Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-369/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-29
Teza: Czy wynagrodzenie wypłacane komplementariuszowi z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki stanowi przychód z innych źródeł określony w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: komandytariusz; przychód; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 29 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zakwalifikowania do odpowiedniego źródła przychodu wynagrodzenia komplementariusza z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zakwalifikowania do odpowiedniego źródła przychodu wynagrodzenia komplementariusza z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka komandytowo-akcyjna została założona we wrześniu 2012 r przez trzech komplementariuszy będących osobami fizycznymi Spółka prowadzi działalność w zakresie działalności prawniczej oraz doradztwa podatkowego. Wnioskodawcą jest komplementariusz ww. spółki będący osobą fizyczną.

Zgodnie z postanowieniami umowy spółki komandytowo-akcyjnej do reprezentacji i prowadzenia spraw spółki ma prawo i obowiązek każdy z komplementariuszy spółki. Dodatkowo, statut spółki przewiduje, iż każdy z komplementariuszy Spółki, niezależnie od przychodów spółki otrzymywać będzie wynagrodzenie w wysokości 5.000 zł miesięcznie z tytułu podejmowanych czynności związanych z reprezentacją i prowadzeniem spraw Spółki.

Pomiędzy Spółką a komplementariuszem nie jest zawarta żadna umowa cywilnoprawna dotycząca czynności wykonywanych przez osobę fizyczną jako komplementariusza S.K.A.

Jednocześnie umowa spółki stanowi, iż udział w zysku spółki za dany rok obrotowy każdego z komplementariuszy, który pobiera wynagrodzenie z tytułu podejmowania czynności związanych z reprezentacją i prowadzeniem spraw Spółki nie zostaje pomniejszony o wartość tego wynagrodzenia za ten okres. Tym samym wynagrodzenie wypłacane komplementariuszom jest niezależne od zysku z tytułu udziału w spółce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie wypłacane komplementariuszowi z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki stanowi przychód z innych źródeł określony w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 10 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – mając na uwadze wyżej przedstawiony stan faktyczny – wynagrodzenie wypłacane komplementariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej powinno zostać zaklasyfikowane jako przychód z innych źródeł i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej.

Zgodnie z 10 ust. 1 (updof) źródłami przychodów są:

1.  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2.  działalność wykonywana osobiście;
3.  pozarolniczą działalność gospodarcza;
4.  działy specjalne produkcji rolnej;
5.  (uchylony);
6.  najem, podnajem. dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7.  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit a-c;
8.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów;
4.  innych rzeczy;

10.  inne źródła.

Mając na względzie powyższą klasyfikację oraz stan faktyczny, Wnioskodawca uważa, że analizie podlegać będą jedynie podpunkty dotyczące:

1.  działalności wykonywanej osobiście,
2.  kapitałów pieniężnych i praw majątkowych,
3.  innych źródeł

Mając na uwadze, że w myśl art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność wykonywana osobiście obejmuje:

1.  Przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
2.  Przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością.

4.  Przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7; w przedmiotowej sytuacji, zastosowania nie będą mieć również przepisy dotyczące dochodów przedstawionych w art. 13 ust. 8-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wynagrodzenie komplementariuszy wynika z umowy spółki nie zaś z jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy komplementariuszem a spółką.

Wnioskodawca uważa, że w przedmiotowej sytuacji nie będzie mieć również zastosowania klasyfikacja przychodu mająca źródło w kapitałach pieniężnych i prawach majątkowych Zaznaczyć należy bowiem, że za kapitały pieniężne uważa się tylko przychody enumeratywnie wymienione w art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie z tytułu reprezentowania i działania w sprawach SKA nie stanowi żadnego z wyżej wymienionych kapitałów pieniężnych. Wnioskodawca uważa, że przedmiotowe wynagrodzenie komplementariusza powinno zostać zaklasyfikowane jako przychód z innych źródeł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm. – określanego dalej skrótem K.s.h.) – spółka osobowa to - spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

W myśl 117 K.s.h. – spółkę reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki.

Zgodnie z art. 121 § 1 K.s.h. – komandytariusz nie ma prawa ani obowiązku prowadzenia spraw spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

W sprawach nieuregulowanych w Dziale III K.s.h. do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 103 K.s.h.).

Stosownie do art. 46 K.s.h. – mającym zastosowanie do spółki komandytowej, w związku z art. 103 K.s.h. – za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia. Jednakże z uwagi na art. 37 K.s.h., umowa spółki może stanowić inaczej i wówczas mają zastosowanie postanowienia zawarte w umowie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z wniosku, wynika, że we wrześniu 2012 r. przez trzech komplementariuszy będących osobami fizycznymi została założona spółka komandytowo-akcyjna. Wnioskodawcą jest komplementariusz ww. spółki będący osobą fizyczną. Zgodnie z postanowieniami umowy spółki komandytowo-akcyjnej do reprezentacji i prowadzenia spraw spółki ma prawo i obowiązek każdy z komplementariuszy spółki. Dodatkowo statut spółki przewiduje, że każdy z komplementariuszy Spółki, niezależnie od przychodów spółki otrzymywać będzie wynagrodzenie z tytułu podejmowanych czynności związanych z reprezentacją i prowadzeniem spraw Spółki. Pomiędzy Spółką a komplementariuszem nie jest zawarta żadna umowa cywilnoprawna dotycząca czynności wykonywanych przez osobę fizyczną jako komplementariusza S.K.A.

Wnioskodawca uważa, że wynagrodzenie wypłacane komplementariuszowi z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki powinno zostać zaklasyfikowane jako przychód z innych źródeł.

W celu określenia źródła przychodów dla uzyskanego przez Wnioskodawcę wynagrodzenia należy odnieść się do źródeł uzyskania przychodów wymienionych przez ustawodawcę w art. 10 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 2, 3 i 9 tego przepisu:

*   działalność wykonywana osobiście,
*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   inne źródła.

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na ustalenie podstaw opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikuje bowiem przychody uzyskiwane przez osoby fizyczne do określonych rodzajów źródeł przychodów.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\-prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wyłączenie, o którym mowa w tym przepisie obejmuje m.in. przychody uzyskane z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy. Poszczególne kategorie tych przychodów wymieniono w art. 13 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych

Stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy – jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Przychody takie określa się na zasadach określonych w art. 8 ust. 1, tj. proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku.

Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej określone zostały w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej dla komplementariusza są przychody uzyskane z podziału zysku. Takim przychodem nie są przychody z przyznanego komplementariuszowi spółki, na mocy umowy spółki, wynagrodzenia z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki.

Wśród wymienionych w ustawie rodzajów źródeł przychodów należałoby rozważyć, czy wynagrodzenie komplementariusza nie stanowi przychodu określonego w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl postanowień art. 13 ww. ustawy – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. wymienione w pkt 7, 8 i 9 tego przepisu przychody:

*   otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
*   przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;

*   uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W spółce komandytowo-akcyjnej reprezentacja i prowadzenie spraw spółki przez komplementariusza nie są równoznaczne z zawarciem umowy o zarządzanie spółką. W związku z tym przepisy art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ wynagrodzenie komandytariusza z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki nie należy do żadnej z grup wymienionych w ww. przepisie, jak również z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika aby została zawarta dodatkowa umowa o wykonywanie tych czynności.

Wynagrodzenie komandytariusza nie stanowi również przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle ww. przepisów umowa spółki może przewidywać powierzenie prowadzenia spraw spółki komandytariuszowi. Zasadą jest, że za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie pobiera wynagrodzenia. Z umowy spółki może jednak wynikać inaczej. Wtedy wspólnik może otrzymywać wynagrodzenie za pracę związaną z prowadzeniem jej spraw. Od wynagrodzenia otrzymywanego za prowadzenie spraw spółki komandytowej odróżnić trzeba należne komandytariuszowi przychody z udziału, jaki posiada w spółce komandytowej.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że wypłacane Wnioskodawcy jako komplementariuszowi pieniężne jako wynagrodzenie z tytułu reprezentacji i prowadzenia spraw spółki należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1, w powiązaniu z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zwrot „w szczególności” użyty w art. 20 ust. 1 ustawy oznacza, iż ustawodawca jedynie przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody, których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 – 8 ustawy.

Przychód ten nie podlega opodatkowaniu w trakcie roku podatkowego, jednakże podlega on rozliczeniu w rocznym zeznaniu podatkowym wraz z innymi dochodami uzyskanymi w danym roku podatkowym, opodatkowanymi na zasadach ogólnych przy zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższych okoliczności, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.