Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.39.2025.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Możliwość wykazania nieściągalnej wierzytelności w deklaracji
za miesiąc grudzień 2024 r.
Słowa kluczowe: deklaracje
termin
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności -Korekta podatku należnego z tytułu
dostawy towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1a-art. 89a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wykazania
    nieściągalnej wierzytelności w deklaracji za miesiąc grudzień 2024 r. Uzupełnił go Pan
    pismem z 24 lutego 2025 r. (wpływ 24 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Za wykonane usługi w dniu 17 grudnia 2021 r. została wystawiona faktura VAT, która nie
    została uregulowana do dnia dzisiejszego. Z tego powodu Wnioskodawca chciałby
    skorzystać z ulgi na złe długi.
    W uzupełnieniu do wniosku, wskazał Pan, że w dniu 17 grudnia 2021 r. wystawił Pan
    fakturę VAT za wykonane usługi (...). Usługa opodatkowana była 23% stawką VAT.
    Dłużnikiem jest: (...), Wierzycielem jest: (...).
    Od 9 lutego 2004 r. nieprzerwanie prowadzi Pan działalność gospodarczą i jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Ww. faktura została wystawiona i odebrana przez Dłużnika
    osobiście w dniu 17 grudnia 2021 r. Od daty wystawienia ww. faktury licząc od końca roku,
    w którym została wystawiona 3 lata minęły w 12/2024. Termin płatności zobowiązania
    wynikającego z ww. faktury minął 20 grudnia 2021 r.
    Od wystawionej faktury, Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, z
    którego nie skorzystał i VAT nie został odliczony. „Ulgę na złe długi” wykazał Pan w 12/2024
    i w deklaracji JPK VAT za m-c 12/2024 wykazał Pan ww. niezapłaconą fakturę.
    Uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności wynikającej z przedmiotowej faktury
    nastąpiło 20 marca 2022 r. Wierzytelność nie została uregulowana do dnia dzisiejszego.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Czy według przedstawionego stanu faktycznego prawidłowo wykazał Pan nieściągalną
    wierzytelność w deklaracji JPK VAT za grudzień 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku)
    W Pana ocenie, jeżeli ostateczny termin na skorzystanie z ulgi na złe długi przypadł w
    grudniu 2024, to przedmiotową fakturę mógł Pan wykazać w deklaracji JPK VAT za miesiąc
    grudzień 2024.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, określanej
    często jako tzw. ulga na złe długi, zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy
    z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.),
    zwanej dalej ustawą.
    Stosownie do treści art. 89a ust. 1 ustawy:
      Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu
      dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku
      wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy
      również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty
      wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
    Natomiast w myśl art. 89a ust. 1a ustawy:
      Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy
      wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90
      dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
    Na mocy art. 89a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.:

      Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
      1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym
        mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego
        w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z 15 maja
        2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2020 r. poz. 814 i 1298), postępowania
        upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
      2) (uchylony);
      3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje
        się korekty, o której mowa w ust. 1:
      a) wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
      b) dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu
        ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania
        upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
      4) (uchylony);
      5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata,
        licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
      6) (uchylony).
    W myśl art. 89a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r.:
      Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
      1) (uchylony);
      2) (uchylony);
      3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje
        się korekty, o której mowa w ust. 1:
      a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny;
      b) (uchylona);
      4) (uchylony);
      5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata,
        licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
      6) (uchylony).
    Jednocześnie, na podstawie art. 89a ust. 3 ustawy:
      Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym
      nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że
      do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność
      nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o
      której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek
      formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz
      kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została
      uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności,
      podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu
      do tej części.
    Przywołane wyżej przepisy art. 89a ustawy dopuszczają możliwość dokonania przez
    podatnika korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, który powstał w

    związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy
    nabywca towaru bądź usługi nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Należy jednak
    zauważyć, że tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust.
    1a i ust. 2 ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego.
    Ponadto, stosownie do art. 89a ust. 5 ustawy:
      Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego
      naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej
      korekty.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy
    opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym
    nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel
    dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w
    którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub
    na fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki
    uprawniające go do dokonania takiej korekty.
    Jeżeli wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do dokonania korekty w ww.
    terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak musi „wrócić”
    do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego terminu płatności, przy
    czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do
    dokonania takiej korekty.
    Na podstawie art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Prawo do skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to
    „na bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) – w stanie prawnym
    obowiązującym do 30 września 2021 r. – wygasa po dwóch latach, licząc od końca roku, w
    którym została wystawiona faktura dokumentująca nieuregulowaną wierzytelność, a
    warunki, że wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT
    czynni oraz dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego
    lub w trakcie likwidacji, muszą być spełnione zarówno na dzień poprzedzający dzień
    złożenia rozliczenia za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została
    uprawdopodobniona, w którym podatnik dokonuje korekty podstawy opodatkowania i
    podatku należnego, jak również na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji
    korygującej.
    Zgodnie z obecnie obowiązującym przepisem art. 89a ust. 2 ustawy, prawo do
    skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to „na
    bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) wygasa po trzech latach, licząc od
    końca roku, w którym została wystawiona faktura dokumentująca nieuregulowaną
    wierzytelność, a warunek, że wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik
    VAT czynny musi być spełniony na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji
    podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1.
    Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    ustawy Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1626 ze zm.), w której ustawodawca zawarł
    wprowadzone od 1 października 2021 r. zmiany przepisów dotyczących „ulgi na złe długi”,
    tj. art. 89a oraz art. 89b ustawy o VAT, nie zawiera przepisów przejściowych dotyczących
    znowelizowanego art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli brak
    jest przepisu przejściowego, to do oceny skutków danej czynności zastosowanie znajdują
    przepisy obowiązujące w czasie, gdy czynność ta miała miejsce.
    Przepis art. 89a ustawy przewiduje możliwość korekty podstawy opodatkowania i podatku
    należnego w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za
    uprawdopodobnioną (tj. wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek

    formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na
    fakturze). Zatem w celu realizacji „ulgi na złe długi” zastosowanie znajdują przepisy
    obowiązujące w momencie, w którym nieściągalność wierzytelności została
    uprawdopodobniona.
    Jeśli nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona przed 1 października 2021
    r., do realizacji ulgi zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy obowiązujące przed tym
    dniem. Brak jest podstaw do korygowania podstawy opodatkowania i podatku należnego
    w oparciu o przepisy obowiązujące po 1 października 2021 r. dotyczące wierzytelności,
    które powstały i których nieściągalność została uprawdopodobniona do 30 września 2021
    r., nawet gdy realizacja ulgi, poprzez stosowną korektę deklaracji, następuje już w okresie
    obowiązywania nowych przepisów, tj. po 30 września 2021 r.
    Z opisu sprawy wynika, że w dniu 17 grudnia 2021 r. wystawił Pan fakturę VAT za
    wykonane usługi (...). Usługa opodatkowana była 23% stawką VAT. Dłużnikiem jest: (...),
    Wierzycielem jest Pan. Od 9 lutego 2004 r. nieprzerwanie prowadzi Pan działalność
    gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Ww. faktura została wystawiona i
    odebrana przez Dłużnika osobiście, w dniu 17 grudnia 2021 r. Od daty wystawienia ww.
    faktury licząc od końca roku, w którym została wystawiona 3 lata minęły w grudniu 2024 r.
    Termin płatności zobowiązania wynikającego z ww. faktury minął 20 grudnia 2021 r. Od
    wystawionej faktury, Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, z
    którego nie skorzystał i VAT nie został odliczony. „Ulgę na złe długi” wykazał Pan w grudniu
    2024 r. i w deklaracji JPK VAT za m-c 12/2024 wykazał Pan ww. niezapłaconą fakturę.
    Uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności wynikającej z przedmiotowej faktury
    nastąpiło 20 marca 2022 r. Wierzytelność nie została uregulowana do dnia dzisiejszego.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy prawidłowo wykazał Pan nieściągalną wierzytelność
    w deklaracji JPK VAT za grudzień 2024.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzić należy, że w sytuacji, którą przedstawił Pan we wniosku, uprawdopodobnienie
    nieściągalności wierzytelności udokumentowanej wykazaną przez Pana we wniosku
    fakturą nastąpiło po 30 września 2021 r.
    Od 1 października 2021 r. skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty
    w trybie art. 89a ust. 1 ustawy, wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w
    art. 89a ust. 2 pkt 3 oraz pkt 5 ustawy.
    Powtórzyć należy, że zgodnie z obecnie obowiązującym przepisem art. 89a ust. 2 ustawy,
    prawo do skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to
    „na bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) wygasa po trzech latach,
    licząc od końca roku, w którym została wystawiona faktura dokumentująca
    nieuregulowaną wierzytelność, a warunek, że wierzyciel jest podatnikiem
    zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny musi być spełniony na dzień poprzedzający
    dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust.
    1.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika, że mógł Pan dokonać korekty podstawy
    opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym
    nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel
    dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w
    którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub
    na fakturze. Termin 90-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa
    termin płatności określony w fakturze lub umowie. Przy czym składając tę deklarację musi
    spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.
    Z opisu sprawy wynika, że uprawdopodobnienie wierzytelności nastąpiło 20 marca 2022 r.
    i w deklaracji za ten okres mógł Pan wykazać nieściągalną wierzytelność, w przypadku, gdy
    spełniał Pan wszystkie warunki uprawniające Pana do dokonania takiej korekty.

    Jeżeli nie skorzystał Pan z przysługującego Panu prawa do dokonania korekty deklaracji w
    ww. terminie, mógł Pan dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak
    powinien Pan „wrócić” do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego
    terminu płatności, przy czym składając korektę tej deklaracji musiał Pan spełnić wszystkie
    warunki uprawniające Pana do dokonania takiej korekty.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie nie postąpił Pan prawidłowo
    wykazując nieściągalną wierzytelność w deklaracji JPK VAT za grudzień 2024 r., bowiem
    przysługiwało Panu prawo do dokonania korekty deklaracji za okres, w którym nastąpiło
    uprawdopodobnienie tej wierzytelności, przy spełnieniu pozostałych warunków
    uprawniających Pana do dokonania takiej korekty.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane
    z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu
    faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.