Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.130.2025.4.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Brak uznania za podatnika podatku od towarów i usług z
tytułu sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług
    z tytułu sprzedaży działek. Uzupełniła go Pani pismem z 18 kwietnia 2025 r. (wpływ 24
    kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości gruntowych o łącznej powierzchni
    0,91000 ha. Działki o numerach 1, 2, 3 położone w miejscowości (...), dla których
    prowadzona jest Księga Wieczysta o numerze (...) przez Sąd Rejonowy w (...), V Wydział
    Ksiąg Wieczystych.
    Działkę 4 Wnioskodawczyni nabyła 7 września 2023 r., na mocy umowy darowizny od ojca
    A. A., jako pomoc w rozliczeniu majątkowym w sprawie rozwodowej. Według wstępnej
    umowy ustnej zawartej pomiędzy stronami (Wnioskodawczynią oraz Jej byłym mężem B.
    B.) działka 4 miała zostać przekazana |B.B. na mocy ugody sądowej, jako rozliczenie jego
    udziału w majątku wspólnym. Jednakże podczas sprawy sądowej Pan B.B. odwołał swoją
    uprzednią decyzję i zrezygnował z przyjęcia działki 4 w rozliczeniu. Zażądał od
    Wnioskodawczyni spłaty połowy wartości majątku wspólnego. Według wyceny
    rzeczoznawcy majątkowego powołanego przez Sąd wartość szacowana wartość majątku
    wspólnego to (...). Obecnie Wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą dwójkę
    małych dzieci. Ze względu na brak funduszy jest zmuszona sprzedać darowaną jej przez
    ojca działkę 4 (lub trzy mniejsze działki z niej wydzielone), w celu rozliczenia z byłym
    mężem.
    Uchwałą rady gminy (...) z 22 lipca 2003 przyjęto nowy plan zagospodarowania
    przestrzennego dla obszaru obejmującego przedmiotową nieruchomość, zgodnie z
    którym określono przeznaczenie terenu, na którym znajdują się przedmiotowe
    nieruchomości na tereny rolnicze.
    W 2024 roku ze względu na cele osobiste, Wnioskodawczyni postanowiła podzielić i
    sprzedać nieruchomości. Niestety ze względu na zbyt duży obszar nieruchomości i tym
    samym brak zainteresowania ze strony kupujących zmusiło to Wnioskodawczynię na
    podział nieruchomości na mniejsze działki.
    Dla podzielonych działek Wnioskodawczyni nie występowała o warunki techniczne
    przyłączy. Nie zamierza tym samym uzbrajać sprzedawanych działek w media oraz
    dokonywać ich uatrakcyjnienia. Działki Wnioskodawczyni będzie sprzedawać na własny
    rachunek. Nie będzie korzystała z pomocy biur pośrednictwa nieruchomości. Do tej pory
    nie podpisano żadnych umów przedwstępnych. Działki również nie są jeszcze wystawione
    na sprzedaż.
    Poza wymienionymi powyżej nieruchomościami Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem:
        nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym jednorodzinnym, nr
        działki 5 obręb (...),

        nieruchomości gruntowej niezabudowanej, nr działki 6 obręb (...),
        nieruchomości gruntowej niezabudowanej, nr działki 7 obręb (...).
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działkę 4 Wnioskodawczyni nabyła 7 września 2023 r. na mocy umowy darowizny od ojca
    A.A.
    Działka przez cały okres jej posiadania nie jest/nie była użytkowana przez
    Wnioskodawczynię. Działka 4 przez cały okres posiadania jest/była nieodpłatnie
    użytkowana przez ojca A.A. w celu upraw rolnych.
    Działki 1, 2, 3 zostały wydzielone w 2024 r. 30 grudnia 2024 r. zostały wprowadzone
    zmiany w danych ewidencyjnych Starostwa Powiatowego w (...) i to te działki mają być
    przedmiotem sprzedaży.
    Działki 1, 2, 3 przez cały okres posiadania nie były użytkowane przez Wnioskodawczynię.
    Działki 1, 2, 3 są przez cały okres posiadania nieodpłatnie użytkowane przez ojca A.A. w
    celu upraw rolnych.
    Przy sprzedaży działek Wnioskodawczyni będzie zawierać umowy wstępne. Umowy te nie
    będą zawierać obowiązku podłączenia mediów oraz innych prac, budowy dróg i innych
    czynności, które w jakichkolwiek sposób uatrakcyjniałyby działki.
    Wnioskodawczyni nie zamierza udzielać pełnomocnictw nabywcom poszczególnych
    działek.
    Działki 1, 2, 3 są obecnie nieodpłatnie użytkowane przez ojca A.A. pod uprawy rolne na
    podstawie umowy ustnej.
    Nabywcom działek Wnioskodawczyni nie będzie udzielała zgody na dysponowanie tymi
    działkami na cele budowlane.
    Wg planu zagospodarowania przestrzennego są to tereny rolnicze. W odniesieniu do
    działek 1, 2, 3 Wnioskodawczyni nie występowała o uchwalenie bądź zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego.
    Sprzedaż działek Wnioskodawczyni będzie prowadziła we własnym zakresie. Ogłoszenie
    sprzedaży umieści w intrenecie.
    Wnioskodawczyni wcześniej nie dokonywała sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni
    nie jest oraz nie była podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działki 1, 2, 3 będące przedmiotem sprzedaży, nie były/nie są przez Wnioskodawczynię
    wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej.

## Pytanie

Czy opisana przyszła sprzedaż działek wyodrębnionych z Nieruchomości, stanowić będzie
    rozporządzanie majątkiem prywatnym, a w konsekwencji nie będzie stanowiła czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż działek wyodrębnionych z Nieruchomości, stanowić
    będzie rozporządzanie majątkiem prywatnym, a w konsekwencji nie będzie stanowiła
    czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Sprzedaż będzie miała charakter
    nieprofesjonalny i okazjonalny. Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy
    darowizny. Z racji posiadania nieruchomości Wnioskodawczyni nie czerpała żadnych
    korzyści majątkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości (np. grunty), spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy
    podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w
    związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,

    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży działek, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej: Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem nieruchomości gruntowych o łącznej
    powierzchni 0,91000 ha. 7 września 2023 r., na mocy umowy darowizny od ojca, nabyła
    Pani działkę 4 jako pomoc w rozliczeniu majątkowym w sprawie rozwodowej. Działka 4
    miała zostać przekazana byłemu mężowi na mocy ugody sądowej, jako rozliczenie jego
    udziału w majątku wspólnym. Jednakże podczas sprawy sądowej były mąż odwołał swoją
    uprzednią decyzję i zrezygnował z przyjęcia działki 4 w rozliczeniu. Zażądał od Pani spłaty
    połowy wartości majątku wspólnego. Ze względu na brak funduszy jest Pani zmuszona
    sprzedać darowaną jej przez ojca działkę 4 lub trzy mniejsze działki z niej wydzielone, w
    celu rozliczenia z byłym mężem. W 2024 roku ze względu na cele osobiste, postanowiła
    Pani podzielić działkę 4 na mniejsze działki i sprzedać te działki. Dla podzielonych działek
    nie występowała Pani o warunki techniczne przyłączy. Nie zamierza Pani uzbrajać
    sprzedawanych działek w media oraz dokonywać ich uatrakcyjnienia. Działki będzie Pani
    sprzedawać na własny rachunek. Nie będzie Pani korzystała z pomocy biur pośrednictwa
    nieruchomości. Ogłoszenie sprzedaży umieści w intrenecie. Do tej pory nie podpisano
    żadnych umów przedwstępnych. Działki również nie są jeszcze wystawione na sprzedaż.
    Wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości. Nie prowadzi Pani działalności
    gospodarczej. Nie jest Pani oraz nie była podatnikiem podatku od towarów i usług. Działka
    4 przez cały okres jej posiadania nie jest/nie była przez Panią użytkowana. Działka 4 przez
    cały okres posiadania jest/była nieodpłatnie użytkowana przez Pani ojca w celu upraw
    rolnych. Działki 1, 2, 3 zostały wydzielone w 2024 r. i to te działki mają być przedmiotem
    sprzedaży. Działki 1, 2, 3 przez cały okres ich posiadania nie były przez Panią użytkowane.
    Działki 1, 2, 3 są przez cały okres ich posiadania nieodpłatnie użytkowane przez Pani ojca
    w celu upraw rolnych. Wg planu zagospodarowania przestrzennego są to tereny rolnicze,
    nie były/nie są przez Panią wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej. W
    odniesieniu do działek 4, 1, 2, 3 nie występowała Pani o uchwalenie bądź zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego.
    Przy sprzedaży działek będzie Pani zawierać umowy wstępne. Umowy te nie będą
    zawierać obowiązku podłączenia mediów oraz innych prac, budowy dróg i innych
    czynności, które w jakichkolwiek sposób uatrakcyjniałyby działki. Nie zamierza Pani
    udzielać pełnomocnictw nabywcom poszczególnych działek. Nabywcom działek nie będzie
    Pani udzielała zgody na dysponowanie tymi działkami na cele budowlane.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działek wyodrębnionych z Nieruchomości
    nie będzie stanowiła czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
    W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży
    opisanych działek będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku
    od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i
    stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    opisanej sytuacji podejmowane przez Panią działania nie wskazują na aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż działek nie będzie wypełniała przesłanki
    działalności gospodarczej.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest i nie była Pani czynnym podatnikiem
    VAT. Działkę 4 nabyła Pani w drodze darowizny od ojca, w celu rozliczeń z byłym mężem.
    Nie planowała Pani jej sprzedawać, ale z uwagi na zmianę sposobu rozliczeń z byłym
    mężem podzieliła działkę na mniejsze i postanowiła Pani sprzedać 3 działki wydzielone z
    działki 4 w celu uzyskania środków finansowych na rozliczenie z byłym mężem. Nie
    zamierza Pani udzielać żadnych pełnomocnictw do sprzedaży tych działek. W ramach
    umów przedwstępnych nie będzie Pani udzielała zgody na dysponowanie działkami na
    cele budowlane. Nie występowała Pani o uchwalenie bądź zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego. Nie zamierza Pani uzbrajać sprzedawanych działek w
    media oraz dokonywać ich uatrakcyjnienia, nie będzie też Pani korzystała z pomocy biur
    pośrednictwa nieruchomości. Jedyne Pani działania dotyczą tylko podziału większej działki
    na mniejsze oraz ogłoszenia informacji o sprzedaży w internecie.
    W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, w tej konkretnej sytuacji stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż opisanych działek, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Zakres wykonanych przez Panią czynności nie wskazuje
    bowiem na Pani aktywność w przedmiocie zbycia działek porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Podjęte przez Panią
    czynności nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wynika z opisu sprawy
    nie dokonywała i nie dokonuje Pani czynności typowych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Brak jest przesłanek zawodowego,
    tj. stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności, co przesądzałoby o tym, że
    zbycie przez Panią opisanych 3 działek będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze podjęte przez Panią działania nie można uznać, że stanowią one ciąg
    zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanych działek za prowadzenie
    działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Panią, w zakresie sprzedaży 3 działek, za podatnika podatku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanych działek, będzie Pani korzystała z prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym. Nie będzie Pani zatem działała jako podatnik
    podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie
    nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż
    niezabudowanych działek nie będzie więc czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.