Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1305/08/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-09
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizacją projektu pn. „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.”
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2008r. (data wpływu 8 września 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2008r. (data wpływu 28 listopada 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizacją projektu pn. „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2008r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizacją projektu pn. „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.”.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2008r. (data wpływu 28 listopada 2008r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-1305/08/MS z dnia 17 listopada 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT od dnia 31 grudnia 1996r. Gmina i Urząd Miasta Gminy D. posługują się jednym numerem identyfikacji podatkowej. Realizacja zadania w ramach „Planu odnowy miejscowości R.” pn. „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.” nastąpi w oparciu o porozumienie pomiędzy Powiatem O. a Gminą D. w sprawie wspólnej realizacji inwestycji. Parkingi i chodniki będą służyły mieszkańcom. Planowany projekt nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi. W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie będzie osiągał żadnych przychodów. Z efektów realizacji projektu będą nieodpłatnie korzystać wszyscy mieszkańcy Gminy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 beneficjentem będzie Gmina.

Inwestycja realizowana będzie na majątku Gminy (parkingi) i majątku Powiatu O. (chodniki). Nabycie towarów i usług związanych z realizacją całego zadania będzie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi wyłącznie na Wnioskodawcę.

Wniosek o dofinansowanie będzie złożony wyłącznie przez Wnioskodawcę.

Formalnie rzecz biorąc inwestycja jako przedsięwzięcie wspólne będzie zrealizowana bez przekazywania majątku Gminie przez Powiat.

Powiat O. przekaże środki finansowe na zasadach ustawy o finansach publicznych jako dotację, która będzie zaksięgowana po stronie dochodów Gminy.

Środki finansowe będą stanowiły udział własny Powiatu O. w przedmiotowej inwestycji. Przekazanie inwestycji nastąpi w formie protokołu przekazania. Wnioskodawca nie wystawi faktury VAT dla Powiatu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług w związku z realizacją w przyszłości projektu pn. „Budowa chodników oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 o na działkach o nr 64,65,67,68,145,146 karta mapy 2 obręb R." w ramach korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej „Odnowa i rozwój wsi" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013") będzie mógł zostać odliczony lub zwrócony podatnikowi w trybie przewidzianym przepisami o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego po spełnieniu przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, czyli w sytuacji, gdy towary i usługi nabyte w związku z realizacją inwestycji wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponieważ jednak zgodnie z art. 15 ust. 6 cyt. wyżej ustawy nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, to zasadnym w świetle art. 8 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym wykonując zadania z zakresu właściwości powiatu dotyczące dróg na podstawie porozumień, będzie zastosowanie przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca nie ma możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego, zawartego w cenie zakupionych towarów i usług budowlanych wykorzystywanych na realizację wymienionego projektu. Dlatego Wnioskodawca uznaje, że stanowi on koszt kwalifikowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie stwierdzić należy, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta). W myśl art. 33 ust. 1, wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy.

Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu.

Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma Gmina, nie zaś Urząd Gminy.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz.U. Nr 142 poz. 1020), urząd gminy nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne.

Urząd gminy jest więc aparatem pomocniczym organu wykonawczego, który nie posiada podmiotowości prawnej. Innymi słowy Urząd Gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej Gminy.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., ostatnia zmiana ustawa z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem od podatku.

Zgodnie z obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższe zwolnienie zostało również utrzymane w obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zgodnie z którym zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W świetle powyższego prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jednocześnie zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Natomiast stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy. Powyższe wynika wprost z przepisu art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1), (wcześniej art. 6 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) (Dz.U.UE.L.77.145.1)), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca na mocy zawartego z Powiatem O. porozumienia z dnia 20 września 2008r. stał się liderem zadania, które realizowane będzie w ramach projektu pn.: „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.”, a Powiat O. zobowiązał się do przekazania pomocy finansowej w związku z planowaną realizacją zadania na jego majątku.

W związku z faktem, iż Powiat O. z tytułu wykonania przez Gminę ww. projektu zobowiązał się do partycypowania w kosztach związanych z realizacją zadania na jego majątku (zobowiązał się bowiem do przekazania dofinansowania na rzecz Gminy), mamy do czynienia z ekwiwalentnością świadczenia Gminy na rzecz Powiatu. A zatem w związku z tym, iż projekt zostanie wykonany na majątku Powiatu O., który będzie uczestniczył w jego finansowaniu, nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca będzie liderem projektu, roboty związane z realizacją zadań w ramach ww. projektu będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez wykonawców na Gminę. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę cyt. przepisy uznać należy, iż Wnioskodawca w części dotyczącej inwestycji realizowanej na rzecz powiatu – będzie działał w przedmiotowej sprawie w imieniu własnym lecz na rachunek innego podmiotu, tj. Powiatu O..

A zatem koszty usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot (w niniejszej sprawie Powiat O.) niż podmiot obciążony (Gmina), przez świadczącego usługę (czyli wykonawców), Wnioskodawca będzie zobowiązany przenieść na faktycznego odbiorcę, tj. Powiat O..

Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje, w których koszty niektórych usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez świadczącego usługę, mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę, która to czynność, w przypadku udokumentowania jej fakturą VAT, nazywana jest „refakturowaniem”.

Przy czym nie można jednak uznać, że w przypadku braku tzw. „refaktury” lub innego dokumentu spełniającego taką funkcję, czynność „przenoszenia kosztów” nie nastąpiła.

Zatem, przy spełnieniu powyższych warunków, roboty remontowe i prace budowlano-montażowe winny być przedmiotem odsprzedaży dla powiatu O. w takiej części, w jakiej faktycznie dotyczą Powiatu przy zastosowaniu tej samej stawki co stawka, według której usługi zostały opodatkowane przez usługodawcę faktycznie świadczącego tę usługę.

Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt wystąpi zatem w charakterze zarówno otrzymującego usługę (od faktycznych wykonawców robót), jak i wyświadczającego usługę (na rzecz Powiatu O.).

Nadmienia się, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy obowiązani są wystawić fakturę stwierdzającą dokonanie sprzedaży. W przypadku, o którym mowa wyżej podatnik wystawia fakturę zwaną refakturą.

W związku z powyższym na mocy art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o podatku VAT Gmina będzie miała prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizacją projektu pn. „Budowa chodników dla pieszych oraz parkingów dla samochodów osobowych wzdłuż drogi powiatowej nr 1952 O na dz. o nr 64, 65, 67, 68, 145, 146 km2 obręb R.” w takiej części, w jakiej dotyczą one prac realizowanych na majątku powiatu. W pozostałej natomiast części Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia, bowiem jak wskazano we wniosku, powstałe parkingi będą służyły wszystkim mieszkańcom gminy nieodpłatnie i nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zauważyć ponadto należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Mogą one jedynie dokonać oceny czy podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług, w okolicznościach wskazanych przez samego podatnika, może zostać przez niego odliczony lub zwrócony w trybie przewidzianym przepisami o podatku od towarów i usług, co też w przedmiotowej sprawie tut. organ uczynił. Pojęcie kosztu kwalifikowanego należy rozumieć zgodnie z przepisami regulującymi zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji może być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.