Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.317.2021.2.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-30
Teza: Opodatkowanie przychodów z upraw winogrona i produkcji wina z upraw własnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; produkcja; produkty; wina
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2021 r. (data wpływu 22 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z upraw winogrona i produkcji wina z upraw własnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek ‒ uzupełniony pismem z 16 czerwca 2021 r. (wg daty wpływu) ‒ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z upraw winogrona i produkcji wina z upraw własnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i niedawno zarejestrował się w GUS, jako działalność rolnicza pod tym samym NIP i Regonem „x”.

Działalność rolnicza Wnioskodawcy, polegać będzie na uprawie winogrona i produkcji wina z upraw własnych.

W zakresie podatku od towarów i usług VAT Wnioskodawca będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytanie:

*   Ile litrów wina (mniej niż 100 hektolitrów, czy więcej niż 100 hektolitrów) będzie Pan wyrabiał w ciągu roku podatkowego? Wnioskodawca będzie produkował z własnej winnicy mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma rozliczać podatek dochodowy na zasadach ogólnych (tak jak robi to przy firmie), czy jako podatek rolniczy handel detaliczny 2%?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli będzie sprzedawał wino jako produkt przetworzony i będzie płacił z tym związane już podatki (akcyza, kasa fiskalna, banderole itp., cała procedura związana z rejestracją) to nie powinien płacić jeszcze dodatkowo podatku rolniczego 2%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych. Jednak, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy: przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

– licząc od dnia nabycia.

Ustawodawca precyzyjnie określił, co dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy rozumieć przez działalność rolniczą. Wyliczenie dokonane w powyższej regulacji ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej – podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzącym z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Definicja ta określa więc w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej.

Z kolei działami specjalnymi produkcji rolnej – w myśl art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Natomiast stosownie do treści art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9

W niniejszej sprawie należy wskazać również na treść art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, w myśl którego źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
*   działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4);
*   inne źródła (pkt 9).

Wskazany podział źródeł przychodów ma istotny wpływ na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i niedawno zarejestrował działalność rolniczą polegającą na uprawie winogrona i produkcji wina z upraw własnych. Wnioskodawca będzie produkował z własnej winnicy mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego.

W tym miejscu należy stwierdzić, że przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej, ponieważ nie wypełniają one kryteriów do takiej klasyfikacji, tj. nie są wymienione w przepisie, który zalicza uzyskane dochody z odpowiednich czynności do tego źródła.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162): przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2020 r. poz. 1891).

Stosownie do art. 17 ust. 3 ww. ustawy: wymagania w zakresie uzyskania wpisu do rejestru nie stosuje się do producentów, którzy wyłącznie wyrabiają i rozlewają wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych.

Zgodnie z powyższymi wskazaniami – w zakresie wyrobu wina z winogron pochodzących z własnej uprawy, w ilości poniżej 100 hektolitrów wina podatnik nie będzie prowadził działalności gospodarczej.

Z kolei, w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie zaś do treści art. 20 ust. 1a powołanej ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2019 r. poz. 1534 oraz z 2020 r. poz. 425). U podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Wobec powyższego – uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności w zakresie produkcji i sprzedaży wina w ilości nieprzekraczającej 100 hektolitrów w ciągu roku podatkowego stanowić będą źródło przychodów, jakim są inne źródła stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają one opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, określonej w art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Należy jednak zastrzec, że w sytuacji gdy Wnioskodawca wytworzy więcej niż 100 hektolitrów wina z własnych upraw, wówczas na podstawie odrębnych przepisów, będzie zobligowany zarejestrować się jako przedsiębiorca prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą.

W odniesieniu do pytania Wnioskodawcy dotyczącego możliwości opodatkowania sprzedaży wyprodukowanego przez Wnioskodawcę wina 2% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli:

1.  (uchylony);
2.  przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyłączeniem uboju zwierząt rzeźnych i obróbki poubojowej tych zwierząt, w tym również rozbioru, podziału i klasyfikacji mięsa, przemiału zbóż, wytłoczenia oleju lub soku oraz sprzedaży podczas wystaw, festynów, targów i kiermaszy;
3.  (uchylony);
4.  jest prowadzona ewidencja sprzedaży, o której mowa w ust. 1e;
5.  ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu, z wyłączeniem wody.

Stosownie do z art. 6 ust. 1d ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 1905 ze zm.): opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8 tej ustawy: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 2% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1d.

Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca produkuje wino gronowe do 100 hektolitrów w ciągu roku gospodarczego z upraw winorośli pochodzących z własnego gospodarstwa (bez działów specjalnych produkcji rolnej). Produkcja wina Wnioskodawcy objęta jest obowiązkiem podatkowym z tytułu akcyzy.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że do Wnioskodawcy nie mają zastosowania przepisy art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie ma on możliwości opodatkowania tych przychodów 2% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, gdyż produkcja wina opodatkowana jest podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów.

Reasumując – Wnioskodawca z tytułu sprzedaży wyprodukowanego przez siebie wina nie będzie mógł rozliczać uzyskanych przychodów 2% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności w zakresie produkcji i sprzedaży wina w ilości nieprzekraczającej 100 hektolitrów w ciągu roku podatkowego stanowić będą źródło przychodów, jakim są inne źródła, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd będą one podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w x za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.