Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-611/14-2/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-10
Teza: 1. Czy podzielony zysk, pozostający w dyspozycji spółki komandytowej do czasu faktycznej wypłaty, będzie podlegał podatkowi od czynności cywilnoprawnej? 2. Czy część podzielonego zysku, przeznaczona na fundusz rezerwowy (zapasowy), pozostająca w dyspozycji spółki komandytowej do czasu podjęcia uchwały o rozwiązaniu tego funduszu, będzie podlegał podatkowi od czynności cywilnoprawnej?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; spółki-spółka komandytowa; zyski
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych podzielonego zysku pozostającego w dyspozycji spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych podzielonego zysku pozostającego w dyspozycji spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

„S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” spółka komandytowa z siedzibą w W. jest spółką prawa handlowego, w której komplementariuszem jest S. Sp. z o.o., a komandytariuszami są dwie osoby fizyczne. Udziały wspólników nie są równe, tym samym nierówny jest podział zysku osiągniętego przez spółkę pomiędzy wspólników.

Wspólnicy podjęli uchwałę o podziale zysku brutto za rok 2013, zgodnie z którą całość wypracowanego zysku postanowiono wypłacić wspólnikom określając maksymalny termin w jakim wypłaty te miałyby nastąpić na koniec 2014 roku. Od wypracowanego zysku brutto został opłacony podatek dochodowy przez poszczególnych wspólników spółki komandytowej.

Z uwagi na powyższe spółka komandytowa będzie dysponowała środkami wypracowanego zysku do czasu wypłacenia ich wspólnikom, co dodatkowo poprawi jej płynność finansową w tym okresie. W przyszłości spółka zamierza tworzyć fundusz rezerwowy (zapasowy) z podobnie uzyskanych środków tj. z wypracowanego zysku, który po opodatkowaniu u wspólników, na podstawie podjętej przez nich stosownej uchwały (dotyczącej podziału zysku) byłby w części wypłacany wspólnikom, a w pozostałej części zatrzymywany do dyspozycji spółki do czasu podjęcia kolejnej uchwały o rozwiązaniu rezerwy i dokonaniu wypłaty na rzecz wspólników.

Zgodnie z zasadami rachunkowości podjęcie uchwały o podziale zysku z określeniem terminu do jakiego ta wypłata ma nastąpić spowoduje, że w księgach rachunkowych operacja ta zostanie ujęta na kontach „zysk podzielony” w korespondencji z zobowiązaniami wobec poszczególnych wspólników. Do czasu upływu wyznaczonego w uchwale terminu będą to zobowiązania niewymagalne, które w przypadku nie dotrzymania ustalonego terminu wypłaty staną się zobowiązaniami wymagalnymi (przeterminowanymi).

W przypadku tworzenia funduszu rezerwowego (zapasowego) powiązanie „zysku podzielonego” nastąpi z kontem utworzonego funduszu, obrazującego wypracowany wcześniej zysk pozostający w dyspozycji spółki. W obu przypadkach osiągnięty jest ten sam cel - poprawa płynności finansowej i zapewnienie środków na rozwój spółki; z tego samego źródła - wypracowanego i opodatkowanego zysku.

Różnice, związane są ze sposobem prezentowania przeprowadzonych operacji w bilansie spółki, w którym jako źródło finansowania pasywów będą występowały zamiennie albo zobowiązania wobec wspólników albo fundusze własne spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy podzielony zysk, pozostający w dyspozycji spółki komandytowej do czasu faktycznej wypłaty, będzie podlegał podatkowi od czynności cywilnoprawnej?
2.  Czy część podzielonego zysku, przeznaczona na fundusz rezerwowy (zapasowy), pozostająca w dyspozycji spółki komandytowej do czasu podjęcia uchwały o rozwiązaniu tego funduszu, będzie podlegał podatkowi od czynności cywilnoprawnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 52 ustawy Kodeks spółek handlowych(dalej: K.s.h.), na żądanie wspólników zysk spółki komandytowej po zakończonym roku obrotowym może zostać wypłacony wspólnikom w całości. Wyjątki od tej zasady określone w art. 123 K.s.h. nie mają zastosowania do przedstawianego problemu.

Spółka komandytowa jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, wspólnicy spółki komandytowej, będący osobami fizycznymi, obowiązani są do zapłaty podatku dochodowego od osiągniętego przez spółkę zysku. Do czasu wypłaty dysponentem środków z wypracowanego zysku jest spółka. Spółka będzie miała wobec wspólników zobowiązania, które nie będą rodziły żadnych skutków prawno-podatkowych. Z chwilą wymagalności – w pierwszym przypadku, z upływem 2014 roku, a w drugim, z podjęciem uchwały o rozwiązaniu funduszu rezerwowego (zapasowego) – powstaną roszczenia wspólników wobec spółki.

Z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynikają dwa przypadki opodatkowania tym podatkiem, które mogłyby mieć zastosowanie dla przedstawionego stanu faktycznego i zamierzeń na przyszłość. Pierwszy odnosi się do umowy spółki gdzie podstawę opodatkowania stanowi wartość wnoszonych, podwyższanych wkładów do spółki (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k). Drugi zaś dotyczy pożyczek udzielanych spółce przez wspólnika, gdzie podstawą opodatkowania jest kwota udzielonej pożyczki (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b).

Opisanych sytuacji nie można przypisać ani do zmiany umowy w zakresie podwyższenia wkładów ani też do pożyczek udzielonych spółce przez wspólników. Podjęte uchwały o pozostawieniu wypracowanego zysku nie wpływają bowiem na wysokość wkładów wnoszonych do spółki na kapitał założycielski - nie wyrażają bowiem takiej woli. Zasada udzielania pożyczek wiąże się z przekazaniem własnych środków (wspólnika), środków będących w jego posiadaniu, do dyspozycji spółki.

Ponieważ ani przedstawione, ani inne zapisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie zachodzą, w związku z czym, w obu zaprezentowanych przypadkach brak jest podstaw opodatkowania skutków zaprezentowanych uchwał tym podatkiem.

Podsumowując, pozostawienie przez wspólników w spółce komandytowej, środków z niewypłaconego zysku należnego wspólnikom, bez względu na przyjętą formę (uchwałę) - powoduje, że czynność ta jest neutralna podatkowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.