Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-493/09-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-09-11
Teza: uregulowania dotyczące „zezwolenia wyprowadzenia”
Słowa kluczowe: akcyza-pobór akcyzy-zawieszenie poboru akcyzy; skład-skład podatkowy; zezwolenie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 2-art. 13; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 54

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Agencji przedstawione we wniosku z dnia 16.06.2009 r. (data wpływu 17.06.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zasad dotyczących wydanego „zezwolenia wyprowadzenia” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.06.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zasad dotyczących wydanego „zezwolenia wyprowadzenia”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - jest właścicielem wyrobów akcyzowych, które przechowywane są w obcych składach podatkowych. Zgodnie z art. 54 ust. 1 Agencja wystąpiła o „zezwoIenie wyprowadzenia” wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Powyższe zezwolenie zostało wydane 9 kwietnia 2009 roku na czas nieoznaczony.

Zgodnie z art. 54 ust. 11 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 roku (Dz. U. z dnia 12 stycznia 2009 r. Nr 3, poz. 11) naczelnik urzędu celnego cofa z urzędu zezwolenie wyprowadzenia, jeżeli po uzyskaniu zezwolenia, w terminie 3 miesięcy nie podjęto działalności lub ją przerwano na czas dłuższy niż 3 miesiące, bez powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego.

W okresie trzech miesięcy od daty wydania zezwolenia wyprowadzenia Agencja z niektórych Baz Paliw wyda jedynie niewielkie ilości paliwa do analizy jakości zgodnie z umowami przechowywania paliwa. Od pobranych prób zostanie odprowadzony w należnej wysokości podatek akcyzowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy pobranie ze zbiorników paliwa do analizy w ilości np. 3 litrów powinno być traktowane jako wyprowadzenie wyrobów, które skutkuje rozpoczęciem lub nie przerwaniem działalności pomimo braku innych działań w tym okresie i tym samym nie nastąpi cofnięcie z urzędu zezwolenia wyprowadzenia?
2.  Czy wydanie towaru w procedurze zawieszenia poboru akcyzy też można traktować, jako rozpoczęcie lub kontynuację działalności i powiadomienie urzędu celnego zgodnie z art. 54 ust. 11 pkt 1 nie jest konieczne?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. Zdaniem Agencji nawet najmniejszy ruch związany ze zmianą ilości paliwa przechowywanego w składzie podatkowym, która pociąga za sobą konieczność odprowadzenia podatku akcyzowego jest traktowany jako wyprowadzenie wyrobów i skutkuje rozpoczęciem lub nie przerwaniem działalności i tym samym nie może być mowy o cofnięciu zezwolenia wyprowadzenia.

Ad. 2. Zdaniem Agencji wydanie towaru w procedurze zawieszenia poboru akcyzy nie dotyczy wydanego zezwolenia. Dlatego działania związane z wydaniem takiego towaru nie można traktować jako podjęcie czy zaniechanie działań w świetle art. 54 ust. 11 pkt 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) - zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy przez podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, zwane dalej "zezwoleniem wyprowadzenia", dotyczy konkretnego składu podatkowego i jest wydawane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony, na wniosek podmiotu, który spełnia łącznie warunki określone w art. 48 ust. 1 pkt 2-4 i 6.

W myśl art. 54 ust. 11 pkt 1 ustawy - właściwy naczelnik urzędu celnego cofa z urzędu zezwolenie wyprowadzenia, jeżeli po uzyskaniu zezwolenia, w terminie 3 miesięcy nie podjęto działalności lub ją przerwano na czas dłuższy niż 3 miesiące, bez powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 5 ustawy - przedmiotem opodatkowania akcyzą jest wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Natomiast zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy - podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu celnego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

Ad. 1.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Agencja jest właścicielem wyrobów akcyzowych, które przechowywane są w obcych składach podatkowych. Agencja posiada „zezwoIenie wyprowadzenia” wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wydane na czas nieoznaczony. W okresie trzech miesięcy od daty wydania zezwolenia wyprowadzenia, z niektórych baz paliw Agencja wyda jedynie niewielkie ilości paliwa do analizy jakości zgodnie z umowami przechowywania paliwa. Od pobranych prób zostanie odprowadzony w należnej wysokości podatek akcyzowy.

Należy zatem uznać, że powyższe wydanie paliwa przez Agencję do analizy jakości, skutkujące obowiązkiem zapłaty przez nią podatku akcyzowego, nie powinno być uznane za niepodjęcie działalności lub jej przerwanie. Ustawa nie nakłada zatem w tym przypadku obowiązku informowania naczelnika urzędu celnego, którego brak skutkuje możliwością cofnięcia przez niego ww. „zezwolenia wyprowadzenia”.

Ad. 2.

W ww. art. 54 ust. 11 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym zawarto warunek powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o nie podjęciu lub przerwaniu działalności (w określonych terminach), którego nie spełnienie powoduje cofnięcie wydanego „zezwolenia wyprowadzenia”. Należy zauważyć, że z art. 54 ust. 1 ustawy wynika, że przedmiotowe zezwolenie jest związane z wyprowadzeniem ze składu podatkowego wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Uwzględniając powyższe, wydanie towaru w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, nie może zostać potraktowane jako rozpoczęcie lub kontynuację działalności i będzie zachodzić konieczność powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego, aby nie dokonał on ewentualnie cofnięcia wydanego zezwolenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.