Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.898.2024.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Skutki podatkowe wydatkowania zaciągniętego kredytu na
własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami z 8 i 25 grudnia 2024 r. oraz 16 stycznia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
    31 października 2017 r. Pani wraz z ówczesnym mężem Z” nabyliście nieruchomość w
    udziałach 1/2 w E, ul. F 2. Posiadaliście Państwo rozdzielność majątkową.
    Na ten cel został zaciągnięty kredyt w Banku A S.A. z siedzibą w B ul. C 1 (aktualnie D S.A. z
    siedzibą w B) – data zawarcia umowy 27 października 2017 r.
    Kredytobiorcy to Pani i Pani „ówczesny mąż Z”.
    21 maja 2020 r. Pani mąż darował 1/2 udziału w nieruchomości Państwa synowi – W.
    W mieszkaniu tym od początku mieszkał syn W.
    Pani w zakupionej nieruchomości (1/2 udziału) nie realizowała własnych celów
    mieszkaniowych, rozumianych jako faktyczne mieszkanie w niej.
    Była Pani współkredytobiorcą, współwłaścicielem i spłacała Pani kredyt.
    Z umowy kredytowej wynika, że kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za wynikające z tej
    umowy zadłużenie.
    Nieruchomość sprzedana została 15 kwietnia 2021 r.
    Sprzedaż tej nieruchomości (1/2 udziału w nieruchomości) nie nastąpiła w wykonywaniu
    zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    „Ówczesny mąż Z oraz syn W również nie prowadzili działalności gospodarczej (na
    moment sprzedaży).
    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w opisanej sytuacji, środki przeznaczone na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup
    nieruchomości mogą korzystać ze zwolnienia – o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w całości, czy tylko w wysokości 1/2
    udziałów w nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, nieuwzględnienie w całości środków przeznaczonych na spłatę kredytu do
    wyliczenia udziałów, wydatków na cele mieszkaniowe powoduje, że jest Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku dochodowego od części spłaconego kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości, lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy,
    stanowi źródło przychodu w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w
    określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej.
    Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2017 r. nabyła Pani razem z
    „ówczesnym” mężem nieruchomość w udziałach po 1/2 przypadających na każdego z
    małżonków. Na zakup nieruchomości zaciągnięty został przez Panią i Pani „ówczesnego”
    męża kredyt. Za wynikające z umowy zadłużenie odpowiadają Państwo solidarnie. W 2020
    r. Pani mąż darował Państwa synowi swój udział w lokalu mieszkalnym. Nieruchomość
    sprzedana została 15 kwietnia 2021 r. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Między małżonkami istniała rozdzielność
    majątkowa.
    Wobec tego, skoro sprzedaż opisanej w zdarzeniu nieruchomości (udziałów w
    nieruchomości) nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło jej nabycie, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:
    Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z
    art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
    nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
    rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej
    w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej
    przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten
    określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie
    drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) (nie mylić z kosztem uzyskania
    przychodów) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem
    stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione
    przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie
    niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a
    dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
    Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
    udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie
    sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tak więc, stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości należy
    zakwalifikować wydatki na jego nabycie i to niezależnie od tego, czy kwoty tych wydatków
    zostały sfinansowane ze środków własnych, czy też ze środków pochodzących z
    udzielonego kredytu.
    Z treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
    Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o
    którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
    W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest
    obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do
    zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po
    upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku
    włącznie.
    W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
    Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
    wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w
    terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
    Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
    następującego po roku podatkowym.
    Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym
    odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku

    podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
    Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego
    dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia
    odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego
    prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane
    wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W / P) gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki poniesione na
    cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.
    Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Natomiast w sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony
    na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości
    korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca
    określił, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
            prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz
            nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym

            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
          - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
            należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
            Szwajcarskiej.
        2) wydatki poniesione na:
          a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
            zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
            odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele
            określone w pkt 1,
          b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
            zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
            odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
            kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
          c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
            (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu
            z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
            kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
          - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających
            siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
            należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
            Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e,
    rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do
    lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
    prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1
    lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika
    budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
    podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo
    do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w
    takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
    Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

    W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część
    kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych
    przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na
    cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu
    (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu
    (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w
    ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    W myśl art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
    Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust.
    25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu
    Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części
    wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki
    określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg
    podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”, o którym mowa w
    art. 21 ust, 1 pkt 131 ww. ustawy, świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę
    do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika. Uregulowane w tym przepisie zwolnienie
    od podatku dochodowego przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości
    mieszkalnej jest normą celu społecznego, która w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych obywateli. Głównym
    celem takiej normy jest rozwój określonej dziedziny życia gospodarczego i społecznego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem uzyskanym ze zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do zwolnienia z opodatkowania
    wymienione zostały w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jednym z takich celów, jest poniesione wydatków na
    spłatę kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu
    z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt
    1, które obejmują m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu.
    Ustawodawca wprowadzając zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał cel wydatkowania uzyskanego
    przychodu ze sprzedaży. Wymienione w tym przepisie rodzaje wydatków – które stanowią
    katalog zamknięty – dają podstawę do uzyskania zwolnienia podatkowego. Jednakże, żeby
    podatnik mógł skorzystać z tego zwolnienia, musi bezwzględnie spełnić wynikające z tego
    przepisu warunki. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w treści
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w sposób niebudzący wątpliwości wskazują, że zwolnieniu podlegają
    jedynie dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada
    iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe
    w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Wobec tego, ustawodawca uzależnia skorzystanie z tego zwolnienia od wydatkowania
    przez podatnika w ściśle określonym czasie przychodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na
    realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Wydatkowanie przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości
    (udziału w nieruchomości) lub praw majątkowych określonych w art. 10 ust.1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na spłatę kredytu zaciągniętego przed
    dniem uzyskania przychodu może być uznane za wydatkowanie tego przychodu na
    własne cele mieszkaniowe, jednakże pod pewnym warunkiem. Spłacony kredyt nie ma być

    jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to
    być bowiem kredyt – jak wynika z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, zaciągnięty przez podatnika na jego własne cele mieszkaniowe – cele
    określone w pkt 1 ww. ustawy.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2017 r. kupiła Pani na kredyt
    wspólnie z „ówczesnym” mężem lokal mieszkalny (każdy po 1/2 udziałów w
    nieruchomości). Między małżonkami istniała rozdzielność majątkowa. Z umowy
    kredytowej wynikało, że kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za wynikające z umowy
    zadłużenie. W kupionym lokalu mieszkalnym (1/2 udziału) nie realizowała Pani własnych
    celów mieszkaniowych, nie mieszkała Pani w nim. W mieszkaniu tym od początku mieszkał
    Pani syn.
    Wobec tego nadmienić trzeba też, że jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną
    odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umowy kredytowej, czyli zgodnie z
    umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za kredyt, to podatnik jako kredytobiorca
    solidarny za zadłużenie wynikające z tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do
    pełnej wysokości. W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje fakt, że podatnik jest
    współwłaścicielem nieruchomości i posiada 1/2 udziału we współwłasności. Przy
    obliczaniu dochodu zwolnionego można uwzględnić całą kwotę jaka została wydatkowana
    na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości.
    Jednakże przeznaczenie przez Panią środków pieniężnych z odpłatnego zbycia w 2021 r.
    lokalu mieszkalnego, na spłatę kredytu zaciągniętego przez Panią i Pani „ówczesnego”
    męża na zakup mieszkania, w którym przez cały czas mieszkał Pani syn i w którym to
    mieszkaniu – jak Pani podała – nie realizowała Pani własnych celów mieszkaniowych, nie
    mieszkała w nim, nie jest realizacją Pani własnego celu mieszkaniowego, określonego w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego w 2017 r., na sfinansowanie zakupu
    mieszkania, nie stanowią dla Pani wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a, w związku z pkt 1 tego ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie wypełniają one bowiem wszystkich ustawowych
    warunków do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego i przeznaczenie
    ich na spłatę kredytu zaciągniętego w 2017 r. na zakup tego lokalu nie może Pani
    potraktować (ani w całości, ani w 1/2 udziału) jako wydatków na cele, o których mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W mieszkaniu
    tym, nie realizowała Pani bowiem własnego celu mieszkaniowego, nie mieszkała Pani w
    nim.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie

      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.