Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.236.2020.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-19
Teza: brak obowiązku rozpoczęcia z dniem 1 lipca 2020 roku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line
Słowa kluczowe: spółki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2020 r. (data wpływu 19 marca 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 maja 2020 r. (data wpływu 13 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozpoczęcia z dniem 1 lipca 2020 roku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozpoczęcia z dniem 1 lipca 2020 roku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line oraz prawa do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej określonej w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT, niezależnie od tego czy wymiana nastąpi jednorazowo czy etapami w związku z zakupem wszystkich kas online w ramach wymiany opisanej w niniejszym wniosku. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z 13 maja 2020 r. (data wpływu 13 maja 2020 r.)

We wniosku uzupełnionym pismem z dnia 13 maja 2020 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, Spółką jawną, która prowadzi sprzedaż detaliczną produktów spożywczych.

Wszystkie produkty sprzedawane są wyłącznie obwoźnie. W niektórych budynkach do których dowożone są towary Spółka ma podpisane umowy regulujące jej wstęp na dany teren. Spółka nie prowadzi sprzedaży stacjonarnej.

Sprzedawany asortyment (zaprogramowany na kasach) to: kanapka mięsna, kanapka wege, kanapka z rybą, jogurt, deser, sałata, danie obiadowe, sok, zupa, sztućce, śniadanie. Jako kanapki ewidencjonowane na kasie są opisane powyżej kanapki i tortille. Jako danie obiadowe ewidencjonowane na kasie fiskalnej są regularne standardowe lancze, lancze fit, lancze bez mięsa, lancze mini, makarony, dania na bazie ryżu, a także dwóch wielkości rodzaje sushi. Jako sok ewidencjonowane są soki i smoothie. Sztućce są zaprogramowane w razie ewentualnej potrzeby, ale nie występuje ich sprzedaż.

Przedmiotem sprzedaży na paragonach i fakturach jest towar nie usługa. Na paragonach ewidencjonowane są rodzaje towaru wymienione powyżej. Czasami jako produkt na fakturach wystawianych dla przedsiębiorców znajduje się torba papierowa, woda lub owoce.

Spółka nie oferuje usług gastronomicznych ani cateringowych.

Jedyny rodzaj usługi jaki sporadycznie się zdarza to „dostawa” którą Spółka obciąża klienta jeśli wiezie towar dla kontrahenta kilkadziesiąt kilometrów poza któreś z miast regularnej sprzedaży (ale wtedy sprzedaż udokumentowana jest fakturą).

Wszystkie produkty sprzedawane są w zamkniętych pojemnikach, a w przypadku kanapek i tortill towar jest szczelnie owinięty papierem do pakowania. Nie ma przypadków dostarczania towarów w formie bufetu - otwierając dania, eksponując je w bemarach czy krojąc kanapki na mniejsze części. Wszystkie produkty sprzedawane są zimne. Towary (kanapki, desery, śniadania, sałatki itp.) sprzedawane są w formie gotowej do spożycia ale dania obiadowe czy zupy wymagają podgrzania we własnym zakresie przez klienta.

Termin przydatności do spożycia poszczególnych towarów wynosi:

*   kanapki i tortille - 1 dzień,
*   jogurt i deser - 3 dni,
*   sałatka - 1 dzień,
*   dania obiadowe - 2 dni, w tym sushi - 1 dzień,
*   sok - 3 dni cześć soków i smoothie, 2 dni część soków, 1 dzień sok świeża marchew,
*   zupa - 2 dni,
*   śniadanie - 2 dni.

Producentem wszystkich towarów jest inny podmiot (powiązany osobowo) za wyjątkiem części soków gdzie producentem jest podmiot zewnętrzny.

Obecnie cały obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest ewidencjonowany przy zastosowaniu kas rejestrujących spełniających warunki określone w art. 145a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”), czyli przy zastosowaniu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3 ustawy o VAT (dalej „Kasy offline”). Siedzibą wszystkich kas w spółce jawnej jest adres rejestrowy Spółki. Wszystkie kasy są mobilne. Każdy kierowca ma przypisaną swoją kasę. Każda sprzedaż jest ewidencjonowana na bieżąco podczas sprzedaży w każdym miejscu sprzedaży obwoźnej. Kasy zostały zakupione z zamiarem używania ich przez około 7 lat, a więc w przypadku gdyby nie było obowiązku ich wymiany na kasy online mogłyby jeszcze być używane przez kilka lat.

Jeśli okaże się, że przepisy regulujące harmonogram wymiany kas na kasy online nie będą miały zastosowania do Spółki to tak długo jak aktualne kasy będą sprawne, tak długo Spółka będzie z nich korzystać. Jeśli jednak okaże się, że działalność Spółki jest objęta obowiązkową wymianą w 2020 r. kas na kasy rejestrujące spełniające warunki określone w art. 111 ust. 6a ustawy o VAT, czyli umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas (dalej „Kasy online”), Wnioskodawca zamierza dokonać wymiany kas w przewidzianym terminie. Wnioskodawca spełni wszystkie warunki umożliwiające prawidłowe działanie, w szczególności zapewni połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonym w art. 111 a ust. 3 ustawy o VAT. Wnioskodawca nabędzie kasy spełniające warunki określone w art. 111 ust. 3c ustawy o VAT czyli nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy o VAT. Kasy będą spełniać również pozostałe wymogi zawarte w ustawie o VAT, w szczególności w art. 111 ust. 6a ustawy o VAT, m.in. zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas.

Wnioskodawca planuje, że operacja wymiany kas będzie następowała nie jednorazowo a stopniowo po kilkanaście kas jednocześnie. Jednak wymiana wszystkich kas nastąpi przed ustawowym terminem wymiany kas na kasy online. Wnioskodawca będzie posiadał faktury potwierdzające zakup kas rejestrujących oraz dowody zapłaty całej należności za ich zakup.

Wnioskodawca nie produkuje produktów spożywczych, nie świadczy również usług związanych z produktami spożywczymi. Prowadzi jedynie sprzedaż detaliczną produktów spożywczych opisaną we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 13 maja 2020 r.:

1.  Czy Wnioskodawca ma obowiązek z dniem 1 lipca 2020 r. rozpocząć ewidencjonowanie sprzedaży przy zastosowaniu kas online?
2.  Czy w związku z zakupem wszystkich kas online w ramach wymiany opisanej w niniejszym wniosku, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej określonej w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT niezależnie od tego czy wymiana nastąpi jednorazowo czy etapami?

Stanowisko Wnioskodawcy uzupełnione pismem z dnia 13 maja 2020 r.:

Ad. 1 Wnioskodawca nie ma obowiązku rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas online z dniem 1 lipca 2020 r.

Ad. 2 W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 i uznania, że Wnioskodawca ma obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas online z dniem 1 lipca 2020 roku Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej określonej w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT z tytułu wymiany kas niezależnie od tego czy wymiany dokona jednorazowo czy etapami.

Ad. 1

Na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy o VAT: „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących”.

Zgodnie z treścią art. 111 ust. 3a ustawy o VAT: „Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3.  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4.  poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
5.  (uchylony)
6.  przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680);
7.  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8.  dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy rejestrującej;
9.  prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10.  (uchylony)
11.  poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
12.  zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
13.  zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej ”.

Wnioskodawca zapewni wskazane powyżej warunki używania kasy. Zgodnie z art. 111 ust. 3c ustawy o VAT: „Do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d”.

Na podstawie art. 111 ust. 4 ustawy o VAT: „Podatnicy, u których:

1.  powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a,
2.  nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1, do prowadzenia ewidencji sprzedaży

\-mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł, a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji”.

Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy o VAT: „Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych”.

Na podstawie art. 145a ust. 1 ustawy o VAT: „z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111 a ust. 3”.

Zgodnie z treścią art. 145b ust. 1 ustawy o VAT, Podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie:

1.  do dnia 31 grudnia 2019 r. - do:
    1.  świadczenia usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania, oraz w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
    2.  sprzedaży benzyny silnikowej, oleju napędowego, gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych;
2.  do dnia 30 czerwca 2020 r. - do:
    1.  świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania,
    2.  sprzedaży węgla, brykietu i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu przeznaczonych do celów opałowych;
3.  do dnia 31 grudnia 2020 r. - do świadczenia usług:
    1.  fryzjerskich,
    2.  kosmetycznych i kosmetologicznych,
    3.  budowlanych,
    4.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
    5.  prawniczych,
    6.  związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej – wyłącznie w zakresie wstępu.

Na podstawie art. 145b ust. 2 ustawy o VAT: „Przepis ust. 1 stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1”.

Oznacza to, że Wnioskodawca prowadząc działalność opisaną w stanie faktycznym wniosku nie mieści się w żadnej z opisanych powyżej kategorii i nadal ma prawo ewidencjonować sprzedaż przy zastosowaniu kas offline. Wnioskodawca może również wymieniać kasy na inne kasy offline z elektronicznym zapisem paragonów (możliwość taka istnieje do końca 2022 r.) lub instalować dodatkowe kasy tego typu.

Ad. 2

Na podstawie art. 145b ust. 3 ustawy o VAT: „Podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać odliczenia lub otrzymać zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 4 i 5, na zakup kas rejestrujących, o których mowa w art. 111 ust. 6a, przy czym za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się dzień:

1.  1 stycznia 2020 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2.  1 lipca 2020 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
3.  1 stycznia 2021 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 3”.

W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i uznanie, że Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 145b ust. 3 ustawy o VAT tj. jest on zobowiązany do rozpoczęcia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas online przed dniem 1 lipca 2020 r. będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia na zasadach określonych w art. 145b ust. 3 w związku z art. 111 ust. 4 i 5 ustawy o VAT. Ulga ta przysługuje na zakup wszystkich kas online pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w odrębnych przepisach, czyli w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz.U. z 2019 r. poz. 820 - dalej „Rozporządzenie w sprawie ulgi na kasę”) niezależnie od tego czy wymiana kas nastąpi jednorazowo czy etapami.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ulgi na kasę: „Odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanej dalej „kwotą wydaną na zakup”, lub jej zwrot następuje pod warunkiem:

1.  rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy;
2.  posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup”.

Na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ulgi na kasę: „W przypadku podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy użyciu więcej niż jednej kasy rejestrującej odliczenie lub zwrot, o którym mowa w ust. 1, na zakup każdej z tych kas następuje dodatkowo pod warunkiem rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy użyciu każdej kasy rejestrującej w każdym punkcie sprzedaży nie później niż w okresie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika”.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że powyższe warunki będą spełnione. Oznacza to, że w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 i uznania, że Wnioskodawca ma obowiązek wymiany kas fiskalnych na kasy online przed dniem 1 lipca 2020 roku Wnioskodawcy będzie przysługiwała ulga na zakup opisanych w niniejszym wniosku Kas online (na zasadach określonych w art. 145b ust. 3 w związku z art. 111 ust. 4 i 5 ustawy o VAT) niezależnie od tego czy wymiana kas nastąpi jednorazowo czy etapami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. poz. 675). Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku od towarów i usług zmiany w zakresie kas rejestrujących. Ustawa ta wprowadzała m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie wrażliwych branżach – obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas on-line) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Kasy on-line wyposażone są w nowe funkcjonalności umożliwiające, oprócz zapisu w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu z prowadzonej ewidencji oraz danych o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas do systemu teleinformatycznego Centralnego Repozytorium Kas.

W myśl art. 111a ust. 3 ww. ustawy, kasy rejestrujące łączą się z Centralnym Repozytorium Kas za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej w sposób, który zapewnia:

1.  przesyłanie danych z kas rejestrujących do Centralnego Repozytorium Kas w sposób bezpośredni, ciągły, zautomatyzowany lub na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej;
2.  przesyłanie poleceń z Centralnego Repozytorium Kas do kas rejestrujących, dotyczących pracy kas, i ich odbiór przez te kasy:

1.  związanych z fiskalizacją kasy rejestrującej,
2.  obejmujących określenie:
    *   sposobu i zakresu przesyłania danych z tej kasy,
    *   sposobu pracy kasy rejestrującej,
3.  zapewniających prawidłowość pracy kasy rejestrującej.

Pojęcie „kasa fiskalna on-line” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r. poz. 816), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę on-line rozumie się kasę o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Art. 111 ust. 6a ww. ustawy określa wymagania i zasady działania, którym powinny odpowiadać kasy on–line. W myśl przywołanego przepisu, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas określonych w art. 111a ust. 3 (…).

Zgodnie z art. 145a ust. 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a, ust. 3.

Znowelizowana ustawa o VAT wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy on-line.

Zgodnie z art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. – do świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania.

Zatem, podatnicy ograniczeni są w możliwości prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii m.in. do dnia 30 czerwca 2020 r., jeśli realizują usługi związane z wyżywieniem wyłącznie świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne.

Przepis ust. 1 art. 145b stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1 (art. 145b ust. 2 ustawy).

Zatem podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, nie zostali zobligowani do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line. W ich przypadku ewidencja sprzedaży może być prowadzona z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych.

Stosownie do art. 111 ust. 3c ustawy, do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawcą jest spółka jawna zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT, która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi sprzedaż detaliczną produktów spożywczych. Wszystkie produkty sprzedawane są wyłącznie obwoźnie, spółka nie prowadzi sprzedaży stacjonarnej. Przedmiotem sprzedaży jest towar nie usługa. Spółka nabywa gotowe wyroby i sprzedaje je w takiej samej formie. Producentem wszystkich towarów jest inny podmiot. Obecnie każda sprzedaż jest ewidencjonowana przy zastosowaniu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii.

W pierwszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku wymiany kas rejestrujących z papierowym lub elektronicznym zapisem kopii na kasy on-line od 1 lipca 2020 r.

Wnioskodawca w opisie sprawy jednoznacznie wskazał, że w ramach działalności spółka prowadzi sprzedaż produktów gotowych do spożycia. Spółka nie produkuje produktów spożywczych, nie świadczy usług związanych z produktami spożywczymi, ani usług gastronomicznych, nie przygotowuje posiłków – w ramach działalności prowadzi tylko sprzedaż gotowych wyrobów (kanapki, desery, śniadania, sałatki), które kupuje od producenta. Spółka nie oferuje jak podała usług gastronomicznych ani cateringowych. Nie prowadzi sprzedaży stacjonarnej, a cała sprzedaż prowadzona jest obwoźnie przez kierowców i ewidencjonowana na bieżąco w miejscu sprzedaży. Każdy kierowca posiada kasę rejestrującą. Wszystkie kasy są mobilne.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście zadanego przez Wnioskodawcę pytania dotyczącego obowiązku od dnia 1 lipca 2020 r. ewidencjonowania na kasie on-line sprzedaży, kluczowe dla jej rozstrzygnięcia są podane przez Spółkę informacje z których wynika, że sprzedaż stacjonarna nie jest prowadzona, wszystkie produkty sprzedawane są wyłącznie obwoźnie, a Spółka nie oferuje usług gastronomicznych oraz cateringowych,

W świetle przedstawionego opisu sprawy należy przyjąć, że skoro Spółka w ramach prowadzonej działalności nie świadczy usług związanych z wyżywieniem i nie jest stacjonarną placówką gastronomiczną, to uregulowania wynikające z przepisu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Zatem, odpowiadając na pytanie oznaczone we wniosku numerem 1 stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku z dniem 1 lipca 2020 r. rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line, gdyż obowiązek ten dotyczy wyłącznie wskazanych w art. 145b ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podatników.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że nie udziela się odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku numerem 2 ponieważ Wnioskodawca oczekiwał na nie odpowiedzi w przypadku uznania, że ma obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line z dniem 1 lipca 2020 roku.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w dniu 18 czerwca 2020 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra finansów z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz.U. z 2020 poz.1059), które weszło w życie 19.06.2020 r., zmieniające treść art. 145b ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.