Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-434/13-4/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-08-29
Teza: Czy Wnioskodawca, jako płatnik podatku CIT, będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła od dokonywanych na rzecz Spółki, będącej rezydentem podatkowym Luksemburga, wypłat z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia ?
Słowa kluczowe: certyfikaty-certyfikat inwestycyjny; fundusz-fundusz inwestycyjny; fundusz-Zamknięty Fundusz Inwestycyjny; Luksemburg; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Funduszu przedstawione we wniosku z dnia z dnia 05.06.2013 r. (data wpływu 10.06.2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26.08.2013 r. (data wpływu 28.08.2013 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. organu podatkowego z dnia 21.08.2013 r. znak IPPB5/423-434/13-2/AJ, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wypłat na rzecz luksemburskiego rezydenta podatkowego z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wypłat na rzecz luksemburskiego rezydenta podatkowego z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest funduszem inwestycyjnym zamkniętym (dalej również: „FIZ”, „Fundusz”) działającym na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.; dalej: „UFI”).

Posiadaczem certyfikatów inwestycyjnych wyemitowanych przez FIZ jest spółka kapitałowa prawa luksemburskiego będąca rezydentem podatkowym Luksemburga („Spółka”). Spółka nie posiada w Polsce tzw. zakładu w rozumieniu art. 5 Umowy Polsko-Luksemburskiej.

Na podstawie art. 139 ust. 1 UFI, FIZ może wykupywać w celu umorzenia wyemitowane przez siebie certyfikaty.

Z chwilą wykupienia, certyfikaty inwestycyjne podlegają umorzeniu z mocy prawa, a FIZ dokonuje wypłaty środków z tytułu takiego umorzenia na rzecz uczestnika Funduszu, którego certyfikaty były przedmiotem wykupu, stosownie do art. 139 ust. 6 i 7 UFI.

Istnieje także możliwość, że zamiast wypłaty środków pieniężnych z tytułu umorzenia certyfikatów, FIZ przekaże posiadaczowi certyfikatów swoje aktywa niepieniężne (tzw. wypłata w naturze).

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wskazuje, że w przyszłości możliwe jest, iż będzie on dokonywał wykupu certyfikatów inwestycyjnych od Spółki w celu ich umorzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, jako płatnik podatku CIT, będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła od dokonywanych na rzecz Spółki, będącej rezydentem podatkowym Luksemburga, wypłat z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest stanowisko, zgodnie z którym uzyskiwane przez spółkę kapitałową z siedzibą w Luksemburgu dochody/przychody z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych przez Wnioskodawcę w celu ich umorzenia nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce, i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła od dokonywanych wypłat z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: Ustawa CIT), Spółka jako podatnik nie mający na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągnął na terytorium Polski.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych w FIZ, nie mogą być klasyfikowane jako dochody z udziału w zyskach osób prawnych, wskazane w art. 10 Ustawy CIT.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Ustawy CIT, „dochodem z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji)”

Art. 10 Ustawy CIT wskazuje w ust. 1 w sposób wyraźny, że dochodem \[przychodem\] z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód \[przychód\] faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji). Natomiast w dalszej części artykułu zawarty jest katalog szczególny przykładowych zdarzeń/sytuacji kwalifikowanych jako taki przychód, które także odnoszą się do pojęcia udziału/akcji w osobie prawnej.

Zgodnie z przepisami UFI, Fundusz jest osobą prawną, natomiast emitowane przez niego certyfikaty inwestycyjne stanowią papiery wartościowe, imienne lub na okaziciela. Należy przy tym wskazać, iż certyfikaty inwestycyjne nie stanowią udziałów ani akcji w rozumieniu przepisów polskiego prawa handlowego, a Fundusz nie może być utożsamiany ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, spółką akcyjną, ani żadną inną spółką handlową prawa polskiego.

Powyższe znajduje uzasadnienie w prawnej i ekonomicznej charakterystyce certyfikatów i funduszy inwestycyjnych. Certyfikaty inwestycyjne, w przeciwieństwie do udziałów lub akcji, uprawniają uczestnika funduszu inwestycyjnego do otrzymania określonej kwoty będącej przypadającą na niego częścią wartości majątku funduszu inwestycyjnego. Z perspektywy uczestnika, fundusz inwestycyjny jest formą zbiorowego lokowania środków pieniężnych, a nie formą prowadzenia działalności gospodarczej. Certyfikaty inwestycyjne nie dają więc uczestnikowi prawa do udziału w samych zyskach osiąganych z działalności Funduszu, tak jak to ma miejsce w odniesieniu do udziałów/akcji spółek kapitałowych.

Dodatkowym argumentem potwierdzającym stanowisko Wnioskodawcy jest fakt, że fundusze inwestycyjne na mocy art. 6 ust. 1 pkt 10 Ustawy CIT zostały objęte podmiotowym zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych. Cechą charakterystyczną dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest m.in. fakt, iż uzyskany dochód stanowi wartość wypracowanego zysku osoby prawnej pomniejszonego o podatek. W przypadku funduszy inwestycyjnych nie mamy do czynienia z taką sytuacją, a ze swoistym przesunięciem opodatkowania dochodów Funduszu na jego uczestników (po wypłaceniu im środków).

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, przychody z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych w FIZ należy uznać za przychody w rozumieniu art. 12 Ustawy CIT, zawierającego otwarty katalog zdarzeń i sytuacji kwalifikowanych jako przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie bowiem z powszechnym w doktrynie i judykaturze rozumieniem sformułowania art. 12 Ustawy CIT, obejmuje on wszelkie przysporzenia, które nie zostały w sposób wyraźny zaliczone do kategorii wymienionych w innych przepisach Ustawy CIT (w tym m.in. art. 10 Ustawy CIT).

Co więcej, należy wskazać, że ustawodawca zdecydował o wykreśleniu, od 1 stycznia 2011 r., z katalogu przykładowych dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, zawartego w art. 10 ust. 2 Ustawy CIT, zbycia udziałów/akcji w osobach prawnych w celu ich umorzenia. Tym samym, takie zbycie udziałów/akcji w celu umorzenia, do tej pory klasyfikowane jako powodujące dochód z udziału w zyskach osób prawnych, należy w tym momencie traktować jako przychód w rozumieniu ogólnej definicji z art. 12 Ustawy CIT, co w przedmiotowej sytuacji wzmacnia argumentację Wnioskodawcy.

Zgodnie z powyższą analizą, zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez Spółkę dochody z wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia, jako że nie stanowią dochodów (przychodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu art. 10 Ustawy CIT, nie mogą być również uznane za dywidendy w rozumieniu art. 10 ust. 3 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 ze zm., dalej: „Umowa Polsko-Luksemburska”), przepis ten bowiem wskazuje, że dywidendą może być tylko taki dochód, który jest w ten sposób klasyfikowany w danym Umawiającym się Państwie (w przedmiotowej sprawie - w Polsce).

Tym samym do opodatkowania tych dochodów mogą znaleźć zastosowanie wyłącznie uregulowania zawarte w:

*   art. 7 Umowy Polsko-Luksemburskiej (zgodnie z którym zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład) lub w
*   art. 13 ust. 4 Umowy Polsko-Luksemburskiej (zgodnie z którym zyski z przeniesienia tytułu własności majątku, nie wymienionego w ust. 1-3 tego przepisu, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę).

Niezależnie od tego, czy przedmiotowe dochody powinny zostać ostatecznie uznane za zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 Umowy Polsko-Luksemburskiej, czy też za zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 4 Umowy Polsko-Luksemburskiej, w obu tych przypadkach skutki podatkowe będą identyczne. Przepisy Umowy Polsko-Luksemburskiej pozwalają bowiem na opodatkowanie obu rodzajów przychodów wyłącznie przez Umawiające się Państwo. w którym podmiot osiągający dochód jest rezydentem podatkowym (tj. w przedmiotowej sprawie - w Luksemburgu).

Zatem, biorąc pod uwagę, że Spółka w chwili wykupu certyfikatów inwestycyjnych (w związku z umorzeniem certyfikatów) przez Fundusz, nie będzie posiadać w Polsce zakładu w rozumieniu art. 5 Umowy Polsko-Luksemburskiej, stwierdzić należy, że analizowane dochody Spółki nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W konsekwencji FIZ nie będzie występował w charakterze płatnika podatku, w rozumieniu art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, w stosunku do uzyskiwanych przez Spółkę dochodów z wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia i nie będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła od tych dochodów.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy, zawarte w tym punkcie, potwierdzone zostało w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Ministra Finansów, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2011 r. (sygn. IPPB5/423-749/10-2/AJ; organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie).

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez Spółkę dochody/przychody z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz w celu ich umorzenia nic będę podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła od dokonywanych wypłat z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Rozstrzygając w przedmiotowej sprawie tut. Organ podatkowy wziął pod uwagę postanowienia Artykułu 4 Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga zmieniającego Konwencję między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r., podpisanego w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 964), nadającego nowe brzmienie art. 13 ust. 4 ww. Konwencji oraz dodającego art. 13 ust. 5 Konwencji (odpowiadający powołanemu przez Wnioskodawcę art. 13 ust. 4 przed zmianą) od dnia 01.01.2014 r. Jednakże zmiany te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.