Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1090.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Rozpoznanie transakcji zakupu towarów od Kontrahenta z
Chin jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru i wykazania
jej w deklaracji JPK_V7M bez wykazywania jej w informacji
podsumowującej, określenie momentu powstania obowiązku
podatkowego z tytułu WNT.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
informacja-informacja podsumowująca
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 3. Informacje podsumowujące
-informacje podsumowujące o wewnątrzwspólnotowych
nabyciach towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 3-art. 100-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie:
    - rozpoznania transakcji zakupu towarów od Kontrahenta z Chin jako
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru i wykazania jej w deklaracji JPK_V7M bez
      wykazywania jej w informacji podsumowującej,
    - określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu WNT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT i jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca
    zamawia towary od kontrahenta z Chin. Dostawa towarów odbywa się na warunkach
    Incoterms DDP (Delivered Duty Paid), tj. towar jest dostarczany bezpośrednio pod
    wskazany adres Wnioskodawcy w Polsce. Towary dostarcza znana firma kurierska. Na
    etykiecie przesyłki widnieje adres nadawcy z innego państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej i paczka jest nadana z tego kraju UE. Wnioskodawca nie otrzymuje
    dokumentu SAD (zgłoszenia celnego importowego). Wnioskodawca posiada jedynie
    fakturę wystawioną przez chińskiego kontrahenta. Kontrahent chiński nie posiada
    europejskiego numeru VAT-UE.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona sytuacja powinna zostać uznana za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”). W analizowanym przypadku następuje
    przemieszczenie towarów z jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (kraju
    nadania przesyłki kurierskiej) na terytorium Polski, a więc innego państwa
    członkowskiego, co spełnia definicję WNT. Przemieszczenie towaru odbywa się po
    wcześniejszym imporcie do Unii Europejskiej, skutkującym nadaniem towarom unijnego
    statusu celnego. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy stronami transakcji, to kontrahent z
    Chin jest odpowiedzialny za dostarczenie Wnioskodawcy towaru na wskazany adres na
    terytorium Polski. Przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel

    następuje w momencie dostarczenia towaru Wnioskodawcy. Wnioskodawca, będący
    podatnikiem VAT i zarejestrowanym jako podatnik VAT-UE, nabywa towary na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, że kontrahent chiński nie
    posiada europejskiego numeru VAT-UE, Wnioskodawca nie ma możliwości wskazania
    kontrahenta w informacji podsumowującej VAT-UE.
    Wnioskodawca uznaje więc za prawidłowe wykazywanie tych transakcji wyłącznie w
    deklaracji VAT-7, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT.
    Moment powstania obowiązku podatkowego dla przedstawionych transakcji, zgodnie z
    art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, przypada na 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym nastąpiła dostawa towaru do Wnioskodawcy, ponieważ nie została wystawiona
    faktura przez podatnika VAT UE.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy:
    · opisana transakcja stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT),
    · transakcja powinna być wykazywana w deklaracji VAT-7,
    · transakcja nie powinna być wykazywana w informacji podsumowującej VAT-UE, z uwagi
      na brak numeru VAT-UE dostawcy,
    · obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dostawy.
    Wnioskodawca wskazuje, że w przedstawionym stanie faktycznym wzoruje się na
    indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19
    października 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.445.2018.2.RM (https://....), w której w
    bardzo podobnym stanie faktycznym uznano stanowisko podatnika za prawidłowe.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo, uznając opisaną transakcję za
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) i wykazując ją w deklaracji VAT-7, bez
      wykazywania jej w informacji podsumowującej VAT-UE, z uwagi na brak możliwości
      uzyskania numeru VAT-UE kontrahenta?
    2. Czy momentem powstania obowiązku podatkowego dla opisanego
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest 15. dzień miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym nastąpiła dostawa towaru do Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona transakcja spełnia warunki
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) w rozumieniu art. 9 ustawy o VAT,
    ponieważ towar przemieszcza się z terytorium jednego państwa członkowskiego UE do
    Polski, a prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi na Wnioskodawcę w
    Polsce.
    Wnioskodawca uznaje, że:
    - transakcja ta podlega opodatkowaniu jako WNT i powinna być wykazywana wyłącznie w
      deklaracji VAT-7,
    - nie podlega wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE z uwagi na brak numeru
      VAT-UE u kontrahenta,
    - obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dostawy,
      zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w indywidualnej interpretacji
    Dyrektora KIS z 19.10.2018 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.445.2018.2.RM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

    - prawidłowe – w zakresie rozpoznania transakcji zakupu towarów od Kontrahenta z Chin
      jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru i wykazania jej w deklaracji JPK_V7M bez
      wykazywania jej w informacji podsumowującej,
    - nieprawidłowe – w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z
      tytułu WNT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się
      przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w
      zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z
      31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się
      przez to terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie
      się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów – rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Według art. 2 pkt 11 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej – rozumie
      się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa
      członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
        1) nabywcą towarów jest:
        a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej,
          a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
        b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
        - z zastrzeżeniem art. 10;
        2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto, na mocy art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Należy wskazać, że z brzmienia art. 9 ust. 1 ustawy wynika, że aby wystąpiło
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), po pierwsze, podmiot z jednego państwa
    członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel (na rzecz
    tego podmiotu ma być dokonana dostawa), a po drugie towary te w wyniku dokonanej
    dostawy mają zostać wysłane lub przetransportowane z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego. Przy czym, pozostaje bez
    znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary
    mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów
    lub na ich rzecz. Treść przepisu nie wskazuje również jednoznacznie, w jakim terminie ta
    wysyłka musi się odbyć.
    Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o
    którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nabywcą towarów
    transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    kraju członkowskiego jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od
    wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast
    dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub
    podatnikiem podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L z 2006 r., nr 347, str. 1, z
    późn. zm.):
      „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów należy rozpoznać (opodatkować) w kraju, w
    którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.
    Podatnikiem (podmiotem zobowiązanym do opodatkowania WNT) z tego tytułu jest
    nabywca towarów.
    Jak wynika z wniosku, w ramach prowadzonej działalności zamawiają Państwo towary od
    Kontrahenta z Chin. Dostawa towarów odbywa się na warunkach Incoterms DDP
    (Delivered Duty Paid), tj. towar jest dostarczany bezpośrednio pod wskazany adres
    Państwa w Polsce. Towary dostarcza znana firma kurierska. Na etykiecie przesyłki widnieje
    adres nadawcy z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i paczka jest nadana z
    tego kraju UE. Nie otrzymują Państwo dokumentu SAD (zgłoszenia celnego importowego).
    Posiadają Państwo jedynie fakturę wystawioną przez chińskiego Kontrahenta. Kontrahent
    chiński nie posiada europejskiego numeru VAT-UE. Przemieszczenie towaru odbywa się
    po wcześniejszym imporcie do Unii Europejskiej, skutkującym nadaniem towarom
    unijnego statusu celnego. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy stronami transakcji, to
    Kontrahent z Chin jest odpowiedzialny za dostarczenie Państwu towaru na wskazany
    adres na terytorium Polski. Nabywają Państwo towary na potrzeby prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą wskazania,
    czy postępują Państwo prawidłowo, rozpoznając opisaną transakcję jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) i wykazując ją w deklaracji JPK_V7M, bez
    wykazywania jej w informacji podsumowującej VAT-UE.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa wskazać
    należy, że opisana przez Państwa transakcja będzie stanowiła wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów, ponieważ wypełnia zawartą w art. 9 ustawy definicję WNT. Pomimo, że
    Kontrahent z Chin nie jest zarejestrowany jako podatnik na terytorium UE należy uznać, że
    będzie on podatnikiem podatku od wartości dodanej albowiem dokonuje czynności
    opodatkowanych (import towarów, dostawę towarów na terytorium Unii). Nabywane
    towary będą służyć Państwa działalności gospodarczej i będą wysyłane lub
    transportowane na terytorium Polski z terytorium innego państwa członkowskiego. Zatem
    spełnione zostaną wszystkie wymienione powyżej warunki, pozwalające na uznanie
    transakcji dokonywanej przez Państwa jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
        1) „podatnika VAT czynnego”,
        2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
        a) ust. 3 i 3c,
        b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT
          UE
        - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Jednocześnie, stosownie do art. 97 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi
      zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania
      pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego
      nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o
      którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
    W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Należy mieć na uwadze, że podatek VAT jest podatkiem opartym na zasadzie
    samoobliczania, co oznacza, że wysokość ewentualnego zobowiązania podatkowego
    deklaruje pierwotnie sam podatnik. Zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i
    usług powstają bowiem na mocy zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże

    powstanie takiego zobowiązania, bez potrzeby wydawania decyzji przez organy
    podatkowe.
    Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że podatnik dokonujący
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju musi z tego tytułu
    rozliczyć podatek VAT w Polsce. Wobec powyższego, ma on obowiązek dokonania
    samoobliczenia podatku należnego z tego tytułu i wykazania go w deklaracji podatkowej
    za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Od 1 października 2020 r., kwestie danych jakie należy wykazywać w składanych
    deklaracjach reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) – dalej: „rozporządzenie”.
    Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14
    ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów
    publicznych do wydania rozporządzenia określającego:
    · szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (zgodnie z
      treścią art. 99 ust. 13b ustawy);
    · szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych
      w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia
      prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez
      organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w
      podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne
      prowadzenia przez podatników ewidencji (w myśl art. 109 ust. 14 ustawy).
    Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o
    ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny
    JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020
    r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż
    w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa ww. rozporządzenie oraz
    opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i
    JPK_V7K.
    Na podstawie § 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia:
        1. Rozporządzenie określa:
        1) szczegółowy zakres danych zawartych w:
        a) deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11
          marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ,,ustawą”,
        b) ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej ,,ewidencją”;
        2) objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
          podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej ,,
          deklaracjami”, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych
          w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
        2. Objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz
          sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i
          3c ustawy określa załącznik do rozporządzenia.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 i pkt 9 rozporządzenia:
      Deklaracje zawierają:

        8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
        9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.
    Stosownie do § 4 pkt 1 lit. i rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2
      pkt 8, obejmują wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w
      lit. d-f oraz i-m - także wysokość podatku należnego, z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Według § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, o których mowa w § 2
      pkt 9, obejmują wartość bez podatku (netto) oraz wysokość podatku naliczonego z
      tytułu nabycia pozostałych towarów i usług.
    Z pkt 4.1. załącznika do rozporządzenia „OBJAŚNIENIA DO DEKLARACJI” wynika, że w części
    deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie
    czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz
    wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie
    rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z
    przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również
    dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się
    poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9
    ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z
    wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII
    w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
    Z pkt 5.1. ww. załącznika wynika, że w zakresie danych niezbędnych do obliczenia
    wysokości podatku naliczonego należy wykazać wyłącznie wartość towarów i usług oraz
    kwotę podatku naliczonego (z uwzględnieniem korekt) w takiej wysokości, w jakiej
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego
    lub zwrot podatku naliczonego, na zasadach określonych w przepisach art. 86-92 ustawy,
    z uwzględnieniem przepisów wykonawczych, w okresie rozliczeniowym, za który jest
    składana deklaracja.
    Jednocześnie z pkt 5.2. ww. załącznika wynika, że dane, o których mowa w § 5 pkt 2 i 3
    rozporządzenia, są podawane przez podatnika w deklaracji, w przypadku gdy określone w
    tych przepisach zdarzenia wystąpiły u podatnika w danym okresie rozliczeniowym.
    W deklaracji i ewidencji JPK_V7M przewidziano dwa pola, w których wykazuje się wartości
    wynikające z tytułu WNT.
    W polu:
    - K_23 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – obliczoną zgodnie z art. 29a ustawy.
    - K_24 wykazuje się wysokość podatku należnego wynikającą z wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów – obliczoną od podstawy ustalonej zgodnie z art. 29a ustawy.
    Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
      obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych
      wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art.
      11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie z art. 100 ust. 3 ustawy:

      Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków
      komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
      1) powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w
        ust. 1 pkt 1-4;
      2) dokonano przemieszczenia towarów lub zmiany w zakresie procedury, o których
        mowa w ust. 1 pkt 5.
    W myśl art. 100 ust. 8 pkt 3 ustawy:
      Informacja podsumowująca powinna zawierać następujące dane: właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego
      dostawy towarów, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości
      dodanej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
    Zauważyć należy, że przepis art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy wyraźnie wskazuje, że w
    informacji podsumowującej wykazuje się wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów od
    podatników podatku od wartości dodanej zidentyfikowanych na potrzeby podatku od
    wartości dodanej.
    Skoro zatem dostawca (Kontrahent z Chin) nie poda ważnego i właściwego numeru VAT
    UE i nie będą Państwo w stanie uzyskać takiego numeru we własnym zakresie (z umowy,
    faktury, korespondencji handlowej) lub też dostawca nie będzie zarejestrowany do celów
    VAT UE na terenie Unii, to takiej transakcji nie można (ze względów technicznych) wykazać
    w składanej do urzędu skarbowego informacji podsumowującej o dokonanych
    wewnątrzwspólnotowych transakcjach VAT-UE – system informatyczny nie przepuści
    takiego dokumentu.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że postępują Państwo prawidłowo, uznając opisaną
    transakcję za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) i wykazując ją w deklaracji
    JPK_V7M, bez wykazywania jej w informacji podsumowującej VAT-UE.
    Jednocześnie powinni Państwo odrębnie wyjaśnić rozbieżności pomiędzy danymi
    zawartymi w złożonej deklaracji i w informacji podsumowującej, składając pisemne
    wyjaśnienie o braku identyfikacji Kontrahenta z Chin, podając szczegółowe dane
    identyfikacyjne dostawcy towaru, powiadamiając urząd skarbowy o przyczynie braku
    wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania czy momentem powstania obowiązku
    podatkowego dla opisanego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest 15. dzień
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa towaru do Państwa.
    Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Powyższy przepis zobowiązuje podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia do rozpoznania obowiązku podatkowego 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem podatnik
    podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę, gdyż wówczas obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

    Tym samym, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
    później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    Zatem w przypadku wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej
    przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Jak wynika z wniosku transakcje dokumentowane są fakturami wystawianymi przez
    Kontrahenta z Chin. Kontrahent chiński nie posiada europejskiego numeru VAT-UE.
    Przenosząc powyższe na grunt przywołanych przepisów należy stwierdzić, że faktura
    wystawiona przez Kontrahenta z Chin winna być traktowana jakby była wystawiona przez
    podatnika podatku od wartości dodanej. O tym, czy dany podmiot jest podatnikiem
    podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług) czy też nie, nie
    decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, ale charakter
    czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany
    w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej (np. działa
    przez przedstawiciela podatkowego), to występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt
    wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem (tj. w przedmiotowej
    sprawie import towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). W związku z
    dokonaniem przez Kontrahenta z Chin, na terytorium innego niż Polska państwa Unii
    Europejskiej, importu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, stanie się on
    podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym państwie. Tym samym dostawca towaru
    dla tej transakcji będzie działał w innym państwie członkowskim w charakterze podatnika
    podatku od wartości dodanej, co oznacza, że wystawioną przez niego fakturę należy
    traktować jak dokument, o którym mowa w art. 20 ust. 5 ustawy.
    Biorąc po uwagę powołany przepis należy wskazać, że w sytuacji, gdy wystawiona przez
    Kontrahenta z Chin faktura dokumentująca dostawę konkretnych towarów zostanie
    wystawiona przed 15. dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    ich dostawy, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    powstanie z chwilą wystawienia tej faktury, nie później niż do 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Tym samym, oceniając całościowo stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2, uznaję je
    za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym

    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.