Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-373/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-16
Teza: Obowiązki płatnika - opodatkowanie wynagrodzenia uzyskanego w Polsce przez artystów z Norwegii
Słowa kluczowe: dotacja; nierezydent; Norwegia; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; płatnik; umowa-umowa o dzieło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 lutego 2014 r. (data wpływu do tut. Biura - 18 lutego 2014 r.), uzupełnionym 25 i 29 kwietnia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego przez zatrudnionych na umowę o dzieło norweskich artystów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 15 kwietnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-138/14/MCZ i znak: IBPBI/2/423-208/14/BG wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 25 kwietnia 2014 r. (uiszczenie opłaty) i 29 kwietnia 2014 r. (złożenie pisma).

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Teatr) w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski. Będzie zawierał umowy o dzieło i wypłacał honoraria zagranicznym artystom - osobom fizycznym mającym rezydencję podatkową w Niemczech, Norwegii, Czechach, Francji i we Włoszech. Artyści z ww. państw będą posiadali certyfikaty rezydencji.

Festiwal będzie sfinansowany ze środków publicznych (dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (MKiDN) oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polską a Norwegią.

Dochód artystów będzie finansowany z wyżej wymienionych środków finansowych.

W związku z powyższym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zadano następujące pytania:

Czy w świetle umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartych pomiędzy RP a Niemcami, Czechami, Francją, Norwegią i Włochami - powstaje obowiązek potrącania podatku dochodowego w Polsce od dochodów wypłacanych zagranicznym artystom z tytułu ich działalności artystycznej na terenie Polski, na rzecz Teatru w Polsce?

Czy w taki sam sposób będzie opodatkowane wynagrodzenie artystów jeżeli jest uzyskiwane przez reprezentujące je agencje artystyczne?

Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychodów przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, z tytułu wynagrodzenia za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika nadrzędność przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nad przepisami ustawowymi. Dodatkowo zgodnie z przepisami Konstytucji RP, ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy (art. 91 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową (art. 91 ust. 2 Konstytucji RP).

W konsekwencji w celu ustalenia zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym wynagrodzenia artystów zagranicznych wypłacanych przez polskich podatników, Teatr upewnia się, czy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta z krajem rezydencji artysty nie przewiduje zasad innych niż przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opodatkowanie wynagrodzenia artystów jest przeważnie uregulowane w art. 16 lub 17 umów o unikania podwójnego opodatkowania. Większość umów przewiduje, że bez względu na inne regulacje znajdujące się w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody artystów z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności, podlegają opodatkowaniu w tym z państw, w którym wykonują oni te czynności.

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec okoliczności, że wynagrodzenie artystów, z którymi Teatr zawiera umowy na działalność artystyczną, finansowane są ze środków publicznych (dotacja Urzędu Miasta i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla samorządowej instytucji kultury, którą jest Teatr oraz środki z Mechanizmu Finansowego EOG) - Teatr stoi na stanowisku, że w przypadku artystów, którzy legitymują się rezydencją w Niemczech, Czechach, Francji, Norwegii i Włoszech, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania - ich wynagrodzenie jest zwolnione z podatku dochodowego.

Teatr takiego podatku nie ma obowiązku odprowadzać, bez względu na to czy artyści są reprezentowani przez agencje artystyczne czy też nie.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tę część stanowiska Wnioskodawcy, który odnosi się do zagadnień dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesienie do dochodów uzyskanych przez artystów mających miejsce zamieszkania na terytorium Norwegii. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez artystów mających miejsce zamieszkania w Niemczech, Czechach, Francji i we Włoszech oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wg postanowień art. 3 ust. 1a powołanej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tejże ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Powyższa regulacja odzwierciedla zasadę wyrażoną w art. 91 ust. 2 Konstytucji RP.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zespołem norm kolizyjnych mających na celu rozgraniczenie praw dwóch państw do opodatkowania danego przysporzenia. Umowy takie nie kreują jednak samodzielnie obowiązku podatkowego.

W art. 29 ustawy, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie osobom zagranicznym, w przypadku uzyskania których osoba zagraniczna podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 41 ust. 4 tej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Natomiast zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4. W myśl ust. 4 tego przepisu na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2. Informacje (IFT-1/IFT-1R) sporządzają i przekazują podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (art. 42 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca (Teatr) w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski. Będzie zawierał umowy o dzieło i wypłacał – bezpośrednio do rąk artysty lub za pośrednictwem agencji artystycznej - honoraria zagranicznym artystom - osobom fizycznym mającym rezydencję podatkową m.in. w Norwegii. Artyści z Norwegii będą posiadali certyfikaty rezydencji. Festiwal będzie sfinansowany ze środków publicznych (jako dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polską a Norwegią). Dochód artystów będzie finansowany z wyżej wymienionych środków finansowych.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji, podpisane w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. 2010 r. Nr 134 poz. 899), dalej „Konwencja”.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. Konwencji, bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14 niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, lub przez muzyka, lub sportowca, wykonujących działalność osobiście w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Stosownie do treści art. 16 ust. 2 powołanej Konwencji, jeżeli dochód związany z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowcowi, lecz innej osobie, wówczas dochód ten, bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14 niniejszej Konwencji, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

W świetle art. 16 ust. 3 Konwencji polsko-norweskiej, postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu uzyskanego z działalności wykonywanej przez artystę lub sportowca w Umawiającym się Państwie, jeżeli ich pobyt w tym Państwie jest całkowicie lub w głównej mierze finansowany z funduszy publicznych jednego lub obydwu Umawiających się Państw, ich jednostek terytorialnych lub organów władz lokalnych. W takim przypadku dochód podlega opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym artysta lub sportowiec posiada miejsce zamieszkania.

Wobec tego stwierdzić należy, iż skoro dochód artystów, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Norwegii, z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce jest finansowany – jak wskazał Wnioskodawca – z funduszy publicznych, to w myśl art. 16 ust. 3 Konwencji polsko-norweskiej podlega opodatkowaniu tylko w państwie ich rezydencji, tj. w Norwegii.

Taki sam sposób opodatkowania, tj. w miejscu rezydencji podatkowej, należy zastosować w przypadku, gdy wynagrodzenie artysty będzie wypłacone za pośrednictwem reprezentującej go agencji artystycznej.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy, według którego jako płatnik nie ma obowiązku pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od należności przypadających artystom - rezydentom Norwegii, z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ wydający niniejszą interpretację pragnie podkreślić, że jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.