Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.391.2019.2.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-23
Teza: Zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych, zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego.
Słowa kluczowe: grunty; podatnik; zbycie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.), uzupełnionym w dniu 30 lipca 2019 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in.:

*   zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe**
*   zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego (garażu) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 30 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych, zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego (garażu).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 25 września 2018 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (PKD: 68.10.Z). W 2018 r. i 2019 r. nabył Pan spółdzielcze własnościowe prawa do kilku lokali mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczających 150 m2 w budynkach wielorodzinnych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz jedno spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego (garaż w segmencie wielostanowiskowym wolnostojącym). Zakupione prawa stanowiły w Pana działalności towar handlowy. Osoby fizyczne posiadały spółdzielcze własnościowe prawa do lokali i zamieszkiwały (użytkowały) w nich w okresie dłuższym niż 2 lata. Przy zakupie spółdzielczych własnościowych praw do lokali nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ osoby fizyczne dokonywały sprzedaży nie w wykonywaniu działalności gospodarczej i nie były zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

Następnie dokonywał Pan remontu zakupionych lokali, a czasami też wyposażał te lokale w drobne wyposażenie. W żadnym z tych przypadków wartość nakładów remontowych i wyposażenia nie przekroczyła 30% wartości każdego zakupionego prawa do lokalu. Następnie dokonał Pan sprzedaży spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych dla osób fizycznych na ich cele mieszkaniowe (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu niemieszkalnego – garażu – na użytkowe). Nie wystawiał Pan na potwierdzenie tych transakcji żadnych faktur (nie żądano od Pana ich wystawienia). Dokumentem potwierdzającym transakcje był każdorazowo akt notarialny. W aktach notarialnych zostały zawarte informacje o cenie sprzedaży zawierającej należny podatek VAT (bez kwoty VAT). Dane dotyczące każdej transakcji sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego ewidencjonował Pan w rejestrze sprzedaży VAT, opodatkowując każdą transakcję należnym podatkiem od towarów i usług w stawce 8%, jako że lokale te spełniały definicję budownictwa społecznego. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego opodatkował Pan w stawce 23%. Jednocześnie podatek naliczony zawarty w otrzymanych fakturach dokumentujących zakup usług oraz materiałów budowlanych, zużytych do remontów lokali lub zakupu elementów wyposażenia ujmował Pan w rejestrach jako VAT podlegający odliczeniu. Na podstawie tak przygotowanych rejestrów sporządzał Pan comiesięczne deklaracje VAT-7 i składał je w urzędzie skarbowym. Jednocześnie wysyłał comiesięczne pliki JPK.

W maju bieżącego roku zapoznał się Pan ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w swojej Interpretacji indywidualnej z 5 kwietnia 2019 roku nr 0115-KDIT1-3.4012.89.2019.2.AP stwierdził w podobnej sprawie, że jeżeli mieszkania były zamieszkiwane przez poprzednich właścicieli co najmniej od dwóch lat, to do pierwszego zasiedlenia już doszło, a tym samym transakcje takie będą na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnione z podatku. Zwolnienie to obejmuje również sprzedaż gruntu przynależnego do mieszkania.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego dotyczyło garażu w zespole wielu garaży zlokalizowanych na oddzielnej działce budowlanej, znajdującej się poza budynkiem mieszkalnym. Garaż użytkowany był przez poprzedniego właściciela przez okres kilkunastu lat. Garaż został sprzedany w dniu 21 listopada 2018 r.

W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu wniosku zadano m. in. następujące pytania:

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego dotyczącego dostawy spółdzielczego prawa do lokali mieszkalnych oraz w świetle wspomnianej interpretacji podatkowej należy uznać, że dostawa ww. spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych była zwolniona od podatku.
2.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego dotyczącego dostawy spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego (w tym przypadku garażu) oraz w świetle wspomnianej interpretacji podatkowej należy uznać, że dostawa ww. spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego była zwolniona od podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Powyższa okoliczność skłoniła Pana do złożenia niniejszego wniosku, ponieważ w świetle tej interpretacji uważa Pan, że rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług są nieprawidłowe. Dotychczas uznawał Pan, że dostawa nieruchomości zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o ile spełnia warunki określone w art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług jest objęta obniżoną stawką podatku VAT, tj. stawką 8% (za wyjątkiem spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego, którego zbycie opodatkował Pan stawką 23%). Tak rozliczał Pan dokonywaną dotychczas sprzedaż praw do lokali mieszkalnych. Nie zwrócił Pan uwagi, że w roku ubiegłym zmieniła się definicja „pierwszego zasiedlenia”, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa VAT), która warunkowała prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług przy dostawie budynków budowli i ich części, a w zasadzie zmieniło się rozumienie (w świetle przepisów Dyrektywy 2006/112/WE obowiązującej państwa członkowskie UE) tego pojęcia. Pod pojęciem pierwszego zasiedlenia aktualnie należy więc rozumieć użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków budowli lub ich części, po ich wybudowaniu.

Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, że w każdym z opisanych przypadków do pierwszego zasiedlenia sprzedanych spółdzielczych własnościowych praw do lokali doszło w okresie zdecydowanie dłuższym niż 2 lata przed dokonaniem sprzedaży W związku z tym opisane transakcje powinny być wykazane w rejestrach VAT oraz deklaracji VAT-7 jako sprzedaż zwolniona, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jednocześnie, dokonując faktycznie sprzedaży zwolnionej me miał Pan prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z tą sprzedażą. Uważa Pan, że dotychczasowe rozliczenia podatku VAT z opisanych transakcji są błędne. W związku z tym powinien Pan dokonać korekty rejestrów zarówno podatku należnego, jak i naliczonego, od rozpoczęcia działalności gospodarczej do chwili obecnej, a co za tym idzie złożyć korekty deklaracji VAT-7 i plików JPK za ww. okres. Korekty powinny dotyczyć zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT od opisanym we wniosku transakcji handlowych oraz zmniejszenia kwot podatku naliczonego od zakupów związanych ze sprzedażą zwolnioną.

Obowiązujące przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy lokali mieszkalnych od rodzaju tytułu prawnego do posiadania tych lokali dokonującemu dostawy. Dysponowanie tytułem własności sprzedawanego lokalu, czy też własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu mieszkalnego w świetle ww. przepisów nie jest istotne dla podstawy zwolnienia od podatku od towarów i usług. Po dokonanej transakcji dochodzi faktycznie na podstawie aktu notarialnego do przeniesienia własności lokalu bez względu na rodzaj tytułu prawnego do budynku (lokalu). W konsekwencji, w przypadku spełnienia warunków pierwszego zasiedlenia, dostawa budynków, budowli lub ich części będzie zwolniona od podatku niezależnie od tego czy sprzedającemu będzie przysługiwało prawo własności lokalu, czy też własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu.

Resumując, w świetle obowiązujących przepisów oraz cytowanej interpretacji uważa Pan, że transakcje dotyczące sprzedaży spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych i lokalu niemieszkalnego podlegały zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Natomiast w kontekście pytania nr 3 uważa Pan, że dokonanie korekt przyczyni się do prawidłowego rozliczenia dotychczas dokonanych transakcji sprzedaży lokali w zakresie podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych
*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia od podatku zbycia spółdzielczego prawa do lokalu niemieszkalnego (garażu).

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 5 i 7 ww. ustawy – przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

(…)

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego,

(…)

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy – podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak stanowi art. 29a ust. 8 ustawy – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Natomiast stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja pierwszego zasiedlenia, o której mowa powyżej została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził: „Porównując zakresy definicji »pierwszego zasiedlenia« wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112 należy stwierdzić, że ustawodawca polski dokonał zawężenia ww. definicji w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.”

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że zbycie spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych oraz garażu korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Prawa do ww. lokali nabył Pan od ich poprzednich właścicieli, osób fizycznych, które używały lokale przez okres ponad dwóch lat. Poniósł Pan w odniesieniu do tych lokali jedynie wydatki remontowe, a nie na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zatem spełnione były wymogi określone we wskazanym przepisie, tj. zbycie nastąpiło po upływie co najmniej dwóch lat od ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto podkreślić należy, że grunt będzie podlegał opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynku, który się na nim znajduje. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku (albo zwolnienie od podatku) jak przy dostawie budynku lub budowli trwale z nim związanych. Zatem do opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntu zastosowanie znajdą odpowiednio te same zasady opodatkowania, jak do obiektów będących przedmiotem zbycia, w myśl przywołanego art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że w kwestii spełnienia przesłanki zapewnienia rzetelności rozliczenia podatku poprzez złożenie korekt deklaracji dla podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.