Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-374/13/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-15
Teza: 1. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych naliczonych od Znaków kupionych przez SJ, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawa te zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych SJ (tj. od miesiąca następującego po miesiącu zakupu Znaków), w wysokości części tych odpisów odpowiadających udziałowi Wnioskodawcy w zyskach SJ? 2. Czy Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczać opłaty ponoszone na rzecz SJ z tytułu korzystania ze Znaków do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka jawna; spółki-spółka osobowa; wartości-wartości niematerialne i prawne; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2013 r. (data wpływu 16 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionych praw ochronnych na znaki towarowe oraz możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych opłat licencyjnych z tytułu korzystania ze znaków towarowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2013 wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionych praw ochronnych na znaki towarowe oraz możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych opłat licencyjnych z tytułu korzystania ze znaków towarowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną mającą swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca planuje wraz z innym podmiotem założyć spółkę jawną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: SJ) i tym samym zostanie jej wspólnikiem.

Powstała w ten sposób SJ zamierza nabyć od spółki lub spółek komandytowo – akcyjnych z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: SKA) prawa ochronne na znaki towarowe, o których mowa w art. 121 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zmianami) dalej zwane „Znakami”. Od miesiąca, w którym SJ nabędzie Znaki, SJ na podstawie umów licencyjnych udzieli podmiotom trzecim praw do odpłatnego korzystania ze Znaków. Umowa licencyjna dotycząca Znaków (ewentualnie jednego Znaku) zostanie zawarta między innymi z Wnioskodawcą i będzie dotyczyła odpłatnego korzystania przez Wnioskodawcę ze Znaków wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do prowadzenia bieżącej działalności operacyjnej. Na tym etapie nie są znane szczegóły dotyczące sposobu kalkulacji wysokości opłat licencyjnych. Zakłada się, że Znaki będą wykorzystywane przez SJ przez okres dłuższy niż rok.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych naliczonych od Znaków kupionych przez SJ, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawa te zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych SJ (tj. od miesiąca następującego po miesiącu zakupu Znaków), w wysokości części tych odpisów odpowiadających udziałowi Wnioskodawcy w zyskach SJ?
2.  Czy Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczać opłaty ponoszone na rzecz SJ z tytułu korzystania ze Znaków do kosztów uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy.

ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie uprawniony do rozliczenia kosztów wynikających z naliczenia odpisów amortyzacyjnych od kupionych przez SJ Znaków, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawa te zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych SJ (tj. od miesiąca następującego po miesiącu zakupu Znaków) w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy w zyskach SJ.

SJ nie będzie podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikami będą jedynie jej poszczególni wspólnicy. Zgodnie z powyższą zasadą, do wspólników spółek osobowych należy stosować przepisy podatkowe właściwe dla ich statusu prawnego, a zatem w odniesieniu do Wnioskodawcy jako osoby prawnej będącej wspólnikiem SJ, kluczowe są przepisy Ustawy CIT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy CIT, w przypadku, gdy wspólnikiem spółki osobowej jest osoba prawna, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, łączy się z przychodami tej osoby prawnej proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Powyższą zasadę stosuje się również między innymi do kosztów uzyskania przychodów (art. 5 ust. 2 Ustawy CIT).

W konsekwencji, należy uznać, że możliwość kwalifikacji przez Wnioskodawcę odpisów amortyzacyjnych od Znaków jako kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy należy oceniać na bazie przepisów Ustawy CIT, a wartość kosztów uzyskania przychodów Spółki z tego tytułu powinna wynikać między innymi z udziału w zyskach SJ posiadanego przez Spółkę. Zgodnie z art. 16b ust. 1 Ustawy CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 111 7, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Biorąc pod uwagę powyższą regulację, aby uznać Znak (prawa ochronne na znak towarowy) za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji na gruncie Ustawy CIT, muszą być spełnione łącznie wszystkie poniższe warunki:

1.  Znak musi być nabyty (w szczególności nie może być wytworzone we własnym zakresie przez podmiot będący jego właścicielem),
2.  Znak musi nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
3.  Znak musi być ujęty w katalogu składników majątkowych podlegających amortyzacji zawartym w art. 16b ust. 1 Ustawy CIT,
4.  przewidywany okres używania Znaku musi przekraczać 1 rok,
5.  Znak musi być wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez jego właściciela działalnością gospodarczą albo być oddany do używania na podstawie umowy licencyjnej, najmu, dzierżawy lub leasingu.

Jak wynika z przedstawionego stanu przyszłego, w przedmiotowej sytuacji wszystkie powyższe warunki będą spełnione, gdyż:

1.  SJ nabędzie Znaki od SKA (zakup),
2.  Znaki będą nadawały się do gospodarczego wykorzystania, a wskazywać na to będzie chociażby oddanie ich przez SJ do odpłatnego korzystania na podstawie umów licencyjnych,
3.  Znaki zawarte są w katalogu składników majątkowych podlegających amortyzacji (art. 16b ust. 1 pkt 6 Ustawy CIT -prawo ochronne na znak towarowy stanowi jedno z praw określonych w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
4.  Znaki będą wykorzystywane przez SJ przez okres dłuższy niż rok, co będzie wynikało w szczególności z treści zawartych umów licencyjnych,
5.  Znaki będą wykorzystywane w działalności gospodarczej SJ (co będzie wynikało z udzielenia praw do korzystania ze Znaków innym podmiotom).

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zakupione przez SJ Znaki będą stanowiły na gruncie Ustawy CIT wartości niematerialne i prawne, które podlegają amortyzacji.

W zakresie momentu rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, ze będzie on uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczanych przez SJ począwszy od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia Znaków do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych SJ, tj. zgodnie z zasadami określonymi w art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT. Wnioskodawca pragnie przy tym podkreślić, iż Znaki będą wykorzystywane przez SJ już od miesiąca, w którym prawa te zostaną zakupione przez SJ (tzn. umowy licencyjne świadczące o gospodarczym wykorzystaniu Znaków zostaną zawarte od dnia, w którym prawa te staną się własnością SJ). Na moment rozpoczęcia amortyzacji nie będzie miał natomiast wpływu moment ujawnienia przez Urząd Patentowy w odpowiednim rejestrze faktu przeniesienia prawa ochronnego do Znaków na SJ.

ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez niego w oparciu o zawarte umowy licencyjne wydatki z tytułu korzystania ze Znaków stanowiących własność SJ, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W odniesieniu do wskazywanych wydatków nie będą miały zastosowania ograniczenia w możliwości kwalifikacji poszczególnych wydatków jako kosztów uzyskania przychodu, w szczególności wynikające z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT. Kluczowa pozostaje zatem ocena spełnienia ogólnego i podstawowego warunku, wynikającego z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Odpłatnie udostępniane Wnioskodawcy przez SJ na podstawie umów Znaków wykorzystywanych przez Wnioskodawcę będzie służyło prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i wydatki z tego tytułu będą ponoszone przez Wnioskodawcę w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów. W związku z powyższym spełniony zostanie warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy CIT. Tym samym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę będą stanowiły dla niego koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm. – dalej: „ustawa”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powołany przepis ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, tj.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku należy także wskazać, że na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Przepis art. 16b ust. 1 ustawy zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych.

W myśl art. 16b ust. 1 ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Przepis art. 16b ust. 1 ustawy wskazuje obligatoryjne przesłanki do uzyskania prawa do amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl powyższego przepisu wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi amortyzacji są wskazane w jego treści m.in. prawa określone w ustawie - Prawo własności przemysłowej, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,
*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewidują wejście podatnika w posiadanie składników majątkowych podlegających amortyzacji poprzez wytworzenie we własnym zakresie i nabycie, przy czym status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika (art. 16a - 16b ustawy).

Nabycie prawa własności składnika majątku może nastąpić w formie sprzedaży, zamiany, wkładu niepieniężnego, darowizny, spadku, na podstawie innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości, bądź w drodze sukcesji generalnej (Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2009, pod red. W. Nykiela i A. Mariańskiego, s. 598).

Jak już powyżej zauważono do praw wskazanych przez ustawodawcę w treści art. 16b ust. 1 ustawy należą m.in. wymienione w pkt 6 tego przepisu - „prawa określone w ustawie - Prawo własności przemysłowej”.

W celu ustalenia znaczenia tego pojęcia należy odnieść się do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 ze zm.), który stanowi, że na warunkach określonych w tej ustawie udzielane są:

*   patenty,
*   dodatkowe prawa ochronne na wynalazki,
*   prawa ochronne na wzory użytkowe,
*   prawa ochronne na znaki towarowe,
*   prawa z rejestracji na wzory przemysłowe,
*   prawa z rejestracji na topografie układów scalonych,
*   prawa z rejestracji na oznaczenia geograficzne.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa – w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy.

Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 121 ww. ustawy). Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania tego znaku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę treść powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że wskazane przez Wnioskodawcę prawo dotyczące znaku towarowego mieści się w kategorii praw określonych w ustawie - Prawo własności przemysłowej, wskazanych w art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy jako wartości niematerialne i prawne.

Na podstawie art. 16d ust. 2 ustawy wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 16b ust. 1 ustawy wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`) najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Art. 16h ust. 1 ustawy wskazuje natomiast, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji.

Zgodnie więc z powołanymi powyżej przepisami wartości niematerialne i prawne powinny zostać wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania, natomiast odpisy amortyzacyjne od tych wartości powinny być dokonywane od pierwszego miesiąca po miesiącu, w którym zostaną one wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z treścią art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, (\`(...)\`) uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, (\`(...)\`) oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, (…).

Przepis art. 16g ust. 12 ustawy wskazuje, że przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych odpowiednio stosuje się art. 14 ww. ustawy. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych.

Przepis ten wskazuje więc, że cena nabycia wartości niematerialnej i prawnej mająca być podstawą do ustalenia ich wartości początkowej powinna być ceną rynkową.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 16g ust. 14 ustawy wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Spółka osobowa, jaką jest m.in. spółka jawna jest podmiotem transparentnym podatkowo, podatnikami w podatkach dochodowych są jej wspólnicy, do których, w zależności od ich statusu, będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sprawie będącej przedmiotem wniosku podatnikiem w podatku dochodowym od osób prawnych będzie Wnioskodawca – osoba prawna.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 ustawy).

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że odpisy amortyzacyjne dokonywane przez spółkę osobową (spółka jawna) od wartości początkowej praw do znaków towarowych, będą stanowić koszt uzyskania przychodów wspólników spółki osobowej (w tym Wnioskodawcy), proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów w zyskach spółki osobowej.

Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe - Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczonych od zakupionego przez spółkę jawną prawa ochronnego na znaki towarowe, proporcjonalnie do posiadanych udziałów w zyskach spółki osobowej.

Odnośnie natomiast ponoszonych opłat przez Wnioskodawcę na rzecz spółki jawnej z tytułu korzystania ze znaków towarowych należy wydatki te rozpatrywać zgodnie z ogólną regułą kosztów podatkowych, tj. zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że jeżeli spółka jawna odpłatnie udzieli Wnioskodawcy na podstawie umów licencyjnych praw do korzystania ze znaków towarowych (ewentualnie jednego znaku) i będzie służyło to prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej a wydatki z tego tytułu będą ponoszone przez Wnioskodawcę w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów wtedy wydatki te mogą stanowić koszty podatkowe stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy.

Reasumując stanowisko Spółki wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do pozostałych wspólników spółki osobowej (spółki jawnej), gdyż tutejszy organ jest uprawniony wyłącznie do oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy dotyczących uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionego przez spółkę jawną prawa ochronnego na znak towarowy z uwagi na przedmiot zapytania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.