Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.608.2024.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Dokonując aportu na rzecz Spółki Miasto będzie działało w charakterze podatnika VAT, a ww. aport będzie stanowił czynność podlegającą regulacjom ustawy. Aport Budynków, prawa własności działek oraz prawa użytkowania wieczystego działek korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Słowa kluczowe: aport; budynek; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; działki; miasto; miasto-miasto na prawach powiatu; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
    · uznania za podatnika VAT i podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT aportu
      nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);

    · zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, aportu
      nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego – miastem
    na prawach powiatu w myśl art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107). Miasto jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT).
    Miasto realizuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca
    1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465). Zadania te obejmują w
    szczególności sprawy gospodarki nieruchomościami oraz gminnego budownictwa
    mieszkaniowego.
    Miasto planuje zbyć w drodze aportu:
    · 5-segmentowy kompleks niedokończonych budynków mieszkalno-rotacyjnych
      posadowionych na działkach będących własnością Miasta nr 1, nr 2 oraz na działkach
      będących w użytkowaniu wieczystym przez Miasto nr 3, nr 4, nr 5;
    · prawo własności nieruchomości stanowiących własność Miasta, oznaczonych w obrębie
      (...) jako działki nr 1 oraz nr 2;
    · prawo użytkowania wieczystego przysługującego Miastu do nieruchomości
      oznaczonych w obrębie (...) jako działki nr 6, nr 3, nr 4, nr 5 stanowiących własność
      Skarbu Państwa.
    Budynki nie są posadowione na działce nr 6 będącej w użytkowaniu wieczystym.
    Aport dokonany zostanie na rzecz spółki (...) (dalej: Spółka). Podstawowym celem
    gospodarczym Spółki jest budowanie domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na
    zasadach najmu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
    formach rozwoju mieszkalnictwa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1440). Na nabytych
    nieruchomościach Spółka zamierza realizować program budowy mieszkań na wynajem.
    Jak wyżej wskazano, na działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 w obrębie (...) znajduje się 5-
    segmentowy kompleks niedokończonych budynków mieszkalno-rotacyjnych (dalej łącznie:
    Budynki). Budynki usytuowane są wzdłuż ulicy (...) przy numerach 7, 8, 9, 10, 11 i graniczą
    ze sobą (brak jest między nimi przerw).
    Na działce:
    · nr 4 znajduje się budynek nr 7, budynek nr 8 oraz część budynku nr 9;
    · nr 2 znajduje się część budynku nr 9;
    · nr 5 znajduje się część budynku nr 9 oraz część budynku nr 10;
    · nr 1 znajduje się część budynku nr 10 oraz część budynku nr 11;
    · nr 3 znajduje się niewielka część budynku nr 10 razem z wejściem do klatki schodowej i
      niewielka część budynku nr 11 razem z wejściem do klatki schodowej.
    Tym samym:
    · budynek nr 7 usytuowany jest w całości na działce nr 4;
    · budynek nr 8 usytuowany jest w całości na działce nr 4;
    · budynek nr 9 usytuowany jest na działkach nr 4, nr 2 (największa część budynku), nr 5;
    · budynek nr 10 usytuowany jest na działkach nr 5, nr 1, nr 3 (niewielka część budynku
      razem z wejściem do klatki schodowej);

    · budynek nr 11 usytuowany jest na działkach nr 1, nr 3 (niewielka część budynku razem
      z wejściem do klatki schodowej).
    Budynki posiadają żelbetowe ściany zewnętrzne oraz dach pokryty papą. Konsekwentnie,
    Budynki wpisują się w definicję budynku, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725).
    Właścicielem Budynków jest Miasto. Budynki nie są ujawnione jako odrębny środek trwały
    Miasta, ponieważ budowa nie została zakończona w rozumieniu art. 62 ust. 3 ustawy z
    dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145).
    Budynki zostały wzniesione w latach 80 XX wieku przez poprzednika prawnego (...) S.A.
    Miasto nie posiada wiedzy, w którym dokładnie roku Budynki zostały wzniesione.
    Budynki nie zostały nigdy oddane do użytkowania, a w konsekwencji, nigdy nie doszło do
    pierwszego zasiedlenia Budynków.
    Miasto nabyło prawo własności działek, prawo użytkowania wieczystego oraz Budynki w
    następujący sposób:
    · Miasto nabyło prawo własności działki nr 2 z posadowioną na niej częścią budynku nr 9
      (największa część budynku), 2 czerwca 1999 r. w drodze umowy zamiany z osobą
      fizyczną.
    · Miasto nabyło prawo własności działki nr 1 z posadowioną na niej częścią Budynku nr
      10 i częścią Budynku nr 11, 6 października 2023 r., w drodze umowy darowizny na
      rzecz Miasta przez (...) S.A.
    · Miasto nabyło prawo użytkowania wieczystego działki nr 6 (działka bez budynku) oraz
      działek nr 4, nr 5, nr 3 wraz z posadowionymi na nich Budynkami nr 7, nr 8, nr 9 (dwie
      części budynku), nr 10 (część budynku oraz niewielka część budynku z wejściem do
      klatki schodowej), nr 11 (niewielka część budynku z wejściem do klatki schodowej), 6
      października 2023 r. w drodze umowy darowizny na rzecz Miasta przez (...) S.A.
    Uwzględniając ww. formy nabycia (umowa darowizny oraz umowa zamiany z osobą
    fizyczną) Miasto nie poniosło kosztu podatku VAT przy nabyciu prawa własności działek,
    prawa użytkowania wieczystego oraz Budynków.
    Miasto ponadto od momentu nabycia nie ponosiło wydatków na ulepszenia Budynków, w
    stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Dla każdej z działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
    zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej (...). Przedmiotowy teren oznaczony jest symbolem
    34 MW – co oznacza: tereny istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i
    zaliczanym do terenów adaptacji i uzupełnienia istniejącej zabudowy i zagospodarowania,
    dla których ustalone zostało następujące przeznaczenie:
    1) podstawowe: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna,
    2) uzupełniające: usługi.
    Działki oraz Budynki znajdujące się na działkach nie były w żaden sposób wykorzystywane
    przez Miasto, tj. nie służyły Miastu do wykonywania działalności opodatkowanej
    podatkiem VAT, ani do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT. W
    szczególności nie były przedmiotem najmu/dzierżawy lub podobnych czynności.
    Miasto dokona zbycia w formie aportu prawa własności działek oraz prawa użytkowania
    wieczystego działek wraz z Budynkami.
    Transakcja zbycia w formie aportu będzie miała charakter odpłatny – Miasto otrzyma od
    Spółki udziały (wartość netto transakcji) oraz gotówkę (kwota podatku VAT).
    Transakcja zbycia w formie aportu zostanie udokumentowana w formie aktu notarialnego.

    Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w analizowanej sprawie, tj. dokonując aportu
    będzie działał w charakterze podatnika VAT, a jeśli tak, to czy aport Budynków oraz działek
    nr 1, nr 2 oraz prawa użytkowania wieczystego działek nr 4, nr 5, nr 3 będzie zwolniony z
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Pytania
    1. Czy Miasto dokonując aportu na rzecz Spółki będzie działać w charakterze podatnika
      VAT i tym samym dokona czynności podlegającej regulacjom ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361; dalej: ustawa o
      VAT)?
    2. Czy aport Budynków oraz prawa własności działek nr 1 oraz nr 2 oraz prawa
      użytkowania wieczystego działek nr 3, nr 4, nr 5 korzystać będzie ze zwolnienia od
      podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Miasto dokonując aportu działać będzie w charakterze podatnika VAT i tym samym
      dokona czynności podlegającej regulacjom ustawy o VAT.
    2. Aport Budynków, prawa własności działek nr 1, nr 2 oraz prawa użytkowania
      wieczystego działek nr 3, nr 4, nr 5 korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także prawo użytkowania wieczystego gruntów, co wynika z art. 7 ust. 1 pkt
    7 ustawy o VAT.
    Jak wynika bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.
    Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby dane czynności mogły zostać uznane za dostawę towarów lub świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, konieczne jest, aby dana dostawa towaru
    albo usługa była odpowiednio dokonana/świadczona przez podmiot działający w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie
    podatku VAT, występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy jako organy władzy publicznej realizują
      zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku VAT, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Uznać zatem należy, że jednostki samorządu terytorialnego posiadają status podatników
    podatku VAT w przypadku realizowania przez nie czynności mieszczących się w ramach
    ich zadań własnych, ale wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Natomiast w związku z realizacją zadań, które organ władzy publicznej podejmuje jako
    podmiot prawa publicznego, jednostki samorządu terytorialnego nie będą działały w
    charakterze podatników VAT, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki.
    W analizowanej sprawie Miasto planuje aport prawa własności działek nr 1, nr 2 oraz
    prawa użytkowania wieczystego działek nr 6, nr 4, nr 5, nr 3 oraz Budynków.
    W ocenie Wnioskodawcy, czynność polegająca na wniesieniu przez Miasto ww. składników
    majątkowych do Spółki wiązać będzie się z przeniesieniem prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel na rzecz Spółki. Jednocześnie, transakcja ta będzie miała charakter
    odpłatny – Miasto otrzyma bowiem od Spółki wynagrodzenie w postaci udziałów oraz
    gotówki (kwota podatku VAT).
    Mając na uwadze powyższe, wniesienie aportu do Spółki będzie – zdaniem Miasta –
    spełniać definicję odpłatnej dostawy towarów zarówno w odniesieniu do prawa własności
    działek zabudowanych Budynkami, prawa użytkowania wieczystego działek
    zabudowanych Budynkami, jak i prawa użytkowania wieczystego działki niezabudowanej
    Budynkami.
    Czynność wniesienia aportem nieruchomości będzie stanowić także czynność
    cywilnoprawną z uwagi na formę aktu notarialnego.

    Tym samym, Miasto, dokonując wniesienia aportu do Spółki, nie będzie występować w roli
    organu władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika VAT dokonującego czynności
    podlegającej pod regulacje ustawy o VAT.
    Takie stanowisko jest tożsame ze stanowiskiem prezentowanym przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej także: Dyrektor KIS) w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych, np.:
    · interpretacja indywidualna nr 0112-KDIL1-2.4012.262.2024.2.PM z 12 lipca 2024 r., w
      której Dyrektor KIS wskazał: „(...) wniesienie aportem do Spółki wytworzonej inwestycji
      ma charakter cywilnoprawny. Zatem, Gmina w tej sytuacji nie działa jako organ władzy
      publicznej i w konsekwencji nie może skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art.
      15 ust. 6 ustawy.
      W analizowanym przypadku Gmina występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy, a ww. czynność – zdefiniowana jako dostawa towarów zgodnie z art. 7
      ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
      art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”;
    · interpretacja indywidualna nr 0113-KDIPT1-1.4012.339.2024.1.AK z 11 lipca 2024 r.: „(...)
      wniesienie do Spółki w formie aportu niepieniężnego składnika majątkowego w
      postaci nieruchomości gruntowych oznaczonych numerami działek 1, 2, 3, 4, stanowi
      czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, a Państwo występują w tym przypadku w
      roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy”;
    · interpretacja indywidualna nr 0112-KDIL1-1.4012.311.2024.1.JKU z 10 lipca 2024 r.: „(...)
      jednostki samorządu terytorialnego występują w charakterze podatników podatku od
      towarów i usług wyłącznie w zakresie, w jakim działają w ramach stosunku
      cywilnoprawnego. W przedmiotowej sprawie warunek ten jest spełniony, ponieważ
      aport do Spółki środków trwałych (tj. Budynku Technicznego oraz Urządzeń)
      powstałych w wyniku realizacji Inwestycji ma charakter cywilnoprawny. Mając na
      uwadze powyższe należy stwierdzić, że dla czynności wniesienia aportem ww.
      Inwestycji, tj. Budynku Technicznego i Urządzenia do Spółki z o.o., Miasto nie będzie
      działało jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie może skorzystać z
      wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy”.
    W konsekwencji, Miasto dokonując aportu działać będzie w charakterze podatnika VAT,
    tym samym dokonanie przez Miasto aportu stanowić będzie czynność podlegającą
    regulacjom ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Przepisy ustawy o VAT przewidują dla niektórych towarów zwolnienie od podatku. Zakres i
    zasady stosowania zwolnień od podatku VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich
    części zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pierwszego zasiedlenia zawarta jest w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
    przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub

    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy budynków, budowli lub ich
    części, jeżeli w stosunku do nich wystąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W kwestii przepisów mających wpływ na stosowanie zwolnień od podatku VAT należy
    przytoczyć także regulacje art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich
    części będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    pkt 10a ustawy o VAT, wówczas z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży, na którym posadowione są
    budynki, budowle lub ich części korzystające ze zwolnienia z VAT również korzysta ze
    zwolnienia od podatku.
    Dla celów podatku VAT sprzedaż prawa własności gruntów jak i prawa użytkowania
    wieczystego traktowane są tożsamo, tj. tak jak „zwykła” sprzedaż nieruchomości będąca
    dostawą towarów (patrz interpretacje indywidualne dot. sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego: nr 0112-KDIL1-1.4012.484.2024.2.JKU z 13 września 2024 r., nr 0113-KDIPT1-
    2.4012.550.2024.2.AJB z 19 września 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.182.2023.2.MPA z 14
    czerwca 2023 r.).
    Odnosząc powyższe do planowanego aportu, Wnioskodawca zauważa, że przedmiotem
    aportu będą Budynki, prawo własności działek zabudowanych jak również prawo
    użytkowania wieczystego działek zabudowanych oraz prawo użytkowania wieczystego
    działki niezabudowanej (natomiast kwestia ewentualnego opodatkowania lub zwolnienia
    od podatku VAT tej niezabudowanej działki nie stanowi przedmiotu niniejszego pytania).
    Przy czym, na zabudowanych działkach będących własnością Miasta oraz na
    zabudowanych działkach będących w użytkowaniu wieczystym Miasta znajdują się
    wyłącznie stanowiące własność Miasta Budynki.
    Jak Miasto wskazało, Budynki nigdy nie zostały oddane do użytkowania, zatem nigdy nie
    doszło do pierwszego zasiedlenia Budynków. W konsekwencji, do dostawy Budynków, w
    ocenie Miasta, nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    Zatem, jeśli nie są spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, należy rozpatrzeć warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku dla dostawy Budynków na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt
    10a ustawy o VAT.
    Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT wynika, że prawo do zwolnienia od podatku
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem dostawy nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Miasto zaznacza, że nie ponosiło wydatków na ulepszenie Budynków, w stosunku do
    których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Jednocześnie Miasto zaznacza, że w związku z nabyciem nieruchomości
    (prawo własności działek, prawo użytkowania wieczystego gruntów, Budynków) z uwagi na
    sposób nabycia w drodze umowy zamiany z osobą fizyczną oraz w drodze umowy
    darowizny nie poniosło kosztu podatku VAT.
    W konsekwencji, zdaniem Miasta, do aportu Budynków znajdzie zastosowanie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż zostaną spełnione oba ww. warunki wymagane do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w tym przepisie.
    Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zwolniona od
    podatku VAT będzie także dostawa prawa własności gruntu oraz prawa użytkowania
    wieczystego gruntu, na którym posadowione są Budynki niezależnie od tego czy na danej
    działce posadowiony jest budynek w całości czy części (jak np. działka nr 3, na której
    znajdują się niewielkie części dwóch Budynków nr 10 i nr 11, posadowionych w
    przeważających częściach na działkach sąsiednich nr 5 – część budynku nr 10 i nr 1 – część
    budynku nr 10 i nr 11).
    Jak wynika z praktyki interpretacyjnej, dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT
    wystarczające jest zabudowanie niewielkiej części działki (por. interpretacja indywidualna
    nr 0113-KDIPT1-1.4012.556.2023.3.MH z 8 listopada 2023 r.).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, aport:
    · Budynków;
    · prawa własności działek zabudowanych stanowiących własność Miasta, oznaczonych
      jako działki nr 1 oraz nr 2;
    · prawa użytkowania wieczystego przysługującego Miastu do zabudowanych działek nr 3,
      nr 4, nr 5 stanowiących własność Skarbu Państwa
    zwolniony będzie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS,
    np.:
    · interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP4-3.4012.82.2023.1.MAT z 21 kwietnia 2023 r.
      „Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy wynika, że prawo do zwolnienia od podatku
      przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży
      nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił
      wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił
      takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

      Wskazali Państwo, że nie ponosili wydatków na ulepszenie budynków/budowli w
      stosunku do których mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosili Państwo takie wydatki, to były one niższe
      niż 30% wartości początkowej zbywanych obiektów, oraz że w związku z nabyciem
      tych obiektów nie wystąpił podatek VAT, gdyż:
    - nabycie miało miejsce przed wejściem w życie ustawy o VAT,
    - Nieruchomości nabyto ze zwolnieniem od VAT,
    - nabycie nastąpiło w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT, np. w
      drodze spadku, lub na podstawie decyzji administracyjnej wydawanej w odniesieniu
      do komunalizacji mienia państwowego,
    - nabycie nastąpiło od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, tj.
      niedziałającej jako podatnik VAT.
      Skoro w związku z nabyciem ww. obiektów nie wystąpił podatek VAT (z różnych
      przyczyn), nie przysługiwało Państwu tym samym prawo do odliczenia podatku
      naliczonego w związku z tym nabyciem.
      W konsekwencji, do dostawy budynków/budowli w powyższych sytuacjach znajdzie
      zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż zostaną spełnione oba warunki do
      zastosowania tego zwolnienia od podatku określone w tym przepisie.
      Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntu, na
      którym posadowione są budynki/budowle również korzysta ze zwolnienia od podatku
      VAT.
      Tym samym, dostawa budynków/budowli, która nie korzysta ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a jednocześnie w odniesieniu do której nie
      przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego oraz nie ponosili Państwo wydatków na ich ulepszenie, w
      stosunku do których mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosili Państwo takie wydatki, a były one niższe
      niż 30% wartości początkowej tych obiektów, korzysta ze zwolnienia od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W takiej sytuacji również dostawa gruntu, na
      którym posadowione są ww. budynki/budowle korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
      Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy opisanych we
      wniosku nieruchomości zabudowanych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jest
      zatem prawidłowe”.
    · interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP1-3.4012.614.2019.2.KP z 19 lutego 2020 r.
      „Z wniosku wynika, że Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
      towarów i usług. Spółka nabyła nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży, przy
      której nie wystąpił podatek od towarów i usług. Zakup był dokonany od osób
      fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Nieruchomość to budynek
      mieszkalno-usługowy, w którym znajduje się 18 lokali mieszkalnych i jeden lokal
      niemieszkalno-usługowy. Spółka 9 grudnia 2019 r. dokonała ustanowienia odrębnej
      własności dla 3 lokali mieszkalnych. Spółka będzie dokonywała sprzedaży
      poszczególnych lokali wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, dokonując
      ustanowienia odrębnej własności lokali przy zawieraniu umowy sprzedaży. Spółka
      dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczanego, przy
      wydatkach poniesionych na ulepszenie. Spółka nie wprowadziła budynku mieszkalno-
      usługowego, a po ustanowieniu odrębnych własności także lokali, wymienionego
      powyżej, do ewidencji środków trwałych, podejmując decyzję o sprzedaży
      nieruchomości jako nieruchomości inwestycyjnej; wydzielając poszczególne lokale
      przed sprzedażą a także dokonując tego podziału w trakcie przyszłej sprzedaży lokali,
      w umowach sprzedaży poszczególnych lokali (akt notarialny). (...)

      Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego
      zasiedlenia, należy stwierdzić, że w odniesieniu do planowanej dostawy lokali w ogóle
      nie doszło do pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca wskazał, że poprzedni właściciel
      nie użytkował/wykorzystywał wymienionej nieruchomości (żadnego z 19 lokali
      zlokalizowanych na działce 1/1), wcześniej opisana nieruchomość zabudowana,
      również nie była wykorzystywana (użytkowana). Spółka po zakupie nieruchomości
      zabudowanej również nie użytkowała wymienionej nieruchomości, czyli nie
      wykorzystywała w zakresie żadnych czynności (opodatkowanych, zwolnionych, czy
      niepodlegających opodatkowaniu). Ponadto Spółka nie poniosła i nie poniesie
      wydatków na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych,
      równych oraz przekraczających 30% wartości początkowej każdego z tych lokali.
      Wydatki są mniejsze od 30 % wartości początkowej każdego z lokali. Zatem, nie doszło
      do pierwszego zasiedlenia lokali w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
      W związku z powyższym, dokonana przez Wnioskodawcę dostawa przedmiotowych
      lokali nie odbędzie się w ramach pierwszego zasiedlenia i nie korzysta ze zwolnienia
      od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
      Skoro w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy przeanalizować, czy dostawa lokali będzie mogła
      korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
      Z analizy okoliczności sprawy wynika, że sprzedaż lokali będzie mogła korzystać ze
      zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Powyższe
      uprawnienie wynika z faktu, że – jak wynika z okoliczności przedstawionych we
      wniosku – w związku z nabyciem nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto
      Wnioskodawca nie poniósł nakładów na ulepszenie nieruchomości (lokali) w wysokości
      równej bądź przewyższającej 30% jej wartości początkowej.
      W konsekwencji powyższego, wypełnione zostały przesłanki zdefiniowane w art. 43
      ust. 1 pkt 10a ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
          imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności
          towarów w zamian za odszkodowanie;
        2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
          umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
          sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
          następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
          ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
        3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
          komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

        4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
          jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
        5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
          ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
          przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
          spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
          członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
          lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
          własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle przedstawionych przepisów nieruchomość, zarówno gruntowa, jak i
    zabudowana, spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż,
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
    · wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku;
    · w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną
      wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek

    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z cytowanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym
    przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych
    czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami
    prawa, do realizacji których zostały one powołane.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć
    sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od
    sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być
    traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub

    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca
    uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy
    organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w
    oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu
    wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym
    działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny
    rachunek.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
        · ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
          przyrody oraz gospodarki wodnej;
        · gminnego budownictwa mieszkaniowego.
    Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):

      Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią
      przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz
      nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być
      przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem
      sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub
      dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane
      ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do
      spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych
      oraz jako majątek tworzonych fundacji.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Planują Państwo zbyć w drodze aportu: 5-segmentowy kompleks
    niedokończonych budynków mieszkalno-rotacyjnych posadowionych na działkach
    będących Państwa własnością nr 1, nr 2 oraz na działkach będących w użytkowaniu
    wieczystym przez Państwa nr 3, nr 4, nr 5 (właścicielem Budynków są Państwo); prawo
    własności nieruchomości stanowiących Państwa własność, oznaczonych jako działki nr 1
    oraz nr 2; prawo użytkowania wieczystego przysługującego Państwu do nieruchomości
    oznaczonych jako działki nr 6, nr 3, nr 4, nr 5 stanowiących własność Skarbu Państwa
    (Budynki nie są posadowione na działce nr 6 będącej w użytkowaniu wieczystym). Aport
    dokonany zostanie na rzecz Spółki. Dokonają Państwo zbycia w formie aportu prawa
    własności działek oraz prawa użytkowania wieczystego działek wraz z Budynkami.
    Transakcja zbycia w formie aportu będzie miała charakter odpłatny –otrzymają Państwo
    od Spółki udziały (wartość netto transakcji) oraz gotówkę (kwota podatku VAT).
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności uznania za podatnika VAT i
    podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT aportu nieruchomości (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1).
    Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności
    podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko.
    Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych
    widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta
    pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma
    wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych
    regulujących stosunki prawnopodatkowe.
    Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy
    organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez
    względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza
    nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
    Warto w niniejszej sprawie przywołać wyrok NSA w Warszawie z 8 czerwca 2022 r., sygn.
    akt I FSK 674/21, w którym Sąd wskazał:
    „Przydatne dla rozpoznawanej sprawy jest zwłaszcza stanowisko przyjęte w wyrokach
    Trybunału Sprawiedliwości z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 (ECLI:EU:C:2015:
    733) oraz z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 (ECLI:EU:C:2018:91.), bowiem
    okoliczności faktyczne spraw rozstrzyganych przez Trybunał Sprawiedliwości wykazują
    istotne analogie ze sporem występującym w rozpoznawanej sprawie.
    W ostatnim z wymienionych wyroków, tj. wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17,
    Trybunał wyjaśnił, że działalność polegająca na wykonywaniu przez spółkę należąca w
    100% do gminy niektórych zadań publicznych, zgodnie z umową zawartą między nią samą
    a gminą nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej
    przewidzianą w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE wówczas, gdy działalność ta stanowi
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.

    Podkreślił zarazem, że »(...) z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych
    okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania
    głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych
    zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą (w rozpatrywanej obecnie sprawie –
    Województwem) stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT na
    mocy tego przepisu« (pkt 42).
    Trybunał potwierdził swoje wcześniejsze stanowisko, że nawet w sytuacji, w której zakres
    autonomii spółki jest ograniczony w ten sposób, że kapitał spółki należy w 100% do gminy
    (w rozpatrywanej obecnie sprawie – do Województwa) nie stanowi okoliczności
    przesądzającej dla uznania, iż podmiot taki należy uznać za wykonujący działalność, jako »
    organ władzy publicznej« dla potrzeb VAT.
    Jak bowiem wskazał Trybunał, pomimo tej okoliczności inne cechy więzi łączącej spółkę z
    organem władzy publicznej (gminą) mogą przemawiać za uznaniem, że faktycznie nie
    pozostaje ona w organicznym związku z tym podmiotem, gdyż nie jest wystarczająco
    wkomponowana w ramy organizacji administracji publicznej”.
    Podobne wnioski wynikają z wyroku z 26 maja 2021 r. (sygn. akt I FSK 1803/18), w którym
    NSA w Warszawie odwołał się do orzecznictwa TSUE i wskazał:
    „Jako że (...) została bowiem utworzona przez gminę (...) w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną
    prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w
    stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego
    zarządzania.
    Chociaż zakres autonomii (...) jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał
    spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy
    (...), inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać
    decydującego wpływu na działalność (...)”.
    Ocena charakteru wykonywanych przez gminę czynności za pośrednictwem spółki prawa
    handlowego była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W
    wyroku z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 659/18, NSA wskazał:
    „(...) utworzenie przez gminę spółki kapitałowej w celu wykonywania zadań własnych jest
    jedną z zasadniczych form wykonywania zadań w obszarze użyteczności publicznej.
    Decyzja o powierzeniu takiej spółce wykonywania zadań publicznych przyjmuje postać
    uchwały organu gminy, a także dokonywa się w akcie założycielskim spółki (akcie
    założycielskim spółki z o.o.). Według art. 4 ust. 1 pkt 1 u.g.k., jeżeli przepisy szczególne nie
    stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o
    wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej. (...). W przypadku
    powołania do życia spółki kapitałowej w celu realizacji określonych zadań własnych gminy
    (art. 9 ust. 1 SamGminU), uchwała powierzająca takiej spółce wykonywanie zadań
    własnych gminy stanowi podstawę zlecenia spółce wykonywania tych zadań (wyrok NSA z
    dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2590/15). Z powyższego wynika, że jakkolwiek w
    niniejszej sprawie brak było podstaw do powierzenia wykonywania zadań w drodze
    umowy cywilnoprawnej, to zgodzić się trzeba z organem, że relacja zobowiązaniowa to nie
    tylko stosunek powstały na kanwie umowy cywilnoprawnej, ale także innego rodzaju
    porozumień, czy też podjętych uchwał, które powodują powstanie relacji zobowiązującej
    strony do wzajemnego określonego zachowania”.
    W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane
    zostają przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy – transakcja
    zbycia Budynków, prawa własności działek nr 1 i nr 2 oraz prawa użytkowania wieczystego
    działek nr 6, nr 3, nr 4 i nr 5 w drodze aportu, będzie niewątpliwie czynnością
    cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną).

    Jak wskazano wyżej, Państwo – w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – jako
    osoba prawna, podlegają obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W tym
    zakresie bowiem, wykonywane przez Państwa czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że czynność wykonywana przez Państwa, opisana we
    wniosku, nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy.
    Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które
    mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod
    warunkiem, że czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym
    wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały
    powołane. Państwa działania w tym przypadku są tożsame z działaniami każdego innego
    podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wniesienie do
    Spółki w formie aportu niepieniężnego składnika majątkowego w postaci ww.
    nieruchomości, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a
    Państwo będą występować w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że dokonując aportu na rzecz Spółki będą Państwo działali w
    charakterze podatnika VAT, a ww. aport będzie stanowił czynność podlegającą regulacjom
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy, aportu nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Jak Państwo wskazali, na działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 znajduje się 5-segmentowy
    kompleks niedokończonych budynków mieszkalno-rotacyjnych (Budynki). Na działce: nr 4
    znajduje się budynek nr 7, budynek nr 8 oraz część budynku nr 9; nr 2 znajduje się część
    budynku nr 9; nr 5 znajduje się część budynku nr 9 oraz część budynku nr 10; nr 1
    znajduje się część budynku nr 10 oraz część budynku nr 11; nr 3 znajduje się niewielka
    część budynku nr 10 razem z wejściem do klatki schodowej i niewielka część budynku nr
    11 razem z wejściem do klatki schodowej. Tym samym: budynek nr 7 usytuowany jest w
    całości na działce nr 4; budynek nr 8 usytuowany jest w całości na działce nr 4; budynek nr
    9 usytuowany jest na działkach nr 4, nr 2 (największa część budynku), nr 5; budynek nr 10
    usytuowany jest na działkach nr 5, nr 1, nr 3 (niewielka część budynku razem z wejściem
    do klatki schodowej); budynek nr 11 usytuowany jest na działkach nr 1, nr 3 (niewielka
    część budynku razem z wejściem do klatki schodowej). Budynki wpisują się w definicję
    budynku, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy prawo budowlane.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli,
    jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    należy przywołać definicję pierwszego zasiedlenia zawartą w ustawie.
    Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a lub pkt 2 tego przepisu.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
          prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz
    art. 43 ust. 1 pkt 2 stanie się bezzasadne.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki,
    budowle lub ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki,
    budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki,
    budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu
    korzysta ze zwolnienia od podatku.
    Wskazali Państwo, że nigdy nie doszło do pierwszego zasiedlenia Budynków. Oznacza to,
    że do ich dostawy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem, jeśli nie są spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości na podstawie przepisu art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy.
    Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy wynika, że prawo do zwolnienia od podatku
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo: prawo własności działki nr 2 z posadowioną na
    niej częścią budynku nr 9 (największa część budynku) w drodze umowy zamiany z osobą
    fizyczną; prawo własności działki nr 1 z posadowioną na niej częścią Budynku nr 10 i
    częścią Budynku nr 11 w drodze umowy darowizny; prawo użytkowania wieczystego
    działek nr 4, nr 5, nr 3 wraz z posadowionymi na nich Budynkami nr 7, nr 8, nr 9 (dwie
    części budynku), nr 10 (część budynku oraz niewielka część budynku z wejściem do klatki
    schodowej), nr 11 (niewielka część budynku z wejściem do klatki schodowej) w drodze
    umowy darowizny. Nie ponieśli Państwo kosztu podatku VAT przy nabyciu prawa
    własności działek, prawa użytkowania wieczystego oraz Budynków. Ponadto od momentu
    nabycia nie ponieśli Państwo wydatków na ulepszenia Budynków, w stosunku do których
    wystąpiło prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W konsekwencji, do dostawy Budynków w powyższych sytuacjach znajdzie zastosowanie
    art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż zostaną spełnione oba warunki do zastosowania tego
    zwolnienia od podatku określone w tym przepisie.
    Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntów (prawa
    własności działek oraz prawa użytkowania wieczystego działek), na których posadowione
    są Budynki również korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że aport Budynków, prawa własności działek nr 1 i nr 2 oraz
    prawa użytkowania wieczystego działek nr 3, nr 4 i nr 5 korzystać będzie ze zwolnienia od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.