Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1141/10-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-11
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu dywidendy w spółce cypryjskiej.
Słowa kluczowe: Cypr; dochód; dywidendy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2010 r. (data wpływu 11 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu dywidendy w spółce cypryjskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu dywidendy w spółce cypryjskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest obywatelem Polski mającym miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (tzn. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Wobec powyższego, Zainteresowana jest zobowiązana do rozliczania się w Polsce z całości dochodów uzyskanych w danym roku podatkowym, włączając dochody uzyskane poza granicami Polski. W przypadku tych ostatnich dochodów, rozliczenie nastąpi z uwzględnieniem postanowień odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska. Wnioskodawczyni jest właścicielem udziałów w polskiej spółce z ograniczona odpowiedzialnością (dalej: Spółka). Zainteresowana zamierza aportem wnieść do spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze (zwanej dalej spółką cypryjską) posiadane przez siebie udziały w spółce. W zamian za wniesiony wkład obejmie udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki cypryjskiej. W związku z zaistnieniem opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni będą wypłacane zyski ze spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Wypłaty te stanowią dywidendy w rozumieniu umowy zawartej pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523, dalej zwana Umową). Podstawą do wypłaty dywidend, których każdorazowo Wnioskodawczyni będzie odbiorcą i właścicielem, będą odpowiednie dokumenty i uchwały podjęte przez organy Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy obliczając wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymanych dywidend Wnioskodawczyni przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty należnego podatku dochodowego od osób fizycznych o 10%, jaki zgodnie z Umową może być nałożony przez państwo cypryjskie, niezależnie od faktu, czy podatek ten zostanie na Cyprze pobrany?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku wypłaty dywidendy przez spółkę cypryjską, w której będzie Ona udziałowcem, Zainteresowana będzie miała prawo do obniżenia polskiego podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: pdof) o 10% podatku u źródła wynikającego z Umowy, który byłby pobrany na Cyprze na podstawie tej Umowy, gdyby na Cyprze nie obowiązywało zwolnienie z dywidend wypłacanych nierezydentom z podatku u źródła, a zatem bez względu na fakt, czy podatek od dywidend został faktycznie zapłacony na Cyprze.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy pdof, dochody z dywidend podlegają opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. W myśl art. 3 ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 4a ustawy pdof, przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

W myśl art. 10 Umowy, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę na Cyprze osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce mogą być opodatkowane w Polsce. Jednakże dywidendy te mogą być również opodatkowane na Cyprze i według prawa cypryjskiego, ale jeżeli odbiorca dywidend jest właścicielem, to pobrany podatek nie może przekroczyć 10% kwoty dywidend brutto. W związku z tym, dywidendy te mogą być opodatkowane zarówno w Polsce, jak i na Cyprze.

Metody uniknięcia podwójnego opodatkowania zostały uregulowane w art. 24 Umowy. Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami art. 10 Umowy (który dotyczy dochodu z dywidend) może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego polskiego rezydenta, kwoty równej podatkowi dochodowemu „zapłaconemu na Cyprze”.

W art. 24 ust. 3 Umowy zdefiniowano „podatek zapłacony na Cyprze”. W myśl tej definicji, „uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod lit. b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa”.

W ocenie Wnioskodawczyni, polska wersja Umowy została źle przetłumaczona z języka angielskiego i dlatego w tym zakresie wiążąca jest wersja angielska Umowy, która w razie wątpliwości jest rozstrzygająca (zgodnie z art. 30 Umowy).

Zgodnie z wersją angielską, art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy stanowi, że: „In Poland, double taxation shall be avoided as follows: where a resident of Poland derives income which, in accordance with the provisions of Articles 10, 11 and 12 of this ageement may be taxed in Cyprus, Poland shall allow as a deduction from the tax on the income of that resident an amount equal to the tax payable in Cyprus”. Jednocześnie wyrażenie „the tax payable in Cyprus” jest zdefiniowane w następujący sposób: „The tax payable in Contrecting State (…) shall be deemed to include the tax which would have been payable but for the legal provisions concerning tax reduction, exemption or other tax incentives granted under the laws of Contracting State”.

Sięgając do tłumaczenia słowa „payable” zawartego w Wielkim Słowniku Angielsko-Polskim Oxford PWN należy przyjąć, iż oznacza ono – płatny. Również w Słowniku Handlowym Angielsko-Polskim PWE angielskie słowo „payable” definiowane jest jako (i) płatny, (ii) wymagalny, (iii) przypadający do zapłaty, (iv) należny. W związku z tym, należy wskazać na wyraźną różnicę pomiędzy zakresami znaczeniowymi wyrazów „zapłacony” i „płatny”. Użycie trybu dokonanego w polskim tłumaczeniu powoduje, iż przepis odnosi się jedynie do podatku faktycznie zapłaconego na Cyprze. Powoduje to oczywisty rozdźwięk z brzmieniem angielskim i intencją stron Umowy, gdzie zawarty jest tryb niedokonany. „Płatny” w przedmiotowym przypadku może oznaczać zarówno podatek do zapłaty na Cyprze (który jeszcze nie został zapłacony), jak również podatek, który byłby wymagalny, ale jego pobranie zostało zwolnione na podstawie odrębnych , wewnętrznych przepisów cypryjskich.

W związku z powyższym, wersja angielska Umowy wprost wskazuje, że podatek podlegający potrąceniu w Polsce to ten podatek, który „byłby” („would have been”) „płatny” („payable”) na Cyprze „gdyby nie” („but for”) zwolnienia przewidziane przez wewnętrzne przepisy cypryjskie.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, udziałowiec Spółki będący osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, będzie uprawniony do odliczenia w Polsce 10% podatku u źródła, który co do zasady byłby płacony na Cyprze, gdyby nie („but for”) zwolnienia przewidziane przez wewnętrzne przepisy cypryjskie. Podatek ten nie musi być przy tym faktycznie zapłacony. Jest to tzw. „tax sparing clause” występująca również w innych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisanych przez Polskę.

Różnica pomiędzy polską a angielską wersją językową Umowy wynika również z niewłaściwego przetłumaczenia słowa „but for”. Zwrot ten, oznaczający „gdyby nie” (Wielki Słownik Angielsko-Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, str. 159) został w polskiej wersji Umowy błędnie przetłumaczony jako „z wyjątkiem”.

Przegląd treści postanowień wybranych umów w zakresie unikania podwójnego opodatkowania i porównanie ich z wersjami anglojęzycznymi prowadzi do wniosku, iż Umowa została przetłumaczona na język polski nieprawidłowo.

Dla przykładu, zgodnie z treścią angielskiego tekstu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej a Rządem Republiki Czeskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 24 czerwca 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 47, poz. 189), sformułowanie analogicznie do treści umowy z Cyprem, tj. „(\`(...)\`) tax paid in Poland shall be deemed to include any amount which would have been payable as tax but for any relief by way of the deduction allowed in computing the taxable income or an exemption or a reduction of tax or otherwise under the laws relating to taxation of income force in that other Contracting State” zostało przetłumaczone jako: „podatek płacony w Polsce będzie obejmował każdą kwotę, która byłaby zapłacona jako podatek, lecz została objęta jakąkolwiek ulgą poprzez odliczenie od dochodu do opodatkowania, zwolnienie lub obniżkę podatku lub w inny sposób, zgodnie z ustawami o opodatkowaniu dochodu obowiązującymi w drugim Umawiającym się Państwie”. Identyczna sytuacja przedstawia się na gruncie polsko-słowackiej Umowy z dnia 18 sierpnia 1994 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 30, poz. 131).

Ponadto, także analiza tekstu polskiego Umowy skłania do podobnych wniosków. Art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy pozwala potrącić kwotę „podatku zapłaconego na Cyprze”, jednocześnie art. 24 ust. 3 Umowy wskazuje jak należy rozumieć podatek, o którym mowa w ust. 1 lit. b): podatek podlegający zapłaceniu na Cyprze obejmuje „jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia”. Nie ma wątpliwości, że mowa tu o hipotetycznym podatku, który faktycznie nie został zapłacony (na co wskazuje tryb przypuszczający – kwota, która „byłaby płatna”, z wyjątkiem ulgi, zwolnienia). Nie został zapłacony zaś właśnie na skutek zastosowania ulgi, zwolnienia, etc.

Zdaniem Zainteresowanej, właśnie użycie trybu przypuszczającego w pierwszej części zdania pozwala twierdzić, że określenie „z wyjątkiem” powinno być rozumiane jako „gdyby nie” (byłaby płatna z wyjątkiem ulgi, zwolnienia – czyli byłaby płatna gdyby ulga nie miała zastosowania). Jeśli bowiem uznać, że część pierwsza zdania ma zastosowanie w sytuacji, gdy nie zachodzi wyjątek wprowadzony przez część drugą zdania, powstanie sytuacja, w której część pierwsza zdania nigdy nie będzie mieć zastosowania. Podatek jest hipotetyczny (czyli nie jest w praktyce płacony) wyłącznie na skutek zastosowania ulg, zwolnień, o których mowa w zdaniu drugim.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że przepis Umowy, zgodnie z postanowieniami polskiej i angielskiej (wiążącej) wersji wskazują, że jeżeli rezydent Polski osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Umowy może (ale nie musi) być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego polskiego rezydenta, kwoty równej podatkowi dochodowemu, który został lub mógłby zostać opodatkowany na Cyprze. Art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy w wersji angielskiej dotyczy zatem potrącenia w Polsce podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu płatnemu na Cyprze, a nie jak wskazuje na to polska wersja Umowy – zapłaconemu na Cyprze. Angielskie wyrażenie „tax payable” użyte w kontekście oznacza bowiem podatek podlegający zapłaceniu/należny do zapłaty. Natomiast angielskie wyrażenie „but for” użyte w kontekście art. 24 ust.3 Umowy należy tłumaczyć jako „gdyby nie” a nie jako „z wyjątkiem”. Zgodnie z powyższym zdanie pierwsze w art. 24 ust. 3 Umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa”. Zdaniem Wnioskodawczyni, istnieje zatem możliwość obniżenia polskiego podatku dochodowego od osób fizycznych o 10% podatku u źródła wynikającego z Umowy, który byłby pobrany na Cyprze na podstawie tej umowy, gdyby na Cyprze nie obowiązywało zwolnienie dywidend wypłacanych nierezydentom z podatku u źródła (art. 24 ust. 3 Umowy w wersji angielskiej, która w razie wątpliwości jest przeważająca).

Wnioskodawczyni wskazuje, iż analogiczne stanowisko do zaprezentowanego powyżej zajmują organy podatkowe m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. IPPB2/415-786/09-2/MR, z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. IPPB2/415-545/09-3/LK, z dnia 6 października 2009 r. sygn. IPPB4/415-493/09-4/JS, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 września 2009 r. sygn. ILPB2/415-677/09-4/ES, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 czerwca 2009 r. sygn. IBPBII/2/415-323/09/NG.

Jak wskazano powyżej, brzmienie art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy w wersji angielskiej nie jest tożsame z brzmieniem w polskim tłumaczeniu. Strony Umowy dopuściły sytuację, w której mają miejsce rozbieżności interpretacyjne. Sytuacja taka znajduje wyraźne uregulowanie w Umowie, gdzie w art. 30 stwierdzono, iż w przypadku rozbieżności przy interpretacji tekst angielski będzie decydujący.

Pogląd, w myśl którego decydujące znaczenie w interpretacji Umowy ma jej wersja angielska, znajduje potwierdzenie w ugruntowanym stanowisku organów podatkowych. Przykładowo, Dyrektor izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 19 maja 2008 r. sygn. IPPB2/415-321/08-2/AK potwierdził, iż: „w przypadku trudności interpretacyjnych jej postanowień, rozstrzygające jest brzmienie zawarte w tekście angielskim”.

W ocenie Wnioskodawczyni, w przedmiotowej sytuacji bezspornie można uznać, iż wobec opisanych wyżej wątpliwości interpretacyjnych dotyczących rozumienia art. 24 Umowy, należy posłużyć się wersją angielską dla jego właściwego zastosowania.

Podsumowując – zdaniem Zainteresowanej – należy stwierdzić, że w przypadku wypłaty na Jej rzecz dywidendy przez cypryjską spółkę kapitałową, Wnioskodawczyni będzie miała prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim. W konsekwencji otrzymana przez Wnioskodawczynię dywidenda wypłacana przez spółkę cypryjską będzie w Polsce opodatkowana 9% stawką podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Powołane przepisy – w myśl art. 4a ww. ustawy – stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 10 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523) zwanej dalej umową, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 10 ust. 2 ww. umowy, dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki od zysku, z którego są wypłacane dywidendy.

Należy zauważyć, że określenie „dywidendy”, o którym mowa w umowie oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.

W myśl art. 24 ust. 1 lit. b) umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 3 umowy, uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. W myśl artykułu 10 ust. 2 oraz artykułu 11 ust. 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10% kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu artykułu 12 ust. 2 stawka podatku wynosi 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Umowa stanowi, iż w przypadku trudności interpretacyjnych jej postanowień, rozstrzygające jest brzmienie przepisów zawarte w tekście angielskim.

Artykuł 24 ust. 1 lit. b) umowy, w wersji angielskiej, dotyczy potrącenia w Polsce od podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu płatnemu na Cyprze, a nie jak wskazuje na to polska wersja umowy zapłaconemu na Cyprze. Angielskie wyrażenie „tax payable” użyte w tym kontekście oznacza bowiem podatek podlegający zapłaceniu (należny do zapłaty). Natomiast angielskie wyrażenie „but for” użyte w kontekście art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć jako „gdyby nie”, a nie jako „z wyjątkiem”.

Zgodnie z powyższym, zdanie pierwsze w art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa”.

Reasumując, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłyby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię pism organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.