Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.212.2025.2.BR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu użytkowego
/niemieszkalnego nabytego w drodze darowizny (przed
upływem 5 lat). Możliwości skorzystania ze zwolnienia na
podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w sytuacji wydatkowania
przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu użytkowego
/niemieszkalnego na zakup mieszkania lub wpłatę zaliczki na
poczet zakupu mieszkania (w zakupionym mieszkaniu
Wnioskodawca nie będzie mieszkał, a mieszkanie to będzie
udostępniane osobom trzecim odpłatnie na podstawie umowy
najmu).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
lokal-lokal użytkowy
lokal-sprzedaż lokalu
mieszkanie-zakup mieszkania
nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna
opodatkowanie
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ 23 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W marcu 2023 r. otrzymał Pan lokal użytkowy/niemieszkalny w darowiźnie od rodziców.
    Planuje Pan go sprzedać, a uzyskane środki przeznaczyć na zakup mieszkania. Planuje Pan
    sprzedaż lokalu użytkowego w 2025 r. lub 2026 r., przed upływem 5 lat od momentu
    otrzymania go w darowiźnie. Akt Notarialny Repetytorium (...).
    W piśmie z 22 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
      1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
        nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odp. Potwierdza Pan, iż podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów).
      2. Czy środki ze sprzedaży lokalu użytkowego/niemieszkalnego przeznaczy Pan w
        całości w terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym
        dokona Pan sprzedaży tego lokalu na zakup mieszkania?
    Odp. Tak.
      3. Czy mieszkanie, które Pan zakupi będzie położone Polsce, innym państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
    Odp. Będzie położone w Polsce.
      4. Czy zakupione mieszkanie będzie służyło zaspokojeniu Pana własnych celów
        mieszkaniowych, tj. czy będzie mieszkał Pan w tym mieszkaniu? Jeśli tak, proszę
        wskazać czy będzie Pan w nim mieszkał: stale, okresowo – jak często, w jakich
        okresach.

    Odp. Nie. Nie będzie Pan mieszkał w tym mieszkaniu.
      5. Czy zakupione mieszkanie będzie udostępniane przez Pana osobom trzecim
        nieodpłatnie lub odpłatnie na podstawie umowy najmu, użyczenia lub innych
        umów o podobnych charakterze?
    Odp. Tak. Będzie udostępnione przez Pana osobom trzecim odpłatnie na podstawie
    umowy najmu.
      6. Jaka będzie forma prawna zakupionego mieszkania (np. spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący
        odrębną nieruchomość, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, (inny – jaki?))?
    Odp. Forma prawna to: prawo własności do lokalu mieszkalnego.
      7. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych? W przypadku odpowiedzi
        twierdzącej:
        - w jakim dokładnie zakresie prowadzi Pan taką działalność?
        - czy lokal użytkowy/niemieszkalny był/jest wykorzystywany w działalności
          gospodarczej?
          · w całości czy w części (w jakiej części)?
          · od kiedy do kiedy lokal użytkowy/niemieszkalny był/jest/będzie
          wykorzystywany w działalności gospodarczej?
        - czy odpłatne zbycie lokalu użytkowego/niemieszkalnego nastąpi w ramach
        wykonywania tej działalności?
    Odp. Nie.
    Pytania
    Czy będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tego lokalu,
    jeśli transakcja będzie miała miejsce przed upływem 5 lat od otrzymania darowizny?
    Czy może Pan uniknąć tego podatku, jeśli środki ze sprzedaży lokalu użytkowego
    przeznaczy Pan na zakup mieszkania, i jakie warunki musi Pan spełnić, aby skorzystać z
    ewentualnej ulgi mieszkaniowej?
    Czy ma to znaczenie, że planowana sprzedaż dotyczyć będzie lokalu użytkowego a
    potencjalny zakup lokalu mieszkalnego?
    Jeżeli istnieje określony czas na pomiędzy transakcjami sprzedaży i zakupu jak będzie on
    liczony?
    Czy wpłata samej zaliczki na poczet nowej inwestycji spełnia warunek?
    Jeżeli kwota zakupu mieszkania będzie niższa niż sprzedaży lokalu – będzie ona wymagała
    opodatkowania?
    Czy musi Pan spełnić dodatkowe formalności lub wykonać inne kroki w związku z tą
    transakcją, aby uniknąć zobowiązań podatkowych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Sprzedając lokal niemieszkalny przed upływem 5 lat od otrzymania go w postaci
    darowizny od rodziców może Pan tę kwotę przeznaczyć na zakup lokalu mieszkalnego bez
    powstania zobowiązania podatkowego. W przypadku zakupu mieszkania na rynku
    pierwotnym: między momentem sprzedaży lokalu niemieszkalnego a podpisaniem
    umowy z deweloperem na zakup lokalu mieszkalnego nie może upłynąć więcej niż 24

    miesiące. Za zakup lokalu mieszkalnego uznaje się umowę z deweloperem i wpłatę zaliczki
    – rozpoczęcie tego procesu przed upływem 24 miesięcy od sprzedaży lokalu
    niemieszkalnego wypełnia prawo do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku nienastępującego w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie
    momentu oraz sposobu ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie
    określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.

    Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda
    czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność
    nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy
    nieodpłatny.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w marcu 2023 r. otrzymał Pan w
    darowiźnie od rodziców lokal użytkowy/niemieszkalny, który planuje Pan sprzedać w 2025
    r. lub 2026 r. (przed upływem 5 lat od momentu otrzymania go w darowiźnie).
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że planowana przez Pana sprzedaż w 2025 r. lub
    2026 r. lokalu użytkowego/niemieszkalnego, otrzymanego w darowiźnie w 2023 r., będzie
    stanowiła dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie tego lokalu zostanie
    dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    jego nabycie.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie planowanej przez Pana sprzedaży
    lokalu użytkowego/niemieszkalnego należy wskazać, co następuje:
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt
      8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Według art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    W myśl art. 22 ust. 6d cytowanej ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jak stanowi art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym,
      o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i

      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia
      po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty
      podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W/P)
    gdzie:
    D – dochód ze sprzedaży,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód ze sprzedaży.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W
    sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa
    majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
        gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
        takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków
    mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w
    wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i
      e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
        jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Należy zauważyć, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu
    dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Niemniej, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro podatnik
    zamierza skorzystać ze zwolnienia, winien liczyć się z koniecznością wykazania faktu
    wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Organ
    podatkowy dla celów podatkowych, weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego, uprawniony jest żądać od podatników udokumentowania poniesienia
    wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób
    niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, czyli np.
    czy środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości faktycznie wydatkowane zostały przez
    podatnika na własne cele mieszkaniowe.
    Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o
    możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków
    uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele
    mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika
    wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób
    jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i
    określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21
    ust. 25 powołanej ustawy – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Jak wynika z treści złożonego przez Pana wniosku oraz jego uzupełnienia, uzyskane środki
    ze sprzedaży lokalu użytkowego/niemieszkalnego otrzymanego w darowiźnie, planuje Pan
    przeznaczyć na zakup mieszkania w całości w terminie 3 lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym dokona Pan sprzedaży tego lokalu. Zakupione mieszkanie nie
    będzie służyło zaspokojeniu Pana własnych celów mieszkaniowych – nie będzie Pan
    mieszkał w tym mieszkaniu. Mieszkanie to będzie udostępniane przez Pana osobom
    trzecim odpłatnie na podstawie umowy najmu.

    Ma Pan wątpliwość, czy będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przeznaczając środki
    uzyskane ze sprzedaży lokalu użytkowego/niemieszkalnego na zakup mieszkania, które
    nie będzie służyło zaspokojeniu Pana własnych celów mieszkaniowych.
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że przy zwolnieniu określonym w art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnić można tylko
    takie wydatki, które poniesione zostaną na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym
    „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną.
    Podkreślenia wymaga bowiem, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja
    zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia
    legło bowiem założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację
    własnego celu mieszkaniowego zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z
    brzmienia przepisu normującego zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych
    celów mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza,
    według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie
    wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są
    w dłuższym okresie czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z
    opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy.
    Powołany art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zwolnienie ze względu na „własne cele mieszkaniowe”. Jest to cel nadrzędny,
    przez pryzmat którego należy interpretować ww. przepis. Ustawodawca nie definiuje
    jednak użytego zwrotu „własne cele mieszkaniowe”.
    Odnosząc się do powyższej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w
    wyroku z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 791/15, stwierdził, że:
    „(...) pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej
    mianem chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie
    działanie. Zatem wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany
    w zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu,
    że istotny jest zamiar nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien
    prowadzić do zamieszkania w nabytej nieruchomości, chociaż ustawodawca nie uzależnił
    skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od wykazania zamiaru zamieszkania
    w nowym budynku czy lokalu w chwili jego nabycia, czy też niezwłocznie po nabyciu. W
    świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba,
    która np. posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w
    celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych
    osób, np. dzieci lub najemców. Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu
    w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania
    zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy poczynienie wydatków na nabycie, lecz konieczne
    jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych”.
    Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego, czy też budynku mieszkalnego) – w nieruchomości tej trzeba jeszcze
    faktycznie zamieszkać. Innymi słowy podatnik, który nabywa lokal mieszkalny lub budynek
    mieszkalny dla własnych potrzeb ma w tym lokalu bądź budynku faktycznie mieszkać.
    Lokal czy budynek, który nie jest zamieszkały przez podatnika, jest niewykorzystywany

    przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywany do innych celów niż zaspokojenie
    własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują go inne niż podatnik osoby) nie jest lokalem
    /budynkiem, którego zakup mógłby zostać uznany za realizację własnego celu
    mieszkaniowego.
    Tak więc zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i
    praw w przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie zaspokaja swoich własnych celów
    mieszkaniowych osoba, która np. posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne
    nieruchomości w celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu
    celem późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych
    innych osób, np. dzieci lub najemców. Same subiektywne deklaracje podatników o
    nabyciu lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie
    są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy poczynienie
    wydatków na nabycie, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    W przypadku nabycia lokalu mieszkalnego ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości
    podatnik faktycznie winien w nowo nabytej nieruchomości własne cele mieszkaniowe
    realizować, a więc mieszkać. Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem
    nieruchomości - w nieruchomości tej trzeba jeszcze faktycznie zamieszkać. Innymi słowy
    podatnik, który nabywa lokal mieszkalny dla własnych potrzeb ma w tym lokalu
    mieszkalnym faktycznie mieszkać. Lokal mieszkalny, który nie jest zamieszkały przez
    podatnika, jest niewykorzystywany przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywany
    do innych celów niż zaspokojenie własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują go inne
    niż podatnik osoby) nie jest lokalem mieszkalnym, którego zakup mógłby zostać uznany za
    realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Ustawodawca nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub
    praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta.
    Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości,
    jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do
    tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie
    przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    W okolicznościach wskazanych we wniosku i jego uzupełnieniu, nabycie przez Pana
    mieszkania lub wpłata zaliczki na poczet zakupu mieszkania nie będzie stanowiła realizacji
    Pana celu mieszkaniowego, który może być potwierdzony w wydanej interpretacji. Jak Pan
    sam wskazał w uzupełnieniu, zakupione mieszkanie nie będzie służyło zaspokojeniu Pana
    własnych celów mieszkaniowych – nie będzie Pan mieszkał w tym mieszkaniu. Mieszkanie
    to będzie udostępniane przez Pana osobom trzecim odpłatnie na podstawie umowy
    najmu.
    Tymczasem o realizacji własnych celów mieszkaniowych w rozumieniu przepisu art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możemy mówić jedynie
    w sytuacji, gdy podatnik w stanowiącym jego własność lokalu mieszka (mieszkał), z czym
    jednak, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia.
    Podkreślam, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każdego
    wydatkowania środków. Samo poniesienie przez podatnika wydatku nie świadczy jeszcze
    o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

    Warunkiem zwolnienia podatkowego - jak wskazano powyżej - jest wykazanie przez
    podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów
    mieszkaniowych.
    W rozpatrywanej sprawie planowany przez Pana zakup mieszkania nie będzie spełniał
    przesłanek do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie bowiem spełniony podstawowy
    warunek uprawniający do jego zastosowania, tj. zamieszkanie przez Pana w zakupionym
    mieszkaniu.
    Natomiast to, że planowana sprzedaż dotyczyć będzie lokalu użytkowego
    /niemieszkalnego a potencjalny zakup dotyczyć będzie lokalu mieszkalnego nie ma
    znaczenia, ponieważ wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nabytego w drodze
    darowizny lokalu użytkowego/niemieszkalnego na nabycie własnego mieszkania mieści się
    jako wydatek w ustawowym pojęciu własnych celów mieszkaniowych, pod warunkiem, że
    stanowi realizację celu mieszkaniowego – służy zaspokojeniu własnych celów
    mieszkaniowych.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że cel mieszkaniowy wiąże się z zaspokojeniem potrzeb
    mieszkaniowych, przy czym chodzi tu o potrzeby mieszkaniowe w sensie obiektywnym, a
    zatem potrzeby przeciętnego podatnika, który o ulgę się ubiega. Zawsze bowiem centrum
    życiowe koncentruje się w konkretnym lokalu mieszkalnym i ten właśnie lokal służy
    zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma
    charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w
    nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ponownie należy podkreślić, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutek
    prawny w postaci zwolnienia określonego dochodu od opodatkowania podatkiem
    dochodowym zarówno z terminem wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem
    dysponowania przez podatnika tytułem własności lub współwłasności. Zgodnie bowiem z
    cytowanym wcześniej art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przez własny lokal, o którym mowa w ww. przepisie rozumie się lokal stanowiący własność
    lub współwłasność podatnika. To oznacza, że nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, musi być
    spełniony warunek określony tym przepisem, czyli lokal mieszkalny musi stanowić
    własność lub współwłasność podatnika (a więc podatnikowi musi przysługiwać tytuł
    własności lub współwłasności do lokalu). W przeciwnym razie, w sytuacji gdy środki
    zostaną wydatkowane na lokal mieszkalny, do którego podatnik nie dysponuje i nie będzie
    dysponował w okresie trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie, tytułem własności (współwłasności), zwolnienie określone w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie przysługiwało.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy:
    - nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie nieruchomości nabędzie lokal mieszkalny oraz
    - nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe oraz
    - lokal mieszkalny stanowi własność lub współwłasność podatnika (musi przysługiwać mu
    tytuł własności lub współwłasności do lokalu).

    W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanych przepisach art.
    21 ust. 1 pkt 131 i ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik
    traci prawo do ulgi i jest zobowiązany zapłaty podatku dochodowego.
    Reasumując, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis
    zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że planowane odpłatne zbycie przez Pana w 2025
    r. lub w 2026 r. lokalu użytkowego/niemieszkalnego, nabytego w marcu 2023 r. w drodze
    darowizny, będzie stanowić dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jego nabycie.
    Natomiast przeznaczenie przez Pana w całości środków otrzymanych ze sprzedaży lokalu
    użytkowego/niemieszkalnego na zakup przez Pana mieszkania lub wpłatę zaliczki na
    poczet zakupu mieszkania, nie będzie stanowić dla Pana wydatków na własne cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Bowiem, jak Pan wskazał, w zakupionym mieszkaniu nie będzie Pan
    mieszkał, a mieszkanie to będzie udostępniane przez Pana osobom trzecim odpłatnie na
    podstawie umowy najmu. Zatem wydatkowanie przez Pana w całości środków uzyskanych
    ze sprzedaży lokalu użytkowego/niemieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny na
    zakup mieszkania lub wpłatę zaliczki na poczet zakupu mieszkania nie uprawnia Pana do
    skorzystania z ulgi podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie wskazać należy, że nie udziela się odpowiedzi na zadane przez Pana

## Pytanie

o treści: „Jeżeli kwota zakupu mieszkania będzie niższa niż sprzedaży lokalu – będzie ona
    wymagała opodatkowania?”, gdyż potwierdził Pan w uzupełnieniu , że „środki ze sprzedaży
    lokalu użytkowego/niemieszkalnego przeznaczy Pan w całości w terminie trzech lat, licząc
    od końca roku podatkowego, w którym dokona Pan sprzedaży tego lokalu na zakup
    mieszkania”. W związku z powyższym, Pana pytanie nie jest zgodne z Pana oczekiwaniami
    opartymi na wcześniejszym opisie, mija się z opisem zdarzenia przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.