Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.155.2025.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Brak obowiązku udokumentowania fakturą sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący braku obowiązku udokumentowania fakturą sprzedaży działki nr
    1. Uzupełnili go Państwo dwoma pismami z 7 maja 2025 r. (wpływ 7 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A;
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.
    Opis stanu faktycznego
    Nabyli Państwo działkę nr 1 w dniu (...) lutego 2021 r. w ramach ustawowej wspólności
    majątkowej od osoby fizycznej.
    Pan (A) prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest handel materiałami
    budowlanymi i jest Pan VATowcem od dnia (...) września 2005 r. Nie prowadzi Pan i nigdy
    nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami – taki
    przedmiot działalności nie znajduje się PKD firmy.
    Pani (B) jest osobą fizyczną i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Zakupiona działka miała stanowić w przyszłości miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej, dlatego taki cel został wpisany do aktu notarialnego.
    Do chwili sprzedaży nie dokonali Państwo zmian w postaci nakładów na działce – jej stan
    jest tożsamy z tym w dniu nabycia. Nie została ona również wpisana do ewidencji środków
    trwałych i żadne koszty nie zostały odliczone w ramach działalności.
    Sprzedaż działki miała charakter incydentalny – nigdy wcześniej nie dokonywali Państwo
    sprzedaży nieruchomości. Nie posiadają Państwo żadnej innej nieruchomości zakupionej
    w celach sprzedaży. Posiadają Państwo jedynie dom, w którym zamieszkują.
    Nie prowadzili Państwo na działce działalności i nie była wykorzystywana w tym celu.
    Działka nie była również przedmiotem zawartej umowy najmu, dzierżawy ani żadnej
    umowy o podobnym charakterze.
    Jedyną zmianę jakiej Państwo dokonali było odrolnienie działki – dokonali Państwo tego
    jako osoby fizyczne i wykonali projekt i uzyskali pozwolenie na budowę – wnioskodawcą
    była B i A.
    Sprzedaży działki dokonali Państwo w dniu 21 lutego 2025 r. jako osoby fizyczne – tak jak
    ją Państwo zakupili. Na sprzedaż nie została wystawiona FV, ani jako sprzedaż firmowa ani
    jako prywatna.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    Na pytania zawarte w wezwaniu:

    1. Czy jest Pan i/lub Pana żona (B) rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, korzystającym ze zwolnienia od podatku od
      towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy? Informacji proszę udzielić
      odrębnie dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      1) ani ja ani moja żona B nie jesteśmy rolnikami ryczałtowymi i nigdy nie byliśmy
    2. Czy z działki nr 1 dokonywane były przez Pana i/lub Pana żonę zbiory i dostawy
      (sprzedaż) produktów rolnych? Czy przeznaczał Pan i/lub Pana żona produkty rolne z
      ww. działki wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli dokonywał Pan i/lub Pana żona
      sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była opodatkowana podatkiem od towarów i
      usług? Informacji proszę udzielić odrębnie dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      2) Nie były dokonywane ani przeze mnie ani przez moją żonę zbiory i dostawy
      produktów rolnych
    3. Czy działka nr 1 była wykorzystywana przez Pana i/lub Pana żonę (przez cały okres jej
      posiadania, tj. od momentu jej nabycia do momentu dostawy) na cele prywatne
      (osobiste)? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne Pana i/lub Pana
      żony zaspokajała i w jakim okresie? Informacji proszę udzielić odrębnie dla Pana i
      Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      3) działka nie była w żaden sposób wykorzystywana ani przeze mnie ani przez moją
      żonę
    4. Czy w odniesieniu do działki będącej przedmiotem sprzedaży były do momentu
      sprzedaży podejmowane przez Pana i/lub Pana żonę jakiekolwiek czynności
      wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do
      podniesienia wartości tej działki, np. uzbrojenie działki w przyłącza do sieci
      wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z
      wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o
      wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania
      zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki (proszę, żeby podał Pan
      jakie to były/są/będą czynności – nakłady i przez kogo zostały/zostaną poniesione)?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      4) jako osoby prywatne wystąpiliśmy z wnioskiem o pozwolenie na budowę które na
      dzień sprzedaży było już nieaktualne z powodu nie rozpoczęcia budowy. Pozwolenie
      na budowę i projekt budowlany nie stanowiły kosztów dla prowadzonej działalności
      (brak FV na firmę za jakiekolwiek koszty). Były pokryte z środków prywatnych.
    5. Czy zawarł Pan i/lub Pana żona z nabywcą ww. działki, umowę przedwstępną
      sprzedaży? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie warunki zawiera umowa przedwstępna sprzedaży, zawarta z nabywcą, które
        należało spełnić, aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży? Proszę o
        szczegółowe opisanie, jakie postanowienia dotyczące sprzedaży działki wynikają z
        zawartej umowy przedwstępnej (np. uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp.);
      b) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążyły na
        Panu i/lub Pana żonie, a jakie na stronie kupującej? Proszę o szczegółowe opisanie;
      c) czy w ramach ww. umowy przedwstępnej udzielił Pan i/lub Pana żona jakichkolwiek
        pełnomocnictw dla kupującego? Jeżeli tak, to proszę o wskazanie w jakim zakresie

        (do jakich czynności) udzielił Pan i/lub Pana żona pełnomocnictwa dla kupującego
        (proszę o enumeratywne wymienienie zakresu) w związku z zamierzoną sprzedażą;
      d) czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na działce będącej
        przedmiotem sprzedaży, dokonała inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększają
        jej atrakcyjność, jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeżeli tak, to
        proszę o podanie jakich?
      e) czy nabywca poniósł jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działką od
        momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      5) tak, zawarłem wraz z żoną umowę przedwstępną sprzedaży działki jako A i B
        a) jedynym warunkiem był zadatek który został wpłacony i rozliczony przy akcie
          notarialnym
        b) na nas ciążył obowiązek sprzedaży za ustalona kwotę a na kupującym wpłata
          zadatku i dopłata reszty kwoty przy akcie notarialnym
        c) nie udzielaliśmy żadnych pełnomocnictw
        d) nie mamy wiedzy czy na działce którą sprzedaliśmy strona kupująca dokonała
          jakichkolwiek inwestycji
        e) nabywca do dnia zakupu nie dokonał żadnych nakładów finansowych
    6. Czy udzielił Pan i/lub Pana żona nabywcy przedmiotowej działki, lub jakiejkolwiek innej
      osobie np. pośrednikowi, pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do
      występowania w imieniu Pana i/lub Pana żony w sprawach, które dotyczą ww. działki?
      Jeśli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie działania podjął podmiot działający jako pełnomocnik Pana i/lub Pana żony w
        związku ze sprzedażą działki?
      b) kto (Pan i/lub Pana żona, czy podmiot działający jako pełnomocnik) pokrył koszty
        tych działań?
      c) jaki był zakres pełnomocnictwa, które udzielił Pan i/lub Pana żona?
        Informacji proszę udzielić osobno dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      6. Ani ja ani moja żona nie udzieliliśmy nigdy żadnych pełnomocnictw
    7. Czy nabycie przez Pana i/lub Pana żonę ww. działki było czynnością opodatkowaną
      podatkiem VAT, udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT i czy z
      tytułu nabycia przysługiwało Panu i/lub Pana żonie prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to proszę wskazać z jakiego
      powodu prawo do odliczenia podatku Panu i/lub Pana żonie nie przysługiwało?
      Informacji proszę udzielić osobno dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      7. Nabycie działki nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT ani przeze mnie
      ani przez moją żonę. Działkę kupiliśmy na umowę cywilno-prawną dlatego nie
      przysługiwało nam prawo do odliczenia podatku . Ani mi ani mojej żonie nie
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego

    8. Czy działka nr 1 była wykorzystywana przez Pana i/lub Pana żonę wyłącznie do celów
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
      zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT Państwo wykonują – proszę podać
      podstawę prawną zwolnienia. Informacji proszę udzielić osobno dla Pana i Pana żony.
      Odpowiedzieli Państwo, że:
      8. Działka przez cały czas posiadania nie była przez nas wcale wykorzystywana ani do
      celów prywatnych ani firmowych.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 7 maja 2025 r.)
    Czy do dokonanej sprzedaży powinna zostać wystawiona faktura VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 7 maja 2025 r.)
    W Państwa ocenie, od transakcji sprzedaży działki zakupionej w ramach ustawowej
    wspólności majątkowej nie powinna być wystawiona FV, odprowadzony podatek VAT.
    Zakupili Państwo działkę w celu pobudowania i przeniesienia na nią firmy. Sytuacja jednak
    uległa zmianie. Współwłaścicielka otrzymała diagnozę i leczy się onkologicznie i dlatego
    podjęli Państwo decyzję o sprzedaży działki.
    Poza odrolnieniem działki i uzyskaniem pozwolenia na budowę i wykonania projektu i
    uzyskania pozwolenia na budowę nie podejmowali Państwo innych działań (oprócz
    ogłoszeń o sprzedaży działki w Internecie) przekraczających czynności standardowe,
    umożliwiające zbycie nieruchomości, jej uatrakcyjnienie, czy wyposażenie tych
    nieruchomości w infrastrukturę (nie wykonali Państwo przyłączy do sieci energetycznej ani
    wodociągowej).
    Nie doprowadzili Państwo do działki mediów. Nie promowali Państwo szczególnie
    oferowanej działki, nie prowadzili działań o charakterze marketingowym. Nie mają
    Państwo zamiaru dokonywać zakupu kolejnych gruntów w celu ich sprzedaży w celach
    zarobkowych.
    Zbycie przedmiotowej działki z majątku osobistego stanowiącego małżeńską wspólność
    majątkową osobom niebędącym rolnikami, jako czynność dostawy towarów, polegająca
    na zbyciu części majątku osobistego (prywatnego), nabytego bez zamiaru odsprzedaży,
    stanowiącego małżeńską wspólność majątkową nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie są Państwo
    podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Transakcja sprzedaży nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nie są Państwo zobowiązani do
    naliczenia podatku VAT oraz rozliczenia tego podatku w urzędzie skarbowym.
    Uzasadnienie własnego stanowiska
    Kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży

    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W Państwa ocenie, nie ma znaczenia że sprzedaż została dokonana na rzecz osoby
    fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, bowiem sprzedając działkę skorzystali
    Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która
    to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Odwołując się do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 wskazano, że działalnością gospodarczą
    jest w zasadzie tylko ta aktywność, która jest wykonywana zawodowo, w sposób
    profesjonalny. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie nie pozwala na uznanie
    danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Decydujące znaczenie dla
    zakwalifikowania, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa w
    charakterze podatnika od towarów i usług, ma zawodowy, nie zaś incydentalny
    (okazjonalny) charakter wykonywania danej czynności. Przez ciągłe wykorzystywanie
    składników majątku lub wartości niematerialnych, o których mowa w definicji działalności
    gospodarczej zawartej we wskazanych przepisach (tutaj: art. 15 ust. 2 ustawy o VAT –
    przyp. JD) trzeba będzie rozumieć takie wykorzystanie majątku lub wartości
    niematerialnych, które charakteryzują się powtarzalnością lub długim okresem trwania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1) określone udziały w nieruchomości,
        2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

        3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
          prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
          części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Ponadto, Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia
    25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie

    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) lutego 2021 r. nabyli Państwo działkę nr 1 w ramach
    ustawowej wspólności majątkowej od osoby fizycznej. Prowadzi Pan działalność
    gospodarczą, której przedmiotem jest handel materiałami budowlanymi i jest Pan
    VATowcem od dnia (...) września 2005 r. Nie prowadzi Pan i nigdy nie prowadził
    działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami – taki przedmiot
    działalności nie znajduje się PKD firmy. Pani jest osobą fizyczną i nie prowadzi Pani
    działalności gospodarczej. Zakupiona działka miała stanowić w przyszłości miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, dlatego taki cel został wpisany do aktu
    notarialnego. Do chwili sprzedaży nie dokonali Państwo zmian w postaci nakładów na
    działce – jej stan jest tożsamy z tym w dniu nabycia. Nie została ona również wpisana do
    ewidencji środków trwałych i żadne koszty nie zostały odliczone w ramach działalności.
    Sprzedaż działki miała charakter incydentalny – nigdy wcześniej nie dokonywali Państwo
    sprzedaży nieruchomości. Nie posiadają Państwo żadnej innej nieruchomości zakupionej
    w celach sprzedaży. Posiadają Państwo jedynie dom, w którym zamieszkują. Nie
    prowadzili Państwo na działce działalności i nie była wykorzystywana w tym celu. Działka
    nie była również przedmiotem zawartej umowy najmu, dzierżawy ani żadnej umowy o
    podobnym charakterze. Jedyną zmianą jakiej Państwo dokonali było odrolnienie działki –
    dokonali Państwo tego jako osoby fizyczne i wykonali projekt oraz uzyskali Państwo
    pozwolenie na budowę. Jako osoby prywatne wystąpili Państwo z wnioskiem o pozwolenie
    na budowę, które na dzień sprzedaży było już nieaktualne z powodu nie rozpoczęcia
    budowy.
    Nie są Państwo rolnikami ryczałtowymi i nigdy nie byli. Nie były dokonywane przez
    Państwa zbiory i dostawy produktów rolnych. Działka przez cały czas posiadania nie była
    przez Państwa wcale wykorzystywana ani do celów prywatnych ani firmowych.
    Nabycie działki nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Działkę kupili Państwo
    na umowę cywilno-prawną dlatego nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku.
    Zawarli Państwo umowę przedwstępną sprzedaży działki. Jedynym warunkiem był
    zadatek, który został wpłacony i rozliczony przy akcie notarialnym. Ciążył na Państwu
    obowiązek sprzedaży za ustaloną kwotę, a na kupującym wpłata zadatku i dopłata reszty
    kwoty przy akcie notarialnym. Nabywca do dnia zakupu nie dokonał żadnych nakładów
    finansowych. Nie udzielili Państwo żadnych pełnomocnictw.
    Sprzedaży działki dokonali Państwo w dniu (...) lutego 2025 r. jako osoby fizyczne – tak jak
    ją Państwo zakupili. Na sprzedaż nie została wystawiona faktura.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy do dokonanej sprzedaży powinna zostać
    wystawiona faktura.
    Aby rozstrzygnąć Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności stwierdzić, czy
    sprzedaż działki nr 1 była dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 brak jest przesłanek
    pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpili Państwo w charakterze
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, (...) lutego 2021 r. nabyli
    Państwo działkę nr 1 w ramach ustawowej wspólności majątkowej od osoby fizycznej.
    Zakupiona działka miała stanowić w przyszłości miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej, dlatego taki cel został wpisany do aktu notarialnego. Do chwili sprzedaży

    nie dokonali Państwo zmian w postaci nakładów na działce – jej stan jest tożsamy z tym w
    dniu nabycia. Nie została ona również wpisana do ewidencji środków trwałych i żadne
    koszty nie zostały odliczone w ramach działalności. Nie prowadzili Państwo na działce
    działalności i nie była wykorzystywana w tym celu. Działka nie była również przedmiotem
    zawartej umowy najmu, dzierżawy ani żadnej umowy o podobnym charakterze. Działka
    przez cały czas posiadania nie była przez Państwa wcale wykorzystywana ani do celów
    prywatnych ani firmowych. Jako osoby prywatne wystąpili Państwo z wnioskiem o
    pozwolenie na budowę, które na dzień sprzedaży było już nieaktualne z powodu nie
    rozpoczęcia budowy. Sprzedaży działki dokonali Państwo w dniu (...) lutego 2025 r.
    Sprzedaż działki miała charakter incydentalny – nigdy wcześniej nie dokonywali Państwo
    sprzedaży nieruchomości.
    W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Państwa
    aktywności w przedmiocie sprzedaży działki, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż działki nr 1 wypełniała
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmowali Państwo takich aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez
    Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając działkę
    nr 1 korzystali Państwo z przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, co oznacza, że nie wypełnili Państwo przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust.
    1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpili w roli podatników podatku od towarów i usług
    prowadzących działalność gospodarczą – w stosunku do tej transakcji. W konsekwencji,
    sprzedaż działki nr 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku udokumentowania fakturą
    sprzedaży przedmiotowej działki, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
          nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
        1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
          mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
          wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
          ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może
    wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jak wyżej rozstrzygnięto, przedmiotowa dostawa działki nr 1 była czynnością
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, skoro przedmiotowa czynność pozostawała poza zakresem opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług, to nie powinna być ona dokumentowana fakturą, zgodnie
    z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, do dokonanej sprzedaży działki nr 1 nie powinni Państwo wystawić
    faktury VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.