Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-716/07/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-02-27
Teza: Czy dla produktu sklasyfikowanego w PKWiU jako ex 24.15.30 Spółka ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości przewidzianej w załączniku nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2007 r. (data wpływu 17 grudnia 2007 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży produktu-preparatu „D.” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży produktu-preparatu „D.”.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka w ramach działalności jest producentem preparatu „D.” wykorzystywanego w nowej generacji silnikach Diesla wykorzystujących technologię SCR (selektywnej redukcji katalitycznej). Środek ten pozwala na redukcję tlenków azotu do azotu i wody wypełniając tym samym normy spalin samochodów ciężarowych w zakresie emisji tzw. NOx (tlenków azotu) zawarte w rozporządzeniach komisji europejskiej określanych jako normy EURO 4 i EURO 5. Preparat stanowi 32,5% roztwór technicznie czystego mocznika (bez dodatku substancji obcych) i wody zdemineralizowanej. Sprzedaż „D.” częściowo odbywa się również w formie mocznika krystalicznego (forma stała) – jako półproduktu do dalszego przetwarzana przez innych producentów takiego preparatu. Instalacja wytwarzania preparatu bazuje na moczniku krystalicznym wytwarzanym na instalacjach nawozowych Spółki. Produkt w każdej wersji sprzedażowej ma zawartość azotu w suchej masie większą niż 45%.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy dla produktu „D.” sklasyfikowanego w PKWiU jako ex 24.15.30 Spółka ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości przewidzianej w załączniku nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, „D.” jako produkt wytwarzany na bazie mocznika powinien być opodatkowany obniżoną stawką podatku od towarów i usług, przewidzianą dla towarów o symbolu PKWiU ex 24.15.30, wykazanych w załączniku nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami). Do takiego sklasyfikowania „D.” ma zastosowanie zapis Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w podsekcji DG, Dział 24 Chemikalia, Wyroby Chemiczne i Włókna Sztuczne, punkt 3: uwagi dodatkowe. Wymienione powyżej produkty mineralne lub chemiczne, począwszy od azotanu sodu do mocznika czystego lub zanieczyszczonego włącznie, są w każdym przypadku traktowane jako nawozy, nawet wtedy, gdy nie są w sposób oczywisty przeznaczone do stosowania jako nawozy. W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości zastosowania obniżonej stawki podatkowej dla 32,5% roztworu mocznika, a także jego krystalicznej postaci sprzedawanych jako „D.” wynikającej z załącznika nr 6 do ustawy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast pojęcie „towary” zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 tejże ustawy. Należy przez nie rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 30 kwietnia 2008 r. stosuje się stawkę w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5, których przedmiotem są towary i usługi wymienione w załączniku nr 6 do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów. Pod poz. 52 załącznika nr 6 do ustawy wymieniono wyroby o symbolu PKWiU ex 24.15.30, tj. nawozy azotowe, mineralne lub chemiczne, z wyłączeniem amidów kwasów alifatycznych i ich pochodnych, związków azotu oraz cyjanamidu wapniowego (azotniaku technicznego).

Użycie przez ustawodawcę ,,ex” przy grupowaniu PKWiU oznacza, że dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż o ile wytwarzany przez Wnioskodawcę produkt został prawidłowo zaklasyfikowany do grupowania PKWiU 24.15.30, to jego sprzedaż na rynku krajowym w okresie do dnia 30 kwietnia 2008 r. jest opodatkowana stawką w wysokości 3%.

Zaznaczyć należy przy tym, że obowiązek przedstawienia organom podatkowym prawidłowej klasyfikacji dla sprzedawanych towarów należy do podatnika, który ponosi również odpowiedzialność za nieprawidłowo dokonaną klasyfikację.

Wskazuje się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Spółkę w stanie faktycznym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.