Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.652.2025.1.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Ustalenie, czy czynności, w ramach których Powiat
wykorzystuje majątek objęty inwestycją, stanowią czynności
podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art.
5, art. 7 lub art. 8 ustawy oraz czy Powiatowi przysługuje
prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
inwestycji w zakresie termomodernizacji Budynku A i Budynku
B oraz montażu Instalacji OZE na Budynku B.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
powiat
termomodernizacja
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy:
    - czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje majątek objęty inwestycją pn. (...),
      stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5,
      art. 7 lub art. 8 ustawy,
    - Powiatowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. (...) w zakresie
      termomodernizacji Budynku A i Budynku B oraz montażu Instalacji OZE na Budynku B.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Powiat (...) (dalej: „Powiat”, „JST” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialny za realizację zadań
    własnych określonych w art. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie powiatowym”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy o samorządzie powiatowym, do zadań własnych
    Powiatu należą m.in. sprawy edukacji publicznej oraz utrzymania powiatowych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Powiat w 2023 r. zrealizował inwestycję pn. (...) (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie” lub
    „Projekt”), polegającą na termomodernizacji małego budynku (...) w (...) (dalej: „Budynek
    A”) oraz budynku (...) w (...) (dalej: „Budynek B”).
    Inwestycja została sfinansowana zarówno ze środków własnych Powiatu, jak również ze
    środków zewnętrznych – w tym zakresie Powiat uzyskał dofinansowanie ze środków (...) na
    lata 2014-2020.
    Głównym celem Inwestycji była poprawa efektywności energetycznej Budynku A oraz
    Budynku B. Realizacja Projektu przyczyni się do redukcji kosztów energii oraz zmniejszenia
    emisji dwutlenku węgla, co przełoży się na ochronę środowiska naturalnego.
    W ramach projektu został wykonany następujący zakres prac:
    1. Budynek A:
    · ocieplenie ścian wewnętrznych oddzielających pomieszczenia ogrzewane od
      nieogrzewanych;

    · ocieplenie ścian zewnętrznych od wewnątrz;
    · wymiana drzwi;
    · wymiana okien;
    · ocieplenie stropu nad parterem;
    · modernizacja instalacji c.o. wraz z wymianą źródła ciepła:
    - wymiana źródła ciepła na hybrydową pompę ciepła (pompa ciepła typu powietrze/woda
      i kocioł gazowy kondensacyjny współpracujące ze sobą w sposób równoległy),
    - wymiana kotła gazowego na kocioł kondensacyjny nowej generacji;
    · modernizacja systemu oświetlenia;
    · prace remontowe towarzyszące, w tym:
    - modernizacja elewacji – tynkowanie tynkiem dekoracyjnym mineralnym
      drobnoziarnistym w kolorze białym, malowanie farbą elewacyjną silikonową;
    - oczyszczenie i malowanie drzwi wejściowych, wymiana uszczelek ościeżnicy i progowych;
    - oczyszczenie, zabezpieczenie farbami antykorozyjnymi oraz malowanie krat w oknach;
    - wypełnienie nową blachą płaską aluminiową otworu z wbudowanymi kratkami
      wentylacyjnymi, montaż nowych kratek wentylacyjnych;
    - demontaż i ponowny montaż rur spustowych.
    2. Budynek B:
    · ocieplenie ścian zewnętrznych „starszej” części (...);
    · ocieplenie ścian fundamentowych;
    · ocieplenie stropodachu;
    · wymiana drzwi;
    · wymiana okien i luksferów;
    · modernizacja instalacji c.o. i c.w.u. wraz z wymianą źródła ciepła obejmująca:
    - zmianę sposobu wytwarzania c.w.u. na układ pompa ciepła i kocioł gazowy
      kondensacyjny,
    - wykonanie nowej technologii kotłowni opartej o układ hybrydowy (montaż układu pomp
      ciepła typu powietrze/woda zasilanych elektrycznie i kotła kondensacyjnego
      pracującego w kaskadzie);
    · modernizacja systemu oświetlenia;
    · prace towarzyszące termomodernizacyjne (niezbędne do wykonania usprawnień
      wskazanych w audycie energetycznym):
    - demontaż rur spustowych i montaż nowych z blachy tytanowo-cynkowej,
    - wykonanie nowych obróbek blacharskich z blachy tytanowo-cynkowej,
    - wymiana instalacji odgromowej;
    · prace modernizacyjne towarzyszące, w tym:
    - malowanie ścian wewnętrznych (pomieszczeń w budynku),
    - wykonanie instalacji technicznej komputerowej, systemu sygnalizacji włamania i
      napadu, radiowęzła oraz systemu monitoringu;
    · montaż instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja OZE”).

    Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu było Starostwo Powiatowe (dalej:
    „Starostwo”), a za zarządzanie powstałą w ramach modernizacji infrastrukturą Budynku A
    odpowiedzialne jest (...) w (...), natomiast Budynku B odpowiedzialny jest (...) w (...).
    W związku z montażem Instalacji OZE w ramach Projektu, Powiat jest prosumentem
    energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej: „ustawa o
    OZE”), a zamontowana w ramach Inwestycji Instalacja OZE stanowi mikroinstalację w
    rozumieniu ww. ustawy. Powiat w tym miejscu podkreśla, iż Instalacja OZE została
    zamontowana wyłącznie na Budynku B.
    Budynek A oraz Budynek B stanowią własność JST oraz nie są one w żaden odpłatny
    sposób wykorzystywane, w szczególności JST nie dokonuje odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń /powierzchni znajdujących się w przedmiotowych budynkach.
    Również Instalacja OZE nie jest przedmiotem dzierżawy czy też najmu.
    Powiat wskazuje przy tym, że w związku z uruchomieniem Instalacji OZE na Budynku B i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Powiat jest – w jego ocenie – prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Instalacja została zamontowana w
    celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Budynku B. Wytworzona w
    Instalacji OZE energia elektryczna, która nie została/nie zostanie zużyta na bieżąco i w
    efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie
    rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Powiatu i pomniejsza kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Powiat na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    W konsekwencji, koszty zakupu przez Powiat energii elektrycznej niezbędnej do
    korzystania z Budynku B mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Powiat
    od przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną
    wyprodukowaną w Instalacji OZE).
    Instalacja OZE zamontowana na Budynku B jest wykorzystywana przez Powiat wyłącznie w
    celu wykonywania działalności oświatowej. Powiat nie przewiduje sprzedaży prądu
    wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia
    będzie trafiać „na zewnątrz” Powiatu to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii
    wyprodukowanej w Instalacji OZE, która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi
    techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać
    rozliczeniu w ramach tzw. „net-billingu”.
    Powiat poniósł wydatki na realizację Inwestycji, które zostały udokumentowane
    wystawionymi na Powiat przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Jednocześnie, JST posiada obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków
    przypadających wyłącznie na montaż Instalacji OZE na Budynku B.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym, Budynek A oraz Budynek B (z wyłączeniem
      Instalacji OZE), które zostały zmodernizowane w ramach Inwestycji są wykorzystywane
      przez Powiat do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7
      lub 8 ustawy o VAT?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym, Instalacja OZE, która została zamontowana w
      ramach Inwestycji, jest wykorzystywana przez Powiat do czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?

    3. Czy Powiatowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      termomodernizacji Budynku A oraz Budynku B (z wyłączeniem Instalacji OZE)?
    4. Czy Powiatowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      montażu Instalacji OZE na Budynku B?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W opisanym stanie faktycznym, Budynek A oraz Budynek B (z wyłączeniem Instalacji
      OZE), które zostały zmodernizowane w ramach Inwestycji nie są wykorzystywane
      przez Powiat do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7
      lub 8 ustawy o VAT.
    2. W opisanym stanie faktycznym, Instalacja OZE, która została zamontowana w ramach
      Inwestycji, nie jest wykorzystywana przez Powiat do czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    3. Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      termomodernizacji Budynku A oraz Budynku B (z wyłączeniem Instalacji OZE).
    4. Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      montażu Instalacji OZE na Budynku B.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1. i Ad 2.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Projekt zrealizowany został przez Powiat
    w ramach wykonywania zadań własnych związanych z edukacją publiczną oraz
    utrzymaniem powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy o samorządzie powiatowym). Efekty
    rzeczowe Projektu są wykorzystywane przez Powiat wyłącznie na rzecz Budynku A oraz
    Budynku B, które stanowią własność Powiatu, w celu zwiększenia poziomu
    samowystarczalności energetycznej tych budynków.
    Jednocześnie, Powiat wskazuje, iż nie jest zainteresowany ani nie jest jego celem
    produkcja prądu w celach komercyjnych. Wyprodukowany przez instalacje fotowoltaiczne
    prąd ma związek wyłącznie z działaniem Powiatu w sferze publicznoprawnej, tj.
    zapewnienie prądu dla realizacji zadań własnych Powiatu z zakresu utrzymania
    powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Celem montażu Instalacji OZE
    była w tym wypadku wyłącznie chęć zwiększenia poziomu samowystarczalności
    energetycznej Powiatu, co bezpośrednio przełoży się na redukcję kosztów energii oraz
    zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, a w konsekwencji na ochronę środowiska
    naturalnego. Ponadto, zgodnie z zamiarem Powiatu Instalacja OZE, która została
    zamontowana na Budynku B służy wyłącznie na potrzeby funkcjonowania ww. budynku, w
    ramach tzw. autokonsumpcji.
    Efekty Inwestycji Powiat wykorzystuje nieodpłatnie. JST nie dokonuje odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w Budynku A oraz Budynku B.
    Również Instalacja OZE zamontowana na Budynku B nie jest wykorzystywana w taki
    sposób (nie jest ona przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu). Instalacja OZE
    zamontowana na Budynku B jest wykorzystywana przez Powiat wyłącznie w celu
    wykonywania działalności oświatowej. Powiat nie przewiduje sprzedaży prądu
    wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia
    będzie trafiać „na zewnątrz” Powiatu to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii

    wyprodukowanej w Instalacji OZE, która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi
    techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać
    rozliczeniu w ramach tzw. net-billingu.
    Tym samym, w Państwa ocenie, nie dochodzi tu do odpłatnej dostawy towarów czy
    odpłatnego świadczenia usług, a rezultaty Zadania wykorzystywane są wyłącznie w
    ramach zadań własnych Powiatu (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające
    VAT).
    Reasumując, Państwa zdaniem, majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek A,
    Budynek B oraz Instalacja OZE), nie jest wykorzystywany przez Powiat do czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Ad 3. i Ad 4.
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek A, Budynek B
    oraz Instalacja OZE) jest wykorzystywany przez Powiat wyłącznie na potrzeby prowadzenia
    zajęć szkolnych, w Państwa ocenie, nie jest on wykorzystywany w ramach jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych VAT. Powiat wykorzystuje przedmiotowe mienie w ramach
    zadań własnych związanych z edukacją publiczną (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie
    powiatowym). Obiekty te nie są jednocześnie wykorzystywane do żadnych odpłatnych
    czynności. Tym samym, nie dochodzi tu do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego
    świadczenia usług, a obiekty wykorzystywane są wyłącznie w ramach zadań własnych
    Powiatu (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Powiatu, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które zostały poniesione na realizację
    Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, Państwa zdaniem, realizacja Projektu nie jest związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji, warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie został spełniony i tym samym Powiat nie jest uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej inwestycji.
    Państwa stanowisko znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 12 stycznia 2024 r., znak 0111-KDIL3.4012.699.2023.1.MBN, w której Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „W omawianej
    sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione bowiem – jak wynika z opisu
    sprawy – realizacja projektu polegającego na budowie świetlicy wiejskiej, wykonywana jest
    w ramach realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, że świetlica, po
    zakończeniu prac, będzie udostępniana nieodpłatnie na potrzeby społeczności lokalnej.
    Mają Państwo zamiar wykorzystywać wybudowaną świetlicę do realizacji swoich celów
    statutowych i nie zamierzają Państwo wynajmować jej odpłatnie na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Z tego względu, nabyte przez Państwa towary i usługi w ramach
    realizacji Inwestycji, służą w całości wykonywaniu czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) Zatem, w analizowanej sprawie
    podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione.
    Tym samym, w odniesieniu do Projektu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają
    Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego”.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji DKIS z dnia 15 maja
    2024 r., znak 0112-KDIL1-2.4012.159.2024.1.ID.
    Reasumując, Państwa zdaniem, zarówno w zakresie wydatków związanych z
    termomodernizacją Budynku A oraz Budynku B, jak i montażem Instalacji OZE, Powiatowi
    nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje
      Budynek A oraz Budynek B (z wyłączeniem Instalacji OZE) będące przedmiotem
      Inwestycji za czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu
      art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje
      Instalację OZE zamontowaną w ramach Inwestycji za czynności niepodlegające
      opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy,
    - prawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      termomodernizacji Budynku A oraz Budynku B (z wyłączeniem Instalacji OZE),
    - nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
      zakresie montażu Instalacji OZE na Budynku B.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują,
    jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów

    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.):
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
      ponadgminnym w zakresie:
        1) edukacji publicznej;
      19) utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
        obiektów administracyjnych.
    Stosownie do art. 4 ust. 4 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Ustawy mogą określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu jako
      zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez powiat.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą
    o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.

    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo -rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.
      z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku, gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:

      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.

    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do

    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem czynności, o których mowa w tym przepisie,
    stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile
    są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT.
    Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialny za realizację zadań
    własnych określonych w art. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy o samorządzie powiatowym, do zadań własnych
    Powiatu należą m.in. sprawy edukacji publicznej oraz utrzymania powiatowych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Powiat w 2023 r. zrealizował inwestycję pn. (...) (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie” lub
    „Projekt”), polegającą na termomodernizacji małego budynku (...) w (...) (dalej: „Budynek
    A”) oraz budynku (...) w (...) (dalej: „Budynek B”).
    W ramach projektu został wykonany następujący zakres prac:
    1. Budynek A:
    · ocieplenie ścian wewnętrznych oddzielających pomieszczenia ogrzewane od
      nieogrzewanych;
    · ocieplenie ścian zewnętrznych od wewnątrz;
    · wymiana drzwi;
    · wymiana okien;
    · ocieplenie stropu nad parterem;
    · modernizacja instalacji c.o. wraz z wymianą źródła ciepła:
    - wymiana źródła ciepła na hybrydową pompę ciepła (pompa ciepła typu powietrze/woda
      i kocioł gazowy kondensacyjny współpracujące ze sobą w sposób równoległy),
    - wymiana kotła gazowego na kocioł kondensacyjny nowej generacji;
    · modernizacja systemu oświetlenia;
    · prace remontowe towarzyszące, w tym:
    - modernizacja elewacji – tynkowanie tynkiem dekoracyjnym mineralnym
      drobnoziarnistym w kolorze białym, malowanie farbą elewacyjną silikonową;
    - oczyszczenie i malowanie drzwi wejściowych, wymiana uszczelek ościeżnicy i progowych;
    - oczyszczenie, zabezpieczenie farbami antykorozyjnymi oraz malowanie krat w oknach;
    - wypełnienie nową blachą płaską aluminiową otworu z wbudowanymi kratkami
      wentylacyjnymi, montaż nowych kratek wentylacyjnych;
    - demontaż i ponowny montaż rur spustowych.
    2. Budynek B:
    · ocieplenie ścian zewnętrznych „starszej” części (...);
    · ocieplenie ścian fundamentowych;
    · ocieplenie stropodachu;

    · wymiana drzwi;
    · wymiana okien i luksferów;
    · modernizacja instalacji c.o. i c.w.u. wraz z wymianą źródła ciepła obejmująca:
    - zmianę sposobu wytwarzania c.w.u. na układ pompa ciepła i kocioł gazowy
      kondensacyjny,
    - wykonanie nowej technologii kotłowni opartej o układ hybrydowy (montaż układu pomp
      ciepła typu powietrze/woda zasilanych elektrycznie i kotła kondensacyjnego
      pracującego w kaskadzie);
    · modernizacja systemu oświetlenia;
    · prace towarzyszące termomodernizacyjne (niezbędne do wykonania usprawnień
      wskazanych w audycie energetycznym):
    - demontaż rur spustowych i montaż nowych z blachy tytanowo-cynkowej,
    - wykonanie nowych obróbek blacharskich z blachy tytanowo-cynkowej,
    - wymiana instalacji odgromowej;
    · prace modernizacyjne towarzyszące, w tym:
    - malowanie ścian wewnętrznych (pomieszczeń w budynku),
    - wykonanie instalacji technicznej komputerowej, systemu sygnalizacji włamania i
      napadu, radiowęzła oraz systemu monitoringu;
    · montaż instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja OZE”).
    W związku z montażem Instalacji OZE w ramach Projektu, Powiat jest prosumentem
    energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii, a zamontowana w ramach Inwestycji Instalacja OZE
    stanowi mikroinstalację w rozumieniu ww. ustawy. Powiat podkreśla, iż Instalacja OZE
    została zamontowana wyłącznie na Budynku B.
    Budynek A oraz Budynek B stanowią własność JST oraz nie są one w żaden odpłatny
    sposób wykorzystywane, w szczególności JST nie dokonuje odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń /powierzchni znajdujących się w przedmiotowych budynkach.
    Również Instalacja OZE nie jest przedmiotem dzierżawy czy też najmu.
    Powiat wskazuje, że w związku z uruchomieniem Instalacji OZE na Budynku B i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Powiat jest – w jego ocenie – prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Instalacja została zamontowana w
    celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Budynku B. Wytworzona w
    Instalacji OZE energia elektryczna, która nie została/nie zostanie zużyta na bieżąco i w
    efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie
    rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Powiatu i pomniejsza kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Powiat na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    W konsekwencji, koszty zakupu przez Powiat energii elektrycznej niezbędnej do
    korzystania z Budynku B mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Powiat
    od przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną
    wyprodukowaną w Instalacji OZE).
    Instalacja OZE zamontowana na Budynku B jest wykorzystywana przez Powiat wyłącznie w
    celu wykonywania działalności oświatowej. Powiat nie przewiduje sprzedaży prądu
    wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia

    będzie trafiać „na zewnątrz” Powiatu to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii
    wyprodukowanej w Instalacji OZE, która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi
    techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać
    rozliczeniu w ramach tzw. „net-billingu”.
    Jednocześnie, JST posiada obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków
    przypadających wyłącznie na montaż Instalacji OZE na Budynku B.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności, w ramach
    których Powiat wykorzystuje majątek objęty inwestycją pn. (...), stanowią czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy.
    Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym
    energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie
    zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym

    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Jak Państwo jednoznacznie określili, w związku z uruchomieniem Instalacji OZE na
    Budynku B i wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest wprowadzana do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Powiat jest prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna,
    która nie została/nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci
    przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Zauważyć należy, że model rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu” przewiduje, że
    wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana
    wartościowo, jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Powiatu i będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w
    danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej, niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej
    lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej, przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.

    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT –
    poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej będącej
    przedmiotem wniosku do sieci energetycznej, dokonują na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zawarli Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci prądu, który zostanie
    wyprodukowany w Instalacji OZE wytworzonej w ramach inwestycji pn. (...) stanowi
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem należy stwierdzić, że czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje majątek
    objęty inwestycją pn. (...), w części dotyczącej zamontowania Instalacji OZE na Budynku B,
    stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, art. 7
    lub art. 8 ustawy.
    Jednocześnie stwierdzić należy, że skoro Budynek A oraz Budynek B nie są w żaden
    odpłatny sposób wykorzystywane, w szczególności JST nie dokonuje odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w przedmiotowych Budynkach, to
    czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje te Budynki, nie będą stanowić czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2
    jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje
      Budynek A oraz Budynek B (z wyłączeniem Instalacji OZE) będące przedmiotem
      Inwestycji za czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu
      art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Powiat wykorzystuje
      Instalację OZE zamontowaną w ramach Inwestycji za czynności niepodlegające
      opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Powiatowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych na realizację inwestycji pn. (...) w zakresie termomodernizacji Budynku A i
    Budynku B oraz montażu instalacji OZE na Budynku B.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
    Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie

      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji

      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W świetle art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.

    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww.
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego
    prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane
    do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą
    mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację
    projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach inwestycji pn. (...) (z wyłączeniem
    montażu Instalacji OZE na Budynku B) należy zauważyć, że – jak wynika z opisu sprawy –
    wydatki ponoszone na Projekt w części obejmującej termomodernizację Budynku A oraz
    Budynku B (bez montażu instalacji fotowoltaicznej) związane są z wykonywaniem
    nieodpłatnie przez Powiat zadań własnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19
    ustawy o samorządzie powiatowym. Projekt zrealizowany został przez Powiat w ramach
    wykonywania zadań własnych związanych z edukacją publiczną oraz utrzymaniem
    powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych. Tak więc, realizacja inwestycji w ww. części, będzie miała związek z
    działaniami Powiatu, które pozostają w sferze zadań własnych, a zatem będzie miała
    związek z czynnościami wykonywanymi poza działalnością gospodarczą.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tak więc, odnosząc się do opisanych we wniosku wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn. (...), z wyłączeniem wydatków poniesionych na montaż instalacji
    fotowoltaicznej, wskazać należy, że podstawowe warunki uprawniające do odliczenia
    podatku naliczonego nie są spełnione, bowiem wydatki w związku z realizacją inwestycji w
    tej części nie są wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przedmiotowe Budynki są wykorzystywane do
    zadań własnych Powiatu o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy o samorządzie
    powiatowym, a przedmiotowy majątek związany z realizacją inwestycji jest
    wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym
    samym, w odniesieniu do realizowanej inwestycji w ww. zakresie – na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy – nie mają Państwo możliwości odliczenia podatku naliczonego.
    Ad 3.
    W związku z powyższym, Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn. (...) w zakresie termomodernizacji Budynku A i Budynku B (z wyłączeniem
    Instalacji OZE).
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wydatków poniesionych w ramach inwestycji pn. (...) na
    montaż Instalacji OZE na Budynku B należy zauważyć, że instalacja ta będzie służyć do
    wytwarzania energii elektrycznej, której dostawa będzie podlegała opodatkowaniu

    podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług
    oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy
    energii elektrycznej.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu Instalacji OZE na Budynku B, Państwa działania w
    charakterze prosumenta, stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wykonanie przedmiotowej Instalacji
    OZE – wbrew Państwa twierdzeniu – są związane zarówno z działalnością gospodarczą
    (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność
    gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Tym samym, w przypadku, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację inwestycji odnoszących się do montażu instalacji fotowoltaicznej w
    całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Zauważyć
    przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą Państwo
    zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88
    ustawy.
    Ad 4.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że Powiatowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn. (...) w części dotyczącej montażu Instalacji OZE na Budynku B w takim
    zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.