Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-761/13-2/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-11-20
Teza: brak możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; parafia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2013 r. (data wpływu 23 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia X (Wnioskodawca) w 2013 roku wystąpiła do Samorządu Województwa z wnioskiem o przyznanie pomocy na realizację operacji pn. „…” w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” odpowiadających warunkom udzielenia pomocy w ramach działania Odnowa i rozwój wsi objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Dofinansowanie operacji przewidziane jest na poziomie 80% poniesionych kosztów kwalifikowalnych, natomiast pozostałą część stanowią środki własne Parafii. Kosztami kwalifikowalnymi operacji zaliczono koszty robót remontowo budowlanych związanych z wymianą pokrycia dachowego, takie jak: rozbiórka pokrycia i konserwacja więźby, montaż więźby i pokrycia dachów z blachy miedzianej. Parafia w ramach kosztów inwestycyjnych ponosiła będzie koszty z tytułu podatku VAT. Warunkiem koniecznym do zrefundowania części kosztów ponoszonych z tytułu podatku od towarów i usług, a tym samym uznanie go za kwalifikowalny, jest brak możliwości jego odzyskania z innych źródeł.

Zadanie inwestycyjne obejmujące roboty budowlane zrealizowane będzie we wrześniu i październiku br. Kościół Parafialny znajduje się w ewidencji zabytków prowadzonej przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Obiekt jest ogólnodostępny dla parafian i turystów nieodpłatnie. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia działalności gospodarczej oraz nie generuje żadnych dochodów.

Wyremontowany dach nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie jest zarejestrowanym płatnikiem podatku VAT, czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7. Konieczność uzyskania interpretacji w przedmiotowej sprawie jest wymagana przez Biuro Rozwoju Regionalnego w celu uznania podatku VAT od wykonywanych robót za koszt kwalifikowalny. Faktury wystawione będą na Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego Wnioskodawca ma możliwość otrzymania zwrotu podatku od towarów i usług poniesionego na pokrycie kosztów związanych z realizacją inwestycji pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości otrzymania zwrotu podatku od towarów i usług (VAT) poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. „…”, zatem podatek winien zostać uznany za koszt kwalifikowalny w realizowanym projekcie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 2013 roku wystąpił do Samorządu Województwa z wnioskiem o przyznanie pomocy na realizację operacji pn. „…” w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” odpowiadających warunkom udzielenia pomocy w ramach działania Odnowa i rozwój wsi objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Dofinansowanie operacji przewidziane jest na poziomie 80% poniesionych kosztów kwalifikowalnych, natomiast pozostałą część stanowią środki własne Parafii. Kosztami kwalifikowalnymi operacji zaliczono koszty robót remontowo budowlanych związanych z wymianą pokrycia dachowego, takie jak: rozbiórka pokrycia i konserwacja więźby, montaż więźby i pokrycia dachów z blachy miedzianej.

Kościół Parafialny znajduje się w ewidencji zabytków prowadzonej przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Obiekt jest ogólnodostępny dla parafian i turystów nieodpłatnie. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia działalności gospodarczej oraz nie generuje żadnych dochodów. Wyremontowany dach nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie jest zarejestrowanym płatnikiem podatku VAT, czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7. Faktury wystawione będą na Wnioskodawcę.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w stosunku do podmiotów niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będą spełnione, ponieważ – jak wynika z wniosku – efekty inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowej inwestycji Zainteresowany nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie będzie spełniał tych warunków, zatem nie będzie miał możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…”, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji tej inwestycji nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz Zainteresowany nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.