Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.399.2019.4.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-02
Teza: Interpretacja w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców.
Słowa kluczowe: dieta; ekwiwalent; koszt-koszty uzyskania przychodów; umowa-umowa zlecenia; wydatek; zleceniobiorca; zleceniodawca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2019 r. (data wpływu 24 lipca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 września 2019 r. (data nadania 25 września 2019 r., data wpływu 27 września 2019 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP3-3.4011.324.2019.2.JK3 0114-KDIP2-2.4010.399.2019.3.SJ z dnia 17 września 2019 r. (data nadania 17 września 2019 r., data odbioru 23 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Pismem z dnia 24 września 2019 r. (data wpływu 27 września 2019 r.) Wnioskodawca przedstawił, nowy, uzupełniony w odpowiedzi na wezwanie opis zdarzenia przyszłego, sformułował pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz przedstawił stanowisko własne w odniesieniu do przeformułowanych pytań.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w zakresie sprawowania opieki osobistej nad osobami w ich miejscu zamieszkania. W ramach prowadzonej działalności zamierza zatrudniać osoby na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie umowy zlecenie. Działalność będzie prowadzona na terenie Polski, Holandii i Niemiec. W celu realizacji działalności prowadzonej za granicą wnioskodawca zamierza zatrudniać osoby na podstawie umowy zlecenia w zakresie sprawowanie opieki nad osobami – ich podopiecznymi i uczestniczenia w codziennych czynnościach podopiecznych.

W zakresie ekwiwalentów i ryczałtów tym samym przepisom będą podlegały osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę i umów zlecenia.

Siedziba wnioskodawcy znajduje się na terenie Polski. Wnioskodawca nie posiada oddziałów, ani filii na terenie innych państw. Wnioskodawca nie będzie dysponował stałą placówką na terenie Niemiec, ani Holandii.

Spółka płaci podatki wyłącznie w Polsce. Wszyscy pracownicy i zleceniobiorcy będą posiadali centrum interesów życiowych - ośrodek życia na terenie Polski i będą płacili podatki w Polsce.

Zgodnie z regulaminem wnioskodawcy, na stanowiskach pracy związanych ze sprawowaniem opieki nad osobami starszymi występują warunki uzasadniające dopuszczenie używania przez pracowników i zleceniobiorców za ich zgodą własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy jako odzieży roboczej. Strój będzie stanowił element ochrony zdrowia dla pracowników, jak i osób, z którymi wnioskodawca zawarł umowę zlecenia.

Ze względu na brak bezpośredniego (fizycznego) codziennego kontaktu zleceniobiorcy z siedzibą wnioskodawcy oraz brak możliwości zapewnienia na miejscu wykonywania umowy zleceniodawcy dostępu do czystej odzieży roboczej, wnioskodawca wyraził potrzebę rekompensaty – zwrotu kosztów poniesionych wprost przez zleceniobiorcę w związku z wykonywaniem umowy.

W trakcie wykonywania zadań wynikających z umowy zlecenia istnieje wysokie ryzyko zniszczenia lub zabrudzenia odzieży osobistej zleceniobiorcy. Ryzyko to związane jest ze stanem zdrowia podopiecznych zleceniodawcy oraz ze stałego kontaktu z żywnością podawaną podopiecznym, zadaniami karmienia podopiecznych oraz uczestniczeniem podczas codziennych czynności higienicznych, w tym fizjologicznych, jako osoby wspomagającej czynności rozbierania i ubierania podopiecznych.

Na podstawie zawieranych umów, zleceniobiorca będzie otrzymywał wynagrodzenie w ustalonej przez strony stawce dziennej. Zleceniobiorca w związku z wykonywaniem umowy okresowo będzie przebywał poza miejscem zamieszkania.

W warunkach umowy zlecenia wnioskodawca zamierza zawrzeć klauzulę dotyczącą zwrotu kosztów poniesionych przez zleceniobiorcę w związku z wykonywaniem umowy oraz zwrotu dla zleceniobiorcy z tego tytułu :

1.  zwrot kosztów na pranie odzieży własnej zleceniobiorców – tj. zwrot kosztów w formie ekwiwalentu za pranie odzieży, zakwalifikowanej jako robocza oraz
2.  zwrot kosztów w postaci ekwiwalentu na podstawowe indywidualne środki ochrony i środki higieny stosowane przez zleceniobiorcę do utrzymania czystości i higieny własnej związane z wykonywanymi czynnościami zleceniobiorcy oraz
3.  ryczałt na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej w celu samodzielnego wykonania zakupów żywności i środków higieny dla podopiecznego oraz w razie konieczności uczestniczenia w wizytach lekarskich podopiecznych w miejscu odległym od stałego miejsca świadczenia umowy zlecenia – miejsca zamieszkania podopiecznego,

ponadto wnioskodawca rozważa na niektórych zleceniach (niemających zapewnionego pełnego wyżywienia)

1.  diety na posiłek gorący w związku z wykonywaniem zadań poza miejscem zamieszkania, wypłacane do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, ustalone przez wnioskodawcę na poziomie nie większym niż 1/2 kwot wskazanych w odrębnych ustawach lub w przepisach.

Kwoty ekwiwalentu na pranie odzieży własnej zostanie ustalona jako średnia wartość prania zestawu koszula, bluza i spodnie w oparciu o zbadanie rynku lokalnego na terenie którego wykonywana jest umowa zlecenie. Zostaną ustalone odmienne kwoty ekwiwalentu w tym zakresie za zlecenia wykonywane na terenie Niemiec, Holandii i wykonywane na terenie Polski.

Kwota ekwiwalentu na podstawowe środki czystości stosowane przez zleceniobiorcę do utrzymania czystości i higieny własnej została ustalona jako średnia wartość mydła, żelu do kąpieli i szamponu w oparciu o zbadanie rynku lokalnego na terenie którego wykonywana jest umowa zlecenie.

Wartość dwóch biletów komunikacji publicznej na odcinku do 30 km, przysługująca raz na tydzień w oparciu o zbadanie rynku lokalnego na terenie którego wykonywana jest umowa zlecenie. Kwota ekwiwalentu będzie wypłacana nie częściej niż raz w miesiącu, w terminie tożsamym, wynikającym z warunków wypłaty wynagrodzenia.

Kwoty ekwiwalentów i diet będą wprost związane z wykonywaniem tej części umowy, która wprost odnosi się do sprawowania osobistej opieki nad podopiecznym i dbania o jego zdrowie i życie.

Wnioskodawca nie ma na celu dokumentowania każdego zakupu środków czystości i higieny własnej (punkt b), ani dokumentowania wydatku każdego biletu zakupionego przez zleceniobiorcę (punkt c) w celu zwrotu poniesionego wydatku. Forma udokumentowania wydatków stanowić będzie załącznik do rozliczenia rachunku za wskazany miesiąc w postaci faktu stwierdzenia i naliczenia stosownych kwot, czy wypłacono i ile wypłacono diet i ekwiwalentów. Dokumentowane bardziej szczegółowo, tj. przedstawieniem rachunku i paragonu przez zleceniobiorcę będą jedynie te zakupy przekraczające kwoty ustalone powyżej wysokości diet i ekwiwalentów, o które zwrot wstąpi zleceniobiorca do Wnioskodawcy jako Zleceniodawcy.

Kwoty ekwiwalentów będą ustalone jako przysługujące w cyklach miesięcznych, wypłacane w terminie jednoczesnym dla wypłaty wynagrodzenia. Kwoty ekwiwalentów będą ustalane we wzajemnym porozumieniu stron umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wypłacone środki za pranie odzieży roboczej będącej własnością zleceniobiorcy będą zwolnione z podatku dochodowego w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy wypłacone środki dla zleceniobiorcy na pokrycie wydatków na pranie odzieży stanowić będą koszty uzyskania przychodów dla wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy wypłacone dla zleceniobiorcy środki w postaci ekwiwalentu na podstawowe indywidualne środki ochrony i środki higieny będą zwolnione z podatku dochodowego w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy wypłacone dla zleceniobiorcy środki w postaci ekwiwalentu na podstawowe indywidualne środki ochrony i środki higieny stanowić będą koszty uzyskania przychodów dla wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
5.  Czy wypłacone w formie diety na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej będą zwolnione z podatku dochodowego w myśl. art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
6.  Czy wypłacone dla zleceniobiorcy diety na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej stanowić będą koszty uzyskania przychodów dla wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
7.  Czy wypłacone w formie diety na posiłek gorący będą zwolnione z podatku dochodowego w myśl. art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
8.  Czy wypłacone dla zleceniobiorcy na pokrycie wydatków z zakupem posiłku gorącego – wypłacane w formie diety stanowić będą koszty uzyskania przychodów dla wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na rzecz zleceniobiorców, przedstawionych we wniosku. W części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.

Stanowisko Wnioskodawcy.

Stosownie do postanowień art. 2377 § 2 Kodeksu Pracy przewidziano, że pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z art. 2377 § 2, pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny o czym stanowi art. 2377 § 4 ww. Kodeksu. Zgodnie z art. 2379 § 3 Kodeksu pracy, jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika.

Zgodnie z art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.

Wnioskodawca określił prawo do otrzymania ekwiwalentów i zasady ich przyznawania w regulaminie wnioskodawcy dotyczącym bezpieczeństwa i higieny pracy zgodnie z postanowieniami kodeksu pracy. Wnioskodawca uwzględnia kategorie osób którym przysługują ekwiwalenty i świadczenia jako pracownicy oraz osoby wykonujące związane z wnioskodawcą umową zlecenia (zgodnie z regulaminem BHP).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem wnioskodawcy, w odniesieniu do sytuacji przyszłych, zwrot kosztów zleceniobiorcom w formie ekwiwalentu za pranie odzieży oraz ekwiwalentu na podstawowe indywidualne środki ochrony i środki higieny będą zwolnione z podatku dochodowego w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do sytuacji przyszłych wnioskodawcy jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w związku z wydatkami wnioskodawcy, koszty poniesione i wypłacone zleceniobiorcom w formie ekwiwalentu za pranie odzieży oraz ekwiwalentu na podstawowe indywidualne środki ochrony i środki higieny jako takie będą zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych w myśl art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem wnioskodawcy w przedmiotowym przypadku, potencjalne wydatki wypłacone przez wnioskodawcę w formie diety na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej oraz diety na posiłek gorący poniesione w związku z wykonywaniem przez zleceniobiorcę czynności wchodzących w zakres umowy zlecenia nie stanowią podstawy opodatkowania i jako takie podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem wnioskodawcy, na podstawie z art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych należności z tytułów, o których mowa stanowią koszty uzyskania przychodów wnioskodawcy w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie organ zaznacza, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu ekwiwalentu na pranie odzieży, indywidualnych środków ochrony i środków higieny, diet na jazdy środkami komunikacji publicznej oraz zakupu posiłku gorącego. Tych kwestii dotyczą bowiem pytania zadane przez Wnioskodawcę w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Organ nie odnosi się zatem w niniejszej interpretacji do części stanowiska Wnioskodawcy dotyczącej momentu zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865, z późn. zm.; dalej: „updop”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Innymi słowy, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów, pod warunkiem, że nie zostały wymienione w zamkniętym katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prowadzącą działalność w zakresie sprawowania opieki osobistej nad osobami w ich miejscu zamieszkania. W celu prowadzenia działalności Wnioskodawca zatrudnia pracowników oraz zawiera umowy cywilnoprawne (umowy zlecenie) z osobami, które będą sprawować opiekę nad podopiecznymi na terenie Polski, Holandii i Niemiec.

Wnioskodawca zamierza, w ramach prowadzonej działalności, ponosić następujące wydatki na rzecz zleceniobiorców:

*   zwrot kosztów za pranie odzieży własnej (ekwiwalent za pranie odzieży roboczej),

*   zwrot kosztów (ekwiwalent) na podstawowe indywidualne środki ochrony i higieny własnej,

*   ryczałt na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej,

*   diety na posiłek gorący w związku z wykonywaniem zadań poza miejscem zamieszkania.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie te wydatki na rzecz zleceniobiorców będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów.

W katalogu przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na rzecz osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia.

Ponadto, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, wszystkie wydatki poniesione na rzecz zleceniobiorców są ściśle powiązane z prowadzoną działalnością Wnioskodawcy w zakresie sprawowania opieki nad podopiecznymi z Polski, Niemiec i Holandii. Strój będzie stanowił element ochrony zdrowia dla zleceniobiorców, środki ochrony i higieny stosowane przez zleceniobiorcę umożliwią utrzymanie czystości i higieny własnej. Natomiast wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na ryczałt na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej umożliwią zleceniobiorcom wykonanie zakupów żywności i środków higieny dla podopiecznego oraz przejazd na wizyty lekarskie z podopiecznym. Dieta na posiłek gorący przysługiwać będzie natomiast ze względu na wykonywanie przez zleceniobiorców zadań poza miejscem zamieszkania.

W świetle powyższych wyjaśnień, stwierdzić należy, że poniesione przez Spółkę wydatki w związku z ekwiwalentem za pranie odzieży, indywidualne środki ochrony i środki higieny, ryczałt na jazdy lokalne środkami komunikacji publicznej oraz diety na posiłek gorący osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia niewątpliwie przyczyniają się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatki te spełniają zatem podstawową przesłankę wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie podlegają również wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy, a obowiązek ponoszenia tych wydatków wynika jednoznacznie z treści zwartych umów.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy i przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ponoszone przez Spółkę wydatki na rzecz osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia, opisane w zdarzeniu przyszłym, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.