Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-954/11-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-13
Teza: Czy spółka postępuje prawidłowo, zaliczając w koszty podatkowe wydatki związane z utrzymaniem samochodu, który jest nieodpłatnie udostępniony dla handlowca w celu osiągnięcia przez spółkę przychodu?
Słowa kluczowe: handlowiec; koszt-koszty uzyskania przychodów; samochód; usługi; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.11.2011 r. (data wpływu 09.11.2011 r.) uzupełnionym w dniu 30.01.2012r. w odpowiedzi na wezwanie z dnia 16.01.2012r. nr IPPB3/423-954/11-2/MC, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z utrzymaniem samochodu udostępnionego nieodpłatnie dla handlowca w związku z wykonywana usługą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z utrzymaniem samochodu udostępnionego nieodpłatnie dla handlowca w związku z wykonywaną usługą.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podatnikiem podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych. Zajmuje się sprzedażą artykułów oświetleniowych. W celu poszerzenia rynku sprzedaży firma podpisała umowę z handlowcem - osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Zadaniem handlowca jest pozyskiwanie nowych klientów i obsługa klientów już zdobytych, czyli przyjmowanie zamówień i dostarczanie towaru. W umowie wskazane jest iż spółka udostępni dla handlowca nieodpłatnie samochód ciężarowy i będzie ponosić koszty zakupu paliwa i utrzymania samochodu. Handlowiec może korzystać z samochodu wyłącznie w celu świadczenia usługi na rzecz spółki. Wynagrodzenie handlowca uwzględnia fakt, że utrzymanie samochodu jest po stronie spółki, co oznacza, że wartość wykonanej przez handlowca usługi jest niższa od usługi handlowca z własnym samochodem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółka postępuje prawidłowo, zaliczając w koszty podatkowe wydatki związane z utrzymaniem samochodu, który jest nieodpłatnie udostępniony dla handlowca w celu osiągnięcia przez spółkę przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 powołanej ustawy. Jednocześnie udostępnienie samochodu ma charakter świadczenia wzajemnego - dochodzi tu do ekwiwalentności zdarzenia gospodarczego - powoduje obniżenie ceny oferowanej przez handlowca usługi w zamian za bezpłatne korzystanie z samochodu Spółki. Zdaniem Spółki nie może być tutaj mowy o nieodpłatnym oddaniu majątku do używania, dlatego Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów podatkowych wszelkie wydatki związane z udostępnionym nieodpłatnie samochodem tym bardziej, że zarówno wartość usługi oferowanej przez handlowca jak i utrzymanie samochodu są bezpośrednio związane z uzyskanym przez spółkę przychodem ze sprzedaży towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – dalej updop (t.j. Dz.U z 2011r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Warunkiem koniecznym pozwalającym zakwalifikować dany wydatek do kosztów podatkowych jest zatem poniesienie wydatku w jednym z celów wymienionych w art. 15 ust. 1 updop oraz braku tego wydatku w katalogu wydatków (art. 16 ust. 1 updop) wyłączonych z kosztów podatkowych.

Decydującą przesłanką, pozwalającą zaliczyć dane wydatki określone do kosztów uzyskania przychodów, jest poniesienie ich w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Wnioskodawca zawarł umowę z handlowcem, który w ramach tej umowy pozyskuje nowych klientów Spółki a także obsługuje klientów już pozyskanych, przyjmuje zamówienia i dostarcza towar. Spółka udostępnia handlowcowi nieodpłatnie samochód ciężarowy, ponosi także koszty zakupu paliwa i utrzymania samochodu. Samochód może być wykorzystywany wyłącznie do świadczenia usług na rzecz Spółki.

W związku z powyższym wydatki z tytułu używania samochodu ciężarowego służącego do realizacji wynikających z umowy obowiązków handlowca spełniają przesłanki zakwalifikowania ich do kosztów uzyskania przychodów Spółki. Udostępnienie samochodu Spółki handlowcowi wpływa na zmniejszenie ceny usługi świadczonej przez handlowca i tym samym wpływa na osiągane przychody Spółki z prowadzonej działalności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.