Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1555/08-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-17
Teza: Czy podatnikiem VAT w Polsce jest Wnioskodawca, tzn. oddział przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce? Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów wystawionych przez dostawców na Wnioskodawcę, a nie na jej spółkę macierzystą?
Słowa kluczowe: oddział; odliczenia; podatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2008r. (data wpływu 17 października 2008r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie:

1.  podatnika podatku od towarów i usług (oddział czy spółka macierzysta) – **jest nieprawidłowe**
2.  prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów wystawionych przed dostawców na wnioskodawcę a nie na jej spółkę macierzystą – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2008r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w przedstawionym poniżej opisie stanu faktycznego.

Spółka zamierza prowadzić działalność w Polsce za pośrednictwem oddziału. W dniu 20 sierpnia 2008 r w imieniu - Oddziału w Polsce (powoływany dalej jako „Wnioskodawca”) złożone zostało w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie rejestracyjne (NIP-2). Wskutek czego, dnia 28 sierpnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję nadającą Wnioskodawcy numer identyfikacji podatkowej (NIP). Następnie, w dniu 10 października Wnioskodawca złożył w tym samym urzędzie skarbowym zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R i VATRUE).

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, Strona zwróciła się z prośbą o zajęcie stanowiska w następujących kwestiach:

1.  Czy podatnikiem VAT w Polsce jest Wnioskodawca, tzn. oddział przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce?
2.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów wystawionych przez dostawców na Wnioskodawcę, a nie na jej spółkę macierzystą?

Zdaniem Wnioskodawcy podatnikiem VAT w Polsce jest oddział przedsiębiorcy zagranicznego. W konsekwencji, Wnioskodawca jest podmiotem uprawnionym do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów wystawionych przez dostawców na oddział a nie na jej spółkę macierzystą.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi treść art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług. Zgodnie z powołanym przepisem osoba prawna, której zakłady (oddziały) rozliczały się jako „odrębni podatnicy, wstępuje z dniem 1 maja 2004 r, we wszystkie przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki swojego zakładu (oddziału), który przestał być wyodrębnionym podatnikiem - w zakresie, w jakim dotyczą podatku od towarów i usług. Zarówno powołany przepis jak i przepis art. 5 ust. 2 poprzednio obowiązującej ustawy o podatku VAT (do którego odnosi się art. 160 ust. 3 obecnie obowiązującej ustawy) nie przewidują odrębnego traktowania oddziałów spółek polskich i oddziałów spółek zagranicznych. Ponadto, zgodnie z podstawową zasadą podatku VAT, podatnikami są osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą W konsekwencji, ze względu na fakt, iż działalność wykonywana przez oddział nie posiada cech działalności „samodzielnej”, czyli prowadzonej bez stosunku podporządkowania, na własny rachunek i ryzyko, stanowisko, iż oddział jest podatnikiem VAT może budzić wątpliwości.

Jednakże, zgodnie z ugruntowanym w praktyce stanowiskiem organów skarbowych, oddział przedsiębiorcy zagranicznego jest na gruncie polskiego prawa podatkowego podatnikiem VAT. Wskutek czego, urzędy skarbowe odmawiają nadania odrębnego numeru NIP na rzecz oddziału przedsiębiorcy zagranicznego (jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy zatrudnianych pracowników). W konsekwencji, praktyka urzędów skarbowych przyjmuje w takich sytuacjach, aktualizację nadanych uprzednio spółce zagranicznej numerów NIP i VAT i przyporządkowanie ich jej polskiemu oddziałowi. Oznacza to, iż tylko przedsiębiorca zagraniczny nieprowadzący w Polsce działalności gospodarczej za pośrednictwem oddziału jest podatnikiem VAT. Z chwilą zaś utworzenia oddziału, traci ten status, a podatnikiem VAT staje się jego polski oddział. Ponadto, stanowisko takie potwierdził Minister Finansów w piśmie z dnia 28 marca 2007 r. nr PT5-033-4/2006/IN/665, z którego jasno wynika, iż w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny za pośrednictwem oddziału wykonuje na terytorium Polski czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to w zakresie w jakim te czynności wykonywane są na terytorium Polski - oddział staje się podatnikiem podatku VAT w Polsce.

Uznanie Wnioskodawcy za podatnika VAT oznacza, iż jest on uprawniony do odliczania podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego stwierdza się co następuje:

Ad. 1

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami podatku od towarów i usług są wszystkie osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które wykonują na terytorium Polski czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 160 ust. 3 ustawy, osoba prawna, której zakłady (oddziały) rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem 1 maja 2004r. we wszystkie przewidziane w przepisach prawa i obowiązki swojego zakładu (oddziału), który przestał być wyodrębnionym podatnikiem – w zakresie, w jakim dotyczą podatku od towarów i usług.

W przypadku, gdy przedsiębiorca zagraniczny wykonuje na terytorium Polski czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to w zakresie w jakim te czynności wykonywane są na terytorium Polski – staje się on podatnikiem podatku od towarów i usług. Jeżeli zatem przedsiębiorca zagraniczny utworzy oddział zgodnie z przepisami ustawy z dnia 02 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173., poz. 1807 ze zm.), za pośrednictwem którego będzie prowadzona na terytorium Polski działalność spółki, to będzie on w tym zakresie podatnikiem podatku od towarów i usług. Utworzenie na terytorium Polski przez przedsiębiorcę zagranicznego następnego oddziału lub rozpoczęcie wykonywania czynności bez pośrednictwa oddziału nie powoduje powstania na terytorium Polski nowego podatnika podatku od towarów i usług.

Konkludując, jednostka macierzysta i utworzony przez nią oddział są traktowane jako ten sam podmiot i jeden podatnik podatku od towarów i usług. Oddział jako wyodrębniona organizacyjnie część działalności przedsiębiorstwa zagranicznego nie posiada odrębnej osobowości prawnej. Podmiotowość prawną ma jedynie firma zagraniczna. Oznacza to, że oddział prowadzący działalność na terenie Polski oraz zagraniczny przedsiębiorcą są jako ten sam podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Zatem rejestracja oddziału dla celów VAT jest równoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego jako podatnika VAT.

Reasumując, mają na uwadze powyższe uregulowania należało uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Ad. 2

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisów art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z powyższego przepisu wynika zatem, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi jedynie w zakresie, w jaki towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika tzn. których następstwem jest powstanie podatku należnego.

Zatem jeżeli dokonane zakupy będą służyły działalności opodatkowanej wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, z uwzględnieniem wyjątków wynikających z art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.