Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.518.2025.1.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Sprzedaż lokalu mieszkalnego, będzie korzystać ze zwolnienia
od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług przy sprzedaży lokalu
    mieszkalnego.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z o.o., polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym
    podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., zwanej dalej „Ustawą” lub „Ustawą o
    VAT”), posiadającym siedzibę działalności gospodarczej na terenie Polski (dalej:
    „Wnioskodawca” lub „Spółka”).
    Spółka prowadzi działalność w sektorze usług IT, a głównym obszarem jej aktywności jest
    świadczenie usług z zakresu dostaw sprzętu komputerowego. Wnioskodawca realizuje
    projekty informatyczne oferując kompleksową obsługę, począwszy od analizy potrzeb
    klienta i konsultacji przedwdrożeniowych po dostawę i instalację sprzętu.
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest sprzedaż hurtowa urządzeń
    technologii informacyjnej i komunikacyjnej (PKD 46.50.Z).
    Przedmiotem pozostałej działalności Spółki jest m.in.:
        sprzedaż hurtowa pozostałych maszyn, urządzeń i dodatkowego wyposażenia (PKD
        46.6);
        sprzedaż detaliczna narzędzi technologii informacyjnej i komunikacyjnej (PKD 47.4);
        magazynowanie, przechowywanie i działalność usługowa wspomagająca transport
        (PKD 52);
        działalność związana z programowaniem, doradztwem w zakresie informatyki i
        działalności powiązane (PKD 62);
        działalność usługowa w zakresie infrastruktury obliczeniowej, przetwarzania
        danych, zarządzania stronami internetowymi (hosting) i pozostała działalność
        usługowa w zakresie informacji (PKD 63);
        wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń biurowych oraz komputerów (PKD 77.33.Z);
        działalność związana z pakowaniem (PKD 82.92.Z);
        naprawa i konserwacja komputerów i sprzętu (tele)komunikacyjnego (PKD 95.1);
        pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z).
    Na podstawie aktu notarialnego z 2 grudnia 2024 roku Wnioskodawca nabył od osoby
    fizycznej, niedziałającej przy transakcji jako podatnik podatku VAT (dalej: „Sprzedający”)
    nieruchomość stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny położony w budynku
                                      2znajdującym się w (...) o łącznej powierzchni użytkowej (...) m (dalej: „Nieruchomość”).
    Przed sprzedażą Sprzedający użytkował Nieruchomość lub oddawał ją w użytkowanie
    przez okres znacznie przekraczający dwa lata. W okresie dwóch lat przed transakcją
    Sprzedający nie dokonywał również nakładów, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej i mogłyby
    stanowić ulepszenie Nieruchomości.
    Transakcja sprzedaży Nieruchomości pomiędzy Wnioskodawcą i Sprzedawcą nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. Sprzedający nie działał w charakterze
    podatnika tego podatku, a Spółka nie miała prawa do odliczenia VAT z tytułu zakupu
    Nieruchomości. Transakcja podlegała opodatkowaniu PCC.
    W momencie nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę, lokal mieszkalny znajdował się
    w stanie wymagającym przeprowadzenia odpowiednich prac remontowo-

    wykończeniowych. Kupno Nieruchomości przez Wnioskodawcę miało charakter
    inwestycyjny. Spółka planuje wyremontować lokal mieszkalny, a następnie zbyć go z
    zyskiem. Wnioskodawca nie zakłada wykorzystywania lokalu na potrzeby prowadzonej
    przez niego działalności gospodarczej, czy np. odpłatnego oddania do użytku innym
    podmiotom.
    Od momentu nabycia Nieruchomości od Sprzedającego przez Wnioskodawcę,
    przeprowadzane były i w dalszym ciągu trwają prace remontowo-wykończeniowe, tj. m.in.
    instalacja wody użytkowej, instalacja kanalizacji, centralnego ogrzewania, klimatyzacji,
    wyburzanie ścian i budowa nowych ścian działowych, skucie tynków i wykonanie nowych,
    wykonanie izolacji cieplnej, wymiana futryn i skrzydeł drzwi, wykonanie zabudowy z płyt
    gipsowo-kartonowych, wymiana belek stropowych, wykonanie podłóg drewnianych,
    wymiana grzejników i pieca gazowego, wymiana parapetów, przebudowa schodów, zakup
    mebli oraz sprzętu AGD etc.
    Spółka traktuje Nieruchomość i prace na niej jako produkcję w toku, która po zakończeniu
    prac remontowo-wykończeniowych utworzy wyrób gotowy przeznaczony do dalszej
    odsprzedaży. Nieruchomość nie jest środkiem trwałym dla Spółki, ponieważ nie spełnia
    warunków uznania za środek trwały i tym samym nie została wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych. Wydatki na zakup Nieruchomości oraz na prace remontowo -
    wykończeniowe zostaną rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w momencie
    sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę. Wnioskodawca szacuje jednocześnie, że gdyby
    nabyta Nieruchomość stanowiła dla niego środek trwały, wysokość poniesionych przez
    niego nakładów na prace remontowo-wykończeniowe przekroczyłaby 30% wartości
    początkowej Nieruchomości w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym planowana sprzedaż
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów
    korzystającą ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt
    10a Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana przez niego sprzedaż Nieruchomości
    będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów korzystającą ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...)
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 Ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 Ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży -
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 Ustawy, a ich sprzedaż stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy. Tym samym, na gruncie Ustawy o
    VAT, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Z uwagi na fakt, że Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji
    lokalu mieszkalnego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z 24
    czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), zwanej dalej „Ustawą o
    własności lokali”.

    Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 Ustawy o własności lokali, odrębną własność lokalu
    można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela
    nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Umowa o ustanowieniu
    odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do
    powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.
    Według art. 2 ust. 1 Ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal
    o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 Ustawy o własności lokali, spełnienie wymagań, o których mowa w
    ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
    Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny
    lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej
    mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu
    (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie Ustawy o VAT wyodrębniony
    lokal staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności
    podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Należy zauważyć jednak, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona
    czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a
    więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w Ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej,
    co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka kupiła Nieruchomość z zamiarem
    czysto inwestycyjnym. Planuje przeprowadzić w nim prace remontowo-wykończeniowe
    oraz sprzedać przedmiotową Nieruchomość z zyskiem. Nieruchomość nie stanowi dla
    Wnioskodawcy środka trwałego, a aktywo przeznaczone do dalszej odsprzedaży.
    Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do
    Spółki, która funkcjonując jako czynny podatnik VAT, przy dostawie Nieruchomości, będzie
    uznana za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. Ustawy. W
    konsekwencji uznać należy, że sprzedaż Nieruchomości będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy,
    jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 Ustawy. I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy,
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 Ustawy, zgodnie z
    którym:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej -
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu
    określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż oba przepisy są względem
    siebie komplementarne i jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy, wówczas badanie przesłanek
    wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

    Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków nie daje podstawy do objęcia dostawy towarów zwolnieniem od podatku VAT
    przewidzianym w tym artykule.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o VAT
    odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”), jeżeli środki trwałe
    uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub
    modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11,
    powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie
    części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000
    zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w
    stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w
    szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego w rozumieniu Ustawy o CIT jest więc:
        przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi
        jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub
        technicznych;
        rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten
        środek trwały;
        rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
        odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
        adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie
        danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których
        został zbudowany lub użytkowany;
        modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

    Zatem Nieruchomość, która nie będzie stanowić w Spółce środka trwałego, nie może ulec
    ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, odsyłając
    do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, do pierwszego zasiedlenia
    Nieruchomości doszło długo (zdecydowanie ponad dwa lata przed transakcją) przed jej
    sprzedażą przez Sprzedającego na rzecz Spółki. Dodatkowo, w okresie dwóch lat przed
    transakcją Sprzedający nie czynił nakładów na Nieruchomość, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej i
    mogłyby stanowić ulepszenie Nieruchomości.
    Zaznaczenia wymaga, że przedmiotowa Nieruchomość nie stanowi dla Spółki środka
    trwałego i od samego początku jest przeznaczona do dalszej odsprzedaży. W kontekście
    przytoczonych powyżej przepisów uznać należy, że skoro Nieruchomość nie jest środkiem
    trwałym Spółki, to nakłady ponoszone przez nią nie stanowią ulepszenia w rozumieniu
    Ustawy o CIT, bowiem na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które
    dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    Wobec powyższego w analizowanej sprawie nie ma znaczenia czy wydatki ponoszone
    przez Spółkę na prace remontowo-wykończeniowe w Nieruchomości przekraczają czy nie
    przekraczają 30% jej wartości początkowej, gdyż w tym przypadku nie można mówić o
    dokonywaniu ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT.
    Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że dostawa
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, a
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem Nieruchomości, a jej dostawą upłynie (na moment
    składania niniejszego wniosku już upłynął) okres dłuższy niż dwa lata.
    W konsekwencji powyższego, dostawa Nieruchomości korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy.
    Z uwagi na fakt, że dostawa ww. Nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z
    przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a bądź art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy jest bezzasadna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej
    ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować
    się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1048), zwanej dalej „ustawą o własności lokali”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku
    towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzą
    Państwo działalność w sektorze usług IT, a głównym obszarem Państwa aktywności jest
    świadczenie usług z zakresu dostaw sprzętu komputerowego. 2 grudnia 2024 r. nabyli
    Państwo od osoby fizycznej, niedziałającej przy transakcji jako podatnik podatku VAT,
    nieruchomość stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny położony w budynku
                                      2znajdującym się w (...) o łącznej powierzchni użytkowej (...) m. Kupno nieruchomości
    przez Państwa miało charakter inwestycyjny. Planują Państwo wyremontować lokal
    mieszkalny, a następnie zbyć go z zyskiem.
    Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną
    przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek świadomego działania organów
    spółki w okresie jej istnienia i właśnie w celu wykorzystania go do prowadzenia
    działalności spółki.
    Mając na uwadze fakt, iż są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
    prowadzącą działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do

    sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa, wykorzystywanego w
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie
    Nieruchomości (samodzielnego lokalu mieszkalnego) będą Państwo podatnikiem podatku,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku
    należącego do Państwa przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości (samodzielnego lokalu mieszkalnego) będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej -
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu
    określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    Co istotne, termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług,
    odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie,
      w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. budynki, lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą
    stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się

    ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym,
    dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.
    Z opisu sprawy wynika, że 2 grudnia 2025 r. nabyli Państwo na podstawie aktu
    notarialnego od osoby fizycznej nieruchomość stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny
                                                2położony w budynku znajdującym się w (...) o łącznej powierzchni użytkowej (...) m.
    Transakcja sprzedaży Nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, tj.
    Sprzedający nie działał w charakterze podatnika tego podatku, a Państwo nie mieli prawa
    do odliczenia VAT z tytułu zakupu Nieruchomości.
    Kupno Nieruchomości miało dla Państwa charakter inwestycyjny. W momencie nabycia
    przez Państwa Nieruchomości, lokal mieszkalny znajdował się w stanie wymagającym
    przeprowadzenia odpowiednich prac remontowo-wykończeniowych. Planują Państwo
    wyremontować lokal mieszkalny, a następnie zbyć go z zyskiem. Od momentu nabycia
    Nieruchomości przeprowadzane były i w dalszym ciągu trwają prace remontowo-
    wykończeniowe, tj. m.in. instalacja wody użytkowej, instalacja kanalizacji, centralnego
    ogrzewania, klimatyzacji, wyburzanie ścian i budowa ścian działowych, skucie tynków i
    wykonanie nowych, wykonanie izolacji cieplnej, wymiana futryn i skrzydeł drzwi,
    wykonanie zabudowy z płyt gipsowo-kartonowych, wymiana belek stropowych, wykonanie
    podłóg drewnianych, wymiana grzejników i pieca gazowego, wymiana parapetów,
    przebudowa schodów, zakup mebli oraz sprzętu AGD etc.
    Nieruchomość nie jest dla Spółki środkiem trwałym, ponieważ nie spełnia warunków
    uznania za środek trwały i tym samym nie została wprowadzona do ewidencji środków
    trwałych.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT dla sprzedaży Nieruchomości.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, planują Państwo wyremontować lokal mieszkalny, a
    następnie zbyć go z zyskiem. Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych.
    Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez
    Państwa na Nieruchomość nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa
    podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku
    będących środkami trwałymi.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży nabytego lokalu mieszkalnego, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i
    kiedy względem ww. lokalu doszło do pierwszego zasiedlenia.
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż lokalu mieszkalnego nie
    zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. lokalu upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, 2 grudnia 2024 r. nabyli Państwo od osoby fizycznej
    nieruchomość stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny położony w budynku
    znajdującym się w (...). Przed sprzedażą Sprzedający użytkował Nieruchomość lub oddawał
    ją w użytkowanie przez okres znacznie przekraczający dwa lata.
    W konsekwencji, sprzedaż lokalu mieszkalnego, będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.