Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.21.2019.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-25
Teza: Czy w wypadku dokonania wyceny wartości składników majątku nabytych w drodze spadku Wnioskodawca może dokonać korekty zgłoszenia SD-Z2 i czy korekta ta nie wpłynie na zwolnienie od podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: korekta; spadek; zgłoszenie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 stycznia 2019 r. (data wpływu – 30 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości złożenia korekty zgłoszenia SD-Z2 dotyczącej określenia wartości rzeczy nabytych w drodze spadku – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości złożenia korekty zgłoszenia SD-Z2 dotyczącej określenia wartości rzeczy nabytych w drodze spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą (jako przeważająca działalność gospodarcza w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej) w zakresie produkcji konstrukcji metalowych i ich części.

W dniu 6 grudnia 2017 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, który od 1 grudnia 1994 r. do dnia śmierci prowadził jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji konstrukcji metalowych i ich części. Ojciec Wnioskodawcy nie sporządził testamentu, ani nie ustanowił pełnomocnika ustawowego do prowadzenia działalności, więc z chwilą jego śmierci ww. jednoosobowa działalność gospodarcza przestała funkcjonować, a majątek prowadzonego dotychczas przez ojca Wnioskodawcy przedsiębiorstwa wszedł do masy spadkowej. Zmarły ojciec Wnioskodawcy pozostawał w związku małżeńskim z matką Wnioskodawcy, z którą ojciec Wnioskodawcy nie zawierał umów majątkowych małżeńskich, a w dniu 6 grudnia 2017 r. na skutek jego śmierci ustała obowiązująca ich wspólność ustawowa małżeńska (przy czym ich udziały w majątku wspólnym były równe, nie doszło do ustalenia nierównych udziałów w majątku objętym uprzednio ustawową wspólnością majątkową małżeńską, jak również nie toczyło się i nie toczy postępowanie o ustalenie nierównych udziałów w majątku objętym uprzednio ustawową wspólnością małżeńską). Matka Wnioskodawcy po śmierci ojca Wnioskodawcy nie zawierała związków małżeńskich. Spadkobiercą zmarłego ojca oprócz Wnioskodawcy jest jego żona (wspomniana matka Wnioskodawcy) oraz dwie siostry Wnioskodawcy.

Dnia 11 grudnia 2017 r. sporządzony został przed notariuszem akt poświadczenia dziedziczenia, w treści którego wskazane zostało, że spadek po zmarłym ojcu dziedziczy Wnioskodawca w ¼ części, żona zmarłego (matka Wnioskodawcy) w ¼ części oraz dwie siostry Wnioskodawcy − każda w ¼ części.

Wnioskodawca złożył dnia 27 grudnia 2017 r. do właściwego urzędu skarbowego „Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych” na druku SD-Z2 (opatrzonym datą 15 grudnia 2017 r ), w którego części G. w kolumnie „a” wskazane zostały „Rzeczy lub prawa majątkowe według stanu w dniu nabycia” − identyczne dla każdego spadkobiercy, natomiast w kolumnie „b” − „Wielkość nabywanego udziału w rzeczy lub prawie majątkowym” − dla każdego elementu w identycznej wartości dla każdego ze spadkobierców z uwagi na nabycie spadku w częściach równych przez każdego ze spadkobierców.

Dnia 5 stycznia 2018 r. sporządzony został przed notariuszem w obecności wszystkich spadkobierców akt notarialny − częściowy dział spadku oraz podział majątku wspólnego. Na mocy ww. aktu notarialnego m.in. przeniesione zostały na rzecz Wnioskodawcy prawa wieczystego użytkowania nieruchomości z własnością budynków, budowli i urządzeń oraz prawa własności zabudowanych nieruchomości wchodzących w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy. W efekcie zawarcia umowy częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego Wnioskodawca został ujawniony w księgach wieczystych jako wyłączny właściciel bądź użytkownik wieczysty nieruchomości wchodzących w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy, przy czym wskazać w tym miejscu należy, iż w czterech z dziewięciu nieruchomości wchodzących w skład ww. przedsiębiorstwa, prawo własności nabyte przez Wnioskodawcę w drodze częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego należało do zmarłego ojca Wnioskodawcy i matki Wnioskodawcy na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej.

Dnia 8 stycznia 2018 r. sporządzona została przed notariuszem umowa uzupełniającego działu spadku i podziału majątku wspólnego. W treści ww. umowy wskazane zostało, że umowami uzupełniającego działu spadku i podziału majątku wspólnego z dnia 5 i 8 stycznia 2018 r. objęte zostały wszystkie aktywa wchodzące w skład majątku wspólnego ojca i matki Wnioskodawcy, jak również wchodzące w skład majątku spadkowego po zmarłym ojcu Wnioskodawcy, a strony z tytułu czynności określonych w umowie nie dokonują między sobą spłat i dopłat a wszelkie rozliczenia z tego tytułu uznają za dokonane oraz nie mają i nie będą mieli do siebie w przyszłości żadnych roszczeń. Na mocy umowy z dnia 8 stycznia 2018 r. Wnioskodawca nabył w całości zespół składników materialnych i niematerialnych, które wchodziły w skład zorganizowanego przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

Obecnie Wnioskodawca jest właścicielem całości przedsiębiorstwa, w tym ½ udziału należącego do zmarłego ojca Wnioskodawcy.

Reasumując − po śmierci ojca Wnioskodawcy wszyscy spadkobiercy nabyli spadek z mocy ustawy, każdy w ¼ części. Przed dokonaniem działu spadku wszyscy spadkobiercy złożyli we właściwym urzędzie skarbowym deklaracje SD-Z2. Następnie spadkobiercy, stawiając się u notariusza, dokonali umownego częściowego działu spadku oraz podziału majątku wspólnego, w wyniku którego na Wnioskodawcę przeniesione (przyporządkowane) zostały prawa wieczystego użytkowania nieruchomości z własnością budynków, budowli i urządzeń oraz prawa własności zabudowanych nieruchomości wchodzących w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy, po czym w drodze uzupełniającego działu spadku i podziału majątku wspólnego Wnioskodawca nabył całość składników materialnych i niematerialnych, które wchodziły w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy (stanowiących dotychczas wspólną własność matki i zmarłego ojca Wnioskodawcy, tj. wchodzących w skład ich majątku wspólnego z tytułu wspólności majątkowej małżeńskiej).

Ponadto Wnioskodawca zamierza dokonać wyceny nabytych składników przedsiębiorstwa prowadzonego dotychczas przez zmarłego ojca Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w wypadku dokonania wyceny wartości składników majątku nabytych w drodze spadku Wnioskodawca może dokonać korekty zgłoszenia SD-Z2 i czy korekta ta nie wpłynie na zwolnienie od podatku od spadków i darowizn?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Zgodnie z art. 4a ust. 1a ww. ustawy, jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

W myśl art. 4a ust. 2 cyt. ustawy jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu.

Stosownie do art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

W myśl art. 4a ust. 3 ww. ustawy w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Wówczas zastosowanie znajduje art. 17a ust. 1 ww. ustawy, na podstawie którego podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2 (obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika), złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Zatem, jak z powyższego wynika, art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma zastosowanie w każdym przypadku, w którym nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Omawiane zwolnienie stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu (nie wiąże się z nowym tytułem nabycia). Podkreślenia wymaga fakt, że w takiej sytuacji ustawodawca nakłada obowiązek złożenia zgłoszenia, a nie korekty zgłoszenia złożonego wcześniej.

Korekty, na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa, złożonego zgłoszenia wymaga natomiast wskazanie w nim potencjalnie błędnych informacji dotyczących wielkości nabytych udziałów w rzeczy lub prawie majątkowym, miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej. Podanie błędnych informacji w wyżej wymienionym zakresie nie skutkuje, zdaniem Wnioskodawcy, utratą prawa do zwolnienia od podatku od spadków i darowizn. Powyższe stanowisko wskazane zostało m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 marca 2018 r., nr 0111-KDIB4.4015.26.2018 2.MD, w której wskazano, że: „Korekta deklaracji (zgłoszenie mające charakter informacyjny jest uznawane za deklarację w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy − Ordynacja podatkowa) ma zatem na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym − poprawnym już − wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio. Korekty, na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach ustawy − Ordynacja podatkowa, złożonego zgłoszenia wymaga wskazanie w nim błędnych informacji dotyczących wielkości nabytych udziałów w rzeczy lub prawie majątkowym, miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej.”

Mając zatem na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż zwolnieniem, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte są rzeczy i prawa majątkowe, których nieodpłatne nabycie zgłoszone zostało w terminie przewidzianym w tym przepisie, tj. w terminie 6 miesięcy od daty od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Jeżeli jednak Wnioskodawca dowiedział się o nabyciu prawa własności w postaci udziału w nieruchomości w terminie późniejszym, nie ujmując nabycia tego prawa w złożonej wcześniej deklaracji SD-Z2, to ma obowiązek zgłosić fakt nabycia naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o nabyciu tego prawa. Podkreślić bowiem należy, iż w takiej sytuacji ustawodawca nie przewidział korekty złożonego wcześniej zgłoszenia o nabyciu, lecz nakazał obowiązek ponownego zgłoszenia.

Reasumując, w opisanym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, zdaniem Wnioskodawcy, może on złożyć korektę zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych SD-Z2 nie tracąc przy tym uprawnienia do zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, z uwagi na okoliczność, iż w pierwotnym zgłoszeniu wskazane zostały wszystkie składniki majątku spadkodawcy, a ewentualnej korekcie będzie podlegała jedynie wartość wskazanych składników majątku, ewentualnie mylnie wskazana w pierwotnym zgłoszeniu, która jednak uwzględniała w najwyższym możliwym stopniu stan wiedzy spadkodawcy odnośnie wartości wskazanych składników majątku na dzień złożenia zgłoszenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2017 r. poz. 833, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Jak wynika z treści art. 5 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku oraz ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia (art. 6 ust. 4 omawianej ustawy).

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział zwolnienie podmiotowe w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z ww. art. 4a ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 (art. 4a ust. 1a ww. ustawy).

Art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060).

Z treści wniosku wynika, że w dniu 6 grudnia 2017 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, który od 1 grudnia 1994 r. do dnia śmierci prowadził jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą. Po śmierci ojca Wnioskodawcy wszyscy spadkobiercy nabyli spadek z mocy ustawy, każdy w ¼ części. Przed dokonaniem działu spadku wszyscy spadkobiercy złożyli we właściwym urzędzie skarbowym deklaracje SD-Z2. Następnie spadkobiercy, stawiając się u notariusza, dokonali umownego częściowego działu spadku oraz podziału majątku wspólnego, w wyniku którego na Wnioskodawcę przeniesione (przyporządkowane) zostały prawa wieczystego użytkowania nieruchomości z własnością budynków, budowli i urządzeń oraz prawa własności zabudowanych nieruchomości wchodzących w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy; po czym w drodze uzupełniającego działu spadku i podziału majątku wspólnego Wnioskodawca nabył całość składników materialnych i niematerialnych, które wchodziły w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca Wnioskodawcy (stanowiących dotychczas wspólną własność matki i zmarłego ojca Wnioskodawcy, tj. wchodzących w skład ich majątku wspólnego z tytułu wspólności majątkowej małżeńskiej).

Wnioskodawca zamierza dokonać wyceny nabytych składników przedsiębiorstwa prowadzonego dotychczas przez zmarłego ojca Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, może złożyć korektę zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych SD-Z2 nie tracąc przy tym uprawnienia do zwolnienia od podatku od spadków i darowizn.

Jak wskazano powyżej, zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

W myśl art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Przepis art. 81 § 2 ww. ustawy stanowi, iż skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Stosownie do art. 3 pkt 5 cyt. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji (zgłoszenie mające charakter informacyjny jest uznawane za deklarację w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa) ma zatem na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że korekta zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z2) może dotyczyć jedynie wskazania błędnych informacji w złożonym zgłoszeniu, np. dotyczących wielkości nabytego udziału w rzeczy lub prawie majątkowym, miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej. Natomiast nabycie innych niż wykazane w zgłoszeniu SD-Z2 rzeczy i praw majątkowych należących do spadku, o których spadkobierca dowiedział się po złożeniu ww. zgłoszenia nie może być przedmiotem korekty dokonanego zgłoszenia. Ustawodawca nie przewidział w takim przypadku korekty złożonego wcześniej zgłoszenia o nabyciu, lecz nakazał obowiązek ponownego złożenia zgłoszenia.

Z wniosku wynika, że druk SD-Z2 został złożony przez Wnioskodawcę z zachowaniem ustawowego terminu. Jak wskazano powyżej korekta zgłoszenia może dotyczyć wartości wielkości nabytych rzeczy lub praw majątkowych. Zatem po dokonaniu wyceny nabytych w drodze spadku składników majątku Wnioskodawca może złożyć korektę ww. zgłoszenia, jeżeli w poprzednim zgłoszeniu wartość przedmiotów nabytych w drodze spadku wykazał w niewłaściwej wysokości. Korekta dotycząca wartości nabytych w spadku przedmiotów pozostanie bez wpływu na prawo Wnioskodawcy do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.