Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-18b/09/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-03-20
Teza: 1. Czy kryterium zastosowania „wyłącznie w ochronie zdrowia”, którym posłużono się w poz. 107 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć, że preparaty faktycznie znajdą zastosowanie w ochronie zdrowia, a podatnik zobowiązany jest sprawdzać taki stan faktyczny, jeśli tak to w jaki sposób? 2. Co należy rozumieć przez pojęcie „ochronę zdrowia”?
Słowa kluczowe: ochrona-ochrona zdrowia; produkty-produkty biobójcze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2009 r. (data wpływu 12 stycznia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2009 r. (data wpływu 4 marca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyjaśnienia użytego w poz. 107 załącznika nr 3 do ww. ustawy, sformułowania „w ochronie zdrowia” i sposobu weryfikowania zastosowania produktów biobójczych objętych symbolem PKWiU 24.20.14-90.00 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyjaśnienia użytego w poz. 107 załącznika nr 3 do ww. ustawy, sformułowania „w ochronie zdrowia” i sposobu weryfikowania zastosowania produktów biobójczych objętych symbolem PKWiU 24.20.14-90.00.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza produkować i sprzedawać preparaty odkażające o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych lub wirusobójczych. W tym celu - w chwili obecnej -przeprowadzane są stosowne badania, które w świetle art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 2002 r. o produktach biobójczych (Dz. U. z 2007 r. nr 39, poz. 252 ze zm.), oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, pozwolą wprowadzić ww. środki do obrotu. Spółka zamierza sprzedawać te produkty z 7% stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2007 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Produkty te będą produktami biobójczymi oznaczonymi symbolem PKWiU ex 24.20.14-90.00. W zamierzeniach Spółki mają one mieć zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia. Sprzedaż ich będzie dokonywana w ilościach detalicznych i hurtowych do odbiorców bezpośrednich lub pośredników, którzy będą używać produktów do prowadzonej przez siebie działalności lub odsprzedawać takim podmiotom z zaznaczeniem, że jest to sprzedaż wyłącznie do zastosowania w ochronie zdrowia. Dostawa tych preparatów dokonywana będzie również przez Internet.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy kryterium zastosowania „wyłącznie w ochronie zdrowia”, którym posłużono się w poz. 107 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć, że preparaty faktycznie znajdą zastosowanie w ochronie zdrowia, a podatnik zobowiązany jest sprawdzać taki stan faktyczny, jeśli tak to w jaki sposób?
2.  Co należy rozumieć przez pojęcie „ochronę zdrowia”?

Zdaniem Wnioskodawcy faktyczne użycie środków wyłącznie w ochronie zdrowia będzie wystarczającą podstawą zastosowania stawki 7%. Podatnik nie ma możliwości weryfikowania, czy kupujący rzeczywiście zastosował zakupiony środek zgodnie z jego przeznaczeniem. Obowiązek podatnika powinien ograniczać się jedynie co najwyżej do odebrania stosownego oświadczenia (dla celów dowodowych), aby móc wykazać zasadność zastosowanej stawki. Dalsze postępowanie kupującego nie może być przedmiotem zmartwienia podatnika, albowiem każdy odsprzedający taki środek podlega tym samym zasadom co pierwszy sprzedawca. Jeżeli kolejny sprzedawca zmieni przeznaczenie towaru będzie musiał zmienić stawkę podatku, co nie może wpływać na stawkę zastosowaną przez pierwotnego sprzedawcę. Użyte w poz. 107 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, pojęcie „ochrona zdrowia” ma szeroki zakres pojęciowy i odnosi się do wszelkich czynności jakie można podjąć dla utrzymania, poprawy lub zapobiegania utraty zdrowia. Z uwagi na brak ustawowej definicji przedmiotowego wyrażenia należy je w ten sposób rozumieć. W odniesieniu podmiotowym w pojęciu tym będą mieściły się wszelkie placówki opieki zdrowotnej, jak również przychodnie, gabinety zabiegowe, stomatologiczne, kosmetyczne, hurtownie farmaceutyczne, czy nawet solaria, jeżeli tylko wykażą, że środki te będą wykorzystywane do szeroko rozumianej ochrony zdrowia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 41 ust. 1 stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z treścią ust. 2 powołanego artykułu, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku tym, w pozycji 107 wymienione zostały preparaty odkażające o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych, wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych (sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 24.20.14-90.00).

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „w ochronie zdrowia”. W procesie stosowania prawa organ podatkowy dokonuje interpretacji norm prawnych zawartych w ustawach i rozporządzeniach za pomocą różnych wykładni. Jednakże w przypadku prawa podatkowego dominującą wykładnią jest wykładnia literalna, gdyż w prawie tym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej.

Zgodnie z definicją zawartą we „Współczesnym słowniku języka polskiego” (Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007 r.) „ochrona” oznacza „zabezpieczenie przed czymś złym, niekorzystnym, niebezpiecznym, strzeżenie kogoś, czegoś, obrona, opieka”. Z kolei przez „zdrowie” zgodnie z ww. słownikiem należy rozumieć „stan prawidłowo funkcjonującego, niedotkniętego chorobą, żywego organizmu”. Wobec powyższego analiza treści zapisu „wyłącznie w ochronie zdrowia” - zawartego w poz. 107 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług - dokonana w oparciu o wykładnię językową prowadzi do wniosku, że przedmiotowe preparaty muszą być przeznaczone tylko do ochrony zdrowia, a więc w celu zabezpieczenia żywych organizmów przed czymś co jest niekorzystne dla ich prawidłowego funkcjonowania. Zatem „ochrona” ta dotyczy wszelkich organizmów żywych bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Preparaty te winny mieć za zadanie obronić daną jednostkę przed czymś co może stanowić dla jej zdrowia zagrożenie. Istotny z punktu widzenia „zastosowania” tych preparatów jest cel ich sprzedaży do wyłącznego stosowania w ochronie zdrowia, a nie ich dalsze, faktyczne wykorzystanie przez nabywcę. Ponadto ustawodawca w żaden sposób nie wskazuje, że przedmiotowe preparaty muszą być wykorzystywane wyłącznie przez podmioty zajmujące się ochroną zdrowia. Zatem nie ma podstaw prawnych aby uznać, że produkty te muszą być nabywane - jak wskazuje w swoim stanowisku Wnioskodawca - przez placówki z zakresu opieki zdrowia tj. przychodnie, gabinety zabiegowe, stomatologiczne, kosmetyczne, hurtownie farmaceutyczne. Ważnym elementem jest sprzedaż tych produktów jako środków do zastosowania wyłącznie w ochronie zdrowia, a nie charakter miejsca, w którym zostaną one użyte.

Jednocześnie należy wskazać, że ustawodawca w ustawie o podatku od towarów i usług nie wprowadził wymogów dotyczących weryfikowania faktycznego (rzeczywistego) wykorzystania przedmiotowych preparatów przez ich nabywców. W związku z powyższym zakres zastosowania preparatów wyłącznie w ochronie zdrowia ma potwierdzać jedynie tymczasowe pozwolenie lub rejestr produktów biobójczych w rozumieniu ustawy z dnia 13 września 2002 r. o produktach biobójczych (t.j. Dz. U. z 2007 r. nr 39, poz. 252) jak i dostawa z zamiarem takiego przeznaczenia, a nie rzeczywiste wykorzystanie tych preparatów przez nabywcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.