Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-941/12-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-01-29
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka będzie miała prawo koszty, związane z rejestracją (dalej jako: „opłaty rejestracyjne”), zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu i tym samym nie powinny być one zaliczane do wartości początkowej nabywanych środków trwałych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; opłata; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.11.2012r. (data wpływu 16.11.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat rejestracyjnych nabywanych przez Spółkę środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat rejestracyjnych nabywanych przez Spółkę środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca) w zakresie swojej działalności będzie nabywać pojazdy (środki transportu), które odda następnie Korzystającym do korzystania na podstawie umów zarówno w tzw. leasing operacyjny (art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) jak i w tzw. leasing finansowy (art. 17f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Spółka nabywając pojazdy zamierza używać ich do celów swojej działalności leasingowej w ten sposób, że będą one przedmiotem leasingu. Pojazdy w dniu zakupu według protokołu przekazania będą kompletne i zdatne do użytku. Przewidywany okres używania pojazdów będzie okresem dłuższym niż rok.

Korzystający będą wykorzystywać pojazdy w ruchu drogowym, w związku z tym Spółka, jako właściciel oddawanych w leasing pojazdów, będzie ponosić koszty ich rejestracji (dalej jako: opłaty rejestracyjne”).

Spółka będzie obciążać Korzystających kosztami opłat rejestracyjnych wystawiając faktury VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka będzie miała prawo koszty, związane z rejestracją (dalej jako: „opłaty rejestracyjne”), zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu i tym samym nie powinny być one zaliczane do wartości początkowej nabywanych środków trwałych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, koszty rejestracji (dalej jako: „opłaty rejestracyjne”) nabywanych przez nią i następnie oddawanych Korzystającym na podstawie umów leasingu pojazdów Spółka będzie miała prawo zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu a tym samym nie powinny być one zaliczane do wartości początkowej nabywanych środków trwałych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają szczególnych zasad ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem podatkowej umowy leasingu operacyjnego lub finansowego. Regulacje w tym zakresie (art. 17a pkt 7 ww. ustawy) odsyłają do zasad ogólnych wyrażonych w art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który określa sposób ustalania przez podatników wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych — w zależności od sposobu ich nabycia, rodzaju składnika majątkowego oraz okoliczności modyfikujących wielkość wartości początkowej.

W myśl art. 16g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. W świetle powyższego, wskazać należy, iż na podstawie art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych cena nabycia składnika majątkowego obejmuje również koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania. Należy przy tym zaznaczyć, iż ww. ustawa nie określa wyczerpującej listy kosztów zwiększających kwotę należną sprzedającemu, co oznacza, iż na wartość początkową środka trwałego mogą składać się również inne niż wymienione w art. 16g ust. 3 koszty, o ile zostały naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Spółka pragnie podkreślić, że będzie wykorzystywać nabywane pojazdy w swojej działalności gospodarczej w ten sposób, że odda je Korzystającym na podstawie umów leasingu. Wykorzystanie pojazdów przez Spółkę (używanie ich) nie będzie polegać w związku z tym na używaniu ich do jazdy, a na czynieniu z nich przedmiotów stosunków prawnych - leasingu.

Należy wskazać, iż nie ma przeszkód by do rejestracji pojazdu doszło po oddaniu tego pojazdu, jako środka trwałego, do używania. Rejestracja pojazdu mająca na celu dopuszczenie go do ruchu drogowego nie ma związku z nabyciem pojazdu. Co więcej, rejestracja nie jest konieczna dla zawarcia umowy leasingu, na podstawie której pojazd jest oddawany Korzystającemu.

Dla oceny, czy Spółka wykorzystuje przedmiotowe pojazdy w swojej działalności gospodarczej obojętnym jest, czy Korzystający rzeczywiście wykorzystuje pojazdy do jazdy (w szczególności, w ruchu drogowym), a także, czy pozostające w faktycznej dyspozycji Korzystającego pojazdy są sprawne technicznie lub czy nie są z nimi związane prawne ograniczenia uniemożliwiające ich udział w ruchu drogowym. Zatem wydatki związane z dopuszczeniem nabytych pojazdów do ruchu drogowego, takie jak opłaty rejestracyjne, nie są z punktu widzenia Spółki związane z rozpoczęciem używania tych pojazdów (to jest: z przekazaniem ich Korzystającemu na podstawie umowy leasingu) i tym samym wydatki te nie będą wpływały na wartość początkową tego środka trwałego (takie stanowisko prezentuje także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2012 IPPB3/423 297/12-2/KK), lecz stanowić będą koszt uzyskania przychodów, w oparciu o zasady ogólne wyrażone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z ww. przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, iż wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Przepisy ww. ustawy podatkowej dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z całokształtem prowadzonej działalności. Zasadnym jest zatem, aby wskazane przez Spółkę wydatki w postaci opłaty rejestracyjnej samochodu zakwalifikować do kosztów pośrednich, związanych z prowadzoną przez niego działalnością.

Opłaty rejestracyjne ponoszone przez Spółkę służą Spółce w ten sposób, że czynią używanie przedmiotu leasingu przez Korzystającego, a w konsekwencji także oferowane przez Spółkę usługi, bardziej atrakcyjnymi. Ich ponoszenie nie jest jednak związane z zakupem przedmiotu leasingu ani konieczne do zawierania umów leasingu.

W konsekwencji Spółka uważa, że ponoszone przez nią wydatki na opłaty rejestracyjne nie będą związane z zakupem i tym samym nie powinny być zaliczane do wartości początkowej nabywanych pojazdów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.