Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1054.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Odliczenie podatku VAT z faktury dokumentującej zakup
samochodu ciężarowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
pojazdy-pojazd samochodowy o masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony
rolnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 34
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Osoby prowadzące działalność
rolniczą
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej
    zakup samochodu ciężarowego. Uzupełnił go Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 3
    grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność rolniczą jako właściciel gospodarstwa rolnego i jest
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 maja 2008 r. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan w dniu stycznia 2025 r. samochód
    ciężarowy, furgon o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony, przeznaczony do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (m.in. przewóz towarów w
    ramach gospodarstwa, dojazdy do kontrahentów, transport materiałów rolniczych).
    Samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych.
    Podczas składania zamówienia w salonie sprzedaży podał Pan numer NIP swojego
    gospodarstwa rolnego, który został ujęty w umowie zamówienia. Niestety, przy finalizacji
    transakcji sprzedawca wystawił paragon bez numeru NIP, a następnie na podstawie
    paragonu fakturę VAT również bez numeru NIP, mimo że transakcja miała charakter
    związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Po otrzymaniu dokumentów zwrócił
    się Pan do sprzedawcy z pisemnym wnioskiem o wystawienie faktury korygującej lub
    podpisanie noty korygującej, wskazując prawidłowy numer NIP. Sprzedawca odmówił,
    powołując się na art. 106b ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując, że
    paragon nie zawiera NIP, a więc brak jest podstaw prawnych do korekty.
    Samochód jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Pojazd
    spełnia wymogi art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy o VAT – samochód ciężarowy przeznaczony do
    przewozu towarów, o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Spełnienie
    wymagań zostało stwierdzone na podstawie przeglądu VAT#1 przeprowadzonego przez
    uprawnioną stację kontroli pojazdów, co zostało potwierdzone wpisem w dowodzie
    rejestracyjnym pojazdu. Ewidencja przebiegu nie jest wówczas wymagana.
    Faktura dokumentująca zakup pojazdu zawiera wszystkie elementy, o których mowa w
    art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, poza numerem NIP nabywcy. Brak numeru NIP wynika
    wyłącznie z błędu sprzedawcy, który przy wystawianiu faktury nie przeniósł numeru NIP
    widniejącego na zamówieniu.
    Składał Pan już w tej sprawie wniosek o indywidualną interpretację podatkową (Znak
    pisma: 0113-KDIPT1-3.4012.788.2025.2.JM) jednak pozostawiono go bez rozpatrzenia ze
    względu na braki formalne, które w Pana ocenie uzupełnił Pan w tym wniosku.

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji, jako czynny podatnik VAT, ma Pan prawo do odliczenia podatku
    VAT z faktury dokumentującej zakup samochodu ciężarowego, mimo że faktura ta nie
    zawiera Pana numeru NIP, mając na uwadze że przy składaniu zamówienia podał Pan
    numer NIP gospodarstwa rolnego, transakcja miała związek z działalnością
    opodatkowaną, pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT
    i brak numeru NIP na fakturze wynika wyłącznie z błędu sprzedawcy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury
    dokumentującej zakup samochodu ciężarowego, mimo braku numeru NIP nabywcy na
    fakturze. Brak ten stanowi bowiem błąd techniczny po stronie sprzedawcy, który nie może
    pozbawiać Pana prawa do odliczenia podatku, jeśli faktycznie dokonał Pan zakupu w
    ramach działalności gospodarczej i dysponuje Pan dowodami potwierdzającymi ten
    związek (umowa, zamówienie z NIP, przelew z rachunku firmowego, ewidencja VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
      b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
      czynności,

      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
      Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze -
      w części dotyczącej tych czynności.
    Zaistnienie którejkolwiek z przesłanek wynikających z art. 88 ust. 3a ustawy skutkuje
    brakiem prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z treści art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że aby zrealizować uprawnienie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z otrzymanej faktury koniecznym jest posiadanie w momencie
    realizacji tego prawa statusu czynnego podatnika VAT.
    Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia
    podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione
    towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności
    opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia
    podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT
    czynnego.
    W uzasadnieniu wyroku C-518/14 z dnia 15 września 2016 r. w sprawie Senatex GmbH
    przeciwko Finanzamt Hannover-Nord TSUE wskazał, że zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem prawo podatników do odliczenia od podatku VAT, który są zobowiązani
    zapłacić, podatku VAT naliczonego lub zapłaconego z tytułu otrzymanych przez nich
    towarów i usług stanowi podstawową zasadę wspólnego systemu podatku VAT
    ustanowionego przez prawodawcę Unii. System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie
    przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT należnego bądź zapłaconego w ramach całej
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT
    zapewnia w ten sposób neutralność działalności gospodarczej w zakresie obciążeń
    podatkowych, bez względu na jej cel i rezultaty, pod warunkiem że działalność ta, co do
    zasady, sama podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Na podstawie art. 167 Dyrektywy
    VAT prawo do odliczenia podatku VAT powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega
    odliczeniu, staje się wymagalny. Materialne przesłanki powstania prawa do odliczenia
    zostały wymienione w art. 168 lit. a tej Dyrektywy. W celu skorzystania z omawianego
    prawa, po pierwsze, dany podmiot musi być podatnikiem w rozumieniu tejże dyrektywy,
    oraz po drugie, towary i usługi, które mają być podstawą prawa do odliczenia, powinny

    być wykorzystywane przez podatnika na późniejszym etapie obrotu na potrzeby jego
    własnych opodatkowanych transakcji oraz powinny być dostarczone przez innego
    podatnika znajdującego się na wcześniejszym etapie obrotu.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentując sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku
      o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać
    dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia
    gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
    Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z
    zawartej umowy.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników,
    którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    W myśl art. 106b ust. 5 ustawy:
      W przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej
      potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub
      podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający
      dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub
      usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Stosownie do art. 106b ust. 6 ustawy:
      W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 5, organ
      podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w
      wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W
      stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za
      wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania
      podatkowego nie ustala się.
    Ww. przepis art. 106b ust. 5 ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadku
    sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do paragonu
    fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od wartości
    dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę sprzedaż
    zawiera ten numer.
    Powołane przepisy art. 106b ust. 5 ustawy dotyczą szczególnego przypadku, gdy podatnik
    otrzymuje paragon fiskalny, a następnie żąda wystawienia do niego faktury. W takim
    przypadku wystawienie faktury jest możliwe tylko pod warunkiem, że na paragonie
    fiskalnym będzie numer NIP nabywcy.
    Należy zauważyć, że co do zasady na kasie rejestrującej ewidencjonuje się obrót tylko na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie tych podmiotów podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dokonaną sprzedaż. Faktury te mogą służyć
    do udokumentowania poniesionych wydatków i nie będą zawierały numeru
    identyfikującego nabywcę.
    Przepisy art. 106b ust. 5 ustawy reguluje szczegółowo kwestie dokumentowania
    transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej. Ww. przepis wymusza pewną konsekwencję podatnika. To znaczy, jeżeli
    dokonuje on zakupu jako podatnik, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie
    poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu.
    Na podstawie art. 109a ustawy:
      W przypadku ujęcia w ewidencji przez podatnika, o którym mowa w art. 109 ust. 3,
      wystawionej dla niego faktury dotyczącej sprzedaży potwierdzonej paragonem, który
      nie zawiera numeru, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby
      podatku, organ podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie
      podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej
      fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą
      odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe,
      dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność rolniczą jako właściciel gospodarstwa
    rolnego i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 maja 2008 r. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan 29 stycznia 2025 r. samochód
    ciężarowy. Samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych. Samochód jest
    wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Podczas składania
    zamówienia w salonie sprzedaży podał Pan numer NIP swojego gospodarstwa rolnego,
    który został ujęty w umowie zamówienia. Sprzedawca wystawił paragon bez numeru NIP,
    a następnie na podstawie paragonu fakturę VAT również bez numeru NIP. Faktura
    dokumentująca zakup pojazdu zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 106e
    ust. 1 ustawy, poza numerem NIP nabywcy.
    Pana wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej
    zakup samochodu ciężarowego.
    W myśl generalnej zasady (art. 86 ust. 1 ustawy), podatnik ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, jeżeli te towary czy usługi mają
    związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W art. 88 ust 3a
    ustawy wskazano sytuacje, w których podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    naliczonego. Natomiast faktura jest dokumentem, którego zasadniczą funkcją jest
    potwierdzenie zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Ma ona sformalizowany charakter i
    powinna być wystawiona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Elementy formalne, które winna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy. Jednym z
    nich jest numer za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
    potrzeby podatku (art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy). Jednak o prawidłowości faktur
    wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim
    ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.
    A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości które, co
    prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach,
    jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy
    uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków. Natomiast nie można uznać
    za prawidłową fakturę, w przypadku gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie
    gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo
    między innymi podmiotami.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego ma znaczenie to w jakim
    charakterze podmiot dokonuje zakupu, czy jako konsument, czy też jako podatnik VAT, o
    czym powinien poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. Jeżeli
    podmiot w momencie dokonywania zakupu występuje w charakterze konsumenta i
    nabywa towar/usługę na potrzeby osobiste lub prywatne, to nie ma możliwości
    późniejszej zmiany charakteru tego zakupu, a tym samym nie ma prawa do odliczenia
    podatku naliczonego. W takim przypadku sprzedaż ewidencjowania jest na kasie
    rejestrującej (potwierdzona paragonem bez NIP nabywcy) i ewentualnie dokumentowana
    fakturą wystawioną zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w przypadku gdy podatnik dokonuje nabycia na cele prowadzonej działalności,
    a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie
    dokonywania zakupu. W takim przypadku sprzedawca nie ma obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej i wystawia fakturę z NIP-em nabywcy
    lub może zaewidencjonować taką sprzedaż na kasie rejestrującej, jednak w taki sposób
    aby paragon zawierał numer identyfikujący nabywcę. Zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy do
    tak zaewidencjonowanej sprzedaży sprzedawca wystawia fakturę dla nabywcy
    działającego w charakterze podatnika VAT zawierającą jego numer NIP.
    Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że - jak wynika z opisu
    sprawy – podczas składania zamówienia w salonie sprzedaży podał Pan numer NIP
    swojego gospodarstwa rolnego, który został ujęty w umowie zamówienia. Z okoliczności

    sprawy wynika zatem, że w momencie dokonywania zakupu zadeklarował Pan, że nabywa
    towar jako podatnik VAT, a nie jako konsument. O przeznaczeniu zakupu jako związanego
    z prowadzoną działalnością gospodarczą – w tym konkretnym przypadku – przesądza też
    rodzaj zakupu, tj. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan samochód
    ciężarowy, samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych i jest wykorzystywany
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. W analizowanej sprawie fakt niewłaściwego
    zaewidencjonowania ww. sprzedaży na kasie rejestrującej bez uwzględnienia NIP-u
    nabywcy na paragonie, a następnie wystawienie faktury również bez tego numeru nie
    może przesądzać o tym, że dla tego zakupu działał Pan w charakterze konsumenta. Tym
    samym, nabycie przedmiotowego pojazdu samochodowego jako związanego z
    wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego.
    Zatem, jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pana jako
    nabywcy, mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP, a jednocześnie zakupiony samochód
    ciężarowy jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art.
    86 ust. 1 ustawy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego
    z otrzymanej faktury dokumentującej zakup ww. samochodu. Prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z przedmiotowej faktury przysługuje pod warunkiem niewystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a
    ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
      1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
      2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
      3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
      4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
      przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-
      3 oraz art. 34.
    Według art. 2 pkt 34 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się
      przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
      dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
      części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
      innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w
      pkt 3;

      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych
      pojazdów.
    Zatem zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do
    odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od tej zasady występują także wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
      towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów
      wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
      prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
      wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    W myśl art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    Na podstawie art. 86a ust. 12 ustawy:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych

      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Zgodnie z art. 86a ust. 9 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
      który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
      trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
      wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
      kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków
      jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
      3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
      przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
      a) agregat elektryczny/spawalniczy,
      b) do prac wiertniczych,
      c) koparka, koparko-spycharka,
      d) ładowarka,
      e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
      f) żuraw samochodowy
      - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że
      dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Jak stanowi art. 86a ust. 10 ustawy:
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
      1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego
      przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
      zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu
      zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
      2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o
      ruchu drogowym.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan
    stycznia 2025 r. samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony.
    Samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych. Samochód jest wykorzystywany
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Pojazd spełnia wymogi art. 86a ust. 9 pkt 1
    ustawy - samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu towarów. Spełnienie wymagań
    zostało stwierdzone na podstawie przeglądu VAT#1 przeprowadzonego przez uprawnioną
    stację kontroli pojazdów, co zostało potwierdzone wpisem w dowodzie rejestracyjnym
    pojazdu.
    Z treści przepisów art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 2, ust. 9 pkt 1 i ust.
    10 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku
    naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem i
    eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden
    rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą
    lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do

    podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu
    ładunków. Spełnienie wymagań dla tego typu pojazdów samochodowych określonych w
    ww. przepisie stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego
    przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
    zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu
    zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.
    Zatem, w związku z tym, że samochód będący przedmiotem Pana zapytania są zaliczany
    do pojazdów takich jak wymienione w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy, a w dowodzie
    rejestracyjnym ww. pojazdu znajduje się stosowna adnotacja na temat dodatkowego
    badania technicznego, to ma Pan prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego
    zawartego w fakturze dokumentującej zakup samochodu ciężarowego.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.