Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.269.2021.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-30
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53a i pkt 58a ustawy o CIT
Słowa kluczowe: fundusz; inwestycje; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 czerwca 2021 r. (data wpływu 7 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

1\. przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych,

2\. przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości

**– jest nieprawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 7 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

1.  przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych,
2.  przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości.

**We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:**

1\. Uwagi ogólne

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością SKA (dalej: „Spółka”, „Fundusz” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem nieposiadającym osobowości prawnej i spółką komandytowo-akcyjną, podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

2\. Powstanie Spółki

Spółka prowadzi fundusz kapitałowy (w sektorze typu …) i powstała na skutek podpisanej w …. umowy o udzielenie wsparcia finansowego (dalej: „Umowa wsparcia”). Na jej mocy akcjonariusze: A S.A. (dalej: „A”) oraz osoby fizyczne utworzyli fundusz kapitałowy (w formie spółki komandytowo-akcyjnej), którego celem jest prowadzenie inwestycji kapitałowych w innowacyjne przedsiębiorstwa pozostające na wczesnych etapach rozwoju.

Spółka podpisała na początku … umowę o zarządzanie funduszem ze spółką z o.o., która została komplementariuszem Spółki (dalej: „Komplementariusz”).

3\. Podstawy prawne dla działalności Spółki

Spółka prowadzi działalność w oparciu o zasady określone w ustawie z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym („UKFK”) oraz rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 15 czerwca 2007 r. w sprawie wsparcia finansowego udzielanego przez Krajowy Fundusz Kapitałowy, a także w wykonaniu powołanej już Umowy Wsparcia.

Przedmiotem działalności Spółki jest dokonywanie inwestycji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, w skonkretyzowane grupy przedsiębiorców, poprzez obejmowanie nowych udziałów lub akcji, uczestnictwo w spółkach osobowych lub innych jednostkach nie posiadających osobowości prawnej, a także obejmowanie instrumentów dłużnych przedsiębiorców, w których Fundusz objął akcje, udziały lub podjął się uczestnictwa i udzielanie im pożyczek.

Spółka ma status funduszu kapitałowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 UKFK.

Środki na działalność Spółki przekazywane przez A pochodziły m.in. z projektu „(…)” Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dalej: „POIG”), w pozostałym zakresie pochodzą od inwestorów prywatnych.

Od … roku A został przejęty przez B sp. z o.o. (dalej: „B”), który jest sukcesorem działalności A. Odbyło się to w oparciu o treść ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju (dalej: „SIR”).

4\. Alternatywne Spółki Inwestycyjne a Spółka

W obecnym stanie prawnym działalność Spółki odpowiada działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej (dalej: „ASI”) w rozumieniu art. 8a ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 605, dalej: „UFI”), przy czym Komplementariusz Spółki nie posiada statusu ZASI.

Wynika to z treści przepisów nowelizujących UFI. Otóż, 4 czerwca 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (dalej: „Ustawa Zmieniająca”), która miała w sposób kompleksowy regulować działalność podmiotów zajmujących się zbieraniem aktywów od inwestorów, celem dalszej reinwestycji. Ustawa Zmieniająca implementując postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi do krajowego porządku prawnego, wprowadziła właśnie pojęcia tzw. alternatywnych funduszy inwestycyjnych oraz alternatywnych spółek inwestycyjnych.

Jako że Ustawa Zmieniająca objęła swoimi regulacjami część rynku, na której już funkcjonowały podmioty, których praktyczna działalność zawierała się w we wprowadzonych definicjach ASI i ZASI, jej elementem były również przepisy przejściowe, które miały umożliwić płynne przejście do stosowania regulacji zmienianych ustaw przy zminimalizowaniu zakłócenia bieżącej działalności tych podmiotów. W świetle przepisów przejściowych, Spółka mogła kontynuować swoją działalność bez uzyskiwania statusu ASI do czasu wygaśnięcia Umowy wsparcia.

5\. Uwagi końcowe

W związku z działalnością Wnioskodawcy powstają i mogą powstawać w przyszłości przychody (dochody) m.in. ze zbycia akcji lub udziałów podmiotów, w które Wnioskodawca zainwestował (wykorzystując m.in. środki z POIG).

Zwrot z inwestycji Funduszu zostanie ostatecznie wypłacony m.in. na rzecz B, jako akcjonariusza i następcy prawnego A, a zatem zostanie przekazany do odpowiedniego ministerstwa, to jest Ministerstwa Rozwoju Pracy i Technologii.

Biorąc pod uwagę obowiązujące w ustawie o CIT przepisy art. 17 ust. 1 pkt 53a Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że jego dochody (przychody) z inwestycji (w tym odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne przychody, np. ze zbycia akcji lub udziałów) będą podlegały zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w takiej części, jaka przypada na udział B.

Równolegle, Wnioskodawca pragnie potwierdzić możliwość zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 58a ustawy o CIT dla alternatywnych spółek inwestycyjnych dla zbycia udziałów (akcji) w podmiotach, w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1\. Czy przychody (dochody) Wnioskodawcy m.in. ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych?

2\. Czy przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1\. Przychody (dochody) Wnioskodawcy m.in. ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.

2\. Przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości.

Uzasadnienie:

W zakresie pytania nr 1

1\. Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT: „Wolne od podatku są: przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475), w szczególności odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez ten podmiot - w części zwiększającej wkład finansowy z programu operacyjnego”.

Rozdział 10 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: „Ustawa wdrożeniowa”), do którego odwołuje się cytowany wyżej przepis Ustawy o CIT nosi tytuł „Instrumenty finansowe” i zawiera dwa przepisy (poza nowymi regulacjami dotyczącymi COVID-19), które są istotne w zakresie interpretacji przepisów Ustawy o CIT i są to:

\- art. 28 ust. 2: „Podmiotem wdrażającym instrument finansowy lub fundusz funduszy, o którym mowa w art. 2 pkt 27 rozporządzenia ogólnego, może być podmiot wskazany w art. 38 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia ogólnego, w tym w szczególności Bank Gospodarstwa Krajowego, Krajowy Fundusz Kapitałowy S.A. \[według stanu prawnego do 2019 r.\], Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości” oraz

\- art. 29 ust. 1 zgodnie z którym: „Środki finansowe, po wykonaniu zobowiązań wynikających z umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji o dofinansowaniu projektu, przypisane do wkładu finansowego z programu operacyjnego, oraz odsetki i inne przychody, a także zyski powstałe na skutek obrotu tymi środkami podlegają zwrotowi na rachunek wskazany przez właściwą instytucję, a następnie są ponownie wykorzystywane: (\`(...)\`)”.

W niniejszej sprawie kluczowym zagadnieniem jest ustalenie znaczenia odwołania do Ustawy Wdrożeniowej zawartego w art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT. Przepis ten obejmuje „(\`(...)\`) przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy (\`(...)\`)”.

Należy więc określić znaczenie pojęć „instrumentu finansowego” oraz „podmiotu wdrażającego” z perspektywy faktu, że Wnioskodawca rozpoczął działalność pod rządami poprzednio obowiązującego programu (POIG) i z tego programu otrzymał od A środki na inwestycje.

Z pewnością w oparciu o dotychczasowe orzecznictwo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) nie jest wymagane, aby podmiot, który chce skorzystać ze zwolnienia był sam w sobie „podmiotem wdrażającym” w rozumieniu przepisów Rozdziału 10 Ustawy wdrożeniowej. Jak potwierdzał DKIS w wydawanych interpretacjach „Gdyby zatem celem ustawodawcy było zawężenie stosowania zwolnienia tylko do »podmiotów wdrażających« w rozumieniu Ustawy Wdrożeniowej, to sposób odwołania do Ustawy Wdrożeniowej w tym przepisie byłby inny” (por. m.in. interpretacje z dnia 1 marca 2021 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.515.2020.2.MS oraz z dnia 26 lutego 2021 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.326.2020.2.AS).

Jak też potwierdził DKIS w obu powyższych interpretacjach:

\- „Projekt Ustawy Wdrożeniowej nie zawiera szczegółowego uzasadnienia celu wprowadzenia omawianego przepisu ani zakresu jego rozumienia, jednakże jest oczywiste, że celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem wszystkich struktur przeznaczonych do wdrożenia programów operacyjnych, w tym POIR, które w przyszłości powstaną na rynku”.

\- „W konsekwencji, uznając zasadę racjonalności ustawodawcy należy przyjąć, że zwolnienie art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT obejmuje podmioty dokonujące faktycznego wdrożenia instrumentów finansowych, a zatem Fundusz. W przeciwnym wypadku zwolnienie podatkowe nie realizowałoby celu, gdyż z jednej strony poza zakresem zwolnienia znalazłyby się podmioty powołane/dedykowane tylko do celów wdrożenia tego typu instrumentów, a z drugiej strony zwolnienie obejmowałoby podmioty niedokonujące faktycznego wdrożenia i w efekcie nieosiągające przychodów, o których mowa w treści art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT a więc np. dywidend, czy odsetek (np. w analizowanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym byłby to BGK)”.

Należy zatem przyjąć, że jedynie maksymalnie szerokie interpretowanie wskazanego zwolnienia doprowadzi do osiągnięcia celu, a zatem wyłączenia z opodatkowania kwot stanowiących środki zwiększające następnie wkład finansowy programu operacyjnego.

W tym zakresie obciążenie wyniku Funduszu podatkiem dochodowym zmniejszy efektywność programu operacyjnego i całego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

2\. Zastosowanie zwolnienia do środków POIG

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 53a) Ustawy o CIT znajduje także zastosowanie w jego indywidualnej sprawie. Wynika to z faktu, że przepis odwołuje się wprawdzie do Ustawy Wdrożeniowej, ta jednak oparta jest na regulacjach stanowiących de facto i de iure kontynuację programów, które stanowiły podstawę dla rozpoczęcia działalności przez Fundusz.

Otóż Ustawa Wdrożeniowa służy stosowaniu m.in.:

\- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320),

\- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013. str. 289),

\- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013. str. 470),

\- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1084/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 281),

\- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013. str. 259) - w zakresie dotyczącym wykorzystania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w ramach programów realizowanych w zakresie polityki spójności.

Wskazane w pkt 1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (dalej: „Rozporządzenie ogólne”) w motywie 128 odnosiło się do programów POIG, wskazując:

„Ponieważ niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1083/2006, dlatego też rozporządzenie to powinno zostać uchylone. Niniejsze rozporządzenie nie ma jednak wpływu na kontynuację ani modyfikację odpowiednich projektów aż do ich zamknięcia, lub pomocy zatwierdzonej przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 lub jakichkolwiek innych aktów prawnych mających zastosowanie do tej pomocy w dniu 31 grudnia 2013 r. Wnioski złożone lub zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 zachowują zatem ważność. Należy również ustanowić szczególne przepisy przejściowe na zasadzie odstępstwa od art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 dotyczące sytuacji, w których instytucja zarządzająca może nadal wykonywać swoje zadania instytucji certyfikującej w odniesieniu do programów operacyjnych realizowanych na mocy poprzednich ram prawnych, w odniesieniu do ocen przeprowadzonych przez Komisję zgodnie z art. 73 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 przy stosowaniu art. 123 ust. 5 niniejszego rozporządzenia i w odniesieniu do procedury zatwierdzania dużych projektów na mocy art. 102 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia.”

Oznacza to, że Rozporządzenie ogólne dostrzegało konieczność płynnego przejścia i jednocześnie kontynuacji pomiędzy projektami realizowanymi w ramach perspektywy lat 2007-2013 oraz 2014-2020. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe uzasadnia w szczególności konieczność równego traktowania projektów realizowanych w ramach obu perspektyw, aby zapewnić maksymalną skuteczność zarówno poprzednich jak i obecnych programów operacyjnych.

W innym wypadku doszłoby do zmniejszania skuteczności wykorzystania środków UE, co wydaje się być konkluzją nieakceptowalną.

Pośrednio potwierdzają to także zmiany w przepisach UKFK, zgodnie z którymi od 2016 r. wprowadzono art. 5 ust. 3 wskazujący, że:

„Krajowy Fundusz Kapitałowy może również pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument finansowy lub fundusz funduszy, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013. str. 320)”.

A zatem inna wykładnia przepisów prowadziłaby do konkluzji, że zwolnienie nie jest uzależnione od (i) statusu podmiotu wdrażającego, (ii) statusu funduszu realizującego program, (iii) celu zwolnienia czy też (iv) zasad wykorzystania środków publicznych (w tym z budżetu UE) a jedynie ograniczałoby się do ustalenia perspektywy finansowej danego programu (2016-2013 lub 2014-2020). W takiej sytuacji, nawet w ramach samej instytucji wdrażającej jaką był A, istniałoby rozróżnienie traktowania podatkowego poszczególnych inwestycji, które nie znajdowałoby racjonalnego uzasadnienia prawnego, ekonomicznego czy funkcjonalnego.

Wnioskodawca zaznacza również, mając na uwadze względy wykładni celowościowej i systemowej, że uwzględniając cel wprowadzenia zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT, którym była ochrona przed opodatkowaniem i - w konsekwencji - uszczupleniem publicznych środków programów operacyjnych przeznaczonych na wdrażanie instrumentów finansowych, zwolnienie z podatku dochodowego dotyczy podmiotów dokonujących faktycznego wdrożenia instrumentów finansowych, faktycznie dokonujących inwestycji i mogących uzyskać z tytułu czynionych inwestycji zwroty - Środki z inwestycji, tak by mogły one być wykorzystane zgodnie z przepisami prawa krajowego i UE.

Nałożenie na te środki podatku dochodowego powodowałoby uszczuplenie środków, które w kolejnym obrocie muszą być przeznaczone na wsparcie realizacji określonych celów publicznych. Zwolnienie podatkowe wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT pozwala zatem maksymalizować korzyści wynikające z użycia i wielokrotnego obrotu zwrotnych form finansowania projektów o istotnym znaczeniu dla gospodarki, ale przede wszystkim pozwala na wypełnienie obowiązków spoczywających na instytucjach zarządzających oraz państwie członkowskim, wynikających z prawda unijnego.

W zakresie pytania nr 2

1.  Cechy działalności Funduszu

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca ma status funduszu kapitałowego w rozumieniu UKFK, jednak wraz z wejściem w życie Ustawy Zmieniającej i wprowadzenia do polskiego systemu prawnego instytucji ASI i ZASI został zwolniony z obowiązku uzyskania formalnie takiego statusu, z uwagi na fakt obowiązywania Umowy wsparcia której stroną jest również B.

Nie zmienia to faktu, że zakres działalności Wnioskodawcy odpowiada działalności ASI, co wynika z treści przepisów UFI. Zgodnie z art. 8a UFI „Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2”.

Zgodnie ze słowniczkiem do UFI przez alternatywny fundusz inwestycyjny rozumie się „instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe”.

Również zgodnie z przepisami UFI alternatywna spółka inwestycyjna może prowadzić działalność w formie spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna albo spółka europejska.

Wnioskodawca posiada więc wszystkie cechy ASI, a jedyną różnicą jest brak konieczności (ale i możliwości) uzyskania przez Komplementariusza statusu zarządzającego ASI.

Wykonywanie działalności zarządzającego ASI, zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie, jest bowiem reglamentowane przez przepisy UFI i w zależności od wartości aktywów wchodzących w skład portfeli inwestycyjnych ASI, którymi dany zarządzający ASI zamierza zarządzać lub zarządza, wymaga bądź uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, zgodnie z art. 70a i nast. UFI, bądź wpisu do rejestru zarządzających ASI, prowadzonego przez Komisję, zgodnie z art. 70zb i nast. UFI.

Natomiast stosowanie do art. 56 Ustawy Zmieniającej, „Podmiot zarządzający funduszem kapitałowym w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w art. 29 (przepisy UKFK), który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy korzysta ze wsparcia na podstawie umowy o udzielenie wsparcia finansowego zawartej z Krajowym Funduszem Kapitałowym, może prowadzić tę działalność na zasadach określonych w ustawie zmienianej w art. 1 oraz ustawie zmienianej w art. 29, w ich brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia wygaśnięcia albo rozwiązania tej umowy”.

Oznacza to, że jedyną różnica pomiędzy Wnioskodawcą, a pozostałymi ASI jest brak obowiązku - po stronie zarządzającego - wpisania się do rejestru lub uzyskania zezwolenia KNF.

1.  Zakres zwolnienia

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT ilekroć mowa jest o alternatywnej spółce inwestycyjnej - oznacza to alternatywną spółkę inwestycyjną w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych (UFI).

Jednocześnie, art. 17 ust. 1 pkt 58a ustawy o CIT stanowi, że wolne od podatku są: dochody (przychody) alternatywnych spółek inwestycyjnych uzyskane w roku podatkowym ze zbycia udziałów (akcji), pod warunkiem że alternatywna spółka inwestycyjna, która zbywa udziały (akcje), posiadała przed dniem zbycia bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Przepis nie wprowadza zasady, że ASI, aby korzystać ze zwolnienia, musi być zarządzana przez ZASI, który odpowiednio został (i) wpisany do rejestru lub (ii) uzyskał zezwolenie KNF.

Z pewnością wątpliwości budziłaby sytuacja, w której ASI nie spełniałaby wymogów bycia zarządzaną przez uprawniony podmiot, gdyż można wtedy powiedzieć, że korzyści podatkowe (jakim jest bezsprzecznie zwolnienie podatkowe) nie powinny być przyznawane podmiotom działającym niezgodnie z przepisami prawa. Z drugiej strony, aby możliwe było pociągnięcie do odpowiedzialności podmiotu, który zarządza ASI bez odpowiednich uprawnień status ASI musi być niezależny od dopełnienia określonych formalności przed organem nadzoru.

Niemniej, sytuacja Wnioskodawcy jest zupełnie odmienna, różna od podmiotu, który prowadzi działalność inwestycyjną bez dopełnienia warunków wynikających z UFI, gdyż:

\- Wnioskodawca spełnia warunki dla uznania go za ASI, tj. wyłącznym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną;

\- Wnioskodawca działa na podstawie przepisów prawa i w ramach finansowania udzielonego przez podmiot publiczny (A);

\- Właśnie z uwagi na udział A ustawodawca zdecydował się wyłączyć wobec Komplementariusza wymóg rejestracji/zezwolenia dla ZASI.

Dla celów zastosowania przepisów ustawy o CIT należy więc przyjąć, że Wnioskodawca posiada status ASI (z perspektywy spełnienia warunków przedmiotowych jego działalności), a brak rejestracji/zezwolenia ZASI jest zgodne z prawem.

Należy przyjąć także, że racjonalny ustawodawca, wprowadzając także zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 58a ustawy o CIT celowo nie odnosił się do wymogów związanych z działalnością ZASI, biorąc pod uwagę, że nie każda ASI będzie musiała spełniać wymogi związane ze statusem podmiotu zarządzającego.

Powyższa wykładnia jest więc (i) zgodna z literalną treścią przepisu prawa podatkowego, (ii) nie wykracza poza zakres zwolnienia (iii) oraz nie negują jej zasady wykładni funkcjonalnej lub celowościowej. Nie ma bowiem żadnych racjonalnych argumentów prawnych, aby Wnioskodawcy odebrać prawo do korzystania ze zwolnienia.

Powyższą konkluzję statusu podmiotu jako ASI potwierdził także DKIS w interpretacji z dnia 10 marca 2020 r. (znak 0111-KDIB1-3.4010.8.2020.1.IM), w którym oceniano konieczność (jej brak) posiadania przez podatnika statusu ASI przez cały 2-letni okres posiadania udziałów w sprzedawanej inwestycji.

W interpretacji potwierdzono bowiem stanowisko, że:

„Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż w momencie nabywania udziałów nie mógł być wpisany do stosownego rejestru jako alternatywna spółka inwestycyjna. Przepisy regulujące status alternatywnej spółki inwestycyjnej zostały bowiem wprowadzone w dniu 4 czerwca 2016 r. ustawą o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 31 marca 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 615 - dalej „Ustawa zmieniająca”). Wprowadzenie obowiązku rejestracji nie oznacza także, iż uprzednio Wnioskodawca nie działał jako alternatywna spółka inwestycyjna. Świadczą o tym przepisy przejściowe, w tym w szczególności art. 54 ust. 1 oraz ust. 5 Ustawy zmieniającej."

Wprawdzie w rozpatrywanej sprawie DKIS potwierdził możliwość zaliczenia do „stażu ASI” okresu wyczekiwania na wpis ZASI do rejestru przez KNF, to jednak sytuacja jest w pewnym sensie analogiczna do sytuacji Spółki, która po prostu takiego wpisu (samodzielnie lub przez Komplementariusza) nie musiała uzyskiwać.

Reasumując:

1.  Przychody (dochody) Wnioskodawcy m.in. ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.
2.  Przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości.

Co więcej, zwolnienia przewidziane w pkt 53a i 58a ustawy o CIT nie wykluczają się nawzajem, nie są ze sobą sprzeczne, gdyż dotyczą różnych (podmiotowo i przedmiotowo) sytuacji, w szczególności:

*   Może dojść do sytuacji, gdzie zwolnienie dla ASI (z pozoru tylko szersze) nie znajdzie zastosowania z uwagi na (i) okres posiadania udziałów lub (ii) wielkość udziału na moment wyjścia z inwestycji (konstrukcja zwolnienia premiuje bowiem inwestycje długoterminowe);
*   W takiej sytuacji, ale tylko w zakresie środków które powracają do systemu środków publicznych, znajdzie zastosowanie zwolnienie z pkt 53a) w zakresie części zysku, niemniej bez konieczności zachowania warunków wielkości i czasu trwania inwestycji (które, dla tego zwolnienia, nie wydają się istotne).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm. dalej: „updop”), wolne od podatku są przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), w szczególności odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez ten podmiot - w części zwiększającej wkład finansowy z programu operacyjnego.

Jak wynika z art. 28 ust. 2 rozdziału 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.), podmiotem wdrażającym instrument finansowy lub fundusz funduszy, o którym mowa w art. 2 pkt 27 rozporządzenia ogólnego, może być podmiot wskazany w art. 38 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia ogólnego, w tym w szczególności Bank Gospodarstwa Krajowego, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Z kolei w myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy środki finansowe, po wykonaniu zobowiązań wynikających z umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji o dofinansowaniu projektu, przypisane do wkładu finansowego z programu operacyjnego, oraz odsetki i inne przychody, a także zyski powstałe na skutek obrotu tymi środkami podlegają zwrotowi na rachunek wskazany przez właściwą instytucję, a następnie są ponownie wykorzystywane:

1.  w okresie kwalifikowalności - na realizację celów określonych zgodnie z art. 44 ust. 1 rozporządzenia ogólnego oraz zgodnie z warunkami określonymi w tym przepisie;
2.  w okresie co najmniej 8 lat po okresie kwalifikowalności - na realizację celów określonych zgodnie z art. 45 rozporządzenia ogólnego;
3.  w okresie następującym po okresie, o którym mowa w pkt 2 - w formie wsparcia finansowego niestanowiącego dotacji, podlegającego całkowitemu albo częściowemu zwrotowi, przyznawanego w szczególności w formie pożyczek, gwarancji lub poręczeń, na realizację celów wynikających z programów rozwoju, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Z wyższej cytowanego art. 17 ust. 1 pkt 53a updop wynika, że wolne od podatku są przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy w zakresie polityki spójności, w szczególności odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez ten podmiot - w części zwiększającej wkład finansowy z programu operacyjnego. Przy tym instrumenty finansowe ukierunkowane są na projekty o potencjalnej efektywności ekonomicznej, zapewniają wsparcie dla inwestycji w formie pożyczek, gwarancji, kapitału i innych mechanizmów obciążonych ryzykiem, ewentualnie w połączeniu ze wsparciem technicznym, z dotacjami na spłatę odsetek, lub dotacjami na opłaty gwarancyjne.

Korzystanie z instrumentów finansowych jako narzędzia realizacji programów finansowanych ze środków unijnych może polegać na bezpośredniej realizacji takich zadań przez sam podmiot zamawiający, powierzeniu realizacji zadań utworzonemu w tym celu podmiotowi bądź istniejącemu już podmiotowi własnemu, albo na zlecenie realizacji takich zadań podmiotom zewnętrznym.

Podstawową cechą instrumentów finansowych (zwanych też odnawialnymi lub zwrotnymi) jest to, że po ich wykorzystaniu odbiorca ostateczny musi zwrócić otrzymane wsparcie, a dzięki temu pieniądze trafiają z powrotem do puli i mogą pomóc kolejnemu beneficjentowi.

Celem wprowadzenia w art. 17 ust. 1 pkt 53a updop zwolnienia od podatku dochodowego przychodów podmiotów wdrażających instrumenty finansowe była ochrona przed opodatkowaniem i - w konsekwencji - uszczupleniem publicznych środków programów operacyjnych Polityki Spójności przeznaczonych na wdrażanie instrumentów finansowych. Pojawiający się w tym przepisie termin „podmiot wdrażający instrument finansowy” należy rozumieć jako formę organizacyjno-prawną, za pomocą której wdrażany jest dany instrument i na poziomie której mogą wystąpić różnego rodzaju przychody (dochody).

Nałożenie na te środki podatku dochodowego powodowałoby uszczuplenie środków, które w kolejnym obrocie muszą być przeznaczone na wsparcie realizacji określonych celów publicznych. Zwolnienie podatkowe wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 53a updop pozwala zatem maksymalizować korzyści wynikające z użycia i wielokrotnego obrotu zwrotnych form finansowania projektów o istotnym znaczeniu dla gospodarki, ale przede wszystkim pozwala na wypełnienie obowiązków spoczywających na instytucjach zarządzających oraz państwie członkowskim, wynikających z prawa unijnego.

Wszystkie środki, jakie zostaną zwrócone do funduszy inwestycyjnych zamkniętych (w tym również jako dochód) jako do podmiotów wdrażających instrumenty finansowe muszą być wykorzystywane w kolejnych latach do realizacji celów publicznych (wsparcie innowacyjnych przedsiębiorstw). Stąd też interpretacja pojęcia „podmiotu wdrażającego instrument finansowy” powinna zostać dokonana z uwzględnieniem wykorzystywanych w praktyce modeli wdrażania instrumentów finansowych z wykorzystaniem struktury funduszy inwestycyjnych zamkniętych aktywów niepublicznych oraz w sposób zapewniający ponowne wykorzystanie zwracanych środków na realizację celów poszczególnych programów operacyjnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi fundusz kapitałowy i powstała na skutek podpisanej … umowy o udzielenie wsparcia finansowego (Umowa wsparcia). Na jej mocy akcjonariusze: A S.A. (A) oraz osoby fizyczne utworzyli fundusz kapitałowy (w formie spółki komandytowo-akcyjnej), którego celem jest prowadzenie inwestycji kapitałowych w innowacyjne przedsiębiorstwa pozostające na wczesnych etapach rozwoju.

Spółka podpisała na początku … roku umowę o zarządzanie funduszem ze spółką z o.o., która została komplementariuszem Spółki (Komplementariusz).

Spółka prowadzi działalność w oparciu o zasady określone w ustawie z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym (UKFK) oraz rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 15 czerwca 2007 r. w sprawie wsparcia finansowego udzielanego przez Krajowy Fundusz Kapitałowy, a także w wykonaniu powołanej już Umowy Wsparcia.

Przedmiotem działalności Spółki jest dokonywanie inwestycji, w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, w skonkretyzowane grupy przedsiębiorców, poprzez obejmowanie nowych udziałów lub akcji, uczestnictwo w spółkach osobowych lub innych jednostkach nie posiadających osobowości prawnej, a także obejmowanie instrumentów dłużnych przedsiębiorców, w których Spółka objęła akcje, udziały lub podjęła się uczestnictwa i udzielanie im pożyczek. Spółka posiada status funduszu kapitałowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 UKFK.

Środki na działalność Spółki przekazywane przez A pochodziły m.in. z projektu „(…)” Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (POIG), w pozostałym zakresie pochodzą od inwestorów prywatnych. Od … roku A został przejęty przez B sp. z o.o. (B), który jest sukcesorem działalności A.

W obecnym stanie prawnym działalność Spółki odpowiada działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej (ASI) w rozumieniu art. 8a ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, przy czym Komplementariusz Spółki nie posiada statusu ZASI, a Spółka nie posiada statusu ASI.

W związku z działalnością Wnioskodawcy powstają i mogą powstawać w przyszłości przychody (dochody) m.in. ze zbycia akcji lub udziałów podmiotów, w które Wnioskodawca zainwestował (wykorzystując m.in. środki z POIG). Zwrot z inwestycji Spółki zostanie ostatecznie wypłacony m.in. na rzecz B, jako akcjonariusza i następcy prawnego A.

Jak wynika z powyższego opisu środki na działalność Spółki przekazywane przez A pochodziły m.in. z projektu „(…)” Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Program Innowacyjna Gospodarka to jeden z 6 programów krajowych Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia, który finansowany był ze środków europejskich. Był to program skierowany przede wszystkim do przedsiębiorców, którzy zamierzali realizować innowacyjne projekty, związane z badaniami i rozwojem, nowoczesnymi technologiami, inwestycjami o dużym znaczeniu dla gospodarki lub wdrażaniem i stosowaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Celem głównym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka był rozwój polskiej gospodarki na lata 2007-2013 w oparciu o innowacyjne przedsiębiorstwa.

Tymczasem z wyżej cytowanego przepisu art. 17 ust. 1 pkt 53a updop, wynika, że wolne od podatku są przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (…).

Katalog zwolnień zawarty w art. 17 updop stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. Należy mieć na uwadze, że przepisy ustanawiające zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie polskiego prawa podatkowego są istotnym wyjątkiem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości podatkowej), dlatego też muszą być stosowane w sposób ścisły i jakakolwiek wykładnia rozszerzająca w odniesieniu do przepisów dotyczących ww. preferencji podatkowych jest niedopuszczalna. Z podatkowego punktu widzenia chodzi bowiem o zwolnienie dochodu od podatku, a zatem zastosowanie instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką jest opodatkowanie dochodów osób prawnych.

Gdyby wolą Ustawodawcy było objęcie zwolnieniem określonym w art. 17 ust. 1 pkt 53a updop także przychodów podmiotu wdrażającego instrument finansowy w zakresie realizacji programów polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2007-2013, to mógłby analizowane zwolnienie rozszerzyć na te lata, czego jednakże nie uczynił.

W tym miejscu należy wskazać także na autonomię prawa podatkowego w systemie prawnym. Prawo podatkowe określa podmiot i przedmiot opodatkowania a także kształtuje wszystkie elementy konstrukcyjne podatków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej w interpretacji prawa podatkowego nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego teksu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm.

Dokonując wykładni ww. przepisu Organ wziął pod uwagę także uzasadnienie do ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1146). Z uzasadnienia tego wynika, że podstawowym celem projektowanej ustawy jest stworzenie ram prawnych, które stanowić będą podstawę realizacji umowy partnerstwa, w tym wdrażania programów w zakresie polityki spójności w perspektywie finansowej 2014–2020. Konieczność opracowania nowej ustawy wynika z rozpoczęcia w 2014 r. nowej, siedmioletniej perspektywy finansowania polityki spójności z budżetu Unii Europejskiej w oparciu o nowy pakiet unijnych aktów prawnych regulujących zasady wdrażania tej polityki. Ustawa uwzględnia nowe podstawy i nowe zasady realizacji polityki spójności na lata 2014–2020 określone przepisami unijnymi, w tym:

– przeniesienie kompetencji w zakresie oceny zgodności systemów zarządzania i kontroli programów operacyjnych z unijnymi wymogami z poziomu Komisji Europejskiej (audyt zgodności w perspektywie 2007–2013) na poziom państwa członkowskiego (proces desygnacji instytucji, którym powierzono funkcje w procesie realizacji programu operacyjnego),

– wprowadzenie nowych instrumentów realizacji polityki spójności w zakresie rozwoju terytorialnego,

– wprowadzenie nowego podejścia do informatyzacji procesów dotyczących realizacji projektów i związanych z tym wymogów zapewnienia przez państwo członkowskie elektronicznej wymiany informacji z beneficjentami funduszy polityki spójności (tzw. polityka e-Cohesion).

Poszczególne regulacje projektu ustawy opracowane zostały w oparciu o:

1) rozporządzenie ogólne – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320);

2) rozporządzenie EFRR – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 289);

3) rozporządzenie EFS – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 470);

4) rozporządzenie EWT – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 259).

W projekcie ustawy wprowadza się przepisy szczegółowe zapewniające pewność prawną w zakresie, w jakim przepisy unijne są nieprecyzyjne lub niewystarczające z punktu widzenia systemu prawa krajowego, m.in. w zakresie dotyczącym nieprawidłowości, systemu korekt czy kontroli.

Jak wskazano w ww. uzasadnieniu dokonana ww. ustawą zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Europy na które w swoim stanowisku powołuje się Wnioskodawca implementuje. Z powyższego wynika, że Ustawodawca dokonał implementacji przepisów UE, które Spółka wskazała w uzasadnieniu swojego stanowiska. Skoro zatem dokonując zmiany prawa krajowego, poprzez uwzględnienie prawa unijnego i dokonując zwolnienia przedmiotowego ujętego w art. 17 ust. 1 pkt 53a updop nie uwzględnił w jego treści funduszy otrzymanych z UE w perspektywie finansowej 2007-2013 to należy przyjąć, że działanie takie jest celowym działaniem prawodawcy. Taki wniosek jest naturalną konsekwencją założenia racjonalnego działania Ustawodawcy.

Wobec jednoznacznego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 53a updop nie można uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika że jest on objęty normą omawianego przepisu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych – należało uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58a updop, wolne od podatku są dochody (przychody) alternatywnych spółek inwestycyjnych uzyskane w roku podatkowym ze zbycia udziałów (akcji), pod warunkiem że alternatywna spółka inwestycyjna, która zbywa udziały (akcje), posiadała przed dniem zbycia bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Na podstawie art. 4a pkt 30 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawie o funduszach inwestycyjnych - oznacza to ustawę z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2020 r., poz. 95 i 695).

W myśl art. 4a pkt 30a updop, ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnej spółce inwestycyjnej - oznacza to alternatywną spółkę inwestycyjną w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 605, dalej: „ufi”), alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2.

Na mocy art. 8a ust. 2 ufi, alternatywna spółka inwestycyjna może prowadzić działalność w formie:

1.  spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej albo spółki europejskiej;
2.  spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna albo spółka europejska.

Działalność alternatywnej spółki inwestycyjnej została określona w art. 8a ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 10a ufi, i polega na zbieraniu aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną.

W myśl art. 8b ust. 1 ufi, zarządzający ASI zarządza alternatywną spółką inwestycyjną, w tym co najmniej portfelem inwestycyjnym tej spółki oraz ryzykiem.

Na mocy art. 8b ust. 2 ww. ustawy, zarządzającym ASI może być wyłącznie:

1\. w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 1 - spółka kapitałowa będąca alternatywną spółką inwestycyjną, prowadząca działalność jako wewnętrznie zarządzający ASI,

2\. w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 2 - spółka kapitałowa będąca komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, prowadząca działalność jako zewnętrznie zarządzający ASI.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości.

Należy zauważyć, że w myśl cytowanego powyżej art. 17 ust. 1 pkt 58a updop, aby można było skorzystać ze zwolnienia od podatku, muszą być spełnione określone wymogi:

\- sprzedającym musi być alternatywna spółka inwestycyjna,

\- alternatywna spółka inwestycyjna musi posiadać minimum 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane,

\- alternatywna spółka inwestycyjna musi posiadać te udziały nieprzerwanie przez okres minimum dwóch lat.

Należy podkreślić, że powyższe warunki muszą być spełnione łącznie.

Z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej ww. przepis od 1 stycznia 2019 r. (Dz.U.2018.2244) (druk nr 2862) wynika, że cyt.: Proponowane ograniczenie stosowania zwolnienia do sytuacji, gdzie alternatywna spółka inwestycyjna, która zbywa udziały (akcje), posiadała przed dniem zbycia bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, służy wyłączeniu ze zwolnienia tzw. inwestycji portfelowych np. w akcje notowane GPW. Podobne ograniczenie stosowane jest obecnie w zakresie zwolnienia dywidend i innych dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Dzięki temu przepisy w zakresie zwolnień dochodów ze sprzedaży udziałów (akcji) i dochodów z udziału w zyskach będą spójne i nie dadzą możliwości nadużyć.

Wprowadzone ww. zwolnienie podatkowe miało służyć jako zachęta do wspierania innowacyjności poprzez ASI, w szczególności w zakresie finansowania tzw. startupów, za pośrednictwem spółek zarejestrowanych na terenie Polski, co powinno wpłynąć na zwiększenie ilości startupów generujących dochody, które zostaną opodatkowane podatkiem CIT w Polsce. Niemniej jednak, w przypadku wszelkich ulg i zwolnień – jak już wcześniej wskazano - niezbędna jest ścisła i literalna wykładnia przepisów, która nie może uprawniać do nieuzasadnionego rozszerzenia zakresu ich obowiązywania.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58a updop, odnosi się do dochodu (przychodu) alternatywnych spółek inwestycyjnych ze zbycia udziałów (akcji), a zatem podstawowy warunek uprawniający do zwolnienia w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony, bowiem jak wynika z opisu sprawy Spółka nie posiada statusu ASI. To, że w obecnym stanie prawnym działalność Spółki odpowiada działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej, jak wskazuje Wnioskodawca w opisie sprawy, nie zmienia faktu, że Spółka nie posiada statusu alternatywnej spółki inwestycyjnej, a zatem nie spełnia warunku koniecznego do zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58a updop.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały ) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości – należało uznać za nieprawidłowe.

Podsumowując, stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy:

1.  przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia akcji (udziałów) w części w jakiej zysk Wnioskodawcy zostanie przekazany B (a zatem zwiększy wkład finansowy z programu operacyjnego) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych,
2.  przychody (dochody) Wnioskodawcy ze zbycia udziałów (akcji) w podmiotach w które zainwestował, a których akcje (udziały) posiadał przed dniem zbycia bezpośrednio w ilości nie mniejszej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, której udziały (akcje) są zbywane, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w całości

– jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.