Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.503.2017.1.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-18
Teza: Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2017 r. (data wpływu 1 sierpnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację projektu pn.: „xxx” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2017 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). W dniu 30 marca 2016 r. Gmina złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa xx wniosek (poprawiony w dniu 17 czerwca 2016 r.) o przyznanie dofinansowania na projekt „xxx” w ramach operacji „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” objętego PROW 2014-2020. Do wniosku o dofinansowanie zostało dołączone oświadczenie o kwalifikowalności VAT, w którym wnioskodawca oświadczył, że realizując powyższą operację nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu VAT z powodu niespełnienia przesłanek z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Realizacja inwestycji nie będzie miała związku z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Wniosek został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 25 sierpnia 2016 r. została podpisana umowa o przyznaniu pomocy. Projekt będzie dofinansowany w wysokości 63,63% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji. Pozostałe 36,37% kosztów kwalifikowanych stanowi wkład własny Gminy. Celem inwestycji było skrócenie o 15 minut czasu dojazdu do drogi krajowej X-XX oraz poprawa komfortu jazdy i bezpieczeństwa użytkowników tej drogi.

Właścicielem działek, na których była realizowana inwestycja jest Powiat xxx, który na podstawie porozumienia zawiązanego w celu realizacji zadania pn.: „xx” przekazał nieodpłatnie w użyczenie umową z dnia 30 marca 201xr. grunt w pasie drogowym drogi powiatowej nr xx, niezbędny do wykonania planowanej przebudowy drogi. Użyczenie części drogi powiatowej nastąpiło na okres od dnia podpisania umowy do końca roku kalendarzowego, w którym upływa termin końca okresu trwałości projektu w ramach PROW 2014-2020. Gmina nie prowadzi i nie planuje prowadzić żadnej działalności gospodarczej z związku z tą inwestycją, która generowałaby dochody z tego tytułu. Przebudowany odcinek drogi nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Droga będzie użytkowana nieodpłatnie przez wszystkich użytkowników. Projekt został zrealizowany w ramach zadań własnych gminy. Gmina zrealizowała inwestycję i zamierza złożyć wniosek o płatność do Instytucji Finansującej, wraz z którym jest zobowiązana dostarczyć interpretację przepisów prawa podatkowego w sprawie braku możliwości odzyskania VAT.

W związku z powyższym opisem pytanie.

Czy istnieje prawna możliwość obniżenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na realizację projektu pn.: „xxx” w ramach operacji „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” objętego PROW 2014-2020?

Zdaniem Gminy, nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu „xxx” w ramach operacji „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” objętego PROW 2014-2020, ponieważ nie będzie uzyskiwać dochodu z powyższego zakresu, który stanowiłby podstawę do naliczenia podatku należnego.

Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz. art. 124. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług musi zostać uznany za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 6 mówi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r.. poz. 446 z późn. zm.). gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zadań publicznych należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, gmina może wykonywać zadania z zakresu właściwości powiatu oraz zadania z zakresu właściwości województwa na podstawie porozumień z tymi jednostkami samorządu terytorialnego.

W myśl art. 18 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy o samorządzie gminnym do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawie przyjęcia zadań, o których mowa w art. 2 i 2a. Zatem przyjęcie na podstawie art. 8 ust. 2a ww. ustawy o samorządzie gminnym zadania z zakresu właściwości powiatu do realizacji przez gminę skutkuje tym, iż gmina realizuje przejęte zadanie w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Droga powstała w wyniku realizacji projektu nie będzie wykorzystywana do celów zarobkowych, ani do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, bowiem będzie służyć wszystkim użytkownikom nieodpłatnie. Reasumując stwierdzić należy, że Gmina nie będzie miała prawnej możliwości odliczenia podatku od towarów i usług związanych z realizacją projektu, ponieważ efektem przedsięwzięcia jest droga, która nie będzie służyła działalności opodatkowanej, zatem nie zostanie spełniona dyspozycja art. 5 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym brak jest związku dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie odnosi się do kwestii możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.