Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-66/14-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-27
Teza: W zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedawanych używanych środków trwałych.
Słowa kluczowe: dostawa; ruchomości; towar-towar używany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy -przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2014 r. (data wpływu 27 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedawanych używanych środków trwałych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedawanych używanych środków trwałych.

We wniosku zostały przedstawione: następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność jako towarzystwa funduszy inwestycyjnych, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 45 ww. ustawy przedmiotem działalności Spółki może być wyłącznie tworzenie funduszy inwestycyjnych lub funduszy zagranicznych i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, reprezentowanie ich wobec osób trzecich oraz zarządzanie zbiorczym portfelem papierów wartościowych.

Za zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego towarzystwo może rozszerzyć przedmiot działalności o:

1.  zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych
2.  doradztwo inwestycyjne, pod warunkiem, że towarzystwo jednocześnie wystąpiło o zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w pkt a, lub prowadzi taką działalność.

Towarzystwo bez zezwolenia Komisji może rozszerzyć przedmiot działalności o:

1.  pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych utworzonych przez inne towarzystwa lub tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych, funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzibą w państwach należących do EEA oraz funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzibą w państwach należących do OECD innych niż państwo członkowskie lub państwo należące do EEA;
2.  pełnienie funkcji przedstawiciela funduszy zagranicznych.

Spółka wykonuje jedynie działalność podstawową, obejmującą tworzenie funduszy inwestycyjnych i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa oraz reprezentowanie ich wobec osób trzecich. Działalność ta podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako uptu). Z działalności tej Spółka uzyskuje swoje przychody (obrót) - wynagrodzenie z tytułu zarządzania funduszami inwestycyjnymi oraz opłaty manipulacyjne (dystrybucyjne).

Spółka dla celów prowadzonej działalności zwolnionej od podatku nabywa również w niewielkim rozmiarze usługi od podmiotów zagranicznych (głównie licencje, serwisy informacyjne), które stanowią dla niej import usług, dokonuje także sporadycznie wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (głównie książki, kalendarze). Zarówno import usług jak i wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów służą wyłącznie działalności zwolnionej od podatku.

Spółka dokonuje też refakturowania usług na rzecz utworzonych i zarządzanych przez siebie funduszy inwestycyjnych, jednak dotyczy to wyłącznie usług zwolnionych od podatku.

W celu zapewnienia efektywności prowadzonej przez siebie działalności oraz w celu utrzymania zespołu wysokiej klasy personelu, Spółka oprócz wynagradzania zatrudnionych osób (pracowników oraz sporadycznie zleceniobiorców) poprzez wypłacane pensje/wynagrodzenia z umów zlecenia, przyznała wszystkim pracownikom oraz wskazanym przez nich członkom rodzin prawo do korzystania z karnetów na zajęcia sportowe (dotyczy to też sporadycznie zleceniobiorców). Karnety te są nabywane z własnych środków Spółki. W części, w jakiej karnety te dotyczą członków rodzin personelu, Spółka potrąca kwoty stanowiące równowartość tych karnetów z wynagrodzenia tych osób. Również wartość karnetów przypadająca na samych pracowników (sporadycznie zleceniobiorców) jest im potrącana z wynagrodzeń, lecz jedynie w części (w pozostałej części koszty te pokrywa Spółka). Na podstawie art. 8 ust. 1 Spółka wykazuje z tego tytułu podatek należny w części przypadającej na odpłatną część karnetów, a na podstawie art. 8 ust. 2 uptu Spółka wykazuje ten podatek w części przypadającej na część nieodpłatną.

Spółka w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje środki trwałe, takie jak wyposażenie biurowe, sprzęt komputerowy, samochody osobowe, inwestycje w najmowanym biurze oraz wartości niematerialne i prawne, takie jak licencje na oprogramowanie lub prawa autorskie. Ponieważ nabycia te dotyczą wyłącznie prowadzonej działalności zwolnionej od podatku, Spółka nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży ww. środków trwałych Spółka będzie miała prawo do potraktowania tej sprzedaży jako dostawy podlegającej zwolnieniu od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z wprowadzonym od 1 stycznia 2014 r. nowym brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 2 uptu, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zdaniem Spółki będzie mogła ona ewentualną sprzedaż środków trwałych, o ile zajdzie potrzeba jej dokonania, traktować od 1 stycznia 2014 r. jako dostawę podlegającą zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu, ponieważ:

1.  Spółce nie przysługiwało przy ich zakupie prawo do odliczania podatku naliczonego, brak tego prawa wynikał z brzmienia art. 86 ust. 1, art. 90 i art. 91 uptu;
2.  Spółka prowadzi wyłącznie działalność zwolnioną od podatku, co wynika również z ustawowo uregulowanego zakresu tej działalności, określonego w art. 45 ww. ustawy o funduszach inwestycyjnych;
3.  czynności opodatkowane, wykonywane przez Spółkę, takie jak nabycia stanowiące import usług lub wewnętrzwspólnotowe nabycie towarów, jak również naliczenie należnego podatku VAT w przypadku odpłatnego/częściowo odpłatnego przekazania pracownikom/ zleceniobiorcom karnetów na zajęcia sportowe, nie mogą być traktowane jako prowadzenie przez Spółkę działalności opodatkowanej.

We wspomnianym art. 43 ust. 1 pkt 2 uptu ustawodawca użył bowiem pojęcia „działalność”, a nie „czynności” czy „obrót”.

Dokonywanie nabycia usług lub towarów, choć wiąże się z obowiązkiem naliczenia podatku należnego z uwagi na osobę kontrahenta, którym jest podmiot zagraniczny, nie może być traktowane jako prowadzenie działalności opodatkowanej. Nabycia te nie stanowią celu samego w sobie, w szczególności nie stanowią odrębnego przedmiotu działalności. Są to wyłącznie czynności pomocnicze, służące prowadzeniu działalności zwolnionej od podatku, z którymi ustawodawca powiązał jedynie obowiązek rozliczenia VAT przez nabywcę.

Analogiczna sytuacja występuje w przypadku przekazania kart na zajęcia sportowe personelowi Spółki, również takie przekazanie nie powinno być traktowane jako prowadzenie osobnej działalności opodatkowanej, nie ma ono bowiem charakteru samoistnego, lecz jest jedynie czynnością pomocniczą przy prowadzeniu działalności zwolnionej, nieistotną z uwagi na poziom obrotów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 2 pkt 6 powołanej ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Jak stanowi obowiązujący od 1 stycznia 2014 r. art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z przepisem art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 z późn. zm.) państwa członkowskie zwalniają z podatku następujące transakcje:

1.  dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności zwolnionej na podstawie art. 132, 135, 371, 375, 376, 377, 378 ust. 2, art. 379 ust. 2 i art. 380-390b, jeżeli towary te nie dały prawa do odliczenia;
2.  dostawy towarów, przy których nabyciu lub wykorzystaniu VAT nie podlegał odliczeniu zgodnie z art. 176.

Według przepisów unijnych zwolnienie przy dostawie towarów może być więc stosowane, jeśli:

*   towary te zostały nabyte na cele działalności zwolnionej i podatnik nie miał prawa do odliczenia;
*   względem tych towarów państwo członkowskie stosuje ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego.

Na podstawie wprowadzonej w art. 43 ust. 1 pkt 2 regulacji zwolnienie przysługuje w razie łącznego spełnienia dwóch warunków:

Po pierwsze - towary mają być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Oznacza to, że towary powinny być zakupione z przeznaczeniem do wykorzystania ich przy wykonywaniu czynności, które są zwolnione z podatku, i faktycznie powinny być używane przy takiej działalności. Nie mogą być one używane choćby w części do działalności opodatkowanej (w czasie, gdy podatnik ma jeszcze prawo do odliczenia podatku naliczonego, które może zrealizować poprzez korektę).

Po drugie - dla zastosowania zwolnienia - obok spełnienia tego pierwszego warunku podatnik nie powinien mieć prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia, importu bądź wytworzenia tych towarów.

Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) zwalnia się od podatku usługi zarządzania:

1.  funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych,
2.  portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Wnioskodawca, będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, prowadzi działalność jako towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 45 ww. ustawy przedmiotem działalności Spółki może być wyłącznie tworzenie funduszy inwestycyjnych lub funduszy zagranicznych i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, reprezentowanie ich wobec osób trzecich oraz zarządzanie zbiorczym portfelem papierów wartościowych.

Spółka wykonuje jedynie działalność podstawową, obejmującą tworzenie funduszy inwestycyjnych i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa oraz reprezentowanie ich wobec osób trzecich. Działalność ta podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Z działalności tej Spółka uzyskuje swoje przychody (obrót) - wynagrodzenie z tytułu zarządzania funduszami inwestycyjnymi oraz opłaty manipulacyjne (dystrybucyjne).

Spółka dla celów prowadzonej działalności zwolnionej od podatku nabywa również w niewielkim rozmiarze usługi od podmiotów zagranicznych (głównie licencje, serwisy informacyjne), które stanowią dla niej import usług, dokonuje także sporadycznie wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (głównie książki, kalendarze). Zarówno import usług jaki wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów służą wyłącznie działalności zwolnionej od podatku.

Spółka dokonuje też refakturowania usług na rzecz utworzonych i zarządzanych przez siebie funduszy inwestycyjnych; dotyczy to wyłącznie usług zwolnionych od podatku.

W celu utrzymania zespołu wysokiej klasy personelu, Spółka oprócz wynagradzania zatrudnionych osób (pracowników oraz sporadycznie zleceniobiorców), przyznała wszystkim pracownikom oraz wskazanym przez nich członkom rodzin prawo do korzystania z karnetów na zajęcia sportowe (dotyczy to też sporadycznie zleceniobiorców). Karnety te są nabywane z własnych środków Spółki.

W części, w jakiej karnety te dotyczą członków rodzin personelu, Spółka potrąca kwoty stanowiące równowartość tych karnetów z wynagrodzenia tych osób. Również wartość karnetów przypadająca na samych pracowników (sporadycznie zleceniobiorców) jest im w części potrącana z wynagrodzeń. Spółka wykazuje z tego tytułu podatek należny w części przypadającej na odpłatną część karnetów, a na podstawie art. 8 ust. 2 uptu Spółka wykazuje ten podatek w części przypadającej na część nieodpłatną.

Spółka w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje środki trwałe, takie jak wyposażenie biurowe, sprzęt komputerowy, samochody osobowe, inwestycje w najmowanym biurze oraz wartości niematerialne i prawne, takie jak licencje na oprogramowanie lub prawa autorskie. Ponieważ nabycia te dotyczą wyłącznie prowadzonej działalności zwolnionej od podatku, Spółka nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozpatrywanej sprawie należy wskazać, że w przypadku Wnioskodawcy spełnione są obydwa warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia wskazanego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a mianowicie Wnioskodawca prowadzi działalność zwolnioną z podatku VAT oraz od nabywanych towarów i usług do prowadzonej działalności nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wykazywanie podatku należnego z tytułu nabywanych licencji, serwisów informacyjnych od podmiotów zagranicznych stanowi import usług i jako taki z mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Również sporadycznie dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów (książki, kalendarze) podlegają w myśl art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednakże czynności te nie stanowią przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej Strony, lecz są nabywane do prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej zwolnieniu z podatku VAT. W związku z tym z tytułu opodatkowania ww. importu usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów Wnioskodawcy wykonującemu czynności zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Również opodatkowanie karnetów na zajęcia sportowe dla pracowników, zleceniobiorców i członków ich rodzin nie stanowi przedmiotu prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej. Zatem należy wskazać, że wykazywane przez Spółkę jako czynności opodatkowane i niekorzystające ze zwolnienia od podatku VAT zakupy usług i towarów stanowiące odpowiednio import usług i wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz sprzedaż krajową usług w postaci karnetów na zajęcia sportowe dla pracowników, zleceniobiorców i członków ich rodzin, jak wyżej wskazano nie stanowią przedmiotu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Wobec powyższego należy uznać, że nabywane towary i usługi stanowiące u Wnioskodawcy środki trwałe w postaci wyposażenia biurowego, sprzętu komputerowego, samochodów osobowych, inwestycje w najmowanym biurze lub wartości niematerialne i prawne takie jak licencje na oprogramowanie lub prawa autorskie służą do działalności zwolnionej z VAT i Stronie z tytułu ich nabycia nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zatem Wnioskodawca przy sprzedaży towarów stanowiących środki trwałe i wartości niematerialne i prawne wykorzystywane do działalności zwolnionej, będzie miał prawo zastosować zwolnienie z podatku VAT zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.