Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-182/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-29
Teza: w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe (odpowiednio dodatnie oraz ujemne) powstające w wyniku comiesięcznej wyceny kontraktu terminowego forward rzeczywistego stanowią dla Spółki przychód podatkowy oraz koszt uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: kontrakt; koszt; przychód; rachunkowość-ustawa o rachunkowości; różnica-różnice kursowe; różnica-różnice kursowe-dodatnie różnice kursowe; różnica-różnice kursowe-metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych; różnica-różnice kursowe-ujemne różnice kursowe; wycena; wycena-wycena bilansowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 6 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe (odpowiednio dodatnie oraz ujemne) powstające w wyniku comiesięcznej wyceny kontraktu terminowego forward rzeczywistego stanowią dla Spółki przychód podatkowy oraz koszt uzyskania przychodu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 – stan faktyczny) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe (odpowiednio dodatnie oraz ujemne) powstające w wyniku comiesięcznej wyceny kontraktu terminowego forward rzeczywistego stanowią dla Spółki przychód podatkowy oraz koszt uzyskania przychodu.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (dalej również jako: „Wnioskodawca”) jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), zajmującej się szeroko pojętymi usługami finansowymi w zakresie inwestycji. Zgodnie z wymaganiami amerykańskich standardów rachunkowości oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości, co do zasady, w Grupie za walutę funkcjonalną uznawany jest dolar amerykański (USD), stąd Spółka też przyjęła dolara amerykańskiego (USD) jako walutę funkcjonalną, który jest walutą podstawowego środowiska gospodarczego Spółki (większość przychodów oraz kapitałów jest denominowana w ww. walucie). Spółka zatem, na potrzeby sprawozdawczości grupowej, wycenia aktywa, pasywa oraz wszelkie dokonywane operacje gospodarcze w dolarach amerykańskich (USD). Na potrzeby polskiej sprawozdawczości finansowej oraz opodatkowania w kraju, Spółka prowadzi księgi rachunkowe w walucie polskiej (PLN), wyceniając operacje gospodarcze według właściwych kursów walut publikowanych przez NBP.

Większość dokonywanych przez Spółkę operacji gospodarczych jest denominowana w USD i PLN, jednak część transakcji wyrażona jest również w innych walutach (np. EUR czy GPB). W przypadku Spółki, koszty wynagrodzeń pracowników oraz część innych kosztów ponoszona jest w PLN, natomiast przychody oraz znaczna część transakcji zakupu jest denominowana w USD (transakcje te są zawierane głównie ze spółkami z grupy kapitałowej). Dodatkowo Spółka zaciągnęła pożyczkę w EUR, w celu sfinansowania kosztów ponoszonych na rozwój działalności w Polsce.

W przypadku istotnych transakcji wyrażonych w walucie innej niż USD polityka Grupy oraz przyjęte przez Spółkę dobre praktyki zobowiązują ją do minimalizowania ryzyka walutowego i zabezpieczenia ryzyka wahań ich kursów względem USD (minimalizowania ich wpływu na wynik jednostki). Spółka dotychczas zawierała takie kontrakty na potrzeby zabezpieczenia, wspomnianej powyżej, pożyczki walutowej wyrażonej w EUR zaciągniętej na rozwój jednostki, jednak nie wyklucza, że w przyszłości transakcje zabezpieczające mogą dotyczyć również innych istotnych transakcji. W celu minimalizacji ww. ryzyka wynikającego ze zmiany kursów walut Spółka zawiera kontrakty terminowe typu forward na fizyczny zakup instrumentu bazowego EUR i sprzedaż USD na równoważną kwotę. Transakcje takie mają charakter rzeczywisty i są każdorazowo realizowane w okresach miesięcznych.

Jednocześnie Spółka wskazuje, że nie wyklucza, że w przyszłości dokona zmiany swojej waluty funkcjonalnej na PLN, a przyszłe zabezpieczenia dokonywane będą właśnie w stosunku do tej waluty.

Spółka zaznacza, że stosuje tzw. metodę rachunkową ustalania różnic kursowych zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. dalej: „ustawa CIT”) i spełnia określone w ustawie warunki, do stosowania tej metody. Oznacza to, że Spółka zalicza odpowiednio do przychodów podatkowych lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych.

Spółka wskazuje, że prowadzi księgi rachunkowe i sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.) i wydanymi na jej podstawie przepisami wykonawczymi. Sprawozdanie finansowe Spółki podlega corocznemu badaniu przez podmiot uprawniony. Spółka nie stosuje tzw. rachunkowości zabezpieczeń, a wynik z realizacji kontraktów terminowych księguje na kontach przychodów i kosztów finansowych jako różnice kursowe i tak też ujmuje je w rachunku wyników. W przypadku zatem, gdy wynik z realizacji kontraktu jest dodatni, Spółka traktuje go jako dodatnią różnicę kursową, która odpowiednio zwiększa przychody finansowe, w przypadku gdy wynik z realizacji instrumentu finansowego jest ujemny, Spółka traktuje go jako ujemną różnicę kursową, która zwiększa koszty finansowe. Opisane przez Spółkę różnice kursowe są ewidencjonowane na kontach przychodów i kosztów finansowych w ramach grupy kont, na których księgowane są różnice kursowe powstające na poszczególnych rodzajach transakcji, w tym m.in. na tzw. transakcjach hedgingowych (zabezpieczających). Spółka księguje zrealizowane różnice kursowe na koncie przychodowym lub kosztowym w dacie zrealizowania kontraktu terminowego. Ponadto, Spółka dokonuje comiesięcznej wyceny zawieranych kontraktów terminowych, a wynik tej wyceny również uwzględnia jako dodatnie bądź ujemne różnice kursowe księgowane w zależności od rodzaju różnicy na kontach kosztowych lub przychodowych.

Sposób powstawania i ustalania różnic kursowych, w tym stosowana przez Spółkę kwalifikacja wycen i wyników z realizacji kontraktów terminowych jako różnice kursowe jest potwierdzona przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych Spółki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy różnice kursowe (odpowiednio dodatnie oraz ujemne) powstające w wyniku comiesięcznej wyceny kontraktu terminowego forward rzeczywistego stanowią dla Spółki przychód podatkowy oraz koszt uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 – stan faktyczny)

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, że stosuje tzw. rachunkową metodę ustalania różnic kursowych wskazaną w art. 9b ust. 2 ustawy CIT, to bilansowe różnice kursowe powstające w wyniku comiesięcznej wyceny kontraktów terminowych forward rzeczywistych, stanowią koszty uzyskania przychodów (w przypadku ujemnych różnic kursowych) lub przychody podatkowe (w przypadku dodatnich różnic kursowych).

Zgodnie z brzmieniem art. 9b ust. 2 ustawy CIT, podatnicy mają prawo zaliczać odpowiednio do przychodów podatkowych lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Jak wskazano w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca zawiera kontrakty terminowe typu forward rzeczywisty walutowy z dostawą instrumentu bazowego w okresach miesięcznych. Wyceny powyższych kontraktów, dokonywane na koniec każdego miesiąca, zgodnie ze stosowanymi w Spółce zasadami rachunkowości, księgowane są na kontach właściwych dla różnic kursowych. Oznacza to, że są ewidencjonowane na kontach przychodów i kosztów finansowych w ramach grupy kont, na których księgowane są różnice kursowe powstające na poszczególnych rodzajach transakcji, w tym m.in. na tzw. transakcjach hedgingowych (zabezpieczających) i tak też są wykazywane w rachunku wyników. Taka kwalifikacja wycen podobnie jak wyników na realizacji kontraktów jest potwierdzona przez biegłego rewidenta badającego sprawozdania finansowe Spółki. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca jest zdania, że zgodnie z art. 9b ust. 2 ustawy CIT w przypadku wyników comiesięcznych wycen kontraktów terminowych, fakt ich kwalifikacji jako różnice kursowe w księgach Wnioskodawcy oraz jego rachunku wyników uprawnia go do zaliczenia dodatnich różnic do przychodów podatkowych, ujemnych natomiast do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywane na koniec miesiąca wyceny takiego kontraktu, które kwalifikuje on jako różnice kursowe na potrzeby bilansowe (co jest potwierdzone przez podmiot uprawniony do badania jego sprawozdań finansowych) stanowią podatkowe różnice kursowe w rozumieniu art. 9b ust. 2 ustawy CIT.

W rezultacie Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoznania ich odpowiednio jako przychody podatkowe, bądź koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że w zakresie przedstawionych we wniosku pytań oznaczonych nr 1 w zakresie stanu faktycznego oraz nr 1 i 2 w zakresie zdarzenia przyszłego zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.