Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.932.2024.4.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Wydatki związane z leczeniem oraz łagodzeniem bólu
kręgosłupa jako koszty uzyskania przychodu działalności
adwokackiej.
Słowa kluczowe: adwokat
cel-cele osobiste
choroby-choroby zawodowe
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-wyłączenie z kosztów
leczenie
ochrona-ochrona zdrowia
podatnik-stan zdrowia podatnika
wydatek-wydatki osobiste
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania
    przychodów oraz podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani z – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 28 lutego 2025 r. (wpływ 28 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani adwokatem i prowadzi w tym zakresie działalność gospodarczą. Z uwagi na pracę
    głównie siedzącą - w kancelarii, w sądzie, w samochodzie, w środkach komunikacji w
    czasie podróży służbowych, a także noszenie ciężkich akt z pracy i do pracy, z i do sądu,
    odczuwa Pani poważne dolegliwości bólowe kręgosłupa. Obecnie od kilku tygodni zażywa
    Pani leki przepisane przez lekarza rodzinnego na ból kręgosłupa, a lekarz zalecił Pani
    regularnie: basen, jogę, pilates, saunę, masaże i fizjoterapię. Po takich usługach ból się
    zmniejsza albo ustaje. Bez takich usług nie jest Pani w stanie unieść teczki z aktami i
    laptopem, sprawnie poruszać się, a nawet w pewnym momencie nie była Pani w stanie, z
    uwagi na ból wsiąść do samochodu. Wobec stanu zdrowia, który wynika z prowadzonej
    działalności, musi Pani korzystać z usług opisanych wyżej i wydatkować środki na leki i
    diagnostykę.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że dla celów działalności gospodarczej prowadzi
    Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, koszty uzyskania przychodów rozlicza m
    etodą kasową, rozlicza się Pani na podstawie ogólnej skali podatkowej. W związku z
    dolegliwościami bólowymi kręgosłupa podjęła Pani leczenie u lekarza rodzinnego, który
    zapowiedział, że przy kontynuowaniu dolegliwości bólowych skieruje Panią na TK
    /rezonans, a w tym tygodniu dolegliwości bólowe wróciły, więc zamierza Pani w
    następnym tygodniu powrócić do lekarza rodzinnego po skierowanie, a następnie z
    wynikiem udać się do specjalisty, przy czym czas oczekiwania na badanie TK/rezonans i
    specjalistę to zapewne ok 12 miesięcy, więc będzie Pani musiała wykonać te badania
    prywatnie, a także udać się na prywatną wizytę do specjalisty, dodatkowo lekarz rodzinny
    zalecił jogę, ćwiczenia typu pilates, oddziaływanie ciepłem (sauna), basen, rehabilitację.
    W związku z problemami zdrowotnymi nie ma Pani stopnia niepełnosprawności, gdyby
    Pani miała, to już by zamknęła działalność gospodarczą i mogłaby zostać bezdomna i
    bezrobotna.
    Dotychczas poniosła Pani wydatki na: regularne masaże - ok. 200 zł tygodniowo, poniosła
    Pani koszty leków przepisanych przez lekarza rodzinnego - leków przeciwbólowych i maści
    przeciwbólowych, jak również regularnie ponosi Pani koszty wejścia na saunę, basen, jogę,
    rehabilitację, ćwiczenia.
    Wydatki związane z leczeniem, jakie zamierza Pani ponieść to koszty: ortopedy
    prywatnego, TK/rezonansu prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji
    prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na kręgosłup i te koszty zamierza Pani uwzględnić
    w kosztach uzyskania przychodów.

    Pani praca polega albo na pisaniu pism, a więc to praca siedząca przy biurku albo
    spędzaniu czasu na salach sądowych. W przypadku dolegliwości bólowych związanych z
    kręgosłupem, które Pani odczuwa po 10 latach pracy w zawodzie, nie jest Pani w stanie,
    ani wysiedzieć przed biurkiem, ani na sali sądowej. Do tego Pani praca wymaga częstego
    podróżowania, głównie samochodem, a przy ostrym bólu kręgosłupa nie mogła Pani
    samodzielnie prowadzić samochodu, a ty samym może się przemieszczać sprawnie
    między sądami, prokuraturami, policją. W ostatnim czasie nie była Pani w stanie wsiąść do
    samochodu, a musiała samochodem dojechać do Trójmiasta w celach służbowych
    (wówczas poprosiła Pani znajomego, który Panią tam zawiózł). Dolegliwości bólowe
    kręgosłupa uniemożliwiają Pani pracę.
    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych)
    Czy stanowią koszty uzyskania przychodów wydatki ponoszone w związku z leczeniem
    oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa wynikającego z charakteru pracy?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Uważa Pani, że jako osoba wykonująca pracę siedzącą przy biurku po wiele godzin
    dziennie jest Pani uprawniona do zaliczenia jako kosztów uzyskania przychodów
    wydatków związanych z leczeniem oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa, wynikającego z
    charakteru pracy takich jak: koszty ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego,
    leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na
    kręgosłup typu pilates. Bez tych wydatków nie jest Pani w stanie okresowo wykonywać
    mojej działalności, a może się okazać, że nawet i długotrwale.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163)
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
      przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodu,

      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętego przychodu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym - związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku
    przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z
    działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo
    spoczywa na podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie
    poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w
    przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie
    adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków
    poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod
    uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość
    przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
    Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie
    są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z

    mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy - poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza,
    że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II
    FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem, a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Należy również podkreślić, że:
      Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc
      uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz
      ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
    – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430
    /11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pani adwokatem i prowadzi
    w tym zakresie działalność gospodarczą. Z uwagi na pracę głównie siedzącą, a także
    noszenie ciężkich akt z pracy i do pracy, z i do sądu, odczuwa Pani poważne dolegliwości
    bólowe kręgosłupa. W związku z tym podjęła Pani leczenie u lekarza rodzinnego, który
    zapowiedział, że przy kontynuowaniu dolegliwości bólowych skieruje Panią na TK
    /rezonans. Uważa Pani, ze czas oczekiwania na badanie TK/rezonans i specjalistę to
    zapewne ok 12 miesięcy, więc będzie Pani wykonać te badania prywatnie, a także uda się
    na prywatną wizytę do specjalisty. Obecnie od kilku tygodni zażywa Pani leki przepisane
    przez lekarza rodzinnego na ból kręgosłupa, a lekarz dodatkowo zalecił Pani jogę,
    ćwiczenia typu pilates, oddziaływanie ciepłem (sauna), basen, rehabilitację. Bez takich
    usług nie jest Pani w stanie unieść teczki z aktami i laptopem, sprawnie poruszać się, a
    nawet w pewnym momencie nie była Pani w stanie, z uwagi na ból wsiąść do samochodu.
    Wobec stanu zdrowia, który wynika z prowadzonej działalności, musi Pani korzystać z
    usług opisanych wyżej i wydatkować środki na leki i diagnostykę. Dotychczas poniosła Pani
    wydatki na: regularne masaże - ok. 200 zł tygodniowo, poniosła Pani koszty leków
    przepisanych przez lekarza rodzinnego - leków przeciwbólowych i maści przeciwbólowych,
    jak również regularnie ponosi Pani koszty wejścia na saunę, basen, jogę, rehabilitację,
    ćwiczenia. Ponadto, zamierza Pani ponieść koszty: ortopedy prywatnego, TK/rezonansu
    prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny,
    ćwiczeń na kręgosłup i ww. koszty zamierza uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów
    prowadzonej działalności adwokackiej. W związku z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa
    nie posiada Pani orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że wskazane przez Panią wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków
    nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej
    przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak
    już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku
    przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie
    przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
    Odnosząc się do zaprezentowanego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa,
    należy podkreślić, że w związku z wykonywaniem zawodu adwokata i z uwagi na pracę
    głównie siedzącą, odczuwa Pani dolegliwości bólowe kręgosłupa, a w związku z tym ponosi
    Pani wydatki na leki i diagnostykę oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa, wynikającego z
    charakteru pracy takich jak: koszty ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego,
    leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na
    kręgosłup typu pilates , które mają na celu poprawę Pani stanu zdrowia. Wydatków
    poniesionych przez Panią w związku z koniecznością leczenia oraz łagodzenia bólu
    kręgosłupa nie można – ani bezpośrednio, ani pośrednio - zaliczyć do wydatków
    związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż bezpośrednim celem ich
    poniesienia jest uśmierzenie dolegliwości bólowych i zapewnienie prawidłowego
    funkcjonowania Pani organizmu. W sytuacji bólu kręgosłupa, każda osoba, niezależnie od
    tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi,
    podejmuje działania związane z podjęciem leczenia i zniwelowania bólu, w tym przypadku
    kręgosłupa. Tak więc bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju
    wydatków, jest ochrona zdrowia. Wydatki na poprawę zdrowia należą do wydatków o
    charakterze osobistym (w tym celu wydatki te ponoszą również inne osoby) i są związane z
    funkcjonowaniem danej osoby w życiu społecznym, a ich poniesienie uwarunkowane jest
    innymi względami, aniżeli osiąganie przychodów z działalności zarobkowej. Pomimo tego,
    że ból kręgosłupa wynika z charakteru pracy, a leczenie wskazanych we wniosku
    dolegliwości jest niezbędne dla prowadzenia działalności gospodarczej, stwierdzić należy
    że wydatki te są uwarunkowane ogólnym stanem Pani zdrowia, a więc są wydatkami o
    charakterze osobistym, co oznacza, że nie jest spełniona, w stosunku do przedmiotowych
    wydatków, podstawowa przesłanka zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodu
    zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego
    wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jako wydatki mające
    racjonalny wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą
    Podsumowując, wydatki ponoszone przez Panią w związku z leczeniem oraz łagodzeniem
    bólu kręgosłupa wynikającego z charakteru pracy, nie mają związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą i nie są wydatkami ponoszonymi w celu powstania lub
    zwiększenia przychodu oraz zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza. Mają one charakter wydatków typowo osobistych,
    w związku z czym, nie można ich uznać za koszt uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej w rozumieniu powołanego powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, ww. wydatki nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności adwokackiej.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w
    zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały
    ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.