Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.330.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
prace-prace rozwojowe
programista
programowanie
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19
    maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
      I.Działalność Wnioskodawcy i informacje podstawowe
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    On działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadził działalność polegającą na pracach
    programistycznych od ... 2020 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonywał w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Było to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem, programem
    komputerowym, aplikacją, modułem). Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze
    prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosił on również normalną
    kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności
    umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosiła znamion umowy o pracę, w tym
    Wnioskodawca nie działał pod kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez
    Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia jak i miejsca
    świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów i
    opodatkowuje swoje dochody na zasadach podatku liniowego w latach 2020-2021 oraz
    skali podatkowej w latach 2022-2023.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za 2020-2023.
    II.Działalność twórcza
    II.Działalność twórcza.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmował działalność twórczą,
    która obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac
    rozwojowych uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
      1) rozwijał oprogramowanie ...
      2) rozwijał oprogramowanie ...
      3) Stworzył...,

      4) stworzył oprogramowanie ...
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku były chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca stawał się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które to
    rozwinięcie stanowiło odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Działalność prowadzona była przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    było stworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskiwał brzegowe
    informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustalał czy
    był w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć
    dane rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który testował i
    finalnie dokonał implementacji rozwiązania. Wnioskodawca podczas świadczonych usług
    posiadał profesjonalną wiedzę z zakresu programów komputerowych oraz nowych
    technologii programistycznych. Wnioskodawca za cel podstawowy działań twórczych
    postawił sobie stworzenie nowego programu komputerowego przy zastosowaniu
    odpowiednich technologii programistycznych. Działania te miały na celu usprawnienie
    działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Celem Wnioskodawcy w zakresie źródeł
    finansowania była minimalizacja kosztów Zleceniodawcy, które mogłyby powstać przez
    konieczność wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym dostosował On technologię do
    aktualnego zaplecza technicznego zleceniodawcy. O oryginalności tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych przemawiał fakt każdorazowego zastosowania
    odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę technologii programistycznych opisanych
    we wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskiwał zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez Niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikowały się
    każdorazowo jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Cechowały je to, że zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i które rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania
    programów komputerowych, powstawały utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również zamierzał uwzględnić
    dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu z IP BOX.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończyły się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem był program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wnioskodawca wykorzystywał te wyniki we wszystkich efektach swojej
    pracy. Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania miały skomplikowany charakter i każdorazowo wymagały podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Miały one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter.

    Wnioskodawca opracowywał nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym
    stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego
    Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca nie posiadał stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzył nowy
    program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
      III.Przeniesienie praw majątkowych
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następowało na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, były to warunki zgodne z art. 41 oraz
    art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw
    majątkowych następowało bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu,
    poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego
    następowało w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazywał program
    Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmował. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw
    było fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
      IV.Obliczenie dochodu
    Wnioskodawca uzyskiwał dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt. 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymywał łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne.
    Zdarzało się, że otrzymywał również wynagrodzenie za naprawę błędów oraz konsultacje
    niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów. Dochód ten był każdorazowo
    wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki
    podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębniał na fakturze
    osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to był w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych
    ewidencji i zapisek.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust.
    2 ustawy o PIT dokonywał wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box były majątkowe prawa
    autorskie do Oprogramowania. Wnioskodawca ponosił szereg kosztów bezpośrednio w
    następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania
    tj.:
      1) koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
        Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      2) koszty składek ubezpieczenia społecznego – koszt obowiązkowy prowadzonej
        działalności;
      3) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).
    Wnioskodawca wyodrębniał w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonywał wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.

    Wnioskodawca dokonywał również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30 ca
    ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie
    ewidencyjne umożliwiało ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona była na bieżąco od 1 marca 2020 r.
    Uzupełnienie wniosku
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „programów
    komputerowych dotyczy tworzenia nowych programów komputerowych. Wnioskodawca
    przy tworzeniu nowych programów komputerowych wykorzystuje zróżnicowane
    technologie, języki programowania i koncepcje. Wynika to z różnorodności tworzonych
    programów komputerowych.
    Wnioskodawca wykorzystuje technologie i języki programowania określone we wniosku.
    Oryginalność rozwiązań wynika z faktu, że Wnioskodawca tworzy zawsze nowe programy
    komputerowe pod konkretne oczekiwania swojego Zleceniodawcy. Zleceniodawca nie
    mógłby zakupić takich programów na rynku. Powoduje to wykorzystanie technologii i
    języków programowania opisanych we wniosku.
    Wnioskodawca za cel podstawowy postawił sobie stworzenie nowego programu
    komputerowego na rzecz Zleceniodawcy w oparciu o przedstawione przez niego warunki
    biznesowe. Jedynym źródłem finansowania Wnioskodawcy było wynagrodzenie
    otrzymane przez Niego za świadczenie usług. Wnioskodawca spełnia podstawowy
    postawiony sobie cel polegający na stworzeniu nowych programów komputerowych na
    rzecz Jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca wykorzystuje jedynie wynagrodzenie
    otrzymywane od Zleceniodawcy i wykonuje te prace samodzielnie. Systematyczność pracy
    Wnioskodawcy polega na prowadzeniu prac twórczych w ramach działalności
    gospodarczej, która prowadzona jest w sposób ciągły i zarobkowy.
    Wnioskodawca tworzył wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia programu
    komputerowego, które umożliwiały Mu zaplanowanie i pilnowanie terminów.
    Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Wnioskodawca nie
    posiada stałego asortymentu w prowadzonej działalności gospodarczej, dlatego, że tworzy
    On programy komputerowe pod konkretne zapotrzebowanie Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania
    skryptów w językach programowania. Wnioskodawca wykorzystywał technologie opisane
    we wniosku. Oprogramowania, które stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w
    działalności Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie działalności swojego
    Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca selekcjonuje posiadaną wiedzę w zależności od wymagań biznesowych
    stawianych przez Zleceniodawcę. W zależności od projektu Wnioskodawca musi
    wykorzystać różną wiedzę czy to z zakresu programowania, projektowania czy algorytmów.
    Efektem działań Wnioskodawcy jest powstanie nowego programu komputerowego,
    zgodne z oczekiwaniami Zleceniodawcy. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za
    efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca).
    Wnioskodawca uzyskuje łączne wynagrodzenie za prowadzone działania programistyczne.
    W skład tego wynagrodzenia wchodzi przeniesienie praw majątkowych. Zdarza się, że
    jednym ze składników wynagrodzenia jest również wynagrodzenie za naprawę błędów.
    Wówczas Wnioskodawca wyodrębni tę część przychodu jak pozostały dochód.
    Przenoszenie praw majątkowych odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie
    pisemnej ze wskazanymi polami eksploatacji, na których następuje takie przeniesienie.
    Przeniesienie praw majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie
    ustalenia utworu, poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu

    komputerowego. Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania
    komputerowego następuje w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje
    program Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia tych
    praw będzie fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
    Wnioskodawca wskazuje związek funkcjonalny wydatków z poszczególnymi działaniami
    obejmującymi tworzenie oprogramowania:
      1) koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
        Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      2) koszty składek ubezpieczenia społecznego – koszt obowiązkowy prowadzonej
        działalności;
      3) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki z czwartego pytania do działań, które traktuje
    jako działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w dacie ich poniesienia względem tworzonych lub rozwijanych programów
    komputerowych rozdzielając je proporcjonalnie do przychodów IP BOX (z przeniesienia
    praw majątkowych do programów komputerowych). Wnioskodawca zalicza do wskaźnika
    nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z
    konkretnego „programu komputerowego”/„oprogramowania”.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę, rozumiane jako całość
    działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy ze
    Zleceniodawcą, polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
    wskazane w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
    komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
    których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
    kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę, rozumiane
    jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze
    Zleceniodawcą, polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe
    oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w
    ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 85 z późn. zm.).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    UPSWN, rozumie się:
      badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo -rozwojowej. W przedmiotowym wniosku,
    Wnioskodawca wskazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w ramach działalności
    gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 1 pkt 38
    ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicje prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3

    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 85 z późn. zm.), Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i
    „rozwija” oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt 80), program komputerowy to w
    szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono
    ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w takim przypadku
    wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało wyżej podkreślone, podlega ono
    ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w
    ramach sprzedaży tych praw.
    Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie, bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy), programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, nadto
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z
    uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4

    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną
    ze składowych, mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
      1) koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
        Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      2) koszty składek ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego i funduszu pracy – koszt
        obowiązkowy prowadzonej działalności;
      3) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
    Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
      działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:

      art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
      art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
      za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
      art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód
      z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
      jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił
      w art. 30ca ust. 2;
      podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
      jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani też
    nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku powszechnym
    program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów.
    Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która pozwala użytkownikowi
    komputera na realizację określonych działań.

    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 25).
    Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału 7
    ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww. ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
      prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
      skorzystać z tej preferencji;
      wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
      autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
      badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy
    – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:

    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), a
    więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny

    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      planowaniu produkcji oraz
      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów

    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      w sposób systematyczny,
      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie

    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy mieć
    również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
      podatkowym i
      wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego IP, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).

    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie
    i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w
      sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę,
      prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
      dedykowane obszary działalności. Było to oprogramowanie tworzone i rozwijane
      pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (...).
      Działalność prowadzona była przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny,
      tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej
      efektem było tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych
      potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmował działalność
      twórczą, która obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że
      brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie przychodu.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności,
      służą tworzeniu nowych produktów,
      mają twórczy charakter,
      są podejmowane systematycznie,
      nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
      produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku były
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:

      Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następowało na podstawie
      pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, były to warunki zgodne z
      art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie
      praw majątkowych następowało bez dodatkowych dokumentów w momencie
      ustalenia utworu, poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu
      komputerowego.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pan zaznaczył w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
    Wnioskodawca wyodrębniał w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonywał wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonywał również wyodrębnienia
    kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo
    własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwiało ustalenie łącznego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona
    była na bieżąco od 1 marca 2020 r.
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są przeznaczone na Pana
    poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody przyporządkowania,
    która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z danymi pracami
    rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy ustalaniu
    poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma ustalonych we
    wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, poniesione przez Pana wydatki, do których odnosi się pytanie czwarte,
    które są związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, należy

    uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
    zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku
    wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.