Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.33.2019.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu.
Słowa kluczowe: czynności; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2019 r. (data wpływu 23 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W marcu 2015 r. Samodzielny Publiczny Ośrodek zrealizował projekt pn. „(…)” w ramach Osi Priorytetowej 7 – Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, Działanie 7.2 – Promocja i ułatwianie dostępu do usług teleinformatycznych, Poddziałanie 7.2.1 – Usługi i aplikacje dla obywateli, Regionalnego Programu Operacyjnego (…) na lata 2007-2013. W czasie 5-letniego (2015-2020) okresu trwałości projektu Wnioskodawca jest zobowiązany do corocznego występowania do Izby Skarbowej o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, stwierdzającej brak możliwości odzyskania VAT w zakresie realizowanego projektu, który uznany był w całości za wydatek kwalifikowany. Poprzednia interpretacja została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 stycznia 2018 r.

W ramach projektu został zakupiony sprzęt komputerowy z oprogramowaniem oraz zbudowany zintegrowany system informacyjny, co umożliwia prowadzenie dokumentacji medycznej w wersji elektronicznej, współpracę z elektroniczną platformą usług publicznych w zakresie ochrony zdrowia, dwustronną komunikację z pacjentami Ośrodka, lepsze zarządzanie zasobami jednostki. Ośrodek świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia, które są zwolnione od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ośrodek jest podatnikiem VAT czynnym, składa deklaracje VAT-7 z uwagi, iż zgodnie ze statutem wykonuje również czynności opodatkowane (objęte stawką – 23%).

Wysokość sprzedaży opodatkowanej w odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego (określonego zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT) nie przekracza 2%.

Wyliczenie proporcji udziału rocznego obrotu Ośrodka zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT:

1.  2016 rok – 0,07%
2.  2017 rok – 0,07%.

Nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi są wykorzystywane zarówno do sprzedaży zwolnionej, jak i opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Ośrodek nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, które można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Jak wynika z art. 90 ust. 10 powyższej ustawy, w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8:

1.  przekracza 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowanej proporcji w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekracza 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Wyliczona po zakończonych latach poprzednich proporcja sprzedaży za 2016 i 2017 rok nie przekracza 2%.

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy, Ośrodek uznał, że proporcja ta wynosi 0%, wobec powyższego nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych na realizację projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jeżeli w oparciu o wyliczoną proporcję sprzedaży za 2016 i 2017 rok nieprzekraczającą 2%, i zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT, Ośrodek uznał, iż proporcja ta wynosi 0%, to czy Ośrodek nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych na realizację projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupione na realizację projektu towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT i czynności opodatkowanych. Wysokość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, w odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego, określonego zgodnie z art. 90 ust. 2-8, nie przekracza 2% – Ośrodek uznał, że proporcja ta wynosi 0% i wobec tego nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych na realizację projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy wskazać, ze niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, wobec czego w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny od przedstawionego stan faktyczny, interpretacja nie wywrze w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.