Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.738.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami z 7 września 2025 r. (data wpływu 8 września 2025 r.) oraz z 3
    października 2025 r. (data wpływu 3 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W latach 2019–2022 pozostawała Pani w związku małżeńskim, jednakże przez cały ten
    okres faktycznie sprawowała Pani codzienną opiekę nad wspólnymi dziećmi: ... (PESEL ...)
    oraz ... (PESEL ...).
    Ojciec dzieci nie mieszkał z Panią i dziećmi, a jego kontakty z dziećmi były ograniczone i
    ściśle określone postanowieniem Sądu – zabezpieczeniem wydanym w toku postępowania
    rozwodowego. Zgodnie z tym postanowieniem, dzieci stale przebywały z Panią, a ojciec
    miał prawo do kontaktów w ściśle określonych terminach. Ojciec dzieci ponosił udział w
    kosztach ich utrzymania wyłącznie w formie alimentów. Nie wykonywał on pieczy nad
    dziećmi w codziennym znaczeniu takim jak: zawożenie dzieci do szkoły, leczenie, zajęcia
    edukacyjne, wychowanie. Całość obowiązków rodzicielskich i utrzymania dzieci ponosiła w
    tym czasie Pani.
    Dodatkowo, od dnia 14 sierpnia 2018 r. pomiędzy Panią a Pani mężem obowiązywała
    rozdzielność majątkowa ustanowiona aktem notarialnym Rep A .... Nie prowadzili Państwo
    wspólnego gospodarstwa domowego, co jeszcze bardziej potwierdzało faktyczne
    rozdzielenie obowiązków i odpowiedzialności finansowej, także w zakresie wychowania
    dzieci.
    W związku z powyższym, w latach 2019–2022 korzystała Pani z pełnej ulgi na dzieci,
    kierując się ugruntowaną praktyką interpretacyjną Krajowej Informacji Skarbowej oraz
    orzecznictwem sądów administracyjnych, zgodnie z którymi ulga prorodzinna przysługuje
    temu z rodziców, który faktycznie wykonuje władzę rodzicielską.
    W 2023 r. Sąd wydał prawomocny wyrok rozwodowy podtrzymując, że jest Pani rodzicem,
    który zajmuje się opieką dzieci na co dzień, a ojciec ma ustalone kontakty.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    W latach 2019–2022 podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W Pani małżeństwie nie została orzeczona separacja. Pani mąż nie odbywał kary
    pozbawienia wolności.
    W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r. mieszkała Pani wyłącznie z dziećmi,
    tj. córką i synem. Miejsce zamieszkania dzieci było takie samo jak Pani. Pani mąż nie
    mieszkał z Panią ani z dziećmi w żadnym okresie w latach 2019–2022.
    W toku postępowania sądowego wydano postanowienia określające prawo ojca do
    kontaktów z dziećmi w ściśle określonych terminach. Dokładne daty postanowień Sądu:
    - ... czerwca 2019 r.,

    - ... stycznia 2020 r.,
    - ... kwietnia 2020 r.
    Zgodnie z tymi postanowieniami dzieci stale mieszkały z Panią, a ojciec korzystał tylko z
    wyznaczonych kontaktów przez Sąd.
    W latach 2019–2022 kontakty ojca z dziećmi odbywały się w następujący sposób:
    · w 2019 r. ojciec miał wyznaczone kontakty z dziećmi obejmujące:
    - co drugi weekend w roku szkolnym,
    - wyznaczone dni świąteczne - ...
    - tydzień ferii zimowych,
    - wyznaczone dni w okresie wakacji;
    · w 2020 r. kontakty zostały poszerzone o możliwość spotkań ojca z dziećmi − w środy, co
      drugi tydzień w roku szkolnym;
    · zgodnie z tymi ustaleniami dzieci stale mieszkały z Panią, a ojciec korzystał wyłącznie z
      wyznaczonych kontaktów przez Sąd.
    We wszystkich wydanych postanowieniach Sąd wskazał, że miejscem zamieszkania dzieci
    jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki (Pani), inne niż miejsce zamieszkania ojca.
    W związku z tym, w latach 2019–2022 dzieci stale mieszkały przy Pani.
    Kontakty ojca z dziećmi w podziale na lata:
    · w 2019 r. – co drugi weekend w roku szkolnym, wyznaczone dni świąteczne (Boże
      Narodzenie, Boże Ciało, Wielkanoc), tydzień ferii zimowych, wyznaczone terminy na
      kontakty w wakacje;
    · w 2020 r. – jak w 2019 r., dodatkowo, co drugą środę w roku szkolnym;
    · w 2021 r. – okresy kontaktów kontynuowane zgodnie z postanowieniem Sądu,
      analogicznie jak w 2020 r.;
    · w 2022 r. – analogicznie jak w 2020 r. i 2021 r.
    Zgodnie z powyższym dzieci stale mieszkały z Panią, a ojciec korzystał jedynie z
    wyznaczonych kontaktów.
    W latach 2019–2022 ojciec dzieci regularnie wywiązywał się z obowiązku płacenia
    alimentów na rzecz córki i syna, zgodnie z wyznaczoną przez Sąd kwotą.
    Ojciec z własnej woli nie przekazywał dodatkowych kwot pieniężnych, przekazywał
    wyłącznie alimenty przyznane przez Sąd.
    W latach 2019–2022 Pani dzieci uczęszczały do szkół i przedszkoli. Zapewniała Pani
    realizację ich edukacji oraz rozwój zainteresowań.
    W latach 2019–2022 miejscem zamieszkania dzieci (córki i syna) było Pani miejsce
    zamieszkania, zgodnie z postanowieniem Sądu.
    W latach 2019–2022 posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem dwójki
    małoletnich dzieci. Ojciec dzieci również posiadał pełną władzę rodzicielską, jednak dzieci
    mieszkały stale z Panią.
    Wykonywanie opieki nad dziećmi – podział na lata:
    · w latach 2019–2022 była Pani rodzicem, z którym mieszkały dzieci, sprawując codzienną
      opiekę i wychowanie;
    · w każdym roku (2019, 2020, 2021, 2022) opieka obejmowała:
    - przygotowywanie dzieci do szkoły i przedszkola,

    - wsparcie w nauce i edukacji szkolnej,
    - zapewnienie wizyt lekarskich i opieki zdrowotnej,
    - dbanie o rozwój psychiczny, emocjonalny i duchowy,
    - ponoszenie kosztów utrzymania i wydatków związanych z wypoczynkiem,
    - rozwijanie zainteresowań i pasji dzieci – nauka języka angielskiego, akrobatyka, piłka
      nożna;
    · w każdym roku opieka miała taką samą formę i zakres, a ojciec dzieci korzystał jedynie z
      wyznaczonych kontaktów.
    W latach 2019–2022 ojciec uczestniczył w wychowywaniu córki i syna wyłącznie w zakresie
    wyznaczonych przez Sąd kontaktów. Jego opieka obejmowała spotkania z dziećmi w
    wyznaczonych terminach, w jego miejscu zamieszkania, które nie było miejscem
    zamieszkania dzieci. W pozostałym zakresie całą codzienną opieką i wychowaniem dzieci
    zajmowała się Pani, zapewniając im prawidłowy rozwój, bezpieczeństwo, opiekę
    zdrowotną, edukację, wsparcie psychiczne i emocjonalne oraz rozwój duchowy.
    W każdym roku (2019, 2020, 2021, 2022) zakres i forma opieki ojca były takie same –
    ograniczone do kontaktów wyznaczonych przez Sąd.
    W latach 2019–2022 dzieci nie zostały umieszczone w żadnej instytucji zapewniającej
    całodobowe utrzymanie na podstawie orzeczenia Sądu.
    Formalne porozumienie z ojcem dzieci w sprawie sposobu korzystania z ulgi na dzieci w
    roku podatkowym 2019, 2020, 2021, 2022 nie zostało zawarte. Ustalenia były
    przekazywane ojcu dzieci ustnie. Ojciec dzieci nie współpracuje w zakresie rozliczania ulgi
    prorodzinnej – pomimo, że nie ponosi głównych kosztów utrzymania dzieci, samodzielnie
    odliczał w okresie 2019-2022 połowę ulgi w swoim zeznaniu podatkowym, bez Pani zgody.
    Podobna sytuacja miała miejsce w odniesieniu do świadczenia 500+, które również
    musiała Pani dochodzić za pośrednictwem Urzędu Skarbowego. Ojciec dzieci nie wyrażał
    zgody, aby środki z 500+ zostały przekazane Pani.
    Jest Pani matką dzieci: ... urodzonej ... 2012 r. oraz ... urodzonego ... 2014 r. i w latach
    2019–2022 wykonywała Pani pełną władzę rodzicielską wobec dzieci, zapewniając im
    codzienną opiekę i wychowanie.
    W latach 2019–2022 osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o
    której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu umowy
    o pracę.
    W latach 2019-2022 Pani dochody pochodziły wyłącznie z tytułu wynagrodzenia za pracę z
    .... Z wynagrodzenia zostały pobrane i odprowadzone zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych.
    W latach 2019–2022 nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. W latach 2019–2022
    Pani dzieci nie osiągały dochodów. W latach 2019–2022 ani Pani, ani Pani dzieci nie
    osiągnęły dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej ani
    w formie zryczałtowanego podatku dochodowego. Również nie korzystała Pani ani Pani
    dzieci z ulg, doliczeń, ani odliczeń wynikających z przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia
    2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W latach 2019–2022 Pani dzieci nie otrzymywały dodatku pielęgnacyjnego ani renty
    socjalnej.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w latach 2019–2022 mogła Pani – jako
    matka dzieci, które stale mieszkały z Panią i pozostawały pod Pani codzienną opieką –
    rozliczyć w pełni ulgę na dzieci (tzw. ulgę prorodzinną), mimo formalnie istniejącej
    wspólnej władzy rodzicielskiej i braku jeszcze orzeczonego rozwodu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że w opisanym stanie faktycznym ulga prorodzinna przysługiwała Jej w
    całości, ponieważ zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    także ugruntowaną linią interpretacyjną Krajowej Informacji Skarbowej oraz
    orzecznictwem sądów administracyjnych, decydujące znaczenie ma faktyczne
    wykonywanie władzy rodzicielskiej, a nie jedynie jej formalne posiadanie.
    W latach 2019–2022 to Pani wykonywała codzienne obowiązki wychowawcze wobec
    dzieci. Ojciec dzieci miał wyznaczone wyłącznie kontakty i nie uczestniczył w ich
    wychowaniu w sposób ciągły.
    W Pani ocenie, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, spełnia Pani przesłanki do
    korzystania z ulgi prorodzinnej na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w pełnej wysokości na dwoje dzieci (córkę i syna).
    Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie
    przysługuje podatnikowi, który w danym roku podatkowym wykonywał władzę
    rodzicielską nad małoletnim dzieckiem. Natomiast art. 27f ust. 4 ww. ustawy stanowi, że w
    przypadku braku porozumienia rodziców co do sposobu podziału odliczenia, ulga
    przysługuje temu rodzicowi, u którego dziecko faktycznie zamieszkiwało, i który faktycznie
    wykonywał władzę rodzicielską.
    Wskazuje Pani, że:
    · w latach 2019–2022 dzieci stale mieszkały z Panią, w Jej miejscu zamieszkania;
    · to Pani sprawowała codzienną opiekę nad dziećmi i zapewniała im wychowanie,
      edukację, opiekę medyczną, zaspokajanie potrzeb życiowych, rozwój emocjonalny i
      duchowy;
    · ojciec uczestniczył w wychowaniu dzieci wyłącznie w zakresie kontaktów ustalonych
      przez Sąd;
    · w praktyce wszystkie obowiązki związane z codziennym wychowaniem i utrzymaniem
      dzieci realizowała Pani;
    · ojciec dzieci wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego, jednak nie angażował się w
      dodatkowe wydatki ani w codzienną opiekę nad dziećmi;
    · nie istniało żadne porozumienie dotyczące podziału ulgi prorodzinnej – w całości
      korzystała z niej Pani.
    W Pani ocenie, powyższe fakty świadczą o tym, że faktycznie to Pani wykonywała władzę
    rodzicielską w pełnym zakresie. W związku z tym, zgodnie z art. 27f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uważa Pani, że przysługuje Jej prawo do odliczenia
    pełnej ulgi prorodzinnej w odniesieniu do obojga dzieci za lata 2019–2022.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę
      składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną

      zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku
      podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
          orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
    nadanym ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) i mającym zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
          orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2021 r.:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92 zł 67 gr, jeżeli dochody podatnika:
        a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
          nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
        b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
          podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
          wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
          wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
          określona w lit. a);
        2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92 zł 67 gr na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
        a) 92 zł 67 gr odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
        b) 166 zł 67 gr na trzecie dziecko,
        c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw z dnia 9 czerwca
    2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
        a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
          nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,

        b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
          podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za
          wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
          wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
          określona w lit. a;
        1) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        2) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
        a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
        b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
        c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    Stosownie do art. 27f ust. 2a ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie do
    dochodów uzyskanych do 31 grudnia 2021 r.:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.
    Na podstawie art. 27f ust. 2a ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie do
    dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Art. 27f ust. 2b ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    W myśl art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
          całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a) oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
          przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został
          pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    W świetle art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

    Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2021 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz.
    2105) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021
    r.:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Stąd, w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z
    rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem
    po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania
    dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy
    odliczają w częściach równych.
    W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne
    zamieszkiwanie rodziców i dziecka połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad
    dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce
    zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).
    W myśl art. 25 ustawy Kodeks cywilny:
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Stosownie natomiast do art. 26 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym
      osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
      którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
      rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą
          między rodziną zastępczą a starostą;

        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2021 r.:
      Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i
      6.
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6
      lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na podstawie art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązującego do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. i mającym zastosowanie do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
          ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
          2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
          przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską,
    przysługuje ulga na dzieci małoletnie.
    W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 92 ustawy z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Na gruncie art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W myśl art. 96 § 1 ww. Kodeksu:
      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    Wedle art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Natomiast w art. 106 ww. Kodeksu wskazano, że:
      Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie o władzy
      rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte w wyroku orzekającym rozwód,
      separację bądź unieważnienie małżeństwa, albo ustalającym pochodzenie dziecka.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 ww. Kodeksu:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd
      opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
    W myśl art. 107 § 2 ww. Kodeksu:
      W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do
      wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania
      władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć
      wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę
      rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby
      dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego
    dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można
    utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie
    władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad
    małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy
    przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie
    władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w
    szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem
    dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć
    zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i
    psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Co istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka nie wypełnia tak
    rozumianego określenia „wykonywanie władzy rodzicielskiej”. W konsekwencji,

    wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, nie jest
    rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek
    alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc spoczywa także na
    rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
    Stąd, ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad
    osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu
    rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty
    może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw
    rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać,
    że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
    Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca
    2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(...) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie
    władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne
    wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a
    czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia
    prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku
    podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (...).”
    Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy
    spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad
    małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności
    podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb
    fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy
    zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i
    konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
    Zatem, samo posiadanie władzy rodzicielskiej (bez jej faktycznego wykonywania),
    podobnie jak alimentacja nie wystarcza do zastosowania przedmiotowego odliczenia. W
    sytuacji, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do
    małoletniego dziecka, nie ma zastosowania zasada, zgodnie z którą przysługującą
    rodzicom kwotę ulgi na dziecko rodzice dziecka mogą odliczyć w częściach równych lub w
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Sposób podziału ulgi pomiędzy rodziców dziecka
    jest bowiem zagadnieniem wtórnym wobec samego prawa do ulgi.
    W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje
    rodzice wykonują władzę rodzicielską.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dwojga
    małoletnich dzieci (córki i syna). W latach 2019–2022 pozostawała Pani w związku
    małżeńskim, jednakże przez cały ten okres faktycznie to Pani sprawowała codzienną
    opiekę nad dziećmi: córką i synem. Ojciec dzieci nie mieszkał z Panią i dziećmi, a jego
    kontakty z dziećmi były ograniczone i ściśle określone postanowieniami Sądu z ... czerwca
    2019 r., ... stycznia 2020 r. i ... kwietnia 2020 r. W ww. postanowieniach Sąd wskazał, że
    miejscem zamieszkania dzieci jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki (Pani), inne
    niż miejsce zamieszkania ojca. W związku z tym w latach 2019–2022 dzieci stale mieszkały
    z Panią, a ojciec korzystał jedynie z wyznaczonych przez Sąd kontaktów, które
    przedstawiały się w następujący sposób:
    · w 2019 r. – co drugi weekend w roku szkolnym, wyznaczone dni świąteczne (Boże
      Narodzenie, Boże Ciało, Wielkanoc), tydzień ferii zimowych, wyznaczone terminy na
      kontakty w wakacje;
    · w 2020 r. – jak w 2019 r., dodatkowo, co drugą środę w roku szkolnym;

    · w 2021 r. – okresy kontaktów kontynuowane zgodnie z postanowieniem Sądu,
      analogicznie jak w 2020 r.;
    · w 2022 r. – analogicznie jak w 2020 r. i 2021 r.
    W latach 2019–2022 ojciec dzieci ponosił udział w kosztach ich utrzymania wyłącznie w
    formie alimentów wyznaczonych przez Sąd. Ojciec z własnej woli nie przekazywał
    dodatkowych kwot pieniężnych na utrzymanie dzieci.
    W latach 2019–2022 posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem dwójki
    małoletnich dzieci. Ojciec dzieci również posiadał pełną władzę rodzicielską. W ww. okresie
    dzieci mieszkały razem z Panią i to Pani sprawowała codzienną opiekę nad dziećmi, tj.
    przygotowywała dzieci do szkoły i przedszkola, wspierała w nauce i edukacji szkolnej,
    zapewniała wizyty lekarskie i opiekę zdrowotną, dbała o rozwój psychiczny, emocjonalny i
    duchowy dzieci, ponosiła koszty utrzymania i wydatków związanych z wypoczynkiem,
    rozwijała zainteresowania i pasje dzieci, np. nauka języka angielskiego, akrobatyka, piłka
    nożna. W latach 2019–2022 ojciec dzieci uczestniczył w wychowywaniu córki i syna
    wyłącznie w zakresie wyznaczonych przez Sąd kontaktów. Jego opieka obejmowała
    spotkania z dziećmi w wyznaczonych terminach, w jego miejscu zamieszkania, które nie
    było miejscem zamieszkania dzieci. Nie wykonywał on pieczy nad dziećmi w codziennym
    znaczeniu takim jak: zawożenie dzieci do szkoły, leczenie, zajęcia edukacyjne, wychowanie.
    Całość obowiązków rodzicielskich i utrzymania dzieci ponosiła w tym czasie Pani,
    zapewniając im prawidłowy rozwój, bezpieczeństwo, opiekę zdrowotną, edukację,
    wsparcie psychiczne i emocjonalne oraz rozwój duchowy.
    Dodatkowo, od dnia 14 sierpnia 2018 r. pomiędzy Panią a Pani mężem obowiązywała
    rozdzielność majątkowa, ustanowiona aktem notarialnym. Nie prowadzili Państwo
    wspólnego gospodarstwa domowego, co jeszcze bardziej potwierdzało faktyczne
    rozdzielenie obowiązków i odpowiedzialności finansowej, także w zakresie wychowania
    dzieci. Formalne porozumienie z ojcem dzieci w sprawie sposobu korzystania z ulgi na
    dzieci w roku podatkowym 2019, 2020, 2021 i 2022 nie zostało zawarte. W związku z
    powyższym, w przedmiotowych latach korzystała Pani z pełnej ulgi na dzieci. Ojciec dzieci
    nie współpracuje w zakresie rozliczania ulgi prorodzinnej – pomimo, że nie ponosi
    głównych kosztów utrzymania dzieci, samodzielnie odliczał w okresie 2019-2022 połowę
    ulgi w swoim zeznaniu podatkowym, bez Pani zgody. Podobna sytuacja miała miejsce w
    odniesieniu do świadczenia 500+, które również musiała Pani dochodzić za
    pośrednictwem Urzędu Skarbowego. Ojciec dzieci nie wyrażał zgody, aby środki z 500+
    zostały przekazane Pani.
    W 2023 r. Sąd wydał prawomocny wyrok rozwodowy podtrzymując, że jest Pani rodzicem,
    który zajmuje się opieką dzieci na co dzień, a ojciec ma ustalone kontakty.
    Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego podkreślić
    należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa
    w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy m.in. wykonywać
    władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka, uczącego się w szkołach ściśle
    przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, z wyjątkiem
    renty rodzinnej, podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art.
    30b lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 - w łącznej wysokości
    przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27
    ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa
    w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.
    Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    stosunku do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r., kwotę
    przysługującej ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich

    ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z
    rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem
    po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania
    dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy
    odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100%
    stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w okresie, którego wniosek dotyczy Pani
    wykonywała władzę rodzicielską względem małoletnich dzieci (córki i syna), których
    miejsce zamieszkania było przy Pani, a między Panią a ojcem dzieci nie było w zakresie
    omawianej ulgi zawartego porozumienia.
    Zatem, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zacytowanych przepisów prawa
    uznać należy, że skoro w latach 2019-2022 to wyłącznie Pani sprawowała faktycznie stałą
    władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi, tj. przygotowywała dzieci do szkoły i
    przedszkola, wspierała w nauce i edukacji szkolnej, zapewniała wizyty lekarskie i opiekę
    zdrowotną, dbała o rozwój psychiczny, emocjonalny i duchowy dzieci, ponosiła koszty
    utrzymania i wydatków związanych z wypoczynkiem, rozwijała zainteresowania i pasje
    dzieci (nauka języka angielskiego, akrobatyka, piłka nożna), podczas gdy ojciec dzieci nie
    wykonywał władzy rodzicielskiej, tj. nie sprawował faktycznej pieczy nad dziećmi i ich
    majątkiem, nie ponosił żadnych kosztów związanych z utrzymaniem dzieci oprócz
    zasądzonych alimentów oraz nie zajmował się ich wychowaniem, a jego kontakty z dziećmi
    ograniczały się wyłącznie do wyznaczonych przez Sąd terminów spotkań, to wyłącznie Pani
    przysługiwało prawo do dokonania odliczenia za lata 2019-2022, w ramach ulgi
    prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych na dwoje małoletnich dzieci.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.
    ) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.