Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-740/09-3/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-09-01
Teza: Czy faktury korygujące dotyczące nabywanych przez Wnioskodawcę dla bezpośredniej korzyści turysty towarów i usług nie powodują konieczności wstecznej korekty wcześniej ustalonej marży i mogą być ujmowane w rozliczeniach na bieżąco?
Słowa kluczowe: marża; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi-usługi turystyczne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 3-art. 119

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2009 r. (data wpływu 8 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wpływu faktur korygujących na podstawę opodatkowania (marżę) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wpływu faktur korygujących na podstawę opodatkowania (marżę).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług turystycznych i korzysta ze szczególnej procedury opodatkowania marży, ponieważ w większości przypadków działa na rzecz nabywcy usługi. Przy świadczeniu tych usług Zainteresowany nabywa we własnym imieniu i na własny rachunek towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty zakupu ww. towarów i usług, pozwalające na wyliczenie marży i podatku od niej należnego.

Ponadto Zainteresowany wskazał, iż jako pośrednik usług turystycznych rozlicza te usługi na zasadach ogólnych. Prowadząc dodatkowo ewidencję zakupu i sprzedaży uwzględniającą kwoty mające wpływ na wysokość obrotów i kwotę podatku należnego VAT.

Ostatnie duże wahania kursów walut spowodowały, iż kilka wycieczek, które Zainteresowany rozlicza na zasadach marży wykazały „marżę ujemną”. Urzędy skarbowe informowały o niemożliwości uwzględniania jej i pomniejszania podstawy opodatkowania o rzeczywistą stratę. Faktury korygujące, które przychodziły po ustaleniu marży, Wnioskodawca korygował wstecznie, zgodnie z informacjami, które przekazywały urzędy skarbowe. Jednakże po przeczytaniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 119/08, który w opinii Zainteresowanego dotyczy podobnej sytuacji jak opisana we wniosku, postanowił wystąpić z wnioskiem o interpretację indywidualną odnoszącą się do jego działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy faktury korygujące dotyczące nabywanych przez Wnioskodawcę dla bezpośredniej korzyści turysty towarów i usług nie powodują konieczności wstecznej korekty wcześniej ustalonej marży i mogą być ujmowane w rozliczeniach na bieżąco?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury korygujące dotyczące wcześniej ustalonej marży mogą być ujmowane w rozliczeniach na bieżąco.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 29 ust. 1 ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. (…).

Według szczególnej procedury wynikającej z art. 119 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2 ustawy).

W ust. 3 cytowanego artykułu postanowiono iż, przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:

1.  ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;
2.  działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;
3.  przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3a, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiadać dokumenty, z których wynikają te kwoty.

Z powołanych przepisów wynika, że ustawodawca w odrębny sposób uregulował opodatkowanie specyficznej kategorii usług jakimi są usługi turystyki.

Podstawa opodatkowania dla tego typu usług, ustalona w oparciu o przepisy art. 119 jest wyjątkiem od zasady ogólnej wyrażonej w art. 29 ustawy.

Należy zauważyć, że z przepisu art. 119 ust. 2 ustawy wyraźnie wynika jak należy obliczyć marżę będącą podstawą opodatkowania. Mianowicie przez marżę należy rozumieć różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty (pomniejszoną o kwotę podatku).

Koniecznym jest zatem ustalenie, za jaką wartość podatnik nabył towary i usługi dla bezpośredniej korzyści danego turysty, a za jaką cenę sprzedaje temu turyście ostateczną usługę turystyczną.

Obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług turystyki opodatkowanych według szczególnej procedury, o której mowa w art. 119 ustawy – zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) – powstaje z chwilą ustalenia marży, nie później niż 15. dnia od dnia wykonania usługi.

Odnosząc się do kwestii wpływu otrzymania przez podatnika – po uprzednim ustaleniu podstawy opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki (tj. marży) – korekt faktur dokumentujących nabycie przez niego towarów i usług dla bezpośredniej korzyści turysty, powodujących zmniejszenie lub zwiększenie marży stwierdzić należy, iż w takim przypadku powstaje obowiązek uwzględnienia ich w prowadzonej zgodnie z art. 119 ust. 3a ustawy, ewidencji kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymał on ww. faktury korygujące.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług turystycznych i korzysta ze szczególnej procedury opodatkowania marży. Przy świadczeniu tych usług Zainteresowany nabywa we własnym imieniu i na własny rachunek towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty zakupu ww. towarów i usług, pozwalające na wyliczenie marży oraz podatku od niej należnego. Zainteresowany wskazał, iż kwoty wynikające z faktur korygujących, dotyczących nabywanych dla bezpośredniej korzyści turysty towarów i usług, otrzymanych po ustaleniu marży, uwzględniał wstecznie, zgodnie z informacjami, które przekazywały urzędy skarbowe.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca otrzymał – po ustaleniu marży – faktury korygujące zmniejszające lub zwiększające wartość nabytych przez niego towarów i usług dla bezpośredniej korzyści turysty, które powodują podwyższenie lub obniżenie podstawy opodatkowania (marży), to takie faktury korygujące powinien uwzględnić w prowadzonej zgodnie z art. 119 ust. 3a ustawy, ewidencji kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, w okresie rozliczeniowym, w którym przedmiotowe faktury otrzymał.

Ponadto należy stwierdzić, iż powołany przez Wnioskodawcę wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r. (sygn. VIII SA/Wa 119/08) jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, osądzonym w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie wpływu faktur korygujących na podstawę opodatkowania (marżę). Kwestia prawa do uwzględnienia kwot marż ujemnych przy ustalaniu podstawy opodatkowania w postaci marży z tytułu świadczenia usług turystyki została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-740/09-2/EN z dnia 1 września 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.