Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-58/15/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-05
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 stycznia 2015 r. (data wpływu 23 stycznia 2015 r.) , uzupełnionym pismem z 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu 23 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu 23 kwietnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 8 kwietnia 2015 r. znak: IBPP1/4512-58/15/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - Województwo - jest czynnym podatnikiem VAT od roku 1999, składającym comiesięczne deklaracje VAT-7, zarejestrowanym w Urzędzie Skarbowym. W zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, do realizacji których Województwo zostało powołane, nie jest podatnikiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Województwo rozlicza ten podatek jedynie od czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Województwo planuje zamianę nieruchomości w postaci trzech działek oznaczonych numerami 11/7,11/8, 11/9 z Agencją Mienia Wojskowego w celu budowy Centrum Muzyki.

Nieruchomości powyższe zostały przekazane na podstawie decyzji administracyjnej z 25 lutego 2000 r. w trybie art. 49 i art. 50 ustawy z dnia z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, wydanej przez wojewodę, który przekazuje mienie Skarbu Państwa we władanie państwowych osób prawnych, służące realizacji zadań województwa określonych w tej ustawie lub służące realizacji strategii województwa i regionalnych programów operacyjnych, jeżeli zadania przekraczają zakres użyteczności publicznej.

Przekazanie następuje nieodpłatnie z dniem, w którym decyzja staje się ostateczna. Zgodnie z art. 52 tej ustawy przekazanie mienia jest wolne od podatków i opłat.

Decyzje mają charakter konstytutywny (tworzą nowy stan prawny).

Działki mające być przedmiotem zamiany stanowią niezabudowany i niezagospodarowany teren, nieobjęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta przyjętego uchwałą Rady Miasta z 16 kwietnia 2003, działka nr 11/7 w 20% stanowi obszar zieleni publicznej, a w 80% obszar zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, natomiast działka nr 11/8 stanowi obszar zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Działki te znajdują się w terenach o przeważającej funkcji mieszkaniowej o wysokiej intensywności MW.

Do Wydziału Architektury i Urbanistyki UM wpłynął wniosek osób fizycznych w stosunku do działki nr 11/9, o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: „…”.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla powyższego zamierzenia inwestycyjnego została wydana i uzyskała walor ostateczności.

Tym samym działka o numerze 11/9 posiada decyzję o warunkach zabudowy, natomiast co do dwóch pozostałych o numerze 11/7 i 11/8 w dniu 30 września 2014 r. został złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: „….”

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że wniosek o wydanie decyzji administracyjnej o ustalenie warunków zabudowy, złożyła Pracownia Projektowa, działająca przez pełnomocnika. Warunki zabudowy zostały złożone dla zamierzenia inwestycyjnego pn. „…”.

Województwo, będące właścicielem nieruchomości, nie może przewidzieć, czy w dacie zamiany nie będzie obowiązywała jakakolwiek decyzja o warunkach zabudowy. Organ wydający decyzję nie bada własności nieruchomości, co oznacza, iż decyzja ta nie rodzi praw do nieruchomości. Należy zauważyć, iż w stosunku do nieruchomości (działek) może toczyć się jednocześnie wiele postępowań. Wynika to z art. 63 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Organem wydającym decyzję o warunkach zabudowy jest wójt, burmistrz, prezydent, którzy działają na podstawie art. 35 i następne kodeksu postępowania administracyjnego, zatem strony transakcji nie mogą przewidzieć okoliczności wpływających na czas wydania decyzji.

Dla działek nr 11/7 i 11/8 nie wydano do chwili obecnej żadnej decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy planowana transakcja dotycząca dwóch działek nr 11/7 i 11/8, przeprowadzona będzie przy zastosowaniu zwolnionej stawki VAT, biorąc pod uwagę, iż nie są one objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu oraz gdy wydanie decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do nich jest w toku?

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja terenów budowlanych została zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy nieruchomości gruntowych zabudowanych i niezabudowanych, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę - są zwolnione od podatku VAT.

Działki będące przedmiotem zamiany nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Jedna z nich o numerze 11/9 spełnia drugi warunek z art. 2 pkt 33 ustawy, czyli posiada decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. W związku z powyższym, transakcja dotycząca tej działki objęta będzie 23 % podatkiem VAT.

Co do dwóch pozostałych działek o numerze 11/7 i 11/8 - wydanie decyzji jest w toku. Wnioskodawca uważa więc, iż transakcja zamiany działek nr 11/7 oraz 11/8, w okresie oczekiwania na wydanie decyzji winna być zawarta zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi iż zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści cytowanego wyżej przepisu nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem dostawy towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do ww. przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż (zamiana) jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.) nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa oraz własność jednostki samorządu terytorialnego mogą być przedmiotem zamiany na nieruchomości stanowiące własność osób fizycznych lub osób prawnych. W przypadku nierównej wartości zamienianych nieruchomości stosuje się dopłatę, której wysokość jest równa różnicy wartości zamienianych nieruchomości.

Zatem zamiana wymienionych we wniosku działek, jako czynność cywilnoprawna zostanie więc dokonana przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT, spełniając definicję dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ww. ustawy o VAT podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z treścią art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 121) zamiana jest umową cywilnoprawną, na podstawie której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Natomiast zapis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Tym samym umowa zamiany skutkuje wzajemnym przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi towarami (w tym przypadku nieruchomościami) jak właściciel.

Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że umowa zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje zamianę nieruchomości w postaci działek oznaczonych numerami 11/7 i11/8.

Działki mające być przedmiotem zamiany stanowią niezabudowany i niezagospodarowany teren, nieobjęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Do działek o numerze 11/7 i 11/8 w dniu 30 września 2014 r. został złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: „…”.

Wniosek o wydanie decyzji administracyjnej o ustalenie warunków zabudowy, złożyła Pracownia Projektowa, działająca przez pełnomocnika. Warunki zabudowy zostały złożone dla zamierzenia inwestycyjnego pn. „…”.

Województwo, będące właścicielem nieruchomości, nie może przewidzieć, czy w dacie zamiany nie będzie obowiązywała jakakolwiek decyzja o warunkach zabudowy. Organ wydający decyzję nie bada własności nieruchomości, co oznacza, iż decyzja ta nie rodzi praw do nieruchomości. Organem wydającym decyzję o warunkach zabudowy jest wójt, burmistrz, prezydent, którzy działają na podstawie art. 35 i następne kodeksu postępowania administracyjnego, zatem strony transakcji nie mogą przewidzieć okoliczności wpływających na czas wydania decyzji.

Dla działek nr 11/7 i 11/8 nie wydano do chwili obecnej żadnej decyzji o warunkach zabudowy.

Przedmiotem zamian ma być także działka nr 11/9, dla której została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Należy zauważyć, że zwolnienia od podatku mają charakter wyjątkowy i powinny być traktowane jako odstępstwo od ogólnej zasady opodatkowania każdej odpłatnej dostawy. Zatem powinny one być stosowane ściśle.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje zatem oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 199), która – zgodnie z art. 1 ust. 1 – określa:

1.  zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej,
2.  zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy,

\-przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (…) (art. 4 ust. 2 cyt. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że o przeznaczeniu danego terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 60 ust. 1 ww. ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

W myśl art. 60 ust. 3 ww. ustawy decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda.

Natomiast zgodnie z art. 60 ust. 4 ww. ustawy sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.

Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wymienionych w tym przepisie warunków.

Decyzja o warunkach zabudowy stanowi potwierdzenie, iż planowana inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ostateczna decyzja o warunkach zabudowy umożliwia inwestorowi przejście do dalszego etapu procesu inwestycyjnego, jakim jest wystąpienie do właściwego organu architektoniczno-budowlanego z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeżeli zatem stan zgodności inwestycji z istniejącą zabudową trwa w czasie i istnieje niezależnie od działań podejmowanych przez inwestora, to dopiero wydanie decyzji o warunkach zabudowy aktualizuje jego uprawnienia wynikające z przepisów szczególnych, w tym przepisów prawa budowlanego.

Ponadto należy zauważyć, że w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska (…).

Związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o warunkach zabudowy oznacza, iż organ ten nie może tych warunków kształtować odmiennie, ale tylko w zakresie podstawowych parametrów dotyczących zmiany zagospodarowania terenu.

Organ architektoniczno-budowlany związany jest więc ustaleniami decyzji o warunkach budowlanych w zakresie, w jakim dopuszczają one realizację inwestycji z uwagi na istniejący ład przestrzenny.

Decyzja o warunkach zabudowy stanowi decyzję deklaratoryjną, mocą której organ wydający potwierdza w sposób autorytatywny uprawnienie inwestora do zrealizowania inwestycji w kształcie nadanym decyzją. Jej deklaratoryjny charakter przejawia się w fakcie, iż nie może ona kształtować sposobu zagospodarowania nieruchomości w sposób odrębny od istniejącej zabudowy, przesądzając o zgodności zamierzonej inwestycji z tzw. państwowym porządkiem przestrzennym, na który składają się ustawy szczególne i wymogi określone stanowiskiem w art. 61 ust. 1 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z wniosku wynika, że dla działki nr 11/9 wydano decyzję o warunkach zabudowy natomiast 30 września 2014 r. został złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zlokalizowanej na działach nr 11/7 i 11/8.

Dla działek nr 11/7 i 11/8 nie wydano do chwili obecnej żadnej decyzji o warunkach zabudowy.

Tak więc skoro dla niezabudowanych działek nr 11/7 i 11/8 brak jest planu zagospodarowania przestrzennego a także jeżeli w momencie zamiany tych działek (pomimo toczącego się postepowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania ww. działek) nie będą wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania tego terenu, to stwierdzić należy, że działki te nie będą terenem budowlanym w rozumieniu ustawy o VAT i dostawa ww. działek będzie korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Natomiast zamiana działki nr 11/9, jako działki budowlanej, dla której została wydana decyzja o warunkach zabudowy, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 146a pkt 1 tej ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby w momencie zamiany dla działek nr 11/7 i 11/8 istniały decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania tego terenu lub uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.