Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-775/11-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-25
Teza: Uznanie przedmiotu planowanej sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2011 r. (data wpływu 23 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. (data wpływu 8 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przedmiotu planowanej sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz opodatkowania tej transakcji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przedmiotu planowanej sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz opodatkowania tej transakcji. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. (data wpływu 8 sierpnia 2011 r.) o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów na potrzeby kolei. Posiada również odrębny Ośrodek Wypoczynkowy znajdujący się poza miejscowością będącą siedzibą Spółki. Na Ośrodek składają się dwie działki gruntu zabudowane i jedna działka niezabudowana, wszystkie w użytkowaniu wieczystym. Zabudowę Ośrodka stanowią domki letniskowe, budynek hydroforni oraz budynek zaplecza. Działki posiadają uzbrojenie w energię elektryczną, wodę z własnego ujęcia oraz kanalizację sanitarną z bezodpływowym zbiornikiem na ścieki. Wszystkie domki są wyposażone w meble oraz przedmioty gospodarstwa domowego umożliwiające organizację wypoczynku we własnym zakresie. Całość wybudowano w latach dziewięćdziesiątych. W ostatnich latach nie były ponoszone nakłady na zwiększenie wartości Ośrodka z wyjątkiem jednorazowego wyrównania ziemi co miało miejsce w roku 2005 oraz zakupu kontenera mieszkalnego dla dozorcy co miało miejsce w roku 2008. Ośrodek Wypoczynkowy nie jest jednostką samodzielnie sporządzającą bilans, jednak posiada wyodrębnione konta księgowe, na podstawie których istnieje możliwość wyodrębnienia przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań.

Rozliczenia dokonywane są przez rachunek bieżący. W ramach Ośrodka Wypoczynkowego prowadzona jest działalność gospodarcza polegająca na wynajmie domków. Ośrodek został przejęty przez Zainteresowanego na podstawie umowy zawartej z Ministerstwem Skarbu Państwa o zarządzanie mieniem byłego przedsiębiorstwa państwowego w roku 1996 (leasing pracowniczy), a następnie po dziesięciu latach nastąpiło przeniesienie własności. Aktualnie Wnioskodawca zamierza sprzedać wymieniony wyżej Ośrodek wraz z pełnym wyposażeniem.

Z pisma z dnia 3 sierpnia 2011 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż:

1.  Majątek wchodzący w skład Ośrodka Wypoczynkowego, mający być przedmiotem sprzedaży, jest wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. będzie stanowił wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Powyższe informacje były zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej ORD-IN w pkt H.
2.  Osoby zajmujące się Ośrodkiem Wypoczynkowym wykonują pracę w oparciu o umowy zlecenia, które ulegną rozwiązaniu z końcem sierpnia 2011 r., tj. z końcem sezonu. Nie ma pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, zatem nie zajdzie konieczność zatrudnienia pracowników zgodnie z art. 231 Kodeksu Pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisany powyżej Ośrodek Wypoczynkowy spełnia kryteria uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i tym samym transakcja zbycia Ośrodka nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, Ośrodek spełnia kryteria posiadania statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym jego zbycie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ustawy podatkowe – art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) oraz art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług definiują zorganizowaną część przedsiębiorstwa jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Na podstawie przedstawionej powyżej definicji oraz jej wykładni przyjętej w rozstrzygnięciach sądów administracyjnych, organów podatkowych oraz w literaturze przedmiotu należy zauważyć, iż składniki materialne i niematerialne, w celu uznania ich za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą być wyodrębnione w oparciu o następujące kryteria:

1.  wyodrębnienie organizacyjne: oznacza umieszczenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa jako oddział, dział lub zakład. Ośrodek Wypoczynkowy jest wyodrębniony w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa.
2.  wyodrębnienie finansowe: oznacza możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Należy zauważyć, iż wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać, iż oddział musi samodzielnie sporządzać bilans. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że wystarczające jest nieformalne wyodrębnienie, tj. wyodrębnienie kont (vide: S. Krempa, Sprzedaż przedsiębiorstwa i jego zorganizowanej części podatki dochodowe, Warszawa 2007, s. 59). Działalność Ośrodka jest wyodrębniona na kontach przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań.
3.  wyodrębnienie funkcjonalne: definiuje się jako rzeczywiście (a nie potencjalnie) wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji zadań gospodarczych, który mógłby jednocześnie stanowić niezależne przedsiębiorstwo przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych. Mając na uwadze, że oddział prowadzi samodzielną działalność poprzez odrębny Ośrodek Wypoczynkowy oraz uzyskuje przychody z tej działalności należy uznać, iż również przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego została spełniona.

W opinii Spółki, powyższe prowadzi do wniosku, że transakcja sprzedaży oddziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przedmiot transakcji spełnia kryterium zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto, Zainteresowany stwierdził, iż przedmiotowy Ośrodek Wypoczynkowy spełnia również podstawowe kryteria przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz.93 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów na potrzeby kolei. Posiada również odrębny Ośrodek Wypoczynkowy znajdujący się poza miejscowością będącą siedzibą Spółki. Na Ośrodek składają się dwie działki gruntu zabudowane i jedna działka niezabudowana, wszystkie w użytkowaniu wieczystym. Zabudowę Ośrodka stanowią domki letniskowe, budynek hydroforni oraz budynek zaplecza. Działki posiadają uzbrojenie w energię elektryczną, wodę z własnego ujęcia oraz kanalizację sanitarną z bezodpływowym zbiornikiem na ścieki. Wszystkie domki są wyposażone w meble oraz przedmioty gospodarstwa domowego umożliwiające organizację wypoczynku we własnym zakresie. Ośrodek Wypoczynkowy nie jest jednostką samodzielnie sporządzającą bilans, jednak posiada wyodrębnione konta księgowe, na podstawie których istnieje możliwość wyodrębnienia przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań. Rozliczenia dokonywane są przez rachunek bieżący. W ramach Ośrodka Wypoczynkowego prowadzona jest działalność gospodarcza polegająca na wynajmie domków. Aktualnie Wnioskodawca zamierza sprzedać wymieniony wyżej Ośrodek wraz z pełnym wyposażeniem.

Ponadto Zainteresowany wskazał, iż majątek wchodzący w skład Ośrodka Wypoczynkowego, mający być przedmiotem sprzedaży, jest wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. będzie stanowił wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Osoby zajmujące się Ośrodkiem Wypoczynkowym wykonują pracę w oparciu o umowy zlecenia, które ulegną rozwiązaniu z końcem sierpnia 2011 r., tj. z końcem sezonu. Nie ma pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, zatem nie zajdzie konieczność zatrudnienia pracowników zgodnie z art. 231 Kodeksu Pracy.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż skoro przedmiotowy Ośrodek Wypoczynkowy wydzielony jest w ramach Spółki w sposób organizacyjny, finansowy i funkcjonalny, stanowiąc zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), przeznaczony do realizacji ściśle określonych zadań gospodarczych, to stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W konsekwencji sprzedaż przedmiotowego Ośrodka jako całości będzie wyłączona z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Reasumując, opisany we wniosku Ośrodek Wypoczynkowy spełnia kryteria uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, tym samym o ile przedmiotem transakcji zbycia będzie Ośrodek jako całość, stanowiąca zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, zdolny do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych, to czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.