Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.337.2025.1.SN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
naliczonego od wydatków związanych z realizacją operacji.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
place-plac zabaw
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją operacji.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (zwana dalej: „Gminą) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Gmina wykonuje zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa, do realizacji których
    została powołana. Większość z tych zadań wykonywana jest przez Gminę w ramach
    systemu publicznoprawnego. Zadania o charakterze publicznoprawnym, uznawane przez
    Gminę jako niepodlegające regulacjom VAT, z tytułu których nie otrzymuje żadnych
    wpływów to zadania m.in. związane z edukacją, kulturą fizyczną, turystyką. Gmina
    koncentruje się na realizowaniu zadań własnych wynikających z przepisów art. 7 ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Gmina przystąpiła do realizacji operacji z udziałem środków z Unii Europejskiej pt. „(...)”,
    (...). Gmina jako beneficjent ww. programu wykazała podatek VAT jako koszt kwalifikowany.
    Projekt polega na inwestowaniu w infrastrukturę edukacji przedszkolnej, w tym w
    szczególności na obszarach deficytowych, m.in.: budowa, rozbudowa, przebudowa,
    adaptacja i modernizacja obiektów na potrzeby prowadzenia działalności edukacyjnej, w
    tym m.in. place zabaw wraz z zapewnieniem niezbędnego wyposażenia gwarantującego
    wysoką jakość kształcenia. Projekt zakłada również inwestycje w infrastrukturę włączającą
    dla osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
    W ramach zadania zostaną wybudowane cztery place zabaw dla dzieci, wszystkie przy
    punktach przedszkolnych przy szkołach podstawowych, znajdujących się na terenie
    Gminy. Wyposażone będą m.in w (...).
    Place zabaw będą miejscem ogólnodostępnym, z którego korzystać będą mogli nie tylko
    mieszkańcy Gminy, ale też osoby spoza Gminy. Za korzystanie z placów zabaw nie będą
    pobierane opłaty.
    Powstałe place zabaw polepszą warunki do spędzania wolnego czasu oraz stworzą
    przyjemne miejsce do rekreacji i wypoczynku dla dzieci i dorosłych. W wyniku realizacji
    projektu zwiększona zostanie oferta edukacyjna miejsc przedszkolnych, co zwiększy
    mobilność zawodową rodziców, którzy będą mogli zostawić dziecko na okres pracy pod
    opieką. Wpłynie to także na ograniczenie ubóstwa oraz przyczyni się do wdrażania
    Europejskiego Filaru Praw Socjalnych.
    Infrastruktura wytworzona w ramach tego projektu nie będzie wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy. Nie przewiduje się też
    pośredniego wykorzystania efektów projektu do czynności opodatkowanych VAT.
    Majątek powstały wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie stanowił majątek
    Gminy i będzie służył wyłącznie zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Wobec tego,
    Gmina nie pobiera i nie będzie pobierała od nikogo żadnych opłat z tytułu korzystania z
    placów zabaw.
    Gmina będzie występować na fakturze jako nabywca nabywanych na potrzeby zadania
    towarów i usług.
    Nabywane towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego zadania nie będą
    wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją operacji?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
    związanych z budową placów zabaw, gdyż nabyte towary i usługi nie będą przez podatnika
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    W art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.) zostały przedstawione zasady dotyczące odliczania podatku
    naliczonego. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15
    ustawy, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Nie można zatem dokonać obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Na prawo do odliczeń wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako
    podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania te obejmują sprawy
    edukacji publicznej, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Z przedstawionego zaistniałego stanu oraz przytoczonych przepisów wynika, że przesłanki
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie są spełnione, a zatem Gmina nie ma prawa do
    podliczenia podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy (...).
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami
    podatku od towarów i usług jedynie w zakresie czynności o charakterze cywilnoprawnym,
    tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem
    wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Oznacza to,
    że w pozostałym zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na
    podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako
    podatnicy podatku VAT. Zatem, zadania realizowane przez gminę, wskazane w art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym, tj. zadania własne nałożone na gminę na podstawie

    odrębnych przepisów, nie stanowią działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Gmina koncentruje się na realizowaniu zadań własnych wynikających z przepisów art.
    7 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina przystąpiła do realizacji operacji z udziałem
    środków z Unii Europejskiej pt. „(...)”. Projekt polega na inwestowaniu w infrastrukturę
    edukacji przedszkolnej, w tym w szczególności na obszarach deficytowych, m.in.: budowa,
    rozbudowa, przebudowa, adaptacja i modernizacja obiektów na potrzeby prowadzenia
    działalności edukacyjnej, w tym m.in. place zabaw wraz z zapewnieniem niezbędnego
    wyposażenia gwarantującego wysoką jakość kształcenia. Projekt zakłada również
    inwestycje w infrastrukturę włączającą dla osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
    W ramach zadania zostaną wybudowane cztery place zabaw dla dzieci, wszystkie przy
    punktach przedszkolnych przy szkołach podstawowych, znajdujących się na terenie
    Gminy.
    Majątek powstały wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie stanowił majątek
    Gminy i będzie służył wyłącznie zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Gmina nie
    pobiera i nie będzie pobierała od nikogo żadnych opłat z tytułu korzystania z placów
    zabaw. Infrastruktura wytworzona w ramach tego projektu nie będzie wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy. Nabywane towary i usługi
    związane z realizacją przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane przez Gminę do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją przedmiotowej operacji.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak
    wskazali Państwo we wniosku – nabywane towary i usługi związane z realizacją
    przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie mają Państwo
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków
    ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu.
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie mają
    Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku VAT w
    związku z realizacją projektu.
    Podsumowując stwierdzam, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją operacji pn. „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem
    podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości
    podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do
    kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady
    korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w
    uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Państwu przy
    dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.