Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-366a/14/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-11-12
Teza: Czy odszkodowania i kary umowne otrzymywane w opisanym powyżej stanie faktycznym stanowią dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: odszkodowania; składnik-składnik majątkowy; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); ubezpieczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – zwolnienia z opodatkowania otrzymanych odszkodowań z tytułu szkody w majątku zakładu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia przedmiotowego – zwolnienia z opodatkowania otrzymanych:

*   od zakładu ubezpieczeń odszkodowań z tytułu szkody w majątku zakładu w X (dotyczących wypadków losowych – np. szkody w budynkach, budowlach powstałe w wyniku wypadków komunikacyjnych) oraz
*   od kontrahentów (podwykonawców) odszkodowań i kar umownych z tytułu nienależycie wykonanej usługi.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Wnioskodawca - sp. z o.o. świadczy usługi logistyczne produktów mrożonych na rynku krajowym. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE). Jest tam zlokalizowany zakład Spółki w X. Działalność ta prowadzona jest na podstawie i zgodnie z otrzymaniem zezwoleniem. Zakres wydanego Spółce zezwolenia obejmuje:

*   usługi magazynowania i przechowywania towarów oraz
*   transport drogowy towarów.

W toku działalności gospodarczej prowadzonej w zakładzie Spółki w X i w związku z tą działalnością, Spółka otrzymuje odszkodowania od ubezpieczycieli oraz odszkodowania/ kary umowne od podwykonawców Spółki.

Odszkodowania od ubezpieczycieli związane są z wypadkami losowymi, skutkującymi powstaniem szkód w składnikach majątku zakładu w X (np. szkody w budynkach, budowlach powstałe w wyniku wypadków komunikacyjnych). Majątek ten służy wyłącznie działalności określonej w posiadanym zezwoleniu strefowym, tj. z której dochody korzystają ze zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Zdarzają się również przypadki, w których podwykonawcy Spółki, tj. firmy transportowe, działający na zlecenie Spółki wadliwie wykonują zleconą usługę wskutek czego, np. dochodzi do uszkodzenia/rozmrożenia transportowanych towarów czy dostarczenia towarów z opóźnieniem. W takiej sytuacji, Spółka obciąża kontrahenta karą umowna/odszkodowaniem. Otrzymywane od kontrahentów kary / odszkodowania związane są li tylko z działalnością, z której dochód korzysta ze zwolnienia strefowego, tj. dotyczą towarów klientów, które są składowane w magazynach Spółki w X - na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odszkodowania i kary umowne otrzymywane w opisanym powyżej stanie faktycznym stanowią dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytania w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania otrzymanych od zakładu ubezpieczeń odszkodowań z tytułu szkody w majątku (dotyczących wypadków losowych – np. szkody w budynkach, budowlach powstałe w wyniku wypadków komunikacyjnych). W pozostałym zakresie – zwolnienia z opodatkowania otrzymanych od kontrahentów (podwykonawców) odszkodowań i kar umownych z tytułu nienależycie wykonanej usługi – zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE, jak również z każdą inną działalnością gospodarczą wiąże się szereg różnorodnych zdarzeń gospodarczych, które mogą generować po stronie przedsiębiorcy przychód. Ujęcie tych zdarzeń w enumeratywnym katalogu, który wynikałby z treści zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest w praktyce niemożliwe, dlatego też w odniesieniu do tych zdarzeń, w celu ustalenia czy wygenerowany przez nie dochód jest objęty zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, należy badać czy mieszczą się one w kategorii dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Podkreślić również należy, że na wynik podatkowy podatnika osiągany w wyniku działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, składają się również zyski i straty nadzwyczajne powstające na skutek zdarzeń trudnych do przewidzenia. Pomimo nieprzewidywalnego charakteru powyższych zdarzeń są one stałym, nierozerwalnym elementem ryzyka prowadzonej na terenie strefy działalności.

Tym samym należy uznać, że uzyskiwane przez Spółkę kary umowne i odszkodowania korzystają ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, ponieważ stanowią dochody z działalności gospodarczej a działalność ta jest prowadzona na terenie SSE na podstawie zezwolenia.

Odszkodowania dotyczące majątku w X

Składniki majątkowe zlokalizowane w zakładzie Spółki w X służą wyłącznie działalności strefowej, określonej w posiadanym zezwoleniu strefowym, w konsekwencji nie ulega wątpliwości, że w przypadku powstania szkody w tym majątku i uzyskania odszkodowania, odszkodowanie to pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem działalności strefowej. Odszkodowanie takie należy uznać za wynik działalności prowadzonej w SSE na podstawie zezwolenia i efekt ryzyka związanego z tą działalnością.

Analogiczne stanowisko odnośnie uznania różnego rodzaju kar umownych i odszkodowań za dochody strefowe korzystające ze zwolnienia z CIT jest powszechnie potwierdzane przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np.:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 20.02.2013 r. znak IBPBI/2/423-1511/12/CzP „(…) uznać należy, iż odszkodowania te jako związane ściśle ze składnikami majątku wykorzystywanymi przez Spółkę wyłącznie do działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej objęte są zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6.02.2013 r. znak ITPB3/423-674/12/MK, w której organ podatkowy podzielił stanowisko podatnika, iż: „kwoty uzyskanych odszkodowań, bezpośrednio związanych z działalnością Oddziału objętą zezwoleniem strefowym i służące wyłącznie tej działalności, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24.08.2011 r. znak IBPBI/2/423-612/11/AP: „odszkodowanie to jako związane ze składnikiem majątku wykorzystywanym przez Spółkę do działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej objęte jest zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15.10.2010 r. znak ILPB3/423-617/10-4/MM: „odszkodowanie od ubezpieczyciela uzyskane przez Spółkę w związku z powstałą stratą losową w Jej trwałym i obrotowym majątku znajdującym się na terenie strefy, stanowi przychód strefowy.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 18.06.2010 r. znak ITPB3/423-135/10/MK, w której organ podatkowy podzielił stanowisko podatnika, iż: „skoro odszkodowanie otrzymane jest w związku z niezamówieniem wyrobów produkowanych na terenie strefy na podstawie zezwolenia, otrzymane przez Spółkę środki będą stanowić przychód z działalności prowadzonej na terenie strefy objętej zezwoleniem.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17.02.2010 r. znak 1BPBI/2/423-1414/09/PC: „Spółka uzyska przychód z tytułu odszkodowania, które stanowi rekompensatę utraconych korzyści. Źródłem tego odszkodowania było nierzetelne wykonanie usługi przez wykonawcę nowej hali produkcyjnej a więc składnika majątku trwałego Spółki. Tym samym uznać należy, iż odszkodowanie to jako związane ze składnikiem majątku uzyskanym przez Spółkę z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej objęte jest zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.";
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29.08.2008 r. znak IPPB3-423-921/08-2/KB: „W zakresie zaś odszkodowań wypłacanych przez ubezpieczycieli z tytułu strat w majątku znajdującym się na terenie strefy, jeżeli majątek znajdował się na terenie strefy i służył celom, do których został zakupiony czy też wytworzony zdaniem Spółki także otrzymane od zakładu ubezpieczeniowego środki pieniężne wynikające z polisy ubezpieczeniowej stanowić będą przychody strefowe."

W związku z powyższym, skoro odszkodowanie dotyczy majątku, który znajduje się na terenie SSE i służy wyłącznie działalności zwolnionej z CIT, to tym samym otrzymane odszkodowania stanowić będą przychody strefowe zwolnione z CIT.

Reasumując odszkodowania i kary umowne otrzymywane przez Spółkę od ubezpieczycieli będące wynikiem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE i nierozerwalnie związane z tą działalnością, podlegają zaliczeniu do dochodów podatkowych zakładu w X, a tym samym korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, co znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. u. 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. u. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 188, poz. 1840), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono zatem wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko tych dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu.

W przedmiotowej sprawie, Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia, a jej podstawowym przedmiotem działalności, objętym zakresem zezwolenia, jest usługi magazynowania i przechowywania towarów oraz transport drogowy towarów. Spółka zawarła z zakładami ubezpieczeniowymi umowy ubezpieczenia mienia od zdarzeń losowych – w przypadku zaistnienia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową, Spółka otrzymuje od danego zakładu ubezpieczeń odszkodowanie skalkulowane zgodnie z zasadami określonymi w umowie.

Zatem, w przypadku zaistnienia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową Spółka uzyskuje przychód z tytułu odszkodowania, tj. z działalności niewymienionej w zezwoleniu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zezwolenie Spółki na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie obejmuje swym zakresem otrzymanego przez Spółkę odszkodowania z tytułu zaistnienia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową. Zatem, przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, przedmiotowe odszkodowanie w całości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, odszkodowanie otrzymane przez Wnioskodawcę od zakładu ubezpieczeń tytułem rekompensaty strat w majątku poniesionych przez Wnioskodawcę w wyniku zdarzeń losowych nie stanowi przychodu podlegającego zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Otrzymany przez Spółkę przychód w postaci odszkodowania od zakładu ubezpieczeń nie jest następstwem działalności usługowej – usługi magazynowania i przechowywania towarów oraz transportu drogowego towarów na terenie strefy wskazanych w treści zezwolenia Spółki, lecz wynika z odrębnej umowy, której przedmiotem jest udzielenie przez zakład ubezpieczeń ochrony ubezpieczeniowej oraz jest wynikiem zaistnienia przewidzianego w umowie wypadku (zdarzenia losowego). Nie jest to więc przychód z działalności gospodarczej wykonywanej na terenie SSE. Zatem, przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, przedmiotowe odszkodowanie w całości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Za prawidłowością stanowiska organu przemawiają tezy wyroków, przykładowo: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 630/11 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 631/11, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 2079/10.

Z przytoczonego orzecznictwa wynika, że otrzymane przychody w postaci świadczenia zakładu ubezpieczeń (odszkodowania) nie są następstwem działalności produkcyjnej spółki, lecz wynikają z odrębnej umowy, której przedmiotem jest udzielenie przez zakład ubezpieczeń ochrony ubezpieczeniowej oraz są wynikiem zaistnienia przewidzianego w umowie wypadku (zdarzenia losowego). Nie są to więc przychody z działalności gospodarczej wykonywanej na terenie SSE. W efekcie nie są objęte zwolnieniem strefowym wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Przy wydawaniu powyższych wyroków WSA we Wrocławiu kierował się zasadą tzw. ścisłej wykładni przepisów regulujących przywileje podatkowe, w tym także zwolnienia przewidziane dla przedsiębiorców strefowych. Jest to zasada, do której często odwołują się sądy, a jeszcze częściej – organy podatkowe. Mówi ona, że niedopuszczalne jest stosowanie wykładni, prowadzącej do tego, że przepis ustanawiający przywilej podatkowy byłby stosowany w szerszym zakresie niż zakres, wynikający z interpretacji literalnej. Przyczyną takiego podejścia jest utrwalony pogląd, że przywileje podatkowe stanowią odstępstwo od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, więc powinny być stosowane z umiarem.

Uzasadniając swoje stanowisko, WSA we Wrocławiu odwołał się do argumentu, że istnieje różnica między „dochodem z działalności gospodarczej” (który jest objęty zwolnieniem, o ile pochodzi z działalności strefowej oraz „dochodem związanym z wykonywaniem działalności gospodarczej”. Zdaniem sądu, to drugie pojęcie jest szersze i obejmuje też dochody, które nie mogą być objęte zwolnieniem i właśnie do nich miałyby należeć dochody z odszkodowań.

Dochód, który czyni zadość warunkom zwolnienia strefowego to dochód bezpośrednio generowany przez działalność gospodarczą objętą zezwoleniem albo też stanowiący nieodłączne następstwo takiej działalności – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 2079/10.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Niemniej jednak tut. organ zauważa, że stanowisko powyższe prezentowane jest również przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2013 r. znak ILPB3/423-41/13-2/AO oraz z dnia 20 października 2010 r. znak ILPB4/423-204/10-2/ŁM, a także w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 29 lutego 2012 r. znak IPTPB3/423-303/11-3/KJ.

Końcowo zauważyć należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Co do zasady przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji jest sam przepis prawa podatkowego, który jest przedmiotem wątpliwości interpretacyjnych wnioskodawcy. Z tych też względów organy nie są również uprawnione w tym postępowaniu do dokonywania ustaleń w zakresie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego na podstawie działu IV Ordynacji podatkowej dokonujące jedynie oceny prawnej przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2007 r. I FSK 134/06). Ustawodawca w Ordynacji podatkowej bowiem przyjął, że do załatwienia wniosku o interpretację stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że postępowanie o interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie jest postępowaniem podatkowym w rozumieniu działu IV Ordynacji podatkowej.

Pełna weryfikacja prawidłowości rozliczenia Wnioskodawcy może być dokonana jedynie

w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Organ nie rozstrzyga o zindywidualizowanych obowiązkach podatkowych strony, gdyż może to nastąpić w ramach przeprowadzonego postępowania podatkowego.

Jednocześnie podnieść należy, że - ze względu na przedmiotowy zakres wniosku - kwestia możliwości korzystania z danego zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie określonego zezwolenia (zezwoleń) nie była przedmiotem oceny w niniejszej interpretacji. Przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają żadnych podstaw do dokonania przez Ministra Finansów interpretacji decyzji administracyjnych wydanych na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), do których należy również zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wątpliwości co do treści decyzji administracyjnej wyjaśniane są w drodze postanowienia na wniosek strony, przez organ, który wydał decyzję (art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.