Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.996.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług psychoterapii oraz
usługi superwizji psychoterapeutycznej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność zwolniona z opodatkowania
usługi-usługi medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku świadczonych przez
    Panią usług psychoterapii oraz usługi superwizji psychoterapeutycznej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 16 listopada 2025 r. (data wpływu 21 listopada 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Posiada Pani certyfikat terapeuty (Certyfikat nr ... wydany przez ... dnia ....03.2017, trenera
    (Certyfikat nr ... wydany przez ... z dnia ....) oraz zaświadczenie potwierdzające, że
    ukończyła Pani drugi rok szkolenia przygotowującego do egzaminu na psychoterapeutę, a
    uprawniające do prowadzenia psychoterapii (w myśl art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o ochronie
    zdrowia psychicznego), nadto posiada Pani statut superwizora aplikanta (zaświadczenie ...
    wydane przez ... z dnia ....04.2024 ) uprawniające Panią do prowadzenia superwizji
    psychoterapii oraz inne wymagane uprawnienia zawodowe potwierdzające kwalifikacje do
    prowadzenia psychoterapii. Nie posiada Pani jednak tytułu magistra psychologii. Posiada
    Pani tytuł pedagoga i wszelkie wymagane do prowadzenia pracy psychoterapeutycznej
    certyfikaty.
    W ramach działalności świadczy Pani również usługi superwizji dla innych
    psychoterapeutów. Superwizja polega na analizie i omawianiu przypadków klinicznych w
    celu:
      - zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu psychoterapii,
      - podnoszenia jakości udzielanej pomocy psychoterapeutycznej,
      - wsparcia psychoterapeutów w ich pracy z pacjentami,
      - pracy nad rozumieniem procesu klienta i własnego odniesienia do tego procesu
        psychoterapeutów,
      - wsparciem psychoterapeutycznym innych psychoterapeutów w rozwiązywaniu
        trudności zawodowych.
    Superwizja ma charakter ściśle związany z ochroną zdrowia psychicznego pacjentów, gdyż
    służy zapewnieniu odpowiedniej jakości i skuteczności terapii.
    Nadto w gabinecie prowadzi Pani usługi psychoterapeutyczne dla indywidualnych
    klientów.
    Na pytania Organu:
        a) Czy usługi w zakresie superwizji psychoterapeutycznych i usługi psychoterapii
          indywidualnej są wykonywane przez Panią w ramach zawodów medycznych, o
          których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
          działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.)?
        b) Jeżeli wskaże Pani, że usługi w zakresie superwizji psychoterapeutycznych oraz
          usługi psychoterapii indywidualnej świadczy Pani w ramach wykonywania
          zawodu medycznego, proszę wskazać przepisy, na podstawie których jest Pani
          uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych?
        c) Czy usługi w zakresie superwizji psychoterapeutycznych i usługi psychoterapii
          indywidualnej, które Pani świadczy, są usługami w zakresie opieki medycznej
          służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
          zdrowia?
        d) Jeżeli tak, to w czym przejawia się profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
          przywracanie i/lub poprawa zdrowia świadczonych przez Panią ww. usług w
          zakresie superwizji psychoterapeutycznych i usług psychoterapii
          indywidualnej?
        e) Czy posiada Pani tytuł magistra pedagoga?
        f) Czy zaświadczenie, które Pani posiada, potwierdzające, że ukończyła Pani drugi
          rok szkolenia przygotowującego do egzaminu na psychoterapeutę a
          uprawniające do prowadzenia psychoterapii jest wystawione przez podmiot
          prowadzący kształcenie w tym zakresie?

        g) Czy świadcząc usługi w zakresie superwizji psychoterapeutycznych i usługi
          psychoterapii indywidualnej pracuje Pani pod nadzorem osoby posiadającej
          certyfikat psychoterapeuty? [3]
    odpowiedziała Pani:
    Prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług
    terapeutycznych i psychoterapeutycznych w nurcie Terapii Skoncentrowanej na
    Rozwiązaniach (TSR). Ponadto prowadzę superwizje psychoterapii dla innych
    psychoterapeutów.
    Posiadam certyfikat terapeuty (Certyfikat nr ... wydany przez ... a dnia ....03.2017, trenera
    (Certyfikat nr ... wydany przez ... z dnia ....05.021) oraz zaświadczenie potwierdzające, że
    ukończyłam drugi rok szkolenia przygotowującego do egzaminu na psychoterapeutę, a
    uprawniające do prowadzenia psychoterapii (w myśl art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o ochronie
    zdrowia psychicznego), nadto posiadam statut superwizora aplikanta (zaświadczenie ...
    wydane przez ... z dnia 10.04.2024) uprawniające mnie do prowadzenia superwizji
    psychoterapii oraz inne wymagane uprawnienia zawodowe potwierdzające kwalifikacje do
    prowadzenia psychoterapii.
    Usługi wykonywane przeze mnie są zaliczane do zawodów medycznych - zaświadczenie o
    posiadaniu statusu osoby odbywającej szkolenie podyplomowe w zakresie oddziaływań
    terapeutycznych poświadcza spełnienie wymogów ustawy z dnia 19.08.1994 r o ochronie
    zdrowia psychicznego, co oznacza, że spełniam warunek o którym mowa w art. 5 ust. 3
    pkt 4, oraz rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 19.06.2019 w sprawie świadczeń
    gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.
    Uzyskane zaświadczenia są wystawione przez (...) - podmiot uprawniony do kształcenia w
    zakresie psychoterapii. Uczestniczę w superwizji psychoterapii zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4
    lit. c ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.
    Nie posiadam jednak tytułu magistra psychologii. Posiadam tytuł magistra pedagoga i
    wszelkie wymagane do prowadzenia pracy psychoterapeutycznej certyfikaty.
    Informuję, że usługi psychoterapii indywidualnej na rzecz osób pełnoletnich, a także - za
    zgodą opiekunów - nieletnich, prowadzone przeze mnie mają charakter terapeutyczny,
    ukierunkowany na:
      - diagnozę problemów natury psychicznej,
      - profilaktykę zaburzeń psychicznych,
      - przywracanie i poprawę zdrowia psychicznego,
      - wsparcie leczenia zaburzeń emocjonalnych, lękowych, nastroju, relacyjnych lub
        wynikających z przeżyć traumatycznych.
    Głównym celem mojej pracy jest poprawa stanu zdrowia psychicznego pacjentów.
    W ramach działalności świadczę również usługi superwizji dla innych psychoterapeutów.
    Superwizja polega na analizie i omawianiu przypadków klinicznych w celu:
      - zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu psychoterapii,
      - podnoszenia jakości udzielanej pomocy psychoterapeutycznej,
      - wsparcia psychoterapeutów w ich pracy z pacjentami
      - pracy nad rozumieniem procesu klienta i własnego odniesienia do tego procesu
        psychoterapeutów
      - wsparciem psychoterapeutycznym innych psychoterapeutów w rozwiązywaniu
        trudności zawodowych.

    Superwizja ma charakter ściśle związany z ochroną zdrowia psychicznego pacjentów, gdyż
    służy zapewnieniu odpowiedniej jakości i skuteczności terapii. Superwizja stanowi element
    zapewnienia wysokiego standardu klinicznego praktyki psychoterapeutycznej.

## Pytanie

Czy opisane:
      - usługi psychoterapii, oraz
      - usługi superwizji psychoterapeutycznej,
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zarówno usługi psychoterapii, jak i superwizje psychoterapeutyczne
    opisane we wniosku podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy
    o podatku od towarów i usług jako usługi w zakresie opieki medycznej służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    1.Usługi psychoterapii - uzasadnienie zwolnienia
    Podstawa prawna
    Art. 43 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie dla usług opieki medycznej o
    charakterze terapeutycznym.
    Zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, co wynika z orzecznictwa TSUE i
    NSA: usługa musi mieć cel terapeutyczny, musi być wykonywana przez osobę posiadającą
    odpowiednie kwalifikacje lub w ramach działalności medycznej.
    Psychoterapia prowadzona przez Wnioskodawcę spełnia oba kryteria: ma na celu leczenie
    zaburzeń psychicznych, jest wykonywana przez osobę posiadającą kwalifikacje zawodowe.
    Interpretacje KIS potwierdzające możliwość zwolnienia
    Przykładowo:
    0113-KDIPT1-1.4012.447.2025.2.RG (25.06.2025) - zwolnienie usług psychoterapii
    wykonywanych przez osobę w trakcie certyfikacji, potwierdzenie celu terapeutycznego.
    0113-KDIPT1-1.4012.632.2024.3.AK (09.10.2024) - psychoterapia jako usługa opieki
    zdrowotnej podlegająca zwolnieniu.
    0112-KDIL1-1.4012.266.2024.3.DS (24.07.2024) - usługi psychologiczne i
    psychoterapeutyczne objęte zwolnieniem przy spełnieniu kryteriów medycznych.
    Wniosek
    Usługi psychoterapii Wnioskodawcy mają bezpośredni cel leczniczy, dlatego korzystają ze
    zwolnienia z VAT.
    2.Superwizje psychoterapeutyczne - uzasadnienie zwolnienia
    Cel superwizji
    Superwizja jest de facto usługą o charakterze medyczno-terapeutycznym, ponieważ:
      - służy zapewnieniu jakości udzielanej psychoterapii,
      - dotyczy omawiania przypadków klinicznych,
      - bezpośrednio wpływa na proces terapeutyczny pacjentów.
    Podstawa prawna

    Art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT odnosi się do usług związanych z opieką zdrowotną -
    superwizja psychoterapeutów jest integralnym elementem procesu terapeutycznego oraz
    zapewnienia standardów klinicznych praktyki.
    Interpretacje KIS potwierdzające możliwość zwolnienia superwizji
    0113-KDIPT1-1.4012.802.2024.2.RG (09.12.2024) - organ potwierdził zwolnienie superwizji
    jako usług związanych bezpośrednio z psychoterapią.
    0113-KDIPT1-1.4012-726-2023-2-MSU (11.01.2024) - superwizje mogą korzystać ze
    zwolnienia, jeśli mają związek z leczeniem pacjentów.
    IPPP1/4512-1-54/16-19/S/RR (04.09.2023) - szkolenia psychoterapeutów (w tym
    superwizje) mogą być zwolnione, gdy służą utrzymaniu jakości świadczeń terapeutycznych.
    Wniosek
    Superwizje opisane we wniosku należy uznać za usługę bezpośrednio związaną z opieką
    zdrowotną, mającą cel terapeutyczny (jako element zapewniania jakości leczenia).
    W konsekwencji powinny one korzystać ze zwolnienia od VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednakże w tym miejscu należy wskazać, że czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może być albo opodatkowana podatkiem albo może
    korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,

      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
        o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
      d) psychologa.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej, stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b oraz c Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      - opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze;
      - świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT
    podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w
    ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów
    medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na
    nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie

    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    W tym kontekście należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani
    w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy
    szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    I tak, w wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał stwierdził, że pojęcia
    „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do usług, które
    służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia.
    Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d ́Ambrumenil (C-307/01, pkt 57),
    gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w
    sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie
    diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie
    chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości
    UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu
    objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności,
    których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki
    medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko
    takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer
    vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że „(...) to cel usługi
    medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też,
    jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem

    nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz
    udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne,
    zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej
    określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej
    głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to
    wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że:
    „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego),
    obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez
    wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez
    wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub
    innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub
    ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem
    tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania
    medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność
    diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez
    internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności prowadzi Pani usługi
    psychoterapeutyczne dla indywidualnych klientów, świadczy Pani również usługi
    superwizji dla innych psychoterapeutów.
    Zakresem pytania objęta jest kwestia zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez
    Panią usług psychoterapii oraz usługi superwizji psychoterapeutycznej.
    Wskazała Pani, że usługi wykonywane przez Panią są zaliczane do zawodów medycznych.
    Zatem zbadać należy czy spełnia Pani warunki do zastosowania dla świadczonych usług
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    W świetle przywołanej wyżej regulacji zauważenia wymaga, że warunkiem zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy
    jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
      - przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
        być osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
        działalności leczniczej;
      - przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
        usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
        przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Wobec tego, należy dokonać oceny, czy w niniejszej sprawie spełniony zostanie warunek
    podmiotowy określony w ww. przepisie, tzn. czy ww. usługi będą świadczone przez Panią
    w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2
    ustawy o działalności leczniczej.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do
    kolejnych uregulowań.

    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    450) o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają - osoba wykonująca zawód medyczny - osobę
      uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
      zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
      udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej
      dziedzinie medycyny.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
      Podmiot wykonujący działalność leczniczą - podmiot leczniczy, o którym mowa w art.
      4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego
      wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o
      której mowa w art. 5.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają - świadczenie zdrowotne - działania służące
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania
      medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących
      zasady ich wykonywania.
    W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141
    /00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
      „zwolnienie przyznane w art. 13 (A) (J) (c) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1
      lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.
      Wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c
      dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o
      konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko
      dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone
      przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Zatem przewidziany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej warunek, zgodnie
    z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie
    odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania świadczeń zdrowotnych oraz
    osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu
    zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki
    medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe.
    Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od
    podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc
    pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane
    kwalifikacje zawodowe.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego,
    farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze
    spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone
    zasady wykonywania w odrębnych przepisach.
    Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby
    wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają

    na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu
    medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych
    zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają
    odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności
    wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie
    świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. J. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.):
      Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie
      następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z
      2019 r. poz. 1026),
      b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia,
      prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności
      metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-
      behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w
      wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe
      szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego
      szkolenia,
      c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b,
      zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec
      podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu
      kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty
      psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
    W myśl § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia:
      Osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty oznacza osobę,
      która spełnia łącznie następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
      b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym
      szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo
      skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub
      integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub
      psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo
      przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w
      wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
      c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz
      pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.
    Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń
    gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i
    leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunków realizacji tych świadczeń, wynika,

    że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej,
    sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia
    psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie
    certyfikatu psychoterapeuty.
    W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z
    2024, poz. 917:
      Opieka zdrowotna nad osobami z zaburzeniami psychicznymi jest wykonywana w
      ramach podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, zwłaszcza psychiatrycznej
      opieki zdrowotnej - w formie pomocy doraźnej, ambulatoryjnej, dziennej, szpitalnej i
      środowiskowej oraz w domach pomocy społecznej.
    W myśl art. 5 ust. 3 pkt 4 lit. c ww. ustawy o ochronie zdrowia psychicznego:
      Psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1, prowadzi osoba, która
      ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie
      następujące warunki: uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie
      w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii.
    Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w
    zakresie świadczenia usług terapeutycznych i psychoterapeutycznych w nurcie Terapii
    Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR). Ponadto prowadzi Pani superwizje
    psychoterapii dla innych psychoterapeutów. Posiada Pani certyfikat terapeuty (Certyfikat
    nr ... wydany przez ... a dnia ....03.2017, trenera (Certyfikat nr .... wydany przez ... z dnia ....)
    oraz zaświadczenie potwierdzające, że ukończyła Pani drugi rok szkolenia
    przygotowującego do egzaminu na psychoterapeutę, a uprawniające do prowadzenia
    psychoterapii (w myśl art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego), nadto
    posiada Pani statut superwizora aplikanta uprawniające Panią do prowadzenia superwizji
    psychoterapii oraz inne wymagane uprawnienia zawodowe potwierdzające kwalifikacje do
    prowadzenia psychoterapii. Usługi wykonywane przez Panią są zaliczane do zawodów
    medycznych - zaświadczenie o posiadaniu statusu osoby odbywającej szkolenie
    podyplomowe w zakresie oddziaływań terapeutycznych poświadcza spełnienie wymogów
    ustawy z dnia 19.08.1994 r o ochronie zdrowia psychicznego, co oznacza, że spełnia Pani
    warunek o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia
    19.06.2019 w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i
    leczenia uzależnień. Uzyskane zaświadczenia są wystawione przez (...) - podmiot
    uprawniony do kształcenia w zakresie psychoterapii. Uczestniczy Pani w superwizji
    psychoterapii zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4 lit. c ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.
    Nie posiada Pani tytułu magistra psychologii, natomiast posiada Pani tytuł magistra
    pedagoga i wszelkie wymagane do prowadzenia pracy psychoterapeutycznej certyfikaty.
    Dokonując analizy ww. przepisów oraz opisu sprawy stwierdzić należy, że jest Pani osobą
    posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl
    przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym
    samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia ww. usług
    od podatku VAT.
    Ponadto wskazała Pani, że usługi psychoterapii indywidualnej na rzecz osób pełnoletnich,
    a także — za zgodą opiekunów - nieletnich, prowadzone przez Panią mają charakter
    terapeutyczny, ukierunkowany na: diagnozę problemów natury psychicznej, profilaktykę
    zaburzeń psychicznych, przywracanie i poprawę zdrowia psychicznego, wsparcie leczenia
    zaburzeń emocjonalnych, lękowych, nastroju, relacyjnych lub wynikających z przeżyć
    traumatycznych. Głównym celem Pani pracy jest poprawa stanu zdrowia psychicznego
    pacjentów.
    W ramach usług superwizji dla innych psychoterapeutów, która polega na analizie i
    omawianiu przypadków klinicznych w celu: zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu
    psychoterapii, podnoszenia jakości udzielanej pomocy psychoterapeutycznej, wsparcia
    psychoterapeutów w ich pracy z pacjentami, pracy nad rozumieniem procesu klienta i

    własnego odniesienia do tego procesu psychoterapeutów, wsparciem
    psychoterapeutycznym innych psychoterapeutów w rozwiązywaniu trudności
    zawodowych. Superwizja ma charakter ściśle związany z ochroną zdrowia psychicznego
    pacjentów, gdyż służy zapewnieniu odpowiedniej jakości i skuteczności terapii. Superwizja
    stanowi element zapewnienia wysokiego standardu klinicznego praktyki
    psychoterapeutycznej.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie zostanie spełniona również przesłanka przedmiotowa
    warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust.
    1 pkt 19 lit. c ustawy, tj. świadczone usługi w zakresie usług psychoterapii oraz usług
    superwizji psychoterapeutycznych służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia konkretnych pacjentów.
    Podsumowując, jest Pani uprawniona do stosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy dla świadczonych przez Panią usług psychoterapii oraz
    usług superwizji psychoterapeutycznych.
    Oceniając Pani stanowisko, z uwagi na fakt, iż wywiodła Pani prawidłowy skutek prawny w
    postaci zwolnienia świadczonych przez Panią usług, mimo braku wskazania pełnej
    podstawy prawnej tego zwolnienia, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.