Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1265/14-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-18
Teza: Wnioskodawca może zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego używaną dotychczas kasę rejestrującą do odczytania i wyrejestrowania w związku z zaprzestaniem wykonywania ww. czynności, kończąc pracę tego urządzenia w trybie fiskalnym.
Słowa kluczowe: działalność-zaprzestanie działalności; kasa; kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-pamięć kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 26 listopada 2014 r. (data wpływu 28 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyrejestrowania kasy rejestrującej w związku z zaprzestaniem sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyrejestrowania kasy rejestrującej w związku z zaprzestaniem sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zakład Stolarski rozpoczął działalność gospodarczą 1 lutego 1997 r. Produkował i sprzedawał do 2012 r. W dniu 1 stycznia 2012 r., działając na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, część Zakładu Stolarskiego, w skład której weszły: ruchomości, urządzenia, personel pracowniczy – przejął nowy nabywca. Została nim Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). Powodem takiego zbycia/przekazania zakładu pracy jest dążenie do likwidacji Zakładu Stolarskiego. Od stycznia 2012 r. Zakład Stolarski nie prowadzi już żadnej działalności handlowo-usługowej. Od tego czasu nie dokonano w Zakładzie Stolarskim żadnej sprzedaży na rzecz osoby fizycznej, tzn. od tego czasu nie była używana kasa fiskalna. Zakład Stolarski wynajmuje tylko Spółce nieruchomości oraz maszyny i urządzenia w związku z czym, co miesiąc wystawia faktury. Zakład Stolarski systematycznie pozbywa się maszyn i urządzeń na rzecz Spółki, dążąc do wyprzedaży całego majątku, a w konsekwencji do likwidacji podmiotu gospodarczego – Zakładu Stolarskiego. Całą produkcję Zakładu Stolarskiego przejęła Spółka. Tam dokonuje się produkcji i sprzedaży wytworzonego towaru, zarówno firmom, jak i osobom fizycznym. Ta ostatnia sprzedaż rejestrowana jest na kasie fiskalnej, zarejestrowanej w Urzędzie Skarbowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może dokonać wyrejestrowania kasy z ewidencji prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, obecnie jest on właścicielem Zakładu Stolarskiego oraz prezesem Spółki. Zakład Stolarski założył 1 lutego 1997 r. Od początku działalności skupił się głównie na produkcji schodów i drzwi oraz wybudował stolarnię. Po latach prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, Wnioskodawca postanowił wraz z małżonką założyć spółkę. I tak, 1 stycznia 2012 r. powstała Spółka. Profil działalności Wnioskodawcy nie uległ zmianie, również pracownicy nie odczuli zmian. Wnioskodawca nie zlikwidował od razu Zakładu Stolarskiego, ponieważ wiązałoby się to ze znacznymi kosztami. Wybrał wariant sukcesywnego odsprzedawania Spółce maszyn i urządzeń z Zakładu Stolarskiego. W konsekwencji, Wnioskodawca dąży do zlikwidowania Zakładu Stolarskiego. Od czasu powstania Spółki, przejęła ona całą produkcję i sprzedaż firmy, co jest rejestrowane na kasie fiskalnej, zarejestrowanej w Urzędzie Skarbowym. Kasa fiskalna, przyporządkowana Zakładowi Stolarskiemu, od stycznia 2012 r. nie ewidencjonuje sprzedaży, bo jej faktycznie nie ma i w przyszłości również nie będzie. Na chwilę obecną Zakład Stolarski wystawia faktury Spółce za wynajem nieruchomości i sprzętu. Zakład Stolarski nie jest właścicielem żadnych materiałów, już nic nie produkuje, ani w przyszłości nie będzie produkował. W związku z tym nie ma, i nie będzie sprzedaży, ani firmom, ani osobom fizycznym. Wnioskodawca kolejny raz musiał zapłacić za serwis kasy fiskalnej, na której od blisko trzech lat nie dokonano żadnego rejestru, a Wnioskodawca musi również pamiętać, aby kasa fiskalna była przez cały czas podłączona do sieci. W związku z przedstawioną sytuacją Wnioskodawca uważa, że są podstawy do wyrejestrowania kasy fiskalnej z ewidencji prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez pojęcie sprzedaży – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie zarówno odpłatną dostawę towarów, jak i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. Stosownie do ust. 1 tego przepisu – podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 3a ustawy – podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3.  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4.  zgłaszać kasy rejestrujące do obowiązkowego przeglądu technicznego właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących;
5.  używać kas rejestrujących zgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 1;
6.  przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.);
7.  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8.  dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii;
9.  prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10.  dokonać zgłoszenia kasy rejestrującej do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy;
11.  poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji.

Zgodnie z art. 111 ust. 3c ustawy – podatnicy mogą stosować do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego wyłącznie kasy rejestrujące, które nabyli w okresie, kiedy kasy te były objęte potwierdzeniem Prezesa Głównego Urzędu Miar, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d.

Na mocy art. 111 ust. 6a ustawy – kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji, w tym wysokości uzyskiwanego przez podatnika obrotu i kwot podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki danych. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej powinna posiadać numer unikatowy, nadawany w ramach czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 7a ustawy Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363), zwane dalej rozporządzeniem.

Według § 13 ust. 1 rozporządzenia – rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest:

1.  złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia – w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie) ich używania;
2.  dokonaniem fiskalizacji kasy.

Zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia – w przypadku podatnika, który zamierza stosować do prowadzenia ewidencji jedną kasę, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być dokonane na formularzu zgłoszenia przez podatnika danych dotyczących kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

W myśl § 13 ust. 5 rozporządzenia – w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy podatnik składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego.

Według § 14 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia – podatnicy stosujący kasy zgłaszają kasy do obowiązkowego przeglądu technicznego do podmiotu prowadzącego serwis główny lub podmiotu prowadzącego serwis kas, w terminach określonych w § 33.

Obowiązkowego przeglądu technicznego kasy dokonuje się nie rzadziej niż co 2 lata, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz § 17 ust. 2 pkt 2 (§ 33 ust. 1 rozporządzenia).

Stosownie do § 15 ust. 1 rozporządzenia – w przypadku zakończenia przez kasę pracy w trybie fiskalnym podatnik:

1.  wykonuje raport fiskalny dobowy i raport fiskalny okresowy (miesięczny);
2.  składa w terminie 7 dni od dnia zakończenia pracy kasy w trybie fiskalnym wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o dokonanie odczytu pamięci fiskalnej kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia;
3.  składa wniosek o wyrejestrowanie kasy z ewidencji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego;
4.  dokonuje przy pomocy serwisanta kasy odczytu zawartości pamięci fiskalnej kasy przez wykonanie raportu rozliczeniowego za cały okres pracy kasy w obecności pracownika urzędu skarbowego.

Odczyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, powinien być zakończony protokołem z czynności odczytania zawartości pamięci fiskalnej kasy sporządzonym przez pracownika urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem § 27. Raport stanowi załącznik do protokołu. Wzór protokołu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia (§ 15 ust. 2 rozporządzenia).

Tut. Organ informuje, że kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową. Ma ona charakter ewidencji sprzedaży, gdyż zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika.

Wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli nad rzetelnością deklarowanych przez pewne grupy podatników podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). W tym przypadku, przy braku innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce), istniałoby realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania). Ewentualne wykrycie tego faktu byłoby znacznie utrudnione w przypadku, gdyby sprzedaż bezfakturowa nie została udokumentowana w żaden inny sposób. Obowiązek ewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej ma dyscyplinować podatników i przeciwdziałać przypadkom zaniżana obrotów.

Należy zatem uznać, że celem wprowadzenia obowiązku ewidencjowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących było zobowiązanie podatników do ewidencjonowania tej sprzedaży, która nie jest dokumentowana w żaden inny sposób, a więc nie ma możliwości sprawdzenia, czy dana transakcja faktycznie miała miejsce.

Z opisu sprawy wynika, że Zakład Stolarski rozpoczął działalność gospodarczą 1 lutego 1997 r. Produkował i sprzedawał do 2012 r. W dniu 1 stycznia 2012 r., część Zakładu Stolarskiego, w skład której weszły: ruchomości, urządzenia, personel pracowniczy – przejął nowy nabywca. Została nim Spółka. Powodem takiego zbycia/przekazania zakładu pracy jest dążenie do likwidacji Zakładu Stolarskiego. Od stycznia 2012 r. Zakład Stolarski nie prowadzi już żadnej działalności handlowo-usługowej. Od tego czasu nie dokonano w Zakładzie Stolarskim żadnej sprzedaży na rzecz osoby fizycznej, tzn. od tego czasu nie była używana kasa fiskalna. Zakład Stolarski wynajmuje tylko Spółce nieruchomości oraz maszyny i urządzenia w związku z czym, co miesiąc wystawia faktury. Zakład Stolarski systematycznie pozbywa się maszyn i urządzeń na rzecz Spółki, dążąc do wyprzedaży całego majątku, a w konsekwencji do likwidacji podmiotu gospodarczego – Zakładu Stolarskiego. Całą produkcję Zakładu Stolarskiego przejęła Spółka. Tam dokonuje się produkcji i sprzedaży wytworzonego towaru, zarówno firmom, jak i osobom fizycznym.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że działalność prowadzona wyłącznie na rzecz innych podmiotów gospodarczych nie podlega obowiązkowi w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Innymi słowy, skoro Wnioskodawca zaprzestał wykonywania sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1, to nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Wobec tego, Wnioskodawca może zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego używaną dotychczas kasę rejestrującą) do odczytania i wyrejestrowania w związku z zaprzestaniem wykonywania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, kończąc pracę tego urządzenia w trybie fiskalnym zgodnie z § 15 rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.