Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-996/08/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-28
Teza: 1. Czy należy skorygować (zmniejszyć) podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych dotychczas użytkowanej części wiaty z powodu częściowej jej likwidacji o 45,5% wartości początkowej i o nie zamortyzowaną wartość powiększyć koszty budowy nowej hali a nową halę potraktować jako nowy środek trwały i amortyzować stawką 2,5% rocznie ? 2. Czy wartość początkową obecnie amortyzowanej istniejącej wiaty zwiększyć o poniesione nakłady na budowę nowej części (około 86% powierzchni) i pozostawić dotychczasową stawkę amortyzacji-10 % ?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; ulepszenie; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 31 października 2008 r.) uzupełnionym w dniu 05 grudnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia sposobu dokonania odpisów amortyzacyjnych w przypadku rozbudowy środka trwałego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2008 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia sposobu dokonania odpisów amortyzacyjnych w przypadku rozbudowy środka trwałego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 25 listopada 2008 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. BKIP w dniu 05 grudnia 2008 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w 2001 roku kupiła od innego podmiotu teren wraz z zabudową. W skład zabudowy wchodziła między innymi wiata z której, zgodnie z otrzymanym przy w/w zakupie operatem szacunkowym część nadawała się do rozbiórki, a część około 30 % powierzchni wiaty do użytkowania. Część wiaty przeznaczoną do użytkowania Spółka wykorzystuje od momentu zakupu i amortyzuje stawką 10% -jako używaną a część przeznaczona do rozbiórki nie jest dotychczas amortyzowana (nie była wliczona w cenę zakupu).

Na części wiaty przeznaczonej do rozbiórki prowadzona jest obecnie inwestycja polegająca na budowie nowej wiaty przylegającej do dotychczas używanej części, przy czym część około 45,5 % użytkowanej dotychczas wiaty zostanie zlikwidowana (zgodnie z projektem) a teren po wyburzeniu wykorzystany zostanie pod obecnie budowaną część wiaty.

Prowadzona obecnie inwestycja polega na likwidacji starej konstrukcji wiaty i wybudowaniu nowej-wyższej hali z nowym dachem. Nowa hala została przedzielona ścianą działową na część biurową i magazynową i jest połączona ścianami zewnętrznymi i dachem z istniejącą wiatą.

Reasumując dotychczas używana część wiaty i nowobudowana po zakończeniu inwestycji stanowiły będą jeden obiekt, który będzie wykorzystywany wspólnie z dotychczasową wiatą jako jeden magazyn (licząc według powierzchni zabudowy po zakończeniu inwestycji nowa wiata - hala stanowiła będzie około 86% wykorzystanej powierzchni a stara pozostająca bez zmian około 14%).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy należy skorygować (zmniejszyć) podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych dotychczas użytkowanej części wiaty z powodu częściowej jej likwidacji o 45,5% wartości początkowej i o nie zamortyzowaną wartość powiększyć koszty budowy nowej hali a nową halę potraktować jako nowy środek trwały i amortyzować stawką 2,5% rocznie ?
2.  Czy wartość początkową obecnie amortyzowanej istniejącej wiaty zwiększyć o poniesione nakłady na budowę nowej części (około 86% powierzchni) i pozostawić dotychczasową stawkę amortyzacji-10 % ?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on zastosować stawkę 10 %, gdyż wiata dobudowana, będzie wykorzystywana wspólnie z dotychczasowa wiatą. Nowy obiekt tworzy jedną całość ze zmodernizowaną halą, ma wspólne wejście i wspólną instalację elektryczną

Według nas jest to ulepszenie środka trwałego.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji wartość początkową tych środków powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie.

Pismem z dnia 13 marca 1995 r., PO 3/722-160/94, Ministerstwo Finansów wyjaśniło pojęcie "ulepszenia". I tak do wydatków na ulepszenie środków trwałych zalicza się wydatki na ich:

1.  przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowę, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności zaś budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
3.  rekonstrukcję, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
4.  adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż wskazywało jego pierwotne przeznaczenie, albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych,
5.  modernizację, tj. unowocześnienie środków trwałych.

Według Spółki jest to rozbudowa istniejącej już wiaty, która służy temu samemu celowi i powinniśmy zwiększyć wartość początkową dotychczasowego środka trwałego i od tej powiększonej wartości dokonywać odpisów amortyzacyjnych ze stawką 10%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami) określanej w dalszej części „ustawa o pdop”, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Przyjętym w doktrynie poglądem jest, że z ulepszeniem środków trwałych mamy do czynienia gdy następuje ich:

1.  przebudowa, czyli zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
3.  adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,
4.  rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
5.  modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Środki trwałe uważa się za ulepszone (w wyniku czego następuje zwiększenie ich wartości początkowej) przy łącznym spełnieniu następujących warunków:

*   wydatki na ulepszenie muszą być związane z przebudową, rozbudową, rekonstrukcją, adaptacją lub modernizacją danego środka trwałego,
*   wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania,
*   suma tych wydatków w roku przekracza 3.500 zł.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tak więc nakłady na ulepszenie środka trwałego zwiększają wartość początkową środka trwałego, a tym samym podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia tego zwiększenia do ewidencji (art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Ponadto należy zaznaczyć, iż w wyniku dokonanego ulepszenia środków trwałych podatnik nie może zmienić wybranej pierwotnie metody amortyzacji, bowiem - zgodnie z art. 16h ust. 2 ustawy o pdop – podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Wobec powyższego rozbudowę istniejącej wiaty należy uznać za ulepszenie środka trwałego. Spółka od zwiększonej wartości początkowej omawianego środka trwałego powinna kontynuować dokonywanie odpisów amortyzacyjnych według wybranej wcześniej metody - stosownie do postanowień art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop - do końca miesiąca, w którym nastąpi zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z jego (nową – podwyższoną) wartością początkową (jeśli oczywiście wcześniej nie wystąpią inne okoliczności określone w tym przepisie). Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.