Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.602.2024.3.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Brak prawa do odliczenia i odliczenie częściowe w związku z
realizowanym projektem (m.in. fotowoltaika).
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
projekt
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia VAT naliczonego z
    faktur dotyczących budowy świetlicy wiejskiej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwania – pismami z 18 grudnia 2024 r. i z 24 grudnia 2024 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(sprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
    Gmina (...) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i
    realizuje zadania publiczne, stanowiące na gruncie podatku VAT:
      1) działalność niepodlegającą opodatkowaniu,
      2) działalność podlegającą opodatkowaniu i zwolnioną z niego oraz
      3) działalność podlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną wg właściwej stawki.
    Trzecia kategoria działań dotyczy głównie gospodarki nieruchomościami oraz gospodarki
    wodnościekowej, w ramach których zawierane są przez Gminę lub jej jednostki
    organizacyjne umowy cywilnoprawne w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa VAT”).

    Gmina na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465) zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty
    samorządowej m.in. poprzez utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej.
    Aktualnie Gmina (....) realizuje inwestycję (dalej: „Inwestycja”) polegającą na budowie i
    wyposażeniu świetlicy wiejskiej w (....). Celem inwestycji jest stworzenie miejsca służącego
    rozwojowi społeczno-kulturalnemu (...). Świetlica po zakończeniu prac będzie
    udostępniana nieodpłatnie na potrzeby społeczności lokalnej. Gmina ma zamiar
    wykorzystywać wybudowaną świetlicę do realizacji swoich celów statutowych i nie
    zamierza wynajmować jej odpłatnie na podstawie umów cywilnoprawnych. W ramach
    inwestycji zostaną wykonane następujące prace: roboty stanu surowego, roboty
    wykończeniowe, roboty sanitarne i elektryczne, instalacja fotowoltaiczna, przyłącza:
    wodociągowe, kanalizacji sanitarnej i elektryczne, roboty nawierzchniowe.
    W związku z wykonanym - w ramach inwestycji polegającej na budowie i wyposażeniu
    świetlicy wiejskiej (....) - montażem instalacji fotowoltaicznej, Gmina (....) będzie
    prosumentem energii odnawialnej i incydentalnie będzie sprzedawać wyprodukowaną
    przez siebie energię elektryczną. Większość wyprodukowanej energii będzie jednak
    wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na własne potrzeby świetlicy ze względu na
    zastosowanie instalacji o małej mocy (6 kW). Wartość instalacji PV wynosi (...) zł netto, co
    stanowi 4,3% wartości netto całej inwestycji.
    Prace będą podlegały nadzorowi inwestorskiemu. Kupowane wyposażenie to meble
    świetlicowe - stoły i krzesła. Ponoszone przez Gminę wydatki na Inwestycję będą
    udokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawianymi na Gminę fakturami
    wraz ze szczegółowymi rozliczeniami poszczególnych elementów robót.
    Gmina występuje z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w związku
    z ubieganiem się przez Gminę o środki z Unii Europejskiej w ramach Programu Rozwoju
    Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, działanie: Podstawowe usługi i odnowa wsi na
    obszarach wiejskich, typ operacji: „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne”.
    Głównym celem wniosku jest wydanie interpretacji indywidualnej dla projektu pn.: „(...)”.
    Pytanie (uzupełnione w odpowiedzi na wezwanie)
    Czy Gminie (....) będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur VAT
    dotyczących budowy świetlicy wiejskiej w (...), w tym montażu instalacji fotowoltaicznej i
    zakupu jej wyposażenia?
    Państwa stanowisko w sprawie (sprecyzowane w odpowiedzi na wezwanie)
    Gmina (....) stoi na stanowisku, iż nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z faktur VAT dotyczących budowy świetlicy wiejskiej w (...) i zakupu jej
    wyposażenia.
    Ma tu zastosowanie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, tj. Gmina realizując przedmiotową
    inwestycję nie działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Ponadto
    realizowana inwestycja nie jest i nie będzie związana z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, przez co zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT nie jest możliwe skorzystanie przez Gminę z prawa do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług związanych z realizacją tego
    przedsięwzięcia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do
    treści art. 15 ust. 6 u.p.t.u., nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz

    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 1 u.p.t.u. należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika
    VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w
    zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika
    zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje, gdy zostaną spełnione dwie przesłanki, tj.:
      1) odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
      2) gdy towary/usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W
    myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina ponosząc
    wydatki na budowę i wyposażenie świetlicy wiejskiej w Kobiernikach nie będzie nabywała
    towarów lub usług służących do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 u.p.t.u. i tym samym nie będzie działała w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. Utrzymanie świetlic jest zadaniem własnym Gminy.
    Budowa świetlic odbywa się w ramach władztwa publicznego i Gmina wykonując to
    zadanie działa jako organ administracji publicznej. W związku z tym nie może być uznana
    za podatnika. Wydatki będą zatem ponoszone poza działalnością gospodarczą Gminy i nie
    zostanie spełniony warunek dający prawo do odliczenia VAT.
    W ocenie Gminy (....) nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT naliczonego
    także z faktury VAT dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej w ramach budowy
    świetlicy wiejskiej w (...). Celem budowy świetlicy, w tym montażu instalacji PV, jest
    realizacja zadań publicznych. Ewentualna sprzedaż energii elektrycznej przez prosumenta
    na nowych zasadach będzie miała charakter incydentalny, zależny od poziomu
    autokonsumpcji. Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS wyrażonym w interpretacji
    indywidualnej z 28 czerwca 2022 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.260.2022.1.MB, prawo do
    odliczenia dotyczyłoby tylko podatku w refakturowanych kosztach energii, co akurat w
    przypadku Gminy nie ma miejsca, bo nie jest przewidywane świadczenie usług najmu lub
    wynajmu pomieszczeń świetlicy, a nie nakładów inwestycyjnych poniesionych na montaż
    instalacji PV. Odnosząc to stanowisko Dyrektora KIS do budowy świetlicy w (...) i
    ewentualnej przyszłej sprzedaży energii elektrycznej wyprodukowanej przez montowaną
    w ramach zadania instalacją PV, odliczenie podatku VAT od podatku należnego ustalonego
    na podstawie ewentualnych faktur sprzedażowych energii elektrycznej dotyczyłoby tylko
    podatku naliczonego w fakturach dotyczących zakupu energii elektrycznej. Nie
    obejmowałoby natomiast podatku naliczonego w fakturach związanych z budową
    świetlicy, w tym montażem instalacji PV, ponieważ celem tej inwestycji jest zaspokojenie
    potrzeb lokalnej społeczności, a nie prowadzenie działalności produkcyjnej w zakresie
    energii elektrycznej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Podatnik nie ma prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych
    towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności
    opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
        czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
        podatników,
        czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
        podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
        towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zakres zadań własnych gminy określony został w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:

      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    W myśl § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:

      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Stosowne wzory sposobu określenia proporcji dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego określono w § 3
    ust. 2-4 rozporządzenia.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług i realizują zadania publiczne, stanowiące na gruncie podatku VAT:
        działalność niepodlegającą opodatkowaniu,
        działalność podlegającą opodatkowaniu i zwolnioną z niego oraz
        działalność podlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną wg właściwej stawki.
    Aktualnie realizują Państwo inwestycję polegającą na budowie i wyposażeniu świetlicy
    wiejskiej (....). Celem Inwestycji jest stworzenie miejsca służącego rozwojowi społeczno-
    kulturalnemu (...). Świetlica po zakończeniu prac będzie udostępniana nieodpłatnie na
    potrzeby społeczności lokalnej. Mają Państwo zamiar wykorzystywać wybudowaną
    świetlicę do realizacji swoich celów statutowych i nie zamierzają wynajmować jej odpłatnie
    na podstawie umów cywilnoprawnych. W ramach Inwestycji zostaną wykonane
    następujące prace: roboty stanu surowego, roboty wykończeniowe, roboty sanitarne i
    elektryczne, instalacja fotowoltaiczna, przyłącza: wodociągowe, kanalizacji sanitarnej i
    elektryczne, roboty nawierzchniowe.
    Prace będą podlegały nadzorowi inwestorskiemu. Kupowane wyposażenie to meble
    świetlicowe - stoły i krzesła.
    W związku z wykonanym w ramach Inwestycji montażem instalacji fotowoltaicznej będą
    Państwo prosumentem energii odnawialnej i incydentalnie będą sprzedawać
    wyprodukowaną przez siebie energię elektryczną. Większość wyprodukowanej energii
    będzie jednak wykorzystywana przez Państwa wyłącznie na własne potrzeby świetlicy ze
    względu na zastosowanie instalacji o małej mocy (6 kW).
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących
    budowy świetlicy wiejskiej, w tym z montażu instalacji fotowoltaicznej i zakupu jej
    wyposażenia.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić „sposób określenia proporcji”
    (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Jednocześnie Minister
    Finansów w ww. rozporządzeniu określił dla jednostek samorządu terytorialnego sposób
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te
    jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.

    Jak wynika z wniosku, świetlica po zakończeniu prac będzie udostępniana nieodpłatnie na
    potrzeby społeczności lokalnej. Mają Państwo zamiar wykorzystywać wybudowaną
    świetlicę do realizacji swoich celów statutowych i nie zamierzają wynajmować jej odpłatnie
    na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W związku z ww. faktem, z tytułu poniesionych w ramach Inwestycji wydatków
    dotyczących wykonania następujących prac: roboty stanu surowego, roboty
    wykończeniowe, roboty sanitarne i elektryczne, przyłącza: wodociągowe, kanalizacji
    sanitarnej i elektryczne, roboty nawierzchniowe oraz zakupu wyposażenia: mebli
    świetlicowych – stołów i krzeseł, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ww. zakresie. Wydatki te należy uznać
    jako poniesione poza sferą Państwa działalności gospodarczej, tj. jako związane z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Jednocześnie w ramach projektu wykonana zostanie instalacja fotowoltaiczna.
    Jak Państwo wskazali, w związku z wykonanym w ramach Inwestycji montażem instalacji
    fotowoltaicznej będą Państwo prosumentem energii odnawialnej i incydentalnie będą
    sprzedawać wyprodukowaną przez siebie energię elektryczną.
    Dla tej sytuacji, tj. faktu, że będą Państwo prosumentem energii odnawialnej,
    dokonującym sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, należy mieć na uwadze, że
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy

      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
            udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
            energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego
            w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
            ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w

      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do
        sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
        elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
        w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.

        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2
        stosuje się odpowiednio.
        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
        wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o OZE,
    zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej

    energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w
    rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o OZE został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7
    czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz.
    1276). Co do zasady zatem czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są
    dokonywane przez podatników tego podatku.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach
    dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż
    ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza
    niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej – umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług – poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będą dokonywali
    na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec
    przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z
    art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru
    dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci energii elektrycznej, która
    zostanie wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej wykonanej w ramach inwestycji
    polegającej na budowie i wyposażeniu świetlicy wiejskiej (....), będzie stanowić odpłatną
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy
    wskazać, że ustawa oraz akty wykonawcze do tej ustawy nie przewidują zwolnienia od
    podatku dla dostawy energii elektrycznej. Tym samym ww. transakcja będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką podatku).
    Zatem poniesione przez Państwa w ramach projektu wydatki dotyczące wykonania
    instalacji fotowoltaicznej będą służyć Państwu zarówno do celów innych niż działalność
    gospodarcza oraz do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej.
    Większość wyprodukowanej energii będzie wykorzystywana przez Państwa wyłącznie
    na własne potrzeby świetlicy ze względu na zastosowanie instalacji o małej mocy (6 kW).
    Tak więc projekt w tym zakresie będzie mieć związek z Państwa działaniami, które
    pozostają w sferze jej imperium, czyli Państwa zadaniami własnymi. Natomiast w
    związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od

    towarów i usług, będące konsekwencją montażu instalacji fotowoltaicznej Państwa
    działania w charakterze prosumenta stanowić będą z kolei działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle powyższego, w związku z ponoszeniem nakładów na realizację Inwestycji w
    części dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej, generalnie będzie przysługiwać
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są
    związane z wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będą mogli
    Państwo zrealizować pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP4-
    2.4012.260.2022.1.MB należy zwrócić uwagę na to, że interpretacje indywidualne są
    wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą organów wydających interpretacje
    indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy
    na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Również ww. interpretacja
    powołana przez Państwa na poparcie własnego stanowiska rozstrzyga w odmiennym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym od sytuacji przedstawionej we wniosku. W
    szczególności, wydając wskazaną przez Państwa interpretację wzięto pod uwagę m.in.
    fakt, że „montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku świetlicy nie ma na celu podjęcia
    przez Państwa działalności gospodarczej polegającej na produkcji energii elektrycznej.
    Powstała w wyniku inwestycji instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana przez
    Państwa w celach zarobkowych, a wytworzona w niej energia pomniejszy należność
    wynikającą ze zużycia prądu przez budynek świetlicy”. W niniejszej interpretacji,
    przyznając Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego z tytułu wykonania
    instalacji fotowoltaiczneji w związku z wykorzystaniem jej m.in. do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oparto się wskazaniu, że „Gmina (....)
    będzie prosumentem energii odnawialnej i incydentalnie będzie sprzedawać
    wyprodukowaną przez siebie energię elektryczną”.
    Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w
    każdej z indywidualnych spraw, powołaną przez Państwa interpretację indywidualną
    potraktowano jako element Państwa argumentacji, jednakże nie może ona stanowić
    podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.