Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.179.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Wypłata dywidendy na rzecz C do kwoty 2 mln PLN w danym
roku podatkowym korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
podatkiem u źródła na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.
W celu zastosowania zwolnienia z opodatkowania dywidendy
na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT istnieje obowiązek
weryfikacji, czy podmiot, na rzecz którego wypłacana jest
dywidenda, jest jej rzeczywistym właścicielem.
Słowa kluczowe: dywidendy
właściciel
zwolnienie-warunki zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Dochody uzyskane za granicą-
Zwolnienie od podatku dochodów (przychodów)
uzyskiwanych przez podatników z tytułu dywidend oraz
innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
prawnych mających siedzibę lub zarząd poza terytorium
RP
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 12 i 28 maja 2025 r. - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A Sp. z o.o. (dalej: „A”, „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest (...). Spółka jest polskim
    rezydentem podatkowym oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Firma B została założona (...). Dzisiaj jest to (...).
    Firma B rozpoczęła działalność, (...).
    A została założona (...). Udziałowcem A jest C z/s w Niemczech (dalej: „C”, „Udziałowiec”).
    Udziałowiec posiada (...) % udziałów w Spółce od (...) 2014 r. i jest rezydentem
    podatkowym Niemiec, co jest potwierdzone certyfikatami rezydencji przedstawianymi
    Wnioskodawcy przez Udziałowca. Udziałowiec nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
    osiągania - fakt ten jest potwierdzony oświadczeniem wydawanym przez Udziałowca,
    które jest przedstawiane Wnioskodawcy.
    C jest spółką matką dla spółek grupy w krajach Unii Europejskiej w przeciwieństwie do B,
    która jest spółką matką dla podmiotów położonych poza UE (...). Tym samym obie spółki
    holdingowe pełnią funkcje właścicielskie wobec podmiotów na innych rynkach.
    Posiadane w Spółce udziały przez C, wynikają z tytułu własności udziałów. Udziałowiec jest
    spółką holdingową pełniącą wobec zależnych od siebie podmiotów funkcje właścicielskie,
    zarządzaną przez jej członków zarządu, którzy w całości są opodatkowani na terytorium
    Niemiec (siedziba C). Z tytułu posiadania udziałów C otrzymuje dywidendy od swoich
    spółek zależnych. Członkowie zarządu C są osobami fizycznymi. Miejsce efektywnego
    zarządzania C znajduje się w kraju rezydencji podatkowej, tj. w Niemczech.
    Spółka wypłaca dywidendy na rzecz Udziałowca do kwoty 2 mln PLN w danym roku
    podatkowym i korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła na mocy art.
    22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. 2023, poz. 2805 ze zm., dalej: „uCIT”). W każdym roku wypłaty dywidendy Spółka
    posiada od Udziałowa aktualny certyfikat rezydencji oraz sporządzone na piśmie
    oświadczenie, że C nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Poza wypłatą dywidendy Spółka nie dokonuje żadnych innych wypłat na rzecz Udziałowca
    (tj. o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 uCIT).
    W uzupełnieniach wniosku w odpowiedzi na pytania organu wskazali Państwo, że:
    a) Skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992
      r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.,
      dalej: uCIT) nie będzie:
        1. sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych
          przepisów;
        2. głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej
          czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był
          sztuczny.

      Tym samym, wyłączenie na mocy art. 22c ustawy CIT nie będzie mieć zastosowania.
    b) W Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych Wnioskodawca wskazał X, Y, Z.
      Osoby te są obywatelami Niemiec i zarazem jak wynika z uzyskanych od
      Wnioskodawcy informacji są one wspólnikami C.
    c) Spółka C jest podatnikiem podatku dochodowego w Niemczech.
    d) Spółka C jest odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a
      zatem nie jest podmiotem transparentnym podatkowo i nie podlega
      opodatkowaniu na poziomie wspólników. Spółka ta podlega bezpośrednio
      opodatkowaniu na poziomie uzyskiwanych dochodów. Po odliczeniu podatku
      dochodowego od osób prawnych, pozostałe zyski mogą być wypłacane przez C jako
      dywidendy.

## Pytanie

Czy wypłata przez Wnioskodawcę dywidendy na rzecz C do kwoty 2 mln PLN w danym
    roku podatkowym korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła w świetle
    art. 22 ust. 4 uCIT, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik nie jest zobowiązany do
    poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Zdaniem Wnioskodawcy dokonywana przez niego wypłata dywidendy na rzecz C do kwoty
    2 mln PLN w danym roku podatkowym korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem u źródła w świetle art. 22 ust. 4 uCIT, a w konsekwencji Wnioskodawca jako
    płatnik nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w
    wysokości 19%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 uCIT: Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1
    przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach
    osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Natomiast na podstawie art. 22 ust. 4 uCIT: Zwalnia się od podatku dochodowego
    przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt
    1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu
    udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie
    następujące warunki:
    1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej;
    2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału
      w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w
      Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
      swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
    3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
      (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
    4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
      podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
      osiągania.
    Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4a uCIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma
    zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz
    inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te

    należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch
    lat.
    Z kolei jak wynika z art. 22 ust. 4b uCIT: Zwolnienie to ma również zastosowanie w
    przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości
    określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w
    zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania
    warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie
    przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty
    podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w
    wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w
    którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
    Natomiast art. 22 ust. 4d uCIT wskazuje, iż: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje
    się:
    1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu
      własności;
    2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na
      podstawie tytułu:
        a) własności,
        b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby
        ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie
    przyszłe wskazać należy, iż:
    1. wypłacającym dywidendę jest Wnioskodawca, który jest spółką mającą siedzibę na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. uzyskującym dochody (przychody) z dywidend jest spółka C podlegająca w innym
      niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (w Niemczech)
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
      względu na miejsce ich osiągania,
    3. C posiada (...) % udziałów w Spółce nieprzerwanie przez okres dwóch lat (...),
    4. C nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości
      swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania,
    5. Posiadane udziały w Spółce wypłacającej dywidendę wynikają z tytułu własności.
    Oznacza to zatem, iż spełnione są wszystkie ustawowe warunki do zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania dywidendy wypłacanej na rzecz C na podstawie art. 22 ust. 4
    uCIT.
    Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 1f uCIT: W przypadku należności z
    tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz
    spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego
    zakładu, jeżeli łączna kwota należności, wypłacona z tych tytułów temu podatnikowi w
    obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust.
    2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
    dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22
    ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej
    zagranicznego zakładu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że w stosunku do
    wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art.
    21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo
    zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.
    Wnioskodawca w danym roku podatkowym dokonuje wypłaty dywidendy na rzecz
    Udziałowca w kwocie nieprzekraczającej 2 mln PLN. Jednocześnie poza wypłaconą
    dywidendą nie dokonuje żadnych wypłat, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 uCIT.

    Ponadto Spółka w każdym roku podatkowym uzyskuje aktualny certyfikat rezydencji C
    oraz oświadczenia, że Udziałowiec nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Tym
    samym, spełnione są wszystkie normatywne warunki do zastosowania zwolnienia z
    poboru podatku u źródła od wypłacanych dywidend na rzecz C na podstawie art. 22 ust. 4
    uCIT w zw. z art. 26 ust. 1f uCIT. Oznacza to zarazem, iż Spółka jako płatnik nie jest
    zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w stawce 19% od
    wypłacanych na rzecz Udziałowca dywidend w kwocie nie przekraczającej 2 mln PLN w
    danym roku podatkowym.
    Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy w celu zastosowania zwolnienia z opodatkowania
    dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 uCIT nie istnieje obowiązek weryfikacji, czy
    podmiot, na rzecz którego wypłacana jest dywidenda, jest jej rzeczywistym właścicielem.
    Warunkiem zwolnienia od podatku dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
    jest jednoczesne spełnienie przez uzyskującego dywidendę wszystkich przesłanek, o
    których mowa w art. 22 ust. 4-4d uCIT. Przepisy te nie uzależniają prawa do skorzystania
    ze zwolnienia od faktu, że odbiorca dywidendy jest jej rzeczywistym właścicielem, zatem
    do skorzystania ze zwolnienia dywidendy wystarczające jest spełnienie przesłanek
    wymienionych enumeratywnie w art. 22 ust. 4-4d uCIT. Warunki zastosowania zwolnienia
    dywidend z opodatkowania podatkiem u źródła na podstawie tego przepisu nie
    uzależniają prawa do zastosowania zwolnienia od faktu spełnienia kryterium
    rzeczywistego właściciela przez odbiorcę dywidendy.
    Potwierdzeniem powyższego stanowiska Wnioskodawcy jest wskazane poniżej
    orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego:
    W wyroku z 9 października 2024 r., sygn. akt II FSK 78/22 NSA uznał, iż: Wojewódzki Sąd
    Administracyjny trafnie dostrzegł, że zwolnienie z opodatkowania przychodów z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych, w tym z tytułu wypłaconych dywidend, nie jest
    uzależnione od posiadania przez ich beneficjenta statusu rzeczywistego właściciela
    otrzymanych należności. Wynika to z brzmienia art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., w którym
    wyłączono z przywileju zwolnienia z opodatkowania dochody uzyskane przez
    komplementariuszy i w punktach od 1) do 4) postawiono następujące wymogi:
    wypłacająca dywidendę musi być spółka mająca siedzibę lub zarząd w Polsce;
    beneficjentem dywidendy musi być spółka, której dochody podlegają opodatkowaniu w
    Polsce lub innym państwie Unii Europejskiej (Europejskiego Obszaru Gospodarczego) w
    całości, niezależnie od miejsca ich osiągania; spółka otrzymująca dywidendę musi mieć co
    najmniej 10% udziałów w spółce wypłacającej dywidendę; spółka otrzymująca dywidendę
    nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania dochodów. W ustępach od 4a do 4d
    art. 22 u.p.d.o.p. dodano dodatkowe wymogi, odnoszące się do okresu posiadania
    udziałów w spółce wypłacającej dywidendy oraz tytułów własności do tych udziałów. Skoro
    zatem omówiony przepis nie przewiduje wymogu, by beneficjent wypłacanej dywidendy
    był także jej rzeczywistym właścicielem - który to wymóg (jak słusznie skonstatował
    Wojewódzki Sąd Administracyjny) dotyczy zwolnienia od opodatkowania przychodów z
    odsetek i jest wprost wymieniony w art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. - wymogu tego w
    odniesieniu do wypłat dywidend nie można domniemywać lub doszukiwać się go w
    drodze analogii. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie zapatrywanie
    prawne, wyrażone w wyroku tego Sądu z dnia 27.04.2021 r. (II FSK 240/21).
    Należy dodać, że oceny tej nie zmienia przewidziany w art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. wymóg
    dochowania przez płatnika należytej staranności przy weryfikacji warunków zwolnienia lub
    stosowania obniżonej stawki podatku. Dochowanie tego wymogu nie może bowiem być
    rozumiane jako nakładanie na płatnika obowiązków, które nie wynikają z przepisów prawa.
    W wyroku z 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II FSK 1462/22 NSA uznał, iż: „Analiza treści art. 22
    ust. 4-4d u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, że zwolnienie podatkowe ma miejsce jeżeli
    spełnione zostaną łącznie wszystkie w nim wymienione przesłanki. Przepisy te nie
    zawierają warunku, aby odbiorca dywidendy był jej „rzeczywistym właścicielem”.
    Wymagane jest jedynie, aby był co do zasady właścicielem udziałów (akcji) spółki zależnej.

    Jest to konsekwencja tego, że uprawnienie do otrzymania dywidendy zależy od posiadania
    własności udziałów. Zatem zasadne jest przyjęcie, że dla zwolnienia od opodatkowania
    wystarczające jest spełnienie warunków wymienionych w art. 22 ust. 4-6 ustawy, bez
    konieczności spełnienia przesłanek wynikających z art. 28b ust. 4 pkt 5-6 u.p.d.o.p.
    Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą skargę kasacyjną podziela poglądy przedstawione
    w wyroku z 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt II FSK 240/21, odpowiednio korzystając z
    przedstawionej tam argumentacji, wskazuje na wyraźnie odmienne regulacje
    obowiązujące w odniesieniu do zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych odsetek i należności licencyjnych wypłacanych przez polską spółkę na
    rzecz zagranicznego podmiotu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. W przepisie tym
    określono warunki dla zastosowania zwolnienia od podatku u źródła w odniesieniu do
    odsetek i należności licencyjnych, co do zasady skonstruowane w analogiczny sposób jak
    warunki zwolnienia od podatku u źródła dla dywidend określone w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p.,
    tj. w zakresie wypłat odsetek/należności licencyjnych na rzecz spółki podlegającej w innym
    niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania i niekorzystającej ze
    zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na źródło ich osiągania i posiadającej w spółce wypłacającej odsetki/należności
    licencyjne określony udział w kapitale zakładowym przez nieprzerwany okres co najmniej
    2 lat. W art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. przewidziano jednak dodatkowy warunek dla
    zastosowania zwolnienia od podatku u źródła dla odsetek/należności licencyjnych,
    którego nie przewidziano w art. 22 ust. 4-6 u.p.d.o.p., w zakresie dotyczącym zwolnienia
    od podatku u źródła dla dywidend. Warunek ten wprost stanowi, że zwolnienie od
    podatku u źródła może mieć zastosowanie jeżeli spółka otrzymująca płatność odsetek
    /należności licencyjnych będzie ich rzeczywisty właścicielem.
    Warunek by odbiorca należności był jej rzeczywistym właścicielem został więc wprost
    zawarty w art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. w zakresie dotyczącym zwolnienia od podatku u
    źródła dla odsetek i należności licencyjnych. Brak jest natomiast takiego warunku w art. 22
    ust. 4 u.p.d.o.p. dotyczącym zwolnienia od podatku u źródła dla dywidend. Biorąc
    powyższe pod uwagę, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno ulegać
    wątpliwości, że gdyby intencją racjonalnego ustawodawcy było uzależnienie możliwości
    skorzystania ze zwolnienia dotyczącego dywidend od statusu odbiorcy jako rzeczywistego
    właściciela - znalazłoby to odpowiednie odzwierciedlenie w treści art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p.,
    tak jak ma to miejsce w przepisie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak w u.p.d.o.p. wskazanego powyżej
    warunku posiadania przez spółkę otrzymującą dywidendę statusu rzeczywistego
    właściciela przesądza o tym, że dla skorzystania z prawa do zwolnienia od podatku
    dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do dywidend nie jest wymagane, by
    odbiorca dywidendy był jej rzeczywistym właścicielem. Wywodzenie istnienia warunku
    posiadania statusu rzeczywistego właściciela w odniesieniu do zwolnienia od podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., wobec braku takiego
    zastrzeżenia w treści tego przepisu oraz biorąc pod uwagę, że warunek taki został
    sformułowany wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 u.p.
    d.o.p., stanowi niedopuszczalne wyjście poza granice językowej wykładni tych przepisów.
    W świetle powyższego, nie jest więc tak, że dla zastosowania zwolnienia z zapłaty podatku
    źródła przy wypłacie dywidendy konieczne jest posiadanie statusu rzeczywistego
    właściciela po stronie odbiorcy takiej płatności. Przeciwnie, żaden przepis u.p.d.o.p. nie
    przewiduje takiej konieczności, a dla zastosowania zwolnienia z podatku u źródła
    konieczne jest spełnienie wyłącznie przesłanek określonych w art. 22 ust. 4-6 u.p.d.o.p. i
    dochowanie przez polskiego płatnika należytej staranności przy weryfikacji spełniania tych
    przesłanek, co w pełni zasadnie potwierdził Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym
    wyroku”.
    W wyroku z 8 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1277/22 NSA stwierdził również, iż: „(...) brak
    w u.p.d.o.p. wskazanego powyżej warunku posiadania przez spółkę otrzymującą

    dywidendę statusu rzeczywistego właściciela przesądza o tym, że dla skorzystania z prawa
    do zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do dywidend
    nie jest wymagane, by odbiorca dywidendy był jej rzeczywistym właścicielem. Wywodzenie
    istnienia warunku posiadania statusu rzeczywistego właściciela w odniesieniu do
    zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., wobec
    braku takiego zastrzeżenia w treści tego przepisu oraz biorąc pod uwagę, że warunek taki
    został sformułowany wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust.
    3 u.p.d.o.p., stanowi niedopuszczalne wyjście poza granice językowej wykładni tych
    przepisów”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, iż w przedstawionym stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym dokonując wypłat dywidend na rzecz C do kwoty 2 mln
    PLN w danym roku podatkowym może stosować zwolnienie z opodatkowania podatkiem
    u źródła na podstawie art. 22 ust. 4 uCIT, a w konsekwencji jako płatnik nie jest
    zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19%.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Wnioskodawca wskazuje, iż uzupełnienie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    nie wpływa na zmianę stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku o wydanie
    interpretacji podatkowej.
    Ponadto dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, iż odpowiedź Wnioskodawcy na zapytanie
    organu dotyczące rzeczywistego właściciela wypłacanej dywidendy w myśl art. 4a pkt 29
    uCIT pozostaje bez wpływu na stanowisko Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca po raz kolejny podkreśla, iż zgodnie z orzecznictwem sądów
    administracyjnych w celu zastosowania zwolnienia z opodatkowania dywidendy na
    podstawie art. 22 ust. 4 uCIT nie istnieje obowiązek weryfikacji, czy podmiot, na rzecz
    którego wypłacana jest dywidenda, jest jej rzeczywistym właścicielem w rozumieniu art. 4a
    pkt 29 uCIT.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, warunkiem zwolnienia od
    podatku dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest jednoczesne spełnienie
    przez uzyskującego dywidendę wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 4-4d
    uCIT, co Wnioskodawca wykazał w przedstawionym stanie faktycznym. Przepisy te nie
    uzależniają prawa do skorzystania ze zwolnienia od faktu, że odbiorca dywidendy jest jej
    rzeczywistym właścicielem, zatem do skorzystania ze zwolnienia dywidendy konieczne i
    wystarczające jest spełnienie przesłanek wymienionych enumeratywnie w art. 22 ust. 4-4d
    uCIT.
    W przeciwieństwie do przedmiotowej sytuacji zwolnienia z art. 22 ust. 4 uCIT,
    ustawodawca w art. 26 ust. 1f uCIT wprowadził jedynie jako dodatkowy warunek
    stosowania zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 3 uCIT konieczność weryfikacji
    rzeczywistego właściciela odbiorcy należności licencyjnych, bowiem jedynie w przypadku
    należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 uCIT wymagane jest otrzymanie od
    odbiorcy należności sporządzone na piśmie oświadczenie, że spółka albo zagraniczny
    zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności. Natomiast warunki
    zastosowania zwolnienia dywidend z opodatkowania podatkiem u źródła na podstawie
    art. 22 ust. 4 uCIT nie uzależniają prawa do zastosowania zwolnienia od faktu spełnienia
    kryterium rzeczywistego właściciela przez odbiorcę dywidendy (nie ma takiego
    zastrzeżenia dokonanego przez ustawodawcę w art. 26 ust. 1f uCIT jak to ma miejsce w
    przypadku należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 uCIT).
    Orzecznictwo NSA wskazane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej dla
    Wnioskodawcy, potwierdza prawidłowość powyższego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:
    Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
    mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
      1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
        prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej;
      2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału
        w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w
        Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
        od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

      3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
        (akcji)
        w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
      4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
        podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
        osiągania.
    Stosownie do art. 22 ust. 4a cytowanej wyżej ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka
      uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
      zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej posiada udziały (akcje)
      w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3,
      nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4b ustawy o CIT:
      Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat
      nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3,
      przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej
      mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu
      uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku
      posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie
      przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do
      zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów)
      określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza
      się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
    Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:
        1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu
        własności;
        2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na
        podstawie tytułu:
          a) własności,
          b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody)
          korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało
          przeniesione.
    W myśl art. 22 ust. 6 ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w
      załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej
      przepisy ust. 4-4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym
      mowa w ust. 4c pkt 2.
    Stosownie do art. 22c ust. 1 ustawy o CIT:
      Przepisów art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3 , art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust.
      1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach
      było:
        1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
        2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności
        albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty

      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
    Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt
    1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym
    obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2.000.000 zł na rzecz tego
    samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy
    pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek
    dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub
    art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2.000.000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Na podstawie art. 26 ust. 1f ustawy o CIT:
      W przypadku należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22
      ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22
      ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności, wypłacona
      z tych tytułów temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie
      przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują
      zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c,
      pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu sporządzonego
      na piśmie oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały
      warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W
      przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie
      oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest
      rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wypłata przez Wnioskodawcę dywidendy na
    rzecz C do kwoty 2 mln PLN w danym roku podatkowym korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem u źródła w świetle art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, a w
    konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik nie jest zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19%.
    Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy tego podatku
    uzyskujący określone w art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy przychody (dochody) z dywidend
    oraz inne przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających
    siedzibę lub zarząd na terytorium RP podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem

    dochodowym, którego stawka wynosi 19% uzyskanego przychodu (dochodu). Przepis
    dotyczy przychodów (dochodów) uzyskiwanych zarówno przez podatników podatku CIT
    będących rezydentami, jak i będących nierezydentami.
    Jednocześnie, podmioty krajowe (w tym spółki), które dokonują wypłaty należności z
    powyższego tytułu są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych należności (zdanie pierwsze art. 26
    ust. 1 ustawy o CIT).
    W drodze odstępstwa od wskazanych zasad, polski ustawodawca - treścią art. 22 ust. 4
    ustawy o CIT - przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem wskazanym w art. 22
    ust. 1 tej ustawy spółek uzyskujących takie przychody (otrzymujących dywidendę), które
    podlegają w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (dalej: UE), innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (dalej: EOG) oraz w
    Szwajcarii, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania. Warunki stosowania tego zwolnienia określa art. 22
    ust. 4-6 ustawy o CIT.
    Jak wynika z opisu sprawy:
    - wypłacającym dywidendę jest Wnioskodawca, który jest spółką mającą siedzibę na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    - uzyskującym dochody (przychody) z dywidend jest spółka C podlegająca w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (w Niemczech)
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
      na miejsce ich osiągania,
    - C posiada (...) % udziałów w Spółce nieprzerwanie przez okres dwóch lat (...),
    - C nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości
      swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania,
    - posiadane udziały w Spółce wypłacającej dywidendę wynikają z tytułu własności.
    Ponadto skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT nie będzie:
    1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
    2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności
      albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
    Spółka C jest podatnikiem podatku dochodowego w Niemczech. Spółka C jest
    odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem nie jest
    podmiotem transparentnym podatkowo i nie podlega opodatkowaniu na poziomie
    wspólników. Spółka ta podlega bezpośrednio opodatkowaniu na poziomie
    uzyskiwanych dochodów. Po odliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych,
    pozostałe zyski mogą być wypłacane przez C jako dywidendy. W Centralnym Rejestrze
    Beneficjentów Rzeczywistych Wnioskodawca wskazał X, Y, Z. Osoby te są obywatelami
    Niemiec i zarazem jak wynika z uzyskanych od Wnioskodawcy informacji są one
    wspólnikami C.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego od opisu sprawy stwierdzić
    należy, że wypłata przez Państwa dywidendy na rzecz C do kwoty 2 mln PLN w danym
    roku podatkowym korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła na
    podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko należało w tej części należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast organ nie zgadza się z Państwa stanowiskiem, że w celu zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT nie
    istnieje obowiązek weryfikacji, czy podmiot, na rzecz którego wypłacana jest dywidenda,
    jest jej rzeczywistym właścicielem.
    Płatnik, który chce zastosować zwolnienie wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, i nie
    dokonywać poboru podatku u źródła, jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnej
    weryfikacji warunków umożliwiających skorzystanie z tego zwolnienia, zachowując przy

    tym należytą staranność. To oznacza, że płatnik ma obowiązek weryfikować czy
    uzyskująca dochody z dywidendy spółka spełnia wszystkie warunki do skorzystania ze
    zwolnienia z podatku u źródła. W ramach należytej staranności nie można ograniczać się
    jedynie do weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia wynikających z art. 22 ust. 4-6
    ustawy o CIT.
    Należy zwrócić uwagę na art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który
    spełnia łącznie następujące warunki:
      a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
        przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub
        jej części,
      b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
        zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
      c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności
        są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym
        przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,
        uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot
        w zakresie otrzymanej należności.
    Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z
    punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:
    1. weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku
      do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej
      działalności gospodarczej przez ten podmiot;
    2. weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;
    3. weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym
      (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
    Oceniając, czy należyta staranność została w określonym przypadku dochowana należy
    uwzględniać także powszechnie dostępne informacje na temat statusu odbiorców
    należności.
    Należy przy tym podkreślić, że w przypadku podmiotów powiązanych należy oczekiwać
    wyższych standardów działania, także z uwagi na łatwiejszy dostęp do wszelkiego rodzaju
    informacji o innych podmiotach z grupy.
    W tym kontekście należy wskazać, że przepisy regulujące zwolnienie z art. 22 ust. 4 ustawy
    o CIT, stanowią implementację Dyrektywy Rady 2011/96/UE (tzw. Dyrektywy Parent-
    Subsidiary). Zgodnie zaś z ostatnim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”), reguła zakazująca praktyk stanowiących nadużycie prawa
    stanowi ogólną zasadę prawa Unii Europejskiej, która ma zastosowanie niezależnie od
    kwestii, czy nadużywane prawa i korzyści znajdują podstawę w traktatach,
    rozporządzeniach, czy też w dyrektywach. TSUE wskazał: „Tak więc w świetle ogólnej
    zasady prawa Unii zakazującej praktyk stanowiących nadużycie i konieczności
    przestrzegania tej zasady w ramach wykonywania prawa Unii brak przepisów krajowych
    lub postanowień umownych mających na celu zapobieganie nadużyciom nie ma wpływu
    na obowiązek władz krajowych w zakresie odmówienia możliwości skorzystania z praw
    przewidzianych w dyrektywie 90/435, gdy powołano się na nie w sposób noszący
    znamiona oszustwa lub nadużycia” (por. wyrok TSUE z dnia 26 lutego 2019 r. sprawach
    połączonych C-116/16 i C-117/16).
    W kontekście przywołanego wyżej stanowiska TSUE a także w świetle celu Dyrektywy Rady
    2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania
    mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych
    państw członkowskich, należy w naszej ocenie przyjąć, że na podmiocie wypłacającym

    dywidendę ciąży obowiązek weryfikacji, czy odbiorca należności jest z tytułu otrzymania
    dywidendy podatnikiem (tj. czy powstał u niego obowiązek podatkowy w związku z
    otrzymaniem dywidendy - wymóg ten wynika także z ogólnych przepisów ustawy o CIT,
    gdyż zwolnienie z podatku może zostać zastosowane jedynie wobec podmiotu, w
    stosunku do którego powstał obowiązek podatkowy) oraz czy prowadzi rzeczywistą
    działalność gospodarczą w kraju siedziby podatnika dla celów podatkowych. Są to bowiem
    okoliczności konieczne do zweryfikowania w celu potwierdzenia czy nie dochodzi do
    nadużycia prawa podatkowego. Jednocześnie, zgodnie ze wspomnianym orzecznictwem
    TSUE:
    „To analiza całokształtu okoliczności faktycznych umożliwia sprawdzenie, czy elementy
    konstytutywne praktyki stanowiącej nadużycie zostały spełnione, a zwłaszcza czy
    podmioty gospodarcze dokonały transakcji czysto formalnych lub sztucznych,
    pozbawionych jakiegokolwiek gospodarczego i handlowego uzasadnienia, głównie w celu
    uzyskania nienależnej korzyści (zob. podobnie wyroki: z dnia 20 czerwca 2013 r., Newey, C
    653/11, EU:C:2013:409, pkt 47-49; z dnia 13 marca 2014 r., SICES i in., C 155/13, EU:C:2014:
    145, pkt 33; a także z dnia 14 kwietnia 2016 r., Cervati i Malvi, C 131/14, EU:C:2016:255, pkt
    47)” - pkt 98 wyroku z dnia 26 lutego 2019 r.
    Z powyższych konstatacji należy wywieść, że w każdym przypadku konieczne jest
    udokumentowanie (dla celów dowodowych) przez płatnika, że dochował on należytej
    staranności przy weryfikacji, o której mowa w 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego w celu zastosowania zwolnienia z opodatkowania dywidendy na
    podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT istnieje obowiązek weryfikacji, czy podmiot, na
    rzecz którego wypłacana jest dywidenda, jest jej rzeczywistym właścicielem.
    Zatem Państwa stanowisko w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że
    w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.