Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-686/08-3/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-14
Teza: Czy prawidłowym jest traktowanie przedmiotowych wyjazdów (poza województwo dolnośląskie oraz poza granice kraju) jako podróż służbowa oraz czy Spółka może zaliczyć te diety do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; kierowca; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2008 r. (data wpływu 23.10.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2008 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony w dniu 18 grudnia 2008 r. o brakującą opłatę – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka, która wykonuje przewozy na potrzeby własne, zamierza jeździć własnym transportem po materiały do produkcji za granicę oraz poza województwo dolnośląskie. Kierowca, który będzie wysyłany po towar ma w umowie o pracę zapisane jako miejsce wykonywania pracy województwo dolnośląskie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy prawidłowym jest traktowanie opisanych wyjazdów (poza województwo dolnośląskie oraz poza granice kraju) jako podróż służbowa.
2.  Czy Spółka może zaliczyć przedmiotowe diety do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyjazd kierowcy poza granice kraju oraz poza województwo dolnośląskie stanowić będzie podróż służbową, gdyż w umowie o pracę tenże kierowca ma zapisane, iż jego miejscem pracy są granice województwa dolnośląskiego.

W związku z powyższym, kierowcy należy się nieopodatkowana dieta oraz Spółka może tę dietę uznać jako koszt uzyskania przychodu.

Podobne stanowisko zajął Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ostrowie Świętokrzyskim, który stwierdził, iż jeśli kierowcy zgodnie z umową o pracę mają określone miejsce pracy – cały kraj, to wyjazd poza granice kraju będzie mógł stanowić podróż służbową – postanowienie z dnia 05 maja 2005 r. PDI-415/9/05.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Ponadto, zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Należy zauważyć, iż w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów dla celów podatkowych, ustawodawca nie wymienia wydatków poniesionych przez pracodawcę na diety bądź z innego tytułu w związku z odbywaniem podróży służbowych pracowników.

Reasumując, w kontekście powołanych przepisów i przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż wydatki Spółki związane z wypłatą kierowcy – będącego pracownikiem Spółki w rozumieniu Kodeksu pracy – przedmiotowych diet z tytułu odbywanych przez niego podróży służbowych, będą stanowić koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „podróż służbowa pracownika” należy do zakresu prawa pracy – art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) – w związku z czym rozstrzygnięcie kwestii dotyczących obowiązku, czy zasadności wypłacenia diet i innych należności za czas podróży nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, iż w zakresie opisu zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych została wydana odrębna interpretacja w dniu 13 stycznia 2009 r. nr ILPB1/415-864/08-3/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.