Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-400/14/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-20
Teza: Odliczenie podatku naliczonego w związku z WNT i obowiązek korekt.
Słowa kluczowe: korekta; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. (data wpływu 22 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie

*   stanu faktycznego w przedmiocie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – **jest nieprawidłowe;**
*   zdarzenia przyszłego w przedmiocie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

…. (dalej „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „VAT”), zarejestrowanym również w Polsce dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka rozlicza VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. Głównym przedmiotem Jej działalności jest produkcja i sprzedaż opakowań offsetowych z tektury litej i kaszerowanej.

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje m.in. zakupów towarów od podmiotów zarejestrowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej w krajach Unii Europejskiej, które rozpoznaje na gruncie VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów (dalej „WNT”). W praktyce występują niekiedy sytuacje, w których towary nabywane w ramach analizowanych transakcji zostaną dostarczone do Spółki, przy czym faktura dokumentująca tą dostawę zostanie przesłana do Spółki ze znacznym opóźnieniem (np. po kilku miesiącach). W niektórych tego typu przypadkach (np. w odniesieniu do towarów zużywanych przez Spółkę „na bieżąco”, które nie są przyjmowane do magazynów Spółki, przykładowo części zamiennych do maszyn) pracownicy działu księgowego mogą nie posiadać wiedzy o fakcie zrealizowania danej dostawy w ramach WNT (otrzymania towarów przez Spółkę), aż do czasu otrzymania faktury dokumentującej taką transakcję. W konsekwencji, w przedstawionych sytuacjach, Spółka nie rozpoznaje obowiązku podatkowego z tytułu dokonania ww. dostaw (dla których nie otrzymano jeszcze faktury) 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została ona faktycznie zrealizowana i nie wykazuje jej w deklaracji VAT-7 złożonej do urzędu skarbowego za ten okres. Dopiero po otrzymaniu odpowiedniej faktury możliwe jest powiązanie jej z otrzymanym uprzednio towarem i ustalenie właściwego okresu rozliczeniowego, w którym powinien być wykazany podatek należny z tytułu takiej transakcji (w tego typu przypadkach Spółka dokonuje korekty odpowiedniej deklaracji VAT za okres rozliczeniowy, w którym wystawiona została faktura przez zagranicznego dostawcę, o ile nie była ona wystawiona później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miała miejsce dostawa i deklaruje odpowiednie kwoty podatku należnego oraz podatku naliczonego dotyczące tej dostawy).

Obrazując powyższe na przykładzie, możliwa jest sytuacja, w której dostawa towarów w ramach WNT została faktycznie zrealizowana na rzecz Spółki 20 stycznia 2014 r., przy czym pracownicy działu księgowego Spółki nie otrzymali informacji o fakcie dostarczenia towaru do Spółki. Dopiero po otrzymaniu faktury, która dokumentuje tą transakcję – np. 10 czerwca 2014 r. (z datą wystawienia przez kontrahenta, np. 25 stycznia 2014 r.), możliwe będzie jej powiązanie z otrzymanym poprzednio towarem. W tym przypadku, ze względu na brak informacji o przyjęciu towaru i brak faktury, Spółka pierwotnie nie rozpozna obowiązku podatkowego z tytułu tej transakcji (np. 15-tego dnia miesiąca po otrzymaniu towaru), aż do momentu otrzymania faktury, tj 10 czerwca 2014 r. Wówczas Spółka dokona korekty odpowiednich deklaracji VAT i wykaże obowiązek podatkowy dla zrealizowanej transakcji WNT.

W świetle powyższego, Spółka powzięła wątpliwość odnośnie sposobu postępowania w tego typu sytuacjach, jakie mogą wystąpić w praktyce w kontekście brzmienia art. 86 ust. 10b pkt 2, ust. 10g oraz ust. 10h ustawy o VAT, dotyczącego zasad odliczania VAT naliczonego w przypadku transakcji WNT. W szczególności, wątpliwości Spółki dotyczą momentu wykazania kwot podatku naliczonego z tytułu opisanych powyżej transakcji WNT, w których fakturę otrzymano z opóźnieniem, oraz ewentualnej konieczności dokonywania dodatkowych korekt w omawianym zakresie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w przypadku wystąpienia sytuacji, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT, dla której otrzymała fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazała w rozliczeniach VAT, powinna wykazać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w deklaracji VAT-7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania takich transakcji (bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w innych miesiącach)?

Wnioskodawca uważa, że dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT (dla której otrzymał fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazał w rozliczeniach VAT), w celu jej prawidłowego zadeklarowania powinien rozpoznać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w tym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji (tj. na przykładzie przedstawionym w opisie stanu faktycznego w deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r.) bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w kolejnych miesiącach.

W ocenie Wnioskodawcy, w wypadkach, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, nie będzie On zobowiązany do korygowania dokonanych rozliczeń z tytułu VAT (złożonych deklaracji VAT-7) za inne okresy rozliczeniowe, w szczególności nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego z tytułu tych transakcji w rozliczeniu za okres, w którym upłynął trzymiesięczny termin na otrzymanie faktury (tj. odnosząc się do przedstawionego wcześniej przykładu, Spółka nie będzie miała obowiązku dokonać korekty podatku naliczonego w deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2014 r., a następnie po otrzymaniu faktury w czerwcu 2014 r ponownie skorygowania deklaracji VAT-7 wykazując zwiększenie kwoty podatku naliczonego dotyczącego tej transakcji – korekta podatku naliczonego „na plus”).

Wnioskodawca przedstawia argumentację uzasadniającą Jego stanowisko:

1.

Zgodnie z art. 20 ust. 5, w przypadku WNT obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem WNT.

Powyższe oznacza w praktyce, że podatek należny z tytułu WNT Spółka powinna rozpoznać, co do zasady, w miesiącu, w którym kontrahent wystawił fakturę dokumentującą ww. transakcję, a w sytuacji gdy faktura zostanie wystawiona już po upływie 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem WNT, Spółka powinna wykazać podatek należny z tytułu WNT w rozliczeniu za miesiąc, w którym przypada 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem WNT.

2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, co do zasady, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 4 lit c) ustawy o VAT, w przypadku WNT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu WNT, o którym mowa w art. 9 ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do odliczenia VAT powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Odnosząc wskazaną ogólną zasadę do transakcji WNT należałoby uznać, iż prawo do odliczenia VAT w ramach WNT zasadniczo powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do tej transakcji powstał u nabywcy towarów obowiązek podatkowy (tj. z datą faktury, nie później niż 15-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy towarów będących przedmiotem WNT).

Jednocześnie, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust 10b pkt 2 a i b ustawy o VAT, powyższa ogólna zasada powinna być stosowana pod warunkiem, że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentująca dostawę towarów, stanowiącą u niego WNT, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu WNT w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

W przypadku, gdy warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, nie zostanie spełniony (tj. podatnik nie otrzyma faktury dokumentującej dokonane WNT we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie), to zgodnie z art. 86 ust. 10g ustawy o VAT podatnik będzie zobowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin. Jednocześnie, stosownie do art. 86 ust. 10h ustawy o VAT, otrzymanie faktury w późniejszym terminie upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał tę fakturę.

3.

Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy z uwagi na brak przepływu informacji w Spółce odnośnie otrzymania towarów w ramach WNT oraz otrzymanie faktury dokumentującej tą transakcję z opóźnieniem, Spółka nie zadeklarowała transakcji WNT w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej transakcji, dokonując korekty rozliczeń VAT – po otrzymaniu faktury przez Spółkę – Spółka powinna:

*   prawidłowo wykazać podatek należny z tytułu WNT, zgodnie z brzmieniem przytoczonego powyżej art. 20 ust 5 ustawy o VAT (tj. z datą wystawienia faktury, którą Spółka otrzymała z opóźnieniem, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów);
*   z uwagi na posiadaną w momencie dokonywania korekty rozliczeń VAT fakturę wystawioną przez dostawce w zakresie zrealizowanego WNT – Spółka powinna wykazać podatek naliczony z tytułu omawianej transakcji, zgodnie z art. 86 ust 10 ustawy o VAT w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej dostawy (określony zgodnie z poprzednim punktem).

Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż wcześniej (tj. przed otrzymaniem faktury i przed dokonaniem przez Spółkę analizowanej korekty rozliczeń VAT) Spółka nie skorzystała z prawa do odliczenia VAT dla omawianej transakcji (tj. nie wykazała kwot VAT do odliczenia w żadnej deklaracji VAT) – Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty, o której mowa w art. 86 ust 10g ustawy o VAT (przepis ten bowiem nakazuje obniżenie kwoty podatku naliczonego w określonych przypadkach, skoro Spółka wcześniej nie skorzystała z odliczenia VAT naliczonego i nie ujęła kwot naliczonego VAT w rejestrach i w żadnej deklaracji VAT nie wystąpią w praktyce kwoty, które mogłaby skorygować, zgodnie z analizowanym przepisem).

Analogicznie, z uwagi na brak konieczności dokonania korekty, o której mowa we wcześniejszym punkcie (zgodnie z art. 86 ust. 10g ustawy o VAT), Spółka nie będzie również zobowiązana do dokonania dalszej korekty (zwiększenia podatku naliczonego), zgodnie z art. 86 ust. 10h ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, ratio legis ww. przepisów jest bowiem uniknięcie sytuacji, w których podatnicy odliczaliby VAT od transakcji, które w rzeczywistości nie miały miejsca lub które nie zostały potwierdzone za pomocą faktury wystawionej przez kontrahenta, tym samym nie powinny mieć one zastosowania w analizowanej sprawie.

Tym samym, dokonując korekty rozliczeń VAT, o której mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka zobowiązana będzie jedynie do dokonania korekty deklaracji VAT, w której należało pierwotnie wykazać obowiązek podatkowy dla danej transakcji WNT, deklarując jednocześnie podatek należny i naliczony, bez konieczności korygowania innych deklaracji VAT w ramach tej korekty.

Powyższe oznacza, że w przykładzie opisanym we wniosku dokonując omawianej korekty Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w styczniu 2014 r. Jeżeli Spółka wykaże w deklaracji składanej za ten okres rozliczeniowy podatek należny to nabędzie również prawo do wykazania w tej samej deklaracji podatku VAT naliczonego (Spółka dokonując korekty będzie już bowiem w posiadaniu faktury dokumentującej zrealizowane przez nią WNT).

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT (dla której otrzymała fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazała w rozliczeniach VAT), w celu jej prawidłowego zadeklarowania Spółka powinna rozpoznać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w tym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji (tj. na przykładzie przedstawionym w opisie stanu faktycznego w deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r.) bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w kolejnych miesiącach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a omawianego artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług.

Z powyższego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia. Jeżeli dany towar lub usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku od towarów i usług (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym od podatku) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia tego podatku.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. ust. 10b pkt 2 ww. artykułu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy;
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Jak stanowi art. 86 ust. 10g ustawy, w przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a, faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin.

Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. a, upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę – art. 86 ust. 10h ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy.

Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 13a ustawy, jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

W złożonym wniosku poinformowano, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym w Polsce dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Rozlicza VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje m.in. zakupów towarów od podmiotów zarejestrowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej w krajach Unii Europejskiej, które rozpoznaje na gruncie VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów. W praktyce występują niekiedy sytuacje, w których towary nabywane w ramach analizowanych transakcji zostaną dostarczone do Wnioskodawcy, przy czym faktura dokumentująca tą dostawę zostanie przesłana do Niego ze znacznym opóźnieniem (np. po kilku miesiącach). W niektórych tego typu przypadkach (np. w odniesieniu do towarów zużywanych przez Wnioskodawcę „na bieżąco”, które nie są przyjmowane do Jego magazynów (przykładowo części zamiennych do maszyn) pracownicy działu księgowego mogą nie posiadać wiedzy o fakcie zrealizowania danej dostawy w ramach WNT aż do czasu otrzymania faktury dokumentującej taką transakcję. W konsekwencji, Wnioskodawca nie rozpoznaje obowiązku podatkowego z tytułu dokonania ww. dostaw (dla których nie otrzymano jeszcze faktury) 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została ona faktycznie zrealizowana i nie wykazuje jej w deklaracji VAT-7 złożonej do urzędu skarbowego za ten okres. Dopiero po otrzymaniu odpowiedniej faktury możliwe jest powiązanie jej z otrzymanym uprzednio towarem i ustalenie właściwego okresu rozliczeniowego, w którym powinien być wykazany podatek należny z tytułu takiej transakcji (w tego typu przypadkach Wnioskodawca dokonuje korekty odpowiedniej deklaracji VAT za okres rozliczeniowy, w którym wystawiona została faktura przez zagranicznego dostawcę, o ile nie była ona wystawiona później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miała miejsce dostawa i deklaruje odpowiednie kwoty podatku należnego oraz podatku naliczonego dotyczące tej dostawy).

Analiza wskazanych przepisów prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym prowadzi do wniosku, że w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów Wnioskodawca winien rozpoznawać zarówno VAT należny, jak i naliczony za okres, w którym powstał z tego tytułu obowiązek podatkowy. Wprawdzie prawo do odliczenia jest uprawnieniem Wnioskodawcy, z którego może on skorzystać bądź nie, jednakże, gdy decyduje się na to powinien uwzględniać okoliczność, że prawo do odliczenia powstaje w określonym momencie, co w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów pociąga za sobą dalsze określone skutki podatkowoprawne.

W kontekście przepisów regulujących prawo do odliczenia w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów uwzględnić więc należy w szczególności powołany wcześniej przepis art. 86 ust. 10g ustawy o VAT, który należy rozpatrywać w powiazaniu z normą art. 86 ust. 10h ustawy. Oznacza to, że wymóg dokonania korekty zmniejszającej VAT naliczony uwarunkowany jest późniejszym (po upływie 3 miesięcy) otrzymaniem faktury. Obowiązek ten koreluje z wcześniejszym wykazaniem (w rozliczeniu za wcześniejszy okres rozliczeniowy, tj. za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy) przez Wnioskodawcę kwoty podatku naliczonego (tu: poprzez korektę nieodliczonego podatku naliczonego).

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że Wnioskodawca wyrażając wolę odliczenia kwoty podatku naliczonego w przedmiotowej sprawie (co może mieć miejsce w rozliczeniu za okres, gdy takie prawo powstaje) winien uwzględniać jednocześnie dyspozycję wynikającą z przepisu art. 86 ust. 10g ustawy o VAT. Odmienna wykładania tego przepisu prowadziłaby do nieuprawnionej konkluzji, że skorzystanie przez Wnioskodawcę z uprawnienia do odliczenia (przy istniejącym również obowiązku stosownego rozliczenia podatku należnego) w oparciu o normę art. 86 ust. 10b pkt 2 nie pociąga za sobą obowiązku korekty w trybie art. 86 ust. 10g ustawy. Zaznaczenia wymaga bowiem, że korekta wskazana w dyspozycji art. 86 ust. 10g ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący, przy czym znajduje ona zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik (tu: Wnioskodawca) dokonuje stosownego odliczenia, co – jak wskazuje Wnioskodawca – ma miejsce. Innymi słowy, obowiązek takiej korekty jest następstwem prawa do odliczenia, z którego Spółka korzysta. Stąd Wnioskodawca uprawniony jest również do późniejszego dokonania korekty na podstawie art. 86 ust. 10h ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT, dla której otrzymał fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazał w rozliczeniach VAT, powinien wykazać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) w deklaracji VAT-7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania takich transakcji i jednocześnie dokonać dodatkowych korekt podatku naliczonego w innych miesiącach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.