Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-134/15-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2-art. 25

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2015 r. (data wpływu 20 kwietnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2015 r. (data wpływu 21 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 maja 2015 r. (data wpływu 21 maja 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka realizuje zamówienie montażu przenośnika kubełkowego w Danii. Sam montaż dokonywany jest na zasadzie podzlecenia przez firmę polską A. Z kolei urządzenie (przenośnik kubełkowy), będący przedmiotem montażu został zamówiony przez Wnioskodawcę w Niemczech, w firmie B Gmbh oraz na wskazanie Zainteresowanego został bezpośrednio przez firmę niemiecką dostarczony na miejsce montażu w Danii.

Dokumentacja ww. zdarzenia gospodarczego jest następująca.

Firma Niemiecka B Gmbh obciążyła Spółkę kwotą 30.900 EUR za dostawę do Danii przenośnika kubełkowego ze wskazaniem nr NIP Zainteresowanego na fakturze.

W złożonym uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował, że zakup przenośnika kubełkowego spełnia definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wg art. 9 ust. 1 ustawy VAT. Spółka nabyła prawo do rozporządzania towarem jako właściciel. W wyniku dokonanej dostawy towar został wysłany na terytorium państwa członkowskiego (Dania), inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki (Niemcy). Nabywcą towaru jest podatnik podatku VAT, a nabywane towary służą działalności gospodarczej podatnika. Nabycie przenośnika kubełkowego nie zostało opodatkowane przez Zainteresowanego na terytorium Danii.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W świetle powyższych faktów pytanie dotyczy sposobu rozliczenia przez Spółkę nabycia wewnątrzwspólnotowego WNT, dotyczącego faktury wystawionej przez firmę niemiecką B Gmbh na kwotę 30.900 EUR?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakturę WNT na kwotę 30.900 EUR należy potraktować, jako tzw. WNT karny, tj. odprowadzić podatek należny w kwocie 7.107 EUR bez możliwości odliczenia podatku naliczonego.

Informacyjnie Zainteresowany podał, że nie rejestrował się w Danii na potrzeby podatku VAT, co skutkowałoby tym, że występowałby jako podatnik zarejestrowany dla potrzeb VAT w Danii, z NIP-em Danii dla całej transakcji zarówno po stronie sprzedaży, jak i zakupów (w tym wypadku zakupu w Niemczech) i mógłby skorzystać z odliczenia podatku VAT.

Art. 25 ust. 1 stanowi, że WNT uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki. Art. 25 ust. 2 – jeśli przy WNT został nadany nr NIP inny niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki, WNT uznaje się za dokonane na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że WNT zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki.

Z kolei z art. 88 ust. 6 wynika, że nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty podatku naliczonego w przypadku opodatkowania WNT, o którym mowa w art. 25 ust. 2, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 9 ust. 2 ustawy stanowi, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a – z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy – wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

W myśl art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy – nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że podstawowymi warunkami koniecznymi do uznania danej transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy jest po pierwsze, nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a po drugie, przemieszczenie tych towarów na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej niż państwo ich wysyłki. Powyższe przepisy nie ograniczają tych transakcji wyłącznie do tych, które mają miejsce świadczenia (opodatkowania) w Polsce. Obejmuje on bowiem wszystkie wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów, także te w których nabycie towarów dokonane jest na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Wnioskodawca nabył od firmy niemieckiej przenośnik kubełkowy, który na jego wskazanie został bezpośrednio przez kontrahenta niemieckiego dostarczony z terytorium Niemiec na miejsce montażu w Danii. Zainteresowany potwierdził, że zakup przenośnika kubełkowego spełnia definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. Firma niemiecka obciążyła Spółkę kwotą 30.900 EUR za dostawę do Danii przenośnika kubełkowego ze wskazaniem nr NIP Zainteresowanego na fakturze.

Z powyższego wynika zatem, że Zainteresowany dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru na terytorium Danii, ponieważ to tam znajdował się towar w momencie zakończenia transportu.

Spółka poinformowała, że nie rejestrowała się w Danii na potrzeby podatku VAT, a także że nie opodatkowała nabycia przenośnika kubełkowego na terytorium Danii.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ponieważ w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru dokonanym przez Zainteresowanego w Danii (art. 25 ust. 1 ustawy) podał on polski numer dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i nie opodatkował tej transakcji na terytorium Danii, to zgodnie z brzmieniem cyt. art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy – który nie wyłącza zastosowania ust. 1 – wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru uznaje się za dokonane również na terytorium Polski.

Reasumując, opisane nabycie przenośnika kubełkowego na terytorium Niemiec oraz jego przemieszczenie na terytorium Danii, stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru zarówno na terytorium Danii, jak i Polski, a co za tym idzie winno być ono rozliczone w Danii (zgodnie z przepisami tam obowiązującymi) oraz na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W myśl tego przepisu wewnątrzwspólnotowy nabywca towarów z tytułu dokonanego nabycia staje się podatnikiem, a w konsekwencji winien opodatkować wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, tj. naliczyć podatek VAT z tego tytułu. Powyższe powinien wykazać w deklaracji VAT – zgodnie z objaśnieniami stanowiącymi załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług z dnia 18 marca 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 394).

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 – art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy.

Jednak na podstawie art. 88 ust. 6 ustawy – nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 25 ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, jednakże pod warunkiem, że nie wystąpią okoliczności przewidziane w art. 88 ustawy. Jedną z takich okoliczności wskazanych w art. 88 ust. 6 ustawy jest sytuacja przedstawiona w przedmiotowej sprawie, tj. gdy nabywca był zobowiązany do opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego w kraju wydania numeru którym się posłużył, pomimo że zakończenie transportu lub wysyłki towarów zakończyło się w innym państwie członkowskim.

W takiej okoliczności zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku należnego pochodzącego z samonaliczenia, a wynikającego z opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W świetle powyższego, nabycie wewnątrzwspólnotowe przenośnika kubełkowego udokumentowane fakturą wystawioną przez firmę niemiecką na kwotę 30.900 EUR, Spółka powinna rozliczyć na terytorium Polski (odprowadzić podatek należny), bez prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym, stanowisko Zainteresowanego dotyczące rozliczenia dokonanego wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru na terytorium kraju, jest prawidłowe.

Natomiast o rozliczeniu przez Spółkę podatku od wartości dodanej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przenośnika kubełkowego na terytorium Danii, decydują przepisy tam obowiązujące.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.