Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1119/09-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do sprzedaży karnetów dla uczestników treningów kickboxingu?
Słowa kluczowe: karnet; podatek-podatek od towarów i usług; sport; sport-klub sportowy; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26.11.2009 r. (data wpływu 02.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży karnetów dla uczestników treningów kickboxingu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.12.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży karnetów dla uczestników treningów kickboxingu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka od niedawna prowadzi klub sportowy, który świadczy usługi polegające na prowadzeniu treningów kickboxingu. Usługi te są skierowane do osób fizycznych. W ich zakres wchodzi zespół czynności z zakresu kultury fizycznej, których celem jest poprawa kondycji fizycznej i nauka technik z zakresu kickboxingu. Treningi odbywają się dwa razy w tygodniu po półtorej godziny na sali sportowej wynajmowanej na ten czas od szkoły podstawowej.

Wejście na salę sportową jest na podstawie miesięcznych karnetów, sprzedawanych przez Spółkę, obejmujących jeden lub dwa treningi w tygodniu.

Obecnie Wnioskodawca stosuje dla tych usług stawkę podatku VAT w wysokości 22%, jednak w świetle braku jasności co do stosowanej stawki skierował zapytanie do Urzędu Statystycznego w Łodzi o interpretację w zakresie kwalifikacji świadczonych usług.

Z Urzędu Statystycznego w Łodzi otrzymał informację, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) usługi świadczone przez klub sportowy polegające na prowadzeniu treningów kickboxerskich dla osób fizycznych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 93.12.10.0 „Usługi związane z działalnością klubów sportowych”.

Jednocześnie w związku z § 2 powołanego wyżej rozporządzenia według PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 roku (Dz. U. Nr 89, poz. 844, z późn. zm.) ww. usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.62.12-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych”.

Natomiast zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym do celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.) ww. usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.62.12.-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do sprzedaży karnetów dla uczestników treningów, na podstawie których wchodzą oni na salę sportową aby wziąć udział w treningu kickboxingu?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane powyżej usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.62.12.-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych”, a zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, z późn. zm.) do celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.) dlatego do sprzedaży karnetów dla uczestników treningów, na podstawie których wchodzą oni na salę sportową aby wziąć udział w treningu kickboxingu należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z brzmieniem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293), zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 222, poz. 1753), dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej towarów będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, w niniejszej interpretacji tut. Organ oparł się o symbolach PKWiU wskazanych przez Wnioskodawcę.

Stosownie bowiem do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Co do zasady, stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, dla wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, tj. 7%, 3% i 0% oraz zwolnienia od podatku.

I tak, stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust.1.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że prowadzi klub sportowy, który świadczy usługi polegające na prowadzeniu treningów kickboxingu. Usługi te są skierowane do osób fizycznych. W ich zakres wchodzi zespół czynności z zakresu kultury fizycznej, których celem jest poprawa kondycji fizycznej i nauka technik z zakresu kickboxingu. Treningi odbywają się dwa razy w tygodniu po półtorej godziny na sali sportowej wynajmowanej na ten czas od szkoły podstawowej. Wejście na salę sportową odbywa się na podstawie miesięcznych karnetów, sprzedawanych przez Spółkę, obejmujących jeden lub dwa treningi w tygodniu. Przy tym Wnioskodawca wskazał, iż w myśl informacji z Urzędu Statystycznego w Łodzi, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.) ww. usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.62.12.-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych”.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych 7% stawką podatku, nie zostały wymienione usługi o symbolu PKWiU 92.62.12.-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych”.

Zatem, załącznik nr 3 do ustawy - zawierający wykaz towarów i usług opodatkowanych obniżoną do 7% stawką podatku VAT, nie obejmuje usług zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 92.62.12.-00.00.

Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że usług polegających na prowadzeniu treningów kickboxingu sklasyfikowanych według PKWiU 92.62.12.-00.00 „Usługi związane z organizowaniem imprez sportowych” nie można uznać za usługi objęte obniżoną stawką podatku od towarów i usług, zatem podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, tj. według stawki 22%.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniała treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w kwocie 75 zł w dniu 01.12.2009 r., a wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego, różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona zgodnie z art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa na numer konta bankowego wskazanego we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.