Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.619.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży szybu windowego na
rzecz kontrahenta będącego polskim podatnikiem podatku od
wartości dodanej oraz osób fizycznych lub kontrahentów
niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
miejsce-miejsce opodatkowania
montaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów instalowanych lub montowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy transakcji sprzedaży szybu windowego na rzecz kontrahenta będącego polskim
    podatnikiem podatku od wartości dodanej oraz osób fizycznych lub kontrahentów
    niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 listopada 2025 r. (data wpływu 12 listopada 2025
    r.) oraz pismem z 15 listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą (dalej zwanym również „spółką”) jest spółka (spółka s.r.o., tj. odpowiednik
    polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) zarejestrowana na terytorium Czech.
    Spółka jest czeskim podatnikiem podatku od wartości dodanej oraz jest pod tym
    numerem zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. W związku z
    planami poszerzenia działalności o sprzedaż swoich produktów na terytorium Polski,
    spółka otrzymała numer NIP na terytorium Polski i jest zarejestrowana na potrzeby
    podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca nie posiada siedziby ani oddziału (stałego
    miejsca prowadzenia działalności) na terytorium Polski, zakłady są umieszone na
    terytorium Czech, w związku z powyższym nie jest polskim rezydentem podatkowym w
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji szybów windowych.
    Produkcja szybu polega na stworzeniu konstrukcji z profili stalowych (stalowy szkielet
    szybu). Konstrukcja taka jest cynkowana ogniowo oraz lakierowana. Szyby windowe są
    dopasowane do projektu klienta (dalej zwanego również „zamawiającym” lub
    „inwestorem”), czyli są dopasowane do wymagań konstrukcji budynku (wielkość oraz
    sposób montażu – na zewnątrz lub wewnątrz budynku), wymagań odnośnie do koloru,
    rodzaju użytych okładzin. Spółka nie dostarcza kabin windowych ani silników windy w
    związku z powyższym kupujący również powinien przekazać informacje odnośnie do
    wymagań technicznych producenta powyższych urządzeń, tak aby szyb windowy spełniał
    te wytyczne. W związku z rozmiarami produktu nie jest on transportowany w całości, a jest
    transportowany z terytorium Czech do miejsca docelowego w częściach i tam jest
    składany do postaci finalnego produktu (montaż towaru nie wymaga specjalistycznej
    wiedzy i byłby możliwy do wykonania we własnym zakresie korzystając z dołączonej
    instrukcji/specyfikacji).
    Klienci często wymagają by tego typu szyby windowe były oszklone. Spółka w tym celu
    zamawia szyby od firm znajdujących się w niedalekiej odległości od miejsca finalnego
    montażu i na terytorium Polski również będzie działać w ten sam sposób.
    Do obowiązków zamawiającego należy przygotowanie: terenu do rozładunku ciężarówek,
    ścian budynku oraz podłoża do montażu szkieletu szybu, zaplecza bhp oraz zabezpieczeń
    przeciwpożarowych, rusztowania zgodnie z zaleceniami spółki. Wnioskodawca nie
    odpowiada za zabezpieczenie dostępu do miejsca montażu osobom postronnym,
    podłączenia elektryczne, nadzór po zakończonych pracach spawalniczych (zgodnie z
    przepisami przeciwpożarowymi), sprzątanie miejsca montażu, naprawy malarskie i
    tynkarskie po montażu.
    Należy zauważyć, że montaż dotyczy danej nieruchomości znajdującej się na terytorium
    Polski, gdyż szyb pod względem np. wysokości czy sposobu zakotwienia jest związany z
    nieruchomością. Natomiast technicznie szyb odpowiada danemu rodzajowi windy oraz
    kolorystycznie odpowiada wymogom klienta. Zatem w późniejszym okresie klient może
    taki szyb przenieść do miejsca w którym użyje tej samej windy o ile wysokość i technika
    montażu będzie podobna. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że do zadań
    Wnioskodawcy należy jedynie przygotowanie stalowego szkieletu szybu (na terytorium
    Czech), transport do miejsca docelowego oraz montaż poszczególnych elementów szybu
    windy na miejscu (spawanie elementów).
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że Wnioskodawca na terytorium:

    1) Czech:
      Produkuje szyb windowy. Produkcja szybu polega na jego zaprojektowaniu oraz
      stworzeniu konstrukcji z profili stalowych (stalowy szkielet szybu) - konstrukcja musi
      spełniać wymagania klienta, ale również musi być tak podzielona, by przewieźć ją z
      czeskiego zakładu na miejsce montażu. Dobierany jest również materiał
      antywibracyjny. Dodatkowo konstrukcja jest cynkowana i lakierowana.
    2) Polski:
      Konstrukcja jest dostarczana na terytorium Polski w miejsce przygotowane przez
      zamawiającego. Wnioskodawca nie odpowiada za przygotowanie: terenu do
      rozładunku ciężarówek, ścian budynku oraz podłoża do montażu szkieletu szybu,
      zaplecza bhp oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych, rusztowania. Dodatkowo
      wnioskodawca nie odpowiada za sprzątanie po pracach i usuwanie odpadów (jest to
      obowiązek inwestora). Spółka nie ma udziału w kosztach ubezpieczenia budowy, czy
      ochrony placu budowy (jest to obowiązek inwestora).
      Jedynym obowiązkiem spółki jest montaż szybu zgodnie z wcześniej (na terytorium
      Czech) przygotowaną dokumentacją techniczną (projektem) - który jest również znany
      inwestorowi. Montaż polega na złożeniu poprzez spawanie lub skręcanie
      poszczególnych elementów szybu. Konstrukcja jest umieszczana na podłożu
      przygotowanym przez inwestora. Cała konstrukcja jest kotwiona do budynku
      autorskim systemem spółki - oznacza to, że konstrukcja jest skręcana do ścian
      budynku (nie jest stale związana z budynkiem).
      W przypadku, gdy inwestor zamówił przeszklony szyb, spółka zamawia w swoim
      imieniu przeszklenia (zgodnie z polityką spółki są to dostawcy lokalni), które są
      dostarczane na miejsce budowy i montowane przez wnioskodawcę w konstrukcji
      szybu windy.
    Wnioskodawca - stosując praktykę ze sprzedaży do innych krajów UE - planuje przy
    sprzedaży na fakturach wykazać numer NIP nadany na terytorium Czech.
    Kontrahenci, o których mowa w pytaniu nr 2 złożonego wniosku ORD-IN, to podmioty,
    które nie mają obowiązku rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Towary są transportowane lub wysyłane przez Państwa lub na Państwa rzecz. Transport
    elementów szybu z terytorium Czech jest organizowany przez Wnioskodawcę. Transport
    przeszkleń będzie organizowany przez ich producenta, natomiast zakup przeszkleń (w tym
    ich transport) jest dokonywany na rzecz Wnioskodawcy.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że odpowiedzialność za towar w transporcie
    jest po stronie Wnioskodawcy.
    Całkowita wartość dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium
    państwa członkowskiego, innego niż miejsce siedziby, realizowana przez Wnioskodawcę,
    jak i wartość usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych świadczonych na
    rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2 ustawy VAT, liczona łącznie dla
    wszystkich państw członkowskich, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej,
    nie przekroczy w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty
    10 000 euro lub jej równowartości (42 000 zł w Polsce). Wnioskodawca nie prowadzi takiej
    sprzedaży w związku z czym, nie przekracza danego limitu.
    Pytania
    Czy w świetle przestawionego stanu faktycznego oraz polskimi regulacjami w zakresie
    podatku od towarów i usług, w tym w szczególności art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm. – dalej
    zwana „uptu”):

    1) Sprzedaż wyżej wspomnianego szybu windowego na rzecz polskiego kontrahenta,
      który jest podatnikiem podatku od wartości dodanej oraz jest pod tym numerem
      zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych będzie rozliczana jako
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru przez nabywcę?
    2) Sprzedaż rzeczonego szybu windowego dokonywana na rzecz osób fizycznych w
      Polsce lub przedsiębiorców niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej lub
      /i nieposiadających numer identyfikacji podatkowej zarejestrowanego na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych, będzie opodatkowane przez Wnioskodawcę
      właściwą polską stawką podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 str. 1 z późn. zm.), nie
    regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa
    można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu
    widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy
    wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne
    elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który
    nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej
    czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem
    ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako
    jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do
    zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu
    powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od
    towarów i usług (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z dnia 31 października 2023 r. 0111-KDIB3-3.4012.272.2023.3.MW).
    Nie ulega wątpliwości, że w przypadku czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę
    można wyróżnić elementy takie jak produkcja i sprzedaż wyrobu gotowego oraz jego
    transport i złożenie. W przedmiotowej sprawie nie można stwierdzić, że usługi transportu
    czy złożenia stanowią cel sam w sobie. Największą wartość oraz czasochłonność zajmuje
    proces produkcji, do którego potrzebna jest specjalistyczna wiedza. W związku z
    powyższym w celu ustalenia miejsca świadczenia będą rozpatrywane przepisy Działu V
    Rozdziału 1 uptu, a nie rozdziału 3.
    Przepisy art. 22 w ust. 1 uptu wyróżniają dwie sytuacje, w których towary są
    transportowane do nabywcy przez dokonującego ich dostawy. W art. 22 ust. 1 pkt 2 uptu
    ustawodawca wymienił towary, które są instalowane lub montowane przez dokonującego
    ich dostawy : „Miejscem dostawy towarów jest w przypadku (...) towarów, które są
    instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez
    dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym
    towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
    czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
    zgodnie z jego przeznaczeniem”.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.pwn.pl), „montaż”
    to składanie maszyn, aparatów, urządzeń, itp. z gotowych części, zakładanie, instalowanie
    urządzeń technicznych. Takie rozumienie powyższych terminów podzielają również
    organy podatkowe. Zgodnie z opinią wyrażoną przez organ podatkowy w postępowaniu
    toczonym przed WSA w Krakowie w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 6 maja 2011
    r. (I SA/Kr 1973/10, LEX nr 990970) „montaż” to składanie maszyn czy urządzeń z gotowych
    części w jedną całość, czyli jest to proces łączenia elementów składowych w gotowy wyrób.

    Przywołany przepis wskazuje jedynie, że nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
    czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
    zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Jako „proste czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające funkcjonowanie danego
    towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem,
    a contrario, za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają
    pewnych wiadomości (umiejętności) specjalnych co do zasady znanych przede wszystkim
    dostawcy montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu (tak, przykładowo:
    indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 24 września 2021 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.317.2021.2.MR, interpretacja z 6
    listopada 2020 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.299.2020.2.RD).
    W związku z powyższym przez „proste czynności” należy rozumieć działania umożliwiające
    funkcjonowanie danego towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we
    własnym zakresie. Zatem, za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które
    wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy
    montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu (interpretacja Indywidualna Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 sierpnia 2024 r. 0114-KDIP1-2.4012.232.2024.2.
    GK). Dlatego proces montażu wykonywany przez Wnioskodawcę należy uznać za prostą
    czynność, gdyż specjalistycznej wiedzy wymaga produkcja i planowanie elementów, a nie
    proces ich spawania i przykręcenia (do wykonanych mocowań przez inwestora) na
    miejscu, gdyż na podstawie gotowego projektu mógłby tego dokonać kontrahent.
    Wskazuje również na to fakt, iż to po stronie inwestora jest obowiązek zapewnić właściwe
    warunki techniczne montażu, czyli inwestor musi wykonać specjalistyczne prace na danej
    budowie na swoją rzecz.
    W myśl art. 22 ust 1 pkt 1 uptu „Miejscem dostawy towarów jest w przypadku: towarów
    wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez
    osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu do nabywcy”.
    Zgodnie z art. 25 uptu „1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za
    dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w
    momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. 2. Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w
    przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym
    nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów
    transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary
    znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa
    członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:
    1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
    znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
    2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym
    towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na
    zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o
    której mowa w dziale XII.”
    W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę fakt, że Spółka będzie spełniać warunki z
    art. 42 ust. 1 uptu należy stwierdzić, że odnośnie pytania numer 1 transakcja zostanie
    wykazana przez Wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowa dostawa w deklaracji czeskiej
    oraz jako sprzedaż poza terytorium kraju w pliku JPK polskim.
    W odniesieniu do pytania numer 2, Wnioskodawca twierdzi, że nie będzie spełniona
    przesłanka z art. 42 ust. 1 pkt 1 uptu, a tym samym transakcja nie będzie rozpoznana jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa, a jako sprzedaż opodatkowana właściwą stawką na
    terytorium Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji
    zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Dostawa towarów została określona w art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Przy czym, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w
      przypadku, gdy dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju stanowiłaby dostawę
      towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    W myśl art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub
      montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich
      dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są
      instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
      czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
      zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku gdy towary będące
    przedmiotem transakcji przeznaczone są do zainstalowania lub mają być zmontowane
    przez dostawcę lub w jego imieniu, miejscem ich dostawy (a więc i opodatkowania) jest
    miejsce, w którym nastąpi montaż lub instalacja. Przy czym montaż lub instalacja nie
    powinna stanowić prostej czynności umożliwiającej funkcjonowanie montowanego
    towaru.
    Przy czym wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęć „montaż lub instalacja”, niemniej jednak stosownie do cytowanego art. 22 ust. 1 pkt
    2 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających
    funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Jako „proste czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające funkcjonowanie danego
    towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem,
    za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej
    wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub
    instalowanego towaru/sprzętu.
    Strony transakcji mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych
    przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Co do
    zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy dwa lub więcej
    świadczeń są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie
    gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie
    te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania
    przepisów ustawy. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności,
    prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na
    które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za
    pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego
    zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie
    traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel
    świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie
    można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego.
    Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia
    kompleksowego.
    Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też
    kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r.
    w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27
    października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v
    Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem

    dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa
    do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy
    lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów.
    Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach
    takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka z siedzibą w Czechach jest czeskim
    podatnikiem podatku od wartości dodanej oraz jest tam zarejestrowana na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka nie posiada siedziby ani oddziału (stałego
    miejsca prowadzenia działalności) na terytorium Polski. Spółka posiada polski numer NIP
    oraz jest zarejestrowana na potrzeby podatku od wartości dodanej w Polsce. Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji szybów windowych.
    Produkcja szybu odbywa się na terytorium Czech i polega na stworzeniu konstrukcji z
    profili stalowych (stalowy szkielet szybu). Konstrukcja taka jest cynkowana ogniowo oraz
    lakierowana. Szyby windowe są dopasowane do projektu klienta, czyli są dopasowane do
    wymagań konstrukcji budynku (w zakresie wielkości oraz sposobu montażu – na zewnątrz
    lub wewnątrz budynku), wymagań odnośnie koloru, rodzaju użytych okładzin. Spółka nie
    dostarcza kabin windowych ani silników windy, w związku z powyższym klient powinien
    również przekazać informacje odnośnie wymagań technicznych producenta powyższych
    urządzeń, tak aby szyb windowy spełniał te wytyczne.
    W związku z rozmiarami produktu (szybu) nie jest on transportowany w całości, a jest
    transportowany z terytorium Czech do miejsca docelowego w częściach i tam jest
    składany do postaci finalnego produktu. Konstrukcja jest dostarczana na terytorium Polski
    w miejsce przygotowane przez klienta. Spółka nie odpowiada za przygotowanie: terenu do
    rozładunku ciężarówek, ścian budynku oraz podłoża do montażu szkieletu szybu, zaplecza
    bhp oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych, rusztowania. Spółka nie odpowiada za
    zabezpieczenie dostępu do miejsca montażu osobom postronnym, podłączenia
    elektryczne, nadzór po zakończonych pracach spawalniczych (zgodnie z przepisami
    przeciwpożarowymi), sprzątanie miejsca montażu, naprawy malarskie i tynkarskie po
    montażu. Dodatkowo Spółka nie odpowiada za usuwanie odpadów, ani nie ma udziału w
    kosztach ubezpieczenia budowy, czy ochrony placu budowy.
    W przypadku, gdy klient zamówił przeszklony szyb, Spółka zamawia w swoim imieniu
    przeszklenia (zgodnie z polityką spółki są to dostawcy lokalni), które są dostarczane na
    miejsce budowy i montowane przez Spółkę w konstrukcji szybu windy.
    Jedynym obowiązkiem Spółki jest montaż szybu zgodnie z wcześniej (na terytorium Czech)
    przygotowaną dokumentacją techniczną (projektem) - który jest również znany klientowi.
    Montaż polega na złożeniu poprzez spawanie lub skręcanie poszczególnych elementów
    szybu. Konstrukcja jest umieszczana na podłożu przygotowanym przez klienta. Cała
    konstrukcja jest kotwiona do budynku autorskim systemem Spółki - oznacza to, że
    konstrukcja jest skręcana do ścian budynku (nie jest stale związany z budynkiem). Montaż
    dotyczy danej nieruchomości znajdującej się na terytorium Polski, gdyż szyb pod
    względem np. wysokości czy sposobu zakotwienia jest związany z nieruchomością.
    Natomiast technicznie szyb odpowiada danemu rodzajowi windy oraz kolorystycznie
    odpowiada wymogom klienta. Zatem w późniejszym okresie klient może taki szyb
    przenieść do miejsca w którym użyje tej samej windy o ile wysokość i technika montażu
    będzie podobna.
    Do zadań Spółki należy więc jedynie przygotowanie stalowego szkieletu szybu (na
    terytorium Czech), transport do miejsca docelowego oraz montaż poszczególnych
    elementów szybu windy na miejscu (spawanie elementów). W Państwa ocenie montaż
    towaru nie wymaga specjalistycznej wiedzy i byłby możliwy do wykonania we własnym
    zakresie, korzystając z dołączonej instrukcji/specyfikacji.

    Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy sprzedaż szybu windowego (wraz z jego
    montażem) na rzecz polskiego podatnika VAT powinna zostać rozliczona jako transakcja w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy bądź jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru
    przez nabywcę (pytanie nr 1) oraz czy analogiczna sprzedaż na rzecz osób fizycznych
    /podmiotów niezobowiązanych do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    powinna zostać opodatkowana przez Spółkę właściwą stawką podatku VAT (pytanie nr 2).
    Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    uznać że opisana przez Państwa transakcja polegająca na dostawie oraz montażu szybu
    windowego stanowi świadczenie kompleksowe i powinna być traktowana jako dostawa z
    montażem w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. W ramach opisanej transakcji
    dostarczany na rzecz Państwa kontrahenta szyb windowy będzie montowany przez
    Państwa Spółkę i montaż tego dostarczanego szybu na terytorium Polski należy do
    obowiązków Spółki. Odnosząc się do kwestii uznania montażu elementów szybu
    windowego za „proste czynności” należy zauważyć, że montaż polega na złożeniu poprzez
    spawanie lub skręcanie poszczególnych elementów szybu. To do Państwa obowiązków
    należy montaż szybu zgodnie z wcześniej przygotowaną (na terytorium Czech)
    dokumentacją techniczną (projektem). Do zakresu wykonywanych przez Państwa Spółkę
    czynności należy spawanie elementów szybu windy na miejscu dostawy. Ponadto, jak
    wskazali Państwo w uzupełnieniu do wniosku, cała konstrukcja jest kotwiona do budynku
    autorskim systemem Spółki, co polega na skręcaniu konstrukcji do ścian budynku.
    Możliwość późniejszego ewentualnego przeniesienia konstrukcji do miejsca, w którym
    klient użyje tej samej windy (o ile wysokość jej szybu i technika montażu będzie podobna)
    oraz fakt, że klientowi znana jest przygotowana przez Państwa dokumentacja techniczna
    (projekt) nie jest wystarczającą podstawą do uznania wykonywanych czynności montażu
    za „proste czynności”, o których mowa w ustawie VAT. Poza tym fakt, że Państwa klient
    jest zobligowany do przygotowania terenu do rozładunku, przygotowania ścian i podłoża
    budynku, zapewnienia zaplecza bhp oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych nie oznacza,
    że to on dokonuje montażu tego szybu windowego. Są to tylko prace przygotowawcze do
    właściwego montażu dokonywanego przez Spółkę w ramach których dokonuje kotwienia i
    spawania szybu windowego.
    W kontekście prac spawalniczych należy także zwrócić uwagę na Rozporządzenie Ministra
    Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy
    pracach spawalniczych (Dz. U. 2000 nr 40 poz. 470), gdzie w § 27 wskazano:
      Prace spawalnicze powinny być wykonywane przez osoby posiadające
      „Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia” albo „Świadectwo egzaminu spawacza” lub
      „Książkę spawacza”, wystawione w trybie określonym w odrębnych przepisach i
      Polskich Normach z uwzględnieniem przepisu § 28.
    Fakt, że do obowiązków Państwa klienta będzie należało zapewnienie właściwych
    technicznych warunków montażu, tj. m.in. przygotowanie terenu do rozładunku
    ciężarówek, przygotowanie ścian budynku oraz podłoża do montażu szkieletu szybu,
    zapewnienie zaplecza bhp oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych i rusztowania, nie
    oznacza, że montaż szybu windowego (polegający na skręcaniu i spawaniu jego
    elementów) stanowi proste czynności, które każdy potencjalny nabywca mógłby wykonać
    we własnym zakresie na podstawie dołączonej instrukcji/specyfikacji. Kompetencje
    nabywcy, który samodzielnie lub za pośrednictwem innego podwykonawcy, mógłby
    dokonać montażu nie są przesłanką do uznania tej czynności montażu za „prostą
    czynność” w świetle przepisów ustawy VAT. Nie można bowiem uznać czynności spawania
    elementów szybu windowego za czynność, która nie wymaga specjalistycznej wiedzy i jest
    możliwa do wykonania na podstawie dołączonej instrukcji/specyfikacji.
    Tym samym, skoro montażu szybu windowego, polegającego na skręcaniu i spawaniu jego
    elementów, nie można uznać za „proste czynności”, o których mowa w ustawie VAT, to
    realizowane przez Państwa świadczenie, polegające na dostawie i montażu szybu

    windowego w miejscu wskazanym przez klienta, niezależnie od tego na czyją rzecz będzie
    świadczone (tj. podmiotu zobowiązanego lub nie do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów) będzie stanowiło dostawę z montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1
    pkt 2 ustawy i będzie opodatkowane w miejscu w którym dostarczane towary (elementy
    szybu windowego) są montowane, tj. w tym konkretnym przypadku na terytorium Polski.
    Sprzedaż wyżej wspomnianego szybu windowego nie będzie więc mogła zostać rozliczona
    jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru przez nabywcę. Podobnie w przypadku gdy
    świadczenie będzie realizowane na rzecz osób fizycznych w Polsce lub przedsiębiorców
    niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej lub/i nieposiadających numeru
    identyfikacji podatkowej zarejestrowanego na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, transakcja będzie stanowiła dostawę z montażem w rozumieniu
    art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy i to Państwa Spółka będzie zobowiązana do opodatkowania i
    rozliczenia transakcji w Polsce.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się zaś do przywołanych przez Państwa na potwierdzenie własnego stanowiska
    interpretacji indywidualnych, należy wskazać, że interpretacje indywidualne są wydawane
    w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe
    zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w
    każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Ponadto wskazać należy, że
    interpretacja indywidulana 0111-KDIB3-3.4012.272.2023.3.MW dotyczyła innego zakresu
    tematycznego niż przedstawiony w Państwa wniosku. Należy także zauważyć, że tezy,
    przedstawione we wszystkich pozostałych przytoczonych przez Państwa interpretacjach
    indywidualnych (a dotyczące głównie tego, że przez „proste czynności” należy rozumieć
    działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru/sprzętu, które potencjalny
    nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie, a więc za montaż lub instalację należy
    uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych
    przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu), co do
    zasady nie są sprzeczne ze stanowiskiem przedstawionym w niniejszej interpretacji.
    Ponadto należy w tym miejscu wskazać, że powołane interpretacje nr 0112-KDIL1-
    3.4012.317.2021.2.MR oraz nr 0114-KDIP1-2.4012.299.2020.2.RD dotyczące dostaw
    towarów z montażem potwierdzają przyjęte przez Organ rozstrzygnięcie. Natomiast
    interpretacja nr 0114-KDIP1-2.4012.232.2024.2.GK dotyczy świadczenia dwóch odrębnych
    transakcji, tj. dostawy oraz nadzoru nad montażem i uruchomieniem maszyny, w więc
    przedstawia odrębny stan faktyczny niż zawarty w Państwa wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili oraz stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.