Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-40/13/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-01-18
Teza: Kiedy Spółka powinna zarachować koszty w wysokości niezamortyzowanej wartości przedmiotu sprzedaży?
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; sprzedaż; środek-środek trwały; środek-środek trwały-nieumorzona część środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 18 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 31 grudnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia momentu zarachowania kosztów w wysokości niezamortyzowanej wartości przedmiotu sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia momentu zarachowania kosztów w wysokości niezamortyzowanej wartości przedmiotu sprzedaży nieruchomości. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. Znak: IBPBI/2/423-1310/12/MO wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełnienia dokonano w dniu 31 grudnia 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowych oraz budynku. Z dniem 18 listopada 2011 r. została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży i na jej podstawie nieruchomości protokolarnie przekazane przyszłemu nabywcy. Umowa przedwstępna nie przewiduje wpłat zaliczek na poczet przedmiotowej transakcji przed podpisaniem aktu notarialnego przenoszącego własność nieruchomości, co prawdopodobnie będzie miało miejsce w drugiej połowie 2012 roku. W międzyczasie - w lipcu 2012 - został przeprowadzony podział jednej z działek (działka nr 357), gdyż tylko w części będzie ona stanowiła przedmiot sprzedaży.

Nabywca zobowiązał się do zawarcia umów z dostawcami poszczególnych mediów znajdujących się w budynku oraz do ponoszenia wszystkich kosztów wynikających z eksploatacji tych mediów. Rozpoczęte zostały ponadto prace zmierzające do przystosowania nieruchomości do potrzeb nabywcy.

W odpowiedzi na wniosek o interpretację złożony przez Spółkę (Znak: IBPP1/443-615/12/LSz), Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie wskazał, że obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług powstał w części w dacie podpisania protokołu przekazania nabywcy nieruchomości do użytkowania (czyli 18 listopada 2011 r.), a w części - w dacie zatwierdzenia podziału działki nr 357. W terminie do siedmiu dni od daty powstania obowiązku podatkowego Spółka była zobowiązana do wystawienia faktur VAT.

W księgach rachunkowych prowadzonych przez Spółkę przychód ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości oraz koszt w wysokości ich wartości niezamortyzowanej zostanie rozliczony w dacie podpisania aktu notarialnego sprzedaży, czyli w roku 2012.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Kiedy Spółka powinna zarachować koszty w wysokości niezamortyzowanej wartości przedmiotu sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie „wydanie rzeczy” w zakresie budynków czy lokali zostało zgodnie z pismem Ministerstwa Finansów nr PB3-676/8214-72/IP/04 z dnia 14 kwietnia 2004 r. zdefiniowane jako ich sprzedaż. Zgodnie z art. 158 kodeksu cywilnego, umowa zobowiązująca się do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego, dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, koszt uzyskania przychodu w wartości niezamortyzowanej nieruchomości powinien być zarachowany w momencie powstania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości, tj. w dacie zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Jak stanowi, art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1310/12/MO datą powstania przychodu w odniesieniu do zbycia nieruchomości jest dzień, w którym zbyto nieruchomość na podstawie podpisanej przez strony umowy przenoszącej prawo własności nieruchomości, zawartej w formie aktu notarialnego.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż niezamortyzowana wartość przedmiotu sprzedaży, będzie dla Wnioskodawcy stanowiła koszt uzyskania przychodów w momencie dokonania sprzedaży, a zatem w dniu podpisania aktu notarialnego.

Tym samym stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie ustalenia momentu rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.