Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-929/10/13-S/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-27
Teza: Opodatkowanie przychodów z bezzwrotnej pomocy zagranicznej.
Słowa kluczowe: fundusz-Europejski Fundusz Społeczny; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 291/11 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1817/11 - stwierdza, że stanowisko Towarzystwa, przedstawione we wniosku z 29 lipca 2010 r. (data wpływu 2 sierpnia 2010 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest partnerem i jednym z bezpośrednich realizatorów projektu systemowego 1.18 PO KL „Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej”. Celem Zadania 4 projektu, które realizuje Wnioskodawca, jest podniesie skuteczności systemu rozwiązywania i łagodzenia skutków problemu bezdomności poprzez wypracowania i wdrożenia standardów usług skierowanych do osób bezdomnych i zagrożonych bezdomnością (tzw. gminny standard wychodzenia z bezdomności), poprzez:

*   stworzenie spójnego systemu polityki społecznej ukierunkowanego na rozwiązania i łagodzenie skutków problemu bezdomności i zagrożenia bezdomnością,
*   konsolidacja środowiska i podmiotów działających w obszarze bezdomności oraz wypracowanie i wdrożenie modelu partnerstwa,
*   zebranie, uspójnienie i stworzenie ogólnopolskich modeli metod i standardów rozwiązywania problemu bezdomności,
*   wypracowanie i wdrożenie lokalnych strategii rozwiązywania problemu bezdomności oraz stworzenia partnerstw lokalnych w ramach pilotażu,
*   wprowadzenie do systemu polityki społecznej modelów diagnozowania i mierzenia bezdomności,
*   stworzenie rekomendacji, zmian systemowych w obszarze problematyki bezdomności,
*   zwiększenie wiedzy i umiejętności w zakresie skutecznych i efektywnych metod zwalczania bezdomności podmiotów działających w obszarze bezdomności,
*   zmiana świadomości społecznej wobec zjawiska bezdomności, zmiana w społeczeństwie wizerunku osób bezdomnych oraz kierowanej do tych osób pomocy.

Projekt finansowany jest w 85% przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Działania 1.2 „Wsparcie systemowe instytucji pomocy i integracji społecznej”, Priorytet I „Zatrudnienie i integracja społeczna” Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Pozostałe 15% środków pochodzi z Budżetu Państwa. Projekt realizowany jest w latach 2009-2013.

Umowa o dofinansowanie projektu została zawarta w dniu 9 marca 2010 r. pomiędzy Departamentem Wdrażania EFS Ministerstwa Pracy i Pomocy Społecznej, a „C” Wnioskodawca działa na podstawie umowy partnerstwa zawartej w dniu 28 grudnia 2009 r. z „C” (a także innymi partnerami). Na podstawie tejże umowy „C” przekazuje środki na realizację projektu na wyodrębniony rachunek bankowy Wnioskodawcy. Płatności mają charakter zaliczkowy.

Do realizacji projektu Wnioskodawca zatrudnił lub zamierza zatrudnić w trakcie realizacji projektu, w oparciu o umowy o pracę, pracowników na następujących stanowiskach związanych bezpośrednio z realizacją celów projektu:

*   koordynator partnera,
*   animator-moderator (specjalista merytoryczny),
*   stali członkowie grup eksperckich (6 osób),
*   opiekunowie partnerstw lokalnych (3 osoby),
*   animator środowiska,
*   specjalista ds. logistyki i promocji,
*   pracownik finansowy,
*   pracownik administracyjny.

Wymieniani pracownicy są pracownikami kluczowymi dla realizacji projektu, bez nich realizacja celów projektu byłaby niemożliwa lub znacznie utrudniona.

Wnioskodawca zatrudnia lub zamierza zatrudnić również osoby związane z realizacją celów projektu pośrednio, m.in.; kontrolera, informatyka, osobę sprzątającą, osoby zatrudnione do przygotowania jednorazowych opracowań i ekspertyz, prelegentów, prowadzących szkolenia, itd. - osób tych wniosek niniejszy nie dotyczy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy pochodzące ze środków Unii Europejskiej 85% dochodu podatników zatrudnionych przez Wnioskodawcę na stanowiskach wymienionych w opisie stanu faktycznego podlega na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. zwolnieniu od podatku dochodowego, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tej części dochodu ww. podatników?

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki do zwolnienia części dochodu podatników zatrudnianych przez Niego z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.do.f. zostały spełnione.

Dochody otrzymywane przez ww. podatników w 85% pochodzą ze środków bezzwrotnej pomocy jakiej Polsce udziela Unia Europejska za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Społecznego, co potwierdzają zapisy umowy o dofinansowanie i umowy partnerskiej projektu.

W Polsce przekazanie tych środków dokonywane jest za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy, co mieści się w dopuszczeniu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f.

Ponadto, podatnicy pracujący w oparciu o umowy o pracę na stanowiskach wymienionych w opisie stanu faktycznego bezpośrednio realizują cel projektu (nie są podwykonawcami) oraz nie zachodzi w ich przypadku sytuacja zlecenia przez podmiot bezpośrednio realizujący cel projektu wykonania określonych czynności w związku z realizowanym przez niego projektem, co potwierdza uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2009 r. (sygn. akt II FSK 1457/07), którego stosowny fragment zacytowany jest poniżej.

Wypełnia to wymogi zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f.

Fragment uzasadnienia wyroku NSA z dnia 14 stycznia 2009 r.:

Drugą przesłanką zwolnienia, która musi zaistnieć z pierwszą łącznie jest „bezpośrednie realizowanie celu programu przez podatnika ze środków bezzwrotnej pomocy”, przy czym „zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem”. Użycie zwrotu bezpośrednio realizuje cel programu” oznacza, że po pierwsze zwolnienie przysługuje tylko podatnikowi bezpośrednio realizującemu ten program, a więc nie przysługuje tym, którzy realizują go tylko pośrednio. Niewątpliwie pośrednio cel programu jest realizowany przez podwykonawców, którzy wykonują zgodnie ze zdaniem drugim art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f. czynności zlecone przez podatnika, którzy wystawiają temu podatnikowi faktury (tak NSA w wyroku z dnia 4 czerwca 2008 r., II FSK 383/07 niepubl.), zleceniodawca, który otrzymał zlecenia wykonania określonych robót (tak przyjął NSA w wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r., II FSK 704/07 niepubl.), podwykonawca (tak przyjął NSA w wyroku z dnia 13 lutego 2008 r. II FSK 1720/06 niepubl; wyrok NSA z dnia 30 października 2008 r., II FSK 1071/07 niepubl). W zdaniu drugim art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.of. stwierdzono, że zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem”. Podatnikiem realizującym cel programu bezpośrednio była niewątpliwie Fundacja. Powstaje problem, czy pracownicy Fundacji są osobami fizycznymi, którym Fundacja zleca - bez względu na rodzaj umowy - (a więc także w oparciu o umowę o pracę) - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym programem. Zwrot „zleca” zgodnie z jego językowym rozumieniem ma kilka znaczeń, a w tym:

1.  nakładać na kogoś obowiązek zrobienia czegoś, polecać;
2.  powierzać komuś wykonanie jakiejś pracy;
3.  praca zlecona - praca powierzona specjaliście do wykonania poza godzinami służbowymi, oddzielnie wynagradzana;
4.  zlecić komuś opiekę nad czymś, załatwienie jakiejś sprawy. \[zob. Słownik języka polskiego (red. M Szymczak) t. III s. 1025\].

Poza tym zwrot „zlecać” jest bliskoznaczny zwrotowi „zlecanie”, co oznacza polecenie wykonywania czegoś, pismo zlecające coś komuś; rodzaj umowy o świadczenie usług, w której zleceniodawca zobowiązuje się do dokonania określonej czynności (zob. jak wyżej s. 1025-1026). Zauważyć w związku z tym należy, że to ostanie znaczenie zwrotu „zlecać” jest najbliższe znaczeniu, a wręcz odpowiada treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 lit b) u.p.do.f. co oznaczałoby, że chodzi w nim o umowę zlecenia, umowę o świadczenie usług, ewentualnie umowę o dzieło, umowę o roboty budowlane, a nie umowę o pracę. Taką wykładnię powołanego przepisu wspiera także wykładnia funkcjonalna i celowościowa. Otóż gdyby ustawodawca chciał by zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.of nie odnosiło się do pracowników podatnika bezpośrednio realizującego cel programu, to przepis ten otrzymałby również inne brzmienie, a mianowicie takie, że „zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, będących pracownikami oraz podmiotów, którym podatnik ten zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem”. Poza tym przyjmowanie poglądu, że podatnik czyli w rozpoznawanej sprawie Fundacja sam niejako realizuje bezpośrednio cel programu nie jest do pogodzenia z istotą działalności gospodarczej rozumianej szeroko. Firma musi przecież wykonywać te zadania posługując się choćby tylko i wyłącznie, ale zawsze zatrudnionymi pracownikami. Nie sposób więc przyjąć by pracownicy Fundacji podlegali wyjątkowi z art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f.

Podobne poglądy wyraził jak się wydaje także Naczelny Sąd Administracyjny w sprawach zakończonych wyrokami z dnia 29 lipca 2008 r., II FSK 717/07 niepubl. i z dnia 15 października 2008 r., II FSK 1167/08 niepubl. Nie podziela zaś Sąd w niniejszym składzie odmiennego poglądu wyrażonego w wyroku NSA z dnia 24 lutego 2006 r., II FSK 397105 niepubl „albowiem nie są przesłanką zwolnienia takie okoliczności jak ta, że „wynagrodzenie nie jest uzależnione ani od rodzaju wykonywanej przez pracodawcę działalności ani od źródeł jej finansowania”.

Tym samym wyrok NSA podziela pogląd Wnioskodawcy, że w umowa o pracę nie stanowi „zlecenia” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f, co oznacza, że należy uznać, że podatnicy zatrudniani przez Wnioskodawcę spełniają warunki zwolnienia wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał dnia 2 listopada 2010 r. interpretację indywidualną nr ILPB2/415-929/10-4/JK, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Po wnikliwej analizie przedmiotowej sprawy tut. Organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zostało spełnione kryterium pochodzenia środków pieniężnych (źródła finansowania), o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w odniesieniu do wynagrodzeń, wypłacanych pracownikom z tytułu zatrudnienia w ramach projektu na podstawie umowy o pracę finansowanych w 85% ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. W konsekwencji wynagrodzenia tych pracowników nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu przewidzianemu w ww. przepisie i podlegają opodatkowaniu. Tym samym na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika, tj. naliczenia, poboru i odprowadzenia należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Pismem z 17 listopada 2010 r. wezwano Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

Odpowiedzi na ww. wezwanie dokonano pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. nr ILPB2/415/W-102/10-2/AM, w którym stwierdzono, że ww. interpretacja indywidualna jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym i nie może zostać zmieniona.

W związku z powyższym, Wnioskodawca, wniósł dnia 13 stycznia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Sąd, po rozpoznaniu sprawy, wydał dnia 8 kwietnia 2011 r. wyrok, sygn. akt I SA/Wr 291/11, którym uchylił zaskarżoną interpretację.

Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 7 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1817/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Dnia 27 września 2013 r. do tut. Organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 września 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 291/11 w sprawie doręczenia prawomocnego orzeczenia i zwrotu akt.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 291/11 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1817/11 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej nie zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

1.  pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy, oraz
2.  podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

Na podstawie powołanego przepisu wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, z tak zwanych środków pomocowych, o ile dochody te spełniają łącznie dwie przesłanki, tj.:

*   środki finansowe pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych instytucji finansowych (…), w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy,
*   prace wykonywane przez podatnika służą bezpośredniej realizacji celu określonego programem finansowanym z bezzwrotnej pomocy.

Oznacza to, że niedopełnienie któregokolwiek z warunków uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia. Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolnieniem o charakterze przedmiotowym, gdyż związane jest z przychodem ze środków pomocowych płynących z zagranicy.

W zakresie pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że co do zasady zostaje ona spełniona w przypadku, gdy środki finansowe pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy.

Drugą z przesłanek warunkujących zastosowanie przedmiotowego zwolnienia jest charakter wykonywanych przez podatnika czynności; muszą one służyć bezpośredniej realizacji celu określonego programem finansowanym z bezzwrotnej pomocy.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje program finansowany w 85% ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Wnioskodawca, w ramach projektu zatrudnia pracowników na umowę o pracę dla realizacji projektu.

Zatem, wynagrodzenie wypłacane pracownikom Wnioskodawcy finansowane bezpośrednio ze środków pochodzących z Unii Europejskiej spełnia przesłankę określoną w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oceniając jednak drugą przesłankę należy stwierdzić, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) cyt. ustawy wymaga, by podatnik realizował cel programu bezpośrednio, przy czym należy zwrócić uwagę na drugą część tego przepisu stanowiącą, że „zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.” Tak więc, z owego zwolnienia nie mogą korzystać pracownicy podmiotu bezpośrednio realizującego cele programu, a także osoby, którym podmiot bezpośrednio realizujący cele programu zlecił wykonanie tylko określonych czynności (np. w oparciu o umowę o pracę, dzieło, zlecenia).

Podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy jest osoba, która wykonując czynności z tym programem związane otrzymała na ten cel środki od podmiotu wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc jest bezpośrednim beneficjentem tychże środków. Przychody podlegają zwolnieniu z opodatkowania jeżeli są przychodami podatnika bezpośrednio realizującego cel programu.

W przedmiotowej sprawie, pracownicy Wnioskodawcy wykonywali określone czynności w związku z realizacją ww. programu. Realizowali zatem cel programu nie bezpośrednio, lecz pośrednio, poprzez wykonywanie powierzonych w ramach obowiązków służbowych zadań. Zapłatę za wykonanie zadań otrzymywali od Wnioskodawcy, jako pracodawcy, który za tę wypłatę odpowiadał na podstawie zawartej umowy i którą był zobowiązany zrealizować ze środków finansowych, jakimi dysponował, niezależnie skąd one pochodzą (np. ze środków własnych, zaciągniętego kredytu, otrzymanych dotacji).

Innymi słowy, co prawda pracownik (osoba wykonująca czynności na podstawie umów) bierze udział w realizacji celu programu, jednak nie realizuje programu bezpośrednio, ale pośrednio poprzez wykonanie zadania powierzonego przez pracodawcę.

Skoro w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawierającym negatywną przesłankę zwolnienia mowa jest o zleceniu przez beneficjenta pomocy wykonania określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem bez względu na rodzaj zawartej umowy, to należy zapis ten rozumieć szeroko, a więc chodzi tu o każdy rodzaj umowy, czy to o pracę, czy też o dzieło, zlecenia, itp. Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że podatnikiem realizującym bezpośrednio cel programu może być jedynie podmiot, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację konkretnego programu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, a tym podmiotem w niniejszej sprawie jest wyłącznie Wnioskodawca, a nie jego pracownicy.

Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że na gruncie badanej sprawy nie zachodzi stosunek zlecenia, a w szczególności realizacja celu projektu nie została powierzona podwykonawcom. Organ Interpretacyjny pragnie zaakcentować, że użyte w analizowanym przepisie słowo „zleca” nie odnosi się wyłącznie do umów o charakterze cywilnoprawnym. Gdyby tak było, to świadomy ustawodawca nie dodałby stwierdzenia „bez względu na rodzaj umowy”. Z powyższego wywnioskować można zatem, że analizowany przepis stanowi o każdym rodzaju „zlecenia”, a więc nie tylko o umowie zlecenia w rozumieniu Kodeksu cywilnego (brak jest wyraźnego odesłania do tego Kodeksu), ale również o zleceniu wykonania czynności osobom, z którymi zawarto umowę o pracę, czy też umowę o dzieło.

Wobec powyższej analizy w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z treści art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie została spełniona przesłanka wynikająca z lit. b) ww. artykułu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrócić należy uwagę, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy podatkowej jest zwolnieniem o charakterze przedmiotowym, o czym świadczy związanie go z określonymi źródłami, a więc przychodem ze środków pomocowych płynących z międzynarodowych instytucji finansowych albo rządów obcych państw. Stąd środki pieniężne, a mówiąc ściśle przychody podlegają zwolnieniu z opodatkowania, jeżeli są przychodami beneficjenta lub bezpośredniego wykonawcy. Nie są natomiast zwolnione przychody pracowników tychże podmiotów. Pracownicy ci otrzymują wynagrodzenie za pracę, która z natury swej jest uniezależniona od rodzaju wykonywanej przez pracodawcę działalności oraz źródeł jej finansowania (np. środki własne, kredyt lub inne środki obce, w tym pomocowe).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wynagrodzenia, które otrzymywali pracownicy Wnioskodawcy za wykonywanie zadań związanych z realizacją celów przedmiotowego projektu wymienionego we wniosku, nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione uwarunkowania określone w powołanym przepisie. Tym samym na Wnioskodawcy ciążyły obowiązki płatnika, tj. naliczenia, poboru i odprowadzenia należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jednocześnie należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, że zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Zaakcentować jednakże należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych występują wyroki potwierdzające linię interpretacyjną prezentowaną w niniejszej interpretacji indywidualnej. Przykładem niech będzie chociażby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 336/12 oraz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1387/10.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.