Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.471.2019.1.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-03
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna; działki; nabycie; nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2019 r. (data wpływu 28 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Pani … (dalej: „Wnioskodawczyni”) posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim z …, w którym aktualnie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.

Wnioskodawczyni obecnie nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT. W przeszłości nie prowadziła zarejestrowanej działalności gospodarczej i nie była zarejestrowana jako podatnik VAT.

W ciągu ostatnich 10 lat, licząc od dnia 31 sierpnia 2009 r., Wnioskodawczyni nie realizowała żadnych transakcji sprzedaży nieruchomości, w tym sprzedaży gruntów.

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką niezabudowanej działki gruntu położonej w …, obręb …, …, działka nr X (dalej: „działka nr X”).

Działka ma powierzchnię 1,1026 ha. Wskazany w księdze wieczystej sposób korzystania z działki to R-grunty orne. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów na działkę składają się grunty orne (RIIIa) o powierzchni 0,8412 ha oraz łąki (ŁII) o powierzchni 0,1714 ha. Działka jest nieuzbrojona. Dojazd do działki zapewnia droga gruntowa. Działka stanowi współwłasność Wnioskodawczyni oraz Jej męża. Wnioskodawczyni posiada udział we współwłasności wynoszący 3/4 działki, zaś Jej mąż posiada udział we współwłasności wynoszący 1/4 działki. W związku z tym, że między małżonkami aktualnie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej, to udział we współwłasności działki przysługujący Wnioskodawczyni należy do Jej majątku osobistego.

Wnioskodawczyni i Jej mąż nabyli własność działki w dniu 31 października 2002 r. na podstawie umowy darowizny. Darczyńcami byli teściowie Wnioskodawczyni. Obdarowanymi byli Wnioskodawczyni i Jej mąż. W momencie zawarcia umowy darowizny między małżonkami obowiązywał ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej, a własność działki została nabyta do majątku wspólnego małżonków.

Wnioskodawczyni i Jej mąż zawarli w dniu 19 sierpnia 2008 r. umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej. W wyniku tej umowy doszło do podziału współwłasności łącznej obejmującej własność działki w ten sposób, że Wnioskodawczyni uzyskała udział we współwłasności wynoszący 1/2 działki i Jej mąż uzyskał udział we współwłasności wynoszący 1/2 działki. Po zawarciu tej umowy udział we współwłasności działki przysługujący Wnioskodawczyni należał do Jej majątku osobistego.

Na podstawie umowy darowizny z dnia 19 sierpnia 2008 r. mąż przekazał Wnioskodawczyni część swojego udziału we współwłasności działki. Przedmiotem darowizny była połowa przysługującego mężowi udziału we współwłasności działki, a więc udział we współwłasności wynoszący 1/4 działki. W związku z tym, że w momencie darowizny między małżonkami obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej, to udział we współwłasności działki został przez Wnioskodawczynię nabyty do Jej majątku osobistego.

Po otrzymaniu darowizny, Wnioskodawczyni i Jej mąż utrzymywali warunki do uzyskania renty strukturalnej przez rodziców męża Wnioskodawczyni.

Działka nr X została przez Wnioskodawczynię i Jej męża oddana do używania sąsiadowi na cele prowadzenia działalności rolniczej. Działka jest wykorzystywana przez sąsiada do celów uprawnych. W zamian za oddanie do używania sąsiad zobowiązał się do zwrotu Wnioskodawczyni i Jej mężowi kwoty odpowiadającej równowartości podatku rolnego zapłaconego od działki nr X.

Wnioskodawczyni i Jej mąż nie wykorzystywali działki nr X do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na działce nr X Wnioskodawczyni i Jej mąż nie realizowali żadnych czynności związanych z jej dzieleniem lub łączeniem, a także nie wykonywali żadnych czynności w zakresie jej uzbrojenia lub utwardzenia drogi dojazdowej.

W dniu 16 czerwca 2011 r. Rada Miejska …. podjęła uchwałę nr … w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru … (dalej: „MPZP”).

MPZP obejmuje obszar, na którym znajduje się działka nr X. Przed uchwaleniem MPZP obszar, na którym znajduje się działka nr X nie był objęty innym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z MPZP obszar, na którym znajduje się działka nr X ma następujące przeznaczenie:

1.  aktywność gospodarcza;
2.  usługi I;
3.  obiekty naukowe i badawcze;
4.  stacje i przystanki kolejowe;
5.  pracownie artystyczne;
6.  pracownie medyczne;
7.  kryte urządzenia sportowe;
8.  zieleń parkowa;
9.  skwery;
10.  wody powierzchniowe;
11.  wytwarzanie energii cieplnej;
12.  place;
13.  infrastruktura drogowa;
14.  obiekty infrastruktury technicznej”.

Wnioskodawczyni i Jej mąż nie brali żadnego udziału w procesie opracowywania i uchwalania MPZP. W szczególności Wnioskodawczyni i Jej mąż nie wnioskowali o uchwalenie MPZP oraz nie wnioskowali o określenie konkretnego przeznaczenia dla obszaru, na którym znajduje się działka nr X.

W najbliższym czasie Wnioskodawczyni planuje dokonanie sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X. Również mąż Wnioskodawczyni planuje dokonanie sprzedaży swojego udziału we współwłasności działki nr X oraz dodatkowo będącej jego własnością działki nr Y. Zamiar sprzedaży działki nr X wynika z faktu, że ze względu na uchwalenie MPZP wykorzystanie działki nr X do celów działalności rolniczej będzie coraz bardziej utrudnione (np. ze względu na zabudowanie sąsiednich działek), a wykorzystanie do innych celów (np. mieszkaniowych, rekreacyjnych) jest niemożliwe.

Wnioskodawczyni i Jej mąż posiadają potencjalnego kupca zainteresowanego zakupem działki nr X i działki nr Y. Kupiec ten został znaleziony w wyniku działań biura pośrednictwa nieruchomości, z którym Wnioskodawczyni i Jej mąż mają zawartą umowę.

Wnioskodawczyni i Jej mąż zawarli w dniu 20 listopada 2017 r. umowę pośrednictwa sprzedaży działki nr X i działki nr Y. Na podstawie umowy pośrednik zobowiązał się do wykonywania niezbędnych czynności organizacyjno-marketingowych zmierzających do pozyskania kontrahentów zainteresowanych zakupem tych nieruchomości. W umowie Wnioskodawczyni i Jej mąż wyrażają zgodę na zamieszczanie w środkach masowego przekazu opracowanej oferty sprzedaży nieruchomości oraz na rozsyłanie oferty do innych biur pośrednictwa nieruchomości.

Poza zawarciem wskazanej umowy pośrednictwa sprzedaży oraz wcześniejszych umów z innymi biurami pośrednictwa nieruchomości Wnioskodawczyni i Jej mąż nie podejmowali żadnych innych działań związanych ze znalezieniem kupca zainteresowanego zakupem działki nr X.

Poza sprzedażą udziału we współwłasności działki nr X Wnioskodawczyni nie planuje w najbliższym czasie realizacji innych transakcji w zakresie sprzedaży nieruchomości.

Dla pełnego opisu stanu faktycznego Wnioskodawczyni chciałaby nadmienić, że nabyła od teściów również inną nieruchomość, która jednak w najbliższej przyszłości nie będzie przedmiotem sprzedaży i której nie dotyczy niniejszy wniosek o interpretację.

Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 18 grudnia 2003 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż nabyli od teściowej udział we współwłasności wynoszący 1/4 działki gruntu nr Z oraz znajdującego się na nim budynku mieszkalnego, budynku usługowego oraz dwóch budynków gospodarczych.

Na podstawie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności z dnia 18 listopada 2004 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż nabyli od teściów udział we współwłasności wynoszący 3/4 działki gruntu nr Z oraz znajdującego się na nim budynku mieszkalnego, budynku usługowego oraz dwóch budynków gospodarczych.

Na działce nr Z w 2012 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż wybudowali budynek mieszkalny. Budynek ten stanowi obecnie stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni i Jej męża.

Dwa lokale znajdujące się w budynku usługowym na działce nr Z są przez Wnioskodawczynię i Jej męża odpłatnie przekazane do używania – jeden na podstawie umowy najmu, a drugi na podstawie umowy dzierżawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X będzie stanowił dla Wnioskodawczyni przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości wykonywane poza działalnością gospodarczą, a w konsekwencji czy przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na upływ pięciu lat licząc od końca roku, w którym nabyto działkę?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych określa ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).

Art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy stanowi, że źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z przytoczonych przepisów wynika, że jeśli sprzedaż nieruchomości następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, to uzyskany przychód stanowi przychód ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Natomiast jeśli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, to przychód stanowi przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.). W celu określenia, do którego źródła przychodów należy zaliczyć przychód ze sprzedaży nieruchomości konieczne jest ustalenie, czy sprzedaż ta będzie posiadała cechy „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.

Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można wskazać, że działalnością gospodarczą będzie m.in. działalność handlowa, która łącznie spełnia następujące warunki:

1.  prowadzona jest w celu zarobkowym,
2.  prowadzona jest w sposób zorganizowany i ciągły,
3.  prowadzona jest we własnym imieniu.

Prowadzenie działalności w celu zarobkowym (pkt a) oznacza, że zamiarem jej podjęcia jest osiąganie zysków. Zyski należy rozumieć jako nadwyżkę przychodów nad wydatkami. O zarobkowym charakterze działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiąganie zysków, lecz zamiar ich osiągania.

Działalność gospodarcza jest prowadzona w sposób zorganizowany (pkt b), gdy cechuje się pewnym profesjonalizmem oraz wykonywaniem zespołu celowych i uporządkowanych czynności. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II FSK 3436/14, wskazano, że „Dla oceny, czy aktywność strony spełniła cechy „zorganizowania” w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. istotne jest wykazanie, czy występuje element faktycznego zorganizowania działalności. Uwzględniając wymieniony aspekt faktyczny, mający znaczenie dla scharakteryzowania zachowań podatnika, należy stwierdzić, że na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej”. Natomiast w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2018 r. (sygn. I SA/Wr 733/17) wskazano, że „Przyjęcie zatem, że dana osoba fizyczna, która uzyskuje przychód ze sprzedaży działki budowlanej działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest odpowiednie zorganizowanie (wykonywanie szeregu czynności składających na pewną zorganizowana całość – np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze)”.

Przez prowadzenie działalności gospodarczej w sposób ciągły (pkt b) należy rozumieć stałość, powtarzalność, regularność i stabilność działań. W tym zakresie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 867/12, wskazano, że „Z kolei przesłanka „ciągłości” ma na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych (względnie podejmowanych sporadycznie). Nie należy jej jednak rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy (np. przez cały rok, cały miesiąc, a tym bardziej przez cały dzień). Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności, w odniesieniu do odrębnych niepowiązanych ze sobą składników majątkowych, celem osiągnięcia dochodu, tj. stałego zarobkowania. Dokonując oceny charakteru prawnego nawet pojedynczej w danym roku podatkowym transakcji, należy uwzględnić podobne czynności podatnika w dłuższym przedziale czasowym”.

Działalność gospodarcza jest prowadzona we własnym imieniu (pkt c), gdy czynności są wykonywane przez osobę fizyczną w jej własnym imieniu, a nie w cudzym imieniu. Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawczyni wskazuje, że w orzecznictwie sądowym mocno podkreśla się, że sprzedaż nieruchomości w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 829/17, wskazano: „Podzielić należy wyrażone w orzecznictwie poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą (\`(...)\`)”.

Natomiast w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt II FSK 2299/16, wskazano: „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, kryteria umożliwiające zakwalifikowanie danych czynności do podejmowanych w ramach działalności gospodarczej, w tym warunek ciągłości, wskazany w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., nie są spełnione, jeżeli działania podatnika mieszczą się w zwykłych czynnościach związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży (np. polegających na jej uporządkowaniu, przygotowaniu dokumentacji geodezyjnej, zawarciu umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, wydzieleniu części przeznaczonej do sprzedaży, itp.). Jeśli natomiast, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że skala podjętych przez podatnika czynności dotyczących nieruchomości (w tym formalnych, inwestycyjnych) wykracza w sposób oczywisty poza normalne czynności, jakie podejmuje rozsądnie działający właściciel, dążący do uzyskania optymalnego – z jego punktu widzenia – przychodu ze zbycia poszczególnych składników majątku osobistego, a nadto że działania te nacechowane są ciągłym (trwałe źródło zarobkowania), nieamatorskim i nieokazjonalnym charakterem, to uzasadnione jest uznanie, że przychody uzyskane ze zbycia nieruchomości (lub jej poszczególnych części) stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej”.

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż udziału we współwłasności działki nr X nie będzie miała cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. W konsekwencji, przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X nie będzie stanowił przychodu ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Po pierwsze, podejmowane przez Wnioskodawczynię czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości nie będą miały cech zorganizowanej działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości. Działalność gospodarcza cechuje się zorganizowanym charakterem, a więc wykonywaniem zespołu celowych, uporządkowanych i profesjonalnych czynności. W przypadku sprzedaży nieruchomości oznacza to podejmowanie szeregu działań związanych z nieruchomością, tak jak np. podział lub połączenie działek, uzbrojenie działek, budowa drogi, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, udział w procesie uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W omawianym przypadku Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych tego typu działań. Wnioskodawczyni nie realizowała czynności w zakresie podziału lub połączenia działki nr X. Wnioskodawczyni nie wykonywała również czynności w zakresie uzbrojenia lub utwardzenia drogi dojazdowej do działki nr X. Należy podkreślić, że Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych czynności w celu uchwalenia MPZP. Wnioskodawczyni nie wnioskowała o uchwalenie MPZP oraz nie wnioskowała o określenie konkretnego przeznaczenia dla obszaru, na którym znajduje się działka nr X. Wnioskodawczyni podkreśla, że nie podejmowała żadnych specjalnych działań w celu znalezienia kupca na działkę nr X. Zawarcie umów z biurami pośrednictwa nieruchomości jest w dzisiejszych czasach działaniem typowym i nie oznacza prowadzenia profesjonalnej działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości. Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, można stwierdzić, że nie podejmowała w stosunku do sprzedawanej nieruchomości żadnych celowych, uporządkowanych i profesjonalnych działań typowych dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży nieruchomości.

Po drugie, podejmowane przez Wnioskodawczynię czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości nie będą realizowane w sposób ciągły. Działalność gospodarcza musi być prowadzona w sposób ciągły, a więc w sposób powtarzalny i regularny. Nie stanowią działalności gospodarczej czynności podejmowane jednorazowo albo sporadycznie. W przypadku Wnioskodawczyni sprzedaż udziału we współwłasności działki nr X będzie pierwszą transakcją sprzedaży nieruchomości od dziesięciu lat, licząc od dnia 31 sierpnia 2009 r. W ciągu tych dziesięciu lat Wnioskodawczyni nie realizowała żadnych transakcji w zakresie sprzedaży nieruchomości. Również w najbliższym czasie Wnioskodawczyni nie planuje realizacji innych transakcji w zakresie sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, można stwierdzić, że sprzedaż udziału we współwłasności działki nr X będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni jednorazową transakcję w zakresie sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni nie będzie realizowała czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości w sposób ciągły, a w konsekwencji nie będzie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawczyni, dodatkowo należy zwrócić uwagę na sposób nabycia udziału we współwłasności działki oraz na okres jaki minie między jego nabyciem a sprzedażą. Wnioskodawczyni nabyła udział we współwłasności działki w drodze darowizny od teściów i męża. Z punktu widzenia Wnioskodawczyni nabycie udziału we współwłasności działki wiązało się z nieodpłatnym otrzymaniem go od teściów i męża, a zatem nie miało cech działalności handlowej, rozumianej jako nabycie działki w celu jej odsprzedaży. Wnioskodawczyni również zwraca uwagę na czas dzielący moment nabycia udziału we współwłasności działki do momentu jego przyszłej sprzedaży. W 2002 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż nabyli własność działki nr X od teściów Wnioskodawczyni do majątku wspólnego małżonków. W 2008 r. Wnioskodawczyni nabyła od męża w drodze darowizny udział we współwłasności wynoszący 1/4 własności działki nr X. Do planowanej sprzedaży działki może dojść w 2019 r. Oznacza to, że Wnioskodawczyni dokona sprzedaży udziału 1/2 w prawie własności działki nr X po siedemnastu latach od jego nabycia, a udziału 1/4 w prawie własności ww. działki po jedenastu latach od jego nabycia. Tak długi okres między nabyciem i sprzedażą działki wskazuje jednoznacznie, że sprzedaż działki jest jedynie przejawem zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości.

Ponadto Wnioskodawczyni podkreśla, że działka nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Działka nr X została przez Wnioskodawczynię i Jej męża jedynie oddana do używania sąsiadowi na cele prowadzenia działalności rolniczej. Nie można zatem mówić o związku między działką i sprzedażą działki a jakąkolwiek pozarolniczą działalnością gospodarczą wykonywaną przez Wnioskodawczynię.

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż udziału we współwłasności działki nr X stanowi przejaw zarządu majątkiem prywatnym i nie ma cech działalności gospodarczej. W omawianej sytuacji Wnioskodawczyni otrzymała udział we współwłasności działki w darowiźnie od teściów i męża, a po kilkunastu latach planuje go sprzedać. Zamiar sprzedaży działki nr X wynika z faktu, że ze względu na uchwalenie MPZP wykorzystanie działki nr X do celów działalności rolniczej będzie coraz bardziej utrudnione (np. ze względu na zabudowanie sąsiednich działek), a wykorzystanie do innych celów (np. mieszkaniowych, rekreacyjnych) jest niemożliwe. Natomiast w zakresie samej czynności sprzedaży Wnioskodawczyni podjęła działania typowe dla zarządzania swoim majątkiem prywatnym, a więc czynności związane z poszukiwaniem kupca przy udziale biur pośrednictwa nieruchomości. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych szczególnych, uporządkowanych lub profesjonalnych działań mających na celu dokonanie sprzedaży działki. W związku z tym sprzedaż udziału we współwłasności działki przez Wnioskodawczynię nie będzie miała cech działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, należy stwierdzić, że przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X nie będzie stanowił przychodu ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), ale będzie stanowił przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.). Sprzedaż działki będzie miała miejsce po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydane w bardzo podobnych stanach faktycznych.

W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2017 r., nr 0461-ITPB4.4511.908.2016.1.MK, wskazano: „W przedmiotowej sprawie nabycie gruntu nie nastąpiło w celach zarobkowych – jak wskazano Wnioskodawczyni otrzymała nieruchomość w darowiźnie od matki. Z treści wniosku nie wynika, aby Wnioskodawczyni wykorzystywała darowaną nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej oraz aby podejmowała Ona zorganizowane działania mające na celu przygotowanie gruntów do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji sprzedając nieruchomość gruntową, Wnioskodawczyni korzystać będzie z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz wyżej przytoczone przepisy prawa należy uznać, że kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej”.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2019 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.179.2019.2.KO, stwierdzono: „Okoliczności przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazują, że udział w przedmiotowej nieruchomości (działka nr 317/1) nie został nabyty przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie był w takiej działalności wykorzystywany. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył przedmiotową nieruchomość (działkę nr 317/1) w drodze darowizny na podstawie aktu notarialnego z dnia 14 listopada 2006 r., przy czym 1/8 żona Wnioskodawcy nabyła poprzez dziedziczenie – postanowienie Sądu o nabyciu spadku z dnia 22 sierpnia 2005 r. Działka o nr 317/1 nie była przedmiotem najmu, czy dzierżawy, jest uprawiana jako grunt rolny (wykorzystywana do celów osobistych), nie znajdują się na niej budynki, czy budowle. Działka ta nie była przez Wnioskodawcę dzielona, ani łączona, nie jest ogrodzona, ani uzbrojona. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży działek, zajmuje się produkcją mebli. Nie planuje także kupować nieruchomości w celu ich odsprzedaży, ani sprzedawać już posiadanych. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania i cel działania Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż udziału w nieruchomości (w działce nr 317/1) nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 czerwca 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.290.2019.2.AKU, wskazano: „Okoliczności przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazują, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawczynię dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności wykorzystywana. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawczynię wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom, mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość, tj. działki oznaczone nr i nr (\`(...)\`) na podstawie umowy darowizny od rodziców. Ponadto, Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość ta nie stanowi ani nie stanowiła przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a przed sprzedażą Wnioskodawczyni nie poczyniła i nie zamierza poczynić jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, cel działania Wnioskodawczyni wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki nr (…) i nr (\`(...)\`)) nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Podsumowując, przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X będzie stanowił dla Wnioskodawczyni przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości wykonywane poza działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr X nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynęło już pięć lat licząc od końca roku, w którym Wnioskodawczyni nabyła ten udział.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Należy poinformować, że na dzień wydania niniejszej interpretacji obowiązuje tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.).

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, ul. …, …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.