Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-111a/09/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-05-05
Teza: Czy z tytułu wniesienia aportu do spółki (w trzech wariantach) powstaje po stronie Wnioskodawcy zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2009 r. data wpływu (12 lutego 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania zobowiązania podatkowego z tytułu wniesienia przedsiębiorstwa w formie aportu do spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania zobowiązania podatkowego z tytułu wniesienia przedsiębiorstwa w formie aportu do spółki.

W przedmiotowym wniosku, oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie transportu drogowego - przewozu towarów, w oparciu o bazę transportową, nowoczesny park samochodowy, obejmujący między innymi flotę pojazdów transportowych, parking, warsztaty i biura. Zatrudnia ponad pięćdziesiąt siedem osób. Przedmiotową działalność prowadzi na – stanowiącej wyłączną Jego własność – nieruchomości gruntowej zabudowanej parkingiem dla pojazdów, budynkami warsztatów oraz budynkiem biurowym (nieruchomość zakładowa).

Na potrzeby prowadzonej działalności, zaciągnął jeden kredyt bankowy (obrotowy) na cele zakupu jednego z pojazdów. Na przedsiębiorstwo Wnioskodawcy składają się:

*   Aktywa trwałe: nieruchomość zakładowa, środki transportu, maszyny i urządzenia, wyposażenie (w tym meble biurowe), komputery oraz inne podobne składniki.
*   Aktywa obrotowe: nabyte części zamienne do pojazdów, środki pieniężne na Jego rachunku bankowym (firmowym) wraz z kwotą kredytu bankowego, wierzytelności handlowe (należności) ustalone co do osoby dłużników (kontrahentów), kwoty i terminu zapłaty.
*   Pasywa: ustalone co do osoby wierzycieli (kontrahentów), kwoty i terminu zapłaty zobowiązania handlowe (długi) oraz zobowiązanie kredytowe wynikające z zawartej umowy o kredyt obrotowy - w zakresie kapitału tego kredytu.
*   Wartości niematerialne i prawne nieujęte w księgach handlowych przedsiębiorstwa: prawo do nazwy przedsiębiorstwa, prawo do know - how (tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa), licencje na popularne biurowe programy komputerowe, prawo do strony internetowej oraz prawo do dokumentacji finansowej (w zakresie przewidzianym w przepisach prawa) - przy czym ww. prawa nie zostały zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a wydatki ponoszone w związku z ich wytworzeniem (opłaty rejestracyjne, urzędowe i inne wydatki) były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, bez ujmowania jako wydatki na nabycie lub wytworzenie wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych.
*   Ogół praw i obowiązków z zawartych umów: prawa i obowiązki z umów zawartych z pracownikami, z kontrahentami handlowymi, z przedsiębiorstwami leasingowymi (umowy leasingu operacyjnego - przedmioty leasingu amortyzuje finansujący), z dostawcami mediów do nieruchomości zakładowej.

Do dnia złożenia wniosku Wnioskodawca nie dokonał rejestracji w urzędzie patentowym znaku towarowego, którym posługuje się w toku wykonywanej działalności jako znakiem słowno- graficznym (logo). Znak ten zamierza zarejestrować jako znak towarowy, według rozważanych niżej wariantów.

Wnioskodawca zamierza wnieść wyżej wskazane przedsiębiorstwo w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w następujących wariantach:

Wariant pierwszy (podstawowy).

Wnioskodawca wnosi cale przedsiębiorstwo w charakterze aportu do nowo tworzonej w tym celu spółki z o.o. Do aportu nie wchodzą:

*   niektóre trudno ściągalne wierzytelności zaległe względem kontrahentów - dłużników, na które to wierzytelności utworzono odpisy. Możliwości ich ściągnięcia nie są znaczne i jako składniki majątkowe nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa, bowiem pod względem wartościowym nie stanowią znaczącego udziału w całości obrotów. Ponieważ są one dochodzone sądownie lub egzekwowane przez komornika, w związku z tym ich przeniesienie na spółkę (jako nowy podmiot dochodzący tych praw) wymagałoby wypełnienia czasochłonnych formalności natury prawno-procesowej,
*   zobowiązania przedsiębiorstwa, które stanowią koszty podatkowe Wnioskodawcy w dacie ich faktycznej zapłaty, należne za okres do dnia rejestracji sądowej wniesienia aportu. Koszty te zostaną uregulowane w całości przez Wnioskodawcę do dnia rejestracji sądowej i nie będą obciążać spółki, w szczególności odsetek od kredytu, naliczonych przez bank do dnia rejestracji sądowej.

Wyłączenie tej części zobowiązań jest spowodowane brakiem sukcesji podatkowej pomiędzy Wnioskodawcą, a spółką w rozumieniu art. 93 i dalsze Ordynacji podatkowej, co powoduje konieczność zamknięcia tych rachunków odrębnie dla spółki i Wnioskodawcy. Datą rozliczenia jest data wpisu w rejestrze przedsiębiorców wniesienia aportu (sądowej rejestracji wniesienia aportu).

Ponadto, w wariancie pierwszym, Wnioskodawca nie dokonuje „na siebie”, tj. we własnym imieniu i na własny rachunek, zgłoszenia ani rejestracji znaku towarowego. Zgłoszenia i rejestracji dokona dopiero nowo powstająca spółka, do której zostanie wniesiony aport.

Wariant drugi.

Odpowiada on wariantowi pierwszemu (podstawowemu) z tą zmianą, iż jeszcze przed wniesieniem aportu Wnioskodawca dokonuje „na siebie” (we własnym imieniu i na własny rachunek) zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, to jest do majątku prowadzonego przedsiębiorstwa. W porównaniu do wariantu pierwszego, w ramach aportu zostanie dodatkowo przeniesione na spółkę - wynikające z dokonanego przez Wnioskodawcę zgłoszenia - tzw. prawo pierwszeństwa do rejestracji znaku towarowego, które powstaje już w dacie zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji w urzędzie patentowym. Prawo do rejestracji znaku (prawo ochronne na znak towarowy) nabędzie już następca prawny, tj. spółka jako nabywca przedsiębiorstwa, po zakończeniu procedury rejestracyjnej w Urzędzie Patentowym.

Reasumując Wnioskodawca wskazał, że w porównaniu z wariantem pierwszym (podstawowym) do aportu wchodzi dodatkowo prawo pierwszeństwa ze zgłoszenia znaku towarowego.

Wariant trzeci.

Odpowiada wariantowi drugiemu z tą zmianą, iż z aportu zostaną dodatkowo wyłączone następujące przedmioty majątkowe: stanowiąca własność Wnioskodawcy nieruchomość zakładowa oraz ogół praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez niego z dostawcami mediów do ww. nieruchomości zakładowej. W miejsce tak wycofanych składników aportu Wnioskodawca ustanowi na rzecz spółki - w ramach aportu – zastępczy, odpłatny tytuł prawny do nieruchomości, upoważniający do korzystania przez przedsiębiorstwo z nieruchomości w niezmienionym zakresie, według stawek nie wyższych niż rynkowe.

Wnioskodawca rozważa ustanowienie, alternatywnie:

*   odpłatnego prawa najmu nieruchomości zakładowej na rzecz Spółki,
*   odpłatnego prawa użytkowania nieruchomości zakładowej na rzecz Spółki (prawa rzeczowego).

Z otrzymywanego przez Wnioskodawcę czynszu będą między innymi pokrywane koszty dostaw mediów do nieruchomości. Wspomniany tytuł prawny będzie ustanowiony na rzecz spółki (jako składnik aportu) jako obowiązujący od momentu rejestracji sądowej wniesienia aportu, na czas nieoznaczony. Czynsz będzie naliczany w fakturach VAT i płatny przez spółkę na bazie miesięcznej. Spółka, po wniesieniu aportu, może z tego prawa zrezygnować wedle własnego uznania. Po wniesieniu aportu strony mogą ponadto - w drodze pisemnego uzgodnienia - zmienić warunki używania (użytkowania), w tym podstawę ustalenia wynagrodzenia oraz jego stawki. Spółka zacznie używać nieruchomości niezwłocznie po dniu rejestracji sądowej wniesienia aportu.

Reasumując Wnioskodawca wskazał, że w porównaniu z wariantem pierwszym (podstawowym):

*   z aportu wycofano własność nieruchomości zakładowej oraz umowy (ogól praw i obowiązków z umów) o dostawę mediów do nieruchomości zakładowej,
*   w miejsce wycofanych elementów aportu - jego skład uzupełniono o zastępczy (odpłatny) tytuł prawny do używania nieruchomości,
*   skład aportu uzupełniono o prawo pierwszeństwa do rejestracji znaku towarowego, ze zgłoszenia dokonanego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wskazał, że we wszystkich wariantach uzyska zgody kontrahentów na przeniesienie wszystkich umów (tj. ogółu praw i obowiązków z tych umów) stanowiących element aportu, na spółkę jako nabywcę aportu. Dodatkowo, z uwagi na prawną niemożność cesji ogółu praw i obowiązków z rachunku bankowego Wnioskodawcy w świetle praktyki bankowej i przepisów Prawa Bankowego - do gromadzenia środków pieniężnych przedsiębiorstwa (aportu) po wniesieniu aportu spółka wykorzysta swój obecny rachunek bankowy lub założy nowy rachunek bankowy. Na taki rachunek zostaną przelane wszystkie środki pieniężne przedsiębiorstwa, obejmujące również środki pochodzące z kredytu. Wnioskodawca zapewni przeniesienie - w ramach aportu - umowy kredytowej oraz zabezpieczenia kredytu w taki sposób, aby kredyt ten był zabezpieczony na ww. rachunku spółki.

Wnioskodawca wyjaśnił, że wariant pierwszy - w zakresie wyłączenia niektórych wierzytelności zaległych (dochodzonych prawnie) - jest rozważany z tego powodu, iż wygodniejsza będzie ich windykacja przez obecnego powoda (wierzyciela). Z uwagi na przypadki toczących się już postępowań sądowych i egzekucyjnych, włączenie ich do aportu wymagałoby albo zgody przeciwników procesowych, albo uzyskania nowej sądowej klauzuli wykonalności na tytule egzekucyjnym (art. 192 i 788 Kodeksu postępowania cywilnego), gdyż zmienia się osoba powoda lub wierzyciela prowadzącego egzekucję. Objęcie ich aportem spowodowałoby wydłużenie czasu ich ściągania, bez znaczącej korzyści dla przedsiębiorstwa. Gospodarczo uzasadnione jest więc prowadzenie ich windykacji przez obecnego powoda (wierzyciela), tj. Wnioskodawcę.

Z uwagi na brak sukcesji podatkowej pomiędzy Wnioskodawcą, a nowo powstającą spółką konieczne jest również odrębne uregulowanie rachunków podatkowych Wnioskodawcy i spółki, by w świetle przepisów podatkowych żaden z podmiotów nie spłacał kosztów dotyczących działalności drugiego podmiotu; w takim przypadku podmiot spłacający te koszty nie będzie mógł ich zaliczyć do kosztów podatkowych. Za dzień rozliczenia należy przyjąć dzień rejestracji sądowej wniesienia aportu, gdyż z tym dniem na spółkę przechodzi własność i posiadanie przedsiębiorstwa, więc z tym dniem koszty generowane przez przedsiębiorstwo mogą być uznane za związane z przychodami spółki i z jej działalnością przez nabyte w ramach aportu przedsiębiorstwo.

W zakresie wariantu drugiego Wnioskodawca rozważa ewentualną sprzedaż nieruchomości zakładowej w późniejszym okresie, w przypadku zmiany miejsca prowadzenia działalności lub branży; z tego też powodu bierze pod uwagę pozostawienie nieruchomości zakładowej w majątku osobistym.

Transakcja sprzedaży tej nieruchomości, dokonana przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną, będzie dla Wnioskodawcy bardziej dogodna ze względów finansowych, zaś jej udostępnienie spółce dla celów kontynuacji działalności przedsiębiorstwa może odbywać się na podstawie wyżej proponowanych tytułów prawnych.

Z uwagi na ochronę wnoszonej (w ramach aportu) tajemnicy przedsiębiorstwa Wnioskodawca zobowiąże się względem nowopowstałej spółki do nieujawnienia, nieprzekazywania oraz niezbywania jakichkolwiek informacji stanowiących taką tajemnicę przedsiębiorstwa. Wnioskodawca zobowiąże się ponadto do niepodejmowania oraz nieprowadzenia - przez okres 3 lat od dnia wniesienia aportu - jakiejkolwiek działalności konkurencyjnej względem spółki, w tym jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, wspólnik spółki prowadzącej taką działalność konkurencyjną, członek organu jakiejkolwiek osoby prawnej prowadzącej działalność konkurencyjną, a także jako jej pełnomocnik, doradca lub w innym podobnym charakterze. Po wniesieniu aportu Wnioskodawca dokona zmiany (ograniczenia) zakresu prowadzonej działalności na „najem nieruchomości” oraz - ewentualnie - inną działalność nie naruszającą zakazu konkurencji i nie wchodzącą w zakres branży wnoszonego aportem przedsiębiorstwa. Wnioskodawca będzie pełnił funkcję prezesa zarządu spółki, do której zostanie wniesiony aport.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że w zakresie każdego z trzech przedstawionych zdarzeń przyszłych przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Aport będzie wnoszony do nowotworzonej spółki z o.o. Jak wyjaśnił Wnioskodawca, w okresie do dnia rejestracji sądowej spółka może potrzebować utworzenia rachunku bankowego, w celu gromadzenia środków pieniężnych m. in. na potrzeby jej rejestracji (opłaty notarialne, sądowe i inne). Do momentu faktycznego przejęcia przedsiębiorstwa oraz wszystkich jego składników z kwot tych będą regulowane bieżące wydatki spółki. Przejęcie wszystkich składników przedsiębiorstwa ma nastąpić dopiero w dacie rejestracji w sądzie. Spółka będzie nosić nazwę „T” i zostanie zarejestrowana po otrzymaniu przedmiotowej interpretacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu wniesienia aportu do spółki (w trzech wariantach) powstaje po stronie Wnioskodawcy zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, we wszystkich wariantach z tytułu wniesienia aportu nie powstanie po stronie wnoszącego zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, transakcje zbycia przedsiębiorstwa nie podlegają opodatkowaniu według tej ustawy, zaś przedmiotem aportu w przedmiotowym stanie faktycznym jest przedsiębiorstwo. Tym samym wniesienie aportu do spółki kapitałowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W stanie faktycznym przeniesienie własności aportu przez Wnioskodawcę na spółkę w zamian za wyemitowane na Jego rzecz udziały stanowi transakcję odpłatnego zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy. W związku z tym dokonanie tej czynności jest dla Wnioskodawcy neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny, dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Wyłączenie ze zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka, na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników.

Należy jednak zwrócić uwagę, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy przedmiotowa transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa cywilnego.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będący właścicielem przedsiębiorstwa, na które składają się aktywa trwałe, aktywa obrotowe, pasywa, wartości niematerialne i prawne, ogół praw i obowiązków (szczegółowo wymienione na str. 2 i 3 wniosku) rozważa możliwość wniesienia aportu do spółki z o.o. tego przedsiębiorstwa w trzech wariantach. Przedmiotem aportu – jak wskazano we wniosku – w trzech przedstawionych wariantach każdorazowo będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. W przypadku pierwszego wariantu wyłączeniu z przedmiotu aportu podlegać będą trudno ściągalne wierzytelności zaległe oraz zobowiązania przedsiębiorstwa. W wariancie drugim, przedmiot aportu będzie taki jak w wariancie pierwszym z tą zmianą, że dodatkowo aport obejmie prawo pierwszeństwa do rejestracji znaku towarowego. Natomiast wariant trzeci odpowiada wariantowi drugiemu z tą zmianą, że z przedmiotu aportu zostaną wyłączone przedmioty majątkowe stanowiące własność Wnioskodawcy (nieruchomość zakładowa oraz ogół praw i obowiązków wynikających z umów zawartych z dostawcami mediów) z jednoczesnym ustanowieniem w ramach tej czynności na rzecz spółki zastępczego, odpłatnego tytułu prawnego do tej nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że we wszystkich ww. wariantach przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż o ile - jak wskazał Wnioskodawca - przedmiotem aportu we wszystkich wskazanych wariantach będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, to czynność ta podlegać będzie wyłączeniu spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

Końcowo wskazać należy, iż definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy wyłączone z tej czynności składniki przedsiębiorstwa nie spowodują utraty przez to przedsiębiorstwo przymiotów, o których mowa w przytoczonych wcześniej przepisach Kodeksu cywilnego.

Ponadto wskazać należy, że kwestie dotyczące: obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przez wnoszącego aport, sposobu obliczenia proporcji przez spółkę otrzymującą aport oraz wpływu wniesionego aportu na rozliczenie w okresie do dnia rejestracji w sądzie, zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych o numerach odpowiednio ITPP2/443-111b/08/AD, ITPP2/443-111c/08/AD oraz ITPP2/443-111d/08/AD.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.