Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.208.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT kompensacji otrzymanej
tytułem odszkodowania w ramach ugody.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
rekompensata-rekompensowanie strat
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie opodatkowania podatkiem VAT kompensacji otrzymanej tytułem odszkodowania
    w ramach ugody.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W dniu (...) r. A., spółka zarejestrowana zgodnie z prawem polskim, z siedzibą w (...), KRS
    (...) („A.”), zawarła umowę o współpracy („Umowa”) z B. SA, spółką zarejestrowaną zgodnie
    z prawem belgijskim, z siedzibą w (...), nr rejestracyjny (...) („B.”).
    Zgodnie z Umową, A. stworzyło (...) aplikację mobilną, a B. miał świadczyć przez ww.
    wymienioną aplikacje swoje usługi (...) klientom detalicznym na terytorium Polski
    („Współpraca”). W trakcie realizacji Współpracy wystąpiły istotne rozbieżności między
    stronami dotyczące wykonywania zobowiązań wynikających z Umowy. Konsekwentnie,
    projekt nie został uruchomiony. A. poniosło znaczne koszty inwestycyjne i nie osiągnęło
    oczekiwanych przychodów.
    W dniu (...) r. A. wniosło pozew przeciwko B. do Wydziału Gospodarczego Sądu
    Okręgowego w (...) („Sąd”), domagając się odszkodowania za poniesione straty finansowe
    oraz utracone korzyści. W dniu (...) roku strony jednak doszły do porozumienia poprzez
    negocjacje, zawierając ugodę polubowną („Ugoda”). Zgodnie z Ugodą:
        A. zobowiązało się do wycofania pozwu przeciwko B. (pozew został wycofany przez
        A. dnia (...) r.),
        strony postanowiły rozwiązać Współpracę oraz Umowę zrzeszając się wszelkich
        roszczeń wobec siebie (§ 2.3.1 Ugody),
        B. zobowiązał się wypłacić A. odszkodowanie w wysokości (...) EUR po podpisaniu
        Ugody oraz dodatkowe (...) EUR po skutecznym wycofaniu pozwu przez A. (§ 2.2.2
        Ugody).
    W dniu (...) r. A. otrzymało na swoje konto bankowe (...) EUR i oczekuje na wpłatę
    pozostałych (...) EUR po uprawomocnieniu zarządzenia o wycofaniu pozwu.
    A. skonsultowało się z doradcami podatkowymi, którzy wskazali, że w związku z
    powyższym odszkodowaniem nie doszło do dostawy towarów ani świadczenia usług na
    rzecz B. W związku z tym, A. nie powinno wystawiać faktury VAT. Otrzymana kwota nie
    została uwzględniona w deklaracji JPK_V7. Istotnym argumentem według doradców także
    jest to, że art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o VAT określa katalog czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odszkodowanie wypłacone przez
    kontrahenta nie znajduje się w tym katalogu.

## Pytanie

Czy otrzymana przez A. od B. kompensacja w wysokości (...) EUR tytułem odszkodowania
    w ramach Ugody jest objęta podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymana kwota (...) zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług (VAT), ponieważ nie została otrzymana w zamian za świadczenie usług
    ani dostawę towarów.
    Kompensata wypłacona przez B. na podstawie zawartej ugody z dnia (...) r. ma charakter
    odszkodowawczy. Stanowi efekt zakończenia sporu wynikającego z rozwiązania umowy o
    współpracy, a jej celem było zaspokojenie roszczeń związanych z poniesionymi kosztami i
    utraconymi korzyściami. Wypłata ta nie była powiązana z żadnym świadczeniem
    wzajemnym po stronie Wnioskodawcy, dlatego – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT – nie spełnia definicji odpłatnego świadczenia usług lub dostawy
    towarów.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE (m.
    in. wyrok w sprawie C-277/05), jak również w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora KIS. W związku z powyższym, kompensata nie powinna być
    ujmowana w rejestrze VAT ani w pliku JPK_V7 oraz nie wymaga wystawienia faktury VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy o VAT. Każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być
    przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona,
        nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).

    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa opodatkowana podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają
    opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków
    ściśle określonych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy o VAT).
    Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za
    wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie
    pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.
    Z kolei w wyroku C-16/93 z dnia 3 marca 1994 r. pomiędzy R. J. Tolsma v. Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, Trybunał zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu
    wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w
    ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane
    przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone
    na rzecz usługobiorcy”.
    W opinii Rzecznika Generalnego w sprawie C#295/17 w pkt 34 czytamy: „Nie ma jednak
    znaczenia, w jaki sposób prawo krajowe traktuje opłatę wyrównawczą. Jak podkreśliły
    również Komisja i Portugalia podczas rozprawy, z punktu widzenia przepisów o VAT nie
    ma znaczenia, czy jest to roszczenie o odszkodowanie z tytułu deliktu czy kara umowna,
    ani czy jest to określane jako odszkodowanie, rekompensata czy wynagrodzenie. Ocena,
    czy płatność jest dokonywana w zamian za dostawę lub usługę, jest kwestią z zakresu
    prawa Unii, która musi być rozstrzygana odrębnie od oceny dokonywanej na mocy prawa
    krajowego”.
    Zaś w pkt 56 Rzecznik wskazał: „Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/112/WE należy
    interpretować w ten sposób, że zapłata kwoty ustalonej z góry w przypadku
    przedterminowego rozwiązania umowy powoduje powstanie obowiązku podatkowego w
    zakresie podatku od wartości dodanej, jeżeli należy ją uznać za wynagrodzenie za już
    wykonane usługi i nie ogranicza się do naprawienia poniesionej szkody majątkowej.”
    Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie
    działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.
    Nadmienić należy, że w świetle art. 353 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: „Kodeksem cywilnym”,
      Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

    Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego
    podmiotu, polegające na działaniu (dokonanie czynności na rzecz innego podmiotu) albo
    na zaniechaniu (zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
    tolerowania czynności lub sytuacji). Na świadczenie mogą się również składać
    jednocześnie zachowania polegające na działaniu oraz na zaniechaniu.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    We wniosku wskazali Państwo, że zawarli Państwo umowę o współpracy z B., spółką
    zarejestrowaną zgodnie z prawem belgijskim, z siedzibą w (...), zgodnie z którą Państwa
    Spółka stworzyła (...) aplikację mobilną. W trakcie realizacji współpracy wystąpiły istotne
    rozbieżności między Stronami dotyczące wykonywania zobowiązań wynikających z
    umowy, w związku z czym projekt nie został uruchomiony. Państwa Spółka poniosła
    znaczne koszty inwestycyjne i nie osiągnęła oczekiwanych przychodów. W dniu (...) r.
    wnieśli Państwo pozew przeciwko B. do sądu, domagając się odszkodowania za
    poniesione straty finansowe oraz utracone korzyści. W dniu (...) roku zawarli Państwo
    ugodę polubowną, zgodnie z którą zobowiązaliście się Państwo do wycofania pozwu
    przeciwko B., Strony postanowiły rozwiązać umowę zrzekając się wszelkich roszczeń
    wobec siebie, a B. zobowiązał się wypłacić Państwu odszkodowanie w wysokości (...) EUR
    po podpisaniu ugody oraz dodatkowe (...) EUR po skutecznym wycofaniu pozwu. W dniu
    (...) r. otrzymaliście Państwo na swoje konto bankowe (...) EUR i oczekujecie na wpłatę
    pozostałych (...) EUR po uprawomocnieniu zarządzenia o wycofaniu pozwu.

    Państwa wątpliwości dotyczą tego czy otrzymana od B. kompensacja w wysokości (...) EUR,
    wypłacona tytułem odszkodowania, jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że co do zasady, sama
    czynność przekazania środków finansowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i
    nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z
    tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Natomiast aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do
    dostawy towarów lub świadczenia usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem. Przekazana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia (wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia).
    Jak wcześniej wskazano, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja
    podatnika wykonywana w ramach jego działalności gospodarczej, która nie stanowi
    dostawy towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania
    czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. W przypadku uznania danego
    świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, powinien istnieć bezpośredni
    konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.
    Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że jeżeli zaniechanie pewnych czynności za
    „odszkodowaniem” - co do której istnieje zgoda stron - przynosi wymierną korzyść
    konkretnemu podmiotowi, takie działanie, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług, powinno być uznane za usługę.
    Odnosząc powyższe do sytuacji opisanej we wniosku, należy zauważyć, że w celu
    rozwiązania sporu sądowego, Państwa Spółka i B. zawarli ugodę polubowną, na podstawie
    której Strony zrzekły się wszelkich roszczeń wobec siebie, Państwa Spółka zobowiązała się
    do wycofania pozwu, a B. zobowiązał się do zapłaty Państwa Spółce kwoty odszkodowania
    w wysokości (...) EUR po podpisaniu ugody oraz (...) EUR po skutecznym wycofaniu pozwu.
    Odstąpienie przez Państwa Spółkę od dochodzenia roszczeń wobec B. jest zaniechaniem
    działania, tj. Państwa zobowiązaniem do powstrzymania się od dokonania czynności
    (rezygnacja z prawa do wystąpienia na drogę sądową przeciwko B.). Tym samym należy
    uznać, że w tym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem o charakterze
    wzajemnym, w którym zrzeczenie się roszczeń należy, na gruncie podatku VAT, traktować
    jako usługę. W zamian za zrzeczenie się roszczeń otrzymujecie Państwo wymierne korzyści
    w postaci odszkodowania, które w tym przypadku można traktować jako wynagrodzenie
    za świadczone usługi. Świadczona usługa (rezygnacja z prawa do wystąpienia na drogę
    sądową) będzie więc miała charakter odpłatny i będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie
    w zamian za wynagrodzenie określone w ugodzie polubownej. Beneficjentem usługi
    odnoszącym wymierną korzyść jest B. - zawarta ugoda pozwala na uniknięcie
    ewentualnego sporu sądowego. Natomiast Państwa Spółka, w zamian za powstrzymanie
    się od działań (zrzeczenie się roszczeń) otrzymała od B. wynagrodzenie w wysokości (...)
    EUR oraz otrzyma (...) EUR w zamian za wycofanie pozwu. Tym samym, istnieje
    bezpośredni związek między świadczeniem Państwa Spółki a wynagrodzeniem
    (odszkodowaniem) wypłacanym przez B. Ugoda łącząca Strony ma charakter
    zobowiązaniowy – zobowiązali się Państwo do zrzeczenia się z dochodzenia swoich
    roszczeń za odpłatnością.
    W tym miejscu zaznaczyć należy, że bez znaczenia pozostaje nazwa danej płatności.
    Istotnym jest natomiast, czy stanowi ona zapłatę za konkretne świadczenie czy też jest
    odszkodowaniem. Jeżeli płatności o charakterze odszkodowawczym mają bezpośredni
    związek z czynnością mającą charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego,

    wówczas kwota otrzymanego odszkodowania będzie wynagrodzeniem za czynności
    wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Innymi słowy – nazwanie płatności „kompensacją”
    czy też „odszkodowaniem” nie zmienia jej charakteru w opisanym powyżej znaczeniu.
    W konsekwencji należy uznać, że wynagrodzenie wypłacone Państwa Spółce z tytułu
    odstąpienia od roszczeń stanowi wynagrodzenie za konkretne świadczenie usługi w
    postaci zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności, które podlega
    opodatkowaniu podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do przywołanego przez Wnioskodawcę na potwierdzenie własnego
    stanowiska wyroku TSUE należy zauważyć, że wyroki sądów zapadają na gruncie
    unikalnego stanu faktycznego, odnoszącego się do różnych zdarzeń gospodarczych i w
    zasadzie wyłącznie do niego się ograniczają. Zarówno wyroki jak i interpretacje
    indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych
    podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    rozstrzygnięciu.
    Ponadto należy wskazać, że przytoczony wyrok TSUE nr C-277/05 dotyczył opodatkowania
    podatkiem od wartości dodanej zadatków płaconych w ramach umów dotyczących
    świadczenia usług podlegających podatkowi VAT, zatrzymywanych przez usługodawcę w
    przypadku odwołania rezerwacji. Przytoczone orzeczenie Organ potraktował jako element
    Państwa argumentacji, lecz nie może ono mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej
    sprawy. Nie negując powołanego orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania
    kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ
    podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę. Tym samym,
    powołany wyrok w innym stanie faktycznym, w którym nie zostały spełnione wszystkie
    okoliczności, o których mowa w wyroku, nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości
    rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.