Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.223.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia z akcyzy względem gazu
ziemnego.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe
gaz-gaz ziemny
gaz-paliwo gazowe
gaz-wyroby gazowe
paliwo-paliwo opałowe
podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku
akcyzowego
procesy-procesy metalurgiczne
wyroby-wyroby energetyczne-gaz ziemny
wyroby-wyroby energetyczne-paliwo gazowe
wyroby-wyroby energetyczne-wyroby gazowe
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego w przypadku wyrobów gazowych
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku wyrobów gazowych.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Zwolnienia-Wyroby gazowe - zwolnienie
Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy
szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-
Wyroby energetyczne i energia elektryczna.-Wyroby
energetyczne - definicja.
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1b
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11b-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11b-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9c-ust. 1
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9c-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9c-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9c-ust. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
6-art. 31b-ust. 1-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 86-ust. 1-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 86-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 21 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 21
    sierpnia 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29
    września 2025 r. (wpływ 30 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca nie jest podatnikiem akcyzowym. Wnioskodawca nie jest również
    zarejestrowany jako pośredniczący podmiot gazowy.
    Wnioskodawca w chwili obecnej zakupuje gaz ziemny z zapłaconą akcyzą (gaz ziemny
    skroplony o kodzie CN 2711 11 00). Zakupu gazu ziemnego dokonuje jako finalny nabywca
    gazowy.
    Gaz ziemny jest zakupywany na potrzeby zakładu produkcyjnego Wnioskodawcy.
    Zakład produkcyjny składa się z hali produkcyjnej, w której pracuje instalacja do wytopu i
    odlewania metali nieżelaznych. Surowcem do produkcji jest złom aluminium, stopy
    aluminium, produkty uboczne z produkcji profili aluminiowych oraz czyste własne wadliwe
    odlewy i pozostałości po odkrawaniu odlewów, które są zawracane do procesu
    technologicznego (należy podkreślić, że wszystkie surowce zawierają w swoim składzie
    związki metalu).
    Zakład produkcyjny zajmuje się topieniem metali nieżelaznych (aluminium) oraz stopów i
    przekształcaniem ich w produkty w kształcie wlewka o różnej średnicy i długości końcowej
    poprzez wlewanie stopionego metalu lub stopu do formy i pozostawianie go do
    zakrzepnięcia.
    Proces produkcji, który jest prowadzony na linii do produkcji wlewków aluminiowych
    można podzielić na następujące czynności główne:
    - przygotowanie materiału wsadowego (...),
    - topienie i rafinacja metali,
    - przygotowanie form,
    - wlewanie stopionego metalu do formy, zakrzepnięcie odlewu i usuwanie odlewu z
      formy,
    - cięcie (...),
    - homogenizacja surowego odlewu.
    Gaz ziemny zakupywany przez Wnioskodawcę wykorzystywany jest wyłącznie do produkcji
    (...).
    Gaz ziemny jako wyrób akcyzowy jest paliwem opałowym w rozumieniu ustawy o podatku
    akcyzowym i będzie przeznaczony do celów opałowych.
    Gaz ziemny w procesie produkcji wlewków aluminiowych jest wykorzystywany:
    - podczas przygotowania materiału wsadowego (...), suszone są jedynie wióry
      aluminiowej, gdzie wióry aluminiowe ładowane są do pojemnika (hopper) po czym są
      rozdrabniane i dalej, taśmociągiem, zmierzają w kierunku suszarni. W procesie
      suszenia (...). Podczas suszenia materiału wsadowego (wiórów aluminiowych) nie tylko
      dochodzi do usunięcia zabrudzeń wiórów aluminiowych, przez co surowiec staje się
                                                obardziej jednorodny, ale również wióry aluminiowe w temperaturze ok. 200C zostają
      uplastycznione. Wykorzystanie gazu ziemnego do podgrzania wiórów aluminiowych z
      jednej strony przyśpiesza ich późniejsze topienie w piecu, z drugiej powoduje mniejszy
      stopień utleniania się wiórów w piecu, co wpływa na zmniejszenie ilości odpadu.
      Dodali Państwo, że brak oczyszczenia (...). Bezpośrednio po osuszeniu (...). Nie ma
      możliwości cofnięcia (...);
    - w piecu statycznym dwukomorowym do topienia wyposażonym w: (...), pod wpływem
      wytworzonej temperatury surowiec aluminiowy ze stanu stałego przechodzi w stan

      ciekły, dodatkowo w piecu dochodzi do usunięcia zanieczyszczeń takich jak tlenki
      magnezu, dzięki czemu po przelaniu metalu do pieca odlewniczego metal trafiający do
      wlewków jest czystszy,
    - w piecu wychylnym do topienia/odlewania, wyposażonym (...) surowiec aluminiowy
      pozostaje w stanie ciekłym, dodatkowo w strukturze składu surowca aluminiowego
      zachodzą zmiany poprzez dodanie pierwiastków stopowych, które pozwalają
      przygotować odpowiedni skład chemiczny produkowanych wlewków aluminiowych,
    - do eksploatacji pompy elektromagnetycznej, która stanowi element linii produkcyjnej
      oraz łącznik pomiędzy dwoma ww. piecami, tutaj gaz wykorzystywany jest w
      momencie uruchomienia pompy (bądź jej awarii), kiedy potrzeba nagrzać pompę do
      odpowiedniej temperatury, żeby gorące aluminium - wpływając do niej - nie zakrzepło,
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w przypadku stosowania gazu ziemnego do
    eksploatacji pompy elektromagnetycznej wytworzone ze spalania gazu ciepło pozwala
    utrzymać surowiec aluminiowy w stanie ciekłym, bez czego produkcja wyrobu gotowego
    nie jest możliwa.
    - w procesie homogenizacji surowego odlewu, podczas której dochodzi do odwrócenia
      procesu segregacji pierwiastków stopowych, do której doszło podczas procesu
      odlewania, finalnie otrzymywany jest wyrób gotowy na bazie metalu lub jego
      związków o właściwościach umożliwiających jego wykorzystanie przemysłowe.
    W procesie homogenizacji surowego odlewu za sprawą wytworzonego ciepła ze
    spalonego gazu dochodzi do równomiernego rozmieszczenia pierwiastków w wyrobie
    aluminiowym (zmiana struktury wewnętrznej metalu), co pozwala na wytworzenie
    pełnowartościowych wlewków aluminiowych, gotowych do sprzedaży.
    Dodatkowo na tym etapie wykorzystania gazu ziemnego dochodzi do przekształcenie
    związków żelaza (w niewielkich ilościach znajdują się w produkcie), wchodzących w reakcję
    z pozostałymi pierwiastkami z formy „trudno-” do „łatwiej-wyciskalnej”. Należy zatem
    wskazać, że proces homogenizacji jest koniecznym etapem produkcji (...). Brak procesu
    homogenizacji mógłby spowodować problemy (...), co w konsekwencji mogłoby się
    zakończyć uszkodzeniem matrycy.
    Wnioskodawca planuje teraz nabywać gaz ziemny bez podatku akcyzowego z uwagi na
    sposób jego wykorzystania w zakładzie produkcyjnym.
    Gaz ziemny będzie zakupywany bez akcyzy od podmiotu posiadającego status
    pośredniczącego podmiotu gazowego w związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku
    akcyzowego na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.
    W nowym modelu Wnioskodawca zachowa status finalnego nabywcy gazowego.
    W opisanym stanie faktycznym [zdarzeniu przyszłym] będzie spełniony warunek, o którym
    mowa w art. 31b ust. 5 w związku z art. 31b ust. 5a ustawy o podatku akcyzowym.
    Oznacza to, że umowa oraz stosowne oświadczenia będą pozwalały na ustalenie ilości
    gazu ziemnego korzystającego ze zwolnienia akcyzowego.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca jako finalny nabywca gazowy może zakupywać gaz ziemny bez akcyzy
    z uwagi na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Tak, zdaniem Wnioskodawcy gaz ziemny zakupywany przez Wnioskodawcę może
    korzystać ze zwolnienia akcyzowego na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    akcyzowym.
    Choć unijne dyrektywy nie obowiązują wprost, wymagają przeniesienia do porządku
    prawnego, to jednak od tych przepisów należy wyjść przy ocenie zastosowania przez
    Wnioskodawcę gazu ziemnego.

    Gaz ziemny jest produktem energetycznym/wyrobem akcyzowym w rozumieniu
    przepisów akcyzowej dyrektywy energetycznej (dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27
    października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych
    dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej).
    Stosownie do pkt 22 preambuły do akcyzowej dyrektywy energetycznej produkty
    energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są
    wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie
    z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest
    wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i
    wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy
    mineralogiczne. Energia elektryczna, która w podobny sposób jest wykorzystywana,
    powinna być również podobnie traktowana.
    Ww. przepis preambuły odnosi się również do wykorzystania produktów energetycznych
    w procesach metalurgicznych.
    Z kolei stosownie do art. 2 ust. 4 lit. b tiret 2 akcyzowej dyrektywy energetycznej niniejsza
    dyrektywa nie ma zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania.
    Produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku gdy jest wykorzystywany
    zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo silnikowe i
    paliwo do ogrzewania.
    Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji chemicznej oraz w procesach
    elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne zastosowanie.
    Oczywiście wyłączenie zastosowania przepisów akcyzowej dyrektywy energetycznej wobec
    produktów energetycznych wykorzystywanych w procesach metalurgicznych nie oznacza
    automatyzmu. To dopiero konkretne państwo członkowskie decyduje, czy takie przypadki
    są wyłączone z zakresu ustawy akcyzowej (konkretnego kraju), korzystają z preferencji
    podatkowej, czy też są opodatkowane akcyzą.
    Należy zatem przejść do przepisów krajowych.
    Stosownie do art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy
    czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe
    przeznaczone do celów opałowych, m.in. w procesach metalurgicznych.
    Jeżeli chodzi o zakres pojęcia procesów metalurgicznych pozwalający na zastosowanie
    zwolnienia od podatku akcyzowego należy przytoczyć orzecznictwo w tym zakresie, czy też
    stanowisko zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w innych
    interpretacjach indywidualnych.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I GSK 19/18 z dnia 10 marca 2021
    r. zauważono za sądem pierwszej instancji, że „procesem metalurgicznym można nazwać
    całokształt czynności (działań) z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu,
    w wyniku których wytwarzany jest metal. Proces produkcji metalu można uznać za
    zakończony wraz z nadaniem mu kształtu i właściwości wymaganych w dystrybucji, a w
    tym w wyniku walcowania (także na zimno), ciągnienia, gięcia bądź cięcia (przykładowo)”.
    Z kolei Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0111-
    KDIB3-3.4013.284.2021.1.JS z dnia 9 grudnia 2021 r. wskazał, że „zwolnieniem z akcyzy na
    podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy (po spełnieniu pozostałych warunków), może być
    objęte wyłącznie takie wykorzystanie wyrobów gazowych, których spalenie spowoduje
    wytworzenie energii cieplnej wykorzystanej następnie ściśle i bezpośrednio w procesie
    metalurgicznym, w wyniku którego powstaje metal lub w trakcie którego metal ten
    poddawany jest obróbce termicznej i/lub chemicznej, zmieniającej jego właściwości
    fizykochemiczne”.
    Mając na uwadze przepisy prawa, jak i ugruntowany w orzecznictwie zakres pojęcia
    procesu metalurgicznego, stosownie do którego pod tym pojęciem kryje się całokształt

    czynności z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki metali, w wyniku których
    finalnie jest wytwarzany określony metal, kiedy mówimy o ścisłym związku pomiędzy
    spalaniem gazu ziemnego a mającym przebieg procesem metalurgicznym należy wskazać,
    że w opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym [zdarzeniu przyszłym] całość gazu
    ziemnego w zakładzie produkcyjnym jest wykorzystana bezpośrednio i w związku z
    zachodzącym procesem metalurgicznym, finalnie skutkującym tym, że otrzymywany jest
    produkt metalowy.
    W związku z tym gaz ziemny zakupywany przez Wnioskodawcę na ww. cele produkcyjne,
    gdzie finalnym wyrobem jest produkt metalowy (aluminiowy), w całości korzysta ze
    zwolnienia akcyzowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, ściśle względem zadanego pytania,
    jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm., zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy:
      Wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711
      21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15
      lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.
    W załączniku nr 1 do ustawy wymieniono w poz. 28 pod kodem CN 2711 - gaz ziemny
    (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.
    Jak wynika z art. 9c ust. 1-4 ustawy:
        1. W przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
          1) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę
          gazowego;
          2) sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
          3) import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
          4) użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
          5) użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
          a) uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
          b) jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów
            finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli
            celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza
            została zapłacona w należnej wysokości,

          c) nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do
            innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za
            takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art.
            31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę
            wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę
            gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.
        2. Za sprzedaż finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych uznaje się
          czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8.
        3. Jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w
          związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie
          powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej
          opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub
          zadeklarowana w należnej wysokości.
        4. W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych sprzedawca jest obowiązany
          ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy
          finalnemu nabywcy gazowemu.
    W świetle art. 11b ustawy:
        1. W przypadku wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem:
          1) nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego
          nabywcę gazowego;
          2) wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich
          sprzedaży na terytorium kraju;
          3) powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez
          finalnego nabywcę gazowego;
          4) użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w
          art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5.
        2. Jeżeli sprzedaż wyrobów gazowych jest potwierdzona fakturą lub innym
          dokumentem, z którego wynika zapłata należności za sprzedane przez
          podatnika wyroby gazowe, wydanie wyrobów gazowych finalnemu nabywcy
          gazowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub tego
          dokumentu.
    Zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem
      są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych,
      elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte
      pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.
    Stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy:
      Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do
      użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem
      wyrobów, o których mowa w ust. 2.
    Powyższe przepisy stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27
    października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych
    dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L
    Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405).

    Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów
    energetycznych i energii elektrycznej. Pozostawiając poszczególnym państwom margines
    swobody, dyrektywa energetyczna ustaliła zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne
    stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Poszczególne
    państwa Unii Europejskiej, w tym Polska (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały
    do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym, istotne jest to, że
    zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej
    możliwości stosowania zwolnień.
    Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks
    oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Stosownie
    natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b cyt. Dyrektywy 2003/96/WE, dyrektywa nie ma
    zastosowania do następującego wykorzystania produktów energetycznych i energii
    elektrycznej:
    - produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub
      paliwa do ogrzewania,
    - podwójnego zastosowania produktów energetycznych
    Produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku gdy jest wykorzystywany
    zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo silnikowe i
    paliwo do ogrzewania. Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji
    chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne
    zastosowanie.
    - energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w
      procesach elektrolitycznych i metalurgicznych,
    - energii elektrycznej, w przypadku gdy stanowi ona ponad 50 % kosztu produktu. „Koszt
      produktu” oznacza sumę wszystkich nabytych towarów i usług oraz koszty personelu i
      amortyzację środków trwałych na poziomie zakładu, którego definicję przedstawiono
      w art. 11. Te koszty są obliczane średnio w odniesieniu do jednostki. „Koszt energii
      elektrycznej” oznacza rzeczywistą wartość nabycia energii elektrycznej lub koszt
      wyprodukowania energii elektrycznej, jeśli jest ona pozyskiwana w zakładzie,
    - procesów mineralogicznych
    „Procesy mineralogiczne” oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod
    kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w
    rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie
    statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.
    Powyższe wyłączenia nie oznaczają jednak, że ww. produkty energetyczne i energia
    elektryczna podlegają obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania.
    Wyłączenie to oznacza jedynie, że państwo członkowskie przy opodatkowaniu produktów
    energetycznych wykorzystywanych m.in. w procesach metalurgicznych nie jest związane z
    regułami harmonizacyjnymi na poziomie wspólnotowym. Tym samym, zakres zwolnienia
    produktów energetycznych wykorzystywanych do procesów metalurgicznych może być
    określany dowolnie przez każde z państw członkowskich, co zresztą wskazał m.in. WSA w
    Szczecinie w wyroku z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 750/17.
    Równocześnie, wskazać należy że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym,
    wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z
    głównych zasad podatkowych - a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej,
    przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem
    rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z
    uprawnień, których nie posiada większość. Wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w
    systemie prawa podatkowego, jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości
    podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) - nie może być więc oderwane od

    zasad wykładni gramatycznej i nie może odbywać się według wykładni rozszerzającej.
    Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997
    r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142) - ścisła interpretacja przepisów
    wprowadzających przywileje podatkowe (por. również wyrok NSA sygn. akt I GSK 1866/14,
    orzeczenia TSUE C-169/00 oraz C-150/99).
    W dotychczasowym orzecznictwie podatkowym Naczelnego Sądu Administracyjnego i
    Sądu Najwyższego wydaje się być utrwalone stanowisko, że przy wszelkiej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego, próbach odkodowywania zawartych w nich norm
    prawnych, należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową polegająca na
    ustaleniu treści normy prawnej na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których
    sformułowano dany przepis. Podkreślić jednak należy, że proces ten nie może jednak
    ograniczać się jedynie do semantycznych czy syntaktycznych reguł języka. Konieczne jest
    zatem także odwołanie się do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć.
    Przypomniał o tym Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności w uchwale składu pięciu
    sędziów z dnia 24 czerwca 1996 r. sygn. FPK 6/96 (ONSA 1996, z. 3, poz. 106), powołując
    się na pogląd wyrażony przez Ryszarda Mastalskiego. Podkreśla on, że nazwy przejęte
    przez prawo podatkowe z innych gałęzi prawa nie mogą oznaczać tych samych pojęć,
    służą bowiem do budowania określonych pojęć właśnie w prawie podatkowym i stanowią
    wraz z innymi cechami ustaw podatkowych część składową nowych kompleksów pojęć,
    uzyskując cechy swoiste, niezbędne do założonych przez normodawcę celów
    opodatkowania. Prawo podatkowe bowiem, aby mogło wypełniać swoje zadania, może
    być wiązane tylko własnymi pojęciami. Dokonując wykładni językowej prawa
    podatkowego, która powinna być uściślana i rozwijana w kontekście wykładni systemowej
    i funkcjonalnej, należy przede wszystkim szukać „podatkowego” rozumienia pojęć
    używanych przez ustawodawcę i zważać na to, czy przyjęcie innego, na przykład
    cywilnoprawnego punktu widzenia nie prowadzi do uchylania się danego podmiotu od
    opodatkowania albo też do zmniejszenia jego obciążeń podatkowych (R. Mastalski:
    Interpretacja prawa podatkowego, źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław
    1989, s. 98-100) - por. uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 30 sierpnia 1999 r., sygn. FPK 1/99.
    Stwierdzenia wymaga, że ani ustawa o podatku akcyzowym, ani przepisy wspólnotowe nie
    zawierają definicji „procesów metalurgicznych”. Dlatego też, w celu przeanalizowania
    możliwości zastosowania zwolnienia wyrobów gazowych do celów opałowych w procesach
    metalurgicznych, zasadne jest odwołanie się do znaczenia tego pojęcia w literaturze
    przedmiotu.
    Zgodnie z definicją zawartą w publikacji „Technologia ogólna: podstawy technologii
    mechanicznych” pod red. Aleksandra Góreckiego - procesy metalurgiczne są to procesy
    otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji
    tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu,
    rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego.
    Właściwy proces metalurgiczny to proces otrzymywania surówki w podwyższonych
    temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków - „Podstawy technologii maszyn”, J.
    Zawora, Warszawa 2001.
    Metalurgia to szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu
    otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy
    wytapianych metali - „Podstawy metalurgii i odlewnictwa”, Chudzikiewicz R., Briks W.,
    Warszawa: PWN 1977.
    Zgodnie z encyklopedią PWN, metalurgia dziedzina nauki i techniki zajmująca się
    procesami otrzymywania metali i stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką. Ta sama
    encyklopedia definiuje właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu, zwany
    procesem hutniczym.
    Odwołać się również należy w tym miejscu do znaczenia pojęć „produkcja” oraz „proces”.

    Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, produkcja to zorganizowana
    działalność mająca na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr kultury; też: to, co
    zostało wytworzone (http://sjp.pwn.pl/slowniki/produkcja).
    Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i
    stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Zgodnie z Małym
    Słownikiem języka polskiego wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708
    „proces to przykładowo” przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk,
    pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie
    zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, p. fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny.
    Zauważyć należy, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać
    się z samego procesu, lecz może być też efektem kilku procesów lub też kombinacja
    procesów oraz czynności niestanowiących procesu, jak i też w ramach produkcji może nie
    zachodzić żaden proces.
    Zgodnie zaś z definicjami zaczerpniętymi z Leksykonu Naukowo Technicznego
    Wydawnictwa Naukowo-Technicznego WNT (Warszawa 1984) - „proces produkcji oznacza
    zespół czynności przetwarzania surowców, materiałów i półwyrobów w wyroby; proces
    produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu i przebiega w określonych w komórkach
    produkcyjnych; podstawową częścią procesu produkcji jest proces technologiczny;
    ponadto w jego skład wchodzą procesy pomocnicze (magazynowanie; transport, kontrola
    itd.)”. Ten sam Leksykon podaje również definicję procesu technologicznego, zgodnie z
    którą jest to podstawowa część procesu produkcyjnego, podczas której następuje zmiana
    kształtu przedmiotu i jego własności fizycznych, chemicznych i innych.
    Tym samym metalurgia definiowana jako dziedzina nauki i techniki, znaczeniowo jest
    dużo szerszym pojęciem aniżeli proces metalurgiczny, który obejmuje jedynie pewien
    wycinek technologii produkcji metali, zwykle otrzymywanie metali i ich stopów w wyniku
    wytapiania, a następnie odlewania.
    Wskazać dalej należy, że wykładni powołanego wyżej art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy
    energetycznej dokonał 7 września 2017 r., TSUE w wyroku w sprawie C-465/15. Z
    orzeczenia tego wynika, że art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96 powinien być
    interpretowany w świetle motywu 22 tej dyrektywy - który stanowi, że produkty
    energetyczne (w tym wyroby gazowe) i energia elektryczna powinny zasadniczo stanowić
    przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub
    paliwa silnikowe. W konsekwencji, pod pojęciem procesu metalurgicznego w rozumieniu
    dyrektywy nie mieści się całość procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym.
    Prawo unijne uwzględnia bowiem w art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy wyłącznie wykorzystanie
    produktów energetycznych i energii elektrycznej do określonych celów, względnie w
    określonych procesach. Tym samym uprzywilejowanie w podatku nie obejmuje wszystkich
    procesów produkcyjnych, lecz wyłącznie ściśle określone etapy produkcji wyodrębnione z
    całego łańcucha produkcyjnego.
    Mając na uwadze ww. definicje, dokonując ich syntezy i biorąc pod uwagę zasadę ścisłej
    interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe oraz cytowane
    orzeczenia, stwierdzić należy, że zwolnieniem z akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4
    ustawy (po spełnieniu pozostałych warunków), może być objęte wyłącznie takie
    wykorzystanie wyrobów gazowych do celów opałowych - wytworzenia energii cieplnej,
    która wykorzystana następnie będzie ściśle i bezpośrednio w procesie metalurgicznym, w
    wyniku którego powstaje metal lub w trakcie którego metal ten poddawany jest obróbce
    termicznej i/lub chemicznej, zmieniającej jego właściwości fizykochemiczne.
    Chodzi zatem co do zasady o takie rodzaje obróbki powszechnie używane w przypadku
    metali, pod wpływem których zmienia się m.in. stan skupienia, dochodzi do utleniania lub
    reakcji metalu z innymi niż tlen pierwiastkami chemicznymi, wzrasta lub utrzymywana jest
    określona temperatura lub wskutek wyżarzania usuwane są występujące naprężenia.
    Mowa jest więc o pewnym „wycinku” procesu produkcji, a nie o całokształcie produkcji,

    gdyż celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem ściśle określonych procesów - co
    wynika wprost z art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE. Zwrócić należy też uwagę, że
    użyte przez ustawodawcę w liczbie mnogiej sformułowanie „w procesach
    metalurgicznych” bynajmniej również nie dotyczy całości procesów zachodzących w toku
    produkcji, lecz obejmuje jedynie ściśle określone etapy - z uwagi na fakt, że w ramach
    procesu produkcyjnego może nastąpić kilka procesów metalurgicznych składających się
    na wytworzenie określonego produktu.
    Należy jednocześnie podkreślić, że w świetle wskazanych wyżej wyroków, definicji i zasad
    wykładni autonomicznego prawa podatkowego należy odróżnić wykorzystanie wyrobów
    gazowych ściśle do procesów metalurgicznych od ich wykorzystania do czynności
    przygotowawczych do produkcji, czynności następujących w trakcie produkcji lecz
    niemających bezpośredniego wpływu na proces metalurgiczny oraz czynności
    następujących po jego zakończeniu.
    Wprowadzając bowiem zwolnienie od podatku akcyzowego dla wyrobów gazowych
    wykorzystywanych m.in. w procesach metalurgicznych, ustawodawca wprowadził
    narzędzie wsparcia dla danego sektora gospodarki. Wsparcie takie nie może jednak
    prowadzić do dyskryminacji innych podmiotów powszechnie opodatkowanych akcyzą od
    zużycia wyrobów gazowych do celów opałowych. Celem zwolnienia z akcyzy o którym
    mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy jest wsparcie dla danego podmiotu w ściśle
    określonym zakresie. Nie można jednak całej działalności danego podmiotu traktować
    kompleksowo, a przywileju podatkowego traktować jak narzędzia do zmniejszania
    kosztów jego działalności. W art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy jest mowa wyłącznie o pewnym
    ściśle określonym wycinku produkcji, a zużycie wyrobów gazowych do celów opałowych w
    procesach metalurgicznych ma przyczyniać się w sposób bezpośredni do
    przeprowadzenia tej konkretnej czynności, wyodrębnionej przez ustawodawcę z całego
    łańcucha produkcyjnego.
    Gaz ziemny o kodzie CN 2711 11 00 w opisanym zdarzeniu przyszłym, zgodnie z
    ostatecznie sprecyzowanym opisem sprawy wykorzystywany jest do celów opałowych:
    - podczas przygotowywania materiału wsadowego - do podgrzania wiórów aluminiowych
                                                  opodczas ich suszenia, w wyniku którego wióry aluminiowe w temperaturze 200C
      zostają uplastycznione, a samo podgrzanie wiórów aluminiowych pozwala na
      przyspieszenie ich późniejszego topienia w piecu;
    - w piecu statycznym dwukomorowym - do ogrzania pieca statycznego dwukomorowego,
      przez co pod wpływem wytworzonej temperatury surowiec aluminiowy ze stanu
      stałego przechodzi w stan ciekły;
    - w piecu wychylnym do topienia/odlewania - do ogrzania pieca wychylnego do topienia
      /odlewania przez co surowiec aluminiowy pod wpływem wytworzonej temperatury
      pozostaje w stanie ciekłym;
    - do eksploatacji pompy elektromagnetycznej - do wytworzenia ciepła pozwalającego
      utrzymać surowiec aluminiowy w stanie ciekłym;
    - w procesie homogenizacji surowego odlewu - do wytworzenia ciepła, w wyniku którego
      dochodzi do równomiernego rozmieszczenia pierwiastków w wyrobie aluminiowym
      (zmiana struktury wewnętrznej metalu). Dodatkowo na tym etapie wykorzystania gazu
      ziemnego dochodzi do przekształcenie związków żelaza (w niewielkich ilościach
      znajdują się w produkcie), wchodzących w reakcję z pozostałymi pierwiastkami z formy
      „trudno-” do „łatwiej-wyciskalnej”.
    Tym samym, w ocenie Organu, będący przedmiotem wniosku gaz ziemny o kodzie CN
    2711 11 00 wykorzystywany przez Państwa - finalnego nabywcę gazowego - do celów
    opałowych podczas przygotowywania materiału wsadowego, w piecu statycznym
    dwukomorowym, w piecu wychylnym do topienia/odlewania, do eksploatacji pompy
    elektromagnetycznej oraz w procesie homogenizacji surowego odlewu - będzie mógł

    korzystać ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, z uwagi na
    jego wykorzystanie w procesach metalurgicznych, przy uwzględnieniu warunków o
    których mowa w art. 31b ust. 5 w związku z art. 31b ust. 5a ustawy o podatku akcyzowym,
    które - zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem sprawy - zostaną przez Państwa
    spełnione.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko ściśle względem zadanego we wniosku pytania,
    należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej w ramach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz zadanym
    we wniosku pytaniem.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy stwierdzić,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego
    przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże
    stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w nim stanowiska organu
    podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut.
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (por. prawomocny wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109
    /15).
    Natomiast w odniesieniu do powołanego przez Państwa orzeczenia zaznaczyć należy, że
    wyroki sądowe co do zasady nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem
    lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia
    naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc
    wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
    sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było
    przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze
    zm.). Równocześnie istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych nie odbiera organowi
    wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w
    sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację
    ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku
    zagadnienia (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2211/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.