Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.154.2021.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-18
Teza: skoro u Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani też na rzecz rolników ryczałtowych, to w niniejszej sytuacji nie występuje sprzedaż podlegająca obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2021 r. (data wpływu 3 marca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 5 maja 2021 r. (data wpływu 11 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zaprzestania prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zaprzestania prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej. ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 maja 2021 r. (data wpływu 11 maja 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 26 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.154.2021.MN.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Od 2007 roku Wnioskodawca – Stowarzyszenie prowadziło zajęcia sportowe dla dzieci w zakresie piłki nożnej.

Rodzice trenujących dzieci płacili miesięczne składki członkowskie. Początkowo wpłaty były realizowane przelewem na konto Stowarzyszenia i kasą, a w roku 2019 i 2020 wyłącznie przelewami bankowymi.

Ten sam sposób wpłat dotyczy organizowanych obozów sportowych.

W ostatnich latach udział wpłat kasowych do wpłat realizowanych przelewami albo był znikomy albo nie występował.

W roku 2017 składki członkowskie w kwocie 126 385,00 zł były wpłacone przelewami bankowymi.

W roku 2018 na składki członkowskie w kwocie 89 860,00 zł tylko 810,00 zł były zapłacone kasą.

W roku 2019 składki członkowskie w kwocie 42 780,00 zł były zapłacone wyłącznie przelewami.

Przychody ze składek członkowskich w roku 2020 wynosiły:

*   styczeń 2 150 zł,
*   luty 2 080 zł,
*   marzec 1 600 zł,
*   kwiecień 735 zł,
*   maj 1 650 zł,
*   czerwiec 1 600 zł

i były w 100% płacone na konto bankowe.

Składki członkowskie w roku 2020 wyniosły 9 815 zł. W latach 2017 do 2020 obozy sportowe nie były realizowane.

Wnioskodawca nigdy nie był płatnikiem podatku VAT.

Od miesiąca lipca 2020 Wnioskodawca zaprzestał szkolić dzieci, w tym i organizować obozy sportowe a tym samym zaprzestał świadczenia usług na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i nie planuje powrotu do takich działań.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w sytuacji trwałego zaprzestania świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej może on zrezygnować z kasy fiskalnej?

Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie z 5 maja 2021 r.):

Wnioskodawca uważa, że posiadanie kasy fiskalnej bez jej wykorzystania do celów ewidencji przychodów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie generowało nieuzasadnione koszty czy to obowiązkowych przeglądów czy innych kosztów związanych ze zmianą przepisów podatkowych.

Wnioskodawca uważa że w związku z trwałym zaprzestaniem wykonywania czynności na rzecz osób fizycznych może zrezygnować z kasy fiskalnej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 2007 roku prowadził zajęcia sportowe dla dzieci w zakresie piłki nożnej. Rodzice trenujących dzieci płacili miesięczne składki członkowskie. Początkowo wpłaty były realizowane przelewem na konto Stowarzyszenia i kasą, a w roku 2019 i 2020 wyłącznie przelewami bankowymi. Ten sam sposób wpłat dotyczy organizowanych obozów sportowych. W ostatnich latach udział wpłat kasowych do wpłat realizowanych przelewami albo był znikomy albo nie występował. Składki członkowskie w roku 2020 wyniosły 9.815 zł. W latach 2017 do 2020 obozy sportowe nie były realizowane. Od miesiąca lipca 2020 Wnioskodawca zaprzestał szkolić dzieci, w tym i organizować obozy sportowe a tym samym zaprzestał świadczenia usług na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i nie planuje powrotu do takich działań.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości rezygnacji z kasy fiskalnej w sytuacji trwałego zaprzestania świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Odnosząc się do powyższego konieczne jest nawiązanie do cytowanego wyżej art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Z jego treści jednoznacznie wynika, że obowiązek ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Tym samym obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie występuje w przypadku sprzedaży na rzecz innych podmiotów, tj. firm, przedsiębiorstw, organizacji.

Jak wynika z powyższego obowiązek ten uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży, która podlegać będzie ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że od miesiąca lipca 2020 zaprzestał świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i nie planuje powrotu do takich działań.

Zatem, odnosząc się do okoliczności przedstawionych w opisie sprawy, stwierdzić należy, że skoro u Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani też na rzecz rolników ryczałtowych, to w niniejszej sytuacji nie występuje sprzedaż podlegająca obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

W konsekwencji powyższego, stanowisko sformułowane przez Wnioskodawcę w myśl, którego w związku z trwałym zaprzestaniem wykonywania czynności na rzecz osób fizycznych Wnioskodawca może zrezygnować z kasy fiskalnej, jest prawidłowe.

Na marginesie zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego (zdarzeniu przyszłym), bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.