Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4019.7.2018.2.MZA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-15
Teza: Możliwość zwrotu VAT.
Słowa kluczowe: budowa; dom-dom jednorodzinny; podatek-zwrot podatku; powierzchnia-powierzchnia użytkowa; przekazanie-przekazanie do używania; użytkowanie (używanie); zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 5 kwietnia 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym 28 maja 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w zakresie ustalenia prawa do ubiegania się o zwrot – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w zakresie ustalenia prawa do ubiegania się o zwrot.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 17 maja 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4019.7.2018.1.MZA wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 28 maja 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni wraz z mężem przystąpiła do budowy domu jednorodzinnego. W dniu 1 lutego 2018 r. małżonkowie otrzymali pozwolenie na jego budowę. Obecnie małżonkowie nie posiadają żadnej nieruchomości (mieszkania, domu), nie byli też nigdy właścicielami budynku mieszkalnego jednorodzinnego ani lokalu mieszkalnego. Nie przysługiwało im też nigdy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny. Oboje nigdy również nie byli właścicielami lub współwłaścicielami żadnego budynku mieszkalnego oprócz budowanego obecnie domu jednorodzinnego. Wnioskodawczyni obecnie ma 25 lat, a jej mąż 29 lat. Posiadają jedno dziecko. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem planują w 2019 r. oddać do użytku ww. dom.

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z projektem, według którego budowany jest dom, powierzchnia użytkowa mieszkalna wynosi 96,84 m2. W jej skład wchodzi: kuchnia: 12,09 m2; pokój dzienny: 30,74 m2; wiatrołap: 4,69 m2; komunikacja: 5,44 m2; komunikacja: 4,69 m2; pokój: 9,69 m2; sypialnia: 11,29 m2; pokój: 11 m2; łazienka: 7,21 m2.

Powierzchnia pomieszczeń przynależnych wynosi 101,03 m2. W jej skład wchodzi: kotłownia: 13,34 m2; piwnica:14,54 m2; piwnica: 21,16 m2; pralnia: 1,44 m2; strych: 33,11 m2; strych: 17,71 m2. Na pozwoleniu na budowę istnieje też pozycja: garaż wolnostojący: 37,2 m2.

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem chcieliby skorzystać z możliwości zwrotu części podatku na materiały budowlane wynikającego z ustawy z dnia 27 września 2015 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz.U. z 2015 r. poz. 1865).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy rozpatrywany będzie wniosek o zwrot części podatku na materiały budowlane wynikający z ww. ustawy, złożony do końca 2019 r., gdy budynek zostanie oddany do użytku dopiero w 2019 r.?
2.  Czy możliwe jest skorzystanie ze zwrotu części podatku na materiały budowlane wynikającego z ww. ustawy również na budowę garażu wolnostojącego?
3.  Czy przy budowie domu jednorodzinnego zgodnie z ww. metrażem możliwe jest skorzystanie ze zwrotu części podatku na materiały budowlane wynikającego z ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z ustawą z dnia 27 września 2015 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi określony termin składania wniosku uzależniony jest od daty oddania budynku do użytku. Według art. 32 ww. ustawy nie określono dokładnej daty składania ostatnich wniosków. Stąd Wnioskodawczyni uważa, że na podstawie informacji, które zostały przedstawione, wniosek złożony w 2019 r. powinien zostać przyjęty do rozpatrzenia przez Urząd Skarbowy.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawczyni, garaż wolnostojący nie stanowi elementu związanego z budową domu jednorodzinnego i nie powinien być brany pod uwagę we wniosku o zwrot części podatku na materiały budowlane wynikającego z ustawy z dnia 27 września 2015 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawczyni, możliwe jest skorzystanie ze zwrotu części podatku poniesionego na budowę domu zgodnie z ww. projektem, ponieważ zasada obmiaru powierzchni całkowitej jest zgodna z warunkami projektu Mieszkanie dla Młodych zgodnie z ustawą o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi oraz umożliwia budowę domu w systemie gospodarczym.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 150 oraz z 2015 r. poz. 1322 i 1777) powierzchnia użytkowa mieszkania jest rozumiana jako powierzchnia użytkowa lokalu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zatem do powierzchni użytkowej wlicza się: pokoje, kuchnie, spiżarnia, przedpokój, alkowa, hol, korytarz, łazienka, klatka schodowa, schody wewnętrzne. Natomiast nie wlicza się: balkonów, tarasów, loggii, antresol, szaf w ścianie, schowków w ścianie, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic, komórek do przechowywania opału, garażu, kotłowni. Jeżeli obmiar powierzchni użytkowej jest zgodny z ww. założeniami, możliwy jest zwrot części podatku poniesionego na materiały budowlane, ponieważ powierzchnia użytkowa mieszkalna nie przekracza 100 m2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna wydana została wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Natomiast współmałżonek Wnioskodawczyni winien zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, jeżeli jest zainteresowany jej uzyskaniem. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 604) – z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – osoba fizyczna, która po dniu 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, ma prawo ubiegać się o zwrot części tych wydatków, zwany dalej „zwrotem wydatków”.

Ponadto – w myśl art. 20 ust. 3 pkt 1-5 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – o zwrot wydatków można się ubiegać, jeżeli:

1.  wydatki zostały poniesione w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z:
    1.  budową domu jednorodzinnego albo
    2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny;
2.  przedsięwzięcie, o którym mowa w pkt 1, było realizowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r. albo na podstawie zgłoszenia budowy;
3.  powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, o których mowa w pkt 1, nie przekracza odpowiednio:
    1.  75 m2 i 100 m2,
    2.  85 m2 i 110 m2 – w przypadku gdy osoba fizyczna w dniu wydania pozwolenia na budowę albo w dniu dokonania zgłoszenia budowy, o których mowa w pkt 2, wychowywała przynajmniej troje dzieci spełniających warunki, o których mowa w art. 7 ust. 1a;
4.  osoba fizyczna do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego albo dokonano zgłoszenia budowy nie ukończyła 36 lat;
5.  do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków osoba fizyczna nie była:
    
    1.  właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego,
    2.  osobą, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,
    3.  właścicielem lub współwłaścicielem budynku, jeżeli jego udział w przypadku zniesienia współwłasności obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny
    
    *   z wyłączeniem domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego, o którym mowa w pkt 1.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – zwrot wydatków dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, udokumentowanych fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia wydania pozwolenia na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 2, do dnia 30 września 2018 r.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy – prawo do zwrotu wydatków przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 20 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. W przypadku osoby fizycznej pozostającej w związku małżeńskim w roku kalendarzowym, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego albo dokonano zgłoszenia budowy, warunek, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 4, dotyczy młodszego z małżonków, a warunek, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5, dotyczy obojga małżonków (art. 22 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – zwrot wydatków dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym. Wniosek o zwrot wydatków osoba fizyczna składa raz, nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego (art. 23 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 23 ust. 3 i 4 ww. ustawy – jeżeli osoba fizyczna pozostaje w związku małżeńskim, wniosek o zwrot wydatków może być złożony wspólnie z małżonkiem albo odrębnie przez jednego z małżonków. Złożenie wniosku o zwrot wydatków przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o zwrot wydatków. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Na potrzeby niniejszego rozdziału przez małżonków rozumie się osoby fizyczne pozostające w związku małżeńskim, z wyjątkiem małżonków, w stosunku do których sąd orzekł separację.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że jeżeli osoba fizyczna od 1 stycznia 2014 r. poniesie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych wydatki na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego, to po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych ustawą o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, może ubiegać się o zwrot części poniesionych wydatków.

Jednym z warunków, o których mowa w ustawie o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, dających prawo do ubiegania się o zwrot, jest warunek dotyczący limitu powierzchni użytkowej budowanego domu jednorodzinnego zawarty w art. 20 ust. 3 pkt 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – użyte w ustawie określenie dom jednorodzinny oznacza budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym znajduje się wyłącznie lokal mieszkalny.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – użyte w tej ustawie określenie powierzchnia użytkowa mieszkania oznacza – powierzchnię użytkową lokalu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1610, z 2017 r. poz. 1442 i 1529 oraz z 2018 r. poz. 374).

Stosownie natomiast do art. 2 pkt 5 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – użyte w ustawie określenie mieszkanie oznacza – lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny.

Z przywołanych wyżej przepisów ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi wynika, że dla potrzeb tej ustawy powierzchnię użytkową w przypadku domu jednorodzinnego należy rozumieć tak samo jak powierzchnię użytkową lokalu, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem – ilekroć w ustawie jest mowa o powierzchni użytkowej lokalu – należy przez to rozumieć powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału.

Oznacza to, że osoba fizyczna ubiegając się o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego na podstawie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w celu określenia powierzchni użytkowej budowanego domu jednorodzinnego dla potrzeb tego zwrotu powinna odnieść się do definicji powierzchni użytkowej lokalu, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego a następnie w sposób analogiczny odnieść ją do ustalenia powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego. Zatem powierzchnię użytkową w przypadku domu jednorodzinnego należy rozumieć w sposób analogiczny jak powierzchnię użytkową lokalu. W efekcie wskazane wyliczenie pomieszczeń, które zaliczane są do powierzchni użytkowej lokalu należy przyporządkować do pomieszczeń, które występują w domu jednorodzinnym, przy czym należy mieć na uwadze charakter obu tych nieruchomości a więc możliwość istnienia innych pomieszczeń w każdej z tych nieruchomości. Oczywistym wszak jest, że np. w przypadku domu jednorodzinnego nie buduje się co do zasady takiego pomieszczenia jak np. wózkownia. Pomieszczeniu temu w budynku jednorodzinnym odpowiadać może piwnica lub pomieszczenie gospodarcze o innej nazwie.

Odnosząc przywołane powyżej przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przy obliczaniu powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego na potrzeby ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi Wnioskodawczyni powinna uwzględnić kuchnię, pokój dzienny, wiatrołap, 2 przedpokoje (korytarze) – zwane przez Wnioskodawczynię komunikacją, 2 pokoje, sypialnię i łazienkę. Natomiast do powierzchni użytkowej Wnioskodawczyni nie zaliczy w omawianej sprawie powierzchni kotłowni, pralni oraz piwnic i strychów (o ile w istocie pomieszczenia oznaczone jako strych będą strychem a nie np. dodatkowymi pokojami). Ponadto do powierzchni użytkowej domu nie wlicza się powierzchni garażu a tym bardziej powierzchni garażu wolnostojącego, będącego zupełnie odrębnym budynkiem.

Przyjmując zatem wskazane przez Wnioskodawczynię okoliczności należy stwierdzić, że opisany przez nią projekt domu jednorodzinnego spełnia wymogi określone w ustawie o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, ponieważ jego powierzchnia użytkowa – przy założeniu, że kotłownia, pralnia, piwnice i strychy nie są wliczane do powierzchni użytkowej – wynosi 96,84 m2, a więc nie przekracza 100 m2 wskazanych jako maksymalnej powierzchni użytkowej określonej w art. 20 ust. 3 pkt 3 lit. a) ww. ustawy.

Kolejną kwestią jaka wymaga przeanalizowania w sytuacji Wnioskodawczyni jest kwestia terminu złożenia wniosku o zwrot wydatków.

Wyjaśnić należy, że zwrot dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, udokumentowanych fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia wydania pozwolenia na budowę (pozwolenia wydanego po 1 stycznia 2014 r.) albo dokonania zgłoszenia budowy do dnia 30 września 2018 r. Zwrot dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie. Przy czym wniosek o zwrot osoba fizyczna składa raz, nie później niż do 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego.

Użycie przez ustawodawcę w art. 23 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi zwrotu „nie później niż do” przy określaniu terminu składania wniosku o zwrot przez osobę fizyczną oznacza, że wniosek o zwrot może zostać złożony przed zakończeniem budowy domu jednorodzinnego i przed przystąpieniem do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego, jednak nie później niż do 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania. Przepis ten ma na celu zapobiegać takim sytuacjom, w których osoba fizyczna wniosek o zwrot będzie składała w bliżej nieokreślonym terminie po przystąpieniu zgodnie z prawem do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego.

Odnosząc powyższe rozważania do sytuacji Wnioskodawczyni wskazać należy, że przepisy ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi nie wskazują kiedy osoba fizyczna musi zakończyć budowę domu jednorodzinnego i zgodnie z prawem przystąpić do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego, aby ubiegać się o zwrot. Wskazują natomiast, że termin, w którym najpóźniej osoba fizyczna może wniosek taki złożyć, aby ubiegać się o zwrot części wydatków poniesionych w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z budową domu jednorodzinnego – to 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego. Aby bowiem ubiegać się o zwrot wydatków poniesionych w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z budową domu jednorodzinnego osoba fizyczna musi złożyć wniosek o zwrot nie później niż do 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem będzie miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego. Oznacza to, że wniosek o zwrot Wnioskodawczyni powinna złożyć najpóźniej do 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem będzie miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego. Rację ma więc Wnioskodawczyni twierdząc, że w związku z ustawą o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi termin składania wniosku uzależniony jest od daty oddania budynku do użytku.

Jeżeli zatem Wnioskodawczyni będzie spełniała wszystkie warunki dotyczące zwrotu przewidziane ustawą o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, to będzie mogła ubiegać się o zwrot części tych wydatków na podstawie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, przy czym najpóźniej wniosek o zwrot będzie musiała złożyć do 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem będzie miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego (czyli jeżeli przystąpienie do użytkowania zgodnie z prawem będzie miało miejsce w 2019 r. to najpóźniej do 31 grudnia 2019 r.).

Pamiętać jednak należy, że we wniosku o zwrot Wnioskodawczyni będzie mogła uwzględnić – zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – wyłącznie wydatki poniesione na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, udokumentowane fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia wydania pozwolenia na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy – nie wcześniej niż 1 stycznia 2014 r., do dnia 30 września 2018 r.

Ponieważ zwrot nie dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, udokumentowanych fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej po 30 września 2018 r., to materiały zakupione przez Wnioskodawczynię po tej dacie nie będą mogły zostać uwzględnione we wniosku o zwrot.

W odniesieniu natomiast do możliwości skorzystania ze zwrotu części podatku na materiały budowlane wynikającej z ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi na budowę garażu wolnostojącego wyjaśnić należy, że z treści wskazanych wcześniej przepisów wynika, że ustawa daje prawo, po spełnieniu określonych w niej warunków, do otrzymania zwrotu od Skarbu Państwa niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania.

Jednym z podstawowych warunków uprawniających do zwrotu części wydatków jest cel ich poniesienia. Literalna wykładnia art. 20 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy prowadzi do wniosku, że celem tym jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z budową domu jednorodzinnego albo nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny.

Zatem zwrot wydatków dotyczy tylko budowy domu jednorodzinnego albo nadbudowy lub rozbudowy budynku na cele mieszkalne lub przebudowy (przystosowania) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny, realizowanych na podstawie pozwolenia na budowę, wydanego po 1 stycznia 2014 r. Prawo do zwrotu nie przysługuje natomiast w przypadku zakupu materiałów budowlanych przeznaczonych na budowę budynku niemieszkalnego, np. garażu wolnostojącego, który jak słusznie zauważyła Wnioskodawczyni nie stanowi elementu związanego z budową domu jednorodzinnego. Innymi słowy, ww. ustawa mówi o zwrocie niektórych wydatków związanych tylko i wyłącznie z zakupem materiałów budowlanych w związku z budową domu mieszkalnego albo nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny. Dlatego też oczywiste jest, że we wniosku o zwrot wydatków nie może być brana pod uwagę ta część wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które zostały zużytkowane do budowy garażu. W takim przypadku prawo do odliczenia części podatku od zakupionych materiałów budowalnych nie będzie Wnioskodawczyni przysługiwać.

Podsumowując, poza spełnieniem warunku wynikającego z ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi dotyczącego limitu powierzchni użytkowej budowanego domu jednorodzinnego – z uwzględnianiem wszystkich wyjaśnień dokonanych przez tut. Organ – obligatoryjne jest spełnienie także pozostałych warunków wynikających z tej ustawy. Z wniosku wynika, że w omawianej sprawie pozostałe przesłanki wynikające z art. 20 ust. 3 ww. ustawy zostaną spełnione. Zarówno Wnioskodawczyni jak i jej małżonek są osobami fizycznymi, które do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego nie ukończyły 36 lat a pozwolenie na budowę małżonkowie uzyskali po 1 stycznia 2014 r., tj. 1 lutego 2018 r. Oprócz tego ani Wnioskodawczyni, ani jej małżonek nie byli ani nie są właścicielami: budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego. Nie przysługiwało im również nigdy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Ponadto małżonkowie nigdy nie byli właścicielami lub współwłaścicielami żadnego budynku mieszkalnego.

W związku z tym Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki określone w art. 20 ust. 3 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi a więc Wnioskodawczyni będzie przysługiwać prawo do ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych wyłącznie w związku z budową domu. W sytuacji, gdy Wnioskodawczyni przystąpi zgodnie z prawem do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego w 2019 r., to wniosek o zwrot winien zostać złożony nie później niż do 31 grudnia 2019 r.

W tym miejscu należy również wyjaśnić, że art. 32 ww. ustawy, na który powołuje się Wnioskodawczyni we własnym stanowisku dotyczy sytuacji osób fizycznych, które przed 1 stycznia 2014 r. poniosły wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.). Tymczasem Wnioskodawczyni poniosła ww. wydatki już po 1 stycznia 2014 r. a więc przepis ten nie ma w jej przypadku zastosowania. Kwestia ta pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Stanowisko Wnioskodawczyni należało zatem uznać za prawidłowe.

Jeszcze raz należy podkreślić, że niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o okoliczności wskazane przez Wnioskodawczynię. Jeżeli natomiast w toku ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez właściwego dla Wnioskodawczyni naczelnika urzędu skarbowego poczynione zostaną inne ustalenia niż te, na które wskazała we wniosku Wnioskodawczyni, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Wymaga bowiem zaakcentowania, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest badanie i ustalanie czy podane przez Wnioskodawczynię we wniosku informacje są zgodne z prawdą. Konieczna jest bowiem analiza całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy i dokonanie stosownych ustaleń na podstawie zebranych materiałów a to stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Organ wydający interpretację nie jest uprawniony do dokonania takich ustaleń w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku późniejszego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które jest ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawczynię. Z tych też względów Organ nie był zobowiązany ani uprawniony do analizy załączonego do wniosku projektu domu jednorodzinnego pod kątem spełnienia warunku określonego w art. 20 ust. 3 pkt 3 lit. a) ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.