Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.64.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Czynność udzielenia pożyczki Spółce A przez Spółkę B stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT i stanowi czynność zwolnioną z VAT.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; pożyczka; pożyczkobiorca; pożyczkodawca; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia czy:
    - w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czynność udzielenia pożyczki Państwu -
        Spółce A przez Spółkę B stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT (

## Pytanie

oznaczone nr 1),
    - w świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność udzielenia Pożyczki Państwu -
        Spółce A przez Spółkę B stanowi czynność zwolnioną z VAT (pytanie oznaczone nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 21 lutego 2025 r (wpływ 21 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka A”, lub „Pożyczkobiorca”, lub
    „Wnioskodawca”) jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym w branży (...).
    Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,
    przedmiotem przeważającej działalności spółki są (...) związane ze (...) (...) i (...). Ponadto,
    zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i
    usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT (tzw.
    „biała lista podatników VAT”), Spółka A na dzień składania wniosku, nie jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia podmiotowego, ale
    został złożony komplet stosownych dokumentów i spółka czeka na wpis jako podatnik
    czynny.
    W związku z realizacją przedsięwzięcia (...) i tym samym potrzeby pozyskania
    dodatkowego finansowania Spółka A zawarła umowy pożyczki w rozumieniu art. 720 § 1
    ustawy – Kodeks cywilny - ze spółką B (dalej: „Spółka B”, lub „Pożyczkodawca”).
    Spółka B jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym w branży (...). Zgodnie
    z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,
    przedmiotem przeważającej działalności spółki są (...) związane ze (...) (...) i (...), a
    dodatkowym przedmiotem są pozostałe formy (...). Ponadto, zgodnie z wykazem
    podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług,
    niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT (tzw. „biała lista
    podatników VAT”), Spółka B na dzień składania wniosku, nie jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (korzysta ze zwolnienia podmiotowego).

    Biorącym pożyczkę jest Spółka A, zaś dającym pożyczkę jest Spółka B. Umowa pożyczki
    dotyczy pieniędzy. Umowa pożyczki ma charakter odpłatny, bowiem Spółka A została
    zobowiązana do zapłaty na rzecz Spółki B odsetek od udostępnionego kapitału.
    Przedmiotowa umowa została zawarte w formie pisemnej.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenia pytań jak we wniosku)
    1. Czy, w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czynność udzielenia pożyczki Spółce A
      przez Spółkę B stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    2. Czy, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność udzielenia Pożyczki Spółce A
      przez Spółkę B stanowi czynność zwolnioną z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1:
    W świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, Spółka B udzielając pożyczki na rzecz Spółki A,
    działa jako podatnik VAT, a tym samym czynność udzielenia pożyczki stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT, dokonaną przez podatnika VAT.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2:
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność udzielenia pożyczki do
    Pożyczkobiorcy, stanowi czynność zwolnioną z VAT.
    Wspólne uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1 i 2:
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
        jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
        jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).

    Trzeba podkreślić, że oba ww. warunki muszą być spełnione, aby świadczenie jako usługa
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dana czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że
    zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę
    świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywane są przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, ze zm.; dalej „Kodeks Cywilny”). Zgodnie z ww.
    przepisem, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
    biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
    biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego
    samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
    towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu,
    polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Każda czynność
    wykonana (nawet sporadycznie) objęta jest definicją działalności gospodarczej
    wykonywanej przez podmiot występujący w charakterze podatnika.
    Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowi zatem
    odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Zatem, odsetki otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią
    wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Pożyczkodawca dokonując czynności
    polegającej na udzieleniu oprocentowanej pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy działa w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    a ww. czynność stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
    o VAT, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie przez podatnika podatku VAT pożyczki powinno być
    uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niezależnie od
    częstotliwości oraz celu udzielania pożyczek, statusu nabywcy (Pożyczkobiorcy), czy też
    kwestii formalnych, takich jak wpisanie działalności w zakresie udzielania pożyczek do
    umowy spółki lub ujawnienie takiej działalności w Krajowym Rejestrze Sądowym.
    Powyższe stanowisko jest spójne z praktyką organów podatkowych w podobnych
    sprawach. Stanowisko takie wyrażono m.in. w:
    a) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2020 r.,
        sygn. 0114-KDIP4-3.4012.144.2020.2.KM – „(...) Działalność polegająca na udzielaniu
        pożyczek innemu podmiotowi za wynagrodzeniem w formie odsetek stanowiła
        przejaw działalności gospodarczej pożyczkodawcy w rozumieniu ustawy VAT i w
        związku z tym podlega opodatkowaniu VAT (...)”,
    b) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2020 r.,
        sygn. 0112-KDIL1-2.4012.48.2020.1.PM – „(...) Fakt, że działalność w zakresie
        pożyczek nie została wprost wykazana jako przedmiot działalności Spółki w
        Rejestrze Przedsiębiorców KRS nie przesądza, udzielona pożyczka oraz udzielane w
        przyszłości pożyczki nie są/nie będą prawnie skuteczne lub udzielone poza
        prowadzoną działalnością gospodarczą. Udzielanie pożyczek przez podatnika
        spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu,
        niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy (...)”,
    c) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 marca 2020 r., sygn.
        0113-KDIPT1-2.4012.21.2020.1.AM – „(...) Czynność udzielenia pożyczki spełnia
        przesłanki uznania jej za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Mimo,
        iż pożyczka została udzielona poza dotychczasową działalnością gospodarczą, ale
        działanie to należy identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny podmiotu (...)”,
    d) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2018 r.,
        sygn. 0112-KDIL1-2.4012.574.2018.1.JO – „(...) Udzielanie pożyczek przez podatnika
        spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu,
        niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie
        bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z
        jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny
        jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet
        gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.”,
    e) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn.
        0113-KDIPT1-2.4012.416.2021.1.AJB – „(...) Udzielanie pożyczek przez podatnika
        podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za
        podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy
        statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność
        gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
        zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
        towarów i usług.”
    W niniejszej sprawie należy wskazać, że ustawodawca m.in. w art. 43 ustawy o VAT
    przewidział zwolnienie od podatku od towarów i usług niektórych czynności.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu

    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Powyższe zwolnienie ma charakter przedmiotowy, co oznacza w szczególności, że
    czynność udzielania pożyczek jest zwolniona od podatku niezależnie od tego, kto udziela
    pożyczki.
    Wskazać należy, iż powyżej przytoczona regulacja stanowi implementację do krajowego
    porządku prawnego treści Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.U.
    L 347, 11.12.2006, p. 1 ze zm.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b
    udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe oraz zarządzanie kredytami przez
    kredytodawcę powinno być zwolnione z opodatkowania przez państwa członkowskie.
    Zatem, jak wyżej wskazano usługa udzielania oprocentowanej pożyczki stanowi czynność
    mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Z
    uwagi jednak na to, że usługi udzielania pożyczek mieszczą się w zakresie czynności, o
    których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, korzystają ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na terytorium kraju.
    Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że udzielenie przez Spółkę B na rzecz
    Spółki A jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy o VAT stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z
    uwagi na fakt, iż powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT - to korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    na podstawie ww. przepisu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, iż zostali Państwo (Pożyczkobiorca)
    uznani za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z
    możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w
    przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę nie podlegała
    przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja
    definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich
    transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii objętej pytaniem nr
    1 dotyczą ustalenia czy, w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czynność udzielenia
    Państwu – Spółce A pożyczki przez Spółkę B stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).

    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów
    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter
    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
    obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę – Spółkę B uznać za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę – Spółkę
    B odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz Państwa – Spółki A (Pożyczkobiorcy), jako
    odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, że w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o
    VAT, Spółka B udzielając pożyczki na rzecz Spółki A, działa jako podatnik VAT, a tym
    samym czynność udzielenia pożyczki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    dokonaną przez podatnika VAT, jest prawidłowe.

    Ponadto Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą również
    kwestii, czy w świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność udzielenia Pożyczki
    Państwu - Spółce A przez Spółkę B stanowi czynność zwolnioną z VAT (pytanie oznaczone
    nr 2).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie
    od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
    1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
    2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
    Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
    początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których
    mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług,
    pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o
    rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynność udzielenia przez Spółkę B (Pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na
    rzecz Państwa – Spółki A (Pożyczkobiorcy), stanowi czynność mieszczącą się w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z
    art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o
    których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie,
    usługa udzielenia przez Spółkę B (Pożyczkodawcę) odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz
    Państwa – Spółki A (Pożyczkobiorcy) korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług
    na podstawie tego przepisu.
    Powyższe zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności
    Pożyczkodawca nie wybierze opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w
    art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.

    Tym samym, Państwa stanowisko, że w świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT,
    czynność udzielenia pożyczki do Pożyczkobiorcy, stanowi czynność zwolnioną z VAT, jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Ponadto, wydana interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko dla Państwa, tj.
    Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej; wydana
    interpretacja nie wywołuje więc skutków prawnopodatkowych dla innych podmiotów, w
    tym Pożyczkodawcy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.