Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-367/15-6/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-01-22
Teza: Opodatkowanie sprzedaży towaru używanego w postaci samochodu osobowego będącego środkiem trwałym.
Słowa kluczowe: dostawa; marża; samochód; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2015 r. (data wpływu 9 listopada 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2015 r. (data wpływu 22 grudnia 2015 r.) oraz pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. (data wpływu 13 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży towaru używanego w postaci samochodu osobowego będącego środkiem trwałym – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania sprzedaży towaru używanego w postaci samochodu osobowego będącego środkiem trwałym. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 grudnia 2015 r. (data wpływu 22 grudnia 2015 r.) oraz pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. (data wpływu 13 stycznia 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni – osoba fizyczna, czynny podatnik podatku od towarów i usług, zakupiła używany samochód osobowy w systemie VAT-marża na terenie Unii Europejskiej. Przedmiotowe nabycie nie stanowiło nabycia wewnątrzwspólnotowego. Po dokonaniu drobnych napraw wprowadzono ten pojazd do ewidencji środków trwałych. Do dziś wykorzystywany jest w działalności opodatkowanej jako środek trwały. Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać ten samochód, za cenę równą cenie zakupu.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 grudnia 2015 r. Wnioskodawczyni poinformowała:

1.  samochód został nabyty w celu wykorzystywania go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak z założeniem zbycia pojazdu po bliżej nieokreślonym czasie,
2.  ww. pojazd stanowi samochód używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3.  samochód został nabyty od osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej (umowa kupna-sprzedaży, osoba niebędąca podatnikiem od wartości dodanej),
4.  z tytułu nabycia nie przysługiwało jej prawo odliczenie podatku.

Natomiast ostatecznie Wnioskodawczyni wskazała:

1.  samochód został nabyty w celu wykorzystywania go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak z założeniem zbycia pojazdu po bliżej nieokreślonym czasie,
2.  ww. pojazd stanowi samochód używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3.  z tytułu nabycia nie przysługiwało jej prawo odliczenie podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż tego samochodu w przyszłości, będzie podlegała opodatkowaniu 23% VAT, czy opodatkowaniu na zasadzie marży?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż samochodu który został zakupiony na fakturę VAT -marża i od którego nie dokonano odliczenia podatku VAT – będzie podlegała opodatkowaniu marżą (art. 120 Ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie zatem z ww. przepisami, samochód osobowy spełnia definicję towaru wynikającą z powyższego przepisu, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy  podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni – osoba fizyczna, czynny podatnik podatku od towarów i usług, zakupiła używany samochód osobowy w systemie VAT-marża (na fakturę VAT-marża) na terenie Unii Europejskiej. Przedmiotowe nabycie nie stanowiło nabycia wewnątrzwspólnotowego. Po dokonaniu drobnych napraw wprowadzono ten pojazd do ewidencji środków trwałych. Do dziś wykorzystywany jest w działalności opodatkowanej jako środek trwały. Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać ten samochód, za cenę równą cenie zakupu. Samochód został nabyty w celu wykorzystywania go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak z założeniem zbycia pojazdu po bliżej nieokreślonym czasie. Pojazd stanowi samochód używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, a z tytułu jego nabycia Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy – w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy samochód ten przed odsprzedażą zamierzał podatnik użytkować dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej) został nabyty ostatecznie w celu odsprzedaży.

Z uzupełnienia do wniosku wynika, że przedmiotowy samochód osobowy został nabyty w celu wykorzystywania go przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak z założeniem zbycia pojazdu po bliżej nieokreślonym czasie.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Wspólną cechą przedstawionych powyżej przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający towar używany pozbawiony jest prawa do odliczenia podatku naliczonego przy jego nabyciu.

Z analizy sprawy wynika, że przedmiotowy samochód osobowy (towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy) Wnioskodawczyni zakupiła w systemie VAT-marża (na fakturę VAT-marża) od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy, a nabycie ww. samochodu – pomimo pierwotnego wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej – wiązało się docelowo z jego odsprzedażą. Zatem Wnioskodawczyni wypełni dyspozycje wynikające z przepisów ustawy, pozwalające na zastosowanie szczególnej procedury VAT-marża przy sprzedaży ww. samochodu.

Podsumowując, w związku ze sprzedażą przedmiotowego samochodu osobowego Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.