Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.650.2025.4.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Uznanie, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości Zbywanych nie
będą Państwo występować w charakterze podatników
podatku od towarów i usług prowadzących działalność
gospodarczą, a tym samym sprzedaż Nieruchomości
Zbywanych nie będzie podlegała opodatkowaniu tym
podatkiem.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
małżeństwo
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości Zbywanych nie
    będą Państwo występować w charakterze podatników podatku od towarów i usług
    prowadzących działalność gospodarczą, a tym samym sprzedaż Nieruchomości
    Zbywanych nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 8 września 2025 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B.A.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.A. (dalej: Wnioskodawca) oraz Pani B.A. (dalej: Wnioskodawczyni) są osobami
    fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terytorium Polski, posiadającymi polską
    rezydencję podatkową. W dalszej części niniejszego wniosku Wnioskodawca oraz
    Wnioskodawczyni będą określani łącznie jako Wnioskodawcy.
    Wnioskodawcy na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej są właścicielami
    nieruchomości, których historię i cel nabycia (do majątku wspólnego małżeńskiego) na
    przestrzeni ostatnich kilkunastu lat przedstawiają (chronologicznie) poniżej:

        1) Nieruchomość składająca się z dwóch działek gruntu położonych w (...) (dz. nr 1/1
        oraz 1/2), dla których prowadzona jest księga wieczysta: (...), z których działka nr 1
        /1 zabudowana jest domem jednorodzinnym, zamieszkiwanym przez
        Wnioskodawców, nabyta 11 kwietnia 2003 r. (dalej: Nieruchomość 1).
        2) Niezabudowana nieruchomość rolna składająca się z działek gruntu o nr 2 i 3, o
        pow. łącznej 2,66 ha [nr księgi wieczystej (...)], położona w (...), (przy czym udział 9
        /10 został nabyty przez Wnioskodawców 21 maja 2007 r. od osób w żaden
        sposób nie powiązanych, zaś pozostały udział 1/10 został nabyty przez
        Wnioskodawców 13 sierpnia 2015 r. od rodziców Wnioskodawczyni (dalej:
        Nieruchomość 2). Przedmiotowa Nieruchomość została nabyta w okresie, kiedy
        Wnioskodawcy rozważali zamieszkanie (osiedlenie się) w rodzinnych stronach
        Wnioskodawczyni, przy czym w dniu zakupu tej nieruchomości (wówczas udziału
        9/10 w Nieruchomości 2) nie mieli sprecyzowanych planów co do daty
        ewentualnego wybudowania na działkach gruntu domu rodzinnego. Z uwagi na
        dużą powierzchnię Nieruchomości 2, Wnioskodawcy zakładali, że jeśli wybudują
        dom rodzinny w tej nieruchomości, część z Nieruchomości po jej podziale,
        przekażą dzieciom lub sprzedadzą. Po zakupie przedmiotowe plany jednak nie
        ziściły się m.in. z uwagi na fakt, że Wnioskodawcy przenieśli centrum swoich
        interesów osobistych i życiowych na okres od listopada 2015 r. do kwietnia 2021
        r. do (...), a następnie na okres od maja 2021 r. do grudnia 2023 r. (...), gdzie
        Wnioskodawca świadczył pracę zawodową na rzecz jednego z (...) koncernów
        działających w branży sprzedaży detalicznej.
        3) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działek gruntu o nr 4 oraz 5,
        położona we wsi (...), w (...), o pow. łącznej 0,1439 ha [nr księgi wieczystej (...)],
        nabyta 23 stycznia 2009 r. (dalej: Nieruchomość 3). Wnioskodawcy nabyli
        przedmiotowe działki gruntu (położone w bliskim sąsiedztwie do ich miejsca
        zamieszkania) z myślą o jej zabudowie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym,
        lecz również z uwagi na wyjazd poza granice kraju, przedmiotowe plany nie
        zostały zrealizowane.
        4) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr 6, położona we
        wsi (...), o pow. 0,0929 ha [nr księgi wieczystej (...)], nabyta 25 marca 2009 r. (dalej:
        Nieruchomość 4), podobnie jak w przypadku Nieruchomości 3, z myślą o ich
        zabudowie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na
        wyjazd poza granice kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
        5) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr 7 o pow.
        0,0024 ha [nr księgi wieczystej (...)], położona w (...), przy (...) stanowiąca niewielki
        fragment przylegający do Nieruchomości 1, nabyta 29 lipca 2011 r. (dalej:
        Nieruchomość 5), z myślą o jej zabudowie (wraz z innymi działkami) budynkiem
        mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice
        kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
        6) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr 8 oraz 9,
        położona w (...) o pow. 0,1635 ha [nr księgi wieczystej (...)], nabyta 13 września
        2013 r. (dalej: Nieruchomość 6), z myślą o ich zabudowie budynkiem
        mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice
        kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
        7) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr 10/6, położona
        w (...) o pow. 0,0829 ha [nr księgi wieczystej (...)], nabyta 10 stycznia 2014 r. (dalej:
        Nieruchomość 7), z myślą o ich zabudowie budynkiem mieszkalnym
        jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice kraju,
        przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
        8) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działek gruntu o nr 10/7 i 10/8,
        położona w (...) o pow. każdej z działek 0,0833 ha [nr księgi wieczystej (...)], nabyta

        14 sierpnia 2014 r. (dalej: Nieruchomość 8), z myślą o ich zabudowie budynkiem
        mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice
        kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
        9) Niezabudowana nieruchomość gruntowa składająca się z działki gruntu o nr 11/5,
        położona w (...) o pow. 0,0550 ha (nr księgi wieczystej: (...); dalej: Nieruchomość 9)
        nabyta 17 maja 2021 r., bez wyraźnie sprecyzowanych planów, lecz ewentualnie
        pod przyszłą budowę nowego domu jednorodzinnego.
      10) Niezabudowana nieruchomość gruntowa składająca się z działki gruntu o nr 11/6,
        położona w (...) o pow. 0,0550 ha (nr księgi wieczystej: (...); dalej: Nieruchomość
        10), nabyta 17 maja 2021 r., bez wyraźnie sprecyzowanych planów, lecz
        ewentualnie pod przyszłą budowę nowego domu jednorodzinnego.
    Nieruchomości 1-10 będą w dalszej części niniejszego wniosku określane łącznie jako
    Nieruchomości.
    Wnioskodawcy są ponadto współwłaścicielami na zasadach współwłasności majątkowej
    małżeńskiej lokalu mieszkalnego w (...), nabytego 17 czerwca 2024 r. i użytkowanego
    obecnie przez syna Wnioskodawców.
    Wnioskodawcy w okresie od listopada 2015 r. do kwietnia 2021 r. przebywali w (...), a
    następnie w okresie od maja 2021 r. do grudnia 2023 r. w (...), gdzie Wnioskodawca
    świadczył pracę zawodową na rzecz jednego z (...) koncernów działających w branży
    sprzedaży detalicznej. Obecnie Wnioskodawcy, planują uporządkowanie spraw
    związanych z posiadanymi Nieruchomościami, w związku z powyższym przedstawiają
    plany jakie zamierzają podjąć w związku z każdą z Nieruchomości.
    Plany Wnioskodawców:
    Co do zasady Wnioskodawcy nie mają obecnie żadnych planów w stosunku do
    Nieruchomości 1, Nieruchomości 5 (Nieruchomość 1 jest funkcjonalnie połączona z
    Nieruchomością 5), Nieruchomości 9 oraz Nieruchomości 10, tj. nie planują choćby
    ewentualnej sprzedaży tych nieruchomości, lecz przewidują ich ewentualne wykorzystanie
    do wybudowania domu rodzinnego (dla Wnioskodawców). W związku z powyższym
    przedmiotowe Nieruchomości nie są przedmiotem zapytań przedstawionych w niniejszym
    wniosku, lecz są prezentowane dla celów pełnego opisu zdarzenia przyszłego.
    W związku z powyższym nieruchomości przedstawione jako: Nieruchomość 2,
    Nieruchomość 3, Nieruchomość 4, Nieruchomość 6, Nieruchomość 7 oraz Nieruchomość
    8 będą określane łącznie w dalszej części niniejszego wniosku jako Nieruchomości
    Zbywane.
    Nieruchomość 2:
    Wnioskodawcy, z uwagi na powierzchnię Nieruchomości 2 (2,66 ha) i brak zamierzenia co
    do osiedlenia się w miejscowości położenia tej nieruchomości, planują:
                                                21) podział Nieruchomości 2 - w pierwszej kolejności na działki powyżej 3000 m, zaś w
      dalszej kolejności, ponowny podział tych nieruchomości na jeszcze mniejsze działki
      (przy czym z oczywistych względów proceduralnych Wnioskodawcy wspierają się w
      tym zakresie usługami uprawnionego geodety);
    2) docelowo uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz sprzedaż tych działek gruntu
      (z przeniesieniem warunków zabudowy na rzecz kupującego, o ile będzie to prawnie
      dopuszczalne) każdorazowo na rzecz osób/podmiotów zainteresowanych nabyciem
      takiej działki (przy czym Wnioskodawcy wskazują, że nie są w stanie określić, kto
      będzie potencjalnym nabywcą).
    Wnioskodawcy zaznaczają, że oprócz podziałów oraz uzyskania warunków zabudowy
    (niewykluczone, że w ramach podziału zostaną wydzielone działki drogowe) nie planują
    dokonywać innych czynności (niż powyżej wymienionych) faktycznych lub prawnych w

    stosunku do działek powstałych z Nieruchomości 2, w tym w szczególności nie będą
    podejmować działań celem podwyższenia wartości tych działek gruntu powstałych z
    Nieruchomości 2. Wnioskodawcy wskazują, że dla celów uzyskania warunków zabudowy
    będą zobowiązani zapewnić możliwość podłączenia tzw. mediów do przedmiotowych
    działek gruntu (poprzez uzyskanie zaświadczenia lub innego pisma od gestora mediów),
    niemniej Wnioskodawcy sami nie planują zlecać wykonania tego typu inwestycji a jedynie
    będą informować potencjalnych nabywców o możliwościach przyłączenia działek do
    mediów.
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 2 żadnych działań zmierzających do
      podniesienia wartości tej Nieruchomości.
    b) nie użytkowali Nieruchomości 2 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej) bądź jej dzierżawy.
    Nieruchomość 3 i 4:
    Wnioskodawcy wskazują, że co do zasady nie mają wyraźnie sprecyzowanych planów w
    stosunku do Nieruchomości 3 oraz 4, lecz jedynie rozważają ich sprzedaż w takiej postaci
    w jakiej Nieruchomości się znajdują, tj. bez poprzedzenia tej sprzedaży jakimikolwiek
    działaniami faktycznymi lub prawnymi, w tym np. w postaci podziałów działek (ponadto
    działki obejmujące Nieruchomości 3 i 4 objęte są postanowieniami Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego przewidującymi możliwość zabudowy mieszkaniowej
    działek).
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 3 i 4 żadnych działań faktycznych lub
      prawnych zmierzających do podniesienia wartości tej Nieruchomości.
    b) nie użytkowali Nieruchomości 3 i 4 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej) bądź jej dzierżawy.
    Nieruchomości 6-8:
    Wnioskodawcy wskazują, że w stosunku do Nieruchomości 6-8, które pierwotnie zostały
    nabyte w celu wybudowania jednorodzinnego domu mieszkalnego, uzyskali w przeszłości
    dla trzech z pięciu działek decyzje o warunkach zabudowy (oraz pozwolenie na budowę
    domu jednorodzinnego), które jednak wygasły (Wnioskodawcy nie pozyskali zresztą nawet
    Dziennika Budowy, rezygnując wówczas z rozpoczęcia budowy).
    Jednocześnie dla Nieruchomości 6-8 wydana została 30 stycznia 2025 r. uchwała nr (...)
    Rady Gminy (...) z 30 stycznia 2025 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego (...) - rejon ulic (...), która określiła dla Nieruchomości przeznaczenie
    działek jako 12 MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Wnioskodawcy w
    żaden sposób ani nie występowali z wnioskami o wydanie przedmiotowego planu
    miejscowego ani też nie zgłaszali do tego planu jakichkolwiek uwag (w istocie o istnieniu
    tego planu powzięli informację w toku prac nad niniejszym wnioskiem o wydanie
    interpretacji podatkowej).
    Obecnie Wnioskodawcy planują więc sprzedaż każdej z działek wchodzących w skład
    Nieruchomości 6-8 (tj. działek 8, 9, 10/6, 10/7 i 10/8) w postaci takiej, w jakiej znajdują się
    obecnie, na rzecz zainteresowanych nabywców.
    Wnioskodawcy wskazują, że nie planują podejmowania żadnych innych przyszłych działań
    faktycznych i prawnych w stosunku do Nieruchomości 6-8 (np. ich podziału,
    doprowadzenia mediów itp.).
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 6-8 żadnych działań faktycznych lub
      prawnych zmierzających do podniesienia wartości tej Nieruchomości (poza

      uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowlę - które jednak
      wygasły);
    b) Gmina (...) wybudowała w przeszłości sieć kanalizacyjną do każdej z działek oraz drogę
      utwardzoną (również do wszystkich działek), obiektywnie zwiększając ich wartość i
      obciążając Wnioskodawców opłatami adiacenckimi, lecz Wnioskodawcy nie ubiegali się
      o realizację takich inwestycji i nie występowali z żadnymi wnioskami w tej sprawie;
    c) nie użytkowali Nieruchomości 6-8 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej), ich dzierżawy.
    Wnioskodawcy nie prowadzą i nie prowadzili nigdy działalności gospodarczej, w tym
    zwłaszcza w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wnioskodawcy nigdy wcześniej nie przeprowadzali również transakcji dotyczących zbycia
    nieruchomości gruntowych. Jedyne nieruchomości jakie zostały przez Wnioskodawców
    zbyte (na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej) dotyczyły lokali mieszkalnych,
    wykorzystywanych przez Wnioskodawców na cele mieszkaniowe, tj.:
    1) w 1996 r. Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny w (...), który następnie został
      sprzedany w 1999 r.
    2) w czerwcu 2001 r. nabyli lokal mieszkalny w (...), który następnie został sprzedany w
      2010 r. (Wnioskodawcy nie zamieszkiwali jednak przedmiotowego lokalu
      mieszkalnego).
    Wnioskodawcy wskazują, że oprócz opisanych w niniejszym wniosku nieruchomości, nie
    posiadają innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
    Wnioskodawcy nie planują reinwestować środków ze sprzedaży Nieruchomości
    Zbywanych w nabycie kolejnych nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1) Od kogo i na podstawie jakiej umowy/umów nabyli Państwo Nieruchomość nr 2, 3, 4,
      6, 7 i 8?
      Odpowiedź: Nieruchomość 2 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania jak i Wnioskodawcę niebędącego
      stroną postępowania) do majątku wspólnego w dniu 21 maja 2007 r. (udział 9/10) od
      osób fizycznych, tj. od D.D. oraz E.E., w ramach umowy przeniesienia własności
      niezabudowanej nieruchomości rolnej. Pozostały udział 1/10 został nabyty przez
      Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę będącego stroną postępowania,
      jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania) do majątku wspólnego w dniu
      13 sierpnia 2015 r. od rodziców Wnioskodawczyni, tj. od Pana F.F. i Pani G.G. (również
      w wyniku umowy przeniesienia własności niezabudowanej nieruchomości rolnej).
      Nieruchomość 3 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego
      stroną postępowania) do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od
      małżonków H.H. oraz Pani I.I.
      Nieruchomość 4 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego
      stroną postępowania) do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od Pani J.J.
      Nieruchomość 6 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego
      stroną postępowania) do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od K.K.
      Nieruchomość 7 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego

      stroną postępowania) do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od L.L. oraz
      M.M.
      Nieruchomość 8 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
      Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego
      stroną postępowania) do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od L.L. oraz
      M.M.
    2) W jaki sposób poszukują/będą Państwo poszukiwali nabywców działek wchodzących w
      skład Nieruchomości Zbywanych (proszę opisać)?
      Odpowiedź: Na dzień dzisiejszy, zarówno Wnioskodawca będący stroną postępowania
      (A.A.), jak i Wnioskodawca niebędący stroną postępowania (B.A.) nie poszukują
      nabywców działek wchodzących w skład Nieruchomości Zbywanych. W przyszłości
      oboje Wnioskodawcy planują poszukiwać nabywców za pomocą ogłoszeń w Internecie
      takich jak np. (...)
    3) Czy nabycie każdej z działek wchodzących w skład Nieruchomości nr 2, 3, 4, 6, 7 oraz 8
      (Nieruchomości Zbywanych) udokumentowane było fakturą z wykazaną kwotą
      podatku od towarów i usług?
      Odpowiedź: Nie, nabycie każdej z działek wchodzących w skład Nieruchomości nr 2, 3,
      4, 6, 7 oraz 8 (Nieruchomości Zbywanych) nie zostało udokumentowane fakturą z
      wykazaną kwotą podatku od towarów i usług.
    4) Czy przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
      każdej z działek wchodzących w skład Nieruchomości Zbywanych?
      Odpowiedź: Nie, zarówno Wnioskodawcy będącemu stroną postępowania (A.A.), jak i
      Wnioskodawcy niebędącemu stroną postępowania (B.A.) nie przysługiwało prawo do
      odliczenia podatku VAT (zresztą transakcje nabycia Nieruchomości Zbywanych nie
      podlegały opodatkowaniu VAT).
    5) Czy byli Państwo/są obecnie czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT?
      Odpowiedź: Nie, zarówno Wnioskodawca będący stroną postępowania (A.A.), jak i
      Wnioskodawca niebędący stroną postępowania (B.A.) nie byli nigdy i nie są obecnie
      czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.
    6) Jeśli znalazł się już potencjalny nabywca dla którejś z działek będącej przedmiotem
      planowanej sprzedaży, to czy zawarli Państwo bądź zamierzają z nabywcą zawrzeć
      umowę przedwstępną sprzedaży?
        jeśli tak, to jakie postanowienia dotyczące sprzedaży ww. działek będą wynikały z
        umowy przedwstępnej, tj.: czy w umowie przedwstępnej są/będą określone
        warunki, które muszą zostać spełnione, aby doszło do zawarcia ostatecznej
        umowy sprzedaży działek (np. uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji dot.
        realizacji zamierzonej inwestycji)?
      Odpowiedź: Nie, zarówno Wnioskodawca będący stroną postępowania (A.A.), jak i
      Wnioskodawca niebędący stroną postępowania (B.A.) nie znaleźli potencjalnego
      nabywcy Nieruchomości Zbywanych.
      Wnioskodawca będący stroną postępowania (A.A.), jak i Wnioskodawca niebędący
      stroną postępowania (B.A.) nie zamierzają zawierać przedwstępnych umów sprzedaży
      (planują zawierać bezpośrednio umowy sprzedaży).
        Należy wskazać, od spełnienia jakich warunków Strony uzależniły zawarcie
        ostatecznej umowy sprzedaży działek. (Organ zaznacza jednak, że nie należy

        załączać/przesyłać treści umowy, lecz opisać/wskazać niniejsze informacje jako
        opis zdarzenia przyszłego).
        czy w ramach umowy przedwstępnej lub poza nią udzielili Państwo lub
        zamierzają udzielić przyszłym nabywcom, bądź innym odrębnym od nabywców
        podmiotom zgody, upoważnienia do działania w Państwa imieniu i na Państwa
        rzecz w związku ze sprzedażą danej działki (Nieruchomości nr 2, 3, 4, 6, 7 i 8)
        jeżeli tak, to jaki jest/będzie ich zakres, w szczególności należy wskazać, jakie
        konkretnie czynności będzie podejmował bądź już podjął podmiot działający jako
        Państwa pełnomocnik w związku z działkami będącymi przedmiotem planowanej
        umowy sprzedaży (prosimy wymienić te czynności)?
      Odpowiedź: Z uwagi na odpowiedź powyżej, odpowiedź na to pytanie nie jest
      konieczna.
    7) Czy wyrazili/będą Państwo wyrażali zgodę na dysponowanie przez nabywców
      działkami na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane?
      Odpowiedź: Nie, zarówno Wnioskodawca będący stroną postępowania (A.A.), jak i
      Wnioskodawca niebędący stroną postępowania (B.A.) nie wyrazili/nie będą wyrażali
      zgody na dysponowanie przez nabywców działkami na cele budowlane w rozumieniu
      przepisów ustawy Prawo budowlane.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Nieruchomości Zbywanych
    nie będzie podlegać po stronie Wnioskodawców opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Nieruchomości Zbywanych nie
    będzie podlegać po stronie Wnioskodawców opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
    (...). Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 tego artykułu -
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika VAT wynika z okoliczności
    dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy
    osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT,
    istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT.

    Powyższe oznacza również, iż osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub
    darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników VAT.
    Konsekwentnie nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 1986
    /16), dla oceny, czy dany podmiot sprzedając działki działa w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, istotne pozostają kryteria określone przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w
    sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą (dalej: Dyrektywa). Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność,
    że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej nie powinna świadczyć, iż działała ona w charakterze podatnika.
    Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Jak wyjaśnił jednocześnie Trybunał inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym - jak podkreślił TSUE na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich (podobnie NSA w wyroku z 23 czerwca 2020
    r., sygn. I FSK 1076/16).
    W tym miejscu zaznaczyć należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie

    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby
    być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, po wydaniu orzeczeń TSUE w sprawach Trybunału C-180/10 i C-181/10
    wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tych
    orzeczeń. Na tej podstawie przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej
    nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach
    aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te
    elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe
    działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze).
    Przy czym, co wyraźnie podkreśla się w orzecznictwie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z
    17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12; z 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z 9
    maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13). Z punktu widzenia możliwego zastosowania art. 15
    ust. 1 i 2 u.p.t.u. istotny jest zakres czynności, jakie podmiot podejmuje w odniesieniu do
    nieruchomości i czy powoduje to zaangażowanie środków podobnych do tych jakie
    wykorzystują w tym celu podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami (wyrok WSA w (...) z 20 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Po 832/20).
    W orzecznictwie utrwalony został pogląd, iż okolicznościami wskazującymi na
    prowadzenie działalności gospodarczej są przede wszystkim z góry założony cel
    ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości danych czynności, stwierdzenie istnienia celu
    zarobkowego oraz ustalenie, czy do zbycia dochodzi w warunkach zorganizowania (taki
    pogląd utrwalony został w orzecznictwie sądowo-administracyjnym na gruncie PIT, nie
    mniej w ocenie Wnioskodawcy powyższe tezy znajdują zastosowanie również na gruncie
    regulacji VAT; m.in. w wyrokach NSA z 3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z 10 kwietnia
    2013 r., II FSK 1686/11; z 30 maja 2012 r., II FSK 2230/10 i II FSK 2243/10; z 1 kwietnia 2010
    r., II FSK 1933/08; z 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1937/07, z 16 kwietnia 2009 r., II FSK 28/08).
    W jednym z najnowszych orzeczeń NSA w tym zakresie, Sąd zauważył, że w kontekście
    sprzedaży gruntu (działek budowlanych) przyjmuje się, że taka dostawa może zostać
    uznana za podlegającą opodatkowaniu, jeżeli sprzedający występuje jako profesjonalista
    w zakresie obrotu nieruchomościami, a więc w sposób zawodowy, tj. zorganizowany i
    ciągły. Takie działanie ma miejsce w szczególności w sytuacji, gdy sprzedawca podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, np. polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. W każdej sprawie konieczne jest
    ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności dany podmiot występował w charakterze
    podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez

    handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Nie
    może być bowiem mowy o działaniu w charakterze podatnika VAT w przypadku sprzedaży
    przez daną osobę jej majątku prywatnego (osobistego), tj. takiego, który nie jest przez nią
    wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i nie jest przedmiotem tej
    działalności (wyrok NSA z 3 marca 2023 r., sygn. I FSK 25/20).
    To, czy dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że
    jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego
    przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przedmiotem
    profesjonalnego obrotu mogą być również składniki majątku nabyte pierwotnie do celów
    osobistych i w takich celach wykorzystywane. Ważne, by w momencie sprzedaży gruntów
    podatnik podjął w istocie aktywne i planowe działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców
    (wyrok WSA w Gliwicach z 12 maja 2021 r., sygn. I SA/Gl 1479/20; podobnie WSA we
    Wrocławiu w wyroku z 13 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Wr 681/20).
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy uwzględnić wszystkie
    etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania na
    poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie
    osobno (WSA w Bydgoszczy w wyroku z 7 lipca 2020 r., sygn. I SA/Bd 76/20). Stąd też
    stwierdzenie czy dana osoba fizyczna, sprzedając działki gruntu działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą
    (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a
    w konsekwencji zorganizowaną (wyrok WSA w Szczecinie z 11 sierpnia 2021 r. sygn. I SA/Sz
    486/21), przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    ustalonych okoliczności (tak NSA w wyroku z 23 czerwca 2020 r. sygn. I FSK 1758/17).
    Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym (wyrok NSA z 30 kwietnia 2021 r., sygn. I FSK 1269/18), jednakże jak słusznie
    zauważył WSA w Rzeszowie w wyroku z 5 marca 2020 r., sygn. I SA/Rz 913/19, trudno
    oczekiwać od podmiotu, który zbywa składnik swojego majątku prywatnego, aby nie
    kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywał od działań, które
    pozwolą mu uzyskać jak najwyższą cenę, w obawie przed obłożeniem transakcji sprzedaży
    daniną publicznoprawną. Uzyskanie warunków zabudowy oraz pozwolenia na budowę nie
    jest samo w sobie czynnością profesjonalną, na tyle specyficzną, że dostępną czy
    stosowaną wyłącznie przez podmioty trudniące się profesjonalnym obrotem
    nieruchomości, tak jak w ogóle nie może być mowy o uznaniu za takową opublikowanie
    (umieszczenia) ogłoszenia o sprzedaży w Internecie.
    Innymi słowy, na profesjonalny obrót nieruchomościami może wskazywać, rozpatrywany
    całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności
    łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych

    nieruchomości. Równocześnie oczywistym jest, że zwykłe wykonywanie przez właściciela
    prawa własności nie może samo z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Jak wskazał NSA w wyroku z 5 marca 2019 r., sygn. II FSK 829/17, samo tylko
    wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z koniecznością
    uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych (zatwierdzenie podziału,
    ustalenie warunków zabudowy - w przypadku braku miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi. Błędne jest automatyczne wiązanie
    z działalnością gospodarczą takich działań podatnika, jak zlecenie sprzedaży rzeczy
    profesjonalnej agencji czy też poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Takie
    zachowania, w szczególności w XXI wieku, nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi
    sprawami majątkowymi.
    W podobnym tonie wypowiedział się NSA 18 grudnia 2018 r., (sygn. II FSK 2577/17), kiedy
    Sąd zarysował pewną granicę wykonywania działalności gospodarczej, wskazując, iż „nie
    ma podstaw aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej”.
    Z drugiej zaś strony, powyższe sytuacje należy jednak odróżnić wyraźnie od przypadków,
    w których podatnik podejmuje pojedyncze działania, nieukierunkowane na uczynienie ze
    zbycia nieruchomości stałego źródła zarobkowania, lecz na osiągnięcie choćby
    korzystniejszej ceny ze zbycia nieruchomości. Fakt, iż podatnik podejmuje starania jedynie
    celem wzrostu wartości nieruchomości nie mogą być postrzegane jako świadczące o
    prowadzonej działalności gospodarczej, lecz powinny być traktowane jako właściwy zarząd
    majątkiem własnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok WSA w Gdańsku z 17
    kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 170/19), „można mówić o gospodarowaniu osobistym
    majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego
    majątku. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli
    przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do
    sprzedaży, a następnie sprzedaż, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza
    bieżące potrzeby podatnika. Podkreślić przy tym należy konieczność badania
    rzeczywistego wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a nie jedynie sam zamiar
    podatnika co do sposobu ich wykorzystania.” Przy czym „zamiar”, jako wyraz wewnętrznej
    motywacji osoby do podejmowania określonych działań, wyraża co najwyżej uzasadnienie
    na moment podejmowania decyzji i nabycia nieruchomości.
    Przesłanki przemawiające za brakiem możliwości uznania Wnioskodawców za podatników
    VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższą analizę regulacji ustawy o VAT oraz orzecznictwa sądowo -
    administracyjnego uznać należy, iż Wnioskodawcy przy transakcji sprzedaży Zbywanych
    Nieruchomości nie będą działać w charakterze podatników VAT.
    W szczególności okoliczności oraz zakres aktywności Wnioskodawców nie wskazują aby:
    a) uczynili lub mieli uczynić sobie ze zbycia ww. działek, aktywności o charakterze
      zarobkowym,
    b) angażowali lub mieli angażować środki podobne do wykorzystywanych przez
      producentów, handlowców i usługodawców.
    Wnioskodawcy podnoszą, że dla uzasadnienia stanowiska w przedmiocie braku
    opodatkowania VAT sprzedaży Zbywanych Nieruchomości znajdują również argumenty i
    okoliczności tożsame do przedstawionych na gruncie uzasadnienia do stanowiska w
    przedmiocie braku opodatkowania PIT, tj.:

    a) Wnioskodawcy nabywali przedmiotowe Nieruchomości Zbywane dla własnych celów
      osobistych, tj. budowy w przyszłych latach budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
      przy czym z uwagi na zmianę sytuacji zawodowej i rodzinnej na ściśle określony czas
      [na czas zamieszkiwania w (...) oraz (...)] zawiesili przedmiotowe plany, a obecnie nie są
      w stanie określić, czy, a jeśli tak, na której Nieruchomości potencjalnie wybudują
      przedmiotowy budynek jednorodzinny (natomiast jeśli tak się stanie będzie to na
      którejś z nieruchomości nieprzeznaczonej do sprzedaży);
    b) Dalsze działania Wnioskodawców przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, a
      zmierzające do podziału Nieruchomości 2 będą realizowane nie tyle w celach
      zarobkowych, lecz wyłącznie po to, aby w ogóle móc sprzedawać przedmiotowe działki
      potencjalnym nabywcom (bez podziału terenu o powierzchni takiej, jaką ma
      Nieruchomość 2, sprzedaż tej nieruchomości byłaby znacznie utrudniona bądź też
      wysoce nieopłacalna);
    c) Wnioskodawcy nie dokonywali, jak również nie planują dokonywać na Zbywanych
      Nieruchomościach (poza podziałem Nieruchomości 2 i uzyskaniem decyzji o
      warunkach zabudowy dla działek powstałych z podziałów na Nieruchomości 2)
      jakichkolwiek innych działań zwiększających ich wartość bądź zmieniających ich status
      prawny;
    d) Wnioskodawcy nie zamierzają zajmować się rozbudową infrastruktury w postaci sieci
      doprowadzających media do Zbywanych Nieruchomości, bądź też rozbudowy dróg
      wewnętrznych na Zbywanych Nieruchomościach;
    e) Wnioskodawcy nie planują reinwestować środków ze sprzedaży w nabycie kolejnych
      nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży, lecz zamierzają przeznaczyć te
      środki na własne cele osobiste, w tym być może wybudowanie domu jednorodzinnego
      dla Wnioskodawców na jednej z działek, które nie są przeznaczone do sprzedaży.
    Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawców, okoliczności oraz zakres ich aktywności nie
    wskazują, aby uczynili on ze zbycia Działek Zbywanych aktywności o charakterze
    zarobkowym, czy też angażowali środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców.
    W powyższych okolicznościach, trudno mówić więc o zorganizowaniu i ciągłości
    aktywności jako warunku identyfikacji działalności gospodarczej, zaś tylko takie transakcje
    należy zaliczać do przychodów z działalności gospodarczej, które cechuje ciągłość, stałość i
    powtarzalność.
    Stanowisko Wnioskodawców znajduje również potwierdzenie w świetle najnowszego
    orzecznictwa sądowo-administracyjnego, jak również praktyki organów podatkowych:
    a) w wyroku WSA w Szczecinie z 9 stycznia 2025 r., sygn. I SA/Sz 468/24, Sąd potwierdził,
      iż podział dużej nieruchomości na mniejsze działki w celu łatwiejszej jej sprzedaży
      mieści się w działaniach właścicielskich, które mogą obejmować również działania w
      celu uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży. Także przyłączenie się do zainicjowanego
      przez sąsiada procesu doprowadzenia do nieruchomości energii elektrycznej nie
      stanowi działań o profesjonalnym charakterze.
    b) W wyroku WSA w Białymstoku z 23 października 2024 r. sygn. I SA/Bk 273/24 Sąd
      zauważył, że „Sam fakt podziału gruntu, sam fakt wystąpienia o warunki zabudowy,
      czy też sama liczba transakcji, wielkość zarobku, nie przesądzają o kwalifikacji ich jako
      działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, ale działania tego
      typu mogą być w ten sposób ocenione w zależności od okoliczności danego
      przypadku.”.
    c) W wyroku NSA z 11 września 2024 r. sygn. I FSK 20/21 r., Sąd potwierdził, że „O
      działaniu jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie mogą świadczyć
      jedynie: podział nieruchomości na mniejsze działki, wytyczenie drogi wewnętrznej, czy

      też wielokrotność transakcji sprzedaży. Te okoliczności są działaniami, które
      podejmuje się również w ramach obrotu zaliczanego do zarządu majątkiem
      prywatnym.”
    d) W interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.85.2025.2.
      AK, organ potwierdził stanowisko podatnika, wskazując, iż: „Nie zamierza Pani jednak
      ani przeznaczać do działalności gospodarczej Działek ani pozostawić Działek w swoim
      majątku np. w celach inwestycyjnych. Na nieruchomości, w skład której wchodziłyby
      działki ewidencyjne o nr 3, 4 oraz 5 (Działka nr 2) oraz działki ewidencyjne, które miały
      być nabyte przez Panią w wyniku planowanej zamiany działek o nr ew. 1 oraz 2
      (Działka nr 1), planowała Pani budowę domu. Działki, po ich nabyciu, nie były/nie są
      wykorzystywane przez Panią do działalności gospodarczej, działalności rolniczej, ani
      nie figurowały/nie figurują w ewidencji środków trwałych. Nie czerpała z nich Pani ani
      nie czerpie żadnych pożytków. Z uwagi na powyższe okoliczności należy uznać, że
      sprzedaż Działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej
      opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności
      w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak zawodowego -
      stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).”
    W świetle powyższych uwag, orzecznictwa sądowo-administracyjnego, w ocenie
    Wnioskodawców podejmowane przez nich czynności mieszczą się w zakresie tzw.
    zwykłego zarządu majątkiem własnym, bowiem mają one na celu prawidłowe
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb własnych, stąd nie powinny
    być kwalifikowane jako mieszące się w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji,
    w ocenie Wnioskodawców, prawidłowe jest stanowisko, iż w przedstawionym opisie
    zdarzenia przyszłego, przy sprzedaży Zbywanych Nieruchomości nie będą występowali w
    charakterze podatników VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska przedstawionego na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.

      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku
    VAT.

    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego

    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Państwa we wniosku wynika, że:
        nabywaliście Państwo dla własnych celów osobistych, w celu wybudowania na
        działkach budynku mieszkalnego jednorodzinnego następujące Nieruchomości:
        Nieruchomość 2, Nieruchomość 3, Nieruchomość 4, Nieruchomość 6,
        Nieruchomość 7, Nieruchomość 8, jednak z uwagi na wyjazd poza granice kraju,
        plany nie zostały zrealizowane;
        Nieruchomość 2, nieruchomość rolna składająca się z działek nr 2 i 3 została nabyta
        przez Wnioskodawców do majątku wspólnego w 2007 r. (udział 9/10) od osób
        fizycznych, w ramach umowy przeniesienia własności niezabudowanej
        nieruchomości rolnej. Pozostały udział 1/10 został nabyty przez Wnioskodawców do
        majątku wspólnego w 2015 r. od rodziców Wnioskodawczyni (również w wyniku
        umowy przeniesienia własności niezabudowanej nieruchomości rolnej);

        z uwagi na powierzchnię działki (2,66 ha) planują Państwo z udziałem geodety,
                                                2 podział Nieruchomości 2 w pierwszej kolejności na działki powyżej 3000 m,a
        następnie ponowny podział nieruchomości na jeszcze mniejsze (w ramach podziału
        mogą zostać wydzielone drogi dojazdowe);
        planują Państwo również uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i w tym celu
        będą Państwo zobowiązani zapewnić możliwość podłączenia tzw. mediów do
        przedmiotowych działek gruntu, ale sami Państwo nie planują zlecać wykonania
        tego typu inwestycji, a jedynie będą Państwo informować potencjalnych nabywców
        o możliwości przyłączenia działek do mediów;
        Nieruchomość 3 składająca się z działek gruntu nr 4 oraz 5, Nieruchomość 4
        składająca się z działki nr 6, Nieruchomość 6 składająca się z działki nr 8 i 9,
        Nieruchomość 7 składająca się z działki nr 10/6 i Nieruchomość 8 to działki nr 10/7 i
        10/8 zostały nabyte przez Wnioskodawców do majątku wspólnego na podstawie
        umowy sprzedaży od osób fizycznych;
        wszystkie ww. Nieruchomości są niezabudowane, określane jako Nieruchomości
        Zbywane, które planują Państwo sprzedać;
        nabycie każdej z działek wchodzących w skład Nieruchomości Zbywanych nie
        zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT;
        przy nabyciu każdej z działek wchodzących w skład Nieruchomości Zbywanych nie
        przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT;
        nie użytkowali Państwo Nieruchomości Zbywanych do jakichkolwiek celów, w tym
        rolnych (lub działów specjalnych produkcji rolnej), bądź ich dzierżawy;
        nie są Państwo i nigdy nie byli czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku
        VAT;
        nie prowadzą i nigdy nie prowadzili Państwo działalności gospodarczej, w tym
        zwłaszcza w zakresie obrotu nieruchomościami;
        nie zamierzają Państwo zawierać przedwstępnych umów sprzedaży, planują
        Państwo zawierać bezpośrednio umowy sprzedaży, tym samym nie planują
        Państwo udzielać również pełnomocnictw do działania w Państwa imieniu;
        nie wyrazili/nie będą wyrażali Państwo zgody na dysponowanie przez nabywców
        działkami na cele budowlane w rozumieniu przepisów Prawo budowlane;
        w stosunku do Nieruchomości Zbywanych nie dokonywali Państwo żadnych działań
        zmierzających do podniesienia wartości tych Nieruchomości;
        nie planują Państwo reinwestować środków ze sprzedaży Nieruchomości
        Zbywanych w nabycie kolejnych nieruchomości przeznaczonych do dalszej
        sprzedaży;
        posiadacie Państwo jeszcze inne Nieruchomości oprócz ww. Nieruchomości, które
        nie są przedmiotem sprzedaży i nie macie Państwo w stosunku do nich obecnie
        sprecyzowanych planów, jesteście Państwo też współwłaścicielami na zasadach
        wspólności majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego w (...), użytkowanego
        obecnie przez Państwa syna;
        wcześniej sprzedali Państwo 2 lokale mieszkalne w (...) i w (...),

        obecnie nie znalazł się jeszcze żaden potencjalny nabywca Nieruchomości
        Zbywanych, a poszukiwać ich Państwo będą poprzez zamieszczanie prostych
        ogłoszeń np. na portalu (...).
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą uznania, czy z tytułu sprzedaży Nieruchomości
    Zbywanych nie będą Państwo występować w charakterze podatników podatku od
    towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą, a tym samym sprzedaż
    Nieruchomości Zbywanych nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Państwo podjęli/podejmą w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa Nieruchomości Zbywanych (Nieruchomość 2, 3, 4, 6, 7 oraz 8) nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest
    przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Państwa za podatników tego podatku.
    Skala Państwa zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. Nieruchomości
    Zbywanych nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej
    Państwa aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży ww. Nieruchomości, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że
    sprzedaż przez Państwa opisanych Nieruchomości Zbywanych wypełni przesłanki
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W stosunku do planowanej sprzedaży Nieruchomości Zbywanych, jak wynika z opisu
    sprawy, nie ponosili i nie zamierzają Państwo ponosić nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia, nie planują Państwo podnoszenia ich wartości. Nie zamierzają Państwo
    zajmować się rozbudową infrastruktury w postaci sieci doprowadzających media do
    Zbywanych Nieruchomości, bądź też rozbudowy dróg wewnętrznych na Zbywanych
    Nieruchomościach. Nie dzierżawili ich Państwo, nie wykorzystywali do jakichkolwiek
    celów, w tym rolnych, nie prowadzą i nie prowadzili nigdy Państwo działalności
    gospodarczej, w tym zwłaszcza w zakresie obrotu nieruchomościami z wykorzystaniem
    tych Nieruchomości. Co do zasady nie mają Państwo wyraźnie sprecyzowanych planów w
    stosunku do Nieruchomości i rozważają Państwo ich sprzedaż w takiej postaci w jakiej się
    obecnie znajdują, tj. bez poprzedzenia tej sprzedaży jakimikolwiek działaniami faktycznymi
    lub prawnymi. Jedynie w stosunku do Nieruchomości 2 planują Państwo dokonać jej
    podziału, przy udziale i pomocy geodety, na mniejsze działki, lecz wyłącznie po to, aby w
    ogóle móc te działki sprzedać. Ze względu na dużą powierzchnię Nieruchomości 2, bez
    takiego podziału, jej sprzedaż byłaby znacznie utrudniona. Planowali Państwo na
    Nieruchomości 6-8 wybudować dla siebie dom mieszkalny i z tego powodu wystąpili
    Państwo o decyzje o warunkach zabudowy i pozwolenie na budowę, jednakże ze względu

    na zmianę planów życiowych do budowy nie doszło, a decyzje wygasły. Wyłącznie na
    wniosek Gminy doprowadzono do Nieruchomości 6-8 sieć kanalizacyjną oraz drogę
    utwardzoną, a Państwo nie ubiegali się o realizację takich inwestycji i nie występowali z
    żadnymi wnioskami w tej sprawie. Obecnie nie znaleźli Państwo jeszcze nabywców
    opisanych Nieruchomości, przy czym będą ich Państwo poszukiwać poprzez
    zamieszczanie prostych ogłoszeń na portalach internetowych. Nie będą Państwo zawierać
    z potencjalnymi nabywcami żadnych umów przedwstępnych. Z opisu nie wynika także, by
    planowali Państwo udzielać potencjalnym nabywcom lub innym podmiot pełnomocnictw
    do działania w Państwa imieniu i na Państwa rzecz w związku ze sprzedawanymi
    Nieruchomościami.
    Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania
    Nieruchomości Zbywanych (Nieruchomość 2, 3, 4, 6, 7 oraz 8), nie podjęli i nie zamierzają
    Państwo podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z
    działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachowują się
    Państwo w żadnej mierze jak przedsiębiorcy handlujący nieruchomościami, którzy swoimi
    działaniami zmierzają do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży Nieruchomości Zbywanych nie będą Państwo
    działali w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym sprzedaż ww.
    Nieruchomości Zbywanych nie będzie czynnością objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości Zbywanych powinna być
    traktowana jako realizacja prawa własności w ramach majątku prywatnego i nie powinna
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a Państwo nie działają z tytułu tej sprzedaży jak
    podatnicy podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług,
    którego dotyczy pytanie nr 2. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    (pytanie nr 1) będzie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).