Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.839.2024.4.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Obowiązki płatnika i obowiązków informacyjnych z tytułu wydania nagród.
Słowa kluczowe: nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; opodatkowanie; platforma; premia; płatnik; szkolenie; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 10 grudnia 2024 r. (wpływ 10 grudnia 2024 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

C. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    (...) w szczególności następujących produktów:
    (...)
    - dalej: „Produkty”.
    Wnioskodawca zamierza stworzyć platformę (dalej: „Platforma”) skierowaną do magistrów
    farmacji (dalej: „Farmaceuci”) oraz techników farmacji (dalej: „Technicy”), dokonujących
    czynności fachowych w związku z działalnością gospodarczą lub zatrudnionych w aptece
    na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, określanymi łącznie jako
    „Użytkownicy”. Użytkownicy nie są pracownikami Wnioskodawcy, ani nie są osobami
    pozostającymi z Wnioskodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
    Celem Platformy będzie promocja, edukacja i szkolenie Farmaceutów i Techników na
    temat Produktów znajdujących się w ofercie sprzedaży Wnioskodawcy. Platforma będzie
    typowym narzędziem o charakterze reklamowym i szkoleniowym, którego celem będzie
    informowanie Użytkowników o posiadanej w sprzedaży gamie Produktów oraz
    zwiększanie ich świadomości i wiedzy odnośnie tych Produktów. Osiągnięcie powyższych
    celów Platformy ma przełożyć się na zbudowanie zaufania do Wnioskodawcy i jego
    Produktów, a w konsekwencji pośrednio wpłynąć na zwiększenie wolumenu
    sprzedawanych przez Wnioskodawcę Produktów (a co za tym idzie na zwiększenie
    przychodów Wnioskodawcy).
    Korzystanie przez Użytkowników z Platformy będzie dobrowolne oraz nie będzie
    powodować konieczności ponoszenia przez nich jakichkolwiek kosztów.
    Platforma będzie zawierać szkolenia dotyczące Produktów, a Użytkownicy poprzez udział
    w tych szkoleniach będą mieć możliwość zdobycia punktów za aktywność na Platformie.
    Następnie, zdobyte punkty będą mogły zostać wymienione na nagrody wskazane w
    katalogu nagród (dalej: „Nagrody”). System będzie automatycznie naliczać Użytkownikom
    punkty za odbyte szkolenia i zaliczone testy. Wartość jednej Nagrody za odbyte szkolenia
    dotyczące Produktów na Platformie nie przekroczy 100 zł, będzie ona związana z praktyką
    medyczną lub farmaceutyczną, a także opatrzona znakiem reklamującym Wnioskodawcę
    lub Produkt co pozostaje w zgodzie z przepisami art. 58 ust. 3 ustawy PF.
    Spółka planuje zlecić obsługę techniczną związaną z zakupem oraz dostarczeniem Nagród
    do Użytkowników podmiotowi zewnętrznemu (dalej: „Koordynator”). W przypadku
    skorzystania z usług Koordynatora, Nagrody będą wydawane Użytkownikom
    bezpośrednio przez Koordynatora, jednakże ciężar ekonomiczny związany z zakupem
    Nagród będzie ciążyć na Wnioskodawcy, ponieważ na koniec każdego miesiąca

    Koordynator obciąży Spółkę kosztem Nagród za pomocą odpowiedniego dokumentu (np.
    notą księgową lub fakturą).
    Wnioskodawca nie wyklucza jednak, że nie dokona zlecenia obsługi technicznej związanej
    z nabywaniem oraz dostarczaniem Nagród Koordynatorowi, lecz samodzielnie będzie
    koordynować ten proces. W takim przypadku, Nagrody będą nabywane bezpośrednio
    przez Spółkę, Spółka będzie ponosić ekonomiczny ciężar nabycia Nagród oraz będzie
    dysponować odpowiednim dokumentem poświadczającym zakup.
    Spółka podkreśla, że zgodnie z regulaminem Platformy, ciąży na niej obowiązek
    dostarczenia Nagrody pod wskazany przez Użytkownika adres dostawy. Użytkownik
    dysponuje Nagrodą dopiero po jej odbiorze i właśnie moment odbioru Nagrody
    kwalifikowany jest jako moment wykonania ciążących na Spółce zobowiązań (tj. wydanie
    Nagrody na rzecz Użytkownika). Wnioskodawca będzie dysponować dokumentacją
    potwierdzającą spełnienie warunku niezbędnego do otrzymania Nagrody, a także
    potwierdzeniem odebrania Nagrody przez nagrodzonych Użytkowników lub listą
    nagrodzonych osób i ilością wydanych Nagród.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...).
    Wnioskodawca zamierza stworzyć Platformę skierowaną do osób będących magistrami
    lub technikami farmacji, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą lub są
    zatrudnieni na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w aptece. W
    konsekwencji, są to osoby, które mają bezpośredni kontakt z pacjentami / klientami, a
    jednocześnie posiadają lub mogą posiadać Produkty Wnioskodawcy w swoim
    asortymencie.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza utworzyć Platformę
    skierowaną do Farmaceutów oraz Techników mającą na celu promowanie, edukowanie i
    szkolenie tych osób na temat Produktów znajdujących się w ofercie sprzedaży
    Wnioskodawcy. Korzystanie przez Farmaceutów i Techników z Platformy będzie
    dobrowolne oraz nie będzie powodować konieczności ponoszenia przez nich
    jakichkolwiek kosztów.
    W ramach Platformy, Farmaceuci oraz Technicy będą mieć możliwość odbywania szkoleń
    dotyczących Produktów Wnioskodawcy, a odbycie szkolenia będzie wiązać się z
    możliwością zdobycia punktów za aktywność na Platformie. Następnie, zdobyte punkty
    będą mogły zostać wymienione na Nagrody wskazane w katalogu nagród.
    Wartość jednej Nagrody za odbyte szkolenia dotyczące Produktów na Platformie nie
    przekroczy 100 zł, będzie ona związana z praktyką medyczną lub farmaceutyczną, a także
    opatrzona znakiem reklamującym Wnioskodawcę lub Produkt co pozostaje w zgodzie z
    przepisami art. 58 ust. 3 ustawy PF.
    Zatem, mając na uwadze profil działalności Wnioskodawcy, pełni on przede wszystkim rolę
    producenta w zakresie wytwarzania produktów farmaceutycznych i substancji aktywnych,
    a także dystrybutora tych produktów (a nie usługodawcy).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, korzystanie przez Użytkowników z Platformy
    wykazuje związek z promocją lub reklamą Produktów Spółki, a nie świadczonych przez
    Spółkę usług. Celem utworzenia Platformy jest bowiem szerzenie wiedzy i informacji o
    Produktach Wnioskodawcy wśród Użytkowników Platformy, a nie kreowanie pozytywnego
    wizerunku Spółki, podkreślenie jej zasobności czy profesjonalizmu. Potwierdzeniem tego
    jest także przyjęty przez Spółkę limit wydatków przeznaczonych na jedną Nagrodę (jak
    zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, cena zakupu brutto pojedynczej
    Nagrody nie będzie przekraczać 100 zł), co pozwala na uznanie, że działania Spółki
    polegające na przekazywaniu Nagród mieszczą się w kategorii akceptowalnych i
    stosowanych powszechnie na rynku zachowań reklamowych, a nie są nakierowane na
    kreowanie wizerunku Wnioskodawcy jako zasobnej, hojnej firmy.

    Dodatkowo, Nagrody będą opatrzone znakiem reklamującym Wnioskodawcę lub Produkt,
    co ma na celu promowanie znaków towarowych, którymi posługuje się Wnioskodawca, a
    także ich utrwalanie w świadomości odbiorców, co w konsekwencji powinno przełożyć się
    na kształtowanie w sposób bezpośredni popytu na przedmiotowe towary.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, korzystanie przez
    Użytkowników z Platformy będzie całkowicie dobrowolne oraz nie będzie powodować
    konieczności ponoszenia przez nich jakichkolwiek kosztów.
    Zatem, Wnioskodawca nie będzie oczekiwać od Użytkowników aktywnego korzystania z
    Platformy, ani uiszczania przez nich opłat za dostęp do niej. Wnioskodawca nie będzie też
    uprawniony do nakładania jakichkolwiek sankcji za niekorzystanie z Platformy.
    Jednakże, Wnioskodawca planuje, iż w przypadku aktywnego korzystania z Platformy
    przez Użytkowników, z ich własnej inicjatywy, i odbywania dostępnych na Platformie
    szkoleń będą oni mieć możliwość zdobywania punktów, które następnie będą mogły
    zostać wymienione na nagrody wskazane w katalogu nagród.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe argumenty wskazują, że Użytkownicy nie dokonują
    żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymane Nagrody. Aktywność
    Użytkowników na Platformie i spełnienie przewidzianych w regulaminie warunków
    uczestnictwa w szkoleniu i otrzymania punktów nie powoduje powstania ekwiwalentnego
    świadczenia wobec Spółki.
    Pytania
    1. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup Nagród wydawanych w ramach
      Platformy na rzecz Użytkowników będą stanowiły dla Spółki podatkowe koszty
      uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy wydanie Nagrody Użytkownikowi w ramach prowadzonej Platformy o wartości
      nieprzekraczającej jednorazowo 100 zł, przy założeniu, że Użytkownik nie prowadzi
      działalności gospodarczej, spowoduje powstanie po stronie Spółki obowiązków
      płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych lub obowiązków informacyjnych
      wynikających z ustawy o PIT?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Natomiast odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące
    podatku dochodowego od osób prawnych została udzielona odrębnym rozstrzygnięciem.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie Nagrody Użytkownikowi w ramach prowadzonej
    Platformy o wartości nieprzekraczającej jednorazowo 100 zł, przy założeniu, że
    Użytkownik nie prowadzi działalności gospodarczej, nie spowoduje powstania po stronie
    Spółki obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych lub obowiązków
    informacyjnych wynikających z ustawy o PIT.
    Uwagi ogólne
    Art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1987 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
    zm.) stanowi, że płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego
    do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
    organowi podatkowemu.
    Powyższe wskazuje, że na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki lub raty.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
    określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami
    tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
    zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ustawy o PIT).
    Z kolei art. 11 ust. 2a ustawy o PIT stanowi, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
    gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
    odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
    równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
    lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
    świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z
    uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
    udostępnienia.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT ustawodawca wymienił źródła przychodów, wśród których w
    pkt 9 tego przepisu wskazał tzw. „inne źródła”.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uważa się m.in. w
    szczególności nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
    określonych w art. 12 -14 i art. 17. Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności”
    oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że
    przysporzenia majątkowe, nie zaliczane do pozostałych źródeł przychodów stanowią
    przychody objęte tym przepisem.
    Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o
    których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art.
    21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane
    pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane
    sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
    podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a
    w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy
    pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Natomiast, jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT, wolna od podatku
    dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1,
    otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli

    jednorazowa wartość świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma
    zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy
    lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
    Warunki zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT
    Mając na uwadze powyższe przepisy, a w szczególności treść normy prawnej zawartej w
    art. 42a ust. 1 ustawy o PIT, należy stwierdzić, iż obowiązki płatnika lub obowiązki
    informacyjne wynikające z ustawy o PIT nie występują, gdy podmiot (m.in. osoba prawna)
    dokonuje wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT,
    jeżeli te należności lub świadczenia korzystają ze zwolnień przedmiotowych z art. 21 ww.
    ustawy.
    Zatem, odpowiedź na pytanie nr 2 wymaga uprzedniego dokonania oceny czy wydanie
    Nagrody Użytkownikowi w ramach prowadzonej Platformy o wartości nieprzekraczającej
    jednorazowo 100 zł, przy założeniu, że Użytkownik nie prowadzi działalności gospodarczej,
    może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT.
    Skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia wymaga spełnienia następujących warunków:
    1) świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie,
    2) przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy,
    3) wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł,
    4) między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub
    umowa o pracę,
    5) świadczenie musi zaliczać się do przychodów z „innych źródeł” w rozumieniu art. 20
    ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione są wszystkie
    wskazane warunki co Wnioskodawca szczegółowo argumentuje poniżej.
    1) Świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie
    Ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Należy zatem odwołać się
    do wykładni językowej tego pojęcia. Mając powyższe na uwadze, nieodpłatne świadczenie
    to takie zdarzenie, którego skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub
    inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku jednego podmiotu kosztem majątku
    innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Aby mówić o nieodpłatnym
    świadczeniu, powinno ono stanowić przysporzenie tylko po stronie „obdarowanego”,
    niezwiązane z żadnym wzajemnym zobowiązaniem „obdarowanego” na rzecz
    przekazującego świadczenie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2017 r.
    (sygn. akt 11 FSK 3246/15) potwierdził powyższe podejście, wskazując, że:
    „Na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod wpływem
    orzecznictwa sądów administracyjnych, za nieodpłatne świadczenie przyjęło się uważać
    nie tylko świadczenia w cywilistycznym znaczeniu, ale także wszystkie inne zjawiska
    gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści, mających
    konkretny wymiar finansowy, kosztem innego podmiotu”.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, korzystanie przez Użytkowników z Platformy
    jest dobrowolne oraz nie powoduje konieczności ponoszenia przez nich jakichkolwiek
    kosztów. Organizowana przez Wnioskodawcę inicjatywa opiera się na konstrukcji
    przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), stanowiącej jednostronną czynność prawną,
    rodzącą obowiązek świadczenia tylko po stronie przyrzekającego. Złożenie takiego
    oświadczenia przez Wnioskodawcę powoduje stan jego związania tylko wobec osób, do
    których zostało ono skierowane i zobowiązuje go do spełnienia obiecanego świadczenia
    (nagrody) w razie wykonania czynności wskazanej w tym oświadczeniu. Natomiast, osoby
    będące adresatem przyrzeczenia publicznego, tj. potencjalni Użytkownicy Platformy, nie

    są zobowiązani do żadnego działania, a sam organizator nie ma wobec nich roszczenia o
    wykonanie czynności określonych w treści przyrzeczenia.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym nie mamy więc do czynienia z wzajemnością świadczeń
    pomiędzy Użytkownikami Platformy a Wnioskodawcą. Nie zmienia tego okoliczność, iż w
    celu otrzymania Nagrody Użytkownicy muszą dokonać pewnych czynności polegających
    na zebraniu odpowiedniej liczby punktów. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów
    administracyjnych, przykładowo w wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt II FSK 377
    /18 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
    „Tak więc w opisanej we wniosku o wydanie interpretacji sytuacji nie mamy do czynienia z
    wzajemnością świadczeń skarżącej i uczestników konkursu do „dokonania pewnych
    czynności”, jak twierdził autor skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, zachowanie uczestnika konkursu nie nosi znamion świadczenia
    ekwiwalentnego względem świadczenia skarżącej w postaci przewidzianej w konkursie
    nagrody. W pełni trafne było więc stanowisko Sądu I instancji, że "działanie podlegające na
    spełnieniu wymogów przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania
    świadczenia (nagrody), nie ma charakteru świadczenia wzajemnego. Nie można zatem
    uznać stosunku między organizatorem promocji a uczestnikiem za umowę wzajemną. W
    związku z tym świadczenie spełnianie na rzecz uczestnika ma charakter świadczenia
    nieodpłatnego (s. 7 zaskarżonego wyroku)”.
    Dodatkowo, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 października 2021
    r., sygn. akt II FSK 192/19: „definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza tego, że
    otrzymujący świadczenie musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne
    jest jednak aby w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatnej nie
    wykonywał żadnego świadczenia wzajemnego. Spełnienie zatem wymogów
    przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia (nagrody)
    nie powoduje skutków w postaci świadczenia wzajemnego. Stosunek pomiędzy
    organizatorem konkursu, a jego uczestnikiem nie jest rezultatem umowy wzajemnej.
    Natomiast świadczenie spełniane na rzecz uczestnika konkursu (przekazana nagroda) ma
    charakter świadczenia nieodpłatnego”.
    Użytkownicy nie dokonują zatem żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za
    otrzymane Nagrody. Aktywność Użytkowników na Platformie i spełnienie przewidzianych
    w regulaminie warunków uczestnictwa w szkoleniu i otrzymania punktów nie powoduje
    powstania ekwiwalentnego świadczenia wobec Spółki. Zatem, warunek przekazania
    świadczenia w sposób nieodpłatny należy uznać za spełniony.
    2) Przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy
    Pojęcia „promocji” i „reklamy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o PIT. Zgodnie z
    utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, rozumienia tych pojęć należy
    poszukiwać w znaczeniu potocznym, uznając nadrzędność gramatycznej wykładni prawa.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (https://sjp.pwn.pl/), „reklama" oznacza działanie
    mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub
    do skorzystania z określonych usług, natomiast „promocja" to działania zmierzające do
    zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia.
    Z brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT wynika, że nieodpłatne
    świadczenie ma pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy. Mając
    na uwadze słownikową definicję promocji należy uznać, że otrzymane świadczenie ma
    dotyczyć działań zmierzających do zwiększenia popularności działalności (aktywności)
    świadczeniodawcy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia
    2023 r., sygn. akt II FSK 1138/13, „Działania takie co do zasady skierowane są do
    potencjalnych odbiorców świadczeniodawcy, celem zachęcenia ich do nabycia
    oferowanych przez niego towarów i usług, ale również mogą być nakierowane na wsparcie
    określonych przedsięwzięć".

    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzenie Platformy a następnie przekazywanie Nagród jej
    Użytkownikom w zamian za zdobyte punkty ma związek z promocją lub reklamą
    świadczeniodawcy. Jak wskazano bowiem w opisie zdarzenia przyszłego, celem Platformy
    będzie promocja, edukacja i szkolenie Farmaceutów i Techników z informacji o
    Produktach znajdujących się w ofercie sprzedaży Wnioskodawcy. Platforma będzie
    typowym narzędziem o charakterze reklamowym i szkoleniowym, którego celem będzie
    informowanie Użytkowników o posiadanej w sprzedaży gamie Produktów oraz
    zwiększanie ich świadomości i wiedzy odnośnie tych Produktów. A więc powyższe
    działania mają na celu promowanie Produktów Wnioskodawcy, a w efekcie zachęcenie
    Uczestników do częstszego polecania ich pacjentom.
    Mając na uwadze powyższe, Nagrody wydawane Użytkownikom niewątpliwie mają
    związek z promocją i reklamą Wnioskodawcy, a bardziej szczegółową argumentację w tym
    zakresie przedstawiono w uzasadnieniu do pytania nr 1.
    3) Wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wartość jednej Nagrody za odbyte szkolenia
    dotyczące Produktów na Platformie nie przekroczy 100 zł, Nagroda będzie związana z
    praktyką medyczną lub farmaceutyczną, a także opatrzona znakiem reklamującym
    Wnioskodawcę lub Produkt.
    Dla potrzeb zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o
    PIT, każde świadczenie należy rozpatrywać oddzielnie, a nie jako sumę pojedynczych
    świadczeń otrzymanych w roku podatkowym, gdyż jednorazowa wartość odnosi się do
    pojedynczego świadczenia przyznanego w danym okresie lub za wykonanie określonego
    zadania, a nie do sumy świadczeń przyznanych w roku podatkowym. Stąd, zwolnienie
    przysługuje jeśli pojedyncza wartość świadczenia nie jest wyższa niż 200 zł.
    Z uwagi na okoliczność, że wartość jednej Nagrody nie przekroczy 100 zł, powyższy
    warunek należy uznać za spełniony.
    4) Między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub
    umowa o pracę
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, Platforma skierowana zostanie
    do osób, które nie są związane z Wnioskodawcą stosunkiem pracy oraz nie pozostają z
    nim w stosunku cywilnoprawnym.
    Zatem, w przypadku powstania obowiązku wydania Nagrody Użytkownikowi, nie zostanie
    ona przekazana na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze
    świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Powyższy warunek dla zastosowania
    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT należy więc uznać za spełniony.
    5) Świadczenie musi zaliczać się do przychodów z „innych źródeł” w rozumieniu art. 20
    ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT
    Zgodnie z ustawą o PIT, ustalenie zasad opodatkowania danego przychodu (w tym
    ustalenia czy określone zwolnienie z opodatkowania ma zastosowanie) wymaga, co do
    zasady, określenia do którego ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ustawy o PIT
    przychód ten powinien być kwalifikowany.
    Art. 10 ust. 1 ustawy o PIT ustanawia źródła przychodów, w tym źródło „inne źródła”
    wskazane w pkt 9 ww. przepisu. Ustawa o PIT nie zawiera zamkniętego katalogu
    przychodów z tzw. innych źródeł. Zgodnie z art. 20 ust. 1 tejże ustawy, za przychody z
    innych źródeł uważa się m.in. w szczególności nagrody i inne nieodpłatne świadczenia
    nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użyte w tym przepisie
    sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe
    wyliczenie przychodów, co oznacza, że przysporzenia majątkowe, niezaliczane do
    pozostałych źródeł przychodów stanowią przychody objęte tym przepisem.

    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza stworzyć Platformę
    skierowaną do Farmaceutów oraz Techników, dokonujących czynności w związku z
    działalnością gospodarczą lub zatrudnionych w aptece na podstawie umowy o pracę lub
    umowy cywilnoprawnej. Niemniej, Wnioskodawca zaznacza, że pytanie nr 2 dotyczy
    wyłącznie Użytkowników nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Użytkowników Platformy, którzy nie prowadzą
    działalności gospodarczej, Nagrody, spowoduje powstanie po ich stronie przychodu, który
    powinien zostać zakwalifikowany do przychodów z innych źródeł, wskazanych
    odpowiednio w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
    W szczególności, należy wskazać, że otrzymane świadczenie w postaci Nagrody nie
    powinno zostać zakwalifikowane do innego funkcjonującego na gruncie ustawy o PIT
    źródła przychodów, bowiem odbiorcy Nagrody nie prowadzą działalności gospodarczej,
    nie są pracownikiem Wnioskodawcy, a także nie pozostającą z Wnioskodawcą w stosunku
    cywilnoprawnym.
    Zatem, powyższy warunek dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o
    PIT należy uznać za spełniony.
    Mając na uwadze powyższą argumentację, Spółka stoi na stanowisku, że wydawanie
    Nagród w ramach Platformy szkoleniowej, których wartość jednorazowa nie przekracza
    kwoty 100 zł, osobom fizycznym, które nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są
    pracownikami Spółki, nie są osobami pozostającymi ze Spółką w stosunku
    cywilnoprawnym, korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o
    PIT, a zatem po stronie tych osób nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, wydanie Nagrody
    Użytkownikowi w ramach prowadzonej Platformy o wartości nieprzekraczającej
    jednorazowo 100 zł, przy założeniu, że Użytkownik nie prowadzi działalności gospodarczej,
    nie spowoduje powstania po stronie Spółki obowiązków płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych lub obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o PIT.
    Dodatkowo Wnioskodawca pragnie wskazać, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 24
    kwietnia 2020 r. wydał pozytywną interpretację przepisów prawa podatkowego sygn. 0113-
    KDIPT2- 3.4011.113.2020.1.JŚ w analogicznym stanie faktycznym, w której organ stwierdził,
    że:
      Zatem, przyjmując za Wnioskodawcą, że korzystanie przez Użytkowników z
      Platformy szkoleniowej nie powoduje konieczności ponoszenia przez nich
      jakichkolwiek kosztów, jak również Użytkownicy nie dokonują żadnych świadczeń
      ekwiwalentnych w zamian za otrzymane Nagrody. Aktywność Użytkowników na
      Platformie i spełnienie przewidzianych w regulaminie warunków uczestnictwa w
      szkoleniu i otrzymania punktów nie powoduje powstania ekwiwalentnego
      świadczenia wobec Spółki. W związku z powyższym, jeżeli nieodpłatne świadczenie w
      postaci nagród o niskiej wartości nieprzekraczającej 200 zł zostanie wręczone
      osobom, które nie są z Wnioskodawcą związane żadnym stosunkiem prawnym oraz
      otrzymane świadczenie nie jest uzależnione od dokonania przez otrzymującego
      jakiejkolwiek czynności na rzecz świadczeniodawcy - Wnioskodawcy oraz przyznane
      jest w związku z jego promocją (reklamą) - co wynika z treści wniosku - wówczas
      równowartość świadczeń otrzymanych przez osoby fizyczne nie prowadzące
      działalności gospodarczej, objęta będzie przedmiotowym zwolnieniem, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
      tym samym na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ogólne zasady dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 tej ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c
      , określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Z kolei art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;

      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń.
    Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i
    system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spośród źródeł przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca wymienił tzw.
    „inne źródła”.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 tej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Obowiązki informacyjne
    Na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na

      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Obowiązki płatnika
    Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2383 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z powołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest płatnikiem danego podatku
    rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej dla tego podatku. Ma to swój
    wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie przepisów prawa”. Ustalenie, czy dany
    podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem możliwe jest więc jedynie w oparciu o
    szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w przedmiotowej sprawie – ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W świetle art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych (...).
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
        tzw. samoobliczenie i zapłatę podatku przez płatnika;
        obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
        zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
        organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do
        uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także
        wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz
        wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);

        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń
        z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
        podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art.
        30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z
        zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
        nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
        mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których
      mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego
      promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza
      kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane
      na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą
      w stosunku cywilnoprawnym.
    Zatem, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie
    następujących warunków, tj.:
        świadczenie musi stanowić przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy,
        świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny,
        świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą
        świadczeniodawcy,
        jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać 200 zł,
        świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby
        związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym.

    Niewątpliwie otrzymanie Nagrody przez Użytkownika będzie dla niego przychodem z
    innych źródeł, o którym mowa w cytowanym wcześniej art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji „nieodpłatnego świadczenia”. Zasadne jest
    zatem odwołanie się do znaczenia tego pojęcia ukształtowanego w orzecznictwie
    sądowym.
    Zgodnie z nim nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną
    formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź
    uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).
    Powstanie przychodu ze świadczeń nieodpłatnych należy zatem rozważyć zawsze wtedy,
    gdy podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych otrzymuje bez obowiązku
    świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość
    korzystania z rzeczy lub praw (w szczególności ze środków pieniężnych).
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne
    świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy”.
    Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 grudnia 2008 r.
    sygn. akt II FSK 1361/07, w którym wskazała, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia
    obejmuje nie tylko świadczenie w znaczeniu cywilnym, gdyż w jego zakres wchodzą
    wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawe, których następstwem jest uzyskanie
    korzyści kosztem innego podmiotu, lub też te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar majątkowy czy finansowy.
    W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i ust. 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym, zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego (wyrażonym m. in. w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13), ukształtowane w procesie stanowienia prawa
    rozumienie przepisu może odbiegać od literalnego brzmienia, jeżeli określony, ustalony w
    praktyce, sposób rozumienia treści normatywnej utrwalił się, a zwłaszcza znalazł
    jednoznaczny i autorytatywny wyraz w orzeczeniach Sądu Najwyższego lub NSA. W takim
    przypadku należy uznać, że przepis ma taką właśnie treść, jaką odnalazły w nim te
    najwyższe instancje sądowe.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego odnosi się do
    pracowników. Jednakże zawarte w nim wskazania – odnoszące się do pracowników –
    mogą stanowić wskazówkę przy ustalaniu ewentualnego przychodu z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń dla osób niebędących pracownikami.

    Także w literaturze przedmiotu podnosi się, że „świadczenia nieodpłatne” to szczególnego
    rodzaju świadczenia, w przypadku których otrzymujący odnosi określoną korzyść pod
    tytułem darmym, co oznacza, że nie świadczy nic w zamian. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny tylko wówczas, gdy otrzymujący w związku z wykonanym na jego rzecz
    świadczeniem nie świadczy niczego w zamian ani obecnie, ani też w przyszłości (zob. A.
    Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex 2009).
    W świetle powyższego kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, ażeby
    otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek
    świadczenia wzajemnego.
    Kolejnym warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia jest przekazanie
    nieodpłatnych świadczeń w związku z promocją i reklamą świadczeniodawcy. Przy czym
    podobnie jak pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” - również „promocja” i „reklama” nie
    zostały zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego
    należy poszukiwać rozumienia tych pojęć w znaczeniu potocznym postępując zgodnie z
    utrwaloną linią orzecznictwa sądów, uznając nadrzędność gramatycznej (językowej)
    wykładni prawa.
    I tak, zgodnie z definicją zawartą w „Nowym Słowniku Języka Polskiego” Wydawnictwo
    Naukowe PWN, Warszawa 2002 r. - „reklama” to „rozpowszechnianie informacji o danym
    towarze w celu zwrócenia na niego uwagi i zachęcenia do zakupu; także środki służące do
    tego celu, np. plakaty, ogłoszenia w prasie, radiu i w telewizji”. Z kolei „promocja” to
    „reklamowanie, upowszechnianie, propagowanie czegoś” np. promocja książki, filmu.
    „Promocja” to również „sprzedaż po obniżonej cenie lansująca nowy towar” np. promocja
    ozdób choinkowych do końca grudnia.
    Następnymi warunkami zastosowania przedmiotowego zwolnienia jest, aby między
    świadczeniodawcą a świadczeniobiorcą nie istniał stosunek cywilnoprawny lub stosunek
    pracy oraz aby jednorazowa wartość nie przekraczała 200 zł.
    Państwa obowiązki
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
      1. zamierzają Państwo stworzyć Platformę skierowaną do magistrów oraz techników
        farmacji dokonujących czynności fachowych w związku z działalnością gospodarczą
        lub zatrudnionych w aptece na podstawie umowy o pracę lub umowy
        cywilnoprawnej;
      2. celem Platformy będzie edukacja i szkolenie Farmaceutów i Techników na temat
        Produktów znajdujących się w Państwa ofercie sprzedaży;
      3. Platforma będzie typowym narzędziem o charakterze reklamowym i szkoleniowym,
        którego celem będzie informowanie Użytkowników o posiadanej w sprzedaży
        gamie Produktów oraz zwiększanie ich świadomości i wiedzy odnośnie tych
        Produktów;
      4. korzystanie z Platformy będzie dobrowolne oraz nie będzie powodować konieczności
        ponoszenia przez użytkowników jakichkolwiek kosztów;
      5. za udział w szkoleniach można zdobywać punkty wymieniane później na Nagrody;
      6. wartość jednej Nagrody nie przekroczy 100 zł;
      7. planują Państwo zlecić obsługę techniczną związaną z zakupem i dostarczaniem
        nagród podmiotowi zewnętrznemu;
      8. nie wykluczacie Państwo jednak, że nie dokonacie zlecenia obsługi technicznej
        związanej z nabywaniem oraz dostarczaniem nagród.

    Powzięli Państwo wątpliwość, czy w związku z wydaniem takiej nagrody Użytkownikowi,
    który nie prowadzi działalności gospodarczej, będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika
    lub obowiązki informacyjne.
    W związku z faktem, że planujecie Państwo zlecić obsługę techniczną nabywania i
    dostarczania nagród podmiotowi zewnętrznemu, jak również ww. czynności wykonywać
    będziecie samodzielnie, należy zatem rozpatrzeć dwie odrębne sytuacje – wydanie nagród
    przez podmiot zewnętrzny i przez Państwa.
    W świetle przedstawionych wcześniej regulacji płatnikami są podmioty, które w momencie
    powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika (w
    postaci np. wydanej nagrody) lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego
    majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych środków pieniężnych). Nie ma znaczenia,
    kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz na czyje zlecenie
    przeprowadzana jest akcja promocyjna (konkurs).
    Wydawanie nagród przez Państwa
    Wskazali Państwo, że korzystanie przez Użytkowników z Platformy szkoleniowej nie
    powoduje konieczności ponoszenia przez nich jakichkolwiek kosztów, jak również
    Użytkownicy nie dokonują żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymane
    Nagrody. Ponadto - aktywność Użytkowników na Platformie i spełnienie przewidzianych w
    regulaminie warunków uczestnictwa w szkoleniu i otrzymania punktów nie powoduje
    powstania wobec Państwa ekwiwalentnego świadczenia.
    W związku z powyższym, jeżeli nieodpłatne świadczenie w postaci nagród o niskiej
    wartości nieprzekraczającej 200 zł zostanie wręczone przez Państwa osobom, które nie są
    związane z Państwem żadnym stosunkiem prawnym oraz otrzymane świadczenie nie jest
    uzależnione od dokonania przez otrzymującego jakiejkolwiek czynności na Państwa rzecz
    jako świadczeniodawcy oraz przyznane jest w związku z jego promocją (reklamą) – co
    wynika z treści wniosku – wówczas równowartość świadczeń otrzymanych przez osoby
    fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej, objęta będzie przedmiotowym
    zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Powyższe nie spowoduje po Państwa stronie obowiązków płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych i obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w sytuacji, gdy samodzielnie będą Państwo koordynować
    proces wydawania nagród użytkownikom jest prawidłowe.
    Wydawanie nagród przez koordynatora
    Z opisu sprawy wynika, że planujecie Państwo zlecić obsługę techniczną związaną z
    zakupem oraz dostarczeniem Nagród do Użytkowników podmiotowi zewnętrznemu
    (dalej: „Koordynator”). W przypadku skorzystania z usług Koordynatora, Nagrody będą
    wydawane Użytkownikom bezpośrednio przez Koordynatora, jednakże ciężar
    ekonomiczny związany z zakupem Nagród będzie ciążyć na Wnioskodawcy, ponieważ na
    koniec każdego miesiąca Koordynator obciąży Spółkę kosztem Nagród za pomocą
    odpowiedniego dokumentu (np. notą księgową lub fakturą).
    Skoro jednak – jak już zostało wcześniej wskazane – dla ustalenia osoby płatnika istotne
    jest to jaki podmiot wydaje nagrodę – to w sytuacji, gdy zlecą Państwo wydanie nagrody
    podmiotowi zewnętrznemu – to ewentualne obowiązki płatnika lub obowiązki
    informacyjne nie będą spoczywały na Państwu, lecz na podmiocie zewnętrznym.
    Brak obowiązków płatnika lub informacyjnych po Państwa stronie jest przy tym niezależny
    od możliwości zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem w tej kwestii Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej i powołanych
    wyroków sądów wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.