Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.163.2023.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-05-12
Teza: Czy zakup przez Spółkę od głównego udziałowca usługi dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 powoduje w Spółce powstanie dochodu z tytułu ukrytych zysków?
Słowa kluczowe: dzierżawa; najem; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; podmiot-podmioty powiązane; udziałowiec
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych-Ukryte zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 4

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko nieprawidłowe
==========================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

15 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zakup przez Spółkę od głównego udziałowca usługi dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 powoduje w Spółce powstanie dochodu z tytułu ukrytych zysków.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

1\. Wnioskodawca jest opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek począwszy od stycznia 2022 r. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zasadniczym zakresie polega na wykonywaniu robót budowlanych - budowie dróg.

2\. Spółka powstała w 1998 r. Siedziba spółki znajduje się w L. Tam znajduje się budynek biura spółki, budynki warsztatowe, grunty oraz budynek stacji paliw wraz z infrastrukturą, którą spółka prowadzi na podstawie umowy franczyzowej z siecią O. Działalność gospodarcza spółki prowadzona jest także w H-Ch. oddalonej od siedziby w L. o około (\`(...)\`). Na nieruchomości w H-Ch. o powierzchni 8,2500 ha znajduje się wytwórnia mas bitumicznych wykorzystywanych przy budowie dróg. Dodatkowo znajdują się tam budynki biurowe, gospodarcze, warsztatowe, jak i budynek socjalny oraz grunty.

3\. Spółka powstała w drodze prywatyzacji pracowniczej majątku publicznego. Udziałowcami Spółki było początkowo 70 osób, z czego 68 osób było pracownikami sprywatyzowanego zakładu oraz 2 osoby niebędące pracownikami. Liczba udziałowców utrudniała podejmowanie decyzji właścicielskich. Trudno było pozyskać jednomyślność wspólników i wytyczyć kierunek rozwoju spółki. Podczas zwyczajnych zgromadzeń wspólników większość udziałowców występowała o przeznaczenie zysku w całości na dywidendę, nie zwracając uwagi na rozwój Spółki oraz zatory płatnicze.

4\. W latach 2012-2013, po zakończeniu rozkwitu inwestycji drogowych w związku z EURO 2012, trwał kryzys w branży budownictwa drogowego. Z ogólnodostępnych źródeł wynika, że wiele firm utraciło płynność finansową, a do czerwca 2013 r. około tysiąc pięćset firm ogłosiło upadłość (źródło: https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/jak-uniknac-powtorki-kryzysu-budowlanego-debata-w-nik-podsumowanie.ht ml, dostęp: 7.02.2023 r.). Kryzys ten doświadczył także Spółkę, która w 2012 r. osiągnęła zysk prawie czternastokrotnie niższy niż za rok 2011.

5\. Pogarszająca się sytuacja Spółki zapoczątkowała dyskusję udziałowców na temat dalszego funkcjonowania Spółki. Na nadzwyczajnym walnym zgromadzeniu wspólników we wrześniu 2013 r. głosowano nad: 1) przekształceniem Spółki w spółkę osobową, 2) podzieleniem Spółki na mniejsze, wyodrębnione spółki, 3) likwidacją Spółki, 4) nabyciem udziałów przez Spółkę celem umorzenia. Podjęto uchwałę w przedmiocie nabycia udziałów przez Spółkę celem umorzenia. Pozostałe uchwały nie zostały podjęte.

6\. W latach 2013 i 2014 odbywał się proces nabycia udziałów celem umorzenia. Wskutek czego 65 osób przestało być wspólnikami Spółki. Spółka wypłaciła z tego tytułu blisko 11,5 mln zł wynagrodzenia ze środków pochodzących z kapitału zapasowego. Ponadto obniżony został kapitał zakładowy Spółki z kwoty 1.668.000 zł do kwoty 838.000,00 zł.

7\. Podczas zwyczajnego zgromadzenia wspólników za 2013 r. ówczesny prezes zarządu Spółki (obecnie główny udziałowiec) wnioskował, aby cały zysk za 2013 r. został zatrzymany w Spółce, z uzasadnieniem, że osiągnięty dotychczas zysk został wydatkowany na zobowiązania z tytułu nabycia udziałów celem umorzenia. Pozostałych 3 udziałowców wnioskowało o przeznaczenie części zysku w kwocie 1 mln zł na dywidendę oraz przeznaczeniu pozostałej części zysku w kwocie 877.877,07 zł na kapitał zapasowy. Ostatecznie uchwałą zgromadzenia wspólników zysk za 2013 r. został przeznaczony na dywidendę w kwocie 1.282.500 zł oraz na kapitał zapasowy w kwocie 595.377,07 zł. Zgromadzenie wspólników uchwaliło, że dywidenda za 2013 r. zostanie wypłacona w części w formie pieniężnej, a w części w formie rzeczowej (nieruchomości). Dywidenda w formie rzeczowej przypadła udziałowcowi, któremu przysługiwała największa liczba udziałów, a tym samym najwyższa dywidenda (główny udziałowiec).

8\. Na decyzję Spółki o realizacji obowiązku w zakresie dywidendy poprzez przekazanie części dywidendy w formie pieniężnej i części w formie rzeczowej miały wpływ następujące okoliczności faktyczne sprawy:

\- historia powstania Spółki (prywatyzacja pracownicza majątku publicznego),

\- pat decyzyjny (kilkudziesięciu udziałowców, z których większość niezależnie od okoliczności żądała wypłaty całego zysku, nie dbając o interes Spółki, lecz o własny interes),

\- w momencie, w którym kryzys w branży i niekorzystna sytuacja finansowa Spółki (rok 2012-2013) zagrażała dalszemu bytowi Spółki i nie pozwalała dłużej tolerować pata decyzyjnego, w tym podejścia większości wspólników do sposobu funkcjonowania Spółki, została podjęta decyzja o nabyciu udziałów własnych celem umorzenia,

\- Spółka pozbyła się zysku zgromadzonego we wcześniejszych latach po to, by wypłacić udziałowcom wynagrodzenie z tytułu umorzenia ich udziałów,

\- wobec decyzji zgromadzenia wspólników o przeznaczeniu zysku za 2013 r. do podziału pomiędzy udziałowców, podział całego zysku przeznaczonego do podziału tradycyjnie, tj. w formie dywidendy pieniężnej zagrażał płynności finansowej Spółki a tym samym dalszemu funkcjonowaniu Spółki.

Dywidendy w formie rzeczowej pozwoliła wyważyć interesów Spółki oraz udziałowców.

9\. W grudniu 2014 r. na głównego udziałowca została przeniesiona własność: nieruchomości zabudowanej położonej w L. przy ul. W. o powierzchni 0,6637 ha wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami o wartości rynkowej 595.400 zł (dalej: „Nieruchomość 1”) oraz nieruchomości zabudowanej położonej w H.-Ch. o powierzchni 4,5368 ha wraz z budynkiem socjalnym o wartości rynkowej 127.000 zł (dalej: „Nieruchomość 2”).

10\. Przed przekazaniem nieruchomości do głównego udziałowca na Nieruchomości 1 mieścił się budynek biura Spółki oraz parking przed budynkiem biura, budynki warsztatowe, budynek stacji paliw z infrastrukturą oraz grunty. Umową dzierżawy nr 1/2015 ze stycznia 2015 r. udziałowiec oddał Spółce w dzierżawę część Nieruchomości 1 (budynek biura oraz parking przed budynkiem biura, budynek stacji paliw wraz z infrastrukturą oraz część gruntu). Łączna powierzchnia Nieruchomości 1 oddana w dzierżawę to 0,4663 ha. Nie została oddana w dzierżawę część gruntów znajdujących się na tej nieruchomości. Umowa dzierżawy została zawarta, ponieważ Spółka nadal miała potrzebę korzystania z części Nieruchomości 1. Dzięki temu Spółka nadal posiadała tytuł prawny do budynku biura, parkingu i budynków warsztatowych, z których korzystali i korzystają pracownicy Spółki. W odniesieniu do budynku stacji paliw wraz z infrastrukturą uzasadnieniem gospodarczym wzięcia w dzierżawę tej części nieruchomości był fakt, że Spółka była związana wieloma umowami, w tym przede wszystkim umową franczyzy z siecią O. Z perspektywy Spółki, biorąc pod uwagę prawny i ekonomiczny punkt widzenia zasadne było kontynuowanie działalności stacji paliw, ponieważ zerwanie umów mogło spowodować negatywne konsekwencje prawne. Do tego celu Spółce potrzebna była infrastruktura stacji paliw i dlatego wzięła w dzierżawę tę część nieruchomości. Spółka wzięła w dzierżawę tylko tę część Nieruchomości 1, która była potrzebna w prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomości wzięte w dzierżawę były dostosowane do potrzeb Spółki i w momencie zawarcia umowy dzierżawy nie wymagały doposażenia ani ulepszenia.

11\. Jak wskazano wyżej w H.-Ch. znajduje się nieruchomość o powierzchni 8,2500 ha, na której funkcjonuje wytwórnia mas bitumicznych wykorzystywana przy budowie dróg. Dodatkowo znajdują się tam budynki biurowe, gospodarcze, warsztatowe, jak i budynek socjalny oraz grunty. Nieruchomość 2 położona w H-Ch. przekazana głównemu udziałowcowi obejmowała powierzchnię 4,5368 ha, w skład której wchodził budynek socjalny oraz grunty. Umową dzierżawy nr 2/2015 ze stycznia 2015 r. udziałowiec oddał Spółce w część Nieruchomości 2 w postacie gruntów o powierzchni 1,2054 ha. Budynek nie został oddane w dzierżawę. Dla pełnego przedstawienia stanu faktycznego ta część nieruchomości w H.-Ch., na której znajduje się wytwórnia mas bitumicznych nie została przekazana udziałowcowi w ramach dywidendy i cały czas stanowi własność Spółki. Uzasadnieniem gospodarczym korzystania z oddanej w dzierżawę części Nieruchomości 2 (gruntów) była potrzeba składowania tam kruszywa drogowego wykorzystywanego przy budowie dróg. Należy dodać, że pod koniec 2014 roku inwestorzy administrujący siecią dróg krajowych wojewódzkich i gminnych informowali o nadchodzącej recesji gospodarczej. W związku z czym szereg kopalni planowało obniżenie wydobycia kopalin kruszywa drogowego. W celu zabezpieczenia możliwości realizacji ewentualnych, przyszłych kontraktów na 2015 rok i kolejne lata Spółka podjęła decyzję o zakupie i składowaniu kruszywa jako zapas. Składowanie odbywało się na wszystkich możliwych placach i terenach w bezpośrednim sąsiedztwie z wytwórnią mas bitumicznych w H. Ch. oraz siedzibą Spółki. Spółka korzystała w tym zakresie z nieruchomości podmiotów trzecich będących podmiotami niepowiązanymi, a także z oddanej w dzierżawę części Nieruchomości 2. Spółka wzięła w dzierżawę tylko część Nieruchomości 2 jaka była potrzebna do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiot dzierżawy był dostosowany do potrzeb Spółki i w momencie zawarcia umowy dzierżawy nie wymagał doposażenia ani ulepszenia.

12\. Dzierżawa nieruchomości przez głównego udziałowca na rzecz Spółki trwa do dnia dzisiejszego. Dla pełnego obrazu należy dodać, że od sierpnia 2016 r. do grudnia 2022 r. przychody z dzierżawy były kwalifikowane przez udziałowca do źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a od stycznia 2023 r. są kwalifikowane do źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynsz dzierżawny ustalony pierwotnie w 2015 r. został podwyższony w 2016 r. Od tego czasu czynsz dzierżawny nie był podwyższany. W 2022 r. Spółka zleciła rzeczoznawcy badanie, czy czynsz dzierżawny jest ustalony na warunkach rynkowych. Rzeczoznawca potwierdził rynkowy charakter czynszu dzierżawnego. Nie występuje nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ponad ustaloną cenę tej transakcji. Do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na budowie dróg Spółka była od początku i nadal jest należycie wyposażona. Do prowadzenia działalności gospodarczej, obok składników majątku wykorzystywanych na podstawie umowy dzierżawy (część Nieruchomości 1 i 2), Spółka wykorzystuje własne środki trwałe, wyposażenie, itp. W niezbędnym zakresie do prowadzenia bieżącej działalności Spółka korzysta z usług obcych. Spółka zatrudnia 109 pracowników.

**Pytanie:**

Czy zakup przez Spółkę od głównego udziałowca usługi dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 powoduje w Spółce powstanie dochodu z tytułu ukrytych zysków?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 28m ust. 3 UoCIT, przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem.

Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że dochód z tytułu ukrytych zysków powstanie, jeśli łącznie spełnione będą następujące warunki:

\-spełniane jest świadczenie pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne,

\- beneficjentem świadczenia bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem,

\- świadczenie nie stanowi podzielonego zysku wypracowanego przez spółkę,

\- świadczenie jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku.

Jeśli nie są spełnione wszystkie ww. warunki nie powstaje dochód z tytułu ukrytych zysków.

Kluczowym aspektem z perspektywy oceny czy powstał dochód z tytułu ukrytych zysków jest istnienie stanu, w którym świadczenie jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku.

Wnioskodawca uważa, że na ocenę czy świadczenie polegające na zakupie przez Spółkę usług od podmiotu powiązanego jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku ma wpływ przyczyna (pobudka), dla której Spółka nabywa to świadczenie.

Jeśli Spółka nabywa to świadczenie z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, nie jest to wówczas świadczenie wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku.

Jeśli Spółka nabywa to świadczenie nie mając uzasadnienia ekonomicznego oznacza to, że nabyła to świadczenie dzięki istniejącym powiązaniom, które sprawiają, że Spółka nabywa świadczenie pomimo, że nie ma takiej potrzeby. Wówczas takie świadczenie wykonywane jest w związku z prawem do udziału w zysku.

Jak zweryfikować, czy świadczenie jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku? Spółka stoi na stanowisku, że należy przeprowadzić test, w którym ocenie podlega, czy gdyby świadczenie podmiotu powiązanego było oferowane Spółce niepowiązanej, to taka niepowiązana Spółka nabyłaby to świadczenie?

Należy bowiem mieć na uwadze, że podmioty niepowiązane nie mają możliwości wykonać na swoją rzecz świadczenia w związku z prawem do udziału w zysku. Udział w zysku wymaga bowiem posiadania w Spółce, z której osiągany jest zysk udziałów, akcji lub ogółu praw i obowiązków. Taki stan nie zachodzi pomiędzy podmiotami niepowiązanymi.

Wnioskodawca podziela stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażane w interpretacjach indywidulanych dotyczących zagadnienia ukrytych zysków, że ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości rynkowej), ale powinna również uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych. Oznacza to, że wykonując test należy porównać się do takiej spółki, która jest „kopią" spółki opodatkowanej ryczałtem. Innymi słowy, należy porównać się do spółki o analogicznej skali i przedmiocie działalności, analogicznym substracie osobowo-majątkowym, potrzebach biznesowych, itp.

Jeśli wskutek testu okaże się, że spółka niepowiązana nabyłaby świadczenie oferowane przez podmiot powiązany ze spółką opodatkowaną ryczałtem oznacza to, że świadczenie nie jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku. Wówczas należy uznać, że przyczyną (pobudką) nabycia świadczenia są względy ekonomiczne, tj. spółka opodatkowana ryczałtem ma uzasadnienie gospodarcze przemawiające za nabyciem świadczenia, ponieważ takie świadczenie nabyłaby także niepowiązana spółka prowadząca analogiczną działalność gospodarczą.

Jeśli wskutek testu okaże się, że spółka niepowiązana nie nabyłaby świadczenia oferowanego przez podmiot powiązany ze spółką opodatkowaną ryczałtem oznacza to, że świadczenie jest wykonywane w związku z prawem do udziału w zysku. Wówczas należy uznać, że przyczyną (pobudką) nabycia świadczenia nie są względy ekonomiczne, ponieważ podobna spółka niepowiązana nie nabyłaby takiego świadczenia. Natomiast jako że podmiot powiązany ma wpływ na spółkę, to spółka nabywa to świadczenie.

Tytułem przykładu, spółka X opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek ma własny lokal biurowy, w którym pracują pracownicy, w tym zatrudniony udziałowiec - prezes zarządu. Prezes zarządu pracuje długo, w tym także pracuje po godzinach w domu. Spółka chcąc zapewnić prezesowi miejsce, w którym może on w komfortowych warunkach pracować na rzecz spółki, wynajmuje od prezesa pomieszczenie w domu, w którym mieszka prezes.

Przeprowadzając test, o którym mowa wyżej należy dojść do wniosku, że podobna spółka niepowiązana nie nabyłaby od prezesa usługi najmu, ponieważ nie jest to uzasadnione gospodarczo. Spółka ma lokal, w którym pracownicy mogą wykonywać pracę. Oznacza to, że czynsz najmu płacony przez spółkę będzie stanowił dochód z tytułu ukrytych zysków, ponieważ jest to świadczenie wykonane w związku z prawem do udziału w zysku.

Tytułem drugiego przykładu, spółka Y prowadzi działalność gospodarczą polegającą na handlu towarami. W magazynie spółki pojawiły się gryzonie. Udziałowcem spółki jest osoba, która prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie usług deratyzacji. Jest to firma z wieloletnim doświadczeniem, profesjonalnie wykonująca swoje usługi. Spółka zleca udziałowcowi wykonanie deratyzacji za wynagrodzeniem ustalonym na zasadach rynkowych.

Przeprowadzając test, o którym mowa wyżej należy dojść do wniosku, że podobna spółka niepowiązana nabyłaby usługę deratyzacji od udziałowca spółki Y, ponieważ oceniając sytuację spółki niepowiązanej ma ona ekonomiczną potrzebę nabyć taką usługę. Skoro wynagrodzenie jest na poziomie rynkowym i są podstawy, by uznać, że usługa zostanie wykonana należycie, należy uznać, że przyczyną (pobudką) nabycia usługi są względu gospodarcze. W takim przypadku, pomimo, że udziałowiec ogólnie ma wpływ na spółkę, spółka Y nie nabywa od udziałowca świadczenia w związku z prawem do udziału w zysku. Należy uznać, że spółka wskutek istniejącej potrzeby gospodarczej nabywa usługę tak, jakby była ona świadczona przez podmiot niepowiązany, ponieważ pobudką do zakupu są względy gospodarcze.

Przekładając powyższe na stan faktyczny, w ocenie Spółki, nabywając usługę dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2, Spółka nie nabywa świadczenia w związku z prawem do udziału w zysku. Nabycie usług dzierżawy jest niezbędne dla Spółki, ponieważ Spółka nie posiada własnych nieruchomości, a te z których korzysta są w stanie i lokalizacji odpowiadającym potrzebom Spółki. Spółka zatrudnia pracowników i potrzebuje budynku, w którym pracownicy mogą świadczyć pracę. Spółka potrzebuje również terenu, na którym może składować kruszywo wykorzystywane do budowy dróg. Stan, w którym Spółka ma odpowiednią liczbę pracowników, środków trwałych, wyposażenia, innych ruchomości, itp., ale korzysta z obligacyjnego tytułu do nieruchomości nie oznacza, że Spółka nie jest właściwie „doposażona”. Nie można oczekiwać od spółek opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek, że wobec wyboru takiej formy opodatkowania - by zmniejszyć lub wyłączyć ryzyko ukrytych zysków - zmuszone są one kupić wszystkie rzeczy, które do tej pory brały w najem/dzierżawę od podmiotów powiązanych. Każdy przypadek powinien być analizowany indywidualnie.

Nawiązując do przedstawionego wyżej testu, w sytuacji w jakiej znajduje się spółka niepowiązana spółka mająca takie same potrzeby gospodarcze zawarłaby z głównym udziałowcem umowy dzierżawy części Nieruchomości 1 i 2. Przede wszystkim dlatego, że Spółka nie ma na własnych nieruchomości, a te dzierżawione są dostosowane do potrzeb Spółki i oddane do korzystania za rynkowym wynagrodzeniem.

Przy ocenie stanowiska Spółki nie można oczywiście pominąć okoliczności, że nieruchomości będące przedmiotem dzierżawy do końca 2014 r. stanowiły własność Spółki. Okoliczność ta może mieć wpływ na ocenę czy istnieje dochód z tytułu ukrytych zysków. Z tej perspektywy należy przywołać fragment „Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 23 grudnia 2021 r. dotyczących stosowania przepisów UoCIT w zakresie nowych zasad opodatkowania, tj. ryczałtu od dochodów spółek”. Na str. 36 w rozdziale poświęconym dochodowi z tytułu ukrytych zysków napisano, że „także stan faktyczny, w którym określony majątek (np. nieruchomość) wypracowany w spółce przekazany został jej wspólnikowi, który ten następnie udostępnił tejże spółce w formie np. odpłatnego świadczenia może kreować dochód z tytułu ukrytych zysków. Z uwagi zatem na wielorakość stanów faktycznych i umów, jakie mogą być zawierane między spółką a jej wspólnikiem lub innym podmiotem powiązanym istnieje konieczność każdorazowego badania postanowień zawartych w umowie określającej dane świadczenie a także sytuację biznesową spółki. Dopiero to pozwoli na odpowiedź, czy w danym stanie faktycznym może znaleźć zastosowanie art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, w zakresie dochodów z tytułu ukrytych zysków.”

Jak wynika z powyższego fakt, że nieruchomość znajdująca się w majątku spółki została przekazana wspólnikowi, który następnie odpłatnie udostępnił ją spółce nie przesądza automatycznie o powstaniu dochodu z tytułu ukrytych zysków. Minister Finansów wskazuje, że w takiej sytuacji należy dokładnie zbadać zaistniały stan faktyczny z punktu widzenia postanowień umowy i sytuacji biznesowej spółki i dopiero wówczas oceniać istnienie bądź nieistnienie dochodu z tytułu ukrytych zysków.

Oceniając całokształt okoliczności faktycznych, jakie mogą mieć w sprawie znaczenie z perspektywy dochodu z tytułu ukrytych zysków zasadne jest podnieść co następuje. Okoliczności faktyczne jakie zaszły w Spółce przed przekazaniem dywidendy rzeczowej pozwalają wyprowadzić wniosek, że przekazanie dywidendy miało dla Spółki uzasadnienie gospodarcze i z jej perspektywy było działaniem racjonalnym. Owe uzasadnienie gospodarcze jawiło się w całokształcie okoliczności faktycznych sprawy, tj.:

1) historia powstania Spółki (prywatyzacja pracownicza majątku publicznego),

2) pat decyzyjny (kilkudziesięciu udziałowców, z których większość niezależnie od okoliczności żądała wypłaty całego zysku, nie dbając o interes spółki, lecz o własny interes),

3) w momencie, w którym kryzys w branży i niekorzystna sytuacja finansowa Spółki (rok 2012-2013) zagrażała dalszemu bytowi Spółki i nie pozwalała dłużej tolerować pata decyzyjnego, w tym podejścia większości wspólników do sposobu funkcjonowania Spółki, została podjęta decyzja o nabyciu udziałów własnych celem umorzenia,

4) Spółka pozbyła się zysku zgromadzonego we wcześniejszych latach po to, by wypłacić udziałowcom wynagrodzenie z tytułu umorzenia ich udziałów,

5) wobec decyzji zgromadzenia wspólników o przeznaczeniu zysku za 2013 r. do podziału pomiędzy udziałowców, podział całego zysku przeznaczonego do podziału tradycyjnie, tj. w formie dywidendy pieniężnej zagrażał płynności finansowej Spółki a tym samym dalszemu funkcjonowaniu Spółki.

Nie można rzecz jasna twierdzić, że główny udziałowiec nie odniósł w pewnym sensie korzyści z otrzymania dywidendy rzeczowej. Natomiast nie było to celem ani powodem podjętych działań, ale skutkiem działań podjętych przez Spółkę. Zgromadzenie wspólników (a nie główny udziałowiec) mając różne możliwości działania podjęło decyzję taką, która w tamtym czasie i w tamtych okolicznościach była decyzją optymalną, mającą uzasadnienie gospodarcze, tj. decyzję która dawała szansę na dalsze funkcjonowanie Spółki i wywiązanie się zarazem z decyzji organu stanowiącego w zakresie wypłaty dywidendy. Otrzymanie dywidendy rzeczowej przez udziałowca było tylko okolicznością towarzyszącą (konsekwencją) podjętej decyzji.

Decyzję o wypłacie dywidendy zgromadzenie wspólników podejmowało na blisko osiem lat przed rozpoczęciem przez Spółkę opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Poza dostosowaniem czynszu dzierżawnego do cen rynkowych, sposób świadczenia i zakres dzierżawy nie zmienił się od początku dzierżawy. Nie były zatem podejmowane żadne działania bezpośrednio nakierowane na „dokapitalizowanie” wspólnika. Przeciwnie, bezpośrednią przyczyną decyzji powodującej przeniesienie własności nieruchomości ze Spółki na udziałowca były okoliczności podyktowane uzasadnionym gospodarczo interesem Spółki. Do tego Spółka ma uzasadnienie ekonomiczne do wzięcia nieruchomości w dzierżawę. Wynagrodzenie za dzierżawę jest ustalone na poziomie wartości rynkowej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, Spółka stoi na stanowisku, że zakup od głównego udziałowca usługi dzierżawy części Nieruchomości 1 i 2 nie powoduje w Spółce powstanie dochodu z tytułu ukrytych zysków, pomimo że Nieruchomość 1 i 2 znajdowały się przed rozpoczęciem dzierżawy w majątku Spółki.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadzone zostały do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych – stanowiący alternatywny w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r.

Ten nowy sposób opodatkowania będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatytułowanym „Ryczałt od dochodów spółek”, a także w przepisach ogólnych ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.

Na podstawie bowiem art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem pozostałe warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.

Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych zasad CIT (art. 7 ustawy o CIT) dla celów ustalenia podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).

Zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:

przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:

1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;

2) świadczenia wykonane na rzecz:

a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,

b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji;

4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;

5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;

6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;

7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;

8) wydatki na reprezentację;

9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;

10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;

11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;

12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce.

W myśl art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:

do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:

1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;

2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,

b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji, wynagrodzeń i opłat.

Natomiast, zgodnie z art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

ryczałt wynosi:

1) 10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności;

2) 20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w pkt 1.

Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.

Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:

\- wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,

\- inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT), o czym stanowi art. 28m ust. 8 ustawy o CIT,

\- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza lub podmiotu powiązanego,

\- wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem.

Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT,

ilekroć jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.

W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,

Ilekroć jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:

a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub

b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

\- ten sam inny podmiot lub

\- małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub,

ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub

cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub

d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład;

Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, stosownie do art. 11a ust. 2 ustawy o CIT, rozumie się:

1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

a) udziałów w kapitale lub

b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub,

2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub

3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia.

Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT,

podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem (…).

W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, wskazano zatem na otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści tego przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.

Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a podmiotem powiązanym (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje odczytywać pojęcie ukrytych zysków również poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W sytuacji, w której świadczenia spółki na rzecz podmiotów powiązanych przewyższać będą ich wartość rynkową powstawać będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.

Przy czym, jak przedstawione zostało wcześniej, zdanie wstępne przepisu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, wskazuje na otwarty (a nie zamknięty) katalog świadczeń mogących prowadzić do powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków. Dlatego ocena czy określone świadczenie spełni warunki do uznania za dochód z tytułu ukrytego zysku powinna zostać dodatkowo przeprowadzona w oparciu o przesłanki wynikające ze zdania wstępnego przepisu art. 28m ust. 3 ustawy CIT. Jak z niego wynika dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, czyli świadczeń podjętych (wykonanych) bez jakiegokolwiek wpływu podmiotów powiązanych na działanie i decyzje spółki opodatkowanej ryczałtem.

W relacji spółka – podmiot powiązany istotne może być w przedmiotowej ocenie to, czy wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej i czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań polegających na dokapitalizowywaniu w następstwie tego spółki, tj. dokapitalizowywaniu w innej formie niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie pożyczki, udostępniania nieruchomości).

Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy zakup przez Spółkę od głównego udziałowca usługi dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 powoduje w Spółce powstanie dochodu z tytułu ukrytych zysków.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że usługa w postaci dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2, świadczona przez głównego udziałowca Spółki, będzie stanowić ukryty zysk, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, co za tym idzie będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Jak wynika z opisu sprawy, w grudniu 2014 r. na głównego udziałowca została przeniesiona własność: nieruchomości zabudowanej położonej w L. przy ul. W. o powierzchni 0,6637 ha wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami o wartości rynkowej 595.400 zł (dalej: „Nieruchomość 1”) oraz nieruchomości zabudowanej położonej w H.-Ch. o powierzchni 4,5368 ha wraz z budynkiem socjalnym o wartości rynkowej 127.000 zł (dalej: „Nieruchomość 2”).

Przed przekazaniem nieruchomości do głównego udziałowca na Nieruchomości 1 mieścił się budynek biura Spółki oraz parking przed budynkiem biura, budynki warsztatowe, budynek stacji paliw z infrastrukturą oraz grunty. Umową dzierżawy nr 1/2015 ze stycznia 2015 r. udziałowiec oddał Spółce w dzierżawę część Nieruchomości 1 (budynek biura oraz parking przed budynkiem biura, budynek stacji paliw wraz z infrastrukturą oraz część gruntu). Umowa dzierżawy została zawarta, ponieważ Spółka nadal miała potrzebę korzystania z części Nieruchomości 1. Dzięki temu Spółka nadal posiadała tytuł prawny do budynku biura, parkingu i budynków warsztatowych, z których korzystali i korzystają pracownicy Spółki. W odniesieniu do budynku stacji paliw wraz z infrastrukturą uzasadnieniem gospodarczym wzięcia w dzierżawę tej części nieruchomości był fakt, że Spółka była związana wieloma umowami, w tym przede wszystkim umową franczyzy z siecią O.

Jak wskazano wyżej w H.-Ch. znajduje się nieruchomość o powierzchni 8,2500 ha, na której funkcjonuje wytwórnia mas bitumicznych wykorzystywana przy budowie dróg. Dodatkowo znajdują się tam budynki biurowe, gospodarcze, warsztatowe, jak i budynek socjalny oraz grunty. Nieruchomość 2 położona w H-Ch. przekazana głównemu udziałowcowi obejmowała powierzchnię 4,5368 ha, w skład której wchodził budynek socjalny oraz grunty. Umową dzierżawy nr 2/2015 ze stycznia 2015 r. udziałowiec oddał Spółce w część Nieruchomości 2 w postacie gruntów o powierzchni 1,2054 ha. Budynek nie został oddany w dzierżawę.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy, jeszcze raz wskazać należy, że za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. Ponadto, co istotne w sprawie ocena, czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie powinna się zatem ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości rynkowej) ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych.

W analizowanej sprawie zauważyć należy, że gdyby nie powiązania Spółki z głównym udziałowcem nie doszłoby w ogóle do transakcji przeniesienia na wspólnika własności Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, a zatem nie byłoby potrzeby zawarcia umowy dzierżawy tych nieruchomości, które jak wynika z opisu są niezbędne do prowadzenia działalności przez Spółkę.

W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że dzierżawa części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2, mimo, że jest związana z potrzebami biznesowymi Spółki oraz że pomimo, iż dzierżawa jest dokonywana na warunkach rynkowych, to powiązania podmiotów, miały istotny wpływ na zawarcie umowy dzierżawy.

Istnieją więc podstawy, do uznania wypłacanego wynagrodzenia w związku z ww. dzierżawą części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 od głównego udziałowca Spółki, za ukryty zysk w rozumieniu przepisów o ryczałcie od dochodów spółek.

Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, a także dokonaną wykładnię przepisów prawa podatkowego, transakcja w postaci dzierżawy części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 2 świadczona przez głównego udziałowca Spółki na rzecz Wnioskodawcy stanowi dochód ukrytych zysków i w konsekwencji podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).