Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-263/13-4/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-17
Teza: Opodatkowanie otrzymanej kary umownej.
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2013 r. (data wpływu 15 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. (data wpływu 14 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu oraz sposobu udokumentowania przez Wnioskodawcę uzyskanego przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 14 maja 2007 r. Wnioskodawca zakupił mieszkanie zgodnie z umową notarialną. Odbiór mieszkania miał nastąpić do dnia 30 listopada 2008 r. Z winy sprzedającego przekazanie mieszkania opóźniło się i nastąpiło dopiero dnia 9 stycznia 2009 r. Zgodnie z zapisami umowy sprzedający zobowiązany był do zapłaty kary umownej z tytułu opóźnienia. Sprzedający nie wywiązał się z tego obowiązku. Natomiast dnia 25 stycznia 2009 r. podpisany został aneks do umowy mówiący o obniżeniu ceny zakupu o kwotę 6 800,54 zł.

Po podpisaniu notarialnie umowy końcowej sprzedaży Wnioskodawca wezwał ponownie XX do zapłaty kary umownej.

Z ich oświadczenia wynikło, iż w zamian za karę obniżyli wartość sprzedaży i odmówili zapłaty kary za nieterminowe przekazanie mieszkania.

W związku z rozbieżnością stanowisk Zainteresowany skierował sprawę na drogę sądową.

W dniu 21 lutego 2012 r. sąd wydał wyrok, w którym przychylił się do stanowiska pozwanego/sprzedającego, iż Wnioskodawcy nie przysługuje dochodzenie roszczenia w postaci kary, ponieważ XX zapłacił ją w formie obniżenia ceny zakupu i zwrot różnicy w cenie. Na dzień dzisiejszy wyrok jest prawomocny.

Zgodnie z zeznaniami złożonymi przez sprzedającego w trakcie rozprawy wynika, iż zamiana kary na obniżenie ceny sprzedaży miała na celu „optymalizację podatkową”, co usankcjonował swoim wyrokiem sąd.

XX odmówił Wnioskodawcy wystawienia rozliczenia PIT-11.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zwrot od XX tytułem aneksu o obniżeniu ceny zakupu Wnioskodawca ma potraktować jako przychód?
2.  Jeżeli tak, to jak Wnioskodawca ma to udokumentować?

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast w zakresie pytania nr 2 w dniu 17 czerwca 2013 r. wydane zostało postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPB2/415-263/13-5/WS.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z prawomocnym wyrokiem sądu, jak też złożonymi zeznaniami w trakcie rozprawy sądowej, wypłacona Wnioskodawcy kwota w formie obniżenia ceny zakupu była w rzeczywistości karą umowną wynikającą z umowy przedwstępnej sprzedaży. W związku z tym Wnioskodawca przyjął, iż w rzeczywistości jest to dla Niego przychód.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy źródłami przychodów są również inne źródła.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest więc każda forma przysporzenia majątkowego, tzn. zarówno pieniężna, jak i niepieniężna.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 14 maja 2007 r. Wnioskodawca zakupił mieszkanie zgodnie z umową notarialną. Odbiór mieszkania miał nastąpić do dnia 30 listopada 2008 r. Z winy sprzedającego przekazanie mieszkania opóźniło się i nastąpiło dopiero dnia 9 stycznia 2009 r. Zgodnie z zapisami umowy sprzedający zobowiązany był do zapłaty kary umownej z tytułu opóźnienia. Sprzedający nie wywiązał się z tego obowiązku. Natomiast dnia 25 stycznia 2009 r. podpisany został aneks do umowy mówiący o obniżeniu ceny zakupu o kwotę 6 800,54 zł.

Po podpisaniu notarialnie umowy końcowej sprzedaży Wnioskodawca wezwał ponownie XX do zapłaty kary umownej.

Z ich oświadczenia wynikło, iż w zamian za karę obniżyli wartość sprzedaży i odmówili zapłaty kary za nieterminowe przekazanie mieszkania.

W związku z rozbieżnością stanowisk Zainteresowany skierował sprawę na drogę sądową.

Sąd wydał wyrok, w którym przychylił się do stanowiska pozwanego/sprzedającego, iż Wnioskodawcy nie przysługuje dochodzenie roszczenia w postaci kary, ponieważ XX zapłacił ją w formie obniżenia ceny zakupu i zwrot różnicy w cenie. Na dzień dzisiejszy wyrok jest prawomocny.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, że kwota stanowiąca karę umowną, zapłacona w formie obniżenia ceny zakupu i zwrotu różnicy w cenie stanowi dla Wnioskodawcy przysporzenie majątkowe, jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.