Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-20/11-4/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-07-01
Teza: Sprzedaż odpadów produkcyjnych uznanych za złom przez Wnioskodawcę, będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, po spełnieniu warunków wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy. Tym samym Wnioskodawca dokumentując dostawę tych towarów, winien wystawić fakturę, zgodnie z § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia nie wykazując stawki, kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
Słowa kluczowe: obciążenia-obciążenia szczególne; odpady (śmieci); złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki we wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. (data wpływu 14 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 maja 2011 r. wg daty nadania (data wpływu 1 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży odpadów produkcyjnych oraz zaklasyfikowania odpadów do złomu– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży odpadów produkcyjnych.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 maja 2011 r. wg daty nadania (data wpływu 1 czerwca 2011 r.) poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego oraz podpis drugiego członka zarządu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług cynkowania ogniowego konstrukcji stalowych. W procesie cynkowania ogniowego powstają również odpady stałe pochodzące z wanny cynkowniczej, które są w pełni użytkowe i są odsprzedawane hutom do ponownego przetworzenia. Do ww. odpadów należy popiół cynkowy (powstaje na powierzchni lustra cynku; składa się głównie z tlenku cynku i tlenku glinu) oraz twardy cynk (gromadzi się na dnie wanny cynkowniczej; stop cynku z żelazem).

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów zalicza ww. odpady produkcyjne (popiół cynkowniczy, twardy cynk) do grupy 11 05 czyli Odpady z wysokotemperaturowych procesów galwanizowania. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług PKWiU z 2008 r. obowiązująca od 2011 r. klasyfikuje twardy cynk i popiół cynkowy wg symbolu ex 38.11.58.0 - Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal. Spółka

zgodnie z ww. klasyfikacją wskazywała twardy cynk i popiół cynkowy jako rodzaj odpadu poprodukcyjnego. W żadnym sprawozdaniu nie były one wykazywane jako złom.

Wraz z wejściem w życie zmian od 1 kwietnia 2011 r. w ustawie o podatku od towarów i usług, do art. 17 został dodany w pkt 7 ust. 1, który spowodował klasyfikowanie odpadów produkcyjnych przez ich odbiorców do kategorii złomu i przekazaniu informacji o sprzedaży przez Spółkę odpadów produkcyjnych, jako niepodlegających opodatkowaniu u sprzedawcy, tylko przeniesieniu obowiązku na odbiorcę. W Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów złom należy do grupy 17 04 - Odpady i złomy metaliczne oraz stopów metali, jednak w tej grupie nie wskazano ani twardego cynku ani popiołu cynkowego.

Brak wyjaśnienia terminu "złom" w ustawie o podatku od towarów i usług powoduje odwołanie się do terminologii Słownika języka polskiego, w którym ZŁOM to:

*   I rz. mnż I, D. -u, blm zużyte, zniszczone przedmioty metalowe, także odpady produkcyjne przeznaczane do ponownego przetopienia w hutach jako surowiec wtórny

*   II rz. mnż I, D. -u odłamany, odłupany kawał czegoś; odłam.

W uzupełnieniu wniosku, wskazano, iż Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku ze zmianami w ustawie o podatku od towarów i usług i dodaniu do art. 17 pkt 1 ust. 7 Spółka powinna przy sprzedaży odpadów produkcyjnych (twardy cynk, popiół cynkowy) nie wykazywać kwoty ani stawki podatku VAT, a obowiązek naliczenia podatku VAT przenieść na jednostkę zakupującą odpad? Czy tak jak dotychczas naliczać podatek VAT wg podstawowej stawki, czyli obecnie 23% i odprowadzać go do Urzędu Skarbowego?
2.  Czy odpady produkcyjne, które według Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, posiadające kody: 11 05 01 - twardy cynk, 11 05 02 - popiół cynkowy, zostały w myśl ustawy o podatku od towarów i usług potraktowane jako złom?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka sprzedając odpady produkcyjne, kierowała się zawsze Polską Klasyfikacją PKWiU (2004 symbol 27.43.32-00.00; 2008 symbol 38.11.58.0) i stosowała podstawową stawkę podatku VAT, czyli 22 % (od 2011 r. 23%). Pomimo zmian w ustawie o podatku od towarów i usług, czyli dodaniu do art. 17 pkt 7 ust. 1, Spółka kierując się symbolem PKWiU (2008) oraz Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, nadal nalicza i odprowadza do Urzędu Skarbowego podstawową stawkę VAT, czyli obecnie 23 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające złom, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Przy czym jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się dostawę towarów używanych , pod warunkiem, ze w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przepis art. 17 ust.1 pkt 7 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa złomu.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą złomu jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
2.  dostawcą złomu jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
3.  dostawca złomu nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,
4.  dostawa złomu nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jeżeli choćby jeden z wymienionych warunków nie jest spełniony, nabywcy złomu nie powinni rozliczać VAT z tytułu dostaw złomu.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary mieszczące się w pojęciu złomu, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1a ustawy w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

W myśl § 5 ust. 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie "odwrotne obciążenie".

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług cynkowania ogniowego konstrukcji stalowych. W procesie cynkowania ogniowego powstają również odpady stałe pochodzące z wanny cynkowniczej, które są w pełni użytkowe i są odsprzedawane hutom do ponownego przetworzenia. Do ww. odpadów należy popiół cynkowy (powstaje na powierzchni lustra cynku; składa się głównie z tlenku cynku i tlenku glinu) oraz twardy cynk (gromadzi się na dnie wanny cynkowniczej; stop cynku z żelazem).

Jak wskazał Wnioskodawca rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) zalicza odpady produkcyjne - popiół cynkowniczy i twardy cynk - do grupy 11 05 czyli „Odpady z wysokotemperaturowych procesów galwanizowania”. Natomiast złom należy do grupy 17 04 – „Odpady i złomy metaliczne oraz stopów metali”, jednak w tej grupie nie wskazano ani twardego cynku ani popiołu cynkowego. W żadnym sprawozdaniu ww. odpady nie były wykazywane przez Wnioskodawcę jako złom.

Z kolei zgodnie z podaną przez Wnioskodawcę klasyfikacją statystyczną twardy cynk i popiół cynkowy zalicza się do grupowania PKWiU ex 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii czy w związku ze zmianami w ustawie o podatku od towarów i usług i dodaniu pkt 7 do art. 17 ust. 1, Spółka powinna przy sprzedaży odpadów produkcyjnych (twardego cynku i popiołu cynkowego) nie naliczać podatku VAT, a obowiązek odprowadzenia podatku przenieść na podmiot nabywający odpad, czy jednak naliczać podatek VAT wg podstawowej stawki (obecnie 23 %). Ponadto czy odpady produkcyjne, które według Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, posiadające kody: 11 05 01 - twardy cynk, 11 05 02 - popiół cynkowy, zostały w myśl ustawy o podatku od towarów i usług potraktowane jako złom?

Odnosząc się do kwestii zakwalifikowania odpadów produkcyjnych w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług do złomu należy stwierdzić, iż przepisy ustawy nie definiują pojęcia złomu. Dlatego też kierując się wykładnią historyczną i celowościową należy zaznaczyć, że przez złom dla potrzeb stosowania art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy należy rozumieć złom metali, w tym złom stalowy (wsadowy i niewsadowy), żeliwny i metali nieżelaznych (aluminium, cynk, miedź, ołów), jak również złom metali szlachetnych. Jednocześnie zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN złom stanowią niepotrzebne, zużyte przedmioty metalowe, pojazdy, maszyny lub odpady produkcyjne zbierane jako surowiec wtórny. Natomiast w metalurgii pod pojęciem złomu rozumie się nazwę przedmiotów metalowych, przeznaczonych do wykorzystywania w procesie recyklingu poprzez ich ponowne przetopienie.

Zatem w kontekście przedstawionych okoliczności, a w szczególności, iż odpady produkcyjne (popiół cynkowy i twardy cynk) są w pełni użytkowe i są odsprzedawane hutom do ponownego przetwarzania, należy uznać, iż ww. odpady produkcyjne są złomem.

W związku z powyższym sprzedaż tych towarów przez Wnioskodawcę, będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, po spełnieniu warunków wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy. Tym samym Wnioskodawca dokumentując dostawę tych towarów, winien wystawić fakturę, zgodnie z § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia nie wykazując stawki, kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.