Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1012.2025.1.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy w trybie
egzekucji komorniczej udziału w nieruchomości,
opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 21
ustawy dostawy w trybie egzekucji komorniczej udziału w
nieruchomości.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 21

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
      - podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy w trybie egzekucji komorniczej
        udziału w wysokości X nieruchomości,
      - opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 21 ustawy dostawy w trybie
        egzekucji komorniczej udziału w wysokości X nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan pismem z 31 października 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla... (dalej: Wnioskodawca) zgodnie z
    wnioskiem Wierzyciela, który wpłynął do Kancelarii 6 lutego 2023 r. prowadzi
    postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi A (dalej: Dłużnik).
    Sprawa dotyczy egzekucji z udziałów w wysokości X (...%) nieruchomości składającej się z
    działki o numerze 1, oraz we współwłasności posadowionych na niej budynków
    stanowiących odrębną nieruchomość.
    Z informacji uzyskanych w toku prowadzonego postępowania wynika, iż udziały w
    nieruchomości stanowi poddasze – komórki lokatorskie, które mogą być przerobione na
    niewielkie mieszkania na III piętrze dwóch bloków mieszkaniowych - ... pomieszczeń o
    łącznej pow. ...
    Dłużnik nabył udziały w nieruchomości w 2015 r. Zgodnie z treścią umowy sprzedaży
    sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. w § 5.1 Dłużnik nabył
    udziały w nieruchomości za łączną cenę ... zł, w tym podatek VAT w kwocie ... zł. Strony
    wskazały, że zgodnie z oświadczeniem o wyborze opodatkowania dostawy nieruchomości
    wraz z gruntem z dnia 28 kwietnia 2015 r. skierowanym do Naczelnika ... Urzędu
    Skarbowego Strony na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług wybrały opcję opodatkowania przedmiotowej transakcji.
    Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. Wnioskodawca wezwał Wierzyciela do uiszczenia zaliczki
    na wydatki. W związku z opóźnieniem ze strony Wierzyciela z wpłatą zaliczki (ponad
    miesiąc), Dłużnik 17 lutego 2023 r. sprzedał ww. udział, który miał zostać objęty egzekucją
    innej spółce Sp. z o.o.. Obie Spółki, tj. Dłużnika i nowego nabywcy udziałów odbierają
    korespondencję pod tym samym adresem wirtualnego biura, jednak żadna ze Spółek nie
    skontaktowała się z Wnioskodawcą i nie odpowiedziała na wezwania. Przy sprzedaży ww.
    udziału przed notariuszem w imieniu obydwu Spółek działała ta sama osoba. Udział w
    nieruchomości został sprzedany za kwotę ... zł. Sprzedaż zgodnie z aktem notarialnym nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, została natomiast opodatkowana podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych w wysokości .... zł.
    Na skutek działań wierzyciela, który wniósł skargę pauliańską dnia 26 maja 2023 r. Sąd
    Okręgowy wydał wyrok uznający ww. czynność zbycia udziału w nieruchomości przez
    Dłużnika za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela. Komornik dokonał zajęcia udziałów
    w nieruchomości w celu przeprowadzenia egzekucji. Wskazane udziały w nieruchomości
    będą podlegały licytacji publicznej, a w przypadku skutecznego przeprowadzenia licytacji
    będą przedmiotem dostawy towaru dokonywanego w postępowaniu egzekucyjnym.
    Wraz z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 31 lipca 2023 r.
    Wnioskodawca wezwał Dłużnika do złożenia oświadczenia czy jest on podatnikiem VAT.
    Dłużnik nie udzielił odpowiedzi. Zgodnie z informacjami z portalu podatki.gov.pl.:
      - A - został zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu 10 kwietnia 2015 r., następnie
        został wykreślony 3 lutego 2020 r. na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy z dnia
        11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, aktualnie podatnik widnieje jako
        niezarejestrowany,

      - Sp. z o.o. – nie figuruje w rejestrze.
    (stan z dnia 5 września 2025 r.)
    W związku z koniecznością ustalenia, czy ewentualna sprzedaż ww. udziałów w drodze
    licytacji publicznej w egzekucji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, Wnioskodawca podjął działania w celu uzyskania od Dłużnika niezbędnych
    informacji pozwalających ustalić czy spełnione zostaną warunki do zastosowania
    zwolnienia.
    Wnioskodawca skierował wezwanie do udzielenia informacji, czy Dłużnik posiada wiedzę
    co do przekazanych Sp. z o.o. udziałów w nieruchomości, w wezwaniu zadane zostały
    pytania:
      1) Czy w ramach zawartej 17 lutego 2023 r. umowy sprzedaży udziału w wysokości X
        nieruchomości A przeniosła na rzecz Sp. z o.o. prawo do rozporządzania tym
        udziałem w nieruchomości jak właściciel (rozumiane jako przeniesienie praktycznej
        kontroli nad nieruchomością i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak
        właściciel przez Sp. z o.o.)?
      2) Czy podmiotowi Sp. z o.o. przy nabyciu przedmiotowych udziałów w nieruchomości
        przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego?
      3) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem udziałów w nieruchomości, a ich planowaną
        w najbliższym czasie dostawą (sprzedażą) upłynie czas dłuższy niż dwa lata?
      4) Czy Sp. z o.o. ponosiła wydatki na ulepszenie nieruchomości co do których miała
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      5) Jeśli Sp. z o.o. ponosiła powyżej wskazane wydatki to czy były one wyższe niż 30%
        wartości początkowej tych nieruchomości? i kiedy zakończono ulepszenia?
      6) Jeśli Sp. z o.o. poniosła powyższe wydatki to czy miało już miejsce pierwsze
        zasiedlenie nieruchomości po ich ulepszeniu?
      7) Czy udziały w nieruchomości są lub były przedmiotem najmu, dzierżawy, itp.? Należy
        wskazać okres, w którym nieruchomości były oddane w najem, dzierżawę.
      8) Czy nieruchomość była wykorzystywana przez Sp. z o.o. wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług?
    W celu ustalenia stanu faktycznego Wnioskodawca skierował również wezwanie do
    udzielenia informacji bezpośrednio do podmiotu Sp. z o.o., zadając analogiczne pytania:
      1) Czy w ramach zawartej 17 lutego 2023 r. ... Sp. z o.o. prawo do rozporządzania tym
        udziałem w nieruchomości jak właściciel (rozumiane jako przeniesienie praktycznej
        kontroli nad nieruchomością i możliwości dysponowania nią/korzystania z niej jak
        właściciel przez Sp. z o.o.)?
      2) Czy Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      3) Czy przy nabyciu przedmiotowych udziałów w nieruchomości przysługiwało
        podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego?
      4) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem nabytych udziałów w nieruchomości, a ich
        planowaną w najbliższym czasie dostawą (sprzedażą) upłynie czas dłuższy niż dwa
        lata?
      5) Czy Spółka ponosiła wydatki na ulepszenie nieruchomości, w stosunku do których
        miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      6) Jeśli były ponoszone takie wydatki to czy były one wyższe niż 30% wartości
        początkowej tych nieruchomości? i kiedy zakończono ulepszenia?

      7) Czy w przypadku poniesienia powyższych wydatków miało miejsce pierwsze
        zasiedlenie nieruchomości po ich ulepszeniu?
      8) Czy udziały w nieruchomości są lub były przedmiotem najmu, dzierżawy, itp.? Należy
        wskazać okres, w którym nieruchomości były oddane w najem, dzierżawę.
      9) Czy nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z
        podatku od towarów i usług?
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku nie otrzymano odpowiedzi na powyżej wskazane
    wezwania do udzielenia informacji. Dłużnik, jak i nabywca udziałów Sp. z o.o., nie
    skontaktowały się z Wnioskodawcą.
    Powołany biegły oszacował wartość netto udziałów w nieruchomości na kwotę ... zł. Jak
    wskazał biegły, określona w operacie szacunkowym wartość nie zawiera opłat i podatków
    związanych ze sprzedażą, przy tym operat nie rozstrzyga zasadności objęcia sprzedaży
    podatkiem VAT (zwolnienia lub wysokości stawki).
    Opisane powyżej udziały w nieruchomości będą zatem podlegały licytacji publicznej, a w
    przypadku skutecznego przeprowadzenia licytacji staną się przedmiotem dostawy towaru
    dokonywanego w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z brakiem informacji od
    Dłużnika, jak i brakiem odpowiedzi na wezwanie ze strony Sp. z o.o., Wnioskodawca jako
    ewentualny płatnik podatku od towarów i usług pragnie ustalić skutki podatkowe na
    gruncie podatku od towarów i usług ww. zdarzenia przyszłego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, iż nie posiada informacji pozwalających zastosować
    do dostawy zwolnienia z podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    2, 3 i 9-10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 775 z późn. zm.).
    Brak posiadanych informacji jest wynikiem podjętych przez Wnioskodawcę działań.
    Wnioskodawca mimo podjętych udokumentowanych działań nie uzyskał informacji
    niezbędnych do oceny możliwości zastosowania któregokolwiek ze zwolnień. Zgodnie
    zatem z art. 43 ust. 21 ww. ustawy, jeżeli udokumentowane działania komornika
    (Wnioskodawcy) nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych
    informacji, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów
    zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
    zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Pytania
    1. Czy w związku z faktem, iż właściciel udziałów w nieruchomości Sp. z o.o. nie jest
    zarejestrowanym podatnikiem VAT, dostawa w trybie egzekucji stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy sprzedaż przez Komornika w
    drodze egzekucji opisanych we wniosku udziałów w nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży udziałów w nieruchomości należy
    uznać właściciela udziałów za podatnika podatku od towarów i usług, w konsekwencji
    dostawa w drodze licytacji komorniczej udziałów w nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2

    Zdaniem Wnioskodawcy, planowana w ramach egzekucji komorniczej sprzedaż opisanych
    we wniosku udziałów w nieruchomości, będzie podlegać obowiązkowi obliczenia i
    pobrania podatku od towarów i usług wobec zastosowania przepisów z art. 43 ust. 21
    ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawy o VAT).
    UZASADNIENIE
    Mając na względzie regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT w odniesieniu
    do art. 18 tej ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy właścicielem zbywanych
    udziałów w nieruchomości jest podatnik podatku od towarów i usług, wówczas komornik
    występuje w roli płatnika podatku VAT z tytułu dostawy przedmiotowych udziałów.
    Jak wynika z treści ustawy zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje,
    że do tego, aby zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej konkretnej czynności działał
    jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl powyższego stwierdzić należy, że dostawa
    towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, czy prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Należy wskazać, że sprzedaż składników majątku przedsiębiorstwa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego w ramach prowadzonego postępowania
    egzekucyjnego Wnioskodawca planuje zaspokoić wierzytelności Wierzyciela, poprzez
    sprzedaż wskazanych we wniosku udziałów w nieruchomości. Dłużnik nabył ww.
    nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży w 2015 r. zawartej w formie aktu
    notarialnego. Zgodnie z treścią aktu notarialnego, nabycie udziałów w nieruchomości
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Następnie jednak w lutym 2023
    r. Dłużnik sprzedał udziały podmiotowi Sp. z o.o. Sprzedaż zgodnie z aktem notarialnym
    nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, została opodatkowana podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych. Na skutek skargi pauliańskiej Sąd uznał czynność za
    bezskuteczną względem wierzyciela.
    Zgodnie z art. 18 ustawy o VAT, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17
    czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132 i
    620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów
    Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w
    trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
    naruszeniem obowiązujących przepisów.
    W postępowaniu egzekucyjnym może zatem wystąpić sytuacja, w której przedmiotem
    sprzedaży egzekucyjnej jest majątek, który dłużnik zbył na osoby trzecie.
    Zgodnie z art. 527 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - gdy wskutek
    czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia
    uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za
    bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia
    wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności
    mogła się dowiedzieć.

    W następnej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 531 § 1 kodeksu cywilnego - uznanie
    za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli
    następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej
    czynności uzyskała korzyść majątkową.
    Mając na uwadze powyższe oraz wydany wyrok sądu cywilnego, na mocy którego
    stwierdzono bezskuteczność umowy sprzedaży prawa własności nieruchomości, należy
    zauważyć, że nie prowadzi on do nieważności bezwzględnej takiej czynności prawnej i
    deklaratywnego stwierdzenia utraty skutku w postaci przeniesienia praw majątkowych, od
    dnia zawarcia umowy. Umowa taka jest zatem ważna i prawnie skuteczna na gruncie
    cywilnoprawnym. Jednakże skutek uwzględnienia skargi pauliańskiej polega na tym, że
    wierzyciel uzyskuje uprawnienie do zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotów,
    które w wyniku zaskarżonej czynności wyszły z majątku dłużnika i znajdują się w majątku
    osoby trzeciej.
    Przenosząc powyższe okoliczności na grunt przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług należy zauważyć, że art. 7 ust. 1 ustawy zawiera legalną definicję pojęcia „dostawy
    towarów”, przez którą, jak już wskazano wyżej, należy rozumieć przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” rozumieć jako czynność, która daje otrzymującemu towar prawo
    do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    W analizowanym przypadku wraz z przeniesieniem (sprzedażą) przez Dłużnika na rzecz
    Sp. z o.o. udziału w nieruchomości, inny podmiot uzyskał prawo do rozporządzania tym
    udziałem jak właściciel. W świetle powyższego, czynności egzekucyjne - a więc licytacja
    komornicza mająca za przedmiot udział w nieruchomości – powinny w ocenie
    Wnioskodawcy uwzględniać podmiot, który aktualnie rozporządza rzeczą (towarem), w
    imieniu którego powinny być dokumentowane czynności prawne obejmujące zajęty udział
    w nieruchomości.
    Analiza przepisów prawa podatkowego dla opisanej sytuacji prowadzi do wniosku, że w
    odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży udziałów w nieruchomości należy uznać
    aktualnego właściciela udziałów za podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. W konsekwencji, dostawa przez Wnioskodawcę w drodze licytacji komorniczej
    udziałów w nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wnioskodawca ustalając skutki podatkowe dla planowanej transakcji ma na uwadze, że
    czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku a zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona z podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 14 ww. ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    pierwszym zasiedleniu - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom
    - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu. W myśl wskazanego przepisu zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Wskazane powyżej przepisy jednoznacznie wskazują, jakie warunki muszą zostać
    spełnione, by sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia
    od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas,
    gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego oraz dokonujący dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych
    obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, należy w tym miejscu wskazać, że dla dostawy nieruchomości,
    które nie spełniają przesłanek do objęcia zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazane zwolnienie, dotyczy wszystkich towarów (w tym nieruchomości) przy nabyciu,
    których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Zatem w celu zastosowania powyższego zwolnienia od podatku, spełnione muszą być
    łącznie oba warunki wskazane przez ustawodawcę:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
        ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę, by wykluczyć dostawę
    towarów z omawianego zwolnienia.

    Mimo podejmowanych działań mających na celu uzyskanie niezbędnych informacji,
    Wnioskodawca ze względu na brak kontaktu ze strony Dłużnika oraz nowego właściciela
    udziałów w nieruchomości nie posiada wiedzy, która pozwalałaby ustalić, czy zostały
    poniesione wydatki na ulepszenie zajętych egzekucją udziałów, stanowiące co najmniej
    30% wartości początkowej tych udziałów ani czy udziały były wykorzystywane jedynie na
    cele działalności zwolnionej z podatku VAT.
    Wnioskodawca wskazuje, że w toku prowadzonego postępowania podjął próby kontaktu
    zarówno z Dłużnikiem, jak i Sp. z o.o. W wyniku braku odpowiedzi na zadane w
    przesłanych wezwaniach pytania, Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie ocenić na
    podstawie posiadanych dokumentów, czy warunki ustawowe pozwalające skorzystać ze
    zwolnienia zostały spełnione.
    Jak wynika z wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT,
    niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT, prowadzonego
    przez Ministerstwo Finansów:
      - Dłużnik - A - został zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu 10 kwietnia 2015 r.,
        następnie został wykreślony 3 lutego 2020 r. na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 2
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, aktualnie podatnik
        widnieje jako niezarejestrowany,
      - Sp. z o.o. – nie figuruje w rejestrze.
    Wnioskodawca wraz z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji z udziałów w nieruchomości
    wezwał Dłużnika do udzielenia informacji. Następnie wystosował kolejne pismo, w którym
    wezwał Dłużnika do odpowiedzi na konkretne pytania dotyczące przedmiotowych
    udziałów w nieruchomości, które to informacje są niezbędne dla ustalenia kwestii
    opodatkowania VAT planowanej sprzedaży udziałów w nieruchomości w toku
    prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jak wskazano we wniosku, wezwanie do
    udzielenia informacji w sprawie udziałów w nieruchomości zostało wystosowane również
    do Sp. z o.o.
    Dłużnik, jak i Spółka, do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej nie odpowiedzieli na wezwania Wnioskodawcy i nie udzielili żadnych
    informacji w sprawie objętych egzekucją udziałów w nieruchomości. W wyniku
    powyższego, Wnioskodawca nie posiada informacji niezbędnych dla oceny skutków
    podatkowych na gruncie VAT planowanej sprzedaży udziałów w nieruchomości ponad to,
    co zostało wskazane w przedmiotowym wniosku.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, nie można do opisanego zdarzenia
    przyszłego zastosować zwolnień wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a ustawy o VAT
    ze względu na brak informacji (w tym brak informacji o ponoszonych wydatkach na
    ulepszenie). Analogicznie nie znajdzie również zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT.
    Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy o VAT, jeżeli udokumentowane
    działania komornika (Wnioskodawcy) nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
    uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków
    zastosowania do dostawy towarów zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3
    i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Jak wyżej wskazano, Wnioskodawca mimo podjętych udokumentowanych działań nie
    uzyskał od Dłużnika ani od Sp. z o.o. informacji niezbędnych do oceny możliwości
    zastosowania któregokolwiek ze zwolnień z opodatkowania VAT przewidzianych w art. 43
    ust. 1 pkt 2, 10 lub 10a ustawy.
    Pomimo przesłania wezwań do Dłużnika, jak i do Sp. z o.o. oraz podjętych prób ustalenia
    istotnych okoliczności sprawy, Wnioskodawca nie posiada informacji m.in. o pierwszym
    zasiedleniu, o nakładach poniesionych na ulepszenia nieruchomości, czy o
    wykorzystywaniu nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.

    Zatem zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy o VAT, brak możliwości uzyskania niezbędnych
    informacji warunkujących zastosowanie zwolnień od podatku skutkuje uznaniem, że
    warunki te nie zostały spełnione. Wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, nie jest możliwe
    zastosowanie któregokolwiek ze wskazanych zwolnień od podatku VAT. W świetle
    powyższych okoliczności, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż planowana sprzedaż
    udziałów w nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a brak podstaw do zastosowania
    któregokolwiek ze zwolnień skutkuje obowiązkiem rozliczenia podatku VAT przez
    Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze

    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.
    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów grunty i budynki oraz ich części spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Interpretując zawarty w artykule 7 ustawy zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy utożsamiać z czynnością, która daje otrzymującemu towar
    prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności.
    Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo
    własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w
    ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie
    przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią
    dysponować podobnie jak właściciel.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku
    od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich

    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi
    A Sprawa dotyczy egzekucji z udziału w wysokości X nieruchomości. Udział w
    nieruchomości stanowi poddasze – komórki lokatorskie, które mogą być przerobione na
    niewielkie mieszkania na III piętrze dwóch bloków mieszkaniowych - ... pomieszczeń.
    Dłużnik 17 lutego 2023 r. sprzedał ww. udział, który miał zostać objęty egzekucją innej
    spółce Sp. z o.o. Na skutek działań wierzyciela, który wniósł skargę pauliańską, dnia 26
    maja 2023 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok uznający ww. czynność zbycia udziału w
    nieruchomości przez Dłużnika za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela.
    W tym miejscu rozstrzygnięcia wymaga, kto będzie uznany za podatnika podatku VAT przy
    licytacyjnej sprzedaży udziału w nieruchomości.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy zdarzenia przyszłego,
    wskazać należy, że sprzedaż udziału w nieruchomości przez Dłużnika, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług, stanowiła dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy. Wraz z przeniesieniem przez Dłużnika na rzecz Sp. z o.o. udziału w nieruchomości,
    nowy właściciel uzyskał prawo do rozporządzania tym udziałem jak właściciel. Zatem, w
    rozpatrywanej sprawie, od dnia sprzedaży ww. udziału w nieruchomości jego nowym
    właścicielem jest Sp. z o.o. W świetle powyższego, czynności egzekucyjne - a więc licytacja
    komornicza mająca za przedmiot udział w nieruchomości - powinny uwzględniać
    aktualnego właściciela rozporządzającego rzeczą (towarem), w imieniu którego powinny
    być dokumentowane czynności prawne obejmujące zajęty przez Pana udział w
    nieruchomości.
    Zgodnie z art. 930 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze
      postępowanie, a kolejni wierzyciele dłużnika mogą przyłączyć się do prowadzonej
      egzekucji. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze dłużnika. W
      każdym razie czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w
      stosunku do nabywcy.
    Jak wynika z powyższego przepisu Kodeksu postępowania cywilnego, sprzedaż
    nieruchomości zajętych w postępowaniu egzekucyjnym jest ważna z punktu widzenia
    zasad prawa i nie wyklucza dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Ponadto,
    w takich sytuacjach sam nabywca nieruchomości jest traktowany jak dłużnik.
    W kwestii zbycia zajętej nieruchomości przez dłużników wypowiedział się Sąd Najwyższy w
    wyroku z 7 lutego 2008 r. sygn. akt V CSK 426/07, w którym stwierdził, że:
      „Artykuł 930 § 1 KPC stanowi, że rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie
      ma wpływu na dalsze postępowanie, a czynności egzekucyjne są ważne tak w
      stosunku do dłużnika, jak i w stosunku do nabywcy. Oznacza to, że wierzyciel, na
      rzecz którego nieruchomość została zajęta, może zaspokoić się ze sprzedanej
      nieruchomości tak, jakby nieruchomość ta należała w dalszym ciągu do majątku jego
      dłużnika, bez względu na zmianę właściciela.
    W wyroku z 3 lutego 1998 r. (OSP rok 1998, nr 11, poz. 96) Sąd Najwyższy uznał, że:
      W świetle art. 930 § 1 KPC umowa przeniesienia własności zajętej nieruchomości
      między zbywcą (dłużnikiem) a nabywcą jest ważna, ale całkowicie bezskuteczna w
      stosunku do wierzycieli, którzy wszczęli egzekucję i pozostaje bez wpływu na dalsze

      postępowanie egzekucyjne, co oznacza, że egzekucję prowadzi się tak, jak gdyby
      zbycie nieruchomości nie nastąpiło. Ratio legis tego przepisu stanowi ochrona
      wierzyciela przed nierzetelnymi działaniami dłużnika, podjętymi w celu
      udaremnienia zaspokojenia się wierzyciela z nieruchomości.
    Podobne stanowisko Sąd Najwyższy zajął w uzasadnieniu wyroku z 29 czerwca 2006 r.
    Mając powyższe na uwadze, stwierdzenia wymaga, że wyrok uwzględniający skargę
    pauliańską nie powoduje nieważności kwestionowanej czynności prawnej. Oznacza to, że
    zaskarżona umowa (np. darowizny czy sprzedaży) nadal pozostaje ważna, ale staje się
    bezskuteczna wobec wierzyciela. Innymi słowy, wyrok uwzględniający skargę pauliańską,
    uznający bezskuteczność określonej czynności prawnej nie powoduje powrotu
    przedmiotu albo prawa do majątku dłużnika.
    Zatem w rozpatrywanej sprawie, od dnia zakupu udziału w nieruchomości jego nowym
    właścicielem jest spółka Sp. z o.o.
    Należy więc rozważyć kwestię, czy nowy właściciel, który nabył udział w nieruchomości od
    dłużnika, będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do
    sprzedaży ww. udziału w nieruchomości, a tym samym sprzedaż ta będzie wykonywana w
    ramach działalności gospodarczej.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać
    należy, że w przypadku, gdy właściciel nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT,
    wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem
    od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po
    pierwsze konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży ww.
    udziału w nieruchomości należącej wcześniej do dłużnika i zbytej na rzecz spółki Sp. z o.o.,
    a więc obecnie należącej do tej Spółki – Spółkę tę należy uznać za podatnika podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zbycie nieruchomości opisanej w
    złożonym wniosku nastąpi w ramach rozporządzania majątkiem należącym do Spółki z o.
    o., będzie stanowiło zbycie majątku należącego do przedsiębiorstwa dłużnika. Tym
    samym, w opisanej sytuacji Spółkę tę należy uznać za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    W konsekwencji, sprzedaż egzekucyjna udziału w nieruchomości, który nie jest obecnie
    własnością A, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, a spółka Sp. z o.o. będzie z tego tytułu podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Podsumowując, w przypadku sprzedaży udziału w nieruchomości, którego właścicielem w
    chwili sprzedaży jest spółka Sp. z o.o., która nabyła ten udział w nieruchomości od
    dłużnika, wystąpi Pan jako płatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 18
    ustawy.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

    Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków
      wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
      Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872)
      określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień
      31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych
      przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
      Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
      Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
      przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych
      przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości
      produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art.
        138i ust. 4, wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
      3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi
        7%;
      4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków jest – co do zasady - zwolniona
    od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    budynku upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, kluczowym jest ustalenie,
    kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynków, budowli lub ich części ma

    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynków, budowli lub ich
    części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynków, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynków, budowli lub ich części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków
    /budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego
    wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków,
    budowli lub ich części, będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu
    ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w
    stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
    początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania dla dostawy zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
        ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków prowadzi do wniosku, że w
    odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania
    zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie
    okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Stosowanie zwolnień od podatku
    ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej,
    natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W
    efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter
    dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości,
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.).
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, dokonywanej wraz z dostawą gruntu,
    na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków trwale z gruntem
    związanych. Jeżeli dostawa budynków korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia
      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od
      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Zatem, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług według właściwej stawki, jeżeli udokumentowane działania w celu
    możliwości zastosowania zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były
    z powodu dłużnika bezskuteczne.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w tym
    przypadku można wykluczyć zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, ponieważ jak Pan wskazał, sprzedaż udziału spółce Sp. z o.o., zgodnie z aktem
    notarialnym, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym nabycie przez Sp.
    z o.o. nie było związane z pojawieniem się jakiegokolwiek podatku naliczonego do
    odliczenia. W takiej sytuacji nie można mówić, że Spółce przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu udziału w wysokości X nieruchomości lub że
    takie prawo Spółce nie przysługiwało, skoro przy nabyciu udziału nie wystąpił podatek
    VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Powyższe oznacza, że nie został spełniony
    przynajmniej jeden z warunków, o których mowa art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy Tym samym
    dostawa ww. udziałów nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przy czym, w przedmiotowej sprawie przedstawiony opis sprawy nie pozwala stwierdzić,
    czy dostawa udziałów w nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a ustawy, gdyż brak jest niezbędnych informacji
    do dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów.
    Z opisu sprawy wynika, że nie posiada Pan informacji pozwalających zastosować do
    dostawy zwolnienia z podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    i10a ustawy. Wskazał Pan, iż brak posiadanych informacji jest wynikiem podjętych przez
    Pana działań. Mimo podjętych udokumentowanych działań nie uzyskał Pan informacji
    niezbędnych do oceny możliwości zastosowania któregokolwiek ze zwolnień.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do dostawy udziałów w nieruchomości
    zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a nie będą spełnione, skoro podjęte
    przez Pana udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
    uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków
    zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.
    Zaznaczenia jednak wymaga, że kwestia oceny podjętych przez Pana jako komornika
    działań nie była przedmiotem interpretacji.

    W konsekwencji, sprzedaż licytacyjna udziałów w wysokości X nieruchomości, będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że jako płatnik podatku VAT, o którym
    mowa w art. 18 ustawy, będzie Pan zobowiązany do obliczenia, pobrania i wpłacenia
    podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego z tytułu dokonania dostawy
    ww. udziałów w nieruchomości.
    Tym samym Pana stanowisko, pomimo częściowo odmiennej argumentacji, uznałem za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.