Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/4510-1-91/15-3/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-21
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wynagrodzenia za usługi IS do kosztów uzyskania przychodów oraz określenia momentu rozpoznania kosztu podatkowego.
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; usługi-usługi informatyczne; wydatek; wynagrodzenia; związki-związek przyczynowo-skutkowy; związki-związek z przychodem
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z 20 lutego 2015 r. (data wpływu 24 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wynagrodzenia za usługi IS do kosztów uzyskania przychodów oraz określenia momentu rozpoznania kosztu podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 19 maja 2015 r. – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wynagrodzenia za usługi IS do kosztów uzyskania przychodów oraz określenia momentu rozpoznania kosztu podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Grupa „A” jest grupą kapitałową, która obecna jest w wielu krajach na całym świecie, w tym w Polsce.

W ramach Grupy działa spółka (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”). Spółka zajmuje się produkcją oraz dystrybucją pieczywa, które sprzedawane są na terytorium Polski, jak również eksportowane do innych krajów.

Spółka współpracuje z innymi podmiotami z Grupy. Jednym z takich podmiotów jest „L” z siedzibą w Szwecji (dalej: „L”) – spółka pełniąca rolę podmiotu odpowiedzialnego za świadczenie usług z zakresu centralnego zarządzania systemami informacyjnymi (IS) na rzecz podmiotów z Grupy.

Wnioskodawca zakupuje od „L” tzw. usługi IS obejmujące: udostępnienie systemów aplikacji oraz strategii rozwoju w zakresie rozwiązań informacyjnych i informatycznych (nowe systemy i modyfikacje już udostępnionych aplikacji).

Strony współpracują na bazie umowy o współpracy zawartej 16 listopada 2012 r., obowiązującej od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2018 r. (z możliwością przedłużenia na kolejne okresy), korespondencji mailowej oraz bieżących zgłoszeń na niektóre usługi.

„L” zatrudnia wykwalifikowany personel, posiada kontakty z zewnętrznymi dostawcami usług informatycznych oraz angażuje odpowiednie zasoby informatyczne w celu świadczenia usług w sposób kompetentny i profesjonalny.

W szczególności „L” dostarcza usługi oraz rozwiązania IS, w tym aplikacje i systemy, w następujących funkcjach i obszarach:

*   Przechowywanie dokumentów – „L” udostępnia systemy do gromadzenia dokumentacji w formie elektronicznej w sposób zorganizowany i z odpowiednim trybem zabezpieczeń. Rozwiązanie to umożliwia uprawnionym osobom na dostęp do zgromadzone dokumentacji zarówno z wnętrza firmy jak i z dowolnego miejsca na świecie np. w trakcie delegacji służbowych.
*   System raportowania i analiz – „L” udostępnia aplikacje, które pozwalają w sposób ujednolicony i zorganizowany analizować dane finansowe, sprzedażowe i produkcyjne zarówno w sposób numeryczny, jak i graficzny.
*   Portal dostawców – „L” udostępnia system, w którym spółki z Grupy przechowują i wymieniają informacje o dostawcach i surowcach od nich kupowanych.
*   Portal intranetowy – „L” udostępnia portal, na którym dostępne są do wglądu pobierania kluczowe informacje dotyczące wszystkich spółek z Grupy.
*   Platforma do integracji i wymiany danych – „L” udostępnia platformę, za pośrednictwem której w sposób skoordynowany przesyłane są dane między systemami informatycznymi.
*   System do gromadzenia umów z kontrahentami – „L” udostępnia system, w którym spółki mogą gromadzić i przeglądać w postaci elektronicznej wszystkie umowy podpisane kontrahentami.
*   Strony internetowe – „L” prezentuje w Internecie w różnych językach, w sposób spójny i ujednolicony, firmowe profile internetowe spółek z Grupy.
*   HR – „L” udostępnia aplikacje umożliwiające gromadzenie, przegląd i pobieranie informacji o strukturze organizacyjnej i zatrudnionych osobach w spółkach z Grupy (katalog pracowników). Dodatkowo „L” udostępnia platformę e-learningową, na które można prowadzić szkolenia dla pracowników.
*   Marketing – „L” udostępnia wewnętrzne bazy danych zawierające zdjęcia, rysunki które mogą być wykorzystywane w działaniach marketingowych.
*   Zarządzanie ryzykiem i bezpieczeństwem systemów informatycznych – „L” w sposób ujednolicony przygotowuje procedury bezpieczeństwa informacji oraz doradza w obszarze analizy ryzyka w tym zakresie.
*   Zarządzanie projektami – „L” udostępnia aplikację, w której można zarządzać projektami, jak również udostępnia wiedzę i doświadczenie w obszarze metodologii zarządzania projektami.

W ramach świadczonych na rzecz Spółki usług, „L” podejmuje m.in. następujące czynności:

*   opracowuje długofalowe i średniookresowe strategie w zakresie zarządzania informacją (np. strategie związane z wprowadzeniem, modyfikacją i rozwijaniem funkcjonalności udostępnianych Spółce usług, aplikacji i systemów, tworzy projekty aplikacji, plany dotyczące implementacji poszczególnych rozwiązań w Grupie itd.),
*   projektuje, testuje i promuje najnowsze rozwiązania, aplikacje i systemy oraz koncepcje w zakresie obszaru IS, przygotowuje odpowiednią dokumentację, zapewnia spójność wprowadzanych rozwiązań z już istniejącymi,
*   prowadzi analizy i badania rynku pod kątem dostępnych rozwiązań, poszukiwania innowacji oraz możliwości budowania przewagi konkurencyjnej w Grupie poprzez obszar IS,
*   prowadzi negocjacje i proces związanych z zakupem systemów i aplikacji od podmiotów zewnętrznych,
*   zatrudnia wykwalifikowany personel (w tym kierowników projektów) oraz selekcjonuje, prowadzi negocjacje, kontraktuje i koordynuje prace podwykonawców (np. deweloperów aplikacji),
*   prowadzi szkolenia dotyczące korzystania z rozwiązań IS.

Dzięki takim działaniom, Spółka posiada dostęp do wiodącej wiedzy i gotowych, najwyższych standardów rozwiązań, które zostały zidentyfikowane, sprawdzone i rozwinięte przez „L”, a następnie są stosowane spójnie w Grupie.

Tym samym, Spółka nie potrzebuje angażować własnych zasobów w procesy – długotrwałe i angażujące zasoby, lecz skupia się na prowadzonej działalności operacyjnej (produkcji i dystrybucji pieczywa).

Tego rodzaju specjalizacja działalności, umożliwia osiągnięcie efektywności w obszarze finansowym (kontrola kosztów działań, maksymalizacja zysków operacyjnych), jak w obszarze zagwarantowania jakości działalności prowadzonych przez każdy z wyspecjalizowanych podmiotów w Grupie.

Przedmiotowe usługi są wykorzystywane przez Spółkę do prowadzenia podstawowej działalności w sposób efektywny biznesowo i bezpieczny, chroniąc tajemnice przedsiębiorstwa i pozwalając Spółce na osiąganie przewagi konkurencyjnej na rynku.

Spółka wykorzystuje udostępnione oprogramowanie w bieżącej działalności operacyjnej, co może czynić z różnym natężeniem i częstotliwością, stale lub w miarę zaistniałych potrzeb, a jednocześnie nie wyklucza to możliwości posiadania alternatywnego oprogramowania przez Spółkę (np. spoza Grupy) ani nie obliguje jej do zaangażowania we wszystkie aktywności wspierane przez dane usługi lub oprogramowanie.

Spółka zakłada strategię efektywności, także związaną z wyeliminowaniem wystąpienia kosztów korzystania ze świadczeń (usług lub aplikacji), które się duplikują.

Brak korzystania z udostępnianego oprogramowania może mieć charakter czasowy i związany jest ze specyfiką działalności Spółki, która elastycznie reaguje na czynniki i zdarzenia pojawiające się w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z naciskiem jednak na prewencję i odpowiednie wszechstronne przygotowanie się poprzez m.in. posiadanie odpowiednich zasobów i narzędzi, które umożliwią jej skuteczne zarządzanie przedsiębiorstwem przy założeniu możliwości wystąpienia różnych (także nieprzewidywalnych) scenariuszy biznesowych.

Poszczególne usługi nabywane od „L” zasadniczo mają na celu usprawnienie systemu zarządzania przedsiębiorstwem w drodze monitorowania i kontroli procesów biznesowych z wykorzystaniem aplikacji lub systemów informatycznych. Prowadzi to do poprawy skuteczności prowadzenia kluczowych procesów biznesowych w Spółce, a w rezultacie także na optymalizację kosztów działalności.

Systemy oraz strategie dot. rozwiązań IS dostarczane Spółce przez „L” służą ułatwieniu komunikacji i przepływu danych wewnątrz jej przedsiębiorstwa oraz na zewnątrz, w relacjach z Grupą i podmiotami trzecimi (np. kontrahentami, instytucjami finansowymi, administracją, itp.), np. poprzez zapewnienie zunifikowanych komunikatów, wzorcowych dokumentów i dostępu do zasobów korporacyjnych, odpowiednio sprofilowanych kanałów i platform komunikacji.

Usprawnienia w obszarach zarządzania informacją i wsparcia kluczowych procesów biznesowych przekładają się w praktyce na szybką i skuteczną wymianę informacji oraz doświadczeń (best practices) wewnątrz Grupy. Łatwy dostęp do zasobów grupowych pomaga pracownikom Spółki, w tym personelowi zarządczemu, w poszerzaniu niezbędnej wiedzy, zdobywaniu kompetencji i umiejętności które następnie wykorzystywane są do prowadzenia bieżących spraw Spółki.

Przykładowo, Spółka może osiągać oszczędności oraz podnosić efektywność swoich działań w obszarze marketingu, tworząc materiały marketingowe z wykorzystywaniem centralnego katalogu zdjęć wcześniej wypracowanych przez pracowników Grupy.

Z tytułu dostawy usług IS, „L” otrzymuje od Spółki wynagrodzenie ryczałtowe skalkulowane na bazie kosztów świadczenia usług. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia za usługi kalkulowana jest na bazie stawki ryczałtowej najbardziej odpowiedniej dla danego rodzaju świadczonej usługi, tj. np. za jedną stację roboczą, za jednego pracownika itp.

Mając powyższe na uwadze po stronie Spółki powstała wątpliwość, co do prawidłowego ujęcia poniesionego kosztu z tytułu zakupu usług IS w koszty podatkowe. Celem niniejszego wniosku jest potwierdzenie poprawności stanowiska Wnioskodawcy w zakresie określonym poniżej.

W piśmie uzupełniającym z 19 maja 2015 r. Spółka wskazała, że stan faktyczny i własne stanowisko podatnika w przedmiotowej sprawie dotyczą sytuacji, w której Wnioskodawca nie był obciążany z tytułu nabycia licencji na oprogramowanie na własność. Tym samym, Wnioskodawca nie ponosił wydatków związanych z zakupem wartości niematerialnych i prawnych, które podlegałyby amortyzacji w jego księgach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że płacone wynagrodzenie za usługi IS stanowi koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w opisanym stanie faktycznym?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w opisanym stanie faktycznym zapłacone przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za usługi IT/IS, Wnioskodawca powinien potraktować jako koszt pośredni rozliczany w dacie poniesienia, tj. w dacie ujęcia kosztów dla celów księgowych?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że płacone przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za usługi IS opisane w stanie faktycznym stanowi koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

W odniesieniu do tej regulacji w doktrynie, orzecznictwie oraz praktyce prawa podatkowego wypracowany został pogląd, iż co do zasady podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki przy założeniu, że wydatki te spełniają określone warunki. W szczególności, wydatek taki powinien:

1.  być rzeczywiście poniesiony przez podatnika,
2.  pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
3.  być poniesiony w celu uzyskania przychodów (zabezpieczenia albo zachowania jego źródeł),
4.  zostać należycie udokumentowany oraz
5.  wydatek ten nie może być zawarty w katalogu kosztów wyłączonych wprost przez ustawodawcę z zakresu kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze Spółka pragnie wskazać, że w odniesieniu do wynagrodzenia za usługi IS, wszystkie wymienione powyżej warunki są spełnione, co uprawnia Spółkę do ujęcia przedmiotowych opłat w koszty uzyskania przychodów w danym roku podatkowym. Poniżej Spółka przedstawia uzasadnienie swojego stanowiska.

Koszt został poniesiony.

Z tytułu przedmiotowych usług IS Spółka uiszcza na rzecz „L” wynagrodzenie ryczałtowe w oparciu o faktury wystawiane w cyklu miesięcznym.

Z ekonomicznego punktu widzenia zatem ciężar wynagrodzenia z tytułu transakcji jest faktycznie ponoszony przez Spółkę – następuje zapłata poprzez przeniesienie części majątku Spółki w postaci zasobów pieniężnych na rzecz „L”, a zatem należy stwierdzić, iż koszt ten jest definitywnie i skutecznie ponoszony przez Spółkę.

Koszt pozostawał w związku z prowadzona przez podatnika działalnością gospodarcza, został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni, bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Należy przy tym zauważyć, że powyższe przesłanki sformułowane przez ustawodawcę mają charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej, jako kosztu związanego z prowadzoną przez podatnika działalnością bądź nie.

Jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, Spółka kupuje od „L” usługi/IS obejmujące udostępnienie systemów i aplikacji oraz strategii rozwoju w zakresie rozwiązań informacyjnych i informatycznych (nowe systemy i modyfikacje już udostępnionych aplikacji).

Usługi te pozwalają Spółce usprawnić procesy zarządcze oraz wspierają wykonywanie podstawowe działalności operacyjnej, co w efekcie umożliwia Spółce uzyskać przewagę konkurencyjną na rynku.

Wykorzystywanie przez Spółkę usług IS jest związane z realizacją podstawowych zadań wynikających z charakteru prowadzonej działalności gospodarczej (produkcja i sprzedaż pieczywa).

Usługi IS dostarczane Spółce przez „L” wpływają na poprawę wydajności prowadzonej działalności gospodarczej, zwiększenie konkurencyjności Spółki na rynku poprzez korzyści wynikające z dostarczanych usług, tj. na przykład poprzez:

*   podniesienie szybkości i efektywności przepływu danych, informacji (m.in. na temat dostawców, cen transferowych, umów), wymianę doświadczeń biznesowych pomiędzy pracownikami Grupy,
*   podniesienie efektywności zarządzania w oparciu o raporty i wykresy dotyczące danych finansowych, produkcyjnych i sprzedażowych,
*   ułatwienie wyszukiwania konkretnych osób we wszystkich podmiotach należących do Grupy i możliwość konsultacji z nimi / wymiany doświadczeń oraz wiedzy,
*   ułatwienie komunikacji pomiędzy członkami projektów międzynarodowych oraz uproszczenie procesu przepływu dokumentacji pomiędzy pracownikami Spółki,
*   podniesienie efektywności tworzenia materiałów marketingowych, pozwalające na optymalizację kosztów związanych z wykorzystywaniem zdjęć oraz rozwiązań wcześniej wypracowanych przez pracowników Grupy – działania w tym zakresie pozwalają na jednolitą prezentację wizerunku całej Grupy, budowanie świadomości marki lokalnie w oparciu o wartości globalne, wykorzystanie efektów synergii,
*   poprawienie i usystematyzowanie procesu zarządzania procesami i projektami,
*   poszerzenie kompetencji i umiejętności pracowników niezbędnych do efektywnego prowadzenia działalności operacyjnej przez Spółkę.

Nabywane przez Spółkę przedmiotowe usługi oraz uzyskiwane dzięki nim korzyści – są i będą dotyczyły wspierania i usprawniania procesów kluczowych dla działalności prowadzonej przez Spółkę, w wyniku których Spółka uzyskuje i będzie uzyskiwać przychody podatkowe. Wydatki te są jednoznacznie związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością, a ich poniesienie daje Spółce możliwość osiągania wyższych przychodów lub oszczędności kosztowych z prowadzonej działalności. Z tego względu bezsprzeczne pozostaje twierdzenie, iż przedmiotowe usługi IS pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z potencjałem zysku Spółki.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że koszty ponoszone przez Spółkę w celu zapłaty Wynagrodzenia za świadczenie szerokiego zakresu usług IS przez „L” pozostają w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiąc koszty uzyskania przychodów Spółki.

Koszt został udokumentowany.

Transakcja jest przez strony dokumentowana fakturami wystawianymi przez „L” na rzecz Spółki w cyklu miesięcznym. Wydatek z tytułu oprogramowania i usług IS jest także potwierdzony poprzez zapisy na koncie bankowym Wnioskodawcy (wpływ środków finansowych).

Dodatkowo, należy także wskazać, iż Spółka posiada materiały źródłowe potwierdzające, że oprogramowanie zostało udostępnione Wnioskodawcy, a usługi wyświadczone.

W związku z tym należy uznać, iż koszt poniesiony przez Spółkę został właściwie udokumentowany.

Wydatek ten nie może być zawarty w katalogu kosztów wyłączonych wprost przez ustawodawcę z zakresu kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, wynagrodzenie płacone „L” nie może zostać zaliczone do żadnej z kategorii kosztów wyłączonych z zakresu kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, prawidłowe jest twierdzenie, iż wszelkie koszty ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu nabycia usług IS od „L” mogą w opisanym stanie faktycznym zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Według Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym, wynagrodzenie płacone za usługi IS powinno być traktowane jako koszt pośredni, który rozliczany jest w dacie poniesienia, czyli w dacie ujęcia kosztów dla celów księgowych w danym roku podatkowym.

Moment rozpoznania kosztu.

W oparciu o kryterium stopnia powiązania kosztu podatkowego z przychodami, koszty podatkowe można podzielić na:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód), ujmowane w dacie osiągnięcia odpowiadających im przychodów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4b i 4c (zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych);
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie), ujmowane w dacie ich poniesienia (zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera przy tym legalnych definicji pojęć: bezpośrednie i pośrednie koszty uzyskania przychodów. W związku z tym, należy odnieść się do wykładni tych pojęć ukształtowanej przez doktrynę orzecznictwo.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.

Jak wskazano powyżej, przedmiotem wniosku są usługi IS obejmujące udostępnienie systemów aplikacji oraz strategii rozwoju w zakresie rozwiązań informacyjnych i informatycznych (nowe systemy i modyfikacje już udostępnionych aplikacji).

Usługi IS udostępniane Spółce przez „L” nie przekładają się wprost (bezpośrednio), lecz pośrednio na uzyskanie konkretnych przychodów przez Wnioskodawcę. Nie ma możliwości bezpośredniego przypisania ich do przychodów osiąganych przez Spółkę z tytułu produkcji, czy dystrybucji pieczywa. Konsekwentnie, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszonego przez niego wynagrodzenia za usługi IS nie można uznać za bezpośrednie koszty uzyskania przychodów. Kosztów tych Wnioskodawca nie jest bowiem w stanie wprost przyporządkować do konkretnych przychodów, jakie osiąga lub będzie on osiągał w przyszłości. Nie jest więc możliwa alokacja bezpośrednia kosztu związanego z nabyciem usług IS do konkretnych przychodów Spółki i ich potrącenie zgodnie z art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z uwagi na fakt, iż usługi IS wykorzystywane są do ogólnej poprawy efektywności podstawowej działalności operacyjnej Spółki oraz zwiększenia jej konkurencyjności, uprawnionym jest twierdzenie, że ponoszenie kosztów nabycia tych usług warunkuje uzyskanie przychodów przez Spółkę w sposób pośredni. Zasadne jest zatem pośrednie przypisanie tych kosztów do osiąganego przychodu, co nie budzi wątpliwości.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie za usługi IS w opisanym stanie faktycznym należy uznać za koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Moment potrącalności kosztu pośredniego.

Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4−4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f−4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych, jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z powyższego przepisu wynika, że pojęcie dnia, na który ujęto koszt, powinno być rozumiane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), określającymi, do jakich okresów rozrachunkowych przyporządkowane są koszty i przychody. Innym słowy przyporządkowanie księgowe danego kosztu do okresu sprawozdawczego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości pozwala na określenie dnia, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym ustawodawca przesądził, że koszty uzyskania przychodów, rozpoznawane są nie na zasadzie stricte kasowej (a więc z momentem faktycznego poniesienia danego wydatku), lecz na zasadzie memoriałowej (a więc z momentem księgowego poniesienia danego wydatku i ujęcia go jako koszt w księgach rachunkowych).

Stwierdzić należy więc, że moment uznania wydatku za koszt podatkowy jest w obecnym stanie prawnym uzależniony od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym. Ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa, więc datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy ustawy rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt. Konsekwentnie, na ten moment może też być ujęty koszt podatkowy, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Tym samym, stosowany przez Spółkę sposób rozliczania kosztów dla celów bilansowych powinien znaleźć odzwierciedlenie w sposobie zaliczania danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym wynagrodzenie za usługi powinno być rozpoznawane podatkowo jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, tj. w dacie ujęcia kosztów dla celów księgowych w danym roku podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, u”L” Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, u”L” Dekana 6, 64-100 Leszno.