Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.294.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Przedstawione we wniosku umowy pożyczek nie podlegają
opodatkowaniu PCC na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o
PCC, ponieważ – jak wskazano we wniosku – środki pieniężne
będące przedmiotem umów pożyczki, w momencie ich
zawarcia znajdowały się poza terytorium RP oraz umowy
pożyczek były zawarte poza terytorium RP.
Słowa kluczowe: czynności-czynności transgraniczne
umowa-umowa pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Zasada terytorialności
opodatkowania
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust.4-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    zawarcia umowy pożyczki zagranicznej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 24 lipca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X. spółka z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca lub Zainteresowany) jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów zgodnie art. 3 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka prowadzi działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z).
    W związku z realizacją przedsięwzięcia deweloperskiego i tym samym potrzeby pozyskania
    dodatkowego finansowania Spółka zawiera pisemne umowy pożyczki w rozumieniu art.
    720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ze spółkami prawa
    holenderskiego oraz osobami fizycznymi mającymi miejsce siedziby i zamieszkania na
    terytorium Holandii (dalej: „Umowy Pożyczki”). Umowy Pożyczki obejmują pieniądze,
    zawierane są na terytorium Holandii i poddane zostają reżimowi prawa holenderskiego.
    Umowy Pożyczki są odpłatne, tj. przewidują zapłatę na rzecz pożyczkodawców odsetek od
    udostępnionego kapitału.
    W momencie zawarcia Umów Pożyczek, środki pieniężne przeznaczone na ich wypłatę
    znajdują się na rachunkach bankowych pożyczkodawców w Holandii. Wypłata pożyczek
    dokonywana jest z rachunków bankowych pożyczkodawców, prowadzonych przez banki
    mające siedzibę poza granicami Polski (w Holandii), na rachunek bankowy Spółki
    prowadzony przez bank z siedzibą w Polsce.
    W piśmie uzupełniającym podali Państwo dane identyfikujące podmioty zagraniczne, z
    którymi zawarli Państwo umowy pożyczek.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym zawarcie umów pożyczek podlega
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, na przedstawione zapytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej.
    Przepis art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty
    katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Jak stanowi przepis art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych
    tylko co do gatunku.
    Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają
    podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:
    1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
      wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
      przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosowanie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, obowiązek podatkowy, z
    zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

    W myśl art. 4 pkt 7 ww. ustawy, obowiązek zapłaty podatku spoczywa na biorącym
    pożyczkę (pożyczkobiorcy).
    Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w jednolitej praktyce organów
    podatkowych, przyjmuje się, że pojęcie „rzeczy” w rozumieniu wskazanego przepisu
    obejmuje również środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki.
    Mając na względzie powyższe należy wskazać, że zawarcie umowy pożyczki może
    podlegać opodatkowaniu od czynności cywilnoprawnych w Polsce, tylko wtedy, gdy
    spełnione są następujące warunki (i) pieniądze w chwili zawarcia umowy pożyczki znajdują
    się w Polsce albo (ii) pieniądze w chwili zawarcia umowy pożyczki i dokonania wypłaty na
    jej podstawie znajdują się za granicą oraz czynność zawarcia umowy pożyczki została
    dokonana na terytorium Polski.
    Jak wskazano we wniosku środki pieniężne będące przedmiotem Umów Pożyczki w
    momencie zawarcia Umów Pożyczek znajdują się na rachunkach bankowych
    pożyczkodawców w Holandii, a zatem poza terytorium Polski. Z kolei miejscem dokonania
    czynności w przypadku Umów Pożyczki nie jest Polska, lecz Holandia.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w przepisach Kodeksu cywilnego. Zgodnie z
    art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się
    przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do
    gatunku, natomiast biorący zobowiązuje się do zwrotu takiej samej ilości pieniędzy lub
    rzeczy tego samego rodzaju i jakości.
    Ustawodawca nie zastrzegł dla ważności umowy pożyczki szczególnej formy prawnej, co
    oznacza, że jest ona umową konsensualną i dwustronnie zobowiązującą - dochodzi do
    skutku przez samo zawarcie porozumienia, tj. poprzez złożenie zgodnych oświadczeń woli
    obu stron.
    Przenosząc powyższe na grunt ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy
    stwierdzić, że zawarcie Umów Pożyczek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, albowiem - jak wskazano we wniosku - środki pieniężne
    będące przedmiotem Umów Pożyczek, w momencie ich zawierania, znajdują się poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz Umowy Pożyczek są zawierane poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
    Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
    gatunku.
    Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy
    pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    W myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

    Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie
    pożyczki, na biorącym pożyczkę.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
    Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość pożyczki, a w
    przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i
    ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków
    pieniężnych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
    Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
    Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
    przedmiotem są:
      a) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
        wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      b) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa
    zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
    Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze
    będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca -
    pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka zawiera na
    terytorium Holandii pisemne umowy pożyczek. W momencie zawarcia ww. umów, środki
    pieniężne przeznaczone na ich wypłatę znajdują się na rachunkach bankowych
    pożyczkodawców w Holandii. Wypłata pożyczek dokonywana jest z rachunków bankowych
    pożyczkodawców, prowadzonych przez banki mające siedzibę poza granicami Polski (w
    Holandii), na rachunek bankowy Spółki prowadzony przez bank z siedzibą w Polsce.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa
    należy stwierdzić, że umowy pożyczek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, ponieważ - jak wskazano we wniosku - środki pieniężne
    będące przedmiotem umów pożyczki, w momencie ich zawarcia znajdowały się poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowy pożyczek były zawarte poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy -
    Ordynacja podatkowa.