Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.504.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Dzierżawa gruntu leśnego stanowiącego poletka łowieckie,
służące prowadzeniu gospodarki łowieckiej korzysta ze
zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2
rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w
sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz
warunków stosowania tych zwolnień.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze
dzierżawa
nadleśnictwo
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
łowiectwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
stosowania tych zwolnień-Rozdział 2-§ 3-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia od podatku dzierżawy gruntu leśnego stanowiącego poletka łowieckie,
    służące prowadzeniu gospodarki łowieckiej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    567, dalej „ustawa o lasach”), lasami własności Skarbu Państwa zarządza Państwowe
    Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zwane dalej "PGL LP". W ramach sprawowanego
    zarządu (art. 4 ust. 3 ustawy o lasach) Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną,
    gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z
    gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają
    jego wartość.
    W myśl art. 50 ust. 1 ustawy o lasach, PGL LP prowadzi działalność na zasadzie
    samodzielności finansowej i pokrywa koszty działalności z własnych przychodów.
    Stosowanie do art. 32 ust. 2 ustawy o lasach, w skład PGL LP wchodzą następujące
    jednostki organizacyjne: 1. Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych; 2. regionalne
    dyrekcje Lasów Państwowych; 3. nadleśnictwa; 4. inne jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej.
    W ramach struktury PGL LP, nadleśnictwa (w tym Nadleśnictwo (...), zwane dalej
    „Nadleśnictwem”), prowadzą samodzielną gospodarkę leśną, opartą na planie urządzenia
    lasu (art. 35 ust. 1 ustawy o lasach).
    Gospodarka leśna została zdefiniowana w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach, zgodnie z
    którym jest to działalność leśna w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu,
    utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną,
    pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia,
    zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizacja
    pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Z legalnej definicji gospodarki leśnej wynika, że obejmuje
    ona sferę działalności gospodarczej - przynoszącej przychody oraz sferę działalności
    nieprodukcyjnej (realizacja pozaprodukcyjnych funkcji lasu).
    W świetle § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r. w
    sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie
    Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. z 1994 r. nr 134, poz. 692, dalej jako rozporządzenie) w
    Lasach Państwowych w ramach sprawowanego zarządu jest prowadzona działalność: (...)
    gospodarcza, w zakresie gospodarki leśnej w nadleśnictwach, w której wyróżnia się
    działalność:
    a) podstawową, obejmującą urządzenie, ochronę i zagospodarowanie lasu, utrzymanie i
      powiększenie zasobów i upraw leśnych, pozyskiwanie -z wyjątkiem skupu - drewna, a
      także jego sprzedaż w stanie nie przerobionym, zwaną dalej „działalnością
      podstawową”,
    b) uboczną, obejmującą gospodarowanie zwierzyną, pozyskiwanie - z wyjątkiem skupu -
      żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także
      sprzedaż tych produktów w stanie nie przerobionym, zwaną dalej „działalnością
      uboczną”.
    W świetle natomiast § 4 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, w Lasach Państwowych, w ramach
    sprawowanego zarządu, jest prowadzona działalność dodatkowa - produkcyjna i usługowa
    na rzecz gospodarki leśnej, opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych,
    jeżeli wydatki związane z wytwarzaniem produktów lub świadczeniem usług w ramach tej
    działalności nie są wyższe od ich zakupu poza Lasami Państwowymi.

    Zgodnie natomiast z § 3 Rozporządzenia, działalność Nadleśnictwa będącego jednostką
    organizacyjną Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe jest prowadzona na
    podstawie rachunku ekonomicznego. W ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.775)
    nadleśnictwa wykonują m.in. następujące czynności:
        sprzedaż drewna i innych produktów gospodarki leśnej, o której mowa w art. 6 ust.
        1 pkt 1 ustawy o lasach;
        sprzedaż nieruchomości - art. 38 ustawy o lasach;
        dzierżawa i wynajem nieruchomości - art. 39 ustawy o lasach;
        przekazanie w użytkowanie lasów, gruntów oraz innych nieruchomości - art. 40
        ustawy o lasach;
        sprzedaż nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi i samodzielnych
        lokali mieszkalnych oraz ze sprzedaży gruntów z budynkami mieszkalnymi w
        budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym - art. 40a ustawy o lasach,
        ustanowienie służebności drogowej i przesyłu (art. 39a ustawy o lasach).
    Obszar działania Nadleśnictwa wg stanu na 31 grudnia 2024 r. obejmuje 15 777,18 ha i
    jest administracyjnie wydzielony.
    Nadleśnictwo podzielone jest na (...) leśnictw. Nadleśnictwo jest państwową jednostką
    organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która wchodzi w skład Lasów
    Państwowych na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy o lasach. Nadzorowane jest przez
    Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w (...).
    Nadleśnictwo jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w
    myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U.
    z 2025 poz. 775) i prowadzi działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 tej
    ustawy.
    W Nadleśnictwie reprezentantem Skarbu Państwa w zakresie zarządzanego mienia jest
    Nadleśniczy, którego zadania określone zostały w art. 35 ustawy o lasach. W szczególności
    Nadleśniczy zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa,
    pozostającymi w zarządzie Nadleśnictwa. Nadleśnictwo zawarło umowę na dzierżawę
    gruntu leśnego stanowiącego poletka łowieckie, służące prowadzeniu gospodarki
    łowieckiej, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie
    urządzenia lasu. Zgodnie z podpisaną umową, Dzierżawca zobowiązuje się:
    a) do użytkowania gruntów leśnych jako poletka łowieckie w sposób nieszkodliwy dla
      środowiska, wyłącznie w celu uprawiania roślin służących zwierzynie jako żer,
      zakładając poletka łowieckie różnego typu: poletka żerowe, ogryzowe (pędowe), łączki
      łowieckie i poletka do pobierania plonów rolnych;
    b) po wygaśnięciu okresu dzierżawy, do zwrotu gruntu Wydzierżawiającemu w stanie nie
      pogorszonym - poza normalnym stopniem zużycia wynikającym z prawidłowej
      eksploatacji;
    c) do przestrzegania aktualnie obowiązujących przepisów sanitarnych,
      przeciwpożarowych, ochrony środowiska, ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz
      prawa wodnego. Dzierżawca może wykorzystywać dzierżawione od Nadleśnictwa
      grunty wyłącznie jako poletka łowieckie. Jakakolwiek zmiana rodzaju użytkowania jest
      zabroniona;

    d) do zapłaty czynszu w terminie 14 dni od dnia otrzymania faktury, termin wystawienia
      faktury za dany rok ustala się na dzień 31 marca każdego roku z wyjątkiem
      pierwszego, która zostanie wystawiona niezwłocznie po podpisaniu protokołu
      zdawczo-odbiorczego.
    Za dzierżawę gruntu leśnego, Dzierżawca płaci ustalony czynsz roczny na podstawie
    wystawionej przez Nadleśnictwo faktury. Czynsz dzierżawny corocznie będzie
    waloryzowany o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem
    ogłoszony przez Prezesa GUS za rok poprzedni. Okres rozliczeniowy umowy dzierżawy
    dotyczy całego roku, tj. od początku stycznia do końca grudnia danego roku. Dzierżawca
    zobowiązany jest do zapłaty podatków i opłat należnych z tytułu dzierżawy gruntu.
    Umowa zawarta jest na czas nieoznaczony.

## Pytanie

Czy dzierżawa gruntu leśnego stanowiącego poletka łowieckie, służące prowadzeniu
    gospodarki łowieckiej, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określone w planie
    urządzenia lasu, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust.
    1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 832)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Nadleśnictwa dzierżawa gruntu leśnego stanowiąca poletka łowieckie, służące
    prowadzeniu gospodarki łowieckiej, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej
    określonych w planie urządzenia lasu korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2013 roku w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 832).
    Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 832) zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na
    cele rolnicze. Z powyższych przepisów wynika że, co do zasady, dzierżawa gruntów
    stanowi świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wyjątek stanowi dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie wyżej wymienionego
    rozporządzenia wykonawczego do ustawy.
    Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025
    poz. 775) nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 tej ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza, przez którą rozumie się: produkcję roślinną i
    zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego
    oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią,
    produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję
    materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
    przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w
    wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i
    ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego,
    wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i
    hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i
    hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów
    gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN
    4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.

    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (t. j. Dz.U.2025.
    poz.539): „łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu
    ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w
    zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i
    rybackiej”.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo łowieckie: „gospodarka łowiecka to działalność w
    zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny”.
    W związku z powyższym, uznać należy, że gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest
    grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której mowa w art. 2 pkt 15
    ustawy o podatku od towarów i usług, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Natomiast zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2013 r. (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 832) w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług
    oraz warunków stosowania tych zwolnień zwalnia się od podatku m.in. dzierżawę gruntów
    przeznaczonych na cele rolnicze.
    Z uwagi na przytoczone przepisy prawa w świetle przedstawionych okoliczności należy
    stwierdzić, że decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności
    dzierżawy gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę - na cele rolnicze.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe informacje, stwierdzić należy, że dzierżawione grunty
    leśne służą prowadzeniu gospodarki łowieckiej.
    W świetle przedstawionych okoliczności, Nadleśnictwo podtrzymuje stanowisko, że
    dzierżawa gruntu leśnego stanowiąca poletka łowieckie, służące prowadzeniu gospodarki
    łowieckiej, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie
    urządzenia lasu korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 3
    ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 roku w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz.832).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które

    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanym przypadku Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dla dzierżawy gruntu leśnego stanowiącego poletka łowieckie,
    służące prowadzeniu gospodarki łowieckiej.
    Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie natomiast publicznoprawną), dla tej czynności organ władzy publicznej
    (wydzierżawiający) występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń
    wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od
    podatku.
    Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;
      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;
      4) przepisy Unii Europejskiej.
    I tak, w myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Z powyższych przepisów wynika że, co do zasady, dzierżawa gruntów stanowi świadczenie
    usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyjątek stanowi dzierżawa
    gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie przywołanego rozporządzenia wykonawczego do ustawy.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza.
    Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy:
      Przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących
      w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy
      grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro'', fermową hodowlę i chów drobiu
      rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i
      laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników,
      prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem
      rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna
      okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10
      00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 539), zwanej dalej Prawem łowieckim:
      Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy
      oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w
      zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i
      rybackiej.
    Stosownie do art. 3 Prawa łowieckiego:
      Celem łowiectwa jest:
      1) ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt
        łownych;
      2) ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków
        bytowania zwierzyny;
      3) uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej
        liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu
        równowagi środowiska przyrodniczego;
      4) spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania
        tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy Prawa łowieckiego:
      Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania
      zwierzyny.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 Prawa łowieckiego:
      Gospodarka łowiecka jest prowadzona w obwodach łowieckich przez dzierżawców
      albo zarządców.
      Gospodarka łowiecka jest prowadzona na zasadach określonych w ustawie, w oparciu
      o roczne plany łowieckie i wieloletnie łowieckie plany hodowlane.
    Na podstawie art. 8a ust. 6 pkt 2 lit. d Prawa łowieckiego:
      W rocznym planie łowieckim zamieszcza się dane dotyczące zagospodarowania
      obwodu łowieckiego oraz szkód łowieckich:

          powierzchnię obszarów obsianych lub obsadzonych roślinami stanowiącymi żer
          dla zwierzyny na pniu (poletek łowieckich) oraz powierzchnię
          zagospodarowanych przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego łąk
          śródleśnych i przyleśnych, wyrażone w hektarach.
    Grunty leśne stanowiące poletka łowieckie, służące prowadzeniu gospodarki łowieckiej
    stanowią grunty przeznaczone na cele działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15
    ustawy. Działania związane z gospodarką łowiecką mieszczą się w pojęciu działalności
    rolniczej, a więc poletka łowieckie stanowią grunty przeznaczone na cele działalności
    rolniczej.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Z uwagi na przytoczone przepisy prawa w świetle przedstawionych okoliczności należy
    stwierdzić, że decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności
    dzierżawy gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę - na cele rolnicze.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy - zgodnie z podpisaną umową, Dzierżawca
    zobowiązuje się m.in. do użytkowania gruntów leśnych jako poletka łowieckie w sposób
    nieszkodliwy dla środowiska, wyłącznie w celu uprawiania roślin służących zwierzynie jako
    żer, zakładając poletka łowieckie różnego typu: poletka żerowe, ogryzowe (pędowe), łączki
    łowieckie i poletka do pobierania plonów rolnych. Dzierżawca może wykorzystywać
    dzierżawione od Państwa grunty wyłącznie jako poletka łowieckie. Jakakolwiek zmiana
    rodzaju użytkowania jest zabroniona koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia
    racjonalnej gospodarki łowieckiej w obwodach. Tym samym, zostanie spełniony warunek
    do zastosowania dla opisanej usługi dzierżawy gruntu leśnego stanowiącego poletka
    łowieckie zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego
    rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od
    towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    W konsekwencji stwierdzam, że dzierżawa przez Państwa gruntu leśnego stanowiącego
    poletka łowieckie, służące prowadzeniu gospodarki łowieckiej korzysta ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia
    2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.