Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.486.2025.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Zwolnienie z opodatkowania dostawy nieruchomości oraz
korekta podatku.
Słowa kluczowe: budynek
dostawa-dostawa towarów
korekta-korekta podatku
nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 lipca 2025 r. Ponadto
    sprostował Pan uzupełnienie pismem, które wpłynęło do mnie 7 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 22 grudnia 2002 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość składającą się z
    zabudowanej działki na podstawie umowy kupna-sprzedaży jako osoba prywatna.
    Nieruchomość została zakupiona bez podatku VAT. Kolejno Wnioskodawca przekazał tę
    nieruchomość do ewidencji środków trwałych firmy i rozpoczął jej amortyzację.
    Nieruchomość była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W okresie użytkowania nieruchomości Wnioskodawca poniósł nakłady inwestycyjne,
    jednak ich wartość nie przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości. Przy
    nabyciu nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    VAT.
    W czerwcu 2025 r. Wnioskodawca planuje sprzedaż tej nieruchomości jako czynny
    podatnik VAT.
    W uzupełnieniu wskazano, że:
    1. Na działce (...) usytuowany jest jeden budynek o powierzchni (...)
    Ad l.2a Pierwszemu nabywcy został oddany do użytkowania w roku 1980. Wnioskodawca
    użytkuje budynek od 2005 roku do nadal. Do maja 2023 był użytkowany z przerwami cały
                                  2budynek, od maja do nadal użytkuje przestrzeń 195 m.
    Ad l.2b Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, a jedynie wykonywał drobne remonty, odświeżenie
    części budynku w celu najmu. Wydatki nie stanowiły 30 % wartości początkowej.
    Ad l.2c Wnioskodawca nie dokonywał ulepszeń. Drobne remonty dokonywane były przy
    każdej zmianie najemcy, tj. w roku 2005, 2015, 2020, 2021, 2022. Odświeżenie przestrzeni
    należało do najemcy stosownie do jego potrzeb. Do obowiązków Wnioskodawcy należało
    dbanie o wygląd zewnętrzny budynku, tj. odświeżenie elewacji ścian zewnętrznych
    polegające na pomalowaniu. Wnioskodawca wykonał to raz w 2004 roku, zakupił tylko
    farbę, a pracę wykonał we własnym zakresie.
    Ad 1.2 d W ramach przeprowadzanych drobnych remontów w budynku Wnioskodawcy
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Natomiast Wnioskodawcy nie przysługiwało takie prawo w związku z
    wydatkami na ulepszenie, gdyż Wnioskodawca nie ulepszał budynku.

    Ad l.2e Od rozpoczęcia wykorzystywania budynku do dnia sprzedaży minął okres co
    najmniej 2 lat.
    Ad 1.3 Budynek jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę w całym okresie posiadania
    wyłącznie na cele działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Ad 1.4 Zabudowaną działkę Wnioskodawca nabył wraz z żoną jako osoba prywatna aktem
    notarialnym - umowa kupna- sprzedaży, w ramach czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...).
    Ad 1.5 Nabycie zabudowanej działki udokumentowane było aktem notarialnym - umową
    kupna sprzedaży. Nie była wystawiona faktura VAT.
    Ad 1.6 W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zaczął
    wykorzystywać nieruchomość od 1 maja 2005 r.
    Ad 1.7 Nie było nakładów inwestycyjnych stanowiących wydatki na ulepszenie budynku.
    Budynek był w dobrym stanie technicznym, a Wnioskodawca jedynie dokonywał drobnych
    napraw umożliwiających bieżące funkcjonowanie.
    Najemcy sami dokonywali dostosowania przestrzeni do własnych potrzeb. Nie było
    ulepszeń w budynku, więc nie przyjęto takiego wpisu w ewidencji środków trwałych.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż nieruchomości, która była wykorzystywana w działalności
      gospodarczej i została przekazana do ewidencji środków trwałych, może korzystać ze
      zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    2. Czy wykonanie przez Wnioskodawcę drobnych remontów o wartości nieprzekraczającej
      30% wartości początkowej nieruchomości, jednocześnie nie dokonywanie ulepszeń
      środka trwałego oraz brak prawa do odliczenia VAT przy nabyciu i nakładach nakłada
      na Wnioskodawcę obowiązek dokonania korekty podatku od towarów i usług w
      związku ze sprzedażą?
    Pana stanowisko w sprawie
    Planowana sprzedaż nieruchomości może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ:
    od momentu przekazania nieruchomości do użytkowania w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej minęło ponad 2 lata, co oznacza, że doszło do pierwszego
    zasiedlenia i upłynęły dwa lata od niego;
    poniesione nakłady na nieruchomość nie przekroczyły 30% jej wartości początkowej, co
    nie powoduje uznania ich za ulepszenie skutkujące kolejnym pierwszym zasiedleniem;
    przy nabyciu nieruchomości oraz poniesionych nakładach nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do odliczenia VAT;
    prawo do odliczenia VAT przysługiwało Wnioskodawcy jedynie w związku z
    przeprowadzonymi drobnymi remontami;
    sprzedaż będzie dokonana przez czynnego podatnika VAT, ale spełnione są przesłanki do
    zwolnienia z VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że planowana transakcja sprzedaży
    nieruchomości powinna korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

    Brak prawa do odliczenia VAT przy nabyciu i nakładach nie nakłada na Wnioskodawcę
    obowiązku dokonania korekty podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Podkreślić należy, że każda czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w
    tych przepisach warunki.
    Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub

      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o wyżej cytowany przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy budynku zastosowanie znajdzie
    zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w
    odniesieniu do budynku miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Jak wynika z opisu sprawy nabył Pan budynek w 2002 roku. Jednakże w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej zaczął Pan wykorzystywać nieruchomość od 1
    maja 2005 r. Pierwszemu nabywcy budynek został oddany do użytkowania w 1980 roku.
    Nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż budynku nie
    będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT, gdyż jak Pan wskazał do pierwszego zajęcia części usługowej budynku doszło w 1980
    r. Ponadto nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym.
    Zatem z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży budynku do
    majątku upłynie okres dłuższy niż 2 lata to zostaną spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z tym, że dostawa ww. budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT to odpowiednio zwolnieniem tym objęta
    będzie także transakcja sprzedaży gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony (art.
    29a ust. 8 ustawy).
    Zatem dostawa nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 w powiązaniu z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również dokonania korekty podatku VAT w związku ze
    sprzedażą budynku.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.

    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy,

      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:
    W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1 - 6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od

      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przywołany przepis reguluje kwestie korekty w odniesieniu do towarów i usług, innych niż
    wymienione w ust. 7a i ust. 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i
    materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których
    przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku
    do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych
    zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami nie dającymi
    prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót),
    wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy
    lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż
    wyliczona na dany rok.
    Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat
    w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.
    W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych –
    przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności
    opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w
    miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe
    okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.
    Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że
    przez cały pozostały okres korekty towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom
    dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas
    przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do
    odliczenia.
    W tym miejscu wskazać należy, że również poszczególne wydatki poniesione przez
    podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), które wynosiły co
    najmniej 15 000 zł i które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do

    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
    podlegają 10-letniemu okresowi korekty. 10-letni okres korekty rozpoczyna swój bieg od
    roku, w którym środki trwałe (ulepszenia) o wartości wynoszącej co najmniej 15 000 zł
    zostały oddane do użytkowania, a roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku
    naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Zaznaczyć bowiem należy, że poniesione
    nakłady, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, należy traktować jak wydatki
    na zakup odrębnego środka trwałego. Natomiast jeżeli poszczególne wydatki poniesione
    przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), były niższe niż
    15 000 zł lub nie zmieniają wartości środka trwałego, nie podlegają 10-letniemu okresowi
    korekty tylko korygowane są na bieżąco. W odniesieniu do tych nakładów zastosowanie
    będzie mieć art. 91 ust. 7c ustawy, w myśl którego korekty, o której mowa w ust. 7,
    dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Z opisu sprawy wynika, że do majątku prywatnego nabył Pan nieruchomość (grunt
    zabudowany budynkiem) bez prawa do odliczenia w grudniu 2022 r. Natomiast od 1 maja
    2005 r. zaczął Pan ją wykorzystywać w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej.
    W okresie użytkowania nieruchomości ponosił Pan nakłady inwestycyjne, jednak ich
    wartość nie przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości. Wykonywał Pan
    drobne remonty 2005, 2015, 2020, 2021, 2022 roku. W 2004 roku zakupił Pan wyłącznie
    farbę do odświeżenia elewacji zewnętrznych. Prace wykonał Pan sam. W ramach
    przeprowadzonych drobnych remontów w budynku przysługiwało Panu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zatem mając powyższe na uwadze, nie będzie Pan zobowiązany w związku ze sprzedażą w
    czerwcu 2025 r. nieruchomości, do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego
    od wydatków związanych z nakładami na drobne remonty, bowiem od końca okresu
    rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12
    miesięcy.
    Natomiast z uwagi na fakt, że przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo
    do odliczenia podatku, a dostawa tej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia, to
    nie zmieni się przeznaczenie nieruchomości. W konsekwencji korekta przewidziana w art.
    91 nie będzie miała zastosowania.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.