Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-257/08/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-10
Teza: dostawa nieruchomości przez Starostę (gruntu wraz z budynkiem hali magazynowo – produkcyjnej) zwolniona z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 i art. 29 ust. 5 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: budynek; budynek-sprzedaż budynków; czynności-czynności cywilnoprawne; grunty; nieruchomości; organ-organ władzy publicznej; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; Skarb Państwa; sprzedaż-sprzedaż budynków; stawka-stawki podatku; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Starosty Z., przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2008r. (data wpływu 15 lutego 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2008r. (data wpływu 10 kwietnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 20 marca 2008r. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2008r. (data wpływu 10 kwietnia 2008r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Starostwo Powiatowe w Z. jest zarejestrowane jako podatnik VAT. Starosta Z. występuje jako organ reprezentujący Skarb Państwa realizujący zadania wynikające z zakresu administracji rządowej - art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.

Starosta Z. zamierza zbyć prawo własności działki położonej przy ul. O., oznaczonej nr xxx o powierzchni 2,7539 ha zabudowanej budynkiem hali magazynowo produkcyjnej o powierzchni użytkowej 7953 m2, wybudowanej przez Przędzalnię w roku 1989.

Wskazana nieruchomość stanowi zasób nieruchomości Skarbu Państwa w rozumieniu art. 23 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.

Starosta Z. uzyskał zgodę Wojewody na dokonanie sprzedaży w trybie przetargowym – zarządzenie nr xxx z dnia 20 lutego 2006r.

Nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa od roku 2002, zapisaną w księdze wieczystej KW xxx. Nieruchomość stała się własnością Skarbu Państwa na mocy aktu notarialnego Rep. A Nr xxx z dnia 12 lutego 2002r. o zrzeczeniu się prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynku przez Przędzalnię Z. S.A. w oparciu o art. 179 Kodeksu Cywilnego. Transakcja nie była udokumentowana fakturą VAT.

Budynek został wprowadzony na stan ewidencji pozabilansowej.

Wartość według wyceny rzeczoznawcy majątkowego z dnia 20.11.2007r. wynosi xxx zł, (w tym wartość gruntu xxx zł, wartość budowli xxx zł).

Obecnie z nieruchomości korzystają najemcy na podstawie zawartych umów:

*   firma „O.” – w zakresie hali o powierzchni 6480 m2,
*   firma „D.” – w zakresie o powierzchni 555 m2,
*   firma „A.” – w zakresie hali o powierzchni 570 m2.

Z tytułu zawartych umów najmu odprowadzany jest podatek VAT.

Właściciel nieruchomości – Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę Z. nie ponosił nakładów na „ulepszenie” obiektu. Nakłady poniesione przez dzierżawców są pomijalne.

Zgodnie z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. (Dziennik Urzędowy Województwa nr 81 poz. 2908 z dnia 2 grudnia 2002) przedmiotowa nieruchomość jest położona na terenie oznaczonym symbolem: PBS10 – tereny produkcyjno składowe. Podstawowym przeznaczeniem nieruchomości jest prowadzenie działalności produkcyjnej. Przeznaczeniem dopuszczalnym jest działalność składowa, usługowa, parkingi, garaże oraz mieszkania funkcyjne. Istnieje zatem możliwość przyszłej zabudowy części działki.

Działka przeznaczona do sprzedaży oznaczona numerem xxx o powierzchni 2,7539 ha stanowi jedną geodezyjnie wyodrębnioną całość. Ze względu na dużą powierzchnię działki oraz istniejącą możliwość wydzielenia odrębnej, samoistnej działki niezabudowanej zdaniem Wnioskodawcy zwolnieniu z podatku VAT podlegać będzie tylko część ww. działki funkcjonalnie i trwale związanej z budynkiem tj. powierzchnia wyznaczona graficznie obejmująca 8136 m2 w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego z dnia 20 listopada 2007r. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotem sprzedaży będzie jedna geodezyjnie wydzielona nieruchomość zabudowana budynkiem hali.

Ze względu na niewyodrębnienie osobnych działek, zabudowanej i niezabudowanej, zamierza się przyjęcie określenia powierzchni gruntu zwolnionej z podatku VAT tj. zajętej przez halę o powierzchni 8136 m2, plus teren związany z halą – tj. łącznie 10000 m2, co stanowi 36% ogólnej powierzchni działki, a z pozostałej powierzchni niezabudowanej tj. 1,7539 ha naliczyć podatek VAT według stawki 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanej nieruchomości (gruntu i budynku) będzie zwolniona z podatku VAT z części działki o powierzchni 10000 m2 zabudowanej halą a z pozostałej powierzchni 1,7539 ha niezabudowanej naliczony w wysokości 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie z podatku VAT przysługiwać będzie w odniesieniu do budynku hali i części działki o powierzchni 10000 m2 trwale związanej z tym budynkiem, co stanowi 36% powierzchni całej działki, a z pozostałej części działki tj. powierzchni 1,7539 ha - co stanowi 64% całej działki naliczony zostanie podatek VAT w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa jest przedmiotem regulacji odrębnej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.

Ustawa o gospodarce nieruchomościami przewiduje instytucję zasobu nieruchomości Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 21 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 2 i 4 oraz art. 60, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a w szczególności zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17.

Zgodnie z art. 27 ww. ustawy sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że organy władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te organy (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż Starosta występując jako organ reprezentujący Skarb Państwa, za zgodą Wojewody zamierza sprzedać nieruchomość gruntową wraz z posadowionym na niej budynkiem hali magazynowo produkcyjnej, która to nieruchomość wchodzi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że wykonywanie przez Starostę (organ władzy publicznej), obsługiwanego przez Starostwo (urząd obsługujący ten organ) czynności, polegających na zbyciu oraz nabyciu, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzących w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, należy do kategorii spraw z zakresu administracji rządowej.

Starosta działając jako organ władzy publicznej, w zakresie w jakim realizuje zadania z zakresu administracji rządowej, nałożone odrębnymi przepisami prawa, objęty jest regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowiącego, iż czynności realizowane przez ten organ w ramach zadań ustawowych nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, jednakże z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z uwagi na fakt, iż sprzedaż jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną, (nie zaś publicznoprawną) dla zamierzonej czynności zbycia prawa własności nieruchomości Starosta będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, natomiast powyższa czynność zbycia nieruchomości w świetle ustawy o podatku od towarów i usług będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Zatem przy realizacji czynności cywilnoprawnych dotyczących nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa Starosta jest podatnikiem tego podatku, a realizowane przez ten podmiot odpłatne dostawy towarów i odpłatne świadczenie usług, podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z powyższym do sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem trwale związanym z gruntem będą miały zastosowanie przepisy ustawy o VAT dotyczące dostawy towarów, w tym również przepisy dotyczące dostawy towarów używanych.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Budynki przeznaczone na cele inne niż mieszkaniowe mogą korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jednak pod pewnymi warunkami. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Zgodnie z art. 43 ust. 2 ww. ustawy przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację. Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie z podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Kwestię dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Sprzedaż gruntu w takim przypadku nie ma charakteru samodzielnego, lecz jest związana z obiektem, który z tym gruntem jest trwale związany.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Starosta występując jako organ reprezentujący Skarb Państwa zamierza zbyć prawo własności działki oznaczonej nr xxx o powierzchni 2,7539 ha zabudowanej budynkiem hali magazynowo produkcyjnej o powierzchni użytkowej 7953 m2, wybudowanej przez Przędzalnię w roku 1989. Nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa od roku 2002, zapisaną w księdze wieczystej xxx. Nieruchomość stała się własnością Skarbu Państwa na mocy aktu notarialnego Rep. A Nr xxx z dnia 12 lutego 2002r. o zrzeczeniu się prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynku przez Przędzalnię S.A. w oparciu o art. 179 Kodeksu Cywilnego. Powyższa transakcja nie była udokumentowana fakturą VAT. Budynek został wprowadzony na stan ewidencji pozabilansowej. Obecnie z nieruchomości korzystają najemcy na podstawie zawartych umów. Właściciel nieruchomości – Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę Z. nie ponosił nakładów na „ulepszenie” obiektu. Przedmiotem sprzedaży będzie jedna geodezyjnie wydzielona nieruchomość zabudowana budynkiem hali. Zgodnie z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. przedmiotowa nieruchomość jest położona na terenie oznaczonym symbolem: PBS10 – tereny produkcyjno składowe. Podstawowym przeznaczeniem nieruchomości jest prowadzenie działalności produkcyjnej. Przeznaczeniem dopuszczalnym jest działalność składowa, usługowa, parkingi, garaże oraz mieszkania funkcyjne.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż dostawa przedmiotowego budynku (hali magazynowo produkcyjnej) może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2, przewidzianego dla dostawy towarów używanych w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jednak pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotowy budynek spełnia definicję towaru używanego, w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (budynek został wybudowany w 1989r.) oraz w stosunku do ww. budynku nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie.

Zatem do przedmiotowej dostawy – w odniesieniu zarówno do ww. budynku hali magazynowo produkcyjnej, jak również do działki oznaczonej nr xxx o powierzchni 2,7539 ha stanowiącej jedną geodezyjnie wyodrębnioną całość – będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 i art. 29 ust. 5 ww. ustawy.

Podsumowując w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę **jest nieprawidłowe**.

Na marginesie niniejszej interpretacji należy nadmienić, iż starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą służącą zarządowi do wykonania zadań powiatu oraz obsługi techniczno – organizacyjnej powiatu. Ponadto starostwo powiatowe stanowi jednostkę pomocniczą starosty dla wykonywanych przez niego działań nałożonych przepisami prawa. Tak rozumiane starostwo powiatowe jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

Z rozporządzenia Ministra Finansów z 28 lipca 2006 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. z 2006r. Nr 142, poz. 1020) wynika, że starostwo powiatowe nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług. Starostwo powiatowe jako jednostka wykonująca jedynie zadania powiatu nie może być zatem odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.