Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-429/08/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-11-05
Teza: Czy koszty ponoszone przez pożyczkobiorcę na rzecz pożyczkodawcy w formie odsetek będą podlegały restrykcjom wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli czy koszty odsetek od pożyczki otrzymanej od udziałowca swojego udziałowca (spółki "babki") od tej części zadłużenia, jaka przekracza trzykrotność kapitału zakładowego pożyczkobiorcy na dzień zapłaty odsetek, nie będą stanowiły dla pożyczkobiorcy kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka powiązana; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; kapitał; kapitał-kapitał spółki; kapitał-kapitał zakładowy; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-wyłączenie z kosztów; odsetki; powiązania-powiązania kapitałowe; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; pożyczka-pożyczka od wspólnika; udział; udziałowiec; umowa-umowa pożyczki; wartość; wartość-wartość zadłużenia; wskaźnik; zadłużenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 11 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2008 r. (data wpływu 5 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. organu wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki otrzymanej od udziałowca swojego udziałowca w związku z ograniczeniem wynikającym z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W Spółce z o.o. (Wnioskodawcy) Pan R. oraz Pani G. posiadają po 248 udziałów, tj. po 49,8%. Ponadto Pan R. jest również akcjonariuszem spółki „B.” S.A., w której posiada 64,69% akcji.

Z kolei spółka „B.” S.A. jest akcjonariuszem spółki „E.” SA., który posiada 100% akcji tej ostatniej spółki.

Spółka „U.” sp. z o.o. zaciągnęła pożyczkę w spółce „E.” S.A., czyli Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością otrzymała pożyczkę od udziałowca swojego udziałowca.

Spółka podniosła, że w myśl art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec {akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Tym samym, gdyby Pan R. byłby akcjonariuszem spółki „E.” S.A., to spółka „U.” nie mogłaby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całej kwoty odsetek od pożyczki zaciągniętej od spółki „E.” S.A., lecz jedynie ich część obliczoną zgodnie z cytowanym wyżej przepisem ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

Czy w świetle przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Pan R., który nie posiada w spółce „E.” S.A. (spółce pożyczkodawcy) żadnych akcji, a posiada akcje spółki „B.” S.A. (wyłącznego udziałowca pożyczkodawcy), może zostać uznany za akcjonariusza spółki „E.” S.A.?

Zdaniem Wnioskodawcy, Pan R. nie może zostać uznany za akcjonariusza spółki „E.” S.A., gdyż nie posiada jej akcji. Bez wpływu na tę ocenę pozostaje fakt, że posiada on akcje spółki „B.” SA, która to spółka jest akcjonariuszem spółki „E.” S.A. W opisanej sytuacji można byłoby jedynie mówić o tzw. pośrednim posiadaniu akcji. Tymczasem w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 61 jest mowa o spółce w której wspólnik posiada udział.

Ze względu na to, iż przepis ten nie wskazuje, iż udział ten to również udział pośredni, nie można przyjąć, by posiadanie przez Pana R. udziałów w spółce „B.” S.A., która to spółka posiada 100% udziałów w spółce „E.” SA, mogło zostać zakwalifikowane jako posiadanie przez R. akcji tej ostatniej spółki. Wniosek taki uzasadnia zarówno wykładnia językowa, jak też systemowa przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Spółki, w świetle sformułowań zawartych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 61, za spółkę siostrzaną, która udziela kredytu - i której zadłużenie uwzględnia się przy ustalaniu proporcji zadłużenia w stosunku do kapitału spółki - nie będzie można uznać spółki, w której spółka udzielająca pożyczki (kredytu) jest jedynie udziałowcem, a w której nie jest udziałowcem udziałowiec spółki zaciągającej pożyczkę (kredyt). Wniosek taki płynie wprost z analizy językowej wskazanego przepisu, który posługuje się zwrotem „odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji)". Przepis ten zakłada zatem, że dwie spółki, o których mowa w przepisie mają tego samego udziałowca (akcjonariusza).

Nie można zatem uznać za spółkę siostrzaną w rozumieniu tego przepisu takiej spółki, w której udziałowiec posiada jedynie tzw. pośredni udział, tj. udział w spółce, która jest udziałowcem spółki udzielającej pożyczki (kredytu). Należy bowiem wskazać, że w tych wszystkich wypadkach, w których na równi z udziałem bezpośrednim w spółce ustawodawca chce traktować tzw. udział pośredni, wyraża to wprost w przepisie. Znajduje to swoje potwierdzenie już w samym przepisie art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy. W tej jego części, która normuje zasady ustalania wskaźnika zadłużenia spółki pożyczkobiorcy do wartości jej kapitału, ustawodawca wyraźnie wskazał, że uwzględnia się zadłużenie wobec: 1) udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i 2) innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy).

Właśnie w tym drugim wypadku ustawodawca zrównał udziałowców bezpośrednich z określoną grupą udziałowców pośrednich, stawiając ich na tej samej płaszczyźnie. Z przepisu tego wynika zatem bardzo wyraźnie, iż ustawodawca zdaje sobie w pełni sprawę z istnienia różnego typu powiązań kapitałowych pomiędzy spółkami. Skoro zaś przy definiowaniu spółki siostrzanej nie zrównał udziałowców bezpośrednich z udziałowcami pośrednimi i uznał, że spółki te to jedynie takie spółki, które mają wspólnego udziałowca, i to udziałowca bezpośredniego, to nie można wychodzić poza brzmienie tego przepisu i uznać że spółkami siostrzanymi są także spółki, w których udziały posiadają jedynie pośredni udziałowcy. Oznaczałoby to bowiem, że dwom różnym sformułowaniom, występującym w jednej jednostce redakcyjnej tekstu prawnego nadaje się takie samo znaczenie prawne.

Zdaniem Spółki, za wskazanym wyżej poglądem przemawia także wykładnia systemowa. W przepisie art. 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawodawca również posługuje się pojęciem udziału w spółce. Jednakże, by posiadanie to nie było rozumiane w sensie cywilistycznym oraz, by nie nadawano mu znaczenia posiadanego w języku polskim, ustawodawca wyraźnie zdefiniował je w art. 11 ust. 5a, stanowiąc, że „posiadanie udziałów w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego podmiotu udział". Przepis ten w sposób jeszcze bardziej wyraźny wskazuje, iż ustawodawca zdaje sobie w pełni sprawę z istnienia różnego typu powiązań kapitałowych pomiędzy spółkami.

W celu zaś objęcia zwrotem „posiadanie udziału" również posiadania udziału pośredniego, konstruuje stosowną definicję, którą nakazuje stosować wyłącznie na gruncie przepisu art. 11. Stąd też należy wyprowadzić wniosek, że jeśli zwrot „posiadanie udziału" jest używany zarówno na gruncie art. 11, jak też na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 61, zaś dla określenia znaczenia, jakie ma on na gruncie tego pierwszego przepisu, ustawodawca konstruuje jego definicję, to nie można uznać, iż zwrot ten posiada takie samo znaczenie na gruncie drugiego ze wskazanych przepisów. Przesądzają o tym bowiem zasady wykładni prawa, zgodnie z którymi, jeśli definicja została sformułowana na gruncie konkretnego przepisu i tylko do tego przepisu zostało ograniczone jej znaczenie, to nie można jej stosować na gruncie innych przepisów zawartych w tym akcie normatywnym.

Z tych wszystkich przyczyn pojęciu posiadanie udziału (akcji) nie można nadawać specjalnego znaczenia, jakie jest nadawane mu w przytoczonych wyżej przepisach, gdyby bowiem ustawodawca chciał nadać temu zwrotowi takie szczególne znaczenie, uczyniłby to w sposób wyraźny, tj. w taki sposób, jak uczynił to w art. 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 w zw. z ust. 5a ustawy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Sposób w jaki spółki kapitałowe (spółdzielnie) są finansowane przez akcjonariuszy (udziałowców) lub członków, nie pozostaje obojętny z punktu widzenia jego podatkowych konsekwencji, zarówno dla finansowanej spółki, jak i dla podmiotów finansujących. Co do zasady, spółki kapitałowe mogą być finansowane dwiema metodami:

*   metodą definitywną, tj. przez wyposażenie spółki w kapitał zakładowy w drodze emisji akcji lub wniesienia wkładów do spółki z o.o. na pokrycie udziałów,

*   metodą zwrotną, czyli za pomocą pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez akcjonariuszy (udziałowców).

Na gruncie prawa podatkowego finansowanie spółki przez jej udziałowców (akcjonariuszy) metodami zwrotnymi rodzi określone skutki podatkowe:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatki ponoszone przez podatników podlegają więc zaliczeniu do kosztów podatkowych, jeżeli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, czyli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągane przez podatnika przychody oraz mają one związek z prowadzoną działalnością. Takimi kosztami mogą być płacone przez Spółkę odsetki od pożyczek.

Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Koszty pożyczki, tj. naliczone odsetki od pożyczki, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ustalonym zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). W myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Odsetki od pożyczki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, jednak pod warunkiem, że nie zachodzą m.in. okoliczności, o których mowa przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 tej ustawy

Tak więc, rozpatrując kwestię kosztów podatkowych w oparciu o przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy jednak mieć na uwadze również postanowienia art. 16 ust. 1 cyt. ustawy.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Natomiast punkt 61 tegoż artykułu stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Wskazać należy również, że na podstawie art. 16 ust. 7b ww. ustawy, przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz w ust. 7, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę.

Zatem zastosowanie ograniczeń w finansowaniu spółek kapitałowych (spółdzielni) metodami zwrotnymi, przewidzianych w cytowanych przepisach, uwarunkowane jest spełnieniem łącznie dwóch przesłanek:

*   odsetki są wypłacane przez spółkę z tytułu pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez udziałowców (akcjonariuszy) zaliczonych do grona „kwalifikowanych” udziałowców,

*   przekroczeniem ustawowo określonego wskaźnika 3:1 - wskaźnika wartości zadłużenia spółki wobec jej znaczących udziałowców do wartości jej kapitału zakładowego.

Z brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy wynika, że przepisy ograniczające niedostateczną kapitalizację znajdują zastosowanie do odsetek od pożyczek (kredytów), udzielonych spółce przez określonych pożyczkodawców (pożyczkodawcy kwalifikowani), jeżeli wartość zadłużenia spółki z jakiegokolwiek tytułu prawnego wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki zaliczonych do grona "znaczących" udziałowców, osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki - pożyczkobiorcy.

Przy czym „kwalifikowani pożyczkodawcy” zostali w ustawie zdefiniowani jako udziałowiec (akcjonariusz) spółki pożyczkobiorcy, posiadający co najmniej 25% udziałów (akcji) tej spółki. Może to być zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna oraz co najmniej dwaj udziałowcy (akcjonariusze), posiadający łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w spółce pożyczkobiorcy.

Ponadto w zakresie wskazanego we wniosku, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy, w odniesieniu do pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej spółkę siostrzaną - spółka siostrzana jest uważana za kwalifikowanego pożyczkodawcę wtedy, gdy ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji) w obu tych podmiotach, tj. 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki pożyczkodawcy (spółki siostry), jak i 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki pożyczkobiorcy.

Przy czym na podstawie art. 16 ust. 6 cyt. ustawy wskaźnik 25% posiadanych przez udziałowców (akcjonariuszy) udziałów (akcji) w spółce, określa się na podstawie liczby praw głosu, jakie w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują tym udziałowcom (akcjonariuszom).

W konsekwencji należy zauważyć, że krąg podmiotów poddanych omawianym „ograniczeniom” jest zawężony do niektórych tylko kategorii pożyczkodawców – „pożyczkodawców kwalifikowanych". Osoby trzecie, udzielające spółce pożyczki, niebędące udziałowcami (akcjonariuszami) lub też będące udziałowcami (akcjonariuszami) spółki, lecz nieposiadającymi wymaganego 25% udziału w kapitale zakładowym, nie podlegają konsekwencjom wynikającym z przepisów ograniczających tzw. niedostateczną kapitalizację.

W świetle powyższego w przypadku pożyczki (kredytu) udzielonej spółce:

*   przez udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, lub

*   przez kilku udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, lub

*   przez inną spółkę, jeżeli w obu tych spółkach – spółce będącej pożyczkobiorcą i spółce będącej pożyczkodawcą – ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada co najmniej po 25% udziałów, - jeżeli w którymś z wymienionych przypadków zostanie przekroczony ustawowo określony wskaźnik 3:1 - wskaźnik wartości zadłużenia spółki wobec jej znaczących udziałowców do wartości jej kapitału zakładowego, wówczas odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup udziałów nie stanowią zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztów uzyskania przychodów w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek.

Tak więc powyższe przepisy ograniczają możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielanych spółce przez podmioty „bezpośrednio” powiązane z nią w sposób, o którym mowa w tych przepisach..

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „akcjonariusz". Wobec tego przy ustalaniu znaczenia tego pojęcia należy oprzeć się na innych aktach prawnych regulujących ustrój spółek akcyjnych, a w szczególności na Kodeksie spółek handlowych. Zgodnie z art. 343 tej ustawy, wobec spółki za akcjonariusza uważa się tylko tę osobę, która jest wpisana do księgi akcyjnej, lub posiadacza akcji na okaziciela.

Natomiast w Słowniku języka polskiego PWN pojęcie „akcjonariusz" jest definiowane jako „posiadacz akcji spółki akcyjnej” (http://sjp.pwn.pl/lista.php?co=akcjonariusz).

Reasumując, z powyższego przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy wywieść należy, iż ustawodawca ograniczył możliwość zaliczania w koszty uzyskania przychodów odsetek

od pożyczek (kredytów) udzielanych spółce przez inny podmiot, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji).

Jednocześnie dla zastosowania tego ograniczenia musi wystąpić zadłużenie spółki (pożyczkobiorcy) wobec jej udziałowców (akcjonariuszy) posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec pożyczkodawcy, przekraczające określony pułap liczony w stosunku do wielkości kapitału zakładowego pożyczkobiorcy.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że spółka – „E.” S.A. udzielająca pożyczki nie jest udziałowcem Wnioskodawcy. Udziałowiec Spółki – Pan R. nie posiada akcji spółki pożyczkodawcy „E.” S.A. - jest on akcjonariuszem Spółki „B.” S.A., która jest wyłącznym akcjonariuszem pożyczkodawcy (spółki – „E.” S.A.).

Tym samym nie jest spełniony warunek wynikający z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 61 cyt. ustawy, posiadania przez spółkę udzielającą pożyczkę i pożyczkobiorcę, wspólnego udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż po 25% udziałów pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy.

Wobec tego ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy, nie będzie miało zastosowania w omawianej sprawie. Odsetki należne i zapłacone od pożyczki udzielonej przez spółkę „E.” S.A. w całości stanowić będą koszt uzyskania przychodów Spółki, o ile spełnione będą pozostałe warunki zawarte w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.