Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.320.2018.2.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-28
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania inwestycyjnego.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2018 r. (data wpływu 21 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 sierpnia 2018 r. (data wpływu 27 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 sierpnia 2018 r. o opis sprawy oraz podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Gminy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (opis sprawy przedstawiony w piśmie z dnia 24 sierpnia 2018 r.).

Gmina (dalej: „Wnioskodawca”, „Zainteresowany”, „Gmina”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Gmina podpisała umowę o przyznaniu pomocy z dnia 25 maja 2017 r. z Samorządem Województwa Wielkopolskiego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poddziałanie „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, w działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” objętego PROW na lata 2014-2020, w zakresie budowy lub przebudowy ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej, na zadanie inwestycyjne pod nazwą: „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)”. Poziom dofinansowania wynosi 63,63% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji.

W ramach zadania wybudowano ciąg komunikacyjny o charakterze pieszo-rowerowym łączący Plac z terenem parku miejskiego. Dzięki temu na nieruchomości o powierzchni 0,755 ha powstała infrastruktura komunikacyjna z zielenią, małą architekturą, drzewami, strefami wypoczynku i relaksu, a jednocześnie tak zaprojektowana żeby wpisać się w charakter zabytkowej zabudowy małego miasteczka i podkreślić jego turystyczny klimat. Dzięki tego typu infrastrukturze została skomunikowana część centralna miasteczka z parkiem miejskim. Jest to infrastruktura zaprojektowana z zielenią miejską, oświetleniem, małą architekturą (ławki, kosze na śmieci), nawierzchnia jest wyłożona kostką brukową, ciągi piesze są połączone z rowerowymi w taki sposób, aby uniemożliwić szybką jazdę i zagrożenia kolizji dla spacerowiczów.

Jest to przestrzeń publiczna, niekomercyjna, dostępna dla wszystkich mieszkańców nieodpłatnie, z uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych.

Dla podkreślenia znaczenia kulturowego i atrakcyjności turystycznej Gmina planuje organizowanie tu wystaw miejskich, galerii fotografii, organizacji ciekawych wydarzeń i spotkań dla mieszkańców.

Efekty realizacji zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz infrastrukturą towarzyszącą (…)” będą ogólnodostępne, udostępnione nieodpłatnie ogółowi społeczeństwa. Realizując tę inwestycję Gmina nie ma możliwości odzyskiwania VAT, gdyż nie uzyskuje dochodów, czyli nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT w związku z udostępnieniem efektów ww. inwestycji. Inwestycja będzie służyć społeczeństwu, będzie ogólnodostępna, a za korzystanie z niej nie będą pobierane opłaty. Właścicielem mienia jest Gmina. Realizacja ww. zadania związana jest z wykonywaniem zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 pkt 1 ppkt 10 w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych i ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)” będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z ww. inwestycją, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizując zadanie inwestycyjne z dofinansowaniem Gmina nie będzie miała możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionych kosztów podatku VAT, związanych z inwestycją pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)”, ponieważ infrastruktura – łącznik pieszo–rowerowy, która powstała w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego, stanowi obiekt ogólnodostępnej infrastruktury miejskiej, a po zakończeniu inwestycji i oddaniu infrastruktury do użytku nie będzie ona służyła czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, za korzystanie z niej nie będą pobierane opłaty.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikom podatku VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim nabywane towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku zrealizowanej przez Gminę ww. inwestycji warunek określony w art. 86 ust. 1 nie zostanie zachowany, bowiem obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić w przypadku spełnienia jednej z podstawowych przesłanek, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in.: sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina – będąca czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług – podpisała umowę o przyznaniu pomocy z 25 maja 2017 r. z Samorządem Województwa w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poddziałanie „Wsparcie a wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, na działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” objętego PROW na lata 2014-2020, w zakresie budowy lub przebudowy ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej, na zadanie inwestycyjne pod nazwą: „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)”. Poziom dofinansowania wynosi 63,63% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji.

W ramach zadania wybudowano ciąg komunikacyjny o charakterze pieszo-rowerowym łączący Plac z terenem parku miejskiego. Dzięki temu na nieruchomości o powierzchni 0,755 ha powstała infrastruktura komunikacyjna z zielenią, małą architekturą, drzewami, strefami wypoczynku i relaksu, a jednocześnie tak zaprojektowana żeby wpisać się w charakter zabytkowej zabudowy małego miasteczka i podkreślić jego turystyczny klimat. Dzięki tego typu infrastrukturze została skomunikowana część centralna miasteczka z parkiem miejskim. Jest to infrastruktura zaprojektowana z zielenią miejską, oświetleniem, małą architekturą (ławki, kosze na śmieci), nawierzchnia jest wyłożona kostką brukową, ciągi piesze są połączone z rowerowymi w taki sposób, aby uniemożliwić szybką jazdę i zagrożenia kolizji dla spacerowiczów.

Jest to przestrzeń publiczna, niekomercyjna, dostępna dla wszystkich mieszkańców nieodpłatnie, z uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych.

Dla podkreślenia znaczenia kulturowego i atrakcyjności turystycznej Gmina planuje organizowanie tu wystaw miejskich, galerii fotografii, organizacji ciekawych wydarzeń i spotkań dla mieszkańców.

Efekty realizacji zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz infrastrukturą towarzyszącą i małą architekturą, łączącego Plac Wojska Polskiego z terenem zieleni przy ul. Parkowej w Dobrej” będą ogólnodostępne, udostępnione nieodpłatnie ogółowi społeczeństwa. Realizując tę inwestycję Gmina nie ma możliwości odzyskiwania VAT, gdyż nie uzyskuje dochodów, czyli nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT w związku z udostępnieniem efektów ww. inwestycji. Inwestycja będzie służyć społeczeństwu, będzie ogólnodostępna, a za korzystanie z niej nie będą pobierane opłaty. Właścicielem mienia jest Gmina. Realizacja ww. zadania związana jest z wykonywaniem zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, tj. w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gminie w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)” będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z ww. inwestycją, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Na podstawie powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca, efekty realizacji ww. zadania będą ogólnodostępne, udostępnione nieodpłatnie ogółowi społeczeństwa. Realizując tę inwestycję Gmina nie uzyskuje dochodów, czyli nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT w związku z udostępnieniem efektów ww. inwestycji.

Ponadto wskazano również, że Gmina realizuje opisane zadanie inwestycyjne w ramach zadań własnych nałożonych na nią ustawą o samorządzie gminnym, zatem w tym zakresie działa w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym w analizowanym przypadku Gmina nie będzie ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc nabywając towary i usługi nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gminie w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)” nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z ww. inwestycją. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca nie będzie działać jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją planowanego projektu nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Nadmienia się, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanego pytania i przedstawionego stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. W szczególności dotyczy to kwestii odzyskania podatku VAT naliczonego w trakcie realizacji projektu pn. „Budowa ciągu komunikacyjnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (…)”.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.