Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.3.2016.2.AC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-04-04
Teza: Skutki podatkowe otrzymania tytułem darowizny znaku towarowego
Słowa kluczowe: amortyzacja; darowizna; działalność-działalność gospodarcza; prawa-prawa autorskie; przychód; wartości-wartości niematerialne i prawne; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2016 r. (data wpływu 24 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania w formie darowizny znaków towarowych (pytanie nr 1 i 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), pismem z dnia 7 marca 2016 r., nr 1061-IPTPB3.4511.3.2016.1/AC (doręczonym w dniu 15 marca 2016 r.), wezwał Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 24 marca 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 21 marca 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego oraz prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą ….. Firma Produkcyjno Usługowo Handlowa ….. Przedmiotem działalności jest między innymi produkcja materiałów tekstylnych.

Wnioskodawczyni w przyszłości otrzyma od męża w drodze darowizny prawa do znaków towarowych w postaci znaków słowno-graficznych „….” oraz „….”. Ww. znaki towarowe zostały zarejestrowane przez Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami wspólnotowymi. W stosunku do tych znaków towarowych mąż Wnioskodawczyni posiada świadectwa rejestracji o numerach ….. oraz …\`(...)\` Ww. znaki towarowe zostały wytworzone i zarejestrowane przez męża Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (dalej ww. wspólnotowe znaki towarowe zwane są: „Znakami towarowymi”).

Opisana powyżej darowizna będzie dokonana z majątku osobistego męża do majątku osobistego Wnioskodawczyni. Otrzymane Znaki towarowe będą wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni będzie używała tych znaków do oznaczania własnej działalności. Możliwe jest również, że Znaki towarowe będą oddawane innym podmiotom do używania na podstawie stosownych umów licencyjnych. Na potrzeby planowanej darowizny dokonana zostanie wycena Znaków towarowych. Wartość Znaków towarowych na dzień dokonania darowizny zostanie określona przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego i będzie odzwierciedlać wartość rynkową Znaków towarowych. Znaki towarowe w dniu przyjęcia ich do używania przez Wnioskodawczynię będą nadawały się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, przewidywany okres ich używania będzie dłuższy niż rok, a ich wartość przekroczy 3 500 zł. W związku z powyższym, po dokonaniu darowizny, Znaki towarowe otrzymane przez Wnioskodawczynię zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej zgodnie z wartością określoną w umowie darowizny na podstawie wyceny (wartości rynkowej Znaków towarowych) jako prawo autorskie.

W piśmie z dnia 18 marca 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni dodała następujące wyjaśnienia.

Znaki towarowe opisane w zdarzeniu przyszłym są prawem, o którym mowa w art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej „ustawa o PIT”). W zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni wprost wskazała, że przedmiotem darowizny będą wspólnotowe znaki towarowe zarejestrowane w OHIM. W uzasadnieniu własnego stanowiska Wnioskodawczyni wskazała przepisy oraz orzecznictwo, z których wynika, że wspólnotowe znaki towarowe są prawami własności przemysłowej objętymi ustawą Prawo własności przemysłowej.

Wnioskodawczyni otrzyma znaki towarowe na podstawie umowy darowizny. Umowa darowizny polega na tym, że darczyńca zobowiązuje się do świadczenia na rzecz obdarowanego bezpłatnie. W przypadku opisanym w zdarzeniu przyszłym darczyńca przeniesie na rzecz Wnioskodawczyni bezpłatnie przysługujące mu prawa własności przemysłowej do zarejestrowanych wspólnotowych znaków towarowych. Darowizna nie będzie zatem wiązała się z jakimkolwiek świadczeniem na rzecz małżonka – darczyńcy ani obecnie ani w przyszłości.

Wnioskodawczyni zaliczy otrzymane w drodze darowizny prawa do znaków towarowych do kategorii praw wskazanych w art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. do praw określonych w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, z późn. zm.; dalej: „ustawa PWP”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana w stanie faktycznym darowizna Znaków towarowych będzie podlegała przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2.  Czy przychód z tytułu otrzymanych Znaków towarowych będzie zwolniony z tego podatku i u Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
3.  W jaki sposób należy ustalić wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej w postaci Znaków towarowych nabytych w drodze umowy darowizny dla celów amortyzacji podatkowej?
4.  Czy Wnioskodawczyni będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania przychodu od wartości niematerialnej i prawnej w postaci Znaków towarowych nabytych w drodze umowy darowizny, które będą wykorzystywane gospodarczo dla potrzeb prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, od wartości przyjętej w umowie darowizny określonej jako wartość rynkowa?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i 2, natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymanie przez Nią w drodze darowizny Znaków towarowych nie będzie podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn i jednocześnie nabycie Znaków towarowych będzie zwolnione w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 2 ust. l pkt 3 ustawy o PIT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768, z późn. zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny. Stosownie jednak do art. 3 pkt 2 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi temu nie podlega nabycie w drodze spadku, zapisu windykacyjnego lub darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw. Z powyższego wynika zatem, że nabycie w drodze darowizny wartości niematerialnej i prawnej w postaci zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego zarejestrowanego w OHIM, nabytego w drodze umowy darowizny podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zostało wyłączone spod władztwa ustawy o podatku od spadków i darowizn. Prawa do znaków towarowych również zostały wprost wymienione w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Zatem, podstawowym elementem darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian ani też nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w przyszłości. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny (tj. w sposób nieodpłatny, bez świadczenia wzajemnego i kosztem majątku darczyńcy), zarejestrowane w OHIM Znaki towarowe, a nabyte w ten sposób Znaki towarowe będą wykorzystywane do celów prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnosząc się do drugiego pytania, zdaniem Wnioskodawczyni, opisana w zdarzeniu przyszłym darowizna będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT oraz nie będzie kreowała po Jej stronie jakiegokolwiek innego rodzaju przychodu. Wnioskodawczyni nie będzie także zobowiązana do wykazania wartości otrzymanej darowizny, jako przychodu zwolnionego w jakiejkolwiek deklaracji, informacji, bądź zeznaniu podatkowym. Stanowisko Wnioskodawczyni wynika wprost z brzmienia przepisów prawa, a mianowicie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT, zgodnie z którym, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 20 ustawy o PIT, zwolnienie nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej etc., jednak wyłączenie to nie znajdzie zastosowania w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym. Znaki towarowe otrzymane zostaną bowiem w drodze darowizny – zwolnienie znajdzie zatem zastosowanie. Z kolei art. 11 ust. 2-2b ww. ustawy, dotyczy obliczania wartości świadczeń w naturze, świadczeń nieodpłatnych oraz częściowo odpłatnych. Ze względu na fakt, że Wnioskodawczyni otrzyma Znaki towarowe (zarejestrowane) w drodze darowizny, a więc w sposób nieodpłatny, to wskazane przepisy znajdą zastosowanie, a konkretnie art. 11 ust. 2a ustawy o PIT (określanie wartości świadczeń nieodpłatnych). Mając powyższe na uwadze stwierdzić można, że otrzymanie przez Wnioskodawczynię Znaków towarowych zarejestrowanych w OHIM, tak jak opisano to w stanie faktycznym, jest otrzymaniem darowizny, tj. nieodpłatnie, a więc również nieodpłatnie z punktu widzenia regulacji zawartej w ustawie o PIT. Odnosząc się do grup podatkowych w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, to zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

W ocenie Wnioskodawczyni, z opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że „otrzymanie” (tj. nabycie), następuje od męża, czyli osoby z I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, a więc i ten wymóg ustawowy został spełniony. W ocenie Wnioskodawczyni, opisana w zdarzeniu przyszłym darowizna nie będzie kreowała jakiegokolwiek rodzaju przychodu po Jej stronie, a więc nie będzie występował przychód do opodatkowania na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymanie Znaków towarowych w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym będzie korzystało ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie kreowało żadnego innego przychodu podatkowego.

Dodatkowo, wartość otrzymanej darowizny – jako przychodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT – nie podlega wykazaniu i zgłoszeniu do organu podatkowego na jakimkolwiek zeznaniu, deklaracji, czy informacji przewidzianych przepisami prawa podatkowego.

Podsumowując, Wnioskodawczyni stwierdza, że świadczenie (tj. przekazanie Znaków towarowych w drodze darowizny) będzie miało nieodpłatny charakter, jego wartość obliczana będzie zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, świadczenie to zostanie otrzymane od męża, a więc osoby z I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, zaś art. 21 ust. 20 ustawy o PIT nie znajdzie zastosowania. Tak więc wszelkie wymogi do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT zostaną spełnione.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołała interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., nr ILPB1/415-846/13-6/AP. Powyższe zostało również potwierdzone w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 stycznia 2015 r., nr IBPBII/l/436-3l6/14/MCz czy interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2015 r., nr IBPBI/1/415-1217/14/JS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Należy poinformować też, że na dzień wydania niniejszej interpretacji obowiązuje tekst jednolity ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86, z późn. zm.).

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania Wnioskodawczyni wyznacza:

*   zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,

*   stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez Wnioskodawczynię oraz

*   zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) Wnioskodawczyni w kontekście Jej wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko Wnioskodawczyni.

Należy również wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie będzie zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie będzie chronić Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ……, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.