Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-339/10-3/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-27
Teza: 1. Czy obrotem w rozumieniu art. 29 ustawy o VAT jest kwota: - zaewidencjonowanej sprzedaży biletów w miesiącu (w podanym przykładzie 284,90 zł netto, 304, 80 zł brutto), - wyjętej z automatu gotówki (w podanym przykładzie 287,10 zł netto, 307,20 zł brutto)? 2. Czy różnice w rozliczeniach kasowych z klientami, wynikające z przyczyn technicznych w działaniu automatu, winny korygować obrót, czy tylko oddziaływać na pozostałe przychody i koszty operacyjne Spółki?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; obrót; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2010 r. (data wpływu 8 marca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 maja 2010 r. (data wpływu 7 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia wartości obrotu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia wartości obrotu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 maja 2010 r. (data wpływu 7 maja 2010 r.), w którym doprecyzowano zakres wniosku zawężając go do ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zakupił automaty do sprzedaży biletów w autobusach komunikacji miejskiej. Automaty posiadają trzy pojemniki do gotówki:

*   tuby załadowywane monetami przez Spółkę przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat,

*   hopper (pojemnik rezerwowy), załadowywany monetami przez Spółkę przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat,

*   kasetę na bilon ze sprzedaży.

Automat działa według następujących zasad:

*   pasażer wrzuca monetę do automatu, otrzymuje wydrukowany bilet oraz ewentualnie resztę, gdy nominał wrzuconej monety byt wyższy niż cena biletu,

*   automat przyjmuje gotówkę do tuby, z tuby dokonuje wydania reszty, pieniądz pozostaje w tubie lub jest wrzucany do kasety jeżeli w tubie nie ma miejsca na monetę o określonym nominale wrzuconą przez pasażera,

*   automat pobiera samoczynnie monety z hoppera, gdy brak jest monet do rozliczenia z klientem w tubach,

*   automat nie przechowuje monet o nominale 5 zł (które pasażer ma prawo wrzucić do automatu) w tubie tylko od razu przekierowuje do kasety.

W miesiącu lutym br. transakcje zaewidencjonowane w przykładowym automacie były następujące:

*   raport sprzedaży 178 szt. biletów o wartości sprzedaży brutto 304,80 zł,

*   raport z wyjęcia gotówki znajdującej się w kasecie 307,20 zł.

Automat posiada możliwość raportowania w zakresie o którym mowa powyżej.

Kasety są wyjmowane nie rzadziej niż na ostatni dzień miesiąca, a wartości podane powyżej dotyczą sprzedaży za m-c luty 2010 r.

W trakcie użytkowania automatu występują usterki techniczne urządzenia np. związane z wahaniami napięcia prądu, skutkiem czego są nieprawidłowe rozliczenia z klientami. Pasażer otrzymuje resztę w kwocie zbyt dużej lub zbyt małej.

W uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował, że zapytanie zawarte we wniosku dotyczy ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy obrotem w rozumieniu art. 29 ustawy o VAT jest kwota:
    1.  zaewidencjonowanej sprzedaży biletów w miesiącu (w podanym przykładzie 284,90 zł netto, 304, 80 zł brutto),
    2.  wyjętej z automatu gotówki (w podanym przykładzie 287,10 zł netto, 307,20 zł brutto)?
2.  Czy różnice w rozliczeniach kasowych z klientami, wynikające z przyczyn technicznych w działaniu automatu, winny korygować obrót, czy tylko oddziaływać na pozostałe przychody i koszty operacyjne Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, obrotem uwzględnianym w rozliczeniach podatku VAT i ujmowanym w deklaracji VAT-7 winna być kwota obrotu ze sprzedaży biletów zaewidencjonowana na wydruku „sprzedaż z bieżącego miesiąca”, tj. w prezentowanym przykładzie 284,90 zł netto. Kwoty błędnego rozliczenia transakcji z klientem nie powinny oddziaływać na wartość obrotu VAT i tylko poprzez pozostałe przychody i koszty operacyjne zwiększać lub zmniejszać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zakupił automaty do sprzedaży biletów w autobusach komunikacji miejskiej. W miesiącu lutym br. transakcje zaewidencjonowane w przykładowym automacie były następujące:

*   raport sprzedaży 178 szt. biletów o wartości sprzedaży brutto 304,80 zł,

*   raport z wyjęcia gotówki znajdującej się w kasecie 307,20 zł.

W trakcie użytkowania automatu występują usterki techniczne urządzenia np. związane z wahaniami napięcia prądu, skutkiem czego są nieprawidłowe rozliczenia z klientami. Pasażer otrzymuje resztę w kwocie zbyt dużej lub zbyt małej.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z wyżej wyrażoną zasadą, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Na podstawie przepisu art. 2 pkt 22 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Obrotem są zatem kwoty należne z tytułu tych czynności opodatkowanych, które wykonywane są przez podatnika (pojęcie sprzedaży nie obejmuje bowiem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, gdzie podatnik nie wykonuje tych czynności, lecz poprzez zastosowanie odwróconego mechanizmu poboru podatku pozostaje de facto osobą zobowiązaną do rozliczenia podatku od tych czynności).

Ponadto z definicji kwoty należnej z tytułu sprzedaży, zawartej w art. 29 ust. 1 ustawy wynika, że kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy (czyli również podatek VAT).

Odzwierciedlenie powyższego znajdujemy również w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), zgodnie z którym przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Należy zauważyć, iż cena w rozumieniu powyższej regulacji obejmuje podatek od towarów i usług. Ponadto z definicji kwoty należnej z tytułu sprzedaży, zawartej w art. 29 ustawy od towarów i usług wynika, że kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy (czyli również podatek VAT). Zatem, przyjmuje się, że jest to cena brutto, a zatem cena obejmująca podatek od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze obrotem, w rozumieniu art. 29 ustawy, jest kwota obrotu ze sprzedaży biletów zaewidencjonowana na wydruku „sprzedaż z bieżącego miesiąca”, stanowiąca cenę netto. Zatem, w opisanej sytuacji, obrotem jest kwota zaewidencjonowanej sprzedaży biletów w miesiącu, pomniejszona o kwotę należnego podatku, a nie kwota wyjętej z automatu gotówki. Natomiast kwoty błędnego rozliczenia transakcji z klientem wynikające z różnic zawartych w raporcie sprzedaży, a raportem z wyjęcia gotówki znajdującej się w kasecie, nie mają wpływu na wartość obrotu i podstawę opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.