Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.787.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży działki A i
opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki B.
Słowa kluczowe: gmina
sprzedaż
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr 1 i
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 2. Uzupełnili go Państwo - w
    odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 września 2025 r. (data wpływu 11 września 2025
    r.) oraz pismami z 22 września 2025 r. (data wpływu 22 września 2025 r. i 23 września
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Starosta ..., wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, zamierza sprzedać
    nieruchomość, oznaczoną geodezyjnie jako działki nr 1 i nr 2, ..., obręb ... , stanowiącą
    własność Skarbu Państwa.
    Działka nr 1, arkusz mapy ..., obręb ... zapisana jest w ewidencji gruntów i budynków
    Starostwa Powiatowego w ... jako „drogi”, oznaczone symbolem „dr” o powierzchni 0,0086
    ha. Działka nr 2, arkusz mapy ...., obręb ..., zapisana jest w ewidencji gruntów i budynków
    Starostwa Powiatowego w ... jako „drogi”, oznaczone symbolem „dr” o powierzchni 0,1238
    ha. Dla przedmiotowej nieruchomości Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą nr ...,
    gdzie jako właściciel wpisany został Skarb Państwa - Starosta ... .
    Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta
    ..., działki nr 1 i nr 2 zlokalizowane są na terenie oznaczonym symbolem ... - Teren drogi
    głównej.
    Nieruchomość położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr ... . Zgodnie ze
    stanowiskiem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, działki nr 1 i nr 2 nie są
    zajęte pasem drogi krajowej nr ... . Działka nr 1 utwardzona jest asfaltem oraz użytkowana
    jest jako zjazd do ulicy ... , stanowiącej drogę krajową. Działka nr 2 stanowi teren zielony
    użytkowany jako pobocze drogi krajowej nr ... .
    Działka nr 1 powstała na skutek podziału działki nr ... zatwierdzonego decyzją Prezydenta
    Miasta ... nr ... z dnia 30 listopada 2015 r. Natomiast działka nr ... powstała w wyniku
    podziału działki nr ... zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w ... nr ... z
    dnia 15 października 1993 r. Przedmiotowa nieruchomość objęta była wykazem ... nr ... .
    Działka nr 2 powstała w wyniku podziału działki nr ... zatwierdzonego decyzją Prezydenta
    Miasta ... nr ... z dnia 30 listopada 2015 r. Natomiast działka nr ... powstała na skutek
    podziału działek nr ..., ... i ... zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w ...
    nr ... z dnia 15 października 1993 r. Przedmiotowa nieruchomość objęta była wykazem ...
    nr ... .
    Starosta ... zamierza sprzedać nieruchomość, oznaczoną geodezyjnie jako działki nr 1 i nr
    2 w trybie bezprzetargowym na rzecz Gminy Miasta ... w trybie art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy z
    dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Ponadto informuję, iż:
      Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
      Skarb Państwa nie ponosił wydatków na budowę drogi wewnętrznej utwardzonej
      asfaltem, znajdującej się na terenie działki nr 1.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
      1) Nabycie działki nr ..., z której wydzielono działkę nr ..., następnie z której wydzielono
        działkę nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nie nastąpiło w ramach czynności
        podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

      2) Nabycie działek nr ..., ... i ..., z których wydzielono działkę nr ..., z której wydzielono
        działkę nr 2 będącej przedmiotem sprzedaży nie nastąpiło w ramach czynności
        podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
      3) Nabycie działki nr ..., z której wydzielono działkę nr ..., następnie z której wydzielono
        działkę nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nie zostało udokumentowane fakturą.
      4) Nabycie działek nr ..., ... i ..., z których wydzielono działkę nr ..., z której wydzielono
        działkę nr 2 będącej przedmiotem sprzedaży nie zostało udokumentowane fakturą.
      5) Z tytułu nabycia działki nr ..., z której wydzielono działkę nr ..., następnie z której
        wydzielono działkę nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało prawo
        do odliczenia podatku naliczonego.
      6) Z tytułu nabycia działek nr ... , z których wydzielono działkę nr ..., z której wydzielono
        działkę nr 2 będącej przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało prawo do odliczenia
        podatku naliczonego.
      7) Działka nr 1 była, jest i prawdopodobnie będzie wykorzystywana w całym okresie
        posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i
        usług, gdyż będzie wykorzystywana jako droga wewnętrzna.
      8) Działka nr 2 nie była, nie jest i prawdopodobnie nie będzie wykorzystywana w całym
        okresie posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od
        towarów i usług.
      9) a) Właścicielem drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działce nr 1 jest Skarb Państwa,
        b) Gmina Miasta ... poniosła wydatki na budowę ww. drogi wewnętrznej
        utwardzonej asfaltem,
        c) Wybudowana droga wewnętrzna będzie przedmiotem sprzedaży objętej
        wnioskiem,
        d) Podmiot, który wybudował drogę wewnętrzną nie wystąpił do Starosty ... o
        rozliczenie nakładów poniesionych w związku z jej budową,
        d) Nie doszło do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę drogi wewnętrznej.
        Gmina Miasta ... nie wystąpiła do Starosty ... o rozliczenie nakładów poniesionych w
        związku z jej budową,
      10) a) W ocenie Starosty ..., droga wewnętrzna utwardzona asfaltem znajdująca się na
        działce nr 1 stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
        Prawo budowlane,
        b) Droga wewnętrzna utwardzona asfaltem znajdująca się na działce nr 1 jest trwale
        związana z gruntem,
        c) Starosta ... nie posiada dokładnych informacji w sprawie pierwszego zasiedlenia
        drogi wewnętrznej utwardzonej asfaltem,
        d) Od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży upłynął
        okres dłuższy niż 2 lata,
        e) Przed transakcją sprzedaży Skarb Państwa nie ponosił oraz nie będzie ponosił
        wydatków na ulepszenie drogi wewnętrznej w rozumieniu przepisów o podatku
        dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budowli,
        f) Droga wewnętrzna była, jest i prawdopodobnie będzie wykorzystywana w całym
        okresie posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od
        towarów i usług, gdyż będzie wykorzystywana na cele usług publicznych.
      11) a) Działka nr 2 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana,

        b) Nie dotyczy,
        c) Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w zakresie działki nr 2
        dopuszcza możliwość zabudowy.

## Pytanie

Czy sprzedaż działek nr 1 i nr 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT,
    czy też będzie zwolniona z ww. podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Zważając na powyższe okoliczności Wnioskodawca uważa, iż sprzedaż nieruchomości
    będzie częściowo podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    VAT. Sprzedaż działki nr 1 będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług VAT. Natomiast druga z działek o numerze 2 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w myśl ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr 1 i prawidłowe w części
    dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 2.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 776 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty niezabudowane, jak i zabudowane
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to
    na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
    i usług. Zamierzają Państwo sprzedać nieruchomość, oznaczoną geodezyjnie jako działki
    nr 1 i nr 2 w trybie bezprzetargowym na rzecz Gminy Miasta ... .
    Analiza opisu sprawy oraz powołanych regulacji prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez
    Państwa nieruchomości stanowiącej działki nr 1 i nr 2 będzie niewątpliwie czynnością
    cywilnoprawną (nie publicznoprawną), nie będzie wykonywana w ramach zadań
    publicznych. W odniesieniu do dostawy ww. nieruchomości nie będą działali Państwo jako
    organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując odpłatnego
    zbycia ww. nieruchomości będą działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzący działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    transakcja sprzedaży nieruchomości stanowiącej działki nr 1 i nr 2 będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    7 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazania wymaga, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może być
    albo opodatkowana, albo zwolniona od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów
    niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust.
    1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania zwolnienia przy sprzedaży gruntu
    nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    Z kolei w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich
    częściami spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Na mocy art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty

      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego
    zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest
    krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem,
      o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z opisu sprawy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży
    położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr ... . Działki nr 1 i nr 2 nie są
    zajęte pasem drogi krajowej nr ... . Działka nr 1 utwardzona jest asfaltem i użytkowana jest
    jako zjazd do ulicy ... stanowiącej drogę krajową nr ... . Droga wewnętrzna utwardzona
    asfaltem znajdująca się na działce nr 1 - jak Państwo podali - stanowi budowlę w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Gmina Miasta ...
    poniosła wydatki na budowę ww. drogi wewnętrznej utwardzonej asfaltem. Gmina Miasta
    ... nie wystąpiła do Starosty ... o rozliczenie nakładów poniesionych w związku z jej
    budową.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą przez Państwa działki nr 1, na której
    znajduje się budowla w postaci drogi wewnętrznej utwardzonej asfaltem, na budowę
    której nie ponosili Państwo wydatków, a podmiot, który wybudował drogę, nie wystąpił do
    Państwa o rozliczenie nakładów poniesionych w związku z jej budową. Zatem nie doszło
    do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę drogi wewnętrznej.
    Zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071), zwany dalej Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy nie należy
    utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując
    wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w
    oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa
    własności.
    W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.
    V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel,
    nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
    jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego
    zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”
    należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo
    do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą

    dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Powyższe znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10
    października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim
    (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien),
    w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „dostawa
    towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów, wystarczy że podmiot nabędzie tzw.
    własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i
    dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne
    rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż
    rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, z którego wynika, że
    na działce nr 1 znajduje się droga wewnętrzna utwardzona asfaltem wzniesiona przez
    samoistnego posiadacza i przed zawarciem planowanej umowy sprzedaży nie nastąpi
    rozliczenie nakładów, w stosunku do ww. budowli, to na dzień planowanej dostawy nie
    będą mieli Państwo prawa do rozporządzania budowlą jak właściciel. Zatem nie sposób
    przyjąć, że dokonają Państwo dostawy gruntu wraz ze znajdującą się na niej budowlą. Tak
    więc w przypadku planowanej dostawy działki nr 1, droga wewnętrzna utwardzona
    asfaltem nie będzie częścią składową sprzedawanej nieruchomości, gdyż jest
    przedmiotem odrębnej własności, tym samym nie będzie przedmiotem dostawy towarów
    w myśl art. 7 ust. 1 ustawy w ramach opisanej transakcji.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do art. 47 § 2 i § 3 Kodeks cywilny:
      § 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      § 3 Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Przytoczony art. 48 kodeksu cywilnego łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego,
    wyrażającym klasyczną zasadę superficies solocedit („własność nieruchomości rozciąga się
    na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej
    częścią składową”). Wzniesienie budynku/budowli w całości na cudzym gruncie ma
    miejsce z zachowaniem zasady superficies solocedit.
    Zatem z punktu widzenia prawa cywilnego jako właściciel gruntu są Państwo również
    właścicielem wzniesionej na nim budowli, a przedmiotem sprzedaży będzie cała
    nieruchomość (grunt z budowlą).

    Jednakże mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy i stan sprawy zauważyć należy, że –
    jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy – dostawą towarów jest przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie to ma szerszy zakres niż sprzedaż w ujęciu
    cywilnoprawnym. Przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarem to
    nie tylko przeniesienie jego własności. Dostawa towarów nie będzie więc obejmowała
    tylko sprzedaży towarów (w sensie cywilnoprawnym). Dla uznania, że miała miejsce
    dostawa towarów, wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn.
    będzie miał możliwości dowolnego rozporządzania i dysponowania otrzymanym towarem.
    Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe planowanej przez
    Państwa transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które
    mają znaczenie z punktu widzenia ustawy. O ile jest oczywiste, że przeniesienie własności
    gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionej na
    nim budowli, jako części składowej gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym
    dojdzie do dostawy towarów, jakim jest niewątpliwie budowla w rozumieniu ustawy.
    W związku z powyższym, skoro znajdująca się na działce nr 1 droga utwardzona asfaltem –
    własność podmiotu, który wzniósł tę budowlę nie będzie stanowiła na moment sprzedaży
    Państwa własności, to nie sposób przyjąć, że dokonają Państwo dostawy gruntu wraz z tą
    budowlą.
    Tak więc w przypadku planowanej dostawy działki nr 1 zlokalizowana na niej budowla, nie
    jest częścią składową sprzedawanej nieruchomości, gdyż jest przedmiotem odrębnej
    własności. Tym samym nie będzie ona przedmiotem dostawy towarów – w myśl art. 7 ust.
    1 ustawy – dla planowanej transakcji sprzedaży.
    W tej sytuacji nie będą Państwo przenosili prawa do rozporządzania budowlą jak
    właściciel. Prawo to przysługuje podmiotowi, który wzniósł tę budowlę.
    W konsekwencji w odniesieniu do działki nr 1 należy wskazać, że z uwagi na to, iż
    posadowiona na niej budowla nie będzie stanowiła na dzień planowanej dostawy Państwa
    własności, nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania tą budowlą jak
    właściciel, zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym. Zatem przedmiotem
    sprzedaży, w opisanej sytuacji, będzie tylko grunt.
    W związku z powyższym należy zaznaczyć, że skoro przedmiotem sprzedaży będzie
    wyłącznie grunt (działka nr 1), to w tym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, które dotyczy dostawy
    budynków, budowli lub ich części.
    Z uwagi na powyższe dla transakcji sprzedaży ww. działki należy przeanalizować
    możliwość zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że ww. nieruchomość – działka nr 1 jest zabudowana drogą
    utwardzoną asfaltem, zatem przedmiotem sprzedaży będzie grunt stanowiący teren
    budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie będzie miało zastosowania zwolnienie od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dla sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości – działki nr 1.
    Z kolei w przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działki na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania
    zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
      · towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
        posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28
    lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy nabycie działki nr ... , z której wydzielono działkę nr ... ,
    następnie z której wydzielono działkę nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży, nie nastąpiło
    w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało
    udokumentowane fakturą. Nie można więc uznać, że przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT przy ww. nabyciu, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro
    dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto - wbrew Państwa twierdzeniu - działka
    nr 1 nie jest wykorzystywana w całym okresie posiadania wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług, skoro będzie wykorzystywana jako droga
    wewnętrzna użytkowana jako zjazd do ulicy będącej publiczną drogą krajową.
    Oznacza to, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 nie będą spełnione warunki do
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym dla dostawy działki nr 1 nie znajdą zastosowania regulacje
    przepisów prawa podatkowego zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ

    przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego planowana sprzedaż nie będzie
    również korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    oraz pkt 2 ustawy. Tym samym dostawa działki nr 1 będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki.
    Z kolei odnosząc się do sprzedaży działki nr 2 należy zauważyć, że działka ta stanowi teren
    zielony użytkowany jako pobocze drogi krajowej nr ... . Działka nr 2 zgodnie z zapisami
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta ... zlokalizowana jest
    na terenie oznaczonym symbolem ... - Teren drogi głównej. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego w zakresie działki nr 2 dopuszcza możliwość
    zabudowy. Ww. działka nr 2 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że działka nr 2 spełniać będzie w
    momencie sprzedaży definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a
    zatem dostawa ww. działki nr 2 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W analizowanej sprawie, dostawa działki nr 2 nie będzie korzystała również ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak wynika bowiem z okoliczności
    sprawy, z tytułu nabycia działek nr ..., z których wydzielono działkę nr ... , z której
    wydzielono działkę nr 2 będącej przedmiotem sprzedaży nie nastąpiło w ramach
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane
    fakturą. Nie można więc uznać, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    VAT przy ww. nabyciu, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta
    tym podatkiem. Ponadto - jak wynika z okoliczności sprawy - działka nr 2 nie była, nie jest i
    nie będzie wykorzystywana w całym okresie posiadania wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Oznacza to, że w odniesieniu do sprzedaży działki niezabudowanej nr 2 nie będą również
    spełnione warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Tym samym, sprzedaż działki niezabudowanej nr 2 będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki.
    W świetle powyższego oceniając Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku
    VAT sprzedaży działki nr 1 uznałem je za nieprawidłowe, natomiast w zakresie
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej działki nr 2 uznałem je za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć,
    że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,

    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k – 14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k – 14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
      lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
      elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k – 14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), lub
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.