Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.58.2025.2.AZE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Ustalenie czy w okolicznościach wskazanych w opisie stanu
faktycznego/zdarzenia przyszłego wynagrodzenie z tytułu
Usług opisanych we wniosku które dotyczą procesu
pozyskiwania inwestora dla Spółki, stanowią/będą stanowiły
koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-proporcjonalne rozliczenie kosztów
usługi-usługi doradcze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym zajmującym się produkcją opakowań z
    tworzyw sztucznych, tj. (...). Zgodnie z wpisem do KRS, przedmiot przeważającej
    działalności to produkcja opakowań z tworzyw sztucznych o kodzie PKD 22.22.Z.
    Głównym odbiorcą Spółki jest branża (...). Zakład produkcyjny Spółki jest zlokalizowany w
    miejscowości (...). Spółka nie jest notowana na giełdzie.
    Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Spółka posiada decyzję o wsparciu nr (...). na prowadzenie działalności produkcyjnej,
    handlowej oraz usługowej w zakresie wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na
    nieruchomościach znajdujących się w miejscowości (...), w gminie (...) , w powiecie (...),
    określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:
    - 22.22 Opakowania z tworzyw sztucznych;
    - 18.12.16 Usługi drukowania bezpośrednio na materiałach innych niż papier;
    - 18.13.10 Usługi związane z przygotowaniem do druku;
    - 18.13.20 Klisze, płyty lub cylindry drukarskie i pozostałe wyroby w rodzaju stosowanych
      do drukowania;
    - 18.13.30 Usługi wspomagające drukowanie;
    - 22.29.29 Pozostałe wyroby z tworzyw sztucznych;
    - 22.29.91 Usługi związane z produkcją pozostałych;
    - 22.29.99 Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych wyrobów z tworzyw
      sztucznych;
    - 38.11.5 Odpady, inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu;
    - 38.3 Usługi w zakresie odzysku surowców, surowce wtórne;
    - 52.10 Magazynowanie i przechowywanie towarów.
    Akcjonariuszem większościowym w Spółce jest osoba fizyczna (dalej: „Akcjonariusz
    Większościowy”), natomiast akcjonariuszem mniejszościowym jest między innymi bank
    (dalej: „Akcjonariusz Mniejszościowy”). Obecnie w Spółce podejmowane są działania
    mające na celu pozyskanie przez Spółkę nowego inwestora, którego zaangażowanie ma
    wnieść nową energię i dynamikę w rozwój Spółki, umożliwiając osiągnięcie zamierzonych
    przez Spółkę celów oraz wykorzystanie jej pełnego potencjału rynkowego.
    Pozyskanie nowego inwestora jest kluczowe z perspektywy dalszego rozwoju Spółki, a
    jego wsparcie biznesowe i strategiczne powinno nadać nowy impet działaniom Spółki.
    Nie bez znaczenia dla powyższych działań pozyskania nowego inwestora jest również
    okoliczność braku sukcesji po stronie Akcjonariusza Większościowego oraz wycofywanie
    się z inwestycji w Spółkę przez dotychczasowego inwestora – Akcjonariusza

    Mniejszościowego (polityka inwestycyjna oraz strategia działania Akcjonariusza
    Mniejszościowego zakłada określone ramy czasowe zaangażowania kapitałowego w
    projekty inwestycyjne oraz ograniczony poziom finansowania przeznaczony dla spółek
    portfelowych, który dla Spółki uległ wyczerpaniu, w związku z czym Akcjonariusz
    Mniejszościowy zamierza wycofać się z inwestycji w Spółkę).
    Pozyskanie przez Spółkę nowego inwestora jest więc w najlepszym interesie Spółki i ma na
    celu zagwarantowanie Spółce stabilność działalności oraz perspektywę dalszego rozwoju.
    Jest to konieczne, aby nadążyć za dynamicznym i konkurencyjnym rynkiem w branży
    opakowań plastikowych.
    Pozyskanie nowego inwestora jest dla Spółki istotne również ze względu na następujące
    warunki ekonomiczne:
    -ustabilizowanie struktury własnościowej,
    - pozyskanie dostępu do dodatkowego finansowania, m.in. w celu dalszej ekspansji,
    - potencjalnie tańszy dostęp do kapitału,
    - potencjalne synergie kosztowe i przychodowe,
    - potencjalny dostęp do nowych rynków (terytorialnych) i nowych segmentów rynku,
    - dostęp do know-how biznesowego,
    - silniejsza pozycja negocjacyjna prowadząca do potencjalnego obniżenia stawek i cen
      zakupu od dostawców.
    W związku z działaniami mającymi na celu pozyskanie nowego inwestora, Spółka
    współpracuje z dwoma zewnętrznymi doradcami świadczącymi na rzecz Spółki usługi
    prawne (dalej: „Doradcy Prawni”) oraz zewnętrznym podmiotem świadczącym na rzecz
    Spółki usługi doradztwa finansowego (dalej: „Doradca Transakcyjny”). Doradcy Prawni
    oraz Doradca Transakcyjny są polskimi spółkami prawa handlowego, prowadzącymi
    działalność gospodarczą i zarejestrowanymi jako czynni podatnicy VAT. Współpraca z
    Doradcą Transakcyjnym została nawiązana jeszcze w 2021 r., jednak nie doszło jeszcze do
    finalizacji planowanej transakcji.
    Zakres usług świadczonych na rzecz Spółki przez Doradców Prawnych obejmuje wszystkie
    lub niektóre z wymienionych czynności:
    - przygotowanie zmian do projektów dokumentacji prawnej transakcji, obejmujące w
      szczególności pierwsze zmiany do projektu umowy sprzedaży akcji w Spółce,
    - przygotowanie zmian do projektu katalogu oświadczeń i zapewnień dotyczących Spółki,
    - analizę i ocenę prawną otrzymanej propozycji zmian do dokumentacji transakcyjnej,
    - udział oraz doradztwo prawne przy negocjacjach dokumentacji transakcyjnej,
    - przygotowanie zmian do projektów dokumentacji technicznej (umowy wykonawcze,
      umowa rachunku zastrzeżonego),
    - przygotowanie zmian w statucie Spółki;
    - doradztwo w zakresie prawa ochrony konkurencji i koncentracji;
    - pomoc oraz doradztwo prawne przy pozyskaniu polisy ubezpieczeniowej W&I (warranty
      and indemnity insurance, ubezpieczenie transakcyjne) w związku z transakcją.
    Rola obu Doradców Prawnych jest kluczowa z punktu widzenia prawidłowego i zgodnego z
    prawem przeprowadzenia procesu pozyskiwania nowego inwestora. Zasadniczo można
    wskazać, że jeden z Doradców Prawnych odpowiedzialny jest przede wszystkim za
    obsługę procesu na etapie negocjacji z potencjalnym inwestorem, a drugi za bieżące
    doradztwo związane z procesem pozyskiwania inwestora, np. pomoc w due diligence,
    pozyskanie stosownych zaświadczeń czy innych dokumentów.
    Doradcy Prawni otrzymują wynagrodzenie w oparciu o stawkę godzinową określoną w
    umowie oraz zwrot kosztów faktycznie poniesionych przez Doradców Prawnych w związku
    z realizacją usług doradztwa prawnego.
    Wynagrodzenie za usługi świadczone przez Doradców Prawnych są dokumentowane
    fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki w cyklach miesięcznych.

    Zakres usług świadczonych na rzecz Spółki przez Doradcę Transakcyjnego obejmuje
    następujące etapy oraz – w ramach tych etapów – następujące czynności:
    1) przygotowanie procesu pozyskania inwestora, na które składają się:
    - omówienie oczekiwań Spółki,
    - opracowanie strategii i harmonogramu procesu transakcji,
    - przygotowanie długiej listy inwestorów oraz wybór inwestorów spośród długiej listy,
    którzy będą zaproszeni do transakcji,
    - przygotowanie i aktualizowanie dokumentów transakcyjnych:
    - przygotowanie krótkiej informacji o Spółce („teaser”),
    - przygotowanie memorandum informacyjnego wraz z projekcjami finansowymi,
    - przygotowanie modelu finansowego we współpracy ze Spółką,
    - przygotowanie prezentacji zarządu Spółki,
    - przygotowanie listu procesowego przedstawiającego szczegółowe zasady uczestniczenia
      w procesie oraz elementy ofert wstępnych,
    - warsztaty przygotowujące uczestników do prowadzenia prezentacji zarządu,
    - przygotowanie analizy znormalizowanego poziomu EBITDA Spółki oraz długu netto,
    - przygotowanie dodatkowych materiałów i analiz dla celów transakcyjnych i rozmów z
      inwestorami;
    2) zainicjowanie procesu pozyskania inwestora, na które składają się:
    - nawiązanie kontaktu z wybranymi inwestorami z długiej listy i przedstawienie
    transakcji,
    - bieżący kontakt z inwestorami,
    - organizacja prezentacji zarządu (organizacja spotkań z przedstawicielami inwestora)
    oraz zwiedzania zakładu/ośrodków,
    - przekazanie materiałów transakcyjnych inwestorom oraz kontakt z osobami
    decyzyjnymi w zakresie przedyskutowania hipotezy inwestycyjnej,
    - zebranie i analiza złożonych ofert wstępnych,
    - wsparcie w wyborze inwestorów dopuszczonych do przeprowadzenia badania due
    diligence,
    - przekazanie listu procesowego inwestorom,
    - przedstawianie regularnego podsumowania zainteresowania inwestorów transakcją,
      - rekomendacja podmiotów finansujących transakcję, edukacja podmiotów
        finansujących i otrzymanie wstępnych warunków od podmiotów finansujących
        transakcję do przedstawienia inwestorom;
    3) koordynacja badania due diligence, na którą składają się:

    - wsparcie w negocjacjach (lub prowadzenie negocjacji w zależności od przyjętego
    modelu współpracy) listu intencyjnego z inwestorem,
    - wsparcie w przygotowaniu zestawu dokumentów do badania due diligence – „data
    room”,
    - wsparcie w przygotowaniu odpowiedzi na pytania inwestora („Q&A”),
    - koordynacja prac inwestora i jego doradców w ramach due diligence,
    - organizacja prezentacji zarządu (organizacja spotkań z przedstawicielami inwestora)
    oraz zwiedzania zakładu/ośrodków,
    - zebranie i analiza złożonych skorygowanych ofert,
    - wsparcie w wyborze inwestora dopuszczonego do dalszych negocjacji;
    4) negocjacje i zamknięcie transakcji, na które składają się:
    - współpraca z doradcą prawnym w przygotowaniu wzoru umów transakcyjnych,
    - wsparcie w negocjacjach warunków transakcji, w tym zapisów umów transakcyjnych,
    - wsparcie przy podpisaniu umów transakcyjnych,
    - wsparcie w uzyskaniu wymaganych zezwoleń korporacyjnych i regulacyjnych
    niezbędnych dla zamknięcia transakcji,
    - wsparcie w zamknięciu transakcji.
    Główne wynagrodzenie Doradcy Transakcyjnego zostało ustalone jako wynagrodzenie za
    sukces – co istotne, wynagrodzenie to będzie należne i płatne Doradcy Transakcyjnemu
    tylko wówczas, gdy transakcja dojdzie do skutku.
    Ponadto, umowa na usługi doradztwa finansowego przewiduje dodatkowe wynagrodzenie
    uznaniowe (którego wypłata zależna jest wyłącznie od woli Spółki) oraz zwrot Doradcy
    Transakcyjnemu wydatków i kosztów związanych ze świadczonymi usługami.
    Wynagrodzenie uznaniowe oraz wydatki i koszty dodatkowe nie są przedmiotem
    zapytania Wnioskodawcy.
    Wynagrodzenie za sukces należne Doradcy Transakcyjnemu będzie płatne przez Spółkę na
    podstawie faktury VAT wystawionej na Spółkę przez Doradcę Transakcyjnego. Jak
    wskazano powyżej, wynagrodzenie to będzie płatne tylko w sytuacji, gdy transakcja
    zakończy się sukcesem, tj. dojdzie do skutecznego pozyskania inwestora.
    W związku z działaniami związanymi z pozyskaniem nowego inwestora Spółka zawarła
    również umowę, na podstawie której Spółka nabywa od zewnętrznego podmiotu usługi
    VDR (ang. Virtual Data Room, tj. elektroniczne repozytorium dokumentów, dalej: „Usługi
    VDR”). Podmiot, od którego Spółka nabywa Usługi VDR, jest (...) dostawcą Usług VDR,
    brytyjską spółką zarejestrowaną jako podatnik VAT w Wielkiej Brytanii.
    Usługi VDR polegają na udostępnieniu nabywcy usług elektronicznej platformy wymiany
    danych oraz informacji na potrzeby danej transakcji i związanego z nią procesu due

    diligence. Podmiot, którego dotyczy transakcja wraz z właścicielami oraz ich doradcami
    przekazują na platformę dane i informacje zgodnie z ustalonym zapotrzebowaniem.
    Odbiorcami danych są zaproszeni do procesu due diligence inwestorzy (ich właściciele i
    doradcy).
    Platforma VDR pozwala na zindywidualizowanie dostępu do poufnych plików oraz
    ustawienie określonych funkcji (np. możliwości pobierania danych) dla użytkownika lub
    grupy użytkowników. Zasadniczą funkcjonalnością VDR jest możliwość bezpiecznego i
    usystematyzowanego udostępniania dokumentów i informacji w formie elektronicznej
    określonej grupie podmiotów oraz pełnego zapisu historii przekazywanych treści.
    Przekazywana za pośrednictwem platformy VDR dokumentacja due diligence to zbiór
    analiz, raportów i dokumentacji źródłowej (np. dokumenty finansowe i księgowe,
    dokumenty prawne, analizy działalności przedsiębiorstwa, umowy handlowe, etc.), które
    są dostarczane inwestorowi lub stronom uczestniczącym w transakcji w celu umożliwienia
    im dokładnej oceny danego przedsiębiorstwa lub projektu przed sfinalizowaniem tej
    transakcji.
    Wynagrodzenie za Usługi VDR ustalane jest na podstawie liczby udostępnionych stron i
    okresu, w trakcie którego ma być utrzymywany dostęp do platformy VDR, natomiast
    umowa przewiduje również możliwość świadczenia powiązanych usług.
    Spółka uzyskała dotychczas dwie interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w zakresie kosztów związanych z
    pozyskaniem nowego inwestora, który ostatecznie w 2024 r. wycofał się z transakcji:
    - z 3 kwietnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.85.2025.2.JSZ, w zakresie ustawy o
      podatku od towarów i usług, która potwierdziła, że Spółka ma/będzie miała prawo do
      odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z wydatkami
      ponoszonymi na wynagrodzenie Doradców Prawnych z tytułu usług prawnych oraz
      wydatkami ponoszonymi na nabycie Usług VDR;
    - z 24 marca 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.42.2025.1.AS, w zakresie ustawy CIT, która
      potwierdziła, że wynagrodzenie z tytułu Usług VDR oraz wynagrodzenie za usługi
      doradztwa prawnego będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Spółki oraz fakt, że
      ww. wydatki, stanowią koszty wspólne Spółki, (tj. dotyczące zarówno działalności
      zwolnionej i opodatkowanej) i powinny być przez nią alokowane zarówno do
      działalności gospodarczej zwolnionej jak i działalności opodatkowanej w oparciu o
      klucz przychodowy, wynikający z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT.
    Spółka prowadziła dotychczas zaawansowane negocjacje z potencjalnym inwestorem,
    które ostatecznie nie doprowadziły do finalizacji transakcji. Zgodnie z najlepszą wiedzą
    Wnioskodawcy wycofanie się potencjalnego inwestora nie było spowodowane działaniem
    (albo zaniechaniem działania) Spółki. Była to decyzja należąca wyłącznie do potencjalnego
    inwestora i pozostawała ona poza kontrolą Spółki, a tym samym była to decyzja
    niezależna od niej.
    Spółka obecnie poszukuje aktywnie nowego inwestora, wobec czego ponosi i będzie
    ponosiła faktyczne wydatki związane z usługami doradztwa prawnego oraz Usługami VDR,
    udokumentowane fakturami, w tym wystawionymi przez podmiot z siedzibą w Wielkiej
    Brytanii (Usługi VDR). Gdy transakcja dojdzie do skutku, Spółka będzie zobowiązana
    również do zapłaty wynagrodzenia Doradcy Transakcyjnemu.
    Wymaga także podkreślenia, że wydatki związane ze świadczonymi na rzecz Spółki
    usługami doradztwa prawnego (wynagrodzenie Doradców Prawnych) oraz Usługami VDR,
    związanymi z procesem pozyskiwania nowego inwestora, a także wynagrodzenie Doradcy
    Transakcyjnego za usługi doradztwa finansowego, które są przedmiotem niniejszego
    Wniosku, Spółka nie jest/będzie w stanie przypisać wyłącznie do działalności zwolnionej z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z prowadzeniem
    działalności na podstawie wspomnianej wcześniej Decyzji o Wsparciu albo wyłącznie do

    działalności opodatkowanej, jako że są związane z ogólną działalnością Wnioskodawcy.
    Zarówno opisane usługi prawne, usługi doradztwa finansowego, jak i Usługi VDR mają
    /będą miały znaczenie bezpośrednio dla Spółki, ponieważ dotyczą jej sytuacji
    wewnętrznej, spraw korporacyjnych, służą pozyskaniu inwestora i przyczyniają się do
    poprawy jej stanu lub wyjaśnienia spraw Spółki.
    Wydatki objęte zakresem niniejszego wniosku, tj. wydatki Spółki na doradztwo prawne,
    obejmujące wynagrodzenie dla Doradców Prawnych (wynagrodzenie stałe), oraz koszty
    Usług VDR związane z pozyskaniem nowego inwestora, a także wynagrodzenie Doradcy
    Transakcyjnego za usługi doradztwa finansowego (wynagrodzenie za sukces), związane z
    procesem pozyskiwania (usługi prawne, Usługi VDR) lub pozyskaniem nowego inwestora
    (usługi doradztwa finansowego) stanowią wydatki Spółki (w szczególności nie stanowią
    wydatków akcjonariuszy).
    Pytania
      1) Czy w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        wynagrodzenie z tytułu Usług VDR, które dotyczy procesu pozyskiwania inwestora
        dla Spółki, stanowi/będzie stanowiło koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy?
      2) Czy w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        wynagrodzenie za usługi doradztwa prawnego (wynagrodzenie stałe), które dotyczy
        procesu pozyskiwania inwestora dla Spółki, stanowi/będzie stanowiło koszt
        uzyskania przychodów Wnioskodawcy?
      3) Czy w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        wynagrodzenie za usługi doradztwa finansowego (wynagrodzenie za sukces), które
        będzie należne w przypadku skutecznego pozyskania inwestora, będzie stanowiło
        koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy?
      4) W przypadku udzielenia co najmniej jednej pozytywnej odpowiedzi na pytania 1 - 3 –
        czy w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        wydatki obejmujące wynagrodzenia z tytułu Usług VDR oraz usług doradztwa
        prawnego, które dotyczą procesu pozyskiwania inwestora dla Spółki, a także koszty
        wynagrodzenia za usługi doradztwa finansowego (wynagrodzenie za sukces), które
        będzie należne w przypadku skutecznego pozyskania inwestora, stanowią/będą
        stanowiły koszty wspólne Spółki, (tj. dotyczące zarówno działalności zwolnionej i
        opodatkowanej) i powinny być przez Spółkę alokowane zarówno do działalności
        gospodarczej zwolnionej jak i działalności opodatkowanej w oparciu o klucz
        przychodowy, wynikający z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w okolicznościach
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynagrodzenie z tytułu
    Usług VDR, które dotyczy procesu pozyskiwania inwestora dla Spółki, stanowi/będzie
    stanowiło koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w okolicznościach
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynagrodzenie za usługi
    doradztwa prawnego (wynagrodzenie stałe), które dotyczy procesu pozyskiwania
    inwestora dla Spółki, stanowi/będzie stanowiło koszt uzyskania przychodów
    Wnioskodawcy.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w okolicznościach
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynagrodzenie za usługi

    doradztwa finansowego (wynagrodzenie za sukces), które będzie należne w przypadku
    skutecznego pozyskania inwestora, będzie stanowiło koszt uzyskania przychodów
    Wnioskodawcy.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w okolicznościach
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki obejmujące
    wynagrodzenia z tytułu Usług VDR oraz usług doradztwa prawnego, które dotyczą procesu
    pozyskiwania inwestora dla Spółki, a także koszty wynagrodzenia za usługi doradztwa
    finansowego (wynagrodzenie za sukces), które będzie należne w przypadku skutecznego
    pozyskania inwestora, stanowią/będą stanowiły koszty wspólne Spółki, (tj. dotyczące
    zarówno działalności zwolnionej i opodatkowanej) i powinny być przez Spółkę alokowane
    zarówno do działalności gospodarczej zwolnionej jak i działalności opodatkowanej w
    oparciu o klucz przychodowy, wynikający z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT (winno być:
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”)).
    Uzasadnienie:
    Uwagi ogólne.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów, ich zachowania lub zabezpieczenia źródła, z wyłączeniem
    kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Definicja kosztu podatkowego sformułowana przez ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy
    CIT ma charakter ogólny. Ustawodawca nie definiuje takich pojęć jak: „w celu” osiągnięcia
    przychodu, czy też „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. W związku z
    tym w orzecznictwie szczególnie podkreśla się, że każdy wydatek poniesiony przez
    podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji
    jako koszt stanowiący lub niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów oraz praktyką organów podatkowych, cel
    poniesionego wydatku musi być obiektywnie określony i powinien odpowiadać na pytanie,
    czy dany wydatek można racjonalnie powiązać z uzyskanym lub oczekiwanym
    przychodem. W związku z tym, kosztami uzyskania przychodów będą wydatki związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, pod warunkiem że są one racjonalnie
    uzasadnione. Każdy wydatek, poza tymi wyraźnie wskazanymi w ustawie CIT, wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem jego związku z przychodem oraz racjonalności działań
    mających na celu osiągnięcie tego przychodu (zob. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 25 listopada 2004 r., sygn. akt FSK 671/04).
    Kosztami będą więc zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi
    przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały
    w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie
    osiągnięty.
    Jak wynika z definicji kosztów uzyskania przychodów przedstawionej w art. 15 ust. 1
    ustawy CIT, co jest zgodne z dominującym stanowiskiem organów podatkowych, a także
    sądów administracyjnych oraz doktryny, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt
    uzyskania przychodów, musi spełniać następujące warunki:
      1) zostać poniesiony przez podatnika,
      2) pozostawać w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,
      3) mieć charakter definitywny,
      4) zostać właściwie udokumentowany,
      5) być poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów (tzw. przesłanka celowości kosztów),

      6) nie być wymieniony w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Uzasadnienie do pytania 1.
    Wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika.
    Aby warunek poniesienia wydatku przez podatnika mógł być spełniony, wydatek musi być
    w całości pokryty z zasobów majątkowych podatnika, a w wyniku jego poniesienia
    powinno nastąpić uszczuplenie jego majątku. W związku z tym, za koszt uzyskania
    przychodów nie mogą zostać uznane wydatki, które zostały poniesione przez podmioty
    inne niż podatnik.
    Wynagrodzenie za Usługi VDR płacone jest/będzie przez Spółkę (a nie inny podmiot)
    bezpośrednio z własnych środków. Wydatek ten jest i będzie więc ponoszony przez
    Wnioskodawcę, gdyż pokrywany jest on w całości z zasobów majątkowych Wnioskodawcy i
    wiąże się z uszczupleniem jego majątku. Nikt inny nie partycypuje i nie będzie
    partycypował w wydatku.
    Związek z prowadzoną działalnością.
    Wydatek na nabycie Usług VDR jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy pozyskanie nowego inwestora jest
    niezbędne, aby zagwarantować dalszy stabilny rozwój Spółki i nadać jej działaniom nowy
    impet. Wnioskodawca oczekuje, że pozyskanie nowego inwestora pozytywnie wpłynie na
    jego sytuację ekonomiczną i finansową, zapewniając Spółce stabilność działalności oraz
    perspektywę dalszego rozwoju. Proces poszukiwania i pozyskiwania inwestora jest
    integralną częścią strategii rozwoju każdej dynamicznie rozwijającej się spółki, szczególnie
    w branżach wymagających ciągłych inwestycji, takich jak przemysł opakowań
    plastikowych. Usługi VDR były niezbędne do przeprowadzenia procesu due diligence,
    który jest standardowym i koniecznym etapem w negocjacjach z potencjalnymi
    inwestorami. Ścisłe powiązanie Usług VDR z procesem pozyskiwania nowego inwestora, a
    więc działalnością Spółki jest więc bezsprzeczne. Należy przy tym podkreślić, że zlecenie
    świadczenia powyższych usług niezależnemu profesjonalnemu podmiotowi stanowi
    ugruntowaną praktykę rynkową.
    Właściwa dokumentacja wydatku.
    Przedmiotowy wydatek za wynagrodzenie z tytułu Usług VDR należy uznać za prawidłowo
    udokumentowany. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Spółka zawarła umowę z
    zewnętrznym dostawcą obejmującą świadczenie Usług VDR, a więc zasady świadczenia
    usług, a także ustalania wynagrodzenia zostały ściśle określone i spisane. Poza
    powyższym, wynagrodzenie za Usługi VDR ponoszone w ramach procesu pozyskiwania
    inwestora dokumentują faktury.
    Charakter definitywny wydatku.
    Spółka samodzielnie i bezpośrednio ponosi koszty wynagrodzenia za Usługi VDR. Spółka
    uiszcza wynagrodzenie za te usługi w sposób definitywny, co oznacza, że nie otrzymuje ich
    zwrotu w żadnej formie od jakiegokolwiek podmiotu.
    Cel poniesionego wydatku.
    Celem korzystania z Usługi VDR, jest osiągnięcie przychodów, a także zachowanie i
    zabezpieczenie źródła jej przychodów. Spółka ma precyzyjnie określone cele biznesowe i
    dąży do dalszego rozwoju oraz zwiększenia swojej konkurencyjności względem innych
    podmiotów z branży. Powszechnie przyjmuje się, że pod pojęciem „celu” użytym w tym
    przepisie należy rozumieć dążenie do osiągnięcia określonego stanu rzeczy, w tym
    przypadku przychodu. Poszczególne wydatki mogą realizować ten cel w różnym stopniu.
    Ustawodawca nie wymaga jednak osiągnięcia konkretnego rezultatu. Cel działania różni
    się od skutku, który jest wynikiem podjętych działań. Dążenie podatnika ma charakter
    celowości, jeśli na podstawie dostępnej wiedzy można uznać, że poniesiony koszt jest
    ukierunkowany na osiągnięcie przychodu. Wystarczy więc sama możliwość uzyskania
    przychodu w przyszłości w wyniku poniesionego wydatku. Koszt związany z

    wynagrodzeniem za Usługi VDR nie ma charakteru bezpośredniego, ale wpływa na
    pozyskanie nowego inwestora, a więc i pośrednio na działalność Spółki i jej zdolność do
    dalszej ekspansji. Stanowi więc koszt racjonalny, który pozwala zabezpieczyć źródło
    obecnych i przyszłych przychodów, czyli rozwój operacyjny Spółki. Bez przedmiotowych
    wydatków, osiągnięcie planów byłoby znacznie utrudnione lub wręcz niemożliwe. Rozmiar
    tego wydatku uzasadnia jego znaczenie dla działalności Spółki oraz oczekiwane korzyści.
    Wydatek nie może stanowić wydatku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Artykuł 16 ust. 1 ustawy CIT zawiera katalog kosztów, które podlegają wyłączeniu z
    kosztów uzyskania przychodów. Wydatki na Usługi VDR nie mieszczą się jednak w
    powyższym katalogu wydatków, a więc nie są kosztami wyłączonymi czasowo lub stale z
    kosztów uzyskania przychodów.
    Uzasadnienie do pytania 2.
    Wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika.
    Jak było to już wskazywane w uzasadnieniu do pytania 1, aby warunek poniesienia
    wydatku przez podatnika mógł być spełniony, wydatek musi być w całości pokryty z
    zasobów majątkowych podatnika, a w wyniku jego poniesienia powinno nastąpić
    uszczuplenie jego majątku. W związku z tym, za koszt uzyskania przychodów nie mogą
    zostać uznane wydatki, które zostały poniesione przez podmioty inne niż podatnik.
    Wynagrodzenie dla Doradców Prawnych, tak samo jak wynagrodzenie za Usługi VDR,
    płacone jest przez Spółkę (a nie inny podmiot) bezpośrednio z własnych środków.
    Wydatek ten jest więc ponoszony przez Wnioskodawcę, gdyż został on pokryty w całości z
    zasobów majątkowych Wnioskodawcy i wiąże się z uszczupleniem jego majątku. Nikt inny
    nie partycypuje w wydatku. Powyższe będzie miało również zastosowanie do przyszłych
    wydatków Spółki związanych z Usługami VDR.
    Związek z prowadzoną działalnością.
    Wydatki na nabycie usług doradztwa prawnego pozostają również w związku z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca oczekuje, że
    pozyskanie nowego inwestora pozytywnie wpłynie na jego sytuację ekonomiczną i
    finansową, zapewniając Spółce stabilność działalności oraz perspektywę dalszego rozwoju.
    Jak zostało dotychczas wskazane, pozyskanie nowego inwestora jest istotne, aby nadążyć
    za dynamicznym i konkurencyjnym rynkiem w branży opakowań plastikowych dzięki
    pozytywnemu wpływowi warunków ekonomicznych wymienionych w przedstawionym we
    Wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, a usługi doradztwa prawnego są ściśle
    powiązane z tym procesem. Świadczenie usług doradztwa prawnego może obejmować
    przygotowanie zmian do projektów dokumentacji prawnej transakcji, w tym pierwsze
    zmiany do projektu umowy sprzedaży akcji w Spółce oraz do projektu katalogu
    oświadczeń i zapewnień dotyczących Spółki. Ponadto, usługi te mogą objąć analizę i ocenę
    prawną otrzymanej propozycji zmian do dokumentacji transakcyjnej oraz udział i
    doradztwo prawne przy negocjacjach tej dokumentacji. Istotnym elementem może być
    również przygotowanie zmian do projektów dokumentacji technicznej, takich jak umowy
    wykonawcze i umowa rachunku zastrzeżonego, a także przygotowanie zmian w statucie
    Spółki. Doradztwo prawne może objąć również kwestie związane z prawem ochrony
    konkurencji i koncentracji, co jest kluczowe dla zgodności działań Spółki z obowiązującymi
    przepisami. Dodatkowo, doradztwo prawne przy pozyskaniu polisy ubezpieczeniowej W&I
    zabezpiecza interesy Spółki i minimalizuje ryzyka związane z transakcją. Korzystanie z
    usług doradcy prawnego jest więc niezbędne przy tego typu transakcjach.
    Właściwa dokumentacja wydatku.
    Przedmiotowe wydatki na wynagrodzenie za usługi doradztwa prawnego wypłacane
    Doradcom Prawnym są każdorazowo odpowiednio udokumentowane. Jak zostało
    podkreślone w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka zawarła umowy z
    Doradcami Prawnymi na świadczenie usług prawnych, a więc zasady współpracy zostały
    ściśle określone i spisane. Co więcej, rezultaty prac Doradców Prawnych przedstawiane są
    w przygotowanych przez nich, umowach, dokumentacji, prowadzonej korespondencji e-

    mail, etc. Spółka jest więc w stanie udokumentować fakt, że usługi zostały faktycznie
    wykonane. Na uwagę zasługuje również fakt, że Doradcy Prawni są polskimi spółkami
    prawa handlowego, prowadzącymi działalność gospodarczą i zarejestrowanymi jako
    czynni podatnicy VAT. Spółka otrzymuje faktury VAT, które jednoznacznie wykazują kwotę
    wynagrodzenia należnego Doradcom Prawnym.
    Charakter definitywny wydatku.
    Wynagrodzenie za usługi doradztwa prawnego jest ponoszone bezpośrednio przez
    Spółkę. Spółka uiszcza wynagrodzenie za te usługi w sposób definitywny, co oznacza, że
    nie otrzyma ich zwrotu w żadnej formie od jakiegokolwiek podmiotu. Spółka nie
    przewiduje również, aby sytuacja ta miała ulec zmianie w stosunku do przyszłych kosztów
    związanych z usługami doradztwa prawnego.
    Cel poniesionego wydatku.
    Jak zostało dotychczas wskazane, celem Spółki, dla którego zdecydowała się na
    korzystanie z usługi doradztwa prawnego związanego z procesem pozyskania inwestora,
    jest osiągnięcie przychodów, a także zachowanie i zabezpieczenie źródła jej przychodów.
    Spółka ma precyzyjnie określone cele biznesowe i dąży do dalszego rozwoju oraz
    zwiększenia swojej konkurencyjności względem innych podmiotów z branży. Powszechnie
    przyjmuje się, że pod pojęciem „celu” użytym w tym przepisie należy rozumieć dążenie do
    osiągnięcia określonego stanu rzeczy, w tym przypadku przychodu. Poszczególne wydatki
    mogą realizować ten cel w różnym stopniu. Ustawodawca nie wymaga jednak osiągnięcia
    konkretnego rezultatu. Cel działania różni się od skutku, który jest wynikiem podjętych
    działań. Dążenie podatnika ma charakter celowości, jeśli na podstawie dostępnej wiedzy
    można uznać, że poniesiony koszt jest ukierunkowany na osiągnięcie przychodu.
    Wystarczy więc sama możliwość uzyskania przychodu w przyszłości w wyniku
    poniesionego wydatku. Koszt związany z wynagrodzeniami dla Doradców Prawnych
    wpływa pośrednio na działalność Spółki, jej zdolność do dalszej ekspansji, a także chroni
    jej interesy. Jest to koszt racjonalny, który pozwala zabezpieczyć źródło obecnych i
    przyszłych przychodów. Korzystając z usług doradztwa prawnego Spółka uzyskuje
    specjalistyczną wiedzę na temat swojej kondycji, minimalizując negatywne konsekwencje.
    Jednocześnie należy podkreślić, że rozmiar tych wydatków jest uzasadniony ich
    znaczeniem dla działalności Spółki oraz oczekiwanymi korzyściami. Wynagrodzenie za
    usługi prawne jest ustalane na podstawie liczby godzin spędzonych na realizacji usług.
    Spółka bierze więc pod uwagę sytuację, gdy dojdzie do wykonania usług przez Doradców
    Prawnych, lecz nie dojdzie do osiągnięcia celu, tj. zawarcia transakcji, co miało dotychczas
    miejsce. Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że usługi doradztwa prawnego nie są
    umową rezultatu, lecz umową starannego działania. Niedojście do skutku transakcji nie
    miało więc wpływu na wynagrodzenie dla Doradców Prawnych, należnego za dotychczas
    zrealizowane usługi. W tym zakresie Wnioskodawca pragnie również podkreślić, że
    zaplanowane przez Spółkę przychody, których osiągnięcie jest celem podjętych działań i
    wydatków, nie muszą być rzeczywiście osiągnięte. Wystarczy, że są potencjalnie możliwe
    do osiągnięcia.
    Powyższe potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 11
    grudnia 2019 r. (sygn. akt I SA/Bd 658/19), w którym stwierdził: „Ocena celowości wydatku,
    tj. jego zdolności do wytworzenia przychodu, jest pewną prognozą. Trzeba bowiem mieć
    na uwadze fakt, że decyzje ekonomiczne są podejmowane w warunkach niepewności i
    ryzyka. Nie sposób zatem wymagać od podatnika pełnej skuteczności działania. W
    żadnych warunkach podatnik nie ma gwarancji skutecznego działania, tj. pewności
    uzyskania przychodu, bowiem zbyt wiele jest niewiadomych, które o tym łącznie decydują.
    Można mówić jedynie o pewnym prawdopodobieństwie, możliwości osiągnięcia
    przychodu. Innymi słowy, za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszystkie
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz definitywnie poniesione wydatki, których
    celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła,
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z
    dnia [...] r., II FPS 2/12). W sytuacji zatem, gdy podatnik podejmuje racjonalne decyzje

    gospodarcze można oczekiwać, że poniesiony wydatek przyniesie przychód. Jednak brak
    skutku (przychodu) nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu uzyskania przychodu. Nie
    każdy koszt celowy jest kosztem efektywnym, przynoszącym oczekiwane następstwo.
    Definicja kosztów uzyskania przychodu jest na tyle szeroka, że zasadniczo każdy wydatek
    poniesiony z zamiarem osiągnięcia przychodu powinien być uznany za koszt jego
    uzyskania”.
    Podobne wnioski można wyciągnąć także z wyroku NSA z dnia 2 grudnia 2005 r. (sygn. akt
    II FSK 11/05):
    „Należy podkreślić przy tym, że w przypadku, gdy transakcja nie dojdzie do skutku,
    przygotowane dokumenty i analizy prawne mogą być wykorzystane jako podstawa do
    przyszłych negocjacji z innymi potencjalnymi inwestorami, co przyspieszy i ułatwi
    przygotowanie dokumentacji. Doświadczenie zdobyte podczas negocjacji oraz opinie
    prawne mogą służyć jako cenne źródło wiedzy i strategii negocjacyjnych w przyszłych
    transakcjach. Ponadto, zmiany wprowadzone do statutu Spółki oraz doradztwo w zakresie
    prawa ochrony konkurencji i pozyskania polisy ubezpieczeniowej mogą poprawić
    strukturę i funkcjonowanie Spółki, przygotowując ją lepiej do przyszłych transakcji.
    Podsumowując, efekty prac Doradców Prawnych i zdobyte doświadczenie mogą być
    cennym źródłem wiedzy i narzędziem do efektywniejszego przeprowadzenia przyszłych
    transakcji oraz poprawy struktury i funkcjonowania Spółki”.
    Jednocześnie organy podatkowe potwierdzają możliwość zaliczenia do kosztów
    podatkowych, m.in. kosztów usług prawnych w sytuacji, gdy nie dochodzi do finalizacji
    inwestycji/projektu, co potwierdza np. DKIS w interpretacji indywidualnej z 5 marca 2019
    r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.535.2018.4.AT, z 11 sierpnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-
    1.4010.216.2020.1.AM.
    Wydatek nie może stanowić wydatku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Artykuł 16 ust. 1 ustawy CIT zawiera katalog kosztów, które podlegają wyłączeniu z
    kosztów uzyskania przychodów. Wydatki na usługi doradztwa prawnego nie mieszczą się
    jednak w powyższym katalogu wydatków, a więc nie są kosztami wyłączonymi czasowo lub
    stale z kosztów uzyskania przychodów.
    Uzasadnienie do pytania 3.
    Wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika.
    Analogicznie jak w przypadku pozostałych wydatków objętych niniejszym Wnioskiem,
    wynagrodzenie dla Doradcy Transakcyjnego (wynagrodzenie za sukces) zostanie
    zapłacone przez Spółkę (a nie inny podmiot) bezpośrednio z własnych środków. Wydatek
    ten będzie więc poniesiony przez Wnioskodawcę, gdyż zostanie on pokryty w całości z
    zasobów majątkowych Wnioskodawcy i będzie wiązał się z uszczupleniem jego majątku,
    bez partycypacji innych podmiotów w poniesieniu tego wydatku.
    Związek z prowadzoną działalnością.
    Wydatek na nabycie usług doradztwa finansowego wiąże się z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy pozyskanie nowego
    inwestora jest niezbędne, aby zagwarantować dalszy stabilny rozwój Spółki i nadać jej
    działaniom nowy impet. Wnioskodawca oczekuje, że pozyskanie nowego inwestora
    pozytywnie wpłynie na jego sytuację ekonomiczną i finansową, zapewniając Spółce
    stabilność działalności oraz perspektywę dalszego rozwoju. Pozyskanie nowego inwestora
    jest niezbędne, aby nadążyć za dynamicznym i konkurencyjnym rynkiem w branży
    opakowań plastikowych dzięki pozytywnemu wpływowi warunków ekonomicznych
    wymienionych w przedstawionym we Wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
    Usługi doradztwa finansowego kompleksowo adresują potrzeby Spółki. Wszystkie
    przedstawione w opisie stanie faktycznego/zdarzenia przyszłego etapy świadczenia usług
    są kluczowe dla pozyskania kapitału, wsparcia strategicznego oraz możliwości rozwoju,
    bowiem w szczególności:

      - przygotowanie procesu pozyskania inwestora obejmuje omówienie oczekiwań Spółki,
        opracowanie strategii i harmonogramu, a także przygotowanie i aktualizowanie
        dokumentów transakcyjnych, co pozwala na precyzyjne przedstawienie Spółki
        potencjalnym inwestorom oraz wybór najbardziej odpowiednich kandydatów;
      - zainicjowanie procesu pozyskania inwestora polega na nawiązaniu kontaktu z
        wybranymi inwestorami, organizacji prezentacji zarządu i zwiedzania zakładu, a
        także na bieżącym kontakcie i analizie ofert, co umożliwia skuteczne przedstawienie
        transakcji i wybór inwestorów do dalszych etapów;
      - koordynacja badania due diligence obejmuje wsparcie w negocjacjach listu
        intencyjnego, przygotowanie dokumentów do badania, odpowiedzi na pytania
        inwestorów oraz organizację;
      - spotkań i prezentacji, co zapewnia przejrzystość i zgodność procesu z oczekiwaniami
        obu stron;
      - negocjacje i zamknięcie transakcji, wspierane przez Doradcę Transakcyjnego,
        obejmują przygotowanie i podpisanie umów oraz uzyskanie niezbędnych zezwoleń,
        co formalizuje i finalizuje cały proces inwestycyjny.
        Usługi doradztwa finansowego wiążą się więc ściśle z pozyskaniem nowego
        inwestora, a tym samym z działalnością Spółki. Należy przy tym podkreślić, że
        zlecenie świadczenia powyższych usług niezależnemu profesjonalnemu podmiotowi
        doradczemu stanowi ugruntowaną praktykę rynkową przy tego typu
        przedsięwzięciach.
    Właściwa dokumentacja wydatku.
    Przedmiotowy wydatek na wynagrodzenie za sukces, które zostanie wypłacone Doradcy
    Transakcyjnemu w przypadku skutecznego pozyskania inwestora należy uznać za
    prawidłowo udokumentowany. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Spółka zawarła
    umowę z Doradcą Transakcyjnym obejmującą świadczenie usług doradztwa finansowego.
    Poza powyższym, rezultaty prac Doradcy Transakcyjnego zostaną przedstawione w
    przygotowanych przez niego raportach, memorandach, zestawieniach, umowach,
    prowadzonej korespondencji e-mail, etc., co potwierdza opis usług finansowych
    przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Spółka będzie więc w stanie
    udokumentować fakt, że usługi zostały faktycznie wykonane. Na uwagę zasługuje również
    fakt, że Doradca Transakcyjny jest polską spółką prawa handlowego, prowadzącą
    działalność gospodarczą i zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. Spółka będzie więc
    dysponowała fakturą VAT, które jednoznacznie będzie wykazywała kwotę wynagrodzenia
    należnego Doradcy Transakcyjnemu.
    Charakter definitywny wydatku.
    W sytuacji, gdy transakcja dojdzie do skutku, Spółka będzie zobowiązana do zapłaty
    wynagrodzenia za usługi doradztwa finansowego – będzie to wydatek poniesiony
    bezpośrednio przez Spółkę. Spółka uiści wynagrodzenie za te usługi w sposób definitywny,
    co oznacza, że nie otrzyma ich zwrotu w żadnej formie od jakiegokolwiek podmiotu,
    niezależnie od tego, w jaki sposób zostało ustalone wynagrodzenie.
    Cel poniesionego wydatku.
    Celem Spółki, dla którego decyduje się na poniesienie wydatków na usługi doradztwa
    związane z pozyskaniem inwestora, jest osiągnięcie przychodów, a także zachowanie i
    zabezpieczenie źródła jej przychodów. Spółka ma precyzyjnie określone cele biznesowe i
    dąży do dalszego rozwoju oraz zwiększenia swojej konkurencyjności względem innych
    podmiotów z branży. Jak zostało powyżej wskazane, w przypadku pozostałych kosztów,
    objętych niniejszym Wnioskiem, co do zasady pojęcie „celu” odnosi się do intencji
    osiągnięcia określonego rezultatu, którym jest generowanie przychodu. Wydatki
    ponoszone przez podatnika mogą wspierać ten cel w różnym stopniu, jednak
    ustawodawca nie wymaga, aby konkretne rezultaty zostały osiągnięte. Istotne jest
    rozróżnienie między celem a skutkiem, gdzie skutek jest bezpośrednim efektem podjętych

    działań. Działania podatnika są uznawane za celowe, jeśli na podstawie dostępnych
    informacji można stwierdzić, że poniesione koszty są zorientowane na osiągnięcie
    przychodu. Wystarczy, że istnieje potencjalna możliwość uzyskania przychodu w
    przyszłości w wyniku poniesionych wydatków. Koszt związany z wynagrodzeniem dla
    Doradcy Transakcyjnego nie ma charakteru bezpośredniego, ale wpływa na pozyskanie
    nowego inwestora, a więc i pośrednio na działalność Spółki i jej zdolność do dalszej
    ekspansji. Jest to więc koszt poniesiony racjonalnie, który pozwala zabezpieczyć źródło
    obecnych i przyszłych przychodów, czyli rozwój operacyjny Spółki. Bez poniesienia
    przedmiotowego wydatku, osiągnięcie planów byłoby znacznie utrudnione lub wręcz
    niemożliwe. Rozmiar tego wydatku jest uzasadniony jego znaczeniem dla działalności
    Spółki oraz oczekiwanymi korzyściami. Zaangażowanie Doradcy Transakcyjnego ma na
    celu zapewnienie wsparcia w kompleksowym procesie pozyskiwania inwestora,
    obejmującym wszystkie etapy od przygotowania strategii po finalizację transakcji. Doradca
    Transakcyjny będzie wspierał w opracowaniu kluczowych dokumentów i materiałów,
    zwiększając atrakcyjność przedsiębiorstwa dla potencjalnych inwestorów. Dodatkowo
    koordynuje cały proces, w tym inicjuje kontakty z inwestorami, organizuje spotkania oraz
    zarządza badaniem due diligence, co zapewnia sprawny i uporządkowany przebieg
    transakcji. Końcowo Doradca Transakcyjny będzie negocjował warunki umowy i wspierał
    Wnioskodawcę w zamknięciu transakcji, minimalizując ryzyko i maksymalizując wartość
    Spółki.
    Wydatek nie może stanowić wydatku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Wydatki poniesione na usługi doradztwa finansowego nie mieszczą się w katalogu
    wydatków podlegających wyłączeniu (art. 16 ust. 1 ustawy CIT), a więc nie są kosztami
    wyłączonymi czasowo lub stale z kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, w odniesieniu do wydatków na usługi VDR, usługi doradztwa prawnego
    oraz usługi doradztwa finansowego spełnione są wszystkie przesłanki uznania ich za
    koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
    Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę w odniesieniu do pytania 1-3 znajduje
    potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, tj. m.in. w
    interpretacjach indywidualnych z:
      - 9 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.60.2025.3.BS, gdzie organ przedstawił,
        następujące stanowisko, potwierdzając przy tym przyjęte przez wnioskodawcę
        podejście: „Zatem w sytuacji, gdy poniesione przez Państwa wydatki nie będą
        wiązać się z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki jak również ich
        poniesienie wynika/będzie wynikać z zawartych umów, to koszty Wynagrodzenia
        Stałego Doradcy, Wynagrodzenia od Sukcesu Doradcy, Kosztów Dodatkowych
        Doradcy, Wynagrodzenia Stałego Kancelarii Prawnej, Wynagrodzenia Godzinowego
        Kancelarii Prawnej, Kosztów Dodatkowych Kancelarii Prawnej oraz Kosztów
        Dodatkowych Innych związanych ściśle z transakcją będą stanowić koszty uzyskania
        przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy”,
      - 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.504.2024.3.AS, gdzie organ przyznał
        wnioskodawcy prawo do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia
        stałego i wynagrodzenia uzależnionego od efektu wypłacanego profesjonalnej
        spółce doradztwa korporacyjnego i biznesowego, kosztów usług kancelarii prawnej
        oraz kosztów dodatkowych związanych ściśle z transakcją (na podstawie faktury
        VAT),
      - 13 czerwca 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.194.2024.1.ED, obejmującej wydatki na
        nabycie usług doradczych związanych z pozyskaniem strategicznego inwestora
        branżowego, który nabędzie akcje w spółce, dofinansuje ją, udostępni know-how,
        zorganizuje dostęp do nowych rynków zbytu, itp. Organ w przedmiotowej
        interpretacji potwierdził uprawnienie wnioskodawcy do rozpoznawania ww.
        kosztów w kosztach uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od
        osób prawnych,

      - 11 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.297.2023.3.BS, dotyczącej kosztów usług
        doradczych obejmujących m.in. usługi prawne oraz przygotowania VDR dla potrzeb
        due diligence, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy w części
        kosztów dotyczących wnioskodawcy (tj. poniesionych do momentu zmiany
        podmiotu wskazanego do debiutu na giełdzie). W ww. interpretacji DKIS uznał
        również, że fakt zaniechania procesu wchodzenia na giełdę przez podatnika nie ma
        kluczowego znaczenia w kosztowej ocenie ponoszonych wydatków związanych z
        tym procesem,
      - 11 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.556.2023.2.SH, w której DKIS potwierdził
        stanowisko wnioskodawcy stwierdzając: „Z uwagi na cel, jaki ma spełniać nabycie
        ww. usług doradczych oraz Usługi V. (usługi nabycia elektronicznego repozytorium
        dokumentów - przyp. autora) przez Wnioskodawcę, poniesione wydatki na ich
        nabycie należy potraktować jako ogólne koszty działalności (gdyż nie są one
        związane z konkretnym przychodem), których celem jest zabezpieczenie i
        zachowanie źródeł przychodów, tj. koszty, które stanowią pośrednie koszty
        uzyskania przychodów”,
      - 23 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.546.2023.1.AND, w której DKIS zgodził
        się ze stanowiskiem wnioskodawcy: „Mając powyższe na względzie, stwierdzić
        należy, że w odniesieniu do wydatków na nabycie usług opisanych we wniosku oraz
        innych kosztów związanych z realizacją transakcji (m.in. koszty stworzenia i
        utrzymania virtual data room, koszty prawne - przyp. autora), przy założeniu, że
        pozyskanie inwestora nie będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału
        zakładowego czy zapasowego Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki dotyczące
        uznania danych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
        ust. 1 ustawy o CIT będą spełnione. Dzięki pozyskaniu inwestora, Spółka może
        uzyskać m.in. dostęp do nowych rynków zbytu, know-how, dodatkowego tańszego
        kapitału, co będzie mieć przełożenie na możliwość dalszego rozwoju, a co za tym
        idzie na przychody Spółki. Tym samym poniesione przez Wnioskodawcę Koszty
        transakcyjne i Pozostałe koszty mogą przełożyć się na powstanie przychodu Spółki.
        W sytuacji zatem, gdy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę nie będą wiązać się
        z podwyższeniem kapitału zakładowego czy zapasowego Spółki, opisane we
        wniosku koszty stanowią/będą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu
        art. 15 ust. 1 ustawy o CIT”.
    Uzasadnienie do pytania 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej
    inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r.
    o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i
    uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy
    publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy
    publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do
    uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Ponadto, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy CIT,
    przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1-3 ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Dochodem ze źródła przychodów
    jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Kluczowe jest, że przy ustalaniu dochodu
    stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in. przychodów

    niepodlegających opodatkowaniu albo zwolnionych z opodatkowania oraz kosztów
    uzyskania tego rodzaju przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    zarówno ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    jak i ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    lub są z niego zwolnione, a nie jest możliwe przypisanie tych kosztów do konkretnego
    źródła przychodów, koszty te ustala się proporcjonalnie do osiągniętych w roku
    podatkowym przychodów z tych źródeł w stosunku do ogólnej kwoty przychodów. Przepis
    art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy CIT stosuje się odpowiednio.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2a ustawy CIT, zasada określona w ust. 2 ma zastosowanie
    również w sytuacji, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których
    część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub jest z niego
    zwolniona; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy CIT stosuje się
    odpowiednio.
    W związku z powyższym, Spółka jako podmiot uprawniony do korzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania w zakresie decyzji o wsparciu, jest obowiązana do wyodrębnienia i
    podziału przychodów odpowiednio na przychody ze źródeł zwolnionych oraz przychody ze
    źródeł podlegających opodatkowaniu oraz do prawidłowego przypisania do nich
    odpowiednich kosztów uzyskania przychodów.
    Podstawową regułą w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w ramach
    decyzji o wsparciu, uzyskującego zarówno przychody zwolnione jak i opodatkowane, jest
    możliwie najbardziej dokładne wydzielenie kosztów związanych z daną działalnością.
    W związku z tym na podatniku spoczywa obowiązek ustalenia takich zasad
    ewidencjonowania, podziału oraz rozliczania kosztów, które umożliwią prawidłowe
    określenie przychodów podatkowych i kosztów uzyskania przychodów podlegających
    opodatkowaniu oraz zwolnionych z podatku.
    W odniesieniu do kosztów, których bezpośrednia alokacja jest niemożliwa, przyjmuje się,
    że należy zastosować metody alokacji kosztów, które w sposób jak najbardziej wiarygodny
    oddają treść dokonanej transakcji. Dopiero po tak przeprowadzonej analizie w
    odniesieniu do kosztów, których alokacja w oparciu o adekwatne do danego przypadku
    klucze podziału nie jest możliwa, dopuszczalnym jest stosowanie klucza przychodowego, o
    którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT. Warunkiem zastosowania tego przepisu jest
    to, aby podatnik ponosił wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów związane z
    dochodami ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz w części nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione.
    Ustawodawca nie uszczegółowił sposobu podziału poszczególnych kategorii kosztów
    między działalność zwolnioną oraz opodatkowaną. Stąd też, należy odwołać się do zasad
    ogólnych wynikających z przedmiotowych przepisów. Jak wskazuje art. 9 ust. 1 ustawy CIT
    podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m ustawy CIT. Przepisami, do których odnosi się powyższy przepis
    są zapisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U z 2023 r. poz. 120 ze
    zm.).
    Wobec tego, że część dochodów Spółki (objętych decyzją o wsparciu) korzysta ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, na Spółce ciąży
    obowiązek ustalenia takich zasad ewidencjonowania, podziału oraz rozliczania kosztów,
    które pozwolą na prawidłowe ustalenie przychodów podatkowych i kosztów uzyskania

    przychodów podlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych z podatku. Spółka pragnie
    wskazać, że zgodnie z przytoczoną regulacją, prowadzona jest przez nią ewidencja
    przychodów w podziale na przychody:
      - zwolnione tj. wynikające z działalności prowadzonej na podstawie decyzji o wsparciu;
      - opodatkowane, tj. osiągane z pozostałej działalności nieobjętej decyzją o wsparciu.
    Następnie, Spółka za pomocą systemu ewidencjonowania dokonuje przyporządkowania w
    sposób bezpośredni kosztów (bezpośrednio oraz pośrednio związanych z przychodami)
    do danego źródła przychodów, tj. odpowiednio do przychodów zwolnionych oraz
    opodatkowanych na podstawie posiadanych dokumentów.
    W przypadku kosztów wspólnych, takich jak doradztwo prawne, doradztwo finansowe
    oraz Usługi VDR, nie jest możliwe bezpośrednie, jednoznaczne i dokładne
    przyporządkowanie poszczególnych kategorii kosztów do przychodów zwolnionych oraz
    opodatkowanych, które odzwierciedlałoby rzeczywisty udział tych kosztów w uzyskaniu
    poszczególnych kategorii przychodów generowanych przez Spółkę. Podejmowane
    działania są ściśle związane zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i zwolnioną Spółki,
    co przyczynia się do zwiększenia przychodów w obu obszarach. Wnioskodawca podkreśla,
    że nie ma możliwości opracowania innej metody alokacji, która pozwalałaby na precyzyjne
    i wiarygodne przypisanie kosztów wspólnych do działalności opodatkowanej oraz
    zwolnionej.
    Opisane w pytaniu wydatki związane są z chęcią i niejako koniecznością (w związku z
    perspektywą braku sukcesji po stronie Akcjonariusza Większościowego oraz
    wycofywaniem się Akcjonariusza Mniejszościowego z inwestycji w Spółkę) pozyskania
    przez Spółkę nowego inwestora zewnętrznego, który gwarantowałby Spółce stabilność
    działalności oraz perspektywę dalszego rozwoju, a więc pozostają w pośrednim związku
    zarówno z działalnością zwolnioną jak i opodatkowaną Wnioskodawcy. Pozyskanie
    nowego inwestora, będzie miało bowiem wpływ na ogólne poprawienie kondycji i dalszy
    byt Spółki. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach wskazanych w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki obejmujące wynagrodzenia z tytułu Usług VDR
    oraz usług doradztwa prawnego (wynagrodzenie stałe), które dotyczą procesu
    pozyskiwania inwestora dla Spółki, a także koszty wynagrodzenia za usługi doradztwa
    finansowego (wynagrodzenie za sukces), które będzie należne w przypadku skutecznego
    pozyskania inwestora, stanowią/będą stanowiły koszty wspólne Spółki (tj. dotyczące
    zarówno działalności zwolnionej i opodatkowanej) i powinny być przez Spółkę alokowane
    zarówno do działalności gospodarczej zwolnionej jak i działalności opodatkowanej w
    oparciu o klucz przychodowy, wynikający z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT.
    Mając na uwadze powyższe, uzasadnione jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym
    wydatki obejmujące wynagrodzenia za Usługi VDR, usługi doradztwa prawnego oraz usługi
    doradztwa finansowego, które dotyczą procesu pozyskiwania/pozyskania inwestora dla
    Spółki, będą stanowiły koszty wspólne Spółki (tj. dotyczące zarówno działalności
    zwolnionej jak i opodatkowanej). W związku zaś z brakiem możliwości ich jednoznacznego
    przypisania tylko do działalności opodatkowanej lub tylko do działalności zwolnionej,
    konieczne jest ich odpowiednie alokowanie pomiędzy oba rodzaje działalności, co w
    analizowanej sprawie jest możliwe wyłącznie w oparciu o klucz przychodowy, wynikający z
    art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego
    innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi
    być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować
    do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.