Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB4.4511.46.2017.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-18
Teza: Opodatkowanie przychodów osiąganych przez osobę duchowną (proboszcza).
Słowa kluczowe: duchowni; opodatkowanie; przychód; ryczałt
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2017 r. (data wpływu 13 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 marca 2017 r. (data wpływu 13 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych przez osobę duchowną (proboszcza) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych przez osobę duchowną (proboszcza).

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 28 lutego 2017 r., nr 1061 IPTPB4.4511.46.2017.1.SK, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 28 lutego 2017 r. (data doręczenia 6 marca 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 10 marca 2017 r. (data wpływu 13 marca 2017 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 10 marca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wśród dzieł prowadzonych przez … znajduje się Parafia pw. … w …, w której Wnioskodawca jest proboszczem. Została ona powierzona … do prowadzenia przez Archidiecezję …. W tej sprawie między Archidiecezją … a … w dniu 7 grudnia 2009 r. została zawarta stosowna umowa. Reguluje ona zasady współpracy i odpowiedzialności za powierzoną parafię, ale również sprawy majątkowe i finansowe. Między wieloma różnymi kwestiami poruszanymi w tej umowie znajdują się zapisy dotyczące utrzymania duszpasterzy pełniących funkcję proboszcza, wikariusza parafialnego oraz innych współbraci pełniących posługę duszpasterską w parafii. W par. 12 pkt 2 wspomnianej umowy został umieszczony następujący zapis: „Do kasy zakonnej przekazywane będą dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód”. Stanowią one zatem, w myśl zapisów umowy, od chwili ich złożenia przez wiernych własność wspólnoty zakonnej i nie są osobistym dochodem proboszcza.

W piśmie z dnia 10 marca 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że złożył On w sierpniu 2009 r. do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, tj. naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w …, ul. … (obecnie ul. …), wniosek o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim, stosowanie do art. 42 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawca pełni funkcję proboszcza w Parafii pw. … w … od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca nie jest kapłanem diecezjalnym. Jest kapłanem – zakonnikiem przynależącym do … ( …, Zgromadzenia …). Wnioskodawca przywołał treść par. 12 pkt 2 umowy z dnia 7 grudnia 2009 r., cyt.: „Do kasy zakonnej przekazywane będą dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód, w szczególności dochody z majątku beneficjalnego, stypendia mszalne, „iura stolae” składane duszpasterzom przez wiernych zgodnie z ustanowioną taksą diecezjalną albo na mocy przyjętego zwyczaju z tytułu spełniania świętych czynności, ofiary złożone z okazji wizyty duszpasterskiej („kolędy”), wynagrodzenia i emerytury, ofiary na cele zakonne. Wnioskodawca dodał, że w ww. umowie nie są wymienione taksatywnie wszystkie funkcje, jakie wypełnia proboszcz parafii. W par. 8 umowy są wymienione przepisy, które regulują zakres obowiązków wszystkich współbraci pełniących posługę w parafii, w tym również proboszcza parafii. Jego brzmienie jest następujące: „W administracji parafią oraz w pracy duszpasterskiej, współbracia ze Zgromadzenia … przydzieleni do pracy w duszpasterstwie parafialnym, stosować się będę do przepisów powszechnego prawa kościelnego, zarządzeń Konferencji Episkopatu, prawa synodalnego Archidiecezji … oraz zarządzeń Arcybiskupa Metropolity …. W sprawach duszpasterskich, liturgicznych i nauczania będą kierować się przepisami i wytycznymi obowiązującymi w Archidiecezji ….” Zapisy umowy nie zawierają szczegółów dotyczących dochodów, wynagrodzenia ani utrzymania proboszcza parafii. Określają jedynie zasady podziału dóbr materialnych na te, które stanowią własność parafii oraz te, które stanowią własność wspólnoty zakonnej.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał na par. 12 ww. umowy, który określa zasady zarządzania dobrami zakonnymi, tj.:

1.  Administracja dobrami należącymi do Zgromadzenia … jest prowadzona zgodnie z przepisami Konstytucji i Regulaminów Ogólnych … oraz Dyrektorium ….
2.  Do kasy zakonnej przekazywane będą dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód, w szczególności dochody z majątku beneficjalnego, stypendia mszalne, „iura stolae” składane duszpasterzom przez wiernych zgodnie z ustanowioną taksą diecezjalną albo na mocy przyjętego zwyczaju z tytułu spełniania świętych czynności, ofiary złożone z okazji wizyty duszpasterskiej („kolędy”), wynagrodzenia i emerytury, ofiary na cele zakonne.

Wnioskodawca podał również, że nie otrzymuje On żadnych przychodów w związku z pełnioną przez Niego funkcją proboszcza.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód, w szczególności dochody z majątku beneficjalnego, stypendia mszalne, „iura stolae” składane duszpasterzom przez wiernych zgodnie z ustanowioną taksą diecezjalną, albo na mocy przyjętego zwyczaju z tytułu spełniania świętych czynności, ofiary złożone z okazji wizyty duszpasterskiej („kolędy”), można - biorąc pod uwagę zapisy umowy z dnia 7 grudnia 2009 roku w sprawie powierzenia na stałe …z siedzibą we … Parafii pod wezwaniem … w … - uznać w jakiejkolwiek części za przychód osobisty kapłana - zakonnika, pełniącego funkcję proboszcza tej parafii?
2.  Czy jako proboszcz parafii powierzonej … na podstawie umowy z Archidiecezją …, Wnioskodawca ma obowiązek odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych, o którym mowa w art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl zapisów umowy między …, ofiary przekazywane przez wiernych z tytułu posługi duszpasterskiej są w całości przekazywane do kasy zakonnej, czyli stanowią od momentu ich złożenia przez wiernych własność domu zakonnego - kościelnej osoby prawnej. Środków tych Wnioskodawca nie otrzymuje jako osoba fizyczna i nie jest w żadnym momencie ich właścicielem. Zatem, jako osoba fizyczna, pełniąca posługę duszpasterską w parafii Wnioskodawca nie uzyskuje z tego tytułu żadnego osobistego przychodu.

Zgodnie z przepisami art. 42 ust.1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne „osoby duchowne osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej „ryczałtem”. Obowiązek opłacenia podatku dochodowego z tytułu opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim dotyczy zatem tylko osób duchownych, które z tego tytułu osiągają przychody i powinien być z tych osobistych dochodów opłacany.

Zgodnie z zapisami umowy między … a Archidiecezją …, wszystkie ofiary przekazywane przez wiernych z tytułu posługi duszpasterskiej Wnioskodawcy, jako proboszcza, są przekazywane do kasy zakonnej (stanowią od momentu ich złożenia własność domu zakonnego - kościelnej osoby prawnej), a zatem nie stanowią osobistego przychodu Wnioskodawcy, a w związku z tym, jako proboszcz nie ma On również tytułu, ani środków, z których mógłby uiścić osobisty podatek.

Zatem, Wnioskodawca uważa, że nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2180, z późn. zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne będące osobami duchownymi.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, osoby duchowne, prawnie uznanych wyznań, opłacają zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby duchowne, osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej „ryczałtem”.

Stosownie do treści art. 42 ust. 2 ww. ustawy, osoby, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w terminie 14 dni od dnia objęcia funkcji.

Stosowanie do treści art. 43 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy określone są odpowiednio w załącznikach nr 5 i 6 do ww. ustawy.

W myśl art. 43 ust. 2 powołanej ustawy, kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy, stosuje się odpowiednio do osób duchownych wszystkich wyznań, sprawujących porównywalne funkcje.

Zgodnie z art. 43 ust. 3 cyt. ustawy, liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

Zgodnie z art. 47 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby duchowne opłacają ryczałt, pomniejszony o zapłaconą w kwartale składkę na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, bez wezwania - w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, a za czwarty kwartał - do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek urzędu skarbowego.

Należy zauważyć, że zakres podmiotowy ustawy obejmuje osoby duchowne pozyskujące przychody z działalności duszpasterskiej, zaś przedmiotem opodatkowania są przychody pozyskiwane przez te osoby z ww. działalności. Osobami duchownymi są w pierwszej kolejności proboszczowie i wikariusze oraz wikariusze lub inne osoby duchowne, które działają w zastępstwie proboszcza.

Zatem, na fakt objęcia osoby duchownej obowiązkiem podatkowym wpływ mają przede wszystkim przepisy wymienione w ww. ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zauważyć należy, że w rozdziale 4 wskazanej ustawy, zatytułowanym zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych, uregulowano zagadnienia związane z odrębną formą opodatkowania - ryczałtem osób duchownych. W przepisie art. 42 ust. 1 ww. ustawy, określono przesłanki warunkujące opodatkowanie ryczałtem osób duchownych. Do objęcia wskazanym podatkiem osoby duchownej niezbędne jest zatem, pełnienie przez taką osobę funkcji duszpasterskiej i osiąganie przychodów z opłat otrzymywanych w związku ze sprawowaniem tej funkcji oraz zawiadomienie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim. Stosownie bowiem do przywołanych regulacji ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne znajduje zastosowanie tylko do osób, które wybrały taką formę opodatkowania (bądź wybierając ją wcześniej nie zrezygnowały z niej) i które mogą potencjalnie uzyskiwać określone przychody.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca pełni funkcję proboszcza w parafii pw. …w …. Jest kapłanem – zakonnikiem przynależącym do … (…, Zgromadzenia …). W dniu 7 grudnia 2009 r. została zawarta umowa między … a Archidiecezją …, która reguluje zasady współpracy i odpowiedzialności za powierzoną parafię, ale również sprawy majątkowe i finansowe. W umowie tej znajdują się zapisy dotyczące m.in. utrzymania duszpasterzy pełniących funkcję proboszcza, wikariusza parafialnego oraz innych współbraci pełniących posługę duszpasterską w parafii. W par. 12 pkt 2 wspomnianej umowy został umieszczony następujący zapis: „Do kasy zakonnej przekazywane będą dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód”. Stanowią one zatem, w myśl zapisów umowy, od chwili ich złożenia przez wiernych własność wspólnoty zakonnej i nie są osobistym dochodem proboszcza. Wnioskodawca złożył w sierpniu 2009 r. do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wniosek o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim, stosowanie do art. 42 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawca przywołał treść par. 12 pkt 2 umowy z dnia 7 grudnia 2009 r., cyt.: „Do kasy zakonnej przekazywane będą dochody, które dla kapłanów diecezjalnych stanowią ich osobisty dochód, w szczególności dochody z majątku beneficjalnego, stypendia mszalne, „iura stolae” składane duszpasterzom przez wiernych zgodnie z ustanowioną taksą diecezjalną albo na mocy przyjętego zwyczaju z tytułu spełniania świętych czynności, ofiary złożone z okazji wizyty duszpasterskiej („kolędy”), wynagrodzenia i emerytury, ofiary na cele zakonne. Wnioskodawca dodał, że w ww. umowie nie są wymienione taksatywnie wszystkie funkcje, jakie wypełnia proboszcz parafii. W par. 8 umowy są wymienione przepisy, które regulują zakres obowiązków wszystkich współbraci pełniących posługę w parafii, w tym również proboszcza parafii. Jego brzmienie jest następujące: „W administracji parafią oraz w pracy duszpasterskiej, współbracia ze Zgromadzenia … przydzieleni do pracy w duszpasterstwie parafialnym, stosować się będę do przepisów powszechnego prawa kościelnego, zarządzeń Konferencji Episkopatu, prawa synodalnego Archidiecezji … oraz zarządzeń Arcybiskupa Metropolity …. W sprawach duszpasterskich, liturgicznych i nauczania będą kierować się przepisami i wytycznymi obowiązującymi w Archidiecezji ….” Zapisy umowy nie zawierają szczegółów dotyczących dochodów, wynagrodzenia ani utrzymania proboszcza parafii. Określają jedynie zasady podziału dóbr materialnych na te, które stanowią własność parafii oraz te, które stanowią własność wspólnoty zakonnej.

W orzecznictwie i piśmiennictwie wskazuje się, że przychodami z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami duszpasterskimi są wszelkiego rodzaju ofiary i darowizny za czynności wykonywane przez duchownych działających w tym charakterze, przykładowo mogą to być ofiary w związku z intencjami mszalnymi, otrzymywane podczas kolędy, za udzielanie sakramentów (por. Komentarz A. Bartosiewicz, R. Kubacki: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Wydawnictwo ABC, Warszawa 2011 – art. 42, wyrok WSA w Opolu z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Op 531/13).

W zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osób duchownych wysokość podatku (kwartalna stawka) nie jest zależna od wielkości faktycznie uzyskanych w danym okresie przychodów, lecz od stanowiska (funkcji) danego duchownego i od liczby mieszkańców parafii. Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ma zastosowanie do osób, które jako formę opodatkowania przychodów wybrały ryczałt (ewentualnie nie zrezygnowały z tej formy wybranej wcześniej) i potencjalnie mogą uzyskiwać określone przychody. Do tych osób przepisy ww. ustawy stosuje się nawet wówczas, jeżeli w danym roku podatkowym nie osiągają przychodów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FSK 465/08 oraz wyrok WSA w Opolu z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt I SA/Op 530/13).

Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, że Wnioskodawca, jako proboszcz parafii pw. … w …, będąc osobą duchowną, sprawującą opiekę nad ww. parafią, ma możliwość uzyskiwania przychodów z pełnionej funkcji o charakterze duszpasterskim. Jak wspomniano wcześniej, przychodami z opłat otrzymywanych w związku z pełnioną funkcją duszpasterską są wszelkiego rodzaju ofiary i darowizny za czynności wykonywane przez duchownych działających w tym charakterze, przykładowo mogą to być ofiary w związku z intencjami mszalnymi, otrzymywane podczas kolędy, za udzielanie sakramentów. Odprawianie mszy świętych wiąże się z reguły z intencjami mszalnymi związanymi ze składaniem przez wiernych ofiar, podobnie jak tzw. „taca”, a zatem ofiary składane przez uczestniczących we mszy wiernych. W związku z tym, pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim i świadczenie ww. posług wskazują na możliwość uzyskiwania przez Wnioskodawcę potencjalnych przychodów.

Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, że ofiary przekazywane przez wiernych z tytułu posługi duszpasterskiej Wnioskodawcy, jako proboszcza, są przekazywane do kasy zakonnej i stanowią od momentu ich złożenia własność domu zakonnego - kościelnej osoby prawnej. Obowiązek włączania do dóbr domu zakonnego wszelkich potencjalnych przychodów, które Wnioskodawca otrzymuje dla zakonu nie oznacza, by jako kapłan – zakonnik … nie mógł otrzymywać żadnych przychodów, a zatem, że po Jego stronie nigdy nie powstaje przychód. Przekazywanie otrzymywanych przychodów do kasy domu zakonnego … wskazuje jednoznacznie na ich uprzednie nabycie przez Wnioskodawcę. W związku z tym, w pierwszej kolejności następuje nabywanie określonych przychodów przez Wnioskodawcę, jako kapłana - zakonnika, a następnie powstaje po Jego stronie obowiązek przekazania tych ofiar dla domu zakonnego. Gdyby nabycie takie następowało bezpośrednio na rzecz domu zakonnego, przepis par. 12 pkt 2 umowy z dnia 7 grudnia 2009 r. zawartej między … a Archidiecezją …, regulujący zapisy dotyczące utrzymania duszpasterzy pełniących funkcję proboszcza, wikariusza parafialnego oraz innych współbraci pełniących posługę duszpasterską w parafii, byłby zbędny.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca, jako kapłan - zakonnik pełniący funkcję proboszcza Parafii pw. … w …powierzonej …, ma możliwość osiągania przychodów, które mogą stanowić dla Niego dochód osobisty, w szczególności dochody z majątku beneficjalnego, stypendia mszalne, „iura stolae” składane duszpasterzom przez wiernych zgodnie z ustanowioną taksą diecezjalną, albo na mocy przyjętego zwyczaju z tytułu spełniania świętych czynności, ofiary złożone z okazji wizyty duszpasterskiej („kolędy”).

W związku z tym, Wnioskodawca, stosowanie do art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, winien opłacać podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osiąganych z opłat otrzymywanych w związku z pełnieniem funkcji o charakterze duszpasterskim.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.