Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-441/15/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-01
Teza: - brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup kompostowników oraz brak obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej lub wystawienia faktury VAT w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika oraz przejścia kompostownika na własność mieszkańca - obowiązek dokumentowania zwrotu części wartości kompostownika w związku z jego zniszczeniem lub w przypadku przekazania kompostownika bez zgody użyczającego osobie trzeciej
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; odpady (śmieci); opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 maja 2015 r. (data wpływu 2 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup kompostowników oraz braku obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej lub wystawienia faktury VAT w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika oraz przejścia kompostownika na własność mieszkańca – **jest prawidłowe**
*   obowiązku dokumentowania zwrotu części wartości kompostownika w związku z jego zniszczeniem lub w przypadku przekazania kompostownika bez zgody użyczającego osobie trzeciej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup kompostownika, braku obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej lub wystawienia faktury VAT w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika i przejścia kompostownika na własność mieszkańca oraz obowiązku dokumentowania zwrotu części wartości kompostownika w związku z jego zniszczeniem lub w przypadku przekazania go bez zgody użyczającego osobie trzeciej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina … (Wnioskodawca) zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.) jest zobowiązana do odbioru odpadów komunalnych od osób fizycznych oraz prawnych. Gmina zobowiązana jest także do ograniczenia do 35% całkowitej masy odpadów biodegradowalnych przekazywanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r.

Z tego tytułu mieszkańcy płacą opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Opłata ta nie jest objęta podatkiem VAT.

Z tych dochodów część mieszkańców otrzyma kompostowniki na odpady biodegradowalne. Przekazanie nastąpi na podstawie spisanej umowy bezpłatnego użyczenia na okres 48 miesięcy, po upływie której kompostownik stanie się ich własnością.

W przypadku zniszczenia kompostownika lub trwałego uszkodzenia uniemożliwiającego dalsze użytkowanie, powstałego z winy biorącego do używania, będzie on zobowiązany do zwrotu na rzecz użyczającego wartości kompostownika z dnia zawarcia umowy pomniejszonej o 1/48 wartości kompostownika za każdy miesiąc użytkowania.

Biorący do użytkowania zobowiązuje się do wykorzystania w celu kompostowania wytworzonych przez siebie odpadów zielonych oraz odpadów kuchennych ulegających biodegradacji wyłącznie na własnej nieruchomości zgodnie z instrukcją dołączoną do kompostownika.

W przypadku przekazania kompostownika bez zgody Użyczającego osobie trzeciej przed zakończeniem okresu użytkowania, użytkownik zostanie obciążony kosztami zakupu nowego kompostownika.

Użyczający zastrzega sobie prawo kontroli sposobu wykorzystania kompostownika w okresie trwania umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Gmina ma obowiązek zaewidencjonować na kasie fiskalnej lub wystawić fakturę VAT na mieszkańca w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika i czy w tym momencie Gmina może odliczyć podatek VAT od faktury zakupu?
2.  Czy Gmina ma obowiązek zaewidencjonować na kasie fiskalnej lub wystawić fakturę VAT na mieszkańca w momencie przejścia kompostownika na własność Biorącego?
3.  Czy w momencie zniszczenia kompostownika oraz zobowiązania Biorącego do zwrotu części wartości kompostownika należy zaewidencjonować uzyskane środki na kasie fiskalnej lub wystawić fakturę VAT?
4.  Czy w przypadku przekazania kompostownika bez zgody Użyczającego osobie trzeciej przed zakończeniem okresu użytkowania oraz obciążeniem Biorącego kosztami zakupu nowego kompostownika, należy taką wpłatę zaewidencjonować na kasie fiskalnej lub wystawić fakturę VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1, 2 Gmina nie ma obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej oraz wystawienia faktury VAT, a także możliwości odliczenia podatku VAT od faktury zakupu ponieważ jest to zadanie własne Gminy.

Ad. 3, 4 Gmina ma obowiązek zaewidencjonować wpłatę na kasie fiskalnej lub wystawić fakturę VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup kompostowników oraz braku obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej lub wystawienia faktury VAT w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika oraz przekazania kompostownika na własność mieszkańca – **jest prawidłowe**
*   obowiązku dokumentowania zwrotu części wartości kompostownika w związku z jego zniszczeniem lub przekazaniem go bez zgody Użyczającego osobie trzeciej – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z opisu sprawy wynika, że część mieszkańców otrzyma od Gminy kompostowniki na odpady biodegradowalne. Przekazanie nastąpi na podstawie spisanej umowy bezpłatnego użyczenia na okres 48 miesięcy, po upływie której kompostownik stanie się ich własnością.

W odniesieniu do opisanych działań Gminy należy wskazać, że zgodnie z unormowaniami zawartymi w przepisach, w pewnych ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenia, uznać należy za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług oraz odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, to wówczas takie świadczenie usług będzie nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Ponadto należy zwrócić uwagę na opinię Rzecznika Generalnego z dnia 23 października 2008 r. w sprawie C-371/07, który stwierdził, że: „(\`(...)\`) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a), jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku gdy kompleksowa dostawa winna być sklasyfikowana jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawę opodatkowania w odniesieniu do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi: „suma wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie usług” \[ art. 11 część A ust. 1 lit. c)\]. Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników” – vide pkt 40 opinii.

Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą podatnika powoduje, że nie występuje tym samym obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każe świadczenie niebędące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy w pierwszej kolejności należy zbadać czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku w celu przekazania kompostowników mieszkańcom na podstawie spisanej umowy bezpłatnego użyczenia.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zaznaczenia również wymaga, że decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia bowiem zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, jeżeli zaś towar (usługa) przeznaczone są do czynności zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT prawo do odliczenia w momencie zakupu nie przysługuje. Tym samym podatnik dokonując zakupu towarów czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do doliczenia lub niedających takiego prawa. Decyzja taka musi być podjęta od razu.

Mając na uwadze, że odpowiedniej alokacji zakupionych towarów i usług do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej, zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu), należy dokonać w momencie zakupu, to w opisanej sytuacji nabywane kompostowniki, będące w pierwszej kolejności przedmiotem umowy użyczenia, a w następnej nieodpłatnego przekazania nie miały służyć – w chwili ich nabycia – czynnościom generującym podatek należny.

Tym samym skoro nabyte kompostowniki, nie posłużą czynnościom opodatkowanym, to w świetle powołanego art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków. Jeszcze raz podkreślić należy, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie prawo do odliczenia podatku naliczanego nie jest przywilejem podatkowym, ale elementem konstrukcyjnym podatku od towarów i usług.

Podsumowując, z uwagi na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia kompostowników, czynność ich bezpłatnego użyczenia mieszkańcom nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu do przekazani na własność mieszkańcom kompostowników po upływie 48 miesięcy ich bezpłatnego użytkowania, należy wskazać, że na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z przepisów wynika, że nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określony w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli natomiast wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Spełnienie zatem którejkolwiek z powyżej wskazanych przesłanek pozwala na nieopodatkowywanie nieodpłatnych wydań towarów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, gdy żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania.

Nieodpłatne przekazanie towarów, które nie wypełnia definicji prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy, traktowane jest jak dostawa towarów i rodzi konieczność opodatkowania podatkiem VAT.

Jak wykazano powyżej, Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia kompostowników. Tym samym, skoro od nabycia przekazywanych nieodpłatnie kompostowników Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku to przekazanie to nie spełni przesłanek zawartych w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy i nie może być uznane za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Również, wpłaty otrzymane przez Gminę, związane ze zniszczeniem kompostownika lub przekazania go bez zgody użyczającego osobie trzeciej nie stanowią zapłaty za świadczenie usługi wykonywanej przez Gminę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymanie przez Gminę zwrotu części bądź całości wartości kompostownika, nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony Gminy. Kwoty te mają na celu wyrównanie szkody wyrządzonej Gminie w związku z faktem, że mieszkaniec nie wywiązał się z umowy. Gmina nie osiąga korzyści z tyt. otrzymania od mieszkańca ww. kwot, gdyż w opisanej sytuacji stanowią one jedynie część zwrotu kosztów jakie Gmina poniosła w związku z gospodarowaniem odpadami na terenie Gminy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Przepis ten wskazuje, że fakturę wystawia sprzedawca, będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Natomiast obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy o VAT.

Zgodnie z regulacjami art. 111 ust. 1 ww. ustawy podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W związku z tym, skoro w opisanej sytuacji Gmina nie dokonuje żadnej sprzedaży, to ani w momencie podpisania umowy użyczenia, ani w momencie przejścia kompostownika na własność mieszkańca nie ma obowiązku wystawiania faktur VAT oraz ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej. Gmina nie ma również obowiązku ewidencjonowania lub wystawiania faktur VAT z tytułu wpłat otrzymanych od mieszkańców, a stanowiących zwrot wartości części lub całości kompostownika.

W konsekwencji stanowisko Gminy w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup kompostownika oraz braku obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej oraz wystawienia faktury VAT w momencie podpisania umowy bezpłatnego użyczenia kompostownika oraz przejścia kompostownika na własność mieszkańca – jest prawidłowe
*   obowiązku dokumentowania zwrotu części wartości kompostownika w związku z jego zniszczeniem lub w przypadku przekazania kompostownika bez zgody użyczającego osobie trzeciej – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.