Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.602.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-15
Teza: Obowiązki płatnika związane z wypłatą wynagrodzenia w
postaci zmiennych składników wynagrodzenia.
Słowa kluczowe: certyfikaty-certyfikat inwestycyjny
fundusz-fundusz inwestycyjny
jednostka-jednostka uczestnictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.) wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach
    wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
    · określenie rodzaju podmiotu, który dokonuje wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
      podatników – przy czym ustawodawca określa rodzaj podmiotu poprzez wskazanie
      jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
      podatnikiem oraz
    · określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
      podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Zgodnie z art. 32 ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Z powołanego przepisu wynika reguła, że mają Państwo obowiązki płatnika w sytuacji, gdy
    osoby, z którymi łączy Państwa stosunek pracy uzyskują od Państwa przychody ze
    stosunku pracy.
    Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego

      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Przepis nakłada na Państwa obowiązki płatnika w sytuacji, gdy:
    1) dokonują Państwo świadczeń na rzecz osób, z którymi wiąże Państwa kontrakt
      menedżerski, umowa zlecenia lub inny stosunek prawny o podobnym charakterze i
    2) świadczenia te wynikają z tytułu działalności, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy (tj.
      m.in. działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7-9 ustawy).
    Wobec tego, aby rozstrzygnąć, czy mają Państwo obowiązek poboru i odprowadzenia na
    rachunek właściwego naczelnika urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy w
    związku z mechanizmem wynagradzania Pracowników w formie instrumentów
    finansowych w ramach zmiennych składników wynagrodzenia należy ocenić, czy kluczowe
    momenty realizacji tego mechanizmu, tj.:
    1) moment przyznania prawa do wypłaty instrumentów finansowych w przyszłości;
    2) moment nabycia instrumentów finansowych (z uwzględnieniem okresu odroczenia
      oraz okresu wstrzymania);
    3) moment umorzenia (spieniężenia) instrumentów finansowych,
    - to momenty, kiedy podatnicy uzyskują od Państwa przychody z tytułów wskazanych w
    art. 32 i art. 41 ust. 1 ustawy.
    Pojęcie przychodu
    Ogólne wyjaśnienie pojęcia przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia,
    które mają charakter:
    · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych regulują art. 11 ust. 2-2c ustawy. W szczególności,
    zgodnie z art. 11 ust. 2:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 11 ust. 2a ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Źródło przychodów – stosunek pracy
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
    stosunku pracy rozumiane są przez ustawodawcę szeroko. Pojęcie to obejmuje zarówno
    świadczenia pieniężne, jak i wartość świadczeń niepieniężnych, w tym świadczeń
    nieodpłatnych. W szczególności ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do
    wynagrodzenia za pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze
    stosunku pracy i stosunków pokrewnych ma charakter przykładowego wyliczenia
    (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”).
    O tym czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może
    je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne
    jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym
    stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa
    wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych świadczeń
    bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty
    świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Ustawodawca wprowadził przy tym regulacje, które dotyczą zasad ustalania wartości
    pieniężnej nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, które uzyskują
    pracownicy na podstawie odrębnych przepisów (art. 12 ust. 2-3 ustawy). I tak:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności
      pracodawcy, to wartość pieniężną świadczenia ustala się według przeciętnych cen
      stosowanych wobec innych odbiorców;

    2) jeżeli przedmiotem świadczenia jest wykorzystywanie samochodu służbowego do
      celów prywatnych, to wartość pieniężną świadczenia ustala się na zasadach
      określonych w art. 12 ust. 2a-2c ustawy;
    3) jeśli przedmiotem świadczenia są inne nieodpłatne świadczenia lub świadczenia
      częściowo odpłatne – ich wartość pieniężną ustala się według zasad określonych w art.
      11 ust. 2-2b.
    Źródło przychodów – działalność wykonywana osobiście
    Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się zgodnie z art. 13 m.in.:
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
      jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
      prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa
      w pkt 7.
    Zmienne składniki wynagrodzenia – nabycie instrumentów finansowych
    Przekazanie pracownikom i osobom współpracującym na podstawie kontraktu
    menedżerskiego, umowy zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym
    charakterze instrumentów finansowych (jednostek uczestnictwa funduszu
    inwestycyjnego, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10
    Rozporządzenia) mieści się w pojęciu przychodu z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jako świadczenie w naturze.
    Nie ma wątpliwości, że świadczenie to jest uzyskiwane:
    · w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – w ramach stosunku
      pracy; przyznanie pracownikom instrumentów finansowych skutkuje więc uzyskaniem
      przez nich przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 analizowanej ustawy);
    · w przypadku osób, które pracują dla Państwa na podstawie kontraktu menedżerskiego,
      umowy zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym charakterze – w ramach
      tych stosunków prawnych; przyznanie tym osobom instrumentów finansowych jest
      dla nich przychodem z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7-9 ww. ustawy).
    Świadczenie to jest bowiem elementem wynagrodzenia ww. osób. Ponadto świadczenie to
    pochodzi od Państwa – jest przez Państwa finansowane (ponoszą Państwo koszty nabycia
    instrumentów finansowych).

    Z uwagi na przedmiot świadczenia (jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych,
    certyfikaty inwestycyjne, inne instrumenty finansowe wskazane w § 6 ust. 1 pkt 10
    Rozporządzenia) ustalenie jego wartości pieniężnej jest możliwe. Jest nią cena, jaką
    musiałby zapłacić podatnik, aby samodzielnie nabyć te instrumenty finansowe w
    warunkach rynkowych.
    Przychód ten powstaje w momencie, gdy w ramach opisanego systemu wynagradzania
    przychód ten zostanie faktycznie przekazany lub postawiony do dyspozycji podatnikowi, tj.
    w momencie, gdy przyznane instrumenty finansowe zostają przekazane we władztwo
    podatnika, oddane do jego pełnej dyspozycji. Tym samym dla powstania przychodu nie
    jest wystarczające samo przyznanie podatnikom prawa do uzyskania instrumentów
    finansowych.
    Przekazywanie przez Państwa ww. przychodów wiąże się z powstaniem po Państwa
    stronie obowiązków płatnika, o których mowa odpowiednio w art. 32 i art. 41 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie można przy tym zgodzić się argumentacją, że uzyskanie instrumentów finansowych –
    jako świadczenia z tytułu umowy o pracę, kontraktu menedżerskiego, umowy zlecenia lub
    innego stosunku prawnego o podobnym charakterze – nie skutkuje określonym
    przysporzeniem w majątku podatnika. Na moment, kiedy podatnik uzyskuje pełne
    władztwo nad tymi jednostkami stają się one jego składnikiem majątku. Co więcej, są
    przekazywane jako składnik o rzeczywistej wartości pieniężnej.
    Dla oceny skutków podatkowych zdarzenia, jakim jest uzyskanie instrumentów
    finansowych nie ma przy tym znaczenia, że w późniejszych okresach wartość tego
    składnika majątku może się zmieniać. Przemawiają za tym następujące argumenty:
    1) powstanie obowiązku podatkowego po stronie podatnika wynika z uzyskania bez
      odpłatności składnika majątku, który w warunkach rynkowych nabywa się odpłatnie;
    2) przychód z nieodpłatnego uzyskania instrumentów finansowych jest ustalany na
      moment uzyskania tych jednostek – a nie na cały okres ich posiadania przez podatnika;
    3) zmiany wartości rynkowej dotyczą każdego niepieniężnego składnika majątku – gdyby
      więc przyjąć Państwa argumenty, to nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw nigdy nie
      mogłoby stanowić przychodu; w konsekwencji przepis art. 11 ust. 2 ustawy byłby
      „martwym” przepisem – nie miałby zastosowania.
    Co więcej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera przepisu
    szczególnego, który odsuwałby w czasie opodatkowanie problemowego przychodu do
    momentu umorzenia (spieniężenia) instrumentów finansowych.
    Zmienne składniki wynagrodzenia – umorzenie (spieniężenie) jednostek uczestnictwa
    Moment umorzenia (spieniężenia) instrumentów finansowych to moment realizacji przez
    podatników praw z tych instrumentów.
    Przechodząc do kwestii określenia właściwego źródła przychodu w momencie umorzenia
    instrumentów finansowych, należy zgodzić się z Państwem, że w sprawie nie znajdzie
    zastosowania art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji przychody uzyskane z tego tytułu będą podlegały opodatkowaniu jako
    przychody z kapitałów pieniężnych.
    W myśl art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1
      lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub z
      pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w następstwie objęcia lub
      nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, są
      zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze
      lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane.

    W myśl art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 722, ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      3) papierach wartościowych - rozumie się przez to:
      b) inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące
      uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub
      wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do
      papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp
      zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne);
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że opodatkowanie w
    ramach danego źródła przychodów ma zastosowanie wyłącznie do papierów
    wartościowych zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi oraz do pochodnych instrumentów finansowych.
    Natomiast zgodnie z definicją papierów wartościowych wyrażoną w art. 3 pkt 1 lit. a)
    ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      3) papierach wartościowych - rozumie się przez to:
      a) akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
      r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe,
      w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji
      lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego,
    Certyfikaty inwestycyjne spełniają definicję papieru wartościowego wskazaną w art. 3 pkt
    1 lit. a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ale przepis art. 10 ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie wyłącznie do papierów
    wartościowych zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi oraz do pochodnych instrumentów finansowych.
    Z kolei wykładni pojęcia „pochodnych instrumentów finansowych” należy szukać w art. 5a
    pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wskazuje, że:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o pochodnych instrumentach finansowych – oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
      2) niebędące papierami wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
      inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,

      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,
      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
      są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
      rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne,
      o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują
      właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
    W ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie mieszczą
    się natomiast tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania i instrumenty
    rynku pieniężnego (ujęte w lit. a-b art. 2 ust. 1 tej ustawy). Z definicji tytułów uczestnictwa
    w instytucjach wspólnego inwestowania zawartej w art. 3 pkt 3 ustawy o obrocie
    instrumentami finansowymi wynika, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      3) tytułach uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania - rozumie się przez
      to wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego
      papiery wartościowe lub niebędące papierami wartościowymi instrumenty
      finansowe reprezentujące prawa majątkowe przysługujące uczestnikom instytucji
      wspólnego inwestowania, w tym w szczególności jednostki uczestnictwa funduszy
      inwestycyjnych;
    Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 10 ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem przychód z umorzenia
    jednostek uczestnictwa powinien zostać zakwalifikowany do źródła przychodów z
    kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych, uważa się przychody z tytułu udziału w
      funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.
    Przy czym stosownie do postanowień art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych – oznacza to fundusze
      inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o
      funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające
      na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z
      wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i
      funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
    Jak wynika z treści art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r.):

      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
      5) od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych;
    Art. 30a ust. 1 pkt 5 w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. stanowi:
      1. Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
      5) ze świadczeń otrzymanych z dochodów funduszu kapitałowego, jeżeli statut
      przewiduje wypłaty z tych dochodów jego uczestnikom bez umarzania,
      odkupywania, wykupywania albo unicestwiania w inny sposób tytułów uczestnictwa
      w takim funduszu;
    Z kolei wprowadzony od 1 stycznia 2024 r. do art. 30b ust. 1 pkt 5 stanowi, że:
      1. Od dochodów uzyskanych:
      5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych
      - podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Świadczenie pieniężne, które jest wypłacane podatnikom z tytułu umorzenia
    (spieniężenia) jednostek uczestnictwa nie pochodzi od Państwa jako Zainteresowanego
    będącego stroną postępowania. To nie Państwo, ale właściwy fundusz inwestycyjny
    (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) dokonują wypłaty środków. Realizacja
    praw z jednostek uczestnictwa nie następuje w ramach stosunku prawnego pomiędzy
    Państwem jako Zainteresowanym będącym stroną postępowania a podatnikiem. Nie
    uczestniczycie Państwo w tym zdarzeniu.
    Wobec tego z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa (wypłata środków z tytułu
    umorzenia/spieniężenia tych instrumentów) nie powoduje powstania po Państwa stronie
    jako Zainteresowanego będącego stroną postępowania obowiązków płatnika, o których
    mowa odpowiednio w art. 32 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zarówno w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. jak i w stanie
    prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.
    Niemniej w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa po stronie Pracowników
    powstanie przychód z kapitałów pieniężnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Obowiązek płatnika, wynikający z treści art. 41
    ust. 4 ww. ustawy w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r., będzie ciążył
    na funduszu dokonującym odkupu jednostek uczestnictwa w celu ich umorzenia
    (Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania).
    Natomiast w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. dochód z umorzenia
    jednostek uczestnictwa jest opodatkowany według art. 30b ust. 1 pkt 5 a nie według art.
    30a.
    W przypadku opodatkowania na zasadzie art. 30b podatnik samodzielnie składa zeznanie
    podatkowe i opodatkowuje swoje dochody, o czym stanowi art. 30b ust. 6 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o
      których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.
    Natomiast w myśl art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są
      obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,

      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone
      według ustalonego wzoru.
    Zatem w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. fundusz dokonujący
    odkupu jednostek uczestnictwa w celu ich umorzenia (Zainteresowani niebędący stroną
    postępowania) będą zobowiązani do wystawienia informacji PIT-8C oraz przesłania jej
    podatnikowi i urzędowi skarbowemu. Zatem na funduszach, tj. Zainteresowanych
    niebędących stroną postępowania będzie ciążył obowiązek informacyjny, o którym mowa
    w art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Przywołane przez Państwa wyroki i interpretacja dotyczą indywidualnych spraw
    odrębnych podmiotów. Niemniej w toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia
    Państwa wniosku miałem na względzie także prezentowane w nich stanowiska i
    argumenty.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    X Spółka Akcyjna (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.