Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-797/13/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-06
Teza: Jakie są skutki podatkowe zapłaty przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne?
Słowa kluczowe: przychód-źródła przychodu; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 sierpnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura – 19 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zapłaty przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zapłaty przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca 1 października 2010 r. zawarł ze Spółką z o.o. umowę o świadczenie usług, która została rozwiązana 21 lipca 2011 r. Następnie 21 lipca 2011 r. Wnioskodawca zawarł z ww. Spółką umowę współpracy. Na mocy ww. umów Spółka z o.o. świadczyła usługi na rzecz Wnioskodawcy wskazane w treści tychże umów, a zgodne z przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W okresie od 26 lutego 2013 r. do 26 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził u Wnioskodawcy kontrolę dotyczącą prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Wnioskodawca oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Przeprowadzona kontrola wykazała, że w ramach ww. umów pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę u Wnioskodawcy pracowali również w Spółce z o.o. na podstawie umowy zlecenia i w ramach ww. umów zlecenia wykonywali pracę na rzecz Wnioskodawcy. Z uwagi na powyższe Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że wynagrodzenie za pracę na podstawie umowy zlecenia, świadczone na rzecz pracodawcy (Wnioskodawcy), z którym pracownik pozostaje w stosunku pracy, staje się podstawą do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych u pracodawcy (Wnioskodawcy) w ramach stosunku pracy. Zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli Wnioskodawca musiał dokonać korekty deklaracji ZUS i zapłaty zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w stosunku zarówno do pracowników nadal zatrudnionych u Wnioskodawcy, jak i jego byłych pracowników. Wnioskodawca postanowił, że składki zostaną w całości - a więc także w części obciążającej byłych i aktualnych pracowników - zapłacone przez Wnioskodawcę. Wszystkie zaległe składki w pełnej wysokości, a więc także w części obciążającej pracowników, zostały uiszczone przez Wnioskodawcę 7 czerwca 2013 r. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie dochodził zwrotu uiszczonych przez niego na rzecz byłych i aktualnych pracowników składek w części obciążającej ww. osoby.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy korekta podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne dotycząca lat 2010-2012 i zapłata tych składek w całości przez Wnioskodawcę, a więc także w części obciążającej byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy, stanowi nieodpłatne świadczenie generujące powstanie przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy, w odniesieniu do których Wnioskodawca zapłacił zaległe składki w 2013 r.? Czy przychód ten powstaje z chwilą dokonania przez Wnioskodawcę zapłaty tychże składek na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bez względy na to, czy Wnioskodawca będzie dochodził zwrotu składek od byłych i aktualnych pracowników w części ich obciążającej?
2.  Jeżeli zapłata zaległych składek w części obciążającej byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy stanowi przychód podatkowy dla byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy, to czy przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Jeżeli zapłata zaległych składek w części obciążającej byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy stanowi przychód podatkowy dla byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy, to czy Wnioskodawca zobowiązany jest do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu ewentualnego nieodpłatnego świadczenia od osób, w stosunku do których dokonał on zapłaty zaległych składek?
4.  Jeżeli Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy z tytułu ewentualnego nieodpłatnego świadczenia od osób, w stosunku do których dokonał on zapłaty zaległych składek, to czy Wnioskodawca powinien w takim przypadku wystawić dla wszystkich osób, w stosunku do których dokonał on zapłaty zaległych składek informację na druku PIT – 8C o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych?

Ad.1.

Powołując treść art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 8 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca uważa, iż zapłacenie w roku podatkowym 2013 przez niego za pracowników (aktualnych i byłych), którzy uzyskali przychody z umów zlecenia zawartych z inną, zewnętrzną spółką i wykonywali w ramach tych umów usługi na rzecz Wnioskodawcy składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne za lata 2010-2012 w tej części, która zgodnie z obowiązującymi przepisami powinna zostać uiszczona z przychodu tych osób stanowi dla tych osób nieodpłatne świadczenie generujące przychód podatkowy. Osoby te uzyskują bowiem wymierną korzyść majątkową, gdyż Wnioskodawca poniósł kosztem swojego majątku wydatek, który winien być sfinansowany majątkiem tychże osób. Zdaniem Wnioskodawcy przychód powstaje w momencie dokonania zapłaty na rachunek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bez względu na to, czy Wnioskodawca zamierza dochodzić zwrotu uiszczonych składek od byłych i aktualnych pracowników w części ich obciążającej.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy przychód powstały na skutek uiszczenia przez Wnioskodawcę za byłych i aktualnych pracowników składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne za lata 2010 - 2012 należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody te nie mogą być bowiem zakwalifikowane do przychodów ze stosunku pracy, ponieważ zapłacone przez Wnioskodawcę za aktualnych i byłych pracowników składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne nie mają źródła w stosunku pracy. Osoby, będące jednocześnie pracownikami Wnioskodawcy nie zawarły umów zlecenia z pracodawcą, ale z inną Spółką, wykonując w ramach tych umów prace usługowe na rzecz własnego pracodawcy, tj. Wnioskodawcy. Składki te nie są więc składkami należnymi z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę, ale należne były w związku z uzyskaniem przychodu z tytułu umowy zlecenia. Zdaniem Wnioskodawcy ww. nieodpłatnego świadczenia nie można także zakwalifikować do przychodów z umów zlecenia, od których Wnioskodawca byłby zobowiązany do odprowadzania zaliczek, albowiem Wnioskodawcy nie łączyła z tymi osobami umowa zlecenia. Umowa zlecenia była bowiem zawarta z zewnętrzną firmą, a nie z Wnioskodawcą.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej wydanej 18 stycznia 2013 r., znak IBPBII/1/415-892/12/MK.

Ad. 3 i 4.

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że przychody uzyskane przez byłych i aktualnych pracowników Wnioskodawcy stanowią przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy Wnioskodawca nie ma obowiązku obliczenia, poboru i odprowadzenia od tych świadczeń zaliczek na podatek a co za tym idzie zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodów i wystawienia informacji PIT-11. Wnioskodawca w takim przypadku jest zobowiązany na podstawie art. 42a ww. ustawy do wystawienia informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Z przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym przez pojęcie „otrzymane” - zgodnie ze Słownikiem języka polskiego - należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.

Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik - wykazując określoną aktywność - ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby. Takim świadczeniem jest m.in. wykonanie zobowiązania danej osoby przez inny podmiot (np. zapłacenie składki przez pracodawcę środkami z jego majątku w sytuacji, gdy winno ono być sfinansowane środkami pracownika).

Z definicji pojęcia przychodu jako świadczenia otrzymanego czy też w niektórych przypadkach postawionego do dyspozycji wnosić można również o momencie jego uzyskania. Określenie momentu uzyskania przychodu ma bardzo istotne znaczenie, przede wszystkim z tego powodu, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany jest w danym czasie. Konieczne jest zatem określenie momentu uzyskania przychodu, by przyporządkować przychód do danego okresu rozliczeniowego - roku podatkowego, a w niektórych przypadkach również - miesiąca (w przypadku zaliczkowego rozliczania podatku).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepis art. 13 pkt 8 ww. ustawy stanowi, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\-z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca 1 października 2010 r. zawarł ze Spółką z o.o. umowę o świadczenie usług, która została rozwiązana 21 lipca 2011 r. Następnie 21 lipca 2011 r. Wnioskodawca zawarł z ww. Spółką umowę współpracy. Na mocy ww. umów Spółka z o.o. świadczyła usługi na rzecz Wnioskodawcy wskazane w treści tychże umów, a zgodne z przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W okresie od 26 lutego 2013 r. do 26 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził u Wnioskodawcy kontrolę dotyczącą prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Wnioskodawca oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Przeprowadzona kontrola wykazała, że w ramach ww. umów pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę u Wnioskodawcy pracowali również w Spółce z o.o. na podstawie umowy zlecenia i w ramach ww. umów zlecenia wykonywali pracę na rzecz Wnioskodawcy. Z uwagi na powyższe Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że wynagrodzenie za pracę na podstawie umowy zlecenia, świadczone na rzecz pracodawcy (Wnioskodawcy), z którym pracownik pozostaje w stosunku pracy, staje się podstawą do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych u pracodawcy (Wnioskodawcy) w ramach stosunku pracy. Zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli Wnioskodawca musiał dokonać korekty deklaracji ZUS i zapłaty zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w stosunku zarówno do pracowników nadal zatrudnionych u Wnioskodawcy, jak i jego byłych pracowników. Wnioskodawca postanowił, że składki zostaną w całości - a więc także w części obciążającej byłych i aktualnych pracowników - zapłacone przez Wnioskodawcę. Wszystkie zaległe składki w pełnej wysokości, a więc także w części obciążającej pracowników, zostały uiszczone przez Wnioskodawcę 7 czerwca 2013 r. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie dochodził zwrotu uiszczonych przez niego na rzecz byłych i aktualnych pracowników składek w części obciążającej ww. osoby.

Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć poprzez pojęcie „nieodpłatny”. Przepisy ustawy o podatku dochodowym określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń.

Na gruncie języka polskiego „nieodpłatny” znaczy tyle co: „nie wymagający opłaty; taki, za który się nie płaci; bezpłatny” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, 2003 r.).

W świetle powyższego, uznać należy, iż dla celów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Wskazać przy tym należy, iż zgodnie z art. 353 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

W związku z powyższym pojęcie „nieodpłatne świadczenie” w prawie podatkowym ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

W świetle powyższego uiszczenie 7 czerwca 2013 r. przez Wnioskodawcę – za pracowników (aktualnych i byłych), którzy uzyskali przychody z umów zlecenia zawartych z inną, zewnętrzną firmą (Spółką z o.o.) i wykonywali w ramach tych umów usługi na rzecz Wnioskodawcy – składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne za lata 2010-2012 w tej części, która winna być pokryta z przychodu tych osób stanowi dla tych osób nieodpłatne świadczenie generujące przychód podatkowy. Osoby te uzyskały bowiem wymierną korzyść majątkową, gdyż inny podmiot (tutaj Wnioskodawca) poniósł kosztem swojego majątku wydatek, który winien być sfinansowany majątkiem (dochodami) tychże osób.

Należy zauważyć, iż przychód pracowników (aktualnych i byłych) w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje w dacie zapłaty ww. składek przez Wnioskodawcę do ZUS. Przy czym przychód należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Nie można bowiem zakwalifikować tych świadczeń do przychodów ze stosunku pracy, ponieważ zapłacone przez Wnioskodawcę za aktualnych i byłych pracowników składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne nie mają źródła w stosunku pracy. Składki te nie są więc składkami należnymi z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę, gdyż należne były w związku z uzyskaniem przychodu z tytułu umowy zlecenia. Wskazane osoby, będące jednocześnie pracownikami Wnioskodawcy, nie zawarły umów zlecenia z pracodawcą, ale z inną firmą, wykonując w ramach tych umów prace usługowe na rzecz własnego pracodawcy (Wnioskodawcy). Omawianego nieodpłatnego świadczenia (powstałego z tytułu uregulowania składek) nie można więc zakwalifikować do przychodów z umów zlecenia, od których Wnioskodawca byłby zobowiązany do odprowadzania zaliczek, bo Wnioskodawcy nie łączyła z tymi osobami umowa zlecenia.

Tym samym zapłacone składki – jako świadczenia nieodpłatne – stanowią przychody z innych źródeł. Wnioskodawca nie ma obowiązku obliczenia, poboru i odprowadzenia od tych świadczeń zaliczek na podatek a co za tym idzie i zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodów i wystawienia informacji PIT-11. Zobowiązany jest natomiast, na podstawie art. 42a ww. ustawy, do wystawienia informacji PIT-8C. Zgodnie bowiem z treścią art. 42a osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę

i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że interpretacja ta została wydane w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.