Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.143.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-25
Teza: w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny; Niemcy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 6; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2017 r. (data wpływu 23 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundusz (dalej: „Fundusz”) jest specjalistycznym alternatywnym funduszem inwestycyjnym otwartym utworzonym dla profesjonalnych i półprofesjonalnych inwestorów na podstawie niemieckiego prawa inwestycyjnego. Działalność Funduszu jest regulowana niemiecką ustawą o inwestycjach (Kapitalanlagegesetzbuch z 16 maja 2013 r, z póżn. zm., dalej: „K.G.”). Akt ten stanowi podstawową regulację prawną w Niemczech dotyczącą zasad wspólnego inwestowania w formie funduszy inwestycyjnych.

Działalność Funduszu obejmuje wspólne inwestowanie środków finansowych wniesionych do Funduszu przez inwestorów. W zamian za środki finansowe wnoszone do Funduszu, inwestorzy uzyskują jednostki uczestnictwa w Funduszu.

Na podstawie K.G. podstawowe ramy prawne w jakich działa Fundusz są następujące:

Zgodnie z K.G., niemieckie fundusze inwestycyjne są zarządzane i reprezentowane przez spółki zarządzające. W odniesieniu do Funduszu spółką zarządzającą jest T. mbH („Spółka”). Spółka jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (Gesellschaft mit beschränkter Haftung - Gmbh) utworzoną i zorganizowaną na podstawie prawa niemieckiego. Spółka posiada swoją zarejestrowaną siedzibę i faktyczne miejsce zarządu w Niemczech. Spółka jest podmiotem zarządzającym alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w znaczeniu Artykułu 1 litera b) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Europy 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 roku w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi („Dyrektywa ZAFI”). Spółka zarządza wieloma funduszami inwestycyjnymi o charakterze umownym, inwestującymi w aktywa nieruchomościowe położone w Polsce. Jednym z takich funduszy inwestycyjnych jest Fundusz.

Stosownie do przepisów K.G., Fundusz sam w sobie nie jest odrębnym podmiotem prawnym; nie posiada on osobowości prawnej, jako takiej, oraz nie jest formalnie zdolny do nabywania we własnym imieniu praw i własności aktywów, ani też zawierania umów we własnym imieniu. Tytuł prawny do aktywów przypisanych do Funduszu posiada formalnie Spółka i to Spółka zawiera umowy, które dotyczą Funduszu i aktywów przypisanych do Funduszu. Z tego względu Fundusz jest funduszem o charakterze umownym. Spółka działa w imieniu własnym, ale na rachunek Funduszu.

Niemniej jednak, dla celów niemieckiego podatku dochodowego od osób prawnych Fundusz jest traktowany jako odrębny podmiot prawa, jako osoba prawna.

Fundusz (w sensie prawnym i formalnym - Spółka na rachunek Funduszu) lokuje powierzone mu przez inwestorów środki finansowe bezpośrednio w nieruchomości położone w Polsce. Powyższe oznacza, że Spółka (w sensie prawnym i formalnym - Spółka na rachunek Funduszu) nabywa własność gruntu wraz z budynkiem na nim położonym, lub prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością posadowionego na nim budynku. Nieruchomości, w które za pośrednictwem Spółki inwestuje Fundusz, mają charakter komercyjny i w większości składają się z budynków przeznaczonych na cele biurowe. Powierzchnia użytkowa budynków jest przedmiotem najmu. W rezultacie, w związku z charakterem dokonywanych inwestycji, Fundusz może osiągać na terytorium Polski przychody (dochody) z tytułu czynszów należnych od najemców. Fundusz może również osiągać dochody z tytułu sprzedaży nieruchomości, w przypadku wyjścia Funduszu z inwestycji. Dodatkowo, Fundusz może również finansować spółki, w których posiada udziały, poprzez udzielanie im pożyczek pieniężnych. W konsekwencji, Fundusz osiągać może również dochody w postaci odsetek.

Chociaż bezpośrednie inwestowanie w nieruchomości położone w Polsce stanowi obecnie główne źródło dochodu uzyskiwanego przez Fundusz z terytorium Polski, zgodnie z K.G. Fundusz (prawnie/technicznie: Spółka na rachunek Funduszu) jest, co do zasady, uprawniony do nabywania aktywów, między innymi, w następujący sposób:

*   bezpośrednie nabywanie nieruchomości (jako składnika aktywów, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części),

*   pośrednie nabywanie nieruchomości poprzez nabywanie udziałów w polskich spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością będących właścicielami nieruchomości lub nabywanie praw i obowiązków w polskich spółkach komandytowych będących właścicielami nieruchomości,

*   pośrednie nabywanie nieruchomości poprzez wcześniejsze utworzenie polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która nabędzie, w imieniu własnym i na swój rachunek, nieruchomość (jako składnik aktywów, przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część) lub udziały w spółce posiadającej nieruchomość,

*   pośrednie nabywanie nieruchomości poprzez wcześniejsze utworzenie polskiej spółki komandytowej, która nabędzie, w imieniu własnym i na swój rachunek, nieruchomość (jako składnik aktywów, przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część) lub udziały w spółce posiadającej nieruchomość.

W świetle powyższego Fundusz jest uważany za specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty zgodnie z prawem niemieckim, przy czym postanowienia statutowe na podstawie których prowadzi swoją działalność inwestycyjną przewidują kilka ograniczeń i zakazów, które - z punktu widzenia prawa polskiego - są typowe dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych. W szczególności, Fundusz jest uprawniony do nabywania nieruchomości bezpośrednio lub pośrednio, poprzez nabycie udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością inwestujących w nieruchomości. Ponadto, liczba inwestorów Funduszu jest ograniczona i inwestorzy są wyłącznie instytucjonalni (tj. są to inwestorzy profesjonalni i półprofesjonalni).

Fundusz ma charakter funduszu inwestycyjnego specjalistycznego, który jest instrumentem dedykowanym wyłącznie dla inwestorów instytucjonalnych. Aktywa Funduszu stanowią formalną własność Spółki, lecz są one utrzymywane i zarządzane na rachunek inwestorów. Liczba inwestorów jest ograniczona do 100 osób. Relacje pomiędzy inwestorami i Spółką są określone warunkami umownymi. Inwestorzy nie ponoszą odpowiedzialności za zobowiązania Funduszu. Jednostki Funduszu nie znajdują się w obrocie publicznym i nie są notowane na giełdzie papierów wartościowych.

Zgodnie z przepisami K.G., Spółka prowadzi swoją działalność na podstawie zezwolenia udzielonego Spółce przez Bundesanstalt fur Finanzdienstteistungsaufsicht (dalej: „BaFin”), będącą niemieckim organem nadzoru finansowego. BaFin jest instytucją podobną do polskiej Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: „KNF”), nadzorującej działalność polskich funduszy inwestycyjnych oraz Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych (dalej: „TFI”). Zezwolenie zostało wydane przez BaFin spółce zarządzającej (Spółce), aby umożliwić jej tworzenie i zarządzanie alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Zgodnie z prawem niemieckim nie są natomiast wydawane zezwolenia dotyczące utworzenia poszczególnych funduszy. W odniesieniu do tworzenia funduszy, Spółka jest zobowiązana do zawiadomienia BaFin o utworzeniu nowego funduszu i przekazania BaFin kopii odpowiedniej dokumentacji dotyczącej funduszu. Zawiadomienie jest również wymagane przy stosowaniu warunków umownych określających stosunek prawny pomiędzy spółką zarządzającą a inwestorami, a także - z pewnymi wyjątkami - przy zmianie takich warunków umownych. Zasady te miały zastosowanie również w przypadku tworzenia Funduszu.

Fundusz podlega w Niemczech również bezpośredniemu nadzorowi BaFin, czyli organu właściwego do nadzoru nad rynkiem finansowym.

Działalność Spółki obejmuje tworzenie różnego rodzaju alternatywnych funduszy inwestycyjnych w Niemczech i zarządzanie alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Spółka prowadzi działalność na podstawie wyżej wskazanej ustawy K.G. Zgodnie z wymogami tego aktu prawnego, Spółka działa na podstawie zezwolenia i jest nadzorowana przez wyżej wskazany niemiecki organ nadzoru finansowego, tj. BaFin.

Jak wyżej wskazano, Fundusz prowadzi działalność na podstawie K.G. W odniesieniu do Funduszu zastosowanie mają głównie przepisy art. 91, 92 do 107, 273 do 277 oraz 284 K.G. Ustawa ta reguluje całościowo status Funduszu, dozwolony zakres inwestycji, dywersyfikację, finansowanie, zarządzanie Funduszem, itd.

Jak wskazano powyżej, Fundusz jest funduszem typu umownego. Fundusz nie jest osobą prawną, ani też nie posiada podmiotowości prawnej. Fundusz nie posiada również samodzielnych, wewnętrznych organów reprezentujących i zarządzających Funduszem. W świetle regulacji K.G., Fundusz jest majątkiem inwestycyjnym (lnvestmentvermógen) stanowiącym wyodrębniony majątek (Sonden/ermógen) i, jak wyżej wskazano, w świetle prawa niemieckiego jest on funduszem inwestycyjnym, który jest zarządzany i reprezentowany przez spółkę zarządzającą. Spółka działa w tym zakresie w imieniu własnym, lecz na rachunek Funduszu. Jest to konstrukcja analogiczna do instytucji zastępcy pośredniego, funkcjonującej na gruncie polskich przepisów. Faktycznie Spółkę i Fundusz charakteryzuje wyodrębnienie organizacyjne i finansowe. Spółka i Fundusz funkcjonują w konstrukcji, w której Fundusz stanowi wyodrębnioną masę majątkową, którą na rachunek Funduszu zarządza Spółka.

Aktywa Funduszu pozostają formalnie własnością Spółki, lecz są one utrzymywane całkowicie oddzielnie i zarządzane na rachunek Funduszu. W konsekwencji, formalnym właścicielem nieruchomości, w które inwestuje Fundusz, jest Spółka. Spółka figuruje w księdze wieczystej, jako właściciel (lub użytkownik wieczysty) nieruchomości, w którą Fundusz zainwestował środki finansowe. Jednakże, jak wyżej wskazano, występując jako właściciel nieruchomości, Spółka działa we własnym imieniu, lecz na rachunek Funduszu. W konsekwencji również przychody osiągane z nieruchomości położonych w Polsce stanowią faktycznie przychody Funduszu, a nie Spółki. Fundusz - poprzez działającą w imieniu własnym, lecz na rachunek Funduszu Spółkę - prowadzi zatem działalność inwestycyjną w oparciu o środki finansowe inwestorów zbierane poprzez emisję jednostek uczestnictwa. Fundusz, poprzez reprezentującą go Spółkę, lokuje kapitał w nabywane nieruchomości położone w Polsce.

Podkreślenia wymaga fakt, że Spółka nie ujawnia w swoich sprawozdaniach finansowych aktywów Funduszu, jak również przychodów uzyskanych i kosztów poniesionych w związku z inwestycjami dokonanymi na rzecz Funduszu. Wynika to z faktu, że Spółka, pomimo iż z prawnego punktu widzenia pozostaje formalnym właścicielem nieruchomości, nie jest ich „ekonomicznym właścicielem” tzn. nie jest uprawniona do czerpania pożytków generowanych przez te aktywa. Pożytki te przysługują Funduszowi. Niemieckie regulacje prawne w bardzo restrykcyjny sposób określają prawa i obowiązki spółek zarządzających majątkiem funduszy inwestycyjnych:

1.  Zgodnie z Art. 275(1) nr 2 K.G., Spółka nie jest w pełni niezawisła w swoich decyzjach, a dla określonych czynności podejmowanych w imieniu funduszy, np. dla dokonywania obciążeń i cesji praw na majątku funduszu konieczna jest zgoda depozytariusza.
2.  Zgodnie z Art. 93 (2), (5), (6) K.G., Fundusz nie ponosi odpowiedzialności majątkowej za działania spółki zarządzającej.

Prawo własności spółki zarządzającej w odniesieniu do aktywów nabytych na rzecz funduszu jest zatem daleko ograniczone przez ustawodawstwo niemieckie regulujące zasady działania funduszy inwestycyjnych i ma charakter posiadania powierniczego, tj. w imieniu własnym, lecz na rachunek osób trzecich.

Zgodnie z wymogami K.G., Fundusz posiada depozytariusza. Depozytariuszem Funduszu jest Bank S.A. (oddział niemiecki). Depozytariusz kontroluje, czy zarządzanie Funduszem odbywa się zgodnie z przepisami prawa i postanowieniami umownymi. Depozytariusz jest także odpowiedzialny za stałe monitorowanie aktywów posiadanych przez Fundusz.

Pomimo, iż jak wskazano wyżej, Fundusz nie jest osobą prawną i nie posiada zdolności prawnej, w świetle niemieckich przepisów podatkowych jest on uznawany za odrębnego podatnika niemieckiego podatku dochodowego od osób prawnych. W rezultacie, Fundusz objęty jest nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, tj. co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Niemczech od całości swoich dochodów, tak jak to ma miejsce w przypadku zwykłej osoby prawnej. Niemniej jednak, zgodnie z wyraźnym przepisem niemieckiego prawa podatkowego, Fundusz jest zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z niemieckimi przepisami podatkowymi, opodatkowanie dochodów generowanych w wyniku inwestycji prowadzonych przez Fundusz następuje dopiero na poziomie inwestorów.

W zakresie zobowiązań podatkowych, Spółka jest ustawowym przedstawicielem Funduszu, jako odrębnego podatnika. Spółka i Fundusz są uznawane za odrębnych podatników podatku dochodowego od osób prawnych w Niemczech. Oba podmioty posiadają też odrębne niemieckie numery identyfikacji podatkowej. Dochody wynikające z inwestycji Funduszu (np. dochody z czynszów płaconych przez najemców) są uznawane w świetle niemieckiego prawa podatkowego za dochody Funduszu. W konsekwencji, dochody takie nie są wykazywane w deklaracji podatkowej składanej w Niemczech przez Spółkę.

Zarówno Fundusz, jak i Spółka są uznawane za niemieckich rezydentów podatkowych podlegających opodatkowaniu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy), bez względu na miejsce ich osiągania. W konsekwencji, możliwe jest uzyskanie certyfikatu rezydencji zarówno dla Funduszu, jak i dla Spółki.

Podsumowując, Fundusz charakteryzuje się następującymi cechami:

1.  Fundusz jest instytucją wspólnego inwestowania, posiadającą siedzibę w innym, niż Rzeczpospolita Polska, państwie członkowskim Unii Europejskiej (czyli w Niemczech);
2.  Fundusz podlega w państwie siedziby (w Niemczech) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania; niemiecka rezydencja podatkowa Funduszu może zostać potwierdzona odpowiednim certyfikatem rezydencji wydanym dla Funduszu;
3.  Fundusz jest specjalistycznym alternatywnym funduszem inwestycyjnym otwartym działającym zgodnie z prawem niemieckim, ale przepisy statutowe, na podstawie których prowadzi swoją działalność inwestycyjną przewidują kilka ograniczeń i zastrzeżeń, które - z perspektywy prawa polskiego - są typowe dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych;(d) jednostki Funduszy nie znajdują się w obrocie publicznym, ani nie są notowane na giełdzie papierów wartościowych;
4.  wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest lokowanie środków pieniężnych bezpośrednio i pośrednio (jak opisano powyżej) w nieruchomości i inne związane z nimi prawa; jak wskazano powyżej, Fundusz inwestuje na rynku polskim nieruchomości;
5.  Fundusz został utworzony przez Spółkę na podstawie zezwolenia właściwych władz państwa (organów nadzoru nad rynkiem finansowym), w którym ma siedzibę, wydanego dla Spółki przez BaFin będący niemieckim organem nadzoru nad rynkiem finansowym. Zgodnie bowiem z prawem niemieckim nie są wydawane zezwolenia dotyczące utworzenia poszczególnych funduszy, a w odniesieniu do ich tworzenia Spółka jest zobowiązana do zawiadomienia BaFin o utworzeniu nowego funduszu i przekazania BaFin kopii odpowiedniej dokumentacji dotyczącej funduszu - na wskazanych zasadach został także utworzony Fundusz;
6.  działalność Funduszu podlega nadzorowi właściwych władz (BaFin) państwa, w którym Fundusz ma siedzibę (Niemcy);
7.  Fundusz posiada depozytariusza nadzorującego jego działalność;
8.  Fundusz jest zarządzany przez Spółkę, tj. pomiot prowadzący swoją działalność na podstawie zezwolenia BaFin - właściwego niemieckiego organu nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym Fundusz ma siedzibę (tj. Niemiec).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dochody (przychody) Funduszu uzyskiwane na terytorium Polski są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 UPDOP, z wyłączeniem dochodów (przychodów) określonych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a) - f) UPDOP ?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody (przychody) Funduszu uzyskiwane na terytorium Polski są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58) UPDOP, z wyłączeniem dochodów (przychodów) określonych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a)-f) UPDOP. W konsekwencji, zwolnienie to dotyczy, w szczególności, dochodów (przychodów) uzyskiwanych z inwestycji w nieruchomości położone w Polsce, w szczególności dochodów z czynszów płaconych przez najemców, oraz dochodów ze zbycia nieruchomości za wynagrodzeniem.

Zgodnie z wprowadzonym do UPDOP z dniem 1 stycznia 2017 r. zmodyfikowanym przepisem art. 6 ust. 1 pkt 10a) zwalnia się od podatku instytucje wspólnego inwestowania posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod warunkiem, że instytucje te spełniają łącznie następujące warunki (zwolnienie podmiotowe):

1.  podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
2.  wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,
3.  prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
4.  ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
5.  posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
6.  są zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę.

Jednak na podstawie art. 6 ust. 4 UPDOP powyższe zwolnienie nie ma zastosowania do instytucji wspólnego inwestowania:

1.  które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, lub
2.  których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż EUR 40.000.

Zgodnie z powyższymi przepisami, od dnia 1 stycznia 2017 r. tylko fundusze inwestycyjne otwarte, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10) lub instytucje zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a) pozostały objęte zakresem zwolnienia podmiotowego z podatku CIT (tj. zostały ustawowo wyjęte z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce).

Z dniem 1 stycznia 2017 roku instytucje wspólnego inwestowania, które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego (dalej zwane łącznie: „Instytucje wspólnego inwestowania typu zamkniętego”) mające siedzibę w państwie UE/EOG innym niż Polska, są - dla celów podatkowych - traktowane inaczej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58) UPDOP w związku z art. 6 ust. 1 pkt a) i d)-f) jak również art. 6 ust. 4 UPDOP, dochody (przychody) uzyskiwane przez takie podmioty na terytorium Polski są zwolnione z podatku CIT jeśli spełnione są następujące warunki:

1.  podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
2.  wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe,
3.  prowadzą swoją działalność na podstawie zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
4.  ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
5.  posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
6.  są zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę.

Jednakże, jak wskazano w art. 17 ust. 1 pkt 58) UPDOP, zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 57) lit. a) -f) UPDOP, które obejmują:

1.  dochody (przychody) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
2.  dochody (przychody) z odsetek od pożyczek udzielonych podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu,
3.  dochody (przychody) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których mowa w lit. a),
4.  darowizny bądź inne nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia dokonywane przez podmioty, o których mowa w lit. a),
5.  dochody (przychody) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a),
6.  dochody (przychody) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach.

Biorąc pod uwagę powyższe można stwierdzić, że po wprowadzeniu ostatnich zmian do UPDOP, Instytucje wspólnego inwestowania typu zamkniętego nie są już objęte zakresem podmiotowego zwolnienia z opodatkowania, lecz korzystają z szerokiego zakresu zwolnienia z opodatkowania w Polsce obejmującego wszystkie typy dochodów, z wyłączeniem jedynie dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57) lit a-f UPDOP. Z tego względu, jeśli zagraniczna Instytucja wspólnego inwestowania typu zamkniętego spełnia powyższe wymagania i nie posiada praw udziałowych w spółkach osobowych, które mogłyby skutkować otrzymywaniem dochodów przez taki fundusz, fundusz ten powinien być zwolniony z podatku CIT w Polsce w odniesieniu do całego swojego dochodu, jaki otrzymuje w Polsce.

Powyższe przepisy UPDOP mają zastosowanie także do Funduszu. Na gruncie przepisów niemieckich, Fundusz zarządzany przez Spółkę jest funduszem typu otwartego, a prawo niemieckie podobnie do polskiego jest oparte na ustawodawstwie europejskim, a zwłaszcza na przepisach Dyrektywy ZAFI. Główną cechą, która pozwala na odróżnianie funduszy zamkniętych i otwartych na podstawie Dyrektywy ZAFI jest procedura umarzania jednostek uczestnictwa funduszu.

W przypadku Funduszu, o ile specjalne warunki Funduszu uzgodnione z inwestorem nie przewidują inaczej, inwestor jest uprawniony do umorzenia jednostek Funduszu w dowolnym czasie. Ze względów regulacyjnych i ubezpieczeniowych zostało przewidziane zabezpieczenie, zgodnie z którym, inwestorzy kwalifikowani inwestujący w Fundusz, nie będą uprawnieni do inwestowania, jeśli warunki Funduszu nie pozwalają inwestorowi na umarzanie jednostek przynajmniej raz w roku. Stąd Fundusz spełnia definicję „funduszu otwartego” określoną w art. 1 ust. 2 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 694/2014 z dnia 17 grudnia 2013 roku uzupełniającego Dyrektywę ZAFI, który przewiduje, że „otwarty fundusz AFI (alternatywny fundusz inwestycyjny) będzie uznawany za AFI, którego udziały bądź jednostki są, na żądanie dowolnego z jego udziałowców lub posiadaczy jednostek, odkupywane lub umarzane przed rozpoczęciem jego etapu likwidacji lub rozwiązania, z aktywów AFI i zgodnie z procedurą i częstotliwością określoną w jego regulaminie lub dokumentach założycielskich AFI, prospekcie emisyjnym lub dokumentach ofertowych.”

Pomimo zakwalifikowania Funduszu jako funduszu otwartego, zapisy statutowe Funduszu przewidują kilka ograniczeń i zakazów, które - z perspektywy prawa polskiego - są typowe dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych. Jak wskazano w części wstępnej Fundusz jest uprawniony do nabywania udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością inwestujących w nieruchomości lub nabywania bezpośrednich tytułów własności do nieruchomości. Ponadto liczba inwestorów Funduszu jest ograniczona i, ogólnie rzecz biorąc, inwestorzy mogą być tylko instytucjonalni. Dlatego też, Fundusz powinien być uważany za instytucję wspólnego inwestowania typu zamkniętego (czyli fundusz inwestycyjny otwarty stosujący zasady typowe dla funduszu zamkniętego).

Przedstawiona w opisie stanu faktycznego charakterystyka prawna Funduszu wsparta powyższą analizą przepisów prawa niemieckiego i unijnego prowadzi do wniosku, iż Fundusz, będąc instytucją zbiorowego inwestowania typu zamkniętego, spełnia wszystkie warunki, które konieczne są do zwolnienia dochodów (przychodów) Funduszu z podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce (z zastrzeżeniem ograniczeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57) UPDOP. Poniżej przedstawiona została analiza potwierdzająca spełnienie przez Fundusz poszczególnych warunków wymaganych do zwolnienia.

Fundusz jako instytucja wspólnego inwestowania z siedzibą w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Eurooeiskiei (EOG)

UPDOP nie zawiera definicji instytucji wspólnego inwestowania. Niemniej jednak, z uwagi na to, iż, jak wskazano szerzej w dalszej części niniejszego wniosku, wprowadzając zwolnienie z CIT dla instytucji wspólnego inwestowania z krajów UE (EOG) ustawodawca miał na celu objęcie nim podmiotów zagranicznych odpowiadających polskim funduszom inwestycyjnym, to należy przyjąć, że ustawodawca uznaje polski fundusz inwestycyjny za taką instytucję. Należy przy tym podkreślić, iż w przypadku ram prawno-organizacyjnych ustanowionych przez polskiego ustawodawcę, instytucją wspólnego inwestowania jest fundusz inwestycyjny, a nie TFI, które jedynie funduszem zarządza.

W konsekwencji, przez instytucję wspólnego inwestowania należy rozumieć taką instytucję, której rola (uwzględniając przy tym różnice prawno-organizacyjne występujące pomiędzy różnymi krajami) odpowiada roli, jaką w Polsce pełni fundusz inwestycyjny, tj. zbioru aktywów zgromadzonych przez inwestorów w celu wspólnego inwestowania.

Jak już wspomniano, ustawową podstawę dla funkcjonowania Funduszu stanowi niemiecka regulacja K.G. (Kapitalanlagegesetzbuch z 16 maja 2013 r.). Zgodnie z art. 1 K.G., przepisy tej ustawy stosuje się - między innymi - do podlegającego prawu niemieckiemu majątku inwestycyjnego (Investmentvermögen) w formie funduszu inwestycyjnego w rozumieniu art. 91 par. (1), (3), 92 K.G. Przy tym, art. 1 K.G. stwierdza, iż majątkiem inwestycyjnym (Investmentvermögen) jest majątek przeznaczony do wspólnego inwestowania, lokowany zgodnie z zasadą dywersyfikacji ryzyka w określone składniki majątku (definicja zgodna z odpowiednią definicją zawartą w Dyrektywie AIFM). Przywoływany wyżej art. 1 i art. 92 par. (1) K.G. definiuje fundusz inwestycyjny jako wyodrębniony majątek (Sondervermögen) spełniający kryteria określone w prawie europejskim, zarówno jako fundusz publiczny, jak i specjalny. Równocześnie, zgodnie z art. 93 par. (1) K.G., wyodrębniony majątek (Sondervermögen) jest zarządzany przez spółkę zarządzającą na rachunek inwestorów zgodnie z K.G. oraz warunkami umownymi określającymi stosunek prawny pomiędzy spółką zarządzającą a inwestorami. Zgodnie z K.G. oraz warunkami umownymi inwestorom przysługuje prawo do umorzenia udziałów (por. art. 98 K.G.).

W świetle powyższego, Fundusz będący majątkiem inwestycyjnym (Investmentvermögen) stanowiącym wyodrębniony majątek (Sondervermögen) jest w świetle prawa niemieckiego funduszem inwestycyjnym, który jest zarządzany przez spółkę zarządzającą (czyli Spółkę).

Ponadto, należy wskazać, iż zgodnie z art. 95 par. (1) K.G. udziały inwestorów w wyodrębnionym majątku reprezentują certyfikaty udziałowe, zaś zgodnie z art. 98 par. (1) K.G. inwestor może za zwrotem udziału żądać wypłaty - przypadającej na tenże udział - wartości wyodrębnionego majątku (który obejmuje określone w K.G. przedmioty majątkowe nabyte w wyniku lokowania w Funduszu środków finansowych przez inwestorów). Powyższe certyfikaty udziałowe pełnią funkcję podobną do tej, jaką w Polsce pełnią jednostki uczestnictwa, względnie certyfikaty inwestycyjne emitowane przez polskie fundusze inwestycyjne.

Mając na uwadze przytoczone argumenty, należy uznać, iż Fundusz jest odpowiednikiem polskiej Instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego, wobec czego nie ulega wątpliwości, iż Fundusz jest instytucją wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 58) UPDOP.

Ponadto, skoro Fundusz został utworzony i działa zgodnie z przepisami niemieckimi oraz jest zarządzany przez podmiot niemiecki, to należy uznać, iż ma on siedzibę w Niemczech, a zatem w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W rezultacie, należy uznać Fundusz za instytucję wspólnego inwestowania posiadająca siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Jak wskazano powyżej, aby zagraniczne Instytucje wspólnego inwestowania typu zamkniętego mogły korzystać ze zwolnienia z podatku CIT, powinny spełnić pewne warunki określone w UPDOP, które są w pewnym zakresie podobne do tych, które dotyczą funduszy otwartych.

Warunek z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a) UPDOP - rezydencja podatkowa Funduszu

Zasady opodatkowania dochodów Funduszu niemieckim podatkiem dochodowym od osób prawnych wynikają z przepisów niemieckiej ustawy o podatku od osób prawnych (Körperschaftsteuergesetz in der Fassung der Bekanntmachung) z 15 października 2002 (Körperschaftsteuergesetz, dalej: „KStG”) oraz niemieckiej ustawy o podatku od inwestycji - lnvestmentsteuergesetz z 15 grudnia 2003 (Investmentsteuergesetz, dalej: „InvStG”).

Należy wskazać, iż niemiecki podatek dochodowy od osób prawnych (Körperschaftsteuer) jest podatkiem dochodowym będącym odpowiednikiem polskiego CIT. Mianowicie, zgodnie z art. 7 KStG niemiecki podatek dochodowy od osób prawnych oblicza się od kwoty dochodu do opodatkowania obliczanego zgodnie z przepisami tej ustawy. W myśl art. 1 par. (1) KStG, nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym podatku podlegają korporacje, spółki osobowe oraz masy majątkowe mające zarząd lub siedzibę w Niemczech. W szczególności, zgodnie z art. 1 par. (1) pkt 5 KStG powyższy obowiązek dotyczy nieposiadających zdolności prawnej związków, instytutów, fundacji oraz innych majątków celowych (Zweckvermögen) prawa prywatnego. Równocześnie, w art. 11 InvStG określono, iż wyodrębniony majątek (Sondervermögen) w rozumieniu InvG stanowi wzmiankowany wyżej majątek celowy (Zweckvermögen), o którym mowa w art. 1 par. (1) pkt 5 KStG.

Powyższe oznacza, iż Fundusz, który jest takim wyodrębnionym majątkiem, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w niemieckim podatku dochodowym od osób prawnych. Skoro zaś Fundusz podlega w Niemczech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, to należy uznać, iż podlega on w Niemczech opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, iż na mocy art. 11 InvStG, Fundusz jest z niemieckiego podatku od osób prawnych zwolniony. Występuje tu bowiem analogia do sytuacji polskiego funduszu inwestycyjnego, który mimo iż podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich osiągania zgodnie z art. 3 ust. 1 UPDOP, to równocześnie na mocy odpowiednich przepisów także jest zwolniony z polskiego CIT (z wyłączeniem dochodu z art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a)-f)).

Za prawidłowością przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska, iż Fundusz podlega w Niemczech opodatkowaniu od całości swoich dochodów przemawia również fakt, iż Fundusz jest uprawniony do uzyskania certyfikatu potwierdzającego rezydencję podatkową Funduszu w Niemczech w rozumieniu Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (dalej: „UPO”). Należy zauważyć, iż, zgodnie z art. 2 UPO, jej postanowienia w Niemczech dotyczą m.in. podatku od osób prawnych. W świetle zaś art. 4 UPO oraz Komentarza do Konwencji Modelowej OECD w zakresie podatków od dochodu i majątku określenie rezydencji podatkowej danej osoby następuje każdorazowo w oparciu o kryteria ustanowione w prawie wewnętrznym państw, takie jak: miejsce siedziby / zamieszkania, miejsce efektywnego zarządu albo inne kryteria podobnego rodzaju. Oznacza to, że miejsce podlegania przez daną osobę nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w danym państwie (bez względu na źródło osiągania przychodów) określa się w oparciu o kryteria ustanowione w prawie wewnętrznym tego państwa.

W związku z powyższym, certyfikat potwierdzający niemiecką rezydencję podatkową Funduszu, w rozumieniu UPO, należy uznać za dokument urzędowy potwierdzający fakt podlegania przez Fundusz opodatkowaniu w Niemczech od całości dochodów (bez względu na źródło ich osiągania).

Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż Fundusz podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Niemczech, który to kraj, jak wspomniano wyżej, jest krajem siedziby Funduszu. W związku z powyższym spełniony jest warunek określony w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a) UPDOP.

Warunek z art. 17 ust. 11 pkt 1 UPDOP - przedmiot działalności Funduszu

Warunek zwolnienia sformułowany w powyższym przepisie wymaga, aby wyłącznym przedmiotem działalności instytucji wspólnego inwestowania było zbiorowe lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. Warunek ten odpowiada zakresowi działalności polskich funduszy inwestycyjnych wskazanemu w art. 3 Ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dalej: „Ustawa o FI”), zgodnie z którym wyłącznym przedmiotem działalności polskiego funduszu inwestycyjnego jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a niekiedy również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

Mając na uwadze szczegółowy opis działalności Funduszu wskazany w stanie faktycznym, należy stwierdzić, iż działalność Funduszu określona przepisami K.G. oraz warunkami umownymi, jest zbieżna z obszarami działalności polskich funduszy inwestycyjnych. Mianowicie, jak już wspomniano, środki finansowe do Funduszu pozyskiwane są od inwestorów, którzy w wyniku ulokowania w Funduszu tych środków uzyskują certyfikaty udziałowe. Fundusz lokuje pozyskane środki w nieruchomości położone w Polsce.

Działalność taka, jak najbardziej odpowiada zatem przedmiotowi działalności polskich funduszy inwestycyjnych. Zgodnie bowiem z art. 147 ust. 1 pkt 1) Ustawy o FI, fundusz inwestycyjny zamknięty może lokować aktywa, między innymi, w prawo własności lub współwłasności gruntów, budynków oraz obiektów budowlanych stanowiących odrębne nieruchomości. Jak wynika z art. 147 ust. 1 pkt 2) Ustawy o FI, fundusz inwestycyjny zamknięty może, inwestować także w prawo wieczystego użytkowania gruntu.

Powyższe oznacza, iż działalność inwestycyjna prowadzona przez Fundusz na rynku polskim w pełni odpowiada dopuszczalnym sposobom lokowania kapitału przez polskie fundusze inwestycyjne. Skoro zatem polskie fundusze inwestycyjne mogą dokonywać powyższych inwestycji, to nie ulega wątpliwości, iż działalność prowadzona przez Fundusz w tym samym zakresie mieści się w pojęciu inwestowania w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. W rezultacie, odpowiadające im inwestycje Funduszu wspomniane wyżej także zawierają się w tym pojęciu.

W świetle powyższego należy uznać, iż opisana działalność Funduszu stanowi działalność w zakresie lokowania środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. Ponadto, skoro środki te pochodzą ze środków uzyskanych od inwestorów, którzy w wyniku ich ulokowania w Funduszu otrzymali certyfikaty udziałowe, a Fundusz nie prowadzi innej działalności, to należy uznać, iż wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe.

Zatem, jak zaznaczono na wstępie, warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 11 pkt 1 UPDOP należy uznać za spełniony.

Warunek z art. 17 ust. 11 pkt 2 UPDOP - zawiadomienie właściwego organu nadzoru

Stosownie do art. 5 ust. (1) K.G. właściwym organem niemieckim sprawującym nadzór nad działalnością Funduszu oraz Spółki jest Federalny Urząd Nadzoru Usług Finansowych - Bundesanstalt fur Finanzdienstleistungsaufsicht (BaFin). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka uzyskała od BaFin zezwolenie na utworzenie i prowadzenie funduszy. Zgodnie z prawem niemieckim nie są natomiast wydawane zezwolenia dotyczące utworzenia poszczególnych funduszy. Z tego względu Spółka jest zobowiązana do zawiadomienia BaFin o utworzeniu nowego funduszu i przekazania BaFin kopii odpowiedniej dokumentacji dotyczącej funduszu. Zawiadomienie jest również wymagane przy stosowaniu warunków umownych określających stosunek prawny pomiędzy spółką zarządzającą a inwestorami, a także - z pewnymi wyjątkami - przy zmianie takich warunków umownych. Zasady te miały zastosowanie również w przypadku Funduszu, którego dotyczy niniejszy wniosek.

Zatem skoro utworzenie Funduszu wymagało zawiadomienia BaFin, to należy uznać, iż Fundusz spełnia wymogi, o których mowa w art. 17 ust. 11 pkt 2 UPDOP. W rezultacie, w przypadku Funduszu warunek, o którym tu mowa jest spełniony.

Warunek z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d) UPDOP - bezpośredni nadzór właściwych organów

Kolejnym warunkiem, który musi spełnić instytucja wspólnego inwestowania mająca siedzibę w innym państwie członkowskim UE (EOG), aby móc korzystać ze zwolnienia z podatku CIT, jest konieczność podlegania przez tę instytucję bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa jej siedziby. Również w przypadku tego warunku, analizując jego spełnienie należy brać pod uwagę różnice prawno-organizacyjne występujące między polskimi a zagranicznymi funduszami inwestycyjnymi. Wobec powyższego, należy uznać, iż istotą tego wymogu jest, aby działalność inwestycyjna podlegała stałemu nadzorowi odpowiedniego organu nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym instytucja ta ma siedzibę.

Zgodnie z art. 5 K.G., BaFin został powierzony nadzór nad działalnością spółek zarządzających, a także depozytariuszy. W szczególności, w celu wykonywania powyższego nadzoru BaFin otrzymał uprawnienie do wydawania nakazów, które są niezbędne i odpowiednie w celu zapewnienia, aby działalność spółki zarządzającej była zgodna z przepisami K.G., przepisami wydanymi na podstawie tej ustawy, jak też warunkami umownymi. Biorąc pod uwagę konstrukcję Funduszu jako wyodrębnionego majątku stanowiącego - w aspekcie cywilnoprawnym - własność spółki zarządzającej, nadzór BaFin nad Funduszem przyjmuje postać nadzoru nad zarządzaniem przez spółkę wyodrębnionym majątkiem stanowiącym Fundusz. Nadzór ten przejawia się, między innymi, obowiązkiem poinformowania BaFin o zmianach warunków umownych Funduszu (z pewnymi wyjątkami). Przejawem nadzoru BaFin nad Funduszem jest także obowiązek przekazywania BaFin prospektów informacyjnych Funduszu, jak też raportów rocznych Funduszu, które spółka zarządzająca jest zobowiązana sporządzać. Ponadto, BaFin nadzoruje prawidłowość wykonywania obowiązków przez kierownictwo Spółki. W tym zakresie istnieją daleko idące podobieństwa z zakresem nadzoru sprawowanego przez KNF nad działalnością polskiego funduszu inwestycyjnego oraz TFI.

Jako że - jak wynika z powyższych uwag - Fundusz podlega nadzorowi BaFin będącego niemieckim urzędem państwowym, należy uznać, iż jego działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym kraju, w którym Fundusz ma siedzibę. W konsekwencji, warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d) UPDOP należy uznać za spełniony w przypadku Funduszu.

Warunek z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e) UPDOP – depozytariusz

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, zgodnie z wymogami wskazanymi w K.G. Fundusz posiada depozytariusza. Depozytariuszem Funduszu jest Bank S.A. (oddział niemiecki). Depozytariusz kontroluje, czy zarządzanie Funduszem odbywa się zgodnie z przepisami prawa i postanowieniami umownymi. Depozytariusz jest także odpowiedzialny za stałe monitorowanie aktywów posiadanych przez Fundusz.

Funkcja depozytariusza Funduszu jest zatem analogiczna do roli, jaką pełni depozytariusz w odniesieniu do polskich funduszy inwestycyjnych. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 Ustawy o FI, depozytariusz wykonuje obowiązki określone w ustawie, w szczególności polegające na przechowywaniu aktywów oraz prowadzeniu rejestru aktywów funduszu inwestycyjnego lub alternatywnej spółki inwestycyjnej, a także na zapewnieniu właściwego monitorowania przepływu środków pieniężnych tych podmiotów.

Ponadto, jak wynika z art. 10 Ustawy o FI, wykonując swoje działania, towarzystwo i depozytariusz oraz zarządzający ASI i depozytariusz działają niezależnie i w interesie odpowiednio uczestników funduszu inwestycyjnego i inwestorów alternatywnej spółki inwestycyjnej.

Wobec powyższego należy uznać, iż rola pełniona przez depozytariusza Funduszu odpowiada funkcji, jaką w konstrukcji polskiego funduszu inwestycyjnego pełni depozytariusz. W szczególności, podobnie jak w przypadku depozytariusza polskiego funduszu inwestycyjnego, depozytariusz Funduszu działa niezależnie od Spółki i w interesie inwestorów (uczestników Funduszu). Powyższe prowadzi do wniosku, iż w przypadku Funduszu spełniony jest warunek zwolnienia wskazany w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e) UPDOP.

Warunek z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) UPDOP - zarządzanie przez uprawniony podmiot

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Fundusz zarządzany jest przez Spółkę, która uzyskała na prowadzenie swojej działalności zgodę właściwego niemieckiego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, czyli BaFin. Mając powyższe na uwadze, warunek przewidziany w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) ustawy o CIT, należy uznać za spełniony.

Warunek z art. 17 ust. 12 UPDOP - podstawa prawna dla wymiany informacji podatkowych

Ostatnim warunkiem wymaganym dla zwolnienia instytucji wspólnego inwestowania z siedzibą w innym kraju UE (EOG) z polskiego podatku CIT jest wskazany w art. 17 ust. 12 UPDOP wymóg istnienia podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

Biorąc pod uwagę fakt, iż zarówno Fundusz, jak i Spółka mają siedzibę w Republice Federalnej Niemiec, zastosowanie w tym przypadku znajduje UPO. W konsekwencji, podstawę prawną do uzyskania potrzebnych informacji przez polskie organy podatkowe stanowi art. 27 UPO. Prowadzi to do wniosku, iż powyższy warunek jest spełniony w przypadku Funduszu.

Zwolnienie Funduszu - podsumowanie

Jak wynika ze szczegółowej analizy przedstawionej powyżej, Fundusz jest instytucją wspólnego inwestowania posiadającą siedzibę w innym, niż Polska, państwie UE (Niemcy). Zważywszy na status prawny i sposób działania Funduszu, w przypadku Funduszu spełnione są również wszystkie warunki wskazane w art. 6 ust. 1 pkt 10a) lit. a), d)-f), art. 17 ust. 1 pkt 58) oraz ust. 11 i 12 UPDOP, co zostało jednoznacznie dowiedzione powyżej. W konsekwencji należy uznać, iż dochody (przychody) Funduszu uzyskiwane w Polsce są zwolnione z podatku CIT z zastrzeżeniem ograniczeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a)-f) UPDOP.

Należy jednocześnie podkreślić, iż zwolnienia dochodów (przychodów) Funduszu z podatku CIT nie eliminuje szczególny charakter prawny Funduszu, a mianowicie nieposiadanie przez Fundusz podmiotowości prawnej w zakresie prawa cywilnego, przez co aktywa Funduszu są nabywane przez Spółkę. Spółka nabywa bowiem te aktywa jedynie we własnym imieniu, lecz nie na swój rachunek, a na rachunek Funduszu. Z uwagi na różnorodność form prawnych i organizacyjnych, w ramach których funkcjonują fundusze inwestycyjne w innych państwach UE i EOG brak jest możliwości, aby fundusze takie posiadały identyczny charakter prawny do funduszy polskich. Właśnie dlatego ustawodawca wprowadził w art. 6 ust. 1 pkt 10a) i art. 17 ust. 1 pkt 58) oraz art. 11 i 12 UPDOP szereg warunków, które muszą być spełnione, aby dochody (przychody) zagranicznych funduszy inwestycyjnych mogły być zwolnione z podatku CIT w Polsce. Spełnienie tych warunków ma potwierdzić, że określona zagraniczna instytucja wspólnego inwestowania posiada zbliżony status do polskich funduszy inwestycyjnych. Jak wskazuje przeprowadzona powyżej analiza poszczególnych warunków zwolnienia w odniesieniu do Funduszu, zarówno cel, jak i sposób działania oraz przeznaczenie Funduszu jest, na gruncie niemieckich przepisów, analogiczne do zasad funkcjonowania polskich funduszy inwestycyjnych określonych w Ustawie o FI.

Analizy przepisów dotyczących zwolnienia dochodów (przychodów) zagranicznych funduszy inwestycyjnych z podatku CIT w Polsce nie sposób dokonać bez uwzględnienia celu i okoliczności wprowadzenia art. 6 ust. 1 pkt 10a) UPDOP, oraz, od 1 stycznia 2017, art. 17 ust. 1 pkt 58) i innych powiązanych przepisów UPDOP. Wprowadzenie tej regulacji wynikało z konieczności usunięcia niezgodności polskiego prawa z prawem europejskim. Mianowicie, zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 pkt 10) UPDOP obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., zwolnieniu z CIT podlegały fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów polskiej Ustawy o FI. Prowadziło to do dyskryminacji zagranicznych funduszy inwestycyjnych w zakresie zasad opodatkowania podatkiem CIT. W konsekwencji, Komisja Europejska wszczęła w trybie art. 226 Traktatu WE postępowanie w sprawie uchybienia przez Polskę zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Dla potrzeb analizy wprowadzonej w dniu 1 stycznia 2011 r. regulacji art. 6 ust. 1 pkt 10a) UPDOP pomocne jest również sięgnięcie do uzasadnienia zawartego w projekcie ustawy wprowadzającej powyższy przepis. W uzasadnieniu tym wskazano między innymi:

„Taki stan prawny prowadzi do nierównego traktowania funduszy inwestujących na rynku polskim, a tym samym do naruszenia traktatowej swobody przepływu kapitału, do której respektowania zobowiązały się państwa członkowskie UE i EOG (zasada ustanowiona art. 63 TFUE (dawny art. 56 TWE) i art. 40 Porozumienia EOG) i na którą wskazała Komisja Europejska w naruszeniu nr 2006/4093.

W celu usunięcia wskazanego przez Komisję Europejską naruszenia i zrównania w prawach podatkowych polskich i zagranicznych funduszy, nie pozbawiając polskich podatników praw nabytych, stosownego rozszerzenia o fundusze inwestycyjne i emerytalne, podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w innych krajach UE lub EOG, wymaga katalog zwolnień podmiotowych zawarty w art. 6 ustawy CIT.

Należy zaznaczyć, że specyfika form organizacyjno-prawnych polskich funduszy różni się w znacznej mierze od form funduszy funkcjonujących w innych państwach członkowskich UE i EOG. (\`(...)\`) W związku z tym wprowadzając zwolnienie dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych i emerytalnych określono warunki materialne i formalne, które pozwalają na objęcie tym rozwiązaniem wyłącznie takich podmiotów, które działają na analogicznych zasadach jak krajowe fundusze inwestycyjne i emerytalne.”

Trzeba zatem przyjąć, iż ustawodawca mając świadomość różnic w prawno-organizacyjnych ramach, w których funkcjonują fundusze inwestycyjne w różnych krajach europejskich, dążył do przyznania zwolnienia tym funduszom inwestycyjnym z innych państw członkowskich UE (EOG), które odpowiadają polskim funduszom inwestycyjnym. Równocześnie trzeba przyjąć, iż skoro ustawodawca miał świadomość takich różnic, to jego intencją było objęcie zwolnieniem także takich funduszy inwestycyjnych z innych krajów UE (EOG), których konstrukcja prawna odbiega od konstrukcji polskiego funduszu, ale służy realizacji tych samych podstawowych celów funduszu inwestycyjnego.

Ponadto warto zauważyć cel wprowadzania zmian do UPDOP w odniesieniu do Instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. Jak wynika z uzasadnienia do ustawy zmieniającej z dnia 29 listopada 2016 roku, głównym powodem wprowadzenia ostatnich zmian było rozwiązanie problemu uchylania się od opodatkowania z wykorzystaniem struktur zbudowanych w oparciu o transparentne podatkowo podmioty i fundusze inwestycyjne zamknięte. Główną konsekwencją wprowadzenia ostatniej zmiany jest de facto wyłączenie z zakresu zwolnienia z CIT dochodów uzyskiwanych przez fundusze inwestycyjne za pośrednictwem transparentnych podatkowo podmiotów (spółek osobowych, w tym spółek komandytowych), podczas gdy pozostałe dochody uzyskiwane w Polsce przez polskie fundusze inwestycyjne oraz zagraniczne instytucje zbiorowego inwestowania pozostały zwolnione z CIT. Tak więc, zważywszy że Fundusz nie otrzymuje żadnych dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a)-f) UPDOP, ostatnie zmiany w UPDOP nie powinny w żaden sposób wpłynąć negatywnie na zwolnienie dochodów Funduszu z podatku CIT.

Jak wykazano w przedstawionej analizie, charakterystyka Funduszu w pełni odpowiada celom i zasadom funkcjonowania polskich funduszy inwestycyjnych. W konsekwencji, Fundusz spełnia również wymogi stawiane przez ustawodawcę, które znalazły odzwierciedlenie w art. 17 ust. 1 pkt 58), ust. 11, ust. 12, art. 6 ust. 1 pkt 10a) lit. a, d)-f) oraz ust. 4 UPDOP.

Wyżej przedstawione stanowisko, zgodnie z którym dochody osiągane przez Fundusz z terytorium Polski są zwolnione z polskiego CIT znajduje pełne potwierdzenie w jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym funduszy niemieckich działających na zasadach analogicznych do Funduszu. Tytułem przykładu można powołać następujące orzeczenia:

1.  Wyrok WSA w Warszawie z 1 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2188/12 oraz utrzymujący go w mocy wyrok NSA z 16 czerwca 2015 r. sygn.. II FSK 1279/13, w którym wskazano jednoznacznie: „W art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. ustawodawca operuje niezdefiniowanym nigdzie pojęciem „instytucja wspólnego inwestowania”. Tę właśnie „instytucję” ustawa zwalnia z opodatkowania - o ile wystąpią enumeratywnie określone warunki zwolnienia i jakkolwiek krąg podatników istotnie określa art. 1 oraz 1a u.p.d.o.p., to jednak w pełni uprawnione jest uznanie art. 6 ust. 1 pkt 10a za przepis o charakterze szczególnym, komplementarnym i uzupełniającym art. 1 i art. 1a ustawy w zakresie wskazującym potencjalnie możliwe formy organizacyjne podatników podatku dochodowego./\`(...)\`/ Przy czym należy zauważyć i podkreślić, że ustawodawca w omawianym przepisie nawiązuje bezpośrednio i wyłącznie do podmiotów posiadających siedzibę poza granicami Polski, zatem wyprowadzić należy wniosek, że określone w polskiej ustawie podatkowej kryteria kwalifikacji podmiotu jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie mogą być ostateczne i rozstrzygające. Istotny jest status podatkowy „instytucji wspólnego inwestowania” w kraju jej siedziby.”
2.  Wyrok WSA w Warszawie z 27 marca 2013 r., sygn. III SA/Wa 2810/12, w którym stwierdzono: „W ocenie Sądu trzeba jednak odnotować, że w art. 10 ust. 1 pkt 10a ustawa operuje niezdefiniowanym nigdzie pojęciem „instytucja wspólnego inwestowania”. Tę właśnie „instytucję” ustawa zwalnia z opodatkowania - o ile wystąpią enumeratywnie określone warunki zwolnienia, czyli te okoliczności faktyczne i prawne, które ustawa opisuje pod punktami a - f omawianego przepisu. Jeśli przyjąć taką jego wykładnię, jaką zaprezentował Minister Finansów, to - pomimo spełnienia wszystkich tych warunków - jakikolwiek podmiot z kraju Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, który w świetle polskiego prawa krajowego nie spełnia koniecznych przesłanek podmiotowych dla uznania go za podatnika polskiego podatku dochodowego od osób prawnych, nie mógłby korzystać ze zwolnienia podatkowego. Taki stan rzeczy nie dałby się natomiast pogodzić z akcentowanymi w skardze podstawowymi zasadami pierwotnego prawa unijnego, tj. z zasadą niedyskryminacji (art. 18 Traktatu Ustanawiającego Unię Europejską), zasadą swobody przepływu kapitału (art. 63 ust. 1 TFUE), a także zasadą swobody przedsiębiorczości (art. 49 TFUE). Forma organizacyjno-prawna instytucji zbiorowego inwestowania nie może determinować oceny, czy ten status (takiej właśnie instytucji) danemu podmiotowi przysługuje, czy też nie. Skarżąca w pełni zasadnie wskazuje na historyczny kontekst wprowadzenia do ustawy art. 10 ust. 1 pkt 10a. Intencją Ustawodawcy, jak wynika z analizy uzasadnienia do nowelizacji ustawy, było zapewnienie zgodności ustawy z prawem wspólnotowym, tj. zagwarantowanie, aby każda instytucja z każdego kraju Unii (lub EOG), która co do celów i zasad funkcjonowania odpowiada polskiemu funduszowi inwestycyjnemu, mogła korzystać ze zwolnienia podatkowego, o ile istotnie jest instytucją zbiorowego (wspólnego) inwestowania. Wielość systemów prawnych w ramach wspólnego rynku Unii Europejskiej, skutkująca różnym ujęciem statusu podatnika podatku dochodowego (takie podatki nie są zasadniczo, jak dotychczas, zharmonizowane), nie może niweczyć podstawowego celu, jaki wyznacza dyrektywa 2009/65/WE, tj. celu zapewnienia efektywnego zwolnienia z opodatkowania instytucji zbiorowego inwestowania.”
3.  Wyroki WSA w Warszawie z 27 marca 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 2846/12 i III SA/Wa 2847/12), z dnia 18 kwietnia 2013 r. (sygn. III SA/Wa 2929/12 i III SA/Wa 2928/12), z dnia 14 marca 2013 r. (sygn. III SA/Wa 2500/12). Wszystkie te wyroki uchylały negatywne interpretacje podatkowe wydane przez organy podatkowe. W orzeczeniach tych sądy zaprezentowały stanowisko analogiczne do wyżej wskazanego, a mianowicie, że niemieckie fundusze inwestycyjne, o charakterystyce analogicznej do Funduszu, stanowią instytucję wspólnego inwestowania spełniającą warunki dla zwolnienia z CIT.
4.  Wszystkie wyżej wskazane w pkt c) wyroki WSA zostały następnie utrzymane w mocy wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającymi skargi kasacyjne złożone przez Ministra Finansów. Tym samym, zasadność twierdzenia o zwolnieniu dochodów uzyskiwanych przez niemieckie fundusze inwestycyjne na terytorium Polski potwierdza również najwyższa instancja sądownictwa administracyjnego w Polsce, między innymi, w następujących wyrokach NSA: z 8 października 2015 r. sygn.. II FSK 2153/13, sygn. II FSK 2280/13, sygn. II FSK 2154/13, sygn. II FSK 2279/13, oraz sygn. II FSK 2152/13. W powyższych wyrokach NSA jednoznacznie wskazał, że przy interpretacji art. 6 ust. 1 pkt 10a) UPDOP niezbędne jest wzięcie pod uwagę celu wprowadzenia tej regulacji, którym było zapewnienie zgodności polskich przepisów podatkowych z normami prawa europejskiego i stanowiło następstwo wszczętego przez Komisję Europejską w trybie art. 226 Traktatu WE postępowania w sprawie uchybienia przez Polskę zobowiązania państwa członkowskiego. Komisja zwróciła się do Polski o zakończenie dyskryminacyjnego opodatkowania zagranicznych funduszy emerytalnych, funduszy inwestycyjnych i instytucji finansowych. NSA wskazał w powyższych orzeczeniach (np. w wyroku o sygn. II FSK 2279/13) również: „Prawidłowa interpretacja art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. powinna wobec tego uwzględniać domniemanie zgodności krajowych przepisów podatkowych z prawem unijnym. W konsekwencji przyjąć należy, że omawiane zwolnienie, w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych, może mieć zarówno charakter podmiotowy, jak i przedmiotowy. Istotny jest przede wszystkim cel tego przepisu, tj. zapewnienie realizacji europejskich zasad traktatowych: swobodnego przepływu kapitału oraz swobody przedsiębiorczości”.
5.  Powołane wyżej wyroki WSA i NSA dotyczyły sporów wynikłych z negatywnych interpretacji podatkowych. Należy jednakże podkreślić, iż zwolnienie niemieckich funduszy inwestycyjnych z podatku CIT w Polsce potwierdza także wiele wyroków wydanych w sprawie nadpłaty podatku CIT zapłaconego przez te fundusze w Polsce w minionych latach. Przykładami takich wyroków są: orzeczenia wydane przez WSA w Warszawie w dniu 30 lipca 2014 r. (sygn. III SA/Wa 264/14 oraz sygn. III SA/Wa 265/14), 21 sierpnia 2014 r. (sygn. III SA/Wa 268/14), 27 sierpnia 2014 (sygn. III SA/Wa 269/14), 17 listopada 2015 (sygn. III SA/Wa 18/15), 28 października 2015 r. (sygn. III SA/Wa 3924/14), 13 listopada 2015 (sygn. III SA/Wa 125/15).

Orzeczenia powyższe dotyczą stanu prawnego obowiązującego jeszcze przed 1 stycznia 2011 r. W powyższych orzeczeniach, jak również innych dotyczących analogicznych kwestii (m.in. wyroki: z 28 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 1308/11, z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FSK 725/11, z 20 grudnia 2012 r. sygn. akt 1005/11, z 4 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 755/12, z 7 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2691/12) podkreślano, że wykładnia art. 6 ust. 1 pkt 10 UPDOP oparta wyłącznie na jego literalnym brzmieniu, bez uwzględnienia jego otoczenia prawnego, w tym wynikających z przepisów prawa unijnego zasad niedyskryminacji oraz swobody przepływu kapitału, jest nieprawidłowa. W zakresie „porównywalności” zagranicznych podmiotów do „polskich funduszy inwestycyjnych” podkreślano, że istotniejsze znaczenie mają rzeczywiste funkcje podmiotu zagranicznego, a nie jego forma prawna. Jak wynika z wyroku NSA z 29 września 2015 r., sygn. II FSK 882/15, również w poprzednim stanie prawnym „należało poszukiwać takich sposobów wykładni przepisów prawa krajowego, w tym przypadku art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. w związku z przepisami Ustawy o FI., które pozwoliłyby na respektowanie równoprawnego traktowania zagranicznych instytucji, porównywalnych do krajowych funduszy inwestycyjnych, niezależnie od różnic co do formy organizacyjno-prawnej w jakiej one funkcjonują. Jak wynika z wyżej przedstawionej szerokiej analizy i licznych przykładów orzeczeń sądów administracyjnych, wypracowana została jednolita linia orzecznictwa w zakresie zwolnienia niemieckich funduszy inwestycyjnych z podatku CIT w Polsce. Zgodnie z tą linią, fundusze inwestycyjne, o charakterystyce analogicznej do Funduszu, korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego w Polsce.

Aczkolwiek powołane orzeczenia wydane zostały w indywidualnych sprawach, przez co nie wiążą one, co do zasady, w innych sprawach, to należy wskazać, iż pomijanie tak bogatego dorobku judykatury przy wydawaniu interpretacji podatkowych byłoby nieuzasadnione. Należy zaznaczyć, iż Dyrektor Krajowego Informacji Skarbowej ma obowiązek wydawać interpretacje uwzględniając, między innymi, orzecznictwo sądów. Konkluzja taka wynika zarówno z art. 14a ust. 1 Ordynacji podatkowej, który dotyczy interpretacji ogólnych, jak i z art. 14e ust. 1 pkt 1) Ordynacji podatkowej, dotyczącego zmiany interpretacji indywidualnych.

Ponadto, pomimo iż powyższe wyroki polskich sadów administracyjnych dotyczą ustawodawstwa obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2017 r., jak już wskazano powyżej, aktualne regulacje dotyczące zwolnienia dochodów zagranicznych funduszy z podatku CIT są w znacznym stopniu podobne do regulacji obowiązujących przed 1 stycznia 2017 i dotyczących zwolnienia instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego z podatku CIT w Polsce. W szczególności aktualne brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 58) UPDOP również dotyczy terminu „instytucji zbiorowego inwestowania”, na który powoływano się w wielu cytowanych wyrokach sądowych. Przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku nie ma więc powodu nieuwzględniania argumentów szeroko omawianych przez te sądy.

Zważywszy zatem na fakt, iż dorobek orzecznictwa w sprawach opodatkowania niemieckich funduszy inwestycyjnych jest niezwykle bogaty, a także i na to, że wydane orzeczenia jednoznacznie potwierdzają jednolitą i ustaloną linię interpretacyjną wskazującą na zwolnienie przedmiotowych funduszy z podatku CIT, w pełni zasadne jest twierdzenie, że stanowisko sądów powinno znaleźć odzwierciedlenie również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Należy podkreślić, iż zwolnienie niemieckich funduszy inwestycyjnych, działających na zasadach analogicznych do Funduszu, z polskiego podatku CIT zostało potwierdzone także w interpretacjach podatkowych. Powołać tutaj należy następujące pisma:

*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 listopada 2015 r. (nr IPPB5/423-206/12/15-5/S/AJ), w której Dyrektor IS potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie i uznał, że niemiecki fundusz inwestycyjny jest instytucją wspólnego inwestowania, która spełnia wszystkie warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 10a) UPDOP. W konsekwencji, potwierdził również, że dochody tego funduszu są zwolnione z podatku CIT w Polsce.

*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 października 2015 r. (nr IPPB5/423-1203/11/15-8/S/AJ), w której potwierdzono w pełni stanowisko, iż niemiecki fundusz inwestycyjny, o analogicznej formie prawnej do Funduszu, korzysta ze zwolnienia podatkowego w Polsce.

*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 listopada 2015 r. (nr IPPB5/423-209/12/15-5/S/AJ) potwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w zakresie uznania dochodów niemieckich funduszy inwestycyjnych za zwolnione z podatku CIT.

Należy także dodać, iż 3 listopada 2016 r. Minister Rozwoju i Finansów wydał indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego dla siedmiu niemieckich funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Spółkę, posiadających taki sam status prawny jak Fundusz (por. interpretacje nr IPPB5/4510-740/16-3/AJ IPPB5/4510-741/16-3/AJ, IPPB5/4510-742/16-3/AJ, IPPB5/4510-743/16-3/AJ, IPPB5/4510-744/16-3/AJ, IPPB5/4510-745/16-3/AJ, IPPB5/4510-749/16-3/AJ). We wszystkich powyższych interpretacjach Minister Rozwoju i Finansów bezpośrednio i wyraźnie potwierdził, że w 2016 r. fundusze inwestycyjne zarządzane przez Spółkę spełniły warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 10a) lit. a) i c) do f) UPDOP, chociaż fundusze nie zostały uznane przez organ podatkowy dokonujący interpretacji za podmioty spełniające wymóg, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a) lit. b) UPDOP w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2017 r., z tego powodu, że fundusze - zgodnie z prawem niemieckim - mogły prowadzić działalność inwestycyjną w Polsce za pośrednictwem spółek komandytowych. Status prawny Funduszu jest identyczny w porównaniu do statusu prawnego funduszy, dla których zostały wydane ww. interpretacje. Pomimo, że UPDOP została znowelizowana i niektóre z wymogów dotyczących zwolnień zostały przeniesione z art. 6 do art. 17 UPDOP. Jak jednak wynika z obszernej analizy przeprowadzonej powyżej, aktualna podstawa zwolnienia z CIT mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) Instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego, w tym również do Funduszu, jest oparta o takie same wymogi, jakie obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2017 r„ z zastrzeżeniem ograniczenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a)-f) UPDOP, w przypadku dochodów otrzymywanych za pośrednictwem spółek osobowych.

W interpretacjach podatkowych, o których mowa powyżej potwierdzono, iż fundusze posiadające taki sam status jak Fundusz są instytucjami zbiorowego inwestowania, jak również, iż spełniają wymogi, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a) lit. a), c) (aktualny art. 17 ust. 11 pkt 2) oraz lit. d)-f) UPDOP. Brzmienie lit. b) art. 6 ust. 1 pkt 10a) UPDOP z 2016 r. jest obecnie odzwierciedlone w art. 17 ust. 11 pkt 1) UPDOP. Natomiast inwestowanie za pośrednictwem spółek komandytowych jest bezpośrednio wyłączone z zakresu zwolnienia z CIT. W takim przypadku podstawa stanowiska zaprezentowanego w powyższych interpretacjach o braku spełnienia jednego z warunków, która opierała się na potencjalnej możliwości inwestowania przez fundusze za pośrednictwem spółek komandytowych w Polsce, zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami dotyczącymi zwolnienia dochodów zagranicznych funduszy z CIT, nie ma już żadnego znaczenia. Dochody osiągane z udziału w spółkach osobowych są bowiem bezpośrednio wyłączone ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 57 UPDOP.

Biorąc pod uwagę powołane powyżej argumenty, przykłady licznych orzeczeń sądowych oraz interpretacji podatkowych, jak również wcześniejsze stanowisko przedstawione przez Ministra Rozwoju i Finansów w indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych dla funduszy zarządzanych przez Spółkę, posiadających taki sam status prawny jak Fundusz, dochody (przychody) Funduszu uzyskane w Polsce korzystają ze zwolnienia z polskiego podatku CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm.; dalej: „updop”) wolne od podatku są dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4, spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a-f.

Zwolnieniu przedmiotowemu określonemu powyżej mogą podlegać jedynie dochody podatnika - określonego w art. 1 – 1a tej ustawy.

Z uwagi na brak osobowości prawnej przy jednoczesnym braku struktury organizacyjnej oraz zdolności do czynności prawnych „majątku odrębnego” (dalej: „Funduszu”) nie można uznać za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1-3 oraz art. 1a updop podatnikami (podatku dochodowego od osób prawnych) są:

1.  osoby prawne,
2.  spółki kapitałowe w organizacji,
3.  jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej,
4.  spółki niemające osobowości prawnej mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania oraz
5.  podatkowe grupy kapitałowe.

Wyżej wymieniony katalog podmiotów, które mogą być uznane za podatników w rozumieniu ww. ustawy ma zatem charakter zamknięty.

Brak możliwości uznania Funduszu za jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej implikuje niemożność do uznania „Funduszu” za podatnika (wyodrębniona masa majątkowa nie mieści się w żadnej z ww. kategorii podatników).

Nie można zwolnić z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów „majątku odrębnego”, który temu podatkowi w ogóle nie podlega.

W związku z powyższym nie można uznać Funduszu za instytucję wspólnego inwestowania wymienioną w art. 17 ust. 1 pkt 58 updop. Przepis ten dotyczy tylko dochodów podmiotów będących podatnikami polskiego podatku dochodowego od osób prawnych.

Nadto, gdyby nawet uznać, że instytucję wspólnego inwestowania tworzą Wnioskodawca i Fundusz łącznie, jako pewną całość, to i tak dochody wygenerowane przez Spółkę z aktywów konstytuujących Fundusz nie mogłyby korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 17 ust. 11 pkt 1 updop.

Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 11 pkt 1 updop zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania, których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe.

Natomiast z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika wprost, że może on osiągać dochody z działalności gospodarczej wymienione w art. 5 ust. 3 updop, tj. uzyskiwanych za pośrednictwem spółki komandytowej prawa polskiego.

Zgodnie z art. 17 ust. 11 pkt 1 updop jednym z warunków zwolnienia jest zatem, aby wyłącznym przedmiotem działalności instytucji wspólnego inwestowania było zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. A jak wynika z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, spółka zarządzająca ma prawo do nabycia na rachunek funduszu ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, którego nie można zaliczyć do ww. rodzajów inwestycji.

W myśl bowiem art. 5 ust. 3 updop, jeżeli działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie ust. 1, uznaje się za przychody z działalności gospodarczej.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego warunek określony w art. 17 ust. 11 pkt 1 updop nie zostałby spełniony – zakres działalności Wnioskodawcy w zakresie lokowania aktywów konstytuujących Fundusz jest szerszy od dopuszczalnego w art. 17 ust. 11 pkt 1 updop.

Prawidłowość powyższej wykładni interpretacji Organu podatkowego potwierdza jednoznacznie najnowsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 21 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. II FSK 1777/15) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (np. z dnia 23 sierpnia 2017 r. sygn. III SA/Wa 2523/16). Wyroki co prawda odnoszą się do art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b w stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2016 r. updop, ale dopuszczalny zakres działalności w tym artykule jest tożsamy z określonym w art. 17 ust. 11 pkt 1 (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.).

Podkreślić przy tym należy, że polskie alternatywne fundusze inwestycyjne, tj. specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte oraz fundusze inwestycyjne zamknięte nie mogą z mocy prawa być komandytariuszami polskich spółek komandytowych, co jest istotne w kontekście wykładni funkcjonalnej art. 17 ust. 1 pkt 58 w zw. z art. 17 ust. 11 pkt 1 updop.

Zauważyć bowiem należy, że wprowadzenie do polskiego porządku prawnego art. 17 ust. 1 pkt 58 updop od 1 stycznia 2017 r. było poprzedzone ustanowieniem zwolnienia podmiotowego określonego art. 6 ust. 1 pkt 10a updop (do którego zresztą art. 17 ust. 1 pkt 58 tej ustawy się odwołuje). Ustanowienie zaś zwolnienia podmiotowego było wynikiem podjęcia przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązania wobec Komisji Europejskiej w sprawie usunięcia naruszenia nr 2006/4093. W uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej zwolnienie podmiotowe dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 10a) zaznaczono, że „proponowane warunki określające zakres podmiotowy zwolnienia zostały ustalone tak, aby zwolnieniem objęte zostały podmioty równoważne polskim funduszom inwestycyjnym i polskim funduszom emerytalnym.

Konsekwentnie w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 234, poz. 1389) wskazano, że „niezależnie od przedstawionych powyżej zmian, w projekcie zaproponowano również wprowadzenie dodatkowego wymogu, który będą musiały spełnić zagraniczne fundusze inwestycyjne, aby móc skorzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem dochodowym, wskazującego, że muszą być, podobnie jak ma to miejsce w przypadku funduszy inwestycyjnych tworzonych w oparciu o przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę”.

Nie ulega zatem wątpliwości, że wolą Ustawodawcy było ustanowienie zwolnienia podmiotowego dla zagranicznych instytucji wspólnego inwestowania ale tylko takich, które działają na podobnych zasadach do polskich funduszy inwestycyjnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, dokonując analizy, czy zagraniczna instytucja wspólnego inwestowania będzie spełniała warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 10 lit. a-f updop w kontekście zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego (w kontekście odesłania w art. 17 ust. 1 pkt 58 updop), należy uwzględnić okoliczność, czy jednostkę zbiorowego inwestowania posiadającą status SICAV można uznać za równoważną polskiemu funduszowi inwestycyjnemu.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25.01.2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1639/12 Fundusze zagraniczne aby mogły być uznane za porównywalne z funduszami krajowymi i podlegać zwolnieniu od opodatkowania na mocy art. 6 ust. 1 pkt 10a updop muszą spełniać warunki określone w tym artykule. Sąd wskazał, że formułując te warunki oparto się tu na cechach charakteryzujących działania polskich funduszy, tj.:

*   przedmiot działalności, który jest ograniczony do lokowania środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe (art. 3 ust. 1 ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych – Dz. U. z 2016 r. poz. 1896, z późn. zm. - ufi),

*   możliwość utworzenia funduszu inwestycyjnego wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego (art. 14 ust. 1 ufi),

*   obowiązek prowadzenia rejestru aktywów funduszu przez depozytariusza (art. 9 ufi),

*   podleganie nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (art. 5 pkt 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym - Dz. U. nr 183, poz. 1537 ze zm.),

*   posiadanie przez wszystkie fundusze inwestycyjne osobowości prawnej, pomimo że stanowią one jedynie masę majątkową utworzoną z wpłat uczestników i nabytych za te wpłaty aktywów.

Muszą też być zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę.

Przesłanki wypełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 10a, czy też art. 17 ust. 1 pkt 58 i ust. 11 updop należy zatem oceniać poprzez pryzmat zasady równego traktowania polskich funduszy inwestycyjnych i ich odpowiedników (podmiotów równoważnych) z Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Do tych bowiem zasad odwoływali się autorzy nowelizacji updop wprowadzając analizowane zwolnienie. To z kolei narzuca kierunek interpretacji przedmiotowych przepisów.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że zasady inwestowania przez niemieckie alternatywne fundusze inwestycyjne odbiegają od zasad inwestowania przewidzianych dla polskich funduszy zamkniętych i otwartych funduszy inwestycyjnych stosujących zasady i ograniczenia określone dla funduszy zamkniętych. A mianowicie, istotną różnicą jest możliwość lokowania środków pieniężnych przez fundusze niemieckie w spółki osobowe poprzez nabycie ogółu praw i obowiązków w tych spółkach, w sytuacji gdy takiej możliwości nie mają krajowe fundusze zamknięte i otwarte fundusze inwestycyjne stosujące zasady i ograniczenia określone dla funduszy zamkniętych. Polskie Fundusze mogą być jedynie wspólnikami spółek osobowych emitujących papiery wartościowe (por. art. 145-147 ufi).

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dochody (przychody) Funduszu uzyskiwane na terytorium Polski są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 updop, z wyłączeniem dochodów (przychodów) określonych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-f updop - należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.