Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.256.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: W 2025 r. i w latach następnych w Polsce Wnioskodawca
będzie podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych, tj. Wnioskodawca będzie podlegać
obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów
(przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Słowa kluczowe: Niemcy
Wielka Brytania
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani - na wezwanie - pismem z 23 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu 25 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie. Urodziła się Pani i
    wychowywała w Polsce, gdzie również zdobywała wykształcenie oraz doświadczenie
    zawodowe. Ukończyła Pani studia wyższe zagranicą, w Niemczech na (...). Pracowała Pani
    również w latach 2020-2022 w Niemczech, w (...). Jest Pani mężatką i matką dwójki dzieci.
    Dnia 5 sierpnia 2020 r. wraz z rodziną przeniosła się Pani do niemieckojęzycznej
    Szwajcarii, gdzie zamieszkiwała Pani do 30 lipca 2024 roku. Następnie wraz z najbliższą
    rodziną przeprowadziła się Pani do Wielkiej Brytanii. Od momentu wyjazdu z Polski w
    sierpniu 2020 r. nie powróciła Pani do kraju na stałe.
    Po przeprowadzce do Szwajcarii w roku 2020 Pani dzieci rozpoczęły naukę w szkole
    międzynarodowej, w której regularnie organizowane były różnorodne wydarzenia o
    charakterze społecznym i kulturalnym. Dzieci aktywnie uczestniczyły w tych wydarzeniach,
    w tym m.in. w (...) oraz innych spotkaniach i inicjatywach wspierających rozwój kulturalny
    społeczności szkolnej. Wspólnie z dziećmi, angażowała się Pani w życie szkoły,
    uczestnicząc w organizowanych wydarzeniach.
    Po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii Pani jedno dziecko kontynuuje naukę w szkole
    międzynarodowej. Drugie dziecko rozpoczęło studia na brytyjskiej uczelni. Pozostaje Pani
    aktywnie zaangażowana w życie szkolne, biorąc udział w wydarzeniach organizowanych
    przez szkołę do której uczęszczają Pani dzieci.
    Posiada Pani grono znajomych, głównie wśród rodziców dzieci uczestniczących do szkoły
    oraz innych osób poznanych w Szwajcarii oraz w Wielkiej Brytanii, z którymi utrzymuje
    Pani regularne kontakty towarzyskie, spędzając wspólny czas m.in. na wspólnych
    wycieczkach górskich. Od momentu wyjazdu z Polski odwiedza Pani kraj jedynie
    okazjonalnie, zazwyczaj w okresie wakacyjnym i świątecznym, przebywając w Polsce
    łącznie od 6 do 8 tygodni w roku. Długość Pani pobytu w Polsce w żadnym z lat
    podatkowych od przeprowadzki do Szwajcarii i następnie do Wielkiej Brytanii nie
    przekroczyła 183 dni. W Polsce mieszka Pani matka, którą odwiedza Pani 2-3 razy w roku.
    Wszyscy członkowie najbliższej rodziny, z którymi zamieszkuje Pani w Wielkiej Brytanii,
    posiadają indywidualne numery NHS, co świadczy o objęciu ich ubezpieczeniem w
    brytyjskim systemie opieki zdrowotnej. Dodatkowo, cała rodzina korzysta z prywatnego
    ubezpieczenia zdrowotnego w Wielkiej Brytanii. Ponadto, jest Pani ubezpieczona w
    brytyjskim systemie ubezpieczeń społecznych (National Insurance), posiada tzw. NIN
    (numer ubezpieczenia narodowego). Odpowiednie składki są płacone miesięcznie.
    Posiada Pani również rachunek bankowy w (...) oraz brytyjski numer telefonu
    komórkowego, co dodatkowo potwierdza jej silne powiązania z tym krajem.
    Pani oraz członkowie Pani rodziny są objęci prywatnym zdrowotnym ubezpieczeniem w
    Polsce. Posiada Pani polski numer telefonu komórkowego.
    W Polsce posiada Pani otwarte rachunki bankowe, które nie zostały zlikwidowane, a także
    mieszkanie położone w (...). Nie uzyskuje Pani żadnych dochodów na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Nie jest Pani zameldowana w Polsce na pobyt stały.

    W listopadzie 2021 roku zdobyła Pani uprawnienia do wykonywania zawodu biegłego
    rewidenta w Szwajcarii, po czym rozpoczęła zatrudnienie w spółce (...). Pracowała Pani w
    tej spółce do dnia 31 marca 2024 roku, świadcząc usługi zarówno na rzecz klientów
    szwajcarskich, jak i międzynarodowych.
    Wraz z przeprowadzką do Wielkiej Brytanii zaczęła Pani pracę w (...). w dniu 1 sierpnia
    2024 r. Od września 2024 r. rozpoczęła Pani również kurs nauki angielskiego w (...), aby
    doskonalić znajomość brytyjskiego angielskiego oraz lepiej zaznajomić się z kulturą
    Wielkiej Brytanii.
    Jest Pani członkiem komisji rewizyjnej przy (...). Spotkania komisji odbywają się dwa razy w
    roku w formie zdalnej (online). Z tytułu pełnienia tej funkcji nie otrzymuje Pani
    wynagrodzenia. Rozważa Pani rezygnację z pełnienia tej funkcji.
    Posiada Pani polskie uprawnienia do wykonywania zawodu biegłego rewidenta, w związku
    z czym regularnie uczestniczy Pani w corocznych, obowiązkowych szkoleniach
    zawodowych prowadzonych w formie zdalnej. Nie wykonuje Pani jednak zawodu biegłego
    rewidenta w Polsce. Posiada Pani również tytuł (...).
    Biegle posługuje się Pani językiem niemieckim i angielskim oraz dobrze zna język
    szwajcarski.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wniosek dotyczy bieżącego roku podatkowego, tj. roku 2025 oraz lat następnych przy
    założeniu, że stan faktyczny nie ulegnie zmianie.
    Posiada Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii od 13
    sierpnia 2024 r. i zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa uznawana jest
    za brytyjskiego rezydenta podatkowego. Nie został Pani wydany certyfikat rezydencji
    podatkowej przez brytyjskie władze skarbowe, który potwierdzałby posiadanie przez Panią
    stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w tym państwie, jednak w
    przypadku wystąpienia przez Panią o wydanie takiego certyfikatu, zgodnie z Pani najlepszą
    wiedzą, zostałby on wydany.
    Posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwajcarii od 5
    sierpnia 2020 r. do 31 lipca 2024 r. W tym okresie, zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego Szwajcarii, rozliczała Pani w tym państwie podatek dochodowy od całości
    osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Nie został Pani wydany
    certyfikat rezydencji podatkowej przez szwajcarskie władze skarbowe, który potwierdzałby
    posiadanie przez Panią stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w tym
    państwie, natomiast zgodnie z jej najlepszą wiedzą na jej życzenie zostałby wydany.
    Przeprowadziła się Pani wraz z rodziną do Wielkiej Brytanii 13 sierpnia 2024 r., przy czym
    wyjechała Pani ze Szwajcarii 31 lipca 2024 r. Okres pomiędzy przeprowadzką na stałe do
    Wielkiej Brytanii a wyjazdem ze Szwajcarii (tj. od 31 lipca do 13 sierpnia 2024 r.) spędziła
    Pani w Polsce.

## Pytanie

Czy podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, o którym
    mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nie podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
    o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PIT.
    UZASADNIENIE:

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Zatem w celu ustalenia, czy podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
    istotne jest między innymi ustalenie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Kwestię tę reguluje przepis art. 3 ust. 1a ustawy PIT, zgodnie z którym za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną,
    która:
    a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Spójnik „lub” w wyżej wskazanym przepisie oznacza, że spełnienie tylko jednego z tych
    warunków jest wystarczające do uznania, że dana osoba podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. A contrario, jeżeli żadna z powyższych
    przesłanek nie jest spełniona, dana osoba nie podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Pierwszym z warunków pozwalających uznać osobę fizyczną za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (tzw. ośrodek interesów życiowych). Zarówno ustawa PIT,
    jak i inne przepisy prawa podatkowego nie zawierają legalnej definicji pojęcia centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych). W związku z
    brakiem definicji legalnej tego pojęcia, w Pani ocenie, jego interpretacja powinna opierać
    się na utrwalonej praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych oraz stanowiskach
    organów podatkowych.
    Zgodnie z ugruntowanym w judykaturze stanowiskiem, przy ocenie tego w którym
    państwie znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej
    należy uwzględnić całokształt powiązań osobistych i ekonomicznych tej osoby z danym
    krajem. Istotne znaczenie mają w szczególności: więzi rodzinne i towarzyskie, miejsce
    zatrudnienia, prowadzenie działalności politycznej, kulturalnej lub innej aktywności,
    miejsce wykonywania pracy zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe oraz miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim majątkiem (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 10
    sierpnia 2023 r. I SA/Kr 579/23, Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 28 września 2018 r. II
    FSK 2653/16).
    W wyroku z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. II FSK 2692/19, Naczelny Sąd Administracyjny
    (dalej jako: „NSA”) wskazał, że ocena centrum interesów osobistych i gospodarczych
    powinna obejmować analizę powyższych czynników, uwzględniając zarówno aspekty
    osobiste, jak i zawodowe. NSA w przywołanym orzeczeniu podkreślił również, że o
    zlokalizowaniu centrum interesów osobistych i gospodarczych w innym państwie świadczy
    również w szczególności fakt przebywania za granicą wraz z rodziną, korzystanie przez
    dzieci z systemu edukacji tego państwa, wynajem mieszkania w tym państwie,
    ubezpieczenie zdrowotne w prywatnym towarzystwie ubezpieczeniowym na terenie
    drugiego państwa, członkostwo w kościele w drugim państwie oraz w tamtejszej
    społeczności.
    Z kolei zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych przedstawionym w
    interpretacjach indywidualnych, przez pojęcie „centrum interesów osobistych” należy
    rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną,
    polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane

    hobby itp. (tak na przykład Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 9 grudnia 2024 r., nr 0115-KDIT1.4011.558.2024.2.MN, oraz w
    interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2018 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.20.2018.2.EC).
    W świetle powyższego stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych,
    należy uznać, że o posiadaniu centrum interesów życiowych można mówić w przypadku,
    gdy podatnik posiada w danym państwie więzy rodzinne, towarzyskie, prowadzi w nim
    działalność kulturową, posiada w nim źródła dochodów, wykonuje w tym państwie pracę
    zarobkową, posiada polisy ubezpieczeniowe, konta bankowe, inwestycje.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedstawionego stanu faktycznego, w Pani
    ocenie, nie posiada Pani centrum interesów osobistych ani gospodarczych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, nie utrzymuje Pani bliskich więzi rodzinnych w
    Polsce, poza matką, którą odwiedza Pani sporadycznie. Wymeldowała się Pani z pobytu
    stałego w Polsce. Centrum Pani życia rodzinnego znajduje się w Wielkiej Brytanii, gdzie na
    stałe zamieszkuje Pani wraz z najbliższą rodziną. Nie posiada Pani relacji towarzyskich w
    Polsce, natomiast w Szwajcarii oraz Wielkiej Brytanii utrzymuje grono znajomych, z
    którymi aktywnie realizuje swoje zainteresowania i spędza czas wolny.
    Dodatkowo, nie uczestniczy Pani w życiu kulturalnym na terytorium Polski. Aktywnie
    bierze Pani natomiast udział w wydarzeniach społecznych i kulturalnych poza Polską.
    W zakresie działalności zawodowej, nie osiąga Pani żadnych dochodów w Polsce. Jest Pani
    zatrudniona w Wielkiej Brytanii, gdzie wykonuje Pani pracę zarobkową. Choć pełni Pani
    funkcję członka komisji rewizyjnej przy (...), nie pobiera Pani z tego tytułu wynagrodzenia i
    rozważa Pani rezygnację z pełnienia tej funkcji.
    Jest Pani objęta prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym w Polsce. Jednocześnie, jest Pani
    ubezpieczona w brytyjskim systemie opieki zdrowotnej, zarówno publicznym, jak i
    prywatnym. Jest Pani również objęta tzw. National Insurance - społecznym
    ubezpieczeniem (odpowiednik ZUS w Polsce), odpowiednie składki są płacone
    miesięcznie. Posiada Pani brytyjski oraz polski numer telefonu komórkowego oraz
    rachunki bankowe w Wielkiej Brytanii oraz w Polsce.
    Ponadto, nie korzysta Pani z funduszy emerytalnych w Polsce. W latach 2021-2023,
    opłacała Pani składki na dobrowolne ubezpieczenie emerytalne w Szwajcarii.
    W celu lepszej integracji ze społeczeństwem brytyjskim, uczestniczy Pani również w
    kursach języka angielskiego.
    W Pani ocenie, w świetle powyższego, należy uznać, że nie posiada Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych ani gospodarczych. W
    konsekwencji, nie zostaje spełniona przesłanka określona w art. 3 ust. 1a lit. a) ustawy PIT,
    warunkująca powstanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
    Drugim warunkiem, który przesądza o uznaniu osoby fizycznej za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest przebywanie na terytorium
    Polski przez ponad 183 dni w roku podatkowym.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, opuściła Pani Polskę w sierpniu 2020 r. i od tego
    momentu nie przebywała, nie przebywa i nie planuje Pani przebywać na terytorium Polski
    przez okres dłuższy niż 183 dni w żadnym roku podatkowym, w związku z czym przesłanka
    warunkująca powstanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce z art. 3 ust.
    1a lit. b) ustawy PIT nie została spełniona.
    W świetle powyższego, Pani zdaniem należy uznać, że nie posiada Pani miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy
    PIT, bowiem nie przebywa Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku

    podatkowym, a Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się poza
    Polską. W konsekwencji, nie podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    w Polsce, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek przepis wskazuje posiadanie centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów życiowych.

    Z wniosku i uzupełnienia wynika, że od 2020 r. nie mieszka Pani w Polsce. Jest Pani
    mężatką oraz matką dwójki dzieci. Od 5 sierpnia 2020 r. do 30 lipca 2024 r. wraz z rodziną
    mieszkała Pani w Szwajcarii. Posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Szwajcarii od 5 sierpnia 2020 r. do 31 lipca 2024 r. W tym okresie, zgodnie
    z przepisami prawa podatkowego Szwajcarii, rozliczała Pani w tym państwie podatek
    dochodowy od całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Po
    przeprowadzce do Szwajcarii w roku 2020 Pani dzieci rozpoczęły naukę w szkole
    międzynarodowej. Wspólnie z dziećmi, angażowała się Pani w życie szkoły, uczestnicząc w
    organizowanych wydarzeniach.
    Następnie przeprowadziła się Pani wraz z rodziną do Wielkiej Brytanii. Posiada Pani stałe
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii od 13 sierpnia 2024 r. i
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa uznawana jest za brytyjskiego
    rezydenta podatkowego. Od momentu wyjazdu z Polski w sierpniu 2020 r. nie powróciła
    Pani do Polski na stałe. Nie uzyskuje Pani żadnych dochodów na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Nie jest Pani zameldowana w Polsce na pobyt stały. Po
    przeprowadzce do Wielkiej Brytanii Pani jedno dziecko kontynuuje naukę w szkole
    międzynarodowej. Drugie dziecko rozpoczęło studia na brytyjskiej uczelni. Pozostaje Pani
    aktywnie zaangażowana w życie szkolne, biorąc udział w wydarzeniach organizowanych
    przez szkołę do której uczęszczają Pani dzieci.
    Posiada Pani grono znajomych, głównie wśród rodziców dzieci uczestniczących do szkoły
    oraz innych osób poznanych w Szwajcarii oraz w Wielkiej Brytanii, z którymi utrzymuje
    Pani regularne kontakty towarzyskie, spędzając wspólny czas m.in. na wspólnych
    wycieczkach górskich. W Szwajcarii była Pani zatrudniona w Spółce świadcząc usługi na
    rzecz klientów szwajcarskich i międzynarodowych. Wraz z przeprowadzką rozpoczęła Pani
    pracę w Wielkiej Brytanii.
    Po analizie Pani powiązań osobistych i gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia
    ośrodek Pani interesów życiowych od 5 sierpnia 2020 r. nie znajduje się w Polsce, ale
    odpowiednio w Szwajcarii i w Wielkiej Brytanii.
    Przesłanka określona w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych również nie została przez Panią spełniona. Od momentu wyjazdu z Polski
    odwiedza Pani kraj jedynie okazjonalnie, zazwyczaj w okresie wakacyjnym i świątecznym,
    przebywając w Polsce łącznie od 6 do 8 tygodni w roku. Długość Pani pobytu w Polsce w
    żadnym z lat podatkowych od przeprowadzki do Szwajcarii i następnie do Wielkiej Brytanii
    nie przekroczyła 183 dni. W Polsce mieszka Pani matka, którą odwiedza Pani 2-3 razy w
    roku.
    W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, od sierpnia 2020 r. nie posiada Pani w Polsce miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych, a zatem podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny stan taki będzie miał miejsce w
    2025 r. i w latach następnych.
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją
    Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. 1993 Nr 22 poz.
    92 ze zm., dalej: umowa polsko-szwajcarska):
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według
      ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej
      miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium

      o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego
      podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze
      względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu
      majątku położonego w tym Państwie.
    Na mocy art. 4 ust. 2 Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
      obu Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
          ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
          Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z
          którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów
          życiowych);
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
          życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
          Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w
          którym zwykle przebywa;
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj
          w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
          Państwie, którego jest obywatelem;
        d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,
          właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze
          wzajemnego porozumienia.
    W myśl art. 4 ust. 1 tej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
    Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006
    r. Nr 250 poz. 1840):
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według
      prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo
      inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz
      jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że
      osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status
      określa się zgodnie z następującymi zasadami:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
          miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą
          miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania
          osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
          życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
          Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie,
          w którym zwykle przebywa;

        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
          przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
          zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest
          obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw
          rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Przy czym wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Wielka Brytania notyfikowały ww.
    Konwencję polsko - brytyjską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu 24 listopada 2016 r.,
    podpisaną w Paryżu 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369). Konwencja MLI, której
    celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych, została
    ratyfikowana przez Polskę 23 stycznia 2018 r., a przez Wielką Brytanię 29 czerwca 2018 r.
    Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest 1 lipca 2018 r.,
    natomiast dla Wielkiej Brytanii 1 października 2018 r.
    W wyniku wejścia w życie Konwencji MLI, przepis art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. Konwencji polsko
    - brytyjskiej nie uległ zmianie.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Przedtem jednak, wyjaśnienia wymaga, że głównym celem
    Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity
    najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego
    podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie
    przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej
    Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia
    Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do
    większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z
    postanowieniami Modelowej Konwencji OECD.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze.
    Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy
    ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie,
    działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i
    miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w
    całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania
    nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede
    wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo
    danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej, zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa

    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Przechodząc do analizy sprawy, wskazuję, że jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta
    podatkowego drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w
    krajowym prawie podatkowym tego państwa), a w Polsce jest uznawany za rezydenta
    podatkowego na mocy opisanych wcześniej przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.
    Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w
    przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie
    dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Należy jednak podkreślić, że normy kolizyjne stosowane w przypadku podwójnej
    rezydencji podatkowej miałyby zastosowanie dopiero wówczas, gdyby została Pani uznana
    za rezydenta podatkowego zarówno w Polsce jak i odpowiednio w Szwajcarii, w Wielkiej
    Brytanii (w świetle tamtejszych przepisów krajowych) w tym samym okresie.
    Mając na uwadze przedstawione przez Panią informacje oraz obowiązujące przepisy,
    stwierdzam, że nie istnieje konieczność ustalenia Pani miejsca zamieszkania w oparciu o
    przepisy wynikające z polsko - szwajcarskiej Konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania oraz polsko - brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Jak wskazałem powyżej, od sierpnia 2020 r. nie posiada Pani w Polsce miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych. Skoro w ww. okresie nie przebywała Pani na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, a jednocześnie nie posiadała Pani
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (centrum interesów
    osobistych i gospodarczych), to brak jest przesłanek uprawniających do uznania Panią za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu
    cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jeżeli stan faktyczny i prawny nie zmieni się to w 2025 r. i w latach następnych również nie
    będzie Pani miała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.
    Zatem nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania jednocześnie w dwóch krajach. Nie
    będzie posiadała Pani podwójnej rezydencji podatkowej.
    W konsekwencji, w 2025 r. i w latach następnych (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i
    prawny) Polsce będzie Pani podlegała ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.
    będzie Pani podlegała obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że zostały one wydane w
    indywidualnych sprawach i w odniesieniu do tych spraw są wiążące.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).