Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.673.2024.2.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Spółka ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na posiłki dla
Pracowników i Współpracowników udostępniane w polskim
biurze podczas pracy do kosztów uzyskania przychodów.
Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w
art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
posiłki
pracownik
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia czy Wnioskodawca może uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów
    w podatku CIT wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup Posiłków dla
    Pracowników i Współpracowników, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z siedzibą na terytorium Danii,
    prowadzącą na terytorium Polski działalność gospodarczą za pośrednictwem (przy
    pomocy) oddziału w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 470 ze zm.),
    zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr (...).
    Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) od dochodów, osiąganych na
    terytorium Polski za pośrednictwem oddziału.
    Wnioskodawca jest również czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”) w Polsce.
    Podstawowy przedmiot działalności, prowadzonej przez Spółkę obejmuje świadczenie
    usług informatycznych na rynku duńskim dla (...).
    Jednocześnie Spółka wskazuje, że jej usługi, zarówno w Polsce jak i w państwie
    członkowskim, w którym znajduje się centrala podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT
    jak również mogą podlegać zwolnieniu z VAT, w związku z czym Spółka do celów odliczenia
    VAT wynikających z wydatków związanych z działalnością mieszaną stosuje proporcję, o
    której mowa w art. 90 ustawy o VAT.
    Metodologia odliczenia VAT oparta została na szczegółowej klasyfikacji faktur zakupowych,
    względem których Spółce przysługuje:
        pełne odliczenie podatku naliczonego;
        odliczenie przy zastosowaniu proporcji.
    W ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, Spółka: (i) zatrudnia
    pracowników - na podstawie umowy o pracę (dalej: „Pracownicy”) oraz (ii) zawarła umowy
    o współpracę ze spółkami IT, na podstawie których konsultanci zatrudnieni głównie na
    podstawie umów cywilnoprawnych, świadczą usługi informatyczne na rzecz Spółki (dalej:
    „Współpracownicy”) (dalej razem: „Personel”).
    W ramach dodatkowych świadczeń, zapewnianych Pracownikom i Współpracownikom,
    Wnioskodawca na swój koszt nabywa posiłki, które są udostępniane Pracownikom i
    Współpracownikom w biurze, wykorzystywanym przez Wnioskodawcę do prowadzenia
    działalności gospodarczej w Polsce (dalej jako: „Posiłki”). W celu zapewnienia Pracownikom
    oraz Współpracownikom Posiłków, Spółka korzysta z usług podmiotu zewnętrznego
    świadczącego usługi cateringowe, w oparciu o zawartą umowę pomiędzy Spółką, a tym
    podmiotem.
    Wnioskodawca wskazuje, iż Posiłki są dostępne w kuchni pracowniczej, znajdującej się w
    biurze A. dla Pracowników jak i Współpracowników w formie szwedzkiego stołu /
    ogólnodostępnego bufetu. Skorzystanie z Posiłków jest możliwe przez około półtorej
    godziny w ciągu dnia. Z uwagi na charakter szwedzkiego stołu, Posiłki nie są przypisywane
    do konkretnych Pracowników/Współpracowników (nie jest prowadzona żadna ewidencja

    w tym zakresie). Jednocześnie, w celu skorzystania z Posiłków, nie istnieje konieczność
    wcześniejszych zapisów. Tym samym, Spółka nie prowadzi na bieżąco weryfikacji, kto
    dokładnie korzysta z Posiłków (tj. Pracownicy czy Współpracownicy).
    Udostępniane Posiłki są nieodpłatne dla wszystkich Pracowników i Współpracowników
    Spółki. Wnioskodawca finansuje je w całości z własnych środków obrotowych na
    podstawie faktur VAT wystawianych przez firmę cateringową. Ilość zamówionej żywności
    na dany dzień opiera się na oszacowanym przez Spółkę zapotrzebowaniu w danym
    okresie, jednakże minimalna, dzienna ilość dostarczanych posiłków wynosi 150. Szacunki
    te uwzględniają przede wszystkim spodziewaną frekwencję w biurze - przykładowo,
    Spółka może uznać, że przewidywane zapotrzebowanie w okresie wakacyjnym, jest
    odpowiednio niższe z uwagi na sezon urlopowy. Ponadto, niezależnie od tego, Spółka
    bierze pod uwagę sytuację, w której, z uwagi na przedwczesne wyczerpanie posiłków,
    skorzystanie z bufetu w danym dniu okaże się niemożliwe dla niektórych z
    zainteresowanych Pracowników/Współpracowników, jak również sytuację odwrotną, w
    której część produktów nie zostanie skonsumowana. Spółka pragnie zaznaczyć, że
    pierwszy ze wskazanych scenariuszy nie powoduje możliwości powstania jakichkolwiek
    roszczeń po stronie Pracowników/Współpracowników.
    Pracownicy/Współpracownicy, którzy nie skorzystali z konsumpcji posiłków, nie otrzymują
    z tego tytułu żadnego ekwiwalentu pieniężnego. Ponadto, Posiłki nie są wydawane
    nieobecnym Pracownikom/Współpracownikom.
    Praca zdalna w Spółce regulowana jest zarówno na poziomie międzynarodowym, jak i
    lokalnym. Na szczeblu międzynarodowym przyjęto politykę i procedurę biznesową
    dotyczącą pracy hybrydowej, a na szczeblu lokalnym obowiązują przepisy dotyczące pracy
    zdalnej. Zarówno Pracownicy, jak i Współpracownicy mają możliwość pracy z domu do 8
    dni w miesiącu, a każde żądanie powinno zostać zarejestrowane i zatwierdzone przez
    kierownika. Kierownik może odrzucić takie żądanie bez uzasadnienia.
    Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, iż Posiłki dla Pracowników i Współpracowników nie
    są posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28
    maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, wydanego na podstawie art.
    232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. Poz. 1465 ze zm.),
    które to przepisy zobowiązują pracodawcę do zapewnienia posiłku dla pracownika w
    określonych sytuacjach. Oznacza to, że Spółka nie ma obowiązku wynikającego z
    przepisów prawa pracy i regulacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy
    zapewniania posiłków profilaktycznych i regeneracyjnych Pracownikom oraz
    Współpracownikom. Jednakże, aktualny standard rynkowy i sytuacja na rynku pracy
    wymusza takie działania. Także, zapewnianie Posiłków Pracownikom/Współpracownikom
    nie spełnia definicji działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4
    marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. Poz. 288), tj.
    nabycie Posiłków nie jest finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych.
    Ponadto, sfinansowanie Posiłków dla Pracowników, jak również dla Współpracowników
    nie jest elementem należnego im wynagrodzenia, w tym nie jest gwarantowane w umowie
    o pracę / umowie o współpracy, zawartej z Pracownikami / spółkami IT.
    Wdrożone rozwiązanie (udostępnianie Pracownikom i Współpracownikom Posiłków w
    biurze) ma w założeniu przysłużyć się realizacji różnych celów Spółki.
    W związku z obserwowanymi zmianami na rynku pracy, zwłaszcza w sektorze IT, gdzie
    praca zdalna zyskała na znaczeniu i stała się standardem oczekiwanym przez
    pracowników po okresie pandemii, głównym celem Spółki, przy podjęciu inicjatywy
    wprowadzenia nieodpłatnych Posiłków dla Personelu, było zachęcenie Pracowników
    /Współpracowników do regularnej pracy w formie stacjonarnej, tj. z biura, zamiast w
    formie zdalnej, a tym samym uczestnictwo w życiu biurowym. Obecność Pracowników
    /Współpracowników w biurze sprzyja lepszemu przepływowi informacji, współpracy oraz

    wymianie pomysłów, co jest nieocenione w dynamicznie rozwijającym się środowisku
    technologicznym.
    Ponadto, zdaniem Spółki obecność Pracowników i Współpracowników w biurze ma istotny
    wpływ na kształtowanie pozytywnych relacji międzyludzkich oraz integrację zespołu.
    Wspólne spożywanie Posiłków przyczynia się do budowania atmosfery wzajemnego
    zaufania i współpracy, co jest fundamentem dla efektywnego funkcjonowania organizacji.
    Działanie to ma również za zadanie podkreślenie troski Spółki o dobrostan Pracowników i
    Współpracowników, co jest istotnym elementem strategii Spółki w zakresie zarządzania
    zasobami ludzkimi.
    Wprowadzenie nieodpłatnych Posiłków dla Personelu ma również pozytywny wpływ na
    wizerunek Spółki jako pracodawcy w oczach potencjalnych kandydatów do pracy, co w
    dłuższej perspektywie przekłada się na zwiększenie atrakcyjności pracodawcy na rynku
    pracy. Jest to szczególnie istotne w branży IT, gdzie wysoka rotacja pracowników jest
    zjawiskiem powszechnym i stanowi wyzwanie dla wielu organizacji. Co więcej, w ocenie
    Wnioskodawcy pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy i zadowolenie Pracowników
    Spółki pośrednio wpływa również na zwiększenie satysfakcji klientów Spółki z usług
    świadczonych na ich rzecz. Klienci chętniej bowiem pracują z podmiotami, w których
    rotacja pracowników nie jest częstym zjawiskiem, a dany klient współpracuje z zespołem
    pracowników, którzy znają specyfikę działalności tego klienta.
    Należy podkreślić, że oferowanie nieodpłatnych obiadów w miejscu pracy umieszcza
    Spółkę na pozycji unikalnego pracodawcy. Taka forma benefitu, nieczęsto spotykana na
    polskim rynku, wyróżnia Spółkę na tle innych i przyciąga uwagę potencjalnych
    pracowników, którzy poszukują pracodawcy oferującego nie tylko atrakcyjne warunki
    zatrudnienia, ale także dodatkowe udogodnienia, które podnoszą jakość życia
    zawodowego.
    Do dnia sporządzania tego Wniosku, wydatki poniesione na zakup Posiłków Spółka
    wyłączała z kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT oraz nie odliczała VAT
    naliczonego z tytułu nabycia usług cateringowych.
    Przedmiotowe usługi są dokumentowane fakturami VAT z wykazaną kwotą podatku VAT,
    w których jako nabywca figuruje Spółka. Koszty obciążające Spółkę, są wykazywane na
    fakturze, w zależności od dostawcy, w ujęciu dziennym (opłata za posiłki przygotowane na
    dany dzień) lub określone są na podstawie ilości sprzedanych posiłków w danym okresie
    (np. koszt za 4 000 posiłków).
    Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie osób spożywających Posiłki. Jednakże, w chwili
    obecnej Spółka prowadzi na bieżąco weryfikację związaną z obecnością Pracowników i
    Współpracowników w biurze, wykorzystywanym przez Spółkę w prowadzonej w Polsce
    działalności gospodarczej. Frekwencja Pracowników/Współpracowników w biurze
    określana jest poprzez ilość odbitych kart pracowniczych, których Pracownicy jak i
    Współpracownicy muszą użyć podczas wchodzenia do biura. Tym samym, Spółka jest w
    stanie oszacować, jaki procent Posiłków został wykorzystany przez Pracowników, a jaki
    przez Współpracowników i w ten sposób dokonać podziału poniesionego przez Spółkę
    kosztu nabycia Posiłków, tj. w określonej części jako wydatku na nabycie Posiłków dla
    Pracowników, a w określonej części jako wydatku na nabycie Posiłków dla
    Współpracowników.
    Pytania
      1. Czy Wnioskodawca, na podstawie przedstawionego opisu stanu faktycznego
        /zdarzenia przyszłego, posiada prawo do odliczenia naliczonego podatku od
        towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
        Współpracowników, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy?
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w opisanym stanie faktycznym
        /zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może uwzględnić w kosztach uzyskania

        przychodów w podatku CIT wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup
        Posiłków dla Pracowników i Współpracowników, ogólnodostępnych w biurze
        Wnioskodawcy?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od
    towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, prawidłowe
    jest stanowisko Wnioskodawcy, iż Wnioskodawca może uwzględnić w kosztach uzyskania
    przychodów w podatku CIT wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup Posiłków
    dla Pracowników i Współpracowników, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Poniesiony wydatek jako koszt uzyskania przychodu podatnika
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wprost wymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W doktrynie i praktyce wykształciło się stanowisko, iż w procesie kwalifikacji wydatku
    poniesionego przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów, możliwość takiej
    kwalifikacji uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:
        wydatek został faktycznie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym
        rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie
        stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały
        poniesione na działalność podatnika przez podmioty inne niż podatnik i z majątku
        tych podmiotów),
        wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. poniesiony wydatek nie został
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócony,
        wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
        wydatek został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie znajduje się w grupie wydatków, które zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT są
        wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.
    Zgodnie z tą regulacją, podatnik ma możliwość ujęcia dla celów podatkowych wydatków (z
    wyjątkiem wydatków wyłączonych wprost z kosztów uzyskania przychodów na podstawie
    art. 16 ust. 1 ustawy o CIT) poniesionych przez podatnika, pod warunkiem, że wykaże ich
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć
    wpływ na wielkość osiągniętego/ zabezpieczonego przychodu - nawet, jeżeli w efekcie
    poniesionego wydatku, przychód po stronie podatnika faktycznie nie wystąpi. Zaliczenie
    konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest więc możliwe, jeśli
    racjonalnie oceniając wydatek ten mógłby przyczynić się do powstania przychodu czy jego
    zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

    Co więcej, z przepisów art. 15 ust. 4 oraz art. 15 ust. 4d ustawy o CIT wynika podział
    kosztów na tzw. koszty bezpośrednie (bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu)
    oraz tzw. koszty pośrednie (pośrednio związane z uzyskaniem przychodu).
    Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu należy uznać te koszty, których
    poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem, uzyskanym przez
    podatnika. Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać
    bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy
    całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Do pośrednich
    kosztów uzyskania przychodów zaliczane są wszystkie racjonalne wydatki, które
    ukierunkowane są na osiągnięcie potencjalnego, hipotetycznego, ale obiektywnie
    możliwego do osiągnięcia przychodu lub mające służyć zachowaniu jego źródła. W związku
    z tym, do kosztów podatkowych zalicza się również wydatki o charakterze ogólnym,
    niepowiązane z konkretnym przychodem, ale ponoszone w ramach i na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego warto wskazać, iż wśród kosztów
    uznawanych przez ustawodawcę za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT są także
    tzw. koszty pracownicze, a więc koszty ponoszone przez pracodawcę w związku z
    zatrudnianiem pracowników. Wydatki takie obejmują m.in. wynagrodzenia za pracę,
    nagrody, premie, ale również i inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w
    sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości
    wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie pracowników.
    Wydatki na nabycie Posiłków jako koszty uzyskania przychodów - uwaga ogólna
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki opisane w przedstawionym we wniosku stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym, ponoszone przez Spółkę na zapewnienie Posiłków
    Pracownikom oraz Współpracownikom Spółki, spełniają wszystkie warunki do uznania
    tych wydatków za koszty uzyskania przychodów w myśl ustawy o CIT.
    Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że to Wnioskodawca ponosi ekonomiczny ciężar
    nabycia Posiłków. Jednocześnie koszty nabycia Posiłków nie zostaną Wnioskodawcy w
    jakikolwiek sposób zwrócone, tj. nabycie Posiłków jest finansowane ze środków
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca również w odpowiedni sposób dokumentuje poniesione
    wydatki zgodnie z regulacją zawartą w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT i dokonuje płatności na
    podstawie faktur VAT, wystawionych przez dostawcę Posiłków (co zostało wskazane we
    Wniosku w odniesieniu do pytania nr 1 Wniosku).
    Także, niewątpliwie ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zapewnienie Posiłków
    Pracownikom i Współpracownikom pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z
    osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami. Jak Wnioskodawca wskazał w
    uzasadnieniu do pytania nr 1 Wniosku, zapewnienie Pracownikom oraz
    Współpracownikom dobrych warunków pracy poprzez udostępnienie darmowego posiłku
    spożywanego w czasie przerwy w pracy jest wyrazem starań pracodawcy o zapewnienie
    dobrej atmosfery podczas świadczenia pracy w biurze, ale wpływa również na wydajność
    pracy poprzez zwiększenie motywacji Pracowników i Współpracowników. Wpływa to
    również na realizację zadań Spółki na najwyższym poziomie. Ponadto, istotna jest także
    optymalizacja czasu zamawiania cateringu z uwagi na to, iż Pracownicy oraz
    Współpracownicy nie muszą opuszczać miejsca pracy w celu zamówienia i spożycia
    posiłku poza biurem. Pozwala to szybciej i sprawniej zrealizować cele biznesowe założone
    przez Spółkę, co przekłada się na uzyskiwane przez Spółkę przychody z prowadzonej
    działalności gospodarczej. Jak Spółka wskazywała w opisie stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego Wniosku, w ocenie Spółki pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy i
    zadowolenie Pracowników Spółki pośrednio wpływa również na zwiększenie satysfakcji
    klientów Spółki z usług świadczonych na ich rzecz z uwagi na to, że klienci chętniej pracują

    z podmiotami, w których rotacja pracowników nie jest częstym zjawiskiem. Zapewnia to
    możliwość współpracy klienta z zespołem pracowników, którzy znają specyfikę działalności
    danego klienta.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno ulegać wątpliwości, że
    wydatki na zapewnienie Posiłków Pracownikom oraz Współpracownikom, ponoszone
    przez Wnioskodawcę, spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów na gruncie
    ustawy o CIT.
    Wydatki na nabycie Posiłków jako niestanowiące kosztów reprezentacji
    Wnioskodawca wskazuje, iż w ocenie Wnioskodawcy wydatki na nabycie Posiłków nie
    powinny być uznane za tzw. koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28)
    ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w
    podatku CIT kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi
    gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Przy czym
    Wnioskodawca wskazuje, iż w ustawie o CIT ustawodawca nie zawarł definicji legalnej
    pojęcia „reprezentacji”. Wskazówek co do znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w
    bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11) Sąd wskazał, iż
    celem wydatków reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika,
    stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z
    kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny,
    należy je analizować przez pryzmat celu poniesienia tych wydatków. Jeśli wyłącznym bądź
    dominującym celem ponoszonych wydatków jest wykreowanie pozytywnego obrazu
    podatnika wobec potencjalnych klientów, to wydatki takie mają charakter
    reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków
    na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie
    oznacza jednak, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania
    przychodów a jedynie wtedy, gdy służą ww. celowi.
    Także, zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych za czynności o charakterze
    reprezentacyjnym, uznawane są działania skierowane do istniejących bądź potencjalnych
    kontrahentów bądź osoby trzeciej, ukierunkowane na stworzenie pozytywnego obrazu,
    wizerunku podmiotu gospodarczego. Natomiast ponoszenie przez Wnioskodawcę
    wydatków na zakup Posiłków dla Personelu, nie stanowi działania skierowanego na
    zewnątrz, nie może zatem mieć wpływu na kształtowanie wizerunku Spółki na zewnątrz.
    Personel nie stanowi potencjalnych kontrahentów Spółki.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki Wnioskodawcy poniesione na zakup
    Posiłków udostępnianych do ogólnej konsumpcji Pracownikom i Współpracownikom w
    czasie ich pracy, nie należą do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Wydatki te są w
    istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do innych świadczeń
    płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników. Mają one bowiem
    bezpośredni wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania obowiązków
    służbowych oraz służą lepszej organizacji czasu pracy oraz polepszeniu efektywności
    wykonywania obowiązków przez pracowników. Wydatki te nie są również ponoszone
    przez Spółkę w celu stworzenia pozytywnego wizerunku Spółki wobec jej potencjalnych
    klientów. Z tego względu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w
    przedmiotowej sprawie, a przedmiotowe wydatki nie stanowią kosztów reprezentacji, nie
    są skierowane do potencjalnych kontrahentów Spółki i nie mają również charakteru
    wystawnego.
    Wydatki na nabycie Posiłków jako niestanowiące wydatków na działalność socjalną
    Także Wnioskodawca wskazuje, iż stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, nie
    uważa się za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków pracodawcy na
    działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń
    socjalnych (tj. finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych). Jak

    wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wniosku, wydatki na Posiłki
    dla Pracowników oraz Współpracowników nie spełniają definicji działalności socjalnej, o
    której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Tym
    samym wskazany przepis ustawy o CIT, wyłączający możliwość uwzględnienia wydatków
    pracodawcy na działalność socjalną w kosztach uzyskania przychodu w podatku CIT, nie
    znajduje w tej sprawie zastosowania.
    Podsumowanie
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno ulegać wątpliwości, iż
    wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup Posiłków dla Pracowników oraz
    Współpracowników będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Warto wskazać, iż stanowisko zgodne ze stanowiskiem Wnioskodawcy jest także
    prezentowane w interpretacjach indywidualnych, wydawanych w analogicznych stanach
    faktycznych. Jako przykład można wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 13 września 2023 r. (nr 0111-KDWB.4010.56.2023.1.AW), gdzie
    organ uznał, iż „w świetle przytoczonych przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy
    należy zauważyć, że celem podniesienia atrakcyjności pracy, przyciągnięcia nowych
    pracowników oraz zatrzymania wartościowych w swoich strukturach, Spółka wprowadza
    dla osób zatrudnionych rożne benefity. Spółka zdecydowała się na poniesienie wydatków
    na nabycie usług cateringowych dla pracowników Spółki. Przedmiotowe koszty mają w
    szczególności na celu zapewnienie pracownikom Spółki odpowiednich warunków pracy,
    zwiększenie motywacji pracowników oraz bardziej efektywne wykorzystanie ich czasu
    pracy, co powinno pozytywnie wpłynąć na funkcjonowanie Spółki i na możliwość
    generowania przez nią przychodów podatkowych. Należy więc stwierdzić, że ponoszone
    przez Spółkę wydatki dotyczące nabycia usług cateringowych z przeznaczeniem dla
    pracowników, są przejawem starań Spółki o poprawę warunków i atmosfery pracy a w
    konsekwencji zwiększania wydajności pracy z przełożeniem na uzyskiwane przez Spółkę
    przychody. Nie są to również wydatki wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie
    cytowanych przepisów art. 16 ust. 1 pkt 45 i 28 [ustawy o CIT], gdyż, jak wskazuje Spółka w
    treści wniosku, wydatki te będą finansowane ze środków obrotowych, a także nie można
    ich uznać za koszty reprezentacji, gdyż przy ocenie wydatków pod kątem ich
    reprezentacyjnego charakteru należy mieć na względzie ich cel, który musi polegać na
    wykreowaniu pozytywnego obrazu podatnika jako celu wyłącznego bądź dominującego,
    co w omawianej sytuacji nie ma miejsca. Reasumując, stwierdzić należy, że wskazane we
    wniosku wydatki poniesione na rzecz pracowników, mogą stanowić koszty podatkowe pod
    warunkiem należytego ich udokumentowania. Stanowisko Wnioskodawcy należy zatem
    uznać za prawidłowe. ”
    Także, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2
    kwietnia 2021 r. (nr 0111-KDIB1-1.4010.6.2021.2.ŚS) organ wskazał, iż „wydatki ponoszone
    w związku z nabyciem artykułów spożywczych, które są udostępniane w siedzibie spółki
    podczas spotkań i narad, w trakcie których omawiane są istotne sprawy z punktu widzenia
    bieżącej i przyszłej działalności spółki czy w ogólnodostępnej przestrzeni wspólnej, np.
    kuchniach pracowniczych, zgodnie z art. 15 ust. 1 [ustawy o CIT] mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów.”
    Również, w prawomocnym wyroku WSA w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I
    SA/Po 374/20) Sąd wskazał, iż „poczęstunek dla pracownika zatrudnionego na podstawie
    umowy cywilnoprawnej może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeśli służy
    uzyskaniu bardziej wydajnej pracy, chociażby poprzez minimalizowanie przerw w trakcie
    jej świadczenia na "organizowanie" we własnym zakresie napoju lub drobnej przekąski.”
    Podobne stanowisko zajął Szef Krajowej Administracji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 11 października 2024 r., sygn. DOP4.8221.8.2021.CPXV (zmieniającej
    wcześniej wydaną interpretację indywidualną z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-
    1.4010.119.2020.1.AM), wskazując na brak podstaw różnicowania benefitów,

    zapewnianych pracownikom (zatrudnionym w spółce na podstawie umowy o pracę) oraz
    współpracownikom, z którymi łączyła spółkę umowa cywilnoprawna: „opisane w stanie
    faktycznym wydatki spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów
    uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła. Wydatki ponoszone przez Spółkę
    dotyczące zakupu artykułów spożywczych z przeznaczeniem dla pracowników są bowiem
    przejawem starań Spółki o kondycję i samopoczucie pracowników, co w dalszej
    perspektywie może przyczyniać się do poprawy atmosfery w miejscu pracy, zwiększania
    motywacji do pracy, wzrostu wydajności pracy. To z kolei pozwoli szybciej i sprawniej
    zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co może przełożyć się na uzyskiwane
    przez Spółkę przychody. Zapewnienie dostępu do produktów spożywczych ma również
    zachęcać Personel do wspólnego spędzania przerw (np.: obiadowej, czy przerwy na kawę)
    w pracy w kuchniach w biurach Wnioskodawcy, co powinno usprawniać wymianę wiedzy i
    informacji pomiędzy Personelem oraz poprawić komunikację. Ponadto, udostępnienie
    pracownikom artykułów spożywczych ma ich zachęcić do podjęcia i kontynuowania pracy
    u Wnioskodawcy. Taki związek przyczynowo-skutkowy z osiąganiem przychodów ze źródła
    przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów wykazują
    również wydatki na zakup artykułów spożywczych, które udostępniane są osobom
    zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. osobom fizycznym prowadzącym
    jednoosobową działalność gospodarczą („Współpracownicy”). Wnioskodawca zapewnia
    Pracownikom i Współpracownikom obok odpowiednio skalkulowanego wynagrodzenia
    również odpowiednie warunki pracy. Stąd gwarantuje im stały dostęp do artykułów
    spożywczych. Spółka oferuje Personelowi artykuły spożywcze, które wyłożone są w
    kuchniach oraz ogólnodostępnych powierzchniach biur Wnioskodawcy z przeznaczeniem
    do konsumpcji na miejscu podczas wykonywania w biurze obowiązków zawodowych przez
    Pracowników i Współpracowników oraz artykuły dostępne w biurach Wnioskodawcy w
    trakcie spotkań wewnętrznych oraz szkoleń. Jak podkreśla Wnioskodawca udostępnienie
    artykułów spożywczych jest obecnie standardową praktyką na rynku pracy, w
    szczególności w takich branżach jak IT, w której funkcjonuje Wnioskodawca. Brak
    zapewnienia produktów spożywczych znacząco utrudnia pozyskanie nowego Personelu
    oraz zatrzymanie dotychczasowego. Zapewnienie Personelowi artykułów spożywczych ma
    na celu między innymi zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy u Wnioskodawcy i
    prowadzi do zmniejszeniem fluktuacji, Personelu, a tym samym ograniczenia kosztów
    finansowych i organizacyjnych odejścia jednych i zatrudnienia nowych osób, co bez
    wątpienia przyczynia się do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. W świetle
    powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, że wydatki na zakup artykułów spożywczych
    opisanych w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, zarówno w zakresie, w jakim
    dotyczą „Pracowników”, jak i „Współpracowników” spełniają przesłanki zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.”
    W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we Wniosku, należy
    uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”):
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.

    Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i
    pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych
    w art. 16 ust. 1 upodp, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu
    albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Prócz tego, uznanie wydatku za koszt podatkowy wymaga od podatnika wykazania, że
    wydatek jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony. Każdorazowy wydatek poniesiony
    przez podatnika winien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji
    prawnej, z wyjątkiem sytuacji gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza istnienie związku przyczynowo-
    skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a przychodem, bądź zachowaniem albo
    zabezpieczeniem źródła przychodu.
    Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodów będzie
    wydatek, spełniający łącznie następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Podkreślić należy, że w celu wykazania związku pomiędzy kosztem a przychodem podatnik
    musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko
    wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką
    wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

      a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
      b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
      c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
        niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
        „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:
        bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
        uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
        jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
        inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Państwa wątpliwości budzi kwestia czy mogą Państwo uwzględnić w kosztach uzyskania
    przychodów w podatku CIT wydatki poniesione przez Państwa na zakup Posiłków dla
    Pracowników i Współpracowników, ogólnodostępnych w Państwa biurze.
    Wskazać należy, że wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów są także
    tzw. koszty pracownicze, jednak tylko te, które wykazują związek z uzyskanym
    przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują
    przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety
    oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą
    również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni
    wpływają na zwiększenie czasu i efektywność wykonywania obowiązków służbowych, są
    wyrazem troski Spółki o zdrowie osób zatrudnionych, mogą korzystnie wpływać na
    zdrowie i samopoczucie pracowników Spółki, mają na celu wzrost motywacji i
    zaangażowania osób zatrudnionych w wykonywanie ich służbowych obowiązków oraz
    wzrost efektywności wykonywanej przez nich pracy oraz są czynnikiem przyczyniającym
    się do zwiększenia lojalności osób zatrudnionych wobec Spółki i postrzegania Spółki jako
    atrakcyjnego pracodawcy.

    Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił
    - w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT - koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na
    usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.
    Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania
    pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym
    podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie
    reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do
    własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi
    przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy,
    dbałość o pracownika/współpracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się
    na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są
    wyższe przychody Wnioskodawcy.
    Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 updop, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak
    świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu
    świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2 updop.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że zatrudniają Państwo pracowników na podstawie
    umowy o pracę (Pracownicy) oraz zawarli Państwo umowy o współpracę ze spółkami IT,
    na podstawie których konsultanci zatrudnieni głównie na podstawie umów
    cywilnoprawnych, świadczą usługi informatyczne na Państwa rzecz (Współpracownicy). W
    ramach dodatkowych świadczeń, nabywają Państwo na swój koszt posiłki, które są
    udostępniane Pracownikom i Współpracownikom w biurze, wykorzystywanym przez
    Państwa do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Posiłki są dostępne w kuchni
    pracowniczej, znajdującej się w biurze A. dla Pracowników jak i Współpracowników w
    formie szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu. Z uwagi na charakter szwedzkiego
    stołu, posiłki nie są przypisywane do konkretnych Pracowników/Współpracowników (nie
    jest prowadzona żadna ewidencja w tym zakresie). Udostępniane posiłki są nieodpłatne
    dla wszystkich Państwa Pracowników i Współpracowników. Finansują je Państwo w całości
    z własnych środków obrotowych na podstawie faktur VAT wystawianych przez firmę
    cateringową. Koszty nabycia posiłków nie są Państwu również w jakikolwiek sposób
    zwracane. Pracownicy/ Współpracownicy, którzy nie skorzystali z konsumpcji posiłków, nie
    otrzymują z tego tytułu żadnego ekwiwalentu pieniężnego. Posiłki nie są wydawane
    nieobecnym Pracownikom/Współpracownikom. Wskazują Państwo również, że posiłki dla
    Pracowników i Współpracowników nie są posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu
    rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych
    posiłków i napojów, wydanego na podstawie art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.), które to przepisy zobowiązują
    pracodawcę do zapewnienia posiłku dla pracownika w określonych sytuacjach. Nabycie
    Posiłków nie jest również finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych. Jak wskazali Państwo we wniosku, udostępnianie Pracownikom i
    Współpracownikom posiłków w biurze ma przysłużyć się realizacji różnych celów Spółki, tj.
    zachęcić Pracowników/Współpracowników do regularnej pracy w formie stacjonarnej, tj. z
    biura, zamiast w formie zdalnej, a tym samym uczestnictwo w życiu biurowym. Obecność
    Pracowników/Współpracowników w biurze sprzyja lepszemu przepływowi informacji,
    współpracy oraz wymianie pomysłów, co jest nieocenione w dynamicznie rozwijającym się
    środowisku technologicznym. Ponadto, obecność Pracowników i Współpracowników w

    biurze ma według Państwa istotny wpływ na kształtowanie pozytywnych relacji
    międzyludzkich oraz integrację zespołu. Wspólne spożywanie posiłków przyczynia się do
    budowania atmosfery wzajemnego zaufania i współpracy, co jest fundamentem dla
    efektywnego funkcjonowania organizacji. Ponadto, jak wskazują Państwo udostępnianie
    Pracownikom i Współpracownikom posiłków w biurze ma również za zadanie
    podkreślenie troski Spółki o dobrostan Pracowników i Współpracowników, co jest
    istotnym elementem strategii Spółki w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.
    Wprowadzenie nieodpłatnych posiłków dla Personelu (Pracowników i Współpracowników)
    ma również pozytywny wpływ na wizerunek Państwa Spółki jako pracodawcy w oczach
    potencjalnych kandydatów do pracy, co w dłuższej perspektywie przekłada się na
    zwiększenie atrakcyjności pracodawcy na rynku pracy. Jak wskazali Państwo jest to istotne
    w branży IT, gdzie wysoka rotacja pracowników jest zjawiskiem powszechnym i stanowi
    wyzwanie dla wielu organizacji. Co więcej, pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy i
    zadowolenie Pracowników Spółki Państwa zdaniem wpływa pośrednio również na
    zwiększenie satysfakcji klientów Spółki z usług świadczonych na ich rzecz - klienci chętniej
    bowiem pracują z podmiotami, w których rotacja pracowników nie jest częstym
    zjawiskiem, a dany klient współpracuje z zespołem pracowników, którzy znają specyfikę
    działalności tego klienta.
    Ponadto wskazali Państwo, że przedmiotowe usługi są dokumentowane fakturami VAT z
    wykazaną kwotą podatku VAT, w których jako nabywca figuruje Spółka. Nie prowadzą
    Państwo ewidencji w zakresie osób spożywających posiłki. Jednakże, w chwili obecnej
    prowadzą Państwo na bieżąco weryfikację związaną z obecnością Pracowników i
    Współpracowników w biurze, wykorzystywanym przez Spółkę w prowadzonej w Polsce
    działalności gospodarczej. Frekwencja Pracowników/ Współpracowników w biurze
    określana jest poprzez ilość odbitych kart pracowniczych, których Pracownicy jak i
    Współpracownicy muszą użyć podczas wchodzenia do biura. Zatem są Państwo w stanie
    oszacować, jaki procent posiłków został wykorzystany przez Pracowników, a jaki przez
    Współpracowników i w ten sposób dokonać podziału poniesionego przez Spółkę kosztu
    nabycia posiłków, tj. w określonej części jako wydatku na nabycie posiłków dla
    Pracowników, a w określonej części jako wydatku na nabycie posiłków dla
    Współpracowników.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że
    opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydatki poniesione na posiłki dla
    Pracowników (osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę) oraz Współpracowników
    (osób świadczących usługi informatyczne na Państwa rzecz, zatrudnianych głównie na
    podstawie umów cywilnoprawnych w spółkach IT, z którymi zawarli Państwo umowy o
    współpracę) spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów uzyskania
    przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła.
    Celem udostępniania posiłków Pracownikom i Współpracownikom w biurze A. jest
    zapewnienie Pracownikom oraz Współpracownikom dobrych warunków pracy. Jest też
    wyrazem starań pracodawcy o zapewnienie dobrej atmosfery podczas świadczenia pracy
    w biurze, i wpływa również na wydajność pracy poprzez zwiększenie motywacji
    Pracowników i Współpracowników. Wpływa to również na realizację zadań Państwa Spółki
    na najwyższym poziomie. Ponadto, istotna jest także optymalizacja czasu zamawiania
    cateringu z uwagi na to, iż Pracownicy oraz Współpracownicy nie muszą opuszczać
    miejsca pracy w celu zamówienia i spożycia posiłku poza biurem. Pozwala to szybciej i
    sprawniej zrealizować cele biznesowe założone przez Państwa, co przekłada się na
    uzyskiwane przez Spółkę przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Pozytywny
    wizerunek Spółki jako pracodawcy i zadowolenie Pracowników Spółki pośrednio wpływa
    również na zwiększenie satysfakcji klientów Spółki z usług świadczonych na ich rzecz z
    uwagi na to, że klienci chętniej pracują z podmiotami, w których rotacja pracowników nie
    jest częstym zjawiskiem. Zapewnia to możliwość współpracy klienta z zespołem
    pracowników, którzy znają specyfikę działalności danego klienta.

    Koszty poniesione przez Spółkę na zakup posiłków Pracownikom Spółki w czasie ich pracy,
    nie należą także do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Wydatki na zakup posiłków
    udostępnianych w Państwa biurze w Polsce w odniesieniu do pracowników zatrudnionych
    na umowę o pracę są w istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do
    innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników.
    Wydatki te mają wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania
    obowiązków służbowych przez pracowników.
    Taki związek przyczynowo-skutkowy z osiąganiem przychodów ze źródła przychodów lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów wykazują również wydatki na
    zakup posiłków, które udostępniane są Współpracownikom.
    Zapewnienie Pracownikom oraz Współpracownikom dostępu do posiłków w biurze firmy
    jest obecnie standardową praktyką na rynku pracy i ma na celu zachęcenie do podjęcia i
    kontynuowania pracy na rzecz Spółki.
    Odnosząc powyższe rozważania do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć poniesione
    wydatki na posiłki dla Pracowników i Współpracowników udostępniane w Państwa
    polskim biurze podczas pracy do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią
    kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Nie podlegają także
    wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT,
    gdyż jak Państwo wskazali nabycie Posiłków nie jest finansowane ze środków
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    Tym samym Państwa stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy
    przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną:
        Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i
        zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).