Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-532/16-4/KP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-10-19
Teza: w zakresie opodatkowania dostawy towarów stawką podatku VAT w wysokości 0% jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2016 r. (data wpływu 20 lipca 2016 r.) uzupełnionym w dniu 2 września 2016 r. (data wpływu 5 września 2016 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 26 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów stawką podatku VAT w wysokości 0% jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów stawką podatku VAT w wysokości 0% jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 1 września 2016 r. (data wpływu 5 września 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 26 sierpnia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej zwana: UoVAT), zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz sprzedaży rur (dalej zwanych: Towarami). Wnioskodawca sprzedaje Towary zarówno podmiotom posiadającym siedzibę w Polsce, jak również podmiotom posiadającym siedzibę na terytorium Unii Europejskiej oraz poza terytorium Unii Europejskiej. Wnioskodawca zamierza sprzedawać Towary w ramach następującego schematu. Wnioskodawca dokonywać będzie dostaw Towarów na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej, tj. przedsiębiorcy mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W dalszej części niniejszego wniosku podmiot ten będzie zwany: Pośrednikiem. Pośrednik będzie zidentyfikowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz w dacie dokonania dostawy Towarów przez Wnioskodawcę posiadał będzie właściwy i ważny numer identyfikacji dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę dokumentowana będzie fakturą.

Pośrednik będzie dokonywał dalszej odsprzedaży Towarów kupionych od Wnioskodawcy. Dostawa Towarów dokonywana przez Pośrednika następować będzie na rzecz innego przedsiębiorcy posiadającego siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. W dalszej części niniejszego wniosku podmiot ten będzie zwany: Odbiorcą. Dostawa Towarów dokonywana przez Pośrednika na rzecz Odbiorcy dokumentowana będzie fakturą wystawioną przez Pośrednika dla Odbiorcy.

Dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika odbywała się będzie zgodnie z warunkami transportu lncoterms CPT port wysyłki Towarów (będzie to port znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska). Oznacza to, że Wnioskodawca odpowiedzialny będzie za organizację transportu na trasie: zakład produkcyjny Wnioskodawcy położony w Polsce - port wysyłki Towarów znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska. Transport nastąpi przy pomocy przewoźnika działającego na rzecz Wnioskodawcy. Warunki lncoterms CPT zakładają, że Wnioskodawca ponosił będzie ryzyko związane z Towarami do momentu powierzenia Towarów przewoźnikowi. Wnioskodawca dysponował będzie dokumentem CMR, na którym potwierdzony zostanie wywóz Towarów z Polski oraz ich odbiór na terytorium Unii Europejskiej innym niż Polska. Odbiór Towarów potwierdzi przewoźnik działający na zlecenie Pośrednika, który odpowiedzialny będzie za dalszą część transportu, tj. z ww. portu wysyłki do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

Dostawa Towarów realizowana pomiędzy Pośrednikiem a Odbiorcą nastąpi na warunkach CFR port wysyłki Towarów (będzie to ten sam port, o którym mowa w ramach warunków dostawy realizowanej przez Wnioskodawcę zgodnie z lncoterms CPT). Oznacza to po pierwsze, że Pośrednik przeniesie prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel na Odbiorcę w momencie, w którym Towary zostaną załadowane na statek oraz po drugie, że dalsza część transportu Towarów z portu wysyłki do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej zostanie zrealizowana przez Pośrednika, a dokładniej przez przewoźnika działającego na rzecz Pośrednika. W tym celu przewoźnik działający na zlecenie Pośrednika po odebraniu Towarów dostarczonych przez Wnioskodawcę rozpocznie procedurę celną wywozu. W zgłoszeniu celnym zawarta będzie informacja, że ostatecznym odbiorcą Towarów będzie Odbiorca. Wnioskodawca wystawi również Odbiorcy świadectwo pochodzenia. Wnioskodawca otrzyma dokument elektroniczny MRN lub IE-599 potwierdzający wywóz Towarów poza terytorium Unii Europejskiej wystawiony na Pośrednika.

W ramach takiego schematu Wnioskodawca chce uzyskać potwierdzenie w zakresie prawa do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w związku z dostawą Towarów dokonywaną na rzecz Pośrednika.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, że A. S.A. będzie posiadała dokument CMR, na którym Pośrednik lub jego przedstawiciel potwierdzi dostarczenie Towarów do umówionego miejsca na terytorium Unii Europejskiej. Ewentualnie, w skrajnym przypadku, w którym z dokumentu CMR nie będzie jednoznacznie wynikało dostarczenie Towarów na terytorium Unii Europejskiej, okoliczność ta zostanie potwierdzona pisemnym oświadczeniem wystawionym dla A. S.A., z którego wynikać będzie masa oraz ilość sztuk odebranych Towarów oraz numery rejestracyjne pojazdów dokonujących transportu Towarów. W tym przypadku Pośrednik potwierdzi również odbiór Towarów na dokumencie Packing List, o którym mowa poniżej.

A. S.A. będzie w posiadaniu specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku. Funkcję tego dokumentu będzie pełnił dokument, tzw. Packing List. Na dokumencie Packing List zawarta będzie szczegółowa specyfikacja Towarów będących przedmiotem dostawy, w tym oznaczenie Towarów, ilość sztuk, wymiary Towarów oraz waga. Jeden egzemplarz dokumentu Packing List wysyłany będzie do Pośrednika wraz z fakturą, natomiast drugi egzemplarz pozostanie w dokumentacji A. S.A.

Każda dostawa Towarów poprzedzona jest złożeniem przez Pośrednika zamówienia, stąd A. S.A. każdorazowo będzie w posiadaniu zamówienia Pośrednika. Dodatkowo, A. S.A. posiadać będzie również korespondencję handlową z Pośrednikiem. Będzie to korespondencja handlowa głównie w formie elektronicznej (email). A. S.A. będzie również dysponować potwierdzeniem zapłaty za Towary oraz dokumentami dotyczącymi kosztów transportu (frachtu) Towarów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika w ramach opisanego wyżej schematu stanowi dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, do której Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Odpowiedź na ww. pytanie zależy w pierwszej kolejności od ustalenia, czy w ramach ww. schematu mamy do czynienia z transakcją łańcuchową, o której mowa w art. 7 ust. 8 UoVAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 2 UoVAT, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, zgodnie z którym warunkiem uznania transakcji za transakcję łańcuchową jest organizacja transportu tylko przez jednego uczestnika łańcucha dostaw. W takim przypadku można bowiem mówić o przypisaniu transportu do którejś z dostaw w łańcuchu. W przypadku bowiem, gdy tak jak w niniejszym zdarzeniu przyszłym transport organizowany będzie przed dwóch uczestników transakcji (Wnioskodawca odpowiada za transport na trasie Polska - port wysyłki Towarów znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska, a za dalszą część transportu, tj. na trasie ww. port wysyłki Towarów - miejsce przeznaczenia Towarów poza terytorium Unii Europejskiej odpowiada Pośrednik) dochodzi do dwóch odrębnych dostaw towarów, w ramach których towary dwukrotnie są transportowane (raz przez Wnioskodawcę, a następnie przez Pośrednika), Ponadto, w takim przypadku nie dochodzi do wydania Towarów bezpośrednio przez pierwszy w kolejności podmiot (tu Wnioskodawca) ostatniemu w kolejności podmiotowi (tu Odbiorca). W konsekwencji w niniejszym przypadku nie można mówić o zaistnieniu transakcji łańcuchowej. Powyższe potwierdzają organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach:

„(\`(...)\`) z punktu widzenia kwalifikacji danej transakcji za transakcję łańcuchową istotne jest również to, aby dostarczany towar był przedmiotem jednego transportu pomiędzy krajem rozpoczęcia transportu a krajem docelowym. Przy czym nie chodzi tutaj o aspekt logistyczny tego transportu, czyli o to aby transportu dokonywał tylko jeden podmiot (np. spedytor), ale o aspekt organizacyjny. Mianowicie chodzi o to aby tylko jeden z podmiotów biorących udział w transakcji odpowiadał za jego organizację. (\`(...)\`)” (tak, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 27 maja 2015 r., znak: IPPP3/4512-197/15-2/IG),

„(\`(...)\`) Ponadto z punktu widzenia kwalifikacji danej transakcji za transakcję łańcuchową istotne jest również to, aby dostarczany towar był przedmiotem jednego transportu pomiędzy krajem rozpoczęcia transportu a krajem docelowym. Przy czym nie chodzi tutaj o aspekt logistyczny tego transportu, czyli o to aby transportu dokonywał tylko jeden podmiot (np. spedytor), ale o aspekt organizacyjny. Mianowicie chodzi o to aby tylko jeden z podmiotów biorących udział w transakcji odpowiadał za jego organizację. Stanowisko to potwierdzają organy podatkowe (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2014 roku nr ILPP4/443-28/14-5/EWW, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 maja 2012 roku nr IBPP4/443-51/12/PK). W zdarzeniu przyszłym transport będzie organizowany przez dwa podmioty: w pierwszym etapie (dostawa na rzecz Spółki) za transport będzie odpowiadał dostawca, w drugim etapie (dostawa na rzecz nabywcy) za transport będzie odpowiadała Spółka, co dodatkowo przemawia za koniecznością uznania dostaw składających się na analizowaną transakcję za dostawy niezależne i opodatkowania ich na zasadach ogólnych. Brak jest bowiem możliwości przyporządkowania transportu tylko jednej dostawie. Z powyższych powodów zdaniem Spółki transakcji tej nie można uznać za transakcję łańcuchową w rozumieniu art. 7 ust. 8 oraz 22 ust. 2 ustawy o VAT. (\`(...)\`)” (tak, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 2 października 2014 r., znak: IBPP4/443-331/14/PK).

W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy w ramach zdarzenia przyszłego nie można stosować przepisów art. 22 ust. 2 i 3 UoVAT dedykowanych transakcjom łańcuchowym. Wnioskodawca dokonywał będzie bowiem dostawy Towarów na rzecz Pośrednika, natomiast Pośrednik dokonywał będzie odrębnej dostawy Towarów na rzecz Odbiorcy”.

W ocenie Wnioskodawcy, dostawa Towarów dokonana przez niego na rzecz Pośrednika stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 UoVAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 UoVAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zgodnie z art. 13 ust. 1 UoVAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 1 UoVAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 13 ust. 6 UoVAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zgodnie z treścią powyższych przepisów aby transakcję uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

*   towar jest faktycznie przemieszczany z Polski do innego kraju Unii Europejskiej,

*   transport towaru następuje w wykonaniu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 UoVAT,

*   nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa Unii Europejskiej innym niż Polska,

*   dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 UoVAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 UoVAT.

W opisanym zdarzeniu przyszłym dostawa Towarów pomiędzy Wnioskodawcą a Pośrednikiem spełnia wszystkie wskazane powyżej warunki, tj.:

*   Towary są przez Wnioskodawcę transportowane z Polski do innego kraju Unii Europejskiej,

*   transport Towarów następuje w wykonaniu dostawy towarów, w ramach której Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel na Pośrednika,

*   Wnioskodawca jest podatnikiem podatku zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, a Pośrednik jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, posiadającym właściwy i ważny numer identyfikacji dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wskazać należy również, że objęcie Towarów procedurą celną wywozu przez przewoźnika działającego na rzecz Pośrednika następuje po przeniesieniu przez Wnioskodawcę prawa do rozporządzania Towarami jak właściciel na Pośrednika. Równie dobrze Towary po ich odebraniu mogłyby zostać sprzedane w kraju ich odbioru (brak wywozu poza Unię Europejską), albowiem Wnioskodawca po ich przekazaniu traci prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym w ramach ww. zdarzenia przyszłego ma prawo do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, albowiem posiadał będzie dokument CMR potwierdzający wywóz Towarów z Polski oraz ich dostarczenie na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Polska.

Powyższe potwierdzają również organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 września 2015 r., znak: IBPP4/4512-213/15/LG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy).

Natomiast przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 4 ustawy).

Zgodnie z art. 7 ust. 8 ustawy, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Zatem dla zaistnienia dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 8 ustawy (tzw. dostawy łańcuchowej), konieczne jest łączne wystąpienie następujących okoliczności:

*   w transakcji musi uczestniczyć kilka podmiotów,

*   transakcja musi dotyczyć tego samego towaru,

*   towar musi zostać wydany końcowemu nabywcy bezpośrednio przez pierwszego w kolejności uczestnika transakcji.

Transakcja łańcuchowa cechuje się zatem tym, że towar, będący przedmiotem więcej niż jednej transakcji, jest fizycznie wydawany tylko raz bezpośrednio ostatniemu nabywcy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz sprzedaży rur (Towarów), które sprzedaje zarówno podmiotom posiadającym siedzibę w Polsce, jak również podmiotom posiadającym siedzibę na terytorium Unii Europejskiej oraz poza terytorium Unii Europejskiej. Wnioskodawca planuje sprzedawać Towary na rzecz przedsiębiorcy posiadającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (Pośrednik). Pośrednik będzie zidentyfikowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz w dacie dokonania dostawy Towarów przez Wnioskodawcę posiadał będzie właściwy i ważny numer identyfikacji dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę dokumentowana będzie fakturą. Pośrednik będzie dokonywał dalszej odsprzedaży Towarów kupionych od Wnioskodawcy. Dostawa Towarów dokonywana przez Pośrednika następować będzie na rzecz innego przedsiębiorcy posiadającego siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej (Odbiorca). Dostawa Towarów dokonywana przez Pośrednika na rzecz Odbiorcy dokumentowana będzie fakturą wystawioną przez Pośrednika dla Odbiorcy. Dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika odbywać się będzie zgodnie z warunkami transportu Incoterms CPT port wysyłki Towarów (będzie to port znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska). Oznacza to, że Wnioskodawca odpowiedzialny będzie za organizację transportu na trasie: zakład produkcyjny Wnioskodawcy położony w Polsce - port wysyłki Towarów znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska. Transport nastąpi przy pomocy przewoźnika działającego na rzecz Wnioskodawcy. Warunki lncoterms CPT zakładają, że Wnioskodawca ponosił będzie ryzyko związane z Towarami do momentu powierzenia Towarów przewoźnikowi. Wnioskodawca dysponował będzie dokumentem CMR, na którym potwierdzony zostanie wywóz Towarów z Polski oraz ich odbiór na terytorium Unii Europejskiej innym niż Polska. Odbiór Towarów potwierdzi przewoźnik działający na zlecenie Pośrednika, który odpowiedzialny będzie za dalszą część transportu, tj. z ww. portu wysyłki do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej. Dostawa Towarów realizowana pomiędzy Pośrednikiem a Odbiorcą nastąpi na warunkach CFR port wysyłki Towarów (będzie to ten sam port, o którym mowa w ramach warunków dostawy realizowanej przez Wnioskodawcę zgodnie z lncoterms CPT). Oznacza to po pierwsze, że Pośrednik przeniesie prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel na Odbiorcę w momencie, w którym Towary zostaną załadowane na statek oraz po drugie, że dalsza część transportu Towarów z portu wysyłki do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej zostanie zrealizowana przez Pośrednika, a dokładniej przez przewoźnika działającego na rzecz Pośrednika. W tym celu przewoźnik działający na zlecenie Pośrednika po odebraniu Towarów dostarczonych przez Wnioskodawcę rozpocznie procedurę celną wywozu. W zgłoszeniu celnym zawarta będzie informacja, że ostatecznym odbiorcą Towarów będzie Odbiorca. Wnioskodawca wystawi również Odbiorcy świadectwo pochodzenia. Wnioskodawca otrzyma dokument elektroniczny MRN lub IE-599 potwierdzający wywóz Towarów poza terytorium Unii Europejskiej wystawiony na Pośrednika.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy dostawa Towarów dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika stanowi dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, do której ma zastosowanie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 0%.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa Towarów dokonywana na rzecz Pośrednika wg. schematu przedstawionego w niniejszym wniosku nie stanowi dostawy łańcuchowej, o której mowa w art. 7 ust. 8 ustawy.

W analizowanym przypadku Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy dokona dostawy towarów na rzecz Pośrednika będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej w innym niż Polska kraju członkowskim, która to dostawa będzie udokumentowana fakturą. W wykonaniu tej dostawy towary zostaną wywiezione z Polski do innego kraju unijnego (będzie to port znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska). Zatem Wnioskodawca odpowiedzialny będzie za organizację transportu na trasie: zakład produkcyjny Wnioskodawcy położony w Polsce - port wysyłki Towarów znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska. Natomiast po przemieszczeniu towarów do portu Pośrednik dokona sprzedaży tych towarów Odbiorcy oraz ich transportu (przez przewoźnika) do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie warunki do uznania dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie, w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W świetle art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Dowodami o których mowa w ust. 1 pkt 2, zgodnie z ust. 3 powołanego artykułu, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  (uchylony),
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

\- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Jak stanowi zaś art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który jednak może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższym przepisie, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Zatem istotne jest to, aby dokumenty jednoznacznie potwierdzały fakt wywozu towaru oraz dostarczenia go nabywcy w ramach dostawy w państwie przeznaczenia.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie posiadał dokument CMR, na którym Pośrednik lub jego przedstawiciel potwierdzi dostarczenie Towarów do umówionego miejsca na terytorium Unii Europejskiej. Ewentualnie, w skrajnym przypadku, w którym z dokumentu CMR nie będzie jednoznacznie wynikało dostarczenie Towarów na terytorium Unii Europejskiej, okoliczność ta zostanie potwierdzona pisemnym oświadczeniem wystawionym dla Spółki, z którego wynikać będzie masa oraz ilość sztuk odebranych Towarów oraz numery rejestracyjne pojazdów dokonujących transportu Towarów. W tym przypadku Pośrednik potwierdzi również odbiór Towarów na dokumencie Packing List. Wnioskodawca będzie w posiadaniu specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku. Funkcję tego dokumentu będzie pełnił dokument, tzw. Packing List. Na dokumencie Packing List zawarta będzie szczegółowa specyfikacja Towarów będących przedmiotem dostawy, w tym oznaczenie Towarów, ilość sztuk, wymiary Towarów oraz waga. Jeden egzemplarz dokumentu Packing List wysyłany będzie do Pośrednika wraz z fakturą, natomiast drugi egzemplarz pozostanie w dokumentacji Wnioskodawcy. Każda dostawa Towarów poprzedzona jest złożeniem przez Pośrednika zamówienia, stąd Wnioskodawca każdorazowo będzie w posiadaniu zamówienia Pośrednika. Dodatkowo, Spółka posiadać będzie również korespondencję handlową z Pośrednikiem. Będzie to korespondencja handlowa głównie w formie elektronicznej (email). Wnioskodawca będzie również dysponować potwierdzeniem zapłaty za Towary oraz dokumentami dotyczącymi kosztów transportu (frachtu) Towarów.

Analizując opisane we wniosku zdarzenie, należy uznać, że dokumenty posiadane przez Wnioskodawcę łącznie uprawdopodobnią przemieszczenie towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium tego państwa. Oznacza to, że Wnioskodawca, będąc w posiadaniu tych dokumentów, do dostawy dokonanej na rzecz Pośrednika będzie miał prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%, na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Zatem okoliczność, czy posiadane przez Spółkę dokumenty rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, może być zweryfikowana jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1-4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.