Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-512/09-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-10
Teza: Opodatkowanie usług budowy stoisk targowych na terytorium Niemiec na rzecz firmy fińskiej, holenderskiej, austriackiej, ukraińskiej. Wykonanie banerów reklamowych.
Słowa kluczowe: Austria; dokumentowanie; faktura; faktura-faktura VAT; Finlandia; Holandia; opodatkowanie; reklama; targi; Ukraina; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2009 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 15 kwietnia 2009 r., data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 20 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 lipca 2009 r. (data wpływu 6 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   **jest prawidłowe** – w zakresie opodatkowania usług budowy stoisk targowych,

*   **jest nieprawidłowe** – w zakresie podmiotu zobowiązanego do opodatkowania świadczonych usług.

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług budowy stoisk targowych na rzecz firmy fińskiej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 lipca 2009 r. (data wpływu 6 lipca 2009 r.) o wyjaśnienia dotyczące przedmiotu wniosku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zawarł umowę z kontrahentem z Finlandii na budowę stoisk targowych w Niemczech z materiałów będących własnością firmy fińskiej, które po zakończeniu targów magazynowane są przez polskiego wykonawcę w Polsce. Umowa na najem powierzchni targowej w Niemczech zawarta jest z firmą fińską, która uiszcza w Niemczech stosowną opłatę. Firma polska buduje stoisko targowe od podstaw, a odbiorca usługi rozpoczyna udział w targach w całkowicie gotowym obiekcie na majątku ruchomym zleceniodawcy. Nabywca i dostawca posiadają numery NIP unijne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Gdzie jest miejsce świadczenia przedmiotowej usługi, jaka jest na nią stawka podatku VAT oraz kto winien ją opodatkować?

Zdaniem Wnioskodawcy, po wykonaniu usługi firma polska wystawia firmie fińskiej fakturę VAT ze stawką „NP” oraz adnotacją, że ww. usługa winna być opodatkowana przez odbiorcę usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie opodatkowania usług budowy stoisk targowych,

*   **nieprawidłowe** – w zakresie podmiotu zobowiązanego do opodatkowania świadczonych usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę z kontrahentem z Finlandii na budowę stoisk targowych w Niemczech z materiałów będących własnością firmy fińskiej, które po zakończeniu targów magazynowane są przez polskiego wykonawcę w Polsce. Umowa na najem powierzchni targowej w Niemczech zawarta jest z firmą fińską, która uiszcza w Niemczech stosowną opłatę. Firma polska buduje stoisko targowe od podstaw, a odbiorca usługi rozpoczyna udział w targach w całkowicie gotowym obiekcie. Nabywca i dostawca posiadają numery NIP unijne.

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Jednakże, od ogólnej zasady zawartej w art. 27 ust. 1, ustawodawca przewidział szereg odstępstw, na podstawie których miejsce świadczenia pewnych usług, ściśle określonych w przepisach ustawy, ustala się w sposób szczególny.

I tak, w myśl art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r. zmienionym ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz usług podobnych do tych usług, takich jak targi i wystawy, a także usług pomocniczych do tych usług – miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi budowy stoisk targowych w Niemczech mieszczą się w katalogu usług wymienionych w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, a zatem miejscem ich świadczenia będzie miejsce, gdzie usługi te będą faktycznie świadczone – terytorium Niemiec.

Powołany artykuł ustawy o podatku od towarów i usług potwierdza jedną z zasad wynikających z przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347, poz. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, iż miejscem opodatkowania każdego świadczenia usług co do zasady powinno być miejsce rzeczywistej konsumpcji.

Za prawidłowością przyjętej przez tut. Organ interpretacji przemawia porównanie powołanego przepisu art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług z przepisem art. 52 lit. a Dyrektywy.

Stosownie do art. 52 lit. a Dyrektywy, miejscem świadczenia następujących usług jest miejsce, w którym usługa jest faktycznie świadczona: działalność kulturalna, artystyczna, sportowa, naukowa, edukacyjna, rozrywkowa lub podobna, w tym działania podejmowane przez organizatorów takiej działalności oraz, w stosownym przypadku, usługi pomocnicze do takiej działalności.

Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie usług na rzecz wystawców należy uznać za świadczenie usług, o których mowa w tym przepisie.

Bowiem, jak wynika z art. 52 lit. a Dyrektywy, usługi związane z działalnością kulturalną, artystyczną, sportową, naukową, edukacyjną, rozrywkową lub podobną, taką jak targi i wystawy obejmują swoim zakresem szeroki wachlarz usług, w których skład wchodzą wymienione w tym przepisie usługi świadczone przez organizatorów takiej działalności. Wobec powyższego, przepis ten nie dotyczy tylko organizatorów targów, ale również wszystkich podmiotów, które świadczą usługi z nimi związane.

Taka interpretacja powołanych przepisów potwierdza jedną z fundamentalnych zasad dotyczących wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którą miejscem świadczenia (opodatkowania) każdego świadczenia (w przedmiotowej sprawie wykonywanych usług) co do zasady powinno być miejsce rzeczywistej konsumpcji.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż gdy Wnioskodawca świadczyć będzie usługi polegające na budowie stoisk targowych na terytorium Niemiec, zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, miejscem świadczenia przedmiotowych usług, a tym samym miejscem opodatkowania, będzie miejsce gdzie usługi są faktycznie świadczone, a więc w niniejszej sprawie – terytorium Niemiec.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

W myśl § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

Stosownie do § 25 ust. 2 rozporządzenia, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Na mocy § 25 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Przepis ten stanowi, iż informację o podmiocie zobowiązanym do rozliczenia podatku podaje się m.in. w sytuacji, gdy usługi o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy świadczone są na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę. Zatem regulacje § 25 ust. 4 rozporządzenia, dotyczące obowiązku wskazania na wystawianej fakturze podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dla ustalenia miejsca świadczenia przedmiotowych usług należy wziąć się pod uwagę art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy.

W związku z powyższym, w sytuacji, gdy Zainteresowany będzie świadczył usługi budowy stoisk targowych na terytorium Niemiec, na wystawianych dla kontrahenta fakturach nie powinien zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Jednak stanowisko Wnioskodawcy, że na wystawionej fakturze na rzecz firmy fińskiej powinien umieścić adnotację, iż usługa powinna być opodatkowana przez jej odbiorcę – należy uznać za nieprawidłowe. Bowiem regulacje § 25 ust. 4 rozporządzenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie.

Tut. Organ wskazuje, iż o sposobie rozliczania podatku i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają w takim przypadku przepisy kraju, na którym znajduje się miejsce świadczenia usługi. W rozpatrywanej sprawie będą to przepisy niemieckie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie interpretacji dotyczącej: opodatkowania usług budowy stoisk targowych na rzecz firmy austriackiej, opodatkowania usług budowy stoisk targowych na rzecz firmy ukraińskiej oraz usług wykonania banerów reklamowych, plansz z grafiką lub zdjęciami na rzecz firmy holenderskiej oraz ukraińskiej – w dniu 10 lipca 2009 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia, odpowiednio nr ILPP2/443-512/09-5/MN, nr ILPP2/443-512/09-6/MN i nr ILPP2/443-512/09-7/MN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.