Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-365/12/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-18
Teza: Ustalenie wartości sprzedaży opodatkowanej w 2011r. oraz możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2011r. i 2012r.
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2012r. (data wpływu 18 kwietnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie ustalenia wartości sprzedaży opodatkowanej w 2011r. oraz możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2011r. i 2012r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2012r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie ustalenia wartości sprzedaży opodatkowanej w 2011r. oraz możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2011r. i 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest biegłym sądowym. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz sądów lub prokuratury polegające na wykonywaniu określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym. Wnioskodawca jako biegły psychiatra przeprowadza badania lekarskie polegające na badaniu stanu psychicznego osób oraz analizie dokumentacji medycznej. Badania te przeprowadzane są w warunkach ambulatoryjnych, a także warunkach oddziału psychiatrycznego szpitala w ramach obserwacji sądowo-psychiatrycznych. Na podstawie ww. czynności przeprowadzane jest postępowanie diagnostyczne i opisywany jest stan psychiczny opiniowanego. Ponadto w ramach zleconej obserwacji osób w warunkach szpitalnych, często za zgodą obserwowanego lub sądu prowadzona jest terapia.

Zgodnie z § 3 Rozporządzenia rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Stosownie do treści PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług usługi świadczone przez Wnioskodawcę takie jak określone powyżej klasyfikowane były do grupowania 85.12.12-00.00. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Począwszy od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT). Wnioskodawca nie zrezygnował z tego zwolnienia.

W 2011r. Wnioskodawca, tytułem zapłaty za wykonane usługi otrzymał wynagrodzenie w łącznej wysokości 164.946,21 zł, z czego 21.378,36 zł dotyczy usług wykonanych w 2010r., a 143.567,85 dotyczy usług wykonanych w 2011.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy kalkulując wartość sprzedaży opodatkowanej w 2011r., zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży wlicza się wartość usług wykonanych w 2010r., z tytułu wykonania których wynagrodzenie (zapłata) zostało otrzymane w 2011r.?
2.  Czy Wnioskodawca utracił w 2011r. zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
3.  Czy Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w 2012r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. l pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej „VAT”), podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy o VAT za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności: (i) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; (ii) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonana tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Jak wskazał NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 12 stycznia 2009r., IFPS 3/08, „czynności wykonywane przez biegłego w postępowaniu sadowym, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) i nie dotyczy ich wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 3 tej ustawy".

Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług na rzecz sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury przez osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, którym sądy te lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zleciły wykonanie określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty. Identyczną regulację zawierał poprzednio obowiązujący § 3 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie zaś do art. 41 ust. 14a ustawy o VAT w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 14h w przypadku (i) opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku, (ii) zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem – przepisy art. 14a-14g stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2010r., zwolnieniu od podatku podlegały usługi wymienione w załączniku nr 4 ustawy. Zgodnie z poz. 9 tego załącznika zwolnieniu z opodatkowania VAT podlegały usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).

Biorąc pod uwagę powyższe, mając na względzie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 41 ust. 14a w związku z art. 41 ust. 14h usługi świadczone przez Wnioskodawcę, opisane szczegółowo w niniejszym wniosku, wykonane w 2010r. podlegały zwolnieniu z opodatkowania, pomimo, iż wynagrodzenie (zapłata) za te usługi zostało otrzymane w 2011r. (obowiązek podatkowy powstał w dniu otrzymania zapłaty). Zgodnie zaś z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku.

Tym samym wartość usługi wykonanych w 2010r. w wysokości 21.378,36 zł, co do których obowiązek podatkowy powstał w 2011r. (zapłata wynagrodzenia za te usługi nastąpiła w 2011r.), jako zwolnionych z podatku, nie podlega w 2011r. wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty.

Biorąc pod uwagę, że wartość sprzedaży opodatkowanej wyniosła w 2011r. 143.567,85 zł, Wnioskodawca nie utracił zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. l ustawy o VAT.

Ad. 3

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Biorąc pod uwagę, że wartość sprzedaży opodatkowanej wyniosła w 2011r. 143.567,85 zł. Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. l ustawy w 2012r. do momentu ewentualnego przekroczenia kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy o VAT).

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 19 ust. 22 cyt. ustawy o VAT, Minister Finansów w rozdziale 2 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, określił inne terminy powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z brzmieniem § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku świadczenia usług na rzecz sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury przez osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, którym sądy te lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zleciły wykonanie określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

Ww. przepis dotyczący powstania obowiązku podatkowego dla usług, będących przedmiotem wniosku, brzmiał tak samo zarówno w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) obowiązującym od 1 stycznia 2011r. jak § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) obowiązujący do 31 grudnia 2010r.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Do dnia 31 grudnia 2010r. obowiązywał art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie, z którym zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pod poz. 9 tego załącznika wymienione zostały usługi określone symbolem PKWiU ex 85 – Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest biegłym sądowym. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz sądów lub prokuratury polegające na wykonywaniu określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym. Wnioskodawca jako biegły psychiatra przeprowadza badania lekarskie polegające na badaniu stanu psychicznego osób oraz analizie dokumentacji medycznej. Badania te przeprowadzane są w warunkach ambulatoryjnych, a także warunkach oddziału psychiatrycznego szpitala w ramach obserwacji sądowo-psychiatrycznych. Na podstawie ww. czynności przeprowadzane jest postępowanie diagnostyczne i opisywany jest stan psychiczny opiniowanego. Ponadto w ramach zleconej obserwacji osób w warunkach szpitalnych, często za zgodą obserwowanego lub sądu prowadzona jest terapia. Stosownie do treści PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług usługi świadczone przez Wnioskodawcę takie jak określone powyżej klasyfikowane były do grupowania 85.12.12-00.00. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Począwszy od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie zrezygnował z tego zwolnienia. W 2011r. Wnioskodawca, tytułem zapłaty za wykonane usługi otrzymał wynagrodzenie w łącznej wysokości 164.946,21 zł, z czego 21.378,36 zł dotyczy usług wykonanych w 2010r., a 143.567,85 zł dotyczy usług wykonanych w 2011r.

Zatem do 31 grudnia 2010r. usługi świadczone przez Wnioskodawcę mieszczące się w grupowaniu PKWiU 85.12.12-00.00 korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast od dnia 1 stycznia 2011r. ww. czynności w związku ze zmianą przepisów dotyczących zwolnień przedmiotowych nie korzystają już ze zwolnienia od podatku lecz podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 41 ust. 14a ustawy o VAT w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

Art. 41 ust. 14h ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku:

1.  opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku,
2.  zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem

– przepisy art. 14a-14g stosuje się odpowiednio.

W związku z powyższym otrzymane przez Wnioskodawcę w 2011r. wynagrodzenie za usługi mieszczące się w PKWiU 85.12.12-00.00 wykonane w 2010r. jest zwolnione od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 14a w związku z art. 41 ust. 14h ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji (art. 113 ust. 2 ustawy o VAT).

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy o VAT jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i zaistniały stan faktyczny należy stwierdzić, iż Wnioskodawca w 2010r. wykonał usługi zwolnione od podatku sklasyfikowane w PKWiU 85.12.12-00.00, za które otrzymał wynagrodzenie w 2011r. w wysokości 21.378,36 zł Zatem do wartości sprzedaży opodatkowanej w 2011r. Wnioskodawca nie wlicza kwoty za usługi wykonane w 2010r. w wysokości 21.378,36 zł, mimo, iż Wnioskodawca wynagrodzenie otrzymał w 2011r., gdyż świadczenie tych usług było zwolnione od podatku na podstawie art. 41 ust. 14a w związku z art. 41 ust. 14h ustawy. W 2011r. wartość sprzedaży opodatkowanej (świadczonych usług) u Wnioskodawcy wyniosła 143.567,85 zł. Tym samym wartość sprzedaży opodatkowanej w 2011r. u Wnioskodawcy nie przekroczyła kwoty 150.000 zł i Wnioskodawca nie utracił prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku w trakcie roku 2011. Jednocześnie Wnioskodawca w 2012r. jest zwolniony od podatku, gdyż wartość sprzedaży opodatkowanej jak wskazano powyżej nie przekroczyła w 2011r. kwoty 150.000 zł, bowiem wyniosła ona w 2011r. kwotę 143.567,85 zł. Jeżeli więc wartość sprzedaży opodatkowanej w 2012r. u Wnioskodawcy przekroczy kwotę 150.000 zł zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty i Wnioskodawca obowiązany będzie do dokonania czynności związanych z rejestracją dla potrzeb podatku od towarów i usług oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy jednocześnie podkreślić, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonych przez niego usług według PKWiU. Tut. organ nie jest bowiem właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to ten podmiot obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc, to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych przez niego usług, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Każda zmiana elementu stanu faktycznego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.