Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-85/15-2/TO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-07
Teza: 1. Czy wpłata kaucji przez kontrahentów w przypadku wystąpienia nadwyżki na rachunku bankowym skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu w wysokości wpłaconej kaucji? 2. Czy wpłata kaucji przez kontrahentów w przypadku wystąpienia debetu na rachunku bankowym Spółki skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu w wysokości wpłaconej kaucji?
Słowa kluczowe: kaucja; najem; przychód; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2015 r. (data wpływu 12 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku powstania przychodu w wysokości otrzymanej kaucji pieniężnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku powstania przychodu w wysokości otrzymanej kaucji pieniężnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w toku prowadzonej działalności gospodarczej zamierza świadczyć usługi wynajmu m.in. powierzchni biurowej, użytkowej, handlowej oraz wynajmu pojazdów samochodowych. W celu zabezpieczenia prawidłowego wykonania, płatności oraz innych ewentualnych roszczeń z tytułu przedmiotowych umów wynajmu Spółka rozważa wprowadzenie postanowień umownych dotyczących pobierania od kontrahentów kaucji pieniężnej. W ramach przedmiotowych postanowień umownych kaucja zostanie wpłacona przez kontrahentów na rachunek bieżący Spółki. W ramach prowadzonej przez Spółkę działalności spółka korzysta z kredytu w rachunku bieżącym i w związku z tym na rachunku bankowym Spółki mogą wystąpić dwie sytuacje dotyczące wysokości salda rachunku: wystąpienie nadwyżki na rachunku lub wystąpienie debetu na rachunku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wpłata kaucji przez kontrahentów w przypadku wystąpienia nadwyżki na rachunku bankowym skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu w wysokości wpłaconej kaucji?
2.  Czy wpłata kaucji przez kontrahentów w przypadku wystąpienia debetu na rachunku bankowym Spółki skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu w wysokości wpłaconej kaucji?

Zdaniem Wnioskodawcy, kaucja nie stanowi, poprzez swój zwrotny charakter, przysporzenia ostatecznego po stronie Spółki. Oznacza to, iż o kaucji można mówić jako o sumie otrzymanej przez Spółkę w depozyt. Jednocześnie Spółka nie ma prawa zaspokoić się z kwoty kaucji do czasu kiedy nie zaistnieją przewidziane w umowie okoliczności. W konsekwencji, biorąc pod uwagę brzmienie artykułu 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT), należy stwierdzić, iż w obu pytaniach Spółki odpowiedź jest negatywna. Ustawa o CIT nie zawiera definicji kaucji - w związku z czym należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą za kaucję uważa się „sumę pieniężną złożoną jako gwarancję dotrzymania zobowiązania i stanowiącą odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania”.

Zgodnie zaś art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3 i 4 oraz art. 14 ustawy, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Należy bowiem zauważyć, iż ustawa o CIT nie definiuje czym jest przychód podatkowy. Art. 12 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje wyłącznie przykładowe przysporzenia zaliczane do kategorii przychodu. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Należy zatem stwierdzić, iż przychodem są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń jeżeli jest to wartość wchodzącą do majątku podatnika, mającą definitywny charakter.

W przypadku zaś kaucji, ze względu na jej zwrotny charakter, otrzymanie kaucji jest neutralne dla Spółki i nie wiąże się z koniecznością rozpoznania przychodu przez Spółkę. Dzieje się tak niezależnie od faktu, czy na rachunku Spółki, na który wpłacana jest kaucja występuje nadwyżka czy też debet. Dopiero w momencie wystąpienia okoliczności uzasadniających zatrzymanie kaucji (uprawniających Spółkę jako wierzyciela do zaspokojenia się z kaucji) Spółka zobowiązana będzie rozpoznać przychód z tego tytułu.

Należy również zauważyć, iż powyższe stanowisko Spółki odnajduje swoje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzecznictwa sądów administracyjnych oraz doktryny prawa podatkowego. Otrzymanymi pieniędzmi lub wartościami pieniężnymi w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT są zatem tylko takie wartości, które powiększają aktywa majątkowe podatnika w sposób definitywny. Zatem do czasu wystąpienia okoliczności uzasadniających zatrzymanie przez Spółkę kaucji, nie może ona zostać potraktowana jako przysporzenie majątkowe Spółki o charakterze definitywnym, a tym samym rozpoznana przez Spółkę jako przychód podatkowy.

Reasumując, w przypadku wpłaty kaucji przez kontrahentów, zarówno w przypadku wystąpienia nadwyżki na rachunku bankowym Spółki, jak również w przypadku wystąpienia debetu rachunku, po stronie Spółki nie wystąpi przychód w wysokości wpłaconej kaucji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie braku powstania przychodu w wysokości otrzymanej kaucji pieniężnej jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji, zgodnie z pytaniami wyznaczającymi zakres wniosku i przedstawionym własnym stanowiskiem w sprawie, jest wyłącznie kwestia braku powstania przychodu w wysokości otrzymanej kaucji pieniężnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.