Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.446.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 września
    2025 r. (data wpływu 19 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan A. A prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 12 lipca 2017 r. pod firmą X,
    pod adresem ul. A, nr 1, (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem
    REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 163; dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie ewidencji
    przychodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych. Zamierza on skorzystać z ulgi IP Box w latach 2019-2024 (gdy był
    opodatkowany na zasadach ogólnych) oraz w przyszłych do momentu gdy stan faktyczny
    oraz prawny nie ulegnie zmianie.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji;

    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania; przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
      wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
      poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
      testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
      akceptacyjnych; wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
      świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z
      analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
      oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności: w ramach realizacji Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne
    polegające na tworzeniu, rozwijaniu oraz utrzymaniu autorskich komponentów
    oprogramowania (...).
    Prace obejmowały oraz obejmują (...). Powstawał i był rozwijany kod źródłowy.
    Wnioskodawca w ramach realizowanych prac wykorzystuje następujące języki
    programowania: (...).
    Jak wcześniej wskazano Wnioskodawca w szczególności realizuje projekty takie jak:
    (...)
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie program
    komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując
    interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z
    oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym
    przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu

      rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego, bądź
      przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak
      red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 -
      art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyrok Sądu
      Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 października 2010 r., sygn.: I ACa 912/09, niepubl; wyrok
      Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2013 r., sygn.: I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.

    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo- rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;
    2) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    4) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    5) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,

      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt
      opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz
      nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in.
      umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat
      powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
      efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
      przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów czy przekazywania owoców swojej
      pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
      funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze
      wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego
      Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
      elektronicznego z siecią internetową;
    6) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki, jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    7) koszt użytkowania pojazdu mechanicznego – Wnioskodawca pod tym pojęciem
      rozumie takie wydatki, jak ubezpieczenie OC, wydatki na koszty eksploatacji jak:
      paliwo, oleje, filtry itp., zakup pojazdu – dokonywanie odpisów amortyzacyjnych;
      wydatek ten jest bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy,
      umożliwia mu on pozyskiwanie nowych klientów oraz utrzymywanie relacji z obecnymi
      kontrahentami, co bezpośrednio przekłada się na zachowanie, zabezpieczenie oraz
      uzyskanie przychodu.
    Od 1 stycznia 2019 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazał, że wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej
    dotyczy zarówno zaistniałych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych.
    Wnioskodawca potwierdził, że efekty pracy to programy komputerowe, podlegające
    ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które
    są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

    Wnioskodawca rozwija zarówno oprogramowanie, którego był twórcą oraz programy nie
    tworzone przez niego, jednakże w wyniku jego pracy każdorazowo powstaje program
    komputerowy objęty autorskim prawem.
    Wnioskodawca tworzy samodzielne algorytmy.
    Działalności opisane we wniosku są jego przedmiotem i nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań. Jako przykład wyników prac twórczych,
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku poniższy opis powstałych programów
    komputerowych, na skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę:
    (...)
    Wnioskodawca oświadczył, że mając na względzie szeroką definicję programu
    komputerowego każdy ze wskazanych efektów prac Wnioskodawcy stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi on prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Oprogramowania opisane we wniosku są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem
    wcześniej nie tworzył podobnych rozwiązań.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Wyjaśniając, jakie cele na wstępie Wnioskodawca postawił sobie w celu wytworzenia
    nowego, ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego, Wnioskodawca wskazał,
    że przy każdym oprogramowaniu cele są te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniającego ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,

    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreślił, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe.
    Efekty pracy nazywane przez Wnioskodawcę oprogramowaniem – zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca oświadczył, że efektem jego prac, którym są programy komputerowe,
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.

    Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci oprogramowania w każdym przypadku zarówno
    tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    W stosunku do działalności Wnioskodawcy, produkty, procesy lub usługi mają nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzenie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów
    lub usług.
    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzenie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów. Oprogramowanie to
    jest nowością w działalności Wnioskodawcy, ponieważ wcześniej nie tworzył on tego typu
    programów komputerowych.
    Wnioskodawca potwierdził, że przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    rozwijania utworów) następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Wnioskodawca zamierza objąć wynagrodzenie jedynie za czynności związane z
    wytworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem kwalifikowanego IP – tylko część, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazał, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    Koszty obsługi doradczej i księgowej nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    indywidualnej interpretacji.
    W przypadku wydatków poniesionych na zakup „licencji na oprogramowanie”,
    Wnioskodawca wyjaśnił, że wydatek ten tyczy się realizowanych oraz przyszłych prac w
    wyniku, których powstaje autorskie prawo do programu komputerowego. Zakupione
    oprogramowanie jest instalowane w celu tworzenia programu komputerowego.
    Zakup licencji dotyczy własnych potrzeb Wnioskodawcy i usprawniają jego pracę. Nie
    stanowi on nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani nabycia kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Pytania

    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem tego pytania jest oprócz tworzenia,
      również rozwijanie/ulepszanie i modyfikowanie oprogramowania.
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        e) koszt usług telekomunikacyjnych,
        f) składki na ubezpieczenia społeczne,
        g) koszt użytkowania pojazdu mechanicznego,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
      Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem pytania czwartego jest wyłącznie
      możliwość korzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych i opodatkowania 5% stawką na zasadach wskazanych w tych przepisach,
      sumy kwalifikowanych dochodów (dochodów z kwalifikowanych IP skorygowanych o
      współczynnik nexus), uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej w okresie, którego dotyczy wniosek.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:

    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.

    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić
    należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego
    podmiotu. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności –
    autorskich praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa
    autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji
    nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga, aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska. Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która – jego zdaniem – stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:

    - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
      a+b × 1,3a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani

    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    e) koszt usług telekomunikacyjnych,
    f) składki na ubezpieczenia społeczne,
    g) koszt użytkowania pojazdu mechanicznego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie, w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą – jego zdaniem –
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że głównym przedmiotem Pana
    działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty
    programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez
    projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych.
    Wskazał Pan, że realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności: w ramach realizacji wykonuje prace programistyczne polegające na
    tworzeniu, rozwijaniu oraz utrzymaniu autorskich komponentów oprogramowania (...).
    Prace obejmowały oraz obejmują (...).
    W ramach realizowanych prac wykorzystuje Pan następujące języki programowania: (...).
    W szczególności realizuje Pan projekty takie jak:
    (...)
    Potwierdził Pan, że wszystkie wymienione „oprogramowania” to programy komputerowe,
    podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tworzone przez Pana.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z okoliczności sprawy wynika, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w
    pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Tworzenie programów
    komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności

    gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny,
    zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wskazał Pan, że
    nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Czynności wykonywane przez Pana nie są
    projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Efektami Pana prac, którymi są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność
    badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik
    stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie podejmowana jest w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym planem.

    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wskazał Pan, że przy każdym oprogramowaniu cele są te same, czyli stworzenie
    oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Samodzielnie je Pan stworzył,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Każde oprogramowanie posiadało
    harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem
    badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym,
    czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma wytworzony program.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać
    odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też
    ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec
    tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją
    wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące

    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego
    systemów i aplikacji. Ponadto wskazał Pan, że efekty pracy nazywane oprogramowaniem –
    zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa
    majątkowe.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych.
    Pana działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie ma charakter twórczy o
    indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada
    charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie
    w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na
    celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności
    od swoich potrzeb. Tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan
    prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać
    odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też
    ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec
    tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją
    wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;

        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. W wyniku prowadzonych prac powstają
    programy komputerowe – utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze. Umowy zawarte pomiędzy Panem a danym kontrahentem
    wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są
    wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenosi Pan prawa
    majątkowe.
    Potwierdził Pan, że przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku

    rozwijania utworów) następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 ww. ustawy.
    Od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z
    tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci
    arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Na koniec
    każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego ustala Pan dochód z każdego programu
    komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2024 (gdy Pana działalność była
    opodatkowana na zasadach ogólnych) oraz w latach przyszłych do momentu gdy stan
    faktyczny oraz prawny nie ulegnie zmianie.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2019-2024 oraz za przyszłe
    lata podatkowe, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną
    zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.

    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.