Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.253.2021.1.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-29
Teza: Brak prawa do odliczenia (działalność lecznicza).
Słowa kluczowe: działalność-działalność lecznicza; odliczenia; prawa-brak prawa; sprzedaż-sprzedaż zwolniona
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2021 r. (data wpływu 4 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w ramach realizowanego projektu pn.: „(…)” – **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

W dniu 4 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w ramach realizowanego projektu pn.: „(…)”.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym działającym w formie spółki jawnej/ mikroprzedsiębiorcy, prowadzącej przychodnię zdrowia świadczącą usługi podstawowej opieki zdrowotnej w oparciu o kontrakt zawarty z Narodowym Funduszem Zdrowia. Spółka wpisana jest do KRS pod nr (…), numer NIP (…), numer REGON (…). Działalność przeważająca to 86.21.Z Praktyka lekarska ogólna. Zgodnie ze statutem spółki prowadzi ona działalność podmiotu leczniczego jako podmiotu, który nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie może odzyskać podatku VAT.

Spółka uzyskała w 2020 roku dofinansowanie na realizację operacji pt.: „(…)” w ramach środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Oś Priorytetowa 9 Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych. Działanie 9.1 Infrastruktura ochrony zdrowia i Poddziałania 9.1.1 Rozwój specjalistycznych usług medycznych, schemat G. Zakres projektu obejmuje zakup środków ochrony osobistej, środków i urządzeń do dezynfekcji, sprzętu w zakresie przeciwdziałaniu rozprzestrzeniania się COVID-19.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług nie będzie mógł odzyskać podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi w projekcie. Dlatego VAT w całości został zaliczony do kosztów kwalifikowalnych. Wnioskodawca wykonuje usługi zwolnione z opodatkowania, tj. usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Wnioskodawca zajmuje stanowisko, że nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku z realizowanym projektem dotyczącym zakupu środków i materiałów gdyż w chwili obecnej jego działalność dotyczy wyłącznie i bezspornie sprzedaży zwolnionej z podatku VAT i w całości może być kosztem kwalifikowalnym.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego jakim jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakupy w projekcie. Zakupione sprzęty i wyposażenie będą wykorzystane w bieżącej działalności leczniczej. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo otrzymania w jakikolwiek sposób zwrotu tego podatku.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy Spółce (…) przysługuje prawo odzyskania podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi w opisanym powyżej projekcie dofinansowanym ze środków Unii Europejskiej?

**Zdaniem Wnioskodawcy**, stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego jakim jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakupy zaplanowane w projekcie. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku w innej formie.

Dlatego też Spółce przysługiwało prawo zaliczenia podatku VAT do kosztów kwalifikowalnych w projekcie.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym działającym w formie spółki jawnej/mikroprzedsiębiorcy prowadzącej przychodnię zdrowia świadczącą usługi podstawowej opieki zdrowotnej w oparciu o kontrakt zawarty z Narodowym Funduszem Zdrowia. Zgodnie ze statutem spółki prowadzi działalność podmiotu leczniczego jako podmiotu, który nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka uzyskała w roku 2020 dofinansowanie na realizację operacji pn.: „(…)” w ramach środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Oś Priorytetowa 9. Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych. Działanie 9.1 Infrastruktura ochrony zdrowia i Poddziałania 9.1.1 Rozwój specjalistycznych usług medycznych, schemat G. Zakres projektu obejmuje zakup środków ochrony osobistej, środków i urządzeń do dezynfekcji, sprzętu w zakresie przeciwdziałaniu rozprzestrzeniania się COVID-19. Wnioskodawca wykonuje usługi zwolnione z opodatkowania, tj. usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Zakupione sprzęty i wyposażenie będą wykorzystane w bieżącej działalności leczniczej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy ma prawo odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi w opisanym projekcie dofinansowanym ze środków Unii Europejskiej.

Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W analizowanym przypadku warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione. Jak wskazano, Wnioskodawca będący podmiotem leczniczym nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca wykonuje usługi zwolnione z opodatkowania, tj. usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zakupione sprzęty i wyposażenie będą wykorzystane w bieżącej działalności leczniczej.

**Zatem podsumowując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi w ramach realizowanego projektu pn. „(…)”.**

W konsekwencji, w związku z realizowanym projektem Wnioskodawca nie ma również prawa do zwrotu podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zaznacza się, że na podstawie art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.