Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/148/IMD/08/DD-1152
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2013-02-06
Teza: zwolnienie z opodatkowania dodatku za rozłąkę
Słowa kluczowe: dodatki-dodatek za rozłąkę; przeniesienie-przeniesienie służbowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), Minister Finansów w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2008 r. Nr ITPB2/415-267/08/ENB, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego, **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

Dnia 9 maja 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając – na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770) – w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na ww. wniosek złożony w dniu 3 marca 2008 r., w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 1 listopada 2007 r. żołnierzom zawodowym przeniesionym służbowo do innej jednostki wojskowej (definicja legalna przeniesienia służbowego – § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz.U. z 2004 r. Nr 140, poz. 1487, z późn. zm.) przysługuje dodatek za rozłąkę po spełnieniu określonych przesłanek zawartych w przepisach ww. rozporządzenia.

Jednostka wojskowa, do której został przeniesiony żołnierz zawodowy, po spełnieniu przez żołnierza przesłanek określonych w rozporządzeniu, wypłaca dodatek za rozłąkę, za każdy dzień wykonywania obowiązków służbowych, w wysokości diety określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalenia należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy dodatek za rozłąkę przysługujący przeniesionym służbowo żołnierzom zawodowym na podstawie § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 roku w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe, jest objęty zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługujący przenoszonym służbowo żołnierzom zawodowym dodatek za rozłąkę nie jest objęty zwolnieniem przedmiotowym określonym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), dalej „updof”, w związku z faktem, iż przeniesienie służbowe żołnierza zawodowego nie jest tożsame z pojęciem „czasowe przeniesienie pracownika”, zawartym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 18 updof. W związku z tym objęcie zwolnieniem przedmiotowym dodatku za rozłąkę przysługującego przenoszonym służbowo żołnierzom zawodowym następowałoby w ramach wykładni rozszerzającej cytowanego przepisu, co w przypadku przepisów mających charakter wyjątków od zasady, jakimi są przepisy o zwolnieniach podatkowych jest niedopuszczalne.

Analiza przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 roku w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe, prowadzi do wniosku, iż wskutek przeniesienia służbowego żołnierz zawodowy nie zmienia na ściśle określony czas miejsca pełnienia służby, po którym to czasie automatycznie powraca do pełnienia służby w jednostce wojskowej, z której został służbowo przeniesiony. Jednostka wojskowa, do której żołnierz zostaje przeniesiony służbowo na określoną kadencję (z reguły na trzy lata) staje się jego nową (macierzystą) jednostką wojskową, a związki służbowe z jednostką dotychczasową ulegają likwidacji (żołnierz przekazuje obowiązki w jednostce wojskowej, w której dotychczas służył, a obejmuje obowiązki w nowej jednostce wojskowej). W nowej jednostce wojskowej żołnierz może pełnić służbę przez kolejne kadencje i na kolejnych stanowiskach służbowych, może zostać również przeniesiony służbowo do następnej jednostki wojskowej. Innymi słowy żołnierz zawodowy wskutek przeniesienia służbowego rozpoczyna służbę na stanowisku służbowym w nowej jednostce, przy czym służba nie ma charakteru tymczasowego, ale stały i uwzględniający zasady regulujące przebieg służby żołnierza zawodowego (opiniowanie służbowe, modele przebiegu służby wojskowej itd.).

Czasowe przeniesienie pracownika, w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 18 updof polega natomiast na wykonywaniu obowiązków w nowym miejscu przez ściśle określony czas, po upływie którego pracownik winien wrócić do pracy w dotychczasowym miejscu. W przypadku żołnierzy zawodowych instytucja czasowego przeniesienia służbowego nie istnieje – nie ma zatem możliwości objęcia zwolnieniem przedmiotowym od podatku od osób fizycznych dodatku za rozłąkę przyznanego żołnierzom zawodowym, którzy zostali przeniesieni służbowo do innej jednostki wojskowej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznał za prawidłowe.

Na tle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego Minister Finansów stwierdza co następuje.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm.) żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej w innej miejscowości albo skierowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania przysługują należności za przeniesienia i podróże służbowe.

Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2008 r., wolny od podatku dochodowego jest dodatek za rozłąkę wypłacany pracownikom czasowo przeniesionym – do wysokości diet za czas podróży służbowej na obszarze kraju, określonych w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Powołana ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych upoważniła Ministra Obrony Narodowej do określenia w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, wysokość oraz tryb przyznawania należności za przeniesienia i podróże służbowe (art. 86 ust. 2 ww. ustawy).

Jak wynika z postanowień § 3 ust. 1 pkt 6, wydanego na tej podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienie służbowe i podróże służbowe (Dz.U. Nr 140, poz. 1487, z późn. zm.), z tytułu przeniesienia służbowego żołnierzowi przysługuje między innymi dodatek za rozłąkę.

Jednocześnie, jak wynika z § 7a ust. 1 ww. rozporządzenia, dodatek za rozłąkę przysługuje żołnierzowi posiadającemu rodzinę, w przypadku gdy członkowie rodziny nie przesiedlili się wraz z nim do nowego miejsca pełnienia służby i zamieszkują w miejscowości, do której nie jest możliwy codzienny dojazd publicznymi środkami transportu.

Z kolei w myśl postanowień § 7a ust. 3 powołanego aktu normatywnego, dodatek nie przysługuje:

1.  żołnierzowi, któremu w nowym miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej przyznano prawo zamieszkiwania z członkami rodziny w lokalu mieszkalnym będącym w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej;
2.  w razie przeniesienia służbowego do miejscowości, w której żołnierz lub jego małżonek posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny albo jest on zameldowany na pobyt stały;
3.  za czas:

1.  skierowania do wykonywania zadań służbowych w miejscowości, w której żołnierz lub jego małżonek posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny albo jest zameldowany na pobyt stały, bądź w miejscowości, z której istnieje dogodne połączenie komunikacyjne – jeżeli charakter wykonywanych zadań umożliwia żołnierzowi codzienny powrót do tej miejscowości,
2.  krajowej lub zagranicznej podróży służbowej, z tytułu której żołnierz otrzymał diety w wysokości nie niższej niż stawka dodatku za rozłąkę,
3.  wykonywania zadań służbowych poza granicami państwa,
4.  nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie.

Jak wynika z postanowień art. 37 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierz zawodowy pełniący zawodową służbę wojskową:

1.  na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej – pełni tę służbę na stanowiskach służbowych przez czas określony kadencjami;
2.  na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej – pełni tę służbę na stanowiskach służbowych przez czas kadencji.

Okres kadencji na stanowisku wynosi od osiemnastu miesięcy do trzech lat (art. 37 ust. 2 ww. ustawy).

Wymaga zatem rozstrzygnięcia kwestia, czy w odniesieniu do żołnierza zawodowego można mówić o „czasowym przeniesieniu”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku rozłąki z rodziną (która co do zasady powinna mieć charakter czasowy) oraz wziąwszy pod uwagę kadencyjność służby żołnierzy zawodowych (tj. wyznaczenie określonych ram czasowych pełnienia służby), można mówić o czasowym przeniesieniu. Należy zatem uznać, iż omawiany dodatek mieści się zakresie zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z tych względów stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonym w dniu 3 marca 2008 r. należy uznać za nieprawidłowe.

W świetle powyższego stanu faktycznego i obowiązującego stanu prawnego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 maja 2008 r. Nr ITPB2/415-267/08/ENB, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą”). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.