Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-110/14-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-09
Teza: Czy przekazując do nieodpłatnego spożycia na terenie Spółki przez pracowników w trakcie wykonywanych zadań (pracy) oraz w czasie prowadzenia rozmów handlowych z kontrahentami wody pitnej (gazowanej i niegazowanej), herbaty, kawy, cukru, mleka, śmietanki do kawy, soków i napojów owocowych, drobnych artykułów spożywczych (tj. herbatników, paluszków, wyrobów cukierniczych, cukierków itp.) oraz owoców, a także kanapek, zimnych przekąsek a niekiedy również ciepłych posiłków dostarczonych do Spółki, Spółka jest zobowiązana do opodatkowania takich czynności podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników i kontrahentów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników i kontrahentów oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie produktów spożywczych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest krajową spółką kapitałową, opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

Spółka jest zarejestrowanym na terenie Polski czynnym podatnikiem VAT.

Działalność gospodarcza Spółki to głównie produkcja i usługi w zakresie wyrobów z metali, wynajmowanie nieruchomości na własny rachunek, handel oraz inna działalność według KRS. Spółka wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W celu wykonania swoich zadań Spółka zatrudnia pracowników w ramach stosunku pracy (w grudniu 2013 roku Spółka zatrudniała 41 pracowników), osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło (rzadko), a także wspólników (udziałowców).

Ponadto Spółka utrzymuje szerokie kontakty handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, czego przejawem jest fakt, że w bazie kontrahentów jest ponad 600 firm. Spółka znajduje się na etapie „rozkręcania” swojej działalności operacyjnej, ale mimo to jej średnie miesięczne przychody ze sprzedaży wynoszą około 420.000 zł netto.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka dokonuje zakupu wody pitnej (gazowanej i niegazowanej), herbaty, kawy, cukru, mleka, śmietanki do kawy, soków i napojów owocowych, drobnych artykułów spożywczych (tj. herbatników, paluszków, wyrobów cukierniczych, cukierków itp.) oraz owoców, a także kanapek, zimnych przekąsek a niekiedy również ciepłych posiłków dostarczanych do Spółki.

Powyższe produkty są zużywane następująco:

1.  woda pitna (gazowana i niegazowana) jest udostępniana w hallu (dla spożywania przez wszystkich zainteresowanych pracowników, współpracowników i kontrahentów) oraz na wydziale wytwórczym dla zatrudnionych tam pracowników,
2.  herbata, kawa, cukier, mleko, śmietanka do kawy, soki i napoje owocowe, drobne artykuły spożywcze (np. herbatniki, paluszki, wyroby cukiernicze, cukierki itp.) oraz owoce są (bardzo rzadko) udostępniane do wolnego spożywania przez pracowników w czasie przerwy w pracy, a także przez członków Zarządu i kontrahentów Spółki w trakcie wszelkich spotkań i szkoleń, w tym także w trakcie narad produkcyjnych czy kierowniczych oraz posiedzeń Zarządu. Ponadto, produkty te są zwyczajowo podawane podczas spotkań czy rozmów handlowych z kontrahentami.
3.  kanapki, zimne przekąski oraz ciepłe posiłki zakupywane są przez Spółkę bardzo rzadko i tylko celem spożycia przez uczestników długotrwałych narad oraz rozmów handlowych.

Średnie miesięczne koszty z powyższych tytułów co do zasady nie przekraczają 0,25% przychodów ze sprzedaży, co oznacza, że wydatki na te cele mają charakter symboliczny w stosunku do przychodów.

Spółka zaznacza, że wyżej opisane zużycia mają związek wyłączenie z czynnościami opodatkowanymi, wykonywanymi w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, jak również, że są to czynności nieodpłatne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1).

Czy przekazując do nieodpłatnego spożycia na terenie Spółki przez pracowników w trakcie wykonywanych zadań (pracy) oraz w czasie prowadzenia rozmów handlowych z kontrahentami wody pitnej (gazowanej i niegazowanej), herbaty, kawy, cukru, mleka, śmietanki do kawy, soków i napojów owocowych, drobnych artykułów spożywczych (tj. herbatników, paluszków, wyrobów cukierniczych, cukierków itp.) oraz owoców, a także kanapek, zimnych przekąsek a niekiedy również ciepłych posiłków dostarczonych do Spółki, Spółka jest zobowiązana do opodatkowania takich czynności podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust 2 UPTU przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, a w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości tub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast za odpłatne świadczenie usług - uznaje się również - zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 UPTU:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszania oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W ocenie Spółki zużycie opisanych produktów przez pracowników w czasie pracy dowodzi, że nie dochodzi do przekazania lub zużycia towarów na cele osobiste pracowników czy członków zarządu, lecz na cel związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc nie wywołuje opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto zużycie tych produktów podczas rozmów handlowych z kontrahentami ma charakter zwyczajowego poczęstunku, który przez praktykę oraz orzecznictwo nie jest uznawany jako związany z prywatnymi celami niezwiązanymi z działalnością gospodarczy, stąd nie rodzi obowiązku w podatku od towarów i usług. Ten pogląd Spółki pozostaje w zgodzie z aktualnie przeważającą linią orzeczniczą sądów administracyjnych i organów podatkowych, np. indywidualna interpretacja nr IPTPP4/443-4l4/13-2/OS z dnia 04.09.2013 roku wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Ponadto, wydanie do zużycia niektórych z wymienionych artykułów np. wody mineralnej, wychodzi naprzeciw przepisom prawa pracy. Stosownie bowiem do treści art. 237(15) § Kodeksu pracy i przepisu § 112 rozporządzenia Minister Pracy i Polityki Socjalnej (podjętego w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej) określono, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy (tj. Dz. U. z 2003 r., Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.). Z przepisów tych wynika, iż pracodawca jest obowiązany zapewnić: wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić, oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. W interesie pracodawcy leży też podejmowanie wszelkich działań zmierzających do poprawienia warunków pracy, zmniejszenia zachorowalności wśród załogi, zwiększenia wydajności pracy.

Zdaniem Spółki, powszechnie wiadomo, że im korzystniejsze są warunki środowiska, pracy, tym większa jest wydajność pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W przepisie art. 8 ust. 1 ustawy zdefiniowano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Oceniając, czy dane świadczenie ma charakter usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawodawca – jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy – uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów, podkreślając tym samym powszechność opodatkowania. Zatem na zachowanie to (świadczenie) składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź tolerowanie – znoszenie określonych stanów rzeczy). Ponadto, do uznania danej czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności) i występowanie związku między tą czynnością a otrzymywanym przez niego wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym. W konsekwencji, usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument – odbiorca świadczenia, odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną).

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, iż świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, iż czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

A zatem, pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei, jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Podkreślić należy, iż za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest krajową spółką kapitałową, czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W celu wykonania swoich zadań Spółka zatrudnia pracowników w ramach stosunku pracy, osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, a także wspólników (udziałowców). Ponadto Spółka utrzymuje szerokie kontakty handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, czego przejawem jest fakt, że w bazie kontrahentów jest ponad 600 firm. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka dokonuje zakupu wody pitnej (gazowanej i niegazowanej), herbaty, kawy, cukru, mleka, śmietanki do kawy, soków i napojów owocowych, drobnych artykułów spożywczych (tj. herbatników, paluszków, wyrobów cukierniczych, cukierków itp.) oraz owoców, a także kanapek, zimnych przekąsek a niekiedy również ciepłych posiłków dostarczanych do Spółki.

Powyższe produkty są zużywane następująco:

1.  woda pitna (gazowana i niegazowana) jest udostępniana w hallu (dla spożywania przez wszystkich zainteresowanych pracowników, współpracowników i kontrahentów) oraz na wydziale wytwórczym dla zatrudnionych tam pracowników,
2.  herbata, kawa, cukier, mleko, śmietanka do kawy, soki i napoje owocowe, drobne artykuły spożywcze (np. herbatniki, paluszki, wyroby cukiernicze, cukierki itp.) oraz owoce są (bardzo rzadko) udostępniane do wolnego spożywania przez pracowników w czasie przerwy w pracy, a także przez członków Zarządu i kontrahentów Spółki w trakcie wszelkich spotkań i szkoleń, w tym także w trakcie narad produkcyjnych czy kierowniczych oraz posiedzeń Zarządu. Ponadto, produkty te są zwyczajowo podawane podczas spotkań czy rozmów handlowych z kontrahentami.
3.  kanapki, zimne przekąski oraz ciepłe posiłki zakupywane są przez Spółkę bardzo rzadko i tylko celem spożycia przez uczestników długotrwałych narad oraz rozmów handlowych.

Wyżej opisane zużycia mają związek wyłączenie z czynnościami opodatkowanymi, wykonywanymi w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej i są to czynności nieodpłatne.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zużycie artykułów spożywczych przekazanych na potrzeby pracowników i kontrahentów, w sposób pośredni związane są z działalnością gospodarczą Spółki. Z uwagi na powyższe w świetle art. 7 ust. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003r. Nr 169, poz. 1650, z późn. zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Do zapewnienia pracownikom wody lub innych napojów Wnioskodawca jest zobligowany przepisami ustawy Kodeks pracy, Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów. Zatem czynności tych nie można uznać za czynności, które podlegają opodatkowaniu w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy.

Zużycie wody oraz innych napojów, a także drobnych artykułów spożywczych, kanapek, zimnych przekąsek oraz ciepłych posiłków przez pracowników w czasie przerwy w pracy, a także przez członków Zarządu i kontrahentów Spółki w trakcie wszelkich spotkań i szkoleń, w tym także w trakcie narad produkcyjnych czy kierowniczych oraz posiedzeń Zarządu, a także długotrwałych narad oraz rozmów handlowych nie nosi znamion zużycia na cele osobiste, prywatne tych osób. Osoby te należą co prawda do kręgu podmiotów wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, lecz ww. artykuły spożywcze, które Wnioskodawca udostępnia im nieodpłatnie nie służą celom prywatnym tych osób, gdyż ich zużycie związane jest niewątpliwie ze statusem pracownika w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

Również przekazanie produktów spożywczych oraz napojów do spożycia przez kontrahentów Wnioskodawcy nie można uznać za czynności, które podlegają opodatkowaniu w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy. Kontrahenci Wnioskodawcy jako osoby trzecie nie są pracownikami, udziałowcami lub innymi osobami wymienionymi w tym przepisie.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż przekazanie do nieodpłatnego spożycia na terenie Spółki przez pracowników w trakcie pracy oraz przez kontrahentów w czasie prowadzenia rozmów handlowych wody pitnej, herbaty, kawy, mleka, śmietanki do kawy, soków i napojów owocowych, drobnych artykułów spożywczych oraz owoców, a także kanapek, zimnych przekąsek , a niekiedy również ciepłych posiłków, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż niewątpliwie dotyczy zużycia na potrzeby związane z prowadzoną działalnością. Z uwagi na powyższe, w świetle art. 7 ust. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w części dotyczącej braku opodatkowania nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników i kontrahentów. Natomiast w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie produktów spożywczych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.