Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.329.2025.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Skutki podatkowe poniesienia straty w związku z inwestycją w
obligacje i upadłością firmy.
Słowa kluczowe: obligacje
papier-papiery wartościowe
postępowanie-postępowanie układowe
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty
układ-układ z wierzycielami
upadłość
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania, rozliczanie strat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Odsetki.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Zbycie udziałów, akcji.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 2-pkt 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 kwietnia br. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych poniesienia „straty” w związku z
    inwestycją w obligacje i upadłością firmy. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Nabył Pan obligacje firmy A seria B na łączną kwotę 250.000 PLN. Firma A ogłosiła
    upadłość nie wykupując obligacji. Postępowanie układowe pomiędzy wierzycielami i firmą
    C (następca prawny A) zatwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu rejonowego w Y.
    stanowi, że 25% z całkowitej sumy zostanie zwrócone wierzycielom w 16 ratach, zaś 75% z
    tej sumy nie zostanie zwrócone. Raty zwrotów są realizowane bez opóźnień (obecnie
    firma C wypłaciła 10. ratę).

## Pytanie

Czy kwotę nieodkupionych (nieumorzonych) obligacji A serii B w wysokości 187.500 PLN
    (co stanowi 75% z kwoty 250.000 PLN) może Pan odliczyć jako stratę w PIT-38?
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Pana, kwota ta to oczywista strata i nie zostanie zwrócona przez żaden podmiot
    gospodarczy, w tym przez firmę C. Pana zdaniem strata w wysokości 187.500 PLN w
    niewykupionych przez A (C) obligacjach jest ewidentna i powinien Pan móc odliczyć ją jako
    stratę w odpowiednim formularzu PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1, 1a i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    W świetle art. 9 ust. 3 ww. ustawy:
      O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
      może:
        1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
        następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
        2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych
        kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
        nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w
        pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Jak wynika z powołanych przepisów, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zasadę powszechności opodatkowania (art. 9 ust. 1). Konstrukcja tego podatku
    zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów
    dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do
    odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca tworząc system opodatkowania
    dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby
    fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc
    klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich
    opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. System ten
    obejmuje:
    · tzw. opodatkowanie na zasadach ogólnych, w przypadku którego mają zastosowanie m.
      in. ogólne reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikające z art. 9 ust. 1a, ust. 2 i
      ust. 3 ustawy oraz
    · szczególne tryby opodatkowania dotyczące wyodrębnionych kategorii przychodów (m.
      in. szczególne tryby opodatkowania unormowane odpowiednio w art. 30a i art. 30b
      ustawy).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w pkt 7 ww. przepisu – źródło
    „kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a-c”. Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje przychody z
    kapitałów pieniężnych wymienione w art. 17 ust. 1 ustawy oraz przychody z praw
    majątkowych, w tym ich odpłatnego zbycia, do których odnosi się art. 18 ustawy.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 tej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.
    in.:

    - odsetki od pożyczek (art. 17 ust. 1 pkt 1);
    - odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 3);
    - wykup przez emitenta obligacji, od których są należne świadczenia okresowe (art. 17
      ust. 1 pkt 3a);
    - dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie
      uzyskane z tego udziału (art. 17 ust. 1 pkt 4);
    - przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c (art. 17
      ust. 1 pkt 5);
    - przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów
      wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a);
    - przychody z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w
      art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
      (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b);
    - przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji
      praw z nich wynikających (art. 17 ust. 1 pkt 10).
    Co istotne, przychody pochodzące ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają temu samemu reżimowi
    opodatkowania podatkiem dochodowym. W szczególności, w odniesieniu do
    poszczególnych rodzajów przychodów z kapitałów pieniężnych wymienionych w art. 17
    ust. 1 ustawodawca przewidział opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
    w trybie art. 30a ustawy albo opodatkowanie w trybie art. 30b ustawy. Przy czym – jak
    wskazywano powyżej – regulacje art. 30a i art. 30b omawianej ustawy mają charakter
    szczególny w stosunku do ogólnej reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikającej z
    jej art. 9 ust. 1a, ust. 2 i ust. 3.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nabył Pan obligacje firmy A, która ogłosiła upadłość nie
    wykupując tychże obligacji. W wyniku postępowania układowego otrzyma Pan jedynie
    częściowy zwrot ulokowanego kapitału. Poniesioną z tego tytułu „stratę” chciałby Pan
    odliczyć w rozliczeniu podatkowym PIT-38.
    Obligacje są papierem wartościowym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29
    lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. W świetle ww. przepisu:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to: akcje,
      prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks
      spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
      Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe, w
      tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub
      z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego.
    Celem rozważenia możliwości ujęcia przez Pana problemowej straty w rozliczeniu
    podatkowym kluczowe jest ustalenie, czy strata ta jest stratą w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. powstałą w roku podatkowym
    nadwyżką kosztów uzyskania przychodów nad sumą przychodów z danego źródła.
    Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody (dochody)
    związane z obligacjami mogą podlegać opodatkowaniu odpowiednio na zasadach
    określonych w art. 30a albo w art. 30b ustawy – w zależności od tego, jakie czynności lub
    zdarzenia dotyczące obligacji miały miejsce po stronie podatnika. Ustawodawca różnicuje
    sytuacje, gdy:

    · podatnik uzyskuje przychody, które są wynikiem realizacji jego uprawnień jako
      obligatariusza (tj. wierzyciela uprawnionego do żądania świadczeń wynikających z
      obligacji od emitenta tych papierów wartościowych);
    · podatnik uzyskuje przychody, które są wynikiem odpłatnego zbycia obligacji na rzecz
      podmiotu trzeciego.
    W pierwszym z ww. przypadków przychodem z obligacji są odsetki (dyskonto) – art. 17 ust.
    1 pkt 3 analizowanej ustawy. Dyskonto oznacza przy tym różnicę między kwotą uzyskaną z
    wykupu papieru wartościowego przez emitenta a wydatkami poniesionymi na nabycie
    papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub wtórnym, a w przypadku nabycia
    papieru wartościowego w drodze spadku lub darowizny – różnicę między kwotą uzyskaną
    z wykupu a wydatkami poniesionymi przez spadkodawcę lub darczyńcę na nabycie tego
    papieru wartościowego (art. 5a pkt 12 ustawy).
    Przychody z odsetek od obligacji i przychody z dyskonta od obligacji podlegają
    opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym (art. 30a ust. 1 pkt 2
    ustawy). Co istotne:
    - zryczałtowany podatek pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania
      (art. 30a ust. 6);
    - obowiązek poboru podatku spoczywa na płatniku (art. 41 ust. 4);
    - co do zasady podatnik nie ma obowiązku objęcia dochodów (przychodów) z tego tytułu
      zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku
      podatkowym (art. 45 ust. 3 ustawy).
    Elementem przyjętego na gruncie omawianej ustawy systemu rozliczania podatku od
    odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych (w tym obligacji) jest zasada braku
    obowiązku rozliczania się przez podatników z podatku od odsetek (dyskonta) od obligacji
    uzyskanych od podmiotu z siedzibą w Polsce. Skoro bowiem podatek pobierany przez
    płatnika jest zryczałtowany, a ponadto jest obliczany od konkretnych wypłacanych odsetek
    (dyskonta) od obligacji (podstawą opodatkowania jest kwota wypłacanych odsetek
    /dyskonta od obligacji, a nie suma odsetek/dyskonta od obligacji i innych przychodów lub
    kosztów z określonych tytułów osiągniętych w danym okresie), dokonane rozliczenie jest
    „pełne”, zakończone. Podatnik nie ma więc ani podstawy prawnej ani „technicznej”
    możliwości wykazywania ewentualnych „strat” wynikających z braku realizacji jego
    roszczenia o wypłatę odsetek lub dyskonta od obligacji (braku wykupu obligacji przez
    emitenta) jako strat podatkowych. W ujęciu podatkowym brak realizacji roszczeń
    obligatariusza o wypłatę odsetek/ dyskonta od obligacji skutkuje brakiem uzyskania przez
    tego podatnika przychodu, który podlegałby opodatkowaniu (art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy a
    contrario).
    Wnioski te są w pełni spójne z powoływanymi już przepisami art. 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jak bowiem wynika z art. 9 ust. 1a omawianej ustawy,
    przychody (dochody) o których mowa w art. 30a ustawy, nie podlegają regule sumowania
    jako „dochód ze źródła przychodu” w celu ustalenia przedmiotu opodatkowania, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1a. Jednocześnie przychody (dochody) z art. 30a ustawy nie podlegają
    sumowaniu z innymi przychodami z tego samego źródła w celu ustalenia „dochodu
    (straty) ze źródła przychodów”, o których mowa w art. 9 ust. 2. Wobec powyższego
    przychody (dochody) z art. 30a ustawy nie mogą być źródłem straty w rozumieniu art. 9
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani podlegać pomniejszeniu o
    taką stratę na zasadach określonych w art. 9 ust. 3 ustawy.
    Druga z wymienionych sytuacji uzyskiwania przychodów związanych z obligacjami, tj.
    odpłatne zbycie obligacji na rzecz podmiotu trzeciego, skutkuje po stronie podatnika
    powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

    Przychody z odpłatnego zbycia obligacji podlegają opodatkowaniu na zasadach
    określonych w art. 30b ustawy – są uwzględniane dla celów ustalenia osiągniętego w roku
    podatkowym dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych
    instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z
    odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni, z tytułu
    objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny oraz z
    umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Co istotne:
    - podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu obliczonego zgodnie z art. 30b
      ust. 2;
    - przychody te pomniejsza się o koszty uzyskania przychodów określone na podstawie
      art. 22 ust. 1f, 1g lub 1gc, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14
      (art. 30b ust. 2 pkt 1 ustawy);
    - po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany wykazać dochody
      uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia obligacji (wraz z innymi dochodami
      podlegającymi opodatkowaniu w trybie art. 30b) w zeznaniu podatkowym, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy (art. 30b ust. 6 ustawy);
    - stosownie do art. 9 ust. 6 ustawy, do strat z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce,
      udziałów w spółdzielni, papierów wartościowych, w tym z odpłatnego zbycia papierów
      wartościowych na rynku regulowanym w ramach krótkiej sprzedaży i odpłatnego
      zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich
      wynikających, a także z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w
      spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny, jak również z umorzenia, odkupienia,
      wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
      kapitałowych, ma zastosowanie art. 9 ust. 3 dotyczący rozliczania straty podatkowej.
    W ramach rozliczeń dotyczących przychodów (dochodów) podlegających opodatkowaniu
    w trybie art. 30b ustawy ustawodawca przewidział zatem możliwość rozliczania strat z lat
    ubiegłych. Należy przy tym podkreślić, że – stosownie do art. 9 ust. 2 – strata z odpłatnego
    zbycia obligacji powstaje, gdy koszty uzyskania przychodów (określone na podstawie art.
    23 ust. 1 pkt 38 ustawy) przekraczają przychody z odpłatnego zbycia obligacji (określone
    na podstawie art. 19).
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie (...)
      papierów wartościowych (...); wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia tych (...) papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta
      obligacji (...), w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania
      przychodów.
    W sytuacji opisanej we wniosku nie doszło do realizacji Pana roszczeń jako obligatariusza
    (w szczególności nie nastąpiła wypłata odsetek ani dyskonta od obligacji firmy A). Nie
    dokonał Pan również odpłatnego zbycia obligacji na rzecz podmiotu trzeciego. Nie uzyskał
    Pan żadnych przychodów (żadnych przysporzeń majątkowych) związanych z obligacjami.
    Wobec tego opisana sytuacja nie mieści się w zakresie zastosowania art. 30a ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też w zakresie zastosowania art. 30b tej
    ustawy.
    Podsumowując, poniesiona przez Pana „strata” – choć niewątpliwie ma wymiar
    ekonomiczny – nie jest stratą, którą można rozliczyć podatkowo, czyli stratą ze źródła
    przychodów, o której mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ani stratą, o której mowa w art. 9 ust. 6 tej ustawy. Pana stanowisko odnośnie
    możliwości odliczenia tej „straty” w rozliczeniu podatkowym jest więc nieprawidłowe.

    Podkreślenia przy tym wymaga, że obligacje jako papiery wartościowe są instrumentami
    rynku finansowego. Jakkolwiek inwestowanie środków na rynku finansowym ma na celu
    osiąganie profitów, to jednak wiąże się również z określonym ryzykiem. Decyzja o objęciu
    lub nabyciu konkretnych papierów wartościowych jest swobodną decyzją podatnika,
    podejmowaną w określonych warunkach ekonomicznych i prawnych. Celem przepisów
    prawa podatkowego nie jest natomiast niwelowanie niekorzystnych ekonomicznych
    skutków wszelkich ryzyk gospodarczych podejmowanych przez podatników.
    W tym kontekście „negatywne konsekwencje” ogłoszenia przez firmę upadłości bez
    wykupu obligacji mają dla Pana głównie wymiar ekonomiczny, nie podatkowy. Nie ponosi
    Pan negatywnych konsekwencji podatkowych opisanego zdarzenia, bo nie ma ono
    skutków podatkowych – nie jest źródłem przychodu, nie powoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.