Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-367/16-1/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-09-07
Teza: Przekazanie nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej na cele prywatne.
Słowa kluczowe: dostawa; lokal; nieruchomości; opodatkowanie; podatnik; przekazanie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2016 r. (data wpływu 11 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 29 sierpnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności przekazania nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej na cele prywatne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 29 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności przekazania nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej na cele prywatne.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie produkcji pieczywa od dnia … sierpnia 1991 r. do dnia … czerwca 2016 r.

W roku 2002 Wnioskodawca wybudował i przyjął do użytkowania budynek piekarni. Budynek do dnia … czerwca 2016 r. był wykorzystywany na potrzeby własnej bieżącej działalności gospodarczej. Przy budowie budynku przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie materiałów i usług potrzebnych do budowy budynku.

Od czasu zakończenia budowy nie ponoszono wydatków na jego ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej budynku.

W dniu … czerwca 2016 r. z przyczyn ekonomicznych Wnioskodawca zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej i dokonał wykreślenia wpisu z rejestru. W tym samym dniu wycofano budynek piekarni na cele osobiste. Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedaż ww. budynku, jednak do dnia dzisiejszego nie dokonał sprzedaży.

Budynek piekarni nie został sprzedany ani nie został oddany w najem lub dzierżawę. Budynek został wycofany z działalności gospodarczej i przekazany na cele prywatne, w związku z czym nie został wykazany w remanencie likwidacyjnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie środka trwałego w postaci nieruchomości zabudowanej budynkiem piekarni na cele prywatne korzysta ze zwolnienia w podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie nieruchomości wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej zabudowanej budynkiem produkcyjnym korzystać będzie ze zwolnienia przewidzianego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ dostawa budynku nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (działalność opodatkowaną prowadzono od 1991 roku), po drugie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Kwestie dotyczące opodatkowania przy likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności regulują przepisy art. 14 ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – art. 14 ust. 4 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, opodatkowaniu podlegają zarówno towary handlowe, jak też środki trwałe czy wyposażenie, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przy czym, z przywołanych wyżej przepisów wynika, że w takiej sytuacji w spisie z natury, sporządzonym na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy, ujmuje się towary, które na dzień zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych, po nabyciu nie były przedmiotem dostawy.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Z kolei, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa Dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W złożonym wniosku poinformowano, że w dniu … czerwca 2016 r. z przyczyn ekonomicznych Wnioskodawca zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej i dokonał wykreślenia wpisu z rejestru. W tym samym dniu wycofano budynek piekarni na cele osobiste. Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedaż ww. budynku, jednak do dnia dzisiejszego nie dokonał sprzedaży. Przy budowie budynku piekarni przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie materiałów i usług potrzebnych do jego budowy. Budynek piekarni nie został sprzedany ani nie został oddany w najem lub dzierżawę i nie został wykazany w remanencie likwidacyjnym.

Wnioskodawca powziął wątpliwość w przedmiocie opodatkowania czynności przekazania środka trwałego w postaci nieruchomości zabudowanej budynkiem piekarni na cele prywatne (zwolnienie od VAT), co miało miejsce w dniu … czerwca 2016 r. (dzień wycofania budynku piekarni na cele osobiste).

Na tle powyższych wątpliwości należy zatem poczynić następujące uwagi. Wnioskodawca winien w sporządzonym – w związku z zaprzestaniem wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT – spisie z natury, ująć przedmiotową nieruchomość. W konsekwencji, był zobowiązany do wykazania i opodatkowania VAT przedmiotowej nieruchomości w spisie z natury sporządzonym na dzień zaprzestania tych czynności (tu: na dzień … czerwca 2016 r.), na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ustawy.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności sprawy należy zatem stwierdzić, że czynność przekazania ww. nieruchomości na cele osobiste, następująca w wyniku zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej (tu: zaprzestanie wykonywania czynności opodatkowanych), nie stanowiła dostawy towarów, lecz rozporządzanie majątkiem Wnioskodawcy, w stosunku do którego rozliczenie podatkowe należało dokonać z uwzględnieniem art. 14 ustawy.

Niemniej jednak w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca miał prawo – w ramach ww. rozliczenia na warunkach wskazanych w przepisach art. 14 ustawy – do zastosowania zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, skoro od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy upłynęły 2 lata.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy odnośnie zwolnienia od VAT czynności przekazania nieruchomości na cele osobiste należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy podkreślić, że:

*   analiza przepisów ustawy Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym niniejsza interpretację wydano przy założeniu, że budynek, o którym mowa we wniosku, stanowi takie obiekty w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290);
*   niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny. Oznacza to, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.