Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.27.2021.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-03
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2021 r. (data wpływu 21 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją przedsięwzięcia pn. „(…)” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją przedsięwzięcia pn. „(…)”

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina Miejska (…) realizuje przedsięwzięcie pod nazwą: „ (…)”. Jest ono współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach Osi 4 (efektywność energetyczna), Działanie 4.4. (zrównoważony transport miejski), Poddziałanie 4.4.4. (infrastruktura transportu publicznego) Regionalnego Programu Operacyjnego (…) na lata 2014-2020 (RPO(…)) na podstawie umowy finansowej nr RP(…) (…) z dnia 30 listopada 2017 r.

W ramach realizacji wyżej wymienionego przedsięwzięcia wykonano roboty budowlane obejmujące przebudowę jezdni, chodników, dróg rowerowych w obrębie węzła integracyjnego, budowę parkingów tzw. Park&Ride, budowę wiat przystankowych oraz WC i punkt informacyjny (pomieszczenie przeznaczone nieodpłatnie dla (…) Centrum Sportu i Rekreacji na potrzeby biura turystycznego), budowę sieci kanalizacji deszczowej i oświetlenia, usunięto kolizję w zakresie uzbrojenia technicznego, w tym sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej i niskoprądowej oraz gazowej. Wydatki kwalifikowane obejmowały również przygotowanie dokumentacji, nadzoru inwestorskiego i autorskiego oraz koszty promocji projektu i transportu zbiorowego.

Druga część inwestycji obejmowała zakup taboru autobusowego 9 autobusów (2 szt. hybrydowe oraz 7 szt. spalinowych Euro IV) przeznaczonych dla Zakładu (…) - spółki z 100% udziałem Gminy Miejskiej (…) oraz zakup systemu dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z 3 tablicami przystankowymi. Wydatek niekwalifikowalny stanowił podatek VAT od zakupu taboru autobusowego oraz systemu dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z tablicami przystankowymi.

Wyżej wymienione wydatki stanowią, zgodnie z umową o dofinansowanie, koszty kwalifikowane projektu. Wydatki kwalifikowane częściowo są pokrywane ze środków własnych 19,01% a częściowo 80,99% ze środków EFRR Unii Europejskiej. Środki EFRR w rozumieniu 12 ust. 2 i ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatków od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. 2018.701) nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a zatem nie jest możliwe ubieganie się o zwrot podatku od towarów i usług w oparciu o przepisy zawarte w Rozporządzeniu.

Projekt wpisuje się i realizuje cele RPO(…) na lata 2014-2020, Oś priorytetowa 4, Efektywność energetyczna, Działanie 4.4. Zrównoważony transport miejski, Poddziałanie 4.4.4. Infrastruktura transportu publicznego (Niskoemisyjny transport miejski). Realizuje cel tematyczny 4. Wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach, priorytet inwestycyjny 4e. Promowanie strategii niskoemisyjnych dla wszystkich terytoriów, w szczególności dla obszarów miejskich, w tym wspieranie zrównoważonej, multimodalnej mobilności miejskiej i działań adaptacyjnych mających oddziaływanie łagodzące na zmiany klimatu, cel szczegółowy: Poprawa zrównoważonej mobilności mieszkańców w miastach województwa i ich obszarach funkcjonalnych, które są spójne z celami projektu: cel główny - promowanie strategii niskoemisyjnej dla wszystkich terytoriów, w szczególności dla obszarów miejskich, w tym wspieranie zrównoważonej, multimodalnej mobilności miejskiej i działań adaptacyjnych w kierunku rozbudowy infrastruktury rowerowej i transportu zbiorowego w (…), mających oddziaływanie łagodzące na zmiany klimatu poprzez zmniejszenie aktualnej emisji komunikacyjnej oraz cel szczegółowy - Poprawa zrównoważonej mobilności mieszkańców na terenie (…) poprzez budowę węzła integrującego różne formy transportu oraz rozwój zasobów taboru autobusowego.

Wskaźniki rezultatu:

*   liczba samochodów korzystających z miejsc postojowych w wybudowanych obiektach „parkuj i jedź” - 61 776 szt.,

*   zmniejszenie zużycia energii końcowej w wyniku realizacji projektu - 768,38 GJ/rok.

Wskaźniki produktu:

*   liczba wybudowanych obiektów „parkuj i jedź” – 1 szt.,

*   liczba miejsc postojowych w wybudowanych obiektach „parkuj i jedź” – 198 szt.,

*   liczba miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych w wybudowanych obiektach „parkuj i jedź” - 12 szt.,

*   liczba wybudowanych obiektów „Bike&Ride” - 2 szt.,

*   liczba stanowisk postojowych w wybudowanych obiektach „Bike&Ride” - 100 szt.,

*   liczba wybudowanych zintegrowanych węzłów przesiadkowych - 1 szt.,

*   długość dróg dla rowerów - 0,39 km.,

*   szacowany spadek emisji gazów cieplarnianych - 448 Mg/rok,

*   liczba zainstalowanych inteligentnych systemów transportowych - 1 szt.,

*   liczba zakupionych jednostek taboru pasażerskiego w publicznym transporcie zbiorowym komunikacji miejskiej - 9 szt.,

*   pojemność taboru pasażerskiego w publicznym transporcie zbiorowym komunikacji miejskiej - 785 szt.

Realizacja celów pozwoli na kompleksową poprawę warunków przemieszczenia się różnymi środkami transportu, ze szczególnym uwzględnieniem transportu publicznego. Utworzenie węzła integrującego pozwoli na podniesienie funkcjonalności i atrakcyjności komunikacji zbiorowej. Realizacja projektu wpłynie na zrównoważony rozwój i poprawi warunki bytowe mieszkańców. Użytkownikami projektu będą korzystający z transportu publicznego, w tym mieszkańcy (…), pracownicy instytucji publicznych i przedsiębiorstw prywatnych, interesariusze firm i instytucji publicznych, członkowie organizacji pozarządowych i instytucji biznesu, uczestnicy imprez kulturalnych (również spoza (…)), uczniowie, uczestnicy kursów i szkoleń, sportowcy, turyści.

Przedmiotowy projekt dotyczy budowy publicznej infrastruktury utworzonej w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców, nie zalicza się do generujących dochód z tytułu jej użytkowania, w związku z czym wydatek poniesiony na przebudowę infrastruktury objętej projektem nie służy czynnościom opodatkowanym. Gmina Miejska (…) zrealizowała również przedmiotowe zadanie w celu realizacji zadań własnych, w tym lokalnego transportu zbiorowego, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, promocji gminy (art. 7 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 18 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Dz. U. z 2020 r. poz. 713, 1378).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wyżej opisaną sytuacją Gmina ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego przy ponoszeniu wydatków związanych z realizacją przedsięwzięcia w zakresie budowy infrastruktury technicznej (nie dotyczy części 2 - zakupu taboru autobusowego wraz z systemem dynamicznej informacji pasażerskiej)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 poz. 2174 t.j. z 21 listopada 2018 r.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki tzn. odliczenia tego podatku dokonuje podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego, związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających podatkowi.

Sytuacja taka ma właśnie miejsce w opisywanym zdarzeniu, w związku z tym Gminie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie tej ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy od podatku od towarów i usług, opodatkowaniu, podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel rezultat takiej działalności, przy czym w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2019 poz. 506 t.j. z dnia 15 marca 2019 r.), gmina posiada osobowość prawną, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy zawarty został w cytowanej wyżej ustawie o samorządzie gminnym w art. 7 ust. 1 przedmiotowej ustawy, mówi iż zaspakajanie potrzeb wspólnoty, należy do zadań własnych gminy. Zadania własne obejmują w szczególności sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  lokalny transport zbiorowy;
3.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
4.  promocji gminy.

Z przedstawionych zadań wynika, że realizacja projektu pn. „(…)” w części budowy infrastruktury (z wyłączeniem części 2 - zakup taboru autobusowego z systemem dynamicznej informacji pasażerskiej) należy do zadań własnych gminy. Należy zauważyć, że ustawa nie wylicza tu szczegółowo zakresu zadań w sprawach: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, lokalnego transportu zbiorowego, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, promocji gminy. Wszystkie te sprawy związane z realizacją przedmiotowego zadania są zadaniami gminy. Wybudowana infrastruktura została udostępniona nieodpłatnie.

Z opisanego zdarzenia wynika, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Gmina Miejska (…) nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu. Gminie nie przysługuje też prawo do odzyskania tego podatku, gdyż środki otrzymane na realizację projektu nie są środkami, o których mowa w paragrafie 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. 2018.701 t.j. z dn. 10 kwietnia 2018 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 18 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej jak również gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego; lokalnego transportu zbiorowego oraz promocji gminy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje przedsięwzięcie pod nazwą: „(…)”. Jest ono współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach Osi 4 (efektywność energetyczna), Działanie 4.4. (zrównoważony transport miejski), Poddziałanie 4.4.4. (infrastruktura transportu publicznego) Regionalnego Programu Operacyjnego (…) na lata 2014-2020 (RPO(…)) na podstawie umowy finansowej z dnia 30 listopada 2017 r.

W ramach realizacji ww. projektu wykonano roboty budowlane obejmujące przebudowę jezdni, chodników, dróg rowerowych w obrębie węzła integracyjnego, budowę parkingów tzw. Park&Ride, budowę wiat przystankowych oraz WC i punkt informacyjny (pomieszczenie przeznaczone nieodpłatnie dla (…) Centrum Sportu i Rekreacji na potrzeby biura turystycznego), budowę sieci kanalizacji deszczowej i oświetlenia, usunięto kolizję w zakresie uzbrojenia technicznego, w tym sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej i niskoprądowej oraz gazowej. Wydatki kwalifikowane obejmowały również przygotowanie dokumentacji, nadzoru inwestorskiego i autorskiego oraz koszty promocji projektu i transportu zbiorowego.

Druga część inwestycji obejmowała zakup taboru autobusowego 9 autobusów (2 szt. hybrydowe oraz 7 szt. spalinowych Euro IV) przeznaczonych dla Zakładu (…) - spółki z 100% udziałem Gminy Miejskiej (…) oraz zakup systemu dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z 3 tablicami przystankowymi.

Realizacja tego projektu - zdaniem Wnioskodawcy - wpłynie na zrównoważony rozwój i poprawi warunki bytowe mieszkańców. Użytkownikami projektu będą korzystający z transportu publicznego.

Przedmiotowy projekt dotyczy budowy publicznej infrastruktury utworzonej w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców, nie zalicza się do generujących dochód z tytułu jej użytkowania, w związku z czym wydatek poniesiony na przebudowę infrastruktury objętej projektem nie służy czynnościom opodatkowanym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego przy ponoszeniu wydatków związanych z realizacją przedsięwzięcia w zakresie budowy infrastruktury technicznej. Wątpliwości Wnioskodawcy nie dotyczą drugiej części inwestycji, czyli zakupu taboru autobusowego wraz z systemem dynamicznej informacji pasażerskiej.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli ze sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie będzie spełniony, gdyż – jak wskazała Gmina – przedmiotowy projekt dotyczy budowy publicznej infrastruktury utworzonej w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców, nie zalicza się do generujących dochód z tytułu jej użytkowania, w związku z czym wydatek poniesiony na przebudowę infrastruktury objętej projektem nie służy czynnościom opodatkowanym.

Powstała w ramach Projektu infrastruktura będzie ogólnodostępna, użytkownikami projektu będą korzystający z transportu publicznego, w tym mieszkańcy (…), pracownicy instytucji publicznych i przedsiębiorstw prywatnych, interesariusze firm i instytucji publicznych, członkowie organizacji pozarządowych i instytucji biznesu, uczestnicy imprez kulturalnych (również spoza (…)), uczniowie, uczestnicy kursów i szkoleń, sportowcy, turyści.

Gmina zrealizowała przedmiotowe zadanie w celu realizacji zadań własnych.

Podsumowując, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, Gmina Miejska (…) nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „(…)”, z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.