Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.302.2019.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-27
Teza: W zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła w związku z wypłatą na rzecz Usługodawcy wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług IT świadczonych na potrzeby Oddziału.
Słowa kluczowe: oddział; podatek; usługi-usługi informatyczne; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2019 r. (data wpływu 16 lipca 2019 r.) uzupełnione pismem z dnia 20 września 2019 r. (data nadania 20 września 2019 r., data wpływu 25 września 2019 r.) na wezwanie z dnia 11 września 2019 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.302.2019.1.MR (data nadania 11 września 2019 r., data odbioru 16 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła w związku z wypłatą na rzecz Usługodawcy wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług IT świadczonych na potrzeby Oddziału - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła w związku z wypłatą na rzecz Usługodawcy wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług IT świadczonych na potrzeby Oddziału.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca z siedzibą w Szwajcarii, (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest spółką odpowiadającą formą prawną polskiej spółce akcyjnej. Zgodnie z prawem szwajcarskim, Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego. Spółka należy do międzynarodowej grupy Y. (dalej jako: "Grupa"), prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie przede wszystkim projektowania i sprzedaży odzieży i akcesoriów odzieżowych.

Spółka posiada w Polsce oddział - B. AG Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (dalej jako: "Oddział"). Odział jest zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym i posiada numer NIP nadany dla celów rejestracji jako płatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne zatrudnianych pracowników oraz rozliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Za pośrednictwem Oddziału Spółka prowadzi w Polsce działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży odzieży i akcesoriów odzieżowych. Sprzedaż dokonywana jest w wynajmowanych lokalach (sieć sklepów) w kilku miastach w Polsce. Oddział stanowi zakład podatkowy Spółki w rozumieniu art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku z dnia 2 września 1991 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92 ze zm.) w zw. z art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865). Zyski generowane w Polsce poprzez Oddział Spółka opodatkowuje w Polsce. Spółce został nadany odrębny numer NIP. Spółka jest także zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT czynny.

Jednostką nadrzędną jest spółka Y. AG z siedzibą w Niemczech. Y. AG jest wobec Spółki podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (jak również w rozumieniu art. 11 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.). Zadaniem Y. AG jest m.in. zapewnienie wyposażenia spółek (jednostek) regionalnych, w tym Spółki i Oddziału, w narzędzia niezbędne do sprawnego i efektywnego prowadzenia działalności w branży odzieżowej, m.in. w obszarze IT.

W związku z powyższym Spółka zawarła z Y. AG (dalej jako: "Usługodawca") umowę o świadczenie usług - Centralised\`(...)\` (dalej jako: "Umowa"), której przedmiotem jest świadczenie na rzecz Spółki m.in. usług IT (dalej jako: "Usługi IT”). Głównym celem świadczenia Usług IT i sensem ekonomicznym tych Usług jest zapewnienie prawidłowego codziennego działania całego systemu informatycznego (infrastruktury technicznej, w tym całego sprzętu i oprogramowania) w Spółce, w tym - w Oddziale. Dotyczy to także działania komputerów, które są połączone z kasami fiskalnymi w sklepach i z których dane o sprzedaży przenoszone są automatycznie do systemu finansowo-księgowego SAP.

Świadczenie Usług IT przez Usługodawcę związane jest z posiadaniem przez ten podmiot doświadczonych pracowników, wyspecjalizowanych w realizacji określonych zadań z zakresu wsparcia informatycznego dla całej Grupy. Usługodawca świadczy Usługi IT nie tylko na rzecz Spółki, ale również innych podmiotów wchodzących w skład Grupy, co gwarantuje zachowanie najwyższych standardów bezpieczeństwa oraz ujednolicenie systemów informatycznych w ramach całej Grupy i optymalizację procesów. Zapewnienie w Grupie jednolitej struktury IT jest korzystne pod względem kosztów i w ostatecznym rozrachunku przynosi wymierne korzyści całej Grupie, w tym Spółce. Samodzielne zapewnienie przez Wnioskodawcę systemu IT wraz z konieczną infrastrukturą techniczną, zgodnego ze standardami i wytycznymi obowiązującymi w Grupie oraz obsługi tego systemu (rozumianej jako dbanie o utrzymanie go w należytym stanie poprzez m.in. aktualizacje, naprawy) bądź nabycie Usług IT od podmiotów trzecich, generowałoby wyższe koszty dla Spółki (np. związane z zatrudnieniem dodatkowych, wyspecjalizowanych w obszarze IT pracowników czy zaangażowaniem firmy zewnętrznej).

W zakres Usług IT świadczonych na rzecz Spółki (Oddziału) przez Usługodawcę wchodzą czynności polegające na konserwacji i innych usługach pomocniczych, jak również unowocześnianiu i doskonaleniu istniejących systemów. Zgodnie z Umową są to m.in. następujące czynności:

1.  Aplikacje I

Czynności określone jako "Aplikacje I" obejmują wszelkie czynności dotyczące wsparcia i rozwoju środowiska SAP, w szczególności:

*   dostosowywanie systemów wprowadzonych jako SAP SD, SAP MM/PP, SAP WM/LE oraz SAP FI/CO/HR,

*   analizę, opracowanie i wdrożenie procesów i interfejsów globalnych pomiędzy różnymi narzędziami SAP,

*   szkolenie użytkowników oraz dokumentowanie dotychczasowych i nowych procesów IT,

*   stałe wsparcie w zakresie zmian w środowisku informatycznym, w tym planowanie i wprowadzanie tych zmian,

1.  Aplikacje II

Czynności określone jako "Aplikacje II" obejmują wszelkie czynności związane z organizacją projektów według głównych modułów ekonomicznych SAP, takie jak:

*   eBusiness (intranet, sieć zewnętrzna, strony główne, eLearning, EDI, eSales),

*   Data Warehouse,

*   zarządzanie cyklem życia produktu (Product Lifecycle Management),

*   handel detaliczny (własny i koncesjonowany),

*   GMS/CICS (utrzymywanie poprzedniego systemu CISC do momentu globalnego wdrożenia SAP),

1.  Systemy IT

Obszar „Systemy IT” obejmuje dystrybucję systemów IT (wszelkiego rodzaju sprzętu, takiego jak komputer osobisty, telefon, rozwiązania sieciowe/linie telekomunikacyjne płatne ryczałtem i serwery danych). Obszar Systemów IT obejmuje administrowanie systemami SAP i CICS, co oznacza instalowanie i konfigurowanie wszystkich rodzajów systemów SAP/CICS oraz wsparcie sprzętowe systemów do bieżącej obsługi sklepów, CAD, systemy do obsługi sprzedaży detalicznej oraz scentralizowane wykonywanie kopii zapasowych oraz archiwizowanie.

Ponadto obszar Systemów IT pełni rolę wsparcia. Usługi w ramach tej funkcji obejmują naprawę i wymianę uszkodzonych komputerów osobistych, drukarek i innego sprzętu, instalowanie aktualizacji oprogramowania oraz instalowanie nowych urządzeń i programów. Niektóre z tych usług (zwłaszcza wymiana lub instalacja nowego sprzętu) świadczone są - po uprzednich konsultacjach - przez podmiot trzeci i następnie refakturowane na Spółkę (w odpowiedniej części koszty tych usług są przypisywane do Oddziału).

1.  Usługi IT (specjalne)

Usługi IT specjalne polegają na świadczeniu usług typu helpdesk oraz pierwsza linia wsparcia, dostarczaniu wzorów i szablonów korporacyjnych oraz szkoleniu nowych pracowników lub koordynowaniu szkoleń. Usługi tego rodzaju stanowią podstawę globalnej platformy IT i jednolitej działalności IT.

Zgodnie z Umową, wynagrodzenie za Usługi IT jest kalkulowane odrębnie dla Spółki i dla Oddziału. Oznacza to, że Usługodawca wystawia na Spółkę odrębnie (miesięczne) faktury dotyczące wynagrodzenia za Usługi IT, z których korzysta Spółka oraz odrębnie za te Usługi IT, z których korzysta Oddział Spółki. Kalkulacja wynagrodzenia oparta jest o klucz polegający na odniesieniu się do liczby użytkowników (w przypadku Oddziału - liczby użytkowników w Oddziale) oraz ich kategorii (tzn. poziomu dostępu np. do SAP). Usługodawca ustala roczną przewidywaną bazę kosztową, obejmującą koszty wewnętrzne i zewnętrzne świadczenia Usług IT oraz obciąża nimi Spółkę w zależności od relacji tych kosztów do liczby użytkowników w Oddziale, co miesiąc stałą, zryczałtowaną kwotą. Koszt ponoszonego przez Spółkę wynagrodzenia za Usługi IT, z których korzysta Oddział, jest przypisywany przez Spółkę do Oddziału. W terminie 12 tygodni po zakończeniu każdego roku Usługodawca kalkuluje rzeczywistą wartość bazy kosztowej za poprzedni rok oraz dokonuje korekt.

Miesięczne ryczałtowe wynagrodzenie za Usługi IT świadczone na potrzeby Oddziału (100%) można - zgodnie z informacją od Usługodawcy - podzielić odpowiednio do jego faktycznego zaangażowania na następujące obszary: "Helpdesk" - 15%, "Data processing" - 10%, "Consulting" - 15%, "Development" -15%, "Licenses” - 10%, "Hardware" - 10%, "Maint./Subscr." - 20%, "Miscellaneous" - 5%.

"Helpdesk" stanowi swoistą "gorącą linię" (hotline) i obejmuje czynności polegające na rozwiązywaniu bieżących problemów w obszarze IT (pomocy technicznej), w tym telefonicznie i zdalnie. "Data processing" obejmuje czynności polegające na tworzeniu (projektowaniu) pod konkretne zapotrzebowanie systemów i programów umożliwiających pracę nad określonymi danymi, raportami, zestawieniami (zbiorami) danych itp. "Data processing" nie obejmuje zatem przetwarzania danych, ale obejmuje projektowanie rozwiązań informatycznych, które ułatwiają zdalne lub manualne tworzenie raportów przez pracowników Spółki i Oddziału. "Consulting" są to czynności polegające na doradztwie np. technicznym, finansowym związanym z systemami / procesami tworzonymi w ramach obszaru "Data processing". "Consulting" jest ściśle związany z "Data processing" i wtórny (pomocniczy) wobec tego obszaru. "Development" to czynności związane z projektowaniem, rozwojem i wdrażaniem oprogramowania. Obszar "Licences" obejmuje udostępnienie końcowemu użytkownikowi (Oddziałowi - jego pracownikom) możliwości korzystania zdalnie (po zalogowaniu) z oprogramowania, do którego licencje posiada Usługodawca. Spółka jest zatem w tym zakresie tzw. end-userem oprogramowania, mając jedynie prawo do wykorzystywania go na potrzeby własnej działalności gospodarczej prowadzonej poprzez Oddział, bez prawa do dalszego ich licencjonowania, ani wprowadzania w nich zmian czy modyfikacji. Obszar "Hardware" obejmuje utrzymanie centralnego serwera, należącego do Usługodawcy (Wnioskodawca nie posiada własnych serwerów). Obszar “Main. / Subcsr." obejmuje zachowanie (utrzymanie) centralnego serwera i infrastruktury technicznej. "Miscellaneous" to np. szkolenia użytkowników w obszarze IT.

W piśmie z dnia 20 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) Wnioskodawca wskazał, że Usługodawca (spółka Y. AG) ma siedzibę (rezydencję podatkową) w Niemczech i jest w tym kraju zidentyfikowany dla celów podatkowych.

Dodatkowo Wnioskodawca poinformował, że ma w Szwajcarii nadany indywidualny numer identyfikacyjny CHE.

Wnioskodawca wskazał, że Usługodawca nie jest objęty nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani nie prowadzi działalności w Polsce z wykorzystaniem zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ww. ustawy. Wobec tego usługi świadczone przez Usługodawcę nie są związane z działalnością takiego zakładu w Polsce.

Ponadto, Oddział Wnioskodawcy w Polsce nie nabywa usługi odpłatnego udostępnienia sprzętu IT (prawa do korzystania ze sprzętu IT) udostępnianego przez Usługodawcę (Y. AG z Niemiec), który jest przez Oddział wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności.

Wnioskodawca wskazał także, że nie nabywa od Usługodawcy usługi hostingu rozumianej jako oddanie do dyspozycji określonej objętości dysku serwera komputerowego w celu przechowywania na nim baz danych. Niemniej w ramach świadczonych przez Usługodawcę usług określone dane są przechowywane na serwerze Usługodawcy. To przechowywanie jest ściśle związane ze świadczonymi usługami i nie stanowi celu samego w sobie.

W związku z procesami: "Data Processing" i "Development" Wnioskodawca wskazał, że nie nabywa know-how, praw autorskich ani licencji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy uiszczane przez Spółkę na rzecz Usługodawcy wynagrodzenie za opisane w stanie faktycznym Usługi IT (wszystkie elementy / obszary) świadczone na potrzeby Oddziału, stanowiące koszt alokowany przez Spółkę do Oddziału, podlega w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (tzw. podatkiem u źródła)?

Zdaniem Wnioskodawcy, uiszczane przez Spółkę na rzecz Usługodawcy wynagrodzenie za opisane w stanie faktycznym Usługi IT (wszystkie elementy i obszary) świadczone na potrzeby Oddziału, stanowiące koszt alokowany przez Spółkę do Oddziału, nie podlega w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (tzw. podatkiem u źródła).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

1.  Część ogólna

Zgodnie z art. 3 ust 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie ma siedziby ani zarządu na terytorium Polski, co oznacza, że podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. tylko od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust 1 i art. 22 ust 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4 ( art. 3 ust. 5 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust 2, przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  (…), 2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy o CIT).

Zdaniem Spółki należy odwołać się do Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej jako: „UPO-PL/DE”).

Zgodnie z art. 12 UPO-PL/DE, należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (ust. 1). Jednakże takie należności licencyjne mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z jego ustawodawstwem, ale jeżeli osoba uprawniona do należności licencyjnych ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto należności licencyjnych (ust. 2).

Określenie "należności licencyjne" użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Postanowienie to stosuje się odpowiednio do wszelkiego rodzaju wypłat za użytkowanie lub prawo do użytkowania nazwy, zdjęcia lub innych podobnych praw osobistych oraz do wypłat otrzymywanych jako wynagrodzenie za nagranie przez radio lub telewizję występów sportowców lub artystów (ust 3).

Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli ich płatnikiem jest osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jednakże, jeżeli osoba płacąca należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku z działalnością których powstał obowiązek zapłaty należności licencyjnych, a należności te są pokrywane przez ten zakład lub stałą placówkę, wówczas uważa się, iż należności licencyjne powstają w Państwie, w którym położony jest zakład lub stała placówka (ust. 5).

Jak Wnioskodawca wskazał, Usługodawca (rezydent Niemiec) wystawia na Wnioskodawcę odrębnie (miesięczne) faktury dotyczące wynagrodzenia za Usługi IT, z których korzysta Spółka oraz odrębnie za te Usługi IT, z których korzysta Oddział Spółki. Koszt ponoszonego przez Spółkę wynagrodzenia za Usługi IT, z których korzysta Oddział, jest przypisywany przez Spółkę do Oddziału. Gdyby zatem Usługi IT (poszczególne obszary i elementy) zostały uznane za należności licencyjne w rozumieniu art. 12 ust. 3 UPO-PL/DE, należałoby uznać, że powstają one w Polsce.

W odniesieniu do świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT (tj. za usługi doradcze, księgowe, badania rynku, usługi prawne, reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczenia o podobnym charakterze), UPO-PL/DE nie zawiera regulacji analogicznej jak w przypadku należności licencyjnych, dotyczącej powstania należności w miejscu położenia zakładu podatkowego.

1.  Charakterystyka Usług IT

Wnioskodawca wskazuje, że potocznie usługi IT można zdefiniować najogólniej jako usługi związane ze sprzętem komputerowym i oprogramowaniem. Usługi IT świadczone przez Usługodawcę na rzecz Spółki obejmują różne grupy czynności (różne elementy). Przy czym należy mieć na uwadze główny cel świadczenia tych Usług i sens ekonomiczny, którym jest zapewnienie prawidłowego codziennego działania całego systemu informatycznego (infrastruktury technicznej, w tym całego sprzętu i oprogramowania) w Spółce, w tym – w Oddziale. Zdaniem Spółki, dla właściwej kwalifikacji Usług IT świadczonych na rzecz Spółki przez Usługodawcę z punktu widzenia charakteru poszczególnych czynności oraz ich ww. celu, można posłużyć się nomenklaturą Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: "PKWiU") wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Usługodawcę Usługi IT w zakresie czynności określonych jako "Aplikacje I" (wsparcie i rozwój środowiska SAP), mogą zostać zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU 62.02.30.0 "Usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego", a także pod symbolem PKWiU 62.01.11.0 "Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania".

Grupowanie PKWiU 62.02.30.0 obejmuje usługi pomocy technicznej mające na celu rozwiązanie problemów klienta w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego, takie jak:

*   udzielanie pomocy klientowi w uruchamianiu i usuwaniu usterek w oprogramowaniu,

*   usługi zastępowania nowszą wersją oprogramowania,

*   udzielanie pomocy klientowi w użytkowaniu i usuwaniu usterek sprzętu komputerowego, włączając testowanie podstawowego oprogramowania oraz naprawę sprzętu informatycznego,

*   udzielanie pomocy technicznej w przenoszeniu systemu komputerowego klienta na nowe miejsce,

*   udzielanie pomocy klientowi w użytkowaniu i usuwaniu usterek dla kombinacji sprzęt komputerowy i oprogramowanie,

*   udzielanie pomocy technicznej w celu rozwiązania problemów klienta związanych z użytkowaniem systemu komputerowego, tj. usługi w zakresie kontroli lub oceny działania komputera, włączając usługi w zakresie kontroli, oceny i dokumentowania serwera, sieci lub technologii dla elementów, wydajności lub bezpieczeństwa.

Zdaniem Spółki powyższy opis odpowiada Usługom należącym do zakresu "Aplikacje I", polegającym na szkoleniu użytkowników oraz dokumentowaniu dotychczasowych i nowych procesów IT, a także stałym wsparciu w zakresie zmian w środowisku informatycznym. Czynności te mają na celu zapewnienie wsparcia użytkownikom (pomocy technicznej) w korzystaniu ze środowiska SAP i utrzymywaniu go w stanie umożliwiającym efektywne i sprawne jego wykorzystywanie.

Grupowanie PKWiU 62.01.11.0 obejmuje usługi związane z projektowaniem struktury i/lub zapisu kodu komputera, włączając uaktualnianie i wstawki korekcyjne, niezbędne do tworzenia i/lub wdrożenia aplikacji programowej, takie jak:

*   projektowanie struktury i zawartości stron internetowych l/lub zapisu kodu komputerowego, niezbędnego do tworzenia i/lub wdrożenia stron internetowych,

*   projektowanie struktury i zawartości bazy danych i/lub zapisu kodu komputerowego, niezbędnego do tworzenia i/lub wdrożenia bazy danych (magazynu danych),

*   projektowanie struktury i zapisu kodu komputerowego niezbędnego do zaprojektowania i rozwinięcia aplikacji programowej na życzenie klienta, inne niż programowanie stron internetowych, baz danych lub zintegrowanych pakietów programowych,

*   wykonanie aplikacji na indywidualne zamówienie, łączenie w całość, przystosowanie (modyfikowanie, konfigurowanie itp.) i instalowanie istniejącej aplikacji tak, aby była funkcjonalna w środowisku informatycznym klienta.

Zdaniem Spółki powyższy opis odpowiada Usługom należącym do zakresu "Aplikacje I", polegającym na dostosowywaniu systemów wprowadzonych jako SAP SD, SAP MM/PP, SAP WM/LE oraz SAP FI/CO/HR, analizie, opracowywaniu i wdrażaniu procesów i interfejsów globalnych pomiędzy różnymi narzędziami SAP, planowaniu zmian w środowisku informatycznym i ich wprowadzaniu.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Usługodawcę Usługi IT w zakresie czynności określonych jako "Aplikacje II" również mogą zostać zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU 62.01.11.0 "Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania". Usługi w zakresie "Aplikacje II" obejmują czynności związane z organizacją projektów według głównych modułów ekonomicznych SAP, zatem są to czynnościami o przede wszystkim technicznym charakterze, a ich zasadniczym celem jest zapewnienie funkcjonalności systemu SAP i optymalnego jego wykorzystania.

Usługi IT w zakresie „Systemy IT” zdaniem Spółki należy zakwalifikować pod symbolem PKWiU 62.09.10.0 "Usługi instalowania komputerów i urządzeń peryferyjnych". Jak wskazała Spółka, obejmują one dystrybucję systemów IT (wszelkiego rodzaju sprzętu, takiego jak komputer osobisty, telefon, rozwiązania sieciowe/linie telekomunikacyjne, serwery danych). Częściowo można je również zakwalifikować pod symbolem PKWiU 62.01.11.0 "Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania", tj. w zakresie obejmującym administrowanie systemami SAP i CICS, co oznacza instalowanie i konfigurowanie wszystkich rodzajów systemów SAP/CICS. Ponadto stanowią one także usługi odpowiadające symbolowi PKWiU 62.02.30.0 "Usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego" w obszarze czynności polegających na wsparciu sprzętowym systemów do bieżącej obsługi sklepów, CAD, systemów do obsługi sprzedaży detalicznej oraz scentralizowanego wykonywania kopii zapasowych oraz archiwizowania, a także naprawie i wymianie uszkodzonych komputerów osobistych, drukarek i innego sprzętu, instalowaniu aktualizacji oprogramowania oraz instalowaniu nowych urządzeń i programów.

W ocenie Spółki "Usługi IT specjalne" należą do grupowania PKWiU 62.02.30.0 "Usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego", gdyż obejmują helpdesk, pierwszą linię wsparcia oraz czynności w zakresie dostarczania wzorów i szablonów korporacyjnych oraz szkoleniu nowych pracowników lub koordynowaniu szkoleń.

Posiłkując się PKWiU można również odpowiednio zakwalifikować obszary wydzielone zgodnie z faktycznym zaangażowaniem Usługodawcy (zgodnie z informacją od Usługodawcy): "Helpdesk", "Data processing", "Consulting", "Development", "Main. / Subcsr." oraz "Miscellaneous".

"Helpdesk” należy zakwalifikować do grupowania PKWiU 62.02.30.0 "Usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego". "Data processing" może zostać w ocenie Spółki zakwalifikowane pod symbolem PKWiU 62.01.11.0 "Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania". Jak Wnioskodawca wskazał, obszar ten obejmuje czynności polegające na tworzeniu (projektowaniu) pod konkretne zapotrzebowanie systemów / programów umożliwiających pracę nad określonymi danymi, raportami, zestawieniami (zbiorami) danych itp., a nie usługę przetwarzania danych. Pod tym samym symbolem należy zdaniem Spółki zakwalifikować również obszar "Consulting". Obejmuje on bowiem czynności polegające na doradztwie np. technicznym czy finansowym związanym z systemami / procesami tworzonymi w ramach obszaru "Data processing". "Consulting" jest ściśle związany z "Data processing" i wtórny (pomocniczy) wobec tego obszaru. Zgodnie z PKWiU klasa 62.02 "Usługi związane z doradztwem w zakresie informatyki" nie obejmuje usług związanych z doradztwem połączonych z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych (strona internetowa, baza danych, określona aplikacja, sieć itp.), sklasyfikowanych w 62.01.1. Zatem "Consulting" nie stanowi "Usług związanych z doradztwem w zakresie informatyki (PKWiU 62.02). "Development" to czynności związane z projektowaniem, rozwojem i wdrażaniem oprogramowania, a zatem należy je zakwalifikować pod symbolem PKWiU 62.01.11.0 "Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania".

Obszar "Hardware" jako obejmujący zachowanie (utrzymanie) centralnego serwera, obszar "Main. / Subcsr." jako obejmujący zachowanie (utrzymanie) centralnego serwera i infrastruktury technicznej, a także obszar "Miscellaneous" należy zdaniem Spółki zakwalifikować do grupowania PKWiU 62.02.30.0 "Usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego".

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, nabywane od Y. AG ww. Usługi IT są usługami przede wszystkim o charakterze technicznym, a ich zasadniczym celem jest zapewnienie prawidłowego działania środowiska SAP, innych systemów IT oraz wykorzystywanego sprzętu technicznego.

1.  Art. 21 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT

Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenia za Usługi IT nabywanych od Usługodawcy (żadnego z jego elementów / obszarów) nie można zakwalifikować jako należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w związku z art. 12 ust. 3 UPO-PL/DE (należności licencyjne).

Potencjalnie takim przychodem mogłoby być jedynie wynagrodzenie za Usługi IT w części dotyczącej obszaru "Licenses". Niemniej jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, obszar ten obejmuje udostępnienie końcowemu użytkownikowi (Oddziałowi - jego pracownikom) możliwości korzystania zdalnie (po zalogowaniu) z oprogramowania, do którego licencje posiada Usługodawca. Spółka jest zatem w tym zakresie tzw. end-userem oprogramowania, mając jedynie prawo do wykorzystywania go na potrzeby własnej działalności gospodarczej prowadzonej poprzez Oddział, bez prawa do dalszego ich licencjonowania, ani wprowadzania w nich zmian czy modyfikacji.

Zdaniem Wnioskodawcy taki typ licencji, jak opisany w stanie faktycznym, nie został wymieniony jako kategoria objęta art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Wnioskodawca bowiem nie nabywa licencji rozumianej jako prawo do rozporządzania programem komputerowym na polach eksploatacji wymienionych w art. 50 lub w art. 74 ust. 4 przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, lecz wyłącznie prawo do korzystania z oprogramowania po zalogowaniu się. Takie (zdalne) korzystanie na własne potrzeby nie jest równoznaczne z udzieleniem licencji, czy też przeniesieniem praw autorskich w rozumieniu ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zarówno natomiast w art. 21 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT jak i w art. 12 ust 3 UPO-PL/DE jest mowa o należnościach z praw autorskich / za korzystanie z praw autorskich. Skoro natomiast Wnioskodawca (Oddział) nie otrzymuje uprawnienia do korzystania z praw autorskich do programu komputerowego, nie można uznać, że wynagrodzenie w obszarze "Licences” stanowi należność podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2018 r., 0111-KDIB1.-2.4010.225.2018.1.BG oraz z dnia 19 października 2018 r., 0114-KDIP2-1.4010.340.2018.1.JC).

Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 2 UPO-PL/DE, przy stosowaniu umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie, które nie zostało w niej zdefiniowane, będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się w danym czasie zgodnie z prawem tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa, przy czym znaczenie wynikające ze stosowanego ustawodawstwa podatkowego tego Państwa będzie miało pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa. Zatem w odniesieniu do pojęcia "program komputerowy" należy odwołać się do polskiej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Utworem, będącym przedmiotem prawa autorskiego, jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Utwory mogą być wyrażone m.in. słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (utwory literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe) (art. 1, art. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Program komputerowy jest zatem utworem w rozumieniu prawa autorskiego. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymienia je obok utworów literackich, publicystycznych, naukowych i kartograficznych, co powoduje, że w świetle tej ustawy programów komputerowych nie można uznać za rodzaj dzieła literackiego czy naukowego.

Na to wskazuje także analiza art. 74 ust 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem programy komputerowe podlegają (co do zasady) ochronie jak utwory literackie. Wprowadzenie ochrony analogicznej jak dla utworów literackich nie zmienia faktu, iż ustawodawca jednoznacznie wskazał na ich odrębny charakter, a wspomniany przepis umieścił w Rozdziale 7 ustawy zawierającym szczególne unormowania odnoszące się do programów komputerowych. Obowiązujące prawo autorskie odróżnia zatem programy komputerowe od utworów literackich, choć jednym i drugim przysługuje ochrona wynikająca z prawa autorskiego, a zakres tej ochrony jest co do zasady identyczny. Dotyczy to jednak ochrony praw autorskich, a nie identycznego traktowania w zakresie opodatkowania, gdyż prawo autorskie nie reguluje kwestii podatkowych. Wobec tego należności z tytułu korzystania z praw autorskich do programu komputerowego nie mogą być utożsamiane z należnościami licencyjnymi z tytułu korzystania z praw autorskich do dzieła literackiego, o których mowa w UPO-PL/DE. Programy komputerowe nie zostały bowiem przez polskiego ustawodawcę zaliczone do kategorii utworów literackich (a jedynie są traktowane jak utwory literackie pod względem ochrony praw autorskich do nich przysługujących). Nie mogą też być one utożsamiane z należnościami licencyjnymi z tytułu praw do dzieła naukowego bądź artystycznego, skoro traktowane są jako odrębny rodzaj utworu.

Ponieważ w treści art. 12 ust 3 UPO-PL/DE nie wymieniono należności z tytułu licencji do korzystania z praw do programów komputerowych, a z obowiązującej w Polsce ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, iż programy komputerowe nie należą do żadnej z wymienionych w niej grup utworów, to nie można uznać, że opłaty za korzystanie z praw autorskich do programu komputerowego stanowią należności licencyjne w rozumieniu UPO-PL/DE (np. wyroki NSA z dnia 13.01.2016 r., II FSK 2677/13 oraz z dnia 11.01.2014 r., II FSK 1550/09; wyrok WSA w Warszawie z dnia 08.11.2011 r., III SA/Wa 613/11).

Mając powyższe na uwadze Spółka jest zdania, że wynagrodzenia za Usługi IT nabywanych od Usługodawcy (żadnego z jego elementów / obszarów) nie można zakwalifikować jako należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w związku z art. 12 ust. 3 Konwencji (należności licencyjne). Zatem nie istnieje obowiązek pobierania w Polsce podatku u źródła w związku z wypłatą takiego wynagrodzenia.

1.  Art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT

W dalszej kolejności należy ocenić, czy Usługi IT stanowią usługi, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. W ocenie Spółki nie ulega wątpliwości, że Usługi IT świadczone przez Usługodawcę nie stanowią "usług księgowych", "usług badania rynku", "usług prawnych", "usług reklamowych", "usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu" ani "usług gwarancji i poręczeń", o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Wobec powyższego kluczowe jest odkodowanie znaczenia pojęć "usług doradczych", "zarządzania i kontroli", "przetwarzania danych" oraz "świadczeń o podobnym charakterze", którymi posługuje się ustawodawca w tym przepisie.

Przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia "usług doradczych". Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (dostępnego na stronie internetowej: https://sjp.pwn.pl/) "doradztwo" oznacza udzielanie fachowych porad, natomiast termin "doradzać" znaczy udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Użyty w ustawie o CIT termin "usługi doradztwa" należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Potwierdza to jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych, według którego termin "doradztwo" obejmować może szereg usług doradczych np. podatkowe, prawne, finansowe i inne (np. wyrok NSAz dnia 10 października 2013 r., I FSK 1567/12; wyrok NSAz dnia 2 października 2014 r., I FSK 1441/13; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. I SA/Po 1202/14). Według sądów administracyjnych, odwołując się do powszechnego języka polskiego można stwierdzić, że przez doradztwo rozumie się udzielanie fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza prawnych, ekonomicznych czy finansowych. Stosownie do definicji podanej w ww. słowniku, "poradnictwo" to zorganizowana forma udzielania porad w jakimś zakresie. "Doradca" to ten, który udziela fachowych zaleceń czy porad, wskazówek, to ktoś, kto posiadaną wiedzę wykorzystuje na wskazywanie najlepszych, najbardziej optymalnych rozwiązań, nakłaniając odbiorcę takiej usługi do zastosowania się do rady, porady, wskazówki, dyrektywy postępowania. Zdaniem sądów administracyjnych, świadczenie usługi doradztwa należy postrzegać jako wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy poprzez wskazywanie najlepszych, najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do danego problemu.

Kluczową cechą, która definiuje usługi doradcze, jest fakt, że podmiot/osoba świadcząca takie usługi sugeruje, rekomenduje lub wydaje opinię na temat rozważanych scenariuszy wdrożeniowych dla osób odpowiedzialnych za realizację projektu.

W ramach świadczonych Usług IT Usługodawca udziela pomocy technicznej w związku z wykorzystywanymi przez Spółkę systemami IT (oprogramowaniem) oraz użytkowanym sprzętem, dba o jego prawidłowe funkcjonowanie, jakość i aktualizacje, administruje nim, wspiera Spółkę we wdrażaniu aktualizacji i usprawnień, w tym poprzez szkolenia. Nie jest to zdaniem Spółki "doradztwo" we wskazanym powyżej rozumieniu. Niemniej gdyby nawet uznać, że obszar usług opisany jako "Consulting" stanowi doradztwo objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, Spółka zwraca uwagę na ścisły i nierozerwalny związek tych usług z usługami należącymi do obszaru "Data Processing". Obszar "Data processing" obejmuje czynności polegające na tworzeniu (projektowaniu) pod konkretne zapotrzebowanie systemów / programów umożliwiających pracę nad określonymi danymi, raportami, zestawieniami (zbiorami) danych itp., a "Consulting" stanowi doradztwo np. technicznym, finansowym (np. co ile kosztuje, porównanie cen) związanym z systemami / procesami tworzonymi w ramach obszaru "Data processing”. "Consulting" jest ściśle związany z "Data processing" i wtórny (pomocniczy) wobec tego obszaru. Te dwa obszary powinny być zatem traktowane łącznie.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Spółki Usług IT (żadnych ich elementów / obszarów opisanych w stanie faktycznym) nie można uznać za usługi doradcze, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Opisane w stanie faktycznym Usługi IT nie stanowią, w ocenie Spółki, także usług zarządzania i kontroli. "Zarządzać" oznacza sprawować nad czymś zarząd, a "kontrolować" oznacza sprawdzać, badać coś, sprawować nad czymś lub nad kimś nadzór. W przypadku Usług IT, ewentualna kontrola odnosi się jedynie do doskonalenia procedur i jest czynnością o charakterze technicznym, ograniczoną do monitorowania i nadzorowania systemów IT celem ich usprawniania /aktualizacji. Stąd, zdaniem Spółki, Usługi IT nie powinny być zaklasyfikowane jako usługi zarządzania i kontroli, które, w opinii Spółki, dotyczą czynności wskazujących na pełnienie funkcji zarządczych i kontrolnych w odniesieniu do całości przedsiębiorstwa, a nie jego pojedynczych elementów, ograniczonych do sfery informatyki.

Opisane w stanie faktycznym Usługi IT świadczone na rzecz Wnioskodawcy nie stanowią również usług przetwarzania danych ani nie są również podobne do takich usług. Powołując się na definicję słownikową należy wskazać, że jednym ze znaczeń pojęcia "przetwarzać" jest opracować zebrane dane.

Pojęcie "przetwarzania danych" dotyczy zatem czynności mających charakter odtwórczy i obejmują elementy takie jak porządkowanie, zabezpieczenie czy udostępnianie zbiorów danych. Tego typu czynności nie są wykonywane przez Usługodawcę w ramach świadczonych Usług IT. Okoliczność, że programy SAP umożliwiają sporządzanie raportów, np. rachunku zysków i strat czy bilansu, nie przesądza o tym, że Usługodawca świadczy usługi przetwarzania danych.

Oprócz świadczeń wyraźnie nazwanych (usługi doradcze, badania rynku, usługi reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń) w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT mowa jest także o "świadczeniach o podobnym charakterze". Są to świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w ww. przepisie, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie (świadczenia o podobnym charakterze). Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2016 r., II FSK 2369/15).

Powołując się natomiast na praktykę organów podatkowych, można wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 grudnia 2016 r., 2461-IBPB-1-2.4510.937.2016.1.MM, w której stwierdzono, że za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane. (\`(...)\`). W ocenie Spółki decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń (także interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 stycznia 2018 r., 0111-KDIB1-2.4010.470.2017.1.BG oraz 0111-KDIB1-2.4010.471.2017.1.BG).

W ocenie Spółki Usługi IT nie wykazują takich cech podobnych do świadczeń wprost nazwanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, gdyż są to usługi przede wszystkim o charakterze technicznym, a ich zasadniczym celem jest zapewnienie prawidłowego działania środowiska SAP, innych systemów IT oraz wykorzystywanego sprzętu technicznego.

Mając powyższe na uwadze Spółka jest zdania, że wynagrodzenia za Usługi IT nabywane od Usługodawcy (żadnego z jego elementów / obszarów) nie można zakwalifikować jako należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Gdyby jednak uznać, że Usługi IT (niektóre elementy / obszary) stanowią świadczenia, o których mowa w art. 21 ust 1 pkt 2a ustawy o CIT, to Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do takich świadczeń UPO-PL/DE nie przewiduje regulacji analogicznej, jak w przypadku należności licencyjnych (tj. regulacji zgodnie z którą uważa się, że należności licencyjne powstają w tym Państwie, w którym położony jest zakład lub stała placówka - art. 12 ust 5 UPO-PL/DE). Zatem należności z tytułu tych świadczeń powstają w Szwajcarii (w miejscu siedziby Wnioskodawcy) i jako że są uiszczane na rzecz podmiotu będącego rezydentem podatkowym Niemiec (Usługodawca), nie ma w ogóle potrzeby stosowania UPO-PL/DE, a zastosowanie znajdzie ewentualnie niemiecko-szwajcarska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Żaden podatek u źródła nie będzie w Polsce pobierany.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, uiszczane przez Spółkę na rzecz Usługodawcy wynagrodzenie za opisane w stanie faktycznym Usługi IT (wszystkie elementy / obszary) świadczone na potrzeby Oddziału, stanowiące koszt alokowany przez Spółkę do Oddziału, nie podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego** w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła w związku z wypłatą na rzecz Usługodawcy wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług IT świadczonych na potrzeby Oddziału - **jest prawidłowe**.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Organ wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie przyjmując za Wnioskodawca, że:

*   Oddział Wnioskodawcy w Polsce nie nabywa usługi odpłatnego udostępnienia sprzętu IT (prawa do korzystania ze sprzętu IT) udostępnianego przez Usługodawcę (Y. AG z Niemiec), który jest przez Oddział wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności,
*   Wnioskodawca nie nabywa od Usługodawcy usługi hostingu rozumianej jako oddanie do dyspozycji określonej objętości dysku serwera komputerowego w celu przechowywania na nim baz danych. Niemniej w ramach świadczonych przez Usługodawcę usług określone dane są przechowywane na serwerze Usługodawcy. To przechowywanie jest ściśle związane ze świadczonymi usługami i nie stanowi celu samego w sobie,
*   W związku z procesami: "Data Processing" i "Development" Wnioskodawca wskazał, że nie nabywa know-how, praw autorskich ani licencji,
*   Spółka w ramach obszaru „Licences” jest tzw. end-userem oprogramowania, mając jedynie prawo do wykorzystywania go na potrzeby własnej działalności gospodarczej prowadzonej przez Oddział „(…) bez prawa do dalszego ich licencjonowania, ani wprowadzania w nich zmian, czy modyfikacji. (…).”

Mając na uwadze powyższe, pomimo błędnego przyjęcia przez Spółkę, że: „(…) Nie mogą być one utożsamiane z należnościami z tytułu praw do dzieła naukowego bądź artystycznego, skoro traktowane są jako odrębny rodzaj utworu. (…)”, należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanych w uzasadnieniu własnego stanowiska interpretacji indywidualnych, należy stwierdzić, że wiążą one w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisanym zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.