Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-844/12-3/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-09
Teza: Czy od wartości podatku akcyzowego, który w opisanym stanie faktycznym należy odprowadzić do budżetu należy naliczyć podatek od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności opodatkowane; dostawa-dostawa towarów; korekta; podatek; podatek-podatek akcyzowy; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2012 r. (data wpływu 10 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym w dniu 18 października 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie naliczenia podatku należnego VAT od wartości podatku akcyzowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie naliczenia podatku należnego VAT od wartości podatku akcyzowego. Wniosek uzupełniono w dniu 18 października 2012 r. o należną opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W lutym 2012 r. Wnioskodawca (dalej również Spółka) zakupił 168 ton węgla kamiennego. Przy zakupie Spółka złożyła oświadczenie, że jest podmiotem uprawnionym do zwolnienia od podatku akcyzowego, określając się jako zakład energochłonny zużywający węgiel do celów opałowych. Zainteresowany zakupił węgiel bez akcyzy.

W sierpniu 2012 r. w wyniku przeprowadzonej samokontroli w zakresie obrotu miałem węglowym Spółka zidentyfikowała, że błędnie określiła siebie jako zakład energochłonny zużywający węgiel na cele opałowe. Chcąc skorygować powstały błąd zwróciła się do Sprzedawcy węgla o dokonanie korekty faktury, która uwzględni akcyzę i stosowny podatek od towarów i usług. Sprzedający oświadczył, że skoro sprzedaż bez akcyzy była wynikiem złożenia przez Wnioskodawcę błędnego oświadczenia to wpłaty akcyzy musi dokonać sam Wnioskodawca. Sprzedający uważa, że korekta zaistniałej sytuacji powinna dokonać się bez jego udziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od wartości podatku akcyzowego, który w opisanym stanie faktycznym należy odprowadzić do budżetu należy naliczyć podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli podstawą korekty w zakresie podatku akcyzowego nie będzie korekta faktury zakupu, to nie należy naliczać od wartości podatku akcyzowego podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, iż nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji, może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednio beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie świadczenia.

Według art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Z opisu sprawy wynika, iż w lutym 2012 r. Wnioskodawca zakupił 168 ton węgla kamiennego. Przy zakupie Spółka złożyła oświadczenie, że jest podmiotem uprawnionym do zwolnienia od podatku akcyzowego, określając się jako zakład energochłonny zużywający węgiel do celów opałowych. Zainteresowany zakupił węgiel bez akcyzy. W sierpniu 2012 r. w wyniku przeprowadzonej samokontroli w zakresie obrotu miałem węglowym Spółka zidentyfikowała, że błędnie określiła siebie jako zakład energochłonny zużywający węgiel na cele opałowe. Chcąc skorygować powstały błąd zwróciła się do Sprzedawcy węgla o dokonanie korekty faktury, która uwzględni akcyzę i stosowny podatek od towarów i usług.

W wydanej w dniu 7 listopada 2012 r. interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów węglowych wskazano, iż na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), Wnioskodawca zobowiązany jest jako podatnik akcyzy do złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy od zużytego węgla kamiennego kupionego bez akcyzy.

Wątpliwości Spółki w przedmiotowej sprawie dotyczą konieczności naliczenia należnego podatku od towarów i usług od wartości podatku akcyzowego, który w opisanym stanie faktycznym należy odprowadzić do budżetu.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wskazać należy, iż opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in.:

*   odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, polegająca na przeniesieniu prawa do rozporządzania towarami jak właściciel oraz
*   odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, rozumiane jako każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Tym samym, skoro – jak wskazano w interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego – właściwym sposobem skorygowania powstałego błędu w zakresie podatku akcyzowego nie będzie korekta faktury zakupu, bowiem to Wnioskodawca zobowiązany jest do złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy od zużytego węgla kamiennego kupionego bez akcyzy – to nie dojdzie do wykonania żadnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a także nie ulegnie zmianie podstawa opodatkowania z tytułu dokonanej transakcji kupna-sprzedaży węgla kamiennego.

Wobec powyższego, od wartości podatku akcyzowego, który w opisanym stanie faktycznym należy odprowadzić do budżetu, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczenia należnego podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W kwestii dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów węglowych oraz w zakresie stanowiska Sprzedającego o sposobie korekty – w dniu 7 listopada 2012 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia Nr ILPP3/443-150/12-3/TW i Nr ILPP3/443-150/12 -4/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.