Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.380.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego oraz
terminu wystawienia faktury w związku ze świadczeniem usług
w zakresie prowadzenia kampanii reklamowych, rozliczanych
zgodnie z przyjętym przez Spółkę Modelem rozliczeń.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
usługi-usługi reklamowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego oraz
    terminu wystawienia faktury w związku ze świadczeniem usług w zakresie prowadzenia
    kampanii reklamowych, rozliczanych zgodnie z przyjętym przez Spółkę Modelem rozliczeń.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2025 r., które
    wpłynęło do Organu 4 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą Spółka A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem VAT.
    Działalność Spółki obejmuje głównie wykonywanie czynności opodatkowanych. Wyjątkowo
    mogą zdarzyć się sytuacje, w których Spółka będzie świadczyć czynności zwolnione od
    podatku, niemniej jednak nie są to sytuacje cykliczne oraz typowe dla codziennej,
    biznesowej działalności Spółki oraz mają charakter incydentalny (w świetle art. 90 ust. 10
    pkt 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT tzw. „proporcja sprzedaży” Spółki jest równa
    100%).
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej
    [dalej: „Grupa Kapitałowa”] świadczącej usługi w obszarze IT (marketingu internetowego).
    W ramach swojej działalności Grupa Kapitałowa, wypracowała szereg rozwiązań w postaci
    algorytmów i programów służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie.
    Generalnie rzecz ujmując, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w
    zakresie świadczenia na rzecz klientów usług retargetingu cyfrowego w oparciu o tzw. real-

    time bidding technology w cyfrowych sieciach reklamowych. Co więcej, Grupa Kapitałowa
    oferuje swoje usługi polegające na wykorzystaniu innowacyjnych technologii
    pozwalających na precyzyjne dobieranie odbiorców reklam w celu zwiększenia ilości
    sprzedaży produktów. Ponadto, w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się
    na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social media
    marketingu i obsługi klienta, a także wsparciu działalności dotyczącej content marketingu
    oraz influencer marketingu.
    Spółka zajmuje się pośrednictwem w sprzedaży miejsc reklamowych (przeznaczonych na
    cele brandingowe) w Internecie na rynek polski oraz zagraniczny i zorientowana jest na
    klientów z sektora CPG (consumer packaged goods). W ramach świadczenia swoich usług
    Spółka prowadzi kampanie reklamowe mających na celu zwiększenie siły marki swojego
    klienta [dalej: „Kampanie”]. Kampanie są realizowane zawsze na rzecz podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą (w szczególności spółek prawa handlowego) [dalej:
    „Kontrahenci”]. Kampanie mogą mieć różną długość trwania oraz być rozliczane w różnych
    modelach, w zależności od postanowień umownych zawartych z danym Kontrahentem.
    Czas trwania Kampanii:
    W zależności od ustaleń z Kontrahentem, Kampanie realizowane są w różnych wariantach
    czasowych, przy czym niniejszy wniosek dotyczy tylko i wyłącznie Kampanii, które są
    realizowane w poniższych wariantach:
        wariant 1: Kampania realizowana przez okres od dwóch do czterech tygodni, które
        pokrywają się lub nie z miesiącem kalendarzowym;
        wariant 2: Kampania realizowana przez okres przekraczający cztery tygodnie - z
        reguły od jednego do pięciu miesięcy, które pokrywają się lub nie z miesiącami
        kalendarzowymi.
    Umowy z Kontrahentami:
    Każda Kampania realizowana jest na podstawie umowy zawartej z Kontrahentem, przy
    czym:
        wniosek ten dotyczy tylko i wyłącznie umów o stałej współpracy, pozwalających na
        realizację wielu Kampanii w trakcie ich obowiązywania [dalej: „Umowy o
        współpracy”], wnioskiem nie są objęte jednorazowe umowy dotyczące konkretnej
        kampanii,
        umowy te mogą być zawierane na czas określony lub nieokreślony,
        w ramach jednej Umowy o współpracy może zostać zrealizowanych kilka Kampanii
        - w zależności od bieżących potrzeb klienta i wzajemnych ustaleń.
    Modele rozliczeń:
    Zawierane Umowy o współpracy przewidują różne modele rozliczeń, przy czym niniejszy
    wniosek dotyczy tylko i wyłącznie sytuacji, gdy rozliczenie usług realizacji Kampanii w
    ramach danej umowy o współpracę następuje po zakończeniu konkretnej Kampanii
    (niezależnie od jej długości). Taki model rozliczeń wynika bezpośrednio z umowy zawartej
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem. W konsekwencji, zgodnie z umową zawartą z
    Kontrahentem rozliczenie usług realizacji Kampanii przebiega każdorazowo wraz z
    zakończeniem trwania danej Kampanii.
    Oznacza to, że w przypadku realizacji kilku Kampanii o różnej długości w trakcie trwania
    umowy o współpracy, każda będzie rozliczana wraz z jej zakończeniem. Jest to więc
    sytuacja następujących po sobie terminów rozliczeń, które są determinowane czasem

    trwania konkretnej Kampanii [dalej: „Model rozliczeń Spółki”]. Natomiast czas trwania
    każdej Kampanii może różnić się od siebie.
    Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę:
    W zależności od ustaleń z Kontrahentem, faktury wystawiane na podstawie Umów o
    współpracy mogą być wystawiane:
        po zakończeniu okresu rozliczeniowego, tj. po zakończeniu danej Kampanii, ale nie
        później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończono
        Kampanię albo
        przed zakończeniem Kampanii tj. w trakcie trwania danej Kampanii lub przed jej
        rozpoczęciem.
    Wszystkie z ww. faktur zawierają informację jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy
    faktura tj. informację o okresie trwania danej Kampanii.
    W związku z powyższym modelem rozliczeń Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie
    momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu usług realizacji Kampanii
    oraz terminów wystawiania faktur w przypadku stosowania opisanego Modelu rozliczeń
    Spółki.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazali
    Państwo:
    1. Do wykonania jakich czynności jesteście Państwo zobowiązani na podstawie zawartej
      Umowy o współpracy, której dotyczy Państwa wniosek? Na czym polega zgodnie z
      umową zwiększenie siły marki klienta?
    Odp.: Na podstawie zawartej Umowy o współpracy, której dotyczy Wniosek, Spółka
    zobowiązana jest do świadczenia usług związanych z reklamą online, na które składają się
    m.in. usługi związane z pośredniczeniem w zakupie powierzchni reklamowej i
    wyświetleniem na tej powierzchni banerów reklamowych, które mają przyczynić się do
    zwiększenia rozpoznawalności marki klienta. Zależnie od potrzeb klienta, Spółka zapewnia
    wsparcie w tworzeniu banerów reklamowych. W ramach realizacji tych usług Spółka
    prowadzi Kampanie reklamowe mające na celu zwiększenie siły marki klienta.
    Natomiast zwiększenie siły marki klienta, zgodnie z ww. Umową, polega na podniesieniu
    świadomości jej istnienia wśród odbiorców kampanii reklamowej. Badane jest to
    stosownymi ankietami, które pozwalają na porównanie poziomu znajomości danej marki
    w grupie kontrolnej (użytkownicy internetu nie mający kontaktu z daną kampanią) oraz
    grupie eksponowanej (użytkownicy internetu, którzy mieli kontakt z daną kampanią) oraz
    obliczeniu powstałej pomiędzy tymi dwoma grupami różnicy w zakresie znajomości danej
    marki.
    2. Czy z Umowy o współpracy, której dotyczy wniosek wynika kiedy Umowa się
      rozpoczyna i kiedy kończy?
    Odp.: Z Umowy o współpracy, której dotyczy Wniosek wynika kiedy Umowa się
    rozpoczyna. Natomiast w zakresie zakończenia ww. Umowy, Umowy te są zawierane na
    czas nieoznaczony.
    3. Czy z Umowy o współpracy, której dotyczy wniosek wynika ilość Kampanii
      reklamowych, jaka musi zostać zrealizowana aby można było uznać, że usługa objęta
      Umową została przez Państwo wykonana?
    Odp.: Umowa o współpracy, której dotyczy wniosek, składa się z dwóch części: FO (umowy
    ramowej - framework order) oraz CO (zamówień kampanii - campaign order). FO ma

    charakter ramowy i określa ogólne warunki współpracy pomiędzy stronami, natomiast
    każde CO stanowi odrębną umowę wykonawczą dotyczącą realizacji konkretnej Kampanii
    reklamowej.
    Z samego FO nie wynika ilość Kampanii, jaka musi zostać zrealizowana - ani Spółka, ani jej
    kontrahenci nie są na podstawie FO zobowiązani do świadczenia czy zamawiania
    konkretnych Kampanii. Dopiero zawarcie poszczególnych CO stanowi zobowiązanie do
    realizacji Kampanii i to na ich podstawie określana jest liczba Kampanii do wykonania.
    Innymi słowy, każda Kampania jest zlecona na odrębnym CO.
    W konsekwencji, chociaż Umowa o współpracy (rozumiana jako całość FO + CO) obejmuje
    realizację konkretnych Kampanii, to ilość tych kampanii wynika wyłącznie z zawartych CO,
    a nie z postanowień samego FO.
    4. Czy w ww. Umowie jest określone odrębne wynagrodzenie za każdą zrealizowaną
      Kampanię reklamową, czy też jedno wynagrodzenie należne Państwu po
      zrealizowaniu wszystkich Kampanii składających się na ww. Umowę?
    Odp.: W ww. Umowie o współpracy jest określone odrębne wynagrodzenie za każdą
    zrealizowaną Kampanię. Wynagrodzenie to jest określone w każdym zamówieniu
    kampanii (CO - compaign order), które jest częścią Umowy o współpracę. Wynagrodzenie
    to nie jest wskazywane w umowie ramowej (FO - framework order), ponieważ dotyczy ona
    jedynie ogólnych warunków współpracy, a nie konkretnej Kampanii.
    5. Kiedy wiadomo, że dana Kampania reklamowa została zakończona, jakie warunki
      zgodnie z Umową, której dotyczy wniosek, muszą zostać spełnione aby można mówić
      o zakończeniu danej Kampanii?
    Odp.: Kampanię uznaje się za zakończoną zgodnie z Umową w momencie spełnienia
    dwóch poniższych warunków zawartych w Umowie:
        a. upłynął przeznaczony na jej emisję termin,
        b. wykorzystany został przeznaczony na jej emisję w danym terminie budżet.
    6. Czy w trakcie następujących po sobie Kampanii objętych Umową o współpracę, której
      dotyczy wniosek reklamowana jest jedna marka/jeden produkt klienta, czy też każda z
      tych Kampanii objętych jedną Umową dotyczy reklamy odrębnego produktu/odrębnej
      marki klienta?
    Odp.: W trakcie następujących po sobie Kampanii objętych Umową o współpracę, której
    dotyczy Wniosek reklamowana jest jedna lub wiele marek klienta.
    Pytania
    1) Czy zgodnie z art. 19a ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o VAT, obowiązek podatkowy dla
      świadczonych przez Spółkę usług, rozliczanych zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń
      Spółki, powstaje z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się płatności lub
      rozliczenia Kontrahenta tj. z ostatnim dniem trwania danej Kampanii?
    2) Czy w zakresie usług świadczonych przez Spółkę rozliczanych zgodnie z opisanym
      Modelem rozliczeń Spółki, Wnioskodawca ma prawo wystawiać faktury za
      wyświadczone usługi zarówno po zakończeniu okresu rozliczeniowego, tj. po
      zakończeniu danej Kampanii, ale nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym zakończono Kampanię (tj. zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o
      VAT), jak i przed zakończeniem Kampanii tj. w trakcie trwania danej Kampanii lub
      przed jej rozpoczęciem, wcześniej lub później niż 60 dni przed przewidywanym
      zakończeniem Kampanii (tj. zgodnie z art. 106i ust. 8 w zw. z ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19a ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o VAT,
      obowiązek podatkowy dla świadczonych przez Spółkę usług, rozliczanych zgodnie z
      opisanym Modelem rozliczeń Spółki, powstaje z upływem każdego okresu, do którego

      odnoszą się płatności lub rozliczenia Kontrahenta tj. z ostatnim dniem trwania danej
      Kampanii.
    2) W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie usług świadczonych przez Spółkę rozliczanych
      zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń Spółki, Wnioskodawca ma prawo wystawiać
      faktury za wyświadczone usługi zarówno po zakończeniu okresu rozliczeniowego, tj.
      po zakończeniu danej Kampanii, ale nie później niż do 15. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym zakończono Kampanię (tj. zgodnie z art. 106i
      ust. 1 ustawy o VAT), jak i przed zakończeniem Kampanii tj. w trakcie trwania danej
      Kampanii lub przed jej rozpoczęciem, wcześniej lub później niż 60 dni przed
      przewidywanym zakończeniem Kampanii (tj. zgodnie z art. 106i ust. 8 w zw. z ust. 7 pkt
      1 ustawy o VAT).
    Uzasadnienie:
    Pytanie oznaczone we wniosku nr 1
    Art. 19a ust. 3 ustawy o VAT stanowi, że usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Konstrukcja art. 19a ust. 3 ustawy o VAT może budzić wątpliwości, ponieważ w ramach
    jednego przepisu ustawodawca posługuje się różnymi sformułowaniami. W zdaniu
    pierwszym, określając usługę, której dotyczy regulacja odwołuje się do sposobu ustalenia
    płatności, podczas gdy w zdaniu drugim posługuje się sformułowaniem "usługa ciągła".
    Natomiast obecnie, zarówno doktryna, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych
    wskazuje, iż powyższy przepis należy rozumieć w ten sposób, że dotyczy on wszystkich
    dostaw czy usług realizowanych przez pewien czas, dla których strony przyjęły rozliczanie
    w okresach rozliczeniowych albo ustaliły następujące po sobie terminy płatności. Dla
    objęcia danych usług zakresem zastosowania art. 19a ust. 3 ustawy o VAT nie jest więc
    konieczne, by spełniony był warunek, iż nie da się wyodrębnić poszczególnych czynności
    dostawcy i że nie można określić, kiedy kończą się pewne świadczenia, a kiedy
    rozpoczynają się następne. Przepis ten dotyczy więc ciągu kolejnych świadczeń
    realizowanych w ramach ustalenia umownego stron - przyjętego zobowiązania do
    wykonywania szeregu czynności objętych jednym stosunkiem prawnym.
    Dla potwierdzenia powyższego można przywołać następujące stanowiska:
        prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 30 sierpnia 2016 r. sygn. III SA/Wa 2083/15
        utrzymany w mocy wyrokiem NSA z 22 lutego 2019 r. sygn. I FSK 150/17, w którym
        NSA wskazał, że: „Pojęcie usług ciągłych, o których mowa w analizowanych
        regulacjach ustawy o VAT, należy definiować mając na względzie cel, w jakim
        wprowadzono art. 64 Dyrektywy 2006/112/WE, co prowadzi do szerszego
        rozumienia tego pojęcia. Winno ono zatem obejmować świadczenia tradycyjnie
        definiowane jako okresowe/ciągłe, jak również dokonywane w ramach stałych
        umów o współpracę, w przypadku których w związku z ich świadczeniem ustalono
        następujące po sobie terminy płatności.”
        wyrok NSA z 26 maja 2021 r. sygn. I FSK 1826/18, w którym NSA podkreślił, że:
        „Wykonywanie usług/dostaw w sposób ciągły może polegać na ich powtarzalnym
        wykonywaniu przez wskazany okres, a nie wyłącznie na takim ich dokonywaniu, że

        nie można wyodrębnić poszczególnych świadczeń z punktu widzenia ich
        rozpoczęcia czy zakończenia. Analizowane pojęcie powinno być rozumiane szerzej,
        obejmując zarówno tradycyjnie definiowane jako usługi ciągłe, jak również
        dokonywane w ramach stałych umów o współpracę, w przypadku których w
        związku z ich świadczeniem ustalono następujące po sobie terminy płatności.”
        wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2023 r. sygn. I FSK 738/20, gdzie skład orzekający
        wskazał, że: „W świetle prounijnej wykładni art. 19a ust. 3 VATU, oba zdania ustępu
        3 należy odnosić do usług o podobnym charakterze. Prawidłowo ocenił więc sąd, iż
        pojęcie usług ciągłych, o których mowa w tym przepisie, należy (jak już wskazano
        wyżej) definiować, mając na względzie cel, w jakim wprowadzono regulacje art. 64
        dyrektywy 112, co prowadzi do szerszego rozumienia tego pojęcia, bowiem będzie
        ono także obejmować świadczenia tradycyjnie definiowane jako okresowe, jak
        również dokonywane w ramach stałych umów o współpracę, w przypadku których
        w związku z ich świadczeniem ustalono następujące po sobie terminy płatności.”
        wyrok NSA z dnia 9 września 2024 r. sygn. I FSK 1786/20, w którym sąd stwierdził,
        że: „Pojęcie usług ciągłych winno zatem obejmować świadczenia tradycyjnie
        definiowane jako okresowe/ciągłe, jak również te dokonywane w ramach stałych
        umów o współpracę, w przypadku których w związku z ich świadczeniem ustalono
        następujące po sobie transze/terminy płatności. Ustawodawca krajowy, wykonując
        kompetencje nadane mu w art. 64 ust. 2 zdanie trzecie dyrektywy 112, jako
        kryterium charakteryzujące te usługi (ciągłe w rozumieniu dyrektywy) przyjął jako
        ważkie ustalenie dla nich następujących po sobie terminów płatności, przy czym w
        zdaniu drugim wprowadził ograniczenie dla usług ciągłych trwających dłużej niż rok.
        Interpretacja taka nie pozostaje w sprzeczności z rezultatem wykładni językowej,
        czy celowościowej (na tle celów wynikających dyrektywy 112).”
        „Możliwość rozliczenia usług w okresach rozliczeniowych nie jest zastrzeżona
        wyłącznie dla usług ciągłych i obejmuje zarówno usługi świadczone w sposób ciągły,
        jak i wszelkie inne usługi, o ile tylko strony zdecydowały się na rozliczanie ich w
        okresach rozliczeniowych lub ustaliły następujące po sobie terminy płatności (...).
        Artykuł 19a ust. 3 ustawy o VAT nie odnosi się wyłącznie do usług ciągłych, ale
        takich, dla których strony ustaliły następujące po sobie terminy płatności lub
        rozliczeń. Obejmuje to więc usługi o charakterze ciągłym, czyli takie, których
        świadczenie jest nieprzerwane (usługą taką może być np. udzielenie określonego
        prawa na określony czas), ale też usługi, które mogą polegać na wykonywaniu wielu
        kolejnych, powtarzalnych czynności w dłuższym okresie.” - J. Matarewicz [w:]
        Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art.
        19(a).
        „Komentowany przepis określa również moment wykonania „usługi, dla której w
        związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub
        rozliczeń”. Regulacja ta wydaje się odnosić przede wszystkim do sprzedaży o
        charakterze ciągłym, lecz z uwagi na brzmienie przepisu może mieć również
        zastosowanie do każdego rodzaju usług (a także dostaw towarów - zob. tezy

        następne), o ile tylko strony postanowią, że będą one rozliczane nie jednorazowo,
        lecz w następujących po sobie okresach.”- A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz,
        wyd. XVIII, Warszawa 2024, art. 19(a).
    W związku z powyższym, sformułować można wniosek, że dla każdej usługi, dla której
    określono następujące po sobie okresy rozliczeniowe, zastosowanie znajduje art. 19 ust. 3
    ustawy o VAT (niezależnie od tego czy dana usługa będzie trwać nieprzerwanie czy będzie
    serią powtarzających się czynności). Natomiast zgodnie z tym przepisem, momentem
    powstania obowiązku podatkowego w VAT dla takiego rodzaju usług jest upływ każdego
    okresu, do którego odnoszą się ww. rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej
    usługi.
    Jednocześnie, mając na uwadze, iż ww. przepis odnosi się tylko i wyłącznie do ogólnego
    pojęcia „okresu, do którego odnoszą się rozliczenia” oraz do „następujących po sobie
    terminów rozliczeń”, zdaniem Wnioskodawcy okresy te nie muszą być równe czy kończyć
    się z upływem każdego miesiąca kalendarzowego. Ustawodawca nie wskazał bowiem w
    jakikolwiek sposób na długość ww. okresów czy momentu, w którym powinny one
    upływać. W konsekwencji, okresy rozliczeniowe wskazane w art. 19 ust. 3 ustawy o VAT
    mogą być ustalane w nieregularnych odstępach czasu oraz przypadać na jakikolwiek dzień
    tygodnia czy miesiąca.
    Biorąc pod uwagę powyższe rozumienie art. 19 ust. 3 ustawy o VAT zdaniem
    Wnioskodawcy, dla usług opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    rozliczanych zgodnie z Modelem rozliczeń Spółki zastosowanie znajdzie art. 19 ust. 3
    zdanie pierwsze. Wynika to z faktu, iż w związku ze świadczeniem tych usług ustalane są
    następujące po sobie terminy rozliczeń tj. rozliczenia te następującą w momencie
    zakończenia konkretnej Kampanii, której długość może wynosić od kilku tygodni do pięciu
    miesięcy. Stąd obowiązek podatkowy dla świadczonych przez Spółkę usług, rozliczanych
    zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń Spółki, powstaje z upływem każdego okresu, do
    którego odnoszą się rozliczenia Kontrahenta tj. z upływem trwania danej Kampanii,
    niezależnie od tego ile dana Kampania będzie trwać oraz niezależnie od tego na jaki dzień
    tygodnia lub miesiąca przypadnie końcowy dzień Kampanii.
    Kluczowe znaczenie z perspektywy ustalenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego dla Modelu rozliczeń Spółki ma właśnie upływ konkretnego okresu
    rozliczeniowego przewidzianego w danej umowie z Kontrahentem. Zakładając, że okresem
    rozliczeniowym będzie okres trwania danej Kampanii realizowanej w oparciu o danę
    Umowę o współpracy, to obowiązek podatkowy w VAT powstanie z chwilą upływu
    realizacji danej Kampanii.
    Dodatkowo, zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    nie znajdzie zastosowania zasada wynikająca z art. 19a ust. 3 zdanie drugie ustawy o VAT,
    która stanowi o konieczności rozpoznania obowiązku podatkowego na gruncie VAT z
    końcem roku podatkowego, a nie z upływem ustalonych okresów rozliczeniowych,
    bowiem okres rozliczeniowy dla świadczonych przez Spółkę usług w żadnych
    okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku nie przekroczy roku (ponieważ każdy z
    okresów rozliczeniowych będzie wynosić od kilku tygodni do kilku miesięcy).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19a ust. 3 zdanie
    pierwsze ustawy o VAT, obowiązek podatkowy dla świadczonych przez Spółkę usług,
    rozliczanych zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń Spółki, powstaje z upływem każdego
    okresu, do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia Kontrahenta tj. z ostatnim dniem
    trwania danej Kampanii.
    Pytanie oznaczone we wniosku nr 2

    Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano
    usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Natomiast w myśl art. 106i ust. 7 ustawy o VAT faktury nie mogą być wystawione
    wcześniej niż 60. dnia przed:
    1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
    2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub
      części zapłaty.
    Przy czym powyższy przepis art. 106i ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w
    zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4,
    jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Przepisy te stanowią podstawę dla ustalenia terminów wystawiania faktur dla usług
    świadczonych przez Spółkę, które zostały objęte niniejszym wnioskiem.
    Jak wykazano powyżej w uzasadnieniu, usługi świadczone przez Wnioskodawcę rozliczane
    w oparciu o Model rozliczeń Spółki, uznaje się za wykonane z upływem okresu realizacji
    każdej Kampanii. Jednocześnie, do tych usług znajduje zastosowanie art. 19a ust. 3 ustawy
    o VAT. Jak wyjaśniono również w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego, wszystkie
    z faktur wystawianych przez Spółkę dla usług objętych Modelem rozliczeń Spółki zawierają
    informację jakiego okresu rozliczeniowego dotyczą tj. informację o okresie trwania danej
    Kampanii.
    Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ww. przepisami, Wnioskodawca ma prawo
    wystawiać faktury za usługi świadczone na podstawie Umów o współpracy rozliczane w
    oparciu o Model rozliczeń Spółki w jeden z następujących sposób:
    1) Wystawienie faktury po zakończeniu danej Kampanii, ale nie później niż do 15. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończono Kampanię tj. zgodnie z art.
      106i ust. 1 ustawy o VAT. Jak wskazuje ten przepis, fakturę wystawia się nie później niż
      15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano usługę, natomiast
      jak wykazano powyżej usługi objęte niniejszym wnioskiem należy uznać za wykonane
      przez Wnioskodawcę z upływem okresu realizacji każdej Kampanii (zgodnie z art. 19a
      ust. 3 ustawy o VAT). Stąd termin na wystawienie faktury przez Spółkę upływa 15. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończono daną Kampanię.
    2) Wystawienie faktury w trakcie trwania danej Kampanii lub przed jej rozpoczęciem bez
      ograniczeń czasowych przewidzianych w art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z
      art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT, faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60.
      dnia przed wykonaniem usługi. Należy zwrócić jednak uwagę, iż w art. 106i ust. 8
      ustawy o VAT wskazano, iż przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w
      zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3 ustawy o VAT,
      jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy. Oznacza to
      zatem, iż w przypadku sytuacji wskazanych w art. 106i ust. 8 ustawy o VAT
      ograniczenie wskazane w art. 106i ust. 7 pkt 1 nie znajduje zastosowania. Stąd, mając
      na uwadze, iż usługi świadczone przez Spółkę będące przedmiotem niniejszego
      wniosku są usługami, o których mowa w art. 19a ust. 3 ustawy o VAT oraz faktury
      wystawiane przez Spółkę będą zawierały informację jakiego okresu dotyczą, w
      konsekwencji dla takich usług można stosować art. 106i ust. 8 ustawy o VAT. W
      konsekwencji Wnioskodawca będzie mógł również wystawiać fakturę VAT wcześniej
      niż 60. dni przez zakończeniem danej Kampanii, przy spełnieniu warunku, iż dana
      faktura będzie wskazywała jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy (tj. jak długo trwała
      Kampania).

    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie usług świadczonych przez
    Spółkę rozliczanych zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń Spółki, Wnioskodawca ma
    prawo wystawiać faktury za wyświadczone usługi:
        zarówno po zakończeniu okresu rozliczeniowego, tj. po zakończeniu danej
        Kampanii, ale nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
        którym zakończono Kampanię (tj. zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT),
        jak i przed zakończeniem Kampanii tj. w trakcie trwania danej Kampanii lub przed
        jej rozpoczęciem, wcześniej lub później niż 60 dni przed przewidywanym
        zakończeniem Kampanii (tj. zgodnie z art. 106i ust. 8 w zw. z ust. 7 pkt 1 ustawy o
        VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.

    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres rozliczeniowy.
    Stosownie do przepisu art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu,
    ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego
    określenia. Jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment
    faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.
    Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające
    się na określony rodzaj usług. Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi
    decyduje jej charakter. Jednocześnie podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej
    usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób
    obiektywny.
    Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej,
    chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady
    wykonywania danego rodzaju usług.
                1Stosownie do art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w
    granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego.
    W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia
    momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli
    takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast
    rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją
    skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit
    trzeci Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zajmujecie się Państwo pośrednictwem w
    sprzedaży miejsc reklamowych. W ramach świadczenia swoich usług prowadzicie Państwo

    kampanie reklamowe mające na celu zwiększenie siły marki swojego klienta. Kampanie są
    realizowane zawsze na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w
    szczególności spółek prawa handlowego). Kampanie mogą mieć różną długość trwania
    oraz być rozliczane w różnych modelach, w zależności od postanowień umownych
    zawartych z danym Kontrahentem.
    Wskazali Państwo, że wniosek dotyczy tylko i wyłącznie Kampanii, które są realizowane w
    2 wariantach:
        wariant 1: Kampania realizowana przez okres od dwóch do czterech tygodni, które
        pokrywają się lub nie z miesiącem kalendarzowym;
        wariant 2: Kampania realizowana przez okres przekraczający cztery tygodnie - z
        reguły od jednego do pięciu miesięcy, które pokrywają się lub nie z miesiącami
        kalendarzowymi.
    Każda Kampania realizowana jest na podstawie umowy zawartej z Kontrahentem, przy
    czym wniosek dotyczy tylko i wyłącznie umów o stałej współpracy, pozwalających na
    realizację wielu Kampanii w trakcie ich obowiązywania (Umowy o współpracy), które są
    zawierane na czas nieoznaczony, a w ramach jednej Umowy o współpracy może zostać
    zrealizowanych kilka Kampanii - w zależności od bieżących potrzeb klienta i wzajemnych
    ustaleń.
    Zawierane Umowy o współpracy przewidują różne modele rozliczeń, przy czym wniosek
    dotyczy tylko i wyłącznie sytuacji, gdy rozliczenie usług realizacji Kampanii w ramach danej
    Umowy o współpracę następuje po zakończeniu konkretnej Kampanii (niezależnie od jej
    długości).
    Taki model rozliczeń wynika bezpośrednio z umowy zawartej pomiędzy Spółką a
    Kontrahentem. W konsekwencji, zgodnie z umową zawartą z Kontrahentem rozliczenie
    usług realizacji Kampanii przebiega każdorazowo wraz z zakończeniem trwania danej
    Kampanii. W przypadku realizacji kilku Kampanii o różnej długości w trakcie trwania
    umowy o współpracy, każda będzie rozliczana wraz z jej zakończeniem.
    Ponadto, co ważne w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Umowa o współpracy,
    której dotyczy wniosek, składa się z dwóch części: FO (umowy ramowej - framework order)
    oraz CO (zamówień kampanii - campaign order). FO ma charakter ramowy i określa
    ogólne warunki współpracy pomiędzy stronami, natomiast każde CO stanowi odrębną
    umowę wykonawczą dotyczącą realizacji konkretnej Kampanii reklamowej.
    Z samego FO nie wynika ilość Kampanii, jaka musi zostać zrealizowana - ani Spółka, ani jej
    kontrahenci nie są na podstawie FO zobowiązani do świadczenia czy zamawiania
    konkretnych Kampanii. Dopiero zawarcie poszczególnych CO stanowi zobowiązanie do
    realizacji Kampanii i to na ich podstawie określana jest liczba Kampanii do wykonania.
    Innymi słowy, każda Kampania jest zlecona na odrębnym CO.
    W konsekwencji, chociaż Umowa o współpracy (rozumiana jako całość FO + CO) obejmuje
    realizację konkretnych Kampanii, to ilość tych kampanii wynika wyłącznie z zawartych CO,
    a nie z postanowień samego FO. W ww. Umowie o współpracy jest określone odrębne
    wynagrodzenie za każdą zrealizowaną Kampanię. Wynagrodzenie to jest określone w
    każdym zamówieniu kampanii (CO - compaign order), które jest częścią Umowy o
    współpracę. Wynagrodzenie to nie jest wskazywane w umowie ramowej (FO - framework
    order), ponieważ dotyczy ona jedynie ogólnych warunków współpracy, a nie konkretnej
    Kampanii.
    Kampanię uznaje się za zakończoną zgodnie z Umową w momencie spełnienia dwóch
    warunków zawartych w Umowie:
    1.  upłynął przeznaczony na jej emisję termin,

    2.  wykorzystany został przeznaczony na jej emisję w danym terminie budżet.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii uznania, czy zgodnie z art. 19a
    ust. 3 zdanie pierwsze ustawy, obowiązek podatkowy dla świadczonych przez Spółkę
    usług, rozliczanych zgodnie z opisanym Modelem rozliczeń Spółki, powstaje z upływem
    każdego okresu, do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia Kontrahenta tj. z
    ostatnim dniem trwania danej Kampanii.
    W tym miejscu należy wskazać, że wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze
    ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka
    Polskiego PWN (wydanie internetowe sjp.pwn.pl) słowo to zdefiniowane zostało jako
    «trwający bez przerwy», «powtarzający się stale», «ciągnący się nieprzerwanie w
    przestrzeni».
    Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z
    zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze
    ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim
    nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypłynąć obowiązki
    ciągłe lub okresowe.
    Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o
    charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn.
    akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco:
      Sprzedaż o charakterze ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika,
      obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego,
      zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem
      czasowym i funkcjonalnym - charakter oraz cechujące się niemożliwością
      wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne
      dla świadczeń ciągłych (okresowych).
    Natomiast w wyroku z 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2086/10 NSA wskazał, że:
      (...) cechą usługi świadczonej w sposób ciągły (...) jest to, że świadczenia w ramach tej
      usługi trwają dłuższy czas i tworzą funkcjonalną całość, a upływ pewnego czasu nie
      pozwala na uznanie usługi za wykonaną pomimo jej dalszego świadczenia.
    W związku z powyższym sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można
    uznać każdą usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest
    nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie
    moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego
    jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę
    obowiązywania umowy między kontrahentami.
    Mając na uwadze wskazane we wniosku informacje, w odniesieniu do świadczonych przez
    Państwa usług należy wskazać, że nie można uznać ich za usługi ciągłe, gdyż bez
    przeszkód można wyszczególnić moment wykonania poszczególnych Kampanii na
    podstawie zamówień CO, które są odrębnymi umówami wykonawczymi odnoszącymi się
    do poszczególnych Kampanii reklamowych. Kampanię uznaję się za zakończoną w
    momencie upływu terminu na jej emisję i wykorzystaniu budżetu przeznaczonego na jej
    emisję.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem rozliczenie usług realizacji Kampanii w ramach danej
    umowy o współpracę następuje po zakończeniu konkretnej Kampanii (niezależnie od jej
    długości). Rozliczenie to wynika bezpośrednio z umowy zawartej pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Kontrahentem. W przypadku realizacji kilku Kampanii o różnej długości
    w trakcie trwania umowy o współpracy, każda będzie rozliczana oddzielnie po jej
    zakończeniu.

    Z uwagi na treść ww. przepisów, jak również okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    skoro usługi realizacji Kampanii opisane we wniosku nie są usługami ciągłymi, tylko
    świadczeniami jednorazowymi dokonanymi w określonym czasie, które można
    wyodrębnić na podstawie zamówień kampanii jako samodzielne świadczenia zakończone
    w momencie upływu terminu na emisję i wykorzystaniu budżetu przeznaczonego na
    emisję oraz rozliczane po jej zakończeniu, obowiązek podatkowy dla świadczonych przez
    Państwa Spółkę usług nie może powstać na podstawie art. 19a ust. 3, gdyż jak wyżej
    wskazano, przepis ten ma zastosowanie do usług o charakterze ciągłym.
    Tym samym, należy wskazać, że są Państwo obowiązani rozpoznać obowiązek podatkowy
    na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, gdzie wykonanie usługi – realizacja – będzie
    wynikać wprost z umowy – zamówienia CO na poszczególne Kampanie – określonym jako:
        koniec okresu przeznaczonego na emisję,
        wykorzystanie budżetu przeznaczonego na emisję.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za nieprawidłowe.
    Wątpliwości Państwa dotyczą również kwestii tego, w jakich terminach Spółka może
    wystawiać faktury w przypadku zaproponowanego Modelu rozliczeń Spółki, którego
    dotyczy niniejszy wniosek.
    Wskazać w tym miejscu należy, że zdarzenia gospodarcze należy dokumentować fakturą -
    sformalizowanym dokumentem, który powinien spełniać szereg wymogów
    przewidzianych przepisami prawa.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Z art. 106i ust. 2 ustawy wynika, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Z kolei jak stanowi art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    W myśl art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zgodnie w zasadą ogólną wynikającą z art. 106i ust. 1 ustawy,
    podatnik powinien wystawić fakturę dokumentującą wykonanie usługi nie później niż 15.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano usługę.
    Z okoliczności sprawy wynika, że zgodnie z umową zawartą z Kontrahentem wykonanie
    danej Kampanii jest realizowane na podstawie odrębnego CO, a jej wykonanie następuje
    zgodnie z umową na realizację danej Kampanii:

        po upływie terminu przeznaczonego na emisję,
        po wykorzystaniu budżetu przeznaczonego na emisję.
    Jak wykazano wyżej w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z
    zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą wykonania Kampanii (
    upływu czasu przeznaczonego na emisję i wykorzystania budżetu na emisję). Zatem, w
    analizowanej sprawie uznać należy, że powinniście Państwo wystawić fakturę
    dokumentująca wykonanie usługi w terminie do 15. dnia miesiąca po miesiącu, w którym
    doszło do wykonania Kampanii.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do przywołanych przez Państwo wyroków sądów administracyjnych
    wskazujemy, że jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego
    prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym.
    Rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym
    nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.