Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-564/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-05
Teza: sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 10 czerwca 2014 r. (data otrzymania 12 czerwca 2014 r.), uzupełnionym 22 lipca 2014 r. oraz 11 sierpnia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismami z 15 i 30 lipca 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-564/14/ŁCz, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 22 lipca 2014 r. oraz 11 sierpnia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 22 kwietnia 1992 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem na podstawie testamentu nabył spadek po zmarłej E.W. W testamencie E.W. zapisała Wnioskodawcy udział w domu wraz z działkami o powierzchni 0,24 ha. Postanowienie o nabyciu spadku obejmowało również innych spadkobierców i inny majątek. W dniu 24 lipca 2013 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi spadkobiercami zawarł umowę notarialną o dział spadku. W ramach tej umowy podzielono fizycznie majątek po E.W., zgodnie z zapisami testamentu. Po umowie o dział spadku w księdze wieczystej na odziedziczonej nieruchomości jako podstawy nabycia wpisane były postanowienia sądu o nabyciu spadku i umowa o dział spadku. W dniu 12 grudnia 2013 r. Wnioskodawca zbył wraz z małżonkiem udziały w odziedziczonej nieruchomości. Przy sprzedaży został pouczony o podatku dochodowym od osób fizycznych, który występuje przy sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał:

*   data śmierci E.W. – 12 maja 1988 r.,
*   udział nabyty w spadku po zmarłej E.W. – 1/6,
*   wartość całej masy spadkowej po zmarłej E.W. na dzień umowy o dział spadku tj. 24 lipca 2013 r. – 512 000,00 zł,
*   dnia 12 grudnia 2013 r. – Wnioskodawca dokonał zbycia udziału za cenę 50 000,00 zł,
*   poza udziałem w wysokości 1/6 Wnioskodawca nie otrzymał żadnych innych praw i nieruchomości,
*   przy umowie o dział spadku nie doszło do spłat i dopłat,
*   wartość udziału otrzymanego przez Wnioskodawcę na dzień działu spadku (24 lipca 2013 r.) wynosiła 85 416,67 zł.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Skoro sprzedawane udziały w nieruchomości Wnioskodawca nabył w 1992 r. i w ramach umowy o dział spadku nie przybyło mu więcej majątku poza tym co odziedziczył na podstawie testamentu, Wnioskodawca rozumie, że kwestia podatku dochodowego od zbycia nieruchomości go nie dotyczy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie spadku zgodnie z testamentem miało miejsce ponad 22 lata temu, formalne rozdzielenie majątku – zgodnie z wolą spadkodawcy – 24 lipca 2013 r. W związku z powyższym faktem nie dotyczy Wnioskodawcy podatek dochodowy od osób fizycznych, gdyż przy sprzedaży minął okres 5 lat od nabycia nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego uregulowania każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. W omawianej sprawie istotne jest więc ustalenie momentu nabycia przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości, który sprzedał 12 grudnia 2013 r.

Wskazać należy, że w przypadku nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w drodze spadku za datę nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości należy uznać datę otwarcia spadku czyli śmierci spadkodawcy. Zgodnie bowiem z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego). Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, wtedy bowiem następuje nabycie spadku.

Natomiast z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Stosownie do treści art. 1035 ustawy Kodeks cywilny – jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadłyby poszczególnym spadkobiercom.

Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli jednak w drodze działu spadku spadkobierca nabywa udział ponad wielkość, którą uprzednio nabył w spadku, to nabycie w drodze działu spadku, w części przekraczającej udział w spadku (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O tym zaś czy udział uległ powiększeniu nie decyduje subiektywne odczucie dotychczasowego współwłaściciela, lecz obiektywne kryteria odwołujące się do cen rynkowych udziałów przed i po dokonaniu działu spadku. Aby ustalić czy udział uległ powiększeniu należy porównać wartość udziału w masie spadkowej nabytego w spadku z wartością majątku jaki przypadł spadkobiercy w wyniku działu spadku. Oznacza to, że o tym czy w wyniku działu spadku doszło do nabycia nie decyduje porównanie powierzchni nieruchomości nabytych na wyłączną własność lub też współwłasność w wyniku działu spadku, lecz porównanie wartości tych nieruchomości (udziałów w nieruchomości). Może się bowiem zdarzyć, że działka o mniejszej powierzchni będzie miała większą wartość niż działka o powierzchni większej.

Wnioskodawca wskazał, że po zmarłej w 1988 r. E.W. nabył udział w spadku wynoszący 1/6. W wyniku dokonanego w 2013 r. działu spadku przyznany został mu udział o wartości 85 416,67 zł. Z kolei wartość całej masy spadkowej po zmarłej E.W. podlegającej podziałowi wynosiła 512 500,00 zł. Oznacza to, że udział 1/6 w całej masie spadkowej należący do Wnioskodawcy miał wartość 85 416,67 zł (512 500,00 zł : 6).

Z porównania wartości udziału 1/6 w masie spadkowej przysługującemu Wnioskodawcy przed dokonaniem działu spadku po zmarłej E.W. (85 416,67 zł) z wartością udziału w nieruchomości przyznanego Wnioskodawcy w wyniku ww. podziału (85 416,67 zł) wynika, że w wyniku działu spadku po E.W. Wnioskodawca nie nabył majątku o wartości przekraczającej wartość uprzednio nabytego w drodze spadku po E.W. udziału 1/6. Oznacza to, że w dacie działu spadku (2013 r.) nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że nabycie udziału w nieruchomości, który Wnioskodawca sprzedał 12 grudnia 2013 r. nastąpiło w 1992 r. tj. w dacie śmierci spadkodawcy – E.W. Tym samym przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w spadku po E.W. w 1992 r. – nie będzie podlegał w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do dnia sprzedaży upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż przez Wnioskodawcę w 2013 r. udziału w nieruchomości nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie ma zatem obowiązku wykazywania przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. udziału w nieruchomości w zeznaniu podatkowym.

Stanowisko Wnioskodawcy, że nie powinien on zapłacić podatku dochodowego z tytułu sprzedaży swojego udziału w nieruchomości należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.