Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.318.2019.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-05
Teza: Możliwość rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2019 rok i lata następne.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; preferencje; rozliczanie (rozliczenia); rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2019 r. (data wpływu 26 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2019 rok i lata następne (pytanie nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dwóch zdarzeń przyszłych:

*   pierwszego – w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2019 rok i lata następne (pytanie nr 1),
*   drugiego – w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2018 rok i złożenia korekty zeznania za ten rok (pytanie nr 2).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą rozwiedzioną zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 5 września 2017 roku.

Zainteresowana jest osobą samotną, mamą dwójki dzieci: 15-letniego syna urodzonego 11 marca 2004 roku oraz 13-letniej córki urodzonej 11 stycznia 2006 roku.

Po rozwodzie, sąd powierzył Wnioskodawczyni wykonywanie władzy rodzicielskiej pozostawiając ojcu dzieci prawo współdecydowania o najważniejszych sprawach dzieci z zaznaczeniem nieograniczonych kontaktów ojca z dziećmi. Oboje rodzice posiadają pełną władzę rodzicielską.

Dzieci po rozwodzie mieszkają razem z Wnioskodawczynią. S. jest miejscem, gdzie dzieci przed rozwodem chodziły do szkoły, mają kolegów. Są związane z tym miejscem. To ze względu na dzieci, po rozwodzie Wnioskodawczyni zamieszkała właśnie w S. pomimo, że pracuje w K. i codziennie dojeżdża 30 km w jedną stronę do pracy. Ojciec dzieci po rozwodzie podjął pracę w W. i to miasto stało się jego ośrodkiem życiowym. Przyjeżdża na weekendy i wówczas spędza z dziećmi czas od piątku wieczora do południa w niedzielę. Na co dzień Wnioskodawczyni wychowuje dzieci sama, sprawując codzienną opiekę, dbając o intelektualny, emocjonalny, duchowy oraz fizyczny rozwój dzieci. Na Wnioskodawczyni spoczywa obowiązek związany z edukacją dzieci, wspieraniem ich w odrabianiu lekcji, uczestniczeniu w wywiadówkach, organizacją zajęć pozalekcyjnych, rozwijaniem zainteresowań, przygotowywaniem posiłków oraz leczeniem. Wnioskodawczyni troszczy się o byt dzieci, robi z nimi wszystkie zakupy związane z potrzebami szkolnymi, zainteresowaniami, ubraniami. Ojciec oddaje Wnioskodawczyni połowę pieniędzy z tym związanych.

Nawet w sytuacji kiedy istniało zagrożenie, że syn może nie dostać się do liceum pierwszego wyboru, ojciec odmówił pomocy w załatwieniu formalności związanych z przewiezieniem oryginału świadectwa do innej szkoły. Szkoda mu było – jak to powiedział – stracić dnia urlopu. Zainteresowana w dniu ogłoszenia wyników wyjeżdżała z dziećmi na wakacje i bała się, że może nie zdążyć załatwić wszystkiego sama. Na szczęście syn dostał się do wybranego liceum, a Wnioskodawczyni zdążyła wszystko pozałatwiać. Dzieci są w okresie dojrzewania, dlatego Zainteresowana dokłada wszelkich starań, aby ich rozwój emocjonalny pomimo rozwodu przebiegał prawidłowo. Na co dzień sama troszczy się o byt dzieci, wykonuje wszystkie obowiązki rodzicielskie, nie mając wsparcia ze strony ojca. Ojciec dzieci mieszka i pracuje w W. Łoży na utrzymanie dzieci, oddając połowę poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów. Spędza z dziećmi większość weekendów (nie każdy, ale przyjeżdża regularnie) od piątku wieczora do niedzieli południa. Spędza z dziećmi co drugie święta, ferie oraz organizuje część wakacji (ale niepełny miesiąc).

Wnioskodawczyni jest osobą samotną, osiągającą od 2000 r. po dzień dzisiejszy przychody z tytułu umowy o pracę, opodatkowane zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, ze zm.), zwanej dalej w skrócie „u.p.d.o.f.”. W stosunku do Wnioskodawczyni nie mają zastosowania przepisy art. 6 ust. 8 ww. ustawy dotyczące podlegania przepisom art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego przemysłów komplementarnych. Dzieci nie osiągają żadnych przychodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego w 2019 roku stanu prawnego Wnioskodawczyni spełnia warunki zawarte w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dziecko, a w konsekwencji czy przysługuje Zainteresowanej prawo do preferencyjnego rozliczenia się z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok i lata następne, do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmiany w prawie podatkowym, jako osobie samotnie wychowującej dziecko?
2.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego w 2018 roku stanu prawnego Wnioskodawczyni spełnia warunki zawarte w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dziecko, a w konsekwencji czy przysługuje Zainteresowanej prawo do złożenia korekty rocznego rozliczenia podatkowego za 2018 rok i do preferencyjnego rozliczenia się z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok, jako osobie samotnie wychowującej dziecko?

Tut. organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest zagadnienie dotyczące pierwszego zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2019 rok i lata następne (pytanie nr 1), natomiast w odniesieniu do drugiego zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2018 rok i złożenia korekty zeznania za ten rok (pytanie nr 2) w dniu 5 września 2019 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr 0112-KDIL3-2.4011.324.2019.1.DJ.

**Zdaniem Wnioskodawczyni** – w odniesieniu do pytania nr 1 – zgodnie z opisem powyżej wykonując wszystkie obowiązki rodzicielskie na co dzień, troszcząc się samodzielnie o rozwój intelektualny, emocjonalny i fizyczny dzieci Wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione warunki i przysługuje Zainteresowanej prawo do preferencyjnego rozliczenia się z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok i lata następne – do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmiany w prawie podatkowym – jako osobie samotnie wychowującej dzieci.

Niemniej jednak, chcąc upewnić się, czy prawidłowo Wnioskodawczyni interpretuje przepisy zawarte w art. 6 ust. 4 ustawy o p.d.o.f. zwraca się z uprzejmą prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w swojej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – w odniesieniu do pytania nr 1 – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

‒ podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do treści art. 6 ust. 8 powołanej ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Powyższa zasada nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (art. 6 ust. 9 ww. ustawy).

Wynika z tego, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

*   posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko,
*   wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka),
*   nie uzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,
*   nie uzyskiwania przez pełnoletnie dzieci (dziecko) dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyskania przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Zatem, z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów osób samotnie wychowujących dzieci, przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może skorzystać każdy, kto wypełni wszystkie warunki ustanowione przez ustawodawcę.

Rozpatrując wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe należy jednoznacznie podkreślić, że nie stanowią one standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji, przy czym, dokonując wykładni przedmiotowego pojęcia, nie można pominąć żadnego z jego elementów. Zgodnie z literalną wykładnią, podatnik, aby mógł opodatkować swoje dochody w sposób, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy, powinien nie tylko mieć określony stan cywilny, ale też wychowywać samotnie dziecko. Jednocześnie orzeczenie sądowe o sprawowaniu władzy rodzicielskiej tylko przez jednego z rodziców nie stanowi warunku sine qua non dla stwierdzenia, że kryterium samotnego wychowywania dziecka jest spełnione.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 30/10, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące stwierdzenie: Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Jak wynika z powyższego, z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny. Ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4 ww. ustawy. Jednocześnie, przepis art. 6 ust. 4 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dziecko/dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dziecko/dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jednakże nadmienić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje prawo do jej zastosowania, jeśli spełni warunki dla niej określone, a w szczególności, jeśli spełnia wymogi definicji osoby samotnie wychowującej dziecko a także jeśli w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowywał dziecko/dzieci.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest matką dwójki dzieci: 15-letniego syna oraz 13-letniej córki, osobą rozwiedzioną zgodnie z wyrokiem sądu z dnia 5 września 2017 r. Wykonywanie władzy rodzicielskiej sąd powierzył Wnioskodawczyni, pozostawiając ojcu dzieci prawo współdecydowania o najważniejszych sprawach dzieci z zaznaczeniem nieograniczonych kontaktów ojca z dziećmi. Oboje rodzice posiadają pełną władzę rodzicielską. Dzieci po rozwodzie mieszkają razem z Wnioskodawczynią w S. To ze względu na dzieci, po rozwodzie Wnioskodawczyni zamieszkała w S. (tutaj dzieci przed rozwodem chodziły do szkoły, mają kolegów, są związane z tym miejscem) pomimo, że pracuje w K. i codziennie dojeżdża 30 km w jedną stronę do pracy. Ojciec dzieci po rozwodzie mieszka i pracuje w W. i to miasto stało się jego ośrodkiem życiowym. Łoży na utrzymanie dzieci, oddając połowę poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów. Spędza z dziećmi większość weekendów (nie każdy, ale przyjeżdża regularnie) od piątku wieczora do niedzieli południa, co drugie święta, ferie oraz organizuje część wakacji (ale niepełny miesiąc). Na co dzień Wnioskodawczyni wychowuje dzieci sama, sprawując codzienną opiekę, dbając o intelektualny, emocjonalny, duchowy oraz fizyczny rozwój dzieci. Na Wnioskodawczyni spoczywa obowiązek związany z edukacją dzieci, wspieraniem ich w odrabianiu lekcji, uczestniczeniu w wywiadówkach, organizacją zajęć pozalekcyjnych, rozwijaniem zainteresowań, przygotowywaniem posiłków oraz leczeniem. Wnioskodawczyni troszczy się o byt dzieci, robi z nimi wszystkie zakupy związane z potrzebami szkolnymi, zainteresowaniami, ubraniami. Dzieci są w okresie dojrzewania, dlatego Zainteresowana dokłada wszelkich starań, aby ich rozwój emocjonalny pomimo rozwodu przebiegał prawidłowo. Sama wykonuje wszystkie obowiązki rodzicielskie, nie mając wsparcia ze strony ojca. Nawet w sytuacji, kiedy istniało zagrożenie, że syn może nie dostać się do liceum pierwszego wyboru, ojciec odmówił pomocy w załatwieniu formalności związanych z przewiezieniem oryginału świadectwa do innej szkoły. Szkoda mu było – jak wskazała Wnioskodawczyni we wniosku – stracić dnia urlopu. Zainteresowana w dniu ogłoszenia wyników wyjeżdżała z dziećmi na wakacje i bała się, że może nie zdążyć załatwić wszystkiego sama, jednakże syn dostał się do wybranego liceum, a Wnioskodawczyni zdążyła wszystko pozałatwiać. Zainteresowana osiąga dochody z tytułu umowy o pracę. Jednocześnie, w stosunku do Wnioskodawczyni nie mają zastosowania przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące podlegania przepisom art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego przemysłów komplementarnych. Dzieci nie osiągają żadnych przychodów.

Jak wynika z powyżej przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to Wnioskodawczyni ponosi zdecydowanie większy ciężar wychowania dzieci. Wychowywanie dziecka nie powinno być utożsamiane wyłącznie z fizycznym przebywaniem z dzieckiem czy wysokością wydatków ponoszonych na dziecko. Wychowania dziecka nie da się bowiem wyliczyć liczbowo, lecz należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym (jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych). Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wyraźnie wynika, że zaangażowanie matki w proces wychowawczy dzieci jest zdecydowanie większe. Ponadto, Wnioskodawczyni podejmuje wszystkie inicjatywy i na co dzień sama troszczy się o byt dzieci, wykonuje wszystkie obowiązki rodzicielskie, nie mając wsparcia ze strony ojca dzieci. Niewątpliwie ojciec dzieci utrzymuje kontakty z nimi oraz łoży na utrzymanie dzieci, oddając Wnioskodawczyni połowę poniesionych kosztów, jednakże należy podkreślić, że wychowanie dzieci nie sprowadza się jedynie do jego „utrzymania”, czy też czasowego (doraźnego) z nim przebywania w większość weekendów, co drugie święta, ferie czy też organizowania części wakacji (niepełny miesiąc), lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania dzieci w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia im materialnych podstaw rozwoju.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni w rozliczeniu za 2019 rok będzie przysługiwało prawo do opodatkowania swoich dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni od 2017 r. jest osobą rozwiedzioną, w 2019 roku samotnie wychowuje dwoje małoletnich dzieci oraz spełnia pozostałe kryteria określone w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do lat następnych, należy wskazać, że dopóki córka Wnioskodawczyni będzie osobą małoletnią, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do rozliczenia się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (również w odniesieniu do roku, w którym córka Wnioskodawczyni osiągnie pełnoletność), o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny oraz prawny w tym zakresie.

Natomiast po osiągnięciu przez córkę Wnioskodawczyni pełnoletności, aż do ukończenia przez córkę 25 lat (łącznie z rokiem, w którym córka Wnioskodawczyni ukończy 25 lat), jeśli córka Wnioskodawczyni we wskazanych latach podatkowych będzie uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, oraz jeżeli w danym roku podatkowym nie uzyska dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyska przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do opodatkowania swoich dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny lub stan prawny w tym zakresie.

Ponadto nadmienić należy, że również w sytuacji, gdy po osiągnięciu przez córkę Wnioskodawczyni pełnoletności, córka Wnioskodawczyni we wskazanych latach podatkowych nie spełni powyższych warunków – Wnioskodawczyni będzie miała prawo do rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do ukończenia przez syna 25 lat (łącznie z rokiem, w którym syn Wnioskodawczyni ukończy 25 lat) pod warunkiem jednak, że syn Wnioskodawczyni we wskazanych latach podatkowych będzie uczył się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, oraz jeżeli w danym roku podatkowym nie uzyska dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyska przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej - o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny lub stan prawny w tym zakresie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że w toku postępowania w sprawie wydania interpretacji upoważniony organ nie przeprowadza jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji czerpie wyłącznie z przedstawionego przez stronę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W rezultacie wskazać należy, że dołączony przez Wnioskodawczynię do wniosku dokument nie podlegał analizie i weryfikacji w toku niniejszego postępowania. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.