Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-368/12-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-14
Teza: Czy wydatki poniesione przez Spółkę w związku z takim testowaniem filtrów stanowić będą koszt uzyskania przychodu w Spółce na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; produkcja; sprzedaż; towar-towar handlowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 07 września 2012 r. (data wpływu 12 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu wyprodukowania filtra lub kosztu jego zakupu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu wyprodukowania filtra lub kosztu jego zakupu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (dalej: Spółka), będący zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT, jest producentem wysokiej jakości filtrów dla przemysłu motoryzacyjnego, a także do maszyn i urządzeń silnikowych, sprzętu ciężkiego oraz urządzeń specjalistycznych. Poza działalnością produkcyjną Spółka zajmuje się m.in. dystrybucją wyrobów produkowanych przez inne podmioty, w tym m.in. filtrów znajdujących się w ofercie Spółki.

Spółka należy do międzynarodowego koncernu motoryzacyjnego A (dalej: Grupa). Większość wyrobów produkowanych przez Spółkę jest wysyłana do odbiorców zarówno na terytorium Europy, jak i także poza nią. Spółka ma w swojej ofercie zarówno wyroby, które są instalowane fabrycznie w samochodach producentów wielu uznanych marek, jak i te, które przeznaczone są na rynek części zamiennych.

Mając na uwadze zapewnienie oraz utrzymanie wysokiej jakości oferowanych przez Spółkę produktów, Spółka w sposób ciągły przeprowadza szereg testów mających na celu wyeliminowanie potencjalnych wad mogących wystąpić w produktach znajdujących się w ofercie Spółki (dotyczy to zarówno wyrobów produkowanych przez Spółkę, jak i wyrobów, których Spółka jest wyłącznie dystrybutorem).

Aby zapewnić jak najbardziej wiarygodne odwzorowanie warunków eksploatacji wyrobów oferowanych przez Spółkę, poza testami laboratoryjnymi, przeprowadzane są dodatkowe testy w warunkach normalnej eksploatacji. Testy pozwalają m.in. zbadać szybkość naturalnego zużycia wyrobów oferowanych przez Spółkę, określić ich potencjalną wadliwość, wytrzymałość oraz możliwość używania w danym modelu samochodu w różnorodnych warunkach drogowych i klimatycznych, przy różnych stylach jazdy. Aby testy realizowane przez Spółkę okazały się efektywne, proces testowania wyrobów produkowanych lub też oferowanych przez Spółkę powinien być permanentny. Dlatego też, skuteczne testowanie wyrobów oferowanych przez Spółkę wymaga przejechania samochodem wyposażonym w dany podzespół, w tym wypadku chodzi o filtr danego rodzaju, nawet kilkudziesięciu tysięcy kilometrów. Ważne jest również, aby takie testy odbywały się w warunkach jak najbardziej odpowiadających normalnej eksploatacji, w jakich z wyrobów Spółki będą korzystać ich nabywcy. Jest to niezbędne do jak najwierniejszego odwzorowania zachowania testowanych filtrów, podczas normalnej eksploatacji. Co za tym idzie, wymaga to prowadzenia testów w różnych warunkach drogowych oraz atmosferycznych, np. jazdy autostradami, w górach, w ruchu miejskim, zimą i latem, w klimacie ciepłym i zimnym, itp. oraz przez kierowców o różnych stylach jazdy.

Realizacja testów przez pracowników delegowanych do wykonywania tego zadania wyłącznie w godzinach pracy nie zabezpiecza potrzeb Spółki w tym zakresie. Taki sposób przeprowadzania testów powoduje, że trwają one zbyt długo, co nie pozwala na szybsze wprowadzanie do produkcji nowych wyrobów oraz unowocześnianie już produkowanych, a także zgłaszanie potencjalnych wad producentom filtrów, których Spółka jest dystrybutorem.

Przy dynamicznie rozwijającym się rynku motoryzacyjnym skutkuje to utratą konkurencyjności. Zwiększenie ilości samych jazd wyłącznie testowych, nie zapewnia pożądanych efektów, bowiem przy takich testach trudno jest odwzorować warunki normalnej eksploatacji, a ponadto testy takie są bardzo kosztowne.

W związku z powyższym, Spółka zamierza objąć zakresem obowiązków służbowych testowanie wyrobów oferowanych przez Spółkę, przez pracowników Spółki. W tym celu, w formie aneksów do umów o pracę wybranych pracowników, zamieszczony zostanie stosowny zapis stwierdzający, iż w uzasadnionych okolicznościach, po wyrażeniu zgody przez pracownika, ma on obowiązek testowania filtrów udostępnionych mu przez Spółkę. W konsekwencji, Spółka będzie powierzać wybranym pracownikom filtry znajdujące się w ofercie Spółki, które będą montowane w prywatnych samochodach pracowników. Powyższe będzie dokumentowane w formie protokołów zdawczo - odbiorczych podpisywanych przez danego pracownika oraz przedstawiciela Spółki (przy czym w momencie powierzenia filtrów pracownikom nie nastąpi przeniesienie przez Spółkę prawa do rozporządzania filtrami jak właściciel na rzecz pracowników). Pracownicy będą przeprowadzać testy filtrów powierzonych im przez Spółkę podczas ogółu wykonywanych podróży prywatnym samochodem (tj. zarówno podróży służbowych, jak i prywatnych) oraz będą zobowiązani do przekazania Spółce swoich uwag i spostrzeżeń w formie stosownych raportów w tym zakresie na specjalnie przygotowanych do tego celu formularzach. Przez cały okres testowania filtrów przez pracowników, prawo do rozporządzania nimi jak właściciel pozostanie przy Spółce. W szczególności, pracownicy nie będą mogli swobodnie dysponować powierzonym przez Spółkę filtrem (np. sprzedać go, wykorzystywać w celach innych niż wskazane przez Spółkę), będą bowiem zobowiązani do wykonania odpowiednich testów z wykorzystaniem powierzonych przez Spółkę filtrów.

W piśmie uzupełniającym z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 26 grudnia 2012 r. – doręczono osobiście) Wnioskodawca doprecyzował opisany we wniosku opis zdarzenia przyszłego wskazując, że wydatki, jakie Wnioskodawca będzie ponosić w związku z testowaniem filtrów przez pracowników to głównie koszt wyprodukowania danego filtra lub koszt jego zakupu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione przez Spółkę w związku z takim testowaniem filtrów stanowić będą koszt uzyskania przychodu w Spółce na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Spółkę związane z takim testowaniem filtrów będą stanowić koszt uzyskania przychodu na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

W świetle powyższego uregulowania, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, musi spełniać następujące warunki:

1.  jest poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Spółka pragnie dodatkowo podkreślić, iż możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest przede wszystkim od powiązania danego wydatku z działalnością podatnika. Konieczne jest zatem istnienie określonego związku przyczynowego pomiędzy czynionymi wydatkami a perspektywą uzyskania przychodów, ewentualnie niedopuszczeniem do utraty źródła przychodów. Spółka pragnie przy tym wskazać na wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. SA/Rz 1596/97, zgodnie z którym „Ustawodawca posługując się zwrotem „wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” nie posługuje się sformułowaniem „skutek”. Takie sformułowanie ma istotne znaczenie przy rozpatrywaniu pojęcia kosztów, albowiem czym innym jest „cel” działania, a czym innym „skutek” będący następstwem podjętych działań. Przez sformułowanie „w celu” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu) a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Z tych też powodów brak „skutku”, tj. przychodu nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu”.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, iż w analizowanym przypadku Spółka ponosić będzie wydatki związane z udostępnieniem filtrów pracownikom na potrzeby testów (takim wydatkiem niewątpliwie jest m.in. koszt samego filtra).

W opinii Spółki, analizując przedstawione zdarzenie przyszłe pod kątem wskazanych powyżej przesłanek uznania przedmiotowego wydatku za koszt uzyskania przychodów, należy stwierdzić, że:

1.  będzie on definitywnie poniesiony przez Spółkę, tj. w ostatecznym rozrachunku to Spółka poniesie koszty związane z realizacją testów oferowanych wyrobów (w tym wypadku jest to m.in. koszt filtrów powierzonych pracownikom),
2.  będzie on definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie zostanie Spółce w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  niewątpliwie będzie pozostawał w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą; jak wskazano w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, Spółka zajmuje się m.in. produkcją oraz dystrybucją filtrów, a powierzanie filtrów pracownikom na potrzeby dalszych testów będzie pozostawało w bezsprzecznym związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą,
4.  zostanie niezaprzeczalnie poniesiony przez Spółkę w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów; tak zaplanowany sposób testowania produktów Spółki niewątpliwie skróci bowiem okres całego testu, przez co przyczyni się do skrócenia okresu eliminacji pojawiających się usterek, ograniczy koszty napraw gwarancyjnych, a także przyspieszy proces doskonalenia i unowocześniania produktów; ponadto obniży koszty przeprowadzania testów w stosunku do testów wykonywanych tylko w godzinach pracy lub zleconych podmiotom zewnętrznym, co niewątpliwie będzie miało wpływ na wysokość osiągniętych przez Spółkę przychodów,
5.  wydatek zostanie właściwie udokumentowany przez Spółkę poprzez umieszczenie odpowiednich zapisów w umowach o pracę oraz w formie protokołów zdawczo - odbiorczych i odpowiednich raportów,
6.  nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Spółka podkreśliła, iż podobne stanowisko zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 13 grudnia 2010 r. o sygn. ITPB2/415-869/10/RS, w której odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, który przekazywał swoim pracownikom samochody służbowe do jazd testowych w ramach obowiązków służbowych, stwierdził, iż wydatki na wykonywanie takich jazd testowych mogą stanowić koszty podatkowe.

W konsekwencji, w opinii Spółki, wydatki związane z powierzaniem pracownikom filtrów (w tym m.in. koszt samego filtra) na potrzeby wykonywania testów stanowić będą koszty podatkowe Spółki na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż z uwagi na treść wniosku i zadane pytanie w dniu 15 listopada 2012 r. wezwano Wnioskodawcę celem określenia jakie wydatki będzie ponosić Spółka w związku z testowaniem filtrów.

W odpowiedzi z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.) Spółka wskazała, iż głównie to koszt wyprodukowanego filtra lub koszt jego zakupu.

Wobec powyższego niniejsza interpretacja obejmuje swym zakresem kwestię uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wytworzenie lub zakup filtrów.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, a właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

*   przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
*   potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Ciężar prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesieniem wydatku a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku, który musi wykazać, że poniósł koszt celowy i racjonalny z punktu widzenia jego wiedzy o związkach przyczynowo – skutkowych między poniesionym kosztem a zasadnie oczekiwanym przychodem.

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, będący zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT, jest producentem wysokiej jakości filtrów dla przemysłu motoryzacyjnego, a także do maszyn i urządzeń silnikowych, sprzętu ciężkiego oraz urządzeń specjalistycznych. Poza działalnością produkcyjną Spółka zajmuje się m.in. dystrybucją wyrobów produkowanych przez inne podmioty, w tym m.in. filtrów znajdujących się w ofercie Spółki.

Mając na uwadze zapewnienie oraz utrzymanie wysokiej jakości oferowanych przez Spółkę produktów, Spółka w sposób ciągły przeprowadza szereg testów mających na celu wyeliminowanie potencjalnych wad mogących wystąpić w produktach znajdujących się w ofercie Spółki (dotyczy to zarówno wyrobów produkowanych przez Spółkę, jak i wyrobów, których Spółka jest wyłącznie dystrybutorem).

Spółka zamierza objąć zakresem obowiązków służbowych testowanie wyrobów oferowanych przez Spółkę, przez pracowników Spółki. W tym celu, w formie aneksów do umów o pracę wybranych pracowników, zamieszczony zostanie stosowny zapis stwierdzający, iż w uzasadnionych okolicznościach, po wyrażeniu zgody przez pracownika, ma on obowiązek testowania filtrów udostępnionych mu przez Spółkę. W konsekwencji, Spółka będzie powierzać wybranym pracownikom filtry znajdujące się w ofercie Spółki, które będą montowane w prywatnych samochodach pracowników. Powyższe będzie dokumentowane w formie protokołów zdawczo - odbiorczych podpisywanych przez danego pracownika oraz przedstawiciela Spółki (przy czym w momencie powierzenia filtrów pracownikom nie nastąpi przeniesienie przez Spółkę prawa do rozporządzania filtrami jak właściciel na rzecz pracowników). Pracownicy będą przeprowadzać testy filtrów powierzonych im przez Spółkę podczas ogółu wykonywanych podróży prywatnym samochodem (tj. zarówno podróży służbowych, jak i prywatnych) oraz będą zobowiązani do przekazania Spółce swoich uwag i spostrzeżeń w formie stosownych raportów w tym zakresie na specjalnie przygotowanych do tego celu formularzach. Przez cały okres testowania filtrów przez pracowników, prawo do rozporządzania nimi jak właściciel pozostanie przy Spółce. W szczególności, pracownicy nie będą mogli swobodnie dysponować powierzonym przez Spółkę filtrem (np. sprzedać go, wykorzystywać w celach innych niż wskazane przez Spółkę), będą bowiem zobowiązani do wykonania odpowiednich testów z wykorzystaniem powierzonych przez Spółkę filtrów.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie do wniosku Spółka wskazała, iż wydatki, jakie będzie ponosić w związku z testowaniem filtrów przez pracowników to głównie koszt wyprodukowania danego filtra lub koszt jego zakupu.

Ponadto Wnioskodawca stwierdził, iż wydatki ponoszone przez Niego w związku z testowaniem filtrów, zostaną niezaprzeczalnie poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, bowiem tak zaplanowany sposób testowania produktów Spółki niewątpliwie skróci okres całego testu, przez co przyczyni się do skrócenia okresu eliminacji pojawiających się usterek, ograniczy koszty napraw gwarancyjnych, a także przyspieszy proces doskonalenia i unowocześniania produktów; ponadto obniży koszty przeprowadzania testów w stosunku do testów wykonywanych tylko w godzinach pracy lub zleconych podmiotom zewnętrznym, co niewątpliwie będzie miało wpływ na wysokość osiągniętych przez Spółkę przychodów.

Analizując przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego i Jego stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia pod kątem omówionych wyżej przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów stwierdzić należy, że ponoszone przez Niego wydatki na wytworzenie lub zakup filtrów będą służyć prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ma też wątpliwości, że będą mieć one wpływ na wysokość osiągniętych przez Spółkę przychodów.

Stwierdzić zatem należy, iż przedmiotowe wydatki spełniają przesłankę celowości określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto z przedstawionego powyżej opisu sprawy nie wynika, aby wydatki, które Spółka zamierza ponosić, podlegały wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Z uwagi na powyższe, tut. Organ stwierdza, że wydatki te będą mogły zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, wydatki poniesione przez Spółkę, tj. na wytworzenie lub zakup filtrów stanowić będą koszt uzyskania przychodu w Spółce na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Informuje się, iż w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych rozpatrzony został odrębnymi interpretacjami.

Jednocześnie należy wskazać, iż wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża Podatnika.

Tut. Organ pragnie również nadmienić, iż na uwagę zasługuje okoliczność, że pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Dokonując bowiem interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

W odniesieniu do powołanej przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Z kolei w odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, iż jest ono rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się odnoszącym, w związku z tym nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.