Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-714/11-2/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-23
Teza: 1. Czy poniesione przez Spółkę w 2010 r. Koszty Lokalne wynikające z Umowy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodu? 2. Czy wartość Kosztów Lokalnych ponoszonych przez Spółkę w związku z realizacją Umowy stanowiła po stronie Oddelegowanego i członków jego najbliżej rodziny przychód podlegający opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy Spółka miała obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy Oddelegowanego z tytułu przychodu z art. 13 pkt 7 Ustawy o PDOF albo czy Spółka miała tylko obowiązek wystawienia deklaracji PIT-8C z tytułu przychodu z art. 20 ust. 1 Ustawy o PDOF dla Oddelegowanego i członków jego rodziny?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-zwrot kosztów; nierezydent; nierezydent-świadczenia na rzecz nierezydentów; przejazdy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.07.2011 r. (data wpływu 25.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z nabyciem usług wykonywanych przez pracownika oddelegowanego ze spółki szwajcarskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.07.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z nabyciem usług wykonywanych przez pracownika oddelegowanego ze spółki szwajcarskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca), zajmująca się sprzedażą wyłącznie samochodów marki\`(...)\` w Polsce, podejmowała różnego rodzaju działania (marketingowe, sprzedażowe, logistyczne) mające na celu zwiększenie dynamiki sprzedaży towarów w warunkach silnej konkurencji na rynku. Koordynacja i zarządzanie tymi procesami, z uwagi na specyfikę branży, wymaga specjalistycznej wiedzy i doboru odpowiedniego personelu na szczeblu menadżerskim. Z tego powodu, w 2010 r. Spółka zawarła ze szwajcarską spółką z grupy (dalej: Usługodawca) umowę na zakup usług zarządzania, reprezentacji i innych usług doradczych (dalej: Umowa) świadczonych na bieżąco w ustalonym okresie.

Zgodnie z Umową, w celu wykonania przedmiotowych usług (dalej: Usługi), Usługodawca udostępnił swojego wysoko wykwalifikowanego pracownika, obywatela francuskiego, do pracy w Polsce (dalej: Oddelegowany) na okres trwania Umowy. Oddelegowany, pozostając w stosunku pracy z Usługodawcą, objął funkcję dyrektora generalnego Spółki, którego kompetencje obejmowały m.in. wytyczanie strategii działania Spółki oraz nadzór nad jej implementacją, wdrażanie zasad i procedur pozwalających Spółce na realizację jej założeń finansowych, a także rozwijanie relacji ze strategicznymi klientami Spółki. Jednocześnie, w celu efektywnego wykonywania swych prac w ramach realizowanych Usług między Spółką a Usługodawcą Oddelegowany został powołany na członka zarządu Spółki (z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce nie przysługiwało Oddelegowanemu żadne wynagrodzenie, czy inne świadczenia; równocześnie, Oddelegowany nie jest udziałowcem Spółki). Oddelegowany przez okres trwania Umowy pozostaje pracownikiem Usługodawcy i nie łączy go stosunek pracy ze Spółką - wszelkie decyzje dotyczące rozwoju zawodowego Oddelegowanego, jego wynagrodzenia i pozostałych warunków zatrudnienia pozostają w wyłącznej gestii Usługodawcy. Wraz z przybyciem do Polski w związku z wykonywaniem ww. zadań, Oddelegowany przeniósł swoją najbliższą rodzinę (żonę i małoletnie dzieci) do Polski. W 2010 r. Oddelegowanego należy traktować jako francuskiego rezydenta podatkowego w świetle polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z polsko-francuską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Spółka zobowiązała się pokryć wszelkie koszty związane z wykonywanymi Usługami i wynikające z udostępnienia Spółce Oddelegowanego przez Usługodawcę, a niezbędne do wykonywania czynności służbowych przez Oddelegowanego w Spółce, zgodnie z zasadami fakturacji kosztów zarządzania międzynarodowym personelem obowiązującymi u Usługodawcy. W związku z tym:

*   w zamian za świadczone Usługi, Spółka była zobowiązana do wypłaty wynagrodzenia Usługodawcy (dalej: Wynagrodzenie), które zostało ustalone jako suma wskazanych w Umowie elementów w tym m.in. wynagrodzenia Oddelegowanego wynikającego z umowy o pracę, innych wydatków lub kosztów Usługodawcy związanych z udostępnieniem Oddelegowanego zgodnie z zasadami obowiązującymi u Usługodawcy oraz określonej marży doliczonej do łącznej kwoty elementów stanowiących Wynagrodzenie; Wynagrodzenie było fakturowane w odniesieniu do okresu ujętego na fakturze, przelewem bankowym na rachunek wskazany przez Usługodawcę.
*   jednocześnie, Spółka zobowiązała się w tej Umowie zapewnić Oddelegowanemu i członkom jego rodziny (tj. małżonkowi i dzieciom) określone w Umowie świadczenia (i pokrywać ich koszty) bezpośrednio związane z wykonywaniem obowiązków służbowych Oddelegowanego w Polsce (dalej: Koszty Lokalne). Koszty Lokalne nie zostały uregulowane w umowie o pracę między Oddelegowanym a Usługodawcą. Koszty Lokalne poniesione przez Spółkę nie podlegały refakturowaniu na Usługodawcę, a Spółka była zobowiązana do comiesięcznego informowania Usługodawcy o pełnej kwocie tych kosztów.

Do Kosztów Lokalnych zaliczono:

1.  koszty zakwaterowania Oddelegowanego i jego rodziny (w Umowie postanowiono, że te koszty nie mogą przekroczyć określonego progu finansowego wyznaczonego w oparciu o ustalone kryteria), przy czym Spółka zawarła odpowiednią umowę najmu z właścicielem budynku mieszkalnego; w celu wyboru odpowiedniego lokum dla Oddelegowanego Spółka poniosła koszt prowizji dla agencji pośrednictwa nieruchomości zgodnie ze zobowiązaniem Spółki; koszty te były udokumentowane fakturami wystawianymi na Wnioskodawcę;
2.  koszty samochodu służbowego przydzielonego przez Spółkę Oddelegowanemu zgodnie z zasadami wewnętrznego regulaminu Spółki przyznawania samochodów służbowych;
3.  koszty nauki języka polskiego Oddelegowanego (w ramach szkolenia zawodowego) i jego małżonka (do wysokości kosztu kursu grupowego);
4.  koszty czesnego w związku z edukacją małoletnich dzieci Oddelegowanego w szkole podstawowej w Polsce zgodnie z limitami obowiązującymi w szkole francuskiej;
5.  koszty ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej Oddelegowanego wykonującego usługi na podstawie Umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy poniesione przez Spółkę w 2010 r. Koszty Lokalne wynikające z Umowy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodu?
2.  Czy wartość Kosztów Lokalnych ponoszonych przez Spółkę w związku z realizacją Umowy stanowiła po stronie Oddelegowanego i członków jego najbliżej rodziny przychód podlegający opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy Spółka miała obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy Oddelegowanego z tytułu przychodu z art. 13 pkt 7 Ustawy o PDOF albo czy Spółka miała tylko obowiązek wystawienia deklaracji PIT-8C z tytułu przychodu z art. 20 ust. 1 Ustawy o PDOF dla Oddelegowanego i członków jego rodziny?

Odpowiedź na pytanie oznaczone w przedmiotowym wniosku nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Przedmiotowy wniosek w zakresie pytania oznaczonego numerem 2 tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Poniesione przez Spółkę Koszty Lokalne wynikające z Umowy będą dla Spółki stanowić koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o PDOP.

Spółka podnosi, iż Koszty Lokalne stanowią warunek świadczenia Usług przez Usługodawcę, których skutki mają niewątpliwy wpływ na uzyskiwane przez Spółkę przychody. W szczególności wykonywana przez Oddelegowanego praca na rzecz Spółki wpływa na skuteczne zarządzanie przez Spółkę procesami, nad którymi Oddelegowany sprawuje nadzór. Ze względu na specyfikę branży, w której działa Spółka, niezwykle trudno jest znaleźć pracownika posiadającego stosowne kwalifikacje oraz niezbędną wiedzę na temat funkcjonowania przedsiębiorstwa działającego na analogicznym do Spółki rynku. Brak kompetentnej osoby, pełniącej funkcję dyrektora generalnego na terenie Polski znacznie osłabiłby skuteczność podejmowanych przez Spółkę działań i w konsekwencji utrudniłby Spółce rozwijanie wielu procesów związanych m.in. z działaniami w zakresie sprzedaży oferowanych wyrobów. Z powyższych względów, Spółka zdecydowała się na zawarcie Umowy z Usługodawcą.

Z uwagi na fakt, że Oddelegowany znajdował się w Polsce tymczasowo, tj. na czas wykonywania swych obowiązków służbowych, niezbędne było zapewnienie mu określonych w Umowie ułatwień celem efektywnego wykonywania przez niego prac w ramach Umowy, co jednocześnie było jednym z warunków oddelegowania. Biorąc powyższe pod uwagę, według Spółki nie ulega wątpliwości, że ponoszone przez nią Koszty Lokalne pozostają w związku z uzyskiwanymi przez nią przychodami w sposób pośredni (tj. koszty, których poniesienie nie warunkuje wprost uzyskania konkretnego przychodu, ale wpływa pozytywnie na uzyskiwanie przychodów jako takich).

Spółka podnosi, iż prawidłowość jej stanowiska w tym zakresie potwierdzają również stanowiska organów podatkowych, np. interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 sierpnia 2010 r. (sygn. lLPB4/423-6/10-2/DS), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 stycznia 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-1261/09/PC), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 września 2009 r. (sygn. ILPBI/2/423-652/09/MS).

Jednocześnie, Wnioskodawca chce podkreślić, że w przedstawionym stanie faktycznym nie będą miały zastosowanie normy prawne wynikające z:

*   art. 16 ust. pkt 38 Ustawy o PDOP, na podstawie którego, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców nie będących pracownikami - wyłączenie to z całą pewnością nie znajduje w przedmiotowym stanie faktycznym zastosowania, gdyż Oddelegowany nie był Udziałowcem Spółki;
*   art. 16 ust. 1 pkt 38a Ustawy o PDOP, na podstawie którego, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tego tytułu - jak wskazano, Oddelegowany pełnił w Spółce funkcję członka zarządu, a nie ulega wątpliwości, że zarządu nie można utożsamiać ani z radą nadzorczą ani komisją rewizyjną, o których mowa w tym przepisie, a jednocześnie zarząd nie jest organem stanowiącym w Spółce, a organem zarządzającym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych tj. pytania oznaczonego nr 1 uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w 2010 r. zawarł ze szwajcarską spółką z grupy umowę na zakup usług zarządzania, reprezentacji i innych usług doradczych świadczonych na bieżąco w ustalonym okresie. Zgodnie z umową, w celu wykonania przedmiotowych usług, usługodawca udostępnił swojego wysoko wykwalifikowanego pracownika, obywatela francuskiego, do pracy w Polsce na okres trwania umowy. Oddelegowany, pozostając w stosunku pracy z usługodawcą, objął funkcję dyrektora generalnego Spółki oraz został powołany na członka zarządu Spółki. Z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce nie przysługiwało Oddelegowanemu żadne wynagrodzenie, czy inne świadczenia. Oddelegowany nie jest udziałowcem Spółki. Oddelegowany przez okres trwania umowy pozostaje pracownikiem usługodawcy i nie łączy go stosunek pracy ze Spółką. Wraz z przybyciem do Polski w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań, Oddelegowany przeniósł swoją najbliższą rodzinę (żonę i małoletnie dzieci) do Polski. Spółka zobowiązała się pokryć wszelkie koszty związane z wykonywanymi usługami i wynikające z udostępnienia Spółce Oddelegowanego przez usługodawcę, tj.:

*   była zobowiązana do wypłaty wynagrodzenia usługodawcy, które zostało ustalone jako suma wskazanych w umowie elementów w tym m.in. wynagrodzenia Oddelegowanego wynikającego z umowy o pracę, innych wydatków lub kosztów usługodawcy związanych z udostępnieniem Oddelegowanego zgodnie z zasadami obowiązującymi u Usługodawcy oraz określonej marży doliczonej do łącznej kwoty elementów stanowiących wynagrodzenie.
*   była zobowiązana do zapewnienia Oddelegowanemu i członkom jego rodziny określonych w umowie świadczeń (i pokrywania ich kosztów) bezpośrednio związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych Oddelegowanego w Polsce, tzw. kosztów lokalnych. Koszty lokalne poniesione przez Spółkę nie podlegały refakturowaniu na usługodawcę.

Do kosztów lokalnych zaliczono:

1.  koszty zakwaterowania Oddelegowanego i jego rodziny, przy czym Spółka zawarła odpowiednią umowę najmu z właścicielem budynku mieszkalnego;
2.  prowizję dla agencji pośrednictwa nieruchomości w celu wyboru odpowiedniego lokum dla Oddelegowanego - koszty te były udokumentowane fakturami wystawianymi na Wnioskodawcę;
3.  koszty samochodu służbowego przydzielonego przez Spółkę Oddelegowanemu zgodnie z zasadami wewnętrznego regulaminu Spółki przyznawania samochodów służbowych;
4.  koszty nauki języka polskiego Oddelegowanego (w ramach szkolenia zawodowego) i jego małżonka (do wysokości kosztu kursu grupowego);
5.  koszty czesnego w związku z edukacją małoletnich dzieci Oddelegowanego w szkole podstawowej w Polsce zgodnie z limitami obowiązującymi w szkole francuskiej;
6.  koszty ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej Oddelegowanego wykonującego usługi na podstawie Umowy.

W tym miejscu należy podkreślić, iż w przypadku omawianych umów zawsze należy pamiętać o konieczności badania ich treści pod kątem przesłanek określonych w art. 11 ustawy o podatu dochodowym od osób prawnych, tj. związku powiązań zachodzących pomiędzy poszczególnymi spółkami, a także pod kątem uregulowań zawartych w cyt. wyżej art. 15 tej ustawy.

Ponadto należy mieć także na uwadze wyłączenia wynikając z uregulowań zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

W związku z powyższym kosztami uzyskania przychodów nie będą wydatki o charakterze osobowym, inne niż wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji, ponoszone na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących w związku z wykonywaniem przez nie swoich obowiązków jako członków tych organów.

Według tut. Organu przepisy cytowanego wyżej art. 16 ust. 1 pkt 38 nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie, tj. w przypadkach dwustronnie zobowiązujących umów cywilno – prawnych zawieranych między spółką (spółdzielnią) i jej udziałowcem, akcjonariuszem (członkiem spółdzielni) bądź członkiem organów spółki (rady nadzorczej, komisji rewizyjnej itp.), zgodnie z którymi spółka dokonuje zapłaty tym osobom za wykonane przez nie świadczenia na jej rzecz. Zwrotu: „wydatki na rzecz udziałowców (akcjonariuszy)…” nie można bowiem utożsamiać z zapłatą za konkretne świadczenie dokonywane na rzecz spółki przez jej udziałowca (akcjonariusza), który w takim przypadku nie występuje w charakterze udziałowca (akcjonariusza).Ponadto w stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż Oddelegowany nie jest udziałowcem Spółki.

Należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie nie będą także miały zastosowania wyłączenia wynikające z cytowanego wyżej art. 16 ust. 1 pkt 38a, gdyż jak wskazano, oddelegowany pełni w spółce funkcję członka zarządu Spółki. Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z 15 września 2010 r. Kodeks spółek handlowych, (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej „ksh”) zarząd spółki jest organem, który prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Nie ulega wątpliwości, że zarządu nie można utożsamiać ani z radą nadzorczą ani komisją rewizyjną jednocześnie zarząd nie jest organem stanowiącym w spółce, a organem zarządzającym. Według tut. Organu tworząc ten przepis, ustawodawca świadomie nie uwzględnił w jego treści wydatków na rzecz osób wchodzących w skład organów zarządzających osób prawnych, pozwalając tym samym na zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów również innych niż wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji wydatków ponoszonych na rzecz tych osób, przy zachowaniu ogólnych warunków wynikających z treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ww. art. 15 ust. 1 wartość wydatków poniesionych w związku z nabyciem usługi wykonywanej przez pracownika oddelegowanego ze spółki szwajcarskiej. Należy jednakże podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie zobowiązanie do ponoszenia przez Spółkę kosztów dotyczących oddelegowanego do niej pracownika powinno wynikać z umowy zawartej pomiędzy spółkami i oddelegowanym pracownikiem. Wydatki ponoszone przez Spółkę nie mogą być wydatkami ponoszonymi za inny podmiot gospodarczy, co powinno wynikać z dowodów księgowych. Należy mieć także na uwadze, iż to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Zaznaczyć należy, iż to organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, w oparciu o zgromadzony przez tychże podatników materiał dowodowy. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami Spółki.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż wymienione w stanie faktycznym tzw. koszty lokalne poniesione przez Spółkę na rzecz oddelegowanego do niej pracownika, a wynikające z podpisanych umów, mogą stanowić w Spółce koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Końcowo informuje się, że na tle wymienionych we wniosku wydatków – wyjaśnić należy, że w ramach instytucji interpretacji indywidualnej nie ma możliwości przypisania poszczególnych wydatków wymienionych przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego do kategorii kosztów podatkowych lub niepodatkowych. Jednoznaczne przesądzenie o charakterze omawianych kosztów wymagałoby bowiem przeprowadzenia postępowania dowodowego. Tutejszy organ nie jest uprawniony do dokonania takich ustaleń w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Z tego względu, niniejsza interpretacja ogranicza się do wykładni przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wskazania elementów faktycznych, które są istotne dla kwalifikacji przedmiotowych kosztów. W przedmiotowej sprawie – mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa – tut. Organ nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby na związek poszczególnych wydatków z przychodami Spółki, gdyż do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, nie mają zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Ponadto należy podkreślić, że przywołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Z uwagi na powyższe przywołane interpretacje nie są wiążące dla tut. Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-ego Maja 10, 09-402 Płock.