Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-906/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-09
Teza: Czy poniesione przez Szpital wydatki na zakup szczepionki przeciwko grypie oraz koszty jej iniekcji dla pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych spowodowały powstanie przychodu po stronie pracowników – a jeżeli tak, to czy przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu, gdyż będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy); pracownik; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 października 2014 r. (data wpływu do Biura – 7 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zakupu dla pracowników szczepionki przeciwko grypie – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zakupu dla pracowników szczepionki przeciwko grypie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z podwyższonym w okresie jesienno-zimowym stanem zagrożenia pracowników Szpitala chorobami wywołanymi wirusem grypy, Szpital dokonał zakupu na własny koszt szczepionki przeciwko grypie i umożliwił dokonanie szczepień ochronnych zatrudnionych pracowników (pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych). Ponieważ Szpital pełni szczególnie pomocną rolę w okresie masowych zachorowań pacjentów na grypę pracownicy Szpitala narażeni są poprzez częstą ekspozycję na wirusa grypy na zwiększone ryzyko zarażania się grypą. Zabezpieczenie wszystkich pracowników Szpitala przed zagrożeniem wirusem grypy jest koniecznością w celu zachowania ich sprawności fizycznej oraz ciągłości skutecznego wykonywania opieki zdrowotnej nad pacjentami i zapewnienia ciągłości działania Szpitala.

Jednocześnie wykaz zawarty w załączniku nr 2 punkt 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. Nr 81, poz. 716, ze zm.), które jest aktem wykonawczym do art. 2221 Kodeksu Pracy, wskazuje pracę w jednostkach służby zdrowia jako pracę narażoną na działanie czynników biologicznych. Rozporządzenie wprowadza również klasyfikację szkodliwych czynników biologicznych, do których zalicza m. in.: wirusy grypy.

Nadto ustawodawca nałożył zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia na pracodawcę obowiązek zapewnienia ochrony pracowników przed zagrożeniami spowodowanymi przez szkodliwy czynnik biologiczny za pomocą wszelkich dostępnych środków eliminujących narażenie lub ograniczających stopień tego narażenia. Szczepienia profilaktyczne przeciwko grypie w znacznym stopniu eliminują ryzyko zachorowania na grypę a tym samym stanowią jeden ze środków zabezpieczających przewidzianych przez ww. rozporządzenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z ww. stanem faktycznym poniesione przez Szpital wydatki na zakup szczepionki przeciwko grypie oraz koszty jej iniekcji dla pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych spowodowały powstanie przychodu po stronie pracowników – a jeżeli tak, to czy przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu, gdyż będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Nadto stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Stąd też w przypadku usług zakupionych przez pracodawcę wartość pieniężną tych świadczeń dla celów podatkowych ustala się według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy).

Z wyżej wymienionych przepisów, jednoznacznie wynika, że do przychodów ze stosunku pracy zalicza się praktycznie wszystkie świadczenia otrzymane przez pracownika, w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą.

Nie przesądza to jednak o tym, że wszystkie z nich podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wskazać bowiem należy, że z treści art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 11a ww. ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, wynikające z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby, przysługujące osobom pozostającym w stosunku służbowym, przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

W tym miejscu wskazać trzeba, że ustawodawca nałożył zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. Nr 81, poz. 716, ze zm.) – które jest aktem wykonawczym do art. 2221 Kodeksu Pracy – na pracodawcę obowiązek zapewnienia ochrony pracowników przed zagrożeniami spowodowanymi przez szkodliwy czynnik biologiczny za pomocą wszelkich dostępnych środków eliminujących narażenie lub ograniczających stopień tego narażenia.

Jednocześnie wykaz zawarty w załączniku nr 2 punkt 4 do ww. rozporządzenia wskazuje pracę w jednostkach służby zdrowia jako pracę narażoną na działanie czynników biologicznych. Rozporządzenie wprowadza również klasyfikację szkodliwych czynników biologicznych do których zalicza min.: wirusy grypy.

Szczepienia profilaktyczne przeciwko grypie w znacznym stopniu eliminują ryzyko zachorowania na grypę a tym samym stanowią, zdaniem Wnioskodawcy, jeden ze środków zabezpieczających przewidzianych przez ww. rozporządzenie, który winien być stosowany przez Wnioskodawcę.

Z uwagi na powyższe Wnioskodawca uważa, że poniesione przez niego wydatki na zakup szczepionki przeciwko grypie oraz koszty jej iniekcji dla pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych spowodowały powstanie przychodu po stronie pracowników. Przychód ten nie będzie jednak podlegał opodatkowaniu, gdyż będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albowiem wydatki na zakup szczepionki dla pracowników i jej iniekcje wynikają z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, i przysługują pracownikom Wnioskodawcy na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, tj. na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 12 ust. 2 cyt. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Z wyżej wymienionych przepisów jednoznacznie wynika, że do przychodów ze stosunku pracy zalicza się praktycznie wszystkie świadczenia otrzymane przez pracownika, w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą.

Jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11a ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, wynikające z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby, przysługujące osobom pozostającym w stosunku służbowym, przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Z treści wniosku wynika, że Szpital (Wnioskodawca) w związku z podwyższonym w okresie jesienno-zimowym stanem zagrożenia pracowników chorobami wywołanymi wirusem grypy, dokonał zakupu na własny koszt szczepionki przeciwko grypie i umożliwił dokonanie szczepień ochronnych zatrudnionych pracowników (pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych). Ponieważ Szpital pełni szczególnie pomocną rolę w okresie masowych zachorowań pacjentów na grypę pracownicy Szpitala narażeni są poprzez częstą ekspozycję na wirusa grypy na zwiększone ryzyko zarażania się grypą. Zabezpieczenie wszystkich pracowników Szpitala przed zagrożeniem wirusem grypy jest koniecznością w celu zachowania ich sprawności fizycznej oraz ciągłości skutecznego wykonywania opieki zdrowotnej nad pacjentami i zapewnienia ciągłości działania Szpitala.

Wnioskodawca uważa, że poniesione przez niego wydatki na zakup szczepionki przeciwko grypie oraz koszty jej iniekcji dla pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych skutkują powstaniem przychodu u pracowników. Przychód ten jednak korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albowiem wydatki na zakup szczepionki dla pracowników i jej iniekcje wynikają z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, i przysługują pracownikom Wnioskodawcy na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Zgodnie z art. 2221 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502), w razie zatrudniania pracownika w warunkach narażenia na działanie szkodliwych czynników biologicznych pracodawca stosuje wszelkie dostępne środki eliminujące narażenie, a jeżeli jest to niemożliwe – ograniczające stopień tego narażenia, przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

Stosownie do art. 2221 § 3 Kodeksu pracy minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, uwzględniając zróżnicowane działanie czynników biologicznych na organizm człowieka oraz konieczność podjęcia niezbędnych środków zabezpieczających przed zagrożeniami wynikającymi z wykonywania pracy w warunkach narażenia na działanie czynników biologicznych, określi, w drodze rozporządzenia:

1.  klasyfikację i wykaz szkodliwych czynników biologicznych;
2.  wykaz prac narażających pracowników na działanie czynników biologicznych;
3.  szczegółowe warunki ochrony pracowników przed zagrożeniami spowodowanymi przez szkodliwe czynniki biologiczne, w tym rodzaje środków niezbędnych do zapewnienia ochrony zdrowia i życia pracowników narażonych na działanie tych czynników, zakres stosowania tych środków oraz warunki i sposób monitorowania stanu zdrowia narażonych pracowników;
4.  sposób prowadzenia rejestrów prac i pracowników, o których mowa w § 2, oraz sposób przechowywania i przekazywania tych rejestrów do podmiotów właściwych do rozpoznawania lub stwierdzania chorób zawodowych.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. Nr 81, poz. 716, ze zm.), w celu ochrony pracowników przed zagrożeniami spowodowanymi przez szkodliwy czynnik biologiczny pracodawca jest obowiązany do stosowania, na warunkach określonych w rozporządzeniu, wszelkich dostępnych środków eliminujących narażenie lub ograniczających stopień tego narażenia, zwanych dalej „środkami zapobiegawczymi”.

W załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia zawarta jest klasyfikacja szkodliwych czynników biologicznych, gdzie wymieniono m.in. wirusy grypy typu A, B i C.

Natomiast w załączniku Nr 2 do ww. rozporządzenia zawarty jest wykaz prac narażających pracowników na działanie czynników biologicznych, gdzie w pkt 4 wskazano „Praca w jednostkach ochrony zdrowia”.

Zgodnie z § 16 ust. 1 powołanego rozporządzenia w przypadku wystąpienia lub możliwości wystąpienia w środowisku pracy szkodliwego czynnika biologicznego, przeciw któremu jest dostępna szczepionka, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz.U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.).

Ww. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz.U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.) utraciła moc z dniem 31 grudnia 2008 r.

Z dniem 1 stycznia 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2013r., poz. 947 ze zm.).

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy w celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych wśród pracowników narażonych na działanie biologicznych czynników chorobotwórczych przeprowadza się zalecane szczepienia ochronne wymagane przy wykonywaniu czynności zawodowych, określonych na podstawie ust. 4.

W myśl art. 20 ust. 4 ww. ustawy Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz rodzajów czynności zawodowych oraz zalecanych szczepień ochronnych wymaganych u pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy lub podwładnych podejmujących pracę, zatrudnionych lub wyznaczonych do wykonywania tych czynności, mając na względzie ochronę zdrowia pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy narażonych na działanie biologicznych czynników chorobotwórczych w trakcie wykonywania czynności zawodowych.

W oparciu o powyższą delegację Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie wykazu rodzajów czynności zawodowych oraz zalecanych szczepień ochronnych wymaganych u pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy lub podwładnych podejmujących pracę, zatrudnionych lub wyznaczonych do wykonywania tych czynności (Dz.U. poz. 40). W załączniku do ww. rozporządzenia, w poz. 11, wymienione zostały szczepienia przeciw grypie, jednakże zalecane są one wyłącznie przy czynnościach podejmowanych w trakcie pełnienia służby lub wykonywania pracy w urzędach, jednostkach podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych, Ministra Sprawiedliwości oraz szefa służby celnej, przy wykonywaniu których osoby je wykonujące są narażone na działanie biologicznego czynnika chorobotwórczego mogącego wywołać chorobę zakaźną, a podanie szczepionki przeciw tej chorobie zakaźnej powoduje uodpornienie na nią.

Oznacza to, że szczepienia przeciw grypie zalecane są wyłącznie w urzędach i jednostkach podległych i nadzorowanych przez podmioty w nim wymienione.

Z treści wskazanego przez Wnioskodawcę przepisu art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, wynikające z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby, przysługujące osobom pozostającym w stosunku służbowym, przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Zatem wartość szczepień ochronnych będzie zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli spełnione zostaną wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie, tj.:

*   świadczenia te muszą wynikać z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby),
*   beneficjentami tych świadczeń są osoby pozostające w stosunku służbowym,
*   świadczenia te muszą być przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane uregulowania prawne stwierdzić należy, że wartość świadczeń w postaci szczepionki przeciwko grypie (zakup szczepionki i iniekcja), którą Wnioskodawca jako pracodawca zakupił dla pracowników medycznych, administracyjnych, gospodarczych i technicznych, wbrew stanowisku Wnioskodawcy, nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten dotyczy ściśle określonych świadczeń, tj. tych, które wynikają z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby) i przyznane są na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. A nawet gdy opisane we wniosku świadczenia takimi są, to nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie tego przepisu, gdyż beneficjentami tych świadczeń nie są osoby pozostające w stosunku służbowym tylko osoby pozostające w stosunku pracy.

Ponadto z treści wniosku nie wynika, że Wnioskodawca jest jednostką podległą lub nadzorowaną przez podmioty wymienione w poz. 11 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów określającego wykaz rodzajów czynności zawodowych oraz zalecanych szczepień ochronnych wymaganych u pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy lub podwładnych podejmujących pracę, zatrudnionych lub wyznaczonych do wykonywania tych czynności.

Skoro zatem przedmiotowe świadczenia nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania to stwierdzić należy, że wartość świadczeń w postaci szczepionki wraz z kosztami iniekcji stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.