Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.9.2022.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-10
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów wydatków na: opłaty za szkolenia oraz opłaty związane z wydaniem licencji; wynajem samolotu wraz z dodatkowymi kosztami, takimi jak opłaty lotniskowe; opłaty za badania lekarskie oraz zakup akcesoriów niezbędnych do wykonywania usług pilotowania samolotów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; egzaminy; koszt-koszty uzyskania przychodów; pilot; wydatek-wydatki szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

3 stycznia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów wydatków na:

‒ opłaty za szkolenia (potrzebne celem osiągania kolejnych etapów uprawnień pilota) oraz opłaty związane z wydaniem licencji;

‒ wynajem samolotu w celu wykonywania nalotu wraz z dodatkowymi kosztami, takimi jak opłaty lotniskowe;

‒ opłaty za badania lekarskie niezbędne do wykonywania czynności pilota;

‒ zakup akcesoriów niezbędnych do wykonywania usług pilotowania samolotów.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od dnia … 2021 roku prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą. Posiada na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działalność Wnioskodawcy obejmuje następujące usługi sklasyfikowane według kodów PKD.

‒ …;

‒ …;

‒ …;

‒ …;

‒ ….

W chwili obecnej działalność gospodarcza Wnioskodawcy koncentruje się na usługach programistycznych, bowiem na podjęcie działalności w zakresie usług lotniczych, niezbędne jest uzyskanie stosownych uprawnień.

Wnioskodawca planuje jednak zdobyć potrzebne uprawnienia i rozszerzyć zakres świadczonych przez siebie usług – na usługi w zakresie lotnictwa. Powyższe wynika z chęci dywersyfikacji przychodu osiąganego z działalności, a jednocześnie pozostaje w zgodzie z kierunkiem zainteresowań Wnioskodawcy i pozwalać będzie na ich rozwinięcie.

Ścieżka uzyskiwania uprawnień w zakresie pilotowania statków powietrznych obejmuje następujące etapy (i związane z tym koszty):

1\. (…);

2\. (…);

3\. (…);

4\. (…);

5\. (…);

6\. (…);

7\. (…);

8\. (…);

9\. (…);

10\. (…);

11\. (…);

12\. (…);

13\. (…).

Należy przy tym wyjaśnić, że celem zdobycia powyższych uprawnień można wykupić cały pakiet – program szkoleniowy u danego podmiotu (w danej szkole) lub wykupować oddzielnie poszczególne etapy – konkretne szkolenia w różnych podmiotach.

Bez względu jednak na wybór którejkolwiek z tych opcji, zawsze konieczne jest zdobywanie po kolei poszczególnych etapów.

Pierwszą licencją, którą należy uzyskać jest licencja PPL(A) – pilota turystycznego. Nie uprawnia ona do wykonywania lotów zarobkowych, ale jej zdobycie stanowi wymóg niezbędny starania się o licencję CPL(A) – licencję pilota zawodowego.

Reasumując, do świadczenia usług pilotażowych i uzyskiwania z tego tytułu dochodów niezbędna jest licencja zawodowa, a żeby zdobyć licencję zawodową najpierw trzeba uzyskać licencję turystyczną PPL(A).

Wyjaśniając użyte wyżej skróty: PPL oznacza z ang. Private Pilot License – Licencja Pilota Turystycznego; CPL oznacza Comercial Pilot License – Licencja Zawodowa Pilota.

Wnioskodawca planuje więc w pierwszej kolejności uzyskanie licencji pilota turystycznego PPL(A); kolejno wykonanie niezbędnego nalotu (lotów szkoleniowych) oraz sukcesywne uzyskiwanie kolejnych licencji i uprawnień.

Po uzyskaniu wszelkich potrzebnych uprawnień podatnik planuje uzyskiwać dochody z tytułu świadczenia usług odpłatnego pilotowania samolotów jak również prowadzenia szkoleń lotniczych jako instruktor. Wnioskodawca przewiduje możliwość świadczenia odpłatnych usług lotniczych polegających np. na lotach widokowych i wycieczkowych, air taxi, przemieszczaniu samolotów z punktu A do punktu B, oraz innych czynnościach, takich jak reklamy lotnicze, loty ze skoczkami spadochronowymi.

Z uwagi na koszt całego procesu uzyskiwania uprawnień oraz na wykonywanie przez Wnioskodawcę także innej działalności w tym samym czasie, proces ten musi być rozłożony na dłuższy czas, który będzie wynosić prawdopodobnie kilka lat – w związku z czym nie da się powiązać kosztu z dochodem w tym samym roku kalendarzowym.

W związku z powyższym Wnioskodawca będzie musiał ponieść w przyszłości następujące koszty:

1\. opłaty za wskazane wyżej szkolenia (potrzebne celem osiągania kolejnych etapów uprawnień pilota) oraz opłaty związane z wydaniem licencji;

2\. wynajem samolotu w celu wykonywania nalotu wraz z dodatkowymi kosztami, takimi jak opłaty lotniskowe;

3\. opłaty za badania lekarskie niezbędne do wykonywania czynności pilota;

4\. zakup akcesoriów niezbędnych do wykonywania usług pilotowania samolotów, takich jak: mapy, słuchawki lotnicze, oprogramowanie lotnicze, urządzenia elektroniczne wpływające na bezpieczeństwo lotu, w tym nawigacje satelitarne, telefony satelitarne umożliwiające komunikację w przypadku awarii, tablety używane do nawigacji oraz planowania lotu, analogowe narzędzia nawigacyjne używane do planowania lotu (tj. kalkulatory lotnicze, kątomierze lotnicze, skalówki lotnicze), kamery oraz rejestratory dźwięku mające na celu rejestrowanie przebiegu operacji lotniczych w celu analizy własnych zachowań oraz samorozwoju, nakolanniki lotnicze do przechowywania tabletu oraz innych pomocy nawigacyjnych, inne akcesoria do obsługi tabletu, takie jak rysiki czy etui, radia lotnicze.

Wnioskodawca zaznacza w tym miejscu, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie tych zakupów, które będą udokumentowane prawidłowo wystawionymi, zawierającymi wymagane elementy (w tym imię i nazwisko Wnioskodawcy) fakturami lub rachunkami.

Wszystkie koszty, o których mowa w niniejszym wniosku, są związane z umożliwieniem zdobywania wiedzy oraz umiejętności w ramach rozszerzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a tym samym z podniesieniem jego kwalifikacji zawodowych, a także są niezbędne, aby finalnie móc uzyskać uprawnienia zezwalające na odpłatne pilotowanie samolotów oraz pełnienie funkcji instruktora.

**Pytanie**

Czy wydatki konieczne do poniesienia przez Wnioskodawcę, opisane w niniejszym wniosku, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki konieczne do poniesienia przez Wnioskodawcę, opisane w niniejszym wniosku, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), dalej też w skrócie „ustawa”, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowana albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Innymi słowy podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek tego kosztu z przychodem (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Istotne znaczenie ma również cel, w jakim został poniesiony. Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 zwrot „w celu” oznacza, ze nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo – skutkowym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowana na uzyskanie przychodów, wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Pojęcie „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem wykazania, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano, oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast, za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

W związku z powyższym kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowym z uzyskaniem przychodu z tego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy.

W odniesieniu do działalności gospodarczej kosztami uzyskania przychodów są racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, ze poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł tyć uznany za koszt uzyskania przychodów, winien – w myśl powołanego przepisu – spełniać łącznie następujące warunki:

1\. pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

2\. nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3\. być właściwie udokumentowany.

W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodu będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim, ale także pośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, ze zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, należy wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub choćby mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarto katalog wydatków, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Powołany przepis nie przewiduje jednak wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków opisanych przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie opisane w niniejszym wniosku koszty służą umożliwieniu osiągnięcia przez Wnioskodawcę przychodu w przyszłości – bez nich nie byłoby możliwe uzyskanie uprawnień do odpłatnego pilotowania samolotów i wykonywania funkcji instruktora, jak również (w przypadku opisanych akcesoriów) faktyczne wykonywanie tych czynności.

Należy zaznaczyć, ze wydatki wymienione we wniosku nie służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, nie mają więc charakteru tylko osobistego, a są związane ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostają w ścisłym związku przyczynowo-skutkowym z planowanym do uzyskania przez Wnioskodawcę przychodem z działalności. Dodatkowo będą należycie dokumentowane.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, ze wydatki wskazane przez Wnioskodawcę spełniają przesłanki, o których mowa w art. 22 ust.1 ustawy. Mogą obiektywnie przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Z tego powodu stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Na marginesie warto jeszcze zaznaczyć, że stanowisko to pozostaje w zgodzie z linią interpretacyjną organów podatkowych. Dla przykładu można powołać interpretacje Dyrektora KIS z 16 marca 2021 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.50.2021.2.AC oraz z 22 lipca 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.395.2020.1.MT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.)

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

‒ być poniesiony przez podatnika,

‒ być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

‒ pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒ być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒ zostać właściwie udokumentowany,

‒ wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Wydatki, o których mowa w analizowanej sprawie nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Dla stwierdzenia, czy poniesione wydatki na:

‒ opłaty za wskazane wyżej szkolenia (potrzebne celem osiągania kolejnych etapów uprawnień pilota) oraz opłaty związane z wydaniem licencji;

‒ wynajem samolotu w celu wykonywania nalotu wraz z dodatkowymi kosztami, takimi jak opłaty lotniskowe;

‒ opłaty za badania lekarskie niezbędne do wykonywania czynności pilota;

‒ zakup akcesoriów niezbędnych do wykonywania usług pilotowania samolotów, takich jak: mapy, słuchawki lotnicze, oprogramowanie lotnicze, urządzenia elektroniczne wpływające na bezpieczeństwo lotu, w tym nawigacje satelitarne, telefony satelitarne umożliwiające komunikację w przypadku awarii, tablety używane do nawigacji oraz planowania lotu, analogowe narzędzia nawigacyjne używane do planowania lotu (tj. kalkulatory lotnicze, kątomierze lotnicze, skalówki lotnicze), kamery oraz rejestratory dźwięku mające na celu rejestrowanie przebiegu operacji lotniczych w celu analizy własnych zachowań oraz samorozwoju, nakolanniki lotnicze do przechowywania tabletu oraz innych pomocy nawigacyjnych, inne akcesoria do obsługi tabletu, takie jak rysiki czy etui, radia lotnicze

mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

‒ czy wydatki te potrzebne są w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,

‒ czy też wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc – co do zasady – mają charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że:

‒ Pozarolniczą działalność gospodarcza prowadzi Pan od … 2021 r.

‒ Działalność ta obejmuje m.in. transport lotniczy pasażerski \`(...)\`

‒ W chwili obecnej działalność ta koncentruje się na usługach programistycznych, bowiem na podjęcie działalności w zakresie usług lotniczych, niezbędne jest uzyskanie stosownych uprawnień.

‒ Planuje Pan zdobyć potrzebne uprawnienia i rozszerzyć zakres świadczonych przez siebie usług – na usługi w zakresie lotnictwa.

‒ Zdobywanie po kolei poszczególnych etapów uprawnień jest obligatoryjne jeśli chce się uzyskać licencję pilota zawodowego. Pierwszą licencją, którą należy uzyskać jest licencja PPL(A) – pilota turystycznego. Nie uprawnia ona do wykonywania lotów zarobkowych, ale jej zdobycie stanowi wymóg niezbędny starania się o licencję CPL(A) – licencję pilota zawodowego. Do świadczenia usług pilotażowych i uzyskiwania z tego tytułu dochodów niezbędna jest licencja zawodowa, a żeby zdobyć licencję zawodową najpierw trzeba uzyskać licencję turystyczną PPL(A).

‒ Planuje Pan w pierwszej kolejności uzyskanie licencji pilota turystycznego PPL(A); kolejno wykonanie niezbędnego nalotu (lotów szkoleniowych) oraz sukcesywne uzyskiwanie kolejnych licencji i uprawnień.

‒ Po uzyskaniu wszelkich potrzebnych uprawnień planuje Pan uzyskiwać dochody z tytułu świadczenia usług odpłatnego pilotowania samolotów jak również prowadzenia szkoleń lotniczych jako instruktor. Przewiduje Pan możliwość świadczenia odpłatnych usług lotniczych polegających np. na lotach widokowych i wycieczkowych, air taxi, przemieszczaniu samolotów z punktu A do punktu B, oraz innych czynnościach, takich jak reklamy lotnicze, loty ze skoczkami spadochronowymi.

‒ Akcesoriów wymienione we wniosku są niezbędny do wykonywania usług pilotowania samolotów.

‒ Wydatki, które będą udokumentowane prawidłowo wystawionymi, zawierającymi wymagane elementy fakturami lub rachunkami.

‒ Wszystkie koszty, o których mowa w niniejszym wniosku, są związane z umożliwieniem zdobywania wiedzy oraz umiejętności w ramach rozszerzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a tym samym z podniesieniem jego kwalifikacji zawodowych, a także są niezbędne, aby finalnie móc uzyskać uprawnienia zezwalające na odpłatne pilotowanie samolotów oraz pełnienie funkcji instruktora.

Przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy – na podstawie zaprezentowanego przez Pana opisu – stwierdzić, że wymienione przez Pana wydatki są związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a zdobyta wiedza – poprzez świadczenie nowych usług – będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu, bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodu. Ponadto, wydatki te nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego przyjąć zatem należy, że poniesienie wyliczonych powyżej wydatków wpłynie na zwiększenie oraz zabezpieczenie źródła przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec tego, wydatki te – choć trudno je przypisać na ten moment do konkretnego przychodu – to jako mające związek z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, faktycznie poniesione po rozpoczęciu tej działalności i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie prawidłowości zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru, w szczególności ich celowości, racjonalności działań podatnika, a w konsekwencji braku okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza związku ponoszonych wydatków z Pana przychodami.

Zasady udowadniania okoliczności faktycznych w postępowaniu podatkowym normuje ustawa – Ordynacja podatkowa. Na mocy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami takimi mogą być księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Stosownie do art. 187 § 1 ww. aktu prawnego, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena kwestii udowodnienia danej okoliczności jest dokonywana na podstawie całości zgromadzonych dowodów (art. 191 tej ustawy).

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa. Dokonując interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Innymi słowy, organ wydający interpretacje indywidualne opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, tj. okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie prowadzi natomiast postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Ponadto należy wskazać, że powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne oraz orzeczenie sądu administracyjnego nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych rozstrzygnięć jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację. Co więcej, rozstrzygnięcia w nich dokonane nie są rozbieżne z niniejszym rozstrzygnięciem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).