Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-17/09-5/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-12
Teza: Czy otrzymane dofinansowanie należy rozumieć jako świadczenie usługi promocji i zastosować 22% stawkę podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: reklama; stawka-stawki podatku; usługi; usługi-usługi naukowo-badawcze; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uniwersytetu, reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2008 r. (data wpływu: 23 grudnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 lutego 2009 r. (data wpływu: 17 lutego 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez uczelnię w ramach projektu badawczego dofinansowanego przez Narodowy Bank Polski – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez uczelnię w ramach projektu badawczego dofinansowanego przez Narodowy Bank Polski. Pismem z dnia 13 lutego 2009 r. wniosek został uzupełniony o pełnomocnictwo oraz wskazanie symbolu PKWiU świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na pokrycie części kosztów realizacji projektu badawczego. Na tę okoliczność spisano umowę dotyczącą dofinansowania przekazanego przez Narodowy Bank Polski. w jednym z paragrafów umowy zatytułowanym „Informacja i promocja” zapisano: „Wnioskodawca podawać będzie źródło finansowania projektu używając sformułowania «Dofinansowany ze środków Narodowego Banku Polskiego», zastosowanie innego sformułowania będzie wymagać pisemnej akceptacji Narodowego Banku Polskiego”.

Pismem z dnia 13 lutego 2009r. Wnioskodawca doprecyzował stan faktyczny przedstawiony we wniosku poprzez wskazanie, że świadczone usługi są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 74.40.13 oraz wyjaśnił, że z umowy dotyczącej dofinansowania przekazanego przez Narodowy Bank Polski nie wynika ani że projekt badawczy jest realizowany na zlecenie zamawiającego, ani że projekt badawczy nie jest realizowany na zlecenie zamawiającego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane od Narodowego Banku Polskiego dofinansowanie należy rozumieć jako świadczenie usługi promocji i zastosować 22% stawkę podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym dofinansowanie stanowi swojego rodzaju promocję Narodowego Banku Polskiego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54 poz. 535 ze zm.) nastąpiło wzajemne świadczenie usług i Wnioskodawca wystawił fakturę z 22% podatkiem od towarów i usług. Natomiast Narodowy Bank Polski uznał, że jest to dofinansowanie do projektu badawczego i nie należy wystawiać faktury VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Według art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Klasyfikacją właściwą jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. u. Nr 207, poz. 1293, z dniem 1 stycznia 2009 r. utraciło moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. u. Nr 89 poz. 844 ze zm. Jednakże zgodnie z § 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów, do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.

Według ww. PKWiU (załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), usługami są wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych, tzn. usługi dla celów produkcji, oraz wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej, bez względu na to czy zostały wykonane odpłatnie czy nieodpłatnie. Nie są usługami czynności świadczone pomiędzy różnymi zakładami tego samego przedsiębiorstwa, jak również czynności wykonywane dla potrzeb własnej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy preferencyjne stawki podatku: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku. Zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienie od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na pokrycie części kosztów realizacji projektu badawczego. Na tę okoliczność została spisana umowa dotycząca dofinansowania przekazanego przez Narodowy Bank Polski. w jednym z paragrafów umowy zatytułowanym „Informacja i promocja” zapisano: „Wnioskodawca podawać będzie źródło finansowania projektu używając sformułowania «Dofinansowany ze środków Narodowego Banku Polskiego», zastosowanie innego sformułowania będzie wymagać pisemnej akceptacji Narodowego Banku Polskiego”. Rozpowszechnianie informacji o źródle finansowania projektu przez użycie sformułowania „Dofinansowany ze środków Narodowego Banku Polskiego” Wnioskodawca zaklasyfikował zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w grupowaniu 74.40.13 „Usługi reklamowe, pozostałe”.

Usługi te nie zostały wymienione ani w ustawie, ani w przepisach wykonawczych do ustawy jako objęte preferencyjną stawką podatku albo jako zwolnione od podatku.

Reasumując, świadczenie usług polegających na rozpowszechnianiu informacji o źródle finansowania projektu przez użycie sformułowania „Dofinansowany ze środków Narodowego Banku Polskiego”, zaklasyfikowanych przez Wnioskodawcę zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w grupowaniu 74.40.13 „Usługi reklamowe, pozostałe”, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki 22%.

Jednocześnie wskazuje się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę grupowanie statystyczne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.