Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.380.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Opodatkowanie wskazanych we wniosku czynności
wykonywanych przez Gminę oraz prawa do częściowego
odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: budynek
czynności
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
termomodernizacja
umowa-umowa cywilnoprawna
umowa-umowa użyczenia
współczynnik-prewspółczynnik
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Pytanie

nr 5), oraz
    nieprawidłowe w zakresie:
        braku opodatkowania czynności nieodpłatnego użyczania pomieszczeń Budynku na
        rzecz podmiotów zewnętrznych (pytanie nr 3).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, pkt 9, pkt 14, pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zadania
    własne Gminy obejmują sprawy m.in. z zakresu: gospodarki nieruchomościami, kultury,
    porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej, a
    także utrzymania gminnych obiektów.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych. W ramach struktury organizacyjnej Gminy działa także urząd
    obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego jaką jest Gmina, tj. Urząd Miejski (dalej:
    „Urząd” lub „UM”). Wszystkie powyższe jednostki organizacyjne objęte są aktualnie
    centralizacją rozliczeń VAT i wykazują osiągany obrót w deklaracji składanej z podaniem
    danych Gminy.
    Przedmiot wniosku
    Gmina w latach 2025-2026 zamierza zrealizować inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”
    lub „Projekt”). Celem Projektu jest wdrożenie prac mających na celu poprawę
    efektywności energetycznej budynku użyteczności publicznej położonego na terenie
    Gminy w miejscowości Zagorzyce (dalej: „Budynek”).
    Zakres Inwestycji obejmuje w szczególności wykonanie następujących działań wobec
    Budynku:
        docieplenie (...)
        wymiana (...),
        modernizacja (...),
        montaż (...)
        montaż instalacji OZE (...).
    Na realizację Inwestycji Gmina ubiega się o dofinansowanie ze środków Europejskiego
    Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Fundusze Europejskie (...) 2021-
    2027.

    Wydatki związane z realizacją Inwestycji będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT z podaniem NIP Gminy (dalej: „Wydatki
    inwestycyjne”).
    Sposób wykorzystania przedmiotu Inwestycji
    Będący przedmiotem Inwestycji Budynek stanowi współwłasność Gminy oraz Ochotniczej
    Straży Pożarnej (...) (dalej: „OSP”). Ww. budynek pełni funkcję lokalnego centrum
    społecznego i przeznaczony jest do realizacji celów społecznych i kulturalnych, a
    znajdujące się w nim pomieszczenia wykorzystywane są także do realizacji zadań z
    zakresu ochrony przeciwpożarowej.
    Przedmiotowy budynek jest / będzie wykorzystywany przez Gminę (za pośrednictwem
    Urzędu) w następujący sposób:
        udostępnianie pomieszczeń Budynku za odpłatnością na podstawie umów najmu
        na rzecz podmiotów zewnętrznych względem Gminy (tj. np. na potrzeby organizacji
        przyjęć rodzinnych, kulturalnych i innych wydarzeń lokalnych),
        udostępnianie pomieszczeń Budynku nieodpłatnie na podstawie umów użyczenia
        na rzecz podmiotów zewnętrznych względem Gminy (tj. np. na potrzeby organizacji
        przyjęć rodzinnych, kulturalnych i innych wydarzeń lokalnych),
        udostępnianie pomieszczeń Budynku nieodpłatnie celem realizacji zadań
        statutowych sołectwa (...) (dalej: „Sołectwo”), w tym organizacji zebrań wiejskich i
        innych działań na rzecz społeczności lokalnej.
    Ponadto, ww. Budynek jest również wykorzystywany przez OSP na własne potrzeby
    statutowe.
    W tym miejscu Gmina pragnie ponadto wskazać, iż w związku z montażem i
    uruchomieniem instalacji fotowoltaicznych (dalej „Instalacje”) na Budynku, a także
    wytwarzaniem z ich udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”). Instalacje zamontowane na
    Budynku będą bowiem spełniać definicję mikroinstalacji, o której mowa w art. 2 pkt 19
    ustawy o OZE.
    Według zamierzeń Gminy, okoliczność ta znajdzie odzwierciedlenie w umowie na sprzedaż
    i dystrybucję energii elektrycznej, która zostanie zawarta przez Gminę z
    przedsiębiorstwem energetycznym.
    Wytworzona w Instalacjach zamontowanych na Budynku energia elektryczna, która
    następnie będzie odprowadzana do sieci, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na
    rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez dany budynek.
    Podsumowując, Instalacje zamontowane na Budynku będą wykorzystywane do produkcji
    energii elektrycznej wykorzystywanej na potrzeby Budynku, a w przypadku występowania
    nadwyżek energii elektrycznej (ponad zużycie własne), nadwyżki te oddawane będą do
    sieci i rozliczane w systemie „net-billing”.
    Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że nie ma możliwości przyporządkowania Wydatków
    inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności prowadzonej w Budynku, tj. do
    odpłatnego udostępniania pomieszczeń na podstawie umów najmu na rzecz podmiotów

    zewnętrznych, nieodpłatnego użyczenia pomieszczeń na rzecz podmiotów zewnętrznych
    oraz nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń celem realizacji zadań statutowych
    Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz społeczności
    lokalnej, a także wykonywania zadań statutowych OSP.
    Pytania
    1) Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę pomieszczeń Budynku na podstawie umów
      najmu na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych stanowi / będzie stanowić
      działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT,
      niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    2) Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w
      Instalacjach zamontowanych na Budynku, będzie stanowić po stronie Gminy
      działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
      VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    3) Czy nieodpłatnie użyczenie pomieszczeń Budynku na rzecz podmiotów zewnętrznych,
      stanowi / będzie stanowić czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu
      art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    4) Czy nieodpłatnie udostępnianie pomieszczeń budynku celem realizacji zadań
      statutowych Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz
      społeczności lokalnej stanowi / będzie stanowić czynności podlegające opodatkowaniu
      VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    5) Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych
      przez nią Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym
      mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanego w oparciu o dane urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego zgodnie z § 3 ust. 2
      Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Odpłatne udostępnianie przez Gminę pomieszczeń Budynku na podstawie umów
      najmu na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych stanowi / będzie stanowić
      działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT,
      niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    2) Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w Instalacjach
      zamontowanych na Budynku, będzie stanowić po stronie Gminy działalność
      gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    3) Nieodpłatnie użyczenie pomieszczeń Budynku na rzecz podmiotów zewnętrznych, nie
      stanowi / nie będzie stanowić czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
      rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    4) Nieodpłatnie udostępnienie pomieszczeń Budynku celem realizacji zadań statutowych
      Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz społeczności
      lokalnej, nie stanowi / nie będzie stanowić czynności podlegających opodatkowaniu
      VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    5) Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych
      przez nią Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym
      mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanego w oparciu o dane urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego zgodnie z § 3 ust. 2
      Rozporządzenia.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami ustawy o VAT, w niektórych sytuacjach
    gminy mogą być podatnikami VAT z tytułu wykonywanych czynności. Gminy wyposażone
    są w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym należy uznać, iż
    spełniają zawartą w ww. przepisie definicję podatnika VAT, o ile działania gmin są
    realizowane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Pogląd taki w odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu
    terytorialnego na podstawie umów cywilnoprawnych wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd
    Administracyjny (dalej jako: NSA), m.in. w wyroku z dnia 26 sierpnia 2010 r. I FSK 1303/09,
    w którym wskazano, iż „w efekcie unormowania zawartego w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT
    gmina jest podatnikiem podatku VAT w zakresie, w jakim dokonuje czynności na
    podstawie umów cywilnoprawnych”. Podobnie także w orzeczeniu z dnia 23 marca 2010 r.
    sygn. I FSK 273/09 NSA uznał, iż „podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy) jest z racji
    posiadanych cech podatnika (art. 15 ust. 1 ustawy) - gmina”.
    Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one ich zadań własnych, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Mając na uwadze, iż umowa najmu niewątpliwie jest umową cywilnoprawną uregulowaną
    w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    nie ma wątpliwości, że w ramach wykonywania przedmiotowych czynności, tj. odpłatnego
    udostępnienia pomieszczeń Budynku na rzecz zainteresowanych podmiotów
    zewnętrznych, na podstawie zawartych między stronami umów, Gmina działa/działać
    będzie w roli podatnika VAT.
    Konsekwentnie, mając na uwadze, iż Gmina działa/działać będzie w tym zakresie w roli
    podatnika VAT oraz wykonywać będzie usługi najmu na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych za wynagrodzeniem (zainteresowany podmiot zobowiązany jest
    /będzie do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Gminy), przedmiotowa transakcja podlegać
    będzie opodatkowaniu VAT (odpłatne świadczenie usług).

    W opinii Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi najmu na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych nie korzystają / nie będą korzystać przy tym ze zwolnienia z
    VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują
    zwolnienia z opodatkowania VAT, które znalazłoby zastosowanie w przedstawionym przez
    Gminę stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym.
    Reasumując, usługi najmu pomieszczeń Budynku, które są / będą świadczone przez
    Gminę na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych, stanowią / będą stanowić
    czynności podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8
    ust. 1 oraz art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, w stosunku do których ani w ustawie o VAT, ani też
    w rozporządzeniach wykonawczych, nie zostało przewidziane zwolnienie z opodatkowania
    VAT.
    Ad 2.
    W świetle przywołanych wyżej przepisów działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu
    do sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu będzie stanowić działalność
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”) a Gmina będzie występować w tym
    przypadku w charakterze podatnika VAT.
    Jak wyżej wskazywano, stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach do sieci, będzie stanowić sprzedaż energii
    elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub
    „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. 0114-
    KDIP4-1.4012.550.2022.1.PS, w której Organ stwierdził, iż „W świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych”.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają takiemu zwolnieniu.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na
    Budynku będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Ad 3.
    Z przytoczonych wyżej przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT
    wynika, że na gruncie przepisów o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub
    świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny.

    Opodatkowaniu VAT podlegają również czynności zrównane z odpłatnymi świadczeniami.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych, oraz
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W ocenie Gminy, przywołany powyżej przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, odpowiednio w
    pkt 1 oraz pkt 2 odnosi się do „nieodpłatnego świadczenia usług” przez podatnika. Gmina
    udostępniając nieodpłatnie pomieszczenia Budynku na rzecz podmiotów zewnętrznych,
    nie występuje / nie będzie występować w charakterze podatnika VAT, lecz jako organ
    władzy publicznej realizujący nieodpłatnie zadania własne. W konsekwencji, przedmiotowy
    obszar działalności Gminy, tj. wykonywanie zadań własnych z zakresu gospodarki
    nieruchomościami oraz kultury, w oparciu o reżim publicznoprawny, nie może być
    podstawą do zastosowania wobec Gminy art. 8 ust. 2 pkt 1 ani art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Tym samym, w ocenie Gminy, nieodpłatnie użyczenie pomieszczeń Budynku na rzecz
    podmiotów zewnętrznych, nie stanowi / nie będzie stanowić czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Ad 4.
    Gmina, udostępniając pomieszczenia Budynku na potrzeby statutowe Sołectwa, w tym
    organizację zebrań wiejskich i inne działania na rzecz społeczności lokalnej nie uzyskuje /
    nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów, a w konsekwencji nie wykonuje / nie będzie
    wykonywać żadnej działalności komercyjnej. Gmina, udostępniając nieodpłatnie
    pomieszczenia Budynku na potrzeby statutowe Sołectwa, w tym organizację zebrań
    wiejskich i inne działania na rzecz społeczności lokalnej nie występuje w charakterze
    podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne w zakresie m.
    in. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach kultury.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, nieodpłatnie udostępnienie pomieszczeń
    Budynku celem realizacji zadań statutowych Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i
    innych działań na rzecz społeczności lokalnej, nie stanowi / nie będzie stanowić czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Ad. 5
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego
    przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:
        nabywcą towarów / usług jest podatnik VAT oraz

        nabywane towary / usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania
        czynności opodatkowanych VAT.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, kwestia ta została
    uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie
    uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższego uznać należy, iż z tytułu świadczenia usług odpłatnego najmu
    pomieszczeń Budynku Gmina jest podatnikiem VAT, gdyż przedmiotowe świadczenie
    wykonywane jest / będzie odpłatnie na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych
    przez Gminę z podmiotami trzecimi. W konsekwencji uznać należy, iż Gmina dokonuje /
    będzie dokonywała w takim przypadku odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
    o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, jak Gmina
    wskazywała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania drugiego - również działalność
    Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanego za pomocą Instalacji
    prądu będzie stanowić działalność gospodarczą, a Gmina będzie występować w tym
    przypadku w charakterze podatnika VAT.
    Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych VAT. Gmina wskazuje, iż w jej opinii, za bezsporny należy uznać fakt, iż
    Wydatki inwestycyjne, które będą przez Gminę ponoszone, będą bezpośrednio związane z
    czynnościami opodatkowanymi VAT. Zmodernizowany w ramach realizacji Inwestycji
    Budynek jest / będzie bowiem przedmiotem odpłatnego udostępniania na rzecz
    zainteresowanych podmiotów, a wprowadzanie do sieci energii elektrycznej
    wyprodukowanej Instalacjach będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów.
    Niemniej jednak, przedmiotowy Budynek jest / będzie również udostępniany nieodpłatnie
    na podstawie umów użyczenia, a także na rzecz lokalnej społeczności na cele gminne np.
    w celu organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz społeczności lokalnej w
    ramach realizacji przez Gminę zadań własnych wynikających z odrębnych ustaw, w tym w
    szczególności na cele związane z kulturą.
    Mając na uwadze powyższe, Budynek jest / będzie wykorzystywany zarówno do
    działalności opodatkowanej VAT w postaci odpłatnego najmu na rzecz zainteresowanych
    podmiotów oraz sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT, tj.
    bezpłatnego udostępniania pomieszczeń Budynku na podstawie umów użyczenia oraz w
    celu realizacji zadań publicznoprawnych. W konsekwencji, również zamontowane na
    Budynku Instalacje produkować będą energię wykorzystywaną zarówno do czynności
    opodatkowanych VAT, jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia

    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 22 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić dla niektórych podatników sposób
    kalkulacji takiej proporcji uwzględniając specyfikę prowadzonej przez nich działalności
    (dalej: prewspółczynnik). W stosunku do jednostek samorządu terytorialnego sposób
    kalkulacji prewspółczynnika został określony w Rozporządzeniu i jego podstawą są dane
    wynikające z rocznych sprawozdań finansowych.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu
    terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek
    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do ust. 2 ww. par. sposób
    określenia proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego ustala się wg wzoru:
                                            A x 100
                                          X = ---------------
                                              Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D  - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.ujst
    W konsekwencji Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    Wydatków inwestycyjnych w oparciu o prewspółczynnik skalkulowany w oparciu o dane
    jednostki organizacyjnej, która administruje / będzie administrować Budynkiem tj. urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Analogiczne stanowisko, zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 maja 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.361.2025.2.OS, w której Organ wskazał, że: „ (...) wydatki poniesione w związku z
    realizacją ww. zadania w ramach projektu są/będą wykorzystywane przez Państwa
    zarówno do działalności gospodarczej (...) oraz do celów innych niż działalność
    gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu). Wskazali Państwo, że nie mają
    /nie będą mieli Państwo możliwości alokacji ponoszonych w ramach Inwestycji wydatków
    do poszczególnych rodzajów działalności wykonywanych przez Urząd Gminy, tj.
    bezpośrednio do czynności opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu VAT,
    zatem w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności
    gospodarczej są/będą Państwo zobowiązani do stosowania prewspółczynnika, o którym
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 2 Rozporządzenia,
    skalkulowanego dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego”.
    Tożsame stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 10 stycznia 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.605.2024.1.MR w której
    wskazał, że: „(...) skoro ponoszone przez Państwa wydatki związane z realizacją
    przedmiotowych Inwestycji są/będą wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza i nie mają/nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania
    wydatków w całości do działalności gospodarczej, to powinni Państwo dokonać wyliczenia
    kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej z zastosowaniem
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisów
    rozporządzenia przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki

    organizacyjnej wykorzystującej wskazaną infrastrukturę, tj. jak wynika z treści Państwa
    wniosku - urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego”.
    Zbieżne do powyższych, stanowisko, zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.543.2023.2.ESD, w której Organ wskazał, że: „Mając na uwadze powołane przepisy
    prawa należy stwierdzić, że skoro ponoszone przez Państwa wydatki związane z realizacją
    przedmiotowych Inwestycji są/będą wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza i nie mają/nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania
    wydatków w całości do działalności gospodarczej, to powinni Państwo dokonać wyliczenia
    kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej z zastosowaniem
    tzw. preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisu § 3
    ust. 2 rozporządzenia przy zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego”.
    Konkludując, zdaniem Wnioskodawcy, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    VAT naliczonego od Wydatków inwestycyjnych w oparciu o prewspółczynnik skalkulowany
    dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, z uwagi na planowane
    wykorzystywanie majątku, który zostanie zmodernizowany w ramach realizacji Inwestycji,
    zarówno do działalności opodatkowanej VAT w postaci odpłatnych usług najmu
    pomieszczeń Budynku oraz wprowadzania do sieci elektrycznej prądu, który zostanie
    wyprodukowany w Instalacjach, jak i do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o
    VAT w postaci bezpłatnego udostępniania pomieszczeń Budynku na podstawie umów
    użyczenia oraz w celu realizacji zadań statutowych Sołectwa oraz OSP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą o VAT”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana odpłatnie.
    Czynność jest odpłatna, gdy jest wykonywana za wynagrodzeniem. Oznacza to, że
    podmiot świadczący usługę jest uprawniony do żądania zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np.
    w postaci świadczenia wzajemnego) od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne.
    Z przepisów nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia
    usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Aby uznać czynność za odpłatną wystarczające jest,
    by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego.
    A zatem, świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi
    istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Jeżeli nie istnieje podmiot, który odnosi lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, to świadczenie nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego
    świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    VAT.
    Art. 8 ust. 2 ustawy o VAT:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

    Nie każda jednak czynność, która jest dostawą towarów lub świadczeniem usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Art. 7 ust. 1 pkt 1, 9, 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
        oraz gospodarki wodnej;
      9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i
        opieki nad zabytkami;
      14) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i
        przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
        przeciwpowodziowego;

      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania czynności odpłatnego udostępniania
    przez Państwa pomieszczeń Budynku na podstawie umów najmu na rzecz
    zainteresowanych podmiotów zewnętrznych (pytanie nr 1), braku opodatkowania
    czynności nieodpłatnego użyczania pomieszczeń Budynku na rzecz podmiotów
    zewnętrznych (pytanie nr 3) oraz braku opodatkowania czynności nieodpłatnego
    udostępniania pomieszczeń Budynku celem realizacji zadań statutowych Sołectwa, w tym
    organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz społeczności lokalnej (pytanie nr 4).
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, usługi na rzecz zainteresowanych podmiotów
    zewnętrznych świadczą/będą świadczyli Państwo odpłatnie w ramach umów
    cywilnoprawnych. Zatem w odniesieniu do tych usług nie działają/nie będą Państwo
    działali jako organ władzy publicznej. Wyklucza to skorzystanie z wyłączenia, o którym
    mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Działają/będą działali Państwo w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności - jako usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1
    ustawy - podlegają/będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do niej.
    Odpłatne świadczenie usług najmu pomieszczeń w budynkach użyteczności publicznej nie
    zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w
    konsekwencji usługi najmu ww. pomieszczeń na rzecz zainteresowanych podmiotów
    zewnętrznych podlegają/będą podlegały opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla
    tych usług.
    Świadczenie przez Państwa odpłatnych usług najmu pomieszczeń w Budynku na rzecz
    zainteresowanych podmiotów zewnętrznych (np. na potrzeby organizacji przyjęć
    rodzinnych, kulturalnych i innych wydarzeń lokalnych) jest/będzie opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług. Czynności te nie korzystają/nie będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości dotyczących braku opodatkowania czynności
    nieodpłatnego użyczania pomieszczeń Budynku na rzecz podmiotów zewnętrznych należy
    wskazać, że umowa użyczenia została zdefiniowana w art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego
    używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    W analizowanej sprawie nie można się z Państwem zgodzić, że udostępniając nieodpłatnie
    pomieszczenia Budynku na rzecz podmiotów zewnętrznych, występują / będą Państwo
    występowali jako organ władzy publicznej realizujący nieodpłatnie zadania własne, w
    oparciu o reżim publicznoprawny. W tym przypadku udostępniane pomieszczenia nie
    będą ogólnodostępne dla ogółu mieszkańców, lecz będą przekazane do korzystania przez
    ściśle określone podmioty. Udostępnianie/użyczanie podmiotom zewnętrznym
    pomieszczeń Budynku, nie stanowi realizacji zadań własnych, o którym mowa w art. 7 ust.
    1 o samorządzie gminnym, a więc nie jest dokonywane w granicach reżimu
    publicznoprawnego i w tej sytuacji nie ma miejsca wyłączenie z opodatkowania tych
    czynności na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Tym samym przyjęcie, że usługa polegająca na nieopłatnym udostępnianiu/użyczeniu na
    rzecz podmiotów zewnętrznych odbywa się poza Państwa działalnością gospodarczą w
    ramach władztwa publicznoprawnego nie znajduje uzasadnienia.

    Nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń Budynku będzie następować w wykonaniu
    umowy cywilnoprawnej - umowy użyczenia.
    Jednocześnie w celu określenia czy w tym przypadku znajduje zastosowanie art. 8 ust. 2
    pkt 2 ustawy o VAT, koniecznym jest rozstrzygnięcie czy to nieodpłatne świadczenie usług
    realizowane w ramach działalności gospodarczej następuje do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, czy też służy przede wszystkim działalności
    gospodarczej podatnika, co oznaczałoby że jest ono niezbędne dla tej działalności, a
    korzyść podatnika z tytułu tego świadczenia przeważa nad korzyścią podmiotów
    zewnętrznych.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy o VAT, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się
    w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych
    okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Opodatkowaniu VAT podlega tylko takie
    nieodpłatne świadczenie usług, które nie ma żadnego związku z działalnością
    przedsiębiorstwa podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako
    odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa
    podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do
    celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub
    wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww.
    przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie.
    Art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT ma zastosowanie tylko do tych spośród usług
    nieodpłatnych, które spełniają warunek w nim wymieniony, tj. dotyczy tych usług
    nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww.
    warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    Ponadto, w celu ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Kwestia nieodpłatnego świadczenia usług była przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawie C-258/95 (Julius Fillibeck Söhne GmbH &
    Co. KG). W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości doszedł do wniosku, że co do zasady,
    pracodawca, organizując dla pracowników dojazd do zakładu, świadczy nieodpłatną
    usługę na ich prywatny użytek. Pracodawca w normalnych warunkach nie ma obowiązku
    zapewnienia pracownikom dojazdu do miejsca pracy, a to w jaki sposób pracownik
    dostanie się do pracy jest jego indywidualną sprawą. Niemniej jednak, jeżeli z okoliczności
    wynika, że działalność prowadzona przez podatnika wymaga, aby pracodawca zapewnił
    transport pomiędzy domem a miejscem pracy, wówczas należy przyjąć, że usługa ta
    świadczona jest w celu nie innym niż działalność gospodarcza podatnika, natomiast
    prywatne korzyści pracownika wynikające z możliwości skorzystania z transportu mają
    znaczenie drugorzędne względem potrzeb podatnika.
    W świetle powyższego oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa
    podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja

    korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika przeważa nad korzyścią pracownika (w
    okolicznościach niniejszej sprawy podmiotów zewnętrznych), wówczas świadczenie to
    zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 (Danfoss and Astra Zeneca)
    Trybunał stwierdził, że co do zasady wydawanie pracownikom nieodpłatnych posiłków,
    służy zaspokojeniu ich prywatnych potrzeb w rozumieniu art. 6 ust. 2 Szóstej Dyrektywy.
    Jeżeli natomiast ze szczególnych okoliczności wynika, że zapewnienie posiłków przez
    pracodawcę nie służy zaspokajaniu prywatnych potrzeb tych ostatnich i nie jest
    dokonywane w celach innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa, wtedy
    osobista korzyść, jaka wynika z tego dla pracowników, wydaje się mieć jedynie charakter
    uboczny względem potrzeb przedsiębiorstwa.
    Podobnie jak w pierwszym powołanym wyroku, także i w tym orzeczeniu Trybunał
    podkreślił znaczenie ścisłego związku pomiędzy działalnością gospodarczą podatnika, a
    świadczoną nieodpłatnie usługą. Wskazał ponadto, że usługa ta powinna służyć przede
    wszystkim interesom podatnika, a korzyść pracownika powinna mieć charakter uboczny.
    Zatem mając na uwadze kryteria wynikające z powołanego orzecznictwa TSUE można
    wywieść, że co do zasady usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą osoby korzystające
    z danej usługi, należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a w konsekwencji
    usługi te będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Z drugiej
    jednak strony, jeżeli usługa taka nie jest świadczona przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności lub ma z nią nikły związek, to można mówić o
    świadczeniu usługi nie tyle na cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach innej
    działalności. W tym przypadku również czynność ta objęta jest opodatkowaniem zgodnie z
    art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Przy analizie przesłanek zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, decydującym
    kryterium jest zatem związek usługi z działalnością gospodarczą podatnika (tj. cel
    działania) - jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wówczas przesłanka uznania tej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, nie zostanie spełniona.
    Oceniając zatem, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa podatnika, należy
    zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja korzyść jest
    dominująca. Jednocześnie usługa taka powinna służyć przede wszystkim interesom
    podatnika, a korzyść odbiorcy świadczenia powinna mieć charakter uboczny. Oznacza to,
    że w przypadku gdy korzyść podatnika przeważa nad korzyścią odbiorcy świadczenia
    świadczenie to zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie podlega opodatkowaniu.
    Dla zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT istotne jest czy podatnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Należy bowiem zwrócić uwagę na
    opinię Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w sprawie C-371/07, który
    stwierdził, że:
      „(...) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla
      zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b
      ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru
      wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług
      świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie
      są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa winna
      być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu
      do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi »suma wydatków
      poniesionych przez podatnika na wykonanie usług« (art. 11 część A ust. 1 lit. c). Objęcie
      tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał
      odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości,
      ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników” (pkt 40
      opinii).

    Zatem na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje
    się nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w
    części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W analizowanej sprawie w odniesieniu do kwestii podlegania opodatkowaniu
    nieodpłatnego świadczenia usług polegających na użyczeniu pomieszczeń Budynku na
    rzecz podmiotów zewnętrznych (np. potrzeby organizacji przyjęć rodzinnych, kulturalnych
    i innych wydarzeń lokalnych), należy stwierdzić, że świadczą / będą Państwo świadczyć te
    usługi wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT. W tym przypadku brak jest podstaw, by dzielić Państwa aktywność w
    zakresie odpłatnego udostępniania pomieszczeń Budynku na opodatkowane usługi
    świadczone w sferze działalności gospodarczej oraz w zakresie nieodpłatnego
    udostępniania tych pomieszczeń na usługi spoza systemu VAT.
    Usługi polegające na nieodpłatnym udostępnianiu pomieszczeń podmiotom
    zewnętrznym, pomimo że są realizowane w ramach Państwa działalności gospodarczej,
    nie są niezbędne dla celu tej działalności - nie służą tej działalności. W analizowanej
    sprawie nie można przyjąć, że korzyść podmiotów zewnętrznych z udostępnienia
    pomieszczeń Budynku ma charakter uboczny w stosunku do korzyści, jaką z tytułu tego
    świadczenia Państwo odnoszą/będą odnosili. To z kolei prowadzi do wniosku, że ww.
    nieodpłatne świadczenie usług następuje do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika, co w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT należy traktować jako odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Oznacza to, że czynności nieodpłatnego świadczenia usług polegających na udostępnianiu
    /użyczaniu podmiotom zewnętrznym pomieszczeń w budynku podlegają /będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do niej.
    Świadczenie usług najmu pomieszczeń w budynkach użyteczności publicznej nie zostało
    przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji
    usługi najmu ww. pomieszczeń na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych
    podlegają/będą podlegały opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych usług.
    Czynności te nie korzystają/ nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Inaczej kształtuje się sytuacja nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń Budynku celem
    realizacji zadań statutowych Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i innych działań
    na rzecz społeczności lokalnej.
    Art. 5 ustawy o samorządzie gminnym:
    1) Gmina może tworzyć jednostki pomocnicze: sołectwa oraz dzielnice, osiedla i inne.
      Jednostką pomocniczą może być również położone na terenie gminy miasto.
    2) Jednostkę pomocniczą tworzy rada gminy, w drodze uchwały, po przeprowadzeniu
      konsultacji z mieszkańcami lub z ich inicjatywy.
    3) Zasady tworzenia, łączenia, podziału oraz znoszenia jednostki pomocniczej określa
      statut gminy.
    Art. 36 ustawy o samorządzie gminnym:

    1) Organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym -
      sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka.
    2) Sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym,
      bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych
      mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania.
    3) Sołtys korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym.
    Art. 48 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Jednostka pomocnicza zarządza i korzysta z mienia komunalnego oraz rozporządza
      dochodami z tego źródła w zakresie określonym w statucie. Statut ustala również
      zakres czynności dokonywanych samodzielnie przez jednostkę pomocniczą w zakresie
      przysługującego jej mienia.
    Sołectwo, choć nie stanowi jednostki organizacyjnej gminy, stanowi część gminnej
    struktury o charakterze pomocniczym, działa w podmiotowości prawnej gminy i wykonuje
    te zadania, które gmina im przekaże.
    Udostępnienie pomieszczeń Budynku utworzonej przez Państwa jednostce pomocniczej,
    celem realizacji zadań statutowych Sołectwa, nie następuje w wykonaniu umowy cywilno-
    prawnej, lecz swoje umocowanie ma w ustawie o samorządzie gminnym, służy ono
    zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Nie uzyskują Państwo wpływów, z
    tego tytułu.
    Zatem nieodpłatnie udostępnienie pomieszczeń Budynku celem realizacji zadań
    statutowych Sołectwa, w tym organizacji zebrań wiejskich i innych działań na rzecz
    społeczności lokalnej, nie stanowi/nie będzie stanowiło czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Powzięli Państwo także wątpliwości, czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który
    będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych na Budynku, będzie stanowić po
    Państwa stronie działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku (pytanie nr 2).
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U.
      z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i

      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji
      o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię
      elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci
      elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem
      mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z
      art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
      zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
      podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
      energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust.
      2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
      wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art.
      4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
      art. 3 tej ustawy.

    Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
      zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
        sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
        środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych
        miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest
        zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
        odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę,
        o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
        następującego po danym miesiącu.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii
      elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego
      miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
      poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
        tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
        wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
        prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem
      prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej
      dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż
      sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego
      sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:

      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej
        dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny dla czerwca 2022 r.
    - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
        raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
        grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
        zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
        samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
        mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji
        programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej
        2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego
        programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z
        uwzględnieniem ust. 6.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
      art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
      energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
      której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia
      dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub
      spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla
    niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy - Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
      ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
      ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia

      ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi
      „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Państwa należy uznać
    za podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Będą Państwo dokonywać dostawy
    energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.
    W konsekwencji jako prosument - zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i
    usług - w przypadku wprowadzania energii do sieci energetycznej, będą dokonywali
    Państwo na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci energii elektrycznej, która zostanie
    wyprodukowana w Instalacjach, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa oraz akty wykonawcze do tej
    ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej. Tym
    samym ww. transakcja będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (właściwą
    stawką podatku).
    Czynności te nie korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego od
    ponoszonych przez Państwa Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu
    prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanego w
    oparciu o dane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego zgodnie z § 3
    ust. 2 Rozporządzenia.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Podatnik nie ma prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych
    towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności
    opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi).

    Art. 88 ustawy o VAT zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy o VAT:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;

      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / Dujst
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.ujst
    Zmodernizowany w ramach Inwestycji Budynek jest/będzie przez Państwa
    wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (nieodpłatne
    użyczanie pomieszczeń na podstawie umów użyczenia na rzecz podmiotów zewnętrznych,
    udostępnianie pomieszczeń Budynku nieodpłatnie celem realizacji zadań statutowych
    sołectwa, ponadto, ww. Budynek jest również wykorzystywany przez OSP na własne
    potrzeby statutowe) oraz do czynności podlegających opodatkowaniu (udostępnianie
    pomieszczeń Budynku za odpłatnością na podstawie umów najmu na rzecz podmiotów
    zewnętrznych, wprowadzania do sieci elektrycznej prądu, który zostanie wyprodukowany
    w Instalacjach).
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT lub zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że nie mają Państwo możliwości przyporządkowania
    Wydatków inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności prowadzonej w Budynku.
    Zatem w odniesieniu do wydatków, w stosunku do których takie przyporządkowanie nie
    jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności

    gospodarczej, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza niepodlegającej opodatkowaniu VAT, zastosowanie znajdzie art.
    86 ust. 2a i nast. ustawy, z uwzględnieniem zasad określonych w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r.
    Będzie przysługiwało Państwu - na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT - prawo do
    odliczenia części podatku naliczonego od ponoszonych przez Państwa Wydatków
    inwestycyjnych z zastosowaniem proporcji, o której mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia
    właściwej dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, tj. Urzędu
    Miejskiego. Przy czym, prawo do odliczenia podatku VAT, będzie przysługiwało pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.