Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-48/11-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-07
Teza: Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2000r., Nr 54, poz. 654 j. t ze zm., dalej ustawa o CIT) Spółce przysługuje prawo do zaliczenia zapłaconych kontrahentom kar umownych z tytułu zrealizowania przedmiotu umowy z opóźnieniem spowodowanym okolicznościami, za które Spółka nie ponosi odpowiedzialności, do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; umowa; zapłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03.01.2011r. (data wpływu 07.01.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie w zakresie ustalenia, czy kary umowne z tytułu zrealizowania przedmiotu umowy z opóźnieniem, stanowią koszt podatkowy, uzupełnionym w dniu 16.03.2011r.(data wpływu 18.03.2011r.) o dodatkowe informacje z zakresu stanu faktycznego, na podstawie wezwania organu z dn. 04.03.2011r. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.01.2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy kary umowne z tytułu zrealizowania przedmiotu umowy z opóźnieniem, stanowią koszt podatkowy Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest wiodącym na polskim rynku dostawcą rozwiązań telekomunikacyjnych umożliwiających operatorom, przedsiębiorstwom i instytucjom rządowym oferować usługi głosowe transmisji danych i wideo. Spółka jest liderem w dostarczaniu telekomunikacyjnych sieci stacjonarnych, mobilnych i konwergentnych sieci szerokopasmowych technologii IP, aplikacji i usług.

W ramach swojej działalności Spółka m.in. zawiera umowy z kontrahentami krajowymi na dostawę sprzętu telekomunikacyjnego sieci telekomunikacyjnych oraz kompleksowych rozwiązań telekomunikacyjnych. W celu zabezpieczenia sprawnej realizacji zobowiązań wynikających z powyższych umów zawarte są w nich postanowienia dotyczące kar umownych z tytułu niezrealizowania wadliwego zrealizowania lub zrealizowania z opóźnieniem przedmiotu umowy.

Spółka rozważa możliwość zaliczenia zapłaconych przez siebie kar umownych z tytułu zrealizowania przedmiotu umowy z opóźnieniem w dostawach towarów do kosztów uzyskania przychodów. Wśród kar umownych którymi kontrahenci obciążają Spółkę znajduje się bowiem kategoria kar umownych związanych z nieterminową realizacją danego świadczenia usług lub dostawy towarów.

Przykładowo w celu wykonania umowy Spółka zamawia u swoich dostawców (zazwyczaj są to producenci sprzętu) towary. W niektórych przypadkach zamówienia takie są realizowane przez dostawców z opóźnieniem, tj. po dacie wskazanej jako data dostarczenia sprzętu w złożonym przez Spółkę zamówieniu. W konsekwencji okoliczności wywołujące powyższą zwłokę są okolicznościami wynikającymi z opóźnień dostawców Spółki w realizacji przedmiotowych dostaw.

Spółka pragnie wskazać iż ponosi przedmiotowe kary w celu zabezpieczenia źródła przychodu w postaci utrzymania dalszych, rokujących pozytywnie na przyszłość relacji biznesowych ze swoimi kontrahentami. W przypadku odmowy przez Spółkę zapłaty kary umownej istnieje wysokie prawdopodobieństwo utraty kontraktów biznesowych z danym kontrahentem.

Na dzień dzisiejszy zapłacone kary Spółka traktuje jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 04.03.2010r., w zakresie wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego poprzez doprecyzowanie, w jaki sposób, od strony odpowiedzialności finansowej, Spółka zabezpieczyła się przed negatywnymi skutkami współpracy ze swoimi dostawcami (zazwyczaj producentami towarów) – np. czy zawarto umowę ubezpieczenia w tym zakresie, lub w umowie pomiędzy Wnioskodawcą, a dostawcami, zawarto klauzulę o odpowiedzialności finansowej tych ostatnich w przypadku zaistnienia ewentualnych opóźnień w realizacji zamówień. W jaki sposób Spółka, w przedmiotowej sprawie, wykorzystała ustanowione między stronami zabezpieczenie, Spółka złożyła, w dniu 25.03.2010r., następujące wyjaśnienia:

Spółka zawarła w ogólnych warunkach realizacji zamówienia m.in. klauzulę uprawniającą Spółkę do częściowej lub całkowitej rezygnacji z zamówienia bez ponoszenia żadnych kosztów oraz do żądania kar od dostawców z tytułu opóźnień.

Spółka informuje, że nie otrzymała odszkodowań z tytułu opóźnień w dostawach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2000r., Nr 54, poz. 654 j. t ze zm., dalej ustawa o CIT) Spółce przysługuje prawo do zaliczenia zapłaconych kontrahentom kar umownych z tytułu zrealizowania przedmiotu umowy z opóźnieniem spowodowanym okolicznościami, za które Spółka nie ponosi odpowiedzialności, do kosztów uzyskania przychodu?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązujących przepisów ustawy o CIT przysługuje jej prawo do zaliczenia kar umownych zapłaconych kontrahentom w związku z niedotrzymaniem umownie przyjętych terminów realizacji dostaw towarów lub świadczenia usług a wydatki poniesione zostały w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Powyższe stanowisko Spółka argumentuje następująco:

1.  Definicja kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o CIT za koszty uzyskania przychodów uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w katalogu w art. 16 ust 1 ustawy o CIT

1.  Wydatki wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Ustawodawca przewidział w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT katalog wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. Między innymi, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu:

*   wad dostarczonych towarów;

*   wad wykonanych robót i usług;

*   zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad;

*   zwłoki w usunięciu wad towarów;

*   zwłoki w usunięciu wad wykonanych robót i usług.

W ocenie Spółki, przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT wskazuje, iż wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są te wydatki, które są poniesione w związku z wadliwością towarów lub robót i usług. W konsekwencji wada (wadliwość) jest tutaj przyczyną wyłączenia poniesionych kosztów z kosztów uzyskania przychodu.

1.  Możliwość zaliczenia pozostałych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki, łączna interpretacja art. 15 ust i art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, iż płatności noszące znamiona kar, które nie mieszczą się wśród kar wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, a poniesione zostały w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów stanowią zaliczyć należy do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym wydatek z tytułu kary umownej za opóźnioną realizację świadczonej usługi bądź dostawy towarów, w ocenie Spółki, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

1.  Stanowisko Ministra Finansów i organów podatkowych.

Stanowisko Spółki wyrażone w punkcie 3 powyżej znajduje swoje potwierdzenie w piśmie Ministra Finansów z dnia 3 września 1999r., sygn. PB3-2470-GM-722-357/99. Zgodnie z oceną Ministra Finansów, zawartą w powyżej przytoczonym piśmie, istotą przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT jest niezaliczanie do kosztów uzyskania przychodów odszkodowań i kar umownych związanych generalnie z wadami towarów lub usług, a nie samą zwłoką w dostarczeniu towaru.

Również organy podatkowe, w wydawanych przez siebie interpretacjach prawa podatkowego wskazywały na dopuszczalność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tego typu wydatków.

Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, w interpretacji z dnia 1 października 2008r., sygn. lPPB1/415-767/08-5/lF, wypowiadając się na tle analogicznych przepisów regulujących przedmiotową kwestię w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził m.in.:

Tak więc nie wszystkie kary umowne wynikające z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy nie stanowią kosztu podatkowego, lecz tylko te kary, które wynikają z wad sprzedawanych towarów, wad wykonywanych robót i usług, kary za zwłokę w zamianie towaru wadliwego na niewadliwy lub kary za zwłokę w usunięciu wad wykonywanych robót i usług.

Reasumując, należy uznać, iż w przedstawionym stanie faktycznym, kosztem uzyskania przychodów będzie zapłacona kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania usługi.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w wydanej interpretacji z dnia 18 marca 2008r., o sygn. ILPB3/423-31/08-3/DS:

„(\`(...)\`) wypłacone odszkodowanie z tytułu opóźnienia w realizacji zamówienia, jako nie wymienione w ww. przepisie \[ art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT — przyp. Spółki\], może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile wykazuje związek z prowadzoną działalnością i uzyskiwanymi z tego tytułu przychodami. Odszkodowanie z tytułu nieterminowego wykonania umowy nie zostało wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 ww. ustawy” .

1.  Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy zapłatą kary a zachowaniem źródła przychodu.

Zdaniem Spółki, oczywistym jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ponoszeniem przez Spółkę przedmiotowych kar a zachowaniem źródła przychodów. W obecnej rzeczywistości gospodarczej niezapłacenie przez Spółkę kar z tytułu opóźnienia w dostawie towarów bądź wykonaniu usługi stanowić będzie przyczynę zerwania kontaktów handlowych, stanowiących znaczący udział w obrotach osiąganych przez Spółkę. Ponadto, niezapłacenie kar na rzecz kontrahentów Spółki w istotny sposób redukuje jej szanse na zawarcie kolejnych kontraktów, co w konsekwencji doprowadzić może do utraty źródła przychodów.

Powyższą argumentację podzielają również, w wydawanych interpretacjach prawa podatkowego, organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w interpretacji z dnia 22 stycznia 2008r., sygn. ITPB3/423-163/07/AM stwierdził, iż: „(\`(...)\`) zapłacone przez Spółkę kary umowne z tytułu niewykonania zobowiązań umownych, wypełniają dyspozycję ustawową „kosztów poniesionych w celu zachowania przychodów” i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż brak zapłaty przedmiotowych kar skutkowałby utratą źródła przychodów.”

1.  Podsumowanie

Jak zostało to wskazane powyżej kary, którymi Spółka zostaje obciążana przez swoich kontrahentów wynikają z tytułu nie zrealizowania zawartych umów w przewidzianym terminie. Spółka pragnie podkreślić, iż wykonanie przez nią umów z kontrahentami zostało dokonane z opóźnieniem, jednakże dostarczone towary lub usługi w ramach wykonania danej umowy nie są wadliwe.

Przedmiotowe kary ponoszone są przez Spółkę w celu zachowania źródła przychodów, a zatem stanowią dla niej koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie, wydatki związane z karami za opóźnienie w realizacji umów nie zostały wskazane w zamkniętym katalogu wydatków niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 pkt 22.

W konsekwencji, zdaniem Spółki jest ona uprawniona do zaliczenia wydatków z tytułu kar umownych wynikających z opóźnienia w realizacji przedmiotu umów z kontrahentami do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.