Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-2-2.4511.107.2017.2.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-05
Teza: Opodatkowanie dochodu uzyskiwanego z pracy w konsulacie amerykańskim.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 6 lutego 2017 r. (data wpływu 8 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskiwanego z pracy w konsulacie amerykańskim – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskiwanego z pracy w konsulacie amerykańskim.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest obywatelem polskim i amerykańskim. Wnioskodawczyni pracuje jako urzędnik w konsulacie amerykańskim; wynagrodzenie wypłaca Jej rząd amerykański. Pensja wpływa na konto Wnioskodawczyni w Polsce transferem elektronicznym z USA.

Urząd skarbowy w USA (IRS) traktuje Wnioskodawczynię jako obywatela USA, pracownika konsulatu amerykańskiego, otrzymującego wynagrodzenie wypłacane z funduszy publicznych USA. Powołując się na treść umowy o uniknięciu podwójnego opodatkowania między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki domaga się od Wnioskodawczyni zapłaty podatku dochodowego w USA.

Wnioskodawczyni od 1999 r. płaci podatki w Polsce i do tej pory nie miała w związku z tym problemów. Problem wystąpił w 2015 r., gdy urząd skarbowy w USA (IRS) po sprawdzeniu zeznań podatkowych za 2012 i 2013 r. domaga się za te lata zaległego podatku oraz nalicza kary i odsetki.

Wnioskodawczyni wskazała, że:

1.  od 1998 r. na stałe mieszka w Polsce i w Polsce posiada centrum interesów;
2.  będąc urzędnikiem w konsulacie USA otrzymuje płacę i wynagrodzenie z tego tytułu jako pracownik rządu USA w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi;
3.  otrzymuje świadczenia jako pracownik lokalny, nie jest pracownikiem służby dyplomatycznej;
4.  dochody, w zakresie których Wnioskodawczyni chce ustalić miejsce opodatkowania to dochody uzyskiwane z pracy w konsulacie USA.

Sytuacja Wnioskodawczyni jest trudna bo urząd skarbowy w USA (IRS) upomina Wnioskodawczynię pisemnie w związku z niezapłaceniem podatków za 2012 i 2013 r. Podatki za te lata Wnioskodawczyni zapłaciła w Polsce. Ponadto Wnioskodawczyni obawia się, że za kolejne lata będzie musiała zapłacić podatki w USA.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W którym kraju należy opodatkować dochody uzyskiwane z pracy w konsulacie amerykańskim?

Zdaniem Wnioskodawczyni, której stanowisko jest zgodne z postanowieniami urzędu skarbowego w USA – powinna ona dostosować się do prawa amerykańskiego. Prawo to wyraźnie wskazuje, że świadczenia wypłacone ze środków rządowych USA obywatelowi USA, którym jest Wnioskodawczyni, muszą być płacone w USA. Dochody te powinny być zwolnione od opodatkowania w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy – za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 4a ww. ustawy – powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178) – osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Kwestia dochodów osiąganych przez pracowników ambasady i innych jednostek terytorialnych została uregulowana w art. 19 ww. umowy. Stosownie do art. 19 ust. 1 umowy – płace,

wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.

Przy czym praca lub osobiście świadczone usługi, wykonywane przez obywatela jednego z Umawiających się Państw – zgodnie z ust. 2 ww. przepisu – będą traktowane przez drugie Umawiające się Państwo jako pełnienie funkcji rządowych, jeżeli taka praca lub osobiście świadczone usługi są tak traktowane przez wewnętrzne prawo obu Umawiających się Państw.

Jak stanowi art. 24 ww. umowy – przepisy niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących obywatelom drugiego Państwa korzystającym z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub umów specjalnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni od 1998 r. na stałe mieszka w Polsce i w Polsce posiada centrum interesów a zatem należy przyjąć, że Wnioskodawczyni – zgodnie z art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – miejsce zamieszkania dla celów podatkowych posiada w Polsce. Tym samym – w myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy – Wnioskodawczyni w Polsce podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Niemniej na miejsce i sposób opodatkowania dochodów osiąganych przez Wnioskodawczynię mogą mieć wpływ właściwe przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które powinny być uwzględnione.

Ponadto Wnioskodawczyni jest obywatelem polskim i amerykańskim. Wnioskodawczyni pracuje jako urzędnik w konsulacie amerykańskim; wynagrodzenie wypłaca Jej rząd amerykański.

Wnioskodawczyni chce ustalić miejsce opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pracy w konsulacie USA.

Z przywołanych powyżej przepisów umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wynika zasada, że państwo dokonujące wypłat z funduszy publicznych swoim obywatelom z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi ma wyłączne prawo do opodatkowania takich wypłat w sytuacji, gdy taka praca lub osobiście świadczone usługi są traktowane jako pełnienie funkcji rządowych przez wewnętrzne prawo obu Umawiających się Państw.

A zatem, skoro w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie z funduszy publicznych Stanów Zjednoczonych Ameryki z tytułu pracy jako pracownik Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, to – na podstawie art. 19 ust. 1 ww. umowy – dochody te są w Polsce zwolnione od opodatkowania. Natomiast Stany Zjednoczone Ameryki mogą – stosownie do treści art. 5 ust. 1 tej umowy – opodatkować te dochody. Zatem słuszne jest stanowisko Wnioskodawczyni, że musi się w tej kwestii dostosować do amerykańskiego prawa podatkowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.