Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-372/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-03
Teza: Zbycie całego przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2015 r. (data wpływu 31 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania transakcji zbycia w formie aportu składników majątkowych i niemajątkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania transakcji zbycia w formie aportu składników majątkowych i niemajątkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiot działalności gospodarczej jest szeroki i obejmuje swoim zasięgiem następujące kody PKD od 01 do 99.

Spółka zamierza zmienić sposób prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie dokonując przy tym zmiany formy prawnej. W tym celu zawiąże spółkę komandytową o następującej strukturze osobowej:

1.  Spółka w nowo zawiązanej spółce komandytowej pełnić będzie funkcję komplementariusza,
2.  wspólnik będący również jego prezesem w nowo zawiązanej spółce komandytowej pełnić będzie funkcję komandytariusza.

Po zarejestrowaniu wyżej opisanej spółki komandytowej w rejestrze przedsiębiorców KRS dojdzie do wniesienia aportem całego przedsiębiorstwa Spółki do nowo zawiązanej spółki komandytowej. Spółka będzie po tej transakcji dalej funkcjonowała w obrocie gospodarczym jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nie zostanie wykreślona z rejestru przedsiębiorców KRS, a jej całe przedsiębiorstwo będzie składnikiem spółki komandytowej.

Aport, o którym mowa powyżej, dotyczyć będzie całego dotychczasowego przedsiębiorstwa Spółki w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, tj. zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskutek rzeczonego aportu, spółka komandytowa stanie się w szczególności właścicielem wszelkich składników majątkowych przysługujących Spółce (ruchomości) oraz przejmie wszelkie wierzytelności i długi Spółki oraz stanie się stroną wskazanych zobowiązań, uzyska wszelkie doświadczenie, pozwolenia, know-how posiadane obecnie przez Spółkę, jak również przejmie cały jej personel (w zakresie pracowników oraz podmiotów współpracujących na podstawie innych umów niż umowa o pracę). Reasumując, na powyższej podstawie spółka komandytowa przejmie wszelką dotychczasową działalność Spółki.

Po podjęciu powyższych czynności działalność Spółki sprowadzać się będzie jedynie do zarządzania działalnością spółki komandytowej (reprezentacji jej na zewnątrz). Zgodnie bowiem z treścią art. 117 i 118 Kodeksu spółek handlowych komplementariusz jest wspólnikiem, który jest upoważniony do reprezentowania spółki komandytowej.

Na skutek dokonanego aportu Spółka nie będzie posiadała żadnych składników majątkowych, które umożliwiałyby prowadzenie dotychczasowej działalności. Spółka nie będzie miała możliwości świadczenia innej działalności, niż zarządzanie i reprezentacja nowo zawiązanej spółki komandytowej.

Przed przeniesieniem przedsiębiorstwa na rzecz spółki komandytowej, Spółka powiadomi wszystkich swoich kontrahentów o wskazanej transakcji i terminie jej dokonania.

Spółka jest również stroną umów, w których zastrzeżono zakaz przenoszenia praw i obowiązków z nich wynikających bez zgody kontrahenta. W takich przypadkach, w celu przeniesienia praw i obowiązków wynikających z określonych umów, będzie konieczne uzyskanie zgody przywołanego kontrahenta.

Jedną z umów, która wymaga zgody kontrahenta na przeniesienie praw i obowiązków, jest umowa leasingu operacyjnego samochodu. Samochód stanowiący przedmiot wskazanej umowy użytkowany jest przez pracowników Spółki. Powyższy kontrahent – leasingodawca – został powiadomiony o zamiarze dokonania transakcji wniesienia aportem przedsiębiorstwa Spółki do nowo powstałej spółki komandytowej. Nie wyraził jednakże zgody na przeniesienie praw i obowiązków wynikających ze wskazanej umowy leasingu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jeżeli Spółka wniesie aportem swoje przedsiębiorstwo do nowo powstałej spółki komandytowej w opisany powyżej sposób mimo, że jeden z kontrahentów nie wyrazi zgody na dokonanie przeniesienia praw i obowiązków z umowy leasingu na nowo powstałą spółkę komandytową i Spółka będzie dalej stroną danego stosunku zobowiązaniowego, wskazana transakcja będzie traktowana jako transakcja zbycia całego przedsiębiorstwa w myśl art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późń. zm.) i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późń.), przepisów wskazanej ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wskazana transakcja zbycia przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Transakcja wskazana w powyższym opisie dotyczy „zbycia” przedsiębiorstwa. Pojęcie „zbycia” nie odnosi się wyłącznie do jednego definiowanego lub dookreślonego w ustawie pojęcia, np. sprzedaży lub dostawy. Tym samym przy transakcji zbycia przedsiębiorstwa nie jest istotna forma jego dokonania, ale samo zadysponowanie przedsiębiorstwem w taki sposób, że dochodzi do jego zbycia. Za transakcje zbycia przedsiębiorstwa należy uznać zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa. Ustawodawca nie zawęził przy tym zastosowania wyłączenia z opodatkowania wskazanej w ustawie formy zbycia. Z tego powodu podatkowi od towarów i usług nie będą podlegać także sprzedaż, aport, zamiana i darowizna, jak też inne czynności powodujące skutek zbycia (także wniesienie przedsiębiorstwa do spółki tytułem wkładu niepieniężnego), jeżeli mają za przedmiot przedsiębiorstwo (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 183/08). Zbycie należy w tym przypadku rozumieć jako jakąkolwiek czynność prowadzącą do przeniesienia własności przedsiębiorstwa.

Jako przedsiębiorstwo, w myśl przywołanej powyżej treści art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, o których mowa w art. 55¹ K.c., przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości i ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa oraz księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie poprzez wniesienie aportem do spółki komandytowej całości przedsiębiorstwa Spółki, dojdzie do „zbycia” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym wskazana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, o zbyciu całości przedsiębiorstwa mówimy, gdy została przeniesiona własności składników materialnych i niemetarialnych wymienionych w art. 55¹ K.c. W omawianej sytuacji, jeżeli jeden z kontrahentów nie wyrazi zgody na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umowy, nie dojdzie do sukcesji wskazanych praw i obowiązków na nowo utworzoną spółkę komandytową, a zatem stroną przywołanego stosunku zobowiązaniowego będzie dalej Spółka. Wskazany przypadek nie oznacza jednak, że brak zgody kontrahenta uniemożliwiłby zbycie całości przedsiębiorstwa. Trzeba bowiem pamiętać, że transakcja zbycia zostałaby zawarta pomiędzy Spółką, a nowo utworzoną spółką komandytową. Stronom wskazanego stosunku nie byłby zatem kontrahent, a zatem nie miałby on żadnego wpływu na dojście wskazanej transakcji do skutku.

Skoro wolą Spółki było wniesienie aportem całości jej przedsiębiorstwa do spółki komandytowej przy zgodzie wszystkich jej „wspólników”, należy przyjąć, że całość wskazanego przedsiębiorstwa została „zbyta” przez Spółkę na rzecz spółki komandytowej. Brak wyrażenia przez kontrahenta zgody na cesję praw i obowiązków z umowy doprowadziłby jedynie do zablokowania wskazanej transakcji cesji, ale już nie transakcji zbycia przedsiębiorstwa. Podkreślić należy bowiem, że jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa, bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci niepodlega podatkowi od towarów i usług (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11). Dodatkowo zaznaczyć należy, że mimo iż wierzytelności stanowią składniki przedsiębiorstwa, nie można zapominać, że poza nimi przedsiębiorstwo jest to przede wszystkim kompleks wzajemnie uzupełniających się składników (maszyn, urządzeń, pracowników, itp.) zdolnych do wytworzenia określonego produktu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 807/10). Wymienione w art. 55¹ K.c. składniki przedsiębiorstwa zostały wskazane w sposób przykładowy. Z przywołanej definicji wynika istotna cecha wskazanego zespołu składników – muszą one stanowić zorganizowany kompleks majątkowy przeznaczony do prowadzenia określonej działalności. Poszczególne składniki majątkowe nie stanowią przypadkowego zbioru rzeczy i praw, lecz pozostają ze sobą w relacjach funkcjonalnych i organizacyjnych, które to czynią z nich całość zdolną do realizacji określonej działalności (wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 1062/10).

Zdaniem Spółki, jeżeli kontrahent, strona umowy leasingu, nie wyrazi zgody na przeniesienie praw i obowiązków Spółki z umowy leasingu na spółkę komandytową, mimo wszystko będzie możliwe zbycie całości przedsiębiorstwa Spółki na rzecz spółki komandytowej w opisanym w niniejszym wniosku sposób. Wyłączenie wskazanej umowy leasingu z kompleksu majątkowego wnoszonego aportem nie pozbawia go cech przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo Spółki może bowiem funkcjonować bez wskazanego składnika majątkowego m.in. ze względu na to, że jest właścicielem innych pojazdów.

Dodatkowo należy jedynie podkreślić, że nie dokonanie przeniesienia na rzecz spółki komandytowej praw i obowiązków z umów leasingu spowodowane było z wyłącznej winy kontrahenta, a zatem na skutek okoliczności na które nie miała wpływu Spółka.

Reasumując, zdaniem Spółki, wniesienie aportem przedsiębiorstwa do nowo utworzonej spółki komandytowej w opisany w niniejszym wniosku sposób, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na opodatkowanie transakcji wskazanym podatkiem nie ma wpływu nie przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umów leasingu na spółkę komandytową, spowodowane brakiem zgody kontrahenta na dokonanie cesji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że przedmiotem zbycia będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, czego nie zmieni fakt wyłączenia z niej umowy leasingu samochodu osobowego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.