Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-591/16-12/PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-05
Teza: Dotyczy opodatkowania sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; działki; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe
=================================================================

Szanowna Pani,

‒ ponownie rozpatruję sprawę Pani wniosku z 9 sierpnia 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 1421/18 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2018 r. sygn. III SA/Wa 421/17 i

‒ stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

12 sierpnia 2016 r. wpłynął Pani wniosek z 9 sierpnia 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył opodatkowania sprzedaży Nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Jest Pani osobą w wieku emerytalnym, która nie prowadzi zorganizowanej działalności zarobkowej oraz nie jest zarejestrowana jako przedsiębiorca, ani jako podatnik VAT.

Jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości składającej się z trzech działek gruntu o łącznej pow. (…) mkw (dalej: „Nieruchomość”). Działka ta została nabyta przez Panią w dwóch etapach: (i) częściowo w 2005 r. w drodze zasiedzenia, (ii) oraz częściowo w 2012 r. w wyniku nabycia spadku. Nieruchomość jest położona w (\`(...)\`) i znajduje się na terenie, dla którego brak jest aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym właściwe organy przystąpiły do sporządzenia takiego planu, a Wnioskodawczyni, korzystając z przysługujących jej uprawnień zgłosiła do projektu planu uwagi w zakresie maksymalnego wskaźnika intensywności zabudowy oraz minimalnej powierzchni zabudowy.

Wnioskodawczyni czasowo odpłatnie wynajmowała Nieruchomość ekipom filmowym w celu wykorzystania jako plan filmowy ponad 10 lat temu. Kwoty nie były znaczne. Nieruchomość należy do majątku osobistego Wnioskodawczyni.

Zamierza Pani sprzedać Nieruchomość. Pełnomocnik Wnioskodawczyni prowadził rozmowy i negocjacje z potencjalnymi nabywcami Nieruchomości. Ze względu na wiek, Wnioskodawczyni nie podejmowała samodzielnie żadnych czynności marketingowych służących sprzedaży, ani też nie uczestniczyła w rozmowach z potencjalnymi nabywcami. Wnioskodawczyni nie podejmowała także działań mających na celu maksymalizację zysków ze sprzedaży takich jak podział Nieruchomości w celu oferowania działek większej ilości osób czy uzbrojenie Nieruchomości. Pełnomocnik Wnioskodawczyni podpisał w 2015 r. przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości z potencjalnym nabywcą (deweloperem). W związku z treścią umowy przedwstępnej deweloper wystąpił we własnym imieniu o warunki zabudowy dla Nieruchomości w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej oraz przeprowadził badania geologiczne. Obecnie trwają z deweloperem rozmowy w sprawie zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości.

Dla pełności obrazu Wnioskodawczyni pragnie wskazać, że prawie 10 lat temu, w 2007 roku, dokonała sprzedaży części innej nieruchomości, którą to część nabyła w drodze darowizny w 1996 roku. Także i ta nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię przed sprzedażą dla celów działalności zarobkowej.

W świetle powyższego - Wnioskodawczyni pragnie potwierdzić, że planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie wiązała się po stronie Wnioskodawczyni z obowiązkami na gruncie podatku VAT.

### Pytanie

Czy przy sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT?

**Pani stanowisko w sprawie**

Pani zdaniem przy sprzedaży Nieruchomości nie będzie Pani działała w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle ww. przepisów, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na mocy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, status podatnika VAT można przypisać każdej osobie, która wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą (bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), która zgodnie z przepisami tej ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast, zgodnie z ugruntowaną praktyką podatkową, nie stanowi działalności gospodarczej zarząd majątkiem prywatnym związane z nim wykonywanie prawa własności.

Europejska praktyka podatkowa

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał”). Na szczególną uwagę zasługuje w tym kontekście wyrok z dnia 15 września 2011 r. w polskich sprawach C-180/10 i C-181/10 Słaby i in., który wskazuje przesłanki, od spełnienia których uzależniona jest możliwość uznania, że transakcja sprzedaży gruntu dokonywana jest w ramach działalności gospodarczej.

Zdaniem Trybunału, zgodnie z przepisami dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej „Dyrektywa VAT”), aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi zostać dokonana przez podatnika VAT działającego w takim (czyli podatnika) charakterze. W konsekwencji, istotne dla oceny statusu sprzedawcy jest ustalenie, czy podejmuje on aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując przy tym środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców, usługodawców. Trybunał potwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Zwrócił ponadto uwagę, że dla oceny skutków czynności na gruncie prawa podatkowego decydującego charakteru nie ma liczba i zakres dokonywanych przez dany podmiot transakcji sprzedaży.

Ponadto, w pkt 37 orzeczenia Trybunał wskazał, że „zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych”.

Natomiast w pkt 38 wyroku Trybunał zaznaczył nawet, że: „okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.

Brak możliwości uznania za podatnika osoby okazjonalnie dokonującej transakcji

Dodatkowo warto wskazać, że w powyższym wyroku Trybunał stwierdził, że art. 12 ust. 1 Dyrektywy VAT przyznaje państwom członkowskim możliwość uznania za podatnika VAT każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT, w szczególności pojedynczej dostawy terenu budowlanego. Jednak, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem krajowych sądów administracyjnych, w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie dokonano prawidłowej implementacji przepisu dyrektywy.

Wskazano na to m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) w Poznaniu z 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 653/13: „nie ma jakichkolwiek podstaw, aby z powyższej treści art. 15 ust 2 (Ustawy o VAT) wywodzić, że norma ta obejmuje także transakcje okazjonalne, o których stanowi art. 12 ust. 1 (Dyrektywy VAT), opodatkowane niezależnie od ustalenia takiej okoliczności jak zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Nakazu zupełności, jasności i precyzji w transpozycji możliwości przewidzianej w przepisach unijnych, o którym stanowi wprost punkt 34 wyroku Trybunału (ws Słaby i in.) z całą pewnością nie spełnia redakcja art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT ”.

Brak prawidłowej implementacji podkreślono również w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej „NSA”) z 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, NSA z 7 października 2011 r., sygn. akt. I FSK 1289/10, NSA z 18 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1536/10.

Polska praktyka podatkowa

Zgodnie z polskim orzecznictwem sądowym, kluczowym aspektem oceny statusu sprzedawcy jest „(\`(...)\`) stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej” (wyrok NSA z 5 czerwca 2013 r., sygn. I FSK 1009/12). Podobne stwierdzenie zawiera uzasadnienie w/w wyroku ws. Słaby i in. (zob. pkt 39 orzeczenia). Trybunał wskazał jednocześnie, że takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.

Ponadto, NSA w licznych wyrokach zwracał uwagę na następujące okoliczności, które należy uwzględnić dokonując weryfikacji statusu sprzedawcy jako podatnika VAT:

\- ustalenie, że sprzedający w odniesieniu do sprzedaży występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu;

\- przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika, prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną;

\- przesłanka „stałości” działalności gospodarczej - wynika ona z porównania art. 9 i art. 12. Dyrektywy VAT - skoro art. 12 wprowadza jako normę szczególną możliwość uznania za podatnika także podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to zasadniczo działalność gospodarcza musi być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały);

\- nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych;

\- liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą;

\- nawet okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego;

\- fakt podjęcia np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną;

\- na fakt prowadzenia działalności gospodarczej wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Ocena statusu VAT Wnioskodawczyni

Mając na uwadze powyższe kryteria, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wykluczone jest przypisanie Wnioskodawczyni statusu podatnika VAT. Od momentu nabycia nieruchomości Wnioskodawczyni traktowała ją jak swój majątek osobisty i nie służył on prowadzeniu zorganizowanej czy z góry zaplanowanej działalności zarobkowej, nie mówiąc już o działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawczyni, nie zmienia tego fakt, że ponad dekadę temu Wnioskodawczyni incydentalnie wynajęła Nieruchomość ekipom filmowym.

Okoliczności nabycia nieruchomości stanowią kolejny argument za udzieleniem twierdzącej odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie. Istotą działalności handlowca jest bowiem dokonywanie zakupów towarów w celu ich odsprzedaży w sposób zorganizowany. Zamiar handlowca powinien być ujawniony już w chwili nabycia danego składnika majątku. Nie sposób uznać, że do spełnienia tej przesłanki dochodzi w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość częściowo w drodze zasiedzenia i częściowo w wyniku nabycia spadku. Zarówno okoliczności nabycia, jak i wykorzystywania Nieruchomości (a właściwie braku jej wykorzystywania dla celów zarobkowych) wskazują, że Wnioskodawczyni nabyła ją jako osoba prywatna, bez związku z prowadzoną działalnością.

Co istotne, Nieruchomość należy do majątku osobistego Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie podejmowała także działań mających na celu maksymalizację zysków ze sprzedaży takich jak podział Nieruchomości w celu oferowania działek większej ilości osób czy uzbrojenie Nieruchomości, które to działania mogłyby być uznane za zorganizowane czynności mające na celu maksymalizację zysku. W konsekwencji, nie ma podstaw do uznania, że Wnioskodawczyni podjęła działania typowe dla handlowca - podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT. Nie podejmuje ona działań w sposób profesjonalny i zorganizowany, zewnętrzne znamiona jej zachowania potwierdzają, że nie przyświeca jej cel handlowy. Nie zmieniają tej konkluzji działania pełnomocnika Wnioskodawczyni polegające na rozmowach, negocjacjach z potencjalnymi nabywcami Nieruchomości, które nie wykraczały poza zwykłe przygotowania do sprzedaży majątku.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, przy sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT. Powyższej konkluzji nie zmienia też fakt, że prawie dekadę temu Wnioskodawczyni sprzedała inną, otrzymaną w formie darowizny, nieruchomość.

Za prawidłowością powyższego poglądu przemawiają nie tylko wskazane powyżej wyroki sądów administracyjnych czy Trybunału. Również organy podatkowe powyższe stanowisko uznają za prawidłowe, zob. np.: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 września 2011 r., nr ILPP2/443-888/11-4/AD oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 października 2013 r., nr IPPP1/443-981/13-2/EK interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 22 czerwca 2016 r., nr 1061-1PTPP3.4512.190.2016.2.IŻ. W tej ostatniej interpretacji organ podatkowy wskazał: „Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. (\`(...)\`) nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności”.

**Interpretacja indywidualna**

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie rozpatrzył Pani wniosek – 30 września 2016 r. i wydał interpretację indywidualną znak: IPPP3/4512-591/16-2/PC, w której uznał Pani stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Pani 7 października 2016 r. 20 października 2016 r. złożyła Pani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (data wpływu 24 października 2016 r.) wnosząc o zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie Pani stanowiska za prawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa 21 listopada 2016 r. znak IPPP3/4512-591/16-4/PC Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 21 listopada 2016 r. znak IPPP3/4512-591/16-4/PC doręczono Pani 30 listopada 2016 r.

**Skarga na interpretację indywidualną**

23 grudnia 2016 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 30 grudnia 2016 r.

Wniosła Pani o uchylenie interpretacji w całości.

**Postępowanie przed sądami administracyjnymi**

Wyrokiem z 10 stycznia 2018 r., sygn. III SA/Wa 421/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 421/17 Organ złożył skargę kasacyjną 11 maja 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 stycznia 2022 r. sygn. I FSK 1421/18 oddalił skargę kasacyjną.

Akta sprawy wpłynęły do Organu 8 czerwca 2022 r.

**Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku**

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

*   uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 21 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 1421/18 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 stycznia 2018 r. sygn. III SA/Wa 421/17,
*   ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą,

opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy,

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy,

są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym działek gruntu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Z treści wniosku wynika, że jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości składającej się z trzech działek gruntu o łącznej pow. (…) mkw. Działka ta została nabyta przez Panią w dwóch etapach: częściowo w 2005 r. w drodze zasiedzenia, oraz częściowo w 2012 r. w wyniku nabycia spadku. Nieruchomość jest położona w (\`(...)\`) i znajduje się na terenie, dla którego brak jest aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym właściwe organy przystąpiły do sporządzenia takiego planu, a Wnioskodawczyni, korzystając z przysługujących jej uprawnień zgłosiła do projektu planu uwagi w zakresie maksymalnego wskaźnika intensywności zabudowy oraz minimalnej powierzchni zabudowy. Wnioskodawczyni czasowo odpłatnie wynajmowała Nieruchomość ekipom filmowym w celu wykorzystania jako plan filmowy ponad 10 lat temu.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać opisaną Nieruchomość należącą do jej majątku osobistego. Pełnomocnik Wnioskodawczyni prowadził rozmowy i negocjacje z potencjalnymi nabywcami Nieruchomości. Ze względu na wiek, Wnioskodawczyni nie podejmowała samodzielnie żadnych czynności marketingowych służących sprzedaży, ani też nie uczestniczyła w rozmowach z potencjalnymi nabywcami. Wnioskodawczyni nie podejmowała także działań mających na celu maksymalizację zysków ze sprzedaży takich jak podział Nieruchomości w celu oferowania działek większej ilości osób czy uzbrojenie Nieruchomości. Pełnomocnik Wnioskodawczyni podpisał w 2015 r. przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości z potencjalnym nabywcą (deweloperem). W związku z treścią umowy przedwstępnej deweloper wystąpił we własnym imieniu o warunki zabudowy dla Nieruchomości w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej oraz przeprowadził badania geologiczne. Obecnie trwają z deweloperem rozmowy w sprawie zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy przy sprzedaży Nieruchomości nie będzie działała Pani w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT.

Jest Pani zdania, że przy sprzedaży Nieruchomości nie będzie działała w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani wątpliwości trzeba mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 10 stycznia 2018 r. sygn. III SA/Wa 421/17 oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w wyroku z 21 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 1421/18.

Wobec powyższego konieczne jest ustalenie, czy dokonując sprzedaży nieruchomości, będzie działała Pani w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybierać będzie formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, pojęcie działalności gospodarczej, zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, ma charakter bardzo szeroki. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Takie aktywne działania mogą polegać np. na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Aktywność tego rodzaju nie należy do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia Nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. W analizowanym przypadku nie wystąpi ciąg zdarzeń, które przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z opisu sprawy, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości należącej do majątku osobistego nie podejmowała Pani działań mających na celu maksymalizację zysków ze sprzedaży takich jak podział Nieruchomości w celu oferowania działek większej ilości osób czy uzbrojenie Nieruchomości. Nie podejmowała Pani samodzielnie żadnych czynności marketingowych służących sprzedaży, ani też nie uczestniczyła w rozmowach z potencjalnymi nabywcami. Ze względu na wiek, nie podejmowała Pani samodzielnie żadnych czynności marketingowych służących sprzedaży, ani też nie uczestniczyła w rozmowach z potencjalnymi nabywcami, to Pani Pełnomocnik prowadził rozmowy i negocjacje z potencjalnymi nabywcami Nieruchomości. Jednocześnie w przedmiotowej sprawie trudno jest przyjąć, że czasowy odpłatny wynajem Nieruchomości ekipom filmowym w celu wykorzystania jako plan filmowy, zaistniały ponad 10 lat wcześniej przed planowaną jej sprzedażą, należy utożsamić z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tak odległe w czasie działanie, które nie miało charakteru systematyczności nie może przesądzać o zakwalifikowaniu Pani do kategorii profesjonalnych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w sposób ciągły, jak wymaga tego art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem nie wystąpi w analizowanym przypadku taki ciąg zdarzeń, który wskazywałby na Pani aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika fakt takiej Pani aktywności, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wobec powyższego, w świetle wszystkich przedstawionych okoliczności opisanego zdarzenia przyszłego, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, planowana przez Panią czynność zbycia Nieruchomości nie przekracza zakresu czynności zarządu majątkiem prywatnym (mieści się w jego ramach) i stanowi wykonywanie prawa własności w odniesieniu do majątku prywatnego osoby fizycznej.

Zatem stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią Nieruchomości stanowić będzie czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie będzie działała Pani dla tej transakcji jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Tym samym, Pani stanowisko zgodnie z którym przy sprzedaży Nieruchomości nie będzie Pani działała w charakterze podatnika VAT i w rezultacie sprzedaż ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT należy uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 421/17 oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2022 r., sygn. I FSK 1421/18.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).