Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.530.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
rozwód
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z dnia – brak daty sporządzenia – o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 października 2025 r.
    (wpływ 13 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z (...) w 2007 r. Początkowo małżonkowie nie
    zawierali żadnych umów majątkowych małżeńskich, wobec czego między nimi
    obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, przewidziany w art. 31
    i nast. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Rok przed ślubem w 2006 r. mąż Wnioskodawczyni, nabył prawo własności nieruchomości
    położonej w miejscowości (...) . Nabycie to nastąpiło wyłącznie na rzecz męża
    Wnioskodawczyni, co oznacza, że przedmiotowa nieruchomość weszła do majątku
    osobistego męża w rozumieniu art. 33 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Po ślubie małżonkowie podjęli decyzję o uregulowaniu kwestii majątkowych w sposób
    odmienny niż przewidziany w ustawowym ustroju. Mając na uwadze zarówno wspólne
    plany inwestycyjne związane z dalszym wykorzystaniem nieruchomości, jak i potrzebę
    wzmocnienia bezpieczeństwa prawnego obojga małżonków, w dniu (...) 2022 r. zawarli oni
    umowę majątkową małżeńską w formie aktu notarialnego, sporządzoną przed
    notariuszem (...) , Repertorium A nr (...) . Na mocy tej umowy małżonkowie dokonali
    rozszerzenia wspólności ustawowej na nieruchomość nabytą uprzednio przez męża, w ten
    sposób, że przedmiotowa nieruchomość została objęta wspólnością majątkową
    małżeńską i włączona do majątku wspólnego małżonków. Fakt ten ujawniony został w
    księdze wieczystej.
    Od chwili zawarcia wskazanej umowy majątkowej z 2022 r., nieruchomość objęta księgą
    wieczystą nr (...) przestała stanowić składnik majątku osobistego męża i stała się
    współwłasnością łączną obojga małżonków, pozostającą w reżimie wspólności ustawowej.
    W dniu (...) 2023 r. prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) , sygn. akt (...) ,
    orzeczono rozwód pomiędzy Wnioskodawczynią a jej mężem. Wskutek orzeczenia
    rozwodu wspólność majątkowa małżeńska ustała, a byli małżonkowie stali się
    współwłaścicielami nieruchomości w częściach ułamkowych po ½ każdy.
    W dniu (...) 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z byłym mężem zawarli w formie aktu
    notarialnego umowę sprzedaży, mocą której zbyli całą nieruchomość na rzecz osoby
    trzeciej. Uzyskana ze sprzedaży cena została podzielona proporcjonalnie do posiadanych
    udziałów we współwłasności, tj. po ½ części na rzecz każdego z byłych małżonków.
    Wnioskodawczyni otrzymała przypadającą jej część ceny w formie przelewu bankowego.
    Obecnie Wnioskodawczyni przeznacza (zawarta przed (...) notariuszem w (...) Umowa
    Deweloperska z dnia (...) 2025 r. Repertorium A Nr (...) ) uzyskane środki finansowe na
    zakup nowej nieruchomości, w której zamierza zamieszkać. Zakup ten ma zostać
    sfinansowany ze środków własnych Wnioskodawczyni, pochodzących ze sprzedaży
    nieruchomości uprzednio stanowiącej majątek wspólny małżonków, a po rozwodzie –
    współwłasność w częściach ułamkowych.
    Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość co do skutków podatkowych opisanej transakcji,
    w szczególności w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegającego na
    wyłączeniu z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości w przypadku
    przeznaczenia go na własne cele mieszkaniowe.
    Pytania
      1. Czy środki pieniężne uzyskane przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży udziału w
        nieruchomości stanowiącej uprzednio majątek wspólny małżonków (a po
        rozwodzie współwłasność w częściach ułamkowych), przeznaczone następnie na
        zakup nowej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym,
        mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131
        ustawy o PIT?

      2. Czy fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła już po rozwodzie, a
        Wnioskodawczyni posiadała jedynie udział w wysokości ½ części w zbywanej
        nieruchomości, ma wpływ na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego?
      3. Czy wydatkowanie środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości na zakup
        nowej nieruchomości mieszkalnej, w której Wnioskodawczyni zamierza
        realizować własne cele mieszkaniowe, będzie traktowane jako spełniające
        warunek przeznaczenia przychodu na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu
        ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, odpłatne zbycie nieruchomości dokonane w 2025 r. nie
    skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz U. z 2024 r, poz. 226 z późn. zm.. dalej: „ustawa o PIT"), źródłem
    przychodów podlegających opodatkowaniu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części
    lub udziału w nieruchomości, o ile zbycie to:
      - nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, oraz
      - ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości.
    W analizowanym przypadku, przedmiotowa nieruchomość o numerze księgi wieczystej (...)
    została nabyta przez (...) w 2006 r. i weszła do jego majątku osobistego. Następnie, w 2007
    r., (...) zawarł związek małżeński z Wnioskodawczynią, a w 2022 r. małżonkowie zawarli
    umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność ustawową na przedmiotową
    nieruchomość.
    W świetle ugruntowanego stanowiska organów podatkowych oraz orzecznictwa sądów
    administracyjnych, rozszerzenie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na
    nieruchomość uprzednio należącą do majątku osobistego jednego z małżonków nie
    stanowi „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT przez drugiego małżonka.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w: (...)
    wcześniejszych interpretacjach indywidualnych, m in.: (...)
    Z powyższego wynika, że dla potrzeb określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia
    nieruchomości, datę jej nabycia należy utożsamiać z rokiem 2006, tj. datą nabycia
    nieruchomości przez (...) . Skutek rozszerzenia wspólności majątkowej w 2022 r. pozostaje
    irrelewantny z punktu widzenia art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, albowiem nie kreuje
    nowego momentu „nabycia” przez drugiego małżonka.
    Wnioskodawczyni wskazuje również, że w 2023 r. doszło do rozwodu małżonków, a
    następnie w 2025 r. dokonali oni sprzedaży nieruchomości. Niezależnie od faktu ustania
    wspólności ustawowej, istotne pozostaje, że do transakcji odpłatnego zbycia doszło po
    upływie pięciu lat, licząc od końca 2006 r.

    Tym samym, sprzedaż nieruchomości w 2025 r miała miejsce po upływie okresu
    pięcioletniego określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
    Mając na uwadze przedstawione argumenty, należy uznać, że:
    Rozszerzenie wspólności ustawowej małżeńskiej na nieruchomość nabyta w 2006 r. przez
    (...) nie stanowiło „nabycia” przez Wnioskodawczynię w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o PIT.
    Za moment nabycia nieruchomości, zarówno w odniesieniu do (...) , jak i Wnioskodawczyni
    należy przyjąć rok 2006.
    Sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nastąpiła po upływie pięcioletniego terminu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. wobec czego nie generuje obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży nieruchomości dokonana
    w 2025 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2007 r. zawarła Pani związek małżeński. Rok przed ślubem w
    2006 r. Pani mąż nabył prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości (...) .
    Nabycie to nastąpiło wyłącznie na rzecz Pani męża, co oznacza, że przedmiotowa
    nieruchomość weszła do jego majątku osobistego.
    Następnie (...) 2022 r. zawarła Pani z mężem umowę majątkową małżeńską w formie aktu
    notarialnego. Na mocy tej umowy dokonała Pani z mężem rozszerzenia wspólności
    ustawowej na nieruchomość nabytą uprzednio przez Pani męża, w ten sposób, że
    przedmiotowa nieruchomość została objęta wspólnością majątkową małżeńską i włączona
    do majątku wspólnego małżonków. Fakt ten ujawniony został w księdze wieczystej. (...)
    2023 r. prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) orzeczono rozwód pomiędzy
    Panią a mężem. (...) 2025 r. wraz z byłym mężem zawarła Pani w formie aktu notarialnego
    umowę sprzedaży, mocą której zbyła Pani wraz z byłym mężem całą nieruchomość na
    rzecz osoby trzeciej. Uzyskana ze sprzedaży cena została podzielona proporcjonalnie do
    posiadanych udziałów we współwłasności, tj. po ½ części na rzecz każdego z byłych
    małżonków. Otrzymała Pani przypadającą jej część ceny w formie przelewu bankowego.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji może Pani zastosować zwolnienie
    wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wydatkując uzyskany przychód ze zbycia udziału w nieruchomości przed upływem pięciu
    lat od nabycia na zakup nowej nieruchomości.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest powołanie przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:

      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      § 1. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
      § 2. Umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej
      rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność
      ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy –
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r. sygn.
    akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie
    aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić
    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter

    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK
    933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków
    do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu, skoro z uwagi na wspólność
    majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe
    wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej,
    czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do
    wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia
    przez żonę nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako
    datę nabycia przez nią nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy
    umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu, jakkolwiek darowizna
    polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich
    do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą
    nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny
    dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej,
    które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami
    majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński
    ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
    konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny
    być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej
    małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzam, że zarówno darowizna do majątku wspólnego
    małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołują takie
    same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Włączenie do majątku
    wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzących uprzednio w skład
    majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w
    rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez
    każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub
    prawo włączył do majątku wspólnego.
    Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia uznać
    należy, że włączenie w 2022 r. do majątku wspólnego małżonków nieruchomości,
    stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pani męża, nie stanowiło nabycia tej
    nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć dla Pani od
    końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył małżonek, tj. od końca 2006 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości, z
    uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest dla Pani źródłem przychodu w rozumieniu ww.
    przepisu. Tym samym nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu odpłatnego
    zbycia opisywanej nieruchomości.
    Jednocześnie, z tego względu, że sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości nie
    skutkuje powstaniem po Pani stronie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (uzyskany przychód w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu) – niezasadnym stało się rozpatrywanie Pani wniosku w zakresie

    zastosowania zwolnienia od podatku określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie,
    interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem,
    interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa
    wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja
    indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla drugiego
    współwłaściciela nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.