Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.9.2021.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-05
Teza: Zastosowanie zwolnienia przedmiotowego do świadczeń otrzymanych w ramach programu Mobilność Plus.
Słowa kluczowe: osoba-osoba nie będąca pracownikiem; podróż; pracownik; Wielka Brytania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2020 r. (data wpływu 5 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W 2015 r. Wnioskodawca został beneficjentem programu "Mobilność plus", w ramach którego odbył staż zagraniczny w Wielkiej Brytanii w okresie od stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. W związku z wątpliwościami dotyczącymi rozliczeń otrzymywanych środków w ramach ww. programu, Wnioskodawca złożył wniosek o uzyskanie interpretacji indywidualnej w sprawie opłaty podatku od kwoty przekazywanej na Jego konto przez Uniwersytet od Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W okresie od 1 do 31 stycznia 2016 r. Wnioskodawca był zatrudniony na Uniwersytecie w oparciu o umowę o pracę, natomiast od 1 lutego 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. nie był pracownikiem zatrudnionym w oparciu o umowę o pracę.

Zgodnie z interpretacją otrzymywane środki są opodatkowane i należy od nich odprowadzać podatek. Za lata 2016, 2017 oraz 2018 Wnioskodawca podatek ten rozliczył wspólnie z małżonką i opłacił w Urzędzie Skarbowym odpowiednio w latach 2017, 2018 i 2019.

W roku 2018 zostały zmienione zasady rozliczania programu „Mobilność Plus”, o czym mówi informacja z dnia 6 grudnia 2018 r. umieszczona na stronie internetowej MNiSW, w której wskazano, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego uzyskało ostateczne stanowisko Ministra Finansów w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych beneficjentów programu „Mobilność Plus” (pismo MF z dnia 22 listopada 2018 r., znak DD3.8223.201.2018).

Ministerstwo Finansów wskazało, że do otrzymywanych w ramach programu środków w kwestii zwolnienia zastosowanie znajduje art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej „ustawą PIT”.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są: diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem”

*   do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. poz. 167).

W roku 2019 Wnioskodawca rozliczył się z podatku dochodowego według starych zasad oraz zapłacił odpowiednią kwotę do Urzędu Skarbowego. Następnie uzyskał obliczenia dokonane przez Uniwersytet wysokości kwot diet oraz kosztów podróży służbowej w roku 2018 w ramach programu Mobilność Plus. Wnioskodawca złożył korektę rozliczenia podatkowego za rok 2018, uwzględniającą pomniejszone dochody o wyliczone diety oraz koszty podróży służbowej (m.in. noclegi, koszty dojazdu). Kwota nadpłaconego podatku została Wnioskodawcy zwrócona. W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby złożyć korekty rozliczeń podatkowych za lata 2016 i 2017, uwzględniające dochody pomniejszone o obliczone przez Uniwersytet kwoty diet i kosztów podróży służbowej w ramach programu "Mobilność Plus".

Po analizie treści wniosku, mając na względzie zakres kompetencji przyznanej tut. organowi i treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa przyjęto, że intencją Wnioskodawcy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie:

Czy zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie do diet oraz kosztów podróży (m.in. noclegów, kosztów dojazdu) otrzymanych w ramach programu "Mobilność Plus" uzyskanych w latach 2016 - 2017 i w konsekwencji czy Wnioskodawca może złożyć korekty zeznań podatkowych za te lata?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie ze zmienionym stanowiskiem Ministerstwa Finansów ogłoszonym w dniu 6 grudnia 2018 r. na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca może złożyć korekty rozliczeń podatkowych za lata 2016 i 2017 - zgodnie z nowymi zasadami wyjaśnionymi w ww. komunikacie. W korektach tych pomniejszy odpowiednio przychody uzyskane w latach 2016 i 2017 o kwoty diet i kosztów podróży służbowej w ramach programu "Mobilność Plus", analogicznie jak dokonał korekty za rok podatkowy 2018, gdzie pomniejszył przychody za 2018 rok o kwoty diet oraz koszty podróży służbowej (m.in. noclegi, koszty dojazdu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2019 r, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

W myśl art. 21 ust. 13 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a), nie zawiera definicji podróży służbowej i dlatego należy odwołać się do pojęcia podróży służbowej zawartego w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1320, z późn. zm.), w myśl którego pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Podróż służbowa charakteryzuje się tym, że odbywana jest poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy, na polecenie pracodawcy, w celu wykonania określonego przez pracodawcę zadania. Wszystkie te cechy wystąpić muszą łącznie, a brak jednej z nich wyklucza zakwalifikowanie pracy świadczonej przez pracownika jako podróży służbowej.

Natomiast w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) cytowanej ustawy, posłużono się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia nie ogranicza się jedynie do podróży służbowych, w rozumieniu ww. art. 775 § 1 ustawy Kodeks pracy, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami.

Odrębnymi przepisami o których mowa powyżej są m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167).

Zgodnie z treścią § 2 tego rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów,
    2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3.  noclegów,
    4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Warunkiem niezbędnym do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zatem otrzymanie przez daną osobę diet i innych należności za czas odbywanej podróży/podróży służbowej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w 2015 r. został beneficjentem programu "Mobilność Plus", w ramach którego odbył staż zagraniczny w Wielkiej Brytanii w okresie od stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. W okresie od 1 do 31 stycznia 2016 r. Wnioskodawca był zatrudniony na Uniwersytecie w oparciu o umowę o pracę, natomiast od 1 lutego 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. nie był pracownikiem zatrudnionym w oparciu o umowę o pracę.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy uznać zatem należy, że środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę jako beneficjenta programu „Mobilność Plus” uczestniczącego w zagranicznym stażu w ramach tego programu stanowiły dla Niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie jednak mając na uwadze, że cytowany powyżej art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy odnosi się zarówno do diet i innych należności z tytułu podróży służbowej pracownika jak również diet i innych należności z tytułu podróży osoby niebędącej pracownikiem uznać należy, że świadczenia które Wnioskodawca otrzymał w latach 2016-2017 jako beneficjent programu „Mobilność Plus” w związku z wyjazdem na staż do Wielkiej Brytanii mogą – z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ustawy - korzystać z ww. zwolnienia przedmiotowego do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Natomiast, ewentualna nadwyżka wypłacanych świadczeń ponad limit określony w ww. rozporządzeniu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do kwestii dokonania korekty zeznania, wskazać należy, że zagadnienie to regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.)

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ww. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Natomiast § 2 ww. artykułu stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już - wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.

W sytuacji zatem gdy w zeznaniach podatkowych składanych za lata 2016-2017 Wnioskodawca wykazał przychód, który na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, Wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do złożenia korekt tych zeznań podatkowych i wykazania w nich przychodów pomniejszonych o kwoty korzystające ze zwolnienia przedmiotowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.