Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-725/14-4/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-10
Teza: Prawo do odliczenia 100% VAT z tytułu nabycia pojazdów i kosztów eksploatacji.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2014 r. (data wpływu 30 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 4 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% VAT z tytułu nabycia pojazdów i kosztów eksploatacji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% VAT z tytułu nabycia pojazdów i kosztów eksploatacji.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 4 grudnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca z siedzibą …jest przedsiębiorcą wodociągowo-kanalizacyjnym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. nr 123, poz. 858 z późn. zm.).

Wnioskodawca w związku z prowadzoną przez siebie działalnością planuje zakupić samochody osobowe dla inkasentów, którzy swoją pracę wykonują poza siedzibą przedsiębiorstwa. Wnioskodawca wyjaśnia, iż inkasenci są pracownikami, którzy codziennie dojeżdżają do klientów Zakładu w celu m.in. spisania stanu liczników zużytej wody, weryfikacji stanu liczników, co wiąże się z codzienną koniecznością pokonywania znacznych odległości, gdyż Wnioskodawca prowadzi swoją działalność na terenie kilku gmin.

Wnioskodawca przedmiotowe samochody będzie wykorzystywał wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej, przez co chce skorzystać z możliwości pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT. Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zarząd Spółki podjął decyzję o wydaniu zarządzenia wewnętrznego, szczegółowo normującego zasady wykorzystania samochodów służbowych, które jednoznacznie potwierdzają brak wykorzystania tych samochodów do użytku prywatnego. Każdy użytkownik samochodu służbowego podpisuje oświadczenie, w którym przyjmuje warunki użytkowania samochodu służbowego określone w zarządzeniu i zobowiązuje się do ich przestrzegania.

Pracownicy prowadzić będą ewidencję przebiegu pojazdu, a ponadto, Wnioskodawca planuje zainstalować w samochodach nawigację GPS umożliwiającą sprawdzenie dokładnej trasy przebytej przez dany pojazd. Jednocześnie Wnioskodawca chce wystosować do pracowników pisemne pouczenia, w których zostanie zastrzeżone, że przedmiotowe samochody mogą być wykorzystywane tylko i włącznie w celach prowadzonej działalności przez Zakład i nie jest możliwe używanie tych pojazdów do celów prywatnych pracowników.

Charakter pracy inkasentów oraz efektywność wykorzystania czasu pracy powodują, że nie jest ekonomicznie uzasadnione codzienne pozostawianie pojazdów w pobliżu siedziby Spółki, z przyczyn związanych także z brakiem dostępnych miejsc postojowych. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie będzie dla niego finansowo i ekonomicznie opłacalne codzienne odstawianie samochodów przez pracowników do siedziby zakładu. W związku z tym Wnioskodawca chce zobowiązać pracowników aby garażowali samochody służbowe na terenie własnych posesji, gdyż pod względem ekonomicznym będzie to dużo bardziej opłacalne dla Wnioskodawcy.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – VAT. Samochody będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Faktury za nabycie samochodów będą wystawiane na Zakład w …. Podobnie faktury za wydatki związane z eksploatacją tj. paliwo, części zamienne, przeglądy itp. Wnioskodawca wskazał, iż koszty eksploatacji związane z samochodami to: części zamienne, usługi naprawy samochodów, paliwo do samochodów, oleje i płyny jako uzupełnienie lub wymiana, obowiązkowe przeglądy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji, w której samochody byłyby wykorzystywane wyłącznie w celach służbowych, przy zachowaniu ww. środków (tj. ewidencja przebiegu kilometrów, zainstalowanie nawigacji, pouczenie pracowników oraz przyjęcie zasad użytkowania samochodów służbowych), gdy wyznaczonym miejscem parkowania jest miejsce zamieszkania pracownika, możliwe jest odliczenie 100% VAT od ceny nabycia i kosztów eksploatacji pojazdu, po złożeniu odpowiedniej informacji VAT-26?

Zdaniem Wnioskodawcy, w powyższej sytuacji istnieje możliwość skorzystania z całkowitego odliczenia podatku VAT. Zainstalowanie w samochodach nawigacji, jak również prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu oraz pouczenie osób, które będą korzystać z tych samochodów, o braku możliwości korzystania z samochodów do celów prywatnych, zdaniem Wnioskodawcy wyczerpuje ustawową regulację z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą „pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłączne do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (\`(...)\`)”.

Wnioskodawca wskazuje, że specyfika wykonywanej przez inkasentów pracy powoduje, iż nie sposób jednoznacznie wskazać moment rozpoczęcia i zakończenia przez nich pracy – co do zasady ma to miejsce w momencie wyjścia z domu, a zakończenie w momencie powrotu.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż przyjęcie odmiennego stanowiska znacznie obniży efektywność planowanego przedsięwzięcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Należy zaznaczyć, że od 1 kwietnia 2014 r., kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z tymi pojazdami zostały uregulowane w przepisach art. 86a ust. 1-10 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na mocy art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy – warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

– jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

1.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6 ustawy).

Według art. 86a ust. 7 ustawy – ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
    6.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r., paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług - VAT, jest przedsiębiorcą wodociągowo-kanalizacyjnym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Wnioskodawca w związku z prowadzoną przez siebie działalnością planuje zakupić samochody osobowe dla inkasentów, którzy swoją pracę wykonują poza siedzibą przedsiębiorstwa. Wnioskodawca wyjaśnia, iż inkasenci są pracownikami, którzy codziennie dojeżdżają do klientów Zakładu w celu m.in. spisania stanu liczników zużytej wody, weryfikacji stanu liczników, co wiąże się z codzienną koniecznością pokonywania znacznych odległości, gdyż Wnioskodawca wskazał, że prowadzi swoją działalność na terenie kilku gmin.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe samochody będzie wykorzystywał wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej, przez co chce skorzystać z możliwości pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT. Zarząd Spółki podjął decyzję o wydaniu zarządzenia wewnętrznego, szczegółowo normującego zasady wykorzystania samochodów służbowych, które jednoznacznie potwierdzają brak wykorzystania tych samochodów do użytku prywatnego. Każdy użytkownik samochodu służbowego podpisuje oświadczenie, w którym przyjmuje warunki użytkowania samochodu służbowego określone w zarządzeniu i zobowiązuje się do ich przestrzegania.

Pracownicy prowadzić będą ewidencję przebiegu pojazdu, a ponadto, Wnioskodawca planuje zainstalować w samochodach nawigację GPS umożliwiającą sprawdzenie dokładnej trasy przebytej przez dany pojazd. Jednocześnie Wnioskodawca chce wystosować do pracowników pisemne pouczenia, w których zostanie zastrzeżone, że przedmiotowe samochody mogą być wykorzystywane tylko i włącznie w celach prowadzonej działalności przez Zakład i nie jest możliwe używanie tych pojazdów do celów prywatnych pracowników.

Charakter pracy inkasentów oraz efektywność wykorzystania czasu pracy powodują, że nie jest ekonomicznie uzasadnione codzienne pozostawianie pojazdów w pobliżu siedziby Spółki, z przyczyn związanych także z brakiem dostępnych miejsc postojowych. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie będzie dla niego finansowo i ekonomicznie opłacalne codzienne odstawianie samochodów przez pracowników do siedziby zakładu. W związku z tym Wnioskodawca chce zobowiązać pracowników aby garażowali samochody służbowe na terenie własnych posesji, gdyż pod względem ekonomicznym będzie to dużo bardziej opłacalne dla Wnioskodawcy.

Samochody będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Faktury za nabycie samochodów będą wystawiane na Zakład w ….. Podobnie faktury za wydatki związane z eksploatacją tj. paliwo, części zamienne, przeglądy itp. Wnioskodawca wskazał, iż koszty eksploatacji związane z samochodami to: części zamienne, usługi naprawy samochodów, paliwo do samochodów, oleje i płyny jako uzupełnienie lub wymiana, obowiązkowe przeglądy.

W odniesieniu do opisanego wyżej zdarzenia przyszłego, wskazać należy, że kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych m.in. z nabyciem samochodów, eksploatacją samochodów a także paliwem do samochodów osobowych w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania samochodów osobowych wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości innego niż działalność gospodarcza użytku tych pojazdów. Przy czym użytek inny niż działalność gospodarcza należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Wnioskodawca wskazał, że Zarząd Spółki podjął decyzję o wydaniu zarządzenia wewnętrznego, szczegółowo normującego zasady wykorzystania samochodów służbowych, które jednoznacznie potwierdzają brak wykorzystania tych samochodów do użytku prywatnego. Każdy użytkownik samochodu służbowego podpisuje oświadczenie, w którym przyjmuje warunki użytkowania samochodu służbowego określone w zarządzeniu i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Pracownicy prowadzić będą ewidencję przebiegu pojazdu, a ponadto, Wnioskodawca planuje zainstalować w samochodach nawigację GPS umożliwiającą sprawdzenie dokładnej trasy przebytej przez dany pojazd. Jednocześnie Wnioskodawca chce wystosować do pracowników pisemne pouczenia, w których zostanie zastrzeżone, że przedmiotowe samochody mogą być wykorzystywane tylko i włącznie w celach prowadzonej działalności przez Zakład i nie jest możliwe używanie tych pojazdów do celów prywatnych pracowników.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż chce zobowiązać pracowników aby garażowali samochody służbowe na terenie własnych posesji.

Należy wskazać, iż opisane przez Wnioskodawcę procedury nie będą wykluczały użycia samochodów do celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, ponieważ możliwy będzie dojazd pracowników z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i odwrotnie samochodem służbowym. Zatem ustalone przez Wnioskodawcę zasady używania pojazdów będą przewidywały ich użycie do celów mieszanych.

Przedstawione przez Wnioskodawcę rozwiązanie - wykorzystanie samochodów służbowych w celu dojazdu inkasentów do/z pracy tj. do/od klientów Wnioskodawcy, przede wszystkim sprzyjać będzie wygodzie pracownika, który nie musi we własnym zakresie organizować sobie środka transportu do pracy. Należy zatem stwierdzić, że dojazd pracownika do/z pracy nie będzie miał związku z działalnością gospodarczą pracodawcy. Zapewnienie ułatwienia w tym zakresie ze strony pracodawcy będzie realizowało cel prywatny (niewynikający ze stosunku pracy) pracownika, nie zaś gospodarczy pracodawcy.

Z uwagi na powyższe spostrzeżenia nie można się zgodzić ze stwierdzeniem Wnioskodawcy co do tego, że samochody, o których mowa we wniosku, będą wykorzystywane wyłącznie w celach służbowych. Jak wynika z przedstawionych okoliczności przedmiotowe samochody będą wykorzystywane również do celów innych niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy, skoro możliwe będzie użycie tych pojazdów przez pracowników do celów prywatnych – to jest w celu dojazdu z miejsca zamieszkania pracownika do miejsca pracy – do klientów i z miejsca pracy do miejsca zamieszkania. Bez znaczenia jest, że Wnioskodawca będzie prowadził dla tych samochodów ewidencję przebiegu pojazdu oraz poinformuje właściwego naczelnika urzędu skarbowego na odpowiednim formularzu o wykorzystywaniu tych samochodów do celów działalności gospodarczej, ponieważ już z samej procedury sposobu użytkowania tych pojazdów będzie wynikał użytek mieszany.

W analizowanym przypadku, ponieważ samochody służbowe będą parkowane w miejscach zamieszkania pracowników, nie można obiektywnie stwierdzić, że samochody będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, gdyż już fakt dojazdu pracowników z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i odwrotnie, oznaczać będzie wykorzystywanie przedmiotowych samochodów do celów prywatnych. Opisany sposób użytkowania tych samochodów świadczy o wykorzystywaniu ich również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Zatem, z uwagi na przedstawiony planowany sposób użytkowania samochodów osobowych przez Wnioskodawcę, wykluczonym jest przyjęcie, że samochody te wykorzystywane będą wyłącznie do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy wyznaczonym miejscem parkowania samochodów będzie miejsce zamieszkania pracownika, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało odliczenie 100% podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych, części zamiennych, usług naprawy samochodów, olejów i płynów oraz obowiązkowych przeglądów. Z wniosku wynika, że samochody osobowe będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych, zatem Wnioskodawcy w opisanym przypadku będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego od ww. nabyć.

Natomiast - zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej - Wnioskodawcy do dnia 30 czerwca 2015 r. nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej ani w ograniczonej do 50% wysokości w przypadku nabycia paliwa przeznaczonego do napędu samochodów osobowych wykorzystywanych do celów „mieszanych” tj. do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.