Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-969/11/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-13
Teza: Czy wydatki z tytułu zapłaconych odsetek od zaciągniętego przez wspólników, jako osoby fizyczne, kredytu hipotecznego zaciągniętego w celu sfinansowania zakupu mieszkania, ponoszone po dniu przyjęcia do używania tego mieszkania, będą mogły być zaliczone do kosztów prowadzenia działalności spółki i czy Wnioskodawca jako podatnik podatku dochodowego w proporcji określonej udziałami spółki będzie mógł je zaliczać do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2011r. (data wpływu do Organu 06 września 2011r.), uzupełnionym w dniu 14 listopada 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie Spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego przez wspólników tej Spółki na nabycie wskazanego we wniosku mieszkania (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 września 2011r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie Spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego przez wspólników tej Spółki na nabycie wskazanego we wniosku mieszkania. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 28 października 2011r. Znak: IBPBI/1/415-967/11/ZK, IBPBI/1/415-968/11/ZK, IBPBI/1/415-969/11/ZK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 14 listopada 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej z siedzibą w X (jest to jedyne miejsce prowadzenia działalności), która zajmuje się handlem detalicznym materiałami budowlanymi, głównie do wykończenia wnętrz. Sprzedaż odbywa się w salonie firmowym, który jest zlokalizowany daleko od jej i wspólnika miejsca zamieszkania i centrum życia, które znajduje się w miejscowości Y, położonej w innym województwie. Wnioskodawczyni ustaliła ze wspólnikiem, że to On prowadzi interesy spółki poprzez obecność swoją w miejscu wykonywania działalności gospodarczej, tj. w X, w związku z tym w trakcie tygodnia przebywa w innej miejscowości, niż miejsce jego stałego zamieszkania, natomiast w dni wolne (weekend, święta) wraca do swojego miejsca zamieszkania w Y, aby spędzić czas z rodziną. Codzienny dojazd do pracy i powrót z miejsca wykonywania działalności do miejsca zamieszkania nie jest możliwy ze względu na odległość (ponad 160 km, czas przejazdu wynosi od 3 do 4 godzin w jedną stronę). W związku z tym faktem spółka wynajmuje mieszkanie, jednak ze względu na wysokość kosztów tego wynajmu planuje zakup mieszkania na własność. W celu sfinansowania tego zakupu wspólnicy najprawdopodobniej zaciągną, jako osoby fizyczne, wspólny kredyt hipoteczny, gdyż jest to najtańsza forma sfinansowania takiego zakupu przy pomocy zewnętrznego źródła, tj. banku. Wspólnicy posiadają równe udziały w spółce.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki z tytułu zapłaconych odsetek od zaciągniętego przez wspólników, jako osoby fizyczne, kredytu hipotecznego zaciągniętego w celu sfinansowania zakupu mieszkania, ponoszone po dniu przyjęcia do używania tego mieszkania, będą mogły być zaliczone do kosztów prowadzenia działalności spółki i czy Wnioskodawczyni jako podatnik podatku dochodowego, w proporcji określonej udziałami spółki, będzie mogła je zaliczać do kosztów uzyskania przychodu?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki związane ze spłatą odsetek od kredytu, z którego środki pieniężne posłużą do zakupu nieruchomości czy jej wykończenia lub modernizacji będą miały związek z prowadzoną działalnością firmy, a tym samym będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów. Przepisy podatkowe nie uzależniają zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu czy pożyczki od rodzaju tej pożyczki albo też terminologii stosowanej przez instytucje finansowe. Oznacza to tym samym, że także spłacone odsetki (nie zwiększające wartości początkowej przyjmowanego na ewidencję środka trwałego, jakim będzie zakupione w przyszłości mieszkanie) od kredytu czy pożyczki hipotecznej będą mogły być kosztem podatkowym. Reasumując, Wnioskodawczyni uważa, że spółka cywilna, a co za tym idzie Ona jako podatnik, w proporcji określonej udziałami spółki, będzie miała prawo odpisywać w koszty zapłacone odsetki (nie zwiększające wartości początkowej przyjmowanego na ewidencję środka trwałego jakim będzie zakupione w przyszłości mieszkanie) od zaciągniętego w celu zakupu mieszkania kredytu hipotecznego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podkreślić przy tym należy, iż ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) (…).

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Artykuł 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy stanowi z kolei, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z powyższych przepisów wynika, iż warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu (pożyczki) jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego między zaciągniętym kredytem (pożyczką), a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ww. ustawy oraz fakt ich zapłacenia. Ponadto odsetki te nie mogą zwiększać kosztów inwestycji.

Zauważyć przy tym należy, iż przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytów (pożyczek) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji, czy nazwy kredytów (pożyczek) stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu (pożyczki).

Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu (pożyczki) ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu (pożyczki), a nie treść umowy zawartej z bankiem.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej z siedzibą w X (jest to jedyne miejsce prowadzenia działalności), w zakresie handlu detalicznego materiałami budowlanymi. Sprzedaż odbywa się w salonie firmowym, który jest zlokalizowany daleko od miejsca zamieszkania jej i wspólnika i centrum życia znajdującego się w Y, tj. miejscowości położonej w innym województwie. Wnioskodawczyni uzgodniła ze wspólnikiem, że to On prowadzi interesy spółki poprzez obecność swoją w miejscu wykonywania działalności gospodarczej, tj. w X, w związku z tym w trakcie tygodnia przebywa w innej miejscowości, niż miejsce jego stałego zamieszkania, natomiast w dni wolne (weekend, święta) wraca do swojego miejsca zamieszkania w Y, aby spędzić czas z rodziną. Codzienny dojazd do pracy i powrót z miejsca wykonywania działalności do miejsca zamieszkania nie jest możliwy ze względu na odległość (ponad 160 km, czas przejazdu wynosi od 3 do 4 godzin w jedną stronę). W związku z tym faktem spółka wynajmuje mieszkanie, jednak ze względu na wysokość kosztów tego wynajmu planuje zakup mieszkania. W celu sfinansowania tego zakupu wspólnicy najprawdopodobniej zaciągną, jako osoby fizyczne, wspólny kredyt hipoteczny, gdyż jest to najtańsza forma sfinansowania takiego zakupu przy pomocy zewnętrznego źródła, tj. banku.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli w istocie nabycie i wykorzystanie wskazanego we wniosku lokalu mieszkalnego, związane będzie z prowadzoną w formie spółki cywilnej pozarolniczą działalnością gospodarczą, w tym zwłaszcza z koniecznością prowadzenia tej działalności w (oddalonej) miejscowości znajdującej się w innym województwie niż miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni i jej wspólnika, a poniesione wydatki będą racjonalne z punktu widzenia prowadzenia działalności, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jego nabycie, zapłacone po wprowadzeniu tego składnika majątku do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będą mogły stanowić bezpośrednio koszty uzyskania przychodów spółki cywilnej, a tym samym i Wnioskodawczyni, proporcjonalnie do jej prawa do udziału w zysku tej spółki. W myśl bowiem art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).

Wskazać przy tym należy, iż to na Wnioskodawczyni, jako odnoszącej korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ciąży obowiązek wykazania związku, jaki wydatki te mieć będą z prowadzoną przez nią pozarolniczą działalnością gospodarczą oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania. Nadmienić także należy, iż zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmieniać należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.