Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.447.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym
nabytym w spadku.
Słowa kluczowe: lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo
do lokalu
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
rodzice
spadek
spadkobiercy
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem złożonym 15 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    15 września 1997 r. Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej „....” dokonał na rzecz rodziców
    Wnioskodawcy (.... i ........) przydziału lokalu na warunkach własnościowego prawa do
    lokalu z dniem 10 września 1997 r.
    W 2004 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, który był współwłaścicielem mieszkania. Na
    podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego 11 grudnia 2014 r.
    Wnioskodawca uzyskał częściowe prawa do lokalu (szczegóły w akcie poświadczenia
    dziedziczenia Repertorium ....). Zgodnie z decyzją Naczelnika .... Urzędu Skarbowego ........
    Wnioskodawca opłacił zobowiązanie podatkowe od spadku i darowizn w kwocie 371 zł.
    Zgodnie z zaświadczeniem .......... zastosowano zwolnienie od podatku od spadku i
    darowizn.
    W 2022 r. zmarła matka Wnioskodawcy, która była współwłaścicielem mieszkania. Na
    podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego 2 lutego 2023 r.
    Wnioskodawca uzyskał częściowe prawa do lokalu (szczegóły w akcie poświadczenia
    dziedziczenia Repertorium .....). Zgodnie z zaświadczeniem ......... zastosowano zwolnienie
    od podatku od spadku i darowizn.
    13 marca 2024 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży mieszkania ujętego w akcie
    notarialnym Repertorium A nr ...........
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca nadmienia, że Jego rodzice nabyli w 1968 r.
    spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, które na rzecz rodziców
    Wnioskodawcy 15 września 1997 r. zostało przekształcone na spółdzielcze własnościowe
    prawo. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nie zostało przekształcone w prawo
    odrębnej własności. Ww. lokal mieszkalny został nabyty do majątku wspólnego rodziców.
    Spadek po zmarłych rodzicach Wnioskodawcy nabył Wnioskodawca (syn - 50%) i ... (córka -
    50%). W skład masy spadkowej wchodził tylko ww. lokal mieszkalny.
    Na pytanie Organu: „Czy po Pana zmarłym ojcu i zmarłej matce był przeprowadzony dział
    spadku? W przypadku pozytywnej odpowiedzi należy wskazać: kiedy i w jakiej formie dział
    spadku został przeprowadzony?”, Wnioskodawca odpowiedział: „Po ojcu: 2014-12-11 Akt
    poświadczenia dziedziczenia Repertorium A ..... Po matce 2023-02-02 Akt poświadczenia
    dziedziczenia Repertorium A ..........”
    Na pytanie Organu: „Jakie składniki majątkowe były przedmiotem działu spadku. Należy
    szczegółowo wymienić rzeczy (nieruchomości, ruchomości i prawa majątkowe) będące
    przedmiotem działu spadku?”, Wnioskodawca wskazał: „Tylko ww. Lokal mieszkalny.”.

    Wnioskodawca wskazał, że po śmierci ojca (11 grudnia 2024 r. Akt Poświadczenie
    dziedziczenia Repertorium „A” ...), spadek nabyła żona ........... 1/3, Wnioskodawca (syn) 1/3
    i córka 1/3. Po śmierci matki (2 lutego 2023 r. Akt poświadczenia dziedziczenia
    Repertorium „A” .....), spadek nabył Wnioskodawca (syn) 50% i córka 50%. Składnik
    majątkowy to ww. lokal mieszkalny.
    Wskutek działu spadku Wnioskodawca nie uzyskał przysporzenia majątkowego ponad
    wartość rynkową nabytego przez Niego w spadku udziału w majątku spadkowym.
    Na pytanie Organu: „Czy wartość rynkowa nabytych przez Pana składników majątkowych
    w wyniku działu spadku przekraczała wartość udziału nabytego przez Pana w spadku we
    wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku?” Wnioskodawca
    wskazał: „Nie przekraczała.”
    Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie nastąpiło w wykonywaniu działalności
    gospodarczej.

## Pytanie

Czy stanowisko Wnioskodawcy jest zgodne z przytoczonym artykułem oraz czy nie musi
    płacić podatku od sprzedaży tej nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym opiera się na art. 10 ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 23 października 2018 r.
    Zgodnie z tym przepisem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w
    drodze spadku, pięcioletni okres, po którym sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, liczy
    się od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył lub wybudował tę
    nieruchomość.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) omawianej ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Z opisu sprawy wynika, że Pana rodzice w 1968 r. nabyli spółdzielcze lokatorskie prawo
    do lokalu mieszkalnego. 15 września 1997 r. zarząd spółdzielni mieszkaniowej dokonał
    na rzecz Pana rodziców przydziału lokalu na warunkach spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego. Ww. lokal mieszkalny został nabyty do majątku
    wspólnego Pana rodziców.
    Nabycie nieruchomości w spadku
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10
    ust. 5.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę,

    który sprzedaje nieruchomość (udział w nieruchomości), ale także okres posiadania
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne
    znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”. Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod
    pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu,
    polecenia testamentowego.
    Tym samym stwierdzam, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie
    nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie
    nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego. Dodatkowo wyjaśniam, że we wszystkich wymienionych
    uprzednio przypadkach, nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić
    część masy spadkowej.
    Moment nabycia spadku przez spadkobiercę należy ocenić zgodnie z przepisami ustawy z
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W świetle art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Z kolei, art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Stosownie do art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Według treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:

      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2 Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W małżeństwie Pana rodziców istniała wspólność majątkowa małżeńska.
    W związku z tym, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego – będące
    przedmiotem spadku – stanowiło majątek wspólny małżonków (Pana rodziców) odnieść
    należy się także do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w której zostały uregulowane stosunki
    majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 powołanego Kodeksu:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich

      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi, w rozumieniu tego przepisu, są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje
    pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy
    majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa
    rzeczowe czy wierzytelności.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości, oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że:
      „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku

      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi
    w udziałach o określonej wielkości.
    Skutki podatkowe sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną
    nieruchomość nabytego w spadku po Pana rodzicach.
    Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków, nabycie spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową,
    oznacza nabycie przez każdego z małżonków tych praw w całości, a nie w określonym
    ułamkowo udziale. Wskutek tego, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie
    mógł ponownie nabyć udziału w tych prawach.
    Należy zwrócić uwagę, że w przypadku gdy przedmiotowy lokal mieszkalny (spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego) należał do majątku wspólnego Pana
    rodziców, to w momencie śmierci Pana ojca nie nastąpiło nabycie ww. nieruchomości
    przez Pana matkę. W przypadku spadkobrania nie dochodzi bowiem do nabycia udziału w
    nieruchomości (lokalu mieszkalnym) przez małżonka, jeżeli nieruchomość należała do ich
    majątku wspólnego.
    W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że:
      · w 2004 r. zmarł Pana ojciec;
      · masę spadkową stanowiło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego
        nabyte przez Pana ojca i matkę do majątku wspólnego małżonków;
      · spadek po zmarłym ojcu na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia nabyła Pana
        matka, Pan i Pana siostra (córka zmarłego), w udziałach każdy po 1/3 części;
      · w 2022 r. zmarła Pana matka;

      · w skład masy spadkowej wchodziło tylko ww. spółdzielcze własnościowe prawo do
        lokalu mieszkalnego;
      · spadek po zmarłej matce nabył Pan i Pana siostra, w udziałach po 50%;
      · 13 marca 2024 r. mieszkanie zostało sprzedane;
      · sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Wobec tego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 1997 r., tj.
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez Pana spadkodawców (ojca i matkę)
    do majątku wspólnego małżonków. Mając na uwadze powyższe, pięcioletni okres, o
    którym mowa w powyżej cytowanych przepisach niewątpliwie minął.
    Zatem, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez Pana
    udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, nabytym w
    drodze spadku po Pana ojcu i matce, nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków, Pana rodziców (spadkodawców). W
    związku z tym, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży ww. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do
    lokalu mieszkalnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych spadkobierców).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.