Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.134.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki 0% podatku z tytułu
eksportu towarów na podstawie posiadanej dokumentacji.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu eksportu
    towarów na podstawie posiadanej dokumentacji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1. (...) (dalej – „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą, której
    głównym przedmiotem jest produkcja (...). Wnioskodawca posiada siedzibę działalności
    gospodarczej w Polsce, jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i nie korzysta
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.
    2. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje m.in. sprzedaży
    towarów (na rzecz innych przedsiębiorców), które w wyniku dokonanej dostawy są
    wysyłane lub transportowane z Polski na terytorium tzw. krajów trzecich (tj. krajów
    niebędących państwami członkowskimi UE).
    3. W celu zastosowania do ww. transakcji 0% stawki VAT właściwej dla eksportu towarów,
    Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z Polski
    poza UE.
    Co do zasady, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w
    którym dostawa eksportowa została dokonana, Spółka posiada dokument celny
    wydany przez właściwy organ celny, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, tj. komunikat CC599C (dawniej IE599).

    Zdarzają się jednak sytuacje, w których Spółka otrzymuje komunikat CC599C/IE599 z
    opóźnieniem (tj. po upływie terminu na złożenie deklaracji podatkowej za okres
    kolejny). Opóźnienia te są niezależne od Spółki.
    4. Niemniej jednak, pomimo braku posiadania wskazanego wyżej dokumentu celnego
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym dostawa
    eksportowa została dokonana, Spółka – przed upływem ww. terminu – jest w
    posiadaniu innych dokumentów, z których w sposób jednoznaczny wynika, że towary
    zostały wywiezione z Polski poza terytorium UE (dalej – „Dokumenty Alternatywne”).
    Przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT (pliku JPK_V7), w której wykazano
    transakcję eksportu towarów, Wnioskodawca dysponuje każdorazowo następującymi
    Dokumentami Alternatywnymi:
      - faktura dokumentująca dokonaną dostawę eksportową;
      - list przewozowy (CMR) opatrzony podpisem Wnioskodawcy, przewoźnika oraz
        nabywcy;
      - Delivery Note/Packing Slip zawierający szczegółowe informacje o towarze będącym
        przedmiotem eksportu. Dokument ten wskazuje numer dostawy, który to w sposób
        bezpośredni umożliwia powiązanie konkretnej dostawy eksportowej z fakturą ją
        dokumentującą oraz stosownym listem przewozowym (CMR). Wnioskodawca co do
        zasady dysponuje kopią/skanem listu przewozowego CMR, jednakże na życzenie
        może uzyskać od spedytora wgląd do oryginału.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT do eksportu towarów w
    rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu, jeżeli przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za ten okres nie posiada on dokumentu
    celnego potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE, lecz posiada Dokumenty
    Alternatywne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do zastosowania stawki 0% VAT do eksportu
    towarów w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu,
    jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za ten okres nie posiada on
    dokumentu celnego potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE, lecz posiada
    Dokumenty Alternatywne.
    Poniżej Wnioskodawca w sposób szczegółowy uzasadnia swoje stanowisko.
    I. Uwagi wstępne.
    · Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów – zasady ogólne
      1. W myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, poprzez eksport towarów rozumie się dostawę
        towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
        Europejskiej przez:
        a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
        b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, stawka podatku VAT w
      eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, wynosi 0%.

    Jak stanowi z kolei art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w
      eksporcie towarów, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia
      deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający
      wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
      Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest
        w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
        teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
        potwierdzona przez właściwy organ celny.
      W myśl art. 41 ust. 7 ustawy VAT, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został
      spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa wart. 109
      ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę
      podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W
      przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu
      poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na
      terytorium kraju.
      2. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, w celu zastosowania 0% stawki podatku dla
        eksportu towarów, przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy (lub okres następny), podatnik musi posiadać dokument
        potwierdzający wywóz tych towarów poza terytorium UE.
    · Dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium UE
      1. Mając na uwadze zastosowane w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, sformułowanie „w
        szczególności” – katalog dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza
        terytorium UE ma charakter otwarty. Oznacza to, że dla wykazania wywozu towarów
        w eksporcie – dla którego przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT –
        podatnik może posłużyć się dowolnym innym dokumentem, który potwierdza, że
        towary zostały wywiezione poza terytorium UE.
        Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w wyroku Wojewódzkiego
        Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/GI1459/20, w
        którym zauważono, że: „(...) katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy
        o VAT jest katalogiem otwartym, co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu
        może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób
        niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
        Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód
        wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium
        Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
        przedmiotem dostawy i wywozu”.
      2. Według ugruntowanej linii orzeczniczej Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej –
        „TSUE”) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej – „NSA”), w kontekście
        możliwości zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie, brak jest bezwzględnego
        wymogu posiadania dokumentów wydanych przez krajową administrację celną
        potwierdzających zamknięcie procedury wywozu (komunikatu CC599C/IE599).

    Jak wskazał TSUE w wyroku z 28 marca 2019 r. w sprawie C-275/18 Milan Vinś przeciwko
      Odvolaci financni reditelstvi: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
      towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego,
      że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
      wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii. (...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
      art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu,
      aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
      przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
      objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały
      spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
      faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Do powyższych wskazówek TSUE często odwołują się polskie sądy administracyjne.
      Przykładowo, NSA w wyrokach z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17 i I FSK 2022
      /17 stwierdził, że: „(...) w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla
      zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium
      UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w
      konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić
      podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
      posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
      eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
      organy kwestionowana”.
    W niedawnym wyroku z 12 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 521/24 także WSA we
      Wrocławiu zauważył, że: „wyrażone przez DKIS stanowisko, że wskazane we wniosku
      dokumenty nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium
      UE, zgodnie z art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT, bowiem nie można ich uznać za
      dokumenty »urzędowe«, mają one jedynie charakter informacyjny (str. 11
      interpretacji) jawi się jako naruszające zasadę proporcjonalności – narzucając
      zamknięty katalog dokumentów »urzędowych« organów celnych Unii Europejskiej.
      Pogląd DKIS narusza przepis art. 41 ust. 6a ustawy o VAT statuujący katalog otwarty, a
      organ interpretujący nie wykazał, iż taki katalog zamknięty jest niezbędny i konieczny
      dla prawidłowego poboru podatku. (...) DKIS dokonał interpretacji art. 41 ust. 6a
      ustawy o VAT wbrew literalnemu brzmieniu tego przepisu, tworząc zamknięty katalog
      dokumentów »urzędowych« ograniczonych do 5 pozycji, naruszając przy tym zasadę
      proporcjonalności”.
    W tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie już wcześniej
      podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu towarów poza UE zostanie wykazana innymi
      dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się
      postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać,
      stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie
      tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez
      organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji
      podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (tak m.in. w
      wyrokach NSA z 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z 25 kwietnia 2013 r.,
      sygn. akt I FSK 828/12, czy z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17).
    W podobnym tonie NSA wypowiedział się również w wyroku z 9 maja 2017 r., sygn. akt I
      GSK 975/15, w którym czytamy, iż: „(...) Dokumenty, o których mowa w art. 796da
      RWKC, powinny w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać, że objęty konkretnym
      zgłoszeniem celnym wywozowym towar, w tym samym stanie opuścił obszar celny
      Wspólnoty. Zatem z dokumentów tych winno wynikać, że towar zgłoszony do
      procedury wywozu to ten sam towar i w takiej samej ilości, który następnie opuścił
      obszar celny Wspólnoty. To obowiązkiem strony jest wykazanie tych okoliczności.
      Może ona wykazać fakt wywozu towaru przedstawiając jeden z dokumentów, o którym
      mowa w przepisie art. 796da RWKC, może też przedstawić zupełnie inny dokument,

      niewymieniony w tym przepisie. Istotne jest by pozwalał on na identyfikację
      zgłoszonego do procedury wywozu towaru i potwierdzał wystąpienie tego samego
      towaru poza granicami Wspólnoty. Dokument ten powinien być wiarygodny, mieć
      postać oryginału lub potwierdzonej za zgodność kopii”.
      3. Stanowisko, zgodnie z którym dokumenty inne niż celne mogą uprawniać podatnika
        do zastosowania stawki 0% VAT w transakcjach eksportowych, zostało także
        zaakceptowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej – „Dyrektor
        KIS”) w wydawanych interpretacjach indywidualnych.
        Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2023 r., nr 0114-KDIP1-
        2.4012. 515.2022.2.RM, Dyrektor KIS stwierdził m.in., że: „(...) w przypadku, gdy
        pomimo faktycznego wywozu towarów poza terytorium UE dokonanego w ramach
        eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, nie posiadają Państwo
        /nie będą posiadać komunikatu IE-599, ale posiadają Państwo/będą Państwo
        posiadać fakturę i co najmniej jeden inny wiarygodny dokument potwierdzający
        wywóz towarów poza terytorium UE wskazany we wniosku w pkt 1-9 [m.in. w
        postaci listu przewozowego CMR – przypis Wnioskodawcy] mają Państwo/będą
        Państwo mieli prawo do opodatkowania eksportu towarów stawką VAT w
        wysokości 0%”.
      4. W konsekwencji powyższego, brak posiadania dokumentu potwierdzającego
        zakończenie procedury wywozu towarów poza UE (tj. dokumentu CC599C/IE599 lub
        innego dokumentu wydanego przez administrację celną krajową lub inne unijne
        organy celne) – jeśli eksport rzeczywiście miał miejsce – nie wyklucza możliwości
        zastosowania stawki 0% VAT. Wykazanie, że wywóz towarów w ramach eksportu
        faktycznie nastąpił może być w takich okolicznościach dokonane na podstawie
        jakichkolwiek innych dokumentów, z których w sposób jednoznaczny i wiarygodny
        będzie wynikała ta okoliczność.
    Mając to na względzie, w ocenie Wnioskodawcy, prawo do zastosowania stawki VAT 0%
        w eksporcie uzależnione jest – co do zasady – od wywozu towaru poza terytorium
        UE (spełnienia przesłanki materialnej), a nie od zgromadzenia określonych
        dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
    Stąd też w przypadku, gdy inne dowody jednoznacznie potwierdzą fakt wywozu
        towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE, zasadne będzie
        wykazywanie eksportu przez podatnika ze stawką VAT w wysokości 0%. Skutek ten
        wystąpi również w przypadku nieuzyskania w ustawowym czasie dowodów
        wskazanych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    II. Prawo do stosowania przez Spółkę stawki 0% VAT w eksporcie na podstawie
      Dokumentów Alternatywnych.
      1. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca dokonuje m.in. sprzedaży
        towarów (na rzecz innych przedsiębiorców), które w wyniku dokonanej dostawy są
        wysyłane lub transportowane z Polski na terytorium krajów spoza UE.
        W celu zastosowania do ww. transakcji 0% stawki VAT właściwej dla eksportu
        towarów, Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, że towary zostały
        wywiezione z Polski poza UE.
        Co do zasady, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres,
        w którym dostawa eksportowa została dokonana, Spółka posiada dokument celny
        wydany przez właściwy organ celny, który potwierdza wywóz towarów poza
        terytorium Unii Europejskiej, tj. komunikat CC599C/IE599.
        Zdarzają się jednak sytuacje, w których Spółka otrzymuje komunikat CC599C/IE599
        z opóźnieniem (tj. po upływie terminu na złożenie deklaracji podatkowej za okres
        kolejny). Opóźnienia te są niezależne od Spółki.

        Niemniej jednak, pomimo braku wskazanego wyżej dokumentu celnego przed
        upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym dostawa
        eksportowa została dokonana, Spółka – przed upływem ww. terminu – jest w
        posiadaniu Dokumentów Alternatywnych. Przed upływem terminu do złożenia
        deklaracji VAT (pliku JPK_V7), w której wykazano transakcję eksportu towarów,
        Wnioskodawca dysponuje każdorazowo następującymi Dokumentami
        Alternatywnymi:
        - faktura dokumentująca dokonaną dostawę eksportową;
        - list przewozowy (CMR) opatrzony podpisem Wnioskodawcy, przewoźnika oraz
        nabywcy;
        - Delivery Note/Packing Slip zawierający szczegółowe informacje o towarze
        będącym przedmiotem eksportu. Dokument ten wskazuje numer dostawy, który
        to w sposób bezpośredni umożliwia powiązanie konkretnej dostawy eksportowej
        z fakturą ją dokumentującą oraz stosownym listem przewozowym (CMR).
        Wnioskodawca, co do zasady, dysponuje kopią/skanem listu przewozowego
        CMR, jednakże na życzenie może uzyskać od spedytora wgląd do oryginału.
      2. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, faktura dokumentująca
        dokonaną dostawę eksportową; list przewozowy (CMR) opatrzony podpisem
        Wnioskodawcy, przewoźnika oraz nabywcy oraz Delivery Note/Packing Slip
        umożliwiający powiązanie ww. dokumentów, jednoznacznie i w sposób niebudzący
        wątpliwości potwierdzają łącznie, że towary będące przedmiotem tej dostawy
        zostały wywiezione do nabywcy na terytorium kraju trzeciego (tj. kraju niebędącego
        Państwem Członkowskim UE). Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, pomimo iż
        dokumenty te nie zostały wprost wymienione w przykładowym katalogu zawartym
        w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, to stanowią dokumenty, o których mowa w art. 41
        ust. 6 ustawy o VAT (tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium
        Unii Europejskiej).
        Co również istotne, fakt przemieszczenia towaru w ramach eksportu poza
        terytorium UE wynika już z samej treści dokumentu transportowego (CMR). Będzie
        on bowiem opatrzony stosownym podpisem przewoźnika oraz nabywcy,
        potwierdzającym odbiór towarów w miejscu dostawy, które znajduje się poza
        terytorium UE. W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega również wątpliwości, że
        okoliczność wywozu towarów poza terytorium UE wynika także z Delivery Note
        /Packing Slip, który zawiera szczegółowe informacje o towarze będącym
        przedmiotem eksportu, a w konsekwencji umożliwia powiązanie innych
        Dokumentów Alternatywnych (w szczególności listu przewozowego (CMR) oraz
        faktury dokumentującej konkretną dostawę eksportową).
        Wnioskodawca jest tym samym zdania, że skoro faktura dokumentująca dokonaną
        dostawę eksportową, list przewozowy (CMR) opatrzony podpisem Wnioskodawcy,
        przewoźnika oraz nabywcy, a także Delivery Note/Packing Slip, umożliwiający
        powiązanie ww. dokumentów – będące w posiadaniu Spółki przed upływem
        terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym dostawa eksportowa
        została dokonana – stanowią dowody, które jednoznacznie potwierdzają fakt
        wywozu eksportowanych towarów poza terytorium UE, to Spółka jest uprawniona
        do wykazywania tych transakcji ze stawką VAT 0%. Uprawnienie to przysługuje
        Spółce także w przypadku nieuzyskania w ustawowym czasie dowodów wskazanych
        w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT (tj. komunikatu CC599C/IE599).
      3. W konsekwencji powyższego, w ocenie Spółki, ma ona prawo do zastosowania
        stawki podatku w wysokości 0% VAT dla dokonywanego eksportu towarów, w
        sytuacji, gdy jest w posiadaniu: faktury dokumentującej dokonaną dostawę
        eksportową, listu przewozowego (CMR) opatrzonego podpisem lub pieczęcią
        Wnioskodawcy, przewoźnika oraz nabywcy, a także Delivery Note/Packing Slip

        umożliwiającego powiązanie ww. dokumentów, które w sposób jednoznaczny
        potwierdzają, że sprzedawane towary zostały dostarczone do nabywców na
        terytorium państw trzecich (tj. krajów niebędących państwami członkowskimi UE).
        Tym samym, jeśli Spółka jest w ich posiadaniu przed upływem terminu do złożenia
        deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek
        podatkowy z tytułu eksportu, to jest uprawniona do rozpoznania eksportu w tym
        okresie rozliczeniowym, z zastosowaniem stawki 0% VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie w licznych rozstrzygnięciach
    wydawanych przez Dyrektora KIS, tj. m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej z 18 maja 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.151.2023.1.KK;
    - interpretacji indywidualnej z 27 stycznia 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.530.2022.1.JK;
    - interpretacji indywidualnej z 15 lutego 2023 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.862.2022.1.PRP;
    - interpretacji indywidualnej z 4 stycznia 2023 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.546.2022.1.GK;
    - interpretacji indywidualnej z 23 października 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.684.2024.
      2.JS;
    - interpretacji indywidualnej z 27 lutego 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.828.2023.2.AJB;
    - interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2024 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.533.2023.2.JŚ.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego
    stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna
    dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      1) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
      warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
      dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
    Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Przepis art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
      poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
      bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
      rzecz (eksport pośredni),
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie

    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo (Spółka) działalność gospodarczą, której
    głównym przedmiotem jest produkcja (...). Mają Państwo siedzibę działalności
    gospodarczej w Polsce, są zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i nie korzystają
    Państwo ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo m.in. sprzedaży
    towarów (na rzecz innych przedsiębiorców), które w wyniku dokonanej dostawy są
    wysyłane lub transportowane z Polski na terytorium tzw. krajów trzecich (tj. krajów
    niebędących państwami członkowskimi UE). W celu zastosowania do ww. transakcji 0%
    stawki VAT właściwej dla eksportu towarów, gromadzą Państwo dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z Polski poza UE. Co do zasady, przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym dostawa
    eksportowa została dokonana, posiadają Państwo dokument celny wydany przez właściwy
    organ celny, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj.
    komunikat CC599C (dawniej IE599). Zdarzają się jednak sytuacje, w których otrzymują
    Państwo komunikat CC599C/IE599 z opóźnieniem (tj. po upływie terminu na złożenie
    deklaracji podatkowej za okres kolejny). Opóźnienia te są niezależne od Państwa. Pomimo
    braku posiadania wskazanego wyżej dokumentu celnego przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym dostawa eksportowa została dokonana
    są Państwo w posiadaniu – przed upływem ww. terminu – innych dokumentów, z których
    w sposób jednoznaczny wynika, że towary zostały wywiezione z Polski poza terytorium UE
    tzw. „Dokumenty Alternatywne”. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT (pliku
    JPK_V7), w której wykazano transakcję eksportu towarów, dysponują Państwo
    każdorazowo następującymi Dokumentami Alternatywnymi:
    - fakturą dokumentującą dokonaną dostawę eksportową;
    - listem przewozowym (CMR) opatrzonym Państwa podpisem, przewoźnika oraz nabywcy;
    - Delivery Note/Packing Slip zawierający szczegółowe informacje o towarze będącym
      przedmiotem eksportu. Dokument ten wskazuje numer dostawy, który to w sposób
      bezpośredni umożliwia powiązanie konkretnej dostawy eksportowej z fakturą ją
      dokumentującą oraz stosownym listem przewozowym (CMR). Dysponują Państwo
      kopią/skanem listu przewozowego CMR, jednakże na życzenie mogą uzyskać od
      spedytora wgląd do oryginału.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy mają Państwo prawo do zastosowania stawki
    0% VAT do eksportu towarów w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek
    podatkowy z tego tytułu, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za ten
    okres nie posiada on dokumentu celnego potwierdzającego wywóz towarów poza
    terytorium UE, lecz posiada Dokumenty Alternatywne.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje
    się w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w
    ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument
    potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza
    spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.

    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub
    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli
    przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu
    komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje automatycznie komunikat IE-599 lub
    CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem
    celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium
    UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599
    lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez
    inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na
    terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31
      października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C
      otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie

    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. faktura
    dokumentująca dokonaną dostawę eksportową, list przewozowy (CMR) opatrzony
    Państwa podpisem, przewoźnika oraz nabywcy, a także Delivery Note/Packing Slip.

    Zatem posiadanych przez Państwa ww. dokumentów, wskazanych jako Dokumenty
    Alternatywne, nie można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, gdyż mają one
    jedynie charakter informacyjny. W ww. dokumentach to nie właściwy organ celny krajowy
    lub innego państwa członkowskiego lecz podmiot gospodarczy, tj. przewoźnik
    odpowiedzialny za transport towarów, kupujący lub inny podmiot, potwierdzają wywóz
    towarów poza terytorium UE.
    Tym samym, Dokumenty Alternatywne nie są/nie będą dokumentami potwierdzającymi
    wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a
    ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku, tj. faktury,
    listu przewozowego (CMR) oraz Delivery Note/Packing Slip, nie mogą/nie będą mogli
    Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
    Podsumowując stwierdzić należy, że posiadając jedynie fakturę, list przewozowy (CMR)
    oraz Delivery Note/Packing Slip przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy na gruncie VAT z
    tytułu eksportu towarów, nie mają/nie będą Państwo mieli prawa do zastosowania do
    eksportu towarów stawki VAT 0%.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje/będzie
    dysponować Wnioskodawca, rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej,
    przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym
    wydania interpretacji indywidualnej.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych

    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ
    potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na
    ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy
    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę. Tym samym, powołane wyroki i interpretacje nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Niemniej jednak, odnosząc się do tezy wynikającej z powołanego orzecznictwa, że dla
    zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów kluczowy jest fakt wywozu poza
    terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w
    konkretnej procedurze (przesłanka formalna), należy wskazać, że odnosi się to do sytuacji,
    w której okoliczność wywozu towaru poza terytorium UE nie była kwestionowana, tj. była
    ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego. Ze
    względu na to, że w toku postępowania interpretacyjnego Organ nie wyjaśnia stanu
    faktycznego (tj. nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz dokonuje oceny
    prawnej stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, nie sposób uznać, że
    przesłanka materialnoprawna dla zastosowania stawki 0% (tj. fakt wywozu) została
    rzeczywiście spełniona. Tym samym nie sposób przyjąć, że podatnik ma prawo do
    zastosowania stawki VAT 0% pomimo niedopełnienia wymogów formalnych, tj. braku
    „urzędowego” dokumentu, w którym właściwy organy celny potwierdza wywóz towarów
    poza UE.
    Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.