Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-299/12-2/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-28
Teza: Czy sprzedając ww. samochód Zainteresowana postąpi zgodnie z obowiązującymi przepisami, stosując przy sprzedaży stawkę podatku VAT „zw” (zwolnione)?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; leasing; leasing-umowa cesji leasingu-wykup przedmiotu umowy leasingu; odliczenia; samochód-samochód osobowy; samochód-sprzedaż samochodu; sprzedaż; towar-towar używany; umowa-umowa leasingu; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2012 r. (data wpływu 19 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży samochodu osobowego wykupionego z leasingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży samochodu osobowego wykupionego z leasingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 16 grudnia 2002 r. zawarła umowę „leasingu operacyjnego dewizowego”, zgodnie z którą leasingowany samochód nie stanowił jej własności. Przedmiotem leasingu był samochód osobowy (bez homologacji na samochód ciężarowy). W czasie trwania umowy leasingu Zainteresowana otrzymywała faktury, z tytułu świadczonej usługi leasingu na jej rzecz. Wystawione faktury zawierały podatek VAT, który zgodnie z przepisami odliczała w wysokości 60%, jednak nie więcej niż 6000 zł. Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawczyni skorzystała z przysługującego jej prawa wykupu samochodu. W związku z tym w dniu 11 grudnia 2007 r., na podstawie otrzymanej faktury, wykupiła ww. samochód za kwotę 519,60 zł brutto, w tym VAT w wysokości 93,70 zł. Po wykupie, przedmiotowy samochód został wprowadzony jako środek trwały do prowadzonej przez Zainteresowaną działalności gospodarczej, a następnie został jednorazowo zamortyzowany. Z faktury dokumentującej wykup samochodu, błędnie został odliczony VAT w wysokości 100%, jednak została złożona korekta deklaracji VAT, w wyniku której odliczenie VAT-u od zakupu samochodu zostało zmniejszone do wysokości 60%. Obecnie Wnioskodawczyni rozważa możliwość sprzedaży przedmiotowego samochodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając ww. samochód Zainteresowana postąpi zgodnie z obowiązującymi przepisami, stosując przy sprzedaży stawkę podatku VAT „zw” (zwolnione)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z brzemieniem przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, tj. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy który stanowi, iż od podatku zwalnia się „dostawę towarów używanych (\`(...)\`)” przy czym za towary używane, o których mowa powyżej, zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się „pozostałe towary (\`(...)\`), których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku”.

Również, zgodnie z rozporządzeniem ministra finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz. 392 ze zm.) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, (zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 5) zwalnia się od podatku „dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`) jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy”.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny Zainteresowana uważa, że ewentualna sprzedaż przedmiotowego samochodu powinna nastąpić z zastosowaniem stawki VAT „zw” (zwolnione).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei, stosowanie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemajacej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Co do zasady, stosownie do art. 41. ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60 % kwoty podatku:

1.  określonej w fakturze lub
2.  wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub
3.  należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4.  należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

– nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast, w myśl art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” postanowiono, iż w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei w myśl art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który został zastąpiony ww. art. 3 ust. 1 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca nie więcej jednak niż 6000 zł – z zastrzeżeniem ust. 2.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 16 grudnia 2002 r. zawarła umowę „leasingu operacyjnego dewizowego”, zgodnie z którą leasingowany samochód nie stanowił jej własności. Przedmiotem leasingu był samochód osobowy (bez homologacji na samochód ciężarowy). W czasie trwania umowy leasingu Zainteresowana otrzymywała faktury, z tytułu świadczonej usługi leasingu na jej rzecz. Wystawione faktury zawierały podatek VAT, który zgodnie z przepisami odliczała w wysokości 60%, jednak nie więcej niż 6000 zł. Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawczyni skorzystała z przysługującego jej prawa wykupu samochodu. W związku z tym w dniu 11 grudnia 2007 r., na podstawie otrzymanej faktury, wykupiła ww. samochód za kwotę 519,60 zł brutto, w tym VAT w wysokości 93,70 zł. Po wykupie, przedmiotowy samochód został wprowadzony jako środek trwały do prowadzonej przez Zainteresowaną działalności gospodarczej, a następnie został jednorazowo zamortyzowany. Z faktury dokumentującej wykup samochodu, błędnie został odliczony VAT w wysokości 100%, jednak została złożona korekta deklaracji VAT, w wyniku której odliczenie VAT-u od zakupu samochodu zostało zmniejszone do wysokości 60%. Obecnie Wnioskodawczyni rozważa możliwość sprzedaży przedmiotowego samochodu.

W myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 ww. ustawy.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.

Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – nie związaną z samą umową leasingu.

Mając na uwadze powyższe oraz treść przepisu art. 43 ust. 2 ustawy należy stwierdzić, że prawo do zastosowania zwolnienia będzie miał tylko taki dostawca, u którego minęło co najmniej pół roku od nabycia przez niego prawa do rozporządzania danym towarem jak właściciel. Oznacza to, iż okres użytkowania rzeczy ruchomej na podstawie umowy leasingu nie może być liczony do limitu półrocznego, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 2 ustawy, bowiem Zainteresowana użytkując samochód na podstawie umowy leasingu nie nabyła prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel.

Jednak przedmiotowy samochód osobowy spełniał będzie definicję towaru używanego, gdyż od momentu jego wykupu na własność do chwili sprzedaży upłynie, jak wskazała Wnioskodawczyni, okres 6 miesięcy.

Z uwagi, iż Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie może on skorzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Może on natomiast skorzystać ze zwolnienia, wskazanego w ww. § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia gdyż – po dokonaniu korekty deklaracji VAT - wypełnia przesłanki w nim zawarte.

Reasumując, z uwagi na powołane przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego dokonana w terminie dłuższym niż pół roku po wykupie z leasingu, będzie korzystała ze zwolnienia na mocy § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.