Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-121/15/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-22
Teza: Darowizna działki nr 752/9, przy nabyciu której nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: darowizna; działki; nieruchomości; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 6 lutego 2015 r. (data wpływu 11 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z 11 maja 2015 r. (data wpływu 14 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny niezabudowanej działki nr 752/9 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2015 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny niezabudowanej działki nr 752/9.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 11 maja 2015 r. (data wpływu 14 maja 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 30 kwietnia 2015 r. znak: IBPP1/4512-121/15/DK.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna) jest właścicielem nieruchomości składającej się z działek o numerach: 752/7, 752/8, 752/9, 752/10, 752/11, 752/12, 752/13, 752/14, 752/15, 752/16, 752/17, 752/18, 752/19, 752/20, 752/21, 641/85 położonych w miejscowości L. (Gmina M.).

Działki te nie są zabudowane. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy M. przeznaczenie działek określono jako MN1.

Nieruchomości powyższe zostały przez Spółdzielnię nabyte w dniu 24 kwietnia 1987 r., w drodze umowy sprzedaży od Skarbu Państwa – akt notarialny. Przy nabyciu ww. nieruchomości Spółdzielnia nie odliczyła podatku VAT, gdyż nabycie miało miejsce w okresie przed wejściem w życie przepisów o podatku od towarów i usług. Spółdzielnia nie dokonywała nakładów na wymienione wyżej działki.

Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą. Opisane powyżej działki nie są przez Spółdzielnię wykorzystywane rolniczo i stanowią dla niej zbędny majątek. Na podstawie par. 32 pkt 17 statutu Spółdzielni, Walne Zgromadzenie Członków Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w L. podjęło jednogłośnie przy udziale wszystkich członków w dniu 7 listopada 2014 r. uchwałą nr 0. w sprawie wyłączenia z majątku Spółdzielni nieruchomości składającej się z opisanych działek w celu jej podziału między wszystkich członków Spółdzielni w drodze umów zawieranych przez Spółdzielnię z poszczególnymi członkami. W wykonaniu tej uchwały Spółdzielnia planuje dokonanie darowizn opisanych działek na rzecz wszystkich członków Spółdzielni, przy czym każdy członek Spółdzielni otrzyma jedną działkę.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji odnośnie działki nr 752/9.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:

1.Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

2.Prowadzi działalność gospodarczą od 1949 r., kiedy to powstała RSP w L. Zakres działalności gospodarczej prowadzony jest zgodnie z § 3 Statutu Spółdzielni. Aktualnie jest to:

*   uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu,
*   działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną,
*   wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

3.Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M., uchwalonym przez Radę Gminy M. w dniu 2 grudnia 2005 r., działka nr 752/9 oznaczona jest symbolem MN1 - tereny zabudowy jednorodzinnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy darowizna nieruchomości, przy nabyciu której nie odliczono podatku VAT, na rzecz członków Spółdzielni, będzie rodzić po stronie Spółdzielni obowiązek naliczania podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przedmiotem regulacji podatku VAT jest odpłatna dostawa towarów. Umowa darowizny jest ze swej definicji umową nieodpłatną, w związku z tym darczyńca nie otrzymuje żadnego ekwiwalentu swojego świadczenia.

Zgodnie jednak z art. 7 ust. 2 ustawy VAT także czynności nieodpłatne podlegają regulacji tym podatkiem, jednakże wyłącznie w przypadkach wyraźnie opisanych w tym przepisie. Podstawowym warunkiem objęcia nieodpłatnego zbycia „towaru” podatkiem VAT jest stwierdzenie, że przy jego nabyciu przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego.

W niniejszej sprawie nabycie nieruchomości w 1987 roku nie było związane z prawem do odliczenia podatku naliczonego, albowiem podatek VAT nie był wówczas naliczany. W związku z powyższym zbycie przez Spółdzielnię nieruchomości w drodze darowizny nie będzie podlegało przepisom ustaw o VAT, w związku z czym Spółdzielnia nie będzie zobowiązana do jego naliczenia. W związku z tym, że Spółdzielnia nie miała prawa do odliczania kwoty podatku naliczonego to wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny pozostają neutralne podatkowo (nie są opodatkowane). Zatem darowizna ta nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl powołanych wyżej przepisów działka gruntu, spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Według art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Pojęcie prawa własności regulują przepisy ww. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), a w szczególności Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe; Tytuł I. Własność; art. 155-231.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Stosownie do treści art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast w świetle art. 890 § 1 ustawy Kodeks cywilny, oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną uregulowaną w tytule XXXIII Kodeksu cywilnego, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, iż zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Definicja terenów budowlanych zawarta została natomiast w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna), jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi od 1949 r. Jego aktualny zakres działalności gospodarczej to:

*   uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu,
*   działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną,
*   wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej działki o numerze 752/9, której przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy określono jako MN1 - tereny zabudowy jednorodzinnej.

Nieruchomość ta została przez Spółdzielnie nabyta w dniu 24 kwietnia 1987 r. (wraz z kilkunastoma innymi działkami), w drodze umowy sprzedaży od Skarbu Państwa. Przy nabyciu ww. nieruchomości Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT, gdyż nabycie miało miejsce w okresie przed wejściem w życie przepisów o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie dokonywał nakładów na przedmiotową działkę.

Wnioskodawca podjął decyzję o wyłączeniu ze swojego majątku ww. nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że działka nr 752/9 w drodze umowy darowizny zostanie przekazana jednemu z członków Spółdzielni.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
*   przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do podatnika, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym, za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.

Reasumując, nieodpłatne przekazanie towarów (np. darowiznę) na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.

Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania darowizny – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że nabyta przez Wnioskodawcę w dniu 24 kwietnia 1987 r. działka nr 752/ 9 zostanie przekazana w drodze darowizny na rzecz jednego z członków Spółdzielni.

Przy nabyciu ww. działki Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT (nabycie miało miejsce w okresie przed wejściem w życie przepisów o podatku od towarów i usług). Ponadto, Wnioskodawca nie dokonywał nakładów na przedmiotową działkę.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, w analizowanej sprawie nie zostaną spełnione w stosunku do niezabudowanej działki nr 752/9 warunki określone w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT dające podstawę do uznania jej nieodpłatnego przekazania (darowizny) za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów bowiem przedmiotem nieodpłatnego przekazania nie będzie towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru bądź jego części składowych.

W konsekwencji darowizna działki nr 752/9, przy nabyciu której nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, iż zbycie przez Spółdzielnię nieruchomości w drodze darowizny nie będzie podlegało przepisom ustawy o VAT, w związku z czym Spółdzielnia nie będzie zobowiązana do jego naliczenia, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Równocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Zatem dokumenty te nie były przedmiotem merytorycznej analizy.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.