Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-543/09-4/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Wnioskodawca organizuje spotkania z kontrahentami w restauracji. Wydatki te nie mogą zostać zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Wobec powyższego, kwota niepodlegajaca odliczeniu na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT podatku naliczonego VAT przy zakupie powyższych wydatków stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a) updop. Reasumując, w świetle powyższego, Spółka może – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów podatek naliczony od towarów i usług zawarty w fakturach dotyczących wydatków na reprezentację z tytułu zakupu usług gastronomicznych.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; posiłki; reprezentacja; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.09.2009 r. (data wpływu 14.09.2009 r.) oraz piśmie z dnia 13.10.2009 r. (data wpływu 19.10.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB5/423-543/09-2/JC z dnia 06.10.2009 r. (data nadania 06.10.2009 r., data doręczenia 12.10.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz kontrahentów:

*   w części dotyczącej spotkań z kontrahentami w siedzibie Spółki- **jest prawidłowe**,
*   w części dotyczącej spotkań z kontrahentami w restauracji- **jest nieprawidłowe**,
*   w części dotyczącej naliczonego podatku VAT- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz kontrahentów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka dokonuje i będzie nadal dokonywać zakupów kawy, herbaty, soków, wody, ciastek itp., które następnie serwowane są kontrahentom i gościom Spółki podczas negocjacji i spotkań handlowych w siedzibie Spółki. Nabywane napoje i słodycze nie są artykułami luksusowymi, co wynika z ich ceny zakupu. Ponadto występują sytuacje, w szczególności w przypadku spotkań z kontrahentami z odległych regionów Polski, iż kontrahenci ci zapraszani są do restauracji na lunch, obiad czy inny skromny poczęstunek. Żaden z tych posiłków nie jest okazały ani wykwintny, zaś w trakcie posiłku również omawiane są kwestie związane ze współpracą handlową pomiędzy stronami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup w/w artykułów lub posiłków w restauracji podczas spotkań z kontrahentami mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i poniesione w celu osiągnięcia przychodów? ewentualnie -
2.  Czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - wszystkie wymienione wydatki powinny zostać zaliczone jako wydatki na reprezentację i w związku z tym nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
3.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie - czy w przypadku nie zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów - w świetle art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a) updop - podatek VAT zawarty w fakturach zakupu w/w towarów stanowi koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku dokonywania zakupów kawy, herbaty, soków i słodyczy z przeznaczeniem ich na drobny poczęstunek dla kontrahentów Spółki nie stanowi wydatków na reprezentację, bowiem nabywane artykuły nie są artykułami luksusowymi, zaś poczęstunek nie ma charakteru wystawnego, reprezentacyjnego, a jest jedynie przejawem zwykłej grzeczności, powszechnie przyjętej w stosunkach międzyludzkich, w tym i w stosunkach handlowych. W związku z tym wydatki te powinny być uznane za koszt uzyskania przychodów. Również wydatki ponoszone na zakup usług gastronomicznych (lunch, obiad itp.) w restauracji dla kontrahentów, nie mające charakteru okazałości czy wystawności - stanowią koszty uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął m.in.. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27.08.2009 r. Nr IPPB5/423-384/09-4/JC.

W przypadku, gdyby wydatki te nie mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - zdaniem Spółki - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a) - podatek VAT zawarty w fakturach zakupu w/w towarów stanowił będzie koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** - w części dotyczącej spotkań z kontrahentami w siedzibie Spółki,
*   **nieprawidłowe** - w części dotyczącej spotkań z kontrahentami w restauracji,
*   **prawidłowe** - w części dotyczącej naliczonego podatku VAT.

Ad. 1 i 2

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.

Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy do katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcja prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007).

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojecie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

W przedstawionym wniosku Wnioskodawca dokonuje zakupu kawy, herbaty, soków, wody, ciastek, itp., które są serwowane kontrahentom i gościom Spółki podczas negocjacji i spotkań handlowych w siedzibie Spółki.

Zdarza się również, że spotkanie w kontrahentem ma miejsce poza biurem Spółki, w restauracji. W takim wypadku Wnioskodawca ponosi koszt lunchu, obiadu, czy skromnego poczęstunku. Wnioskodawca podkreśla, że takie spotkanie w restauracji nie ma na celu okazania wystawności i okazałości. Organizując spotkanie Wnioskodawca chce przede wszystkim omówić kwestie związane ze współpracą handlową pomiędzy stronami.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska należy stwierdzić, że wydatki na drobny poczęstunek tj. kawa, herbata, soki, woda, ciastka podawane podczas spotkań z kontrahentami w biurze Spółki, jeśli nie noszą znamion wystawności, są zwyczajowo przyjęte to jako wydatki nie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą stanowić, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

W kontekście zdefiniowanego wyżej pojęcia „reprezentacja” oraz analizy przytoczonego art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, jednoznacznie wynika, iż ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki w trakcie spotkań z kontrahentami w restauracjach, wiążą się z kreowaniem i utrwalaniem pozytywnego wizerunku firmy, a zatem nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Powoływanie się w tym kontekście przez Spółkę na okoliczność, że tego typu działania czy wydatki nie mają charakteru nadzwyczajnego nie odbiera wyżej wymienionym czynnościom cech reprezentacji.

Ponadto należy zauważyć, iż poniesione przez Spółkę wydatki są wydatkami na reprezentację, gdyż odpowiadają reprezentacji mającej na celu przede wszystkim stworzenie oczekiwanego wizerunku firmy i ułatwienie zawarcia umowy bądź kontraktu. Za „reprezentację” bowiem, w potocznym rozumieniu, należy uznać działania zmierzające do stworzenia jak najkorzystniejszego wizerunku firmy.

Podsumowując, wydatki na drobny poczęstunek podawany podczas spotkań z kontrahentami w siedzibie Wnioskodawcy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże wydatki poniesione na posiłki i poczęstunek zamówione w trakcie spotkań z kontrahentami w restauracjach nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Ad. 3

Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Ponadto, z dniem 1 grudnia 2008 r. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) uchylony został przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, uzależniający prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Natomiast art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych (…). Jeżeli podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, podatnik będzie uprawniony na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług, który na mocy przepisu art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega odliczeniu od kwoty podatku VAT należnego podatnika.

Wnioskodawca organizuje spotkania z kontrahentami w restauracji. Wydatki te nie mogą zostać zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Wobec powyższego, kwota niepodlegajaca odliczeniu na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT podatku naliczonego VAT przy zakupie powyższych wydatków stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a) updop.

Reasumując, w świetle powyższego, Spółka może – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów podatek naliczony od towarów i usług zawarty w fakturach dotyczących wydatków na reprezentację z tytułu zakupu usług gastronomicznych.

Ponadto, tut. Organ pragnie zauważyć, iż nie odnosi się do powoływanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej Nr IPPB5/423-384/09-4/JC bowiem dotyczy ona różnic kursowych, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.