Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-463/08/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-09
Teza: opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem wykorzystywanym do działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani Z, przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej wykorzystywanej do działalności gospodarczej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej wykorzystywanej do działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest współwłaścicielem budynku handlowego (w 50% a drugą połowę posiada małżonek Wnioskodawcy). Budynek stanowi własność prywatną. Ww. budynek został wybudowany i oddany do użytku w 1999 r.

Od wydatków na budowę ww. obiekty Wnioskodawca nie odliczył żadnych kwot związanych z podatkiem naliczonym. Również nie zostały poniesione żadne ulepszenia, i modernizacje w tym obiekcie. Przez wszystkie lata tj. od wybudowania i oddania do użytkowania aż do dnia dzisiejszego budynek jest wynajmowany na cele działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wraz z małżonkiem zamierza sprzedać ww. budynek. Jako osoba fizyczna Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, ponieważ obroty z umowy najmu ww. obiektu spowodowały, że Wnioskodawca został zobligowany do rozliczenia podatku od towarów i usług natomiast małżonek nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedmiotowej sytuacji ww. sprzedaż budynku używanego, od którego nie dokonano odliczenia podatku naliczonego i stanowiący majątek prywatny będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług?

Jeśli ww. sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT to co będzie stanowiło podstawę opodatkowania (w rozbiciu na budynek oraz grunt)?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż budynku wraz z gruntem będzie podległa zwolnieniu z podatku od towarów i usług. Transakcja ta będzie korzystała ze zwolnienia z uwagi na zapis art. 43 ust. 1. W momencie sprzedaży ww. nieruchomość była używana od 1999 r., Wnioskodawca ani współmałżonek nie miał prawa do odliczenia podatku od towarów i usług oraz nie były dokonywane ulepszenia w trakcie użytkowania budynku. Dlatego jako towar używany ww. transakcja będzie korzystała ze zwolnienia.

Natomiast dla męża, który jest współwłaścicielem w 50% tej nieruchomości transakcja taka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi, że nie jest w ogóle podatnikiem podatku od towarów i usług, i majątek ten związany ściśle z sprzedażą majątku prywatnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli do końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też o okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 ww. ustawy wyłączający zwolnienie z podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Kwestię opodatkowania gruntu zabudowanego, na którym posadowione są budynki lub budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy. Zgodnie z tym artykułem w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wynajmu budynku będącego przedmiotem wniosku. W związku z powyższym przedmiotowy budynek jest składnikiem majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą i spełnia on definicję towaru używanego, gdyż od końca roku, w którym zakończono budowę minęło co najmniej 5 lat a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę budynku.

W przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6, ponieważ nie zostały łącznie spełnione zawarte w tym przepisie przesłanki. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń oraz modernizacji budynku i użytkował ww. obiekt w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług dłużej niż 5 lat.

Zatem w świetle powyższego zbycie nieruchomości zabudowanej budynkiem przeznaczonym na działalność gospodarczą będzie zwolnione z podatku od towarów i usług zarówno w odniesieniu do budynku jak i gruntu na którym posadowiony jest budynek. Dodatkowo zauważyć należy, iż dla zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług w odniesieniu do zbycia przedmiotowej nieruchomości nie ma znaczenia okoliczność, że nieruchomość ta stanowi współwłasność Wnioskodawcy i jego małżonka, bowiem podatnikiem VAT z tyt. wynajmu budynku jest wyłącznie Wnioskodawca.

Zatem przedmiotowa transakcja będzie stanowić dla Wnioskodawcy dostawę towarów zwolnioną od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy. Natomiast podstawę opodatkowania ww. transakcji stanowić będzie kwota należna, obejmująca wartość budynku wraz z wartością gruntu, ustalona w sposób wskazany w art. 29 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało **za prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.