Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-796/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-28
Teza: sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku na której Wnioskodawca będąc jedynie współwłaścicielem wybudował budynek mieszkalny
Słowa kluczowe: budowa; nakłady; nieruchomości; spadek; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 1 września 2014 r. (data otrzymania 4 września 2014 r.), uzupełnionym 5 listopada 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 29 października 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-796/14/ŁCz, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 5 listopada 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w spadku po zmarłej 22 września 1986 r. matce nabył połowę działki nr 382. Druga połowa nieruchomości należała do ciotki Wnioskodawcy. W 1986 r. nieruchomość (o pow. 8a) była zabudowana domem z 1904 r. Po śmierci matki na działce Wnioskodawca wybudował systemem gospodarczym dom. Środki na budowę pochodziły m.in. z pożyczki budowlanej z zakładu pracy oraz ze sprzedaży akcji pracowniczych. W trakcie budowy domu Wnioskodawca korzystał z ulgi budowlanej. W dniu 2 stycznia 2009 r. zmarła ciotka Wnioskodawcy, po której Wnioskodawca nabył drugą połowę nieruchomości. Wnioskodawca podaje jednocześnie, że działka nie była fizycznie podzielona. Z uwagi na chorobę 7 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca sprzedał nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Z tytułu sprzedaży Wnioskodawca uzyskał 205 000,00 zł z czego wartość działki wynosiła 8 000,00 zł. Wnioskodawca posiada wszystkie rachunki za zakupy dokonane na poczet budowy domu. Opisane zakupy Wnioskodawca finansował z własnych środków.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy jest możliwe opłacenie podatku tylko od połowy gruntu (4a) nabytego w spadku?

Zdaniem Wnioskodawcy, może opłacić podatek tylko od połowy działki nabytej w spadku po ciotce, skoro na działce wcześniej wybudował dom z własnych środków i nie korzystał z pomocy ciotki ani fizycznie, ani finansowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że matka Wnioskodawcy wraz z siostrą były współwłaścicielkami nieruchomości o pow. 8a. Po śmierci matki 22 września 1986 r. a następnie ciotki 2 stycznia 2009 r. Wnioskodawca jako ich spadkobierca został wyłącznym właścicielem nieruchomości.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego – spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy.

W tym miejscu należy wyjaśnić Wnioskodawcy, że wbrew jego przekonaniu, nie można mówić o nabyciu w spadku po matce połowy gruntu, podobnie jak w spadku po ciotce nie doszło do nabycia drugiej połowy gruntu. W spadku po matce Wnioskodawca nie nabył połowy gruntu o pow. 8a, lecz nabył udział wynoszący ½ w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości. Na podobnych zasadach udział ½ w nieruchomości o pow. 8a należał do ciotki Wnioskodawcy, która była współwłaścicielką gruntu.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego – współwłasność istnieje wówczas, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje kilku osobom. Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują niepodzielnie części wspólnego prawa własności – tzw. udziały. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej nabywaniu lub zbywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje udział w całej rzeczy a nie prawo do części rzeczy określonej wielkością jego udziału. W rozpatrywanej sprawie oznacza to, że matka i ciotka Wnioskodawcy były współwłaścicielkami nieruchomości o pow. 8a, każda z nich posiadała udział we współwłasności wynoszący ½. Ani matka, ani ciotka nie były właścicielkami połowy gruntu rozumianej jako 4a, były właścicielkami udziału ½ w działce o pow. 8a. Do masy spadkowej po matce nie należały więc 4a gruntu, ale udział ½ w nieruchomości o pow. 8a. Podobnie było z masą spadkową po ciotce.

Jak wynika zatem z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca w sprzedanej nieruchomości nabył udziały w różnym czasie:

*   udział ½ nabył 22 września 1986 r. w spadku po zmarłej matce,
*   udział ½ nabył 2 stycznia 2009 r. w spadku po zmarłej ciotce.

Odnosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że zbycie działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym w części dotyczącej udziału ½ nabytego w drodze spadku po zmarłej matce nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie, a tym samym nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że połowa przychodu uzyskanego przez Wnioskodawcę z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie będzie w ogóle podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast druga połowa przychodu ze sprzedaży nieruchomości odpowiadająca udziałowi ½ nabytemu w drodze spadku po zmarłej ciotce będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaży Wnioskodawca dokonał przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia tego udziału a więc przed 1 stycznia 2015 r.

Dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży udziału nabytego w spadku po ciotce należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Niezależnie od powyższej regulacji wyjaśnić należy, że pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Pamiętać jednak należy, że skoro sprzedaż udziału 1/2 nabytego w 1986 r. nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy źródła przychodu, to koszty odpłatnego zbycia i koszty uzyskania przychodu jakie ewentualnie Wnioskodawca poniósł przypadające proporcjonalnie na nabyty w 1986 r. udział nie będą mogły być odliczone od przychodu podlegającego opodatkowaniu. Koszty tak jak przychód należy podzielić proporcjonalnie, na połowę.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko stwierdził, że opodatkowaniu w opisanej sprawie winien podlegać jedynie przychód przypadający na połowę wartości gruntu odpowiadającą spadkowi po ciotce, natomiast opodatkowaniu nie powinna podlegać połowa wartości gruntu przypadająca na spadek nabyty po matce oraz przychód ze sprzedaży domu, jako że koszty jego budowy poniósł w całości Wnioskodawca.

Z takim uzasadnieniem stanowiska nie sposób się jednak zgodzić.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale związane z gruntem lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie natomiast do art. 48 Kodeksu cywilnego – budynki i inne urządzenia trwale związane z gruntem stanowią, co do zasady, części składowe gruntu i na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego nie mogą być odrębnym przedmiotem własności.

Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności, jak również nie może być przedmiotem odrębnego obrotu. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym, jednak z taką sytuacją nie mamy w niniejszej sprawie do czynienia. Tak więc biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić należy, że budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany. Powyższej zasady nie zmienia fakt, że Wnioskodawca nie będąc wyłącznym właścicielem działki dokonał nakładów na tej działce poprzez ponoszenie ekonomicznego ciężaru budowy domu. W niniejszej sprawie Wnioskodawca w opisanej nieruchomości nabył udział ½ 22 września 1986 r. w spadku po zmarłej matce oraz 2 stycznia 2009 r. w spadku po zmarłej ciotce (1/2). W tym miejscu powtórzyć należy Wnioskodawcy, że we wskazanych powyżej datach Wnioskodawca nie nabywał części działki odpowiadających określonej powierzchni nieruchomości, lecz odpowiednie udziały w każdym metrze kwadratowym gruntu. Jest to zgodne z ideą współwłasności, która polega przecież właśnie na tym, że współwłaścicielom nie przysługują prawa do części rzeczy, ale przysługują im wyłącznie udziały w całej rzeczy. Rozporządzać mogą w takiej sytuacji nie częściami rzeczy, lecz udziałami w niej.

W świetle powyższego wyjaśnienia współwłaścicielem domu wybudowanego na działce będącej współwłasnością Wnioskodawcy i jego ciotki byli w ½ zarówno Wnioskodawca jak i jego ciotka. Wnioskodawca budując dom ponosił nakłady nie tylko na własną, ale i na cudzą nieruchomość, gdyż budował dom na gruncie należącym do niego jedynie w udziale ½. Udział ½ w gruncie należał do ciotki. W efekcie również wybudowany na gruncie dom stał się współwłasnością zarówno Wnioskodawcy jak i jego ciotki, mimo że rzeczywiste nakłady ponosił jedynie Wnioskodawca. Tym samym 2 stycznia 2009 r. Wnioskodawca nabył w spadku po ciotce udział ½ w nieruchomości (gruncie wraz z budynkiem). Tak więc dom niezależnie od tego, z jakich środków został wybudowany, należał w ujęciu cywilistycznym w równych udziałach Wnioskodawcy i jego ciotki. Podsumowując, fakt, że dom na gruncie należącym zarówno do Wnioskodawcy jak i jego ciotki został wybudowany w czasie trwania współwłasności, nie powoduje, że ów dom wszedł w skład wyłącznie majątku Wnioskodawcy. Jeżeli środki na budowę domu pochodziły ze środków Wnioskodawcy, to taka sytuacja dawała Wnioskodawcy możliwość żądania zwrotu nakładów i wydatków, które zostały poczynione z majątku Wnioskodawcy na cudzy majątek (majątek ciotki). W takiej sytuacji za życia ciotki, Wnioskodawca mógł zażądać od ciotki zapłaty na jego rzecz kwoty odpowiadającej wartości nakładów poczynionych na wspólną nieruchomość. Natomiast po śmierci ciotki takie roszczenie wygasło. Przychodem ze sprzedaży nieruchomości będzie dla Wnioskodawcy połowa ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości a więc połowa z 205 000,00 zł (ewentualnie pomniejszona o połowę kosztów sprzedaży jeśli Wnioskodawca takie poniósł). Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia do opodatkowania osobno ceny sprzedaży budynku i gruntu, gdyż budynek jest częścią składową gruntu a nie odrębnym przedmiotem własności.

Wskazać jedynie należy, że na podstawie art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − Wnioskodawca będzie mógł do kosztów uzasadniania przychodów zaliczyć połowę udokumentowanych nakładów poniesionych na budowę budynku. Wskazać bowiem należy, że Wnioskodawca w trakcie posiadania nieruchomości ponosił nakłady na grunt, budując na nim dom. W przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w sposób nieodpłatny kosztami uzyskania przychodu są udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości o ile zostały w odpowiedni sposób udokumentowane. Niewątpliwie takimi nakładami są wydatki poniesione na budowę domu jednorodzinnego. Mieć jednak należy na względzie fakt, że nakłady te pomniejszyć mogą uzyskany przychód jedynie w wysokości 1/2, gdyż taki udział stanowi źródło przychodu Wnioskodawcy.

Stanowisko Wnioskodawcy, że podatek powinien zapłacić jedynie od wartości samej działki nabytej w spadku po zmarłej ciotce, należy uznać za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.