Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.33.2021.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-31
Teza: Prawo do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: biżuteria; podatnik-podatnik czynny; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 21 stycznia 2021 r. (data wpływu 22 stycznia 2021 r.) uzupełnionym pismem z 12 marca 2021 r. (data wpływu 17 marca 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z 4 marca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.33.2021.1.KF (doręczone Stronie 8 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 12 marca 2021 r. (data wpływu 17 marca 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 4 marca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.33.2021.1.KF (doręczonym 8 marca 2021 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej (działalność gospodarcza założona w 2020 roku) Wnioskodawczyni prowadzi odsprzedaż (sprzedaż detaliczną) biżuterii ze stali 316L platerowanej (pokrytej) złotem. Przeważający rodzaj działalności to 47.91.Z. sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Od początku działalności Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. W hurtowni Wnioskodawczyni kupuje gotową fabrycznie sztuczną biżuterię do odsprzedaży, nie wprowadza w niej żadnych modyfikacji, sprzedaje ją w takiej postaci w jakiej ją zakupuje. Biżuteria jest sklasyfikowana kodem PKWiU z 2008 roku 32.13.

Biżuteria ze stali 316L, którą odsprzedaje Wnioskodawczyni nie zawiera żadnych kamieni ani metali szlachetnych (takich jak złoto, srebro, platyna) jedynie sztuczne cyrkonie w różnych kolorach, przezroczyste lub barwione szklane fasetowane (szlifowane) koraliki czy sztuczną masę perłową. Biżuteria 316L zwana biżuterią nierdzewną lub biżuterią ze stali chirurgicznej w swoim składzie chemicznym nie zawiera metali szlachetnych. Skład chemiczny tej stali jest uregulowany normami. Stal 316L jest stopem żelaza, chromu i niklu oraz innych pierwiastków takich jak Molibden, Mangan czy Siarka o ich mniejszej zawartości procentowej.

Wnioskodawczyni sprzedaje biżuterię pod następującymi nazwami:

1.  Kolczyki,
2.  Celebrytka,
3.  Naszyjnik,
4.  Łańcuszek,
5.  Przywieszka,
6.  Bransoletka,
7.  Pierścionek,
8.  Komplet biżuterii.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:

*   nie będzie sprzedawać towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), stanowiącym listę towarów, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy;

*   nie będą wykonywane czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz.106 z późn. zm.);

*   wartość sprzedaży w 2020 roku nie przekroczyła, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej kwoty 200.000 zł;

*   sprzedawane wyroby biżuteryjne zaliczane są do kodu CN nr 7117 19 00. Potwierdzają to dokumenty zakupu towarów;

*   Wnioskodawczyni prowadzi odsprzedaż (sprzedaż detaliczną) biżuterii ze stali 316L, która w swoim składzie nie zawiera metali szlachetnych. Biżuteria jest sklasyfikowana kodem PKWIU 32.13.10 Biżuteria sztuczna i inne wyroby, który jest odpowiednikiem kodu CN 7117 19 00. Biżuteria jest pokryta mieszanką metali nieszlachetnych i kombinacją złotego proszku imitującego kolor złota.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy ze względu na skład sprzedawanej biżuterii niezawierającej metali szlachetnych Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Wyroby jubilerskie wykonane z metali nieszlachetnych (stal 316L) pokrywanych metalami szlachetnymi sklasyfikowane PKWiU z 2008 r. o symbolu 32.13 (obejmującym biżuterię sztuczną i podobne wyroby) nie należą do towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy o VAT. Wnioskodawczyni uważa, że dokonywanie ich dostaw nie wyłączy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pod pojęciem sprzedaży – na mocy art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu,
    6.  następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
        *   preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
        *   komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
        *   urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
        *   maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
    7.  hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
        *   pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
        *   motocykli (PKWiU ex 45.4);
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie,
    4.  ściągania długów, w tym factoringu;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Należy zauważyć, że w załączniku nr 12 do ustawy określona jest lista towarów, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9.

W poz. 1 tego załącznika wymienione zostały:

*   kod CN 7113 - Artykuły biżuteryjne i ich części, z metalu szlachetnego lub platerowanego metalem szlachetnym;

*   kod CN ex 7114 - Artykuły jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części, z metalu szlachetnego lub metalu platerowanego metalem szlachetnym – z wyłączeniem:
    1.  dewocjonaliów wykonanych z metali innych niż szlachetne,
    2.  wyrobów kultu religijnego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Od 3 listopada 2020 roku prowadzi działalność gospodarczą zajmującą się odsprzedażą biżuterii ze stali 316L. Przeważający rodzaj działalności to 47.91.Z. Wnioskodawczyni kupuje w hurtowni gotową fabrycznie sztuczną biżuterię do odsprzedaży, nie wprowadza w niej żadnych modyfikacji, sprzedaje ją w takiej postaci w jakiej ją zakupuje. Biżuteria nie zawiera żadnych kamieni ani metali szlachetnych (takich jak złoto, srebro, platyna) jedynie sztuczne cyrkonie w różnych kolorach, przezroczyste lub barwione szklane fasetowane (szlifowane) koraliki czy sztuczną masę perłową, pokryta jest mieszanką metali nieszlachetnych i kombinacją złotego proszku imitującego kolor złota. Biżuteria jest sklasyfikowana kodem PKWiU 32.13.10. - biżuteria sztuczna i inne wyroby, który jest odpowiednikiem kodu CN 7117 19 00. Wnioskodawczyni nie będzie sprzedawać towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy oraz nie będą wykonywane czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Wartość sprzedaży w 2020 roku nie przekroczyła, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej kwoty 200.000 zł.

Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy ze względu na skład sprzedawanej biżuterii niezawierającej metali szlachetnych może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Jak wynika z wniosku, od początku prowadzenia działalności, tj. od 3 listopada 2020 roku Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako podatnik VAT niekorzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, jednakże w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz nie dokonuje dostawy towarów określonych w załączniku nr 12 do ustawy. Zatem uznać należy, że Wnioskodawczyni ponownie może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nie będzie wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, nie będzie dokonywała dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy a przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym 2021 nie przekroczy 200.000 zł, jak również sprzedaż nie przekroczy w latach następnych kwoty 200.000 zł, przy uwzględnieniu warunków wynikających z ww. art. 113 ust. 11 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zatem w świetle przedstawionej sytuacji, Wnioskodawczyni ponownie może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy po spełnieniu ww. warunków, jednakże nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym zarejestrowała się jako podatnik VAT czynny, tj. najwcześniej od stycznia 2022 roku. W momencie, gdy w obecnym roku wartość sprzedaży przekroczy kwotę 200.000 zł lub w latach następnych przekroczy 200.000 zł lub też gdy Wnioskodawczyni zacznie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy lub będzie sprzedawać towary wymienione w załączniku nr 12 do ustawy, nie będzie mogła korzystać z omawianego zwolnienia podmiotowego.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.