Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.416.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu zastosowania ulgi dla seniora.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika
płatnik
ulga-ulga dla seniorów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Oświadczenia i wnioski mające wpływ na obliczenie
zaliczki
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga dla seniora.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 154
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 1, 2 i 3 jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika. Uzupełnili go Państwo – na wezwanie organu – pismem z 20
    sierpnia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(doprecyzowany w uzupełnieniu)
    Pytanie dotyczy pracowników kończących zatrudnienie w związku z przejściem na
    emeryturę po ukończeniu 60. roku życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku
    mężczyzny. Pracownik otrzyma przychody po ustaniu zatrudnienia (w związku z terminem
    wypłaty) z tytułu: wynagrodzenia, ekwiwalentu za urlop, nagrody jubileuszowej, odprawy
    emerytalnej itd.
    Pracownik złożył Pracodawcy oświadczenie do stosowania zwolnienia na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po ukończeniu 60. roku
    życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku mężczyzny przed ustaniem
    zatrudnienia.
    Pracownicy po osiągnięciu 60 (kobiety) bądź 65 (mężczyźni) roku życia, z tytułu uzyskania
    przychodów ze stosunku pracy, będą podlegali ubezpieczeniom społecznym w rozumieniu
    ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
    Po ustaniu stosunku pracy pracownicy złożą Państwu nowe oświadczenie o stosowaniu
    zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym po
    ustaniu stosunku pracy.
    Pytania oznaczone we wniosku numerami 1, 2 i 3:
    1) Czy Pracodawca może oprzeć się na oświadczeniu do stosowania zwolnienia na
      podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      złożonym przez uprawnionego podatnika po ustaniu jego zatrudnienia?

    2) Czy oświadczenie do stosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych złożone po ustaniu zatrudnienia należy
      stosować do wypłat od dnia złożenia oświadczenia, ale nie później niż od miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym Płatnik je otrzymał, do odwołania?
    3) Czy oświadczenie do stosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1pkt 154 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych złożone po ustaniu zatrudnienia należy
      stosować do wypłat od dnia złożenia oświadczenia, ale nie później niż od miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym Płatnik je otrzymał, do końca roku
      podatkowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania 1 – Pracodawca może oprzeć się na nowym
    oświadczeniu. Państwa zdaniem, jeśli oświadczenie było prawdziwe, to niezależnie od
    chwili jego złożenia, przed czy po ustaniu stosunku pracy, o ile podatek naliczono i
    pobrano oraz odprowadzono, nawet jeśli nienależnie, w sensie, że ulga przysługiwała i
    była możliwa do zastosowania a nie została, to odpowiedzialność płatnika jest wykluczona.
    Innymi słowy oparcie się zgodnie z art. 31a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych na oświadczeniu uprawnionego podatnika, w sytuacji braku błędu
    zastosowania ulgi, niezależnie od chwili złożenia tego oświadczenia przez uprawnionego
    podatnika (czy w trakcie zatrudnienia czy po ustaniu zatrudnienia) nie prowadzi do
    odpowiedzialności karno-skarbowej czy podatkowej płatnika.
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania 2 i 3 – oświadczenie do stosowania zwolnienia na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    złożone po ustaniu zatrudnienia należy stosować do wypłat od dnia złożenia
    oświadczenia, ale nie później niż od miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    Płatnik je otrzymał, do odwołania (zgodnie z art. 31a pkt 3-5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie pytań nr 1, 2 i 3 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie

    do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1
    pkt 1:
      stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
      4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Wskazana regulacja – art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    wymienia jedynie przykładowe przychody ze stosunku pracy. Świadczy o tym użycie przez
    ustawodawcę słowa „w szczególności”, co oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Zatem, przychodami ze stosunku pracy są więc wszelkiego
    rodzaju wypłaty pieniężne oraz świadczenia nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym
    pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym, w tym np.
    wynagrodzenie, nagroda jubileuszowa czy odprawa emerytalna.
    Na podmiocie zaś dokonującym wypłaty świadczeń z tytułów określonych w art. 12 ust. 1
    ww. ustawy ciążą obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 38 ust. 1 komentowanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą
      potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją
      wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Przy czym w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca
    sformułował katalog zwolnień podatkowych. W katalogu tym, w art. 21 ust. 1 pkt 154 ww.
    ustawy, przewidziano zwolnienie zgodnie z którym:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku służbowego, stosunku
      pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których
      mowa w art. 13 pkt 8, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25

      czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie
      choroby i macierzyństwa, oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których
      mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca
      albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych, otrzymane przez podatnika po ukończeniu 60. roku
      życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku mężczyzny, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł pod warunkiem, że podatnik
      podlega z tytułu uzyskania tych przychodów ubezpieczeniom społecznym w
      rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
      oraz podatnik, mimo nabycia uprawnienia, nie otrzymuje:
        a) emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990
        r. o ubezpieczeniu społecznym rolników,
        b) emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 10 grudnia 1993
        r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z
        2024 r. poz. 242 i 1243),
        c) emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r.
        o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
        Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
        Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
        Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,
        Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz.
        1121, 1243, 1562 i 1871),
        d) emerytury lub renty rodzinnej, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998
        r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2024 r.
        poz. 1631 i 1674),
        e) świadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4a,
        f) uposażenia przysługującego w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego, o
        których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów
        powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334 i 1907),
        g) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o
        świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub
        żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo
        podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo
        mienia.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    W ramach „Polskiego Ładu” wprowadzono przepisy dla osób, które pomimo osiągnięcia
    powszechnego wieku emerytalnego nadal pozostają aktywne zawodowo i nie pobierają
    świadczeń emerytalno-rentowych, zwane potocznie „ulgą dla pracujących seniorów”. Ulga
    ta zapisana została w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Uprawnionymi do korzystania z tego przywileju podatkowego są kobiety po ukończeniu
    60. roku życia i mężczyźni po ukończeniu 65. roku życia pod warunkiem podlegania
    ubezpieczeniom społecznym z tytułu uzyskania objętych zwolnieniem przychodów.
    Analizowany przepis przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych przychodów osiągniętych przez te osoby ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych), z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt
    8 ww. ustawy, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o
    świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
    oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
    opodatkowania określone w art. 27 (opodatkowanie według skali podatkowej), art. 30c
    (tzw. podatek liniowy, w wysokości 19%) albo art. 30ca (opodatkowanie stawką 5%, ulga IP
    Box) albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Prawo do omawianego zwolnienia będzie zatem przysługiwało podatnikowi, który w
    ramach wymienionych wyżej rodzajów aktywności zawodowej (uzyskiwanych źródeł
    przychodów) jest objęty tytułem ubezpieczeń społecznych. Przy czym omawiany przepis
    nie różnicuje tego tytułu, co oznacza, że podatnik, któremu w ramach pracy na etacie
    wypłacono przychód składający się w części np. z odprawy emerytalnej, od której nie są
    pobierane składki na ubezpieczenia społeczne, będzie uprawniony do zastosowania
    zwolnienia dla pracujących seniorów w odniesieniu do całości przychodu uzyskiwanego w
    ramach stosunku pracy.
    Aby korzystać z omawianego zwolnienia, podatnik nie może również otrzymywać, mimo
    nabycia uprawnienia, świadczeń wymienionych enumeratywnie w art. 21 ust. 1 pkt 154
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, zwolnienie to jest limitowane – dotyczy bowiem przychodów w wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
    Z art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika także,
    że zwolnione z podatku są przychody otrzymane przez podatnika, który mimo nabycia
    uprawnienia (prawa) do emerytury, tej emerytury nie otrzymuje. Tym samym, warunek
    „nieotrzymywania emerytury” jako warunek do zastosowania ww. zwolnienia
    podatkowego powinien być spełniony na moment otrzymania przychodu.
    Z treści Państwa wniosku wynika, że powzięli Państwo wątpliwość, czy po ustaniu
    zatrudnienia pracownika, który ukończył odpowiednio 60 lat (kobieta) lub 65 lat
    (mężczyzna) i złożył Państwu – już po ustaniu zatrudnienia – nowe oświadczenie o
    stosowaniu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, możliwe jest zastosowanie takiego oświadczenia.
    Ponadto pytają Państwo czy oświadczenie to należy stosować do wypłat od dnia jego
    złożenia – nie później jednak niż od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Płatnik
    je otrzymał – do momentu jego odwołania, czy też jedynie do końca roku podatkowego.
    Zauważam, że zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik składa płatnikowi na piśmie albo w inny sposób przyjęty u danego płatnika
      oświadczenia i wnioski mające wpływ na obliczenie zaliczki.
    W myśl art. 31a ust. 3 i 4 ww. ustawy:
      3. Podatnik jest obowiązany wycofać lub zmienić złożone uprzednio oświadczenie lub
      wniosek, jeżeli uległy zmianie okoliczności mające wpływ na obliczenie zaliczki.
      4. Wycofanie i zmiana złożonego uprzednio oświadczenia lub wniosku następuje w
      drodze nowego oświadczenia lub wniosku, o którym mowa w ust. 1.
    Stosownie zaś do art. 31a ust. 5 komentowanej ustawy:

      Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie lub wniosek mające wpływ na obliczanie
      zaliczki, płatnik uwzględnia to oświadczenie lub ten wniosek najpóźniej od miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym je otrzymał, a w przypadku płatnika, o którym
      mowa w art. 34 - najpóźniej od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym je otrzymał.
    Zgodnie z art. 31a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Oświadczenie i wniosek mające wpływ na obliczenie zaliczki dotyczą również kolejnych
      lat podatkowych, chyba że odrębny przepis stanowi inaczej.
    Na mocy art. 31a ust. 7 ww. ustawy:
      Po ustaniu stosunku prawnego stanowiącego podstawę dokonywania przez płatnika
      świadczeń podatnikowi, płatnik przy obliczaniu zaliczki pomija oświadczenia i wnioski
      złożone uprzednio przez podatnika, z wyjątkiem wniosków, o których mowa w art. 32
      ust. 6 i 8 oraz art. 41 ust. 11.
    Przy czym w myśl art. 31a ust. 8 cytowanej ustawy:
      Jeżeli podatnik złoży płatnikowi, o którym mowa w art. 32, art. 34 lub art. 41 ust. 1,
      oświadczenie, że spełnia warunki do stosowania zwolnień, o których mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 152-154, płatnik oblicza zaliczkę z uwzględnieniem tych zwolnień, przy czym
      w oświadczeniu dotyczącym spełnienia warunków do stosowania zwolnienia, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152, podatnik wskazuje również rok rozpoczęcia i
      zakończenia stosowania zwolnienia przez płatnika.
    W świetle natomiast art. 31a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8, jest składane pod rygorem odpowiedzialności
      karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści: ,,
      Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.".
      Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
      fałszywych oświadczeń.
    Z powyższych regulacji wynika, że płatnik przy poborze zaliczki na podatek uwzględnia
    zwolnienie w ramach tzw. ulgi dla pracujących seniorów, jeżeli podatnik złoży mu
    oświadczenie sporządzone na piśmie, w którym potwierdzi spełnianie warunków do
    stosowania tego zwolnienia. Płatnik stosuje ulgę najpóźniej od miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie. Oświadczenie składane jest pod rygorem
    odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula ta zastępuje
    pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Jeżeli
    podatnik powiadomi płatnika o zmianie stanu faktycznego wynikającego z oświadczenia,
    płatnik nie uwzględnia zwolnienia najpóźniej od kolejnego miesiąca, w którym otrzymał
    powiadomienie.
    Jednocześnie podkreślam, że oświadczenie złożone w trakcie zatrudnienia traci ważność z
    chwilą rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że z chwilą ustania umowy o pracę, tj. gdy
    pracownik rozwiązał umowę o pracę w związku z przejściem na emeryturę, złożone przez
    niego oświadczenie automatycznie traci ważność bez względu na to, czy wycofał on to
    oświadczenie.
    Jednak literalne brzmienie art. 31a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jak również żaden inny przepis ww. ustawy nie wyklucza możliwości składania
    przez podatnika nowych wniosków i oświadczeń po ustaniu stosunku prawnego (np.
    wygaśnięciu umowy zlecenia, rozwiązaniu umowy o pracę). Brak możliwości składania
    wniosków i oświadczeń po ustaniu stosunku prawnego nie został również wskazany w
    treści Objaśnień podatkowych z 30 grudnia 2022 r. dotyczących oświadczeń i wniosków
    mających wpływ na wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych
    obliczanych przez płatników tego podatku.

    W konsekwencji należy przyjąć, że po rozwiązaniu umowy o pracę podatnik nie traci
    uprawnienia do złożenia płatnikowi oświadczenia o stosowaniu zwolnienia, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Płatnik
    ma obowiązek przyjąć takie oświadczenie i uwzględnić je przy obliczaniu zaliczek na
    podatek dochodowy od świadczeń wypłacanych po ustaniu stosunku pracy – najpóźniej
    od miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenie zostało złożone. W
    zależności od okoliczności oraz możliwości technicznych płatnika, oświadczenie może być
    zastosowane również do wypłat dokonanych niezwłocznie po jego otrzymaniu.
    Ocena skutków podatkowych Państwa sytuacji
    Odpowiadając zatem wprost na zadane przez Państwa pytania oznaczone we wniosku
    numerami 1,2 i 3 wyjaśniam, nie ma przeszkód, aby po ustaniu stosunku prawnego, tj.
    zatrudnienia, podatnik złożył płatnikowi nowe oświadczenie, o tym, że spełnienia on
    warunki do ulgi dla seniora, które będzie mogło mieć wpływ na obliczanie zaliczki na
    podatek od świadczeń dokonywanych po ustaniu ww. stosunku. Mogą Państwo zatem
    przyjąć nowe oświadczenie po ustaniu zatrudnienia i uwzględnić je przy wypłatach
    świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, dokonywanych po tej dacie.
    Złożone przez podatnika po ustaniu stosunku pracy nowe oświadczenie o spełnieniu
    warunków do stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględniają Państwo najpóźniej od miesiąca
    następującego po miesiącu otrzymania oświadczenia, aż do jego odwołania. Mogą
    Państwo także uwzględnić je niezwłocznie po jego otrzymaniu. Oświadczenie nie traci
    mocy z końcem roku podatkowego. Zachowuje ono ważność aż do jego odwołania przez
    podatnika lub – w przypadku, gdy płatnik zna stan faktyczny i prawny podatnika –
    wystąpienia przesłanek wyłączających zwolnienie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Oceniając Państwa stanowisko, nie odnosiłem się do kwestii odpowiedzialności karnej
    skarbowej ani odpowiedzialności podatkowej płatnika, ponieważ jako przepisy mające
    podlegać wykładni wskazali Państwo art. 21 ust. 1 pkt 154 oraz art. 31a ust. 1–10 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji niniejsza interpretacja odnosi
    się wyłącznie do wykładni ww. wskazanych przepisów.
    W części dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku numerami 4, 5, 6 i 7 wydano odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.