Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.428.2023.2.ASK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-11-07
Teza: Czy opłaty na poczet kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości zaliczają się do przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, których wielkość decyduje o statusie Spółdzielni jako „małego podatnika” oraz możliwości zastosowania obniżonej 9% stawki podatku i dokonania korekty podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9% za okres 5 lat?
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; opłata-opłata eksploatacyjna; podatnik-mały podatnik; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Mały podatnik; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki podstawowe-Stawka 9% podstawy opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 10; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 19-ust. 1-pkt 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
====================================================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia opłat na eksploatacje, media i fundusz remontowy wnoszonych przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali w Spółdzielni według art. 4 ust. 1, 2, 3, 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych do „przychodu ze sprzedaży”, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT **– jest prawidłowe;**
*   możliwości zastosowania obniżonej 9% stawki podatku **– jest nieprawidłowe;**
*   możliwości zmiany stawki podatku CIT z 19% na 9% i dokonania korekty podatku dochodowego za okres 5 lat **– jest nieprawidłowe.**

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

21 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 sierpnia 2023 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia, czy opłaty na poczet kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości zaliczają się do przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, których wielkość decyduje o statusie Spółdzielni jako „małego podatnika” oraz możliwości zastosowania obniżonej 9% stawki podatku i dokonania korekty podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9% za okres 5 lat.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 października 2023 r. (data wpływu 27 października 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca ( Spółdzielnia) zarządza zasobami mieszkaniowymi o charakterze lokatorskim, spółdzielczym własnościowym oraz wyodrębnionym prawie do lokali. Posiada w swoich zasobach również lokale użytkowe i kilka lokali mieszkalnych w najmie. Nie zajmuje się działalnością deweloperską. Spółdzielnia powstała celem zaspakajania potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków i ich rodzin, nie osiąga w ten sposób zarobku ani zysku kosztem swoich członków. Prowadząc swoją działalność statutową ustala dla osób posiadających tytuł prawny do lokalu opłaty zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, które stanowią formę zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale oraz na eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz ustala zaliczki i pobiera opłaty na pokrycie kosztów centralnego ogrzewania, wody jak i opłat za odpady.

Spółdzielnia prowadzi odrębnie dla każdej nieruchomości i typów lokali w tej nieruchomości ewidencję i rozliczenie wniesionych zaliczek - przychodów i poniesionych kosztów. Zaliczki te podlegają rozliczeniu na koniec okresu rozliczeniowego z osobami posiadającymi tytuł prawny do lokalu. Spółdzielnia zestawia wniesione zaliczki do poniesionych kosztów, a powstałą różnicę rozlicza z osobami posiadającym tytuł prawny do lokalu poprzez zwiększenie bądź zmniejszenie nowych zaliczek na utrzymanie nieruchomości, więc nie osiąga przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż zgodnie z art. 1.1. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia nie może odnosić korzyści majątkowych kosztem swoich członków, może natomiast prowadzić inną działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach i statucie. Główne źródło przychodów to wnoszone przez członków i osoby nie będące członkami opłaty eksploatacyjne w tym media i fundusz remontowy od lokali mieszkalnych jak i garaży. Spółdzielnia osiąga przychód brutto w kwocie przekraczającej ustawowy limit decydujący o statusie „małego podatnika”, jednak znaczna część tego przychodu stanowią właśnie zaliczki wniesione przez osoby posiadające tytuł prawny do lokalu wg art. 4 ust. 1-4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zasoby Spółdzielni to budynki mające od kilkunastu do ponad pięćdziesięciu lat, co generuje wysokie koszty utrzymania i remontów, a tym samym wysokie zaliczki na poczet pokrycia tych kosztów. Wysokie odpisy na fundusz remontowy odpowiadają wysokim wydatkom na prace remontowe, wykonywane często ze środków gromadzonych przez kilka lat. Spółdzielnia rozlicza się z wniesionych zaliczek do wysokości poniesionych kosztów nie osiągając z tego tytułu żadnych przychodów.

Istotą funkcjonowania Spółdzielni nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, wprawdzie świadczy ona usługi na rzecz właścicieli lokali i gromadzi w tym celu środki pieniężne, ale robi to po to, aby utrzymywać budynki w odpowiednim stanie. Spółdzielnia płaci podstawową (19%) stawkę podatku dochodowego od osób prawnych.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego**

Spółdzielnia zamierza dokonać korekty podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9%, za lata 2019-2022.

Łączna wartość przychodów w latach 2019-2022 przekroczyła równowartość wyrażonej w złotych kwoty 2.000.000 euro (2020-2022) i 1.200.000 (2019r.) przeliczonej zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Wartość przychodów ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie obejmująca opłat z tytułu eksploatacji, mediów i funduszu remontowego wnoszonych przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali, stanowiących formę zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości, w latach 2019-2022, nie przekroczyła równowartość wyrażonej w złotych kwoty 2.000.000 euro przeliczonej zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy.

W latach 2019-2022 nie miały zastosowania ograniczenia opisane w art. 19 ust. 1a, 1b, 1c, 1e.

W latach 2019-2022 nie wystąpiły zdarzenia wymienione w art. 81b Ordynacji podatkowej.

**Pytania**

1\. Czy opłaty na eksploatacje, media jak i fundusz remontowy wnoszone przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali w Spółdzielni według art. 4 ust. 1, 2, 3, 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, mieszczą się w pojęciu „przychodu ze sprzedaży”, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2\. Czy Spółdzielnia przy ustalaniu statusu „małego podatnika” może od wartości przychodu ze sprzedaży brutto (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) odjąć opłaty z tytułu eksploatacji, mediów i funduszu remontowego wnoszone przez osoby posiadające tytuł prawny do lokalu, które stanowią formę zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości i skorzystać z obniżonej 9% podstawy opodatkowania?

3\. Czy Spółdzielni z tytułu zmiany statusu na „małego podatnika” i zmiany stawki podatku CIT z 19% na 9% przysługuje korekta podatku dochodowego od osób prawnych za okres 5 lat?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie ustawy z 16 września 1982 r. Prawo Spółdzielcze (Dz. U. z 2023 r. poz. 1450), ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 438, 1463.) i innych ustaw oraz w oparciu o postanowienia statutu. Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków. Od chwili postawienia do dyspozycji lokali członkowie i osoby nie będące członkami uiszczają opłaty określone w art. 4 ust. 1-4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

*   członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu,
*   osoby niebędące członkami, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, są obowiązane uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni,
*   członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacja i utrzymaniem ich lokali, eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opat zgodnie z postanowieniami statutu,
*   właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacja i utrzymaniem ich lokali, eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania.

Zdaniem Spółdzielni, przychody osiągane z opłat na eksploatację i utrzymanie nieruchomości, media jak i fundusz remontowy, wnoszone przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali, na podstawie art. 4 ust. 1, 2, 3, 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, nie są przychodami ze sprzedaży, o których mówi art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, decydującymi o statusie „małego podatnika”. Opłaty te stanowią formą zaliczek, na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości i podlegają rozliczeniu, na koniec okresu rozliczeniowego i nie powinny być wliczany do przychodów, o których mowa w przepisach decydujących o statusie „małego podatnika”. Powstała różnica z opłat na eksploatację zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zwiększa odpowiednio przychody lub koszty eksploatacji i utrzymania nieruchomości w roku następnym, bądź jak w przypadku mediów jest zwracana osobom posiadającym tytuł prawny do lokalu albo stanowi zobowiązanie do zapłaty, więc nie jest przychodem ze sprzedaży o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W rezultacie przy obliczeniu ustawowego limitu „przychodu ze sprzedaży” na potrzeby ustalenia statusu „małego podatnika”, nie powinno się brać pod uwagę wyżej wymienionych opłat i móc skorzystać z obniżonej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych, co zostało potwierdzone m.in. w Piśmie z dnia 7 lutego 2023r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Sygn. 0111-KDIB1-1.4010.784.2022.2.RH).

W związku ze zmianą statusu na „małego podatnika” Spółdzielni przysługuje korekta wysokości podatku dochodowego od osób prawnych, która możliwa jest za okres 5 lat, jak stanowi art. 80 Ordynacji podatkowej.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

*   możliwości zaliczenia opłat na eksploatacje, media i fundusz remontowy wnoszonych przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali w Spółdzielni według art. 4 ust. 1, 2, 3, 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych do „przychodu ze sprzedaży”, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT **– jest prawidłowe;**
*   możliwości zastosowania obniżonej 9% stawki podatku **– jest nieprawidłowe;**
*   możliwości zmiany stawki podatku CIT z 19% na 9% i dokonania korekty podatku dochodowego za okres 5 lat **– jest nieprawidłowe.**

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Działalność spółdzielni mieszkaniowych regulują przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo Spółdzielcze (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 648 ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 438).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Celem spółdzielni mieszkaniowej, zwanej dalej „spółdzielnią”, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy,

Przedmiotem działalności spółdzielni może być:

1) budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych;

2) budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych;

3) budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów;

4) udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych;

5) budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Stosownie do treści art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Statut spółdzielni określa, którą działalność spośród wymienionych w ust. 2 i 3, prowadzi spółdzielnia.

W kwestiach podatku dochodowego spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot posiadający osobowość prawną, podlega ogólnym regułom przewidzianym w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Jednocześnie, spółdzielnie nie zostały wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT, jako podmioty zwolnione z opodatkowania.

W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 19 ustawy o CIT. Od tego okresu istnieje możliwość stosowania obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych wynoszącej 9%.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którą:

ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

Wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego.

Zatem, przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży osiągnięty przez danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Przepisy ustawy o CIT, nie zawierają definicji pojęcia przychodów i dla wyjaśnienia znaczenia tego pojęcia posługują się otwartym katalogiem kategorii stanowiących przychód dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:

Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, (…).

Z powołanych przepisów wynika, że do przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe.

Stanowisko to znajduje jednoznaczne potwierdzenie w doktrynie, stanowisku organów podatkowych oraz orzecznictwie. W opracowaniu „Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz.” (Wydawnictwo CH. Beck, wyd. 9, Warszawa 2021, str. 229) W. Dmoch wskazał, że: „Otrzymane pieniądze i wartości pieniężne są pierwszą kategorią wymienioną w katalogu przychodów. Istotne jest to, że aby pieniądze czy też wartości pieniężne zostały uznane za przychód dla potrzeb PDOPrU, muszą spełniać jedną podstawową przesłankę, mianowicie muszą być otrzymane, co oznacza, że stają się definitywnie własnością podatnika, który je otrzymał. Wszelkie wpłaty pieniężne uzyskane przez podatnika tytułem kaucji, gwarancji itp., których otrzymanie ma charakter nieostateczny i warunkowy, nie stanowią przychodu dla podmiotu, który je uzyskał. Pieniądze te staną się przychodem dla podatnika dopiero w tym momencie, kiedy nastąpi zdarzenie skutkujące definitywnym otrzymaniem ich przez podatnika”.

Z opisu sprawy wynika, że zarządzają Państwo zasobami mieszkaniowymi o charakterze lokatorskim, spółdzielczym własnościowym oraz wyodrębnionym prawie do lokali. Posiadają Państwo w swoich zasobach również lokale użytkowe i kilka lokali mieszkalnych w najmie. Spółdzielnia nie zajmuje się działalnością deweloperską. Spółdzielnia powstała celem zaspakajania potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków i ich rodzin, nie osiąga w ten sposób zarobku ani zysku kosztem swoich członków. Prowadząc swoją działalność statutową ustala dla osób posiadających tytuł prawny do lokalu opłaty zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, które stanowią formę zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale oraz na eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz ustala zaliczki i pobiera opłaty na pokrycie kosztów centralnego ogrzewania, wody jak i opłat za odpady. Spółdzielnia prowadzi odrębnie dla każdej nieruchomości i typów lokali w tej nieruchomości ewidencję i rozliczenie wniesionych zaliczek - przychodów i poniesionych kosztów. Zaliczki te podlegają rozliczeniu na koniec okresu rozliczeniowego z osobami posiadającymi tytuł prawny do lokalu. Spółdzielnia zestawia wniesione zaliczki do poniesionych kosztów, a powstałą różnicę rozlicza z osobami posiadającym tytuł prawny do lokalu poprzez zwiększenie bądź zmniejszenie nowych zaliczek na utrzymanie nieruchomości, więc nie osiąga przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż zgodnie z art. 1.1. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia nie może odnosić korzyści majątkowych kosztem swoich członków, może natomiast prowadzić inną działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach i statucie. Główne źródło przychodów to wnoszone przez członków i osoby nie będące członkami opłaty eksploatacyjne w tym media i fundusz remontowy od lokali mieszkalnych jak i garaży. Spółdzielnia osiąga przychód brutto w kwocie przekraczającej ustawowy limit decydujący o statusie „małego podatnika”, jednak znaczna część tego przychodu stanowią właśnie zaliczki wniesione przez osoby posiadające tytuł prawny do lokalu wg art. 4 ust. 1-4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zasoby Spółdzielni to budynki mające od kilkunastu do ponad pięćdziesięciu lat, co generuje wysokie koszty utrzymania i remontów, a tym samym wysokie zaliczki na poczet pokrycia tych kosztów. Wysokie odpisy na fundusz remontowy odpowiadają wysokim wydatkom na prace remontowe, wykonywane często ze środków gromadzonych przez kilka lat. Spółdzielnia rozlicza się z wniesionych zaliczek do wysokości poniesionych kosztów nie osiągając z tego tytułu żadnych przychodów. Spółdzielnia płaci podstawową (19%) stawkę podatku dochodowego od osób prawnych.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przychody osiągane z opłat na eksploatację, media i fundusz remontowy zaliczają się do przychodów ze sprzedaży, których wielkość decyduje o statusie Spółdzielni jako „małego podatnika”.

W świetle powyższych przepisów należy zauważyć, że przychodami Spółdzielni mieszkaniowej – zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Należy przyjąć, że znaczna część przychodów Spółdzielni ustalana jest na zasadzie kasowej, tj. przychodem podatkowym są wartości faktycznie otrzymane. Rozumienie pojęcia „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego, jest moment otrzymania czyli wpływu bezpośredniego do majątku podatnika względnie na jego rachunek określonych środków pieniężnych, skutkujący po stronie podatnika możliwością faktycznego dysponowania tymi środkami. Dotyczy to w szczególności otrzymanych kwot zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali w formie bieżących opłat. Nie ulega wątpliwości, że wpłata zaliczki jest faktycznym – w momencie wpływu – otrzymaniem przez Spółdzielnię określonych środków pieniężnych. Zatem, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zaliczki na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości, wpłacane przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali w Spółdzielni, jako otrzymane pieniądze, są przychodem z chwilą ich faktycznego otrzymania, tj. w dniu, w którym środki te wpływają na rachunek bankowy Spółdzielni.

Odnosząc zatem powołane uregulowania prawne oraz przedstawione wyjaśnienia do opisu sprawy należy stwierdzić, że uzyskają Państwo przychód z opłat wnoszonych przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali w Spółdzielni, w myśl art. 4 ust. 1, 2, 3, 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, który nie stanowi przychodu ze sprzedaży, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, decydującym o statusie „małego podatnika”.

**Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.**

Kolejną Państwa wątpliwość budzi kwestia czy mogą Państwo skorzystać z obniżonej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Stawka 9% podstawy opodatkowania ma jednak zastosowanie wyłącznie do podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2.000.000 euro (do 2019 r. – 1.200.000 euro). Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy łączna wartość przychodów w latach 2019-2022 przekroczyła równowartość wyrażonej w złotych kwoty 2.000.000 euro (2020-2022) i 1.200.000 (2019 r.) przeliczonej zgodnie z art. 19 ust.1 pkt 2 ustawy. Wartość przychodów ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie obejmująca opłat z tytułu eksploatacji, mediów i funduszu remontowego wnoszonych przez osoby posiadające tytuł prawny do lokali, stanowiących formę zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości, w latach 2019-2022, nie przekroczyła równowartość wyrażonej w złotych kwoty 2.000.000 euro przeliczonej zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy. Spółdzielnia zamierza dokonać korekty podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9%, za lata 2019-2022. W latach 2019-2022 nie miały zastosowania ograniczenia opisane w art. 19 ust. 1a, 1b, 1c, 1e. W latach 2019-2022 nie wystąpiły zdarzenia wymienione w art. 81b Ordynacji podatkowej.

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że z literalnego brzmienia art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, regulującego możliwość zastosowania preferencyjnej 9% stawki podatku, wynika warunek nieprzekroczenia przez podatnika – wskazanej w przepisie wartości przychodów osiągniętych w roku podatkowym, tj. równowartości 2.000.000 euro (do 2019 r. – 1.200.000 euro). Po przekroczeniu tej kwoty podatnik traci prawo do obniżonej 9% stawki podatku.

Z powołanego art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika zatem, że prawo do zastosowania za rok podatkowy stawki 9% przysługuje jedynie w sytuacji, gdy przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły 2.000.000 euro (do 2019 r. – 1.200.000 euro). Jeśli wskazane przychody w danym roku podatkowym przekroczą tą wartość, to podatek za cały rok podatkowy wyniesie 19% podstawy opodatkowania.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie będą Państwo uprawnieni do zastosowania preferencyjnej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych.

O powyższym przesądza fakt, że Państwa łącza wartość przychodów w poszczególnych latach 2019-2022 przekroczyła równowartość wyrażonej w złotych kwoty 2.000.000 euro (2020-2022) i 1.200.000 (2019 r.) przeliczonej zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy Spółdzielnia jest uprawniona do złożenia korekt deklaracji dotyczących podatku dochodowego za lata 2019-2022, poprzez zmianę wysokości stawki podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9% za okres 5 lat.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.),

jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej,

skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Natomiast, zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej,

jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W świetle art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej,

jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Ponadto, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej,

zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie będą Państwo uprawnieni do skorygowania zastosowanej stawki podatku (złożenia korekt deklaracji dotyczących podatku dochodowego za lata 2019-2022, poprzez zmianę wysokości stawki podatku dochodowego od osób prawnych z 19% na 9%) za okres 5 lat.

O powyższym przesądza fakt, że w poszczególnych latach 2019-2022 łączna wartość wszystkich przychodów przekroczyła limit, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a tym samym nie byli Państwo uprawnieni do korzystania z obniżonej stawki podatku w wysokości 9% dla przychodów innych niż z zysków kapitałowych zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

**Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 należało uznać za nieprawidłowe.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego, podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej wskazać należy, że dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie te rozstrzygnięcie jest wiążące, zatem nie może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).