Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.393.2023.1.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-09-22
Teza: Wynagrodzenie za realizację Umowy CAP w postaci comiesięcznej premii uiszczanej przez Wnioskodawcę na rzecz banku stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, rozpoznawany w każdym miesiącu obowiązywania umowy CAP w dacie obciążenia wyniku finansowego, co jest również zbieżne z zapłatą tego wydatku.
Słowa kluczowe: banki; instrumenty-instrumenty finansowe; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d

**Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

24 lipca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie za realizację Umowy CAP w postaci comiesięcznej premii uiszczanej przez Spółkę na rzecz banku stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, rozpoznawany w dacie poniesienia.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski, będącą rezydentem podatkowym w Polsce. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Spółka należy do Grupy „A”. Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wynajmu (\`(...)\`).

Spółka w 2015 roku pozyskała kredyt w jednym z banków komercyjnych na refinansowanie kosztów nabycia nieruchomości oraz nakłady inwestycyjne. Następnie w 2018 r. Wnioskodawca zaciągnął kolejny kredyt na refinansowanie kredytu zaciągniętego w 2015 r. oraz pozyskał dodatkowe środki na dalsze finansowanie inwestycji. Wnioskodawca zaciągnął kolejny kredyt w 2021 r. w celu: spłaty historycznie zaciągniętego finansowania i części pożyczek udzielonych przez udziałowców oraz dalszych inwestycji. Niniejsze finansowanie nie zostało uzyskane w celu osiągnięcia przychodów ze źródeł kapitałowych. Przedmiotowe inwestycje dotyczyły modernizacji posiadanych nieruchomości oraz udzielenia pożyczek w celu uzyskania odsetek.

Spółka dokonała przewalutowania kredytu bankowego z 2021 r. z waluty PLN na walutę EUR, mając na uwadze fakt, iż EURIBOR jest stopą niższą niż WIBOR. Przewalutowanie zostało przeprowadzone w 2023 roku. Aneks do umowy kredytowej dotyczący przewalutowania zobowiązał Wnioskodawcę do zawarcia w terminie 30 dni od dnia przewalutowania kredytu na EUR transakcji pochodnej zabezpieczającej ryzyko zmiany stopy procentowej. W tym celu w marcu 2023 r. zawarł umowę z jednym z banków komercyjnych na transakcję zabezpieczającą stopę procentową EURIBOR IM (tzw. CAP) na poziomie 3% (dalej: „Umowa CAP"). Umowa została zawarta na 5 lat.

Mechanizm działania opcji CAP umożliwia ograniczenie ryzyko wzrostu stóp procentowych tj. bank otrzymuje bezzwrotną miesięczną premię przez okres obowiązywania Umowy CAP w zamian za zobowiązanie do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy określonej kwoty rozliczenia w przypadku realizacji opcji. W tym przypadku, jeśli stopa procentowa EURIBOR IM przekroczy wartość 3%, bank zobowiązany będzie do zapłaty określonej kwoty rozliczenia na rzecz Wnioskodawcy, podczas gdy wysokość comiesięcznej premii płatnej na rzecz banku nie ulega zmianie.

Wspomniana comiesięczna, stała premia, stanowiąca w praktyce wynagrodzenie z tytułu realizacji Umowy CAP na rzecz banku, obciąża wynik finansowy Wnioskodawcy co miesiąc w miesiącu, którego dotyczy dana rata zgodnie z ustalonym harmonogramem płatności.

Jednocześnie, nabyty instrument finansowy stanowi aktywo Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o rachunkowości, którego wartość została określona zgodnie z wyceną banku i który podlega ujęciu w księgach rachunkowych Spółki.

**Pytanie**

Czy wynagrodzenie za realizację Umowy CAP w postaci comiesięcznej premii uiszczanej przez Wnioskodawcę na rzecz banku stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, rozpoznawany w dacie poniesienia, tj. ujęcia w księgach rachunkowych, rozumianego jako obciążenie wyniku finansowego Spółki?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie za realizację Umowy CAP w postaci comiesięcznej premii uiszczanej przez Wnioskodawcę na rzecz banku stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, rozpoznawany w każdym miesiącu obowiązywania Umowy CAP w dacie obciążenia wyniku finansowego, co jest również zbieżne z terminem zapłaty tego wydatku.

I. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Z ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT) wynika, że aby dany wydatek mógł stanowić koszt podatkowy, powinien:

1) zostać poniesiony w celu:

a) osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub

b) zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;

2) być faktycznie poniesiony przez podatnika oraz musi być definitywny,

3) nie znajdować się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z uwagi na to, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny, to każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji podatkowej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Ustawa nie określa wprost stopnia związku poniesionych kosztów z przychodami. Dlatego też przyjąć należy, że przesłankami do uznania, iż wskazany związek istnieje, są:

*   racjonalność wydatku i możliwość jego gospodarczego uzasadnienia, czyli podatnik musi wykazać, że w związku z poniesieniem wydatku istniała obiektywna możliwość osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   istnienie związku przyczynowo - skutkowego między wydatkiem a przychodem (M. Smakuszewski, K. Klimkiewicz - Deplano, M. Siwiński \[w:\] Komentarz CIT 2021, wyd. Infor, Warszawa 2021).

Konkludując, powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.

Wobec powyższego, wskazać należy, iż celem zawarcia Umowy CAP było zabezpieczenie Spółki przed ryzykiem wzrostu stopy procentowej przewalutowanego kredytu m.in. na refinansowanie zadłużenia Wnioskodawcy, udzielenie finansowania w postaci pożyczek oraz dalsze inwestycje. Wydatki związane ze zobowiązaniami wynikającymi z Umowy CAP stanowią zatem, zdaniem Wnioskodawcy, koszt podatkowy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dla ustalenia momentu zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych z tytułu zawarcia Umowy CAP, należy rozważyć, czy koszt jest pośrednio czy też bezpośrednio związany z przychodem. Chociaż ustawa o CIT nie zawiera definicji wskazanych rodzajów kosztów to zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, które przekładają się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód). Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, których nie można przypisać do konkretnego przychodu.

Mając na względzie, iż wydatki poniesione na zapłatę premii za realizację Umowy CAP nie sposób przyporządkować do poszczególnych źródeł przychodów Wnioskodawcy obejmujących wynajem oraz zarządzanie nieruchomościami biurowymi czy też magazynowymi to w ocenie Wnioskodawcy stanowią one koszty pośrednio związane z przychodami. W ocenie Wnioskodawcy niniejszych kosztów uzyskania przychodu nie sposób również przyporządkować do hipotetycznych przychodów które mogą zostać osiągnięte w wyniku realizacji opcji i zapłaty przez bank należnej kwoty rozliczenia. Podkreślić należy, iż premia jest płatna bezwarunkowo comiesięcznie, a bank jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty rozliczenia wyłącznie wtedy gdy stopa procentowa EURIBOR IM przekroczy wartość 3%.

Ponadto, moment rozpoznania wydatków na nabycie pochodnych instrumentów finansowych powinien podlegać analizie przy uwzględnieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT stanowiącego, iż: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 16g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zatem, na podstawie wspomnianej regulacji rozliczenie jako koszt uzyskania przychodu wydatków na nabycie pochodnych instrumentów finansowych podlega odroczeniu do momentu ich realizacji, rezygnacji z realizacji albo odpłatnego zbycia.

W tym przypadku, w ocenie Wnioskodawcy realizacja praw wynikających z Umowy CAP powstaje już w dacie pierwszego, miesięcznego rozliczenia instrumentu finansowego tj. zapłacie na rzecz banku premii oraz dokonania przez bank weryfikacji czy Spółce przysługuje kwota rozliczenia w związku z przekroczeniem wartości stopy procentowej EURIBOR IM. Wskazana data uprawnia po raz pierwszy Wnioskodawcę do skorzystania z zabezpieczenia transakcji opartej o stopę procentową. Zatem, Spółka nie jest zobowiązana do odroczenia rozliczenia kosztów uzyskania przychodu przykładowo do momentu pierwszej wypłaty przez bank na jej rzecz rozliczenia (co już nastąpiło na moment sporządzenia wniosku) czy też upływu 5 letniego okresu na który Umowa CAP została zawarta. Niniejsze stanowisko zostało potwierdzone w następujących interpretacjach prawa podatkowego:

1\. interpretacji z dnia 8 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDWB.4010.81.2021.1.KP uznającej, iż:

„ W konsekwencji, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy minie pierwszy okres rozliczeniowy wskazany w Umowie CAP, w którym Wnioskodawca może skorzystać z tego instrumentu finansowego, niezależnie od tego czy dojdzie do rozliczenia z bankiem, czy też nie (ze względu na fakt, że stopy procentowe nie wzrosły ponad stopę graniczą), Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczenia kosztów uzyskania przychodów premii opcyjnej. W każdym okresie odsetkowym może dojść do realizacji płatności wynikającej z opcji, o ile stopa procentowa przekroczy stopę graniczną, a nie dopiero na koniec okresu kredytu. Na marginesie, gdyby przyjąć, że realizacja praw z Umowy CAP następuje dopiero, gdy bank faktycznie jest zobowiązany do wypłacenia Spółce płatności z tytułu przekroczenia stopy CAP, to mogłoby się okazać w skrajnym przypadku niskich stóp procentowych, że Spółka w ogóle nie byłaby uprawniona do zakwalifikowania kosztów premii opcyjnej w koszty uzyskania przychodu. Podkreślić należy, że Spółka ponosząc koszt premii opcyjnej, uzyskała zabezpieczenie stopy procentowej za każdy okres rozliczeniowy po zawarciu transakcji opcyjnej."

2\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-3.4010.294.2017.1.MC wskazującej, iż:

„Ze specyfiki Opcji CAP wynika, iż nabywca takiej opcji realizuje prawa wynikające z takiej opcji już w trakcie jej funkcjonowania (prawo do żądania zwrotu odsetek w przypadku przekroczenia określonego poziomu stopy oprocentowania). W konsekwencji, w odniesieniu do tego typu opcji można twierdzić, iż przesłanki uniemożliwiające zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków związanych z takimi opcjami (wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT) zostają wyłączone już od pierwszego okresu, w którym nabywca opcji może żądać świadczenia ze strony wystawcy opcji tj. banku."

3\. interpretacji indywidualnej z dnia 30 sierpnia 2016 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. IBPB-1-1/4510-160/16-1/DW wskazującej, iż:

„W konsekwencji, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy minie pierwszy okres rozliczeniowy przyjęty w umowie, w którym może skorzystać z instrumentu CAP, niezależnie od tego czy dojdzie do rozliczenia, czy też nie, Spółka ma prawo do zaliczenia kosztów związanych z premią za zakup instrumentu CAP do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym momentem zaliczenia do kosztów będzie moment wyceny instrumentu finansowego tj. moment w którym premia wpłynie na jej wynik finansowy."

W konsekwencji powyższego, do momentu rozpoznania wydatków z tytułu Umowy CAP (comiesięcznej premii) jako kosztu uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT stanowiący, iż: koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych tj. zaksięgowano na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) lub innego dowodu, gdy brak jest faktury lub rachunku, z wyłączeniem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszt rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Ustawodawca zatem uzależnia moment potrącalności wydatku stanowiącego koszt uzyskania przychodu od momentu jego ujęcia w księgach rachunkowych.

Ustawa o CIT nie określa terminów do dokonywania odpowiednich czynności związanych z prowadzeniem ksiąg rachunkowych.

Art. 9 ustawy o CIT wskazuje jedynie, iż podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami. Zdaniem Wnioskodawcy art. 15 ust. 4e ustawy o CIT odwołuje, się w tym zakresie, do ustawy o rachunkowości i zasad prowadzenia ksiąg w niej zawartych.

Dlatego też uznanie kosztu pośredniego należy utożsamić z momentem, w którym koszt ten zostaje zaliczony do kosztów dla celów księgowych tj. obciąża wynik finansowy, nie zaś wyłącznie do technicznej czynności prowadzenia danego wydatku do ksiąg rachunkowych. Niniejsze stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach organów podatkowych:

1\. interpretacji indywidualnej z dnia 15 czerwca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0114-KDIP2-2.4010.205.2023.1.ASK stanowiącej, iż:

„W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że poprzez sformułowanie "dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano)" zawarte wart. 15 ust. 4e ustawy o CIT, należy rozumieć ten dzień okresu sprawozdawczego, do którego przypisywany jest koszt, a nie dzień faktycznego (technicznego) dokonania operacji zaksięgowania kosztu (wprowadzenia do ksiąg rachunkowych). Tym samym, koszty uzyskania przychodów związane pośrednio z przychodami, a dotyczące danego roku podatkowego, ujęte jako koszt w księgach rachunkowych w poprzednim roku podatkowym są potrącalne w tym roku podatkowym, na który zostały ujęte jako koszt w księgach rachunkowych."

2\. interpretacji indywidualnej z dnia 9 marca 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDIB1-1.4010.12.2022.1.AW stanowiącej, iż:

„Jak wskazano na wcześniejszym etapie wniosku, dla celów kwalifikacji podatkowej kosztów pośrednich ustalić należy moment w którym ujęto koszt w księgach rachunkowych (tj. ustawodawca uzależnia moment, w którym wydatek staje się kosztem uzyskania przychodów od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami ustawy o rachunkowości). Przy czym, nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach (np. na koncie rozliczeń międzyokresowych kosztów), tylko jego ujęcie jako kosztu, tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt.

Dzień, na który ujęto koszt w księgach, to dzień, w którym w księgach pojawił się koszt na koncie kosztowym. Dopiero moment odpisu kosztów w ewidencji rachunkowej w ciężar kont o charakterze wynikowym mający wpływ na ustalenie prawidłowego wyniku finansowego firmy, jest momentem mającym określone konsekwencje na gruncie podatku dochodowego. Wynik finansowy obliczony na podstawie rachunku zysków i strat, tworzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości, z uwzględnieniem ustaw podatkowych, stanowi podstawę naliczenia podatku dochodowego."

Wobec powyższego, ujęcie rachunkowe kosztu pośredniego tj. premii wynikającej z Umowy CAP determinuje zatem, przy uwzględnieniu zasad art. 15 ust. 1, ust. 4d i ust. 4e w zw. z art. 16 ust. 1 pkt. 8b ustawy o CIT, ujęcie podatkowe niniejszego kosztu.

Takie podejście potwierdza również przytoczona interpretacja indywidualna z dnia 30 sierpnia 2016 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. IBPB-1-1/4510-160/16-1/DW wydana w analogicznym stanie faktycznym stanowiąca, iż:

„Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że jeżeli przepisy ustawy o rachunkowości (niebędące przepisami prawa podatkowego, a tym samym niemogące być przedmiotem interpretacji indywidualnej) pozwalają zaewidencjonować dany wydatek w ciężar kosztów w danym dniu, to dniem poniesienia kosztu uzyskania przychodów (zgodnie z art. 15 ust. 4e w zw. z art. 15 ust. 4d tej ustawy) jest dzień, na który wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych Spółki (jako koszt wpływający na wynik finansowy) na podstawie faktury lub rachunku (z wyjątkiem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów), oczywiście z zastrzeżeniem omówionych wyżej uregulowań art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych"

Wobec powyższego, wynagrodzenie za realizację Umowy CAP w postaci comiesięcznej premii uiszczanej przez Wnioskodawcę na rzecz banku stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, rozpoznawany w każdym miesiącu obowiązywania umowy CAP w dacie obciążenia wyniku finansowego, co jest również zbieżne z zapłatą tego wydatku.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.