Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-267/13-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-03
Teza: 1)Czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym zamierzona sprzedaż lokalu będzie sprzedażą zwolnioną z podatku VAT, oraz czy prócz aktu notarialnego konieczne będzie wystawienie faktury VAT „zw”? 2)Jeżeli zamierzona sprzedaż nie byłaby zwolniona z podatku VAT, to jaka stawkę VAT należałoby przyjąć, 8%, czy też 23% ?
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; lokal-lokal mieszkalny; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2013 r. (data wpływu 5 kwietnia 2013 r.) uzupełnionym pismem 5 czerwca 2013 r. (data wpływu 6 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży lokalu mieszkalnego i obowiązku wystawienia faktury – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży lokalu mieszkalnego i obowiązku wystawienia faktury. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W styczniu 2014 roku Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży lokalu mieszkalnego w budynku przy ulicy.

Budynek ten wybudowano w 1952 roku jako budynek mieszkalny, z parterem przeznaczonym na biura firmy melioracyjnej - dzisiaj istniejącej jeszcze. Taki stan budynku trwał do 1965 roku. W latach 1966 - 1967 przekształcono parter tego budynku na mieszkania, które zamieszkałe były do roku 1995. W latach 1995 - 1997 firma dokonała remontu i w roku 1997 dokonała sprzedaży całości budynku z przeznaczeniem na mieszkania.

Dnia 17 października 1997 roku, Wnioskodawczyni nabyła na zasadzie współwłasności, ½ lokalu mieszkalnego na parterze tego budynku. Cena nabycia lokalu zawierała w sobie dwa składniki:

1.  Cenę nabycia lokalu wraz z prawem współwłasności części całego budynku mieszkalnego.
2.  Cenę prawa współużytkowania wieczystego działki.

Po wykonaniu w roku 1997 nowego wejścia od strony ulicy, Wnioskodawczyni przejęła wyżej wymienioną nieruchomość do użytkowania pod działalność usługową, którą prowadzi pod tym adresem do chwili obecnej.

W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT, jednakowoż z tytułu zakupu tego lokalu nie przysługiwało Zainteresowanej prawo odliczenia podatku VAT, gdyż zgodnie z notarialnym oświadczeniem sprzedającego, firmy jako podatnika podatku VAT, sprzedaż ta opodatkowana była stawka 0%.

Dnia 13 czerwca 2008 r., w ramach prawa pierwokupu, Wnioskodawczyni nabyła drugą połowę wyżej wymienionego lokalu, który w latach 1997 do 2008 dwukrotnie zmieniał właścicieli prowadzących w nim działalność usługowo - handlową. Od zakupu tej części Wnioskodawczyni również nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Tę część Zainteresowana wynajmuje w ramach prywatnego najmu od lipca 2008 roku. Z tytułu najmu wystawia faktury VAT ze stawką 23%.

Obie części Wnioskodawczyni amortyzuje metodą uproszczoną, prowadząc książkę przychodów i rozchodów. Lokal ten nie jest w ewidencji środków trwałych.

W lutym 2003 roku, czyli ponad 10 lat temu, Wnioskodawczyni zakończyła modernizację części lokalu nabytego w roku 1997, odliczając VAT od zakupu materiałów potrzebnych do remontu. Wydatki wówczas poniesione przekroczyły 30% wartości nabycia części lokalu. Druga część lokalu, nabyta w roku 2008, po dzień dzisiejszy nie wymagała większych nakładów, za wyjątkiem prac kosmetycznych, których koszty nie przekraczały 30% wartości początkowej obiektu w chwili nabycia.

W piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r., stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, iż jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawczyni odnosząc się do części lokalu mieszkalnego nabytego w roku 1997 wskazała, że w rozumieniu art. 2 pkt 14 b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zamierzona dostawa tej części lokalu dokonana będzie w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż w latach 1997 - 2003 Wnioskodawczyni dokonywała stopniowego ulepszania tej części lokalu, a łączne wydatki poniesione w latach 1997 - 2003 na ulepszenie przekroczyły 30% jego wartości początkowej. Ta część lokalu, w stanie ulepszonym, była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do czynności opodatkowanych przez okres przekraczający 5 lat. Od zakończenia ulepszeń w lutym 2003 roku, aż po dzień dzisiejszy włącznie, czyli już ponad 10 lat, Zainteresowana prowadzi w tym lokalu działalność usługową jako zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do części lokalu mieszkalnego nabytego w roku 2008, Wnioskodawczyni wskazała, iż tę część lokalu, wynajmuje w ramach prywatnego najmu od lipca 2008 roku.

Najemcami tej części lokalu byli w tym czasie:

*   w latach od 2008 do 2009 - Bank

*   w roku 2010 - X

*   od lutego 2011 do dnia dzisiejszego włącznie - Zakład fryzjerski.

Wszyscy najemcy prowadzili aktywną działalność usługową. Przedmiotowe nabycie tej części lokalu, którego na zasadach współwłasności Wnioskodawczyni była współwłaścicielką nastąpiło w ramach pierwokupu od osoby fizycznej. Osoba ta prowadziła w tej części lokalu działalność handlową i była podatnikiem VAT. Sprzedaż tej części lokalu nie była udokumentowana fakturą VAT. Wnioskodawczyni nie znane są przesłanki niewystawienia faktury VAT przez sprzedającego. Zainteresowana przypuszcza jedynie, iż była to sprzedaż korzystająca ze zwolnienia przedmiotowego z podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym zamierzona sprzedaż lokalu będzie sprzedażą zwolnioną z podatku VAT, oraz czy prócz aktu notarialnego konieczne będzie wystawienie faktury VAT „zw”?
2.  Jeżeli zamierzona sprzedaż nie byłaby zwolniona z podatku VAT, to jaka stawkę VAT należałoby przyjąć, 8%, czy też 23% ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a, oraz art. 43 ust 7a:

*   zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a)

Zamierzona przez Wnioskodawczynię sprzedaż nieruchomości nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż pierwszym zasiedleniem było już objęcie we władanie i użytkowanie lokalu przez firmę, a szczególnie objęcie we władanie i użytkowanie parteru wyżej wymienionego obiektu w roku 1952. W związku z tym sprzedaż będzie zwolniona z podatku VAT.

Gdyby nawet pierwszym zasiedleniem było objęcie we władanie i użytkowanie pierwszej części tego lokalu w dniu kupna przez Wnioskodawczynię w roku 1997, to zamierzona sprzedaż w styczniu 2014 nie stanowiłaby dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia i tym samym byłaby zwolniona z podatku VAT.

Zarazem również zamierzona sprzedaż drugiej części lokalu, nabytego przez Wnioskodawczynię w roku 2008, nie stanowiłaby sprzedaży w ramach pierwszego zasiedlenia i również byłaby zwolniona z podatku VAT.

*   zgodnie z art. 43 ust. l pkt 10 lit. b)

W każdej z powyżej zaistniałych sytuacji, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a zamierzoną dostawą lokalu w styczniu 2014 r. upłynął oraz upłynie okres dłuższy niż okres 2 lat.

*   zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a) lit. a)

W żadnej z części nabytych wyżej wymienionego lokalu, nie przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Czyli dostawa lokalu będzie zwolniona z podatku VAT niezależnie od pkt 10 a) oraz b).

*   zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a) lit. b)

W okresie od października 1997 do lutego 2003 Wnioskodawczyni ponosiła koszty na ulepszenie lokalu, odliczając w tym czasie VAT od wydatków z tym związanych. Wydatki przekroczyły wówczas 30% wartości początkowej,

jednakowoż,

*   zgodnie z art. 43 ust. 7a

Warunek, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b), nie ma zastosowania, i dostawa lokalu będzie zwolniona z podatku VAT, ze względu na wykorzystywanie lokalu przez okres przekraczający 5 lat do czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uznałaby zamierzoną sprzedaż lokalu jako sprzedaż zwolniona z podatku VAT, bez konieczności wystawienia faktury VAT „zw”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w styczniu 2014 roku Wnioskodawczyni, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zamierza dokonać sprzedaży lokalu mieszkalnego w budynku. Budynek ten wybudowano w 1952 roku jako budynek mieszkalny, z parterem przeznaczonym na biura firmy melioracyjnej - dzisiaj istniejącej jeszcze pod nazwą. Taki stan budynku trwał do 1965 roku. W latach 1966 - 1967 przekształcono parter tego budynku na mieszkania, które zamieszkałe były do roku 1995. W latach 1995 - 1997 firma dokonała remontu i w roku 1997 dokonała sprzedaży całości budynku z przeznaczeniem na mieszkania. Dnia 17 października 1997 roku, Wnioskodawczyni nabyła na zasadzie współwłasności, ½ lokalu mieszkalnego na parterze tego budynku.

Cena nabycia lokalu zawierała w sobie dwa składniki:

1.  Cenę nabycia lokalu wraz z prawem współwłasności części całego budynku mieszkalnego.
2.  Cenę prawa współużytkowania wieczystego działki.

Po wykonaniu w roku 1997 nowego wejścia od strony ulicy, Wnioskodawczyni przejęła wyżej wymienioną nieruchomość do użytkowania pod działalność usługową, którą prowadzi pod tym adresem do chwili obecnej. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT, jednakowoż z tytułu zakupu tego lokalu nie przysługiwało Zainteresowanej prawo odliczenia podatku VAT, gdyż zgodnie z notarialnym oświadczeniem sprzedającego, firmy jako podatnika podatku VAT, sprzedaż ta opodatkowana była stawka 0%. Dnia 13 czerwca 2008 r., w ramach prawa pierwokupu, Wnioskodawczyni nabyła drugą połowę wyżej wymienionego lokalu, który w latach 1997 do 2008 dwukrotnie zmieniał właścicieli prowadzących w nim działalność usługowo - handlową. Od zakupu tej części Wnioskodawczyni również nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Tę część Zainteresowana wynajmuje w ramach prywatnego najmu od lipca 2008 roku. Z tytułu najmu wystawia faktury VAT ze stawką 23%. W lutym 2003 roku, czyli ponad 10 lat temu, Wnioskodawczyni zakończyła modernizację części lokalu nabytego w roku 1997, odliczając VAT od zakupu materiałów potrzebnych do remontu. Wydatki wówczas poniesione przekroczyły 30% wartości nabycia części lokalu. Druga część lokalu, nabyta w roku 2008, po dzień dzisiejszy nie wymagała większych nakładów, za wyjątkiem prac kosmetycznych, których koszty nie przekraczały 30% wartości początkowej obiektu w chwili nabycia.

Ponadto Wnioskodawczyni odnosząc się do części lokalu mieszkalnego nabytego w roku 1997 wskazała, że w rozumieniu art. 2 pkt 14 b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zamierzona dostawa tej części lokalu dokonana będzie w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż w latach 1997 - 2003 Wnioskodawczyni dokonywała stopniowego ulepszania tej części lokalu, a łączne wydatki poniesione w latach 1997 - 2003 na ulepszenie przekroczyły 30% jego wartości początkowej. Ta część lokalu, w stanie ulepszonym, była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do czynności opodatkowanych przez okres przekraczający 5 lat. Od zakończenia ulepszeń w lutym 2003 roku, aż po dzień dzisiejszy włącznie, czyli już ponad 10 lat, Zainteresowana prowadzi w tym lokalu działalność usługową.

Odnosząc się do części lokalu mieszkalnego nabytego w roku 2008, Wnioskodawczyni wskazała, iż tę część lokalu, wynajmuje w ramach prywatnego najmu od lipca 2008 roku. Wszyscy najemcy prowadzili aktywną działalność usługową. Przedmiotowe nabycie tej części lokalu, którego na zasadach współwłasności Wnioskodawczyni była współwłaścicielką nastąpiło w ramach pierwokupu od osoby fizycznej. Osoba ta prowadziła w tej części lokalu działalność handlową i była podatnikiem VAT. Sprzedaż tej części lokalu nie była udokumentowana fakturą VAT. Wnioskodawczyni nie znane są przesłanki niewystawienia faktury VAT przez sprzedającego. Zainteresowana przypuszcza jedynie, iż była to sprzedaż korzystająca ze zwolnienia przedmiotowego z podatku od towarów i usług.

Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż dostawa części lokalu mieszkalnego nabytego w 1997 roku - jak wskazała Wnioskodawczyni - będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wynika z okoliczności sprawy nie doszło do wydania tej części lokalu mieszkalnego do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu po jego ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej. Wobec powyższego dostawa tej części lokalu mieszkalnego nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z powyższym, należy rozważyć, czy w stosunku do dostawy tej części lokalu mieszkalnego możliwe jest zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Wnioskodawczyni wskazała, iż przy nabyciu tej części lokalu mieszkalnego nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz pomimo, iż Zainteresowana ponosiła wydatki na ulepszenie, przekraczające 30% wartości początkowej, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to zmodernizowana części lokalu mieszkalnego była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do czynności opodatkowanych przez okres przekraczający 5 lat. Wobec powyższego dostawa części lokalu mieszkalnego nabytego w 1997 roku będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 43 ust. 7a ustawy.

Z kolei ustosunkowując się do części lokalu mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawczynię w 2008 roku stwierdzić należy, iż dostawa tej części lokalu mieszkalnego - jak wynika z opisu sprawy - nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Do pierwszego zasiedlenia tej części lokalu mieszkalnego doszło z chwilą oddania go w najem. Ponadto, okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą tej części lokalu mieszkalnego będzie dłuższy niż dwa lata. Wobec powyższego dostawa części lokalu mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawczynię w 2008 roku będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Reasumując, planowana dostawa lokalu mieszkalnego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, przy czym w części nabytej w 2008 roku zastosowanie znajdzie zwolnienie, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, natomiast w części nabytej w 1997 roku przysługiwać będzie zwolnienie w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 43 ust. 7a ustawy.

Wobec powyższego wskazać należy, że jakkolwiek Wnioskodawczyni wywodzi prawidłowy skutek prawny, iż dla sprzedaży lokalu mieszkalnego ma zastosowanie zwolnienie, to jednak Zainteresowana oparła swoje stanowisko na innych argumentach niż tut. Organ. Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży lokalu mieszkalnego należało uznać je za nieprawidłowe.

W związku z uznaniem, iż planowana dostawa lokalu mieszkalnego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, odpowiedź na pytanie nr 2, które zostało postawione pod warunkiem negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku ORD-IN, stała się bezprzedmiotowa.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku wystawienia faktury, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z kolei zgodnie z ust. 4 cyt. wyżej artykułu podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż obowiązek wystawienia faktury nie zależy od tego, czy dana transakcja korzysta ze zwolnienia przedmiotowego czy też nie. A zatem pomimo, że przedmiotowa dostawa będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego od podatku, to Wnioskodawczyni, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, będzie zobowiązana wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż lokalu mieszkalnego. Jedynie w przypadku, gdy nabywcą lokalu, o którym mowa we wniosku, będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do wystawienia faktur. Jednakże na żądanie tej osoby Wnioskodawczyni winna będzie tę sprzedaż udokumentować fakturą.

Oceniając stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie obowiązku wystawienia faktur należało również uznać je za nieprawidłowe, bowiem Wnioskodawczyni wiąże brak obowiązku wystawienia faktur z okolicznością zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy dokonanej sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.