Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.564.2021.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-01-20
Teza: Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli Spółki licencji pilota będą stanowiły koszty uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; pilot; przedstawiciel; przemieszczanie; samolot; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

22 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli Spółki licencji pilota będą stanowiły koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) to posiadająca rezydencję podatkową w Polsce Spółka świadcząca profesjonalne usługi w zakresie transportu i spedycji na terenie całej Unii Europejskiej i nie tylko. Wnioskodawca jest dynamicznie rozwijającą się firmą w branży TSL (Transport – Spedycja – Logistyka), która swoją działalność koncentruje na aktywnościach w sektorze usług transportowych, logistycznych i spedycyjnych. Wnioskodawca posiada wieloletnie doświadczenie w branży TSL. Zajmuje się przewożeniem ładunków neutralnych, chłodniczych, ADR (niebezpiecznych) i ponadgabarytowych na terenie Polski i innych krajów Unii Europejskiej.

Wnioskodawca posiada swoje biura w kilkunastu miastach.

Spółka działa na szeroko rozumianym rynku transportowo-spedycyjnym, będącym rynkiem rozdrobnionym oraz silnie konkurencyjnym. W związku z powyższym Wnioskodawca dąży do zabezpieczenia się przed utratą części rynku sprzedaży poprzez zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług, dbanie o zadowolenie klienta, podtrzymywanie kontaktów oraz właściwych relacji biznesowych. Spółka zamierza kontynuować proces wzmacniania pozycji rynkowej poprzez dalszą budowę Grupy Kapitałowej oraz kontynuowanie aktywnego pozyskiwania klientów i przewoźników na rynkach objętych prowadzoną działalnością. Spółka dąży również do przeciwdziałania ryzyku utraty kadry, prowadząc szereg kampanii rozwojowo szkoleniowych dla wszystkich szczebli zawodowych.

Wnioskodawca jest nowoczesną firmą, która idzie z duchem czasu i szybko dostosowuje się do realiów rynku, oferując klientom kompleksowe rozwiązania w obszarze organizacji transportu.

Z uwagi na ciągły rozwój prowadzonej działalności oraz stałe poszerzanie bazy klientów, co w konsekwencji wymaga większego zaangażowania przedstawicieli Wnioskodawcy w obsługę klientów oraz szybszego przemieszczania się pomiędzy poszczególnymi biurami w Polsce, a ponadto sprawne podróże zagraniczne, Spółka planuje zakup samolotu. Samolot będzie wykorzystywany do odbywania lotów związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Posiadając samolot, Spółka musi jednocześnie posiadać również osobę (osoby), które mają odpowiednie uprawnienia do pilotażu takiej jednostki. W związku z powyższym Wnioskodawca podjął decyzję, że sfinansuje uzyskanie licencji pilota przedstawicielom Spółki. W ocenie Wnioskodawcy takie rozwiązanie (tj. posiadanie pilotów w ramach obecnej kadry Spółki) będzie korzystniejsze w porównaniu z sytuacją, w której miałoby dojść do zatrudnienia nowej osoby posiadającej takie uprawnienia bądź wynajmowanie osoby pilota, co powodowałoby znaczące koszty. Dlatego też, w ocenie Spółki, korzystniejsze jest, aby przedstawiciele Spółki, tj. członkowie zarządu, posiadali licencję na pilotowanie samolotu Wnioskodawcy. W konsekwencji pozwoli to Spółce na niezależność od osób trzecich, jak również na oszczędności, gdyż zatrudnienie nowego pracownika, do którego zakresu obowiązków należałoby jedynie pilotowanie samolotu, wiązałoby się z dodatkowymi i znacznymi kosztami dla prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W następstwie przywołanych okoliczności, to właśnie przedstawiciele Spółki zdecydowali się uzyskać licencję pilota, uznając, że takie działanie pozwoli na zapewnienie sprawnej obsługi stale zwiększającego się grona klientów Wnioskodawcy oraz sprostanie coraz to większym wymaganiom klientów branży TSL.

Odnosząc się do powyższego należy również wskazać, że w konsekwencji epidemii koronawirusa można zauważyć mocno rozwijający się trend realizacji zakupów bez wychodzenia z domu, z wykorzystaniem Internetu, co bezpośrednio przekłada się na branżę przewozową. Wysokie liczby zakupów online są najbardziej wyraźnym i najwymowniejszym znakiem zachodzących zmian w zakresie tendencji w zachowaniu konsumentów co do sposobu dokonywania zakupów, której to okoliczności nie mogą zignorować przedsiębiorstwa działające w sektorze TSL. Z uwagi na powyższe, można również zauważyć zwiększenie popytu na usługi kurierskie, a także na usługi firm przewozowych. Wskazane wydarzenia, a ponadto wzrost rozwiązań technologicznych sprawiły, że w branży przewozowej znacznie zwiększyła się konkurencja. W konsekwencji potrzebne stało się wdrażanie przez Wnioskodawcę nowych rozwiązań pozwalających przedstawicielom Spółki na szybsze przemieszczanie się pomiędzy różnymi miejscowościami w Polsce (jak wskazano powyżej, Spółka posiada kilkanaście oddziałów na terenie Polski), jak i poza jej granicami, zwiększając efektywność działania Wnioskodawcy i wydajność pracy samych przedstawicieli. Jednym z takich rozwiązań jest planowany przez Wnioskodawcę zakup samolotu oraz zapewnienie w ramach Spółki kadry z uprawnieniami pilota poprzez sfinansowanie przedstawicielom Wnioskodawcy uzyskanie ww. uprawnień. Powyższe działania mają pozwolić Spółce utrzymać się w coraz bardziej konkurencyjnej branży TLS, zachować dotychczasowych klientów oraz pozyskać nowych.

Przedstawione okoliczności zdaniem Wnioskodawcy wskazują na to, że poniesienie przez Spółkę wydatków dotyczących uzyskania licencji pilota przez przedstawicieli pozostaje w związku z osiąganiem, zabezpieczeniem oraz zachowaniem przychodów Spółki, a w konsekwencji wydatki te mogą zostać uwzględnione w kosztach podatkowych.

### Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli Spółki licencji pilota będą stanowiły koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych we wniosku w ramach opisu zdarzenia przyszłego wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli Spółki licencji pilota będą stanowiły koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zd. pierwsze ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przywołanego przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nieujętych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), przy czym aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, powinien występować związek pomiędzy danym kosztem a przychodem. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy o CIT. Powyższe dotyczy zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów (koszty bezpośrednie), jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia (koszty pośrednie). Zatem aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT, muszą być spełnione kumulatywnie następujące przesłanki wskazujące, że wydatek ten:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu

podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego przez Spółę zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy wydatki ponoszone w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli Spółki licencji pilota będą stanowiły koszty uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Należy przy tym wskazać, że wydatki na pokrycie kosztów kursów specjalistycznych, w tym na nabycie licencji pilota, nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z kosztów podatkowych zawartym w art. 16 ustawy o CIT a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Mając na uwadze treść art. 15 ust. 1 ustawy o CIT należy stwierdzić, że do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, zaliczone mogą być koszty związane ze szkoleniami (w tym uzyskaniem uprawnień pilota) w sytuacji, w której są one racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zdaniem Spółki wydatki poniesione w związku z uzyskaniem przez przedstawicieli licencji pilota mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż wydatki te mają ścisły związek z zabezpieczeniem źródła przychodów oraz ich zwiększeniem poprzez wykorzystywanie lotów samolotem do czynności związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

W odniesieniu do powyższego należy bowiem zaznaczyć, że z uwagi na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą wymagane jest, aby przedstawiciele Wnioskodawcy szybko przemieszczali się pomiędzy poszczególnymi biurami Spółki na terytorium kraju, a także odbywali sprawne podróże zagraniczne. Jak wynika bowiem z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka jest dynamicznie rozwijającą się firmą w branży TSL (Transport – Spedycja – Logistyka), która swoją działalność koncentruje na aktywnościach w sektorze usług transportowych, logistycznych i spedycyjnych. Ponadto Wnioskodawca posiada swoje biura w kilkunastu miastach, pomiędzy którymi przedstawiciele Spółki zmuszeni są nieustannie się przemieszczać. Pokonywanie tych odległości w standardowych środkach transportu, takich jak samochód czy pociąg, w szczególności mając na uwadze częstotliwość podróży, jest nieefektywne.

Ponadto Spółka jest nastawiona na stały rozwój oraz poszerzanie grona klientów, przy jednoczesnej potrzebie utrzymania już zbudowanej bazy klientów. Powyższe wymaga od Wnioskodawcy stałego rozwoju oraz wprowadzania nowych rozwiązań pozwalających na zaspokajanie coraz wyższych wymagań klientów w branży TSL. Jednocześnie Spółka ma świadomość rosnącej konkurencji w branży oraz rosnącego zainteresowania usługami transportowymi na skutek zmian związanych z epidemią koronawirusa.

Powyższe wymaga od Spółki zapewnienia możliwie najefektywniejszych rozwiązań w zakresie codziennego funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz kontaktów z klientami, co ma pozwolić na szybsze przemieszczanie się pomiędzy różnymi miejscowościami w Polsce (biurami), jak i poza jej granicami, zwiększając efektywność działania Spółki i wydajność pracy samych przedstawicieli.

Wdrożenie przedstawionych rozwiązań (w tym pokrycie kosztów związanych z uzyskaniem licencji pilota przez przedstawicieli) ma na celu osiągnięcie przychodu oraz zachowanie i zabezpieczenie jego źródła, gdyż licencja będzie służyła Spółce celem usprawnienia podróży przedstawicieli, kontaktów z klientami, z uwagi podróżowanie w krótszym czasie do większej ilości miejsc, szczególnie w zakresie pozyskiwania nowych kontraktów oraz utrzymania jak najlepszych relacji biznesowych z dotychczasowymi klientami, co jest niezmiernie istotne z perspektywy zachowania i zabezpieczenia dotychczasowych źródeł przychodów oraz umożliwienia konkurowania w coraz bardziej rozwijającej się branży TSL. Dodatkowo posiadanie samolotu oraz kadry z uprawnieniniami pilota umożliwi Spółce utrzymanie dotychczasowych relacji z kontrahentami spoza kraju, jak również rozszerzenie portfela klientów z poszczególnych państw, co przełoży się na zwiększenie konkurencyjności Spółki oraz usprawni jej działanie. Posiadanie samolotu pozwoli również zwiększyć efektywność pracy przedstawicieli, którzy będą mogli teraz, w celach biznesowych, w krótszym czasie przemieszczać się do większej ilości miejsc.

Ponadto, jak zostało wskazane, Spółka dąży do rozwoju kompetencji pracowników i kadry menadżerskiej oraz utrzymania pracowników najbardziej wartościowych. Wnioskodawca ma bowiem świadomość, że podstawą sprawnego funkcjonowania każdego przedsiębiorstwa jest zespół posiadający wysokie kompetencje oraz specjalistyczną wiedzę odnoszącą się do branży, w której funkcjonuje. Powyższe wymaga natomiast angażowania środków pieniężnych na działania nakierowanie na rozwój oraz zwiększenie wiedzy (w tym szkolenia) dla wszystkich szczebli zawodowych, co w konsekwencji ma się przyczynić do utrzymania dotychczasowych przychodów Spółki, a nawet prowadzić do ich zwiększenia.

Przedstawione argumenty prowadzą do wniosku, że wydatki poniesione w związku z uzyskaniem licencji pilota przez przedstawicieli mają na celu osiągnięcie przychodu oraz zachowanie i zabezpieczenie jego źródła, gdyż licencja będzie służyła Spółce w szczególności celem umożliwienia konkurowania w mocno rozwijającej się branży TSL, w tym niwelowanie ryzyka wpływu epidemii koronawirusa na możliwość utrzymania się Spółki na rynku, a ponadto usprawnienia kontaktów z kontrahentami oraz utrzymania kadry pracowniczej poprzez umożliwienie im podnoszenia kwalifikacji w zakresie pozyskania przedmiotowej licencji. Posiadanie samolotu oraz kadry z uprawnieniami pilota pozwoli również zwiększyć efektywność pracy przedstawicieli, którzy będą mogli, w celach biznesowych, w krótszym czasie przemieszczać się do większej ilości miejsc.

Powyższe stanowisko wskazujące na możliwość zaliczenia wydatków na sfinansowanie licencji pilota do kosztów podatkowych potwierdzają również interpretacje indywidualne. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 25 października 2016 r., sygn. ILPB2/4510-1-75/16-2/PS za dopuszczalne uznał zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na przeszkolenie pracowników (poniesienie kosztów kursu pilotażu i szkolenia praktycznego z zakresu pilotażu), co ma się przysłużyć do usprawnienia kontaktów firmy z klientami polskimi i zagranicznymi. Organ uznał przy tym, że „Poprawa sprawności komunikacji pomiędzy Spółką a jej klientami oraz nowo budowanym zakładem przyczyni się do skuteczniejszego wykonywania przez zarząd i innych pracowników Spółki powierzonych obowiązków, a tym samym przyczyni się do zabezpieczenia źródła przychodów i zwiększenia przychodów Spółki”. Ponadto w przywołanym zdarzeniu przyszłym Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do zaliczenia do kosztów podatkowych opłat (rat) wynikających z umowy leasingu operacyjnego samolotu, zawartej na potrzeby działalności gospodarczej wnioskodawcy uznał, że „(…) przedmiot leasingu wykorzystywany będzie przez Spółkę wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej a w konsekwencji będzie wpływał na zachowanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości przychodu, to wydatki na zapłatę opłat (rat) leasingowych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te, jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy”. (interpretacja indywidualna z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. ILPB2/4510-1-76/16-3/ŁM). Zdaniem Wnioskodawcy powyższe stanowisko dotyczące uwzględnienia w kosztach podatkowych rat leasingowych dotyczących samolotu powinno znaleźć odpowiednie zastosowane w odniesieniu do uwzględnienia w kosztach wydatków związanych z uzyskaniem licencji pilota.

Kolejno również na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, za prawidłowe uznano stanowisko wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na szkolenie członka zarządu w zakresie uzyskania uprawnień do pilotowania samolotów w następującym zdarzeniu przyszłym: „Wnioskodawca jest podmiotem który prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie usług transportowych, spedycyjnych i logistycznych, usług obsługi celnej, produkcji, magazynowania i sprzedaży towarów. Dotychczasowi jego kontrahenci znajdują się w różnych częściach kraju i poza jego granicami. W celu pozyskania nowych klientów (znajdujących się w różnych częściach kraju oraz poza jego granicami), a także w związku z potrzebą bezpośredniego i szybkiego kontaktu z dotychczasowymi i nowymi kontrahentami, maksymalnego skrócenia czasu podróży służbowych, Spółka posiada samolot. W tym celu Wnioskodawca zamierza pokryć koszt szkolenia i egzaminu dla pilotów dla jednego z członków zarządu, który przystąpi do niego, aby wykorzystać posiadany przez Wnioskodawcę samolot” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 października 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-795/14/KP).

Można również przywołać interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. IPPB1/415-757/10-4/RS dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych, w której wskazano, że „Do stwierdzenia, czy poniesione wydatki, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, istotnym jest ustalenie, czy wydatki związane z uzyskaniem licencji pilota i eksploatacją awionetki są potrzebne w prowadzonej działalności i mają związek z tą działalnością, czy też wydatki te nie są związane z działalnością gospodarczą, a więc takie, które co do zasady mają charakter osobisty. (…) Wnioskodawca prowadzi działalność handlową w zakresie handlu hurtowego. W celu pozyskania nowych klientów oraz w związku z potrzebą bezpośredniego i szybkiego kontaktu z kontrahentami, znajdującymi się w różnych częściach kraju, a tym samym skróceniem czasu do minimum na pokonywaniu drogi, Wnioskodawca zamierza nabyć, na podstawie umowy leasingu operacyjnego, samolot (awionetkę) oraz uzyskać licencję pilota. Zatem w przedmiotowej sprawie wydatki poniesione w celu uzyskania licencji pilota można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednakże pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania”.

Ponadto w ocenie Wnioskodawcy wydatki związane z uzyskaniem uprawnień pilota nie powinny być traktowane odmiennie od wydatków związanych z eksploatacją samego samolotu wykorzystywanego w związku z potrzebą bezpośredniego, szybkiego kontaktowania się z kontrahentami znajdującymi się w różnych częściach kraju, a tym samym skrócenie do minimum czasu służącego do pokonywania drogi. W konsekwencji, powinna występować możliwość zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych, co potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. IBPBI/1/415-62/10/AP, w której wskazano, że „Decyzja o zakupie przedmiotowego samolotu została podjęta przede wszystkim w związku z potrzebą szybkiego kontaktowania się z kontrahentami znajdującymi się w różnych regionach kraju, jak również skróceniem do minimum czasu służącego do pokonywania odległości pomiędzy miejscami prowadzonych prac budowlano-melioracyjnych. Samolotem tym przewożone są również małe maszyny. Powyższe ma więc bezpośredni wpływ na jakość i ilość wykonywanych usług oraz na obniżenie kosztów podróży służbowych i usług transportowych małego sprzętu. W związku z wykorzystywaniem ww. samolotu Spółka ponosi m.in. wydatki związane z jego eksploatacją (zakup paliwa, naprawy bieżące). Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż chociaż wskazanych we wniosku wydatków nie można bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami Spółki, to ich poniesienie jest racjonalnie uzasadnione w kontekście prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te spełniają, w znaczeniu obiektywnym, wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przesłankę celowości i jako niewymienione w art. 23 tej ustawy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania, stosownie do rodzaju prowadzonej księgi podatkowej”.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem

czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki

interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.