Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.618.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Obowiązki zaprowadzenia ksiąg rachunkowych w sytuacji
prowadzenia zarówno działalności rolniczej, jak i działów
specjalnych produkcji rolnej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
działy specjalne produkcji rolnej
gospodarstwa-gospodarstwa rolne
księgi-księgi rachunkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.-Definicja działalności
rolniczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.-Definicja działów
specjalnych produkcji rolnej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z działów specjalnych
produkcji rolnej.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Działy
specjalne produkcji rolnej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która posiada miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej jako: „ustawa o VAT”).
    Wnioskodawca od ponad 16 lat prowadzi gospodarstwo rolne, w rozumieniu art. 5 ustawy
    z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423 z
    późn. zm.) na nieruchomościach składających się z działek o nr ewidencyjnych 1, 2, 3
    położonych we wsi A., będących jego własnością. Przedmiotem działalności rolniczej
    Wnioskodawcy jest chów oraz hodowla trzody chlewnej. Na nieruchomości położone są
    chlewnie oraz inne budowle, które są własnością Wnioskodawcy, a także są niezbędne do
    prowadzenia gospodarstwa rolnego.
    Wnioskodawca w związku z chęcią dalszego rozwoju, w najbliższych miesiącach, tj. na
    przełomie lipca i sierpnia, zamierza uruchomić dział specjalny produkcji rolnej polegający
    na chowie oraz hodowli drobiu rzeźnego w rozmiarach przekraczających wielkości
    określone w załączniku nr 2 do ustawy o PIT. Planowane przedsięwzięcie Wnioskodawcy,
    zostało wymienione w tymże załączniku, a także przekroczy rozmiary planowanej
    produkcji, zatem podatnik będzie zobligowany do opodatkowania tej działalności jako
    działy specjalne produkcji rolnej podatkiem dochodowym.
    W związku z powyższym, pytanie Wnioskodawcy sprowadza się do ustalenia czy
    obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, a także limit 2 500 000 euro należy odnieść
    wyłącznie do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej czy też ustalając
    obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, przychody z działalności rolniczej z chowu
    oraz hodowli trzody chlewnej należy zsumować z dochodami z chowu oraz hodowli drobiu
    rzeźnego, tj. działów specjalnych produkcji rolnej?
    Przychody z działalności rolniczej polegającej na chowie oraz hodowli trzody chlewnej
    Wnioskodawcy za poprzedni rok obrotowy przekroczyły równowartość w walucie polskiej
    2 500 000 euro.
    Pytania

    1. Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej, w celu ustalenia limitów przychodów,
      które obligują Wnioskodawcę do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w
      art. 2 ust. 1 pkt 2 UoR, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z
      przychodami z działalności rolniczej polegającej na chowie oraz hodowli trzody
      chlewnej?
    2. Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej, Wnioskodawca może ustalać dochód
      z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na
      podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o PIT do momentu przekroczenia, wyłącznie przez
      przychody z działów specjalnych produkcji rolnej limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt
      2 UoR, natomiast po przekroczeniu tego limitu, od następnego roku podatkowego,
      Wnioskodawca zobowiązany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych i
      opodatkowania dochodu według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT, a dochód z
      hodowli tuczników nie będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt.
      1 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy, w celu ustalenia limitów przychodów, które obligują
    Wnioskodawcę do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2
    UoR, nie należy łączyć przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z
    działalności rolniczej polegającej na chowie oraz hodowli trzody chlewnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, przepisów ustawy nie stosuje się do m.in.
    przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Definicje działalności rolniczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej zostały zawarte w
    art. 2 ust. 2, 3 oraz 3a ustawy o PIT.
    Z definicji ustawowej wynika, że działalnością rolniczą jest działalność polegająca na
    wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
    (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
    materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
    warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
    uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
    owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla
    ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt
    i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
    1) miesiąc - w przypadku roślin,
    2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
    3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
    4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
    - licząc od dnia nabycia.
    Natomiast zgodnie z ustawą, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,
    hodowla I chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla
    entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych
    zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
    Jednocześnie w myśl ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy,
    hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w
    załączniku nr 2 do ustawy o PIT.

    Zasady ustalenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24
    ust. 4 ustawy o PIT, zgodnie z którym dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji
    rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a
    poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na
    koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o
    wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych
    produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się
    przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
    jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o PIT, w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego
    naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    W przypadku opodatkowania osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, pod
    względem prawnopodatkowym można wyróżnić trzy grupy podmiotów, prowadzących
    działy specjalne produkcji rolnej, którymi są:
      1) podmioty, na których nie ciąży obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych,
      2) podmioty, na których nie ciąży ww. obowiązek, a które zdecydowały o prowadzeniu
        ksiąg rachunkowych i powiadomiły o tym właściwego naczelnika urzędu
        skarbowego,
      3) podmioty obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie przepisów
        ustawy o rachunkowości.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 UoR, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy
    mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium RP osób fizycznych,
    spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w
    spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w
    spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
    przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
    przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży
    towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w
    walucie polskiej 2 500 000 euro.
    W świetle przytoczonego przepisu, znaczenie w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych ma ustalenie limitu przychodów, tj. równowartości w walucie polskiej 2 500
    000 euro.
    Ustawodawca w przytoczonych przepisach nie wskazuje, czy w celu ustalenia limitów
    przychodów, które obligują podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych, należy łączyć
    przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych źródeł.
    Wskazówką interpretacyjną w tym zakresie jest art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, zgodnie z
    którym odrębnym źródłem przychodów są działy specjalne produkcji rolnej. Ponadto
    ustawodawca w art. 15 ustawy o PIT, odnosi się tylko i wyłącznie do przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej.
    W konsekwencji przytoczony art. 15 ust. 2 ustawy o PIT, z którego wynika obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej, a nie do łącznej sumy przychodów uzyskiwanych przez
    Wnioskodawcę z działów specjalnych produkcji rolnej oraz działalności rolniczej
    polegającej na chowie oraz hodowli trzody chlewnej.
    Potwierdzenie swojego stanowiska, Wnioskodawca znajduje m in. w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 grudnia
    2017 r., sygn. akt: I SA/Go 421/17, w którym Sąd wskazał, że: „Wskazany w art. 15 ust. 2 u.p.

    d.o.f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do
    podatników uzyskujących przychód z działów specjalnych produkcji rolnej a przywołanie
    ustawy o rachunkowości dotyczy jedynie określenia limitu wielkości przychodów,
    zobowiązującego tych podatników do prowadzenia ksiąg. Decydujące znaczenie przy
    ustalaniu przedmiotowego limitu ma forma prawna działania danego podmiotu.”
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego
    w Opolu z dnia 29 lipca 2020 r., sygn. akt: I SA/Op 44/20, z którego możemy wyczytać, że:
    „Z przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 u.r. ani nie wynika
    wprost, ani nie można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w celu ustalenia, czy
    przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z
    przychodami z innych źródeł.”
    Stanowisko, wyrażone przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne, zostało również
    zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z dnia 19 lipca 2019
    r., sygn. akt: II FSK 2767/18 oraz w wyroku z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. akt: II FSK 662/18,
    w którym Sąd wskazał, że: „Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie
    ewidencjonowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z
    działów specjalnych produkcji rolnej. Do wyliczenia limitu przychodów określonego w
    ustawie o rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych nie należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez
    podatnika z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej
    działalności gospodarczej.”
    Mając na uwadze powyższe, w celu ustalenia limitów przychodów, które obligują
    Wnioskodawcę do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2
    UoR, nie należy łączyć przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z
    działalności rolniczej polegającej na chowie oraz hodowli trzody chlewnej.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych powyżej, może on ustalać
    dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na
    podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o PIT do momentu przekroczenia, wyłącznie przez
    przychody z działów specjalnych produkcji rolnej limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2
    UoR, natomiast po przekroczeniu tego limitu, od następnego roku podatkowego,
    Wnioskodawca zobowiązany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych i
    opodatkowania dochodu według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT, a dochód z
    hodowli tuczników nie będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 1
    ustawy o PIT.
    Zasady ustalenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24
    ust. 4 ustawy o PIT, zgodnie z którym dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji
    rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a
    poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na
    koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku I pomniejszona o
    wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych
    produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się
    przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
    jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PIT, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej
    ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące
    te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo
    przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło
    ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o PIT, w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego
    naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z powyższym, przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia
    wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 UoR, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy
    mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium RP osób fizycznych,
    spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w
    spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w
    spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
    przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
    przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży
    towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w
    walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w
    przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w
    kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 UoR jest obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych.
    W konsekwencji, jeżeli suma przychodów netto osiągniętych przez Wnioskodawcę z tytułu
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej przekroczy równowartość w walucie
    polskiej 2 500 000 euro to - w świetle przepisów o rachunkowości, na Wnioskodawcy
    będzie ciążył obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych w prowadzonym
    gospodarstwie rolnym. Natomiast w sytuacji, gdy suma przychodów osiąganych przez
    Wnioskodawcę nie przekroczy limitu, zobowiązującego do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, będzie mógł wybrać metodę określenia dochodu z prowadzonych działów
    specjalnych na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o PIT. tj. na podstawie norm szacunkowych.
    Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji
    indywidualnej z dnia 13 października 2017 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.239.2017.1.IM,
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w której organ stwierdził, że
    stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w sytuacji, gdy „(...) osiągnie w roku
    kalendarzowym 2017 r. (tj. od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.) roczne
    łączne przychody netto z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu ustawy o PIT,
    nieprzekraczające równowartości w walucie polskiej kwoty 2.000.000 Euro - nie będzie
    zobowiązany od dnia 1 stycznia 2018 r. do prowadzenia ksiąg rachunkowych dla
    dokumentowania przychodów w podatku PIT, uzyskiwanych przez Wnioskodawcę.*
    Dlatego też .(...) będzie miał prawo do opodatkowania podatkiem PIT dochodów
    uzyskanych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu na zasadach wskazanych w
    art. 24 ust. 4 ustawy o PIT. Przepis ten stanowi bowiem o tym, iż w sytuacji, gdy podatnik
    podatku PIT nie prowadzi ksiąg rachunkowych zgodnie z art. 15 ustawy o PIT.”
    Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach przedstawionych powyżej, w
    okolicznościach przedstawionych powyżej, może ustalać dochód z działów specjalnych
    produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na podstawie art. 24 ust. 4
    ustawy o PIT do momentu przekroczenia, wyłącznie przez przychody z działów specjalnych
    produkcji rolnej limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 UoR. Natomiast po przekroczeniu
    tego limitu, od następnego roku podatkowego, Wnioskodawca zobowiązany będzie do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowania dochodu według zasad określonych w
    art. 14 ustawy o PIT, a dochód z hodowli tuczników nie będzie podlegał opodatkowaniu na
    podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 1 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt
    4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1) miesiąc - w przypadku roślin,
      2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
      3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
      4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
      - licząc od dnia nabycia.
    Przychodami z działalności rolniczej są więc tylko te przychody, które pochodzą z
    działalności rolniczej w rozumieniu zdefiniowanym w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy:
      Działami specjalnymi produkcji rolnej są uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa
      hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów,
      hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt
      poza gospodarstwem rolnym.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ww. ustawy:
      Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w
      rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy,
      zwanym „załącznikiem nr 2”.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych
      w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze

      założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
      prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku,
      z zastrzeżeniem ust. 2.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o
      rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na
      podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.
      W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Podkreślam, że ten przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia
    wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.
    W myśl art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy
      przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania,
      powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w
      porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym
      stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej,
      jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy
      zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
    Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi
      przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres
      sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,
      jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w
      walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o
      rachunkowości.
    W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła
    przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z
    2023 r. poz. 120 ze zm.):
      Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z
      zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób
      fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek
      jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku

      działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
      przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
      przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży
      towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej
      równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:
      Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz
      przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
      zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
      związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości
      określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich
      przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy są
      niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro. W tym przypadku osoby
      te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne
      przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego,
      właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne
      lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na
      podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o
      Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r.
      poz. 541).
    Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:
      Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się
      na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na
      pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.
    Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w
    przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w
    kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że od ponad 16 lat prowadzi Pan
    gospodarstwo rolne, w rozumieniu art. 5 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Przedmiotem Pana działalności rolniczej jest chów oraz hodowla trzody chlewnej. W
    związku z chęcią dalszego rozwoju, w najbliższych miesiącach, tj. na przełomie lipca i
    sierpnia, zamierza Pan uruchomić dział specjalny produkcji rolnej polegający na chowie
    oraz hodowli drobiu rzeźnego w rozmiarach przekraczających wielkości określone w
    załączniku nr 2 do ustawy o PIT. Planowane przedsięwzięcie, zostało wymienione w tymże
    załączniku, a także przekroczy rozmiary planowanej produkcji, zatem będzie Pan
    zobligowany do opodatkowania tej działalności jako działy specjalne produkcji rolnej
    podatkiem dochodowym. Przychody z Pana działalności rolniczej polegającej na chowie
    oraz hodowli trzody chlewnej za poprzedni rok obrotowy przekroczyły równowartość w
    walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Powziął Pan wątpliwość czy w celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych
    sumuje się całość przychodów uzyskanych przez Pana zarówno z działalności rolniczej jak i
    działów specjalnych produkcji rolnej.
    Na podstawie informacji przedstawionych we wniosku stwierdzam, że przychodów z
    tytułu działalności rolniczej nie należy łączyć z przychodami z działów specjalnych
    produkcji rolnej, gdyż w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej.
    Mimo, że oświadczył Pan, że przychody z działalności rolniczej polegającej na chowie oraz
    hodowli trzody chlewnej za poprzedni rok obrotowy przekroczyły równowartość w walucie
    polskiej 2 500 000 euro, to przychody te nie uzasadniają przyjęcia obowiązku prowadzenia

    ksiąg rachunkowych również w przypadku uruchomienia przez Pana działów specjalnych
    produkcji rolnej polegających na chowie oraz hodowli drobiu rzeźnego jeśli nie dojdzie do
    przekroczenia limitu, o którym mowa w ustawie o rachunkowości. Tym samym nie będzie
    konieczności rozliczania się przez Pana z działów specjalnych produkcji rolnej według
    zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w całości odnosi się
    tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2
    tej ustawy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy odnieść wyłącznie do
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o
    rachunkowości dotyczy natomiast jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z
    którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.
    Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że w celu ustalenia limitów przychodów,
    które obligują Pana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1
    pkt 2 ustawy o rachunkowości, nie należy łączyć przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z przychodami z działalności rolniczej polegającej na chowie oraz hodowli
    trzody chlewnej. Co za tym idzie w okolicznościach przedstawionych powyżej, może Pan
    ustalać dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm
    szacunkowych na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych do momentu przekroczenia, wyłącznie przez przychody z działów specjalnych
    produkcji rolnej, limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości.
    Natomiast po przekroczeniu tego limitu, od następnego roku podatkowego, będzie Pan
    zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowania dochodu według
    zasad określonych w art. 14 ww. ustawy, a dochód z hodowli tuczników nie będzie
    podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 1 ww. ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu
    należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów
    podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej
    sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni
    powszechnie obowiązującej.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.

    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu
    (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku
    ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od
    zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie
    Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.