Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-1267/15/MPŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-03-18
Teza: Czy do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca może zaliczać amortyzację od środków transportu zakupionych od spółki cywilnej, w której był wspólnikiem?
Słowa kluczowe: amortyzacja; spółki-spółka cywilna; udział; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu 29 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środków trwałych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środków trwałych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 lipca 2013 roku Wnioskodawca prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych, usług pogrzebowych, zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, zbierania odpadów niebezpiecznych, zarządzania nieruchomościami.

Wcześniej, od 1 grudnia 1993 roku do 30 czerwca 2013 roku, Wnioskodawca był wspólnikiem w trzyosobowej spółce cywilnej zajmującej się usługami budowlanymi, zbiórką odpadów komunalnych, usługami pogrzebowymi i usługami komunalnymi.

Dnia 18 czerwca 2013 roku Wnioskodawca kupił od spółki środki trwałe, które w spółce były całkowicie zamortyzowane, są to: samochód ciężarowy specjalny, samochód specjalny pogrzebowy, samochód ciężarowy, ciągnik rolniczy.

Na zakupione środki trwałe Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT. Spółka od tej faktury odprowadziła podatek VAT i zaliczkę na podatek dochodowy.

Wyżej wymienione środki trwałe Wnioskodawca zakupił po cenie rynkowej z dnia nabycia tych środków. Wartość rynkową tych pojazdów Wnioskodawca uzyskał dzwoniąc do Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca może zaliczać amortyzację od środków transportu zakupionych od spółki cywilnej, w której był wspólnikiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on amortyzować w całości środki trwałe zakupione od trzyosobowej spółki cywilnej, w której był wspólnikiem (tj. samochód ciężarowy specjalny, samochód specjalny pogrzebowy, samochód ciężarowy, ciągnik rolniczy) i ujmować tę amortyzację w kosztach prowadzonej działalności.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, (\`(...)\`) z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, muszą być spełnione trzy przesłanki łącznie: musi on być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, nie może być wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu oraz musi być należycie udokumentowany. Zdaniem Wnioskodawcy, zachodzą przesłanki określone w ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów, które mogą być zaliczone do kosztów prowadzonej działalności. Wszystkie zakupione pojazdy Wnioskodawca używa tylko i wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej; wydatek na zakup tych pojazdów nie jest wymieniony w art. 23 powołanej ustawy oraz zakup tych pojazdów udokumentowany jest fakturą VAT.

W powyższym zakresie Wnioskodawca zasięgał również telefonicznej informacji w Krajowej Informacji Podatkowej, gdzie uzyskał opinię, że mimo, iż zakupił wyżej wymienione pojazdy od spółki cywilnej, w której był wspólnikiem, może naliczać amortyzację i zaliczać ją w koszty prowadzonej obecnie działalności (jak każdy inny podatnik) zgodnie z art. 22 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W podobnej sprawie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 marca 2011 r. - II FSK 1896/09.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia

Z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę zużycia tych składników majątku.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Z treści przepisu art. 22a ust. 1 ww. ustawy wynika, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18 uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Zgodnie z art. 22g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z cytowanego wyżej art. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że amortyzacji podlegają kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania środki transportu.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22h ust. 3 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.

W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio (art. 22h ust. 3c ww. ustawy).

W myśl art. 22g ust. 12 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów – wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.

Zgodnie z art. 22g ust. 14c ww. ustawy, w przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio.

Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez spółkę niebędącą osobą prawną należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, od dnia 1 lipca 2013 roku Wnioskodawca prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych, usług pogrzebowych, zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, zbierania odpadów niebezpiecznych, zarządzania nieruchomościami.

Wcześniej, od 1 grudnia 1993 roku do 30 czerwca 2013 roku, Wnioskodawca był wspólnikiem w trzyosobowej spółce cywilnej zajmującej się usługami budowlanymi, zbiórką odpadów komunalnych, usługami pogrzebowymi i usługami komunalnymi.

Dnia 18 czerwca 2013 roku Wnioskodawca kupił od spółki środki trwałe, które w spółce były całkowicie zamortyzowane, są to: samochód ciężarowy specjalny, samochód specjalny pogrzebowy, samochód ciężarowy, ciągnik rolniczy.

Na zakupione środki trwałe Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT. Spółka od tej faktury odprowadziła podatek VAT i zaliczkę na podatek dochodowy. Wyżej wymienione środki trwałe Wnioskodawca zakupił po cenie rynkowej z dnia nabycia tych środków.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, opierając się na stwierdzeniu, że Wnioskodawca kupił środki trwałe od spółki cywilnej (a zatem nie otrzymał ich w wyniku likwidacji bądź wystąpienia ze spółki), należy stwierdzić, iż odpisy amortyzacyjne dokonywane przez Wnioskodawcę zgodnie z przepisami ustawy, od tych środków trwałych, o których mowa w przedmiotowym wniosku, stanowią koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej. W sytuacji gdy została zawarta skuteczna umowa sprzedaży składników majątku nie można bowiem stwierdzić, by miały miejsce: zmiana formy prawnej, podział lub połączenie podmiotów. Na podstawie treści wniosku, przyjąć zatem należy, że w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania cytowane uprzednio przepisy dotyczące obowiązku kontynuowania amortyzacji.

Wobec tego stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy organ zastrzega jednak, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym, wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Przy czym organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności (art. 199a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Końcowo zaznaczyć należy, iż tut. organ nie dokonał weryfikacji dopuszczalności i skuteczności prawnej sprzedaży składników majątku wspólnego wspólników objętego umową spółki cywilnej, jednemu ze wspólników, przed rozwiązaniem spółki cywilnej. Kwestii tych bowiem nie regulują przepisy prawa podatkowego lecz przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.). Przepisy Kodeksu cywilnego nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10 70 - 561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.