Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.26.2020.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją zadania pn.: „X".
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2020 r. (data wpływu 23 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją zadania pn.: „X” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją zadania pn.: „X”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów usług. Gmina realizując zadania określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wykonała inwestycję pod nazwą: „X”. Zadanie to obejmuje roboty budowlane objęte wnioskiem o przyznanie pomocy na realizację operacji w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. We wniosku o dofinansowanie podatek VAT jest kosztem kwalifikowanym będzie refundowany ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Operacja polegała na utworzeniu dwóch turystyczno-rekreacyjnych miejsc przystankowych na terenie Miasta : miejsca przystankowego z wiatą turystyczną i towarzyszącą infrastrukturą oraz wyposażeniem (na terenie MOSiR), oraz „przystanku ” przy budynku Centrum Kultury – na trasie przebiegu ścieżek pieszych i rowerowych po terenie Miasta , oraz zakupie pojazdu na potrzeby wsparcia ruchu turystycznego osób po 60 r.ż.. W ramach tworzenia miejsca przystankowego wybudowana została wiata turystyczna w konstrukcji drewnianej tradycyjnej o pow. zabudowy 74,48 m2, z dachem pokrytym gontem bitumicznym w kolorze brązowym i orynnowaniem. W obrębie wiaty wykonana została nawierzchnia utwardzona z kostki brukowej na podbudowie z tłuczni. Dojście z głównego ciągu komunikacyjnego do wiaty również został wykonany z kostki brukowej o łącznej pow. 218 m2. W wiacie wymurowany został kominek z kamienia. Wykonane zostało oświetlenie wewnątrz wiaty zasilane z istniejącej w terenie instalacji. Jako wyposażenie dla użytkowników zostało zakupionych 7 kompletów mebli drewnianych impregnowanych (ławy i stoły).

Utworzone zostało miejsce turystyczno-rekreacyjne dla turystyki pieszej, rowerowej i nordic walking w centrum Miasta, przy budynku Centrum Kultury, które obejmuje zagospodarowanie przestrzeni przez wykonanie kręgu ogniskowego (okrąg wpisany w kwadrat o boku 1,0 m) o głębokości 30 cm, z podmurówką kamienną na wys. 15 cm, który dla bezpieczeństwa został dodatkowo obłożony kamieniem wokół paleniska na odległość ok 20 cm. Na istniejących podmurówkach betonowych przylegających do budynku Centrum Kultury zamocowane zostały nowe ławki (33 szt.) metalowo-drewniane. Zabezpieczona tynkiem i pomalowana została ściana ażurowa przy amfiteatrze (przy budynku Centrum Kultury od strony nowo utworzonego „przystanku”).

W celu zapewnienia korzystającym z miejsca dla czasowego przechowywania bagażu, sprzętu czy akcesoriów sportowych oraz do gromadzenia drewna do grillowania, przygotowane zostało pomieszczenie pod tarasem Centrum Kultury. W ramach modernizacji wraz z remontem wymieniona została nawierzchnia podłogi, wykonane zostały kominki wentylacyjne, wymieniona została istniejąca instalacja elektryczna wraz z montażem 5 opraw oświetleniowych oraz gniazd wtyczkowych, wykonane zostało odgrzybianie i malowanie ścian w pomieszczeniu. Wymianie na nowe poddane zostały drzwi do pomieszczenia.

Dla zapewnienia m.in. osobom starszym (pow. 60 r.ż.) korzystającym z atrakcji turystycznych Miasta możliwości szybszego przemieszczania się pomiędzy punktami węzłowymi szlaków turystycznych, bądź przystaniami spływu kajakowego lub miejscami turystyczno-rekreacyjnymi, zakupiony został pojazd typu Melex o napędzie elektrycznym. Pojazd ten umożliwia przewóz 5 osób z możliwością poruszania się nim wraz z przyczepą.

Całość wytworzonej infrastruktury oraz zakupiony pojazd specjalny są ogólnodostępne dla korzystających. Realizacja tego zadania pozwoliła na osiągnięcie celu, jakim jest zwiększenie atrakcyjności oferty turystyczno-rekreacyjnej Miasta służącej zarówno mieszkańcom obszaru jak i turystom przez utworzenie miejsc przystankowych i zakup pojazdu. Projekt nie jest objęty pomocą publiczną w rozumieniu Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 i nie generuje przychodów.

Po zrealizowaniu inwestycji pod nazwą „X”, Gmina nie pobiera opłat za korzystanie z wyżej wymienionych obiektów, zarówno w okresie wymagalnej trwałości projektu – 5 lat oraz po upływie tego okresu. Przedmiotowe usługi nie stanowią przedmiotu działalności gospodarczej i nie generują przychodu. Gmina ponosi jedynie koszty utrzymania obiektu. Nabywane towary i usługi związane z realizacją wyżej wymienionego projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ponieważ efekt projektu nie służy działalności opodatkowanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ponosząc wydatki na zadanie pod nazwą „X” realizowane w 2018 roku, współfinansowane w części ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ma prawną możliwość odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponosząc wydatki na zadanie pod nazwą X” zrealizowane w 2018 roku, współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku VAT.

Gmina realizując zadania ustawowe na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, nie może odzyskać zapłaconego podatku od towarów i usług przy dokonywanych zakupach. Ponadto Gmina nie będzie pobierała opłat za korzystanie z punktów przystankowych oraz pojazdu typu Melex zarówno w okresie wymagalnej trwałości projektu oraz po upływie tego okresu. Operacja nie będzie generowała przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Aby możliwa była realizacja prawa do obniżenia należnego podatku o podatek naliczony, nabywane przez podatnika towary i usługi muszą służyć do wykonywania przez niego czynności podlegających opodatkowaniu.

W myśl powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powyższych unormowań wynika, że wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Gmina – zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.) – posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, o czym stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 2 i 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów usług. Gmina realizując zadania określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wykonała inwestycję pod nazwą „X”.

Zadanie to obejmuje roboty budowlane objęte wnioskiem o przyznanie pomocy na realizację operacji w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. We wniosku o dofinansowanie podatek VAT jest kosztem kwalifikowanym będzie refundowany ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Operacja polegała na utworzeniu dwóch turystyczno-rekreacyjnych miejsc przystankowych na terenie Miasta : miejsca przystankowego z wiatą turystyczną i towarzyszącą infrastrukturą oraz wyposażeniem, oraz przystanku Centrum – na trasie przebiegu ścieżek pieszych i rowerowych po terenie Gminy, oraz zakupie pojazdu na potrzeby wsparcia ruchu turystycznego osób po 60 r.ż.

W ramach tworzenia miejsca przystankowego wybudowana została wiata turystyczna w konstrukcji drewnianej tradycyjnej, z dachem pokrytym gontem bitumicznym w kolorze brązowym i orynnowaniem. W obrębie wiaty wykonana została nawierzchnia utwardzona z kostki brukowej na podbudowie z tłuczni. Dojście z głównego ciągu komunikacyjnego do wiaty również został wykonany z kostki brukowej. W wiacie wymurowany został kominek z kamienia. Wykonane zostało oświetlenie wewnątrz wiaty zasilane z istniejącej w terenie instalacji. Jako wyposażenie dla użytkowników zostało zakupionych 7 kompletów mebli drewnianych impregnowanych (ławy i stoły).

Utworzone zostało miejsce turystyczno-rekreacyjne dla turystyki pieszej, rowerowej i nordic walking w centrum Miasta, przy budynku Centrum Kultury, które obejmuje zagospodarowanie przestrzeni przez wykonanie kręgu ogniskowego. Na istniejących podmurówkach betonowych przylegających do budynku Centrum Kultury zamocowane zostały nowe ławki (33 szt.) metalowo-drewniane. Zabezpieczona tynkiem i pomalowana została ściana ażurowa przy amfiteatrze (przy budynku Centrum Kultury od strony nowo utworzonego „przystanku”).

W celu zapewnienia korzystającym z miejsca dla czasowego przechowywania bagażu, sprzętu czy akcesoriów sportowych oraz do gromadzenia drewna do grillowania, przygotowane zostało pomieszczenie pod tarasem Centrum Kultury. W ramach modernizacji wraz z remontem wymieniona została nawierzchnia podłogi, wykonane zostały kominki wentylacyjne, wymieniona została istniejąca instalacja elektryczna wraz z montażem 5 opraw oświetleniowych oraz gniazd wtyczkowych, wykonane zostało odgrzybianie i malowanie ścian w pomieszczeniu. Wymianie na nowe poddane zostały drzwi do pomieszczenia.

Dla zapewnienia m.in. osobom starszym (pow. 60 r.ż.) korzystającym z atrakcji turystycznych Miasta, możliwości szybszego przemieszczania się pomiędzy punktami węzłowymi szlaków turystycznych, bądź przystaniami spływu kajakowego lub miejscami turystyczno-rekreacyjnymi, zakupiony został pojazd typu Melex o napędzie elektrycznym. Pojazd ten umożliwia przewóz 5 osób z możliwością poruszania się nim wraz z przyczepą.

Całość wytworzonej infrastruktury oraz zakupiony pojazd specjalny są ogólnodostępne dla korzystających. Realizacja tego zadania pozwoliła na osiągnięcie celu, jakim jest zwiększenie atrakcyjności oferty turystyczno-rekreacyjnej Miasta służącej zarówno mieszkańcom obszaru jak i turystom przez utworzenie miejsc przystankowych i zakup pojazdu. Projekt nie jest objęty pomocą publiczną w rozumieniu Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 i nie generuje przychodów.

Po zrealizowaniu inwestycji pod nazwą „X”, Gmina nie pobiera opłat za korzystanie z wyżej wymienionych obiektów, zarówno w okresie wymagalnej trwałości projektu – 5 lat oraz po upływie tego okresu. Przedmiotowe usługi nie stanowią przedmiotu działalności gospodarczej i nie generują przychodu. Gmina ponosi jedynie koszty utrzymania obiektu. Nabywane towary i usługi związane z realizacją wyżej wymienionego projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ponieważ efekt projektu nie służy działalności opodatkowanej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje, bowiem jak wynika z wniosku realizowany projekt nie generuje przychodów. Gmina nie pobiera opłat za korzystanie z efektów zrealizowanego projektu, zarówno w okresie wymagalnej trwałości projektu – 5 lat oraz po upływie tego okresu. Nabywane towary i usługi związane z realizacją opisanego projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ponieważ efekt projektu nie służy działalności opodatkowanej.

Zatem skoro towary i usługi nabyte w związku z realizacją przedmiotowego projektu nie są wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to w przedmiotowej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług – związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT, tym samym nie są spełnione przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn.: „X”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Tutejszy organ informuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.