Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.506.2020.9.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Dotyczy ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka jest i będzie
uprawniona do zaliczenia wydatków wymienionych w
punktach od 1 do 13 do kosztów uzyskania przychodów w
dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu
Inwestycji.
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje zaniechane
koszt-koszty uzyskania przychodów
likwidacja
moment
uchwały
zarząd
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 25 listopada 2020 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka jest i
    będzie uprawniona do zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1 do 13 do
    kosztów uzyskania przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu
    Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką dominującą w podatkowej grupie kapitałowej pod nazwą „PGK
    (...)”. Podatkowa Grupa Kapitałowa prowadzi rozliczenia podatku dochodowego od 1 maja
    2014 r. Wnioskodawca reprezentuje podatkową grupę kapitałową „PGK (...)”.
    Oprócz Wnioskodawcy, w skład podatkowej grupy kapitałowej „PGK (...)” wchodzi C S.A.
    (dalej: „Spółka” lub „C”).
    W 2007 roku Spółka podjęła decyzję o rozpoczęciu projektu inwestycyjnego polegającego
    na budowie pieca (...), którego celem było zwiększenie mocy produkcyjnych Spółki, a tym
    samym osiąganie większych przychodów ze sprzedaży (...) (dalej: „Inwestycja”).
    W związku z Inwestycją Spółka poniosła od jej rozpoczęcia do 2011 roku wydatki w
    znaczącej wysokości na nabycie towarów i usług. Wszystkie wydatki dotyczące Inwestycji
    były uzasadnione celem jej realizacji i są prawidłowo udokumentowane (np. umowy,
    faktury i dowody wyświadczenia usług - analizy, raporty, protokoły odbioru). Spółka
    posiada dokumentację potwierdzającą poniesienie w/w wydatków.
    W związku z Inwestycją, na podstawie części poniesionych nakładów, Spółka oddała do
    użytkowania środki trwałe (są one nadal wykorzystywane przez Spółkę i amortyzowane
    zgodnie z właściwymi przepisami).
    Pozostała część nakładów inwestycyjnych została poniesiona na: (i) wytworzenie środków
    trwałych w budowie lub (ii) na nabycie materiałów znajdujących się obecnie w magazynie
    Spółki. Nakłady te nie zostały do tej pory zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, z
    wyjątkiem wydatków dotyczących usług niematerialnych obejmujących przygotowanie
    projektów budowlanych, raportów, opracowań i studiów na potrzeby Inwestycji (szerzej w
    dalszej części opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego). Ww. środki trwałe w
    budowie oraz materiały nie nadają się obecnie do gospodarczego wykorzystania ze
    względów technicznych bez poniesienia dodatkowych nakładów lub w ogóle nie nadają się
    do gospodarczego wykorzystania w przyszłości. Przy czym w momencie ponoszenia
    wydatków z nimi związanych, wydatki te były uzasadnione celem Inwestycji.

    Na podstawie sporządzonych analiz ekonomicznych wskazujących na brak zasadności
    ponoszenia dalszych wydatków w celu sfinalizowania Inwestycji ze względu na
    niekorzystną sytuację na rynku (...) oraz zmianę otoczenia gospodarczego, Spółka
    zaprzestała prowadzenia jakichkolwiek prac w związku z Inwestycją. Decyzja ta nie
    wynikała ze zmiany rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.
    W 2014 roku Spółka zaksięgowała odpis aktualizujący dla części wartości nakładów
    inwestycyjnych dot. Inwestycji obejmujących m.in. zaprojektowanie i zarządzanie
    Inwestycją, roboty budowlane oraz materiały. Odpis ten nie został ujęty przez Spółkę
    podatkowo.
    W związku z zanikiem ekonomicznego uzasadnienia kontynuowania Inwestycji, (...) 2018 r.
    zarząd Spółki podjął decyzję o trwałym zaniechaniu Inwestycji. Decyzja ta została podjęta
    w formie uchwały zarządu Spółki wskazującej na definitywny i trwały charakter
    zaniechania Inwestycji i zawierającej jej uzasadnienie. Ww. uchwała wskazuje również, że
    żadne elementy zaniechanej Inwestycji nie będą wykorzystywane w przyszłości.
    Na podstawie uchwały zarządu Spółka - dla celów księgowych - objęła odpisem
    aktualizującym całą pozostałą część nakładów inwestycyjnych. Odpis ten nie został
    rozpoznany przez Spółkę dla celów podatkowych.
    Jednocześnie, w związku z podjętą uchwałą zarządu oraz otrzymaną interpretacją
    indywidualną, do kosztów uzyskania przychodów w CIT w zeznaniu złożonym za 2018 r.
    Spółka zaliczyła w oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w związku z art. 15 ust. 4f ustawy o
    CIT część wydatków poniesionych na Inwestycję (część kosztów usług niematerialnych
    obejmujących przygotowanie projektów, raportów, opracowań i studiów na potrzeby
    Inwestycji).
    W związku z przeprowadzoną w bieżącym roku szczegółową analizą poniesionych
    nakładów dot. Inwestycji, Spółka powzięła wątpliwość w zakresie możliwości zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu
    Inwestycji następujących kategorii wydatków poniesionych w związku z zaniechaną
    Inwestycją, a niedotyczących oddanych do użytkowania środków trwałych:
    1. koszty Działu Projektu Inwestycyjnego obejmujące m.in. koszty wynagrodzeń wraz z
      pochodnymi kierownictwa i pracowników zespołu zajmującego się prowadzeniem
      Inwestycji, koszty podróży służbowych związanych z Inwestycją i inne koszty Działu,
    2. koszty usług zarządzania projektem,
    3. koszty organizacji placu budowy / zaplecza budowy obejmujące m.in. wydatki na:
      a. wynajem kontenerów sanitarnych i magazynowych oraz ich serwis,
      b. koszty niezbędnych przyłączy (wodno-kanalizacyjnych, oczyszczalni ścieków,
      internetowego itp.),
      c. koszty zasilania placu budowy,
      d. koszty wykonania tablic informacyjnych,
      e. koszty wynajmu samochodów i ich naprawy,
      f. koszty wynajmu hali,
      g. koszty opłat za pozwolenie na wycinkę drzew,

      h. koszty usług ochrony związanych z ochroną placu budowy,
      i. koszty transportu elementów placu budowy,
      j. koszty robót ziemnych (przygotowania podłoża, wyrównanie i utwardzenia terenu),
      k. koszty montażu, konserwacji rusztowań, siatek, barier itp. na placu budowy,
      l. koszty robót budowlanych niezbędnych do organizacji i funkcjonowania placu
      budowy,
      m. koszty sprzątania,
      n. koszty organizacji i oświetlenia placu składowego,
      o. koszty mobilizacji zaplecza techniczno-socjalnego,
      p. koszty likwidacji zaplecza techniczno-socjalnego,
    4. gwarancje dobrego wykonania prac budowlanych (dotyczy to gwarancji, które były
      elementem umów zawartych z wykonawcami robót budowlanych, dotyczących
      bezpośrednio wykonania poszczególnych robót, a których koszt był wyszczególniony
      jako odrębna pozycja w zawartych umowach na roboty budowlane),
    5. koszty pozwoleń / opłat administracyjnych ponoszonych w związku z Inwestycją i
      wynikających z odpowiednich przepisów m.in. budowlanych czy ochrony środowiska,
    6. koszty odszkodowań związanych z zerwaniem kontraktów w wyniku decyzji o
      zaprzestaniu inwestycji,
    7. koszty transportu / rozładunku elementów Inwestycji / usługi dźwigowe,
    8. koszty ubezpieczeń związanych z Inwestycją,
    9. koszty usług likwidacji i demontażu elementów Inwestycji,
    10. koszty przenoszenia różnego rodzaju elementów istniejących na terenie Inwestycji, w
      celu zwiększenia przestrzeni do realizacji Inwestycji,
    11. koszty noclegów i podróży, w tym najmu samochodów, związane z prowadzeniem
      Inwestycji,
    12. wydatki poniesione na elementy Inwestycji, których likwidacja byłaby bezcelowa mając
      na uwadze techniczną niemożność wykorzystania danego elementu Inwestycji
      (nieukończone i uszkodzone fundamenty),
    13. wydatki poniesione na elementy Inwestycji (np. wydatki na budowę podpór pieca,
      usługi palowe, usługi zbrojenia, izolację fundamentów, scalanie cyklonów itp.), których
      likwidacja byłaby ekonomicznie nieuzasadniona z uwagi na bardzo wysokie koszty ich
      likwidacji, w przypadku, gdy Spółka nie ma planów na ich wykorzystanie do celów
      działalności gospodarczej.
    Spółka każdorazowo sporządza protokoły z likwidacji poszczególnych elementów
    Inwestycji. W związku z tym, że uchwała o zaniechaniu Inwestycji została podjęta w 2018
    r., ww. protokoły będą w przypadku wydatków wymienionych w punktach 1-13
    sporządzane po dacie podjęcia uchwały (tj. w kolejnych latach).
    Spółka jednocześnie nie zaliczyła i nie zamierza zaliczyć do kosztów zaniechanej Inwestycji
    żadnych wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

    Wnioskodawca otrzymał interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w dniu 5 października 2018 r. (Znak: (...)) potwierdzającą możliwość
    zaliczenia wydatków poniesionych w związku z zaniechaną Inwestycją, a niedotyczących
    oddanych do użytkowania środków trwałych, do kosztów uzyskania przychodów. W
    zakresie momentu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów Dyrektor
    zastosował odmienne podejście do elementów Inwestycji mogących zostać fizycznie
    zlikwidowanymi (w momencie ich fizycznej likwidacji) oraz wydatków na elementy
    Inwestycji w postaci niematerialnej lub niemogących zostać fizycznie zlikwidowanymi ze
    względów technicznych, a niezdatnych do użytkowania (w momencie podjęcia uchwały
    zarządu o trwałym zaniechaniu Inwestycji).
    Wniosek ma na celu potwierdzenie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów poszczególnych grup wydatków wymienionych w opisie stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego w punktach od 1 do 13 poniesionych w związku z zaniechaną
    Inwestycją, a niedotyczących oddanych do użytkowania środków trwałych, w dacie
    podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji, jako wydatków kwalifikujących
    się, w ocenie Wnioskodawcy, do usług niematerialnych (o których mowa w ww.
    interpretacji) lub wydatków, których likwidacja byłaby technicznie lub ekonomicznie
    nieuzasadniona.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka jest i będzie
    uprawniona do zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1 do 13 do kosztów
    uzyskania przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka jest uprawniona do
    zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1 do 13 do kosztów uzyskania
    przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji.
    Wnioskodawca zgodnie z otrzymaną interpretacją podatkową z dnia 5 października 2018
    r. (Znak: (...)) uzyskał potwierdzenie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków poniesionych w związku z zaniechaną Inwestycją, a niedotyczących
    oddanych do użytkowania środków trwałych, na podstawie art. 15 ust. 4f ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406,
    dalej: „ustawa o CIT”).
    W przytoczonej interpretacji potwierdzone zostało stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
    rozumienia czym jest inwestycja w świetle ustawy o CIT, jak wygląda jej zaniechanie, jakie
    warunki musi spełniać czynność zaniechania dla potrzeb zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów oraz jakie wydatki mogą zostać uznane za z nią związane. Ponadto
    Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie możliwości odliczenia w momencie podjęcia
    uchwały zarządu wydatków poniesionych na usługi niematerialne. W przypadku wydatków
    poniesionych na elementy Inwestycji mające postać materialną interpretacja wskazuje na
    konieczność dokonania ich fizycznej likwidacji.
    W tym kontekście Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie możliwości zaliczenia
    przez Spółkę wydatków wskazanych w punktach od 1 do 13 opisu stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego do kosztów uzyskania przychodów w dacie ostatecznej uchwały
    zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji.
    W ocenie Wnioskodawcy, datą zaliczenia wydatków poniesionych w ramach zaniechanej
    Inwestycji, wymienionych w punktach od 1 do 13 opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, do kosztów uzyskania przychodów będzie dokładnie data ostatecznej uchwały
    zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji.

    Zgodnie z art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w
    dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.
    Zatem, wydatki poniesione na niedokończoną inwestycję mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów w dwóch sytuacjach:
    - sprzedaży niedokończonej inwestycji,
    - zlikwidowania zaniechanej inwestycji.
    Analizując istotę likwidacji jako procesu gospodarczego należy przyjąć, że powinna być
    ona działaniem nieodwracalnym i trwałym. Zatem dla celów zaliczenia kosztów
    zaniechanej inwestycji do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest:
      (i) zaniechanie wszelkich działań w związku z inwestycją,
      (ii) podjęcie decyzji o zaniechaniu inwestycji oraz
      (iii) brak możliwości wykorzystania poszczególnych elementów inwestycji w przyszłości.
    Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Spółka
    zaniechała kontynuacji Inwestycji, ponieważ przygotowane analizy wskazały na utratę
    zasadności ekonomicznej Inwestycji. Ze względu na zmianę sytuacji gospodarczej,
    zaniechanie kontynuacji nieopłacalnej Inwestycji jest to sytuacja, która prowadzi do
    zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów na niezmienionym poziomie poprzez
    rezygnację z działalności przynoszącej straty. W związku z zaistniałym faktem Spółka
    zdecydowała o poddaniu Inwestycji likwidacji.
    Zdaniem Wnioskodawcy, możliwość zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1
    do 13 opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego do kosztów uzyskania przychodów w
    momencie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji wynika bezpośrednio
    z brzmienia art. 15 ust. 4f ustawy o CIT w kontekście przepisów regulujących działalność
    spółek.
    Należy bowiem zauważyć, że trwałą i definitywną decyzję o zaniechaniu Inwestycji może
    podjąć właśnie zarząd Spółki będący jej organem zarządzającym. Jakiekolwiek
    wcześniejsze nieformalne decyzje miałyby datę trudną do ustalenia (ze względu na swój
    charakter) lub ze względu na podjęcie ich na szczeblu niższym niż zarząd Spółki mogłyby
    nie zostać uznane za ostateczne (np. decyzja podjęta przez dyrektora odpowiedzialnego w
    Spółce za Inwestycję). Z kolei po podjęciu uchwały zarządu żadne decyzje w sprawie
    wznowienia Inwestycji nie będą już mogły zostać podjęte.
    Jednocześnie należy zauważyć, że w odniesieniu do wydatków wymienionych w punktach
    od 1 do 11 opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, których przedmiotem są,
    zdaniem Wnioskodawcy, w każdym przypadku usługi niematerialne, nie da się wskazać
    późniejszego terminu możliwości ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z ugruntowaną praktyką organów podatkowych późniejszy termin zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów niż data podjęcia uchwały zarządu o zaniechaniu
    inwestycji, dotyczy tylko tych elementów zaniechanej inwestycji, które mogą podlegać
    fizycznej likwidacji (por. m.in. Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z dnia 19 marca
    2010 r., Znak: IPPB5/423-856/09-2/DG, Dyrektor IS w interpretacji z dnia 6 sierpnia 2013 r.
    w Bydgoszczy, Znak: ITPB1/415-644/12/13-S/WM) i likwidacja ta jest technicznie możliwa
    (por. m.in. interpretacja otrzymana przez Wnioskodawcę, Znak: (...)).
    Należy również zauważyć, że zdaniem sądów administracyjnych wyrażonym w
    opublikowanych wyrokach, w sytuacji, gdy fizyczna likwidacja nie jest racjonalna i
    ekonomicznie zasadna, poniesione koszty powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania

    przychodów w dacie podjęcia uchwały o definitywnym zaniechaniu inwestycji (por. m.in.
    wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Po 479/12).
    W przypadku wydatków, o których mowa w opisie stanu faktycznego (winno być: stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego), a w szczególności w punktach 12 i 13, fizyczna
    likwidacja jest ekonomicznie nieuzasadniona - koszty likwidacji uszkodzonych
    fundamentów są nieracjonalne (fundamenty i tak nie mogą być w przyszłości
    wykorzystane), a koszty likwidacji np. technicznie skomplikowanych, wielkogabarytowych
    fundamentów są bardzo wysokie w stosunku do korzyści możliwych do uzyskania w
    związku z ich likwidacją.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przeprowadzanie w takim przypadku fizycznej likwidacji byłoby
    sprzeczne z celem przepisu, którego istotą jest umożliwienie na prostych i jednoznacznych
    warunkach zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na inwestycję, której
    postanowiono zaniechać. Byłaby to również niedopuszczalna wykładnia zawężająca
    przepisu który nie wskazuje dodatkowych warunków do zaliczenia kosztów zaniechanej
    inwestycji do kosztów uzyskania przychodów. Należy zauważyć bowiem, że gdyby koszty
    fizycznej likwidacji przekraczały wysokość ewentualnej korzyści podatkowej wynikającej z
    zaliczenia zaniechanej inwestycji do kosztów uzyskania przychodów, to nakaz fizycznej
    likwidacji oznaczałby konieczność nieracjonalnego działania i prowadziłby do wniosku o
    nieracjonalności ustawodawcy.
    Jednocześnie organy podatkowe wskazują, że warunek dokonania fizycznej likwidacji nie
    dotyczy przedmiotu usług niematerialnych, gdyż w ich przypadku nie jest to zasadne ze
    względu na ich naturę, a ponadto doszłoby do zniszczenia dowodów uzasadniających
    możliwość zaliczenia danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (por. m.in.
    Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 1 czerwca 2017, Znak: 0111-KDIB1-3.4010.121.2017.1.
    IZ, czy Dyrektor IS w Katowicach w interpretacji z dnia 13 kwietnia 2015 r., Znak: IBPBI/2
    /4510-56/15/SD).
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe wskazanie w zakresie usług niematerialnych dotyczy
    właśnie wydatków wskazanych w punktach od 1 do 11 opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Zdaniem Wnioskodawcy ww. wydatki obejmują wyłącznie wykonanie usług, a
    nie dostawę materiałów mogących zostać fizycznie zlikwidowanymi (z którymi to organy
    podatkowe wiążą dodatkowy obowiązek).
    Wnioskodawca pragnie tym samym podkreślić, że wydatki poniesione na usługi
    wymienione w punktach od 1 do 11 z racji ich przedmiotu (tj. m.in. usługi zarządzania czy
    realizacja transportu) nie mogą zostać fizycznie zlikwidowane. W każdym z tych
    przypadków doszłoby bowiem do likwidacji dowodu ich wykonania (tj. np. faktury
    dokumentującej zakup danej usługi), będącego dowodem uzasadniającym możliwość
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów - na co wskazywały liczne, przywołane wyżej
    interpretacje podatkowe.
    Ponadto, przy ustalaniu momentu zaliczenia wydatków związanych z zaniechaną
    inwestycją konieczne jest wzięcie pod uwagę racjonalności ekonomicznej likwidacji
    danego elementu inwestycji, co dot. wyżej już wspomnianych wydatków przedstawionych
    w punktach 12 i 13. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przedstawioną wyżej
    argumentacją, w przypadku wydatków z punktów 12 i 13 nieracjonalność ekonomiczna
    dokonania fizycznej likwidacji skutkuje brakiem konieczności dokonania jej przez Spółkę w
    celu zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prezentowane stanowisko jest zgodne z praktyką organów
    podatkowych przedstawioną w licznych interpretacjach podatkowych. Przykładowo, jak
    stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 9 grudnia 2016 r. (Znak:

    2461-IBPB-1-2.4510.971.2016.1.MS): „Spółka w momencie podjęcia decyzji o zaniechaniu i
    likwidacji inwestycji może uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów poniesione
    nakłady na inwestycję (modernizację domu wczasowego)”.
    Ocena Wnioskodawcy wpisuje się również w orzecznictwo sądów administracyjnych.
    Przykładowo dla wykonania wykopów fundamentowych i możliwości zaliczenia wydatków
    poniesionych na ich wykonanie sąd wskazał, że „pojęć „likwidacja inwestycji oraz środka
    trwałego” nie można utożsamiać - tak jak to czyni organ podatkowy - wyłącznie z fizycznym
    unicestwieniem rzeczy. Pojęcie to trzeba odnosić raczej do sfery prowadzenia inwestycji
    czy też użytkowania środka trwałego niż do ich atrybutów fizycznych” (wyrok z 19 maja
    2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2551/10, potwierdzony następnie przez NSA w wyroku z dnia
    25 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 2225/11). Dalej Sąd wskazał, że kryterium fizycznej
    likwidacji powinno uwzględniać również aspekt racjonalności każdego przypadku.
    Należy przy tym zauważyć, że zdaniem organów podatkowych również data
    wyksięgowania nie będzie miała znaczenia dla ustalenia momentu odliczenia w CIT. Jak
    wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z 21 lutego 2011 r. (Znak: IPPB5/423-801
    /10-2/DG): „Następnie w oparciu o uchwałę zarządu spółki o trwałym zaniechaniu
    inwestycji i jej likwidacji zostanie sporządzona nota księgowa. Nota księgowa będzie
    podstawą wyksięgowania poniesionych nakładów z konta „produkcja w toku” na pozostałe
    koszty operacyjne i ujęcia tych wydatków w rachunku podatkowym spółki, jako strata.
    Zatem momentem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zaniechanej realizacji
    budowy osiedla mieszkaniowego będzie uchwała zarządu spółki o trwałym zaniechaniu
    inwestycji i jej likwidacji. Na tej podstawie, zostanie zaksięgowana w koszty rachunkowe
    strata”.
    Stanowisko, zgodnie z którym momentem zaliczenia zaniechanej inwestycji do kosztów
    uzyskania przychodów będzie data podjęcia uchwały zarządu spółki o zaniechaniu
    inwestycji, zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach:
    - interpretacja Dyrektora IS w Bydgoszczy z 18 stycznia 2017 r. (Znak: 0461- ITPB1.
    4511.934.2016.1.DP),
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 maja 2017 r. (Znak: 3063-
    ILPB2.4510.36.2017.1.EK),
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 czerwca 2017 r. (Znak: 0111-
    KDIB1-3.4010.120.2017.1.IZ),
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 września 2017 r. (Znak: 0111-
    KDIB1-2.4010.134.2017.2.ANK),
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 października 2020 r. (Znak:
    0111- KDIB1-3.4010.361.2020.1.IM).
    Z kolei w zakresie braku konieczności dokonania fizycznej likwidacji materialnych
    elementów zaniechanej inwestycji w przypadku nieracjonalności ekonomicznej
    ewentualnej likwidacji wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25
    maja 2016 r. (sygn. II FSK 1318/14), wskazując, że: „Odnosząc się do rozumienia pojęcia
    „likwidacji” użytego w tym przepisie Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd
    akcentowany zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie prawniczym, iż pojęcie to
    powinno być rozumiane szeroko i odnosić się winno przede wszystkim do zamiaru
    podatnika dokonania określonych czynności mających na celu definitywne zakończenie

    danego procesu inwestycyjnego, co nie oznacza, iż ma być rozumiane jako fizyczna
    likwidacja danej inwestycji”.
    Podobne stanowisko zajął później Naczelny Sąd Administracyjny również w wyroku z dnia
    13 grudnia 2017 r. (sygn. akt II FSK 3046/15) podkreślając, że: „Wszelkiego rodzaju wydatki
    rzeczowe ponoszone przez podatnika w okresie realizacji inwestycji mogą stanowić koszt
    uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4f u.p.d.o.p. w dacie ich sprzedaży lub innej
    formy wyzbycia się albo fizycznej likwidacji tych elementów inwestycji, które można ze
    względów technicznych poddać takiej likwidacji (np. rozbiórka, złomowanie, zniszczenie)
    oraz w dacie księgowo-dokumentacyjnej likwidacji elementów, które ze względów
    technicznych nie mogą zostać poddane fizycznej likwidacji, ale które pozostaną niezdatne
    do użytkowania”.
    W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    Spółka jest i będzie uprawniona do zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1
    do 13 do kosztów uzyskania przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o
    zaniechaniu Inwestycji.
    W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowisk
    przedstawionych na wstępie.
    Interpretacja indywidualna
    W dniu 25 stycznia 2021 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-1.4010.506.2020.1.MF, w której uznałem Państwa
    stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie
    z którym Spółka jest i będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o zaniechaniu Inwestycji wydatków:
    - wymienionych w punktach od 1 do 11 – za prawidłowe,
    - wymienionych w punktach od 12 do 13 – za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 25 stycznia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 23 lutego 2021 r., wysłanym w tym samym dniu, za pośrednictwem platformy e-
    PUAP wnieśli Państwo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę
    na ww. interpretację indywidualną.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo o:
      - uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej we wskazanej części,
      - zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według
        norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
    Pismem z 25 marca 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.506.2020.2.MF udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację w
    zaskarżonej części – wyrokiem z 30 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 786/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 września 2024 r. sygn. akt II
    FSK 1489/21 oddalił ww. skargę kasacyjną Organu.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął do tut.
    Organu 9 kwietnia 2025 r.

    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą
      w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        Warszawie w ww. wyrokach;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie
        ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka
        jest i będzie uprawniona do zaliczenia wydatków wymienionych w punktach od 1 do
        13 do kosztów uzyskania przychodów w dacie podjęcia uchwały zarządu Spółki o
        zaniechaniu Inwestycji – jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia
    przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. w
    2021 r.
    Odnosząc się zaś do powołanych we wniosku interpretacji oraz wyroków sądów
    administracyjnych, Organ zauważa, że wyroki sądowe rozstrzygają w indywidualnych
    sprawach, w konkretnym, indywidualnie określonym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym i wiążą tylko strony postępowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
      interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.