Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.535.2025.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek odrębny
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca będąc stanu wolnego aktem notarialnym z dnia 10 marca 2015 r., Rep. A
    nr (...) nabył udział 1/2 części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego nr (...), w budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...),
    objętym księgą wieczystą numer (...), wraz z wkładem budowlanym związanym z tym
    lokalem. Cena zakupu przypadająca na Wnioskodawcę wyniosła (...) zł.
    Następnie Wnioskodawca w dniu 13 sierpnia 2016 r. zawarł związek małżeński z X, która
    po zawarciu związku małżeńskiego przyjęła nazwisko X.
    W dniu 22 listopada 2023 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawca wraz z
    małżonką zawarł umowę o ustanowienie rozdzielności majątkowej, na podstawie której z
    dniem 22 listopada 2023 r. małżonkowie ustanowili małżeńską rozdzielność majątkową.
    Do czasu zawarcia powyższej umowy, w czasie trwania ich związku małżeńskiego
    obowiązywał ustrój majątkowej wspólności ustawowej. Również w dniu 22 listopada 2023
    r. Wnioskodawca wraz z małżonką aktem notarialnym Rep. A nr (...) zawarł umowę o
    podział majątku wspólnego i umowę o świadczenie w miejsce wykonania (datio in
    solutum).
    Do majątku wspólnego małżonków należał:
    - stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny nr (...) położony w (...) przy ul. (...),
      objęty księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanymi z nim prawami, o wartości (...)
      zł;
    - udział wynoszący (...) w stanowiącym odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnym nr
      (...) położonym w (...) przy ul. (...), objętym księgą wieczystą numer (...), wraz ze
      związanymi z nim prawami, w tym prawem do wyłącznego korzystania z komórki
      lokatorskiej oznaczonej literą „(...)”, o wartości (...) zł;
    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), z którym związane jest prawo do wyłącznego
      korzystania z miejsca postojowego nr (...), o wartości (...) zł;
    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), o wartości (...) zł;

    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), o wartości (...) zł;
    - samochód osobowy marki (...), numer rejestracyjny (...), numer identyfikacyjny pojazdu
      (...), rok produkcji (...), o wartości (...) zł.
    Na podstawie umowy o podział majątku wspólnego małżonkowie dokonali odpłatnego
    podziału ich majątku wspólnego w ten sposób, że Wnioskodawca nabył na wyłączność
    własność samochód o wartości (...) zł, a małżonka Wnioskodawcy nabyła wszystkie
    nieruchomości o łącznej wartości (...) zł. W związku z podziałem majątku wspólnego
    małżonka zobowiązała się zapłacić Wnioskodawcy kwotę (...) zł tytułem spłaty związanej z
    podziałem majątku wspólnego. Małżonka w celu zwolnienia się z obowiązku spłaty na
    rzecz Wnioskodawcy z tytułu umowy o podziału majątku wspólnego przeniosła na
    Wnioskodawcę przysługujący jej udział wynoszący ½ części w spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) położonym w (...), przy ul. (...),
    objętym księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, na
    podstawie art. 453 Kodeksu Cywilnego (datio in solutum).
    W dniu 16 lipca 2024 r. Wnioskodawca rozwiódł się z X.
    Następnie w dniu 29 listopada 2024 r. Wnioskodawca zawarł drugi związek małżeński z Y,
    która po zawarciu związku małżeńskiego zmieniła nazwisko na Y. W drugim związku
    małżeńskim między małżonkami od początku małżeństwa obowiązywał ustrój majątkowej
    wspólności ustawowej.
    W dniu 4 grudnia 2024 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...), Wnioskodawca wraz z drugą
    żoną Y zawarł umowę darowizny. Na podstawie powyższej umowy darowizny
    Wnioskodawca darował do wspólności ustawowej żonie Y oraz sobie przysługujące
    Wnioskodawcy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...)
    położonym w (...), przy ul. (...), objęte księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym.
    Następnie w dniu 31 stycznia 2025 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawca wraz
    z żoną Y sprzedali spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...), objęte księgą wieczystą
    numer (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł.
    W dniu 12 lutego 2025 r. Wnioskodawca z aktualną żoną Y aktem notarialnym Rep. A nr (...)
    , zawarł umowę majątkową małżeńską ustanawiając ustrój rozdzielności majątkowej.
    Pytania
    1. Czy w z związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego
      własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku
      wielomieszkaniowym położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą numer
      (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł Wnioskodawca
      osiągnął przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych?
    2. Czy w z związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego
      własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku
      wielomieszkaniowym położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą numer
      (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł Wnioskodawca ma
      prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Według Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym
    położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim

    wkładem budowlanym, za cenę (...) zł Wnioskodawca osiągnął przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie udziału 1/2 części
    w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) położonym w (...)
    przy ul. (...), objętym księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim wkładem
    budowlanym, nabytym w dniu 22 listopada 2023 r. od byłej małżonki, która przeniosła na
    Wnioskodawcę wspomniany udział w celu zwolnienia się z obowiązku spłaty na rzecz
    Wnioskodawcy w kwocie (...) zł związanej z podziałem majątku wspólnego, na podstawie
    art. 453 Kodeksu cywilnego (datio in solutum).
    Wnioskodawca powinien rozpoznać swój przychód od połowy ceny przypadającej na
    udział 1/2 części w sprzedawanym spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego, z uwagi na to, że sprzedawane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego było objęte małżeńską wspólnością majątkową, a w takiej sytuacji każdy z
    małżonków powinien przyporządkować sobie połowę osiągniętego przychodu ze
    wspólnego majątku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej jako „ustawa o PIT”), źródłem
    przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie: w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu
    działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W analizowanej sprawie istotne jest zatem rozstrzygnięcie, kiedy doszło do nabycia (w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przez
    Wnioskodawcę nieruchomości, którą sprzedał (wraz z żoną) 31 stycznia 2025 r.
    Nieruchomość została nabyta dwuetapowo, w częściach po 1/2 udziału w spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym
    położonym w (...) przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym. Pierwszy udział wynoszący 1/2 został nabyty w dniu 10 marca
    2015 r. Następnie kolejny udział wynoszący 1/2 został nabyty w dniu 22 listopada 2023 r.
    Zatem od końca roku, w którym nastąpiło nabycie pierwszego udziału 1/2 upłynął okres
    dłuższy niż pięć lat i zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o PIT zbycie nie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem PIT. Natomiast od końca roku, w którym nastąpiło nabycie

    drugiego udziału 1/2 nie upłynął okres pięciu lat i od tej części udziału wystąpił przychód
    podatkowy.
    W dniu 4 grudnia 2024 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...), Wnioskodawca wraz z drugą
    żoną Y zawarł umowę darowizny. Na podstawie powyższej umowy darowizny
    Wnioskodawca darował do wspólności ustawowej żonie Y oraz sobie przysługujące
    Wnioskodawcy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...)
    położonym w (...), przy ul. (...), objęte księgą wieczystą nr (...) wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym.
    Z uwagi na wyżej opisane okoliczności, konieczne jest przywołanie następujących
    przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.):
    § art. 31 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    § art. 33 pkt 1 i 2 tej ustawy, który stanowi, że:
        Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy -
        Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
    - przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
    - przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub
      darczyńca inaczej postanowił.
    § art. 43 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    § art. 47 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
        ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
        rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
        taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1620 ze zm.):
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny - pod rygorem nieważności - powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Co równie istotne, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II
    FSK 933/18 wskazał, że:

    Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu
    nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c). PDoFizU od daty, czy to ustania
    ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego
    składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku małżonków. Nie ma
    zatem podstaw prawnych, aby (...) termin nabycia (...) nieruchomości liczyć od daty
    zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą
    nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny
    objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu jakkolwiek darowizna polegająca na
    przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich do majątku
    wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to
    jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU nieruchomości i
    innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU
    nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane
    pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w
    istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
    mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
    majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
    konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny
    być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej
    małżeńskiej w trybie art. 48 KRO.
    Wobec tego należy stwierdzić, że zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków,
    jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołują takie same skutki
    na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej
    uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości
    lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z
    małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo
    włączył do majątku wspólnego.
    Podobne stanowisko wyrażono w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, tj.
    w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15
      października 2024 r., znak 0115-KDIT3.4011.702.2024.1.AWO;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca
      2024 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.93.2024.1.MK;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia
      2020 r., znak 0115-KDIT3.4011.444.2020.1.KR.
    Należy zauważyć, że uwspólnienie w dniu 4 grudnia 2024 r. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym
    położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym, dokonane w drodze darowizny do majątku wspólnego
    Wnioskodawcy i Jego aktualnej żony na podstawie aktu notarialnym Rep. A nr (...) nie
    stanowiło odrębnego nabycia tego prawa dla podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Następnie należy odnieść się do sposobu ustalania przychodu dla każdego z małżonków
    przy zbyciu składnika majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. Według
    Wnioskodawcy, każdy małżonek jest oddzielnym podatnikiem i powinien
    przyporządkować sobie połowę uzyskanego przychodu ze zbycia wspólnej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o PIT, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu
    od osiąganych przez nich dochodów.

    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
    maja 2020 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.175.2020.2.JM:
    „Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy, małżonkowie podlegający obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok
    podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok
    podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
    podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art,
    9 ust. 1 i 1a; po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot
    określonych w art. 26 i art. 26e; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga
    małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów
    małżonków.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw nie
    znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego tytułu zostały
    wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że podatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie
    małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z
    osobna. Skoro każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od
    przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany
    jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej
    majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego”.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w związku ze sprzedażą w dniu 31
    stycznia 2025 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr
    (...) wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym za cenę (...) zł, powstał przychód do
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie udziału 1/2 w tym
    prawie, nabytym w dniu 22 listopada 2023 r. od byłej małżonki. Wnioskodawca powinien
    przyporządkować sobie połowę powstałego przychodu. Cena sprzedaży całego prawa
    wyniosła (...) zł, zatem przychód do opodatkowania od części udziału 1/2 wyniósł (...) zł, a
    Wnioskodawca powinien przyporządkować sobie połowę tego przychodu, tj. przychód w
    kwocie (...) zł.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r.
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku
    wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...) wraz
    ze związanym z nim wkładem budowlanym za cenę (...) zł, Wnioskodawca ma prawo do
    rozpoznania kosztów uzyskania przychodu w kwocie równowartej wierzytelności spłaty
    byłej małżonki związanej z podziałem majątku wspólnego, która wygasła w związku z
    przeniesieniem na Wnioskodawcę udziału 1/2 w zbywanym prawie, na podstawie art. 453
    Kodeksu cywilnego (datio in solutum).
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 i 2 ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy
    obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
    powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1,
    dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią
    udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia,

    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    Natomiast, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie. W analizowanej sprawie
    opodatkowany udział w prawie 1/2, będący przedmiotem zbycia 31 stycznia 2025 r.
    Wnioskodawca nabył odpłatnie (w zamian za zwolnienie z długu), a więc w tym przypadku
    do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości nabytych odpłatnie ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie
    wskazanie, że koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej
    nieruchomości. Zatem, określając koszty uzyskania przychodu należy brać pod uwagę te
    wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód.
    Ustawodawca nie określa w art. 22 ust. 6c szczegółowo katalogu wydatków, które mogą
    stanowić koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Koszty nabycia, o których mowa w tym przepisie powinny być rozumiane szeroko.
    Zatem, na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego, do kosztów uzyskania
    przychodu - w rozumieniu art 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych - z tytułu dokonanej sprzedaży nieruchomości, Wnioskodawca zaliczyć może
    jako koszty jej nabycia nominalną wartość wierzytelności, które wygasły w wyniku
    przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy prawa własności nieruchomości w ramach datio in
    solutum (wartość wierzytelności spłaty związanej z podziałem majątku wspólnego).
    Podobne stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 15 maja 2020 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.344.2020.1.DJ, w której organ
    stwierdził, że:
    „Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości - zgodnie z
    art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - Wnioskodawca może
    zaliczyć jako koszty jej nabycia nominalną wartość wierzytelności, które wygasły w
    następstwie przeniesienia na Wnioskodawcę prawa własności nieruchomości w ramach
    datio in solutum”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego,
      przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Natomiast zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub praw w zamian za zwolnienie z długu jest
    odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub prawa, nie następuje bowiem pod tytułem darmym.

    W związku z powyższym, nabyciem jest przeniesienie aktem notarialnym w dniu 22
    listopada 2023 r. na Pana rzecz ½ udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do
    lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym w ramach
    uregulowania wierzytelności (datio in solutum), w zamian za zwolnienie z długu
    powstałego w związku z podziałem majątku dorobkowego (wspólnego) Pana i Pana byłej
    żony.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że:
    - 10 marca 2015 r. nabył (zakupił) Pan ½ udziału w spółdzielczym własnościowym prawie
      do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym do majątku
      osobistego;
    - 22 listopada 2023 r. nabył Pan ½ udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do
      lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym w ramach
      uregulowania wierzytelności (datio in solutum), w zamian za zwolnienie z długu
      powstałego w związku z podziałem majątku dorobkowego (wspólnego) Pana i Pana
      byłej żony.
    Z wniosku wynika, że:
    · 29 listopada 2024 r. zawarł Pan drugi związek małżeński;
    · 4 grudnia 2024 r. aktem notarialnym darował Pan do wspólności ustawowej Pana żonie
      oraz sobie przysługujące spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego
      wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym;
    · 31 stycznia 2025 r. aktem notarialnym Pan i Pana żona sprzedaliście wyżej wymienione
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
      wkładem budowlanym.
    Odnosząc się do kwestii, czy włączenie do majątku wspólnego spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem
    budowlanym wchodzącego uprzednio w skład Pana majątku osobistego stanowi ponowne
    nabycie przez Pana ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym wskazuję, że kwestie stosunków
    majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Stosownie do art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie - poprzez zawarcie stosownej umowy -
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c) ww. ustawy. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa
    majątkowego wchodzących uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi
    nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia
    przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w
    formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić
    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest

    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków NSA i WSA (przykładowo: wyrok
    NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456/15, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 313/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA
    /Gd 964/14).
    Skoro z chwilą objęcia nieruchomości lub prawa majątkowego wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości lub prawa majątkowego, a
    żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej
    części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej
    (wspólności ustawowej) strona takiej umowy, czyli Pan, wyzbył się prawa do tej rzeczy.
    Tym samym, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy darowizny do majątku
    wspólnego nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego
    małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego
    przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego
    przez tego małżonka, który nieruchomość lub prawo majątkowe włączył do majątku
    wspólnego. W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie udziały w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym pierwotnie (tj. przed
    zawarciem przez Pana drugiego związku małżeńskiego oraz włączeniem do majątku
    małżonków w drodze umowy darowizny do majątku wspólnego i nabytych odpowiednio w
    2015 r. i 2023 r.) należały do Pana majątku odrębnego, następnie w wyniku rozszerzenia
    wspólności majątkowej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz ze
    związanym z nim wkładem budowlanym zostało przekazane z Pana majątku osobistego
    do majątku wspólnego małżonków.
    Zatem za datę nabycia przez Pana należy przyjąć daty, w których nabył Pan udziały w
    spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym do majątku odrębnego, tj. odpowiednio w 2015 r. i 2023 r.
    Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    stwierdzić należy, że sprzedaż w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, w części
    odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2015 r., nie stanowi źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ ww. sprzedaż
    nastąpiła po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tej części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze
    związanym z nim wkładem budowlanym.
    Natomiast sprzedaż w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, w części
    odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2023 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ ww. sprzedaż
    nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

    nabycie tej części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze
    związanym z nim wkładem budowlanym.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Można do takich kosztów m.in. zaliczyć:
    - związane ze zbyciem koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę
      majątkowego;
    - prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości;
    - koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości;
    - wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej;
    - opłatę notarialną, koszty i opłaty sądowe.
    Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają
    przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw

      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W świetle powyższego definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie
    wskazanie, że koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości lub
    prawa majątkowego powiększone o nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości lub
    prawa majątkowego, a poczynione zostały w czasie jej posiadania.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której
    nabywca staje się właścicielem nieruchomości lub prawa majątkowego. Kosztem nabycia
    bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą
    przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup ten jest sfinansowany kredytem
    bankowym, czy też środki na zakup nieruchomości pochodzą z oszczędności nabywcy.
    Kosztem nabycia są również wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem
    aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości, pod warunkiem, że w istocie
    nabywca takie wydatki poniósł.
    W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość
    należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości.
    Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale
    również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym. Ponadto ustawa przewiduje,
    że wysokość nakładów zwiększających wartość nieruchomości poniesionych w czasie jej
    posiadania ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od
    towarów oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia
    „nabycie”. Nie określają również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić
    nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego następuje z chwilą
    uzyskania prawa własności do tej nieruchomości, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie której doszło do nabycia tego prawa własności.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub art. 22
    ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1,
      pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego - w
      przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
      podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie
      z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków,
      kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga
      małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych
      dochodów małżonków.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, nie znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego
    tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że
    podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z
    małżonków, a nie małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z
    małżonków z osobna. Skoro każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku
    dochodowego od przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z
    nich zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości lub prawa majątkowego (udziału) stanowiącej majątek wspólny małżeński i
    wyliczenia należnego podatku dochodowego.
    Mając na uwadze powyżej powołane przepisy wskazać należy, że w przypadku odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej w skład majątku wspólnego
    małżonków, każdy z małżonków jako odrębny podatnik podatku dochodowego od osób
    fizycznych zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego z odpłatnego

    zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego stanowiącej majątek wspólny małżeński i
    wyliczenia należnego podatku dochodowego.
    W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie przychodem podlegającym opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest przychód z odpłatnego zbycia
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2023 r.
    wchodzącego w skład majątku wspólnego Pana i Pana żony, wskazać należy, że uzyskał
    Pan przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    odpowiadający połowie ceny sprzedaży ww. udziału podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, przy uwzględnieniu równego udziału
    małżonków w majątku wspólnym.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących ustalenia kosztów uzyskania przychodu
    związanych z odpłatnym zbyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym podkreślić należy, że z
    treści przytoczonego przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jednoznacznie wynika, że do kosztów uzyskania przychodów z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości zaliczyć można jedynie wydatki, które podatnik poniósł
    na nabycie (wytworzenie) nieruchomości, bądź też ewentualnie nakłady, które poniósł w
    trakcie posiadania nieruchomości, a które zwiększą jej wartość.
    Ponieważ umowa świadczenia w miejsce wykonania (datio in slolutum) ma charakter
    odpłatnej umowy rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego
    roszczenia uzyskuje inne, zastosowanie znajdzie tu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać, że prawo do pomniejszenia dochodu o koszty nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego mają oboje małżonkowie w proporcji, w jakiej
    przysługuje im prawo do udziału w zysku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    prawa majątkowego. W przypadku braku przeciwnego dowodu należy przyjąć, że prawa
    do udziału w zysku są równe (po 50%).
    Po zakończeniu roku podatkowego jest Pan zobowiązany złożyć zeznanie podatkowe, o
    którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (PIT-39), w którym wykaże przychód, koszty uzyskania przychodu i dochód w ww. proporcji
    i obliczyć należny podatek dochodowy. Zatem fakt, iż spółdzielcze własnościowe prawo do
    lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym stanowiło (tj. przed
    zawarciem przez Pana drugiego związku małżeńskiego oraz włączeniem do majątku
    małżonków w drodze umowy darowizny do majątku wspólnego) Pana majątek odrębny
    (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym - nabyte odpowiednio w udziałach w 2015 r. i w 2023 r.), a
    następnie przed odpłatnym zbyciem zostało darowane do wspólności małżeńskiej, ma
    wpływ na sposób wyliczenia dochodu do opodatkowania z tytułu odpłatnego zbycia
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym przez Pana.
    Jednocześnie ustawową przesłanką niezbędną do uznania wydatków za koszty uzyskania
    przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa majątkowego. Przy czym,
    określając koszt uzyskania przychodu, co do zasady należy brać pod uwagę te wydatki,
    które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód. Dlatego udokumentowane koszty
    nabycia mogą podlegać odliczeniu od przychodów wyłącznie w części odpowiadającej (w
    tym proporcjonalnie) odpłatnie zbytemu udziałowi w nieruchomości lub prawie
    majątkowym.
    Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić
    należy, że do kosztów uzyskania przychodu – w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – z tytułu dokonanej sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem

    budowlanym, ma Pan prawo zaliczyć jako koszty jego nabycia nominalną wartość
    wierzytelności, która wygasła w wyniku przeniesienia na Pana udziału w spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim wkładem
    budowlanym, w ramach zawartej umowy świadczenia w miejsce wykonania (datio in
    solutum) w zamian za zwolnienie z długu byłej żony, powstałego w związku z podziałem
    majątku dorobkowego (wspólnego), w części przypadającej na uzyskany przez Pana
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    odpowiadający połowie ceny sprzedaży udziału podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do pomniejszenia dochodu o koszty nabycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego mają oboje małżonkowie w proporcji, w jakiej przysługuje im prawo do
    udziału w przychodzie z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego.
    Zatem, stanowisko Pana w zakresie prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu
    w kwocie równowartej wierzytelności spłaty byłej małżonki związanej z podziałem majątku
    wspólnego, która wygasła w związku z przeniesieniem na Pana udziału ½ w zbywanym
    spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionych pytań i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w
    związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pana jako osoby występującej z
    wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pana żony).
    Wskazać także należy, iż przedstawione we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych,
    zostały wydane w indywidualnych sprawach w określonych, odrębnych stanach
    faktycznych i tylko do nich się odnoszą. Natomiast organy, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost. Nie są wiążące dla tut. Organu, który wydał

    przedmiotową interpretację indywidualną. Każdą sprawę Organ podatkowy jest
    zobowiązany traktować indywidualnie.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych także należy
    stwierdzić, że zostały również wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla
    Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią
    źródła prawa, wiążą bowiem strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc
    zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt
    innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    W odniesieniu do wskazanych przez Pana we własnym stanowisku kwoty wyjaśniam, że
    wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.