Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.606.2025.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od
nabywanej odzieży roboczej.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odzież-odzież robocza
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od nabywanej odzieży roboczej jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    nabywanej odzieży roboczej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 2 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi
    pośrednictwa pracy jako agencja pracy tymczasowej. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą
    wpisanym do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia pod numerem (...). Wnioskodawca
    posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na
    terytorium kraju. Wnioskodawca jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę pracy
    tymczasowej. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca zajmuje się
    rekrutowaniem pracowników i kierowaniem ich do przyszłych pracodawców, rozliczaniem
    wynagrodzeń, przygotowaniem pracowników do realizacji konkretnych zleceń oraz
    zapewnieniem infrastruktury niezbędnej do wykonania tych zleceń. Wnioskodawca
    deleguje swoich pracowników do pracy tymczasowej u pracodawców użytkowników,
    których zakłady mogą być zlokalizowane w różnych częściach Polski. W związku z obecną
    sytuacją na rynku pracy, agencje pracy są zobligowane do poszukiwania pracowników
    również poza granicami kraju, aby utrzymać ich ilość na poziomie odpowiadającym
    zapotrzebowaniu pracodawców, zapewniając tym samym ciągłość świadczenia usług.
    Pracownikami tymczasowymi zatrudnionymi przez Wnioskodawcę są zarówno obywatele
    Polski jak i cudzoziemcy.
    W działalności Wnioskodawcy zawierane są dwa rodzaje umów. Wnioskodawca zawiera
    umowę, w której świadczy dla klienta usługi jako agencja pracy tymczasowej. Inne umowy
    zawierane z klientami są umowami o charakterze outsourcingowym. Powyższe umowy
    różnią się między sobą jedynie kwestią odpowiedzialności za pracownika. Pomiędzy
    klientem a pracownikiem w outsourcingu nie istnieje żaden stosunek pracy, w
    przeciwieństwie do pracy tymczasowej, gdzie umowa ma charakter trójstronny i
    występują w niej następujące podmioty:
    - klient – jako pracodawca-użytkownik;
    - agencja pracy tymczasowej – jako pracodawca;
    - pracownik tymczasowy.
    Podstawowym zadaniem Wnioskodawcy w ramach realizacji usług dla jej kontrahentów
    jest kompleksowe przygotowanie pracowników do pracy u kontrahenta oraz zapewnienie
    niezakłóconego świadczenia tej pracy. Kontrahenci Wnioskodawcy oczekują pełnego
    zakresu usług, obejmującego nie tylko zatrudnienie określonej liczby pracowników, ale
    także realizację wszystkich czynności związanych z udostępnieniem tych pracowników do
    świadczenia pracy w określonym miejscu oraz w określonym czasie. W związku z
    powyższym Wnioskodawca pobiera również od pracowników opłaty z następujących
    tytułów: odzież robocza, opłata za pomoc w procedurze uzyskania karty pobytu, opłata za
    zezwolenie, opłata administracyjna - pomoc koordynatorów, potrącenia w związku z
    karami umownymi za niestawienie się do pracy lub uszkodzenie mienia.
    Równocześnie Wnioskodawca nie refakturuje powyższych kosztów nabytych usług na
    rzecz pracodawców - użytkowników w sposób bezpośredni na podstawie odrębnych
    faktur. Należy, jednakże podkreślić, że koszt zakupu tych usług ponoszony przez
    Wnioskodawcę jest uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia Wnioskodawcy za
    świadczenie usług agencji pracy, które Wnioskodawca otrzymuje od swoich kontrahentów
    (pracodawców - użytkowników). Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest więc
    odzwierciedleniem całości poniesionych kosztów (w tym kosztów zakwaterowania),
    powiększonych o odpowiednią marżę.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    1. Wskazanie czy nabycie odzieży roboczej służy Państwu wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług? Proszę opisać ten związek.

    Nabycie odzieży roboczej służy Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Umowy zawarte z kontrahentami
    wymagają, aby pracownicy kierowani do pracy przez Wnioskodawcę byli w pełni
    przygotowani do świadczenia pracy, w tym posiadali odpowiednią do rodzaju pracy odzież
    roboczą. A zatem bez nabycia przez Wnioskodawcę odzieży roboczej nie byłoby możliwe
    zapewnienie pracownikom kierowanym do pracy tej odzieży, a przez to postanowienia
    umowy byłyby niezrealizowane. Powyższe skutkowałoby brakiem możliwości wykonania
    usługi podlegającej opodatkowaniu.
    2. Wskazanie czy nabycie odzieży roboczej jest niezbędne w celu świadczenia usług agencji
    pracy tymczasowej?
    Umowy zawarte z kontrahentami wymagają, aby pracownicy kierowani do pracy przez
    Wnioskodawcę byli w pełni przygotowani do świadczenia pracy, w tym posiadali
    odpowiednią do rodzaju pracy odzież roboczą. A zatem bez nabycia przez Wnioskodawcę
    odzieży roboczej nie byłoby możliwe zapewnienie pracownikom kierowanym do pracy tej
    odzieży, a przez to postanowienia umowy byłyby niezrealizowane. Powyższe skutkowałoby
    brakiem możliwości wykonania usługi podlegającej opodatkowaniu. A zatem zdaniem
    Wnioskodawcy nabycie odzieży roboczej jest niezbędne w celu świadczenia usług agencji
    pracy tymczasowej.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek naliczony
      VAT od nabycia odzieży roboczej przy umowie, w której świadczy on dla klienta usługi
      jako agencja pracy tymczasowej?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek naliczony
      VAT od nabycia odzieży roboczej dla pracowników przy zawarciu z klientami umów o
      charakterze outsourcingowym?
    Państwa stanowisko
    Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    zarówno w zakresie pytania numer 1 jak i pytania numer 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywanie czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124 u.p.t.u.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, istotne jest
    wykorzystywanie zakupionych towarów i usług do wykonywanych przez podatnika
    czynności opodatkowanych, a tym samym decydujący jest związek zakupionych towarów i
    usług z czynnościami podatnika generującymi podatek należny. Przepis art. 86 ust. 1 u.p.t.
    u. nie precyzuje natomiast charakteru związku pomiędzy zakupami a sprzedażą
    opodatkowaną, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.
    W niniejszej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż - jak wynika z opisanego stanu
    faktycznego - zakupiona odzież robocza dla pracowników tymczasowych stanowi element
    kalkulacyjny wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za świadczenie usług
    udostępnienia pracowników na rzecz pracodawców użytkowników. Koszty zakupu odzieży
    roboczej pracowników tymczasowych są więc uwzględniane przy określeniu wysokości
    kwoty odpłatności za usługę udostępniania pracowników, która podlega opodatkowaniu
    VAT.
    Mając na uwadze powyższe, uwzględniając specyfikę działalności agencji pracy
    tymczasowej, w ocenie Wnioskodawcy zapewnienie odzieży roboczej pracownikom
    tymczasowym powinno być traktowane jako element realizacji umów zawartych z
    pracodawcami - użytkownikami.

    Umowy te generują obrót opodatkowany VAT dla agencji pracy tymczasowej, co stanowi
    argument za istnieniem prawa do odliczenia VAT od nabywanej odzieży roboczej z uwagi
    na wystąpienie bezpośredniego związku ponoszonych wydatków z konkretnymi
    czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Równocześnie Wnioskodawca zaznacza, że powyższe rozważania na gruncie ustawy od
    towarów i usług odnoszą się zarówno do usług świadczonych przez Wnioskodawcę w
    charakterze agencji pracy tymczasowej jak i do usług świadczonych na podstawie umów o
    charakterze outsourcingowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. Zgodnie z treścią ww.
    przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ww. ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem
      usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
      podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Jak wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zatem, dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.
    Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi
    muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością
    podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
    Należy również zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że
    z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem, w podatku
    od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku
    naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia,
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku zatem należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być
    zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    W ramach prowadzonej działalności świadczą Państwo usługi pośrednictwa pracy jako
    agencja pracy tymczasowej. Są Państwo przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru
    Agencji Zatrudnienia pod numerem (...), zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług.

    Świadczą Państwo kompleksową usługę pracy tymczasowej. W ramach prowadzonej
    działalności, zajmują się Państwo rekrutowaniem pracowników i kierowaniem ich do
    przyszłych pracodawców, rozliczaniem wynagrodzeń, przygotowaniem pracowników do
    realizacji konkretnych zleceń oraz zapewnieniem infrastruktury niezbędnej do wykonania
    tych zleceń. Delegują Państwo swoich pracowników do pracy tymczasowej u
    pracodawców użytkowników, których zakłady mogą być zlokalizowane w różnych
    częściach Polski. W Państwa działalności zawierane są dwa rodzaje umów. Zawierają
    Państwo umowę, w której świadczą Państwo dla klienta usługi jako agencja pracy
    tymczasowej. Inne umowy zawierane z klientami są umowami o charakterze
    outsourcingowym. Powyższe umowy różnią się między sobą jedynie kwestią
    odpowiedzialności za pracownika. Pomiędzy klientem a pracownikiem w outsourcingu nie
    istnieje żaden stosunek pracy, w przeciwieństwie do pracy tymczasowej, gdzie umowa ma
    charakter trójstronny i występują w niej następujące podmioty: klient – jako pracodawca-
    użytkownik; agencja pracy tymczasowej – jako pracodawca; pracownik tymczasowy.
    Podstawowym Państwa zadaniem w ramach realizacji usług dla kontrahentów jest
    kompleksowe przygotowanie pracowników do pracy u kontrahenta oraz zapewnienie
    niezakłóconego świadczenia tej pracy. Państwa Kontrahenci oczekują pełnego zakresu
    usług, obejmującego nie tylko zatrudnienie określonej liczby pracowników, ale także
    realizację wszystkich czynności związanych z udostępnieniem tych pracowników do
    świadczenia pracy w określonym miejscu oraz w określonym czasie. W związku z
    powyższym pobierają Państwo również od pracowników opłaty z następujących tytułów:
    odzież robocza, opłata za pomoc w procedurze uzyskania karty pobytu, opłata za
    zezwolenie, opłata administracyjna - pomoc koordynatorów, potrącenia w związku z
    karami umownymi za niestawienie się do pracy lub uszkodzenie mienia.
    Równocześnie nie refakturują Państwo powyższych kosztów nabytych usług na rzecz
    pracodawców - użytkowników w sposób bezpośredni na podstawie odrębnych faktur.
    Koszt zakupu tych usług ponoszony przez Państwa jest uwzględniany w kalkulacji
    wynagrodzenia Państwa za świadczenie usług agencji pracy, które otrzymują Państwo od
    swoich kontrahentów (pracodawców - użytkowników). Wynagrodzenie Państwa jest
    odzwierciedleniem całości poniesionych kosztów (w tym kosztów zakwaterowania),
    powiększonych o odpowiednią marżę.
    Nabycie odzieży roboczej służy Państwu wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Umowy zawarte z kontrahentami
    wymagają, aby pracownicy kierowani do pracy przez Państwa byli w pełni przygotowani do
    świadczenia pracy, w tym posiadali odpowiednią do rodzaju pracy odzież roboczą. A
    zatem bez nabycia przez Państwa odzieży roboczej nie byłoby możliwe zapewnienie
    pracownikom kierowanym do pracy tej odzieży, a przez to postanowienia umowy byłyby
    niezrealizowane. Powyższe skutkowałoby brakiem możliwości wykonania usługi
    podlegającej opodatkowaniu.
    Umowy zawarte z kontrahentami wymagają, aby pracownicy kierowani do pracy przez
    Państwa byli w pełni przygotowani do świadczenia pracy, w tym posiadali odpowiednią do
    rodzaju pracy odzież roboczą. A zatem bez nabycia przez Wnioskodawcę odzieży roboczej
    nie byłoby możliwe zapewnienie pracownikom kierowanym do pracy tej odzieży, a przez
    to postanowienia umowy byłyby niezrealizowane. Powyższe skutkowałoby brakiem
    możliwości wykonania usługi podlegającej opodatkowaniu. A zatem Państwa zdaniem
    nabycie odzieży roboczej jest niezbędne w celu świadczenia usług agencji pracy
    tymczasowej.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia odzieży
    roboczej dla pracowników przy umowie, w której świadczą Państwo usługi jako agencja
    pracy tymczasowej oraz przy umowach outsourcingowych.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wyjaśnić należy, że decydujące znaczenie dla oceny
    istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek

    podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym – jak już nadmieniono –
    związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu
    przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez
    podmiot obrotu.
    Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z
    konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź
    nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest
    wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności
    podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności
    niepodlegających opodatkowaniu.
    W świetle orzecznictwa TSUE prawo do odliczenia podatku naliczonego obciążającego
    nabycie towarów lub usług zakłada, że wydatki poczynione w celu ich nabycia stanowią
    elementy cenotwórcze transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do
    odliczenia. Prawo do odliczenia zostaje jednak również przyznane podatnikowi nawet w
    przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją,
    powodującą naliczenie podatku a jedną lub większą liczbą transakcji objętych podatkiem
    należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty towarów i usług należą do ich
    kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub
    świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą
    działalnością gospodarczą podatnika (porównaj m.in. wyroki TSUE: C-98/98, C-437/06, C-16
    /00, C-408/98, C-465/03, C-435/05, C-126/14, C-132/16).
    Analiza powyższych orzeczeń zarówno sądów krajowych jaki i TSUE prowadzi do wniosku,
    że jeżeli określone wydatki mają swoją podstawę w opodatkowanej działalności
    gospodarczej i wiążą się z trwałym i koniecznym elementem tej działalności to w takim
    zakresie bezpośrednie nieodpłatne czy zwolnione wykorzystanie nabyć towarów i usług,
    nie podważa istnienia tego bezpośredniego i ścisłego związku zakupów z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi na dalszych etapie obrotu. Wydatki tego rodzaju
    stanowią bowiem część kosztów ogólnych umożliwiających wykonanie usługi
    opodatkowanej i jako takie są elementem kalkulacyjnym tych świadczeń i zachowują
    bezpośredni i ścisły związek z tymi czynnościami opodatkowanymi, a poniesione w
    związku z ich nabyciem wydatki stanowią element cenotwórczy realizowanych świadczeń
    w ramach działalności opodatkowanej. Podkreślić należy, że weryfikując istnienie związku
    ponoszonych wydatków z działalnością opodatkowaną należy brać pod uwagę wszelkie
    okoliczności sprawy, w tym specyfikę realizowanej działalności gospodarczej.
    Odpowiadając na Państwa pytanie należy przeanalizować, czy pomiędzy wydatkami na
    zakup odzieży roboczej dla pracowników a Państwa opodatkowaną działalnością istnieje
    bezpośredni lub pośredni związek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego.
    Przedstawiony przez Państwa opis wskazuje, że w przedmiotowej sprawie występuje
    związek między nabyciem odzieży roboczej dla pracowników a prowadzoną przez Państwa
    działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług gdyż, są one elementem
    koniecznym i niezbędnym do wykonania oczekiwanej usługi świadczonej przez Państwa
    na rzecz kontrahenta w ramach usługi agencji pracy tymczasowej oraz w ramach umowy

    outsourcingu. Nabycie odzieży roboczej dąży do jednego celu, jakim jest udostępnienie
    pracowników w określonym miejscu i czasie.
    Zapewnienie odzieży roboczej jest świadczeniem niestanowiącym celu samego w sobie.
    Zapewnienie odzieży roboczej pracownikom jest niezbędne dla prawidłowego wykonania
    usługi polegającej na udostępnianiu pracowników tymczasowych. Celem nabywania
    odzieży roboczej są Państwa potrzeby biznesowe. Zapewnienie odzieży roboczej
    pracownikom służą realizacji umów z kontrahentami i spełnieniu określonych wymagań
    umownych, a w konsekwencji mają charakter uboczny (akcesoryjny) i przede wszystkim
    służą Państwa działalności gospodarczej generującej podatek należny (działalność agencji
    pracy tymczasowej).
    Jak wskazano we wniosku, zobowiązują się Państwo do zakupu odzieży roboczej
    pracownikom po to, aby pracownicy mogli wykonywać pracę tymczasową na rzecz
    Państwa kontrahentów.
    Z wniosku nie wynika, aby odzież robocza służyła pracownikom do realizacji ich celów
    prywatnych, bądź też innych Państwu nieznanych celów.
    Zatem, zapewnienie odzieży roboczej pracownikom jest niezbędne do zapewnienia
    prawidłowej realizacji usługi udostępnienia pracowników tymczasowych, a w
    konsekwencji, nie stanowi odrębnego świadczenia (zarówno w kontekście świadczenia na
    rzecz kontrahenta (pracodawców użytkowników), jak i w kontekście świadczenia na rzecz
    kontrahenta – w przypadku modelu outsourcingu.
    Skoro, jak wskazano wcześniej zapewnienie odzieży roboczej pracownikom jest niezbędne
    do świadczenia usług wykorzystywanych przez Państwa jako agencja pracy tymczasowej
    oraz dla usług świadczonych w ramach umów outsourcoringu, to istnieje związek
    zapewnienia odzieży roboczej, z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowując, skoro są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz
    nabywana przez Państwa odzież robocza jest wykorzystywana do wykonywania czynności
    opodatkowanych, przysługuje Państwu prawo odliczenia podatku naliczonego od
    wymienionych we wniosku nabyć odzieży roboczej związanych ze świadczoną przez
    Państwa kompleksową usługą agencji pracy tymczasowej. Prawo to przysługuje pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego

    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.