Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.202.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Sprzedaż zabudowanej nieruchomości wydzielonej z działki nr
1 i nr 2 jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
1

lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż zabudowanej nieruchomości
    wydzielonej z działki nr 1 i nr 2 jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 27 marca 2025 r. (data wpływu 14 maja 2025 r.) oraz pismem z 14
    maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.) Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem zabudowanej działki gruntu, dla której Sąd Rejonowy w
    (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...). Nieruchomość
    położona jest w województwie (...), powiecie (...), gminie (...) miejscowość (...), obrębie
                                            2ewidencyjnym, działka ewidencyjna numer 1 i 2 o obszarze łącznym (...) m.
    Wnioskodawca nabył opisaną nieruchomość na podstawie umowy darowizny zawartej (...)
    1998 r. w formie aktu notarialnego (rep. A numer (...)). W rejestrze gruntów prowadzonym
    przez Starostę (...) nieruchomość położona w województwie (...), powiecie (...) stanowiąca
                                2  2działki ewidencyjne o numerach 1 o obszarze (...) m i 2 o obszarze (...) m - przy ulicy (...),
    oznaczona jest jako łąki trwałe (Lill), grunty orne (Rlllb) i grunty rolne zabudowane (Br-Łlll).
    Nieruchomość w zakresie działki ewidencyjnej numer 1 (...) nie jest zabudowana,
    natomiast w zakresie działki ewidencyjnej numer 2 (...) jest zabudowana:
      a. budynkiem mieszkalnym, 2-kondygnacyjnym murowanym, o powierzchni zabudowy
          2(...) m (...), któremu nadano adres: (...), ulica (...);
      b. budynkiem gospodarczym, 1-kondygnacyjnym. murowanym, o powierzchni
                2zabudowy (...) m, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Działka nr 1 i 2 nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego, a także nie jest
    położona na obszarze rewitalizacji, nie znajdują się na niej śródlądowe wody stojące.
    Działka nr 1 i 2 nie jest lasem w rozumieniu ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach,
    a także nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu. Nieruchomość dotychczas
    nie stanowiła przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1145, ze 1610 zm.), jak również nie
    stanowiła jego zorganizowanej części.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności działki gruntu o powierzchni
      2(...) m, która powstanie w wyniku podziału działek o numerze 1 i 2. Co ważne działka ta
    obecnie jest wydzierżawiona Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością.

    Kupująca Spółka planuje na ww. gruncie działki wydzielonej działki z 1 i 2 o powierzchni
      2  2(...) m wybudować obiekt handlowy o powierzchni zabudowy min. (...) m wraz z
    miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym
    terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym (...) z dnia (...) 2023 r.- umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    tej działce. To jest Spółka zobowiązuje się do :
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowania gruntu wydzielonego z działki nr 1 i 2
        obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...)
        miejsc postojowych.
      2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala
                        2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
        (...) miejsc parkingowych.
      3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości.
      4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji.
      5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych.
      6. Otrzymania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
        podziale działki nr 1 i 2 zgodnie z planami inwestycyjnym Spółki.
      7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      8. Potwierdzenie charakteru nie rolnego nabywanej nieruchomości, poprzez wpisanie
        do ewidencji gruntów i budynku zmiany użytku rolnego.
      9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
                                              2Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę gruntu o powierzchni (...) m, która
    powstanie w wyniku podziału działek o numerze 1 i 2.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
      2. W stosunku do tej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu
        jej uatrakcyjnienia.
      3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie,
        radiu.

      4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      5. Działka, będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest zabudowana.
      6. Wnioskodawca obecnie dzierżawi tę działkę, która ma być przedmiotem sprzedaży
        Spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń ((...)i z dnia (...) 2023 r.
        zawarta na czas nieoznaczony).
      7. Działka nr 1 i 2 jest zabudowana. Działka będzie posiadać bezpośredni dostęp do
        drogi publicznej.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości określonej w § 1
    aktu warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą Spółkę
    działką wydzieloną z działki nr 1 i 2 na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującą Spółkę
    własnym kosztem i staraniem na działce nr 1 i 2 tymczasowego przyłącza energetycznego
    zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
    przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupująca spółka oświadcza, iż w
    przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży spółka ta usunie
    własnym kosztem i staraniem na działce urządzenia.
    W uzupełnieniu wskazała Pani, że:
        na moment sprzedaży na działce wydzielonej z działki nr 1 i nr 2 będzie znajdował
        się budynek mieszkalny 2 kondygnacyjny murowany i budynek gospodarczy;
        budynki zostały nabyte w drodze darowizny z dnia (...) 1998 r. Wybudowane i
        oddane w 1987 r.;
        od wydatków na budowę ww. budynków nie przysługiwało Pani prawo do
        odliczenia podatku VAT naliczonego;
        w ostatnich 2 latach przed sprzedażą nie ponosiła Pani wydatków na ulepszenie
        budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr
        2.

## Pytanie

2Czy sprzedaż zabudowanej nieruchomości wydzielonej działki z 1 i 2 o powierzchni (...) m
    ha opisanej w stanie faktycznym jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych ani
    nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynków posadowionych na wydzielonej działce z 1 i 2 o powierzchni
      2(...) m doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży minął już okres co najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja
    pierwszego zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były
    przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14
    ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być
    krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym
    działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy. Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust.
    10 ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w
    tym przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę
    dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż
    budynku. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w tym przypadku może on korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT działki wydzielonej z 1 i 2 o powierzchni (...) m
    2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność

    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży zabudowanej nieruchomości
                            2wydzielonej działki z 1 i 2 o powierzchni (...) m ha, istotne jest, czy w celu dokonania jej
    sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,

    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że przysługuje Pani prawo własności niezabudowanej
                            2działki ewidencyjnej numer 1 obszarze (...) m i zabudowanej działki numer 2 o obszarze
      2(...) m. Nieruchomości położone są w województwie (...), powiecie (...), gminie (...) -
    miejscowość (...). Nieruchomości nabyła Pani na podstawie umowy darowizny zawartej (...)
    1998 r. w formie aktu notarialnego. W stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie
    nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w
    środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie,
    prasie, radiu. Ponadto nieruchomości opisane we wniosku nigdy nie były wykorzystywane
    przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zamierza Pani
    sprzedać Spółce działkę zabudowaną wydzieloną z działki nr 1 oraz nr 2. Spółka nabędzie
    przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej polegającej na
    budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Obecnie
    dzierżawi Pani działkę będącą przedmiotem sprzedaży Spółce, która planuje ją zakupić.
    Podpisana została także przedwstępna umowa sprzedaży działki. Dodatkowo udzieliła
    Pani Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji
    i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji
    deszczowej, sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Umowa przedwstępna została zawarta m.in. pod warunkami uzyskania przez
    Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę,
    z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                      2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...)m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji umożliwiających budowę obiektu handlowego z
    parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności
    nastąpią, w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży, jednakże udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu umożliwia mu
    podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do jego potrzeb (pozwolenia,
    przyłącza itp.) i nie jest staraniem Sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić
    czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym
    dla potencjalnych nabywców.
    W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się
    zgłosił i Pani nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do nabycia
    nieruchomości. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.),
    jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu,
    aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla
    potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.

    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że nieruchomość została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych celów gospodarczych, tak aby przystosować nieruchomość do
    swoich potrzeb.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki wydzielonej z działki nr 1 i nr 2 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani
    aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to
    pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C- 180/10, C-181/10.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującą Spółkę na
    mocy udzielonego jej przez Panią pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie
    przyszłego, skonkretyzowanego nabywcy, a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić
    może w swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia z Panią umowy przyrzeczonej.
    Podjęte przez Stronę kupującą działania oraz ich efekty, w przypadku odstąpienia od
    umowy przyrzeczonej, nie wpłyną na poziom atrakcyjności nieruchomości dla innego
    nabywcy.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej, nie powoduje, że zostanie Pani z tego
    powodu uznana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zatem dokonując sprzedaży zabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 i nr 2 będzie
    Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji sprzedaż zabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 i nr 2 nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku
    z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia
    ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt
    I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r.
    sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r.
    sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.