Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-542/10/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-30
Teza: Dokonanie na podstawie umowy zamiany planowanej dostawy przez Gminę gruntów, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego są przeznaczone pod zabudowę (składowisko odpadów) będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów.
Słowa kluczowe: budowle; odpady (śmieci); składowanie; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2010 r. (data wpływu 8 czerwca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zamiany nieruchomości – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zamiany nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza dokonać, w drodze umowy, zamiany nieruchomości gminnej o nr geod. 55/21 oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, częściowo na terenie oznaczonym symbolem 1O - teren składowiska odpadów obojętnych i odpadów zawierających azbest oraz częściowo na terenie oznaczonym symbolem 2 ZN - teren zieleni izolacyjnej posiadającej, na nieruchomość gminną Miasta zabudowaną, oznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę usług ogólnomiejskich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina będzie zobowiązana opodatkować czynność zamiany ww. nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zasadniczo dostawa towarów, t.j. nieruchomości gruntowych, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Wyjątkowo może mieć zastosowanie zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Przez dostawę w powyższym rozumieniu należy przyjąć również zamianę nieruchomości.

W opinii Gminy, powyższe zwolnienie podatkowe dotyczy dostawy (zamiany), której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane czy też pod zabudowę, czyli ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy (zamiany) gruntów o charakterze rolnym, leśnym lub działek rekreacyjnych. Nie ma przy tym znaczenia faktyczny i aktualny sposób wykorzystania gruntu, lecz przeznaczenie gruntu, które zasadniczo powinno być ustalane na podstawie zapisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, ewentualnie decyzji o warunkach zabudowy, ewidencji gruntów i budynków. Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie również w stanowisku zawartym w wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4147/06, LEX nr 229949. Według Gminy, decydujące o zwolnieniu podatkowym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy może być również takie określenie przeznaczenia terenu w tekście zawartej przez strony umowy, iż przedmiotowy teren podlegający zamianie zostanie przeznaczony na tereny niezabudowane inne, niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, co w konsekwencji umożliwi zastosowanie zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powołanego artykułu nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z regulacji art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 604 Kodeksu cywilnego, do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. W wyniku dokonania zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytego towaru jak właściciel. Na podstawie powyższego można stwierdzić, że umowa zamiany na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Z uwagi na to, iż na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług brak jest legalnej definicji pojęcia gruntu budowlanego, terenu budowlanego, czy terenu przeznaczonego pod zabudowę należy posłużyć się wykładnią gramatyczną, posługując się posiłkowo definicjami z innych gałęzi prawa np. prawa budowlanego, czy przepisami wynikającymi z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy. Stosownie do art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem budowli rozumie się każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 ustawy).

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 39 poz. 251), pod pojęciem składowiska odpadów rozumie się obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów.

Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (Dz. U. Nr 61, poz. 549), składowisko odpadów otacza się pasem zieleni złożonym z drzew i krzewów, w celu ograniczenia do minimum niedogodności i zagrożeń powstających na składowisku odpadów w wyniku emisji odorów i pyłów, roznoszenia odpadów przez wiatr, hałasu i ruchu drogowego, oddziaływania zwierząt, tworzenia się aerozoli oraz pożarów. Minimalna szerokość pasa zieleni wynosi 10 m. Dla składowisk odpadów, na których składowane są wyłącznie odpady inne niż komunalne, konieczność wykonania pasa zieleni, jego szarość i usytuowanie uzależnia się od uciążliwości i lokalizacji składowiska.

Ze złożonego wniosku wynika, że Gmina zamierza dokonać zamiany nieruchomości gminnej, oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego - teren składowiska odpadów obojętnych i odpadów zawierających azbest oraz - teren zieleni izolacyjnej posiadającej, na nieruchomość gminną Miasta zabudowaną, przeznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę usług ogólnomiejskich.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że dokonanie, na podstawie umowy zamiany, planowanej dostawy przez Gminę gruntów, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego są przeznaczone pod zabudowę (składowisko odpadów) będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, która zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku do towarów i usług podlegać będzie opodatkowaniu według 22% stawki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.