Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-952/15-4/BC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-13
Teza: Czy wydatki związane z organizacją Programu i wypłatą środków pieniężnych z tego tytułu będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; programy; programy-program motywacyjny; umowa; wydatek; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2015 r. (data wpływu 15 października 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 listopada 2015 r. (data wpływu 9 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją Programu i wypłatą środków pieniężnych z tego tytułu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją Programu i wypłatą środków pieniężnych z tego tytułu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej także Ustawa CIT\] Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych \[dalej także Podatek CIT\].

Wnioskodawca \[dalej także Spółka\] zamierza być organizatorem programu, \[dalej także Program\] adresowanego do pracowników oraz współpracowników, w szczególności kadry zarządzającej i menadżerskiej Spółki \[dalej także Uprawnieni\], mającego na celu zatrzymanie ich w Spółce oraz motywowanie do pracy, której efektem będzie wzrost wyników finansowych Spółki. Wnioskodawca jest towarzystwem funduszy inwestycyjnych i zajmuje się zarządzeniem funduszami inwestycyjnymi.

Uprawnieni są osobami fizycznymi, posiadającymi miejsce zamieszkania w Polsce, podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w stosunku do całości swoich dochodów i są polskimi rezydentami podatkowymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Program w swoim założeniu polegać ma na przyznaniu Uczestnikom warunkowych praw majątkowych w postaci niezbywalnych Opcji Finansowych \[dalej także Opcje\], Opcje stanowić będą instrumenty inkorporujące prawo majątkowe do uzyskania określonej wypłaty pieniężnej. Opcje będą wyemitowane w formie niematerialnej.

Zgodnie z Regulaminem Programu przyjętym przez Radę Nadzorczą Spółki, Wystawcą Opcji będących przedmiotem Programu jest Spółka.

Na podstawie Regulaminu Programu Motywacyjnego, Uczestnikiem Programu może zostać osoba wskazana w Liście Osób Uprawnionych przyjętej na podstawie uchwały Rady Nadzorczej Spółki. Podstawą objęcia danej osoby Programem Motywacyjnym będzie umowa zawarta pomiędzy Wystawcą Opcji a tą osobą, zawierająca ofertę objęcia Programem i przyznania Opcji. Umowa może zostać zawarta w formie przyjęcia oferty złożoną przez Wystawcę Opcji czyli Spółkę przez Uprawnionego.

Program rozpocznie się w 2015 r. W swoich założeniach, Program ma na celu stworzenie dodatkowych mechanizmów motywujących pracowników Spółki do pracy i działań na rzecz Spółki, które:

1.  pozwolą na realizację ustalonych przez Radę Nadzorczą celów ekonomicznych Spółki,
2.  mają skłaniać do podjęcia działań zapewniających wzrost wartości rynkowej Spółki oraz stabilny wzrost osiąganych przez Spółkę zysków,
3.  ustabilizują sytuację pracowników Spółki, zwiększą ich zaangażowanie oraz odpowiedzialność za wyniki i rozwój Spółki,
4.  zapewnią silniejsze związanie pracowników Spółki ze Spółką, dzięki czemu możliwe będzie osiąganie przez Spółkę konkurencyjnych na rynku wyników finansowych.

W ramach powyższego programu Spółka zamierza zawierać z każdym z Uprawnionych odrębną umowę (dalej: Umowa), której treścią będzie przyznanie Uprawnionym warunkowego prawa do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego wynikającego z realizacji tegoż Prawa (Opcja Finansowa). Umowy będą umowami odrębnymi i niezwiązanymi bezpośrednio z umowami o pracę. Umowy mogą zostać zawarte w formie przyjęcia oferty złożoną przez Wystawcę Opcji czyli Spółkę przez Uprawnionego.

Opcja finansowa ma być przyznawana Uprawnionym odpłatnie. Cena nabycia Opcji przez danego Uprawnionego wynosić będzie 1 zł. Zgodnie z Umową, Uprawniony będzie zobowiązany umownie do niezbywania przysługującej mu warunkowo Opcji, aż do momentu jej realizacji (prawo niezbywalne). Realizacja Opcji polegać będzie na żądaniu od Spółki wypłaty wynikającej z Opcji kwoty pieniężnej. Realizacja Prawa będzie mogła nastąpić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego przyjętego dla Opcji i po spełnieniu określonych w Umowie warunków (Wskaźniki), opisanych poniżej (Prawo to jest zatem warunkowe).

W zależności od Umowy zawartej z danym Uprawnionym, realizacja Opcji Finansowej ma być uzależniona od wartości Wskaźników za dany okres rozliczeniowy, w tym w szczególności za dany rok (Rozliczenie Roczne), kwartał (Rozliczenie Kwartalne), czy miesiąc (Rozliczenie Miesięczne).

Wskaźniki będące podstawą wyliczenia Opcji Finansowej ustalane są przez Spółkę, która na tej podstawie zawierać będzie z Uprawnionymi wspomniane wcześniej Umowy. Następnie, po zakończeniu okresu rozliczeniowego Spółka przekazywać będzie Uprawnionym informację o wartości osiągniętych Wskaźników za dany okres oraz o obliczonej na tej podstawie Opcji Finansowej przysługującej poszczególnym Uprawnionym.

Wysokość kwot pieniężnych z tytułu realizacji Opcji Finansowej ma być uzależniona od poniższych Wskaźników, przy czym w odniesieniu do poszczególnych Uprawnionych mogą być brane pod uwagę tylko niektóre Wskaźniki z niżej podanych bądź też inne wskaźniki:

1.  łączna wartość aktywów netto wszystkich funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Spółkę na koniec danego kwartału kalendarzowego, wyliczana w oparciu o dane z ostatniego dnia wyceny danego funduszu w danym kwartale kalendarzowym;
2.  wartość aktywów netto wybranego funduszu zarządzanego przez Spółkę na koniec danego kwartału kalendarzowego, wyliczana w oparciu o dane z ostatniego dnia wyceny danego funduszu inwestycyjnego przeprowadzanej w danym kwartale kalendarzowym;
3.  wartość aktywów netto funduszu na certyfikat inwestycyjny wybranego funduszu zarządzanego przez Spółkę w danym wyznaczonym okresie, wyliczana w oparciu o dane z ostatniego dnia wyceny funduszu inwestycyjnego przeprowadzanej w danym kwartale kalendarzowym;
4.  wartość przychodów Spółki z tytułu opłaty za zarządzanie wskazanym/mi funduszami inwestycyjnymi w części stałej lub części zmiennej osiągniętych przez Spółkę w danym okresie w oparciu o dane wynikające z miesięcznego, kwartalnego, półrocznego lub rocznego sprawozdania finansowego Spółki;
5.  inne wskaźniki finansowe ustalane przez Spółkę.

Szczegółowy sposób wyliczenia kwot z tytułu realizacji Opcji Finansowej ustalany będzie w indywidualnej Umowie zawartej przez Spółkę z Uprawnionym.

W przypadku niespełnienia się warunku bądź warunków opisanych powyżej przez danego Uprawnionego, zobowiązanie Spółki wobec danego Uprawnionego do otrzymania świadczenia wynikającego z Opcji Finansowej co do zasady wygasa.

Rejestr Opcji Finansowych będzie prowadził dom maklerski, który jednocześnie będzie zobowiązany do ich rozliczenia pomiędzy Spółką a Uprawnionym.

Wypłaty środków pieniężnych z na rzecz uprawnionych na podstawie Programu Motywacyjnego z tytułu realizacji Opcji Finansowych (z tytułu udziału w Programie Motywacyjnym) nie będą pochodzić z zysku netto Spółki i nie będą miały charakteru udziału w zysku Spółki (quasi - dywidendy ). Wypłaty będą pochodzić ze środków obrotowych Spółki.

W związku z realizacją Programu Motywacyjnego Spółka poniesie wydatki z wiązane z jego organizacją i obsługą (koszty doradztwa prawnego, wynagrodzenie domu maklerskiego, opłaty bankowe) oraz wydatki na wypłaty środków pieniężnych na rzecz uprawnionych na podstawie Programu Motywacyjnego z tytułu realizacji Opcji Finansowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki związane z organizacją Programu i wypłatą środków pieniężnych z tego tytułu będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z organizacją i obsługą Programu Motywacyjnego i wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych na podstawie Programu Motywacyjnego z tytułu realizacji Opcji Finansowych będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z póżn. zm.; dalej: „Ustawa CIT”).

Wszelkie wydatki związane z organizacją i obsługą Programu Motywacyjnego powinny stanowić koszt uzyskania przychodu dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT w momencie realizacji Opcji Finansowych przez uczestników Programu Motywacyjnego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.

Powyższy przepis oznacza, iż podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych wszelkich wydatkową pod warunkiem, iż (i) nie zostały one enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT oraz (ii) że istnieje związek pomiędzy ich poniesieniem a możliwością uzyskania przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Są to dwa podstawowe i jedyne kryteria uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów przewidziane przez Ustawę CIT. Ustawa ta nie zawiera bowiem żadnych dodatkowych warunków w tym względzie. A zatem wydatki dokonane przez podatnika mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dla celów CIT, jeśli są nakierowane na osiągniecie przychodu, przy czym warunkiem koniecznym zaliczania danego wydatku do kosztów podatkowych nie jest wystąpienie konkretnego przychodu, lecz chociażby działania podatnika w celu jego potencjalnego osiągnięcia/zachowania/ zabezpieczenia.

Wystarczające jest przy tym wykazanie choćby pośredniego związku z przychodami. Uzasadnieniem dla przyznania kluczowym pracownikom Spółki Opcji jest m.in. funkcja motywacyjna, gdyż pracownicy stając się posiadaczami jednostek, których wartość zależy od wyników finansowych Spółki, są dodatkowo motywowani do jak najlepszej pracy w celu maksymalizacji zysków osiąganych przez Spółkę.

W konsekwencji, zwiększenie efektywności działań pracowników prowadzi do wydajniejszej realizacji celów i biznesowych oraz poprawy wyników Spółki.

W świetle powyższego, w przedmiotowym stanie faktycznym istnieje zatem związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi przez Spółkę w związku z udziałem jej kluczowych pracowników w Programie Motywacyjnym, a potencjalnym przychodem lub zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła tych przychodów. W konsekwencji, wydatki te mogą zostać zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.

Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane w licznych interpretacjach organów podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 września 2008 roku o sygn. IBPB3/423-485/08/AK, w której organ skarbowy wskazał, że: „(\`(...)\`) przyznanie pracownikom nieodpłatnie opcji na akcje Spółki w ramach tzw. Planu (pracowniczy plan motywacyjny) umotywowane jest poprawą efektywności Banku, zwiększeniem jego możliwości gospodarczych poprzez zmotywowanie pracowników Banku do utrzymywania ściślejszego związku z Bankiem i poczucia osobistej odpowiedzialności za działalność i rezultaty finansowe Banku. A zatem pracownik Banku uprawniony do partycypowania w pracowniczym planie motywacyjnym jest konkretnie – bo finansowo – zainteresowany zwiększeniem efektywności swoich działań, co prowadzi do sprawniejszej realizacji celów biznesowych banku, zwiększenia jego wyników finansowych i przychodu podatkowego. W związku z powyższym można mówić o istnieniu związku przyczynowo – skutkowego między poniesionym wydatkiem, a potencjalnym lub zwiększonym przychodem (\`(...)\`)”. Podobne stanowisko zostało potwierdzone w innych pismach organów podatkowych (m.in. interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 marca 2011 r. sygn. IBPBI/2/423-1827/10/JD, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB5/423-40/08-3/DG z dnia 21 listopada 2008 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB3/423-322/10-2/JB z 13 lipca 2010 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB5/423-158/14/AS z 23 maja 2014 r.

Wydatki związane z organizacją i obsługą Programu Motywacyjnego i wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych na podstawie Programu Motywacyjnego z tytułu realizacji Opcji Finansowych będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów Ustawy CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należny, ze wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem (w tym tej części stanowiska, która dotyczy momentu poniesienia omawianych kosztów) nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanych interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, że interpretacje te co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Końcowo należy poinformować, ze w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 maja 2014 r. opublikowanym w Dzienniku Ustaw z dnia 27 czerwca 2014 r., poz. 851 został ogłoszony jednolity tekst ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.