkania) wymaga remontu, a zdemontowane elementy nie nadają się do powtórnego zastosowania. W stosowaniu stawki VAT obniżonej (obecnie 8%) kieruje się Pan również zapisem w „Leksykonie VAT” Janusza Zubrzyckiego (Pana zdaniem z kompendium tego, korzystają również służby skarbowe). Przytacza Pan, za autorem książki (wyd. 2011, str. 916) sentencję wyroku NSA z 13 lipca 2010 r.: że „usługi polegające na montażu stałej zabudowy kuchennej oraz montażu szaf wnękowych z elementów i materiałów zakupionych od producentów tych elementów i materiałów tej zabudowy mieszczą się w ramach pojęcia robót budowlano- montażowych, które zgodnie z przepisami objęte są stawką obniżoną. Jednocześnie za autorem ww. kompendium zauważa Pan, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont, montaż konserwacja - dlatego należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z prawem budowlanym przez „roboty budowlane” należy rozumieć budowę oraz prace, polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Wskazuje Pan, iż ww. definicja jest dla Pana miarodajna, choćby z tego powodu, że innej nie ma. W działalności swojej przestrzega Pan również zasady, by obniżoną stawkę podatku VAT (obecnie 8%) stosować wyłącznie do obiektów objętych społecznym budownictwem mieszkaniowym. Stoi Pan na stanowisku, iż wykonywane usługi nie mogą zostać uznane za produkcję lub wyrób mebli, gdyż mebel z definicji jest przedmiotem przenośnym (Słownik Wyrazów Obcych pod redakcją prof. Zygmunta Rysiewicza wywodzi słowo „mebel” od łacińskiego „mobili” - ruchomy) i definiuje słowo „mebel” jako przenośny sprzęt stanowiący część urządzenia mieszkania. Biorąc pod uwagę powyższe – uważa Pan, że stosowana stawka obniżona podatku VAT w wysokości 8% jest adekwatna do wykonywanej działalności sklasyfikowanej wg PKWiU 43 jako „roboty budowlane z dalszym rozwinięciem” i tym samym objęta dyspozycją art. 41 ust. 1 i 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykuł przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja to „unowocześnienie i usprawnienie czegoś”- według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Montaż – wg powyższego słownika - to „składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość.”.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

W tym miejscu wskazać należy, iż na podstawie § 37 pkt 1 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniżono do wysokości 7% również w odniesieniu do robót budowlano–montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wdziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte stawką na podstawie art. 41 ust. 12 -12c ustawy.

Z powyższych przepisów wynika, że do dnia 31 grudnia 2010 r., 7% stawka podatku od towarów i usług miała zastosowanie do czynności w nich określonych, wykonywanych w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Montaż trwałej zabudowy wnękowej, w wyniku której powstaje gotowy wyrób meblowy, nie mieści się w zakresie wymienionych w art. 41 ust. 12 pojęć.

Zauważa się, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca wykonuje usługę polegającą na montażu z zakupionych w tym celu materiałów, stałej zabudowy wnęk z przesuwanymi drzwiami w pomieszczeniach mieszkalnych, w obiektach objętych społecznym budownictwem mieszkaniowym.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż wobec utraty mocy obowiązującego przepisu § 37 pkt 1 ww. rozporządzenia z dnia 29 grudnia 2009 r. do wykonywanych przez Wnioskodawcę usług montażu trwałej zabudowy wnękowej w budynkach mieszkalnych, zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. zastosowanie ma stawka podatku w wysokości 23%, bowiem czynności tych nie można uznać za wymienione w art. 41 ust. 12 ww. ustawy.

Wskazać bowiem należy, iż z uwagi na to fakt, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, zaś możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna, uznać trzeba, iż stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna, 8% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a nie do wszystkich czynności dotyczących samego instalowania, montażu różnych towarów, w tym szaf wnękowych.

Czynności polegające na montażu stałej zabudowy wnęki są zaopatrywaniem budynku w elementy wyposażenia, wykonanego na indywidualne zamówienie klienta, czyli de facto w sprzęt użytkowy. Wyposażenie to z pewnością nie stanowi elementów konstrukcyjnych budynku. Opisanych czynności montażu nie można też zaliczyć do remontów. Byłoby to bowiem niedopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej, która jest wyłączona w odniesieniu do przepisów mających charakter wyjątkowy, a takimi są właśnie normy statuujące możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej.

Wobec powyższego świadczone przez Wnioskodawcę usługi montażu trwałej zabudowy wnęk podlegają opodatkowaniu stawką podstawową, tj. 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.