Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-992/09/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-30
Teza: Czy Spółka postąpiła słusznie zaliczając faktury korygujące do przychodów miesiąca stycznia 2009 r., uznając, że zdarzenia rozpoznania momentu korekty przychodów miały miejsce w miesiącu styczniu 2009 r. ?
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; faktura-wystawienie faktury; przychód; przychód-moment powstania przychodów; reklamacje
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 30 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu skorygowania przychodu z tytułu wystawienia faktury korygującej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu skorygowania przychodu z tytułu wystawienia faktury korygującej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 18 września 2009 r. znak: IBPBI/2/423-992/09/SD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 30 września 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka za świadczone usługi serwisowe w miesiącu grudniu 2008 r. wystawiła faktury kopalniom, wydzierżawiającym od Spółki kombajny i podzespoły kombajnowe. W roku następnym kopalnie zgłosiły jednak roszczenia, w wyniku których uznano wykonane w grudniu 2008 r. usługi za naprawy gwarancyjne lub usługi naprawy wynikające z wad w funkcjonowaniu urządzeń, na które kopalnia pozostała bez wpływu.

Na podstawie uzgodnień ekspertów, badających każde zgłoszone roszczenie, uznano rację kopalń i wystawiono faktury korygujące 100% wartości pierwotnych faktur w styczniu 2009 r.

W ślad za wystawieniem faktur korygujących w styczniu 2009 r. pomniejszono w miesiącu styczniu 2009 r. przychód dla celów obliczeń podatku dochodowego od osób prawnych, uznając, że zdarzenia rozpoznania momentu korekty przychodów miały miejsce w miesiącu styczniu 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postąpiła słusznie zaliczając faktury korygujące do przychodów miesiąca stycznia 2009 r., uznając, że zdarzenia rozpoznania momentu korekty przychodów miały miejsce w miesiącu styczniu 2009 r. ?

Zdaniem Spółki, na podstawie art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczając faktury korygujące do przychodów miesiąca stycznia 2009 r. i uznając, że zdarzenia rozpoznania momentu korekty przychodów miały miejsce w miesiącu styczniu 2009 r. postąpiono słusznie.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm. dalej: ustawa o pdop), przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o pdop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasady rozpoznawania przychodów określonych w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a- 3e.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o pdop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Ponadto, w ust. 3 ww. rozporządzenia stwierdzono, iż przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury (§ 14 ust. 1 rozporządzenia).

Faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna.

Należy rozróżnić dwie sytuacje:

*   kiedy korekta jest wynikiem błędu (korekta winna być przyporządkowana do roku, którego dotyczy),
*   kiedy korekta jest wynikiem działań niezależnych od firmy (korekta powinna być rozpoznawana na bieżąco).

Z pierwszą sytuacją mamy do czynienia gdy faktura pierwotna dokumentująca sprzedaż została wystawiona błędnie. Natomiast sytuacja druga wystąpi, gdy faktura pierwotna została wystawiona poprawnie, natomiast po dokonaniu sprzedaży na skutek zdarzeń mających miejsce po wystawieniu faktury, zmianie uległy istotne elementy transakcji.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Spółka w grudniu 2008 r. wykonała usługi serwisowe. Przedmiotowe usługi błędnie nie zostały zakwalifikowane jako naprawy gwarancyjne i naprawy wynikające z wad w funkcjonowaniu wydzierżawianych innym podmiotom urządzeń. Na przedmiotowe usługi Spółka wystawiła faktury. W styczniu 2009 roku wystawiono faktury korygujące 100% wartości faktur pierwotnych, albowiem ww. usługi w istocie stanowiły wypełnienie obowiązków wynikających z gwarancji oraz stanowiły naprawy wynikające z wad w funkcjonowaniu urządzeń będących przedmiotem umowy dzierżawy, za które użytkownicy nie ponoszą odpowiedzialności i nie mogły tym samym generować dla Spółki przychodu.

W świetle powyższych przepisów oraz w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka jest zatem zobowiązana do uwzględnienia wystawionych faktur korygujących, zmniejszających przychód podatkowy, w okresach w których wystawiono faktury pierwotne, ponieważ już w chwili wystawienia faktur pierwotnych błędnie wykazano przychód.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.