Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.826.2024.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Brak obowiązku opodatkowania otrzymanej subwencji.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu; opodatkowanie; subwencja; subwencja-subwencja ogólna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Elementy składowe podstawy opodatkownia; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy opodatkowania ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie  podmiotowe - obliczanie obortu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku opodatkowania otrzymanej subwencji. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na wykonywaniu usług budowlanych.
    Rozlicza się Pan w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i nie jest
    płatnikiem VAT.
    W 2020 roku skorzystał Pan z Tarczy Finansowej (...) i otrzymał (...) PLN na podstawie
    Umowy Subwencji Finansowej nr (...).

    W 2021 roku otrzymał Pan decyzję z 28 lipca 2021 roku w sprawie zwolnienia z obowiązku
    zwrotu subwencji finansowej. Wartość zwolnienia wyniosła (...) PLN. Kwota ta została ujęta
    w ewidencji ryczałtowej za lipiec 2021 jako przychód. Nie została uwzględniona w limicie
    ustalonym jako próg przy przejściu na podatek VAT - 200 000 PLN.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Otrzymana w 2020 roku subwencja została przeznaczona na pokrycie kosztów
    wynagrodzeń pracownika/ów (od września 2020 roku: zatrudniał Pan 2 pracowników)
    wraz ze składkami ZUS, a także na zobowiązania podatkowe: PIT-4 oraz PPE.
    Przedmiotowe dofinansowanie nie stanowiło dopłaty do ceny konkretnych usług,
    świadczonych przez Pana firmę. Ceny usług nie zostały obniżone, pozostały na tym samym
    poziomie. Klienci nie uiszczali niższych cen.
    Subwencja została wykorzystana tylko i wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z
    prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

## Pytanie

Czy umorzoną część subwencji uwzględnia się w limicie ustalonym w art. 113 ust.1 ustawy
    o podatku od towarów i usług jako próg do wejścia w podatek VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy umorzona część subwencji nie powinna być uwzględniana w
    limicie określającym zwolnienie od podatku VAT (art. 113 ust. 1 Ustawy o podatku VAT),
    gdyż do limitu zalicza się przychody z tytułu sprzedaży towarów i usług, a otrzymana
    dotacja nie jest takim przychodem.
    Na podstawie art. 2 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług przez sprzedaż rozumie
    się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą,
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7,
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje
    w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Według art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium
        kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      − jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a -30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl ust. 6 powołanego artykułu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Powyższe regulacje wskazują, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje, których
    nie da się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu
    przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie,
    które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Istotne zatem, dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja mająca
    bezpośredni wpływ na cenę”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach: C-184/00 z dnia 22 listopada 2001 r.
    Office des produits wallons ASBL przeciwko państwu belgijskiemu oraz C-353/00 z dnia 13
    czerwca 2002 r. Keeping Newcastle Warm Limited przeciwko Commissioners of Customs
    and Excise.
    W wyroku w sprawie C-184/00 TSUE stwierdził, że sam fakt, że dofinansowanie wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia, nie ma znaczenia dla uznania, czy powinno ono zwiększać
    podstawę opodatkowania VAT. W praktyce bowiem prawie zawsze dofinansowanie
    działalności podatnika wpływa w jakiś w sposób na poziom stosowanych przez niego cen.

    Elementem istotnym, wpływającym na ewentualne włączenie dofinansowania do
    podstawy opodatkowania, jest natomiast stwierdzenie, czy dotacje są przekazywane w
    celu dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Ponadto Trybunał
    stwierdził, że sformułowanie – dotacje bezpośrednio związane z ceną – należy
    interpretować w taki sposób, aby dotyczyło ono jedynie dotacji odpowiadających całości
    lub części wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług, które
    wypłacane są sprzedawcy lub dostawcy przez stronę trzecią.
    Z kolei w wyroku w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy
    dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia
    takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także
    organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na
    rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się
    usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub
    świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na
    wykonywaniu usług budowlanych. Rozlicza się Pan w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych i nie jest podatnikiem VAT. W 2020 roku skorzystał Pan z Tarczy
    Finansowej (...) i otrzymał (...) PLN na podstawie Umowy Subwencji Finansowej. W 2021
    roku otrzymał Pan decyzję z 28 lipca 2021 roku w sprawie zwolnienia z obowiązku zwrotu
    subwencji finansowej. Wartość zwolnienia wyniosła (...) PLN.
    Otrzymana subwencja została przeznaczona na pokrycie kosztów wynagrodzeń
    pracowników wraz ze składkami ZUS, a także na zobowiązania podatkowe: PIT-4 oraz PPE.
    Przedmiotowe dofinansowanie nie stanowiło dopłaty do ceny konkretnych usług,
    świadczonych przez Pana firmę. Ceny usług nie zostały obniżone, pozostały na tym samym
    poziomie. Klienci nie uiszczali niższych cen. Subwencja została wykorzystana tylko i
    wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną przez Pana działalnością
    gospodarczą.
    Pana wątpliwości w tej sprawie dotyczą kwestii ustalenia czy umorzoną część subwencji
    należało uwzględnić w limicie ustalonym w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług.

    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w kontekście przywołanych przepisów
    prawa podatkowego, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie w związku z
    otrzymaną przez Pana w ramach „Tarczy Finansowej (...)” subwencją finansową nie doszło
    do sytuacji, w której wystąpiły skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone
    wynagrodzenie. Skoro otrzymane dofinansowanie było przeznaczone przez Pana
    wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, m.in.
    wynagrodzenia pracowników, zobowiązania podatkowe itp., to subwencja ta miała
    charakter zakupowy i nie miała na celu sfinansowania ceny sprzedawanych przez Pana
    towarów lub usług.
    Zatem subwencja finansowa otrzymana przez Wnioskodawcę nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi usługami, i nie stanowi ona podstawy
    opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. W konsekwencji, ww. subwencja nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W takiej sytuacji należy zgodzić się z Pana stwierdzeniem z którego wynika, że umorzonej
    kwoty subwencji finansowej, nie należało wliczać do kwoty limitu o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy określającej zwolnienie od podatku, gdyż do limitu zalicza się przychody
    z tytułu sprzedaży towarów i usług, a otrzymana przez Pana subwencja finansowa nie
    stanowiła takiego przychodu.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia
    wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swą aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej