Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-163/11/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-10-05
Teza: Wprowadzanie na rynek krajowy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo nie podlegało opodatkowaniu opłatą paliwową jedynie w okresie od dnia 15 października 2009 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r.
Słowa kluczowe: opłata-opłata paliwowa; paliwo; wyroby-wyroby energetyczne-biokomponenty
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2011 roku (data wpływu 11.07.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie objęcia tą opłatą biokomponentów stanowiących samoistne paliwo - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2011 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie objęcia tą opłatą biokomponentów stanowiących samoistne paliwo.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach prowadzonej działalności wyprowadza ze składu podatkowego, poza zawieszeniem poboru akcyzy, biokomponenty stanowiące samoistne paliwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy powoduje - zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - powstanie obowiązku w zakresie akcyzy, a także - w związku z art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - powstanie obowiązku w zakresie opłaty paliwowej będącej - zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lipca 2010 roku sygn. I SA/Lu 241/10 - podatkiem stanowiącym „dodatek do akcyzy".

Wątpliwości Spółki budzi stawka opłaty paliwowej mająca zastosowanie, począwszy od dnia 1 maja 2011 roku dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych bez względu na klasyfikację CN.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, bez względu na klasyfikację CN, nie podlegają opłacie paliwowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 10 ust. 1 ustawy stanowi, że „obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej".

Biorąc pod uwagę, że w przedstawionym stanie faktycznym zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy powoduje powstanie obowiązku, o którym mowa powyżej, zważyć należy, iż zastosowanie - w opisanym stanie faktycznym - będzie miał dodatkowo art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 roku o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, który stanowi, że: „obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h". Stawki opłaty paliwowej są określone w art. 37 m ustawy. Przy czym z dniem 1 stycznia 2011 weszła w życie tzw. ustawa okołobudżetowa opublikowana w Dz. U. Nr 238 poz. 1578, która w art. 28 ust. 5 nadaje - z mocą obowiązującą od 1 maja 2011 r. - nowe brzmienie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym (opodatkowanie przedmiotowych paliw akcyzą) nie zmieniając regulacji prawnych zawartych w ustawie z dnia 27 października 1994 roku o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (dalej: ustawa o autostradach),

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc powyższe pod uwagę, obciążenie biokomponentów stanowiących samoistne paliwa winno nastąpić - począwszy od dnia 1 maja 2011 roku zgodnie z regulacją art. 37h ustawy o autostradach, który stanowi, że:

„1. Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową".

2\. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

3\. Paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące produkty:

1.  benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 i CN 2710 11 49;
2.  oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41;
3.  gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
4.  wyroby inne niż określone w pkt 1-3, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, z wyłączeniem stanowiących samoistne paliwa biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych bez względu na kod CN.

Wnioskodawca kierując się treścią przepisu art. 37h ustawy o autostradach, a w szczególności biorąc pod uwagę wyłączenie zawarte w ust. 4 tegoż przepisu uznaje, że biokomponenty stanowiące samoistne paliwa nie podlegają - również począwszy od 1 maja 2011 roku - opłacie paliwowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. z 2004 r. Dz. U. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) zwana dalej ustawą o autostradach płatnych, wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.

Brzmienie powyższego przepisu zostało nadane art. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 666, zwana dalej ustawą zmieniającą). Zgodnie z art. 5 ww. ustawy zmieniającej, powyższy przepis stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tych przepisach ze wspólnym rynkiem.

Należy zauważyć, że w przypadku decyzji o nie wnoszeniu zastrzeżeń do zgłoszonego środka pomocowego, Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich skrócone zawiadomienie o podjęciu takiej decyzji.

Zawiadomienie o nie zgłoszeniu przez Komisję Europejską zastrzeżeń do notyfikowanego jej programu pomocowego w sprawie N 57/08 „pomoc operacyjna w zakresie biopaliw” zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich 2009/C 247/01 z dnia 15 października 2009 r. Przedmiotową datę publikacji należy zatem przyjąć jako dzień ogłoszenia pozytywnej decyzji przez Komisję Europejską w przedmiotowej sprawie.

Powyższa decyzja wygasła z dniem 30 kwietnia 2011 roku. Zauważyć także należy, iż jako podstawę prawną w przedmiotowej decyzji podano m.in. ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2571 ze zm.) – art. 37h ust. 1.

Analiza opisanego stanu prawnego wskazuje, iż ww. ulga (brak zapłaty opłaty paliwowej od biokomponentów stanowiących samoistne paliwo) mogła mieć zastosowanie jedynie w trakcie obowiązywania ww. pozytywnej decyzji Komisji. Z brzmienia przepisu wskazującego, iż obowiązuje on od dnia ogłoszenia pozytywnej opinii (a co za tym idzie, nie obowiązywania przed tym dniem) należy wysnuć wniosek, iż traci on swoją moc wraz z jej wygaśnięciem (tj. po dniu, w którym przedmiotowa decyzja straciła swoją ważność).

Uwzględniając powyższe, wprowadzanie na rynek krajowy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo nie podlegało opodatkowaniu opłatą paliwową jedynie w okresie od dnia 15 października 2009 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r.

Podkreślenia wymaga, iż stanowisko organu zbieżne jest z brzmieniem art. 3 uchwalonej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 września 2011 roku, ustawy o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż biokomponenty stanowiące samoistne paliwo nie podlegają opłacie paliwowej od dnia 1 maja 2011 roku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.