Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.277.2017.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-27
Teza: Skutki podatkowe z tytułu przekazania nagród.
Słowa kluczowe: kontrahent; nagrody; płatnik; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2017 r. (data wpływu 29 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania nagród – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania nagród.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) jest podmiotem świadczącym usługi zarządzania wierzytelnościami.

W ramach zawartych z Klientami umów o zarządzanie wierzytelnościami, Wnioskodawca podejmuje działania mające na celu zmotywowanie dłużników Klientów (dalej jako Dłużnicy) do spłaty zadłużenia. Dłużnicy nie są związani z Wnioskodawcą stosunkiem pracy, stosunkiem cywilnoprawnym ani nie wykonują na Jego rzecz działalności gospodarczej.

Za świadczenie usług zarządzania wierzytelnościami Wnioskodawca otrzymuje od Klientów wynagrodzenie uzależnione od wartości wpłat dokonywanych przez Dłużników (success fee). Większe wpływy od Dłużników oznaczają zatem w istocie większe wynagrodzenie Wnioskodawcy. Obecnie Wnioskodawca jest w trakcie wdrażania Programu pilotażowego skierowanego do określonej grupy Dłużników, których zamierza wynagradzać za spłaty dokonywane we wskazanym okresie.

Zgodnie z Regulaminem Programu Wnioskodawca jest jego organizatorem oraz jednocześnie podmiotem przekazującym nagrody (dalej jako Organizator). Ekonomiczny ciężar nagród ponosi również Wnioskodawca. Dłużnik otrzymuje status uczestnika Programu (dalej jako Uczestnik), jeżeli otrzyma od Organizatora imienną propozycję udziału w Programie oraz dokona akceptacji Regulaminu. Możliwość otrzymania przez Uczestnika nagrody uzależniona będzie od dokonania całkowitej lub częściowej spłaty wierzytelności wobec Klienta.

Zgodnie z Regulaminem Programu nagrodą są środki pieniężne, stanowiące określony w Programie procent wpłaty dokonanej na rzecz Klienta, przekazane Uczestnikowi w formie zasilenia karty przedpłaconej pre-paid (dalej jako Nagroda). W okresie trwania Programu Uczestnik może otrzymać więcej niż jedną Nagrodę, jeżeli dokona więcej niż jednej wpłaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku przekazania Uczestnikom Programu Nagród po stronie Wnioskodawcy wystąpią jakiekolwiek obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazane Uczestnikom Programu Nagrody stanowią nagrody związane ze sprzedażą premiową. W związku z powyższym na Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek obliczenia, poboru i wpłaty na rachunek właściwego organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: updof) oraz obowiązek wysłania do właściwego urzędu skarbowego informacji o wysokości pobranego podatku w myśl art. 42 updof, o ile jednorazowa wartość Nagrody przekroczy 760 zł. Jeżeli natomiast jednorazowa wartość Nagrody nie przekroczy 760 zł, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył żaden z wyżej wskazanych obowiązków. Przy tym istotne jest, aby łączna wartość nagród w roku podatkowym nie przekroczyła ww. kwoty.

Rolą sprzedaży premiowej jest zainteresowanie oferowanymi produktami lub usługami, a także motywowanie do intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty przedsiębiorcy (tak m.in. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 777/14). Jak wynika z powyższego sprzedaż premiowa może być związana zarówno ze sprzedażą towarów, jak i ze świadczeniem usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w opisie stanu faktycznego Program spełnia podstawowy cel sprzedaży premiowej, jakim jest motywowanie Dłużników do spłaty zadłużenia. Celem tego Programu jest zwiększenie wysokości i częstotliwości wpłat dokonywanych przez Dłużników. Wnioskodawca jako podmiot zarządzający wierzytelnościami Klientów stale dąży do wzrostu zainteresowania Dłużników swoimi usługami, stosując różnego rodzaju mechanizmy nakłaniające do spłaty zadłużenia Klientów. Przekazanie Uczestnikom Programu Nagród jest zatem ściśle związane ze świadczonymi przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów usługami zarządzania wierzytelnościami i bezpośrednio prowadzi do wzrostu jej przychodów ze sprzedaży. Odnosząc się z kolei do wykładni językowej pojęć "premia", "premiowa" należy wskazać, że za premię uznać należy „nagrodę za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/premia.html). Określenie to służy zatem do określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię.

Uznanie Nagród za związane ze sprzedażą premiową, implikuje kolejno zastosowanie szczególnych zasad ich opodatkowania.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 updof świadczenia z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 opodatkowane są 10% zryczałtowanym podatkiem.

W takim przypadku na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 updof. W myśl powołanego przepisu płatnicy są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30 ust. 1 pkt 2 updof. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 42 ust. 1 updof płatnik jest zobowiązany do przekazania kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek.

Kolejno w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym Wnioskodawca będzie zobowiązany do przesłania do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (art. 42 ust. 1a updof).

Zastosowanie zryczałtowanego 10% podatku dochodowego w przypadku nagród związanych ze sprzedażą premiową, nie zawsze jednak znajdzie zastosowanie.

Przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 updof może zostać zmodyfikowany poprzez zastosowanie przepisu szczególnego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 updof (lex specialis).

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68 updof, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. W myśl powołanego przepisu wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych jest m.in. wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą stanowiących przychód z tej działalności.

Należy zauważyć, że z przytoczonego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 68 updof wynika, że ze zwolnienia od podatku korzystają nagrody przyznane w ramach sprzedaży premiowej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  jednorazowa wartość nagrody nie przekracza 760 zł,
2.  nagroda jest związana ze sprzedażą premiową,
3.  otrzymane nagrody przez podatnika nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą.

W przypadku zastosowania ww. zwolnienia Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca nie będzie również zobowiązany do przygotowania i przesłania informacji o wysokości osiągniętego przychodu.

Zgodnie z brzmieniem art. 42a updof, podmioty, które „dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 (tu Wnioskodawca), z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21 (\`(...)\`) są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

A contrario w przypadku, w którym znajdzie zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 68 updof po stronie Wnioskodawcy nie wystąpią żadne wynikające z przepisów prawa podatkowego obowiązki, tj. ani obowiązek poboru podatku dochodowego ani też obowiązek informacyjny związany z przesłaniem informacji o wysokości ww. przychodu.

Podsumowując, wystąpienie po stronie Wnioskodawcy wynikających z przepisów prawa podatkowego obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych jest uzależnione od tego czy w odniesieniu do przekazanych Nagród znajdzie zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 68 updof. W przypadku, w którym przekazana Nagroda skorzysta z ww. zwolnienia na Wnioskodawcy nie będą ciążyły żadne obowiązki płatnika. W sytuacji braku zastosowania ww. przepisu Wnioskodawca będzie zobowiązany zgodnie z art. 41 updof do obliczenia, poboru i wpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 updof oraz wysłania do właściwego urzędu skarbowego informacji o wysokości pobranego podatku w myśl art. 42 updof.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy do źródeł przychodów zalicza inne źródła.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Przepis ten zalicza nagrody do przychodów z innych źródeł.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, a zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów i usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Wobec powyższego, aby wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową zwolniona była z podatku dochodowego spełnione muszą być następujące warunki:

*   nagroda związana być musi ze sprzedażą premiową towarów lub usług,
*   jednorazowa wartość nagrody nie może przekroczyć kwoty 760 zł,
*   nagroda nie została otrzymana przez podmioty w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Pomimo że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie. Ustawą z dnia 29 października 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2014 r. poz. 1328, z późn. zm.) doprecyzował jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.

W związku z powyższym – dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 cytowanej ustawy – konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.

Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, iż składa się ono z dwóch elementów wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.). Treść art. 535 ww. Kodeksu stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

W znaczeniu potocznym pojęciem sprzedaży obejmuje się już natomiast bardziej ogólnie świadczenia odpłatne (wyrażone w pieniądzu), dokonane na warunkach porozumienia, obejmujące zarówno świadczenie usług lub wydanie towarów.

Za „premię” uznać należy nagrodę za coś, często mającą zachęcić do czegoś osobę nagradzaną (internetowy Słownik języka polskiego – www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca (Spółka) jest podmiotem świadczącym usługi zarządzania wierzytelnościami.

W ramach zawartych z Klientami umów o zarządzanie wierzytelnościami, Wnioskodawca podejmuje działania mające na celu zmotywowanie dłużników Klientów (dalej jako Dłużnicy) do spłaty zadłużenia. Dłużnicy nie są związani z Wnioskodawcą stosunkiem pracy, stosunkiem cywilnoprawnym ani nie wykonują na Jego rzecz działalności gospodarczej.

Za świadczenie usług zarządzania wierzytelnościami Wnioskodawca otrzymuje od Klientów wynagrodzenie uzależnione od wartości wpłat dokonywanych przez Dłużników (success fee). Większe wpływy od Dłużników oznaczają zatem w istocie większe wynagrodzenie Wnioskodawcy. Obecnie Wnioskodawca jest w trakcie wdrażania Programu pilotażowego skierowanego do określonej grupy Dłużników, których zamierza wynagradzać za spłaty dokonywane we wskazanym okresie.

Zgodnie z Regulaminem Programu Wnioskodawca jest jego organizatorem oraz jednocześnie podmiotem przekazującym nagrody (dalej jako Organizator). Ekonomiczny ciężar nagród ponosi również Wnioskodawca. Dłużnik otrzymuje status uczestnika Programu (dalej jako Uczestnik), jeżeli otrzyma od Organizatora imienną propozycję udziału w Programie oraz dokona akceptacji Regulaminu. Możliwość otrzymania przez Uczestnika nagrody uzależniona będzie od dokonania całkowitej lub częściowej spłaty wierzytelności wobec Klienta.

Zgodnie z Regulaminem Programu nagrodą są środki pieniężne, stanowiące określony w Programie procent wpłaty dokonanej na rzecz Klienta, przekazane Uczestnikowi w formie zasilenia karty przedpłaconej pre-paid (dalej jako Nagroda). W okresie trwania Programu Uczestnik może otrzymać więcej niż jedną Nagrodę, jeżeli dokona więcej niż jednej wpłaty.

W sytuacji przedstawionej we wniosku świadczenie polegające na wypłacie przez Wnioskodawcę Nagrody dla Dłużnika, który dokona spłaty wierzytelności na rzecz Klienta nie może jednak zostać uznane za nagrodę związaną ze sprzedażą premiową, ponieważ nie jest ono bezpośrednio związane ze sprzedażą określonej usługi, ale z motywowaniem i zachęcaniem Dłużników w celu zwiększenia skuteczności spłat zadłużeń, w ramach usługi świadczonej na rzecz Klienta. Jak natomiast wynika z powyższych ustaleń i powołanych przepisów prawa „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży towarów i usług, połączoną z przyznaniem premii kupującemu. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru lub usługi, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów/usług). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.

W konsekwencji, nie ma zastosowania w tym przypadku zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy ani też uregulowania zawarte w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy a na Wnioskodawcy z tytułu przekazania Nagród osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

Zgodnie bowiem z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Odnosząc się natomiast do Nagród przekazywanych Dłużnikom, jako osobom fizycznym prowadzącym działalność, związanych z działalnością gospodarczą osób fizycznych je otrzymujących zauważyć należy, że świadczenie to – stosownie do art. 14 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. Osoba prowadząca działalność gospodarczą obowiązana jest doliczyć wartość ww. Nagrody do pozostałych przychodów uzyskiwanych z tej działalności i opodatkować według przyjętej przez siebie formy opodatkowania. W tym przypadku na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że orzeczenie to nie jest wiążące dla organu podatkowego. Orzeczenie to dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie wydane rozstrzygnięcie jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.