Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.683.2025.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu
lokali mieszkalnych, które są nabywane w celu zapewnienia
zakwaterowania pracownikom tymczasowym.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odpłatność
podatek-podatek naliczony
pracownik
usługi
wynagrodzenia
wynajem
zakwaterowanie
świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na
rzecz
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa
    do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są
    nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom tymczasowym.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest agencją pracy tymczasowej wpisaną do
    Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia pod numerem (...), specjalizującą się w rekrutacji
    pracowników z zagranicy. Agencja jest spółką kapitałową z siedzibą w (...), podlegającą
    obowiązkowi podatkowemu na terytorium kraju oraz zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zasady funkcjonowania agencji zatrudnienia regulowane są przepisami ustawy z dnia 20
    marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620 ze zm.).
    W świetle art. 305 ust. 1 ww. ustawy: „Agencjami zatrudnienia są podmioty wpisane do
    rejestru agencji zatrudnienia, świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy oraz pracy
    tymczasowej”.
    Zgodnie z art. 305 ust. 2 tejże ustawy: „Prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie:
    1) pośrednictwa pracy, które obejmuje usługi wskazane w art. 81 ust. 2 oraz:
      a) kierowanie osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, o którym
        mowa w art. 338 ust. 1,
      b) kierowanie cudzoziemców do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej do
        podmiotów prowadzących działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o
        którym mowa w art. 337,
      c) gromadzenie i udostępnianie informacji o wolnych i poszukiwanych miejscach pracy
        za pośrednictwem systemów teleinformatycznych,
    2) pracy tymczasowej, polegającej na zatrudnianiu pracowników i kierowaniu tych
      pracowników oraz osób niebędących pracownikami do wykonywania pracy
      tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach
      określonych w przepisach o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
    - jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
    przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru agencji zatrudnienia”.
    Realizowane przez Wnioskodawcę działania należy rozpatrywać jako kompleksową usługę
    pracy tymczasowej. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się
    rekrutowaniem pracowników i kierowaniem ich do przyszłych pracodawców, rozliczaniem

    wynagrodzeń, przygotowaniem pracowników do realizacji konkretnych zleceń oraz
    zapewnieniem infrastruktury niezbędnej do wykonania tych zleceń. Agencja deleguje
    swoich pracowników do pracy tymczasowej u pracodawców użytkowników, których
    zakłady mogą być zlokalizowane w różnych częściach Polski, często na obrzeżach miast
    lub w mniejszych miejscowościach. W związku z obecną sytuacją na rynku pracy, agencje
    pracy są zobligowane do poszukiwania pracowników również poza granicami kraju, aby
    utrzymać ich ilość na poziomie odpowiadającym zapotrzebowaniu pracodawców,
    zapewniając tym samym ciągłość świadczenia usług. Pracownikami tymczasowymi
    zatrudnionymi przez Agencję są zarówno obywatele Polski, jak i cudzoziemcy, głównie
    pochodzący z krajów spoza Unii Europejskiej. Aby umożliwić podjęcie pracy na rzecz
    Wnioskodawcy pracownikom zagranicznym, wymogi rynku nakładają na Wnioskodawcę
    konieczność zapewnienia odpowiedniego zaplecza socjalnego, które umożliwi im pobyt w
    miejscu wykonywania obowiązków. Biorąc pod uwagę, że obcokrajowcy nie posiadają
    stałego miejsca zamieszkania ani zaplecza materialnego i mieszkaniowego w Polsce,
    Agencja zapewnia im zakwaterowanie. W tym celu zawiera umowy najmu lokali
    mieszkalnych lub korzysta z usług zakwaterowania w hotelach pracowniczych lub
    podobnych obiektach, oferowanych przez podmioty zewnętrzne. Zapewnienie
    zakwaterowania jest czynnością niezbędną dla działalności APT, ponieważ bez tego
    obcokrajowcy nie byliby skłonni do podjęcia współpracy ze względu na trudności związane
    z samodzielnym zorganizowaniem zakwaterowania (wynikające m.in. ze zwiększonych
    kosztów i bariery językowej). Podkreślenia wymaga więc, że zakwaterowanie zapewniane
    przez Agencję nie służy przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb życiowych pracowników,
    lecz jest bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą pracodawcy i realizacją
    zawartych umów. W przypadku niezapewnienia takiego zakwaterowania, pracownicy
    prawdopodobnie nie wybraliby właśnie Agencji jako pracodawcy, co skutkowałoby
    niepodjęciem pracy przez potencjalnych kandydatów. Zapewnienie miejsc
    zakwaterowania stanowi niezbędny element w przyciąganiu i zatrudnianiu pracowników w
    regionach, gdzie ich obecność jest konieczna do realizacji kontraktów. Podstawowym
    zadaniem Agencji w ramach realizacji usług dla jej kontrahentów jest kompleksowe
    przygotowanie pracowników do pracy u kontrahenta oraz zapewnienie niezakłóconego
    świadczenia tej pracy. Kontrahenci Wnioskodawcy oczekują pełnego zakresu usług,
    obejmującego nie tylko zatrudnienie określonej liczby pracowników, ale także realizację
    wszystkich czynności związanych z udostępnieniem tych pracowników do świadczenia
    pracy w określonym miejscu oraz w określonym czasie. W ramach realizacji umów z
    kontrahentami, których zapisy odzwierciedlają standardową praktykę w branży APT,
    Spółka zobowiązana jest do zapewnienia określonej infrastruktury umożliwiającej
    efektywną realizację kontraktów na rzecz kontrahentów. W związku z tym, aby
    zagwarantować skuteczne wykonanie usług, Agencja organizuje zakwaterowanie
    pracowników tymczasowych w możliwie bliskiej odległości od wyznaczonego miejsca
    pracy. Takie działanie wynika ze względów logistycznych i ma na celu zapewnienie
    niezakłóconego stawiennictwa pracowników w zakładach pracy kontrahentów, co ułatwia
    Wnioskodawcy zarządzanie siłą roboczą przy realizacji zleceń zgodnie z potrzebami
    kontrahentów.
    Usługi agencji pracy tymczasowej świadczone na rzecz kontrahentów Wnioskodawcy są
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Koszty zakwaterowania pracowników
    ponoszone przez Wnioskodawcę są ściśle związane ze świadczeniem usług w zakresie
    pracy tymczasowej. Stanowią one kluczowy i niezbędny element efektywnej realizacji
    zleceń przez Agencję, zapewniając dostępność pracowników w określonym miejscu oraz
    czasie.
    Spółka udostępnia pracownikom tymczasowym zakwaterowanie w wynajmowanych przez
    siebie lokalach mieszkalnych. Złożony wniosek dotyczy przypadków, w których to Spółka
    bezpośrednio (we własnym imieniu) jest stroną umów wynajmu lokali mieszkalnych lub
    usług zakwaterowania w innych obiektach (pisemnych lub ustnych), nabywając te usługi
    na potrzeby swojej działalności gospodarczej.

    W przypadku lokali mieszkalnych Spółka zawiera długoterminowe umowy najmu z
    podmiotami zewnętrznymi, na mocy których do dyspozycji Spółki oddawane są lokale
    mieszkalne wraz z wyposażeniem. W zamian za udostępnienie mieszkania Spółka uiszcza
    czynsz najmu na rzecz wynajmujących. Mieszkania te są udostępniane pracownikom
    tymczasowym na okres wykonywania pracy. Wnioskodawca zapewnia pracownikom
    tymczasowym zakwaterowanie nie pobierając za to wynagrodzenia od pracowników, jak i
    bezpośrednio nie obciążając tym kosztem pracodawców –użytkowników. Innymi słowy,
    Agencja nie refakturuje kosztu nabytych usług w zakresie zakwaterowania na rzecz
    pracodawców – użytkowników w sposób bezpośredni na podstawie odrębnych faktur.
    Należy jednakże podkreślić, że koszt zakupu tych usług ponoszony przez Wnioskodawcę
    jest uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia Spółki za świadczenie usług agencji pracy,
    które Spółka otrzymuje od swoich kontrahentów (pracodawców – użytkowników).
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest więc odzwierciedleniem całości poniesionych kosztów
    (w tym kosztów zakwaterowania), powiększonych o odpowiednią marżę. Ostatecznie
    ciężar ekonomiczny nabywanych usług związanych z zakwaterowaniem pracowników
    tymczasowych spoczywa więc na pracodawcy –użytkowniku, ponieważ koszty usług
    zakwaterowania jako element składowy usługi w zakresie pracy tymczasowej są wliczone
    w wynagrodzenie Wnioskodawcy, podobnie jak wszystkie inne koszty związane z
    zatrudnianiem pracowników.
    Z daleko idącej ostrożności Wnioskodawca wskazuje, że nie jest usługodawcą usług
    wskazanych w złożonym wniosku, a kontrahenci nie podają kodów PKWiU na fakturach
    VAT. Niemniej jednak, na podstawie analizy warunków świadczenia usług poprzez
    analogię do wydawanych wiążących informacji stawkowych, Wnioskodawca przyjmuje, że
    w przedstawionym stanie faktycznym nabywane przez niego usługi sklasyfikowane są
    według następujących kodów PKWiU:
    · 68.20.11.0 – wynajem i obsługa nieruchomości mieszkalnych własnych lub
      dzierżawionych;
    · 68.20.12.0 – wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi
      lub dzierżawionymi;
    · 55.90.19.0 – pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej
      niesklasyfikowane.
    Głównie są to usługi wynajmu nieruchomości w lokalach mieszkalnych i niemieszkalnych
    (w tym świadczone przez osoby prywatne).
    Wnioskodawca wskazuje, że w większości przypadków są zawierane pisemne umowy
    dotyczące świadczenia usług objętych złożonym wnioskiem. Usługi te są różnorodne,
    jednak ich wspólnym celem jest zawsze zapewnienie zakwaterowania dla pracowników na
    czas realizacji kontraktów (zaspokojenie podstawowych potrzeb mieszkaniowych tych
    osób). Najczęściej zawierane są umowy na czas określony, trwające powyżej jednego
    miesiąca, jednak zdarza się, że Wnioskodawca podpisuje również umowy na czas
    nieokreślony.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są
    nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom tymczasowym
    zatrudnionym przez Wnioskodawcę w związku z realizowaniem kontraktów
    Wnioskodawcy na rzecz pracodawców – użytkowników?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    nabywanych usług najmu lokali mieszkalnych, które zostały nieodpłatnie udostępnione
    pracownikom tymczasowym przez podmiot będący agencją pracy tymczasowej.
    Podstawowe zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)
    – zwanej dalej „ustawą”: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Artykuł 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
    · odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
    · towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Artykuł 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Artykuł 88 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych, z wyjątkiem
    usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
    podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Artykuł 8 ust. 2a ustawy: W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na
    rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
    otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Artykuł 88 ust. 3a pkt 2 ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego
    oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w
    przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
    zwolniona od podatku.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Artykuł 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Artykuł 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością
    gospodarczą opodatkowaną – generującą podatek VAT należny. Jednakże ustawodawca
    nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie
    podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może
    mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy, bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością
    podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć
    musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a
    powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
    podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się
    bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem w podatku od towarów i
    usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta
    wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż
    nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby
    działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją
    podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-
    prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi integralną część systemu VAT. Nie jest
    to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność
    wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot
    podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.
    Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony
    (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.
    Jak zostało wskazane Wnioskodawca posiada wpis w Rejestrze Podmiotów Prowadzących
    Agencję Zatrudnienia. Realizowane przez Wnioskodawcę działania należy rozpatrywać
    jako kompleksową usługę pracy tymczasowej. W ramach prowadzonej działalności
    Wnioskodawca zajmuje się rekrutowaniem pracowników i kierowaniem ich do przyszłych
    pracodawców, rozliczaniem wynagrodzeń, przygotowaniem pracowników do realizacji
    konkretnych zleceń oraz zapewnieniem infrastruktury niezbędnej do wykonania tych
    zleceń. Pracownicy są delegowani do pracy tymczasowej u pracodawców użytkowników,
    których zakłady mogą być zlokalizowane w różnych częściach Polski, często na obrzeżach
    miast lub w mniejszych miejscowościach. Zapewnienie zakwaterowania jest czynnością
    niezbędną dla działalności Wnioskodawcy, ponieważ bez tego obcokrajowcy nie byliby

    skłonni do podjęcia współpracy ze względu na trudności związane z samodzielnym
    zorganizowaniem zakwaterowania (wynikające m.in. ze zwiększonych kosztów i bariery
    językowej). Kontrahenci Wnioskodawcy oczekują pełnego zakresu usług, obejmującego nie
    tylko zatrudnienie określonej liczby pracowników, ale także realizację wszystkich czynności
    związanych z udostępnieniem tych pracowników do świadczenia pracy w określonym
    miejscu oraz w określonym czasie. W ramach realizacji umów z kontrahentami,
    Wnioskodawca jest zobowiązany do zapewnienia określonej infrastruktury umożliwiającej
    efektywną realizację kontraktów na rzecz kontrahentów. W związku z tym, aby
    zagwarantować skuteczne wykonanie usług, Wnioskodawca organizuje zakwaterowanie
    pracowników tymczasowych w możliwie bliskiej odległości od wyznaczonego miejsca
    pracy. Usługi agencji pracy tymczasowej świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz
    kontrahentów są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Koszty zakwaterowania
    pracowników ponoszone przez Wnioskodawcę są ściśle związane ze świadczeniem usług
    w zakresie pracy tymczasowej. Stanowią one kluczowy i niezbędny element efektywnej
    realizacji zleceń przez Wnioskodawcę, zapewniając dostępność pracowników w
    określonym miejscu oraz czasie.
    Wnioskodawca udostępnia pracownikom tymczasowym zakwaterowanie w
    wynajmowanych przez siebie lokalach mieszkalnych. Głównie są to usługi wynajmu
    nieruchomości w lokalach mieszkalnych i niemieszkalnych (w tym świadczone przez osoby
    prywatne).
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą przypadków, w których bezpośrednio (we własnym
    imieniu) jest stroną umów wynajmu lokali mieszkalnych lub usług zakwaterowania w
    innych obiektach, nabywając te usługi na potrzeby swojej działalności gospodarczej.
    W przypadku lokali mieszkalnych Wnioskodawca zawiera długoterminowe umowy najmu z
    podmiotami zewnętrznymi, na mocy których do dyspozycji Wnioskodawcy oddawane są
    lokale mieszkalne wraz z wyposażeniem. W zamian za udostępnienie mieszkania
    Wnioskodawca płaci czynsz najmu na rzecz wynajmujących. Mieszkania te są
    udostępniane pracownikom tymczasowym na okres wykonywania pracy. Wnioskodawca
    zapewnia pracownikom tymczasowym zakwaterowanie nie pobierając za to
    wynagrodzenia od pracowników, jak i bezpośrednio nie obciążając tym kosztem
    pracodawców – użytkowników. Oznacza to, że Wnioskodawca nie refakturuje kosztu
    nabytych usług w zakresie zakwaterowania na rzecz pracodawców – użytkowników w
    sposób bezpośredni na podstawie odrębnych faktur. Koszt zakupu tych usług ponoszony
    przez Wnioskodawcę jest jednak uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia Spółki za
    świadczenie usług agencji pracy, które Wnioskodawca otrzymuje od swoich kontrahentów
    (pracodawców – użytkowników). Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest więc
    odzwierciedleniem całości poniesionych kosztów (w tym kosztów zakwaterowania),
    powiększonych o odpowiednią marżę.
    W zakresie usług zakwaterowania (najczęściej zawierane są umowy na czas określony,
    trwające powyżej jednego miesiąca, jednak zdarzają się także umowy na czas
    nieokreślony). Usługi zakwaterowania są ściśle związane z prawidłowym wykonaniem
    przez Wnioskodawcę umowy z kontrahentami (pracodawcami – użytkownikami) w
    zakresie usług agencji pracy tymczasowej, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem uwzględniając specyfikę działalności agencji pracy tymczasowej, zapewnienie
    zakwaterowania pracownikom tymczasowym powinno być traktowane jako element
    realizacji umów zawartych z pracodawcami – użytkownikami. Celem tych umów jest
    dostarczenie pracowników do określonego miejsca i w ustalonym czasie za
    wynagrodzeniem. Umowy te generują obrót Wnioskodawcy opodatkowany, co stanowi
    argument za istnieniem prawa do odliczenia VAT od nabywanych usług z uwagi na
    wystąpienie bezpośredniego związku ponoszonych wydatków z konkretnymi czynnościami
    opodatkowanymi VAT. Wydatki te wiążą się również z działalnością Wnioskodawcy w
    sposób pośredni, ponieważ koszty związane z zakwaterowaniem pracowników
    tymczasowych są kluczowe dla prawidłowego świadczenia usług w zakresie udostępniania

    pracowników tymczasowych. Bez zapewnienia zakwaterowania, w szczególności
    pracownikom zagranicznym, Spółka nie mogłaby sprostać powszechnym standardom
    rynkowym, co prowadziłoby do braku zgłoszeń na zamieszczane oferty pracy i w praktyce
    uniemożliwiłoby jej uzyskiwanie obrotu opodatkowanego VAT z tytułu usług agencji pracy
    tymczasowej. Usługi zakwaterowania, które Wnioskodawca nabywa dla pracowników
    świadczących pracę na rzecz Państwa pracodawców – użytkowników są zatem związane z
    wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi.
    Mając zatem na uwadze powyższe, w analizowanej sprawie w zakresie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup usług zakwaterowania
    pracowników tymczasowych, Wnioskodawca spełnia warunki, o których mowa w art. 86
    ust. 1 ustawy, ponieważ Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług oraz wydatki, które Wnioskodawca ponosi na zakup usług
    zakwaterowania pracowników związane są z czynnościami Wnioskodawcy
    opodatkowanymi w zakresie sprzedaży usług agencji pracy tymczasowej. Zatem skoro
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz usługi
    zakwaterowania są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z prawidłowo
    wystawionych faktur dokumentujących wymienione we wniosku usługi zakwaterowania,
    tj. usług najmu lokali mieszkalnych lub podobnych obiektach, które służą świadczeniu
    przez Wnioskodawcę usług agencji pracy tymczasowej.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia
    VAT od ww. wydatków, a ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o VAT
    nie będzie miało zastosowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych, z wyjątkiem usług noclegowych
      nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na
      podstawie art. 8 ust. 2a.
    W myśl art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96
      , z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zatem dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.
    Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi
    muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością
    podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

    Należy również zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że
    z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem w podatku od
    towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku zatem należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być
    zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Są Państwo agencją pracy tymczasowej (wpis do Krajowego Rejestru Agencji
      Zatrudnienia pod numerem (...)), specjalizującą się w rekrutacji pracowników z
      zagranicy.
    · Są Państwo jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    · W ramach prowadzonej działalności zajmują się Państwo: rekrutowaniem pracowników i
      kierowaniem ich do przyszłych pracodawców, rozliczaniem wynagrodzeń,
      przygotowaniem pracowników do realizacji konkretnych zleceń oraz zapewnieniem
      infrastruktury niezbędnej do wykonania tych zleceń. Delegują Państwo swoich
      pracowników do pracy tymczasowej u pracodawców – użytkowników, których zakłady
      mogą być zlokalizowane w różnych częściach Polski, często na obrzeżach miast lub w
      mniejszych miejscowościach. Pracownikami tymczasowymi zatrudnionymi przez
      Państwa są zarówno obywatele Polski, jak i cudzoziemcy, głównie pochodzący z krajów

      spoza Unii Europejskiej. Aby umożliwić podjęcie pracy pracownikom zagranicznym na
      Państwa rzecz, wymogi rynku nakładają na Państwa konieczność zapewnienia
      odpowiedniego zaplecza socjalnego, które umożliwi im pobyt w miejscu wykonywania
      obowiązków. Z uwagi na to, że obcokrajowcy nie posiadają stałego miejsca
      zamieszkania ani zaplecza materialnego i mieszkaniowego w Polsce, zapewniają im
      Państwo zakwaterowanie. W tym celu zawierają Państwo umowy najmu lokali
      mieszkalnych lub korzystają z usług zakwaterowania w hotelach pracowniczych lub
      podobnych obiektach, oferowanych przez podmioty zewnętrzne.
    · Zapewnienie zakwaterowania jest czynnością niezbędną dla działalności Państwa
      Agencji, ponieważ bez tego obcokrajowcy nie byliby skłonni do podjęcia współpracy ze
      względu na trudności związane z samodzielnym zorganizowaniem zakwaterowania
      (wynikające m.in. ze zwiększonych kosztów i bariery językowej). Zakwaterowanie
      zapewniane przez Państwa Agencję nie służy przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb
      życiowych pracowników, lecz jest bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą
      pracodawcy i realizacją zawartych umów.
    · Podstawowym zadaniem Państwa Agencji w ramach realizacji usług dla kontrahentów
      jest kompleksowe przygotowanie pracowników do pracy u kontrahenta oraz
      zapewnienie niezakłóconego świadczenia tej pracy. Państwa kontrahenci oczekują
      pełnego zakresu usług, obejmującego nie tylko zatrudnienie określonej liczby
      pracowników, ale także realizację wszystkich czynności związanych z udostępnieniem
      tych pracowników do świadczenia pracy w określonym miejscu oraz w określonym
      czasie. W ramach realizacji umów z kontrahentami, których zapisy odzwierciedlają
      standardową praktykę w branży APT, są Państwo zobowiązani do zapewnienia
      określonej infrastruktury umożliwiającej efektywną realizację kontraktów na rzecz
      kontrahentów.
    · Realizowane przez Państwa działania należy rozpatrywać jako kompleksową usługę pracy
      tymczasowej.
    · Usługi agencji pracy tymczasowej świadczone przez Państwa na rzecz kontrahentów są
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Koszty zakwaterowania pracowników
      ponoszone przez Państwa są ściśle związane ze świadczeniem usług w zakresie pracy
      tymczasowej. Stanowią one kluczowy i niezbędny element efektywnej realizacji zleceń
      przez Państwa Agencję, zapewniając dostępność pracowników w określonym miejscu
      oraz czasie.
    · Udostępniają Państwo pracownikom tymczasowym zakwaterowanie w wynajmowanych
      przez siebie lokalach mieszkalnych. To Państwa Spółka bezpośrednio (we własnym
      imieniu) jest stroną umów wynajmu lokali mieszkalnych, nabywając te usługi na
      potrzeby swojej działalności gospodarczej. W przypadku lokali mieszkalnych zawierają
      Państwo długoterminowe umowy najmu z podmiotami zewnętrznymi, na mocy
      których do Państwa dyspozycji oddawane są lokale mieszkalne wraz z wyposażeniem.
      W zamian za udostępnienie mieszkania Państwa Spółka uiszcza czynsz najmu na rzecz
      wynajmujących. Mieszkania te są udostępniane pracownikom tymczasowym na okres
      wykonywania pracy.
    · Zapewniają Państwo pracownikom tymczasowym zakwaterowanie nie pobierając za to
      wynagrodzenia od pracowników, jak i bezpośrednio nie obciążając tym kosztem
      pracodawców – użytkowników.
    · Państwa Agencja nie refakturuje kosztu nabytych usług w zakresie zakwaterowania na
      rzecz pracodawców – użytkowników w sposób bezpośredni na podstawie odrębnych
      faktur.
    · Koszt zakupu ww. usług ponoszony przez Państwa jest uwzględniany w kalkulacji
      wynagrodzenia Państwa Spółki za świadczenie usług agencji pracy, które Państwa
      Spółka otrzymuje od swoich kontrahentów (pracodawców – użytkowników). Państwa
      wynagrodzenie jest więc odzwierciedleniem całości poniesionych kosztów (w tym

      kosztów zakwaterowania), powiększonych o odpowiednią marżę. Ostatecznie ciężar
      ekonomiczny nabywanych usług związanych z zakwaterowaniem pracowników
      tymczasowych spoczywa więc na pracodawcy –użytkowniku, ponieważ koszty usług
      zakwaterowania jako element składowy usługi w zakresie pracy tymczasowej są
      wliczone w Państwa wynagrodzenie, podobnie jak wszystkie inne koszty związane z
      zatrudnianiem pracowników.
    Państwa wątpliwości dotyczą natomiast prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    usług najmu lokali mieszkalnych, które są nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania
    pracownikom tymczasowym zatrudnionym przez Państwa w związku z realizowaniem
    kontraktów na rzecz pracodawców – użytkowników.
    Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma
    zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.
    Przy czym – jak już nadmieniono – związek ten może mieć charakter bezpośredni lub
    pośredni.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu
    przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez
    podmiot obrotu.
    Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z
    konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź
    nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest
    wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności
    podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Odpowiadając na Państwa pytanie należy przeanalizować, czy pomiędzy wydatkami
    dotyczącymi najmu lokali mieszkalnych w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom
    tymczasowym zatrudnionym przez Państwa w związku z realizowaniem kontraktów na
    rzecz pracodawców – użytkowników a opodatkowaną działalnością Państwa Spółki istnieje
    bezpośredni lub pośredni związek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego.
    Jak Państwo wskazali są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Koszty najmu lokali mieszkalnych są związane ze świadczeniem usług w
    zakresie pracy tymczasowej na rzecz Państwa kontrahentów. Koszt zakupu tych usług jest
    uwzględniany w kalkulacji Państwa wynagrodzenia za świadczenie usług w zakresie pracy
    tymczasowej, które otrzymują Państwo od swoich kontrahentów (pracodawców –
    użytkowników). Państwa wynagrodzenie jest odzwierciedleniem całości poniesionych
    kosztów (w tym kosztów zakwaterowania), powiększonych o odpowiednią marżę. Usługi
    agencji pracy tymczasowej świadczone przez Państwa na rzecz kontrahentów są
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Przedstawione przez Państwa okoliczności wskazują więc, że w opisanej sytuacji
    występuje związek między nabyciem usług najmu lokali mieszkalnych a prowadzoną przez
    Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, gdyż – jak Państwo
    zaznaczyli – zakup usług najmu lokali mieszkalnych dla zatrudnionych przez Państwa
    pracowników tymczasowych jest uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia Spółki za

    świadczenie usług agencji pracy, które Spółka otrzymuje od swoich kontrahentów.
    Wszystkie elementy świadczenia dążą do jednego celu jakim jest udostępnienie
    pracowników w określonym miejscu i czasie.
    Wobec tego w analizowanej sprawie spełniają Państwo warunki, o których mowa w art. 86
    ust. 1 ustawy, ponieważ są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług oraz wydatki, które ponoszą Państwo na zakup usług najmu lokali
    mieszkalnych związane są z Państwa czynnościami opodatkowanymi, tj. świadczeniem
    usług w zakresie pracy tymczasowej.
    Podsumowując stwierdzam, że w sytuacji gdy Spółka, będąca zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, nabywa usługi najmu lokali mieszkalnych w celu
    zapewnienia zakwaterowania pracownikom tymczasowym zatrudnionym przez Spółkę w
    związku z realizowaniem kontraktów na rzecz swoich kontrahentów, to – zgodnie z art. 86
    ust. 1 ustawy – przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w ww. zakresie oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    · Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
      wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
      przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
      związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
      przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
      nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
      przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
      wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
      pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
      związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
      przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    · Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
      wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
      podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
      odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    · Informuję, że zakres złożonego wniosku wyznacza zadane przez Państwa pytanie.
      Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
      przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku,
      które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
      podatkowej – rozpatrzone. Stąd wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii
      odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są
      nabywane przez Państwa w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom
      tymczasowym zatrudnionym przez Państwa w związku z realizowaniem kontraktów na
      rzecz pracodawców – użytkowników. Przedmiotem mojej oceny nie była natomiast
      kwestia ustalenia, czy usługa pracy tymczasowej jest „usługą kompleksową”.
      Stwierdzenie, że „Realizowane przez Wnioskodawcę działania należy rozpatrywać jako
      kompleksową usługę pracy tymczasowej” przyjąłem więc jako element stanu
      faktycznego.

    · Ponadto zauważam, że sformułowane przez Państwa pytanie zawiera stwierdzenie: „czy
      w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym”. Mając jednak na uwadze,
      że – zgodnie z Państwa wskazaniem w poz. E wniosku ORD-IN – przedmiotem wniosku
      jest 1 stan faktyczny stwierdzenie to uznałem za omyłkę pisarską.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.