Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.137.2025.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Dotyczy ustalenia: 1. Czy prawidłowe będzie zaliczenie do
wartości początkowej nowego budynku kosztu związanego z
likwidacją części budynków przeznaczonych do wyburzenia,
wywozu gruzu itp.; 2. Czy koszt niezamortyzowanych części
budynków przeznaczonych do wyburzenia stanowić będzie
koszt uzyskania przychodów; 3. Czy niezamortyzowane części
budynków przeznaczonych do likwidacji mogą zostać
odniesione w koszty jednorazowo czy stanowić będą składową
wartości początkowej nowo wytworzonego środka trwałego.
Słowa kluczowe: amortyzacja
koszt-koszty uzyskania przychodów
środek-środek trwały
środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego
środek-środek trwały-nieumorzona część środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-Wytworzenie we własnym
zakresie
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 7 kwietnia 2025 r. (wpływ 11
    kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podstawowym przedmiotem działalności Szpitala (...) wg Polskiej Klasyfikacji Działalności
    jest udzielanie świadczeń zdrowotnych i promocja zdrowia (PKD 8610.Z - Działalność
    szpitali). Szpital prowadzi pełną księgowość i rozlicza się na podstawie Ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Z uwagi na planowany rozwój działalności medycznej szpitala, konieczna jest likwidacja
    części składowej nieruchomości w (...), usytuowanej w części na działkach o nr (...) oraz
    (...), powiązanej funkcjonalnie z istniejącym budynkiem A oraz budynkiem B, dla budowy
    nowego środka trwałego. W miejscu istniejącej zabudowy parterowej powstanie (...)
    budynek o powierzchni użytkowej (...) oraz powierzchni zabudowy (...).
    Stosowana metoda amortyzacji ww. budynków - liniowa, roczna stawka amortyzacji
    bilansowej i podatkowej wynosi 2,5%. Budynki przeznaczone do częściowej rozbiórki nie
    zostały całkowicie umorzone do celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Likwidacja części budynków nie jest związana ze zmianą rodzaju działalności.
    Powierzchnia całkowita budynku B wynosi (...), planowana do wyburzenia powierzchnia
    przynależna do budynku wynosi (...), co stanowi (...) powierzchni całkowitej budynku.
    Wartość początkowa całej nieruchomości wynosi ... (z czego ... stanowią dotacje na
    nakłady inwestycyjne ..., a ... to środki własne).
    Dotychczasowe umorzenie wynosi ... (w tym ... dotacje). Wartość netto ... (w tym ...
    dotacje).
    Powierzchnia całkowita budynku A wynosi (...), planowana do wyburzenia powierzchnia
    przynależna do budynku wynosi (...), co stanowi ... powierzchni całkowitej budynku.

    Wartość początkowa całej nieruchomości wynosi ... (z czego ... stanowią dotacje na
    nakłady inwestycyjne ..., a ... to środki własne).
    Dotychczasowe umorzenie wynosi ... (w tym ... dotacje) Wartość netto wynosi ... (w tym ...
    dotacje).
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 7 kwietnia 2025 r. wskazali Państwo, że:
      1) Znajdujące się na nieruchomości budynki (budynek A o powierzchni ... oraz
        budynek B powierzchni o ...) stanowią odrębne środki trwałe Szpitala ujęte w
        ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
        Budynki te zostały zakwalifikowane zgodnie KŚT do podgrupy 10 jako budynki
        szpitali i inne budynki opieki zdrowotnej (Symbol KŚT 106).
      2) Części przeznaczone do wyburzenia stanowią integralną część ww. budynków.
        Łączna powierzchnia przeznaczona do wyburzenia wynosi ..., z czego z budynku
        głównego ..., natomiast z budynku oddziału zakaźnego ....
      3) Nowy budynek o planowanej powierzchni .... Będzie stanowił odrębny środek trwały
        (zgodnie z KŚT w związku przeznaczeniem zakwalifikowany do podgrupy 10 o
        symbolu KŚT 106).
      4) Wartość początkowa pierwotnych środków trwałych wynosi łącznie ..., natomiast
        planowane nakłady na wybudowanie nowego budynku wynoszą .... wobec
        powyższego stanowią więcej niż 20% wartości początkowej pierwotnych środków
        trwałych.
      5) Przeznaczona do wyburzenia powierzchnia budynków wynosi łącznie .... Łączna
        wartość początkowa części przeznaczonej do wyburzenia proporcjonalnie do
        całości budynków wynosi ..., wartość netto - ....
    Pytania
      1) Czy prawidłowe będzie zaliczenie do wartości początkowej nowego budynku kosztu
        związanego z likwidacją części budynków przeznaczonych do wyburzenia, wywozu
        gruzu itp.?
      2) Czy koszt niezamortyzowanych części budynków przeznaczonych do wyburzenia
        stanowić będzie koszt uzyskania przychodów?
      3) Czy niezamortyzowane części budynków przeznaczonych do likwidacji mogą zostać
        odniesione w koszty jednorazowo czy stanowić będą składową wartości
        początkowej nowo wytworzonego środka trwałego?
    (pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 7 kwietnia 2025 r.)
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 7
    kwietnia 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, likwidacja części budynków jest związana z planami
    inwestycyjnymi polegającymi na wybudowaniu w tym miejscu nowego obiektu. Zdaniem
    Wnioskodawcy, koszty związane z wyburzeniem części budynków m.in. koszty
    wyburzenia, wywóz gruzu będą składową wartości początkowej nowo wytworzonego
    środka trwałego (art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, iż demontaż części budynków nie jest
    związany ze zmianą rodzaju działalności, to koszty związane z likwidacją nie w pełni
    umorzonych części środków trwałych stanowić będą koszty uzyskania przychodów
    (wyłączenie określone w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie znajduje tutaj zastosowania).
    Wnioskodawca zamierza wybudować nowy obiekt i aby mógł on powstać (środek trwały)
    dwa budynki muszą zostać częściowo wyburzone. Częściowa likwidacja

    niezamortyzowanych w pełni środków trwałych jest warunkiem koniecznym do
    wytworzenia nowego środka trwałego. Niezamortyzowana część wartości początkowej
    tychże środków jest kosztem bezpośrednio związanym z budową nowego obiektu, a
    nieumorzona wartość likwidowanych części budynków będzie składową wartości
    początkowej nowo wytworzonego środka trwałego. Koszty w wysokości
    niezamortyzowanej części wartości początkowej w części likwidowanych środków
    trwałych będą zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w sposób pośredni poprzez
    odpisy amortyzacyjne dokonywane od nowo wytworzonego środka trwałego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz
      wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    W myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których
      zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Wydatki na wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych są odnoszone w koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy
    amortyzacyjne (odpisy z tytułu zużycia tych składników majątku), dokonywane od ich
    wartości początkowej. Dokonywanie odpisów amortyzacyjnych musi więc być
    poprzedzone prawidłowym – zgodnym z ustawą o podatku dochodowym od osób
    prawnych – ustaleniem wartości początkowej środka trwałego podlegającego amortyzacji.
    Wartość początkową środka trwałego – w razie jego wytworzenia we własnym zakresie –
    zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ustala się według kosztu wytworzenia.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    - szczególności, do wartości składających się na koszt wytworzenia środka trwałego należą:
    - wartość – w cenie nabycia – rzeczowych składników majątku zużytych do wytworzenia
    środków trwałych, tj. przede wszystkim materiałów, z których został wykonany środek
    trwały,
    - wartość – w cenie nabycia – wykorzystanych usług obcych zużytych do wytworzenia
    środków trwałych, tj. zarówno usług polegających na samym wytwarzaniu środka
    trwałego, tj. przede wszystkim jego budowie, jak i innych usług niezbędnych do
    wytworzenia i uczynienia tego składnika majątku zdatnym do używania, np. kosztów prac
    geologicznych niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, usług projektowych,
    usług inżynierskich, doradztwa finansowego i prawnego związanego z prowadzoną
    inwestycją, kosztów sporządzenia dokumentacji przetargowej, kosztów niezbędnych
    ekspertyz obiektów budowlanych,
    - koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi, tj. przede wszystkim koszty wynagrodzeń dla
    pracowników zatrudnionych przy realizacji inwestycji.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W przepisie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które
    nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, w
    rozumieniu przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za koszt uzyskania
    przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji
      nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność
      gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.
    Regulacje te służą wyłączeniu możliwości generowania kosztów uzyskania przychodów,
    poprzez zaliczanie do nich strat będących wynikiem likwidacji środków trwałych w sytuacji,
    gdy likwidacja ta była skutkiem decyzji podatnika o zmianie rodzaju prowadzonej
    działalności.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 1 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe będzie
    zaliczenie do wartości początkowej nowego budynku kosztu związanego z likwidacją części
    budynków przeznaczonych do wyburzenia, wywozu gruzu itp.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że z powołanego powyżej art. 16
    ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT wynika, że w przypadku gdy likwidacja środków trwałych została
    dokonana z tej przyczyny, że dotychczas wykorzystywany środek trwały utracił
    przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu
    podatkowego. Oznacza to, że likwidacja środków trwałych spowodowana innymi
    przyczynami niż zmiana rodzaju działalności może być podstawą zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wydatków związanych z rozbiórką czy wyburzeniem tych środków.
    Z opisu sprawy wynika, że nie likwidują Państwo części składowych posiadanych
    budynków w celu zmiany rodzaju działalności lub w celu zlikwidowania działalności, lecz
    dlatego, aby rozpocząć nową inwestycję, tj. budowę nowego budynku.
    W przedstawionych okolicznościach sprawy, wyłączenie określone w wyżej w cytowanym
    przepisie art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie
    znajduje zastosowania, bowiem fizyczna likwidacja części środków trwałych nie zostanie
    spowodowana utratą ich przydatności na skutek zmiany rodzaju działalności.
    Jeżeli decyzja podatnika o likwidacji części składowych budynków jest związana z jego
    planami inwestycyjnymi wybudowania w tym miejscu innego obiektu, wówczas koszty
    likwidacji budynku są kosztami bezpośrednio związanymi z budową nowego obiektu. W
    takim przypadku koszty związane z wyburzeniem budynku m.in. koszty wyburzenia,
    związane z wywozem gruzu będą składową wartości początkowej nowo wytworzonego
    środka trwałego.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów

      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Pojęcie „inne koszty” jest nieograniczonym katalogiem, do którego zaliczyć można
    wszelkie koszty związane bezpośrednio lub pośrednio z wytworzeniem nowego środka
    trwałego, które nie mogą być zaliczone do żadnej konkretnej kategorii kosztów
    wymienionych w art. 16g ust. 4 ww. ustawy.
    Z przytoczonych regulacji wynika, iż na wartość początkową środka trwałego składają się
    wszystkie koszty poniesione w związku z budową środków trwałych, a zatem mogą to być
    koszty likwidacji - rozbiórki budynków i budowli, w związku z prowadzoną inwestycją.
    W przypadku opisanym we wniosku, należy stwierdzić, że aby mogli Państwo wybudować
    nowy budynek w miejscu istniejącej zabudowy, część budynków stojąca na tym terenie
    musi być wyburzona. Zatem koszt rozbiórki jest kosztem bezpośrednio związanym z
    budową nowego budynku. Tak więc, koszty związane z wyburzeniem części budynków
    oraz wydatki na wywóz gruzu na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT zwiększą wartość
    początkową nowego budynku i będą podlegały zaliczeniu w koszty podatkowe poprzez
    odpisy amortyzacyjne od nowo wytworzonego środka trwałego, na zasadach określonych
    w art. 16h-16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą ustalenia, czy koszt
    niezamortyzowanych części budynków przeznaczonych do wyburzenia stanowić będzie
    koszt uzyskania przychodów.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że jak wskazano powyżej zgodnie
    z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat
    powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te
    utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Wnioskując a
    contrario, nie ma przeszkód dla zaliczenia do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli ich
    likwidacja nie jest związana z utratą przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju
    działalności, tj. niezamortyzowana wartość środków trwałych zlikwidowanych z innych
    powodów niż zmiana rodzaju prowadzonej działalności.
    Strata, o której mowa w tym przepisie odzwierciedla wartość nierozliczonych podatkowo
    wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie lub wytworzenie likwidowanych
    składników majątku. Wydatki tego rodzaju – w braku likwidacji środków trwałych i
    wartości niematerialnych i prawnych – mieszczą się w kategorii kosztów uzyskania
    przychodów potrącalnych w momencie powstania przychodów ze zbycia tych składników
    majątku albo rozliczanych dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Natomiast likwidacja składników majątku uniemożliwia realizację bądź kontynuację ww.
    sposobów podatkowego rozliczenia wskazanych wydatków. Wartość tych – poniesionych
    w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością, w celu uzyskania przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia ich źródła – nierozliczonych dla celów podatkowych
    wydatków (tj. wydatków, które stanowiłyby koszty uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia składnika majątku lub zostałyby rozliczone podatkowo poprzez amortyzację, gdyby
    nie doszło do likwidacji składników majątku) stanowi wartość straty, o której mowa w
    powołanych przepisach.
    Z powyższych przepisów wynika, że – co do zasady – wydatki poniesione na nabycie, bądź
    wytworzenie składników majątku stanowiących środki trwałe, podlegają zaliczeniu do
    kosztów uzyskania przychodów pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od
    wartości początkowej tych środków trwałych. Natomiast w przypadku likwidacji nie w pełni
    zamortyzowanego środka trwałego, o ile likwidacja ta nie jest związana z utratą

    przydatności tego środka trwałego na skutek zmiany rodzaju prowadzonej działalności, do
    kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć stratę w postaci niezamortyzowanej części
    wartości początkowej likwidowanego środka trwałego.
    Z treści powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że decydującą przesłanką dla
    niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tego określonego rodzaju strat jest
    wystąpienie zmiany rodzaju działalności powodującej utratę przez likwidowane środki
    trwałe przydatności gospodarczej. Zatem dla podatkowej kwalifikacji strat powstałych w
    wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych decydującym pozostaje
    ustalenie, czy utracenie przez te środki przydatności gospodarczej spowodowane zostało
    rezygnacją przez podatnika z prowadzenia określonego rodzaju działalności, w której to
    działalności wykorzystywany był likwidowany środek trwały.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    podatkowego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie wykorzystywane dotychczas
    w działalności Szpitala środki trwałe (budynki), z uwagi na planowany rozwój działalności
    medycznej Szpitala ulegną częściowej likwidacji w celu budowy nowego budynku. W
    wyniku realizacji inwestycji nie zostanie zmieniony rodzaj prowadzonej przez Spółkę
    działalności. Z kolei nowy budynek będzie służył do kontynuowania Państwa działalności,
    zgodnie z KŚT w związku przeznaczeniem zakwalifikowany zostanie przez Państwa do
    podgrupy 10 o symbolu KŚT 106 jako budynki szpitali i inne budynki opieki zdrowotnej.
    Zatem w konsekwencji nie dojdzie do zmiany rodzaju prowadzonej działalności.
    Zatem, jeżeli następuje częściowa likwidacja środka trwałego, bez zmiany przez podatnika
    rodzaju działalności, a likwidacja skutkuje wytworzeniem nowego środka trwałego,
    wówczas strata z tego tytułu jest kosztem uzyskania przychodów.
    Ponadto nadmienia się, że zgodnie z art. 16g ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych:
      W razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub
      peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca
      po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej
      części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych
      obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej
      przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego.
    Reasumując, w przypadku likwidacji części środka trwałego w związku z realizacją
    inwestycji, mając na uwadze cytowany art. 16g ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, należy stwierdzić, iż w przypadku trwałego odłączenia od środka trwałego
    części składowej lub peryferyjnej, należy dokonać zmniejszenia wartości początkowej tego
    środka o niezamortyzowaną wartość odłączonej części. Natomiast niezamortyzowana
    wartość odłączonej części stanowić będzie koszt uzyskania przychodu tylko w innym
    przypadku niż określono w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    W świetle powyższego przysługuje Państwu prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów straty związanej z częściową likwidacją nie w pełni zamortyzowanych
    środków trwałych, o których mowa we wniosku.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 3 budzi kwestia ustalenia, czy
    niezamortyzowane części budynków przeznaczonych do likwidacji mogą zostać
    odniesione w koszty jednorazowo czy stanowić będą składową wartości początkowej
    nowo wytworzonego środka trwałego.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że możliwość uznania za koszt
    uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środków trwałych należy oceniać
    zarówno przez pryzmat kryterium racjonalnego i ekonomicznego działania Szpitala oraz z

    punktu widzenia realizacji celów wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a więc
    osiągania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Istotny
    jest również fakt, czy likwidacja nastąpiła w wyniku zmiany rodzaju działalności.
    Niezamortyzowana wartość początkowa części likwidowanego w związku z nową
    inwestycją/ modernizacją istniejącego środka trwałego stanowi koszt uzyskania przychodu
    na zasadach ogólnych, proporcjonalnie do wartości nieumorzonej całego środka trwałego,
    w przypadku, gdy w ramach prowadzonych prac mających na celu wytworzenie nowego
    bądź ulepszenie istniejącego środka trwałego – dochodzi do likwidacji części środka
    trwałego – brak jest podstaw do zaliczania wartości odłączonej niezamortyzowanej części
    do wartości początkowej nowego środka, czy też nakładów na ulepszenie.
    Przemawiają za tym regulacje art. 16g ust. 3-5 ustawy o CIT, które do ceny nabycia i kosztu
    wytworzenia, nie zaliczają nieumorzonej części likwidowanego środka trwałego.
    Jednocześnie, stwierdzić należy, że przepisy podatkowe nie zawierają zapisów
    zabraniających dokonywania odłączenia części środka trwałego i jego likwidacji. Tym
    samym, przedmiotowa nieumorzona wartość części środka trwałego nie może być
    zaliczana w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne, lecz winna być zaliczona do
    kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, stosownie do regulacji art. 15 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz powołane przepisy prawa podatkowego
    stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie wykorzystywane dotychczas w działalności
    Szpitala środki trwałe (budynki) ulegną częściowej likwidacji w celu budowy nowego
    obiektu, a ich częściowa likwidacja została podyktowana względami ekonomicznymi
    (rozwój działalności medycznej), a w wyniku realizacji inwestycji nie zostanie zmieniony
    rodzaj prowadzonej działalności. Oba budynki stanowią odrębne środki trwałe a Szpital
    dokona ich likwidacji w części koniecznej do wybudowania nowego budynku będącego
    odrębnym środkiem trwałym. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Szpital powinien
    zaliczyć stratę powstałą w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych
    jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w wysokości niezamortyzowanej wartości
    tych budynków w likwidowanej części przypadającej na każdy budynek.
    Tym samym, nieumorzona wartość likwidowanych środków trwałych w części
    przypadającej na likwidowane budynki obciąży bieżące koszty operacyjne Szpitala i tym
    samym pomniejszy podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych
    i nie wpłynie na zwiększenie wartości początkowej nowo wytworzonego środka trwałego, a
    tym samym nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodu poprzez dokonywane
    odpisy amortyzacyjne.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.