Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.621.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Amortyzacji domku mobilnego.
Słowa kluczowe: amortyzacja
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Dokonywanie odpisów
amortyzacyjnych - metoda liniowa.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 27 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pan jednoosobową działalność gospodarczą prowadzoną obecnie w zakresie
    kodu PKD – 62.10.B – pozostała działalność w zakresie programowania. Jest Pan czynnym
    podatnikiem podatku VAT, a w bieżącym roku podatkowym rozlicza się Pan z podatku
    dochodowego na zasadzie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Planuje Pan
    rozszerzyć zakres prowadzonej działalności o kod PKD 55.20.Z – obiekty noclegowe
    turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. W tym celu w kolejnym roku
    podatkowym planuje Pan zmianę formy opodatkowania na podatek liniowy oraz zakup w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej „domku mobilnego”. Główną cechą
    odróżniającą domek mobilny od klasycznego domu jednorodzinnego jest jego mobilność.
    Jest to swoisty kontener mieszkalny wyspecjalizowany do wynajmu krótkoterminowego
    posiadający koła, osie oraz dyszel umożliwiające jego łatwe i szybkie przemieszczenie z
    jednej lokalizacji do drugiej w formie ciągnięcia za innym pojazdem mechanicznym,
    analogicznie jak ma to miejsce w przypadku przyczepy. Ponadto wszystkie przyłącza
    mediów również zaprojektowane są przez producenta w postaci szybko odpinanych
    złączy. Domek nigdy nie będzie przytwierdzony do gruntu ani nie będzie z nim stale
    związany, a jedynie w chwili pobytu na danej działce będzie na niej spoczywał w zależności
    od zalecenia producenta na podporach lub płycie. Aby upewnić się że przepisy dotyczące
    prawa budowlanego zostaną zaspokojone, będzie Pan chciał od razu zalegalizować jego
    pobyt na wybranej działce w ramach pozwolenia na budowę. Z racji złożoności produkcji
    producent deklaruje potrzebę opłacenia przynajmniej faktury zaliczkowej VAT przed
    rozpoczęciem prac. Jeśli rozbicie płatności na faktury zaliczkowe będzie miało miejsce,
    chciałby Pan zoptymalizować fizyczną ilość gotówki potrzebną do opłacenia całej
    inwestycji, próbując przy opłaceniu faktury końcowej posłużyć się również zwrotem
    podatku VAT (o ile nastąpi w czas) z faktury zaliczkowej. Cały proces zamówienia domku
    będzie udokumentowany w postaci umowy, a opłacanie faktur zaliczkowych, czy faktury
    końcowej udokumentowane w ewidencji VAT. Producent deklaruje ukończenie prac i
    dostarczenie w pełni gotowego do wynajmu domku już na przyszły sezon wiosenno-letni
    (nowy rok podatkowy). Sporządzony zostanie protokół odbioru, a sam domek wpisany
    zostanie do ewidencji środków trwałych pod symbolem 806 KŚT oraz amortyzowany,
    licząc jego całkowity koszt jako suma wszystkich faktur zaliczkowych, faktury końcowej
    oraz innych kosztów związanych z jego transportem. Tym samym jako właściciel chciałby
    Pan rozpocząć jego wynajmowanie, z założeniem że będzie służył w Pana działalności
    dłużej niż rok, a sam domek mobilny wynajmowany będzie na platformach takich, jak np.
    (...), opodatkowując najem 8% stawką VAT dla najmu krótkoterminowego.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym w nowym roku podatkowym będzie Pan miał prawo do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia
    środka trwałego, którym będzie wynajmowany „domek mobilny”?
    Pana stanowisko w sprawie

    W Pana ocenie – domek mobilny nie jest trwale związany z gruntem, co powoduje, że w
    Pana rozumieniu nie spełnia on definicji budynku mieszkalnego, przez który to rozumie
    Pan budynki związane z gruntem w sposób trwały. W Pana ocenie wyłączenia w zakresie
    amortyzacji – zawarte w artykule 22c ustawy o podatku dochodowym również nie mają
    tutaj zastosowania. Powyższe skłania Pana do sklasyfikowania domku mobilnego pod
    symbolem 806 KŚT – obiekty wolnostojące niezwiązane w sposób trwały z gruntem i
    rozpoczęcie jego amortyzacji w nowym roku podatkowym, włączając go do ewidencji
    środków trwałych, a za początkową wartość amortyzacyjną uznania sumy wszystkich
    poniesionych na niego kosztów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    To oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Na podstawie art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
    – stanowią własność lub współwłasność podatnika,
    – są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    – przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    – są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez
      niego działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4
      .
    Stosownie do art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich
      nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były

      wcześniej amortyzowane – cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości
      rynkowej.
    W myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    W celu udzielenia odpowiedzi na Pana pytanie konieczne jest także przywołanie art. 22c
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten od 1 stycznia 2022 r.
    ma następujące brzmienie (nadane ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021, poz. 2105 ze zm.)):
      Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich
      dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego
      w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
      wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy
      – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
      prawnymi.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą w zakresie programowania. Planuje Pan rozszerzyć zakres
    prowadzonej działalności o obiekty noclegowe i turystyczne i miejsca krótkotrwałego
    zakwaterowania. W tym celu w kolejnym roku podatkowym planuje Pan zmienić formę
    opodatkowania na podatek liniowy oraz zakup w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej domku mobilnego. Główną cechą odróżniającą domek mobilny od
    klasycznego domu jednorodzinnego jest jego mobilność. Jest to swoisty kontener
    mieszkalny wyspecjalizowany do wynajmu krótkoterminowego posiadający koła, osie oraz
    dyszel umożliwiające jego łatwe i szybkie przemieszczenie z jednej lokalizacji do drugiej w
    formie ciągnięcia za innym pojazdem mechanicznym, analogicznie jak ma to miejsce w
    przypadku przyczepy. Domek mobilny nigdy nie będzie przytwierdzony do gruntu ani nie
    będzie z nim stale związany, a jedynie w chwili pobytu na danej działce będzie na niej
    spoczywał, w zależności od zalecenia producenta, na podporach lub płycie. Domek
    mobilny wpisał Pan do ewidencji środków trwałych pod symbolem 806 KŚT oraz będzie go
    amortyzował.
    Przedmiotem Pana pytania jest określenie, czy ma Pan prawo do zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środka trwałego, którym
    będzie „domek mobilny”, który będzie Pan wynajmował w ramach działalności
    gospodarczej.
    Mając na uwadze zakres Pana żądania, zauważam, że ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie zawiera definicji terminu „nieruchomość”. Dlatego konieczne jest
    odwołanie się do określonych uregulowań prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.):

      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie natomiast do art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      § 3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Jak natomiast wynika z art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    W art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego ustawodawca formułuje definicję legalną pojęcia
    nieruchomości. Nie wprowadza natomiast definicji rzeczy ruchomej. W związku z tym, tą
    ostatnią zazwyczaj wyprowadza się w doktrynie w ten sposób, że to, co nie mieści się w
    definicji nieruchomości z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, należy uznawać za rzecz ruchomą
    (E. Gniewek, w: E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz KC, 2021, art. 46, Nb 1; Kodeks
    cywilny. Komentarz, wydanie 11, prof. dr hab. Edward Gniewek, prof. dr hab. Piotr
    Machnikowski, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2023).
    W cytowanym wyżej komentarzu możemy też przeczytać, że w literaturze prawniczej
    bardzo często można spotkać się z odwoływaniem się do definicji rzeczy zaproponowanej
    przed laty przez J. Wasilkowskiego, który wyjaśniał, że:
      rzeczami w rozumieniu naszego prawa cywilnego są materialne części przyrody w
      stanie pierwotnym lub przetworzonym, na tyle wyodrębnione (w sposób naturalny
      lub sztuczny), że w stosunkach społeczno#gospodarczych mogą być traktowane jako
      dobra samoistne”(...). Definicja ta ma ten niewątpliwy walor, że dostarcza dalszych
      kryteriów, ułatwiając dokonywanie kwalifikacji w kwestii tego, czy dany przedmiot
      jest, czy nie jest rzeczą w rozumieniu kodeksu cywilnego.
    Podkreślono w nim również, że komentowanym art. 45 Kodeksu cywilnego ustawodawca
    zawarł definicję rzeczy, wskazując, że rzeczami w rozumieniu tego kodeksu są tylko
    przedmioty materialne. Ta zwięzła definicja wiele jednak nie wyjaśnia i wobec tego
    niewątpliwie doprecyzowanie pojęcia rzeczy wymaga także sięgnięcia do innych przepisów
    Kodeksu cywilnego oraz do innych ustaw, jak również do zapatrywań doktryny i
    orzecznictwa w tej kwestii (Kodeks cywilny. Komentarz, wydanie 11, prof. dr hab. Edward
    Gniewek, prof. dr hab. Piotr Machnikowski, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2023).
    Istotne jest więc również to, że w art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) ustawodawca wskazał, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku, należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Oznacza to, że opisany przez Pana we wniosku domek mobilny nie spełnia warunków, o
    których mowa w art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny i nie stanowi nieruchomości.
    Opierając się więc na podanych przez Pana informacjach, stwierdzam, że znowelizowany
    art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do
    opisanego przez Pana domku mobilnego. Dlatego też będzie miał Pan prawo w kolejnym

    roku podatkowym zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z
    tytułu zużycia środka trwałego, którym będzie ten domek mobilny.
    Podsumowanie: wraz z początkiem miesiąca następującego po miesiącu, w którym domek
    mobilny będzie wynajmowany w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej i zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, będzie Pan miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia tego środka trwałego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług został
    rozstrzygnięty odrębnym pismem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.