Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1256/10/SK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-02-24
Teza: możliwość zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia sfinansowanych z Urzędu Pracy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; fundusz-Fundusz Pracy; koszt-koszty uzyskania przychodów; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 14 grudnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia sfinansowanych ze środków otrzymanych z Urzędu do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia sfinansowanych ze środków otrzymanych z Urzędu do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 28 września 2010r. Wnioskodawca zawarł z Urzędem umowę, na mocy której przyznano Mu środki w wysokości 19.187,10 zł., na warunkach określonych w umowie, ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U z 2008r. Nr 69, poz. 415, ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009r. Nr 62 poz. 512, z późn. zm.) z przeznaczeniem na podjęcie działalności gospodarczej (kancelaria notarialna). Działalność gospodarczą Wnioskodawca rozpoczął 25 października 2010r., a przyznane środki przeznaczył na sfinansowanie następujących wydatków: zakup laptopa, komputera stacjonarnego, oprogramowania, niszczarki, urządzenia wielofunkcyjnego, stołu konferencyjnego, krzeseł, biurek, szafek aktowych, szafki kuchennej, szafy ubraniowej, blatów. Stanowią one wyposażenie, umeblowanie kancelarii Wnioskodawcy. Jednostkowa wartość każdego z zakupionych składników majątku nie przekracza 3.500 zł. netto. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a więc VAT od zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną będzie podlegał odliczeniu. Na podstawie art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca, jako osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą zobowiązany jest prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów. Poniesione wydatki sfinansowane ze środków przyznanych z Urzędu Wnioskodawca chce zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poprzez wpisanie ich do podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako zakup wyposażenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwala zakwalifikować Wnioskodawcy wymienione w stanie faktycznym wydatki, o wartości nieprzekraczającej 3.500 zł. i okresie użytkowania powyżej jednego roku do wyposażenia, a nie do środków trwałych?

Czy w związku z tym, nie ma w tym przypadku zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została zwrócona Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiącym przepis szczególny, w którym ustawodawca używa słów „składnik majątku” w odniesieniu do zakupu o wartości nie przekraczającej 3.500zł., a okresie użytkowania dłuższym niż jeden rok, Wnioskodawca ma prawo nie kwalifikować dokonanych zakupów, jako zakupów środków trwałych i może zaliczyć te zakupy do wyposażenia w związku z czym taki zakup nie jest objęty przepisem art. 23 ust. 1 pkt 45, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od tej części ich wartości, która została zwrócona w jakiejkolwiek formie. Zakup taki może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile spełnia warunki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.