Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3.8222.2.303.2015.CRS
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-08-04
Teza: Jakie są skutki podatkowe zorganizowania imprezy okolicznościowej i wręczenia jej uczestnikom okolicznościowych statuetek i innych symbolicznych wyróżnień?
Słowa kluczowe: impreza; pracodawca; pracownik; płatnik; upominki; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 04 listopada 2013 r. Nr IBPB II/1/415-726/13/HK, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że ze stanowisko Koła Łowieckiego (Wnioskodawca) przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2013 r. (data wpływu 23 lipca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 23 października 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości świadczenia z tytułu udziału w imprezie okolicznościowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2013 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w jego indywidualnej sprawie.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełnionym w dniu 23 października 2013 r., Wnioskodawca przedstawił następujący opis zdarzenia przyszłego.

Z okazji 60-lecia istnienia Wnioskodawcy zostanie zorganizowana impreza okolicznościowa upamiętniającą ten fakt. Planowane wydatki będą obejmowały: catering, artykuły spożywcze, wynajęcie sali, koszty zaproszeń, oprawę muzyczną. Planowane są także zakupy statuetek okolicznościowych, odznaczeń i książek – celem przekazania dla członków Wnioskodawcy i wybranych osób pośrednio z nim związanych.

Na obchody jubileuszu zostaną zaproszeni członkowie Wnioskodawcy oraz osoby spoza kręgu bezpośrednio związanego z Wnioskodawcą (przedstawiciele władz lokalnych i samorządowych, działacze społeczni, przyjaciele, itp.).

Celem imprezy jest zintegrowanie pracowników, członków i przyjaciół Wnioskodawcy, poprawa atmosfery, wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków oraz działania na rzecz Wnioskodawcy, a w efekcie szersze wpisanie się w środowisko lokalne oraz kultywowanie tradycji łowieckich.

Wszelkie planowane wydatki związane ze zorganizowaniem imprezy sfinansowane będą ze środków obrotowych.

Wnioskodawca jest członkiem Związku \`(...)\` i funkcjonuje na podstawie wpisu do Rejestru Stowarzyszeń prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w K.. Realizuje statutowe zadania Związku \`(...)\`.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zaproszeni członkowie i pracownicy Wnioskodawcy oraz goście uzyskają przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych i jak obliczyć jego wysokość?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w przypadku świadczeń nieodpłatnych – opodatkowaniu może podlegać tylko przychód rzeczywiście otrzymany przez podatnika. Ustawodawca wyraźnie rozróżnia dwa znaczenia słów „otrzymać” i „pozostawić do dyspozycji”. Zdaniem Wnioskodawcy nie można opodatkować przychodu możliwego do otrzymania, a o przychodzie pracownika można mówić wyłącznie w takiej sytuacji, gdy korzysta on z postawionych mu do dyspozycji świadczeń i jednocześnie możliwe jest ustalenie wartości tych świadczeń według metod określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w sytuacji, gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika (jak – w opinii Wnioskodawcy – będzie miało miejsce w ww. sprawie) brak jest podstaw do ustalenia przychodu z tytułu świadczeń nieodpłatnych w związku z organizacją przez pracodawcę imprezy jubileuszowej.

W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do pozostałych osób niebędących pracownikami Wnioskodawcy, udział w opisywanym jubileuszu będzie stanowił przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwestią sporną pozostaje wysokość kwoty powstałego przychodu, którą w ocenie Wnioskodawcy można ustalić jedynie statystycznie – dzieląc poniesione koszty przez liczbę obecnych na imprezie osób.

Wnioskodawca przekaże także okolicznościowe statuetki, plakietki i książki członkom Wnioskodawcy oraz osobom zaprzyjaźnionym w związku z obchodami jubileuszu. Uhonorowanie będzie zgodne z planowaną uchwałą, statutem i obowiązującym regulaminem jednostki.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe świadczenia nie mają charakteru przekazania towarów o konkretnej wartości użytkowej i nie stanowią przysporzenia majątkowego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie ze statutem Wnioskodawca jest organizacją społeczną, powołaną m.in. do troski o rozwój łowiectwa, pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa oraz prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej. Wręczone okolicznościowe wyróżnienia przyznane będą w związku z kultywowaniem działalności dla zasłużonych członków Wnioskodawcy i osób współpracujących z Wnioskodawcą. Nie stanowią dla obdarowanych żadnej korzyści materialnej, a są jedynie szczególną formą uznania i wyróżnienia przez Wnioskodawcy a obdarowany w momencie otrzymania tego typu wyróżnienia czerpie z tego jedynie „korzyści emocjonalne”, których w żaden sposób nie da się wycenić.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w części dotyczącej uzyskania przez pracowników przychodu w związku z uczestnictwem w imprezie okolicznościowej oraz prawidłowe w pozostałej części.

Na tle stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach stwierdzam, co następuje.

Opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych reguluje ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą PIT”.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (w tym ze stosunku pracy), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Przepisy ustawy PIT nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy PIT. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy PIT.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w kontekście świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 08 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, iż „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku.

W świetle powyższego – mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy PIT przychodów ze stosunku pracy – nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to w szczególności świadczeń, których nie można uznać za przychód w rozumieniu ustawy PIT, np. z tytułu zaoferowania pracownikowi przez pracodawcę udziału w spotkaniu integracyjnym (w tym o charakterze sportowo-rekreacyjnym) lub wzięcie w nim udziału.

Odnosząc powyższe do informacji przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, iż Wnioskodawca zamierza zorganizować imprezę okolicznością z okazji 60-lecia istnienia Wnioskodawcy. Wydatki związane z impreza będą obejmować: catering, artykuły spożywcze, wynajęcie sali, koszty zaproszeń, oprawę muzyczną, a także zakup statuetek okolicznościowych, odznaczeń i książek – celem przekazania dla członków Wnioskodawcy i wybranych osób pośrednio z nim związanych.

W obchodach jubileuszu wezmą udział pracownicy oraz członkowie Wnioskodawcy oraz osoby spoza kręgu bezpośrednio związanego z Wnioskodawcą (przedstawiciele władz lokalnych i samorządowych, działacze społeczni, przyjaciele, itp.).

W tym stanie rzeczy oraz wobec jednoznacznego stanowiska Trybunału Konstytucyjnego wyrażonego w wyroku z dnia 08 lipca 2014 r. uznać należy, że udział wskazanych we wniosku osób w imprezie okolicznościowej nie będzie generować po ich stronie przychodu w rozumieniu ustawy PIT. Także otrzymanie przez członków Wnioskodawcy oraz osoby zaprzyjaźnione z Wnioskodawcą, w związku z obchodami jubileuszu, okolicznościowych statuetek, plakietek czy książek nie kreuje przychodu w rozumieniu ustawy PIT.

Z tych też względów, za prawidłowe uznaje się stanowisko Wnioskodawcy o braku przysporzenia majątkowego kreującego dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 04 listopada 2013 r. Nr IBPB II/1/415-726/13/HK.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.