Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-366/09/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-07
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z faktury otrzymanej za wykonanie robot związanych z modernizacją obiektu
Słowa kluczowe: działalność-działalność statutowa; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; proporcja; usługi-usługa nieodpłatna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2009r. (data wpływu 20 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 30 lipca 2009r.) oraz pismem z dnia 31 lipca 2009r. (data wpływu 31 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury otrzymanej za wykonanie robót związanych z modernizacją obiektu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury otrzymanej za wykonanie robót związanych z modernizacją obiektu.

Ww. wniosek został uzupełniony pismami z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 30 lipca 2009r.) oraz z dnia 31 lipca 2009r. (data wpływu 31 lipca 2009r.), będącymi odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 lipca 2009r. znak: IBPP2/443-366/09/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wykonano modernizację sceny estradowej na ośrodku rekreacyjnym. Imprezy organizowane w tym ośrodku nie są biletowane, natomiast Wnioskodawca dokonuje sprzedaży opodatkowanej stawką 22% w związku z promocją i reklamą dla firm na tych imprezach. Dodatkowo na ośrodku Wnioskodawca organizuje imprezy zakładowe podczas których wykorzystywana jest scena na występy artystyczne. Za organizację tych imprez również wystawia faktury w związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Natomiast w piśmie z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 30 lipca 2009r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z dnia 20 lipca 2009r. znak: IBPP2/443-366/09/BW Wnioskodawca złożył wyjaśnienie dlaczego imprezy kulturalno-rozrywkowe organizowane na Ośrodku Sportu i Rekreacji nie są biletowane.

I tak Wnioskodawca wskazał, że jako instytucja kultury zajmuje się działalnością kulturalną i animacją życia kulturalnego mieszkańców gminy. Jedną z form tej działalności jest organizacja imprez kulturalno-rozrywkowych. Imprezy te mają na celu kultywowanie i promowanie kultury lokalnej, regionalnej i narodowej, a także promocję kultur państw Wspólnoty Europejskiej.

Wnioskodawca stwierdził, że program artystyczny każdej imprezy zawiera elementy skierowane dla różnych grup wiekowych i tak: program skierowany do dzieci i młodzieży zawiera elementy dydaktyczne oraz dotyczące profilaktyki antyalkoholowej, następnie bloki muzyczne dla starszej i średniej grupy wiekowej.

Celem tych imprez jest nie tylko dostarczanie przyjemnych wrażeń na ośrodkach sportowo-rekreacyjnych, które są ogólnodostępne i służą całej społeczności gminnej.

Ponadto Wnioskodawca stwierdził, iż jego działania mają również na celu zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom imprez, dlatego teren imprez jest ubezpieczony, a w czasie trwania festynów posiada profesjonalną ochronę.

Wnioskodawca stwierdził też, iż wprowadzając bilety – część uczestników imprezy, z pewnością pozostałaby poza terenem ośrodka narażając się na wiele nieprzyjemności i zagrożeń.

Stwierdził, że jest to niekorzystna sytuacja również dla firm i zakładów pracy, które promuje. Zależy mu bowiem na największej liczbie publiczności, gdyż im większa publiczność tym więcej firm pragnie się u niego promować poprzez sprzedaż miejsc reklamowych w obrębie sceny i na terenie całego ośrodka.

Wnioskodawca wskazał, że każda impreza kulturalna promuje go oraz gminę. Dodał, że każde wydarzenie kulturalne organizowane przez niego każdorazowo gromadzi kilkutysięczną publiczność.

Wnioskodawca wskazał też, iż organizuje wiele imprez na zlecenie firm i zakładów pracy. Dzięki temu może gromadzić środki na działalność statutową skierowaną dla ogółu mieszkańców.

Ponadto Wnioskodawca stwierdził, iż jest świadomy pogarszającej się sytuacji finansowej mieszkańców lokalnej społeczności, których również nie omijają skutki światowego kryzysu gospodarczego. Wprowadzenie biletów wstępu byłoby dodatkowym obciążeniem finansowym i niejedna rodzina zrezygnowałaby z uczestnictwa w wydarzeniu kulturalnym, co z pewnością nie byłoby dla niej przyjemne i korzystne zarówno dla nich jak i dla działalności Wnioskodawcy.

Ponadto w piśmie z dnia 31 lipca 2009r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż jest czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług VAT-7.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na tej podstawie Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktury otrzymanej za wykonanie robót związanych z modernizacją obiektu?

Zdaniem Wnioskodawcy ośrodek służy mieszkańcom całej gminy i całego regionu. Formami zarabiania jest wynajem miejsc przeznaczonych do grillowania oraz promocja firm w czasie organizowanych przez niego imprez i koncertów.

Wnioskodawca uważa, że odliczenie podatku jest słuszne, gdyż wymieniona modernizacja związana jest z miejscem, które jest przedmiotem sprzedaży opodatkowanej. W czasie imprez plenerowych na scenie umieszcza się banery reklamowe firm. Kolejnym przykładem może być organizacja imprez dla firm, podczas których organizowane są występy na scenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, w myśl ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

–z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast w przypadku wykonywania kilku rodzajów czynności, tj. sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, może istnieć kategoria zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.

Zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Natomiast w sytuacji gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zastosowanie mają przepisy art. 90 ust. 2-10 ustawy o podatku od towarów i usług. I tak, stosownie do ust. 2 cytowanego wyżej artykułu, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Przepis art. 90 ust. 3 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. – art. 90 ust. 4 cyt. ustawy o VAT.

Zgodnie z ust. 5 i 6 tego artykułu, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

W świetle powyższych regulacji podatnik ma obowiązek odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych z czynnościami dającymi prawo do odliczenia (czynnościami opodatkowanymi) i czynnościami niedającymi prawa do odliczenia (zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu). Obowiązek wyodrębniania kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności ma charakter bezwzględny. Dopiero w sytuacji, kiedy wyodrębnienie takie nie jest możliwe, podatnik może skorzystać z uprawnienia zawartego w ust. 2 cyt. art. 90 ustawy, zgodnie z którym może on pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia.

Wskazać także należy, iż kwestię opodatkowania czynności dokonywanych przez podatników reguluje przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się także nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług było objęte opodatkowaniem podatkiem VAT muszą być spełnione łącznie dwa warunki. Po pierwsze ustawa wyraźnie wskazuje, że nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Drugim warunkiem objęcia nieodpłatnych usług podatkiem VAT jest istnienie prawa podatnika do odliczenia całości lub części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. przepisem § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zdania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy).

Należy zauważyć, iż w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca zajmuje się działalnością kulturalną i animacją życia kulturalnego mieszkańców gminy. Jedną z form tej działalności jest organizacja imprez kulturalno-rozrywkowych. Imprezy te mają na celu kultywowanie i promowanie kultury lokalnej, regionalnej i narodowej, a także promocję kultur państw Wspólnoty Europejskiej. Celem tych imprez jest nie tylko dostarczanie przyjemnych wrażeń artystycznych i kulturowych, czy tez miłe spędzenie wolnego czasu, ale przede wszystkim integracja mieszkańców.

Wnioskodawca wskazał, że imprezy organizowane na tym ośrodku nie są biletowane. Jednakże na tym ośrodku dokonuje również sprzedaży opodatkowanej stawką 22% w związku z promocją i reklamą firm na tych imprezach. Dodatkowo na ośrodku organizuje imprezy zakładowe podczas których wykorzystywana jest scena na występy artystyczne. Wnioskodawca wskazał, że za organizację tych imprez również wystawia faktury w związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Jak zatem wynika z wniosku scena estradowa, o której mowa we wniosku, wykorzystywana jest przez Wnioskodawcę do wykonywania zarówno czynności opodatkowanych podatkiem VAT jak również do wykonywania czynności, stanowiących zadania własne, wynikające z przepisów ustawy o samorządzie gminnym, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

W takiej sytuacji, mając na uwadze regulacje zawarte w przepisie art. 86 ust. 1, należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury otrzymanej za wykonanie robót związanych z modernizacją sceny estradowej, jednakże w takiej części w jakiej te wydatki będą wykorzystywane do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby tego dokonać Wnioskodawca winien dokonać podziału podatku uwidocznionego w przedmiotowej fakturze, na podatek związany z działalnością opodatkowaną i podatek związany z wykonywaniem czynności będącymi zadaniami własnymi tj. niepodlegającymi opodatkowaniu, posługując się wybranym przez siebie miarodajnym i uzasadnionym kluczem podziału.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że odliczenie podatku VAT od z faktury otrzymanej za wykonanie robót związanych z modernizacją obiektu jest słuszne należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.