Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.473.2025.2.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: W zakresie ustalenia:; czy przychody z umorzenia certyfikatów
inwestycyjnych przez Fundusz 1 i Fundusz 2 stanowią dla
Wnioskodawcy przychód z innych źródeł przychodów zgodnie
z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT,; czy przychody z wykupu obligacji
przez jednostkę samorządu terytorialnego stanowią dla
Wnioskodawcy przychód z innych źródeł przychodów zgodnie
z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT,; czy przychodem z wykupu
obligacji jest wyłącznie kwota uzyskanych odsetek, czy też
przychodem Wnioskodawcy z tej transakcji jest cała kwota, za
jaką następuje wykup obligacji, tj. wartość nominalna, oraz
odsetki,; czy kosztem uzyskania przychodów Spółki z wykupu
obligacji przez emitenta jest kwota wydatków na nabycie
/objęcie tych obligacji, w tym prowizja dla domu maklerskiego,
który powinien być ujmowany w momencie wykupu obligacji
przez emitenta.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
obligacje
papier-obrót papierami wartościowymi
prowizje
przychód-powstanie przychodu
przychód-źródła przychodu
sprzedaż
zyski-zyski kapitałowe
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Pozostałe
wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 39
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 listopada 2025 r.
    (wpływ tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) S A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką akcyjną mającą siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...).
    Wnioskodawca nie jest bankiem ani instytucją pożyczkową w rozumieniu odrębnych
    przepisów.
    Wnioskodawca podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w
    Polsce.

    Wnioskodawca w ramach swojej działalności m.in. obejmuje certyfikaty inwestycyjne w
    funduszach inwestycyjnych zamkniętych oraz udziela finansowania jednostkom
    samorządu terytorialnego, nabywając obligacje wyemitowane przez te jednostki.
    1. Certyfikaty inwestycyjne.
      W miarę rozwoju rynku usług finansowych spółka zainicjowała powstanie dwóch
      funduszy inwestycyjnych zamkniętych, których celem było:
      - oferowanie produktu lepiej dopasowanego do potrzeb określonej grupy klientów;
      - poszerzenie oferty produktowej o produkt subpartycypacji, który zgodnie z art.
        183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2024 r. o funduszach inwestycyjnych i
        zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. 2004 Nr 146 poz.
        1546 z późn. zm.) może być oferowany jedynie przez fundusz inwestycyjny.
      W tym celu utworzone zostały: Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz
      Inwestycyjny Zamknięty (dalej: „Fundusz 1”) oraz Fundusz Inwestycyjny Zamknięty
      (dalej: „Fundusz 2”).
      Spółka nabywa certyfikaty Funduszu 1 i Funduszu 2 z zamiarem zapewnienia
      funduszom środków do prowadzenia ich podstawowej działalności - nabywania
      wierzytelności i udzielania finansowania. Bez nabycia certyfikatów przez spółkę
      fundusze nie miałyby środków na prowadzenie działalności do której zostały
      powołane. W przypadku umorzenia posiadanych certyfikatów inwestycyjnych
      Wnioskodawca realizuje przychód/stratę na umorzeniu certyfikatu równy różnicy
      pomiędzy ceną nabycia certyfikatu a jego wartością w momencie umorzenia.
      Wydatki poniesione na nabycie certyfikatów Spółka traktuje jako koszty uzyskania
      przychodu, które rozpoznaje w dacie umorzenia.
    2. Obligacje.
      W ramach realizowania podstawowej działalności operacyjnej - udzielania
      finansowania podmiotom gospodarczym o określonym profilu ryzyka kredytowego -
      Wnioskodawca oferuje udzielenie finansowania jednostkom samorządu
      terytorialnego poprzez nabycie lub objęcie wyemitowanych przez nie obligacji, w tym:
      - objęcie obligacji na rynku pierwotnym - emisja obligacji skierowana do spółki za
        pośrednictwem domu maklerskiego;
      - nabycie obligacji na rynku wtórnym za pośrednictwem domu maklerskiego.
    Spółka co do zasady nabywa obligacje głównie na rynku pierwotnym (zaś w przypadku
    zakupów na rynku wtórnym - cena nabycia odpowiada wartości nominalnej obligacji).
    Spółka nie sprzedaje obligacji na rynku wtórnym, lecz intencją Spółki jest utrzymanie
    nabytych obligacji do dnia ich zapadalności, w którym są one wykupywane przez
    emitenta za cenę odpowiadającą wartości nominalnej obligacji wraz z odsetkami.
    W wyjątkowych sytuacjach, na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, Spółka
    może wyrazić zgodę na wcześniejszy wykup obligacji z jednoczesnym przeliczeniem
    należnych jej odsetek na dzień (przyspieszonego) wykupu.
    Drugą stroną transakcji nabycia przez Spółkę obligacji jest dom maklerski działający w
    roli agenta emisji, który - po otrzymaniu od Spółki stosownego zlecenia - nabywa
    obligacje bezpośrednio od emitenta i zbywa je na rzecz Spółki. Wynagrodzeniem domu
    maklerskiego jest prowizja, stanowiąca określony w składanej Spółce propozycji
    sprzedaży obligacji procent wartości ceny emisyjnej danej transzy obligacji. W związku z
    nabywaniem/obejmowaniem obligacji za pośrednictwem domu maklerskiego
    Wnioskodawca płaci więc na rzecz tego podmiotu prowizję za świadczone usługi
    związane z nabyciem/objęciem obligacji.

    Nabywane/obejmowane obligacje są najczęściej obligacjami kuponowymi. Po upływie
    terminu zapadalności obligacje są wykupywane przez emitentów Spółka uzyskuje
    przychód z tytułu oprocentowania tych obligacji w postaci należnych jej odsetek.
    Odpowiadając na wezwanie Organu Wnioskodawca pragnie w pierwszej kolejności
    wskazać, pytania nr 1 i 2 przedstawione w złożonym przez Spółkę wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczyły odpowiednio tego, czy przychody z umorzenia
    certyfikatów inwestycyjnych oraz wykupu obligacji przez jednostkę samorządu
    terytorialnego stanowią dla Spółki przychody z innych źródeł zgodnie z art. 7b ust. 2
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem w przypadku podmiotów takich jak ubezpieczyciele, banki,
    podmioty, o których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3, 4, 15 i 16 Ustawy o CIT, instytucje
    finansowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (dalej: „PB”) oraz podmioty, o których mowa w art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 29
    lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, przychody wymienione w art. 7b
    ust. 1 ustawy o CIT (poza przychodami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i f tego
    przepisu) zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Tym samym fakt posiadania przed dany podmiot jednego ze statusów wymienionych w
    art. 7b ust. 2 ustawy o CIT jest kluczowy i przesądzający o zaliczeniu ww. kategorii
    przychodów (co do zasady zaliczanych do przychodów z zysków kapitałowych) do tzw.
    przychodów ogólnych. Okoliczność ta jest bowiem jedyną determinantą zastosowania
    tej regulacji.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazał, że kwestia posiadania przez
    Spółkę statusu jednego z podmiotów wymienionych w art. 7b ust. 2 ustawy o CIT (w
    realiach przedmiotowej sprawy statusu instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1
    pkt 7 PB) - jako jedyna przesłanka warunkująca zastosowanie tego przepisu - nie może
    być elementem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Zagadnienie to stanowi bowiem de facto przedmiot wątpliwości Spółki w zakresie
    dwóch pierwszych pytań zadanych w złożonym wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Tylko bowiem w sytuacji, gdy Spółka będzie mogła zostać uznana za
    jeden z tych podmiotów (w realiach przedmiotowej sprawy instytucję finansową w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 PB) będzie mogła uznawać przychody, które wskazano w
    pytaniach nr 1 i 2 za tzw. przychody ogólne. Na udzielenie w tym przedmiocie
    odpowiedzi przez organ Spółka zawarła stosowne informacje w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, a także przedstawiła swoją argumentację w tym zakresie.
    Gdyby Wnioskodawca miał pewność co do posiadania statusu instytucji finansowej w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 PB nie zadawałaby pytań nr 1 i 2 ponieważ odpowiedź na
    nie byłaby oczywista i nie wymagała składania wniosku o interpretację.
    Żądanie organu dot. wskazania przez Spółkę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego czy posiada jeden ze statusów wymaganych przez art. 7b ust. 2 ustawy o CIT
    jest wyrazem dążenia organu do pozbawienia jakiejkolwiek mocy ochronnej wydanej w
    zakresie pytań nr 1 i 2 interpretacji. Jeśli bowiem Wnioskodawca wskazałby, że posiada
    taki status (a nie ma co do tego pewności, co było jedną z przyczyn złożenia wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej) DKIS nie rozstrzygnąłby de facto żadnej
    wątpliwości podatnika i tym samym przerzucił ryzyko związane z interpretacją przepisu
    prawa podatkowego na Spółkę. W takich okolicznościach to Wnioskodawca sam
    rozstrzygnęłaby nurtujące ją zagadnienie z zakresu przepisów prawa podatkowego (a
    tym samym nie uzyskałaby żadnej ochrony interpretacyjnej w tym zakresie) - a nie to
    jest przecież celem interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawca pragnie także podkreślić, że jak wskazuje się w orzecznictwie
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) „organ interpretacyjny nie może
    wymagać od wnioskodawcy - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia -

    zaliczenia do stanu faktycznego jednego z elementów oceny prawnej owego stanu
    faktycznego wyczerpująco przedstawionego przez stronę” (sygn. akt III FSK 1097/24).
    Posiadanie przez Spółkę statusu instytucji finansowej jest bez wątpienia elementem
    oceny prawnej możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę regulacji art. 7b ust. 2
    ustawy o CIT - jako jedyna przesłanka warunkująca możliwość jego zastosowania. Stąd
    organ nie może żądać wskazania tej okoliczności jako elementu opisu stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Ponadto, jak wskazano w wyroku NSA w sprawie o sygn. akt III FSK 1233/23 „Organ
    interpretacyjny może pytać o fakty, ale nie można tego mylić z pytaniem o kwalifikację
    prawną faktów. Kwalifikacji takiej dokonać ma organ interpretacyjny”. W ocenie Spółki,
    żądanie organu zmierza do uzyskania od Wnioskodawcy informacji, która wykracza
    poza fakty, a jest ich kwalifikacją prawną. Spółka przedstawiła w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego stosowne informacje (fakty), na podstawie których
    możliwe jest zajęcia stanowiska w przedmiocie posiadania przez nią statusu instytucji
    finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 PB, a tym samym co do możliwości
    zastosowania art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.
    Co więcej, Spółka podkreśliła, że jak wskazano w tym samym orzeczeniu NSA (sygn. akt
    III FSK 1233/23) „wnioskodawca ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ
    nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego,
    także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi”. Taka właśnie
    sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie - możliwość zastosowania przez Spółkę
    art. 7b ust. 2 Ustawy o CIT w odniesieniu do przychodów z certyfikatów inwestycyjnych i
    obligacji jest bowiem bezpośrednio warunkowana przez inne unormowania prawne (w
    tym przypadku art. 4 ust. 1 pkt 7 PB i inne regulacje, do których ten przepis odsyła, a
    które Spółka szczegółowo zidentyfikowała w złożonym wniosku).
    Ustawodawca nie wypowiada się wprost na temat charakteru przepisów prawa, których
    może dotyczyć interpretacja indywidualna. Tym samym, jej przedmiotem mogą - i być
    powinny - wszystkie przepisy, które wpływają na sferę praw i obowiązków podatkowych
    wnioskodawcy (tak NSA w wyroku w sprawie o sygn. akt III FSK 610/24).
    W orzecznictwie podkreśla się także wprost, że weryfikacja przez organ kwestii
    posiadania przez podatnika jednego ze statusów wskazanych w art. 7b ust. 2 Ustawy o
    CIT może być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Wskazuje na to m.in.
    prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13
    stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1174/20, w którego treści sąd wskazał, że „nie
    zgadza się z poglądem organu, że ocena statusu wnioskodawcy na gruncie art. 4 ust. 1
    pkt 7 Pb, a w konsekwencji art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia nr 575/2013, do którego
    nawiązuje ten przepis, stanowiłaby wyjście poza zakres przepisów podatkowych,
    podlegających interpretacji indywidualnej. Wszakże treść wynikających z nich norm jest
    inkorporowana do treści przepisu podatkowego charakterze odsyłającym, tj. do treści
    art. 7b ust. 2 u.p.d.o.p.”.
    Mając na uwadze całokształt powyżej poczynionych uwag, Spółka wskazuje, że nie jest
    możliwe uzupełnienie przez nią opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w sposób
    żądany przez DKIS w Wezwaniu. Kwestia ta nie stanowi bowiem faktu, do którego
    przedstawienia Wnioskodawca jest zobowiązana, a przedmiot wątpliwości
    wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zagadnienia (z zakresu przepisów prawa
    podatkowego), z którym wiążą się określone skutki prawne - możliwość zaliczenia
    przychodów z certyfikatów inwestycyjnych oraz wykupu obligacji do tzw. przychodów
    ogólnych.
    Pytania
    1. Czy przychody z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz 1 i Fundusz 2
      stanowią dla Wnioskodawcy przychód z innych źródeł przychodów zgodnie z art. 7b
      ust. 2 ustawy o CIT?

    2. Czy przychody z wykupu obligacji przez jednostkę samorządu terytorialnego stanowią
      dla Wnioskodawcy przychód z innych źródeł przychodów zgodnie z art. 7b ust. 2
      ustawy o CIT?
    3. Czy przychodem z wykupu obligacji jest wyłącznie kwota uzyskanych odsetek, czy też
      przychodem Wnioskodawcy z tej transakcji jest cała kwota, za jaką następuje wykup
      obligacji, tj. wartość nominalna, oraz odsetki?
    4. Czy kosztem uzyskania przychodów Spółki z wykupu obligacji przez emitenta jest kwota
      wydatków na nabycie/objęcie tych obligacji, w tym prowizja dla domu maklerskiego,
      który powinien być ujmowany w momencie wykupu obligacji przez emitenta?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez
    Fundusz 1 i Fundusz 2 stanowią dla Wnioskodawcy przychód z innych źródeł przychodów
    zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z wykupu obligacji stanowią dla Wnioskodawcy
    przychód z innych źródeł przychodów zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.
    Ad 3.
    W ocenie Wnioskodawcy, przychodem z wykupu obligacji przez emitenta jest cała kwota,
    którą otrzymuje on w związku z wykupem obligacji przez emitenta, a więc ich wartość
    nominalna wraz z odsetkami.
    Ad 4.
    Wydatki poniesione na nabycie/objęcie obligacji, w tym kwota, po jakiej obligacje są
    nabywane/obejmowane oraz prowizje biura maklerskiego stanowią koszt uzyskania
    przychodów związany z nabyciem/objęciem tych obligacji, który powinien być ujmowany w
    momencie wykupu obligacji przez emitenta.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się
    przychody z:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania.
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Z kolei art. 7b ust. 2 ustawy o CIT, stanowi, że w przypadku ubezpieczycieli, banków,
    podmiotów, o których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3, 4, 15 i 16 ustawy o CIT, instytucji
    finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo

    bankowe oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
    obrocie instrumentami finansowymi, przychody wymienione w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT,
    z wyłączeniem przychodów, o których mowa w 7b ust. 1 pkt 1 lit. a i f ustawy o CIT, zalicza
    się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    W ocenie Wnioskodawcy, jest on instytucją finansową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
    Zgodnie z tą regulacją, za instytucję finansową uważa się instytucję finansową, o której
    mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575
    /2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. (dalej: „Rozporządzenie”). Z przepisów tego
    Rozporządzenia wynika, że za instytucję finansową uważa się przedsiębiorstwo, które
    spełnia obydwa następujące warunki:
    1. Nie jest instytucją, spółką holdingową działającą wyłącznie w sektorze przemysłowym,
      jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, ubezpieczeniową
      spółką holdingową zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE ani
      ubezpieczeniową spółką holdingową prowadzącą działalność mieszaną zdefiniowaną
      w art. 212 ust. 1 lit. g) tej dyrektywy, z wyjątkiem przypadku, gdy ubezpieczeniowa
      spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną posiada instytucję zależną;
    2. Spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:
        a) główną działalnością przedsiębiorstwa jest nabywanie lub posiadanie pakietów
          akcji lub wykonywanie co najmniej jednego spośród rodzajów działalności
          wymienionych w pkt 2-12 i pkt 15, 16 i 17 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE
          (dalej: „Dyrektywa”), lub wykonywanie co najmniej jednej z usług lub jednego
          spośród rodzajów działalności wymienionych w sekcji A lub B załącznika I do
          dyrektywy 2014/65/UE w odniesieniu do instrumentów finansowych
          wymienionych w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;
        b) przedsiębiorstwo jest firmą inwestycyjną, finansową spółką holdingową o
          działalności mieszanej, inwestycyjną spółką holdingową, dostawcą usług
          płatniczych, które należą do kategorii określonych w art. 1 ust. 1 lit. a)-d)
          dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366, spółką
          zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie jest on instytucją (co zgodnie z przepisami Rozporządzenia
    oznacza instytucję kredytową, która uzyskała zezwolenie na podstawie art. 8 Dyrektywy
    lub przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 8a ust. 3 Dyrektywy), ani żadnym innym
    podmiotem wymienionym w tym przepisie, stąd wypełnia z pierwszych warunków
    koniecznych do uznania go za instytucję finansową.
    Przeanalizowania wymaga więc spełnianie przez Wnioskodawcę warunków, o których
    mowa w pkt 2 powyżej. Warunek wskazany w lit. a wymaga, aby główną działalnością
    danego przedsiębiorstwa było wykonywanie m.in. co najmniej jednego spośród rodzajów
    działalności wymienionych w pkt 2-12 i 15,16 i 17 załącznika I do Dyrektywy. W załączniku
    tym (Wykaz Rodzajów Działalności Podlegających Wzajemnego Uznawaniu) wymienione są
    następujące rodzaje działalności:
    a) przyjmowanie depozytów i innych środków podlegających zwrotowi;
    b) udzielanie kredytów, w tym między innymi: kredyt konsumencki, umowy kredytowe
      dotyczące nieruchomości, faktoring z regresem lub bez, finansowanie transakcji
      handlowych (w tym forfeiting);
    c) leasing finansowy;

    d) usługi płatnicze zgodnie z definicją w art. 4 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego
      i Rady (UE) 2015/2366,
    e) emisja innych środków płatności i administrowanie nimi (np. czeków podróżnych i
      czeków bankierskich), o ile działalność ta nie jest objęta pkt 4;
    f) gwarancje i zobowiązania;
    g) obrót na własny rachunek lub na rachunek klienta dowolną z następujących pozycji:
      - instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami
        depozytowymi itp.),
      - dewizami,
      - opcjami i terminowymi umowami na instrumenty finansowe typu „futures”,
      - instrumentami stopy procentowej i wymiany walutowej,
      - zbywalnymi papierami wartościowymi;
    h) uczestniczenie w emisji papierów wartościowych i świadczenie usług związanych z taką
      emisją;
    i) doradztwo dla przedsiębiorstw gospodarczych w zakresie struktury kapitałowej,
      strategii przemysłowej i kwestii z nimi związanych, jak również doradztwo i usługi
      dotyczące łączenia się oraz nabywania przedsiębiorstw gospodarczych;
    j) pośrednictwo na rynku pieniężnym;
    k) zarządzanie portfelem i doradztwo inwestycyjne;
    l) przechowywanie papierów wartościowych i administrowanie nimi;
    m) usługi w zakresie opiniowania kredytobiorców;
    n) przechowywanie w sejfach;
    o) emisja pieniądza elektronicznego, w tym tokenów będących pieniądzem
      elektronicznym zdefiniowanych w art. 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114;
    p) emisja tokenów powiązanych z aktywami zdefiniowanych w art. 3 ust. 1 pkt 6
      rozporządzenia (UE) 2023/1114;
    q) usługi związane z kryptoaktywami zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia
      (UE) 2023/1114.
    Mając na względzie, że główna działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług
    faktoringu z regresem lub bez (lit b powyżej - pkt 2 załącznika nr 1 do Dyrektywy),
    finansowaniu transakcji handlowych (lit. b powyżej - pkt 2 załącznika nr 1 do Dyrektywy)
    oraz obrocie na własny rachunek zbywalnymi papierami wartościowymi (lit. g tiret 5
    powyżej - pkt 7 lit. e załącznika nr 1 do Dyrektywy), oraz że Wnioskodawca nie jest żadnym
    z podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 26 lit. a Rozporządzenia Wnioskodawcę
    należy uznać na instytucję finansową, o której mowa w art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, osiągane przez niego przychody z umorzenia
    certyfikatów inwestycyjnych - a więc przychody, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. c
    ustawy o CIT - należy zakwalifikować jako przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe.
    Ad 2.
    Jak wynika z analizy przeprowadzonej w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1,
    Wnioskodawca powinien być uznany za instytucję finansową, o której mowa w art. 7b ust.
    2 ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, stosownie do treści tego przepisu również osiągane przez
    Wnioskodawcę przychody z wykupu przez emitenta obligacji - a więc przychody, o których
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT - stanowią dla niego przychody ze źródła
    innego niż zyski kapitałowe.

    Ad 3.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie
    udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a
    także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki
    takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w
    spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez
    emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e, w części niezaliczonej w
    jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
    Powyższy przepis identyfikuje jednoznacznie, że jedną z formą zbycia (z perspektywy
    obligatariusza - a więc w przedmiotowej sprawie Spółki) papierów wartościowych (a więc
    także obligacji) jest ich wykup przez emitenta.
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, do ustalenia kwoty, która należy uznać za przychód
    Spółki w związku z wykupem obligacji przez emitenta zastosowanie znaleźć powinien art.
    14 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw
    majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w
    umowie. W przedmiotowej sprawie jest to wartość nominalna obligacji oraz należne
    Spółce odsetki.
    Jednocześnie, Wnioskodawca zaznaczył, że z żadnego przepisu ustawy o CIT nie wynika, że
    przychodem obligatariusza z tytułu wykupu obligacji przez emitenta (w prezentowanym
    stanie faktycznym gminę) są jedynie odsetki, bądź inna - niestanowiąca łącznej wartości
    otrzymywanych od emitenta kwot - wartość.
    W związku z powyższym, jako że wykup obligacji przez emitenta następuje po cenie, jaką
    jest wartość nominalna obligacji powiększona o wartość uzgodnionego oprocentowania,
    kwota stanowiąca sumę wartości nominalnej obligacji i kwoty oprocentowania (a więc cała
    kwota jaką Wnioskodawca otrzyma od emitenta w związku z wykupem obligacji) będzie
    stanowić przychód podatkowy dla Wnioskodawcy.
    Powyższe stanowisko zbieżne jest ze stanowiskiem prezentowanym w interpretacjach
    indywidualnych, wydanych w podobnych - do przedstawionego w ramach niniejszego
    wniosku - stanach faktycznych np.:
    - w interpretacji indywidualnej z 18 września 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.376.2024.
      2.BS), gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Zatem zgodzić się
      należy z Państwa stanowiskiem, że Państwa przychodem z tytułu wykupu obligacji
      przez emitenta w terminie zasadniczym określonym w prospekcie emisyjnym lub w
      terminie wcześniejszym niż termin zasadniczy, również określonym w prospekcie
      emisyjnym, będzie cala kwota należna od emitenta z tytułu realizacji praw
      Wnioskodawcy”, oraz
    - w interpretacji indywidualnej z 14 marca 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-2 4010.684.2023.2.
      EJ), gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Wnioskodawca
      ustalając w przychodach powinien uwzględnić całą kwotę otrzymaną z tytułu
      realizacji prawa, jakim jest wierzytelność przysługująca wnioskodawcy jako
      obligatariuszowi wobec emitenta wynikająca ze zobowiązania emitenta do wykupu
      obligacji w ustalonym terminie”.
    Dla powyższej oceny (uznania za przychód podatkowych całości kwoty otrzymanej w
    związku z wykupem obligacji przez emitenta) w opinii Wnioskodawcy irrelewantne
    pozostaje, czy wykup obligacji przez emitenta (gminę) nastąpi w pierwotnie uzgodnionym
    terminie, czy też terminie wcześniejszym (za zgodą Spółki).
    Ad 4.
    Ponieważ obligacje są papierami wartościowymi, podstawą zaliczenia takiego wydatku do
    kosztów uzyskania przychodów będzie art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Zgodnie z tym

    przepisem do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków na objęcie lub
    nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu
    wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z umorzenia tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z powyższą regulacją wydatki na objęcie/nabycie papierów wartościowych (a więc
    także obligacji) są kosztem uzyskania przychodu z tytułu ich wykupu przez emitenta w
    części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
    Spółka wskazuje, że identyfikowane w treści wniosku wydatki na nabycie/objęcie obligacji -
    a więc przede wszystkim kwota nominalna po jakiej są one obejmowane/nabywane oraz
    prowizja biura maklerskiego nie są - przed dokonaniem przez emitenta wykupu obligacji -
    zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem
    (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lutego 2020 r.
    sygn. akt III SA/Wa 2086/19) użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie”, o
    których mowa w tym przepisie oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów - ale
    dopiero z chwilą sprzedaży - zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie
    udziałów/akcji/papierów wartościowych, tj. takie, bez których poniesienia skuteczne ich
    nabycie nie byłoby możliwe. Takimi wydatkami są np. cena zakupu udziałów (akcji),
    prowizja biura maklerskiego, podatek od czynności cywilnoprawnych, związane z ich
    zakupem.
    Podobne rozumienie tego pojęcia zostało zaprezentowane w wyroku Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2018 r sygn. akt I SA/Lu 580/18, gdzie
    sąd ten wskazał, że „W orzecznictwie przyjmuje się, że przez wydatki na nabycie udziałów
    (akcji), innych papierów wartościowych, należy rozumieć dokonane przez podatnika
    wydatki bezpośrednio związane z nabyciem udziałów (akcji), innych papierów
    wartościowych, w szczególności zaś cenę nabycia, opłaty notarialne, prowizje biura
    maklerskiego, itp.”. W rzeczonym wyroku sąd powołał się także na analogiczne stanowiska
    innych sądów w tej materii - Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyrokach o sygn. akt II
    FSK 2259/14 i II FSK 2260/14.
    Wobec powyższego, wydatki na nabycie/objęcie obligacji - tj. kwoty, za które są one
    nabywane/obejmowane będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów
    rozpoznawalny w momencie wykupu tych obligacji przez jednostkę samorządu
    terytorialnego będącą emitentem.
    Analogicznie w opinii Wnioskodawcy, należy potraktować wydatki w postaci prowizji biura
    maklerskiego, za pośrednictwem którego Spółka obejmuje bądź nabywa obligacje. Koszt
    ten (prowizja biura) warunkuje bowiem możliwość nabycia/objęcia obligacji, a bez jego
    poniesienia nie byłoby możliwe osiągnięcie przychodu z wykupu obligacji przez emitenta.
    Podsumowując powyższe, w opinii Spółka, wydatki na nabycie/objęcie obligacji w postaci
    kwoty odpowiadającej ich wartości nominalnej oraz prowizje biura maklerskiego za
    pośrednictwem, którego Spółka nabywa/obejmuje obligacje, stanowią wydatki
    bezpośrednio związane z nabyciem/objęciem papierów wartościowych (obligacji), a więc
    mogą zostać zaliczone przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów w momencie
    wykupu obligacji przez emitenta zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2175, dalej: „ustawa
    zmieniająca”).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źr
      ódła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
      źródła przychodów.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:
    - z zysków kapitałowych oraz
    - z innych źródeł.
    Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków
    kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych
    dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w
    którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w
    art. 7b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT:
    Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b,
        stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
        a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
          uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
          dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
          wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
          wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
        b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
        c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
        d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
          mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
        e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki,
          o której mowa w art. 1 ust. 3,
        f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość
          nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu
          udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z
          innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

        g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
        h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez
          wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
          podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub
          majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa,
        i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
        j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
          inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
          przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód
          określa się na dzień przekształcenia,
        k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
          której mowa w art. 1 ust. 3,
        l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art.
          1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość
          uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od
          wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),
        m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
          podmiotów, w tym:
          - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
            przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część
            majątku innej osoby prawnej lub spółki,
          - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
          - przychody spółki dzielonej,
        n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;
1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia
      wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, jeżeli
      Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia
      otrzymanych składników majątku;
    2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
    3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
        a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
          umorzenia,
        b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
    4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
    5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
      wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
    6) przychody:
        a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
          przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
          niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez
          podatnika,
        b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
          wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu
          przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

        c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
          inwestowania,
        d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw,
          o których mowa w lit. a-c,
        e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
        f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
          majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań
          walutą wirtualną.
    Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT
    zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z
    zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące
    przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody
    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
    W myśl art. 7b ust. 2 ustawy o CIT:
      W przypadku ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o których mowa w art. 15c ust.
      16 pkt 3, 4, 15 i 16, instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz podmiotów, o których mowa w art. 3
      pkt 21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
      przychody wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w ust.
      1 pkt 1 lit. a i f, zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Powyższy przepis oznacza, iż wskazana w nim grupa podmiotów, osiągając przychody
    wymienione w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT winna kwalifikować je jako przychody z innych
    źródeł (za wyjątkiem przychodów wskazanych w pkt 1 lit. a i f tego przepisu).
    Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
        naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
        odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
        świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
        otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
        budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
        publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek
        samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
        samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawa o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie którymi może

    rozporządzać jak właściciel). Z kolei przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej
    są wszelkie korzyści i przysporzenia majątkowe uzyskane lub choćby należne podatnikowi
    z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, za wyjątkiem przysporzeń,
    które ustawa wyłącza z kategorii przychodów, bądź kwalifikuje do innego źródła
    przychodów. Przy czym, wysokość tej korzyści, w dniu w którym staje się należna, bądź w
    dniu jej uzyskania musi mieć charakter definitywny.
    Podsumowując należy stwierdzić, że przychodem jest ta wartość, która wchodzi do
    majątku podatnika i może podwyższyć jego aktywa. W przypadku niniejszej sprawy
    przysporzeniem takim będzie otrzymanie przez Spółkę środków pieniężnych z tytułu
    umorzenia certyfikatów inwestycyjnych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach swojej
    działalności m.in. obejmuje certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych
    zamkniętych. Spółka zainicjowała powstanie dwóch funduszy inwestycyjnych zamkniętych:
      - Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty ( „Fundusz 1”)
        oraz
      - Fundusz Inwestycyjny Zamknięty („Fundusz 2”).
    Spółka nabywa certyfikaty Funduszu 1 i Funduszu 2 z zamiarem zapewnienia funduszom
    środków do prowadzenia ich podstawowej działalności - nabywania wierzytelności i
    udzielania finansowania. Bez nabycia certyfikatów przez spółkę fundusze nie miałyby
    środków na prowadzenie działalności do której zostały powołane. W przypadku
    umorzenia posiadanych certyfikatów inwestycyjnych Wnioskodawca realizuje przychód
    /stratę na umorzeniu certyfikatu równy różnicy pomiędzy ceną nabycia certyfikatu a jego
    wartością w momencie umorzenia. Wydatki poniesione na nabycie certyfikatów Spółka
    traktuje jako koszty uzyskania przychodu, które rozpoznaje w dacie umorzenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. czy przychody z umorzenia certyfikatów
    inwestycyjnych przez Fundusz 1 i Fundusz 2 stanowią dla Wnioskodawcy przychód z
    innych źródeł przychodów zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że wśród
    podmiotów objętych dyspozycją przepisu art. 7b ust. 2 ustawy CIT są m.in. instytucje
    finansowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Prawo
    bankowe (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1646 ze zm.), zgodnie z którym:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      7) instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26
      rozporządzenia nr 575/2013.
    Powyższy przepis Prawa bankowego odsyła w tym zakresie do art. 4 ust. 1 Rozporządzenia
    Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
    wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (dalej:
    „Rozporządzenie 575”).
    Art. 4 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia 575 zawiera definicję instytucji finansowej. Zgodnie z
    jej brzmieniem:
    Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
    »instytucja finansowa« oznacza przedsiębiorstwo, które spełnia obydwa następujące
    warunki:
      a) nie jest instytucją, spółką holdingową działającą wyłącznie w sektorze
        przemysłowym, jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji,
        ubezpieczeniową spółką holdingową zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. f) dyrektywy
        2009/138/WE ani ubezpieczeniową spółką holdingową prowadzącą działalność
        mieszaną zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. g) tej dyrektywy, z wyjątkiem przypadku,
        gdy ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną posiada
        instytucję zależną;

      b) spełnia ono co najmniej jeden z następujących warunków:
      (i) główną działalnością przedsiębiorstwa jest nabywanie lub posiadanie pakietów
          akcji lub wykonywanie co najmniej jednego spośród rodzajów działalności
          wymienionych w pkt 2-12 i pkt 15, 16 i 17 załącznika I do dyrektywy 2013/36
          /UE, lub wykonywanie co najmniej jednej z usług lub jednego spośród rodzajów
          działalności wymienionych w sekcji A lub B załącznika I do dyrektywy 2014/65
          /UE w odniesieniu do instrumentów finansowych wymienionych w sekcji C
          załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;
      (ii) przedsiębiorstwo jest firmą inwestycyjną, finansową spółką holdingową o
          działalności mieszanej, inwestycyjną spółką holdingową, dostawcą usług
          płatniczych, które należą do kategorii określonych w art. 1 ust. 1 lit. a)-d)
          dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366), spółką
          zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych.
    Załącznik I do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca
    2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz
    nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi,
    zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE
    zawiera Wykaz rodzajów działalności podlegających wzajemnemu uznawaniu, w którym w
    punkcie 2 wymienia się: udzielanie kredytów, w tym między innymi: kredyt konsumencki,
    umowy kredytowe dotyczące nieruchomości, faktoring z regresem lub bez, finansowanie
    transakcji handlowych (w tym forfeiting) oraz w punkcie 7 lit. e wymienia m.in. obrót na
    własny rachunek zbywalnymi papierami wartościowymi.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest
    (...). Wnioskodawca nie jest bankiem ani instytucją pożyczkową w rozumieniu odrębnych
    przepisów. Wnioskodawca w ramach swojej działalności m.in. obejmuje certyfikaty
    inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych zamkniętych oraz udziela finansowania
    jednostkom samorządu terytorialnego, nabywając obligacje wyemitowane przez te
    jednostki.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że Państwa Spółka spełnia dwa warunki
    wynikające z Rozporządzenia 575, tj. nie jest instytucją, spółką holdingową działającą
    wyłącznie w sektorze przemysłowym, jednostką specjalnego przeznaczenia do celów
    sekurytyzacji, ubezpieczeniową spółką holdingową zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. f)
    dyrektywy 2009/138/WE ani ubezpieczeniową spółką holdingową prowadzącą działalność
    mieszaną zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. g) tej dyrektywy, z wyjątkiem przypadku, gdy
    ubezpieczeniowa spółka holdingowa prowadząca działalność mieszaną posiada instytucję
    zależną oraz główną działalnością przedsiębiorstwa jest nabywanie lub posiadanie
    pakietów akcji lub wykonywanie co najmniej jednego spośród rodzajów działalności
    wymienionych w pkt 2-12 i pkt 15, 16 i 17 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE, lub
    wykonywanie co najmniej jednej z usług lub jednego spośród rodzajów działalności
    wymienionych w sekcji A lub B załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE w odniesieniu do
    instrumentów finansowych wymienionych w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2014/65
    /UE.
    Odnosząc powyższe twierdzenia Wnioskodawcy do przywołanych przepisów, należy
    stwierdzić, że będzie Spółka posiada status instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1
    pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
    Przechodząc do analizy Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 1 wskazać należy, że przychody z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz
    1 i Fundusz 2 stanowią przychody z zysków kapitałowych wymienione w art. 7b ust. 1 pkt 6
    lit. c ustawy o CIT.

    Natomiast na podstawie art. 7b ust. 2 ustawy o CIT, instytucje finansowe w rozumieniu
    art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zaliczają te
    przychody do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przychody osiągane z tytułu
    umorzenia certyfikatów inwestycyjnych - a więc przychody, o których mowa w art. 7b ust.
    1 pkt 6 lit. c ustawy o CIT - należy zakwalifikować jako przychody ze źródła innego niż zyski
    kapitałowe.
    W konsekwencji Państwo stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy przychody z wykupu
    obligacji przez jednostkę samorządu terytorialnego stanowią dla Wnioskodawcy przychód
    z innych źródeł przychodów zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy o CIT w pierwszej kolejności
    wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 708 ze zm.):
      Obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent
      stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji, zwanego dalej „obligatariuszem”, i
      zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.
    Powyższe również znajduje potwierdzenie w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.).
    Jak wynika z art. 3 pkt 1 lit. a ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje,
      prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks
      spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
      r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe,
      w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji
      lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego.
    Przechodząc na grunt analizowanej sprawy zauważyć należy, że z przywołanego wcześniej
    art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, wynika wprost, że za przychody z zysków
    kapitałowych uważa się przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów
    finansowych.
    Natomiast, jak już wcześniej wskazano, na podstawie art. 7b ust. 2 ustawy o CIT, instytucje
    finansowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
    bankowe, zaliczają te przychody do przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przychody uzyskane z wykupu
    obligacji przez jednostkę samorządu terytorialnego należy zakwalifikować jako przychody
    ze źródła innego niż zyski kapitałowe.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się następnie do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy przychodem z
    wykupu obligacji jest wyłącznie kwota uzyskanych odsetek, czy też przychodem
    Wnioskodawcy z tej transakcji jest cała kwota, za jaką następuje wykup obligacji, tj.
    wartość nominalna, oraz odsetki, wskazać należy uwagę na przepis art. 16 ust. 1 pkt 8
    ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie
      udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
      a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych;

      wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych
      udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu
      wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo
      umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust.
      7e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
    Z żadnego przepisu ustawy o CIT nie wynika, że w momencie wykupu obligacji przez
    emitenta przychodem obligatariusza są jedynie odsetki lub dyskonto. Ustawodawca
    jednoznacznie wskazuje, że jedną z form zbycia papierów wartościowych, a więc także
    obligacji, jest ich wykup przez emitenta.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca w przychodach powinien uwzględnić całą kwotę
    otrzymaną z tytułu realizacji prawa, jakim jest wierzytelność przysługująca wnioskodawcy
    jako obligatariuszowi wobec emitenta wynikająca ze zobowiązania emitenta do wykupu
    obligacji.
    Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przychodem z wykupu obligacji
    przez emitenta jest cała kwota, którą otrzymuje on w związku z wykupem obligacji przez
    emitenta, a więc ich wartość nominalna wraz z odsetkami.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 3 należało uznać
    za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia, czy kosztem uzyskania
    przychodów Spółki z wykupu obligacji przez emitenta jest kwota wydatków na nabycie
    /objęcie tych obligacji, w tym prowizja dla domu maklerskiego, który powinien być
    ujmowany w momencie wykupu obligacji przez emitenta.
    Odnosząc się do kosztów uzyskania przychodu, wskazać należy na art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT, zgodnie z którym:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną
    szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W myśl wyżej już cytowanego art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie
      udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
      a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych;
      wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych
      udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu
      wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo
      umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust.
      7e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
    Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu odpłatnego zbycia
      wierzytelności, w tym w sposób określony w art. 12 ust. 1 pkt 7, z wyjątkiem
      wierzytelności lub jej części, które uprzednio zostały zarachowane jako przychód
      należny - do wysokości uprzednio zarachowanej jako przychód należny.
    Cytowany powyżej art. 4 ust. 1 ustawy o obligacjach zawiera definicję obligacji. Zgodnie z
    jej brzmieniem, obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym
    emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji, zwanego dalej
    „obligatariuszem”, i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.
    Powyższe również znajduje potwierdzenie w cytowanym art. 3 pkt 1 lit. a ww. ustawy z
    dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze
    zm.),
    Z wniosku wynika m.in., że Spółka co do zasady nabywa obligacje głównie na rynku
    pierwotnym (zaś w przypadku zakupów na rynku wtórnym - cena nabycia odpowiada
    wartości nominalnej obligacji). Spółka nie sprzedaje obligacji na rynku wtórnym, lecz
    intencją Spółki jest utrzymanie nabytych obligacji do dnia ich zapadalności, w którym są
    one wykupywane przez emitenta za cenę odpowiadającą wartości nominalnej obligacji
    wraz z odsetkami. Nabywane / obejmowane obligacje są najczęściej obligacjami
    kuponowymi. Po upływie terminu zapadalności obligacje są wykupywane przez emitentów
    Spółka uzyskuje przychód z tytułu oprocentowania tych obligacji w postaci należnych jej
    odsetek.
    Przechodząc na grunt analizowanej sprawy wskazać należy, że treść art. 16 ust. 1 pkt 8
    ustawy o CIT, wyraźnie stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    wydatków na objęcie lub nabycie papierów wartościowych; wydatki takie są jednak
    kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.
    Zatem, wydatki poniesione na objęcie/nabycie obligacji będą stanowić koszty uzyskania
    przychodów w momencie odpłatnego zbycia papierów wartościowych.
    Odnosząc się z kolei do wydatków w postaci prowizji biura maklerskiego, za
    pośrednictwem którego Spółka obejmuje bądź nabywa obligacje wskazać należy, że są to
    wydatki bezpośrednio związanymi z nabyciem/objęciem obligacji, które powinny być
    również rozpoznane dopiero w momencie odpłatnego zbycia papierów wartościowych.
    Wydatki bezpośrednio związane z transakcją to takie, których podatnik nie był w stanie
    uniknąć i bez których transakcja nabycia akcji nie doszłaby do skutku.
    Tym samym należy się z Państwem zgodzić, że wydatki na nabycie/objęcie obligacji w
    postaci kwoty odpowiadającej ich wartości nominalnej oraz prowizje biura maklerskiego
    za pośrednictwem, którego Spółka nabywa/obejmuje obligacje, stanowią wydatki
    bezpośrednio związane z nabyciem/objęciem papierów wartościowych (obligacji), a więc
    mogą zostać zaliczone przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów w momencie
    wykupu obligacji przez emitenta zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 4 należało uznać
    za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania

    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Odnosząc się z
    kolei do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są
    wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.