Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.573.2025.5.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: W zakresie obowiązków płatnika oraz możliwości
zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
sprzedaż-sprzedaż premiowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ do organu 5 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest wpisana do Krajowego
    Rejestru Sądowego jest polskim rezydentem podatkowym, posiada nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Polski oraz jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż towarów sklasyfikowaną jako
    przedmiot przeważającej działalności pod kodem 47.11.Z - sprzedaż detaliczna
    prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów
    tytoniowych. Działalność wnioskodawcy polega na prowadzeniu kilku stacji paliw, w
    ramach których dokonywana jest również sprzedaż artykułów spożywczych, w tym
    również wyrobów tytoniowych.
    Klienci, którzy kupują większe ilości wyrobów tytoniowych otrzymują nieodpłatnie towary
    pochodzące z oferty sklepu, dla których zbliża się upływ terminu przydatności do spożycia
    o wartości do 20 zł oraz towary będące zapalniczkami.
    Zakupy powyższych towarów stanowią dla Wnioskodawcy zakup towarów oraz
    Wnioskodawcy przy nabyciu przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony od tych zakupów. Ilość przekazanych nieodpłatnie towarów jest
    uzależniona od ilości nabytych wyrobów tytoniowych.
    Na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca podsumowuje nieodpłatne przekazanie takich
    towarów poprzez dokument RW zatytułowany „gratisy dla wybranych klientów” na
    zapalniczki oraz inne towary. Ilość wydanych w powyższy sposób towarów w miesiącu
    oscyluje w granicach ok. 1000 szt. towarów oraz 800 szt. zapalniczek w jednym punkcie
    sprzedaży.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    1. Wydatki na zakup wskazanych towarów są ponoszone ze środków finansowych spółki i
    nie są w żaden sposób zwracane.
    2. Towary spożywcze które otrzymują nieodpłatnie klienci Spółki to: batony, czekoladki,
    inne słodycze, napoje gazowane.
    3. Towary spożywcze i zapalniczki nabywane są w ramach działalności gospodarczej Spółki.
    4. Towary spożywcze i zapaliczki stanowią w momencie ich zakupu towary handlowe.
    5. Wartość jednorazowego przekazanego towaru klientowi nie przekracza 20 zł. Spółka
    zatem nie prowadzi ewidencji klientów, którzy otrzymali nieodpłatnie takie towary.
    6. Cena zapaliczki i towaru spożywczego nie przekroczy 20 zł.

    7. Spółka oczekuje, że klienci w związku z akcją promocyjną będą wracać i będą
    dokonywać większych zakupów, co ma przełożyć się na wyższą sprzedaż. Głównym celem
    jest zachęcenie klientów do ponownych zakupów i tym samym istnieje bezpośredni
    związek przyczynowo skutkowy poniesionych wydatków z osiągniętymi przychodami.
    8. Na pytanie o przesłanki świadczące o związku przyczynowo-skutkowym poniesionych
    wydatków z osiągnięciem przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów Spółka odpowiedziała, że oczekuje, że klienci w
    związku z akcją promocyjną będą wracać i będą dokonywać większych zakupów, co ma
    przełożyć się na wyższą sprzedaż.
    9. Na pytanie w jaki sposób przekazywanie towarów nieodpłatnie klientom w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą wpłynie na osiągane przez Państwa przychody
    Spółka odpowiedziała, że oczekuje, że klienci w związku z akcją promocyjną będą wracać i
    będą dokonywać większych zakupów, co ma przełożyć się na wyższą sprzedaż.
    10. Na pytanie czy nieodpłatne przekazanie towarów klientom, będzie związane z
    promocją i reklamą Państwa Spółki, Spółka odpowiedziała, że tak. W ten sposób Spółka
    zachęca klientów do ponownych zakupów.
    11. Jest to akcja promocyjna, która nie jest ograniczona w czasie i nie posiada regulaminu.
    12. Na pytanie czy grono klientów będzie nieograniczone, czy też akcja będzie kierowana
    do ograniczonego grona klientów - (czy będą to osoby prowadzące działalność
    gospodarczą i dokonujące zakupów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    Państwa pracownicy, czy też osoby dokonujące zakupów indywidualnie, inni) - wskazali
    Państwo, że grono klientów jest nieograniczone co do grupy. Jedyną przesłanką
    otrzymania towarów w drodze nieodpłatnego przekazania jest kwota dokonanych
    zakupów.
    13. Łączna kwota otrzymanych przez każdego z klientów nie przekroczy 200 zł.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nieodpłatne przekazanie
      towarów o małej wartości rodzi skutki w postaci konieczności naliczenia podatku
      należnego VAT?
    2. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym towary przekazane nieodpłatnie
      mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu w momencie ich
      nieodpłatnego przekazania?
    3. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przekazane towary stanowią dla
      kontrahentów przysporzenie w postaci świadczeń nieodpłatnych i w związku z tym ,
      czy rodzi to dla Spółki obowiązki płatnika? Jeżeli tak czy można do takich świadczeń
      zastosować zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.
      o.f.?
    Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie pytania nr 3 dotyczącego
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 1 odnośnie podatku od
    towarów i usług oraz pytania nr 2 odnośnie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym przekazane towary
    stanowią dla kontrahentów osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej
    przysporzenie w postaci nieodpłatnych świadczeń, które co do zasady podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f., wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez osoby
    fizyczne w związku z promocją lub reklamą towarów lub usług przedsiębiorcy może

    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania, jeżeli jednorazowa wartość świadczenia nie
    przekracza 200 zł i nie jest przekazywane pracownikom lub osobom związanym umową
    cywilnoprawną z przekazującym.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy przekazanie niskocennych towarów handlowych
    kupującym będzie podlegało zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f i tym
    samym takie przekazanie nie będzie rodziło żadnych obowiązków płatnika po stronie
    Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, zgodnie z
    którym:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowe obowiązki, tj.:
        1) obliczenia podatku w prawidłowej wysokości,
        2) pobrania podatku,
        3) wpłacenia pobranego podatku do właściwego organu podatkowego.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem
    przychodów są m.in.:
      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3)
      inne źródła (pkt 9).
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość otrzymanych świadczeń
      w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b,
      z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Należy wskazać, że obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii
    należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile
    nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy
    przychodem z innych źródeł.

    O przychodzie podatkowym należy mówić więc w każdym przypadku, kiedy u podatnika
    wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze
      sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości
      10% wygranej lub nagrody.
    W świetle z art. 30 ust. 3 powołanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-16, pobiera
      się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
    W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 cyt. ustawy jeżeli przedmiotem:
      wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są pieniądze, podatnik
      jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego
      podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.
    Jak wynika natomiast z art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Z opisu stanu faktycznego we wniosku wynika, że Spółka prowadzi sprzedaż towarów
    sklasyfikowaną jako przedmiot przeważającej działalności pod kodem 47.11.Z - sprzedaż
    detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów
    i wyrobów tytoniowych. Działalność wnioskodawcy polega na prowadzeniu kilku stacji
    paliw, w ramach których dokonywana jest również sprzedaż artykułów spożywczych, w
    tym również wyrobów tytoniowych.
    Klienci, którzy kupują większe ilości wyrobów tytoniowych otrzymują nieodpłatnie towary
    pochodzące z oferty sklepu, dla których zbliża się upływ terminu przydatności do spożycia
    o wartości do 20 zł oraz towary będące zapalniczkami.
    Wskazali Państwo, że Spółka oczekuje, że klienci w związku z akcją promocyjną będą
    wracać i będą dokonywać większych zakupów, co ma przełożyć się na wyższą sprzedaż. W
    ten sposób Spółka zachęca klientów do ponownych zakupów. Jest to akcja promocyjna,
    która nie jest ograniczona w czasie i nie posiada regulaminu. Grono klientów jest
    nieograniczone co do grupy. Jedyną przesłanką otrzymania towarów w drodze
    nieodpłatnego przekazania jest kwota dokonanych zakupów.

    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy w
    przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przekazane towary stanowią dla
    kupujących przysporzenie w postaci nieodpłatnych świadczeń i w związku z tym, czy rodzi
    to dla Spółki obowiązki płatnika oraz czy można do takich świadczeń zastosować
    zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który brzmi:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których
      mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją
      lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł;
      zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz
      pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w
      stosunku cywilnoprawnym.
    Zatem, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie
    następujących warunków, tj.:
        świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny,
        świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą
        świadczeniodawcy,
        jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać 200 zł,
        świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby
        związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym.
    Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń
    otrzymywanych w ramach akcji promocyjnych lub reklamowych, w czasie których wręcza
    się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne
    prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
    dokonującego świadczenia.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci,
    bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003). Zatem, należy przyjąć, że
    nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest
    nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego
    podmiotu.
    W prawie podatkowym brak jest również definicji promocji i reklamy. Wskazać jednak
    należy, że na potrzeby prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół
    czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców
    polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty,
    skłaniającej do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających
    przychylną opinię o firmie.
    Natomiast reklamę, w oparciu o definicje słownikowe można określić jako
    rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych
    usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest
    skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy,
    powszechny, nieprywatny charakter.
    Jednakże zasadą jest, że reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź
    potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania
    zakupu.

    W niniejszej sprawie nie można zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wartość
    nagrody wydanej Klientom korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W analizowanej
    sprawie nagrodę otrzyma tylko ten klient, który dokona zakupu większej ilości wyrobów
    tytoniowych. Powyższe wskazuje zatem, że nagrody otrzymują tylko Klienci, którzy
    dokonają określonych zakupów, a nie wszyscy Państwa klienci.
    W konsekwencji, nie można uznać za nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 68a ww. ustawy, opisanych we wniosku nagród uzyskiwanych przez klientów
    którzy dokonają większej ilości zakupów tytoniowych, nawet w sytuacji gdy wartość
    nagrody nie przekracza kwoty 200 zł. Przesądza o tym fakt, że nagroda nie jest wydawana
    wszystkim Państwa klientom, a jej uzyskanie uzależnione jest od wykonania określonych
    czynności tj. od poniesienia określonego wydatku.
    Podkreślenia wymaga, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia jest uwarunkowane
    tym, że wręczenie drobnych gadżetów promocyjnych i reklamowych nie może wiązać się z
    żadną inną czynnością wzajemną, jak też nie może być nagrodą za określone zachowanie
    /wykonanie danej czynności (w tym dokonanie zakupu o określonej wartości pieniężnej
    (cenowej).
    W przypadku opisanym we wniosku mamy zatem do czynienia ze wzajemnym
    zobowiązaniem obu stron do dokonywania pewnych czynności, co wyklucza możliwość
    zastosowania zwolnienia wynikającego ze wskazanego przepisu.
    W świetle powyższego uznać zatem należy, że nawet jeśli nagrody nie będą przekraczały
    jednorazowo kwoty 200 zł i zostaną wydane w ramach promocji i reklamy Państwa firmy
    nie mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt
    68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazać jednak należy, iż organizowana przez Spółkę akcja promocyjno- reklamowa,
    której celem jest, jak Państwo wskazują zachęcenie klientów do ponownych zakupów a
    tym samym do zwiększenia przychodów Spółki i wydanie klientom nagrody, zbliżona jest
    do nagrody premiowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do możliwości zastosowania do ww. świadczenia zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach
      organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu
      (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki,
      dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów
      lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza
      kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową
      towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z
      prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących
      przychód z tej działalności.
    Zatem, w myśl tego przepisu zwolnieniu podlegają m.in. nagrody związane ze sprzedażą
    premiową towarów lub usług, jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie
    przekracza kwoty 2000 zł i nagrody te nie stanowią przychodu z pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia niezbędne jest zatem, aby:
        otrzymana nagroda była związana ze sprzedażą premiową towarów lub usług,
        jednorazowa wartość nagrody nie przekroczyła kwoty 2000 zł,

        nagroda z tytułu sprzedaży premiowej towarów lub usług nie została otrzymana w
        związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    Pomimo że ustawodawca posłużył się w omawianym zwolnieniu wyrażeniem „sprzedaż
    premiowa”, to jednak nie sformułował tego pojęcia w ustawie; wskazał jedynie, że
    sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została
    również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów
    sprzedaży.
    W związku z powyższym, dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68
    cytowanej ustawy konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o
    dostępne reguły wykładni.
    Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa
    się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż”
    oraz „premiowa”.
    Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 535 ww. Kodeksu:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest
    zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego
    oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny.
    Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim
    ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają
    charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma
    charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc
    ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.
    Z kolei za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie
    czegoś - internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to
    służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób
    określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć
    jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.
    Analizując zakres stosowania zwolnienia z opodatkowania dla nagród związanych ze
    sprzedażą premiową nie sposób nie odnieść się do celu, jaki ma realizować to zwolnienie.
    Rolą sprzedaży premiowej jest motywowanie kontrahenta do dokonywania zwiększonych
    zakupów, intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty przedsiębiorcy,
    wyrobienie określonych, korzystnych z punktu widzenia sprzedawcy przyzwyczajeń
    klienta, zwiększenie jego lojalności i zainteresowania oferowanymi produktami. Te cele
    realizują niewątpliwie wszelkiego rodzaju akcje promocyjne, które zmierzają do
    zachęcania uczestników danej akcji do polecania innym oferty sprzedawcy, a tym samym
    do zwiększania przychodów ze sprzedaży usług.
    Dodatkowo należy zauważyć, że zwolnienie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter przedmiotowy, a nie
    podmiotowy. Ustawodawca w treści powyższego przepisu, jak i w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww.
    ustawy, posługuje się pojęciem „nagród związanych ze sprzedażą premiową”, a nie premią
    z tytułu sprzedaży. Zatem ustawodawca zwalnia z podatku „wartość nagród związanych ze
    sprzedażą premiową”, a nie „nabywcę” lub „nagrodę dla nabywcy”. Kluczową przesłanką
    zwolnienia jest zatem związek pomiędzy przyznaną nagrodą a dokonaną sprzedażą.
    Osobą (podatnikiem) korzystającą ze zwolnienia podatkowego może być w tym wypadku
    każda osoba, która otrzymała od sprzedawcy towaru lub usługi przyrzeczoną nagrodę w

    związku z zawarciem przez sprzedawcę umowy sprzedaży dotyczącej promowanego
    produktu.
    Istotne z punktu widzenia zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest wystąpienie sprzedaży oraz związku między
    sprzedażą i nagrodą. Te elementy w analizowanej sprawie bez wątpienia występują, będą
    więc Państwo względem obdarowanych (klientów dokonujących zakupu wyrobów
    tytoniowych za określoną kwotę) sprzedawcą towarów. W konsekwencji do wydawanych
    nagród, mogą Państwo zastosować zwolnienie o którym mowa w treści art. 21 ust. 1 pkt
    68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie wskazane zwolnienie z art.
    21 ust. 1 pkt 68a tej ustawy.
    Jednak mając na uwadze treść powyżej cytowanych przepisów, omawiane zwolnienie
    przedmiotowe ma zastosowanie tylko i wyłącznie do nagród wydawanych przez
    sprzedawcę nabywcy towarów lub usług (kupującemu) i to pod warunkiem, że nagrody nie
    są wydawane w związku z prowadzeniem przez kupującego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Nabywca zakupując dany towar/usługę za określoną kwotę zachowuje się w
    sposób określony przez podmiot przyznający premię. Sprzedaż premiowa oznacza
    bezpośrednie premiowanie (nagradzanie) sprzedaży.
    Podsumowując, zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, objęte są nagrody otrzymane, w związku z zawarciem
    umowy sprzedaży dotyczącej promowanego produktu/usługi, otrzymane wyłącznie przez
    kupującego (nabywcę) od sprzedawcy towarów lub usług, których wartość nie przekracza
    kwoty 2000 zł, gdy nagrody te nie są otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną
    przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    W przedstawionym stanie faktycznym będą wydawali Państwo nagrody będąc stroną
    umowy sprzedaży. Jak wynika z wniosku wyroby tytoniowe w określonej ilości kupowane
    są przez szerokie grono klientów, tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą i
    nabywające wyroby tytoniowe w ramach prowadzonej działalności, osoby nie prowadzące
    działalności gospodarczej, Państwa pracowników/zleceniobiorcy i inne podmioty.
    Uzyskane przez klientów nieprowadzących działalności gospodarczej nagrody będą
    korzystały ze zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, a tym samym
    na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika.
    Przechodząc do klientów prowadzacych działalność gospodarczą wyjaśniam, że podatnicy,
    będący przedsiębiorcami zobowiązani są do klasyfikowania wartości otrzymanych
    świadczeń jako przychodu uzyskanego w ramach źródła „pozarolnicza działalność
    gospodarcza” w każdym tym przypadku, w którym świadczenia są otrzymywane przez nich
    w związku z działalnością gospodarczą. Przychody te podlegają zatem opodatkowaniu na
    tych samych zasadach, jak pozostałe przychody z tej działalności uzyskiwane przez
    uczestnika przedsięwzięcia.
    W przypadku kwalifikacji danego przychodu do źródła „pozarolnicza działalność
    gospodarcza”, podatnicy, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, sami dokonują opodatkowania takich dochodów.
    Stosownie bowiem do ww. przepisu:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, -
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Wobec powyższego, na gruncie niniejszej sprawy, osoba fizyczna prowadząca działalność
    gospodarczą, która otrzyma od Państwa nagrodę, powinna sama dokonać opodatkowania
    ww. świadczenia zgodnie z wybraną przez nią formą opodatkowania i w tej w tej sytuacji
    na Spółce również nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

    Zatem Państwa stanowisko należy uznać w części za prawidłowe i w części za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z przedstawionego stanu faktycznego i z własnego
    stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji Podatkowej - rozpatrzone.
    Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Państwa chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.