Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.516.2020.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-14
Teza: Obowiązku wymiany stosowanych kas rejestrujących na kasy on-line, prawa do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kas on-line na podstawie określonej w art. 111 ust. 4 ustawy oraz prawa do instalowania do końca 2022 r. i prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas z elektronicznym zapisem paragonów w tych Sklepach, w których Wnioskodawca nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas rejestrujących na kasy on-line.
Słowa kluczowe: gastronomia; kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-odliczenie wydatków na zakup kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 1-art. 145 (pominięty)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2020 r. (data wpływu 21 sierpnia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   obowiązku wymiany stosowanych kas rejestrujących na kasy on-line – **jest nieprawidłowe**,

*   prawa do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kas on-line na podstawie określonej w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT – **jest prawidłowe**,

*   prawa do instalowania do końca 2022 r. i prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas z elektronicznym zapisem paragonów w tych Sklepach, w których Wnioskodawca nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas rejestrujących na kasy on-line – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2020 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wymiany stosowanych kas rejestrujących na kasy on-line, prawa do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kas on-line na podstawie określonej w art. 111 ust. 4 ustawy oraz prawa do instalowania do końca 2022 r. i prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas z elektronicznym zapisem paragonów w tych Sklepach, w których Wnioskodawca nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas rejestrujących na kasy on-line.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

(…) S.A. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w zakresie sprzedaży wyrobów piekarniczych (m.in. chlebów, bułek, ciastek). Dodatkowo Spółka sprzedaje też wyroby piekarnicze typu przekąski (pizzeriny z różnymi dodatkami, bułki z parówką, serem lub innymi składnikami) oraz inne artykuły spożywcze (np. woda mineralna, humussy czy jajka).

Charakterystyka wszystkich sklepów

Spółka sprzedaje produkty piekarnicze w 18 placówkach (sklepach). Wnioskodawca nabywa wyroby piekarnicze głównie od powiązanego podmiotu tj. od (…) S.A. Dodatkowo, w każdym ze sklepów występuje sprzedaż różnych napojów (woda mineralna, soki w butelkach, itp.). W każdym ze sklepów jest możliwość podgrzania w piecu części produktów, np. przekąsek czy ciastek, na życzenie klienta. Wydawanie wszystkich produktów odbywa się w punkcie, w którym następuje płatność za towary (przy ladzie). Płatność następuje zawsze w momencie wydania towaru. W żadnym ze sklepów nie występuje obsługa kelnerska, tj. podawanie produktów do stolików oraz regulowanie płatności po konsumpcji produktów. W żadnym ze sklepów nie są dostępne sztućce, tj. noże, widelce, ani też talerze. W żadnym ze sklepów nie jest wprowadzony zakaz dla klientów dotyczący konsumpcji jakiegokolwiek produktu, czy napoju na miejscu w sklepie.

Charakterystyka większości sklepów

W większości sklepów występuje również sprzedaż gotowych kanapek takich jak kanapki z szynką czy serem. Jednocześnie, w większości sklepów sprzedawane są także produkty, które nie mają charakteru produktów piekarniczych, takie jak m.in. jajka, tapioki, hummusy, pasztety. Dodatkowo, w większości sklepów dostępne są miejsca siedzące dla klientów sklepu.

Charakterystyka kilku sklepów

W kilku z 18 sklepów oprócz sprzedaży produktów piekarniczych oraz dodatkowych produktów w postaci napojów, gotowych kanapek czy innego rodzaju produktów spożywczych (tapioki, hummusy itp.) jest możliwość nabycia kawy z ekspresu czy świeżo (tj. na miejscu w sklepie) wyciskanego soku. Dodatkowo, w kilku sklepach sprzedawane kanapki są przygotowywane na miejscu. Kanapki nie są przygotowywane wedle życzenia klienta, a są sprzedawane jako gotowy produkt np. kanapka z serem i szynką.

Jednocześnie, Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie dokonywał szeregu zmian biznesowych związanych z wprowadzaniem do sklepów nowych produktów piekarniczo-cukierniczych, oferowania większej ilości towarów innych niż produkty piekarniczo-cukiernicze czy poszerzania gamy produktów spożywczych przygotowywanych na miejscu oraz napojów przygotowywanych na miejscu. Dodatkowo, Wnioskodawca nie wyklucza wprowadzania szeregu zmian w wystroju sklepów w tym udostępnienia we wszystkich sklepach miejsc siedzących. Na ten moment Wnioskodawca nie ma planów związanych z wprowadzaniem obsługi kelnerskiej czy zmiany charakteru sklepów na charakter kawiarniany czy restauracyjny, gdzie w znacznej mierze zamiast sprzedaży towarów występuje głównie świadczenie usług gastronomicznych, tj. zapewnienie obsługi kelnerskiej, menu zawierającego zestawienie dań (np. śniadania czy obiady).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z planowanym wejściem od dnia 1 stycznia 2021 roku przepisów Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) dotyczących kas fiskalnych on-line w gastronomii (art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT) Wnioskodawca będzie podlegał obowiązkowi wymiany kas fiskalnych (drukarek fiskalnych) na kasy on-line (drukarki on-line) we wszystkich swoich sklepach?
2.  Czy w związku z zakupem kas fiskalnych on-line (drukarek on-line), w ramach wymiany opisanej w niniejszym wniosku, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej określonej w art. 111 ust. 4 Ustawy o VAT?
3.  Czy we wszystkich sklepach Wnioskodawca może, do końca 2022 r., instalować kasy off - line (drukarki off-line) z elektronicznym zapisem paragonów i rozpoczynać ewidencjonowanie obrotu przy ich zastosowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W związku z planowanym wejściem od dnia 1 stycznia 2021 roku przepisów ustawy o VAT dotyczących kas fiskalnych on-line w gastronomii (art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT) Wnioskodawca nie podlega obowiązkowi wymiany kas fiskalnych (drukarek fiskalnych) na kasy on-line (drukarki on-line) we wszystkich swoich sklepach, a jedynie w sklepach, w których występuje możliwość nabycia kawy z ekspresu czy nabycia świeżo (tj. na miejscu w sklepie) wyciskanego soku oraz, w których sprzedawane są kanapki przygotowywane na miejscu oraz w tych sklepach, w których przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu.
2.  W związku z zakupem kas fiskalnych on-line (drukarek on-line) w ramach wymiany opisanej w niniejszym wniosku, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej, określonej w art. 111 ust. 4 Ustawy o VAT, jedynie do tych sklepów, w których jest on zobowiązany do wymiany drukarek fiskalnych na drukarki on-line.
3.  Wnioskodawca może, do końca 2022 r., instalować kasy off-line (drukarki off-line) z elektronicznym zapisem paragonów i rozpoczynać ewidencjonowanie obrotu przy ich zastosowaniu w tych sklepach, w których nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas fiskalnych (drukarek fiskalnych) na drukarki on-line (kasy on-line).

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT: „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących”.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a ustawy o VAT: „Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
    1.  w postaci papierowej lub
    2.  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3.  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4.  poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
5.  (uchylony);
6.  przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398, 650 i 1629);
7.  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8.  dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy rejestrującej, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b;
9.  prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10.  (uchylony);
11.  poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
12.  zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
13.  zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej”.

We wszystkich sklepach Wnioskodawca obecnie zapewnia wykonywanie powyżej wskazanych warunków używania kas. Zgodnie z art. 111 ust. 3c ustawy o VAT: „Do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d”.

Zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy o VAT: „Podatnicy, u których:

1.  powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a,
2.  nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1 do prowadzenia ewidencji sprzedaży - mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji”.

Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy o VAT: „Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno- technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych”.

Zgodnie z art. 145a ust. 1 ustawy o VAT: „Z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3”.

Takie kasy fiskalne, o których mowa w art. 145a ust. 1 ustawy o VAT (kasy off-line) są obecnie stosowane przez Wnioskodawcę we wszystkich Sklepach. Zgodnie z art. 145a ust. 7 pkt 1 Ustawy o VAT: „Potwierdzenia o spełnieniu funkcji, kryteriów i warunków technicznych dla kas rejestrujących przez kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii - są wydawane na okres do dnia 31 grudnia 2022 r.”

Oznacza to, że kasy off-line z elektronicznym zapisem kopii mogą być instalowane przez podatników, co do zasady, do końca 2022 r.

Zgodnie z art. 145b ust. 1 ustawy o VAT (zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii): „Podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie:

1.  do dnia 31 grudnia 2020 r. - do:
    1.  świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania,
    2.  sprzedaży węgla, brykietu i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu przeznaczonych do celów opałowych;
2.  do dnia 30 czerwca 2021 r. - do świadczenia usług:
    1.  fryzjerskich,
    2.  kosmetycznych i kosmetologicznych,
    3.  budowlanych,
    4.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
    5.  prawniczych,
    6.  związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej - wyłącznie w zakresie wstępu”.

Zgodnie z art. 145b ust. 2 Ustawy o VAT: „Przepis ust. 1 stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1”.

Oznacza to, że świadczenie usług wskazanych w art. 145b ust. 1 ustawy o VAT związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania, może być ewidencjonowane przy zastosowaniu kas off-line tylko do dnia 31 grudnia 2020 r.

W związku z powyższym, należy rozważyć, czy sklepy piekarniczo-cukiernicze prowadzone przez Wnioskodawcę mogą być uznane za stacjonarne placówki gastronomiczne. Ustawodawca nie definiuje pojęcia gastronomii w ustawie o VAT. Posiłkując się definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN przyjąć należy, że gastronomia stanowi „działalność produkcyjno-usługową, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.” lub „sztuka przyrządzania potraw”.

Tym samym, aby móc uznać sklep piekarniczo-cukierniczy za stacjonarną placówkę gastronomiczną, to w tej placówce musi mieć miejsce przynajmniej przygotowanie potraw na miejscu czy napojów na miejscu.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, jedynie te sklepy, w których na miejscu jest przygotowywana kawa lub świeżo wyciskany sok lub są robione kanapki, mogą mieć charakter stacjonarnych placówek gastronomicznych. Natomiast za stacjonarne placówki gastronomiczne nie można uznać sklepów, w których ma miejsce sprzedaż gotowych kanapek czy też sprzedaż podgrzewanych przekąsek typu pizzeriny, jeżeli w tym samym czasie nie jest przygotowywana na miejscu kawa lub nie jest wyciskany świeżo sok, ani też nie są przygotowywane kanapki; wszak sam fakt podgrzania, na życzenie klienta, części produktów czy też sprzedaż gotowych kanapek, nie można uznać za czynności spełniające definicję gastronomii. Żadna z tych czynności nie polega bowiem na przygotowaniu posiłku czy też napoju z poszczególnych składników. Charakter gastronomiczny mają głównie takie placówki, które świadczą usługę gastronomiczną i do których konsumenci chodzą, aby uzyskać w określony sposób przygotowane danie czy napój, które mogą wybrać z określonego zestawu posiłków (menu) i zjeść bądź wypić na miejscu, czy też zabrać na wynos. Jednocześnie, takie danie czy napój powinno być również przygotowane na miejscu w placówce, z dostępnych tam składników. Przykładem takich placówek są bary, restauracje, tzw. sieci fast food czy kawiarnie. Tym samym, aby określona placówka miała charakter gastronomiczny i mogła zostać nazwana placówką gastronomiczną, nie wystarczy sam fakt umożliwienia konsumentom zajęcia miejsca siedzącego czy sprzedaży wyłącznie podgrzanego, lecz nie przygotowanego na miejscu produktu, czy gotowej kanapki. Charakter gastronomiczny może mieć ta placówka, gdzie posiłki czy napoje są choć w minimalny sposób przygotowane na miejscu z różnych dostępnych na miejscu składników. Przykładem takiego przygotowania posiłku może być zatem zrobienie kanapki na miejscu czy przygotowanie kawy lub podanie świeżo wyciskanego soku.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy od dnia 1 stycznia 2021 r. Wnioskodawca ma obowiązek ewidencjonować sprzedaż przy zastosowaniu kas on-line tyko w tych sklepach, gdzie na miejscu przygotowywana jest kawa lub sok lub kanapka lub gdzie przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu. W tych sklepach Wnioskodawca świadczyć bowiem będzie usługi związane z wyżywieniem w rozumieniu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) Ustawy o VAT oraz sklepy te będą stanowić stacjonarne placówki gastronomiczne.

Natomiast w pozostałych sklepach Wnioskodawca po dniu 31 grudnia 2020 r. nadal ma prawo ewidencjonować sprzedaż przy zastosowaniu kas off-line. W tych pozostałych sklepach Wnioskodawca może również wymieniać kasy na inne kasy off-line z elektronicznym zapisem paragonów (możliwość taka istnieje do końca 2022 r.) lub instalować dodatkowe kasy tego typu.

Zgodnie z art. 145b ust. 3 Ustawy o VAT (zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii): „Podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać odliczenia lub otrzymać zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 4 i 5, na zakup kas rejestrujących, o których mowa w art. 111 ust. 6a, przy czym za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się dzień:

1.  1 stycznia 2021 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2.  1 lipca 2021 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2.”

Zgodnie z art. 145b ust. 4 ustawy o VAT: „Terminy określone w ust. 1 i 3 mogą zostać przedłużone w przypadku niewystarczających możliwości techniczno-organizacyjnych przesyłania danych między kasami rejestrującymi a Centralnym Repozytorium Kas”.

Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 145b ust. 3 ustawy o VAT: jest on zobowiązany do rozpoczęcia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas on-line od dnia 1 stycznia 2021 r. Z tego względu przysługuje mu prawo do odliczenia na zasadach określonych w art. 145b ust. 3 w związku z art. 111 ust. 4 i 5 ustawy o VAT. Ulga ta przysługuje na zakup wyłącznie tych kas on-line, które zakupi do sklepów, gdzie na miejscu przygotowywana jest kawa lub sok lub kanapka, pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w odrębnych przepisach, czyli w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. poz. 820 - dalej „Rozporządzenie w sprawie ulgi na kasę”).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ulgi na kasę: „Odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanej dalej „kwotą wydaną na zakup”, lub jej zwrot następuje pod warunkiem:

1.  rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy;
2.  posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup”.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ulgi na kasę: „W przypadku podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy użyciu więcej niż jednej kasy rejestrującej odliczenie lub zwrot, o którym mowa w ust. 1, na zakup każdej z tych kas następuje dodatkowo pod warunkiem rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy użyciu każdej kasy rejestrującej w każdym punkcie sprzedaży nie później niż w okresie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika”. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że powyższe warunki będą spełnione. Oznacza to, że Wnioskodawcy będzie przysługiwała ulga na zakup opisanych w niniejszym wniosku kas on-line do sklepów, gdzie na miejscu przygotowywana jest kawa lub sok lub kanapka lub gdzie przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu (na zasadach określonych w art. 145b ust. 3 w związku z art. 111 ust. 4 i 5 Ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w zakresie obowiązku wymiany stosowanych kas rejestrujących na kasy on-line oraz prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kas on-line na podstawie określonej w art. 111 ust. 4 Ustawy o VAT oraz prawa do instalowania do końca 2022 r. i prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas z elektronicznym zapisem paragonów w tych Sklepach, w których Wnioskodawca nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas rejestrujących na kasy on-line.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. poz. 675). Ustawa ta wprowadza do ustawy o podatku od towarów i usług zmiany w zakresie kas rejestrujących. Ustawa ta zakłada m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie wrażliwych branżach - obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas on-line) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Kasy on-line wyposażone są w nowe funkcjonalności umożliwiające, oprócz zapisu w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu z prowadzonej ewidencji oraz danych o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas do systemu teleinformatycznego Centralnego Repozytorium Kas.

W myśl art. 111a ust. 3 ustawy o VAT, kasy rejestrujące łączą się z Centralnym Repozytorium Kas za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej w sposób, który zapewnia:

1.  przesyłanie danych z kas rejestrujących do Centralnego Repozytorium Kas w sposób bezpośredni, ciągły, zautomatyzowany lub na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej;
2.  przesyłanie poleceń z Centralnego Repozytorium Kas do kas rejestrujących, dotyczących pracy kas, i ich odbiór przez te kasy:
    1.  związanych z fiskalizacją kasy rejestrującej,
    2.  obejmujących określenie:
        *   sposobu i zakresu przesyłania danych z tej kasy,
        *   sposobu pracy kasy rejestrującej,
    3.  zapewniających prawidłowość pracy kasy rejestrującej.

Art. 111 ust. 6a ustawy o VAT określa wymagania i zasady działania, którym powinny odpowiadać kasy on-line. W myśl przywołanego przepisu, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas określonych w art. 111a ust. 3 (…).

Pojęcie „kasa fiskalna on-line” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U 2019 r., poz. 816 z późn. zm.), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę on-line rozumie się kasę, o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Znowelizowana ustawa o VAT wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek posiadania kasy on-line. Natomiast podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, zostali zwolnieni z obowiązku posiadania kas fiskalnych on-line. W ich przypadku ewidencja sprzedaży może być prowadzona z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych.

Zgodnie z art. 145a ust. 1 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3.

Zgodnie z art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. - do świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania.

Przepis ust. 1 stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1 (art. 145b ust. 2 ustawy o VAT).

Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz. U. z 2020 r., poz. 1059), przedłuża się terminy, w których podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, o których mowa w art. 145b ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2020 r. – do świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania.

Na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, przedłuża się terminy przyjęte za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 145b ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług na dzień 1 stycznia 2021 r. – dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Powyższe przepisy określają, że podatnicy ograniczeni są w możliwości prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii do dnia 31 grudnia 2020 r., jeśli realizują oni usługi związane z wyżywieniem wyłącznie świadczone poprzez stacjonarne placówki gastronomiczne.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w zakresie sprzedaży wyrobów piekarniczych (m.in. chlebów, bułek, ciastek). Dodatkowo Spółka sprzedaje też wyroby piekarnicze typu przekąski (pizzeriny z różnymi dodatkami, bułki z parówką, serem lub innymi składnikami) oraz inne artykuły spożywcze (np. woda mineralna, humussy czy jajka). Spółka sprzedaje produkty piekarnicze w 18 placówkach (sklepach). W każdym ze sklepów występuje sprzedaż różnych napojów (woda mineralna, soki w butelkach, itp.). W każdym ze sklepów jest możliwość podgrzania w piecu części produktów, np. przekąsek czy ciastek, na życzenie klienta. Wydawanie wszystkich produktów odbywa się w punkcie, w którym następuje płatność za towary (przy ladzie). Płatność następuje zawsze w momencie wydania towaru. W żadnym ze sklepów nie występuje obsługa kelnerska, tj. podawanie produktów do stolików oraz regulowanie płatności po konsumpcji produktów. W żadnym ze sklepów nie są dostępne sztućce, tj. noże, widelce, ani też talerze. W żadnym ze sklepów nie jest wprowadzony zakaz dla klientów dotyczący konsumpcji jakiegokolwiek produktu, czy napoju na miejscu w sklepie.

W większości sklepów występuje również sprzedaż gotowych kanapek takich jak kanapki z szynką czy serem. Jednocześnie, w większości sklepów sprzedawane są także produkty, które nie mają charakteru produktów piekarniczych, takie jak m.in. jajka, tapioki, hummusy, pasztety. Dodatkowo, w większości sklepów dostępne są miejsca siedzące dla klientów sklepu.

W kilku z 18 sklepów oprócz sprzedaży produktów piekarniczych oraz dodatkowych produktów w postaci napojów, gotowych kanapek czy innego rodzaju produktów spożywczych (tapioki, hummusy itp.) jest możliwość nabycia kawy z ekspresu czy świeżo (tj. na miejscu w sklepie) wyciskanego soku. Dodatkowo, w kilku sklepach sprzedawane kanapki są przygotowywane na miejscu. Kanapki nie są przygotowywane wedle życzenia klienta, a są sprzedawane jako gotowy produkt np. kanapka z serem i szynką.

Jednocześnie, Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie dokonywał szeregu zmian biznesowych związanych z wprowadzaniem do sklepów nowych produktów piekarniczo-cukierniczych, oferowania większej ilości towarów innych niż produkty piekarniczo-cukiernicze czy poszerzania gamy produktów spożywczych przygotowywanych na miejscu oraz napojów przygotowywanych na miejscu. Dodatkowo, Wnioskodawca nie wyklucza wprowadzania szeregu zmian w wystroju sklepów w tym udostępnienia we wszystkich sklepach miejsc siedzących. Na ten moment Wnioskodawca nie ma planów związanych z wprowadzaniem obsługi kelnerskiej czy zmiany charakteru sklepów na charakter kawiarniany czy restauracyjny, gdzie w znacznej mierze zamiast sprzedaży towarów występuje głównie świadczenie usług gastronomicznych, tj. zapewnienie obsługi kelnerskiej, menu zawierającego zestawienie dań (np. śniadania czy obiady).

Ad 1

Wnioskodawca ma wątpliwości czy w związku z planowanym wejściem od dnia 1 stycznia 2021 roku przepisów ustawa o VAT dotyczących kas fiskalnych on-line w gastronomii (art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT) Wnioskodawca będzie podlegał obowiązkowi wymiany kas fiskalnych na kasy on-line we wszystkich swoich sklepach.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy w odniesieniu do 18 placówek (sklepów) w przedstawionych okolicznościach sprzedaży będą one stanowiły stacjonarne placówki gastronomiczne, w których będą świadczone usługi związane z wyżywieniem.

Mając na uwadze brzmienie ww. przepisu konieczne jest zdefiniowanie dwóch elementów:

*   usług związanych z wyżywieniem,

*   stacjonarnej placówki gastronomicznej.

Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 145b ust. 1 pkt 2 ustawy nie odwołuje się do klasyfikacji statystycznych usług. Tym samym nie jest też przy tym istotny rodzaj obiektu serwującego posiłki, ale fakt, że są one przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji.

Dla uznania czy dana czynność będzie zaliczona do klasy PKWiU 10.85 „Gotowe posiłki i dania”, czy do działu PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem” istotne jest, czy oferowane produkty są w pełni przyrządzone i serwowane jako posiłek gotowy do bezpośredniego spożycia, czy też nie są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji – np. są zamrożone lub pakowane próżniowo i etykietowane z przeznaczeniem na sprzedaż.

Fakt oferowania tych produktów osobno bądź w zestawach (np. kanapka mięsna, frytki razem z napojem, czy też tortilla, pieczone ziemniaki razem z napojem), nie ma wpływu na sposób zaklasyfikowania. Dla dokonania prawidłowej klasyfikacji wg PKWiU nie mają wpływu również czynniki takie jak to, czy:

*   punkty sprzedaży znajdują się w miejscu ogólnodostępnym,

*   w punktach sprzedaży znajdują się stoliki i krzesła,

*   dostępne są naczynia i sztućce,

*   produkty są przeznaczone do spożycia na miejscu czy na wynos, (np. pakowane w bibułki czy tekturowe pudełka),

*   w punktach sprzedaży są: toalety, szatnia, zainstalowana jest klimatyzacja, czy ogrzewanie.

Zatem Wnioskodawca podając dania – jak wynika z wniosku – jako gotowe i podgrzane produkty typu kanapki, pizzeriny przeznaczone do natychmiastowej konsumpcji przez klienta oraz przygotowując kawę z ekspresu czy świeżo wyciskany sok oraz robiąc kanapki na miejscu, sprzedaje gotowe posiłki i napoje w pełni przyrządzone i serwowane do bezpośredniego spożycia. Czyli takie jak oferowane w placówkach gastronomicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem gastronomii rozumie się „działalność produkcyjno-usługową obejmującą prowadzenie restauracji, barów, itp.” oraz „sztukę przyrządzania potraw”. Natomiast zgodnie z definicją stosowaną w statystyce publicznej zakład lub punkt gastronomiczny stały lub sezonowy, to obiekt którego przedmiotem działalności jest przygotowanie oraz sprzedaż posiłków i napojów do spożycia na miejscu i na wynos.

Placówki gastronomiczne dzielą się na:

*   placówki ogólnie dostępne;

*   placówki nastawione na obsługę określonych grup konsumentów.

Placówki gastronomiczne mogą być prowadzone m.in. w obrębie hoteli, moteli, zajazdów, schronisk, pól campingowych, w pensjonatach, domach wypoczynkowych i innych miejscach krótkotrwałego pobytu jak też w wagonach kolejowych wchodzących w skład pociągu oraz na statkach pasażerskich. Do placówek gastronomicznych nie zalicza się ruchomych punktów sprzedaży detalicznej i automatów sprzedażowych. Z kolei punktem gastronomicznym jest placówka gastronomiczna prowadząca ograniczoną działalność gastronomiczną, taką jak: smażalnia, pijalnia, lodziarnia, bufet w kinie, na stadionie, itp. Jednocześnie stała placówka gastronomiczna to placówka czynna w ciągu całego roku kalendarzowego, ewentualnie pracująca z pewnymi przerwami, wynikającymi z takich przyczyn jak remont, okresowy brak personelu (z powodu urlopu lub choroby), okresowa inwentaryzacja itp. Z kolei sezonowa placówka gastronomiczna to placówka uruchamiana okresowo i działająca nie dłużej niż sześć miesięcy w roku kalendarzowym. Dalej wg Głównego Urzędu Statystycznego, stacjonarne placówki gastronomiczne to m.in. bary, punkty gastronomiczne, restauracje, sezonowe placówki gastronomiczne, stołówki.

Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku należy stwierdzić, że prowadząc placówki (sklepy), w którym sprzedawane będą wyroby gastronomiczne, tj. uprzednio podgrzane kanapki i pizzeryny oraz uprzednio przygotowane przez Wnioskodawcę kanapki, kawa z ekspresu czy świeżo wyciskany sok lub gdzie przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu, Wnioskodawca świadczy usługi związane z wyżywieniem w stacjonarnych placówkach gastronomicznych.

Tym samym mając na uwadze powyższe regulacje prawne wynikające z powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z opisu sprawy – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi placówki (sklepy), w których sprzedawane są gotowe wyroby gastronomiczne, tj. uprzednio podgrzane kanapki i pizzeryny, przygotowane na miejscu kanapki, kawa czy sok oraz będzie prowadził placówki, w których przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu, to stosownie do zapisu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 10 czerwca 2020 r., Wnioskodawca będzie zobowiązany w tych placówkach do prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych od 1 stycznia 2021 r. przy użyciu kasy on-line, tj. kasy umożliwiającej połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas, z uwzględnieniem przepisu art. 145b ust. 2 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że od dnia 1 stycznia 2021 r. ma obowiązek ewidencjonować sprzedaż przy zastosowaniu kas on-line jedynie w tych sklepach, gdzie na miejscu przygotowywana jest kawa lub sok lub kanapka lub gdzie przed 1 stycznia 2021 r. będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu należało uznać za nieprawidłowe.

Ad 2

Ponadto Wnioskodawca ma wątpliwości czy w związku z zakupem kas fiskalnych on-line, w ramach wymiany kas opisanych w niniejszym wniosku, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podatku należnego tzw. ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej określonej w art. 111 ust. 4 ustawy o VAT.

W odniesieniu do kwestii prawa do odliczenia kwot wydanych na zakup kas on-line, należy wskazać, co następuje.

Zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy, podatnicy, u których:

1.  powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a,
2.  nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1, do prowadzenia ewidencji sprzedaży

\- mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł, a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji.

Stosownie do art. 145b ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać odliczenia lub otrzymać zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 4 i 5, na zakup kas rejestrujących, o których mowa w art. 111 ust. 6a, przy czym za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się dzień:

1.  1 stycznia 2020 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2.  1 lipca 2020 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
3.  1 stycznia 2021 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Mając na uwadze powyższe uregulowania wskazać należy, że w przypadku branż objętych obligatoryjną wymianą kas wprowadzoną w art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT przepisy określiły graniczną datę, od której uznawane będzie rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas online w obowiązującym terminie, aby „ulgę” na te kasy można było wykorzystać zgodnie z ogólnymi zasadami. Przy czym za datę rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się datę określoną w art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT, czyli datę od której powstaje obowiązek stosowania kas online dla danej grupy podatników.

Zatem „ulga” dla podatników wskazanych w art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT przysługuje, gdy zostaną spełnione łącznie dwa warunki:

*   obowiązek wymiany kas wynika z ustawy,

*   zostanie rozpoczęta ewidencja na kasach online najpóźniej w terminach wskazanych w art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy wprowadzającej, czyli w terminach, od których dana grupa podatników ma obowiązek stosowania kas online.

W myśl § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 10 czerwca 2020 r. przedłuża się terminy przyjęte za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 145b ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług na dzień 1 stycznia 2021 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Na podstawie art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi warunki, sposób i tryb odliczania od podatku należnego lub zwrotu kwot, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z odliczeniem albo zwrotem tych kwot.

Wskazać w tym miejscu należy, że od 1 maja 2019 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. z 2019 r., poz. 820), dalej „rozporządzenie”.

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanej dalej „kwotą wydaną na zakup”, lub jej zwrot następuje pod warunkiem:

1.  rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy;
2.  posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup.

Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia, odliczenia, o którym mowa w § 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy, w którym rozpoczęto prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, lub za okresy następujące po tym okresie rozliczeniowym. W przypadku gdy kwota wydana na zakup wykazana w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy jest niższa bądź równa kwocie podatku należnego, podatnik pomniejsza kwotę tego podatku o wysokość kwoty wydanej na zakup.

W przypadku gdy kwota wydana na zakup wykazana w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy jest wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik pomniejsza kwotę podatku należnego o wysokość kwoty wydanej na zakup, a pozostałą część kwoty wydanej na zakup może, w tym okresie rozliczeniowym, wykazać do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, zwanych dalej „rachunkiem”, lub powiększyć kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy (§ 3 ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia, jeżeli w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy nie wystąpił podatek należny, podatnik kwotę wydaną na zakup wykazuje do zwrotu na rachunek lub powiększa kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca należy do takiej grupy podatników, odnośnie których od 1 stycznia 2021 r., ze względu na rodzaj prowadzonej sprzedaży powstanie obowiązek wymiany dotychczas używanych kas rejestrujących na kasy rejestrujące on-line, jednakże należy podkreślić, że jedynie w tych sklepach, w których Wnioskodawca sprzedaje gotowe wyroby gastronomiczne, tj. uprzednio podgrzane kanapki i pizzeryny, przygotowane na miejscu kanapki, kawa czy sok oraz prowadzonych przed 1 stycznia 2021 r. sklepach, w których będą oferowane produkty (posiłki czy napoje) przygotowywane na miejscu a zatem, jak wyżej stwierdzono, w których Wnioskodawca będzie prowadził sprzedaż usług gastronomicznych.

Wskazać w tym miejscu należy, że przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia, w odniesieniu do podatników zobligowanych do wymiany kas rejestrujących należy interpretować w ten sposób, że odliczenie ulgi przez wykazanie jej w deklaracji podatkowej może nastąpić w okresie rozliczeniowym, w którym rozpoczęto prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej on-line.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia ulgi na zakup kas rejestrujących on-line, które zakupi przed 1 stycznia 2021 r., stosownie do art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy w zw. z § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 10 czerwca 2020 r., pod warunkiem spełniania wymagań formalnych, o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Ad 3

Wnioskodawca ma również wątpliwości czy we wszystkich sklepach może, do końca 2022 r., instalować kasy off-line z elektronicznym zapisem paragonów i rozpoczynać ewidencjonowanie obrotu przy ich zastosowaniu.

W odpowiedzi na ww. pytanie należy wskazać, że stosownie do zapisu art. 145a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3.

Kasa rejestrująca z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii – stosownie do treści art. 145a ust. 2 ww. ustawy – musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących dokonywanych sprzedaży, w tym wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane, a w przypadku kasy z elektronicznym zapisem kopii – dodatkowo zapewniać bezpieczne ich przesyłanie na zewnętrzne nośniki danych.

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii są obowiązani dokonać zgłoszenia kasy rejestrującej do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy (art. 145a ust. 3 ustawy).

Zgodnie z brzmieniem art. 145a ust. 5 ustawy, w kasach rejestrujących z papierowym zapisem kopii pamięć fiskalna nie podlega wymianie.

Producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu są obowiązani do uzyskania dla danego typu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 2 oraz kryteria i warunki techniczne dla tych kas. Potwierdzenie to jest wydawane nie później niż do dnia upływu okresów wskazanych odpowiednio w ust. 7 pkt 1 i 2 (art. 145a ust. 6).

Na podstawie art. 145a ust. 7 ustawy, potwierdzenia o spełnieniu funkcji, kryteriów i warunków technicznych dla kas rejestrujących przez:

1.  kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii – są wydawane na okres do dnia 31 grudnia 2022 r.;
2.  kasy rejestrujące z papierowym zapisem kopii – są wydawane na okres do dnia 31 sierpnia 2019 r.

Zgodnie z art. 145a ust. 12, przepisy art. 111 ust. 1, 1b-3, ust. 3a pkt 1-4, 6-9, 11 i 13, ust. 3b, 3c, 3d, ust. 6a zdanie drugie, ust. 6c-6f i 6g-6i stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 111 ust. 3c ustawy o podatku od towarów i usług, do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d.

Odnosząc się zatem do kwestii będących przedmiotem zapytania nr 3 należy wskazać, że w tych Sklepach, w których Wnioskodawca nie ma obowiązku z dniem 1 stycznia 2021 r. wymiany kas rejestrujących na kasy on-line Wnioskodawca może instalować kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w powołanym art. 145a ust. 6, tj. – stosownie do zapisu art. 145a ust. 7 – do dnia 31 grudnia 2022 r.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.