Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-85/15-2/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-05-08
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie – zwolnienie przedmiotowe
Słowa kluczowe: cel-cel publiczny; drogi-drogi publiczne; nieruchomości; sprzedaż; wywłaszczenie; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2015 r. (data wpływu 13 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca oraz X (Jego małżonka) byli współwłaścicielami zabudowanego gruntu, oznaczonego jako działka ewidencyjna nr 307 o powierzchni 0,5086 ha, obrębu …., położonego w …(zwanego dalej: nieruchomością nr 307).

Wnioskodawca oraz X nabyli grunt oraz posadowione na tymże gruncie budynki w trakcie trwania ich małżeństwa do majątku wspólnego - na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawca oraz X nie zawierali małżeńskich umów majątkowych. Nabycie nieruchomości nr 307 oraz budynków nastąpiło w sposób jak niżej. Wnioskodawca oraz X nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nr 307 w drodze licytacji w 1998 r., na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. akt …..

Nadto, na podstawie tego samego aktu Wnioskodawca oraz X nabyli prawo własności budynków posadowionych na tymże gruncie, to jest:

*   budynku biurowo - socjalnego o pow. użytkowej 199,9 m2,

*   budynku magazynowego o pow. zabudowy 412 m2,

*   budynku magazynowego o pow. zabudowy 177,8 m2,

*   budynku magazynowego o pow. użytkowej 236 m2.

Budynki te były trwale związane z gruntem.

Oznaczonym powyżej postanowieniem z dnia 4 lutego 1998 r., Sąd Rejonowy przysądził na rzecz Wnioskodawcy prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nr 307 oraz prawo własności budynków - po myśli art. 998 Kodeksu postępowania cywilnego.

Sprzedawcą prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nr 307 oraz posadowionych na niej budynków było Przedsiębiorstwo Przewozu Towarów Państwowej Komunikacji Samochodowej Nr 2 w upadłości (dalej: PPT PKS), reprezentowane przez Syndyka. Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nr 307 i budynków została dokonana w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym PPT PKS. PPT PKS wykorzystywało budynki oraz grunt dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym w pierwszej połowie lat 90-tych XX wieku budynki te były przez PPT PKS oddane w dzierżawę innym przedsiębiorcom, którzy dokonali remontu budynków, w realizacji umów zawartych z PPT PKS. Budynki te były wzniesione prawdopodobnie przez PPT PKS albo jego poprzednika prawnego.

W związku ze sprzedażą PPT PKS wystawiło:

*   fakturę do urządzenia fakturującego-księgującego z dnia 5 lutego 1998 r. - w przedmiocie sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości nr 307, opiewającą na kwotę 11 437,00 zł. Podatek od towarów i usług do powyższej kwoty nie został naliczony,

*   fakturę VAT Nr …. z dnia 5 lutego 1998 r. - w przedmiocie sprzedaży posadowionych na gruncie budynków, opiewającą na kwotę 63 563,00 zł. Podatek od towarów i usług do powyższej kwoty nie został naliczony. Wpisano, że czynność ta jest zwolniona od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (to jest jako sprzedaż budynków używanych). Łączna cena wynosiła 75 000,00 zł (to jest 11 437,00 zł + 63 563,00 zł).

Faktury te nie dawały podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca wciągnął grunt oraz posadowione na nim budynki do ewidencji środków trwałych prowadzonego przezeń przedsiębiorstwa. Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nr 307 zostało przekształcone w prawo własności w 2005 r., na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26 lipca 2005 r., wydanej w sprawie oznaczonej jako …..

W 1998 r. Wnioskodawca oraz X dokonali ulepszeń budynków posadowionych na nieruchomości nr 307 w ten sposób, że dokonali drobnych napraw tych budynków oraz doprowadzili przyłącze wodociągowe i kanalizacyjne do budynku biurowo - socjalnego. W latach następnych czynili jedynie bieżące naprawy budynków. Łączna wartość wydatków poniesionych na budynki, począwszy od listopada 2004 r. do dnia zbycia stanowi mniej niż 30% wartości początkowej oznaczonych powyżej budynków w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Łączna wartość nakładów czynionych przez Wnioskodawcę oraz X na rzecz każdego z jednostkowych budynków, przez okres począwszy od listopada 2004 r. do dnia zbycia, jest niższa niż 30% wartości początkowej tego budynku, przy czym wartość budynku biurowo - socjalnego w chwili jego nabycia wynosiła około 30 000,00 zł, zaś pozostałych budynków – po około 11 000,00 zł. Wnioskodawca oraz X nie wznosili na nieruchomości nr 307 budynku.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą. Nieruchomość nr 307 oraz oznaczone powyżej budynki były nabyte przez Wnioskodawcę oraz X w celu prowadzenia na nich działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Nieruchomość ta oraz budynki były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w celu prowadzenia działalności gospodarczej, na co X wyrażała zgodę. X nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej. Wnioskodawca zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej w budynkach oraz nieruchomości nr 307 w czerwcu 2014 r. Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w innym miejscu.

Małżeństwo Wnioskodawcy oraz X zostało rozwiązane przez rozwód przez Sąd Okręgowy w prawomocnym wyrokiem z dnia 26 maja 2014 r., sygn. akt ….. Wnioskodawca oraz X nie dokonali podziału majątku wspólnego, w tym rzeczonych budynków i nieruchomości nr 307, po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, wobec czego:

*   Wnioskodawcy przysługuje udział w wysokości 1/2 we współwłasności budynków oraz nieruchomości nr 307,

*   X przysługuje udział w wysokości 1/2 we współwłasności budynków oraz nieruchomości nr 307.

Prezydent Miasta obwieszczeniem z dnia 30 października 2012 r., Nr …. zawiadomił, że na wniosek złożony w dniu 12 października 2012 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na rozbudowie ul. S. na odcinku od ul. K. do ul. P. oraz budowie projektowanej ul. W. na odcinku od ul. P. do projektowanej ul. T. i projektowanej ul. T. na odcinku od projektowanej ul. W. do ul. S. w \`(...)\` Postępowanie to zostało wszczęte w oparciu o art. 11 ust. 1 i następne ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194, z późn. zm. - zwanej dalej: ustawą o inwestycji w zakresie dróg publicznych). Postępowanie to obejmowało m.in. stanowiącą własność Wnioskodawcy oraz X nieruchomość nr 307.

W dniu 25 marca 2013 r. Prezydent Miasta decyzją Nr …., na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych, udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na rozbudowie ul. S. na odcinku od ul. K. do ul. P. oraz budowie projektowanej ul. W. na odcinku od ul. P. do projektowanej ul. T. i projektowanej ul. T. na odcinku od projektowanej ul. W. do ul. S. .

Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta w zakresie dotyczącym nieruchomości nr 307 wywołała dwojakie konsekwencje:

*   po pierwsze, nieruchomość nr 307 została podzielona na nieruchomości o nr 307/1 oraz 307/2, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych; z nieruchomości nr 307 została wydzielona nieruchomość nr 307/1 o powierzchni 0,1035 ha;

*   po wtóre, prawo własności nieruchomości nr 307/1 przeszło na rzecz Gminy, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Pozostałą część nieruchomości nr 307, oznaczono numerem 307/2. Dla nieruchomości nr 307/2 urządzona jest w Sądzie Rejonowym księga wieczysta nr ….. Nieruchomość ta ma powierzchnię 0,4051 ha i jest położona w …. przy ul. W. (nieruchomość ta jest zwana dalej nieruchomością nr 307/2).

W dniu 27 maja 2014 r. Prezydent Miasta decyzją Nr \`(...)\` udzielił Prezydentowi Miasta zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie projektowanej ul. N. na odcinku od projektowanej ul. N. do ul. T. i budowie projektowanej ul. N. od projektowanej ul. N. do ul. W. oraz rozbudowie ul. W. na odcinku od posesji nr 52 do projektowanej ul. N. W\`(...)\`.. Decyzja ta została wydana w oparciu o ustawę o inwestycji w zakresie dróg publicznych. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta obejmowała m.in. nieruchomość nr 307/2, toteż w konsekwencji przewidywała, że prawo własności nieruchomości nr 307/2 przejdzie na rzecz Gminy Miasta, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Decyzją Nr 218/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie o Nr \`(...)\`. Wojewoda - na skutek odwołania - uchylił w całości oznaczoną powyżej decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. o Nr \`(...)\` w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie projektowanej ul. N. na odcinku od projektowanej ul. N. do ul. T. i budowie projektowanej ul. N. od projektowanej ul. N. do ul. W. oraz rozbudowie ul. W. na odcinku od posesji nr 52 do projektowanej ul N. w \`(...)\`. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Prezydentowi Miasta - po myśli art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Na skutek powyższego Gmina Miasto rozpoczęła negocjacje z Wnioskodawcą oraz X, co do możliwości zbycia na rzecz Gminy Miasto nieruchomości nr 307/2 w drodze cywilnoprawnej. Negocjacje te były spowodowane koniecznością dokonywania przez Gminę Miasto, w sposób terminowy, robót w zakresie rejonu objętego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r.; Gmina Miasto nie chciała wstrzymywać frontu robót do czasu wydania kolejnej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - wydanej po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewodę decyzją z dnia 15 lipca 2014 r.

W dniu 13 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca i X, reprezentowani przez pełnomocnika oraz Gmina Miasto, reprezentowana przez Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miasta zawarli porozumienie, na podstawie którego Gmina Miasto zobowiązało się nabyć od Wnioskodawcy oraz X nieruchomość nr 307/2, zaś Wnioskodawca i X zezwolili Gminie Miastu na dysponowanie nieruchomością nr 307/2 dla celów budowlanych. W porozumieniu tym oznaczono także, że nieruchomość nr 307/2 jest Gminie Miastu potrzebna w celu realizacji inwestycji polegającej na „\`(...)\`..”, oraz zadania inwestycyjnego polegającego na „przebudowie ul. T. oraz W. wraz z budową nowej linii tramwajowej”.

W dniu 7 października 2014 r. Wnioskodawca i x, reprezentowani przez pełnomocnika oraz Gmina Miasto, reprezentowana przez Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miasta zawarli protokół z rokowań w przedmiocie zbycia nieruchomości nr 307/2. W protokole tym zawarto wyniki negocjacji w zakresie wysokości ceny sprzedaży nieruchomości nr 307/2. Cena nieruchomości została ustalona w oparciu o wnioski operatu szacunkowego, sporządzonego przez biegłą z zakresu szacowania nieruchomości, wyznaczoną przez Gminę Miasto. Wnioskodawca oraz X przyjęli wartość nieruchomości ustaloną w powyższy sposób bez dokonywania kontrwyceny nieruchomości nr 307/2; Wnioskodawca oraz X nie zlecali dokonania oszacowania wartości nieruchomości nr 307/2. Nadto w rzeczonym protokole zaznaczono, że Gmina Miasto nabędzie nieruchomość dla celów publicznych.

W dniu 31 października 2014 r. Wnioskodawca i X, reprezentowani przez pełnomocnika oraz Gmina Miasto, reprezentowana przez Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miasta, zawarli aneks do protokołu z dnia 7 października 2014 r., w którym ustalono zagadnienia związane z podatkiem od towarów i usług od sprzedaży nieruchomości nr 307/2. W pozostałym zakresie potwierdzono ustalenia zawarte w protokole z rokowań z dnia 7 października 2014 r.

Zarządzeniem Nr \`(...)\`. z dnia 6 listopada 2014 r. Prezydent Miasta postanowił nabyć na własność Gminy Miasto nieruchomość nr 307/2 oznaczając, że nieruchomość ta jest przeznaczona: „pod budowę projektowanej infrastruktury tramwajowej i drogowej w ul. W., w ramach inwestycji polegającej na modernizacji linii kolejowej W. – Ł. etap II, lot B - odcinek Ł.1 – Ł.2, przeznaczonej dla odprawy i przyjęć pociągów oraz obsługi podróżnych. Przebudowa układu drogowego i infrastruktury wokół multimodalnego dworca Ł.1 - budowa zintegrowanego węzła przesiadkowego nad i pod ul. W.”. Zarządzeniem tym Prezydent Miasta postanowił także, że koszty nabycia nieruchomości nr 307/2 pokryje Miasto ze środków zaplanowanych w budżecie Miasta na rok 2014; dział 600 - Transport i Łączność, rozdział 60015 - Drogi publiczne w miastach na prawach powiatu, § 6057 i § 6059 - wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych, zadanie 2129652 - „\`(...)\`”. Wykonanie zarządzenia powierzono Dyrektorowi Zarządu Dróg i Transportu.

W dniu 13 listopada 2014 r. Wnioskodawca i X, reprezentowana przez Wnioskodawcę oraz Gmina Miasto, reprezentowana przez Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miasta, zawarli umowę sprzedaży nieruchomości nr 307/2, na podstawie której Wnioskodawca oraz X przenieśli na rzecz Gminy Miasto własność tejże nieruchomości, zaś Gmina Miasto zobowiązała się zapłacić na rzecz Wnioskodawcy oraz X cenę. Umowę sporządzono w formie aktu notarialnego. W akcie tym zawarto postanowienie, że Gmina Miasto nabywa nieruchomość nr 307/2 w oparciu o powołane powyżej zarządzenie Nr \`(...)\` z dnia 6 listopada 2014 r. Prezydenta Miasta w przedmiocie nabycia na własność Gminy Miasto nieruchomości nr 307/2 z przeznaczeniem: „pod budowę projektowanej infrastruktury tramwajowej i drogowej w ul. W., w ramach inwestycji polegającej na modernizacji linii kolejowej W. – Ł., etap II, lot B - odcinek Ł.1 – Ł.2 przeznaczonej dla odprawy i przyjęć pociągów oraz obsługi podróżnych. Przebudowa układu drogowego i infrastruktury wokół multimodalnego dworca Ł.1 - budowa zintegrowanego węzła przesiadkowego nad i pod ul. W.”. W akcie notarialnym powołano także protokół rokowań z dnia 7 października 2014 r. oraz aneks do tego protokołu - z dnia 31 października 2014 r., a Gmina Miasto zapłaciła Wnioskodawcy oraz X cenę za nieruchomość nr 307/2.

Wnioskodawca w dniu 19 stycznia 2014 r. uiścił podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie dochodu uzyskanego w związku ze zbyciem nieruchomości nr 307/2 - tak w zakresie podatku należnego od Wnioskodawcy, jak i X. Wnioskodawca obawiał się ewentualnych odsetek od nieuiszczonego podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości nr 307/2 na rzecz Gminy Miasto jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości nr 307/2 jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem kwota uzyskana w związku ze zbyciem nieruchomości nr 307/2 w drodze umowy sprzedaży z dnia 13 listopada 2014 r., stanowi przychód z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże stosownie do powołanego art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od tego podatku są: przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego, bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Nie podlegają zatem podatkowi dochodowemu od osób fizycznych m.in. „przychody uzyskane z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie”, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakres wyrażenia „cele uzasadniające wywłaszczenie” zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno cele wydania decyzji opartej o art. 119 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518, zwanej dalej ustawą o gospodarce nieruchomościami), jak i decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej opartej o art. 11a ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych, albowiem obie mają tożsamy charakter zarówno w zakresie normatywnym, jak i teleologicznym. Tożsamość ta przejawia się:

1.  W skutkach jakie powoduje decyzja oparta o art. 119 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: obie decyzje powodują przejście prawa własności nieruchomości, co do której decyzje te wydano, na rzecz beneficjenta tejże decyzji, stosownie do art. 112 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 12 ust. 4 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych. Per analogiam: zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt: \`(...)\`. (vide: LexPolonica, nr \`(...)\`.): „Jednym z elementów decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej jest wywłaszczenie nieruchomości, a więc przymusowe odebranie własności nieruchomości obywatelowi przez podmiot publicznoprawny (art. 12 ust. 4 ustawy)”. Innymi słowy, obie decyzje są czynnością organów administracji publicznej o charakterze władczym, powodującą przeniesienie prawa własności nieruchomości niezależnie od woli osób uprawnionych.
2.  Tożsamości podmiotów, na rzecz których następuje przeniesienie własności nieruchomości, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 12 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych, w wyniku rzeczonych decyzji prawo własności nieruchomości może zostać przeniesione jedynie na rzecz Skarbu Państwa albo jednostek samorządu terytorialnego.
3.  Tożsamość celów wydania decyzji: obie decyzje mogą zostać wydane jedynie w realizacji celów publicznych, przy czym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - dla realizacji szczególnego celu publicznego w postaci przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260), stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych. Inwestycja w zakresie dróg publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych mieści się zatem w zakresie „celów publicznych”, o których mowa w art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skoro tak, to cel, w związku z którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zostaje wydana, stanowi każdorazowo „cel uzasadniający wywłaszczenie nieruchomości” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest cel publiczny. Per analogiam, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt: \`(...)\`(vide: Legalis nr 594054): „Każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określają przepisy o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.). Nie ma natomiast znaczenia, czy podstawa wypłacenia odszkodowania wynika z przejęcia nieruchomości z mocy prawa w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czy ustawy o gospodarce nieruchomościami, i czy jest konsekwencją postępowania wywłaszczeniowego. Użyte w tym przepisie pojęcie postępowania wywłaszczeniowego nie zostało zawężone tylko i wyłącznie do rozumienia go w ujęciu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wywłaszczenie, w szerokim znaczeniu tego słowa, oznacza wszelkie formy ingerencji państwa w prawa własności przysługujące innym podmiotom. Przedmiotem wywłaszczenia jest prawo rzeczowe, a skutkiem przejście prawa na rzecz Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego albo wygaśnięcie prawa bądź ograniczenie wykonywania prawa” (por. także Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 25 kwietnia 2014 r., Nr IBPBII/1/415-66/14/MK).

Nieruchomość nr 307/2 została nabyta przez Gminę Miasto w celu uzasadniającym jej wywłaszczenie, to jest dla celów publicznych. Cel ten ujawnia fakt wydania oraz treść decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r., Nr \`(...)\`., na podstawie której dokonano zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie projektowanej ul. N. na odcinku od projektowanej ul. N. do ul. T. i budowie projektowanej ul. N. od projektowanej ul. N. do ul. W. oraz rozbudowie ul. W. na odcinku od posesji nr 52 do projektowanej ul. N. w \`(...)\`, a która to decyzja obejmowała także nieruchomość nr 307/2. Następstwem uprawomocnienia się (nabrania waloru ostateczności) tej decyzji byłoby wszak przejście prawa własności nieruchomości nr 307/2 na rzecz Gminy Miasta, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych. Skoro zaś wydano taką decyzję, to istniała konieczność nabycia przez Gminę Miasto własności nieruchomości nr 307/2 w celu realizacji oznaczonej inwestycji.

Brak przejścia prawa własności na Gminę Miasto był przy tym następstwem uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. decyzją Nr \`(...)\`. z dnia 15 lipca 2014 r., wydaną przez Wojewodę w sprawie o sygn. akt \`(...)\`.., to jest uchylenia w całości oznaczonej powyżej decyzji z dnia 27 maja 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W następstwie decyzji Wojewody z dnia 15 lipca 2014 r., postępowanie administracyjne w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, także w zakresie nieruchomości nr 307/2, toczyło się nadal. Skoro tak, to przyjąć należy, że cel wywłaszczenia nieruchomości nr 307/2 pozostawał w mocy. Uchylenie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. spowodowało jednak potrzebę uzyskania przez Gminę Miasto nieruchomości nr 307/2 w alternatywny dla administracyjnoprawnego sposób o charakterze cywilnoprawnym. Jak wzmiankowano, konieczność nabycia nieruchomości nr 307/2 wiązała się z potrzebą prowadzenia w sposób terminowy frontu robót dotyczących rejonu oznaczonego w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. Pomimo odmiennego sposobu nabycia nieruchomości - w drodze umowy sprzedaży z dnia 13 listopada 2014 r., nie zaś decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - nabycie nieruchomości nr 307/2 zostało wszelako dokonane w tym samym celu, w którym wydano decyzję z dnia 27 maja 2014 r., to jest „pod budowę projektowanej infrastruktury tramwajowej i drogowej w ul. W., w ramach inwestycji polegającej na modernizacji linii kolejowej W. – Ł., etap II, lot B - odcinek Ł.1 – Ł.2, przeznaczonej dla odprawy i przyjęć pociągów oraz obsługi podróżnych. Przebudowa układu drogowego i infrastruktury wokół multimodalnego dworca - budowa zintegrowanego węzła przesiadkowego nad i pod ul. W.”, co wynika z treści umowy sprzedaży z dnia 13 listopada 2014 r. - aktu notarialnego oraz zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 6 listopada 2014 r., Nr \`(...)\`.. Cel publiczny nabycia nieruchomości został także wzmiankowany w porozumieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r., protokole z rokowań z dnia 7 października 2014 r oraz aneksie do tegoż protokołu z dnia 31 października 2014 r. O celu nabycia nieruchomości nr 307/2 można nadto wnioskować na podstawie oznaczonych w zarządzeniu Prezydenta Miasta z dnia 6 listopada 2014 r., Nr \`(...)\`., źródłach kwoty pieniężnej przeznaczonej przez Gminę Miasto na pokrycie ceny nieruchomości nr 307/2.

Przy czym wobec okoliczności, że postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej toczyło się nadal - po uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. oraz przekazaniu do ponownego rozpoznania sprawy przez tegoż Prezydenta, na mocy wzmiankowanej decyzji Wojewody z dnia 15 lipca 2014 r. - przyjąć należy, że nieruchomość nr 307/2 byłaby objęta kolejną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W konsekwencji, przyjąć należy, że umowa sprzedaży, stanowiła dla Gminy Miasto substytut decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, w zakresie nieruchomości 307/2. Skoro tak, to cel tej czynności jest tożsamy z celem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Przy czym, zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 marca 2010 r., o sygn. akt \`(...)\`. (vide: Legalis, nr 220437), „Dobrowolna sprzedaż, czy też zamiana nieruchomości zapobiega dokonywaniu wywłaszczenia przymusowego w drodze administracyjnej i dlatego przychody z takiej sprzedaży (zamiany) korzystają ze zwolnienia podatkowego, tak samo jako odszkodowanie za wywłaszczenie”. Judykat ten znajduje w niniejszej sprawie zastosowanie per analogiam.

W konsekwencji spełniona została hipoteza art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: sprzedaż nieruchomości nr 307/2 stanowiła „odpłatne zbycie nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania norma art. 21 ust. 1 pkt 29 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych odszkodowanie w wypadku gdy: „właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu”. Zgodnie z tymże przepisem, zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych, w wypadku sprzedaży nieruchomości na cele uzasadniające wywłaszczenie tejże nieruchomości nie przysługuje zatem, jeśli łącznie spełnione zostaną następujące przesłanki:

1.  Nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed odpłatnym zbyciem;
2.  Cena nabycia była o co najmniej 50 % niższa od ceny zbycia.

Ad. i)

Wnioskodawca nabył nieruchomość w okresie poprzedzającym okres dwóch lat przed zawarciem umowy sprzedaży nieruchomości nr 307/2, to jest przed dniem 13 listopada 2014 r. Za nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 29 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjąć przy tym należy nabycie prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości - na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. akt: \`(...)\`. (okoliczność ta nie jest przy tym relewantna, albowiem przesłanka Ad. i) art. 21 ust. 1 pkt 29 in fine ustawy o podatku od osób fizycznych nie byłaby spełniona także wówczas, gdyby przyjąć hipotetycznie, że nabyciem nieruchomości w rozumieniu rzeczonego przepisu jest przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tejże nieruchomości - na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26 lipca 2005 r., wydanej w sprawie oznaczonej jako: \`(...)\`.).

Ad. ii)

Jako, że przesłanka Ad. i) wyrażona w art. 21 ust. 1 pkt 29 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wystąpiła, zaś brak zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych następuje jedynie wówczas, gdy obie przesłanki wystąpią koniunktywnie, bezprzedmiotowym jest ustalanie przesłanki Ad. ii), bowiem niezależnie, czy przesłanka Ad. ii) wystąpi, czy też nie wystąpi, przesłanki Ad. i) oraz Ad. ii) nie wystąpią łącznie, przeto nie zostanie wypełniona hipoteza art. 21 ust. 1 pkt 29) in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji ustalenia, że sprzedaż nieruchomości nr 307/2 stanowiła „odpłatne zbycie nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 29 in principio ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych oraz ustalenia, że nie zaistniała przesłanka wyłączająca zastosowanie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych wyrażona w tymże przepisie - in fine, stwierdzić należy, że przychód uzyskany tytułem sprzedaży nieruchomości nr 307/2 jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 761 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 cyt. ustawy zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy. W myśl tego przepisu, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątkowych będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnym, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Z powyższego przepisu wynika, że podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z tego zwolnienia jest, aby uzyskany przychód z tytułu odszkodowania lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości był wypłacany stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Ponadto, w dalszej część analizowanego przepisu zostały zawarte warunki dodatkowe, zgodnie z którymi przedmiotowe zwolnienie nie będzie przysługiwało w sytuacji, gdy łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

1.  nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie dwóch lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
2.  cena nabycia nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia.

Natomiast w przypadku, gdy spełniony będzie tylko jeden ze wskazanych w przepisie warunków albo, gdy żaden z nich nie zostanie spełniony, wówczas uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca oraz Jego była małżonka byli współwłaścicielami nieruchomości nr 307. Wnioskodawca oraz Jego była małżonka nabyli nieruchomość nr 307 oraz posadowione na tej nieruchomości budynki w trakcie trwania ich małżeństwa do majątku wspólnego w drodze licytacji w 1998 r. – na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. akt ….. Grunt i budynki po ich ulepszeniu były wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Małżeństwo Wnioskodawcy zostało rozwiązane przez rozwód przez Sąd Okręgowy prawomocnym wyrokiem z dnia 26 maja 2014 r. Byli małżonkowie nie dokonali podziału majątku wspólnego, w tym nieruchomości nr 307, wobec czego Wnioskodawcy przysługuje udział w wysokości 1/2 we współwłasności budynków oraz nieruchomości nr 307, byłej małżonce przysługuje udział w wysokości 1/2 we współwłasności budynków oraz nieruchomości nr 307.

Prezydent Miasta obwieszczeniem z dnia 30 października 2012 r., Nr ….. zawiadomił, że na wniosek złożony w dniu 12 października 2012 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na rozbudowie ul. S. na odcinku od ul. K. do ul. P. oraz budowie projektowanej ul. W. na odcinku od ul. P. do projektowanej ul. T. i projektowanej ul. T. na odcinku od projektowanej ul. W. do ul. S. w …. Postępowanie to zostało wszczęte w oparciu o art. 11 ust. 1 i następne ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194, z późn. zm. - zwanej dalej: ustawą o inwestycji w zakresie dróg publicznych). Postępowanie to obejmowało m.in. stanowiącą własność Wnioskodawcy oraz Jego żony nieruchomość nr 307.

W dniu 25 marca 2013 r. Prezydent Miasta decyzją Nr …., na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych, udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na rozbudowie ul. S. na odcinku od ul. K. do ul. P. oraz budowie projektowanej ul. W. na odcinku od ul. P. do projektowanej ul. T. i projektowanej ul. T. na odcinku od projektowanej ul. W. do ul. S. w …..

Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta w zakresie dotyczącym nieruchomości nr 307 wywołała dwojakie konsekwencje:

*   po pierwsze, nieruchomość nr 307 została podzielona na nieruchomości o nr 307/1 oraz 307/2, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych; z nieruchomości nr 307 została wydzielona nieruchomość nr 307/1 o powierzchni 0,1035 ha;

*   po wtóre, prawo własności nieruchomości nr 307/1 przeszło na rzecz Gminy, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Pozostałą część nieruchomości nr 307, oznaczono numerem 307/2. W dniu 27 maja 2014 r. Prezydent Miasta decyzją Nr \`(...)\`. udzielił Prezydentowi Miasta zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Decyzja ta została wydana w oparciu o ustawę o inwestycji w zakresie dróg publicznych. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta obejmowała m.in. nieruchomość nr 307/2, toteż w konsekwencji przewidywała, że prawo własności nieruchomości nr 307/2 przejdzie na rzecz Gminy Miasta, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Decyzją Nr 218/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie o Nr \`(...)\`. Wojewoda - na skutek odwołania - uchylił w całości oznaczoną powyżej decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r. o Nr \`(...)\`. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, o której mowa we wniosku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Prezydentowi Miasta - po myśli art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Na skutek powyższego Gmina Miasto rozpoczęła negocjacje z Wnioskodawcą oraz Jego byłą żoną, co do możliwości zbycia na rzecz Gminy Miasto nieruchomości nr 307/2 w drodze cywilnoprawnej. Negocjacje te były spowodowane koniecznością dokonywania przez Gminę Miasto, w sposób terminowy, robót w zakresie rejonu objętego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 27 maja 2014 r.; Gmina Miasto nie chciała wstrzymywać frontu robót do czasu wydania kolejnej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - wydanej po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewodę decyzją z dnia 15 lipca 2014 r.

W dniu 13 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca i Jego była małżonka oraz Gmina Miasto, zawarli porozumienie, na podstawie którego Gmina Miasto zobowiązała się nabyć nieruchomość nr 307/2, zaś Wnioskodawca i Jego była żona zezwolili Gminie Miastu na dysponowanie nieruchomością nr 307/2 dla celów budowlanych.

Zarządzeniem Nr \`(...)\`. z dnia 6 listopada 2014 r. Prezydent Miasta postanowił nabyć na własność Gminy Miasto nieruchomość nr 307/2. W dniu 13 listopada 2014 r. Wnioskodawca i Jego była małżonka oraz Gmina Miasto, zawarli umowę sprzedaży nieruchomości nr 307/2, na podstawie, której Wnioskodawca i Jego była małżonka przenieśli na rzecz Gminy Miasto własność tejże nieruchomości, zaś Gmina Miasto zobowiązała się zapłacić umówioną cenę. Umowę sporządzono w formie aktu notarialnego. W akcie tym zawarto postanowienie, że Gmina Miasto nabywa nieruchomość nr 307/2 w oparciu o zarządzenie Nr \`(...)\`. z dnia 6 listopada 2014 r. Prezydenta Miasta w przedmiocie nabycia na własność Gminy Miasto nieruchomości nr 307/2 z przeznaczeniem: „\`(...)\`.”. W akcie notarialnym powołano także protokół rokowań z dnia 7 października 2014 r. oraz aneks do tego protokołu - z dnia 31 października 2014 r., a Gmina Miasto zapłaciła sprzedającym cenę za nieruchomość nr 307/2.

Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687, z późn.zm.), wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.

W myśl natomiast art. 12 ust. 4 wskazanej ustawy, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:

1.  własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
2.  własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych

\-z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Z treści art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy wynika, że odpłatne zbycie nieruchomości musi nastąpić na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami. Zasady ograniczania i pozbawiania praw do nieruchomości oraz przekazywania nieruchomości na cele publiczne zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518, z późn. zm).

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi są m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Natomiast w myśl art. 112 ust. 1 ww. ustawy, przepisy rozdziału 4 tej ustawy (wywłaszczanie nieruchomości) stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 122a, art. 124b, art. 125 i art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Zgodnie z art. 112 ust. 2 ustawy, wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy (art. 112 ust. 3 ww. ustawy). Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112 ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej, a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana nieruchomość zamienna (art. 114 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). W przypadku natomiast, kiedy wywłaszczana ma być nieruchomość na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, rokowania przeprowadza organ wykonawczy tej jednostki (art. 114 ust. 2 ww. ustawy).

Jak wynika z powyższych uregulowań, w przypadku nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne może zostać wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe. Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane w przypadku, gdy cele publiczne nie mogą być osiągnięte w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy.

Zatem, wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane tylko wówczas, gdy prawo do nieruchomości położonej na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne nie może być nabyte w drodze umowy. Jednak przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego powinny zostać podjęte próby nabycia nieruchomości w drodze umowy, przez przeprowadzenie rokowań z podmiotem, któremu przysługuje prawo do nieruchomości niezbędnej dla osiągnięcia celu publicznego. Jak wynika z art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jednym z celów publicznych w rozumieniu tej ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

W analizowanym stanie faktycznym nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpiło w okresie poprzedzającym okres 2 lat przed wszczęciem postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, o której mowa we wniosku. Powyższe, w świetle ww. art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje uznać, że pierwsza negatywna przesłanka zwolnienia przedmiotowego nie została w tym przypadku spełniona. Wobec tego bezprzedmiotowe staje się rozpatrywanie sprawy pod kątem spełnienia drugiej z przesłanek negatywnych, skoro aby zwolnienie nie przysługiwało, muszą one być spełnione łącznie.

Zatem, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości 307/2 na rzecz Gminy Miasto na cele uzasadniające jej wywłaszczenie, tj. na realizację inwestycji, o której mowa we wniosku, będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) – niniejsza interpretacja dotyczy Wnioskodawcy. Nie wywołuje skutków prawnych dla byłej małżonki Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.