Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.300.2018.1.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-18
Teza: Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych w związku z budową kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do świadczenia usług na rzecz mieszkańców.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; organ-organ władzy publicznej; umowa-umowa cywilnoprawna; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2018 r. (data wpływu 4 lipca 2018 r.) uzupełnionym w dniu 12 lipca 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do świadczenia usług na rzecz mieszkańców. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 12 lipca 2018 r. o wyjaśnienie kwestii podpisu pod wnioskiem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina sporządza miesięczne deklaracje VAT-7. Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT Gminy i jednostek budżetowych i rozlicza się wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi w tym z Zakładem Gospodarki Komunalnej.

Do zadań własnych Gminy wymienionych w ustawie o samorządzie gminnym należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Zadania z zakresu wodociągów, zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji Gmina realizuje przy pomocy Zakładu Gospodarki Komunalnej na podstawie umów cywilnoprawnych na rzecz mieszkańców. W br. Gmina zrealizowała inwestycje w zakresie „Budowa kanalizacji sanitarnej w A – etap III”. Inwestycja ta realizowana jest w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 i otrzymała dofinansowanie w wysokości 75% kosztów kwalifikowanych. Po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji została ona przekazana na rzecz ZGK, w celu eksploatacji i świadczenia usług odbioru ścieków. Gmina ponosiła wszelkie wydatki związane z realizacją tej inwestycji. Wydatki te dokumentowane były wystawionymi przez wykonawcę inwestycji fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest jako nabywca przedmiotowych usług. VAT naliczony na ww. fakturach został ujęty lub będzie ujęty w deklaracji za czerwiec br. w deklaracji VAT jako naliczony w całości kwoty. Zrealizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Do inwestycji nie będą przyłączane bezpośrednio ani pośrednio żadne jednostki organizacyjne Gminy (nie występują na tym odcinku kanalizacji) i Gmina nie będzie wykorzystywała inwestycji do wykonywania jakichkolwiek świadczeń na rzecz odbiorców wewnętrznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie uprawniona do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych służących do świadczenia usług odbioru i oczyszczania ścieków przez Zakład Gospodarki Komunalnej na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest uprawniona do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych które wykorzystywane będą wyłącznie do świadczenia odpłatnych usług odbioru i oczyszczania ścieków komunalnych na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Czynności świadczenia usług odbioru ścieków komunalnych podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę związek wydatków inwestycyjnych z tymi czynnościami usług odbioru ścieków, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnych kwot podatku o ile nie występują przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy. Również Zakład Gospodarki Komunalnej będzie wykorzystywał inwestycję wyłącznie do wykonywania na rzecz odbiorców zewnętrznych czynności opodatkowanych. Taka działalność zdaniem Wnioskodawcy wyklucza konieczność zastosowania współczynnika VAT, gdyż Gmina nie będzie wykorzystywała inwestycji do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego przepisu wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Natomiast organy te, będą podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie: czynności innych niż te które mieszczą się w ramach ich zadań oraz czynności mieszczących się w ramach ich zadań, ale wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy – w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy – należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina sporządza miesięczne deklaracje VAT-7. Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT Gminy i jednostek budżetowych i rozlicza się wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi w tym z Zakładem Gospodarki Komunalnej. Do zadań własnych Gminy wymienionych w ustawie o samorządzie gminnym należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Zadania z zakresu wodociągów, zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji Gmina realizuje przy pomocy Zakładu Gospodarki Komunalnej na podstawie umów cywilnoprawnych na rzecz mieszkańców. Gmina zrealizowała inwestycje w zakresie: „Budowa kanalizacji sanitarnej w A – etap III”. Inwestycja ta realizowana jest w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 i otrzymała dofinansowanie w wysokości 75% kosztów kwalifikowanych. Po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji została ona przekazana na rzecz ZGK, w celu eksploatacji i świadczenia usług odbioru ścieków. Gmina ponosiła wszelkie wydatki związane z realizacją tej inwestycji. Wydatki te dokumentowane były wystawionymi przez wykonawcę inwestycji fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest jako nabywca przedmiotowych usług. Zrealizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Do inwestycji nie będą przyłączane bezpośrednio ani pośrednio żadne jednostki organizacyjne Gminy (nie występują na tym odcinku kanalizacji) i Gmina nie będzie wykorzystywała inwestycji do wykonywania jakichkolwiek świadczeń na rzecz odbiorców wewnętrznych.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii, czy Gmina będzie uprawniona do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z budową kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że świadczenie usług odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), zatem dla tych czynności Gmina występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, Gmina jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. Czynności wykonywane na podstawie zawartych przez Gminę umów cywilnoprawnych nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na mocy powołanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz zrealizowaną inwestycję będzie wykorzystywała wyłącznie w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. do świadczenia usług odbioru ścieków od mieszkańców gminy na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Jak wskazał Wnioskodawca – „Zrealizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Do inwestycji nie będą przyłączane bezpośrednio ani pośrednio żadne jednostki organizacyjne Gminy (nie występują na tym odcinku kanalizacji) i Gmina nie będzie wykorzystywała inwestycji do wykonywania jakichkolwiek świadczeń na rzecz odbiorców wewnętrznych”.

Podkreślić w tym miejscu należy, że zastosowanie obniżonych stawek podatku od towarów i usług lub zwolnienia od tego podatku możliwe jest tylko do dostaw towarów i świadczenia usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Natomiast z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ani z przepisów wykonawczych do tej ustawy nie wynika, aby usługi usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych w związku z budową kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca działa jako podatnik podatku VAT, a wydatki związane z ww. inwestycją służą do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie zawartych we wniosku informacji w szczególności, że „Zrealizowana inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług na rzecz mieszkańców – odbiorców zewnętrznych. Do inwestycji nie będą przyłączane bezpośrednio ani pośrednio żadne jednostki organizacyjne Gminy (nie występują na tym odcinku kanalizacji) i Gmina nie będzie wykorzystywała inwestycji do wykonywania jakichkolwiek świadczeń na rzecz odbiorców wewnętrznych”.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.