Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-20/15/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-11
Teza: Czy w przypadku sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą grunty rolne i budynki związane z działalnością rolniczą (gmina Y), grunty te i budynki korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: budynek; dochód; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność rolnicza; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; nieruchomości-nieruchomość rolna; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2015 r. (data wpływu 13 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółdzielnią produkcyjną prowadzącą zarówno działalność rolniczą jak i pozarolniczą. Na działalność rolniczą składa się: produkcja polowa i sadownicza zaś na działalność pozarolniczą: handel, organizacja uroczystości okolicznościowych, wynajem sali z możliwością noclegu, najem pomieszczeń.

Działalność Spółdzielni prowadzona jest na terenie dwóch gmin: X i Y. W gminie X znajduje się około 14ha gruntów rolnych i budowlanych. Główna siedziba Spółdzielni znajduje się na terenie gminy Y. Prowadzona tam jest działalność rolnicza na około 110 ha i znajdują się tam budynki służące zarówno działalności rolniczej (magazyny zbożowe i środków ochrony roślin, garaże ciągnikowe i dla kombajnu), jak i pozarolniczej (biurowiec wraz ze sklepem, garaże samochodowe, warsztat mechaniczny, portiernia, budynek usługowo-handlowy, sala na wynajem i uroczystości wraz ze sklepem).

Członkowie Spółdzielni po podjęciu stosownych uchwał zamierzają dokonać likwidacji Spółdzielni. Likwidator sprzeda całość majątku znajdującego się w gminie Y, tj. grunty, budynki, wyposażenie, maszyny, materiały i towary, jednemu nabywcy. Nabywca ma między innymi kontynuować działalność jaką prowadziła Spółdzielnia. W wyniku sprzedaży nabywca ma również zatrudnić członków Spółdzielni w ilości około 15 osób.

Likwidator z otrzymanych środków pieniężnych pokryje wszelkie zobowiązania spółdzielni (wobec dostawców, banków, urzędów, ZUS), a także koszty egzekucji i pozostały po uregulowaniu dochód podzieli między członków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy transakcja zbycia całego majątku w gminie Y będzie stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w konsekwencji nie będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług?
2.  Czy w przypadku sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą grunty rolne i budynki związane z działalnością rolniczą (gmina Y), grunty te i budynki korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 podatku dochodowego od osób prawnych?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie pytania drugiego. Wniosek Spółdzielni w zakresie pytania pierwszego będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Likwidator dokonując sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa ma możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów rolnych i budynków służących tej działalności na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W ustawie tej nie ma żadnych szczególnych unormowań odnoszących się do sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W efekcie, przy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez podatnika, mają co do zasady zastosowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulujące zagadnienia dotyczące zbycia składników materialnych i niematerialnych. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ww. ustawy przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich ten został osiągnięty, w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Czyli ustalenie dochodu ze zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tzn. wielkość przychodu ze sprzedaży oraz jego koszty uzyskania należy ustalić na podstawie przepisów ogólnych. W konsekwencji przy sprzedaży, co do zasady dochód należy ustalić osobno dla każdego składnika majątku. Przykładowo w odniesieniu do środków trwałych cena umowna pomniejszona o niezamortyzowaną część wartości początkowej każdego środka trwałego.

Spółdzielnia posiada grunty rolne zakupione 1993 r. i związane z tą działalnością budynki (magazyny zbożowe – 1954 r., garaże ciągnikowe – 1978 r.). Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 17 ust. 1 pkt 1 zwalnia od podatku dochodowego dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości. Z powyższego przepisu wynika, iż dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości rolnych, a o takich jest mowa w pytaniu, co do zasady podlega zwolnieniu przedmiotowemu. Odstępstwo od tej zasady dotyczy dochodu ze sprzedaży nieruchomości, które zostały sprzedane przed upływem 5 lat od ich nabycia. Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, iż przy ocenie zwolnienia brane jest pod uwagę, czy nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym a tym samym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Występują tu jedynie dwie przesłanki: łączna powierzchnia nieruchomości musi przekroczyć 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy i grunty muszą być sklasyfikowane jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. W związku z powyższym sprzedaż przez likwidatora zorganizowanej części przedsiębiorstwa dotycząca nieruchomości rolnej korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.) przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Z kolei art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Oznacza to, że podatnik ma obowiązek prowadzić ewidencję rachunkową zgodnie z obowiązującymi przepisami w sposób zapewniający odrębne określenie przychodów, kosztów oraz dochodów lub straty dla działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jak i dla innej działalności gospodarczej.

Z powyższego przepisu nie wynika natomiast, iż podatnik prowadzący działalność opodatkowaną podatkiem dochodowym oraz działalność, z której dochody korzystają ze zwolnień przedmiotowych zobowiązany jest do prowadzenia odrębnych ewidencji w celu wyodrębnienia przychodów oraz kosztów ich uzyskania z tych działalności.

Z praktycznego punku widzenia konieczne jest stworzenie możliwości przyporządkowania określonych przychodów i kosztów do obu działalności tak, aby móc określić dochód podlegający zwolnieniu.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2).

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Wnioskodawca prowadzi zarówno działalność rolniczą jak i pozarolniczą. Na działalność rolniczą składa się: produkcja polowa i sadownicza zaś na działalność pozarolniczą: handel, organizacja uroczystości okolicznościowych, wynajem sali z możliwością noclegu, najem pomieszczeń.

Z powyższego wynika, iż Spółdzielnia posiadała dwa źródła przychodów. Pierwsze źródło to działalność pozarolnicza jak handel, wynajem – Spółdzielnia w tym zakresie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Drugim źródłem przychodów Spółdzielni jest działalność rolnicza.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Stosownie do treści art. 2 ust. 2 ustawy, działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

W myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, działalnością rolniczą dla potrzeb tej ustawy, jest wszelka produkcja roślinna i zwierzęca (z zastrzeżeniem ust. 3) w stanie nieprzetworzonym, określonym tu jako naturalny, wykorzystująca materiał roślinny lub zwierzęcy pochodzący z własnych upraw, hodowli, chowu oraz wykorzystująca materiał roślinny i zwierzęcy nabyty od innych producentów. W przypadku nabycia przez podatnika roślin lub zwierząt od innych producentów, okresy ich przetrzymywania, w których następuje ich biologiczny wzrost (tzn. czas liczony od dnia nabycia do dnia zbycia) – nie mogą być krótsze niż określone w ww. art. 2 ust. 2 ustawy, by można uznać tą działalność za działalność rolniczą.

Ponieważ ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej, to tylko w granicach wyznaczonych zakresem owej definicji można mówić o przychodzie z tego tytułu.

Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą. Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Do przychodów z działalności rolniczej nie zalicza się również przychodów ze sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego.

Przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego mogą podlegać, po spełnieniu określonych warunków, zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest możliwość zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego w odniesieniu do gruntów rolnych i budynków związanych z działalnością rolniczą w ramach sprzedaży majątku Spółdzielni w związku z jej likwidacją.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż ustawodawca określił trzy przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia:

*   podatnik dokonał odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży,
*   przedmiotem sprzedaży była całość lub część nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
*   w momencie sprzedaży upłynęło 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym – art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z przepisami art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 ustawy).

Z powołanych przepisów wynika, że przy ocenie, czy dana nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym – a tym samym również w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – należy brać pod uwagę trzy przesłanki:

*   łączna powierzchnia nieruchomości musi mieć powyżej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego,
*   grunty wchodzące w skład nieruchomości muszą być kwalifikowane jako użytki rolne,
*   grunty nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

W myśl § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), użytki rolne dzielą się na:

1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
2.  sady, oznaczone symbolem złożonym z litery „S” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps,
3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery „B” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps,
6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
7.  rowy, oznaczone symbolem - W.

Decydujące znaczenie dla oceny nieruchomości jako wchodzących w skład gospodarstwa rolnego ma to, czy grunt stanowi użytek rolny lub jest gruntem zadrzewionym i zakrzewionym na użytkach rolnych, ewentualnie czy występuje grunt rolny zabudowany. Podstawowym warunkiem uznania gruntów za gospodarstwo rolne jest ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Jeżeli łączna powierzchnia gruntów stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej, przekracza 1 ha użytków rolnych lub gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych lub 1 ha przeliczeniowy użytków rolnych, jest to gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku rolnym. W przypadku, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może być uznany za gospodarstwo rolne, bowiem jedynym składnikiem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym są grunty o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

Jednocześnie nie wszystkie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Do gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego zalicza się wyłącznie: użytki rolne (czyli grunty orne, sady, łąki trwałe oraz pastwiska trwałe), grunty pod stawami (grunty pod stawami należy odróżnić od gruntów pod jeziorami i gruntów pod wodami płynącymi - kanałami żeglownymi, bowiem z tych gruntów jedynie grunty pod stawami wchodzą w skład gospodarstwa rolnego), grunty pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, sklasyfikowane w operatach ewidencji ewidencyjnych jako użytki rolne. Przy czym grunty te nie muszą stanowić zorganizowanej całości, a to będzie oznaczało, że za gospodarstwo rolne będzie można uznać grunty o powierzchni przekraczającej 1 ha nawet wówczas, gdy nie istnieje pomiędzy nimi żadna więź natury organizacyjno - ekonomicznej wynikająca z prowadzonej działalności rolniczej.

Jeśli natomiast chodzi o rozumienie pozostałych instytucji prawnych, które występują w treści art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a nie są zdefiniowane w tej ustawie to, zgodnie z zasadami wykładni systemowej, należy przyjąć ich znaczenie wynikające z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Dotyczy to sprzedaży, pod którą na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozumieć umowę uregulowaną w tytule XI księgi trzeciej Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 535 tej ustawy, zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Także pojęcie nieruchomości wprowadzone do tego przepisu jest tożsame z określeniem tej instytucji w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, z którego wynika, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że w gminie Y działalność rolnicza prowadzona jest na około 110 ha. Na powierzchni tej znajdują się budynki służące zarówno działalności rolniczej (magazyny zbożowe i środków ochrony roślin, garaże ciągnikowe i dla kombajnu), jak i pozarolniczej (biurowiec wraz ze sklepem, garaże samochodowe, warsztat mechaniczny, portiernia, budynek usługowo-handlowy, sala na wynajem i uroczystości wraz ze sklepem).

Z opisu sprawy wynika również, że Spółdzielnia posiada grunty rolne od 1993 r. i związane z tą działalnością budynki (magazyny zbożowe – od 1954 r., garaże ciągnikowe – od 1978 r.).

Jak wskazano wcześniej, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie definicji gospodarstwa rolnego odwołuje się do ustawy o podatku rolnym. Opodatkowanie gruntów podatkiem rolnym nie przesądza o możliwości skorzystania ze zwolnienia zawartego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w sytuacji gdy ma miejsce np. opodatkowanie budynku biurowego podatkiem od nieruchomości.

Zgodnie z definicją gospodarstwa rolnego zawartą w ustawie o podatku rolnym oraz postanowieniami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, pod pojęciem tym należy rozumieć wyłącznie określony co do rodzaju i wielkości obszar gruntu, tj. bez uwzględnienia posadowionych na tych gruntach budynków i budowli, których nie można uznać za użytki rolne.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż dochód (o ile taki wystąpi) uzyskany ze sprzedaży części gruntu wraz z posadowionym na nim biurowcem wraz ze sklepem, garażem samochodowym, warsztatem mechanicznym, portiernią, budynkiem usługowo-handlowym, salą na wynajem i uroczystości wraz ze sklepem – nie jest dochodem wolnym od podatku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego.

Zauważyć należy bowiem, że na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1.  grunty;
2.  budynki lub ich części;
3.  budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają – zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy – użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Reasumując, zwolnieniem określonym w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przepisem art. 1 i art. 2 ustawy o podatku rolnym, odnoszącymi się do pojęcia gospodarstwa rolnego, objęty jest zatem wyłącznie dochód uzyskany z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a sprzedaż nie może dotyczyć umów kupna - sprzedaży gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W konsekwencji, dopiero spełnienie wszystkich wymienionych przesłanek pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Wobec powyższego, jedynie dochód postały w związku ze sprzedażą nieruchomości w części odnoszącej się do gruntów rolnych i budynków na nich posadowionych związanych z prowadzoną działalności rolniczą, może korzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem spełnione zostaną przesłanki określone w tym przepisie.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dokonując sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa ma możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów rolnych i budynków służących tej działalności na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest co do zasady prawidłowe.

Zastrzec należy również, że z uwagi na zakres przedmiotowy wniosku tutejszy organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy w części wykraczającej poza treść sformułowanego pytania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.