Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.197.2025.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Prawo do stosowania stawki VAT w wysokości 0% z tytułu
wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty dostawy
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawka zerowa
towar-dostarczenie towarów
towar-odbiór towarów
towar-przemieszczanie towarów
towar-wywóz towarów
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 21 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    prawa do stosowania stawki VAT w wysokości 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, wpłynął 26 marca 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 5 maja 2025 r. (wpłynęło 6 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej także jako: „Spółka”) to nowoczesna firma z tradycjami, lider na
    krajowym rynku technicznych wyrobów ... . Wnioskodawca posiada bardzo szeroką ofertą
    produkcyjną. Oferta ukierunkowana jest głównie na zaopatrywanie branż takich jak: ... .
    Zastosowanie produktów Wnioskodawcy jest praktycznie nieograniczone i często zależy
    od pomysłowości użytkownika.
    Jako firma produkcyjna Wnioskodawca sprzedaje swoje towary nie tylko w kraju, ale
    również na rzecz kontrahentów z państw członkowskich Unii Europejskiej. Nabywcy są
    aktywnymi podatnikami VAT UE. Towary są transportowane do odbiorców za
    pośrednictwem firm spedycyjnych.
    Dla potwierdzenia dostarczenia towarów Wnioskodawca posiada następujące dokumenty:
    1. dokument przewozowy od spedytora (np. CMR podpisany przez klienta lub
      automatyczny dokument przewozowy BORDERO), który jednoznacznie wskazuje
      miejsce dostawy w innym kraju UE;
    2. numer specyfikacji ładunku umieszczony na wyżej wspomnianym dokumencie
      przewozowym, co umożliwia jednoznaczną i bezproblemową identyfikację dostawy;
    3. specyfikację ładunku w dokumentacji wewnętrznej, posiadającą swój indywidualny
      numer, umieszczany każdorazowo na dokumencie przewozowym, bez podpisu
      odbiorcy.
    W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, czy na
    podstawie opisanych dokumentów może zastosować stawkę 0% VAT w ramach

    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; zwanej dalej jako:
    „ustawa VAT”).
    W uzupełnieniu wniosku z 5 maja 2025 r. Wnioskodawca podał następujące informacje:
    1. Nabywcy podają Spółce właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy,
      zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej.
    2. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
      Spółka posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone
      do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
    3. Składając deklarację podatkową, w której wykazuje wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    4. Spółka składa terminowo informacje podsumowujące, zawierające prawidłowe dane
      dotyczące wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. W przypadku uchybień Spółka
      należycie na piśmie wyjaśnia te uchybienia naczelnikowi urzędu skarbowego.
    5. Posiadana przez Spółkę specyfikacja ładunku jest specyfikacją poszczególnych sztuk
      ładunku.
    6. Dokonywana dostawa jest udokumentowana wystawioną przez Spółkę fakturą.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo do
    stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy VAT, z
    tytułu dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do stosowania stawki podatku VAT w
    wysokości 0% na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy VAT.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, kontrahenci Wnioskodawcy są aktywnymi
    podatnikami VAT UE, tzn. posiadającymi właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla
    nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który
    nabywca podał podatnikowi. Oznacza to spełnienie przesłanki określonej w art. 42 ust. 1
    pkt 1 ustawy VAT.

    Wnioskodawca składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
    jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Przesłanka określona w art. 42 ust. 1 pkt 3
    ustawy VAT również jest spełniona.
    Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się natomiast do art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT.
    Stosownie do art. 42 ust. 3 ustawy VAT dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są
    następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany
      przewoźnikowi (spedytorowi),
    2) (uchylony),
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
    - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jak stwierdzono w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca otrzymuje dokument
    przewozowy od spedytora (np. CMR podpisane przez klienta lub automatyczny dokument
    przewozowy BORDERO), który jednoznacznie wskazuje miejsce dostawy w innym kraju UE.
    Wnioskodawca posiada również przygotowaną przez siebie specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku w dokumentacji wewnętrznej, posiadającą swój indywidualny numer,
    umieszczany każdorazowo na dokumencie przewozowym. Taka specyfikacja nie zawiera
    jednak podpisu odbiorcy. W ocenie Wnioskodawcy posiadanie takiego podpisu nie jest
    konieczne, ponieważ żaden przepis prawa nie zawiera takiego wymogu w odniesieniu do
    „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy
    VAT.
    Na marginesie można wskazać, że kontrahent zawsze dysponuje możliwością zgłoszenia
    zastrzeżeń co do dostarczonego towaru.
    W ocenie Wnioskodawcy art. 42 ust. 4 ustawy VAT nie znajduje zastosowania, ponieważ
    transport nie jest dokonywany przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub
    nabywcy, lecz za pośrednictwem spedytora.
    Zatem wszystkie przesłanki stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie
    art. 42 ust. 1 ustawy VAT zostały spełnione.
    Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest on uprawniony do
    stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
      podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
      na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel). Przy tym do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dochodzi
    wówczas, gdy m.in. nabywcą towarów jest podatnik podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy). Dodatkowo
    przepisy art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 6 ustawy wymagają dla uznania danej transakcji za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, aby dostawca towaru był podatnikiem, o
    którym mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, zaś nabywcą towaru winien być podatnik podatku
    od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska. Jest to związane z faktem, że dana
    dostawa tylko wówczas może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów -
    czego praktycznym wyrazem jest stawka 0% (z prawem do odliczenia) - jeśli zapewnione
    jest, że dostawa ta będzie opodatkowana w państwie nabywcy towaru, co
    zagwarantowane będzie wówczas, jeśli zostanie ona opodatkowana jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a:

      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa
        w art. 100 ust. 8
          - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi
          urzędu skarbowego.
    Wskazać w tym miejscu należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od dnia 1
    stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE)
    2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282
    /2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami
    wewnątrzwspólnotowymi (Dz.Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10; dalej jako:
    „rozporządzenie 2018/1912” lub „rozporządzenie wykonawcze 2018/1912” oraz
    odpowiednio: „rozporządzenie 282/2011”). Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny,
    wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem wykonawczym 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
          a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane
            przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz
            sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w
            sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały
            wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem,
            od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
            jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz
            z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
            dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
            transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
            niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
          b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
              (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary
                zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez
                osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego
                państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne
                oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko
                oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia
                towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer
                identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby
                przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
              (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
                których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne
                strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i
                nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa
                w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze
                sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
                potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
                dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
                sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.

      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
        transportu:
          a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
            podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy
            przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
          b) następujące dokumenty:
              (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu
                towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę
                lub transport towarów;
              (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na
                przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa
                członkowskiego przeznaczenia;
              (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
                państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie
                towarów w tym państwie członkowskim.
    Zauważyć należy, że obowiązujące od 1 stycznia 2020 r. rozporządzenie wykonawcze 2018
    /1912, w art. 45a wprowadziło domniemanie wzruszalne odnoszące się do dowodów
    wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Na mocy rozporządzenia 2018/1912, od 1
    stycznia 2020 r. domniemanie to stanowi, że towary będące przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały przemieszczone z Polski do innego kraju
    UE (dostawa może korzystać ze stawki 0%), jeżeli podatnik dokonujący
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze
    sobą w sprzeczności dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
    niezależne od siebie nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.
    Przy czym Organ pragnie zauważyć, że dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, dla zastosowania stawki 0% podatku VAT, Wnioskodawca powinien dążyć do
    gromadzenia takich dowodów dokumentujących tę dostawę, o których jest mowa w art.
    45a rozporządzenia 2018/1912. Równocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych
    art. 45a rozporządzenia 2018/1912, tj. brak zgromadzenia wymaganej tym przepisem
    dokumentacji, nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji
    Wnioskodawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że
    warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    Jak stanowi art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
          - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    W myśl art. 42 ust. 4 ustawy:
      W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub
      przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy,
      podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać
      dokument zawierający co najmniej:

      1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca
        zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
        oraz nabywcy tych towarów;
      2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres
        siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
      3) określenie towarów i ich ilości;
      4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt
        1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju;
      5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary,
        lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu
        lotniczego.
    Stosownie do art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Państwa wątpliwość dotyczy możliwości zastosowania stawki VAT 0% właściwej dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w przypadku posiadania przez Spółkę
    opisanych dokumentów.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca spełnia łącznie
    warunki wskazane w art. 42 ust.1 i 1a ustawy, uprawniające do opodatkowania stawką 0%
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT), z uwagi na to, że:
    - nabywcy podają Spółce właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy,
      zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
    - przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
      Spółka posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone
      do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
    - składając deklarację podatkową, w której wykazuje wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE;
    - Spółka składa terminowo informacje podsumowujące, zawierające prawidłowe dane
      dotyczące wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. W przypadku uchybień Spółka
      należycie na piśmie wyjaśnia te uchybienia naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Zastosowanie stawki 0% wymaga jednak posiadania przez Wnioskodawcę odpowiednich
    dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, mających łącznie potwierdzić
    dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Spółka podała, że posiada
    dokument przewozowy od spedytora (np. CMR podpisany przez klienta lub automatyczny
    dokument przewozowy BORDERO), jednoznacznie wskazujący miejsce dostawy w innym
    kraju UE oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Oznacza to, że wskazane przez
    Spółkę dowody są tymi, jakie zostały wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT.
    Reasumując - w przedstawionych okolicznościach stanu faktycznego Wnioskodawca ma
    prawo do stosowania stawki w wysokości 0% do opodatkowania wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów, w przypadku posiadania wskazanych dowodów potwierdzających

    dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu
    faktycznego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji
    podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.