Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-758/12-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-22
Teza: Ponieważ Wnioskodawca nie otrzymał przewidywanych prowizji, czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie faktur zaliczkowych wystawionych przez organizatora (Agencję)?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działalność-działalność gospodarcza; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2012 r. (data wpływu 23 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2012 r. (data wpływu 26 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur wystawionych przez organizatora – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur wystawionych przez organizatora. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 26 września 2012 r. o dokument, z którego wynika, iż osoba podpisana na wniosku ma prawo do składania oświadczeń woli w imieniu Zainteresowanego, poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz o własne stanowisko.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – … jest samorządową instytucją kultury, posiadającą odrębną osobowość prawną, działającą na podstawie statutu, dla której organizatorem jest Urząd Miasta …. Ośrodek jest czynnym podatnikiem VAT, rozlicza się metodą proporcji.

Wnioskodawca w grudniu 2011 r. otrzymał dotację celową z Urzędu Miasta na organizację Festiwalu, imprezy masowej składającej się z:

*   konkursu młodych kapel,
*   … Festiwal.

Ośrodek w lutym 2012 r. podpisał umowę na organizację z Agencją Artystyczną, na mocy której Agencja została organizatorem Imprezy \`(...)\`, a Ośrodek – współorganizatorem (partnerem Agencji). W związku z organizacją imprezy masowej … Agencja otrzymała od Wnioskodawcy 325.000,00 zł brutto (na podstawie faktur zaliczkowych VAT 23% wystawionych przez Agencję) płatne w 4 transzach:

1.  85.000,00 zł brutto (22 marca),
2.  100.000,00 zł brutto (30 kwietnia),
3.  100.000,00 zł brutto (5 lipca),
4.  40.000,00 zł brutto (10 września).

Faktury zaliczkowe wystawione przez Agencję (jako organizatora) nie dokumentują kwoty prowizji, którą mógł otrzymać Ośrodek, w przypadku spełniania warunków sprzedaży określonej ilości karnetów. Faktury zaliczkowe dokumentują usługę organizacji Festiwalu w tej części w jakiej koszty poniósł Wnioskodawca.

Pozostałe 15.000,00 zł brutto z dotacji celowej pozostało w Ośrodku na organizację … (wstęp nieodpłatny). Wstęp na Festiwal był odpłatny (karnety i bilety jednodniowe).

Sprzedażą karnetów i biletów zajmowały się różne instytucje i punkty sprzedaży, w tym Ośrodek, który kupował od Agencji karnety i bilety (faktury VAT 8% wystawiane przez Agencję) zgodnie z podpisaną wcześniej umową na organizację.

Na mocy umowy podpisanej z Agencją na organizację Ośrodek miał otrzymać prowizję od sprzedaży w wysokości 25.000,00 zł netto, w przypadku łącznej sprzedaży 10 tys. karnetów na Festiwal, niezależnie od punktu sprzedaży. Niestety ten warunek się nie ziścił (sprzedano łącznie około 9,5 tys. karnetów), w związku z tym Ośrodek nie otrzymał prowizji. Ponadto, dodatkową prowizję od sprzedaży karnetów w wysokości 4% łącznej kwoty uzyskanej od sprzedaży karnetów wyłącznie przez Ośrodek, Zainteresowany miał otrzymać w przypadku sprzedaży karnetów powyżej 2,5 tys. sztuk. Niestety ten warunek również się nie ziścił (Ośrodek samodzielnie sprzedał 2 tys. karnetów). W związku z tym, Zainteresowany nie otrzymał żadnej prowizji z tytułu realizacji umowy, czyli nie osiągnął spodziewanych przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jedyne przychody z tytułu realizacji umowy to faktury VAT 23% na wynajem sprzętu i wyposażenia oraz plakatowanie (dot. Festiwal) wystawione dla Agencji przez Wnioskodawcę (około 1.200,00 zł brutto).

Faktury wystawione przez współorganizatora (Ośrodek) dokumentują czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 21 września 2012 r.).

Ponieważ Wnioskodawca nie otrzymał przewidywanych prowizji, czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie faktur zaliczkowych wystawionych przez organizatora (Agencję)?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on czynnym podatnikiem VAT i rozlicza się metodą proporcji.

Sprzedaż karnetów i biletów wstępu prowadzona przez Zainteresowanego oraz należne prowizje dla Ośrodka podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynika z tego, że współorganizacja Festiwalu dla Zainteresowanego jest czynnością opodatkowaną. Zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2, Wnioskodawca skorzystał z prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego określonych w fakturach potwierdzających dokonanie wpłaty zaliczek z tytułu organizacji Festiwalu przez Agencję.

W Ośrodku podatek od towarów usług rozliczany jest w okresach miesięcznych na podstawie deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Przedstawiona powyżej zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia towary, bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar lub też usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Na mocy art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Ponadto podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W związku z powyższym, podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług, które zostały przez niego zakupione jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów i usług, a wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, posiadającą odrębną osobowość prawną, działającą na podstawie statutu, dla której organizatorem jest Urząd Miasta …. Ośrodek jest czynnym podatnikiem VAT i rozlicza się metodą proporcji. Zainteresowany w grudniu 2011 r. otrzymał dotację celową z Urzędu Miasta na organizację Festiwalu, imprezy masowej składającej się z konkursu młodych kapel, oraz Festiwal. Ośrodek w lutym 2012 r. podpisał umowę na organizację z Agencją Artystyczną, na mocy której Agencja została organizatorem Imprezy, a Ośrodek został organizatorem (partnerem Agencji). W związku z organizacją imprezy masowej Festiwal Agencja otrzymała od Wnioskodawcy 325.000,00 zł brutto (na podstawie faktur zaliczkowych VAT 23% wystawionych przez Agencję) płatnych w 4 transzach. Faktury zaliczkowe wystawione przez Agencję (jako organizatora) nie dokumentują kwoty prowizji, którą mógł otrzymać Ośrodek, w przypadku spełniania warunków sprzedaży określonej ilości karnetów. Faktury zaliczkowe dokumentują usługę organizacji Festiwalu w tej części w jakiej koszty poniósł Wnioskodawca. Pozostałe 15.000,00 zł brutto z dotacji celowej pozostało u Zainteresowanego i zostało przeznaczone na organizację … (wstęp nieodpłatny). Wstęp na Festiwal był odpłatny (karnety i bilety jednodniowe).

Sprzedażą karnetów i biletów zajmowały się różne instytucje i punkty sprzedaży, w tym Ośrodek, który kupował od Agencji karnety i bilety (faktury VAT 8% wystawiane przez Agencję) zgodnie z podpisaną wcześniej umową na organizację. Jednak jedyne przychody z tytułu realizacji umowy to faktury VAT 23% na wynajem sprzętu i wyposażenia oraz plakatowanie (dotyczy Festiwal) wystawione dla Agencji przez Zainteresowanego. Wnioskodawca otrzymać miał również prowizję od sprzedaży biletów i karnetów w wysokości 25.000,00 zł netto, w przypadku łącznej sprzedaży 10 tys. karnetów na Festiwal, niezależnie od punktu sprzedaży. Niestety ten warunek się nie ziścił (sprzedano łącznie około 9,5 tys. karnetów), w związku z tym Ośrodek nie otrzymał prowizji. Ponadto, dodatkową prowizję od sprzedaży karnetów w wysokości 4% łącznej kwoty uzyskanej od sprzedaży karnetów wyłącznie przez Ośrodek, Wnioskodawca miał otrzymać w przypadku sprzedaży karnetów powyżej 2,5 tys. sztuk. Niestety ten warunek również się nie ziścił (Ośrodek samodzielnie sprzedał 2 tys. karnetów). W związku z tym, Zainteresowany nie otrzymał żadnej prowizji z tytułu realizacji umowy, czyli nie osiągnął spodziewanych przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Faktury wystawione przez współorganizatora, tj. Ośrodek dokumentują czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ Ośrodek jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a faktury zaliczkowe dokumentujące usługę organizacji Festiwalu w tej części w jakiej koszty poniósł Wnioskodawca, miały związek z zamierzonym (deklarowanym) wykonywaniem przez Ośrodek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (ewentualną prowizję od sprzedaży karnetów i biletów oraz czynności wykonywanych na rzecz Agencji).

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Ośrodkowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie faktur zaliczkowych wystawionych przez organizatora (Agencję), a dokumentujących usługę organizacji Festiwalu – Festiwal w tej części w jakiej koszty poniósł Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.