Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-804/15/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-12
Teza: Zwolnienie od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, transakcji zbycia udziału w zabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 06 sierpnia 2015 r. (data wpływu 12 sierpnia 2015 r.) uzupełnionym w dniu 20 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, transakcji zbycia udziału w zabudowanej nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2015 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 20 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, transakcji zbycia udziału w zabudowanej nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (podmiot powstały z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej) jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 2/3 części w nieruchomości (dalej: Nieruchomość), składającej się z działki (dalej: Działka) zabudowanej murowanym wolnostojącym budynkiem mieszkalnym oraz drewnianym garażem (dalej: Budynki). Wartość Budynków jest zdecydowanie niższa od wartości Działki. Wnioskodawca zamierza przekształcić się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Po przekształceniu, Wnioskodawca zamierza zbyć przysługujący jej udział w Nieruchomości na rzecz spółki kapitałowej (dalej: Spółka Kapitałowa). Zbycie może nastąpić w formie sprzedaży, może też nastąpić z wykorzystaniem instytucji datio in solutum zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.; dalej: Kodeks cywilny) - w takim przypadku Wnioskodawca w celu uregulowania całości lub części swoich zobowiązań wobec Spółki Kapitałowej przeniesie na jej rzecz Nieruchomość.

Wnioskodawca we wniosku wskazuje, że udział w Nieruchomości, który zamierza zbyć na rzecz Spółki Kapitałowej, został przez niego nabyty na podstawie:

1.  umowy sprzedaży zawartej w dniu 26 października 2012 r. (udział w wysokości 1/3), dalej: Umowa 1) – przedmiotowa transakcja miała miejsce przed przekształceniem Wnioskodawcy ze spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę jawną oraz
2.  umowy sprzedaży zawartej w dniu 31 marca 2014 r. (udział w wysokości 1/3), dalej: Umowa 2) – przedmiotowa sprzedaż miała miejsce po przekształceniu Wnioskodawcy w spółkę jawną.

Obie transakcje nie podlegały opodatkowaniu VAT – zarówno w przypadku Umowy 1), jak i Umowy 2) zbywający nie działał w charakterze podatnika VAT.

Od momentu nabycia Nieruchomości na podstawie Umowy 1) oraz Umowy 2) – Budynki nie były przedmiotem ulepszeń.

Wnioskodawca nie posiada informacji, które pozwalają jednoznacznie stwierdzić, czy przed nabyciem przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości na podstawie Umowy 1) oraz Umowy 2) doszło do pierwszego zasiedlenia Budynków w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Z informacji przekazanych Wnioskodawcy przez Spółkę Kapitałową wynika, iż niewykluczone jest, że Budynki po nabyciu przez Spółkę Kapitałową zostaną rozebrane. Niewykluczone jest również, że jeszcze przed zbyciem Nieruchomości Wnioskodawca wystąpi do odpowiedniego organu o pozwolenie na rozbiórkę Budynków, możliwe jest również, że na moment zbycia Wnioskodawca posiadać będzie pozwolenie na rozbiórkę Budynków.

We wniosku wskazano, że Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu wniosku zaznaczono, że:

1.  przedmiotem zbycia może być cały lub część przysługującego Wnioskodawcy udziału;
2.  bez względu na to, czy na dzień zbycia udziału w Nieruchomości Wnioskodawca dysponować będzie pozwoleniem na rozbiórkę, czy też nie, na Nieruchomości na dzień zbycia nie zostaną rozpoczęte żadne prace mające na celu rozebranie Budynków;
3.  dla przedmiotowej Nieruchomości wydana została decyzja o warunkach zabudowy, zgodnie z którą jest ona przeznaczona pod zabudowę budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym z lokalami handlowo-usługowymi (nieuciążliwymi) wraz z garażem podziemnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, które zostało doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy zbycie udziału w Nieruchomości przez Wnioskodawcę stanowić będzie transakcję zwolnioną z opodatkowania VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zbycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę (po przekształceniu w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością) na rzecz Spółki Kapitałowej będzie transakcją zwolnioną z opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z kolei w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z faktem, iż Nieruchomość, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie stanowić przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w przedmiotowej sytuacji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym, zbycie Nieruchomości (w drodze sprzedaży/datio in solutum) podlegać będzie przepisom ustawy o podatku VAT.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT dostawa nieruchomości może podlegać obowiązkowemu opodatkowaniu VAT, może podlegać obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania, bądź też podatnik może mieć prawo wyboru w przedmiotowej kwestii. Przepisy dotyczące zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy nieruchomości zawarte zostały w art. 43 ust. 1 pkt 9-10a, art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 7a ustawy o VAT.

I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwolnieniu od podatku VAT podlega dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. A contrario, dostawa terenów niezabudowanych, które mają charakter budowlany, bądź też przeznaczone są pod zabudowę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jednocześnie na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT pod pojęciem pierwszego zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT przewidział również możliwość zwolnienia z opodatkowania VAT niektórych nieruchomości, które nie mogą skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Przedmiotowe zwolnienie nie ma jednak charakteru fakultatywnego, a obligatoryjny. Innymi słowy, podatnik nie ma możliwości wyboru opodatkowania nieruchomości zwolnionej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z przedmiotowym przepisem: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie art. 43 ust. 7a ustawy o VAT warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Dodatkowo, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu – tym samym skutki podatkowe dostawy terenów zabudowanych uzależnione są od skutków podatkowych dostawy znajdujących się na danym terenie budynków, czy też budowli.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę zacytowane powyżej przepisy, w celu określenia, czy dostawa Nieruchomości wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego będzie opodatkowana podatkiem VAT, czy też z niego zwolniona należy przeanalizować możliwość zastosowania powołanych przepisów w stosunku do „aportowanych Nieruchomości”.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze fakt, iż Nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego wniosku jest działką zabudowaną, w celu oceny konsekwencji podatkowych zbycia Nieruchomości należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10-10a, ust. 7 i 10 ustawy o VAT.

Wnioskodawca we wniosku zaznacza, że nie jest w posiadaniu dokumentów/informacji, które pozwalałyby mu stwierdzić, czy doszło do pierwszego zasiedlenia Budynków, a tym samym, czy transakcja zbycia Nieruchomości (czy to w formie sprzedaży, czy w drodze datio in solutum) zwolniona zostanie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wnioskodawca w oparciu o posiadane dokumenty jest w stanie wyłącznie stwierdzić, iż do pierwszego zasiedlenia w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nie doszło w okresie w którym posiada on udział w Nieruchomości (czyli od 1 października 2012 r., kiedy to Wnioskodawca nabył udział w wysokości 1/3 na podstawie Umowy 1). W przedmiotowym okresie Wnioskodawca nie oddał bowiem Budynków w użytkowanie innym podmiotom (Budynki nie były przedmiotem wynajmu, dzierżawy, leasingu itp.).

Za pierwsze zasiedlenie, zdaniem Wnioskodawcy, nie można również uznać nabycia przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości na podstawie Umowy 1), ani Umowy 2) -Wnioskodawca nabył udział w Nieruchomości w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zbywcy nie działali w charakterze podatnika VAT). Wnioskodawca nie może jednak wykluczyć, iż do pierwszego zasiedlenia Nieruchomości doszło przed nabyciem udziałów w Nieruchomości przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro nie posiada on dokumentów potwierdzających, iż na dzień dokonania zbycia Nieruchomości dojdzie do spełnienia przesłanki umożliwiającej zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przedmiotowy przepis nie może mieć zastosowania. Zwolnienie z VAT jest pewnego rodzaju preferencją –odstępstwem od reguły, zgodnie z którą czynności podlegające przepisom ustawy o VAT co do zasady są opodatkowane. Tym samym, warunkiem koniecznym umożliwiającym zastosowanie przedmiotowej preferencji jest posiadanie odpowiednich dokumentów, dowodów potwierdzających spełnienie wskazanych w ustawie o VAT przesłanek. Skoro Wnioskodawca nie posiada przedmiotowych dokumentów – nie ma wystarczającej wiedzy na temat historii Nieruchomości w poprzednim okresie, nie może zastosować zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Bez względu jednak na powyższe, tj. czy doszło do pierwszego zasiedlenia Nieruchomości przed nabyciem udziału przez Wnioskodawcę, a tym samym, czy zastosowanie mogłoby mieć zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przeniesienie Nieruchomości na rzecz Spółki Kapitałowej korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT (które ma zastosowanie w przypadku, gdy nie znajduje zastosowania zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT). Oba przedstawione w przedmiotowym przepisie warunki zostaną bowiem spełnione:

1.  Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia udziału w Nieruchomości (jak wskazano powyżej transakcja nabycia udziałów na podstawie Umowy 1 i Umowy 2 nie podlegała opodatkowaniu VAT) oraz
2.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowej Nieruchomości.

Biorąc pod uwagę powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – zbycie Nieruchomości (po przekształceniu w spółkę kapitałową) na rzecz Spółki Kapitałowej będzie transakcją zwolnioną z opodatkowania VAT.

W uzupełnieniu swojego stanowiska Wnioskodawca zwraca uwagę, iż na ocenę skutków podatkowych zbycia Nieruchomości – możliwości zastosowania zwolnień z opodatkowania VAT w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10-10a ustawy o VAT (które dotyczą nieruchomości zabudowanych), nie ma wpływu fakt, czy Wnioskodawca na moment zbycia udziału w Nieruchomości będzie posiadać pozwolenie na rozbiórkę, czy też nie. Skoro, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na moment zbycia nie rozpoczną się żadne prace rozbiórkowe, Nieruchomość stanowić będzie nieruchomość zabudowaną.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, podkreślenia wymaga, iż zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego za tereny niezabudowane dla celów VAT mogą być uważane również grunty, na których posadowione są budynki przeznaczone do rozbiórki, niemniej wyłącznie w przypadku w którym rozpoczęto już prace rozbiórkowe. Przez rozpoczęcie prac rozbiórkowych należy rozumieć takie czynności jak założenie dziennika rozbiórki oraz zabezpieczenie terenu rozbiórki.

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę prezentowane jest m.in. w interpretacji indywidualnej:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 maja 2014 r., nr ILPP1/443-154/14-4/MK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r., nr IPPP2/443-1335/13-2/KOM.

Wnioskodawca mając na uwadze fakt, że w stosunku do Nieruchomości nie zostaną podjęte żadne prace rozbiórkowe – stoi na stanowisku, że Nieruchomość (Działkę, na której posadowione są Budynki) należy traktować jako teren zabudowany dla celów VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.