Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.944.2024.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia kompleksowej usługi organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych. Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia polegającego na zapewnieniu uczestnikom udziału w spotkaniach.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; odliczenia-prawo do odliczenia; świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług; świadczenie-świadczenie kompleksowe 
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
      - prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia kompleksowej usługi
        organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych,
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia polegającego na
        zapewnieniu uczestnikom udziału w spotkaniach.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 stycznia 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    ... sp. z o. o. (dalej określana jako „Spółka”) ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce
    i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Główny przedmiot działalności
    Spółki to PKD 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Spółka zamierza
    organizować wyjazdowe spotkania integracyjne (dalej określane jako „spotkania”). Celem
    tych spotkań będzie integracja osób biorących w nich udział oraz stworzenie więzi
    pomiędzy tymi osobami a Spółką. Spotkania będą służyły stworzeniu dobrej atmosfery
    wewnątrz Spółki, a tym samym poprawie jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług
    świadczonych przez Spółkę.
    W spotkaniach będą brały udział następujące osoby (dalej określane jako „uczestnicy”):
      · członkowie zarządu (osoby powołane do pełnienia funkcji członka zarządu Spółki),
      · pracownicy (osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie umowy o pracę),
      · zleceniobiorcy (osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie umowy zlecenia),
      · współpracownicy (osoby prowadzące działalność gospodarczą i współpracujące ze
        Spółką na podstawie umowy B2B).
    Spółka będzie zawierała umowę ze zleceniobiorcą, na podstawie której będzie on
    świadczył na rzecz Spółki usługę organizacji spotkania. W skład usługi organizacji
    spotkania będzie wchodziło zapewnienie:
      a) zakwaterowania w pokojach hotelowych,
      b) wyżywienia (śniadanie, obiad, kolacja – w zależności od długości spotkania),
      c) dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia,
      d) dostępu do sprzętu audiowizualnego (np. rzutnik, wyświetlacz, nagłośnienie),

      e) dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkania wieczorem,
      f) otwartego baru z alkoholem i obsługą barmańską w trackie spotkania wieczorem,
      g) dostępu do terenów zielonych (np. ogród, amfiteatr leśny, boiska),
      h) dodatkowych atrakcji (np. sauna, basen, jacuzzi, spa),
      i) dodatkowych zajęć (np. zajęcia taneczne, wycieczka rowerowa, rejs żaglówkami).
    Umowa zawarta pomiędzy Spółką a zleceniobiorcą będzie określała jedno wynagrodzenie
    należne zleceniobiorcy za świadczenie usługi organizacji spotkania. Wynagrodzenie to
    może być kalkulowane w oparciu o poszczególne czynności wykonywane przez
    zleceniobiorcę (np. ilość udostępnianych pokoi hotelowych, rodzaj i ilość wyżywienia i
    napojów, rodzaj sali, rodzaj dodatkowej atrakcji, etc). Usługa organizacji spotkania będzie
    dokumentowana fakturą wystawioną przez zleceniobiorcę, na której Spółka będzie
    wskazana jako usługobiorca. Usługa organizacji spotkania zasadniczo będzie
    dokumentowana przez zleceniobiorcę fakturą końcową wystawioną po jej wykonaniu, ale
    możliwe jest również wystawianie faktur zaliczkowych przed wykonaniem tej usługi. Na
    fakturach wystawionych przez zleceniobiorcę usługa organizacji spotkania będzie w
    całości opodatkowana stawką 23%. Spotkania będą finansowane ze środków obrotowych
    Spółki. Udział w spotkaniach będzie dla uczestników nieodpłatny.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Zakupiona usługa organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych jest/będzie
    wykorzystywana przez Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przez co
    należy rozumieć, że usługa ta będzie pośrednio związana z całokształtem działalności
    Spółki i w ten sposób będzie pośrednio wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Spółka nie świadczy/nie będzie świadczyć usług zwolnionych z VAT, a tym
    samym usługa organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych nie jest/nie będzie
    wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT.
    Na pytanie: W sytuacji, gdy zakupiona usługa organizacji wyjazdowych spotkań
    integracyjnych jest/będzie wykorzystywana przez Państwa zarówno do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy istnieje
    /będzie istniała możliwość przyporządkowania wydatków związanych z jej nabyciem w
    całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług? wskazali Państwo: Nie dotyczy.
    Zakupiona usługa organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych jest/będzie
    wykorzystywana przez Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Dalej na pytanie: W przypadku, gdy zakupiona usługa organizacji wyjazdowych spotkań
    integracyjnych jest/będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT oraz do czynności zwolnionych od podatku VAT, to czy mają/będą mieli
    Państwo obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
    zwolnionymi od podatku VAT? odpowiedzieli Państwo: Nie dotyczy.
    Na pytanie nr 5: Jaki jest/będzie związek (bezpośredni czy pośredni) zakupionej usługi
    organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych z działalnością opodatkowaną Spółki i w
    czym się przejawiał ten związek? odpowiedzieli Państwo:
    Zakupione usługi organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych są/będą pośrednio
    związane z działalnością opodatkowaną Spółki. Głównym przedmiotem działalności Spółki
    jest działalność związana z oprogramowaniem, co oznacza, że najważniejszym elementem
    niezbędnym do prowadzenia tej działalnością są ludzie (pracownicy, zleceniobiorcy,
    współpracownicy, członkowie zarządu). Celem spotkań jest/będzie integracja osób
    biorących w nich udział oraz stworzenie więzi pomiędzy tymi osobami a Spółką. Spotkania

    służą/będą służyły stworzeniu dobrej atmosfery wewnątrz Spółki, a tym samym poprawie
    jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę. W ten
    sposób spotkania są/będą one pośrednio związane z działalnością opodatkowaną Spółki.
    Wyjazdowe spotkania integracyjne mogą mieć/będą mogły mieć wpływ na zwiększenie
    przez Spółkę sprzedaży opodatkowanej. Wyjazdowe spotkania integracyjne realizują/będą
    realizowały cele wskazane w pkt 5, a ich efektem jest/będzie poprawienie jakości
    funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę, co w konsekwencji
    może skutkować zwiększeniem przez Spółkę sprzedaży opodatkowanej.
    Wyjazdowe spotkania integracyjne mogą/będą mogły przyczynić się do wzrostu
    konkurencyjności Spółki. Wyjazdowe spotkania integracyjne realizują/będą realizowały
    cele wskazane w pkt 5, a ich efektem jest/będzie poprawienie jakości funkcjonowania
    Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę, co w konsekwencji może skutkować
    zwiększeniem konkurencyjności Spółki. Natomiast wyjazdowe spotkania integracyjne nie
    przyczynią się/nie będą przyczyniały się do pozyskania przez Spółkę nowych klientów.
    Realizacja poszczególnych spotkań mogła/będzie mogła wpłynąć na wizerunek Spółki oraz
    na sposób postrzegania Spółki przez odbiorców jej usług. Wyjazdowe spotkania
    integracyjne realizują/będą realizowały cele wskazane w pkt 5, a ich efektem jest/będzie
    poprawienie jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę,
    co w konsekwencji może skutkować poprawą wizerunku i lepszym odbiorem Spółki.
    Z zawartej przez Spółkę ze zleceniobiorcą umowy na realizację organizacji wyjazdowego
    spotkania integracyjnego wynika/wynikać będzie, że Spółka nabywa jedną kompleksową
    usługę organizacji spotkania, na którą składają/będą się składały wymienione we wniosku
    elementy (towary i usługi).
    Zakwaterowanie i wyżywienie nie jest nabywane/nie będzie nabywane przez Spółkę od
    zleceniobiorcy odrębnie, ale w ramach jednej umowy.
    Z zawartej umowy wynika/wynikać będzie, że w ramach usługi organizacji spotkania
    zleceniobiorca ma zapewnić uczestnikom m.in. zakwaterowanie, wyżywienie i alkohol.
    Z perspektywy Spółki jako nabywcy usługi organizacji spotkania integracyjnego jest/będzie
    konieczne, aby jeden podmiot wykonał wszystkie usługi/dokonał dostawy towarów
    niezbędnych w celu organizacji tego spotkania. Wynika to z faktu, że nabycie wszystkich
    usług/towarów od jednego podmiotu stanowi dla Spółki istotne ułatwienie organizacyjne
    oraz niewątpliwie usprawnia organizację spotkania integracyjnego (np. nie ma potrzeby
    porozumiewania się i dogadywania między poszczególnymi usługodawcami/dostawcami,
    a w konsekwencji nie wynikną na tym tle komplikacje). W tym znaczeniu nabycie przez
    Spółkę tych świadczeń od różnych usługodawców/dostawców mogłoby wpływać na jakość
    organizacji spotkania integracyjnego. Należy jednak wskazać, że w praktyce jest możliwa
    /będzie możliwa organizacja spotkania integracyjnego w ten sposób, że poszczególne
    usługi/dostawy towarów będą nabywane od różnych podmiotów.
    Pytania
      1. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z
        wydatkami poniesionymi na nabycie usługi organizacji spotkań?
      2. Czy zapewnianie przez Spółkę uczestnikom udziału w spotkaniach będzie stanowiło
        świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Podstawa prawna
    Zasady opodatkowania podatkiem VAT określają przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (dalej w skrócie u.p.t.u.).

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u., „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u., podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku
    VAT zapłaconego w związku z nabyciem towarów i usług, jeśli te towary i usługi są przez
    niego wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Przy czym
    związek pomiędzy nabytymi towarami i usługami, a wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi VAT może mieć charakter bezpośredni albo pośredni.
    Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u., „Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy
    podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i
    gastronomicznych (...)”. Art. 88 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. wprowadza wyjątek od reguły, jaką jest
    prawo do odliczenia podatku VAT. Prawo to nie przysługuje w przypadku nabycia usług
    noclegowych i usług gastronomicznych. Przepis ten, jako wyjątek od reguły, powinien być
    interpretowany ściśle.
    Świadczenia złożone
    Na gruncie podatku VAT została wypracowana koncepcja tzw. świadczeń złożonych. W
    praktyce obrotu gospodarczego niejednokrotnie dochodzi do wykonywania przez
    podatników VAT świadczeń o charakterze kompleksowym. Chodzi tutaj o sytuacje, w
    których świadczenie składa się z kilku różnych czynności, które jednak z ekonomicznego i
    gospodarczego punktu widzenia są ze sobą tak powiązane, że stanowią jedną całość.
    Przepisy u.p.t.u. nie określają, co należy rozumieć przez świadczenia złożone i jak należy je
    opodatkować. Jednak definicja i zasady opodatkowania świadczeń złożonych zostały
    wypracowane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). W
    wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. (sygn. C-349/96) TSUE stwierdził, że „pojedyncze
    świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje
    się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się, jako usługi
    pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi
    zasadniczej”. Usługę zaś „należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do zasadniczej,
    jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego
    wykorzystania usługi zasadniczej”. W wyroku z dnia 27 października 2005 r. (sygn. C-41/04)
    TSUE wyjaśnił, że „jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane
    przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętnego konsumenta, są
    tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość,
    której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT”. W tym samym wyroku
    TSUE wskazał, że „(...) mamy do czynienia z jednym świadczeniem, jeżeli jeden lub kilka
    jego elementów należy uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe elementy
    stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia
    podatkowego tak jak świadczenie główne. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu
    samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”. W
    wyroku TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. (sygn. C-425/06) w podsumowaniu dotychczasowego
    orzecznictwa stwierdzono: „Jednakże w pewnych okolicznościach formalnie odrębne
    świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić
    do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są
    niezależne. Jest tak na przykład, gdy w ramach nawet czysto obiektywnej analizy stwierdza
    się, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne oraz że jedno lub więcej
    świadczeń stanowi jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny
    świadczenia głównego (...). W szczególności świadczenie należy uważać za świadczenie
    pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu
    samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi
    usługodawcy (...). Można również uznać, że jednolite świadczenie występuje w przypadku,

    gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika,
    są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne
    świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”. W wyroku
    TSUE z dnia 17 stycznia 2013 r. (sygn. C-224/11) zauważono, że sposób fakturowania i
    taryfikacji może dostarczać wskazówek w odniesieniu do jednolitego charakteru
    świadczenia; oddzielne fakturowanie, jak również odrębna taryfikacja świadczeń
    przemawiają za istnieniem niezależnych świadczeń, jednakże nie przybierają przy tym
    rozstrzygającego znaczenia.
    Mając na uwadze przedstawione orzecznictwo TSUE można uznać, że ze świadczeniem
    złożonym mamy do czynienia, gdy spełnia ono łącznie następujące warunki:
      a) świadczenie powinno składać się z różnych czynności, których realizacja prowadzi do
        jednego celu,
      b) dla odbiorcy świadczenie powinno obejmować z ekonomicznego i gospodarczego
        punktu widzenia jedną całość, która nie powinna być sztucznie dzielona,
      c) można wyodrębnić świadczenie dominujące (główne) oraz świadczenia poboczne
        (pomocnicze), które nie stanowią dla odbiorcy towaru lub usługi celu zasadniczego,
        ale są związane ze świadczeniem głównym i mają wspierać jego wykonanie
        (stanowią środek do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia
        głównego).
    Stanowisko
    Zdaniem Spółki, będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z
    wydatkami poniesionymi na nabycie usługi organizacji spotkań. W pierwszej kolejności
    należy wskazać, że w przypadku wydatków na nabycie usługi organizacji spotkań
    spełnione będą ogólne warunki odliczenia podatku VAT wskazane w art. 86 ust. 1 u.p.t.u.
    Usługa organizacji spotkań będzie związana z działalnością gospodarczą wykonywaną
    przez Spółkę oraz z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez Spółkę. W
    opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że celem spotkań będzie integracja osób biorących
    w nich udział, stworzenie dobrej atmosfery wewnątrz Spółki, a w konsekwencji poprawa
    jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę. Takie cele
    spotkań uzasadniają uznanie ich za pośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi
    VAT wykonywanymi przez Spółkę. W drugiej kolejności należy wskazać, że w przypadku
    wydatków na nabycie usługi organizacji spotkań nie będzie miało zastosowania wyłączenie
    z prawa do odliczenia podatku VAT wskazane w art. 88 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. Wynika to z
    faktu, że usługa organizacji spotkań stanowi jedno świadczenie złożone, a tym samym nie
    należy jej dzielić na poszczególne elementy (np. zapewnienie zakwaterowania).
    W ocenie Spółki, spełnione są warunki do uznania usługi organizacji spotkań za
    świadczenie złożone, ponieważ usługa ta składa się z rożnych czynności, ale z
    ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia stanowią one jedną całość, która nie
    powinna być dzielona. Spółka jest zainteresowana nabyciem całej usługi organizacji
    spotkań, a nie pojedynczych czynności. Z perspektyw Spółki omawiana usługa ma sens i
    znaczenie jako całość, czyli jako zorganizowanie spotkania, a nie zorganizowanie
    pojedynczych czynności. Zatem świadczeniem głównym jest tutaj zorganizowanie
    spotkania, czyli zapewnienie Spółce wszystkich warunków niezbędnych do odbycia takiego
    spotkania, natomiast zapewnienie zakwaterowania czy wyżywienia ma charakter
    pomocniczy.
    Interpretacje indywidualne
    Stanowisko Spółki potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydane w podobnych
    stanach faktycznych. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 7 czerwca 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.268.2018.1.ISK) stwierdzono: „Na
    podstawie przywołanych uregulowań, w okolicznościach przedstawionych we wniosku,
    stwierdzić należy, że nabywane usługi organizacji konferencji/szkoleń stanowią

    świadczenie kompleksowe, w ramach którego Wnioskodawca nabywa m.in. wynajem sali
    konferencyjnej, usługi noclegowe, gastronomiczne, audiowizualne, techniczne jako
    elementy składowe, które nie są istotą zakupionego świadczenia a mają charakter
    pomocniczy i z pozostałymi usługami składowymi tworzą całość. Jak wskazuje Spółka,
    istotą nabywanej usługi jest wynajem sali konferencyjnej jako świadczenie główne,
    natomiast nabycie pozostałych świadczeń, w tym usług noclegowych oraz
    gastronomicznych będzie miało charakter pomocniczy względem świadczenia głównego i
    nie stanowi dla Spółki celu samego w sobie, lecz jako środek służący jak najlepszemu
    skorzystaniu ze świadczenia głównego. Zatem, skoro nabywana przez Wnioskodawcę
    usługa organizacji szkoleń i konferencji obiektywnie tworzy – w aspekcie gospodarczym -
    jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to na podstawie przepisów
    art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach dokumentujących jej nabycie. Jak
    przedstawiono w analizowanej sprawie, nie zachodzą przesłanki wykluczające to prawo
    określone w art. 88 ustawy, gdyż wydatki związane z organizacją przedmiotowych szkoleń
    i konferencji dla uczestników mają związek z czynnościami opodatkowanymi Spółki,
    wpływającymi na rozwój branży, w której działa Wnioskodawca. Podkreślenia wymaga
    fakt, że w świetle powołanego art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatek naliczony z tytułu
    nabycia usług noclegowych i gastronomicznych - co do zasady - nie podlega odliczeniu.
    Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem zakupu
    jest kompleksowa usługa konferencyjna, czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają
    się poszczególne elementy, w tym usługi gastronomiczne, czy też noclegowe. Mając
    powyższe na uwadze, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w całości wynikającego z faktur dokumentujących
    nabycie kompleksowej usługi organizacji konferencji, szkolenia lub innych eventów, w
    takim zakresie w jakim dotyczy ona opodatkowanej działalności Wnioskodawcy. W
    związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe”.
    Podsumowanie
    W ocenie Spółki, będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z
    wydatkami poniesionymi na nabycie usługi organizacji spotkań.
    Ad 2. Podstawa prawna
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem VAT podlega „odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u., „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 (...)”.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 2 u.p.t.u., „Za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika
    lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub
    w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika”.

    Stanowisko
    Zdaniem Spółki, zapewnienie uczestnikom udziału w spotkaniach nie będzie stanowiło
    świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Zapewnienie
    uczestnikom udziału w spotkaniach nie będzie stanowiło odpłatnego świadczenia usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.t.u. W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że udział w
    spotkaniach będzie dla uczestników nieodpłatny. Tym samym nie będzie istniała
    odpłatność, czyli nie będzie istniało wynagrodzenie, jakie Spółka otrzymywałaby od
    uczestników spotkań. Zapewnienie uczestnikom udziału w spotkaniach nie będzie również
    stanowiło nieodpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u.
    Nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli ma miejsce
    na cele inne niż działalność gospodarcza Spółki. W opisie zdarzenia przyszłego wskazano,
    że celem spotkań będzie integracja osób biorących w nich udział, stworzenie dobrej
    atmosfery wewnątrz Spółki, a w konsekwencji poprawa jakości funkcjonowania Spółki oraz
    jakości usług świadczonych przez Spółkę. Takie cele spotkań należy uznać za cele związane
    z działalnością gospodarczą Spółki.
    Interpretacje indywidualne
    Stanowisko Spółki potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydane w podobnych
    stanach faktycznych. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 6 grudnia 2017 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.473.2017.3.JP) wskazano:
    „Odnosząc się do powyższego, mając na uwadze powołane przepisy należy wskazać, że
    głównym celem spotkania było zbudowanie pozytywnych relacji w zespole, w dalszym
    zakresie wpływające na dalej idącą identyfikację pracowników ze Spółką, zwiększenie
    efektywności pracy w zespole i wydajność pracowników, a przez to realizację głównego
    celu Spółki, którym jest rozwój gospodarczy oraz jak największa sprzedaż jej produktów, a
    w efekcie uzyskanie przychodu. Czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług z uwagi na ich nieodpłatność oraz fakt, że będą odbywały
    się w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki. Zatem stanowisko
    Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym nieodpłatne świadczenia
    zapewnione pracownikom w ramach spotkania integracyjnego podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 2 uptu, jest nieprawidłowe”.
    Podsumowanie
    W ocenie Spółki zapewnianie uczestnikom udziału w spotkaniach nie będzie stanowiło
    świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
      - nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
        nabycia kompleksowej usługi organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych,
      - prawidłowe w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT
        świadczenia polegającego na zapewnieniu uczestnikom udziału w spotkaniach.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”.
    Zgodnie z art. art. 86 ust. 1 ustawy:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych wyżej regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i
    usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony są lub będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Przy czym, związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć
    charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej
    odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do
    wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio więc
    wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o
    pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym
    osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone
    zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek
    przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem
    obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można
    mówić, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania
    przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez
    podmiot obrotów.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Przepis ten oznacza, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu
    do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze,
    jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu, albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z tą regulacją, z prawa do odliczenia podatku mogą skorzystać wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem
      a) (uchylona)
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
      c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Powyższa reguła oznacza ograniczenie możliwości pomniejszenia podatku należnego o
    podatek naliczony w przypadku usług noclegowych i gastronomicznych, poza ww.
    wyjątkami.
    Aby ocenić prawidłowość Państwa stanowiska w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć,
    czy w sytuacji opisanej we wniosku mamy faktycznie do czynienia z jednym
    kompleksowym świadczeniem.
    Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się
    ona z rożnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę
    złożoną składa się więc kombinacja rożnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się rożne
    świadczenia pomocnicze.
    Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie,
    lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej.
    Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas,
    jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz
    nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
    Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia

    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną
    usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład
    świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował TSUE w wydanych
    orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388
    /EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11
    grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.).
    W szczególności w wyroku z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs & Excise, Trybunał uznał, że każde
    świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i
    niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w
    aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to
    wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku
    od wartości dodanej.
    W orzeczeniu z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV
    Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, TSUE zawarł kilka uwag pozwalających
    na zidentyfikowanie usług złożonych. Trybunał wskazał mianowicie, że istotne jest
    założenie, z jakim należy podejść do analizy każdego takiego zdarzenia. Tym założeniem
    jest to, by – po pierwsze – każda czynność była zwykle uznawana za odrębną i niezależną,
    jednocześnie – po drugie – trzeba mieć na względzie, że czynność złożona z jednego
    świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie
    zakłócać funkcjonowania systemu podatku VAT.
    W celu określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy – wg TSUE –
    przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako
    przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie.
    W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku należy przyjąć, że nie będzie mieć
    charakteru kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter
    działania sztucznego. W tym kontekście, za świadczenia odrębne należy więc uznać
    świadczenia wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które
    nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a
    traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z nich ani też nie sprawi, że wartość
    świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane
    za świadczenie złożone.
    Warto także zwrócić uwagę na wyrok TSUE z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE
    Tellmer Property sro przeciwko Finančni ředitelstvi v Usti nad Labem, w którym Trybunał
    wskazał, że:
      (...) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
      wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do
      opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od
      siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub
      więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia
      stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy
      świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za
      świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie
      stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych
      warunkach z głównej usługi usługodawcy” oraz „(...) jednolite świadczenie występuje
      w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane
      przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno

      niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
      sztuczny.
    Powyższe poglądy znajdują również potwierdzenie w wyrokach: z 5 czerwca 1997 r. w
    sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet, z 29 marca
    2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN przeciwko Skatteverket, z 27 września 2012 r.
    w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her
    Majesty’s Revenue and Customs, czy w wyroku z 11 lutego 2010 r. w sprawie C-88/09
    Graphic Procede przeciwko Ministere du Budget, des Comptes publics et de la Fonction
    publique.
    W kontekście powyższego stwierdzenia wymaga, że ze świadczeniem złożonym
    (kompleksowym) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie świadczenie takie,
    jeśli może zostać uznane za świadczenie o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu
    jednolitą stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego,
    głównego. Zatem w przypadku świadczeń o charakterze złożonym, o wysokości stawki
    podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym
    świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Ocena tej
    okoliczności winna odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności
    (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą
    jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce.
    Główny przedmiot działalności Spółki to PKD 62.01.Z Działalność związana z
    oprogramowaniem. Spółka zamierza organizować wyjazdowe spotkania integracyjne.
    Celem tych spotkań będzie integracja osób biorących w nich udział oraz stworzenie więzi
    pomiędzy tymi osobami a Spółką. Spotkania będą służyły stworzeniu dobrej atmosfery
    wewnątrz Spółki, a tym samym poprawie jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług
    świadczonych przez Spółkę. Spółka będzie zawierała umowę ze zleceniobiorcą, na
    podstawie której będzie on świadczył na rzecz Spółki usługę organizacji spotkania. W skład
    usługi organizacji spotkania będzie wchodziło zapewnienie:
      a) zakwaterowania w pokojach hotelowych,
      b) wyżywienia (śniadanie, obiad, kolacja – w zależności od długości spotkania),
      c) dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia,
      d) dostępu do sprzętu audiowizualnego (np. rzutnik, wyświetlacz, nagłośnienie),
      e) dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkania wieczorem,
      f) otwartego baru z alkoholem i obsługą barmańską w trackie spotkania wieczorem,
      g) dostępu do terenów zielonych (np. ogród, amfiteatr leśny, boiska),
      h) dodatkowych atrakcji (np. sauna, basen, jacuzzi, spa),
      i) dodatkowych zajęć (np. zajęcia taneczne, wycieczka rowerowa, rejs zagłówkami).
    Umowa zawarta pomiędzy Spółką a zleceniobiorcą będzie określała jedno wynagrodzenie
    należne zleceniobiorcy za świadczenie usługi organizacji spotkania. Usługa organizacji
    spotkania będzie dokumentowana fakturą wystawioną przez zleceniobiorcę, na której
    Spółka będzie wskazana jako usługobiorca. Usługa organizacji spotkania zasadniczo
    będzie dokumentowana przez zleceniobiorcę fakturą końcową wystawioną po jej
    wykonaniu, ale możliwe jest również wystawianie faktur zaliczkowych przed wykonaniem
    tej usługi. Zakupiona usługa organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych jest/będzie
    wykorzystywana przez Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przez co
    należy rozumieć, że usługa ta będzie pośrednio związana z całokształtem działalności
    Spółki i w ten sposób będzie pośrednio wykorzystywana do czynności opodatkowanych

    podatkiem VAT. Spółka nie świadczy/nie będzie świadczyć usług zwolnionych z VAT, a tym
    samym usługa organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych nie jest/nie będzie
    wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT. Zakupiona usługa organizacji
    wyjazdowych spotkań integracyjnych jest/będzie wykorzystywana przez Spółkę do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wskazali Państwo, że zakupione usługi
    organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych są/będą pośrednio związane z
    działalnością opodatkowaną Spółki. Wyjazdowe spotkania integracyjne mogą mieć/będą
    mogły mieć wpływ na zwiększenie przez Spółkę sprzedaży opodatkowanej. Wyjazdowe
    spotkania integracyjne realizują/będą realizowały ww. cele, a ich efektem jest/będzie
    poprawienie jakości funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę,
    co w konsekwencji może skutkować zwiększeniem przez Spółkę sprzedaży
    opodatkowanej. Wyjazdowe spotkania integracyjne mogą/będą mogły przyczynić się do
    wzrostu konkurencyjności Spółki. Ich efektem jest/będzie poprawienie jakości
    funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę, co w konsekwencji
    może skutkować zwiększeniem konkurencyjności Spółki. Realizacja poszczególnych
    spotkań mogła/będzie mogła wpłynąć na wizerunek Spółki oraz na sposób postrzegania
    Spółki przez odbiorców jej usług. Z zawartej przez Spółkę ze zleceniobiorcą umowy na
    realizację organizacji wyjazdowego spotkania integracyjnego wynika/wynikać będzie, że
    Spółka nabywa jedną kompleksową usługę organizacji spotkania, na którą składają/będą
    się składały wymienione we wniosku elementy (towary i usługi). Zakwaterowanie i
    wyżywienie nie jest nabywane/nie będzie nabywane przez Spółkę od zleceniobiorcy
    odrębnie, ale w ramach jednej umowy. Z zawartej umowy wynika/wynikać będzie, że w
    ramach usługi organizacji spotkania zleceniobiorca ma zapewnić uczestnikom m.in.
    zakwaterowanie, wyżywienie i alkohol. Z perspektywy Spółki jako nabywcy usługi
    organizacji spotkania integracyjnego jest/będzie konieczne, aby jeden podmiot wykonał
    wszystkie usługi/dokonał dostawy towarów niezbędnych w celu organizacji tego
    spotkania.
    Analiza wymienionych w opisie sprawy świadczeń prowadzi do wniosku, że nabywają
    Państwo kompleksową usługę organizacji wyjazdowych spotkań integracyjnych, na którą
    składa się pakiet powiązanych ze sobą świadczeń jedynie w zakresie następujących
    świadczeń: zakwaterowania w pokojach hotelowych, wyżywienia, dostępu do sali w celu
    przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia, dostępu do sprzętu audiowizualnego, dostępu do
    sali w celu przeprowadzenia spotkania wieczorem, otwartego baru i obsługą barmańską w
    trackie spotkania wieczorem, dostępu do terenów zielonych (np. ogród, amfiteatr leśny,
    boiska), dodatkowych atrakcji (np. sauna, basen, jacuzzi, spa) oraz dodatkowych zajęć (np.
    zajęcia taneczne, wycieczka rowerowa, rejs żaglówkami).
    Spółka będzie zawierała umowę ze zleceniobiorcą, na podstawie której będzie on
    świadczył na rzecz Spółki usługę organizacji spotkania, a z zawartej przez Spółkę ze
    zleceniobiorcą umowy na realizację organizacji wyjazdowego spotkania integracyjnego
    wynika/wynikać będzie, że Spółka nabywa jedną kompleksową usługę organizacji
    spotkania, na którą składają/będą się składały wymienione we wniosku elementy (towary i
    usługi). Zatem w przypadku opisanych wydarzeń, celem nabycia ww. usług jest
    profesjonalne zorganizowanie spotkania integracyjnego przez zleceniobiorcę, który
    zapewnia wszystkie elementy niezbędne do wykonania tej konkretnej usługi.
    Poszczególne świadczenia nie stanowią/nie będą stanowić dla Państwa celu samego w
    sobie, lecz są/będą jedynie środkiem do lepszego wykorzystania usługi głównej. W tym
    usługi noclegowe i gastronomiczne nie mają charakteru samoistnego lecz tworzą w
    aspekcie gospodarczym jedną całość – usługę polegającą na organizacji ww. spotkania, są
    tak ściśle z nią związane, że tworzą obiektywnie jedno świadczenie i nie powinny być
    sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
    Uwzględniając przedstawione powyżej okoliczności sprawy w kontekście powołanych
    przepisów ustawy stwierdzić należy, że ww. zakupy związane z organizacją wyjazdowych
    spotkań integracyjnych na które składają się czynności: zakwaterowania w pokojach
    hotelowych, wyżywienia, dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia,

    dostępu do sprzętu audiowizualnego, dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkania
    wieczorem, otwartego baru i obsługą barmańską w trackie spotkania wieczorem, dostępu
    do terenów zielonych, dodatkowych atrakcji oraz dodatkowych zajęć, w której uczestniczą
    /uczestniczyć będą członkowie zarządu, pracownicy, zleceniobiorcy oraz współpracownicy
    – mają/będą miały pośredni związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, przez
    wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości – poprawę jakości
    funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę, co w konsekwencji
    może skutkować zwiększeniem przez Spółkę sprzedaży opodatkowanej, poprawę
    wizerunku i lepszym odbiorem Spółki, wzrostem konkurencyjności Spółki oraz integrację
    osób biorących w nich udział, stworzenie więzi pomiędzy tymi osobami a Spółką i dobrej
    atmosfery wewnątrz Spółki.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych – co do zasady
    – nie podlega odliczeniu. Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji,
    gdy przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa organizacji spotkań integracyjnych,
    czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi
    gastronomiczne i noclegowe.
    W związku z powyższym należy uznać, że organizacja wyjazdowych spotkań integracyjnych
    przez zleceniodawcę, na które składa się szereg czynności opisanych we wniosku, stanowi
    /będzie stanowiła świadczenie kompleksowe i poszczególne czynności w ramach tych
    świadczeń nie podlegają/nie będą podlegały odrębnej analizie – z wyłączeniem jednakże
    zapewnienia uczestnikom napojów alkoholowych.
    W odniesieniu do zapewnienia napojów alkoholowych dla uczestników spotkań
    integracyjnych nie można uznać, że stanowi/będzie stanowiło ono element kompleksowej
    usługi organizacji tych spotkań. Zakup napojów alkoholowych nie jest/nie będzie
    niezbędny do należytego i właściwego świadczenia usług polegających na organizacji
    spotkań integracyjnych. Nie wystąpi/nie będzie występował wystarczający związek
    pomiędzy nabyciem alkoholu, a celem realizowanych spotkań, które służą/będą służyły
    stworzeniu dobrej atmosfery wewnątrz Spółki, a tym samym poprawie jakości
    funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę.
    W tym miejscu należy zatem stwierdzić, że świadczenie polegające na zakupie alkoholu dla
    uczestników przedsięwzięć nie jest związane z działalnością gospodarczą prowadzoną
    przez Państwa, a jedynie służy celom osobistym, prywatnym uczestników. Zakup alkoholu
    nie ma związku z wykonanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że przysługuje/będzie przysługiwało Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usługi organizacji wyjazdowych
    spotkań integracyjnych, na którą składają się czynności: zakwaterowania w pokojach
    hotelowych, wyżywienia, dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia,
    dostępu do sprzętu audiowizualnego, dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkania
    wieczorem, otwartego baru i obsługą barmańską w trackie spotkania wieczorem, dostępu
    do terenów zielonych (np. ogród, amfiteatr leśny, boiska), dodatkowych atrakcji (np.
    sauna, basen, jacuzzi, spa) oraz dodatkowych zajęć (np. zajęcia taneczne, wycieczka
    rowerowa, rejs żaglówkami).
    Prawo to nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu w części dotyczącej wydatków
    na zakup alkoholu z uwagi na brak związku (nawet pośredniego) pomiędzy ich
    ponoszeniem a Państwa czynnościami opodatkowanymi.
    W konsekwencji, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 uznałem
    je za nieprawidłowe.
    Przechodząc do kwestii niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia
    polegającego na zapewnieniu uczestnikom udziału w spotkaniach wskazania wymaga,
    że w przypadku, gdy świadczenie usług ma charakter nieodpłatny to, co do zasady, nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie m.in. na cele osobiste pracownika w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia towarów należących do przedsiębiorstwa, tj. takie, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, lub wszelkie inne
    darowizny, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
    Warunkiem uznania powyższych czynności za odpłatną dostawę towaru jest przysługujące
    podatnikowi w części lub w całości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów, które mają być przekazane. Jeżeli zatem
    podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie
    tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich
    opodatkowania).
    Wskazany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347 poz. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym,
    za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących
    część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego
    pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub w ujęciu ogólnym, które przeznacza do
    celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów
    lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną
    dostawę towarów.
    Zgodnie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego

    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W pewnych, ściśle określonych przypadkach wymienionych w treści art. 8 ust. 2 ustawy,
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego
    świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z powołanego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:
      w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika
      do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego przy nabyciu tych
      towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
      w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność
      gospodarcza podatnika.
    W konsekwencji dane nieodpłatne świadczenie usług będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jeżeli nie będzie ono się wpisywało w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, a podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za słownikiem języka
    polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą
    danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z
    prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy
    pełnioną funkcją.
    Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest
    związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie
    wynika z dobrej woli pracodawcy.
    W analizowanym przypadku celem spotkań jest/będzie integracja osób biorących w nich
    udział oraz stworzenie więzi pomiędzy tymi osobami a Spółką. Spotkania służą/będą
    służyły stworzeniu dobrej atmosfery wewnątrz Spółki, a tym samym poprawie jakości

    funkcjonowania Spółki oraz jakości usług świadczonych przez Spółkę, co w konsekwencji
    może skutkować zwiększeniem przez Spółkę sprzedaży opodatkowanej. Wyjazdowe
    spotkania integracyjne mogą/będą mogły przyczynić się do wzrostu konkurencyjności
    Spółki oraz wpłynąć na wizerunek Spółki oraz na sposób postrzegania Spółki przez
    odbiorców jej usług.
    Ponadto – jak wynika z wniosku - w ramach wyjazdowych spotkań integracyjnych świadczą
    Państwo nieodpłatnie usługi dla:
      · członkowie zarządu (osoby powołane do pełnienia funkcji członka zarządu Spółki),
      · pracownicy (osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie umowy o pracę),
      · zleceniobiorcy (osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie umowy zlecenia),
      · współpracownicy (osoby prowadzące działalność gospodarczą i współpracujące ze
        Spółką na podstawie umowy B2B).
    Jak rozstrzygnąłem wyżej, świadczenia w postaci usługi organizacji wyjazdowych
    spotkań integracyjnych, na którą składają się czynności: zakwaterowania w pokojach
    hotelowych, wyżywienia, dostępu do sali w celu przeprowadzenia spotkań w ciągu dnia,
    dostępu do sprzętu audiowizualnego, dostępu do sali w celu przeprowadzenia
    spotkania wieczorem, otwartego baru i obsługą barmańską w trackie spotkania
    wieczorem, dostępu do terenów zielonych (np. ogród, amfiteatr leśny, boiska),
    dodatkowych atrakcji (np. sauna, basen, jacuzzi, spa) oraz dodatkowych zajęć (np.
    zajęcia taneczne, wycieczka rowerowa, rejs żaglówkami), mają/będą miały związek z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.
    W konsekwencji, nieodpłatne świadczenie polegające na zapewnieniu uczestnikom
    udziału w spotkaniach integracyjnych w powyższym zakresie nie podlega/nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów
    Odnosząc się natomiast do obowiązku wykazania podatku należnego z tytułu
    nieodpłatnego przekazania alkoholu na spotkaniach integracyjnych wskazać należy, że
    zakup alkoholu oraz jego przeznaczenie – jak wskazałem wyżej - nie ma związku z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą a służy zaspokajaniu potrzeb
    prywatnych uczestników spotkań. Ponadto – jak rozstrzygnąłem powyżej – nie przysługuje
    /nie będzie przysługiwało Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z nabyciem alkoholu.
    Tym samym, nie są/nie będą Państwo zobowiązani do wykazania podatku należnego z
    tytułu nieodpłatnego udostępnienia alkoholu podczas spotkań integracyjnych, na
    podstawie art. 7 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko odnośnie pytania 2, pomimo częściowo
    odmiennej argumentacji, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.