Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-559/09/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-27
Teza: Czy wnioskodawca musi prowadzić jakąś ewidencję? Jaki dokument musi wnioskodawca wydać na ewentualne żądanie kupującego?
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; księgi-księgi przychodów i rozchodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 23 lutego 2009r.), uzupełnionym w dniu 28 kwietnia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie:

*   obowiązku prowadzenia ewidencji - **jest prawidłowe**,
*   obowiązku wystawienia pokwitowania dla nabywcy książki - **jest nieprawidłowe.**
    
    UZASADNIENIE
    
    W dniu 23 lutego 2009r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji oraz wystawienia pokwitowania dla nabywcy książki.
    
    W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. Znak IBPB II/2/415-182/09/NG, wezwano do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 28 kwietnia 2009r.
    
    W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
    
    Wnioskodawca jest emerytem w wieku powyżej 65 lat, nie prowadzi działalności gospodarczej. Napisał utwór historyczno-literacki. Zamierza go wydać w nakładzie 1 000 egzemplarzy (optymalna ilość sugerowana przez drukarnie). W tym celu wnioskodawca uzyskał ISBN i zlecił wydrukowanie książki – koszt usługi około 18 000 zł.
    
    Książki wnioskodawca zamierza sprzedawać osobiście i księgarni. Część książek chce przekazać do bibliotek bezpłatnie, jak również podarować osobom fizycznym w formie prezentów oraz przekazać ponad 20 egzemplarzy do odpowiednich bibliotek wskazanych w przepisach obowiązujących w tym względzie.
    
    Płatność za usługę drukarską i reklamę w gazecie lokalnej, nastąpi po otrzymaniu nakładu, natomiast sprzedaż książek wnioskodawca przewiduje w dłuższym niż rok okresie.
    
    Wnioskodawca przewiduje także, że przez długi okres czasu, nie odzyska środków pieniężnych włożonych na opracowanie utworu i sfinansowanie nakładu 1 000 egzemplarzy. Nie mniej wnioskodawca zakłada dochód ze sprzedaży około 3-5 zł.
    
    W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania.
    
    Czy wnioskodawca musi prowadzić jakąś ewidencję?
    
    Jaki dokument musi wnioskodawca wydać na ewentualne żądanie kupującego?
    
    Zdaniem wnioskodawcy, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej, a jedynie może uzyskać przychody z tytułu działalności wykonywanej osobiście, to według swojej wiedzy, wnioskodawca uważa, że może notować poszczególne sprzedane egzemplarze na oddzielnej kartce A4, a na drugiej kartce egzemplarze rozdane, jako 1 egzemplarz.
    
    Zdaniem wnioskodawcy, na życzenie odbiorcy może lub powinien wystawić odręczny kwit, pokwitowanie z ceną książki, z datą i nazwą książki ewentualnie imieniem, nazwiskiem i adresem osoby, która kupuje książkę, bez pieczątki, bo takiej wnioskodawca nie posiada. Kopie pokwitowań winien przez jakiś okres zachować.
    
    Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.
    
    Zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, uważa się: przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
    
    Natomiast zgodnie z art. 24a ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    
    Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w przypadku działalności wykonywanej osobiście, jaką jest w przedmiotowym przypadku wydanie i sprzedaż książki napisanej przez wnioskodawcę, ustawa o podatku dochodowym nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Co do zasady obowiązek taki spoczywa na osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Natomiast osoby fizyczne, które uzyskują przychody z tytułu działalności wykonywanej osobiście są z takiego obowiązku zwolnione. Należy w tym miejscu zauważyć, że jeżeli wnioskodawca ma zamiar ustalać koszty uzyskania przychodu z tytułu działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 22 ust. 10 ww. ustawy (koszty faktycznie poniesione), to w tym przypadku na nim spoczywa obowiązek udowodnienia wysokości poniesionych kosztów. Ustawa o podatku dochodowym nie określa jakie dokumenty powinien wnioskodawca posiadać, aby wykazać wysokość poszczególnych wydatków. Powinny być to jednak dowody, z których wynika, kto, w jakiej wysokości i kiedy poniósł ten wydatek. Nie oznacza to jednak, że wnioskodawca ma – w związku z ww. obowiązkiem – prowadzić jakąkolwiek ewidencję, czy tym bardziej podatkową księgę przychodów i rozchodów. Innymi słowy wnioskodawca, dla własnych potrzeb może prowadzić ewidencję sprzedanych i rozdanych w prezencie egzemplarzy książki napisanej i wydanej przez niego. Natomiast obowiązek prowadzenia określonej ewidencji z tytułu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie występuje.
    
    Odnosząc się do konieczności wystawienia pokwitowania dla kupującego książkę, należy stwierdzić, że w myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Zatem dla przychodów z tytułu działalności wykonywanej osobiście, polegającej na wydaniu i sprzedaży książki ustawodawca nie nakłada na podatnika obowiązku wydawania rachunków czy też pokwitowań. Wnioskodawca będzie jednak, zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy, zobowiązany do wpłacania w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, a dla potrzeb wyliczenia tej zaliczki będzie musiał ustalić przychód i koszty jego uzyskania. Nie oznacza to, że wnioskodawca ma wystawiać pokwitowanie dla kupującego. Innymi słowy, wnioskodawca uzyskując przychody z działalności wykonywanej osobiście nie ma obowiązku wydania pokwitowania kupującemu ani obowiązku przechowywania kopii takiego pokwitowania przez określony czas. Jeżeli jednak wnioskodawca uzna za właściwe wystawienie takiego pokwitowania i zamierza kopie pokwitowań przechowywać to ustawa mu tego nie zabrania.
    
    Reasumując, stanowisko wnioskodawcy, że może prowadzić ewidencję polegającą na notowaniu poszczególnych sprzedanych egzemplarzy na oddzielnej kartce A4, a na drugiej kartce egzemplarzy rozdanych, należy uznać za prawidłowe.
    
    Natomiast stanowisko wnioskodawcy odnośnie obowiązku wydania na żądanie kupującego pokwitowania i obowiązku ich przechowywania należy uznać za nieprawidłowe.
    
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.