Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.19.2018.2.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-07
Teza: Czy na Spółce komandytowej w związku z przejęciem praw do opisanych pożyczek przez nowego wspólnika spoczywał z dniem 1 lutego 2017 r. obowiązek naliczenia oraz zadeklarowania podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki podatkowej w wysokości 0,5%?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; pożyczka; przejęcie; przystąpienie; umowa-umowa spółki; umowa-zmiana umowy-zmiana umowy spółki; wspólnik
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 stycznia 2018 r. (data wpływu – 16 stycznia 2018 r.), uzupełnionym 21 lutego 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przejęcia praw i obowiązków z umów pożyczek przez wspólnika spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przejęcia praw i obowiązków z umów pożyczek przez wspólnika spółki komandytowej. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 19 stycznia 2018 r. znak: 0111-KDIB4.4014.19.2018.1.PM wezwano Wnioskodawcę o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 21 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka komandytowa prowadząca działalność pod firmą: M.I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W., (dalej: „Strona”, „Spółka komandytowa” lub „Wnioskodawca”), prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu budynku użytkowego dla podmiotu gospodarczego. Spółka jest podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług, w zakresie podatku od towarów i usług zobowiązana jest do składania deklaracji miesięcznych. Aktualnie wspólnikami Wnioskodawcy są dwie osoby fizyczne, tj.: małżonkowie A.M. i G.M. oraz spółka z o.o. Pomiędzy małżonkami nie jest zniesiona lub ograniczona majątkowa wspólność małżeńska.

Powyżej wymienione osoby fizyczne nabyły prawa do Spółki komandytowej w dniu 1 lutego 2017 r. Źródłem finasowania majątku Spółki komandytowej w dniu 1 lutego 2017 r. był kredyt bankowy oraz pożyczki udzielone Wnioskodawcy przez osoby prawne, w których zakres działalności wchodziło na dzień zawarcia umów pożyczek prowadzenie działalności finansowej, niebędące jej wspólnikami oraz przez wspólnika spółki komandytowej Pana P.H.

Powyżej opisane prawa do pożyczek zostały nabyte przez G.M. w dniu 1 lutego 2017 r. co przedstawia zestawienie:

1.  P.H. wspólnik Spółki komandytowej do dnia 1 lutego 2017 r., kwota ogółem udzielonych przez ww. wspólnika pożyczek dla Spółki komandytowej do dnia 1 lutego 2017 r. to: 1.026.646,10 zł, do dnia 1 lutego 2017 r. Spółka komandytowa zadeklarowała oraz wpłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych od ww. pożyczek według stawki podatkowej w wysokości 0,5%. Spółka komandytowa po przejęciu praw do ww. pożyczek przez G.M. zadeklarowała z dniem 1 lutego 2017 r. podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 5.148,00 zł oraz wpłaciła ww. podatek na rachunek bankowy właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.,
2.  P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W., osoba prawa niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej, do dnia przejęcia w dniu 1 lutego 2017 r. prawa do udzielonych pożyczek przez G.M., kwota ogółem udzielonych pożyczek do dnia 1 lutego 2017 r. to: 1.110.117,88 zł. Spółka komandytowa po przejęciu praw do ww. pożyczek przez G.M. zadeklarowała z dniem 1 lutego 2017 r. podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 5.551,00 zł oraz wpłaciła ww. podatek na rachunek bankowy właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.,
3.  P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W., spółka osobowa niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej, do dnia przejęcia w dniu 1 lutego 2017 r. prawa do udzielonych pożyczek przez G.M., kwota ogółem udzielonych pożyczek do dnia 1 lutego 2017 r. to: 359.317,50 zł. Spółka komandytowa po przejęciu praw do ww. pożyczek przez G.M. zadeklarowała z dniem 1 lutego 2017 r. podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 1.797,00 zł oraz wpłaciła ww. podatek na rachunek bankowy właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.,
4.  P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., osoba prawa niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej, do dnia przejęcia w dniu 1 lutego 2017 r. prawa do udzielonych pożyczek przez G.M., kwota ogółem udzielonych pożyczek do dnia 1 lutego 2017 r. to: 82.384,25 zł. Spółka komandytowa po przejęciu praw do ww. pożyczek przez G.M. zadeklarowała z dniem 1 lutego 2017 r. podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 412,00 zł oraz wpłaciła ww. podatek na rachunek bankowy właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.

Z uzupełnienia wniosku z 21 lutego 2018 r. wynika, że od zawartych przez Wnioskodawcę umów pożyczek wymienionych w punkcie 1, Wnioskodawca (Spółka komandytowa) zadeklarował i zapłacił podatek od czynności cywilnoprawnych według stawki podatkowej w wysokości 0,5% zanim doszło do przejęcia z dniem 1 lutego 2017 r. praw wynikających z tychże umów przez nowego wspólnika Wnioskodawcy (tj. przez G.M.), zawartych z P.H. w okresie od dnia 3 marca 2015 r. do 30 sierpnia 2016 r., na ogólną kwotę pożyczek plus należnych odsetek w wysokości 1.029.646,10 zł. Natomiast od zawartych przez Wnioskodawcę umów pożyczek wymienionych punktach 2-4, Wnioskodawca (Spółka komandytowa) nie zadeklarował i nie zapłacił podatku od czynności cywilnoprawnych, zanim doszło do przejęcia z dniem 1 lutego 2017 r. praw wynikających z tychże umów przez nowego wspólnika Wnioskodawcy, tj. przez G.M. Powodem niezapłacenia podatku od ww. pożyczek był fakt, iż pożyczającym nie byli wspólnicy Wnioskodawcy, a w zakres ich działalności (podmiotów udzielających pożyczek – pożyczkodawcy na dzień udzielania pożyczek dla spółki komandytowej byli też podatnikami podatku od towarów i usług czynnymi) wchodziło także udzielanie pożyczek finansowych. Przed nabyciem przez Pana G.M. praw do spółki komandytowej (stania się przez ww. wspólnikiem), Spółce zostały udzielone pożyczki przez poniżej wymienione osoby i podmioty w poniżej opisanych kwotach i terminach:

*   P.H.:
    *   3 marca 2015 r. w kwocie 921.000,00 zł, z czego została do dnia przejęcia praw do umowy pożyczki zwrócona kwota pożyczki wraz należnymi odsetkami w wysokości 80.200,63 zł,
    *   7 kwietnia 2015 r. w kwocie 42.000,00 zł,
    *   14 kwietnia 2016 r. w kwocie 39.900,00 zł,
    *   21 czerwca 2016 r. w kwocie 53.000,00 zł,
    *   26 lipca 2016 r. w kwocie 11.200,00 zł,
    *   30 sierpnia 2016 r. w kwocie 12.800,00 zł.
*   P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W., spółka osobowa niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej:
    *   23 lipca 2015 r. w kwocie 190.000,00 zł, z czego została zwrócona do dnia 1 lutego 2017 r. kwota w wysokości 26.000,00 zł,
    *   27 listopada 2015 r. w 35.000,00 zł,
    *   14 kwietnia 2016 r. w kwocie 59.800,00 zł,
    *   24 maja 2016 r. w kwocie 58.000,00 zł,
    *   28 czerwca 2016 r. w kwocie 21.600,00 zł,
    *   28 lipca 2016 r. w kwocie 16.800,00 zł.
*   P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W., osoba prawna niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej do dnia przejęcia w dniu 1 lutego 2017 r.:
    *   7 kwietnia 2015 r. w kwocie 1.061.800,00 zł,
    *   1 czerwca 2015 r. w kwocie 15.000,00 zł,
*   P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., osoba prawna niebędąca wspólnikiem Spółki komandytowej do dnia przejęcia w dniu 1 lutego 2017 r.:
    *   29 sierpnia 2016 r. w kwocie 74.000,00 zł,
    *   19 września 2016 r. w kwocie 8.000,00 zł.

Stwierdzenie, iż Pan G.M. „przejął prawa do pożyczek” wynika z tytułu umów zawartych w dniu 1 lutego 2017 r. przez Ww. z pożyczkodawcami Spółki komandytowej, które brzmią następująco: umowa przejęcia praw i obowiązków z umowy pożyczki.

Zawarcie ww. umów oznacza, iż Pan G.M. stał się stroną opisanych umów pożyczek i stał się dla Spółki komandytowej pożyczkodawcą oraz przysługuje mu prawo zwrotu od Spółki udzielonych pożyczek wraz z należnym oprocentowaniem. Wskazać, należy iż G.M. nabył (przejął) prawa do udzielonych dla Wnioskodawcy umów pożyczek na podstawie umów przejęcia zawartych z osobą fizyczną P.H. i podmiotami gospodarczymi w dniu 1 lutego 2017 r.

Wskazać należy, iż od dnia 1 lutego 2017 r. pożyczkobiorcą opisanych powyżej umów pożyczek pozostaje nadal Spółka komandytowa (Wnioskodawca), a pożyczkodawcą od dnia 1 lutego 2017 r. opisanych we wniosku pożyczek jest wspólnik Wnioskodawcy Pan G.M. Resumując powyższe należy uznać, iż z dniem 1 lutego 2017 r. nastąpiła jedynie zmiana pożyczkodawcy, a pożyczkobiorcą pozostaje nadal Spółka komandytowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na Spółce komandytowej w związku z przejęciem praw do opisanych pożyczek przez G.M. spoczywał z dniem 1 lutego 2017 r. obowiązek naliczenia oraz zadeklarowania podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki podatkowej w wysokości 0,5%?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** na Spółce komandytowej w związku z przejęciem praw do opisanych pożyczek przez G.M. z dniem 1 lutego 2017 r. nie spoczywał obowiązek naliczenia oraz zadeklarowania podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki podatkowej w wysokości 0,5% co stanowi, iż Spółka komandytowa ww. zobowiązanie podatkowe zadeklarowała nienależnie.

Zgodnie z art. 1 ust. l pkt k (winno być: art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k)) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega między innymi zawarcie umowy spółki komandytowej. Za zawarcie umowy spółki komandytowej uważa się także na podstawie art. 6 pkt 8 lit. d) (winno być art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. d)) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych także udzielenie pożyczki spółce komandytowej przez jej wspólnika.

W przedmiotowej sprawie w dniu 1 lutego 2017 r. nie doszło do udzielenia spółce komandytowej pożyczki przez jej wspólnika, tylko do przejęcia praw do udzielonych pożyczek stronie przed dniem 1 lutego 2017 r. przez G.M. Dlatego też należy uznać, iż na Spółce komandytowej w związku z przejęciem praw do opisanych pożyczek przez G.M. z dniem 1 lutego 2017 r. nie spoczywał obowiązek naliczenia oraz zadeklarowania podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki podatkowej w wysokości 0,5% co stanowi, iż Spółka komandytowa ww. zobowiązanie podatkowe zadeklarowała nienależnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają także zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4 oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2 (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania

Stosownie do art. 1a pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę. W myśl art. 4 pkt 9 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

Obowiązkowi zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych podlegają zgodnie z art. 5 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy tego podatku.

W przypadku umowy pożyczki podstawę opodatkowania stanowi, w myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy kwota lub wartość pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych. Podstawę opodatkowania przy umowie spółki w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. d) cyt. ustawy, przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika stanowi kwota lub wartość pożyczki.

W przypadku umowy pożyczki stawka podatku wynosi – zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy – 2%. Stawka pobieranego podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy spółki określona jest w art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy i wynosi 0,5% podstawy opodatkowania.

Jak z powyższego wynika umowa pożyczki, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednakże w przypadku, gdy pożyczka udzielona jest spółce osobowej przez jej wspólnika, pożyczka ta na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – zgodnie z treścią powołanego art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy – traktowana jest jako zmiana umowy spółki i tym samym opodatkowana jest według reguł dotyczących tej czynności, tj. czynności umowy spółki (zmiany umowy).

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca jest spółką komandytową. Aktualnie wspólnikami Wnioskodawcy są dwie osoby fizyczne, tj.: małżonkowie A.M. i G.M. oraz spółka z o.o. Powyżej wymienione osoby fizyczne nabyły prawa do Spółki komandytowej w dniu 1 lutego 2017 r. Źródłem finasowania majątku Spółki komandytowej w dniu 1 lutego 2017 r. był kredyt bankowy oraz pożyczki udzielone Wnioskodawcy przez osoby prawne niebędące jej wspólnikami oraz przez wspólnika spółki komandytowej Pana P.H. Z dniem 1 lutego 2017 r. doszło do przejęcia przez nowego wspólnika Wnioskodawcy, tj. przez G.M., praw wynikających z pożyczek udzielonych Wnioskodawcy przez osoby prawne oraz jej dotychczasowego wspólnika. Przejęcie prawa do pożyczek przez G.M. wynika z tytułu zawartych w dniu 1 lutego 2017 r. przez ww. z pożyczkodawcami Spółki komandytowej umów przejęcia praw i obowiązków z umowy pożyczki. Zawarcie ww. umów oznacza, iż Pan G.M. stał się stroną opisanych umów pożyczek i stał się dla Spółki komandytowej pożyczkodawcą oraz przysługuje mu prawo zwrotu od Spółki udzielonych pożyczek wraz z należnym oprocentowaniem. Wskazać, należy iż G.M. nabył (przejął) prawa do udzielonych dla Wnioskodawcy umów pożyczek na podstawie umów przejęcia zawartych z osobą fizyczną P.H. i podmiotami gospodarczymi w dniu 1 lutego 2017 r. Z dniem 1 lutego 2017 r. nastąpiła jedynie zmiana pożyczkodawcy, a pożyczkobiorcą pozostaje nadal Spółka komandytowa.

Mając na uwadze przywołane przepisy, zauważyć należy, że w opisanym stanie faktycznym nie dochodzi – w rozumieniu uregulowań ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – do zawarcia umowy pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą a jej wspólnikiem, a tym samym do zmiany umowy Spółki komandytowej (Wnioskodawcy) w wyniku przejęcia praw do opisanych we wniosku umów pożyczek przez nowego wspólnika Spółki komandytowej.

Jak wynika bowiem z treści wniosku i jego uzupełnienia, wstąpienie w prawa i obowiązki wynikające z umów pożyczek przez wspólnika Wnioskodawcy z dniem 1 lutego 2017 r., wiązało się jedynie ze zmianą osoby pożyczkodawcy w umowach pożyczek udzielonych Spółce, które Wnioskodawca zawarł pierwotnie z osobą fizyczną (ówczesnym wspólnikiem Wnioskodawcy) oraz podmiotami gospodarczymi niebędącymi wspólnikami Wnioskodawcy. Do zawarcia ww. umów pożyczek doszło zatem przed przystąpieniem do Wnioskodawcy nowego wspólnika, tj. przed dniem 1 lutego 2017 r.

Z przywołanego powyżej przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wprost wynika, że obowiązek podatkowy w tym podatku, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, a więc – w omawianym przypadku – z chwilą zawarcia przez Wnioskodawcę poszczególnych umów pożyczek.

Skoro zatem wszystkie opisane we wniosku umowy pożyczek zawarte zostały przez Wnioskodawcę przed dniem 1 lutego 2017 r., to przystąpienie nowego wspólnika do Wnioskodawcy nie rodziło powstania obowiązku podatkowego u Wnioskodawcy z tytułu zawartych uprzednio pożyczek.

Z tego też względu, w omawianej sprawie, nie doszło również do zmiany umowy Spółki komandytowej (Wnioskodawcy), o której mowa art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tj. w związku z udzieloną spółce przez jej wspólnika pożyczką. Skoro bowiem wraz z przystąpieniem do Wnioskodawcy nowego wspólnika zostały przez niego przejęte wyłącznie prawa i obowiązki wynikające z tytułu uprzednio zawartych przez Wnioskodawcę pożyczek, nie sposób uznać, aby tenże wspólnik udzielił Wnioskodawcy pożyczek, co na gruncie przywołanego wyżej przepisu rodziłoby obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych w związku ze zmianą umowy spółki (Wnioskodawcy).

Z racji powyższego, uznać należy, że w związku ze zmianą wspólnika Wnioskodawcy, który wraz z dniem 1 lutego 2017 r. wstąpił w prawa i obowiązki wynikające z umów pożyczek zawartych przez Wnioskodawcę, nie doszło do powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie spoczywał obowiązek naliczenia oraz zadeklarowania podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki w wysokości 0,5% z tytułu zmiany umowy spółki.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem zdarzenia podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.