Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.628.2020.20.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Brak uznania Wnioskodawczyni za podatnika VAT z tytułu
sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki-działki rolne
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2020 r. wpłynął Pani wniosek z 30 września 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 18 stycznia 2021 r. (wpływ 25 stycznia
    2021 r.) oraz pismem z 16 lutego 2021 r. (wpływ 16 lutego 2021 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni, Pani A.A , będąca właścicielem:
    a) nieruchomości położonej w (...), w powiecie (...), w województwie (...), oznaczonej jako
      działka ewidencyjna numer 1 (...) o obszarze 0,0427 ha (czterysta dwadzieścia siedem
      dziesięciotysięcznych hektara), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Zamiejscowy
      Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w (...), prowadzi księgę wieczystą KW Nr (...),
    b) nieruchomości położonej w (...), w powiecie (...), w województwie (...), składającej się z
      działek ewidencyjnych oznaczonych numerami: 2 (...), 3 (....) i 4 (....), o obszarze 0,1252
      ha (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt dwa dziesięciotysięczne hektara), dla której Sąd
      Rejonowy w (...), (...) Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w (...), prowadzi
      księgę wieczystą KW Nr (...),
    - zawarła umowę przedwstępną sprzedaży przedmiotowych nieruchomości ze spółką z o.
    o., w związku z czym zastanawia się nad poprawnością swoich przyszłych rozliczeń w
    zakresie opodatkowania lub niepodlegania opodatkowaniu transakcji od podatku od
    towarów i usług oraz podlegania transakcji podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
    Działki są niezabudowane i zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego fragmentu miasta (...) w rejonie ulic: (...)zatwierdzonym uchwałą Rady
    Miasta (...) Nr (...) 2016 roku, działka ewidencyjna numer 1 przeznaczona jest pod tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub zabudowy usługowej - jednostka
    urbanistyczna oznaczona symbolem 4 MN.U oraz pod tereny dróg dojazdowych -
    jednostka urbanistyczna oznaczona symbolem 04 KDD, zaś działki ewidencyjne numer: 2,
    3 oraz 4 przeznaczone są pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub
    zabudowy usługowej - jednostka urbanistyczna oznaczona symbolem 4 MN.U.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług, zaś transakcja zbycia nieruchomości ma charakter incydentalny, cała
    nieruchomość zostanie sprzedana jednemu podmiotowi w ramach jednej transakcji.
    Nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła na podstawie umowy o podział majątku
    wspólnego i umowy zniesienia współwłasności z 10 grudnia 2004 roku.
    Wnioskodawczyni wskazała, że występowała o ustanowienie zapisów miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla działek objętych zakresem wniosku około marca
    2020 r.
    Przedmiotowe nieruchomości, tj. działki objęte wnioskiem, nigdy nie służyły działalności
    gospodarczej. Działki objęte wnioskiem nie były przez Wnioskodawczynię wykorzystywane
    do żadnych celów. Wnioskodawczyni nie czerpała pożytków z działek objętych wnioskiem,
    działki te nie były wynajmowane, ani dzierżawione. W ciągu ostatnich kilku lat
    Wnioskodawczyni nie zbywała nieruchomości. Wnioskodawczyni nie planuje sprzedaży
    żadnych nieruchomości w przyszłości.
    Wnioskodawczyni ograniczyła się wyłącznie do upoważnienia Syna, do zamieszczenia
    ogłoszenia na ofertowych portalach internetowych oraz kontaktu z biurem pośrednictwa
    nieruchomości. Wnioskodawczyni nie poczyniła żadnych działań zmierzających do
    zwiększenia wartości przedmiotowych nieruchomości, w szczególności nie czyniła żadnych
    działań mających na celu wydzielenie dróg dojazdowych, doprowadzenie sieci
    wodociągowej, energetycznej itd.
    Wnioskodawczyni przedstawiła zapis umowy przedwstępnej:

    „2. Strony oświadczają, że zawarcie Umowy Przyrzeczonej, o której mowa w ust. 1
    powyżej, uzależnione jest od łącznego ziszczenia się następujących warunków
    zawieszających (dalej łącznie jako „Warunki Zawieszające”, a każdy z osobna jako
    „Warunek Zawieszający”):
    1) uzyskanie w terminie 8 miesięcy (słownie: osiem) od daty Umowy Przedwstępnej
    ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę przez Kupującą Spółkę
    („Pozwolenie na Budowę”),
    2) wykonanie w terminie do 8 (słownie: osiem) tygodni od daty zawarcia Umowy
    Przedwstępnej audytu prawnego i technicznego („Badanie Due Diligence”) z wynikiem
    satysfakcjonującym dla Kupującej Spółki nieruchomości opisanych w § 1 wraz z
    geodezyjnym wskazaniem granic nieruchomości,
    3) w terminie do Daty Zamknięcia zostanie zawarta pomiędzy Kupującą Spółką a
    właścicielem działek ewidencyjnych oznaczonych numerami 5 (...), 6 (...) i 7 (...), objętych
    księga wieczystą KW Nr (...)umowa sprzedaży mocą której właściciel wyżej wymienionych
    działek sprzeda Kupującej Spółce działki 8 (....) i 9 (...), a Kupująca Spółka te działki kupi.
    Warunek ten uznaje się za niezastrzeżony w wypadku bezpodstawnego odstąpienia lub
    uchylenia od zawarcia opisanej umowy sprzedaży przez Kupującego,
    4) uzyskanie przez Strony interpretacji podatkowej wydanej przez odpowiedni organ
    podatkowy na rzecz Kupującej Spółki, potwierdzającej stanowisko, że sprzedaż
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz podlega opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jest prawidłowe.”
    Wnioskodawczyni wskazała, że udzieliła pełnomocnictwa do działania w jej imieniu w
    związku ze sprzedażą działek objętych zakresem wniosku.
    Zakres pełnomocnictwa:
    „§ 6.1. A.A oświadcza, że upoważnia spółkę pod firmą (...) Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w (...) do dysponowania opisanymi w § 1. nieruchomościami
    na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo
    budowlane, wyłącznie w zakresie niezbędnym do uzyskania pozwolenia/pozwoleń na
    budowę/budowy budynków wraz z przyłączami i układem komunikacyjnym. Sprzedająca
    oświadcza ponadto, iż w przypadku gdyby organ administracyjny żądał złożenia
    stosownego oświadczenia na urzędowym formularzu Sprzedająca zobowiązuje się do
    niezwłocznego złożenia stosownego oświadczenia i przekazania go Kupującej Spółce.
    2. A.A oświadcza, że niniejszym aktem notarialnym udziela Kupującej Spółce oraz osobom
    wskazanym przez nią po zawarciu tej Umowy, każdemu z osobna, zgody, aby we własnym
    imieniu mogli dokonywać następujących czynności:
    - prowadzić wszelkie sprawy formalno-prawne związane z całym procesem
      przygotowawczym, poprzedzającym wydanie decyzji pozwolenia na budowę, a w
      szczególności, pozyskiwać z urzędów i innych instytucji niezbędne dokumenty jakie są
      wymagane w trakcie procedury uzyskiwania pozwolenia na budowę tj. wypisy i wyrysy
      z rejestru gruntów, odpisy z planów miejscowych, decyzje i opinie zjazdowe,
      dokumenty geodezyjne, oraz wszelkie inne decyzje, postanowienia, uzgodnienia i
      opinie jakie będą wymagane podczas prowadzenia całego procesu przygotowywania
      inwestycji, a są niezbędne do uzyskania ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę,
    - występować do dostawców wszystkich mediów w celu uzyskania warunków podłączenia
      planowanej inwestycji do niezbędnych sieci, a w szczególności do dostawcy prądu,
      dostawcy wody i odbiorcy ścieków, dostawcy gazu, dostawcy ciepła i sygnału
      teleinformatycznego.
    3. A.A oświadcza, że zezwala Kupującej Spółce na wejście na teren opisanych w § 1
    nieruchomości”.

## Pytanie

Czy opisana transakcja zbycia nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z faktem, iż Wnioskodawczyni (Sprzedająca) nie jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, Wnioskodawczyni dokona sprzedaży Nieruchomości objętych
    opisaną transakcją jako sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zaś sprzedaż Nieruchomości objętych tą transakcją będzie podlegać
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych według właściwej stawki.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT:
    1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    1a. Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
    osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
    spadku do dnia wygaśnięcia:
    1) zarządu sukcesyjnego, albo
    2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został
    ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13
    października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
    1b. Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego
    prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.
    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, zaś zbycie nieruchomości
    następuje na rzecz jednego podmiotu, w ramach jednej transakcji i ma dla
    Wnioskodawczyni charakter incydentalny. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych
    działań mających na celu zmaksymalizowanie zysków, w szczególności nie łączyła, ani nie
    dzieliła działek objętych transakcją, jak też nie wykonywała działań w zakresie
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie wykorzystuje nieruchomości w sposób
    ciągły w charakterze zarobkowym.
    Transakcja zbycia nieruchomości ma charakter zarządu własnym majątkiem, zaś czynność
    zbycia ma charakter prywatny. Potencjalnego kupującego Wnioskodawczyni poznała, gdyż
    Syn Wnioskodawczyni sprzedaje swoją, położoną w pobliżu nieruchomość, temu samemu
    podmiotowi (cała aktywność związana ze znalezieniem kupca ograniczyła się do udzielenia
    zgody Synowi na wstawienie ogłoszenia na portalu internetowym, zaś nieruchomość jest
    zbywana zasadniczo w takiej samej postaci, jak została nabyta).
    W ocenie Wnioskodawczyni, czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej, szczególnie wobec faktu, że Wnioskodawczyni nie angażuje środków
    podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców usługodawców, nie
    dokonywała zbrojenia terenu, nie wydzielała dróg wewnętrznych, nie podejmowała akcji
    marketingowych. W konsekwencji transakcja zbycia nieruchomości nie podlega podatkowi
    od towarów i usług.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 23 lutego 2021 r. wydałem interpretację indywidualną w
    zakresie podatku od towarów i usług znak 0114-KDIP4-3.4012.628.2020.7.MAT, w której

    uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży
    Nieruchomości.
    Interpretację doręczono Pani 23 lutego 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    25 marca 2021 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wniosła Pani o:
        uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej,
        zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów procesowych, w tym kosztów zastępstwa
        procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    11 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1054/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Pismem z 21 lipca 2025 r. wniosłem o cofnięcie skargi kasacyjnej Organu.
    Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 833/22
    umorzył postępowanie kasacyjne.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 29 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku zdarzeniu
    przyszłym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej
    sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11
    stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1054/21.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.), zwanej dalej ustawą,
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy,

      przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów grunty spełniają definicję towaru,
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy,
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Należy podkreślić, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy,
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy,
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1, ze zm.; dalej jako: „Dyrektywa” lub „Dyrektywa 2006/112/WE”),
      podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa Unii Europejskiej wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem działek nr 1, 2, 3 i 4. Zawarła Pani umowę
    przedwstępną sprzedaży przedmiotowych nieruchomości ze spółką z o.o. Nie prowadzi
    Pani działalności gospodarczej, nie jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, zaś
    transakcja zbycia nieruchomości ma charakter incydentalny, cała nieruchomość zostanie
    sprzedana jednemu podmiotowi w ramach jednej transakcji. Nabyła Pani Nieruchomość
    na podstawie umowy o podział majątku wspólnego i umowy zniesienia współwłasności.
    Działki objęte wnioskiem nigdy nie służyły działalności gospodarczej, nie były przez Panią
    wykorzystywane do żadnych celów. Nie czerpała Pani pożytków z działek, nie były one
    wynajmowane ani dzierżawione. W ciągu ostatnich kilku lat nie zbywała Pani
    nieruchomości, nie planuje Pani sprzedaży żadnych nieruchomości w przyszłości.
    Ograniczyła się Pani do upoważnienia Syna do zamieszczenia ogłoszenia na ofertowych
    portalach internetowych oraz kontaktu z biurem pośrednictwa nieruchomości. Nie
    poczyniła Pani żadnych działań zmierzających do zwiększenia wartości przedmiotowych
    nieruchomości, w szczególności nie czyniła żadnych działań mających na celu wydzielenie
    dróg dojazdowych, doprowadzenie sieci wodociągowej, energetycznej itd.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycia
    działek nr 1, 2, 3 i 4.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy zauważyć,
    że stała się Pani właścicielem nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności i
    podziału majątku wspólnego w 2004 r. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie
    zajmuje się zawodowo obrotem nieruchomościami, ani prawami z nimi związanymi.
    Przedmiotowe nieruchomości nie służyły działalności gospodarczej, nie czerpała Pani z
    nich pożytków. Nie podejmowała Pani czynności mających na celu przystosowanie

    Nieruchomości do sprzedaży, a w szczególności nie dzieliła, scalała działek, nie
    dokonywała na niej prac budowalnych i adaptacyjnych, czy też innych czynności mogących
    stanowić przesłankę do uznania podjętych czynności za podobne do tych, które podjąłby
    podmiot profesjonalny zajmujący się obrotem nieruchomościami. Nie podejmowała Pani
    działań w celu wydzielenia dróg dojazdowych, doprowadzenia sieci wodociągowej,
    energetycznej.
    Należy wskazać, że celem przygotowania sprzedaży zawarła Pani umowę przedwstępną
    sprzedaży nieruchomości z kupującym, któremu udzieliła pełnomocnictwa, by przed
    zawarciem umowy przyrzeczonej wykonał badanie Due Diligence oraz pozyskał
    pozwolenie na budowę.
    Zaznaczyć należy, że pozwolenie na budowę ma uzyskać jedynie Kupująca Spółka a nie
    Pani. A zatem to Spółka będzie stroną postępowania administracyjnego w sprawie
    wydania pozwolenia na budowę. Dlatego też musiała Pani upoważnić Spółkę „do
    dysponowania (...) nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, wyłącznie w zakresie niezbędnym do
    uzyskania pozwolenia/pozwoleń na budowę/budowy budynków wraz z przyłączami i
    układem komunikacyjnym”. Bez takiego upoważnienia Spółka nie mogłaby wnioskować o
    wydanie (na nią) pozwolenia na budowę, bo nie byłaby w stanie wykazać swojego prawa
    do nieruchomości i ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę.
    Z powyższego wynika zatem, że Kupująca spółka będzie działać we własnym imieniu, a nie
    w imieniu Pani. Nie będzie Pani więc stroną postępowania administracyjnego w sprawie
    pozwolenia na budowę i nie na Panią to pozwolenie będzie wydane. Działania Spółki
    (uzyskanie stosownych decyzji i pozwoleń) nie wpłynie generalnie na podniesienie
    atrakcyjności działek jako towaru i wzrost ich wartości. Będzie to miało znaczenie
    indywidualne, tylko dla Spółki jako inwestora wskazanego w pozwoleniu na budowę, a
    przede wszystkim ustanie przeszkoda do zawarcia umowy przyrzeczonej (uzyskanie
    pozwolenia na budowę przez Spółkę jest warunkiem zawieszającym umowę).
    Ponadto należy wskazać, że warunki podłączenia mediów i kanalizacji do planowanej
    inwestycji są integralnie powiązane z możliwością realizacji inwestycji przez Spółkę, a więc
    z realizacją inwestycji zgodnie z pozwoleniem na budowę, którą ma uzyskać dla siebie
    Spółka. Zatem nie można wywieść, że warunki podłączenia mediów i kanalizacji same w
    sobie uatrakcyjnią działki. Warunki podłączenia będą miały znaczenie tylko dla kupującej
    Spółki, bo są warunkami podłączenia dla planowanej przez Spółkę inwestycji. Warunki
    podłączenia nie mogą być oderwane od inwestycji planowanej przez Spółkę, a więc same
    w sobie nie zwiększą atrakcyjności działki, nie są przypisane do działki.
    W opisie sprawy wskazała Pani także, że zawarcie Umowy Przyrzeczonej jest uzależnione
    m.in. od wykonanie audytu prawnego i technicznego („Badanie Due Diligence”) z wynikiem
    satysfakcjonującym dla Kupującej Spółki nieruchomości wraz z geodezyjnym wskazaniem
    granic nieruchomości. Z umowy wynika, że raport audytowy będzie sporządzany w
    interesie i na rzecz kupującej Spółki. Z tego względu udzieliła Pani Kupującej Spółce oraz
    osobom wskazanym przez nią po zawarciu tej Umowy, każdemu z osobna, zgody, aby we
    własnym imieniu mogli dokonywać czynności, w tym gromadzenie niezbędnej
    dokumentacji, także geodezyjnej. Audyt jest prowadzony w interesie kupującej Spółki i ma
    być satysfakcjonujący dla kupującej Spółki, ale nie dla Pani.
    Zatem także w tym przypadku nie można uznać, że fakt sporządzenia audytu w
    jakikolwiek sposób obiektywnie uatrakcyjni działki. Audyt nie będzie związany z działkami.
    Wynik audytu ma „satysfakcjonować” tylko Kupującą Spółkę.
    W konsekwencji treść umowy przedwstępnej nie pozwala uznać, że przedmiotowe
    nieruchomości zmienią swoją postać. Będą sprzedane w takiej postaci, w jakiej zostały
    nabyte i posiadane przez Panią. Dokumentacja uzyskiwana przez kupującą Spółkę ma
    znaczenie dla tej Spółki. Pozyskanie dokumentacji przez Spółkę (uzyskanie pozwolenia na
    budowę i warunków podłączenia mediów i kanalizacji do planowanej inwestycji, a także

    audyt prawno-geodezyjny) ma usunąć przeszkody w realizacji umowy przyrzeczonej. Te
    czynności nie są podejmowane w celu obiektywnego uatrakcyjnienia działek i zwiększenia
    ich ceny.
    Reasumując, należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zawartym we
    wniosku o wydanie interpretacji, planowane zbycie Nieruchomości nie będzie stanowiło
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o Pani aktywności, które to byłyby porównywalne do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Brak jest tu przesłanek
    zawodowego, stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności.
    Zatem dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3 i 4 będzie Pani korzystać z przysługującego
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech
    podatnika podatku VAT, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie zbycia działek, a
    dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż działek nr 1, 2, 3 i 4 nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawione zdarzenie przyszłe wyłącznie w zakresie
    podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.