Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423W-30/08-2/BN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-15
Teza: 1) Czy Spółka ma prawo do zaliczenia wydatków poniesionych na nabycie towarów przekazywanych przez Spółkę jako próbki, do kosztów uzyskania przychodów? 2) Czy w przypadku, gdyby Spółka była zobowiązana do naliczania VAT należnego (lub też Spółka nie odliczałaby naliczonego VAT i nie naliczałaby należnego VAT), odpowiednio należny VAT stanowiłby koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; próbki; próbki-próbki materiałów/towarów; reklama
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

W odpowiedzi na wezwanie Spółki z dnia 14 kwietnia 2008 r. (data wpływu 17.04.2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa:

1.  znaleziono podstawy do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie przedmiotu wniosku,
2.  stwierdzono brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie:

W dniu 17 kwietnia 2008 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie wpłynęło pismo Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 14 kwietnia 2008 r. (data nadania 14.04.2008 r.).

W piśmie tym, Spółka zgadza się co do zasady z rozstrzygnięciem zawartym w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK, w którym stwierdzono, że wydatki związane z nabyciem towarów przekazywanych przez Spółkę jako próbki mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże kwestionuje dwa fragmenty uzasadnienia tej interpretacji.

Dotychczasowy przebieg sprawy:

W dniu 27 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmuje działania mające na celu promowanie własnych produktów. Jedną z metod stosowanych przez Spółkę jest przekazywanie dotychczasowym lub potencjalnym kontrahentom pojedynczych egzemplarzy (próbek) danego rodzaju produktów Spółki. Przekazywane produkty nie są przeznaczone do dalszej sprzedaży, lecz służą prezentacji potencjalnym nabywcom ich właściwości. Ponadto – jak podkreśla Wnioskodawca – mimo braku potwierdzenia otrzymania próbek przez klientów, ilość przekazywanych produktów oraz ilość klientów przynależnych do danego przedstawiciela handlowego wyklucza inne niż opisane we wniosku działania Spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.**

1.  Czy Spółka ma prawo do zaliczenia wydatków poniesionych na nabycie towarów przekazywanych przez Spółkę jako próbki, do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy w przypadku, gdyby Spółka była zobowiązana do naliczania VAT należnego (lub też Spółka nie odliczałaby naliczonego VAT i nie naliczałaby należnego VAT), odpowiednio należny VAT lub naliczony VAT stanowiłby koszt uzyskania przychodów?

Wnioskodawca wyraził pogląd, iż wydatki związane z nabyciem produktów przekazywanych następnie klientom jako próbki, stanowią w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszt uzyskania przychodów. Ponadto Spółka wskazała, iż w sytuacji gdyby koniecznym było naliczenie należnego VAT (lub Spółka nie odliczałaby naliczonego VAT i naliczałaby należnego VAT), odpowiednio należny lub naliczony VAT stanowiłby koszt uzyskania przychodów.

W wydanej w dniu 27 marca 2008 r. interpretacji indywidualnej (data doręczenia 31 marca 2008 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

W wydanej interpretacji wskazano na treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym wydatki związane z nabyciem towarów przekazywanych następnie przez Spółkę jako próbki mogą stanowić koszt uzyskania przychodów. Ponadto wskazano na regulacje zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b) tiret drugi, potwierdzające zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko.

Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa:

W wezwaniu Spółka zarzuca tut. Organowi:

1.  naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, iż wydana interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, w sytuacji gdy przedmiotem zapytania jest również zaistniały stan faktyczny.
2.  naruszenia prawa poprzez przyjęcie, iż „ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej”. W opinii Spółki bowiem, „w przedstawionym stanie faktycznym wykazane zostały (…): związek przyczynowo-skutkowy z uzyskaniem przychodu oraz zasadność przekazań z punktu widzenia prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej”.

Odpowiedź na zarzuty:

W odpowiedzi na zarzut, iż wydana interpretacja indywidualna dotyczy również zaistniałego stanu faktycznego, tut. Organ zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK i stwierdza, co następuje.

**W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutu przytoczonego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK w zakresie przedmiotu wniosku i stwierdza, iż wydana interpretacja dotyczy zarówno:**

*   **zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, jak i**
*   **zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.**

**Jednocześnie w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutu przytoczonego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK w pozostałej części i stwierdza, co następuje.**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, tut. Organ zauważa, iż jednym z warunków zakwalifikowania poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jego prawidłowe udokumentowanie.

W złożonym wniosku Strona wskazała, iż „(…) Przedstawiciele nie prowadzą szczegółowych zestawień (czy to w formie elektronicznej, czy papierowej), pokazujących, który klient i kiedy otrzymał przekazywany produkt. Ze względów biznesowych Spółka nie posiada jednak oświadczeń klientów (np. w formie ich podpisów), iż otrzymali przekazywane produkty”.

Z uwagi na powyższe oraz regulacje zawarte w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tut. Organ zauważa, iż uzasadnionym jest stwierdzenie zawarte w interpretacji, iż „ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku (…) spoczywa na podatniku”.

W uzasadnieniu wydanej interpretacji wskazano ponadto, iż obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Z powyższym nie zgadza się Wnioskodawca, podkreślając, że związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkiem a uzyskaniem przychodu został wykazany w przedstawionym stanie faktycznym.

Ustosunkowując się do powyższego zarzutu tut. Organ zauważa, iż obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów). Powyższe potwierdza również treść art. 6 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Tut. Organ wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, dokonał wykładni przepisów podatkowych wyłącznie w kontekście informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi zatem wyczerpująco opisywać stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będący przedmiotem sprawy, bowiem pełną wiedzę o stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) – stanowiącym punkt wyjścia dla ustalenia odpowiednich regulacji prawa podatkowego – posiada Wnioskodawca.

Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, tut. Organ potwierdził prawidłowość zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska, stwierdzając, iż wydatki związane z nabyciem towarów przekazywanych przez Spółkę jako próbki mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodów. Powyższe jednak nie zwalnia Spółki z obowiązku prawidłowego udokumentowania wydatku. Skutki materialnoprawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wykaże źródła bądź środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu przeprowadzenie dowodu na okoliczność ich faktycznego poniesienia w celu osiągnięcia przychodu oraz związku pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiągniętym lub zamierzonym przychodem.

Reasumując, stwierdzić należy, że tut. Organ nie kwestionuje związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi przez Spółkę wydatkami a uzyskaniem przychodu, lecz na dzień wydania interpretacji nie posiadał wiedzy o ich odpowiednim udokumentowaniu. Powyższe wynika bowiem dopiero z wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a interpretacja została wydana w oparciu o opis zdarzenia przyszłego (stanu faktycznego) przedstawionego we wniosku.

Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 27 marca 2008 r. znak ILPB3/423-47/08-2/EK stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno