Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-117/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-13
Teza: Nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem. Zbycie w formie aportu sieci wodociągowej i sanitarnej korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Słowa kluczowe: aport; gmina; korekta-korekta podatku; odliczenia-odliczenie podatku; projekt; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; sieć; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2014 r. (data wpływu 30 stycznia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 23 kwietnia 2014 r. (data wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „P…” – **jest nieprawidłowe**

*   zwolnienia od podatku zbycia w formie aportu sieci wodociągowej i sanitarnej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 23 kwietnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „P…” oraz zwolnienia od podatku zbycia w formie aportu sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina, będąca podatnikiem VAT czynnym, w dniu 30 października 2013 r. zakończyła realizację projektu pn. „P…”, na który uzyskała dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Działania 1.1.10 Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Celem projektu było stworzenie przedsiębiorstwom warunków do inwestowania i prowadzenia działalności gospodarczej poprzez kompleksowe przygotowanie terenów inwestycyjnych. Strefa przedsiębiorczości zlokalizowana jest w rejonie S. P., w obszarze objętym ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W efekcie realizacji przedsięwzięcia powstała nowa strefa przedsiębiorczości w zakresie usług turystycznych, sportowych i rekreacyjnych. Wybudowana w przedmiotowym obszarze infrastruktura techniczna stworzyła szanse do prowadzenia działalności gospodarczej. Jako, że projekt został zrealizowany i zagwarantowano podstawowe warunki do prowadzenia działalności, jedna z działek gminnych usytuowana w obrębie strefy, zostanie sprzedana. Pojawienie się nowych inwestorów nie tylko przyczyni się do ożywienia gospodarczego północno-zachodniej części miasta, ale przyniesie również wiele korzyści społecznych w postaci nowych miejsc pracy oraz zagospodarowania zaniedbanej przestrzeni. Zgodnie z założeniami, właścicielem powstałego w wyniku realizacji inwestycji majątku pozostała Gmina. Zarządzanie i administrowanie wytworzonym majątkiem planowane jest w następujący sposób:

1.  drogi dojazdowe, ciągi piesze i rowerowe, oświetlenie, parkingi – pozostaną w zasobach Gminy. W 2014 r. zaplanowano przekazanie ich w trwały zarząd na podstawie decyzji Prezydenta, Zarządowi …, który jest jednostką organizacyjną Gminy tj. samorządową jednostką budżetową i odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług;
2.  sieć kanalizacji deszczowej – za zarządzanie siecią odpowiedzialna będzie jednostka organizacyjna Gminy – Urząd Miasta – a Gmina nie będzie pobierała pożytków z tytułu własności;
3.  sieć wodociągowa oraz kanalizacji sanitarnej ¬– zaplanowano, że po ich rozliczeniu i podjęciu uchwały przez Zgromadzenie Wspólników Przedsiębiorstwa … (dalej: Spółka) Gmina wniesie w formie aportu majątek do Spółki będącej w 100% własnością Gminy. Spółka została powołana do realizacji zadań własnych Gminy, obejmujących sprawy z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.

Sieci wodociągowa i kanalizacyjna nie zostały oddane do użytkowania, choć ich budowa została zakończona. Na dzień złożenia uzupełnienia wniosku Spółka nie prowadzi działalności opodatkowanej przy użyciu wytworzonego majątku. Infrastruktura wodno-kanalizacyjna nie została przekazana Spółce do nieodpłatnego użytkowania. Do czasu przekazania ww. sieci w formie aportu Gmina planuje przekazać w kwietniu 2014 r. sieci Spółce do eksploatacji. Przekazanie przedmiotowych sieci w formie aportu zaplanowano na etapie składania wniosku o dofinansowanie inwestycji. W rezultacie przekazanie środków trwałych w formie aportu nastąpi po ostatecznym rozliczeniu inwestycji i podjęciu uchwały przez Zgromadzenie Wspólników Spółki. Powyższe planuje się do końca 2014 r. lub później.

W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytania.

*   Czy w przypadku zastosowania powyższego rozwiązania Gmina miała możliwość odzyskania podatku naliczonego w związku z realizowaną inwestycją w zakresie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej?

*   Czy aport sieci wodociągowej i kanalizacyjnej do Spółki, od których Gmina nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym we wniosku oraz jego uzupełnieniu, nie mógł odliczyć podatku naliczonego z tytułu realizacji inwestycji w zakresie sieci wodociągowej i sanitarnej, ze względu na fakt, że dokonane zakupy inwestycyjne, choć związane z wykonywaniem zadań własnych, jednak nie były związane z prowadzoną działalnością opodatkowaną. Po przywołaniu treści art. 2 ust. 1 i ust. 2, art. 9, art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.) Gmina stwierdziła, że jest zobowiązana do realizacji inwestycji w zakresie tworzenia kanalizacji wodociągowej i sanitarnej. Zacytowała treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, po czym wskazała, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Stwierdziła, że z regulacji cytowanego art. 86 jednoznacznie wynika, że ustawodawca uzależnia prawo do odliczenia podatku naliczonego od wykorzystywania towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych. Podniosła, że przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu. Zauważyła, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Gmina wskazała, że poniosła wydatki na realizację inwestycji na nieruchomości stanowiącej jej własność, w okolicy obszarów o przeznaczeniu pod działalność sportowo-rekreacyjną. Wydatki te zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez wykonawców. W ramach realizacji zadania wykonano m.in. sieć kanalizacyjną i wodociągową, które zostaną wniesione do majątku Spółki. Do czasu wniesienia ww. sieci w formie aportu pozostaną one majątkiem Gminy. W kwietniu 2014 r. zostaną przekazane nieodpłatnie Spółce do eksploatacji, co umożliwi osiągnięcie przez Spółkę „dochodów” opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina stwierdziła, że nie wykorzystuje ww. sieci do wykonywania czynności opodatkowanych, zatem brak jest związku ze sprzedażą opodatkowaną, gdyż Gmina nie uzyskuje „przychodów” ze sprzedaży wody i odbioru ścieków. „Przychody” opodatkowane podatkiem od towarów i usług uzyskiwać będzie Spółka ze 100% udziałem Gminy, która jest podatnikiem VAT czynnym. Spółka została powołana przez Gminę do realizacji jej zadań własnych, obejmujących sprawy z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina ponownie wskazała, że jest podatnikiem VAT czynnym, jednak nie odliczała podatku naliczonego z faktur związanych z tą inwestycją ze względu na brak związku zadań, których dotyczy podatek naliczony, z uzyskaniem przychodu. Podniosła, że nie miała i nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w całości lub części, z uwagi na brak związku poniesionych wydatków z działalnością opodatkowaną.

Odnośnie pytania drugiego Gmina stwierdziła, że w przedstawionym stanie faktycznym, wniesienie aportu w postaci sieci wodociągowej i kanalizacyjnej do Spółki będzie podlegało zwolnieniu określonemu w art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż aport będzie dostawą budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w stosunku do której nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Po zacytowaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdziła, że z odpłatnością za dostawę mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem (dostawą) a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy, jedną z nich może być udział kapitałowy wspólnika w spółce kapitałowej. Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego zawiera się w definicji odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania przedmiotami jak właściciel. Gmina wskazała, że czynność wniesienia aportu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem stawek podatku właściwych dla towarów wnoszonych aportem lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie wynika z przepisów prawa. Stwierdziła ponownie, że przedmiotem aportu będą sieci wodociągowe i kanalizacyjne, które są budowlami. Po przywołaniu treści art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz art. 2 pkt 14 ustawy wskazała, że dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jednakże, zgodnie z ust 1 pkt 10a powyższego artykułu, zwolnieniem objęta jest również dostawa budowli dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zauważyła, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione zostaną warunki: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Gmina wskazała, że z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu budowy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Nie będą ponoszone wydatki na ulepszenie przedmiotowych budowli, zatem obie przesłanki wymienione w art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy zostaną spełnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** - w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „P…”,

*   **prawidłowe** - w zakresie zwolnienia od podatku zbycia w formie aportu sieci wodociągowej i sanitarnej.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z cytowanego powyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl ust. 2 powołanego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Z kolei art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania (art. 91 ust. 8 ustawy).

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko takie świadczenie, które ma charakter odpłatny.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego spełnia definicję dostawy towarów zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, gdyż czynność ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu wiąże się z odpłatnością, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą mającą charakter rzeczowy, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów lub akcji w podwyższonym kapitale zakładowym), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania wnoszonym towarem jak właściciel.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 wskazanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 cyt. ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności opodatkowanych, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. (art. 43 ust. 7a ustawy).

Za podatnika uznaje się – zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl ust. 6 tegoż artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że jeśli – na co wskazuje treść wniosku – zakupy dotyczące budowy sieci wodociągowej i sanitarnej od początku inwestycji dokonywane były z zamiarem wykorzystania ich do czynności opodatkowanej (zbycie ww. sieci w formie aportu), to – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku – Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących tej inwestycji, pod warunkiem, że nie zachodziły ograniczenia przewidziane w art. 88 ustawy. Z uwagi na fakt, że – jak Gmina wskazała w uzupełnieniu wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. – przed oddaniem ww. sieci do użytkowania i przed dokonaniem zbycia ww. sieci planuje, że przekaże je nieodpłatnie w kwietniu 2014 r. Spółce do eksploatacji – nastąpi zmiana przeznaczenia nabytych towarów i usług z czynności opodatkowanych na czynności nieopodatkowane. Wobec tego Gmina jest obowiązana, na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy, do korekty całej kwoty podatku naliczonego ze względu na wystąpienie braku związku zakupów na realizację tej inwestycji z czynnościami opodatkowanymi.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zbycie ww. sieci w formie aportu zostanie dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, zatem czynność ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zbycie to będzie jednak objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż Gminie w efekcie zmiany przeznaczenia dokonywanych zakupów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.