Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.325.2024.3.BD; 0112-KDIL2-1.4011.946.2024.2.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Obdarowanie pracowników upominkami
Słowa kluczowe: darowizna; pracodawca; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem darowizny, polecenia darczyńcy; Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku podatkowego-Darowizna; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 2; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2-art. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników upominkami.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp.o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego z
    siedzibą na terytorium Polski. Spółka specjalizuje się w projektowaniu i produkcji (...).
    Spółka posiada status pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
    Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465). W związku z wypłatą wynagrodzeń, na
    podstawie umów o pracę oraz umów zlecenia własnym pracownikom oraz
    zleceniobiorcom (dalej łącznie: „Pracownicy”), Wnioskodawca występuje w roli płatnika
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Spółka planuje przekazywać własnym Pracownikom upominki okolicznościowe. Upominki
    będą miały formę voucherów, bonów, jak i mogą mieć charakter rzeczowy (dalej:
    „Upominki”). Upominki będą przekazywane okolicznościowo, tj. z okazji świąt, np. Świąt
    Bożego Narodzenia, Świąt Wielkanocnych, urodzin, śmierci członka rodziny, ślubu,
    narodzin dziecka, przejścia na emeryturę, Dnia Kobiet, Dnia Chłopaka, wystąpienia
    zdarzeń losowych jak powódź, pożar, poważana choroba, wypadek czy celebrowania
    jubileuszu pracy (dalej: „Upominki”).
    Upominki nie będą wynikać z podpisywanych z Pracownikami przez Spółkę umów o pracę,
    umów zlecenia, regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów wewnętrznych
    Spółki, w których regulowane są zasady wynagradzania Pracowników. Przekazanie
    Upominków nie będzie zależało od osiąganych przez danego Pracownika wyników, ocen
    rocznych, czy wskaźników absencji. Celem przekazania Upominków będzie obdarowanie
    danego Pracownika, aby celebrować ważne dla niego wydarzenie życiowe lub święto.
    Przekazanie Upominków będzie każdorazowo wynikiem decyzji Spółki i nie będzie
    gwarantowane.
    Przekazywane Upominki będą miały charakter bezzwrotny, a wydatki przeznaczane na ich
    nabycie będą finansowane ze środków obrotowych Spółki. Pracownik nie będzie mógł
    dochodzić wydania Upominku na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia.
    W zależności od celebrowanej okazji, Upominki mogą mieć charakter zindywidualizowany
    lub zunifikowany (Upominki przekazywane z okazji świąt będą co do zasady podobne dla
    wszystkich obdarowanych i będą z reguły tematycznie związane z rodzajem świąt).

## Pytanie

Czy przekazywane własnym Pracownikom Upominki nie powodują powstania po stronie
    Pracownika przychodu będącego podstawą do opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych i w konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek płatnika związany z
    obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od wartości przekazanych Upominków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom

    Upominków w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie stanowi dla nich przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie
    ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i
    odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32
    ust. 1 ww. ustawy oraz art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających
    z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i
    art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone
    w art. 10 ust. 1 pkt 1 stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek
    pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
    produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta oraz określona w pkt 2 działalność
    wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto, treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia

    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Z kolei według art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą,
    b) osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej,
    c) jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej
    - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń z umowy o pracę ciążą obowiązki płatnika,
    wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
    którym zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
    organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
    obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują
    od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej
    lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
    wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w
    spółdzielniach pracy.
    Również na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na
    Spółce mogą ciążyć obowiązki płatnika w odniesieniu do świadczeń dokonywanych na
    rzecz osób współpracujących ze Spółką na podstawie zawieranych umów zlecenia.
    Stosownie bowiem do powyższego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4¬9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową
    określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2 przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych
    w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wymienione zostały przychody podlegające przepisom o
    podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od
    spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw

    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny,
    polecenia darczyńcy.
    Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, w myśl którego przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to, zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy: „W
    ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie
    dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
    wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać
    różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są
    postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce
    obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu
    zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28
    lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205). A zatem to nie
    zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których
    wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które
    jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Przekazywane Pracownikom Upominki, w świetle przedstawionego opisu sprawy, należy
    uznać za mające charakter świadczeń nieodpłatnych i nieekwiwalentnych, gdyż w zamian
    za przekazane świadczenie Państwo, czy też spółka zależna nie może oczekiwać od
    obdarowanego jakiegokolwiek ekwiwalentu. Celem przekazania Upominków jest
    wyłącznie celebrowanie święta lub innej ważnej okazji w życiu Pracownika.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13,
    uznać więc należy, że przekazywanie Pracownikom Upominków z okazji świąt, urodzin,
    ślubu, narodzin dziecka, przejścia na emeryturę czy celebrowania jubileuszu pracy, jako
    niestanowiące elementu wynagrodzenia wynikającego z zawartej umowy o pracę,
    regulaminu lub innego dokumentu i niewiążące się z jakimkolwiek świadczeniem
    wzajemnym ze strony Pracownika, będzie objęte wyłącznie zakresem przepisów ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych Pracownikom
    Upominków w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie stanowi dla nich przychodu ze
    stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (w odniesieniu do osób zatrudnionych na umowę o pracę) oraz przychodu w
    rozumieniu art. 13 pkt 8 ww. ustawy (w odniesieniu do osób współpracujących na
    podstawie umowy zlecenia). Zatem z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika
    związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny;
    umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu
    notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas,
    gdy darowizna została spełniona.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że są
    Państwo pracodawcą w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks pracy. W związku z wypłatą
    wynagrodzeń na podstawie umów o pracę oraz umów zlecenia własnym pracownikom
    oraz zleceniobiorcom (Pracownicy), występują Państwo w roli płatnika podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Zamierzają Państwo przekazywać własnym Pracownikom upominki okolicznościowe.
    Upominki będą miały formę voucherów, bonów, jak i mogą mieć charakter rzeczowy i
    będą one przekazywane okolicznościowo, tj. np. z okazji świąt, urodzin, ślubu, narodzin
    dziecka, przejścia na emeryturę czy celebrowania jubileuszu pracy. Upominki nie będą
    wynikać z podpisywanych z Pracownikami przez Spółkę umów o pracę, umów zlecenia,
    regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów wewnętrznych Spółki, w których
    regulowane są zasady wynagradzania Pracowników. Przekazanie Upominków nie będzie
    zależało od osiąganych przez danego Pracownika wyników, ocen rocznych, czy
    wskaźników absencji. Celem przekazania Upominków będzie obdarowanie danego
    Pracownika, aby celebrować ważne dla niego wydarzenie życiowe lub święto. Przekazanie
    Upominków będzie każdorazowo wynikiem Państwa decyzji i nie będzie gwarantowane.

    Przekazywane Upominki będą miały charakter bezzwrotny, a wydatki przeznaczane na ich
    nabycie będą finansowane ze Państwa środków obrotowych. Pracownik nie będzie mógł
    dochodzić wydania Upominku na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia.
    Z opisu wynika zatem, że ww. upominki przekazywane będą Pracownikom tytułem
    darowizny.
    Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art.
    888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną
    cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia.
    Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i
    dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z
    ustawy.
    Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane Pracownikom
    upominki, które nie będą dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady
    będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą
    obowiązującą w jej przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona
    została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m.in.:
      - stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
      - działalność wykonywana osobiście (pkt 2).
    Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,

      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć
    należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać
    od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ww. ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej
    mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    W realiach opisanej przez Państwa sprawy, Upominki są i będą przekazywane
    Pracownikom tytułem darowizny i będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków
    i darowizn.
    Wobec tego, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość przekazanych Pracownikom
    Upominków w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie stanowi/nie będzie stanowiła
    dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy (w
    odniesieniu do osób zatrudnionych przez Państwa na umowę o pracę) oraz przychodu w
    rozumieniu art. 13 pkt 8 tejże ustawy (w odniesieniu do zleceniobiorców). Zatem z ww.
    tytułu nie ciążą/nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem,
    pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na
    podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 41
    ust. 1 tejże ustawy.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z
    dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Pracownicy chcący uzyskać interpretację
    indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania upominków, winni wystąpić z
    odrębnymi wnioskami i uiścić stosowną opłatę.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.