Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.285.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-05
Teza: w zakresie możliwości zastosowania preferencji wynikających z postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na podstawie certyfikatu rezydencji przedstawionego przez podatnika w formie elektronicznej
Słowa kluczowe: płatnik; rezydencja-certyfikat rezydencji
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2017 r. (data wpływu 19 października 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania preferencji wynikających z postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na podstawie certyfikatu rezydencji przedstawionego przez podatnika w formie elektronicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania preferencji wynikających z postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na podstawie certyfikatu rezydencji przedstawionego przez podatnika w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe.

B. Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”, „Bank”) jest bankiem krajowym prowadzącym działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1376 ze zm.), posiadającym siedzibę działalności na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. B. podlega w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia. B. S.A. jest obecny w Polsce od 2002 roku, jest specjalistycznym bankiem korporacyjnym obsługującym duże przedsiębiorstwa i sektor publiczny. Bank skupia się na obsłudze i finansowaniu firm z wybranych sektorów. B. oferuje finansowanie projektów inwestycyjnych i kredytowanie działalności firm, w szczególności finansowanie krótko i średnioterminowe, a także długoterminowe finansowanie strukturyzowane. Bank jest także organizatorem i uczestnikiem konsorcjów kredytowych, w tym dla klientów mających siedzibę działalności poza RP. Bank zapewnia kompleksową ofertę z zakresu finansowania handlu i instrumentów zabezpieczających przed ryzykiem walutowym i stóp procentowych, a także ryzykiem zmian cen surowców. Jednocześnie Bank pozyskuje środki pieniężne przeznaczone na finansowanie swojej działalności między innymi w formie gromadzenia oprocentowanych depozytów pieniężnych lokowanych przez polskich i zagranicznych klientów Banku.

Jako jeden z elementów przyciągających na lokalnym rynku firmy zagraniczne, Bank miedzy innymi umożliwia korzystanie swoim klientom ze wspólnej platformy obsługi norweskich Klientów korporacyjnych w obszarze Europy Centralnej i Wschodniej, lub też zapewnia unikalne rozwiązania systemowe umożliwiające procesowanie transakcji finansowych w sposób dopasowany do potrzeb klienta. W tym celu Bank nabywa różnego rodzaju usługi informatyczne lub przetwarzania danych od innych wyspecjalizowanych podmiotów, jak również nabywa różnego rodzaju usługi doradcze (np. w zakresie implementacji nowych technologii, w zakresie strukturyzacji transakcji).

W wyniku realizowanych transakcji Bank zawierał i będzie zawierał w przyszłości różnego rodzaju transakcje z podmiotami nie mającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm., dalej „UPDOP”), oraz będzie wypłacał tym podmiotom wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 UPDOP (np. odsetki od depozytów, wynagrodzenie za usługi przetwarzania danych, wynagrodzenie za prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, wynagrodzenie za usługi doradcze). Należy wskazać, iż na chwilę obecną większość transakcji zawieranych przez Bank z nierezydentami rodzących obowiązek pobrania podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP, dotyczy wypłat odsetek od depozytów pieniężnych.

W latach ubiegłych Bank na koniec danego roku podatkowego (kalendarzowego) informował swoich klientów/kontrahentów o obowiązku dostarczenia certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego na następny rok podatkowy w celu zastosowania obniżonej stawki podatkowej wynikającej z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Kontrahenci i klienci Banku na początku nowego roku zwyczajowo dostarczali takie certyfikaty lub dostarczali je przed wypłatą należnego im wynagrodzenia przez Bank. W chwili obecnej część klientów informuje Bank, iż ich władze podatkowe wydają im certyfikaty rezydencji w formie elektronicznej i proszą o uwzględnienie tak wydanych certyfikatów rezydencji w celu zastosowania obniżonej stawki podatkowej wynikającej z zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową.

Dodatkowo Bank pragnie zauważyć, iż ze względu na specyfikę działania - specjalistyczny bank korporacyjny obsługujący duże przedsiębiorstwa - duża część klientów Banku to duże przedsiębiorstwa podlegające w ich krajach macierzystych pod specyficzne uregulowania lub obsługiwanych przez wybrane/wyspecjalizowane urzędy skarbowe.

Mając na uwadze normę art. 26 ust. 1 UPDOP, Bank przed dokonaniem wypłat wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymaga od swoich kontrahentów i klientów oryginału certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego na dany rok podatkowy w celu zastosowania obniżonej stawki podatkowej wynikającej z zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Z podobnym żądaniem spotyka się także Bank kierowanym przez zagranicznych kontrahentów Banku wypłacających wynagrodzenie na rzez Banku (np. wynagrodzenie odsetkowe od udzielonych kredytów). Mając na uwadze postępującą informatyzacje przedsiębiorstw oraz władz skarbowych z różnych rezydencji podatkowych, Bank coraz częściej spotyka się żądaniem wysuwanym przez klientów/kontrahentów uwzględnienia elektronicznych certyfikatów rezydencji podatkowej wydanych przez ich władze skarbowe. Takie żądanie było miedzy innymi zgłoszone w roku 2017 przez klienta z Danii, który informował o otrzymaniu certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego w takiej formie przez władze podatkowe Królestwa Danii. Zgodnie z posiadaną przez Bank informacją, także władze skarbowe Irlandii wydają coraz częściej certyfikaty rezydencji w formie elektronicznej i problematycznym może być otrzymanie certyfikatu rezydencji w formie tradycyjnej, tj. podpisanego dokumentu papierowego.

Jednocześnie klienci/kontrahenci Banku podnoszą zarzuty, iż umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie tylko nie narzucają formy papierowej certyfikatu, ale także nie precyzują jak taki dokument ma wyglądać i w jakiej formie ma być dostarczony. Certyfikat rezydencji jest dokumentem niezunifikowanym (brak ujednoliconego wzoru), każdy kraj odrębnie ustala jego formę i może określać w jakiej formie będzie dostarczany do podatnika (np. elektronicznie przy użyciu bezpiecznego kanału elektronicznego, w formie pliku PDF). W ocenie Banku argumenty podnoszone przez kontrahentów/klientów banku są uzasadnione i brak jest powodów nieuznania takiego certyfikatu jako uprawniającego do zastosowania obniżonej stawki podatkowej lub niepobrania podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP Bank ma prawo zastosować obniżoną/preferencyjną stawkę podatku dochodowego wynikającą z zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobrać podatku zgodnie z takimi umowami, jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostanie udokumentowane certyfikatem rezydencji w formie dokumentu elektronicznego (np. dokumentu PDF) wydanego przez właściwe władze skarbowe i otrzymanego (przesłanego) drogą elektroniczną do Banku ?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP Bank ma prawo zastosować obniżoną/preferencyjną stawkę podatku dochodowego wynikającą z zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobrać podatku zgodnie z takimi umowami, jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostanie udokumentowane certyfikatem rezydencji w formie dokumentu elektronicznego (np. dokumentu PDF) wydanego przez właściwe władze skarbowe i otrzymanego (przesłanego) drogą elektroniczną do Banku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów;
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Powyższa regulacja oznacza, że wypłata określonych w powyższym przepisie przychodów skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w określonej stawce. Jednocześnie ust. 2 w/w przepisu stanowi, iż przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie zaś z art. 26 ust. 1 UPDOP osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d. w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. la-le. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 4a pkt 12 ww, ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji, oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Norma art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) mówi zaś, iż płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Jeżeli więc Bank dokonuje wypłat dla swoich klientów lub kontrahentów nie mających miejsca siedziby lub zarządu na terytorium RP z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 (np. wypłat z tytułu odsetek), to zgodnie z art. 26 ust. 1 Bank jako płatnik, jest zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych w określonej stawce (np. dla wypłacanych odsetek stawka 20%). Jednocześnie jeżeli klient/kontrahent będący podatnikiem tego podatku przedłoży w Banku przed dokonaniem takiej wypłaty certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwe organy administracji podatkowej z żądaniem zastosowania obniżonej/preferencyjne stawki podatku dochodowego lub niepobrania podatku zgodnie z właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, to Bank jako płatnik powinien zastosować się do takiego żądania.

Jak wynika z przytoczonych norm prawa, certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby lub zarządu. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź na moment w nim określony — stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jednocześnie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie opisują o jaki dokument chodzi i w jakiej formie ma być wydany - kwestia kształtu i formy dokumentu leży w wyłącznej gestii właściwej administracji podatkowej danego kraju. Jeżeli więc podatnik przedłoży w Banku certyfikat rezydencji w formie dokumentu elektronicznego (np. dokumentu PDF) wydanego przez uprawnione do tego władze podatkowe danego kraju, to Bank nie znajduje powodów dla których mógłby kwestionować taki dokument/zaświadczenie nie odnajdując odpowiednich wymogów w tym zakresie w zawartych umowach międzynarodowych.

Należy wskazać, iż także polski ustawodawca w art. 3 ordynacji podatkowej, w związku z postępującą informatyzacją podmiotów realizujących zadania publiczne, wprowadził definicje dokumentu elektronicznego jako sposób komunikacji z podatnikami, a także uznał dokumenty elektroniczne jako formę obowiązującego dokumentu urzędowego. Polski ustawodawca korzystając ze swoich uprawnień określił wymogi formalne jakie powinien spełniać taki dokument wydany przez polskie władze skarbowe i w jakiej formie powinien być dostarczany - dotyczy to jednakże polskich dokumentów urzędowych.

Obecnie polska administracja podatkowa umożliwia podatnikom składanie przez Internet w formie elektronicznej nie tylko deklaracje, ale także wnioski, skargi i zapytania. Podania przesyła się za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej systemu ePUAP albo na adres e-mail organu podatkowego. Obecnie nie można załatwić wszystkich formalności w ten sposób, gdyż obsługiwane są tylko te sprawy, które dany organ podatkowy udostępni w systemie jako realizowane przez niego drogą elektroniczną. Niektóre organy podatkowe umożliwiają już jednak przesłanie w ten sposób wniosków o wydanie zaświadczenia, a wydane w takiej formie dokumenty powinny być powszechnie uznawane jako równorzędne dokumentom wydanym w formie papierowej.

W ocenie Banku z punktu widzenia właściwej kwalifikacji dokumentu przedłożonego płatnikowi przez podatnika (tj. klienta/kontrahenta Banku), który ma stanowić podstawę uwzględnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, istotne będą pewne elementy tego dokumentu. Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 oraz wynikające z art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uwarunkowania, certyfikat rezydencji to dokument który:

1.  jest wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,
2.  jest to dokument wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę,
3.  jest to dokument zawierający datę wystawienia lub/oraz okres ważności dokumentu,
4.  jest to dokument zawierający zapis, iż podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie jego siedziby.

Na podstawie art. 26 ust. 1 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż dla zastosowania korzystniejszych dla podatnika stawek wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie jest wystarczający sam fakt posiadania przez niego rezydencji podatkowej w kraju, z którym Polskę łączy taka umowa, ale dodatkowo musi to zostać potwierdzone wydaniem specjalnego dokumentu, jakim jest certyfikat rezydencji. Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 26 ust. 1i precyzuje jedynie, iż jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania. Dodatkowo ustawodawca nakłada na podatnika obowiązek aktualizacji certyfikatu w przypadku zmiany miejsca siedziby (także wymaga skierowania takiego żądania od płatnika w przypadku zaistnienia pewnych sytuacji). Zatem, warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Jest to spełnione w ocenie Wnioskodawcy także, jeżeli podatnik przesłał certyfikat rezydencji w formie elektronicznej (np. w formie dokumentu PDF), jeżeli taki certyfikat zawiera powyżej wylistowane elementy, a tym samym jest to dokument stanowiący dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone przez obce władze podatkowe.

Zarówno dokument w wersji papierowej jak i elektronicznej jako wydany przez organy podatkowe kraju rezydencji, zgodnie z prawem tego państwa potwierdza opodatkowanie całości dochodów kontrahenta na terenie danego kraju. Nie można zatem przyjmować, że zastosowanie regulacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w takiej sytuacji (a dokładniej - niepobranie podatku zgodnie z umową lub zastosowanie obniżonej/preferencyjnej stawki podatkowej) będzie możliwe tylko i wyłącznie w przypadku uzyskania papierowej wersji certyfikatu.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż kwestia honorowania elektronicznych certyfikatów rezydencji podatkowej była już przedmiotem zapytań ze strony podatników. I tak w interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w zmienianej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. zmieniającej interpretacji DPP7.8221.33.2017.GFQV) zgodził się ze stanowiskiem podatnika, iż Spółka może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku na podstawie elektronicznej wersji certyfikatu rezydencji pozyskanej w sposób opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym:

„Przepisy updop oraz Ordynacji podatkowej nie zawierają dodatkowych postanowień odnoszących się do formy, którą powinien posiadać certyfikat rezydencji. Oznacza to, że za certyfikat rezydencji należy uznać każdy dokument, który spełnia kryteria określone w art. 4a pkt 12) ustawy CIT, a zatem:

*   zawiera dane identyfikacyjne podmiotu (m.in. imię, nazwisko, nazwę, adres), datę wydania oraz ew. okres, w którym obwiązuje certyfikat,

*   zaświadcza o miejscu siedziby dla celów podatkowych podmiotu w danym państwie,

*   wydany jest przez właściwy organ administracji podatkowej w danym państwie.

Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji niezawierającego okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l updop.

Zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Dokumentem urzędowym będzie zatem taki certyfikat rezydencji, który został sporządzony w formie przewidzianej przepisami prawa danego państwa przez powołany do tego organ.

Jeżeli zatem zgodnie z prawem danego państwa, istnieje możliwość uzyskania zaświadczenia o miejscu siedziby dla celów podatkowych zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej, obie formy są wydawane przez właściwy organ podatkowy danego państwa i mają status równorzędny w świetle prawa tego państwa, to płatnik będzie upoważniony do uznania takiego certyfikatu rezydencji w którejkolwiek z tych form. Taki certyfikat rezydencji w formie elektronicznej będzie zatem podstawą dla płatnika do zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości zastosowania preferencji wynikających z postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na podstawie certyfikatu rezydencji przedstawionego przez podatnika w formie elektronicznej – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie Organ podatkowy zaznacza, że w Dzienniku Ustaw z 2016 r. poz. 1888 opublikowano nowy tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Już po ogłoszeniu ww. tekstu jednolitego uległ zmianie art. 21 ust. 1 pkt 4 updop. Zgodnie z jego aktualnym brzmieniem podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.

Okoliczności te nie miały jednak wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie (nie mają wpływu na możliwość uznania stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.