Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.730.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Czynności wykonywane w ramach tej samej działalności
gospodarczej nie będą stanowić świadczenia usług i nie będą
podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w
konsekwencji czynności te nie mogą zostać udokumentowane
fakturą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
faktura
faktura-faktura wewnętrzna
umowa-strony umowy
usługi
usługi-usługi konsultingowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości udokumentowania faktura świadczenia usługi wewnętrznej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 15 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 24
    listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiot wniosku: zmiana zakresu PKD i wystawienie faktury dokumentującej
    świadczenie usługi wewnętrznej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    planuje Pan dokonanie zmiany zakresu PKD, obejmującej m.in.:
        64.19.Z – Pozostałe pośrednictwo pieniężne,
        64.91.Z – Leasing finansowy,
        64.92.B – Pozostałe formy udzielania kredytów,
        64.99.Z – Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej
        niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,
        66.19.Z – Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem
        ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,
        66.22.Z – Działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych.
    Po zatwierdzeniu nowego zakresu PKD planuje Pan wystawić fakturę dokumentującą
    świadczenie usługi wewnętrznej, wykonywanej przez Pana jako tego samego podatnika.
    Świadczenie to ma charakter rzeczywisty i gospodarczy, nie tworzy odrębnego podmiotu
    ani transakcji między różnymi podmiotami. Faktura zostanie wystawiona w celu
    prawidłowego rozliczenia podatku VAT oraz zapewnienia przejrzystości ewidencji
    księgowej.
    Wydanie faktury nastąpi po wydaniu interpretacji indywidualnej i zmianie PKD, co stanowi
    zdarzenie przyszłe w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

    Dodatkowo faktura dokumentuje świadczenie usługi faktycznie wykonanej w ramach
    własnej działalności i nie skutkuje żadnymi obciążeniami podatkowymi wobec innych
    podmiotów. Czynność ta ma charakter kontrolowany i dokumentacyjny, umożliwiający
    prowadzenie prawidłowej ewidencji księgowej i rozliczeń VAT zgodnie z obowiązującymi
    przepisami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    PKD dotyczący doradztwa biznesowego i usług konsultingowych. W ramach tej działalności
    planuje Pan wykonać odpłatną usługę konsultingową polegającą na:
        przygotowaniu strategii biznesowej,
        opracowaniu modelu operacyjnego,
        sporządzeniu analizy finansowej
    dla innej działalności gospodarczej, również prowadzonej przez Pana w ramach jednego
    NIP, lecz w odmiennym zakresie PKD.
    Świadczenie będzie:
        wykonywane w ramach działalności gospodarczej,
        odpłatne,
        skierowane na potrzeby działalności gospodarczej, a nie na cele osobiste.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym)
    Celem złożonego wniosku jest ustalenie, czy wykonanie tej usługi i udokumentowanie jej
    fakturą stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym)
    W Pana ocenie opisana czynność stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ polega na wykonaniu konkretnej usługi konsultingowej na
    rzecz prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w innym zakresie PKD.
    Tym samym czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych.
    Wystawienie faktury dokumentującej tę usługę będzie prawidłowe, ponieważ spełnia ona
    definicję usługi świadczonej w ramach działalności gospodarczej.
    Świadczenie to nie ma charakteru prywatnego - jest wykonywane na cele działalności
    gospodarczej.
    W związku z powyższym powstanie obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do

      rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy
    czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca
    zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatnie z
    odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które
    podlegają opodatkowaniu podatkiem.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych,
    ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu
    VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Pojęcie „świadczenie” - składające się na istotę usługi - należy interpretować zgodnie z jego
    cywilistycznym rozumieniem. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie
    się na rzecz innej osoby. Świadczenie zakłada istnienie podmiotu będącego jego odbiorcą

    (konsumentem usługi). Musi to być podmiot inny niż wykonujący usługę. Świadczenie na
    własną rzecz nie jest więc usługą, gdyż nie występuje wówczas konsument usługi
    (odbiorca świadczenia).
    O tym, że usługa musi być wykonywana na rzecz podmiotu innego niż świadczący usługę,
    świadczy również brzmienie art. 27 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze
    zm.), zgodnie z którym aby zapobiec zakłóceniom konkurencji i po konsultacji z Komitetem
    ds. VAT, państwa członkowskie mogą uznać za odpłatne świadczenie usług świadczenie
    przez podatnika usługi do celów działalności jego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy VAT
    od takiej usługi, gdyby była świadczona przez innego podatnika, nie podlegałby w całości
    odliczeniu.
    Skoro nie ma takich wyjątkowych regulacji w ustawie, to dokonywanie świadczeń na rzecz
    swojej własnej działalności nie stanowi usługi. Nie dotyczy to przypadków, gdy usługa bądź
    towar zostały przekazane na potrzeby osobiste, o których mowa w art. 7 ust. 2 oraz art. 8
    ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika na
    rzecz odbiorcy świadczenia. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie
    wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i
    nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury
    należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu
    podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że:

        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje Pan dokonanie zmiany
        zakresu PKD;
        po zatwierdzeniu nowego zakresu PKD planuje Pan wystawić fakturę
        dokumentującą świadczenie usługi wewnętrznej, wykonywanej przez Pana jako
        tego samego podatnika;
        świadczenie to ma charakter rzeczywisty i gospodarczy, nie tworzy odrębnego
        podmiotu ani transakcji między różnymi podmiotami;
        faktura zostanie wystawiona w celu prawidłowego rozliczenia podatku VAT oraz
        zapewnienia przejrzystości ewidencji księgowej;
        nowy zakres PKD dotyczy doradztwa biznesowego i usług konsultingowych. W
        ramach tej działalności planuje Pan wykonać odpłatną usługę konsultingową
        polegającą na:
        przygotowaniu strategii biznesowej,
        opracowaniu modelu operacyjnego,
        sporządzeniu analizy finansowej
        dla innej działalności gospodarczej, również prowadzonej przez Pana w ramach
        jednego NIP, lecz w odmiennym zakresie PKD;
        świadczenie będzie:
        wykonywane w ramach działalności gospodarczej,
        odpłatne,
        skierowane na potrzeby działalności gospodarczej, a nie na cele osobiste.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy wykonanie tej usługi i
    udokumentowanie jej fakturą stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opierając się na przepisach działu II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) stwierdzić należy, że na gruncie polskiego prawa cywilnego
    cechą każdej umowy jest dwustronność. Aby umowa mogła zostać skutecznie zawarta
    niezbędny jest udział dwóch stron - składającego ofertę zawarcia umowy oraz
    przyjmującego ofertę. Po zawarciu umowy tworzy się zobowiązanie, którego jedna ze
    stron staje się wierzycielem, a druga dłużnikiem. Każda ze stron zobowiązania ma swoje
    prawa i obowiązki wynikające z charakteru zawartej umowy.
    Zatem, na gruncie prawa cywilnego niedopuszczalna jest sytuacja, w której zobowiązanym
    do świadczenia, jak i przyjmującym świadczenie, byłaby jedna i ta sama osoba (jeden
    podmiot).
    Zwrócić uwagę należy również na to, że z umową o świadczenie usługi mamy do czynienia
    wówczas, gdy przez umowę zlecenia zleceniobiorca zobowiązuje się wykonać na rzecz
    zleceniodawcy usługę, a zleceniodawca zobowiązuje się zaakceptować wykonaną usługę i
    zapłacić zleceniobiorcy za wykonane prace. Umowa zlecenia, jak i umowa sprzedaży ma
    charakter czynności dwustronnej, a więc wymaga istnienia wykonawcy, jak i odbiorcy
    świadczenia.
    Biorąc zatem powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wykonanie umowy o świadczenie
    usługi konsultingowej może być skuteczne wyłącznie wtedy, jeżeli jest zawarta przez dwie
    strony transakcji. Opisane świadczenie usługi konsultingowej ma nastąpić w ramach
    jednego podmiotu – będzie Pan jednocześnie wykonawcą i odbiorcą usługi. W tym
    przypadku mamy do czynienia z wykonaniem usługi w obrębie jednego podmiotu, gdyż

    Pan – jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą - wykona usługę konsultingową
    na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w ramach jednego NIP.
    Okoliczność że dana usługa objęta będzie innym zakresem PKD nie spowoduje, że będzie
    to odrębna działalność gospodarcza, a Pan – odrębnym podatnikiem. Świadczenie
    odbędzie się w ramach jednego i tego samego podmiotu.
    Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z cytowanym wyżej art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku. Natomiast w niniejszej sprawie nabywcą i sprzedawcą byłby ten sam podmiot, z
    tym samym numerem NIP, za pomocą którego nabywca oraz sprzedawca usług jest
    zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Jak wcześniej wykazano, aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:
        świadczenie musi być odpłatne,
        świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
        jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
        świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku
        od towarów i usług.
    Mając na uwadze cytowane przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy
    stwierdzić, iż w opisanej sprawie nie zostaną spełnione ww. warunki. Bowiem wskazana
    we wniosku usługa konsultingowa nie jest czynnością wykonywaną na rzecz innej osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jak
    wywiedziono, czynność ta jest świadczona bowiem w ramach tego samego podmiotu.
    Również płatność samemu sobie nie może być uznana za odpłatność za świadczone usługi.
    Powyższego nie zmienia także fakt, że opisana czynność będzie wykonywana w ramach
    nowego PKD, ponieważ będzie Pan działał nadal w ramach tej samej działalności
    gospodarczej.
    Zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do świadczenia usług, o których
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    W niniejszej sprawie nie wystąpi także nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste
    podatnika.
    Zauważyć należy, iż przepisy dotyczące podatku VAT nie zakazują wykonywania przez
    podatnika usług na jego majątku prywatnym, pozostającym bez związku z prowadzoną
    przez niego działalnością, w zakresie w jakim profesjonalnie świadczy on usługi w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, wręcz przeciwnie, z brzmienia art. 8 ust. 2 ustawy:
    „(...) nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste
    podatnika (...)” należy wnioskować, że ustawodawca przewidział taką możliwość.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że świadczenie będzie skierowane na potrzeby prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, a nie na cele osobiste.
    Zatem w przedmiotowej sprawie nie dojdzie również do nieodpłatnego świadczenia usług
    na cele osobiste podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, czynności, które planuje Pan wykonać w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej nie będą stanowić świadczenia usług i nie będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji czynności te nie mogą
    zostać udokumentowane fakturą zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy.
    Planowane przez Pana czynności mogą natomiast zostać udokumentowane na podstawie
    innych dokumentów księgowych, w tym not księgowych. Należy jednak zaznaczyć, że noty

    księgowe nie są dokumentami przewidzianymi przez przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług, i jako takie nie są objęte ich regulacją. Brak jest jednakże przeciwwskazań
    na gruncie przedmiotowych przepisów dla takiego sposobu udokumentowania.
    Odnosząc się natomiast do Pana stanowiska w zakresie momentu powstania obowiązku
    podatkowego należy wskazać, że skoro planowane czynności nie będą stanowić
    świadczenia usług i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to
    nie powstanie obowiązek podatkowy.
    W konsekwencji Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.