Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.505.2025.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT z faktur
dokumentujących wydatki poniesione na realizację Inwestycji.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki
    poniesione na realizację Inwestycji pn.: „...”. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 11 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowana na potrzeby podatku
    od towarów i usług (dalej również: „VAT”) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej:
    „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów. Większość z tych zadań wykonywana jest przez Gminę w ramach
    systemu publicznoprawnego. Zadania o charakterze publicznoprawnym, uznawane przez
    Gminę jako niepodlegające regulacjom VAT, z tytułu których Gmina nie uzyskuje żadnych
    wpływów, są to zadania własne gminy obejmujące sprawy m.in. porządku publicznego,
    bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym
    wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego, utrzymania
    gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Gmina planuje złożyć wniosek o dofinansowanie do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w ... w programie z dziedziny ochrona powietrza w
    ramach Programu Priorytetowego Racjonalizacja zużycia energii w budynkach
    użyteczności publicznej oraz zasobach komunalnych na zadanie pn. „...”.
    Dofinansowanie wynosi do 100% kosztów kwalifikowalnych, z czego dotacja 70% a
    pożyczka 30%. Podatek od towarów i usług VAT może być ujęty w koszcie całkowitym
    zadania, jeżeli Wnioskodawca nie ma prawnej możliwość odliczenia podatku przy realizacji
    zadania w żadnej proporcji.
    Zakres robót budowlanych:
    - ocieplenie ścian zewnętrznych,
    - wymiana stolarki okiennej i drzwiowej zewnętrznej,
    - wymiana parapetów zewnętrznych i wewnętrznych,
    - wymiana rynien i rur spustowych,
    - wymiana pokrycia dachowego,
    - wykonanie ocieplenia stropu,
    - wymiana podłogi i posadzek,
    - wymiana oświetlenia na oświetlenie LED,
    - montaż instalacji c.o.,
    - wymiana źródła ciepła – klimatyzatory z funkcją grzania,
    - dostawa i montaż paneli fotowoltaicznych o mocy 6 kW,
    - dostawa i montaż magazynu energii 6 kWG,
    - roboty niezbędne do wykonania docieplenia,

    - demontaż pokrycia,
    - wykonanie paroizolacji z folii wykonanie docieplenia stropu z wełny mineralnej,
    - wykonanie nowego pokrycia,
    - wykonanie podbitki.
    Celem projektu będzie zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery poprzez
    realizację inwestycji polegającej na kompleksowej termomodernizacji budynku.
    Budynek Ochotniczej Straży Pożarnej jest własnością Gminy ..., który to Gmina udostępnia
    nieodpłatnie na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w ....
    Na terenie ww. budynku nie jest prowadzona działalność podlegająca opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Tak więc zakupy towarów i usług w ramach termomodernizacji ww.
    budynku OSP nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, a także efekty osiągnięte przez wykonanie
    przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane do dalszej działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług VAT.
    Zmodernizowany obiekt nie będzie służył do wykonywania odpłatnych czynności na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych i Gmina nie będzie uzyskiwała żadnych
    pożytków.
    Tym samym, zdaniem Gminy, nabywane towary i usługi związane z realizacją Zadania
    będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powstała infrastruktura będzie wykorzystywana wyłącznie do celów innych niż działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), a mianowicie do realizacji zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami (art. 15 ust. 6 tej ustawy).
    Ponadto w uzupełnieniu na zadane w wezwaniu pytania odpowiedziano następująco:
    Pytanie nr 1:Gdzie będą zamontowane panele fotowoltaiczne (na budynku/poza
      budynkiem)?
    Odp. nr 1:Panele fotowoltaiczne będą zamontowane na budynku.
    Pytanie nr 2:Czy przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia na rzecz OSP w ..., będzie
      również instalacja fotowoltaiczna?
    Odp. nr 2:Przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia na rzecz OSP w ... będzie budynek
      OSP wraz z całą infrastrukturą do niego przynależną w tym również instalacja
      fotowoltaiczna.
    Pytanie nr 3:Czy umowa z przedsiębiorstwem energetycznym będzie zawarta przez
      Państwa czy przez OSP w ...?
    Odp. nr 3:Umowa z przedsiębiorstwem energetycznym będzie zawarta przez Gminę ....
    Pytanie nr 4:Jakie zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
      fotowoltaicznych energii elektrycznej?
    Odp. nr 4:Gmina wyjaśnia, iż energia elektryczna będzie wykorzystywana na
      zaspokajanie potrzeb własnych obiektu, część wyprodukowanej energii będzie
      wykorzystywana na bieżąco i magazynowana w magazynie energii, a energia
      niewykorzystana w danym momencie będzie wprowadzana do sieci
      elektroenergetycznej (jeżeli taka nadwyżka wystąpi). Z tytułu wprowadzenia energii do
      sieci Gmina będzie zobowiązana rozliczać się z przedsiębiorstwem energetycznym na
      zasadach net-billingu. Oznacza to odrębne rozliczenie wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z instalacji fotowoltaicznej i energii
      elektrycznej pobranej z sieci elektroenergetycznej - w oparciu o rynkową cenę energii
      elektrycznej. Wartość środków zgromadzonych przez Gminę za energię elektryczną

      wprowadzoną do sieci elektroenergetycznej stanowi tzw. depozyt prosumencki,
      przeznaczony na rozliczenie zobowiązań Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej od
      przedsiębiorstwa energetycznego. Kwota depozytu prosumenckiego może być
      rozliczana na koncie Gminy przez 12 miesięcy od dnia jej przypisania. Wysokość
      ewentualnej nadpłaty (niewykorzystanej w ciągu 12 miesięcy), zwracanej przez
      przedsiębiorstwo energetyczne, nie może przekroczyć 20% wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie rozliczeniowym, którego dotyczy zwrot
      nadpłaty.
    Gmina pragnie zwrócić uwagę, iż umowa z przedsiębiorstwem energetycznym nie została
      jeszcze zawarta, w związku z tym Gmina nie może wskazać bardziej szczegółowych
      ustaleń tej umowy.
    Pytanie nr 5:Czy ww. umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku
      z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznych?
    Odp. nr 5:Umowa, która będzie zawarta przez Gminę z przedsiębiorstwem
      energetycznym nie będzie przewidywała odrębnego wynagrodzenia dla Gminy za
      energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji fotowoltaicznej. Jednakże, jak Gmina
      wskazała powyżej, Gmina będzie rozliczała się z przedsiębiorstwem energetycznym na
      zasadach net-billingu, zatem wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci z
      instalacji fotowoltaicznej będzie kompensowana z wartością energii elektrycznej
      pobranej z sieci elektroenergetycznej. Czyli zobowiązanie Gminy z tytułu zakupu
      energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy będzie pomniejszane o wartość
      występującego po stronie Gminy depozytu prosumenckiego.
    Pytanie nr 6:Czy w związku z dostawą i montażem paneli fotowoltaicznych w ramach
      realizacji projektu pn.: „...”, będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w
      rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)?
    Odp. nr 6:W związku z realizacją wskazanego zadania Gmina będzie prosumentem
      energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach
      energii.
    Pytanie nr 7:Czy panele fotowoltaiczne, o których mowa we wniosku, stanowią
      mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
    Odp. nr 7:Panele fotowoltaiczne, o których mowa we wniosku, stanowią mikroinstalację
      w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Pytanie nr 8:Czy wprowadzenie przez Państwa nadwyżki energii elektrycznej do sieci
      energetycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej będzie odpłatne, tzn. czy będą
      Państwo otrzymywać wynagrodzenie z tego tytułu?
    Odp. nr 8:Jak zostało wskazane powyżej, umowa, która będzie zawarta przez Gminę z
      przedsiębiorstwem energetycznym nie będzie przewidywała odrębnego
      wynagrodzenia dla Gminy za energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji
      fotowoltaicznej. Jednakże, w przypadku wystąpienia nadwyżki energii
      wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej nad energią pobraną i zmagazynowaną
      w magazynie energii, Gmina będzie zobowiązana rozliczać wartość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci na zasadach net-billingu, zatem wartość energii elektrycznej
      wprowadzona do sieci z instalacji fotowoltaicznej będzie kompensowana z wartością
      energii elektrycznej pobranej z sieci elektroenergetycznej. W takim przypadku
      zobowiązanie Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej za dany okres rozliczeniowy
      będzie pomniejszane o wartość występującego po stronie Gminy depozytu
      prosumenckiego.
    Pytanie nr 9:Czy w przypadku paneli fotowoltaicznych, o których mowa we wniosku będą
      Państwo korzystali z rozliczenia:

              i. ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
              elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
              sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
              lub
              ii. wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
              elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
              sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
              energii?
    Odp. nr 9:W przypadku instalacji fotowoltaicznych, o których mowa we wniosku, Gmina
      będzie korzystać z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Pytanie nr 10:Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku mieści się w przepisach
      określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, prosimy
      wskazać konkretny punkt ww. przepisu.
    Odp. nr 10:Instalacje fotowoltaiczne, o których mowa we wniosku, nie będą się mieściły w
      przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Pytanie nr 11:Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
              i. mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie?
              Jeżeli tak, to prosimy wskazać w jakim terminie?
              ii. niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
    Odp. nr 11:W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
              1) Gmina będzie mogła wykorzystać ją w późniejszym okresie, tj. w
              okresie 12 miesięcy od zdeponowania w depozycie prosumenckim;
              2) jeżeli środki nie zostaną wykorzystane w powyższym terminie na
              zakup energii elektrycznej, to powstanie nadpłata, która będzie
              podlegać zwrotowi w maksymalnej wysokości 20% wartości energii
              elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu, którego dotyczy zwrot
              nadpłaty.
    Pytanie nr 12:Do jakich czynności będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja
      fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanej inwestycji, o której mowa w opisie
      sprawy, tj. czy do czynności.
              i. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
              to czynności),
              ii. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę
              wskazać jakie to czynności),
              iii. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
              (proszę wskazać jakie to czynności)?
    Odp. nr 12:Instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanej inwestycji podobnie
      jak cały budynek OSP będzie przez Gminę wykorzystywana zasadniczo do czynności
      niepodlegających podatkowi od towarów i usług tj. nieodpłatnego udostępnienia na
      rzecz OSP w .... Instalacja fotowoltaiczna będzie bowiem służyć produkcji energii
      elektrycznej dla potrzeb budynku OSP.
            Jednocześnie z uwagi na możliwość wystąpienia nadwyżek energii
            elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, z uwagi na

            obowiązujący w ramach systemu net- biling sposób rozliczenia energii
            elektrycznej wprowadzonej do sieci, Gmina może być zobowiązana do
            rozliczenia VAT należnego z tytułu wprowadzenia energii do sieci. Tym
            samym instalacja fotowoltaiczna może być w marginalnym stopniu
            również związana z wykonywaniem przez Gminę czynności
            opodatkowanych VAT.
    Pytanie nr 13:W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
      wykorzystywana zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności
      gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, prosimy wskazać czy
      będą Państwo mieć możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków
      dotyczących ww. instalacji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    Odp. nr 13:Gmina wskazuje, że nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych
      wydatków dotyczących ww. instalacji w całości do celów działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Pytanie nr 14:W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo
      wykorzystywać instalację fotowoltaiczną, do czynności opodatkowanych i czynności
      zwolnionych od podatku, prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną
      możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z
      czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od
      podatku VAT?
    Odp. nr 14:Gmina wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizacji
      inwestycji nie będzie przez Gminę wykorzystywana w żadnym stopniu do czynności
      zwolnionych od podatku VAT.
    Pytanie nr 15:Czy będą Państwo w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację
      fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację projektu pn.: „...”?
    Odp. nr 15:Tak, Gmina będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalacje
      fotowoltaiczne od pozostałych wydatków związanych z realizacją projektu pn.: „...”.
    Pytanie nr 16:Z jakimi czynnościami będą miały związek wydatki ponoszone na realizację
      projektu, poza wydatkami na wykonanie paneli fotowoltaicznych, tj. z czynnościami:
              i. opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
              to czynności),
              ii. zwolnionymi od podatku od towarów i usług (proszę wskazać jakie to
              czynności),
              iii. niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
              (proszę wskazać jakie to czynności)?
    Odp. nr 16:Gmina wskazuje, że wydatki ponoszone na realizację inwestycji, poza
      wydatkami na wykonanie paneli fotowoltaicznych będą przez Gminę wykorzystywane
      wyłącznie do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług.
    Pytanie nr 17:W sytuacji, gdyby wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami
      na wykonanie paneli fotowoltaicznych, były wykorzystywane zarówno do celów
      wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, prosimy wskazać czy będą Państwo mieć możliwość
      przyporządkowania tych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
    Odp. nr 17:Jako że, jak Gmina wskazała w odpowiedzi na poprzednie pytanie, wydatki te
      nie będą wykorzystywane do celów wykonywanej przez Gminę działalności
      gospodarczej, odpowiedź na niniejsze pytanie jest bezprzedmiotowa.

    Pytanie nr 18:W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo
      wykorzystywać wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na
      wykonanie paneli fotowoltaicznych, do czynności opodatkowanych i czynności
      zwolnionych od podatku, prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną
      możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z
      czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od
      podatku VAT?
    Odp. nr 18:Gmina wskazuje, że wydatki ponoszone na realizację inwestycji, poza
      wydatkami na wykonanie paneli fotowoltaicznych nie będą przez Gminę
      wykorzystywane w żadnym stopniu do czynności zwolnionych od podatku VAT, zatem
      odpowiedź na niniejsze pytanie jest bezprzedmiotowa.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na realizację Inwestycji pn.: „...”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją zadania „...”.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Z treści powyższych regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
    opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do
    celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższych regulacji należy uznać, iż gminy działają w charakterze podatników
    VAT wyłącznie w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Natomiast w sytuacji, gdy prowadzą one działania wynikające z zadań nałożonych na nie
    przepisami prawa, nie są one uważane za podatników w rozumieniu ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Gmina realizując Zadanie
    będzie wykonywać działania wynikające z zadań własnych gminy obejmujące sprawy m.in.
    porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i
    przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
    przeciwpowodziowego, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej
    oraz obiektów administracyjnych.
    Zatem, w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których została powołana, Gmina nie jest podatnikiem podatku VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, w przypadku, gdy w zakresie realizacji danej czynności
    Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT, nie jest możliwe opodatkowanie tej
    czynności.
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku, nie zostaną
    spełnione przesłanki, o których mowa w przytoczonym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, warunkujące możliwość skorzystania przez Gminę z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją Zadania.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, iż w przedmiotowej sytuacji, nie
    będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją Zadania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.

    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy o VAT.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
    realizacja przez Państwa inwestycji pn. „...” będzie miała związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną
    czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia
    usług) za wynagrodzeniem.

    W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują

    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa,
        oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy o VAT (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 11a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwana dalej: „ustawa o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: hybrydowa instalacja odnawialnego źródła
      energii - wyodrębniony zespół urządzeń opisanych przez dane techniczne i
      handlowe, w którym stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej w ciągu
      roku stanowi stosunek ilości MWh wytworzonej energii elektrycznej na każdy MW
      mocy przyłączeniowej, przyłączonych do sieci elektroenergetycznej w jednym
      miejscu przyłączenia, wytwarzający energię elektryczną w tych urządzeniach
      wyłącznie z odnawialnych źródeł energii różniących się rodzajem oraz
      charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii elektrycznej, oraz spełniający
      następujące warunki:

      a) żadne z urządzeń wytwórczych nie ma mocy zainstalowanej elektrycznej większej
      niż 80% łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu,
      b) wyprowadzenie mocy z urządzeń wchodzących w skład tego zespołu do sieci
      elektroenergetycznej następuje przez urządzenie łączące ten zespół z siecią
      elektroenergetyczną, służące do transformacji energii do warunków niezbędnych do
      jej wprowadzenia do tej sieci,
      c) zespół ten obejmuje magazyn energii służący do magazynowania energii
      elektrycznej pochodzącej z urządzeń wytwórczych wchodzących w skład tego
      zespołu, przy czym udział energii pochodzącej z tych urządzeń wprowadzonej do
      sieci elektroenergetycznej za pośrednictwem magazynu energii elektrycznej w
      łącznym wolumenie energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wynosi nie
      mniej niż 5% na rok, do czego nie wlicza się energii elektrycznej pobranej z sieci.
    W myśl art. 2 ust. 13 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: instalacja odnawialnego źródła energii -
      instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:
      a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu
      opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub
      ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub
      b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową
      służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
      odnawialnego
      - a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu
      lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy - Prawo energetyczne
      wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
      odnawialnego.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 17 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej - magazyn
      energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy - Prawo energetyczne.
    Na podstawie art. 3 pkt 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej - instalację
      umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci
      elektroenergetycznej.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu

      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy - Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
    1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
    2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
    1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
      mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
      dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
      prosumenta energii odnawialnej;
    2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
      rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
    a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej
      wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w
      umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
    b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;

    3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
    a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
    b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
      elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
      odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i
      sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora
      systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego,
      o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji
      odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
    - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
      odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
      której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
    - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania
      (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego
      źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i
      sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe,
      albo
    - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
      odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
      energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie
      handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii
      elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
          1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

          2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została
            od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić
            podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy
            końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć
          dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
          1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
            elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
            zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
            odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym
            wartość ujemną;
          2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym
            jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej
            wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
            niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej
            lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
            równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:

          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
          elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci
          nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz.U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwo będąc zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku planują złożyć wniosek o dofinansowanie do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w ... w programie z dziedziny ochrona powietrza w
    ramach Programu Priorytetowego Racjonalizacja zużycia energii w budynkach
    użyteczności publicznej oraz zasobach komunalnych na zadanie pn. „...”.
    Zakres robót budowlanych:
    - ocieplenie ścian zewnętrznych,
    - wymiana stolarki okiennej i drzwiowej zewnętrznej,
    - wymiana parapetów zewnętrznych i wewnętrznych,
    - wymiana rynien i rur spustowych,
    - wymiana pokrycia dachowego,
    - wykonanie ocieplenia stropu,
    - wymiana podłogi i posadzek,
    - wymiana oświetlenia na oświetlenie LED,
    - montaż instalacji c.o.,
    - wymiana źródła ciepła – klimatyzatory z funkcją grzania,
    - dostawa i montaż paneli fotowoltaicznych o mocy 6 kW,
    - dostawa i montaż magazynu energii 6 kWG,
    - roboty niezbędne do wykonania docieplenia,
    - demontaż pokrycia,
    - wykonanie paroizolacji z folii wykonanie docieplenia stropu z wełny mineralnej,
    - wykonanie nowego pokrycia,
    - wykonanie podbitki.
    Budynek Ochotniczej Straży Pożarnej jest Państwa własnością, który to udostępniają
    Państwo nieodpłatnie na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w .... Panele fotowoltaiczne
    będą zamontowane na budynku. Umowa z przedsiębiorstwem energetycznym będzie
    zawarta przez Państwa. W związku z realizacją wskazanego zadania będą Państwo
    prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych
    źródłach energii. W przypadku instalacji fotowoltaicznych, o których mowa we wniosku,
    będą Państwo korzystać z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po

      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Państwa
    uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z
    grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – bowiem będą dokonywać
    Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.

    Wskazany przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnych
    źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w ww. instalacjach wytworzonych w ramach inwestycji pn. „...”, stanowić
    będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w ramach ww. zadania,
    wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, generalną
    zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy o VAT:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związana z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej licznie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością i poza tą działalnością,
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza,
      średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej poza tą
      działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy o VAT:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem z 17 grudnia 2015 r.”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r.:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.

    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy w ramach inwestycji przewidziano
    przeprowadzenie termomodernizacji budynku OSP w ..., w którym przewidziano dostawę i
    montaż paneli fotowoltaicznych oraz magazynu energii, jak również inne roboty
    budowlane.
    Poniesione wydatki – poza wydatkami na wykonanie paneli fotowoltaicznych wraz z
    magazynem energii – nie będą miały związku z czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ cały budynek OSP będzie przez
    Gminę wykorzystywany – jak Państwo wskazali – do czynności niepodlegających
    podatkowi od towarów i usług tj. nieodpłatnego udostępnienia na rzecz OSP w .... Ponadto
    wskazać należy, że – jak podano we wniosku – będą Państwo w stanie wyodrębnić
    ponoszone w ramach zadania wydatki na wykonanie ww. instalacji.
    Odnosząc się zatem do kwestii możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
    inwestycji pn. „...”, w przypadku wydatków poniesionych na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej, zauważam, że ww. instalacje będą służyć do produkcji prądu, którego
    dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że
    ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu. Wskazali Państwo, że przedmiotem
    nieodpłatnego udostępnienia na rzecz OSP w ... będzie budynek OSP wraz z całą
    infrastrukturą do niego przynależną. Tak więc część zadania dotycząca wykonania paneli
    fotowoltaicznych będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej
    imperium, czyli zadań własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami
    wykonywanymi poza działalnością gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu paneli fotowoltaicznych Państwa działania w
    charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia, należy uznać, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznych
    w budynku OSP będą miały związek zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność gospodarcza
    (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Zatem w sytuacji, gdy – jak wynika z okoliczności sprawy – nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację zadania w zakresie montażu
    instalacji fotowoltaicznych w całości do działalności gospodarczej, będzie przysługiwać
    Państwu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane
    z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy o VAT oraz
    rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r.
    Natomiast pozostałe wydatki poniesione w ramach realizacji inwestycji, tj. poza wydatkami
    na instalacje fotowoltaiczne nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT.

    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby
    nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego
    podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do pozostałych wydatków – oprócz wydatków
    poniesionych na instalacje fotowoltaiczne – wskazuję, że podstawowe warunki
    uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną spełnione, bowiem ww.
    pozostałe wydatki nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do pozostałych wydatków poniesionych w
    ramach ww. zadania (poza wydatkami na instalacje fotowoltaiczne) – na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT – nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko uznaję je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.