Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-852/10-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-30
Teza: Jak udokumentować nabycie nieodpłatne przedmiotów pozyskanych na niemieckich „wystawkach”, a co za tym idzie wprowadzić do ewidencji towarów handlowych firmy, aby potem sprzedać je na polskim rynku?
Słowa kluczowe: dowód-dowód księgowy; dowód-dowód zakupu; towar-towar handlowy; towar-towar używany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2010 r. (data wpływu 28 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie dokumentowania nieodpłatnego nabycia towarów handlowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie dokumentowania nieodpłatnego nabycia towarów handlowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, polegającą na przywożeniu zza granicy używanych towarów domowego użytku, które nabywane byłyby nieodpłatnie na tzw. „wystawkach”, gdzie jest możliwość darmowego otrzymania od osoby fizycznej, np. sprzętu AGD, czy innych tego typu przedmiotów, które nie są już tym osobom potrzebne. Owe „wystawki” polegają właśnie na tym, iż mieszkańcy danego miasta w konkretnym dniu wystawiają przed dom rzeczy im niepotrzebne, które ktoś może sobie nieodpłatnie zabrać, a osoba wystawiająca nie musi wtedy tego wyrzucać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak udokumentować nabycie nieodpłatne przedmiotów pozyskanych na niemieckich „wystawkach”, a co za tym idzie wprowadzić do ewidencji towarów handlowych firmy, aby potem sprzedać je na polskim rynku?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 180 i 181 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), właściciel może wyzbyć się rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze je porzuci. Własność ruchomej rzeczy niczyjej nabywa się przez jej objęcie w posiadanie samoistne. Wnioskodawca uważa, że nieodpłatne nabycie towarów z „wystawek” może być dokumentowane innym dokumentem niż faktura czy rachunek, a mianowicie dowodem wewnętrznym lub protokołem przyjęcia zawierającym oznaczenie towaru według ilości i cech charakterystycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisami art. 180 i art. 181 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) właściciel może wyzbyć się własności rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze rzecz porzuci. Własność ruchomej rzeczy niczyjej nabywa się przez jej objęcie w posiadanie samoistne.

Jednocześnie istotnym jest, iż dla nabywającego własność rzeczy niczyjej w celu jej dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nabycie takie stanowi operację gospodarczą, która musi zostać udokumentowana formalno-prawnym dowodem księgowym.

Treść art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) stanowi, iż podatnicy oraz spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, są obowiązani posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów, prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencję wyposażenia oraz, odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencję przychodów, zwaną dalej "ewidencją", z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a. Jednocześnie w myśl art. 4 ust. 3 ww. ustawy do udokumentowania zakupu towarów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zatem należy uznać, iż przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie normują w żaden sposób zasad dokumentowania nabycia rzeczy ruchomych (towarów) porzuconych przez poprzedniego właściciela w zamiarze wyzbycia się ich własności w miejscu zwanym „wystawką”.

Z treści przytoczonego powyżej przepisu wynika jedynie obowiązek posiadania i przechowywania dowodów zakupu towarów, nie zaś obowiązek wprowadzania ich do ewidencji towarów handlowych.

Mając na uwadze wynikającą z przepisów ogólnych konieczność dokumentowania każdej operacji gospodarczej należy uznać, iż nieodpłatne nabycie towarów – w przypadku podatników opodatkowanych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - może być udokumentowane dowodem wewnętrznym lub protokołem przyjęcia zawierającym oznaczenie towaru według ilości i cech charakterystycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż nieodpłatne nabycie towarów z „wystawek” może być dokumentowane innym dokumentem niż faktura czy rachunek, a mianowicie dowodem wewnętrznym lub protokołem przyjęcia zawierającym oznaczenie towaru według ilości i cech charakterystycznych jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.