Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-901/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-31
Teza: Czy będzie podatnikowi przysługiwało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego z tytułu faktur VAT dokumentujących raty leasingowe odpowiednio dla motocykla, oraz z tytułu faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do niego, odzieży ochronnej (kask, kombinezon, buty itp.), oraz kosztów serwisu.
Słowa kluczowe: motocykl; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05 czerwca 2008 r. (data wpływu 09 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego z tytułu faktur VAT dokumentujących raty leasingowe odpowiednio dla motocykla, oraz z tytułu faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do niego, odzieży ochronnej (kask, kombinezon, buty itp.), oraz kosztów serwisu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 czerwca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego z tytułu faktur VAT dokumentujących raty leasingowe odpowiednio dla motocykla, oraz z tytułu faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do niego, odzieży ochronnej (kask, kombinezon, buty itp.), oraz kosztów serwisu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Obecnie do prowadzenia działalności pod nazwą „B-WI w zakresie handlu i świadczenia usług serwisowych Wnioskodawca wykorzystuje samochód osobowy kombi na podstawie umowy leasingu. Jednakże w sytuacji ostrej konkurencji, która wymusza wzrost jakości świadczonych usług oraz konieczność ograniczenia kosztów planuje nabyć na podstawie umowy leasingu motocykl. Jego wykorzystanie w firmie pozwoli na skrócenie czasu dojazdu do klienta (sprawność poruszania się w aglomeracjach miejskich), zmniejszenie kosztów wyjazdów serwisowo-handlowych. Ważną kwestią dla każdego klienta Wnioskodawcy jest czas reakcji na zgłoszenie serwisowe, gdyż dotarcie do miejsca przeznaczenia (świadczenia usługi/dostawy) części zamiennych w celu przeprowadzenia usług serwisowych jest priorytetową sprawą istnienia firmy o takim profilu działalności. Wykorzystanie tego typu pojazdu zamiennie z samochodem osobowym będzie umożliwiało także sprawniejsze przedstawienie ofert handlowych, zbieranie zamówień, dowóz i odbiór części zamiennych (nie wymagających dużej ładowności, oraz organizowanie miejskich wyjazdów służbowych w celach urzędowo-podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy będzie podatnikowi przysługiwało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego z tytułu faktur VAT dokumentujących raty leasingowe odpowiednio dla motocykla, oraz z tytułu faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do niego, odzieży ochronnej (kask, kombinezon, buty itp.), oraz kosztów serwisu.

Zdaniem Wnioskującego z uwagi na fakt, iż do motocykli nie odnoszą się ograniczenia w uprawnieniu do odliczenia podatku VAT Wnioskodawca ma prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe, zakup paliwa i akcesoriów niezbędnych do używania pojazdu (kask, kombinezon, itp.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast na podstawie art. 86 ust. 3 ww. ustawy o VAT w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 ww. ustawy o VAT art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej dla przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielone elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą- jeżeli dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Stosownie do art. 86 ust. 5 ww. ustawy o VAT spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z uwagi na fakt, iż cytowana ustawa o VAT nie definiuje pojęcia pojazdu samochodowego, należy odnieść się do definicji określonej w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58 poz. 515 z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 33 tej ustawy, „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, natomiast według art. 2 pkt 45 powołanej ustawy określono, że „motocykl” to pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem – wielośladowy.

Definicja towarów, podana w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT odwołuje się do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Zgodnie z niniejszą klasyfikacją- samochody osobowe i inne pojazdy mechaniczne zakwalifikowane zostały wg PKWiU do grupowania 34 ”Pojazdy mechaniczne, przyczepy, naczepy”, natomiast motocykle do grupowania 35 „Sprzęt transportowy pozostały”. Jednakże z konstrukcji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że zasadne jest w tym przypadku przyjęcie definicji „pojazdu samochodowego” podanej w ustawie Prawo o ruchu drogowym i uznanie, że pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25km/h. Dla potrzeb prawa podatkowego nie mogą bowiem być formułowane odrębne definicje, jeśli uprzednio zostały zdefiniowane w innych ustawach właściwych dla tego rodzaju zagadnień.

Podkreślić należy, iż ustawodawca wielokrotnie odwołuje się do przepisów Prawa o ruchu drogowym, w tym w art. 86 ust. 4 ustawy. Zwraca się również uwagę, że w załączniku nr 1 do ustawy zawierającym „Wykaz towarów zaliczanych do nowych środków transportu” ujęto zarówno pojazdy zakwalifikowane do grupowania PKWiU 34 „Pojazdy mechaniczne” jak również PKWiU 35, czyli „Sprzętu transportowego pozostałego”. Ponadto ustawodawca określając pojazdy specjalne stwierdza, iż zarówno świadectwo homologacji jak i decyzja zwalniająca z obowiązku uzyskania świadectwa winny być zgodne z przepisami prawa o ruchu drogowym.

Zgodnie z przepisem z art. 86 ust. 7 ww. ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000,00 zł.

Z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT wynika, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 czyli samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony.

Reasumując, ograniczenia wynikające z art. 86 ust. 3 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług mają również zastosowanie do motocykli z uwagi na fakt, iż motocykle uznane są za pojazdy samochodowe.

Jeżeli natomiast konstrukcja motocykla ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h to motocykl nie jest pojazdem samochodowym silnikowym. W stosunku więc do takiego motocykla przepisy art. 86 ust. 3 i ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług (w zakresie ograniczenia prawa do odliczenia podatku należnego o naliczony w wysokości 60% nie więcej jak 6.000,00 zł) nie znajduje zastosowania.

Natomiast przy nabyciu odzieży ochronnej (kask, kombinezon, buty itp.), oraz kosztów serwisu niezbędnych do użytkowania pojazdu, w myśl ogólnej zasady, wyrażonej w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`). Jednakże podatnik ma prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, w określonych terminach pod warunkiem spełnienia przesłanek wymienionych w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Należy zaznaczyć, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w wyżej określonej wysokości będzie przysługiwało, tylko jeżeli użytkowanie przedmiotowego pojazdu będzie w całości związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przypadku natomiast odliczenia rat leasingowych od motocykla do prowadzonej działalności gospodarczej podatnikowi, jak w art. 86 ust. 7 ww. ustawy przysługuje prawo do odliczenia podatku w ograniczonym zakresie, tj. 60 % kwoty określonej w fakturze, za cały okres leasingu – nie więcej jednak niż 6.000 zł, o ile towar ten będzie wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast w przypadku nabycia paliwa do napędu motocykla prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, nie przysługuje.

W przypadku dokonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych prawo do odliczenia przysługuje na warunkach określonych w Rozdziale 2 Dział IX ustawy o podatku od towarów i usług (odliczenie częściowe).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.