Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-235/12-4/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-09-04
Teza: Czy wycena faktury WDT wystawionej wcześniej niż faktyczna dostawa do niemieckiego odbiorcy powinna być dokonywana każdorazowo w momencie faktycznej dostawy WDT (wg średniego kursu NBP dla EUR z poprzedniego dnia roboczego) czy w dacie wystawienia faktury (wg średniego kursu NBP dla EUR z poprzedniego dnia roboczego). W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: faktura; kurs-kurs średni NBP; przychód; przychód-moment powstania przychodów; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychody w walutach obcych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2012 r. (data wpływu 31.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu powstania przychodu podatkowego i jego wyceny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. (data wpływu 24.08.2012 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu powstania przychodu podatkowego i jego wyceny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca - czynny podatnik podatku od towarów i usług, także w zakresie WDT i WNT - jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży konstrukcji metalowych. Rozliczenia z tytułu podatku VAT dokonywane są w trybie miesięcznym.

W ramach swojej działalności Spółka dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych dla odbiorcy niemieckiego. Umowa handlowa z odbiorcą niemieckim jest skonstruowana w ten sposób, że po zakończeniu produkcji towar podlega odbiorowi jakościowemu przez komisję złożoną z przedstawicieli obu stron - polskiej i niemieckiej. Po podpisaniu protokołu odbioru, towar jest pakowany i składowany na placu magazynowym Spółki. Od tego momentu do momentu wywozu towaru do Niemiec mija czasem kilka tygodni. Klient niemiecki wynegocjował w umowie 30 dniowy termin płatności od daty otrzymania oryginału faktury WDT. Powoduje to w Spółce częste zatory płatnicze.

W piśmie z dnia 21 sierpnia 2012 r. (data wpływu 24.08.2012 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, Spółka wskazała, iż wystawia Ona fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz odbiorcy niemieckiego w momencie sfinalizowania transakcji sprzedaży.

Wydanie przedmiotu sprzedaży, rozumiane jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, występuje w momencie sfinalizowania transakcji sprzedaży i odbioru towaru z placu magazynowego własnym transportem odbiorcy.

Faktury dokumentujące sprzedaż na rzecz odbiorcy niemieckiego wystawiane są w EURO.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy wycena faktury WDT wystawionej wcześniej niż faktyczna dostawa do niemieckiego odbiorcy powinna być dokonywana każdorazowo w momencie faktycznej dostawy WDT (wg średniego kursu NBP dla EUR z poprzedniego dnia roboczego), czy w dacie wystawienia faktury (wg średniego kursu NBP dla EUR z poprzedniego dnia roboczego)? W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. ), za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, (\`(...)\`), dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

1.  wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub
2.  wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub
3.  otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach.

W konsekwencji, w sytuacji wskazanej w powyższym pytaniu obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych powstanie w dniu wystawienia faktury, a wycena wartości faktury powinna być obliczona poprzez przemnożenie ilości EUR z faktury przez średni kurs EUR ogłoszony przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu (art. 12 ust. 2), tj. daty wystawienia faktury.

W związku z powyższym, opisany sposób fakturowania i dokumentowania WDT w przedstawionym pytaniu, zdaniem Spółki, jest prawidłowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 3 tej ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.

Podstawowe zasady określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą zostały uregulowane przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl tego przepisu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z powyższego wynika zatem, iż powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia wskazanych w przepisie zdarzeń oraz że przychód generuje zdarzenie, które wystąpi najwcześniej.

Jednocześnie wskazać należy, że jeżeli ww. zdarzenia (tj. wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi / częściowe wykonanie usługi) wystąpią po dniu wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, to te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia, decydują o momencie powstania przychodu.

Ponadto powołać należy się na treść art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach swojej działalności Spółka dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych dla odbiorcy niemieckiego. Umowa skonstruowana została w ten sposób, że po zakończeniu produkcji towar podlega odbiorowi jakościowemu przez komisję złożoną z przedstawicieli obu stron. Po podpisaniu protokołu odbioru, towar jest pakowany i składowany na placu magazynowym Spółki. Od tego momentu do momentu wywozu towaru do Niemiec mija czasem kilka tygodni. Ponadto Spółka wskazała, iż wystawia fakturę dokumentująca sprzedaż na rzecz odbiorcy niemieckiego w momencie sfinalizowania transakcji sprzedaży. Natomiast wydanie przedmiotu sprzedaży, rozumiane jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, występuje w momencie sfinalizowania transakcji sprzedaży i odbioru towaru z placu magazynowego własnym transportem odbiorcy. Faktury dokumentujące sprzedaż na rzecz odbiorcy niemieckiego wystawiane są w EURO.

Odnosząc powyższe do zaprezentowanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazać należy, iż najwcześniejszym ze zdarzeń jest dzień wystawienia faktury. Zatem ten dzień należy uznać za datę powstania przychodu podatkowego Spółki, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie uzyskany w ten sposób przychód podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia tej faktury.

Reasumując, w przedmiocie sprawy obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych powstaje w dacie wystawienia faktury, której wycena na złote winna mieć miejsce wg kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień jej wystawienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo informuje się, iż w przedmiocie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.