Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-904/11-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku usług organizowania koncertów oraz działalności fotograficznej.
Słowa kluczowe: agencja; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi fotograficzne; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2011 r. (data wpływu 24 czerwca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 9 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku usług organizowania koncertów oraz działalności fotograficznej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku usług organizowania koncertów oraz działalności fotograficznej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 września 2011 r. o doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową agencję reklamowo-artystyczną. Przedmiotowa działalność polega m. in. na pośredniczeniu w organizacji koncertów muzyki poważnej i rozrywkowej pomiędzy artystami muzykami oraz instytucjami kulturalnymi np. Domami Kultury (PKWiU 90.02.Z). Jeszcze innym przejawem działalności Wnioskodawczyni jest wykonywanie zdjęć z wydarzeń, które są przez nią organizowane i tym sposobem Zainteresowana staje się również artystą wykonującym dzieło artystyczne (PKWiU 74.20.Z).

W związku ze zmianą przepisów w podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. dotyczących art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, Wnioskodawczyni ma wątpliwości jaką stawką podatku VAT należy obciążać działalność związaną z organizacją koncertów oraz działalność fotograficzną oraz czy przysługuje jej prawo do zwolnienia ze stawki 23%. Zdaniem Wnioskodawczyni przytoczone niżej argumenty zwalniają prowadzoną przez nią działalność z 23% stawki podatku VAT oraz przysługuje jej prawo do zwolnienia od podatku VAT przy organizacji koncertów.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów oprawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorarium, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Działalność fotograficzna Wnioskodawczyni jako integralna część każdego koncertu, jest artystycznym sprawozdaniem z wydarzenia muzycznego, staje się tym samym twórczą aranżacją utworów muzycznych, przedstawionych w postaci fotografii. Zainteresowana również zaznacza, iż w świetle art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, uznaje się za artystę wykonawcę. Biorąc pod uwagę fakt, iż kultura to ogół wytwórców i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną w ocenie Wnioskodawczyni świadczone przez nią usługi mają charakter usług kulturalnych. (art. 1 ust 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 3: Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). 2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory (\`(...)\`) 3) fotograficzne).

W piśmie z dnia 7 września 2011 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku Zainteresowana poinformowała, iż:

*   jest zarejestrowanym czynnym podatkiem podatku VAT,
*   ponadto, na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w rozdziale 1. O Przedmiocie prawa autorskiego w art. 1 ust 1 oraz art. 1 ust. 2 czytamy iż: „1. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażania (utwór). 2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: (…), 3. fotograficzne, (\`(...)\`)”. Następnie w ustawie czytamy, rozdział 2 - Podmiot prawa autorskiego, art. 8, pkt 2: „Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu”,
*   powołując się na powyższe przytoczenie ustawy Wnioskodawczyni stwierdza, że jest indywidualnym twórcą - artystą, ponieważ wykonywane przez nią zdjęcia są indywidualnymi dziełami. Zainteresowana wykonuje zdjęcia na koncertach, których jest organizatorem. Zdjęcia są integralną oraz niezbędną częścią wydarzenia artystycznego jakim jest koncert muzyczny. Tworzą więc wraz z koncertem dzieło muzyczne - twór (utwór),
*   nawiązując do drugiej kwestii, iż twórcą jest osoba, której utwory (twory) podpisuje się imieniem i nazwiskiem oraz są podawane do publicznej wiadomości. Wykonywane przez Wnioskodawczynię zdjęcia służą jako materiał do wykonywania np. plakatów, zapowiedzi na stronach www., przed wydarzeniem koncertowym. A po koncercie wykorzystuje się je jako sprawozdanie fotograficzne i umieszcza np. na stronach www czy w prasie. Tym samym stanowi to kolejne potwierdzenie iż Zainteresowana jest indywidualnym twórcą.

Dodatkowo także za wykonywanie dzieła artystycznego pobierane jest honorarium na podstawie faktur VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaką stawką podatku VAT należy objąć działalność związaną z organizowaniem koncertów oraz działalnością fotograficzną w związku ze zmianą przepisów dotyczących art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b?
2.  Czy w tym zakresie przysługuje zwolnienie z 23% stawki podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, należy uznać ją za artystę oraz objąć zwolnieniem od podatku w związku z organizacją koncertów. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT: „Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorarium, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów”.

Działalność fotograficzna jako integralna część każdego koncertu, jest artystycznym sprawozdaniem z wydarzenia muzycznego, staje się tym samym twórczą aranżacją utworów muzycznych, przedstawionych w postaci fotografii. Zainteresowana zaznacza również, iż w świetle art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, uznaje się ona za artystę wykonawcę. Biorąc pod uwagę fakt, iż kultura to ogół wytwórców i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną. W ocenie Wnioskodawczyni świadczone przez nią usługi mają charakter usług kulturalnych. (art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 2 pkt 3: „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). 2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: (\`(...)\`) 3) fotograficzne).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Tut. Organ informuje, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 11 wymieniał jako zwolnione usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania (…) (ex 92) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006.347.1 ze zm.).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie zaś z art. 146a pkt 2 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 181, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Natomiast na podstawie art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od towarów i usług (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.) państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Podkreślić należy cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty.

Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, jako:

*   podmioty prawa publicznego;
*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) – do której odwołuje się ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b – przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje – na podstawie art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatkiem podatku VAT i prowadzi jednoosobową agencję reklamowo-artystyczną. Przedmiotowa działalność polega m. in. na pośredniczeniu w organizacji koncertów muzyki poważnej i rozrywkowej pomiędzy artystami muzykami oraz instytucjami kulturalnymi np. Domami Kultury (PKWiU 90.02.Z). Jeszcze innym przejawem działalności Wnioskodawczyni jest wykonywanie zdjęć z wydarzeń, które są przez nią organizowane. Działalność fotograficzna Wnioskodawczyni jako integralna część każdego koncertu, jest artystycznym sprawozdaniem z wydarzenia muzycznego, staje się tym samym twórczą aranżacją utworów muzycznych, przedstawionych w postaci fotografii. Zainteresowana również zaznacza, iż w świetle art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, uznaje się za artystę wykonawcę. Wykonywane przez Wnioskodawczynię zdjęcia służą jako materiał do wykonywania np. plakatów, zapowiedzi na stronach www, przed wydarzeniem koncertowym. A po koncercie wykorzystuje się je jako sprawozdanie fotograficzne i umieszcza np. na stronach www czy w prasie.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowana prowadzi działalność – agencję reklamowo-artystyczną polegającą na pośredniczeniu w organizowaniu koncertów muzyki. Wobec tego, nie spełnia ona definicji żadnego z podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od podatku. Zatem, występowanie jako pośrednik w zakresie usług organizacji koncertów, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni, jak sama wskazuje, jest twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanym w formie honorarium to została spełniona przesłanka podmiotowa do zastosowania zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednakże zauważyć, że zwolnienie określone ww. przepisem art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy ma charakter zwolnienia podmiotowo-przedmiotowego.

W następnej kolejności należy zatem zbadać, czy świadczona przez Wnioskodawczynię usługa fotografowania organizowanych przez nią koncertów wypełnia przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia tzn. czy jest usługą kulturalną.

Jak wynika z wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się z podatku usługi kulturalne (…). Ustawa o VAT nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 ze zm.). Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższe akty prawne nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 1 ust 1. ww. ustawy działalność kulturalna w rozumieniu tej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W tak opisanym przypadku Wnioskodawczyni świadczy więc usługi polegające na organizacji koncertów muzyki poważnej i rozrywkowej. Świadcząc tego typu usługi Wnioskodawczyni niekiedy rozbudowuje je o wykonywanie zdjęć z wydarzeń, które są przez nią organizowane. Wnioskodawczyni występuje wtedy dodatkowo jako twórca wykonujący dzieło artystyczne wynagradzane w formie honorarium. W obu sytuacjach mamy do czynienia z kompleksową usługą związaną z organizowaniem koncertów czy wykonywaniem zdjęć z tych imprez.

Należy natomiast pamiętać, iż co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Usługa kompleksowa zawiera zatem kilka czynności (usług) opodatkowanych różnymi stawkami VAT, z tym że jedna z nich jest usługą główną przeważającą, nadającą danej usłudze jej główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Aby móc wskazać, iż dane usługa jest usługą złożoną, winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi pomocniczej usługi głównej.

Mając zatem na uwadze opisany stan faktyczny stwierdzić należy, iż wykonywanie fotografii z organizowanych przez Wnioskodawczynię koncertów, służących jako materiał do wykonania np. plakatów, zapowiedzi na stronie www. lub będących sprawozdaniem fotograficznym, wchodzi w zakres usługi kompleksowej związanej z organizowaniem koncertów muzyki poważnej i rozrywkowej, przy czym za usługę główną w takim przypadku należy uznać samo zorganizowanie koncertów.

W świetle powyższego dla kompleksowej usługi związanej z organizacją koncertów i wykonywania fotografii należy zastosować jednolitą stawkę podatku VAT w odniesieniu do całej otrzymanej należności obejmującej zarówno koszty związane ze świadczeniem podstawowym (tj. wynagrodzenie Wnioskodawczyni za organizację koncertów) oraz ze świadczeniem pomocniczym (tj. honorarium dla Wnioskodawczyni za wykonywanie zdjęć z organizowanych koncertów).

W świetle powyższego do świadczonych przez Wnioskodawczynię usług nie będzie miało zastosowanie zwolnienie określone ww. przepisem art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

W opisie sprawy Wnioskodawczyni wskazuje, że wykonując zdjęcia z organizowanych koncertów działa jako twórca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z uwagi na powyższe, w sprawie znajduje zastosowanie stawka 8% określona ww. przepisem art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 oraz art. 146a ustawy.

Reasumując, usługi w postaci organizowania koncertów i wykonywania fotografii świadczone przez Wnioskodawczynię nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. W zakresie pośredniczenia w organizowaniu koncertów muzyki poważnej i rozrywkowej należy usługę opodatkować podstawową stawką podatku VAT, tj. 23%, wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego we wniosku w zakresie działalności fotograficznej jako usługi kulturalnej jest nieprawidłowe.

Natomiast samo wykonywanie zdjęć na podstawie odrębnej umowy może korzystać z obniżonej 8% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 oraz art. 146a pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.