Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1202/12-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-27
Teza: prawo do odliczenia VAT w związku ze zmianą przeznaczenia inwestycji, obowiązek korekty
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; korekta-korekta podatku; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 29.11.2012r. (data wpływu 06.12.2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.12.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina wybudowała kanalizację. Budowa trwała w latach 2008 i 2009. Gmina nie odliczała podatku naliczonego VAT od realizowanej inwestycji. Urząd Miejski przyjął kanalizację na środki trwałe w 2009 roku na kwotę 2.999.572,77 zł. (kanalizację oddano do użytkowania w 2009 roku zgodnie z zawiadomieniami do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego).

Gmina zawarła umowę dzierżawy z Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w dniu 09 grudnia 2011 r. na odpłatne przekazanie do eksploatacji kolektora sanitarnego i obiektu i urządzeń zbiorowego odprowadzenia ścieków - kanalizacja w ul. Do. Pierwsza umowa obowiązuje od dnia 01.01.2012 roku do dnia 31.12.2014 roku. Po upływie tego terminu zostanie zawarta kolejna umowa dzierżawy.

W okresie od przyjęcia na środki trwałe do momentu umowy zawartej w grudniu 2011 r., a obowiązującej od 01.01.2012r. przedmiotowa kanalizacja była bezumownie użytkowana przez PWiK Sp. z o.o.

Gmina w dniu 10.08.2012r. zawarła porozumienie z Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o., w którym strony oświadczyły, że w okresie od 20.07.2009 do 31.12.2011 r. Przedsiębiorstwo korzystało bezumownie z kanalizacji sanitarnej. Na podstawie w/w porozumienia Gmina wystawiła fakturę z 23% VAT i odprowadziła należny podatek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z zawarciem porozumienia z PWIK Sp. z o.o., wystawieniem faktury z 23% VAT oraz odprowadzeniem podatku należnego za czas bezumownego korzystania Gmina będzie mogła skorzystać z odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1

1.  Czy Gmina ma prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia kanalizacji na podstawie art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o VAT?
2.  W którym roku nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywania przedmiotowej inwestycji? (2011 rok - podpisanie umowy czy 2012 rok - obowiązywanie umowy)
3.  Jaką część podatku naliczonego wynikającą z wydatków związanych z budową wodociągu w latach 2008 i 2009 Gmina ma prawo odliczyć w przyszłości w związku ze zmianą przeznaczenia kanalizacji, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1? Czy będzie to 10 części, czy tylko 7, a rozpoczęcie odliczania nastąpi od miesiąca stycznia 2013r.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponieważ, wybudowany obiekt został oddany w odpłatną dzierżawę gminnej spółce, Gmina P. uzyskała możliwość odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych przy realizacji inwestycji. W związku z zawarciem porozumienia z PWiK Sp.z o.o., wystawieniem faktury z 23% VAT oraz odprowadzeniem podatku należnego za czas bezumownego korzystania Gmina P. będzie mogła skorzystać z odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Nastąpiło bowiem wykorzystywanie do czynności opodatkowanych wybudowanej kanalizacji od momentu oddania jej w użytkowanie, bez żadnej przerwy. Gmina przystępując do budowy omawianej kanalizacji, robiła to z zamiarem przekazania jej w dzierżawę dla powołanej spółki Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o., ponieważ jest to inwestycja, która ma służyć mieszkańcom dla ich potrzeb bytowych.

Gmina nie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w trakcie realizacji inwestycji. Gmina może uczynić to obecnie przez dokonanie korekt deklaracji VAT-7. Składane korekty będą dotyczyć tych okresów rozliczeniowych, w których powstało prawo do odliczeń, czyli okresów, w których Gmina otrzymywała faktury z tytułu dokonywania zakupów inwestycyjnych lub dwóch następnych. Terminy odliczeń wskazuje art. 86 ust. 10, 11 i 13 ustawy o VAT.

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, Gmina ma prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia kanalizacji na podstawie art. 91 ust 7 i 7a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy nabywane towary i usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT. Tym samym Gmina ma wątpliwość, czy w momencie otrzymania faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na wytworzenie przedmiotowej inwestycji, gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ porozumienie w sprawie bezumownego korzystania było zawarte dopiero w 2012r. Sytuacja uległa zmianie w momencie, gdy zaczęła obowiązywać umowa dzierżawy. Umowa została zawarta w 2011 roku, natomiast obowiązuje od 01.01.2012r. W związku z powyższym zmiana przeznaczenia wykorzystywania przedmiotowej inwestycji nastąpiła w 2012r.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty o której mowa w ust. 1 podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, iż korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 91 ust. 7 ustawy, zgodnie z którym przepisy art. 91 ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty — art. 91 ust. 7a ustawy o VAT.

Ponieważ w analizowanym stanie faktycznym do zmiany przeznaczenia w rozumieniu art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o VAT doszło w 2012 roku, pierwszym rokiem podatkowym, za który Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego w odpowiedniej wysokości będzie rok 2012. Tym, samym pierwsza korekta związana z wieloletnim rozliczeniem VAT powinna zostać dokonana przez Gminę w deklaracji VAT za styczeń 2013r.

W związku z powyższym Gmina stoi na stanowisku (w przypadku negatywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie), iż w zakresie wydatków poniesionych przez Gminę na budowę kanalizacji sanitarnej oddanej do użytkowania w 2009r. Gmina będzie uprawniona do odzyskania 7/10 kwoty podatku naliczonego od tych wydatków.

W stosunku bowiem do pierwszych 3 lat okresu korekty, tj. lata 2009-2011, Gminie prawo do odliczenia VAT naliczonego nie przysługiwało w związku z brakiem wykonywania czynności opodatkowanych. Pierwszej korekty za kanalizację oddaną w 2009 roku będzie można dokonać w roku, w którym nastąpiła zmiana prawa do odliczenia podatku, czyli za 2012 rok, a następnie za lata 2013-2018.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, lecz do czynności, które nie są obciążone podatkiem od towarów i usług.

Tut. Organ podkreśla jednak, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ustawy).

W przypadkach gdy podatnik wykonuje czynności uprawniające do odliczenia VAT i nieuprawniające do tego odliczenia i nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych kosztów do czynności opodatkowanych lub zwolnionych, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ustawy, który ma na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1 podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio (art. 91 ust. 2a).

Art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, iż korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty (art. 91 ust. 4).

Natomiast jak mowa w art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi (art. 91 ust. 7).

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a).

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprawy wynika, iż Gmina wybudowała kanalizacje dwóch ulic w latach 2008 i 2009. W związku z realizacją powyższej inwestycji Gmina nie odliczała podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych w powyższym zadaniem. W 2009r. Zainteresowany przyjął kanalizacje do ewidencji środków trwałych oraz oddano inwestycje w użytkowanie. W okresie od przyjęcia do ewidencji środków trwałych do 9 grudnia 2011r. przedmiotowa kanalizacja była bezumownie użytkowana przez PWiK Sp. z o.o. W dniu 10.08.2012r. Zainteresowany zawarł porozumienie z PWiK Sp. z o.o., w którym strony oświadczyły, że w okresie od 20.07.2009r. do 31.12.2011r. PWiK Sp. z o.o. korzystało bezumownie z kanalizacji sanitarnej. Na podstawie powyższego porozumienia Gmina wystawiła fakturę VAT dokumentującą bezumowne korzystania z kanalizacji na której wykazała 23% podatek VAT.

W grudniu 2011r. Gmina podpisała umowę dzierżawy kanalizacji z PWiK Sp. z o.o.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w konfrontacji z przedstawionym opisem sprawy stwierdzić należy, iż podpisanie przez Gminę porozumienia w dniu 10.08.2012r. nie może zmienić sytuacji w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. W okresie od oddania w bezumowne korzystanie inwestycji na rzecz PWiK Sp. z o.o. tj. od 2009r. do czasu przekazania na podstawie zawartej umowy w dzierżawę tj. do 01.01.2012r. kanalizacje były wykorzystywane przez Gminę do czynności niezwiązanych z działalnością opodatkowaną. Od chwili przekazania w dzierżawę tj. od 01.01.2012r. inwestycja była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych (dzierżawa). W omawianej sprawie zmianie uległo przeznaczenie inwestycji. Zatem Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych przy realizacji inwestycji na podstawie art. 86 ust. 10, 11 i 13 ustawy tj. poprzez dokonanie korekt deklaracji VAT-7.

Jednakże Zainteresowany będzie uprawniony do dokonania korekty na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy. Mamy bowiem do czynienia z sytuacją wskazaną w tym przepisie, kiedy to Gmina nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego i nie dokonała odliczenia, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Reasumując, w związku z zawarciem umowy dzierżawy kanalizacji (obowiązującej od 01.01.2012r.) Gmina jest uprawniona do odliczenia odpowiedniej części VAT naliczonego z faktur dokumentujących poniesione na nią wydatki w drodze korekty, na zasadach wynikających z art. 91 ust. 7 i 7a ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Podpisanie umowy nastąpiło w dniu 09.12.2011r. jednak inwestycja była przekazana do wykonywania czynności opodatkowanych – dzierżawa - dopiero 01.01.2012r. Zatem zmiana przeznaczenia zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a ustawy nastąpiła w 2012r. Zatem jak stanowi art. 91 ust. 3 pierwsza korekta podatku VAT winna być dokonana w deklaracji podatkowej za styczeń 2013r. Gmina będzie uprawniona do korekty 7/10 VAT naliczonego od wydatków związanych z inwestycją, z uwagi, iż w okresie od 2009r. do 2011r. (3 lata – 3/10) kanalizacje były wykorzystywane do czynności niezwiązanych z działalnością opodatkowaną dopiero w 2012r. zmieniło się ich przeznaczenie.

Tym samym z uwagi na stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1 (pozostałe pytania Nr 2, 3 i 4 jak i stanowisko do nich zaprezentowane alternatywnie) należy uznać iż Zainteresowany przedstawił nieprawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.