Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-541/09-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-10
Teza: Stawka na roboty budowlano-montażowe – PKWiU 45
Słowa kluczowe: roboty-roboty budowlane; stawka; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2009 r. (data wpływu: 5 maja 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. (data wpływu: 29 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług zakładania stolarki budowlanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług zakładania stolarki budowlanej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 29 czerwca 2009 r. o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest zakładanie stolarki budowlanej – PKD 45.42.Z. W zakresie tej działalności Zainteresowana wykonuje meble na wymiar: zabudowa wnęk z drzwiami przesuwnymi na prowadnicach z montażem na stałe, szafy, kuchnie, systemy biurowe oraz drzwi przejściowe – na prowadnicach – między pomieszczeniami. Ww. usługi wykonywane są zarówno w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 11, jak i w budynkach niemieszkalnych (handlowo – usługowych, przemysłowych). Przy wykonywaniu tego typu usług Wnioskodawczyni stosuje 22% stawkę podatku VAT. Materiały wykorzystywane do wykonywania usług zakupywane są u producentów ze stawką 22%.

Ze złożonego w dniu 29 czerwca 2009 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wykonywane na zlecenie przez Zainteresowaną czynności związane z montażem zabudowy wnęk z drzwiami przesuwnymi oraz drzwi przejściowe pomiędzy pomieszczeniami (przesuwane na prowadnicach), a także wykonywanie między innymi szaf i kuchni z materiałów zakupionych od producenta mieszczą się w grupowaniu:

*   w przypadku instalowania niemetalowych elementów zabudowy PKWiU 45.42.13-00.00 „roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej”,

*   w przypadku instalowana metalowych elementów zabudowy PKWiU 45.42.12-00.00 „roboty instalacyjne pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej”.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. (Dz. U. Nr 33, poz. 289 ze zm.), działalność związana z montażem gotowych elementów zabudowy wnęk przez podmiot niebędący ich producentem mieści się w grupowaniu PKD 45.42.Z „zakładanie stolarki budowlanej”.

Wnioskodawczyni stosuje stawkę 22% na wykonanie i montaż drzwi przejściowych między pomieszczeniami oraz na zabudowę wnęk z drzwiami przesuwnymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze zmianami od 1 stycznia 2008 r. dotyczącymi określenia obiektów budownictwa mieszkaniowego właściwą stawką przy wykonywaniu usług budowlano-montażowych jest stawka 22%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, po 1 stycznia 2009 r., zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Stawkę 7% stosuje się m. in. do montażu drzwi:

*   w obiektach budownictwa mieszkaniowego o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, a więc w obiektach sklasyfikowanych w PKOB pod symbolem 11,

*   w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, np. w budynkach handlowo-usługowych, przemysłowych itd.,

*   w obiektach sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex – wyłącznie w budynkach ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Tak sformułowane przepisy budzą wątpliwości Wnioskodawczyni, co do stosowania 22% stawki podatku VAT w przypadku montażu przesuwnych drzwi przejściowych (między pomieszczeniami mieszkalnymi) lub np. przy remoncie mieszkania polegającym na podzieleniu pomieszczenia na połowę drzwiami przesuwnymi na prowadnicach, które są zamontowane na stałe do podłogi i sufitu (zamiast postawienia ściany).

W opinii Wnioskodawczyni, ma ona prawo do zastosowania preferencyjnej 7% stawki podatku, którą stosuje się przy montowaniu drzwi. Ustawa nie precyzuje definicji drzwi – czy mają być otwierane czy przesuwne.

Zainteresowana ma wątpliwości czy zabudowa wnęk z montażem szaf na stałe nie mieści się również w zakresie budownictwa objętego programem mieszkaniowym:

*   w przypadku, gdy budynek mieszkalny jednorodzinny nie przekracza 300 m2,

*   powierzchnia lokalu mieszkalnego nie przekracza 150 m2.

Zdaniem Zainteresowanej, w przypadku usług w zakresie wykonywania i montażu drzwi przejściowych między pomieszczeniami (przesuwnych) oraz zabudowy wnęk z drzwiami przesuwnymi winna być zastosowana preferencyjna 7% stawka podatku VAT w przypadku pomieszczeń mieszkalnych:

*   150 m2 – mieszkania,

*   300 m2 – domy jednorodzinne z wyłączeniem lokali niemieszkalnych zgodnie z zasadami w zakresie robót budowlano-montażowych i z budownictwem społecznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. stawkę 7% podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl ust. 12b powołanego wyżej artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto w myśl § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Nadmienia się, iż powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. zaczęło obowiązywać od 1 grudnia 2008 r. Zastąpiło ono rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Obowiązujący od dnia 1 grudnia 2008 r. przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. zastąpił § 5 ust. 1a rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r., jego treść pozostała jednak niezmieniona.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z treści znowelizowanych przepisów wynika, iż usługa budowlano-montażowa w obiektach mieszkalnych oznaczonych symbolem PKOB – 111 (Budynki mieszkalne jednorodzinne) oraz PKOB – 112 (Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe) podlega opodatkowaniu wg stawki 7% pod warunkiem, że budynki te są budynkami mieszkalnymi stałego zamieszkania i usługa wykonywana jest wyłącznie w lokalach mieszkalnych znajdujących się w tych budynkach, a nie w lokalach użytkowych. Preferencyjna stawka opodatkowania ze względu na zapisy zawarte w powołanym wyżej § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r., znajduje zastosowanie niezależnie od powierzchni użytkowej budynków mieszkaniowych jednorodzinnych lub powierzchni lokali mieszkalnych wchodzących w skład budynków o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy też świadczy usługę.

Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług przy formułowaniu zakresu pojęciowego towarów i usług oraz wyjątków w dziedzinie ulgowego opodatkowania lub zwolnień od tego podatku – co do zasady opierają się na klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W związku z tym dla określenia prawidłowej stawki podatku VAT niezbędne jest ustalenie do jakiego grupowania obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zaliczone są wyroby czy usługi. Zatem dopiero ustalenie przez podatnika właściwego grupowania statystycznego dla dokonanej czynności pozwala na określenie prawidłowej stawki podatku VAT.

Nadmienia się, iż do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zaklasyfikowania określonych czynności do właściwych grupowań statystycznych obowiązany jest podatnik. Zgodnie z przepisem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Analiza powołanych wyżej regulacji prawnych jednoznacznie wskazuje, iż obniżona do 7% stawka podatku VAT dotyczy tych robót budowlanych, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 45, które realizowane są w:

*   obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach (PKOB 11), z wyłączeniem lokali użytkowych,

*   lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w dziale PKOB 12,

*   obiektach sklasyfikowanych w klasie ex 1264 PKOB – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarska i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługi zakładania stolarki budowlanej – zabudowa wnęk drzwiami przesuwnymi na prowadnicach z montażem na stałe, szafy, kuchnie, systemy biurowe oraz drzwi przejściowe (na prowadnicach) między pomieszczeniami. Przedmiotowe usługi wykonywane są w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 11 oraz w budynkach niemieszkalnych (handlowo – usługowych, przemysłowych). Zainteresowana wskazała, iż wykonywane przez nią usługi związane z montażem zabudowy wnęk z drzwiami przesuwnymi oraz drzwi przejściowych pomiędzy pomieszczeniami (przesuwane na prowadnicach), a także wykonywanie między innymi szaf z materiałów zakupionych od producenta mieszczą się w grupowaniu PKWiU 45.42.12-00.00 oraz 45.42.13-00.00.

Reasumując, jeśli usługa zabudowy wnęk drzwiami przesuwnymi na prowadnicach z montażem na stałe, szaf, kuchni, systemów biurowych oraz drzwi przejściowych, na prowadnicach, między pomieszczeniami zaklasyfikowana jest do grupowania PKWiU 45 i wykonywana jest w obiekcie zaliczanym do budownictwa mieszkaniowego oraz w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych, to do całej wartości usługi należy zastosować 7% stawkę podatku VAT. W sytuacji, gdy usługi wykonywane są w lokalach użytkowych, wówczas nie ma zastosowania preferencyjna stawka podatku.

Należy ponadto zauważyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane przez Wnioskodawczynię w opisanym stanie faktycznym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.