Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.772.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu umów CDS,
podstawa opodatkowania transakcji CDS realizowanych z
Pożyczkodawcą lub innymi przedsiębiorcami oraz zwolnienie z
podatku transakcji CDS i świadczenia usługi polegającej na
przeniesieniu przez Pożyczkodawcę lub innych
przedsiębiorców do Wnioskodawcy ryzyka niespłacalności
wierzytelności w zamian za Wynagrodzenie Stałe.
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności
instrumenty-instrumenty finansowe
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
usługi-usługi zwolnione
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.
    in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 13 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Charakterystyka Wnioskodawcy oraz plany dot. rozbudowania modelu biznesowego
    Wnioskodawcy
    Spółka jest polskim przedsiębiorcą prowadzącym finansową działalność usługową.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje aktualnie w szczególności wspomaganie usług
    finansowych poprzez zarządzanie portfelami wierzytelności masowych oraz wspieranie
    klientów biznesowych w odzyskiwaniu należności.
    (...).
    Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT i w myśl art. 3 ust. 1 ustawy CIT
    podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu
    na miejsce ich osiągania.
    W związku z występującym w podmiotach udzielających pożyczek lub kredytów ryzykiem
    nieściągalności udzielonego finansowania dłużnego oraz odsetek i opłat wynikających z
    umów pożyczek lub kredytów (dalej również: „ryzyko kredytowe”), które obciąża wynik
    finansowy tych podmiotów oraz może prowadzić do utraty przychodów (odsetek, prowizji,
    innych opłat), a także mając na uwadze dostępne na rynku produkty finansowe, których
    celem jest zabezpieczenie ryzyka nieściągalności określonych wierzytelności,
    Wnioskodawca będzie uzupełniać w najbliższych miesiącach swój model biznesowy o
    usługi polegające na udzieleniu zabezpieczenia ryzyka kredytowego, tj. ryzyka braku spłaty
    wierzytelności wynikających z udzielanych przez podmiot udzielający pożyczek, w tym
    odsetek oraz innych opłat wynikających z zawartych umów pożyczek. Wspomniane ryzyko
    miałoby być zabezpieczone np. poprzez zawieranie umów, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe typu SWAP, w tym przypadku Swap Ryzyka Kredytowego (ang.
    Credit Default Swap, dalej: „CDS”).
    Uwagi ogólne dot. instrumentu CDS
    CDS jest właśnie typowym instrumentem pochodnym stosowanym na rynku jako
    instrument finansowy wspierający dążenie przedsiębiorców z sektora finansowego do
    zabezpieczenia własnego ryzyka kredytowego. W ramach CDS jedna ze stron transakcji, w
    zamian za ustalone wcześniej wynagrodzenie, zobowiązuje się do zapłaty w całości lub
    części należności, która przysługuje drugiej stronie transakcji. Płatność strony
    zobowiązanej dokonywana jest zasadniczo na wypadek niewykonania zobowiązań

    dłużnika w ramach wierzytelności objętej CDS, a sytuacja niewykonywania tych
    obowiązków jest nazywana zazwyczaj „zdarzeniem kredytowym”. Definicja CDS jest
    umiejscowiona również w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady nr 236/2012 z
    14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów
    ryzyka kredytowego („Rozporządzenie”), gdzie w art. 2 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia
    wskazano, że swap ryzyka kredytowego:
    „oznacza umowę na instrument pochodny, w ramach której jedna strona wnosi opłatę na
    rzecz drugiej strony w zamian za płatność lub inne świadczenie w przypadku zdarzenia
    kredytowego dotyczącego podmiotu referencyjnego i wszelkiej innej sytuacji
    niewykonania zobowiązań, w odniesieniu do tej umowy na instrument pochodny, która to
    sytuacja ma podobne skutki gospodarcze”
    W praktyce ceny pozyskania zabezpieczenia ryzyka kredytowego w formie CDS zależą od
    charakteru zabezpieczanych wierzytelności – im większe ryzyko niewypłacalności dłużnika
    tym nabycie instrumentu finansowego w modelu CDS jest droższe. Tym samym
    kluczowym elementem modelu biznesowego opierającego się na oferowaniu CDS dla
    przedsiębiorców z sektora finansowego jest zdolność prawidłowej oceny: stanu
    zabezpieczanych wierzytelności oraz ryzyka brak spłat poszczególnych wierzytelności.
    Planowana działalność Wnioskodawcy dot. przystępowania do CDS
    Umowy CDS będą zawierane między Wnioskodawcą a:
    1) A. - podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Polski, którego przedmiotem
    podstawowej działalności jest udzielanie kredytów konsumenckich w rozumieniu
    ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1497
    ze zm.; dalej: „Przenoszący Ryzyko” lub „Pożyczkodawca”). Pożyczkodawca będzie
    podmiotem posiadającym status instytucji pożyczkowej, zarejestrowanej w rejestrze
    prowadzonym przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) lub ewentualnie krajowej
    instytucji płatniczej lub małej instytucji płatniczej uprawnionej do świadczenia m.in.
    usług kredytu płatniczego. Na ten moment Pożyczkodawca jest zarejestrowany (...).
    Pożyczkodawca będzie podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a
    ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, przy czym same transakcje pomiędzy Wnioskodawcą a
    Pożyczkodawcą będą realizowane na zasadach rynkowych;
    2) ewentualnie innymi przedsiębiorcami z sektora finansowego oferującymi pożyczki lub
    kredyty dedykowane przedsiębiorcom lub konsumentom, z siedzibą w Polsce lub poza
    granicami Polski, którzy będą zainteresowani zawarciem umów CDS z Wnioskodawcą.
    Wnioskodawca nie może z góry określić, jaki status będą mieli inni przedsiębiorcy, z
    którymi będą mogły być zawierane w przyszłości umowy CDS, natomiast można zakładać,
    że będą to przede wszystkim polscy rezydenci podatkowi podlegający nadzorowi ze strony
    KNF i prowadzący działalność biznesową w modelu zbliżonym do Pożyczkodawcy lub
    działający na podstawie zezwoleń wydanych przez państwa członkowskie UE. Taki profil
    działalności kontrahentów będzie preferowany przez Wnioskodawcę, ponieważ ułatwi to
    ich ocenę, a także ocenę wierzytelności, które będą miały być obejmowane umowami CDS.
    Skutkiem zawierania transakcji CDS będzie przyjęcie przez Wnioskodawcę obowiązku
    dokonania świadczenia lub płatności w przypadku zaistnienia zdarzenia kredytowego w
    zamian za ustalone wynagrodzenie (dalej jako: „Wynagrodzenie Stałe”) uiszczane przez
    Przenoszącego Ryzyko lub innych przedsiębiorców na rzecz Spółki. Zasadniczo
    Wynagrodzenie Stałe będzie ustalane jako ułamek tudzież procent wartości wierzytelności
    objętych zabezpieczeniem w ramach CDS, przy czym procent będzie ustalany z
    uwzględnieniem ekspozycji na ryzyko oraz potencjalnego poziomu szkód związanych z
    brakiem spłat pożyczek i kredytów objętych daną transakcją CDS. Wynagrodzenie Stałe z
    tytułu zabezpieczenia ryzyka kredytowego będzie płacone przez Przenoszącego Ryzyko
    lub innych przedsiębiorców regularnie w oparciu o ustanowione w umowach CDS okresy

    rozliczeniowe. Jednocześnie Wynagrodzenie Stałe otrzymywane przez Spółkę w żadnym
    wypadku nie będzie podlegać zwrotowi na rzecz Przenoszącego Ryzyko lub innych
    przedsiębiorców.
    W ramach umów CDS Spółka zobowiązana będzie do zapłaty na rzecz Pożyczkodawcy lub
    innych przedsiębiorców, którzy przystąpią do umów CDS ze Spółką, wynagrodzenia
    stanowiącego kwotę uzgodnioną pomiędzy stronami oraz stanowiącą całość lub część
    wartości wierzytelności objętych umowami CDS (dalej: „Wynagrodzenie Zmienne”) z
    uwzględnieniem wartości: kapitału, odsetek, prowizji. Wynagrodzenie Zmienne będzie
    wypłacane przez Wnioskodawcę w odniesieniu do wierzytelności, które podlegały
    transakcji CDS oraz co do których wystąpi zdarzenie kredytowe. Kwota oraz ilość
    wierzytelności, które zostaną przedstawione przez Pożyczkodawcę do rozliczenia w
    ramach Zmiennego Wynagrodzenia Wnioskodawcy nie jest znana na moment zawarcia
    poszczególnych transakcji - jest to ryzyko Wnioskodawcy oraz istota transakcji swapowej.
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do realizacji i nie będzie realizował jakichkolwiek
    innych świadczeń na rzecz Pożyczkodawcy lub innych przedsiębiorców, którzy przystąpią
    do umów CDS ze Spółką poza zobowiązaniem do uiszczenia Wynagrodzenia Zmiennego.
    Wynagrodzenie Zmienne w zależności od konkretnych ustaleń pomiędzy stronami
    transakcji CDS może odpowiadać nominalnej wartości wierzytelności (uwzględniając
    niespłacone: kapitał, prowizję, odsetki) lub wynosić mniej, niż nominalna wartość
    wierzytelności.
    Umowy CDS zawierane przez Wnioskodawcę będą stanowiły umowy ramowe określające
    podstawowe zasady współpracy oraz zawierające ustalenia niezbędne do skutecznego
    realizowania transakcji CDS, przy czym na podstawie umów CDS Wnioskodawca nie
    będzie nabywał jakichkolwiek wierzytelności i nie będzie uprawniony do otrzymania lub
    zapłaty jakiegokolwiek wynagrodzenia innego niż z tytułu CDS. Transakcje CDS będą
    realizowane cyklicznie lub wedle zapotrzebowania zgłaszanego przez kontrahentów
    Wnioskodawcy na podstawie umów ramowych CDS. Przedmiotem każdej z transakcji
    cyklicznych (okresowych) będzie określony każdorazowo portfel wierzytelności
    wynikających z ustaleń umownych dokonanych pomiędzy Pożyczkodawcą a
    Wnioskodawcą lub pomiędzy Wnioskodawcą a innymi przedsiębiorcami, którzy przystąpią
    do umów CDS z Wnioskodawcą. Pożyczkodawca lub inni przedsiębiorcy w określonych w
    umowach CDS terminach będą, co do zasady, przekazywać Wnioskodawcy zestawienia
    pożyczek będących przedmiotem CDS wraz z kalkulacją Wynagrodzenia Stałego oraz
    zestawienie niespłaconych kwot pożyczek za poprzedni okres rozliczeniowy.
    Umowy CDS będą więc w praktyce instrumentami finansowymi w rozumieniu art. 2
    ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 722 ze zm.; „ustawa OIF”).
    Model biznesowy Wnioskodawcy będzie oparty na budowaniu kompetencji i know-how
    pozwalających na efektywne dokonywanie oceny portfeli wierzytelności obejmowanych
    umowami CDS, tak aby kalkulacja Wynagrodzenia Stałego pozwalała na zabezpieczenie
    rentowności działalności Wnioskodawcy z uwzględnieniem ryzyka zapłaty Wynagrodzenia
    zmiennego na rzecz Pożyczkodawcy i innych przedsiębiorców, którzy będą przystępowali
    do umów CDS z Wnioskodawcą.
    Spółka nie będzie przewidywała w umowach CDS prawa lub obowiązku przeniesienia
    własności wierzytelności na Wnioskodawcę na wypadek wystąpienia zdarzenia
    kredytowego. W praktyce Pożyczkodawca lub inni przedsiębiorcy przystępujący do umów
    CDS z Wnioskodawcą będą uprawnieni do:
    1) zbywania wierzytelności w ramach cesji na rzecz innych podmiotów (np.
    niestandaryzowanych sekurytyzacyjnych funduszy inwestycyjnych zamkniętych; dalej
    „NSFIZ”), które będą najpewniej kupowały całe pakiety wierzytelności Pożyczkodawcy
    lub innych przedsiębiorców lub,

    2) zawierania umów subpartycypacji, w ramach których będą dokonywali zbycia praw do
    przyszłych przepływów finansowych związanych z określonymi wierzytelnościami, które
    zostaną objęte daną umową subpartycypacji – umowy te będą mogły być zawierane
    również z podmiotami działającymi w formie NSFIZ.
    Umowami CDS będą zabezpieczane zasadniczo wierzytelności z zawartych umów
    pożyczek lub kredytów, które w chwili zawarcia transakcji CDS nie będą wymagalne lub
    będą wymagalne nie dłużej niż 60 dni, czyli tzw. dobry portfel (w odróżnieniu od
    wierzytelności wątpliwych i nieściągalnych), co pozwala ograniczyć ryzyko związane z
    ponadprzeciętną nieściągalnością poszczególnych wierzytelności, istotą transakcji jest
    zabezpieczenie całego portfela wierzytelności, który na moment zawierania transakcji
    posiada taką samą lub podobną jakość.
    Dniem realizacji transakcji CDS będzie każdorazowo dzień uzgodnienia przez
    Wnioskodawcę i danego partnera biznesowego (Pożyczkodawcę lub innego
    przedsiębiorcę) warunków SWAP (tj. ustalenia zakresu zabezpieczanego portfela
    wierzytelności, Wynagrodzenia Stałego oraz sposobu kalkulacji Wynagrodzenia
    Zmiennego). Potwierdzenie zawarcia CDS określać będzie w szczególności datę zawarcia
    transakcji, kwotę ekspozycji (tj. wartość portfela objętego daną transakcją CDS), dzień
    rozpoczęcia i zakończenia zabezpieczenia (tj. termin, na który będzie określane które z
    zabezpieczanych wierzytelności zostały lub nie zostały spłacone), kwotę Wynagrodzenia
    Stałego i datę jego zapłaty, a także sposób kalkulacji i termin wypłaty Wynagrodzenia
    Zmiennego.
    Tak jak wskazano wcześniej w przyszłości może się zdarzać, że pakiety wierzytelności
    Pożyczkodawcy lub innych przedsiębiorców, którzy przystąpią do umów CDS z
    Wnioskodawcą zostaną scedowane na NSFIZ lub objęte umowami subpartycypacji, które
    również będą mogły być zawierane z NSFIZ.
    W konsekwencji powstanie sytuacja prawna, w której Wnioskodawca będący podmiotem
    przystępującym do CDS w celu zabezpieczenia ryzyka kredytowego Pożyczkodawcy lub
    innych przedsiębiorców, którzy zawrą umowy CDS z Wnioskodawcą, stanie się podmiotem
    zabezpieczającym ryzyko nowego podmiotu wstępującego w prawa Pożyczkodawcy, czyli
    NSFIZ - prawa i obowiązki z tytułu CDS przejdą na dany NSFIZ wraz z dokonaniem cesji
    wierzytelności przez Pożyczkodawcę na rzecz NSFIZ.
    W konsekwencji powyższego może zdarzyć się tak, że po zawarciu umów CDS oraz
    przystąpieniu do realizacji poszczególnych transakcji CDS Wnioskodawca będzie
    zobowiązany do przekazywania odpowiednich środków finansowych w formie
    Wynagrodzenia Zmiennego na rzecz NSFIZ lub innych podmiotów, które będą zawierać z
    Pożyczkodawcą lub innymi przedsiębiorcami, którzy przystąpią do umów CDS ze Spółką,
    umowy cesji lub subpartycypacji. Należy zaznaczyć, że transakcje CDS będą w
    konsekwencji realizowane w okolicznościach, gdzie:
    1) Wnioskodawca, Pożyczkodawca oraz NSFIZ będą podmiotami powiązanymi w
    rozumieniu art. 11a ustawy CIT;
    2) Wnioskodawca, inni przedsiębiorcy przystępujący do umów CDS i realizacji transakcji
    CDS oraz współpracujące z tymi przedsiębiorcami NSFIZ nie będą podmiotami
    powiązanymi.
    Model współpracy opisany w pkt 1 powyżej będzie, w ocenie Wnioskodawcy, racjonalny, a
    nawet niezbędny do prawidłowej realizacji obowiązków podmiotów (Spółki,
    Pożyczkodawcy oraz powiązanego z nimi NSFIZ) i odpowiedniego podziału ról, która to
    dywersyfikacja pozwala na osiągnięcie rezultatów w postaci: optymalizacji kosztów oraz
    jakości świadczonych usług. Taki model działania zapewni między innymi:
    1) przejrzystość ról w obrębie grupy podmiotów powiązanych w ramach przyjętego
      modelu kooperacji – Pożyczkodawca zajmować się będzie udzielaniem pożyczek i
      gromadzeniem kapitału na ten cel, Wnioskodawca zapewniać będzie zawieranie umów

      CDS oraz ich skuteczną realizację na wypadek występowania zdarzeń kredytowych,
      natomiast powiązany NSFIZ będzie zarządzać portfelami wierzytelności, które
      powstają w wyniku udzielania pożyczek przez Pożyczkodawcę;
    2) optymalizację modelu biznesowego poprzez dywersyfikację ról podmiotów i
      wyspecjalizowanie w konkretnej płaszczyźnie realizacji tego modelu;
    3) możliwość uporządkowania wewnętrznych procedur (...) w oparciu o dostosowanie ich
      do konkretnych sfer działalności poszczególnych podmiotów;
    4) przejrzystość sposobu funkcjonowania podmiotów wobec klientów czy też partnerów
      biznesowych;
    5) optymalizację kosztów poprzez korzystnie z synergii związanej z wyspecjalizowaniem
      pracowników w zakresie poszczególnych, odrębnych profilów działalności
      poszczególnych, współpracujących ze sobą podmiotów (Pożyczkodawca, Spółka,
      NSFIZ).
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    Pytanie nr 1: Czy wykonywane przez Państwa usługi będą usługami, których przedmiotem
    jest przechowywanie instrumentów finansowych i zarządzanie nimi?
    Odpowiedź: usługi Spółki nie stanowią usług, których przedmiotem jest przechowywanie
    instrumentów finansowych i zarządzanie nimi. Spółka zaznacza, że instrumenty
    finansowe, których dotyczą usługi Spółki, nie wymagają żadnej formy „przechowywania”,
    ponieważ wynikają z umów i związane są z .
    Pytanie nr 2: Czy wykonywane przez Państwa usługi będą usługami, o których mowa w art.
    43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 775 zez zm.)? Jeśli tak – prosimy wskazać jakimi?
    Odpowiedź: Spółka zaznacza, że interpretacja przepisów prawa podatkowego powinna
    należeć zasadniczo do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Wnioskodawca może w
    tym kontekście jednak zaznaczyć, że nie widzi podstaw do uznania swoich usług za usługi
    związane z:
    1) czynnościami ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usługami doradztwa;
    3) usługami w zakresie leasingu.
    Pytanie nr 3: Czy instrumenty finansowe będą odzwierciedlały:
    a) tytuł prawny do towarów;
    b) tytuł własności nieruchomości;
    c) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    d) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo
    własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
    e) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
    wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być
    zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z
    podatku?
    Odpowiedź: nie instrumenty finansowe, których dotyczy Wniosek Spółki, nie będą
    dotyczyły wyżej wskazanych aktywów lub praw.
    Pytanie nr 4: Czy Stałe Wynagrodzenie, które przysługuje Państwu jest znane w momencie
    zawarcia umowy i nie podlega żadnej zmianie (nawet w sytuacji wystąpienia tzw.
    „Zdarzenia Kredytowego”)?

    Odpowiedź: zasadniczo tak, kwestia wynagrodzenia stałego została, w ocenie
    Wnioskodawcy, dostatecznie wyjaśniona w treści wniosku o wydanie interpretacji. Spółka
    wskazuje poniżej odpowiedni fragment wniosku o wydanie interpretacji:
    „Zasadniczo Wynagrodzenie Stałe będzie ustalane jako ułamek tudzież procent wartości
    wierzytelności objętych zabezpieczeniem w ramach CDS, przy czym procent będzie
    ustalany z uwzględnieniem ekspozycji na ryzyko oraz potencjalnego poziomu szkód
    związanych z brakiem spłat pożyczek i kredytów objętych daną transakcją CDS.
    Wynagrodzenie Stałe z tytułu zabezpieczenia ryzyka kredytowego będzie płacone przez
    Przenoszącego Ryzyko lub innych przedsiębiorców regularnie w oparciu o ustanowione w
    umowach CDS okresy rozliczeniowe.”
    W tym kontekście Spółka wyjaśnia, że zgodnie z modelem biznesowym opisanym we
    wniosku o wydanie interpretacji Spółka będzie znała w momencie zawarcia umowy
    precyzyjną metodykę naliczania wynagrodzenia stałego, ale ostateczna wysokość
    wynagrodzenia stałego zapłaconego przez określonego partnera biznesowego
    Wnioskodawcy może zależeć od wielu czynników, tj. chociażby od okresu trwania danej
    umowy lub od decyzji kontrahenta o ewentualnym wcześniejszym wypowiedzeniu danej
    umowy.
    Pytanie nr 5: Za co otrzymają Państwo „Wynagrodzenie Stałe” - proszę sprecyzować.
    Odpowiedź: Spółka raz jeszcze zaznacza, jaki jest cel działalności Spółki odwołując się do
    dwóch fragmentów z wniosku o wydanie interpretacji:
    „W związku z występującym w podmiotach udzielających pożyczek lub kredytów ryzykiem
    nieściągalności udzielonego finansowania dłużnego oraz odsetek i opłat wynikających z
    umów pożyczek lub kredytów (dalej również: „ryzyko kredytowe”), które obciąża wynik
    finansowy tych podmiotów oraz może prowadzić do utraty przychodów (odsetek, prowizji,
    innych opłat), a także mając na uwadze dostępne na rynku produkty finansowe, których
    celem jest zabezpieczenie ryzyka nieściągalności określonych wierzytelności,
    Wnioskodawca będzie uzupełniać w najbliższych miesiącach swój model biznesowy o
    usługi polegające na udzieleniu zabezpieczenia ryzyka kredytowego, tj. ryzyka braku spłaty
    wierzytelności wynikających z udzielanych przez podmiot udzielający pożyczek, w tym
    odsetek oraz innych opłat wynikających z zawartych umów pożyczek. Wspomniane ryzyko
    miałoby być zabezpieczone np. poprzez zawieranie umów, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe typu SWAP, w tym przypadku Swap Ryzyka Kredytowego (ang.
    Credit Default Swap, dalej: "CDS").”
    oraz
    „Skutkiem zawierania transakcji CDS będzie przyjęcie przez Wnioskodawcę obowiązku
    dokonania świadczenia lub płatności w przypadku zaistnienia zdarzenia kredytowego w
    zamian za ustalone wynagrodzenie (dalej jako: „Wynagrodzenie Stałe”) uiszczane przez
    Przenoszącego Ryzyko lub innych przedsiębiorców na rzecz Spółki.”
    W kontekście powyższego Spółka zaznacza, że w jej ocenie jasne jest, że wynagrodzenie
    stałe jest wynagrodzeniem pobieranym przez Spółkę za „wystawienie” instrumentu
    finansowego, którego głównym celem jest zapewnienie, że w przypadku zajścia ryzyka
    kredytowego Spółka uiści określone środki na rzecz podmiotów obejmujących
    instrumenty finansowe oferowane przez Spółkę na rynku instrumentów finansowych.
    Spółka otrzymuje w związku z tym wynagrodzenie stałe w zamian za przyjęcie na siebie
    ryzyka, że w przypadku zajścia zdarzenia kredytowego będzie obciążona zgodnie z umową
    zawartą z określonym partnerem biznesowym.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1) Czy w ramach zawieranych z Pożyczkodawcą lub innymi przedsiębiorcami umów CDS
      Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT?

    2) Co będzie podstawą opodatkowania transakcji CDS realizowanych z Pożyczkodawcą lub
      innymi przedsiębiorcami podatkiem VAT?
    3) Czy realizacja transakcji CDS i świadczenie usługi polegającej na przeniesieniu przez
      Pożyczkodawcę lub innych przedsiębiorców do Wnioskodawcy ryzyka niespłacalności
      wierzytelności w zamian za Wynagrodzenie Stałe będzie zwolnione z opodatkowania
      VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT?
    Państwa stanowisko
    1) Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT w ramach realizowania transakcji CDS.
    2) Podstawą opodatkowania transakcji CDS w danym okresie rozliczeniowym będzie
      dodatni wynik osiągnięty przez Wnioskodawcę, tj. różnica pomiędzy dodatnimi i
      ujemnymi strumieniami przepływów finansowych, w odniesieniu do konkretnej
      umowy CDS.
    3) Świadczenie usługi polegającej na przeniesieniu przez Pożyczkodawcę lub innych
      przedsiębiorców do Wnioskodawcy ryzyka niespłacalności wierzytelności w zamian za
      Wynagrodzenie Stałe podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytań: 1 i 2 (obszar VAT)
    Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również czynności wskazane w tym przepisie. Zgodnie z art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy
    wykonywane są przez podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającego w takim
    charakterze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, Podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zgodnie ust. 2 powołanego artykułu, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności

    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powyższej przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje,
    których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są
    one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Jednocześnie czynność musi być
    wykonywana odpłatnie, aby uznać, że podlega ona opodatkowaniu.
    Wnioskodawca ustalać będzie z Pożyczkodawcą lub innymi przedsiębiorcami określoną
    kwotę (Wynagrodzenie Stałe), która będzie stanowiła wynagrodzenie za usługę polegającą
    na zabezpieczeniu spłaty pożyczek udzielonych przez Pożyczkodawcę w ramach transakcji
    CDS realizowanych na podstawie umów ramowych, zatem będzie usługodawcą, który
    działa w charakterze podatnika w ramach zawieranych umów CDS.
    Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów transakcje na instrumentach pochodnych
    mogą stanowić usługę na gruncie ustawy o VAT pod warunkiem, że spełnione zostaną
    następujące warunki: dojdzie do realizacji świadczenia oraz świadczenie to będzie co do
    zasady odpłatne. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Pożyczkodawca lub inni
    przedsiębiorcy w umowie CDS będą występować jako usługobiorcy, którzy będą chcieli
    zaspokoić potrzebę zabezpieczenia się przed ryzykiem gospodarczym (tj. ryzykiem braku
    spełnienia świadczenia przez dłużnika), natomiast Wnioskodawca będzie usługodawcą,
    który tę potrzebę zaspokoi.
    Transakcja CDS będzie dwustronnie zobowiązująca – Wnioskodawca i Pożyczkodawca (lub
    inny przedsiębiorca, który przystąpi do umowy CDS) będą wzajemnie zobowiązani do
    wykonania określonych czynności. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując
    transakcji CDS Wnioskodawca ustali z Przekazującym Ryzyko lub innymi przedsiębiorcami
    określoną kwotę Wynagrodzenia Stałego oraz warunki rozliczenia i Wynagrodzenie
    Zmiennego, które Wnioskodawca uiszczać będzie na wypadek zajścia zdarzenia
    kredytowego na rzecz Pożyczkodawcy lub innych przedsiębiorców.
    W wyniku rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą oraz Pożyczkodawcą oraz w zależności od
    wysokości Wynagrodzenia Zmiennego Wnioskodawca może osiągnąć różne wyniki na
    transakcjach:
    a) osiągnie zerowy wynik na transakcji, gdy Wynagrodzenie Zmienne będzie równe w
      danym okresie Wynagrodzeniu Stałemu,
    b) osiągnie dodatni wynik na transakcji, gdy Wynagrodzenie Zmienne będzie niższe od
      Wynagrodzenia Stałego,
    c) osiągnie ujemny wynik na transakcji, gdy Wynagrodzenie Zmienne będzie wyższe od
      Wynagrodzenia Stałego.
    W przypadku opisanej transakcji CDS każda ze stron jest zobowiązana do dokonania
    określonego świadczenia na rzecz drugiej strony w ustalonych terminach i według z góry
    określonych warunków, w związku z tym, na skutek zawarcia transakcji może dojść do
    powstania dodatniego wyniku na transakcji.
    Odnosząc się do podstawy opodatkowania transakcji CDS, należy wskazać, że zgodnie z
    art. 29a ust. 1 ustawy VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-
    30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.

    Na podstawie art. 29a ust. 6 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje: 1) podatki,
    cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; 2)
    koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
    pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Jak już wskazywano faktyczne wynagrodzenie, jakie będzie należne Wnioskodawcy w
    danym okresie rozliczeniowym od danego kontrahenta, który przystąpił do umowy CDS i
    będzie realizował z Wnioskodawcą transakcje CDS, występować będzie tylko w przypadku
    zrealizowania dodatniego wyniku na ustalonych przepływach pieniężnych nazwanych na
    potrzeby transakcji CDS Wynagrodzeniem Stałym albo Zmiennym. Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że w przypadku transakcji na instrumentach pochodnych opartych na
    konstrukcji swap, podstawą opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy VAT będzie
    dodatni wynik osiągnięty przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym, tj.
    różnica pomiędzy dodatnimi i ujemnymi strumieniami przepływów finansowych, w
    odniesieniu do konkretnej umowy CDS i w relacjach z konkretnym kontrahentem, który
    przystąpi do umów CDS z Wnioskodawcą.
    Analogiczne stanowisko w tym obszarze Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął m.
    in. w interpretacji z dnia 5 września 2022 r. 0111-KDIB3-1.4012.383.2022.6.ICZ.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 3 (obszar VAT)
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT usługi, których przedmiotem są instrumenty
    finansowe, o których mowa w ustawie OIF, z wyłączeniem przechowywania tych
    instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie są zwolnione z
    VAT.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. g ustawy OIF - instrumentami finansowymi w
    rozumieniu tej ustawy są m.in. niebędące papierami wartościowymi instrumenty
    pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego. Tym samym, instrumenty
    ustanawiane na podstawie umów CDS oraz opisane w niniejszym wniosku są
    instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy OIF, a zatem są zwolnione od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT.
    Zatem, Wnioskodawca z tytułu zawierania umów CDS i realizacji transakcji CDS oraz w
    konsekwencji otrzymywania Wynagrodzenia Stałego za przejęcie ryzyka braku spłaty
    wierzytelności pożyczkowych nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT, z uwagi na
    zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust 1 pkt 41 ustawy VAT.
    Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął m.in. w
    interpretacjach:
    • z dnia 15 maja 2024 r., znak 0114-KDIP4-3.4012.66.2024.4.KM;
    • z dnia 11 maja 2017 r., znak 0112-KDIL4.4012.23.2017.1.TKU;
    • z dnia 20 czerwca 2017 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.155.2017.1.SM;
    • z dnia 12 czerwca 2018 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.296.2018.2.SM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem,
    co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest
    bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie
    wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu
    VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych
    w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z dnia 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy

    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
    następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
    zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
    lub usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
    związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Wobec powyższej analizy, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz
    gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą)
    istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane
    są świadczenia wzajemne.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających
    opodatkowaniu (w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) nie jest wystarczającą przesłanką,
    aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby w
    ramach określonych transakcji podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby
    prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia
    usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo polskim przedsiębiorcą prowadzącym finansową
    działalność usługową, zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT. Państwa działalność
    obejmuje aktualnie w szczególności wspomaganie usług finansowych poprzez zarządzanie
    portfelami wierzytelności masowych oraz wspieranie klientów biznesowych w
    odzyskiwaniu należności.
    W najbliższych miesiącach będą Państwo uzupełniać swój model biznesowy o usługi
    polegające na udzieleniu zabezpieczenia ryzyka kredytowego, tj. ryzyka braku spłaty
    wierzytelności wynikających z udzielanych przez podmiot udzielający pożyczek, w tym
    odsetek oraz innych opłat wynikających z zawartych umów pożyczek. Wspomniane ryzyko
    miałoby być zabezpieczone np. poprzez zawieranie umów, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe typu SWAP, w tym przypadku Swap Ryzyka Kredytowego (ang.
    Credit Default Swap, „CDS”).
    CDS jest właśnie typowym instrumentem pochodnym stosowanym na rynku jako
    instrument finansowy wspierający dążenie przedsiębiorców z sektora finansowego do
    zabezpieczenia własnego ryzyka kredytowego. W ramach CDS jedna ze stron transakcji, w
    zamian za ustalone wcześniej wynagrodzenie, zobowiązuje się do zapłaty w całości lub
    części należności, która przysługuje drugiej stronie transakcji. Płatność strony
    zobowiązanej dokonywana jest zasadniczo na wypadek niewykonania zobowiązań
    dłużnika w ramach wierzytelności objętej CDS, a sytuacja niewykonywania tych
    obowiązków jest nazywana zazwyczaj „zdarzeniem kredytowym”.
    Umowy CDS będą zawierane między Państwem a Pożyczkodawcami lub innymi
    przedsiębiorcami.
    Skutkiem zawierania transakcji CDS będzie przyjęcie przez Państwa obowiązku dokonania
    świadczenia lub płatności w przypadku zaistnienia zdarzenia kredytowego w zamian za
    ustalone wynagrodzenie („Wynagrodzenie Stałe”) uiszczane przez Pożyczkodawcę lub
    innych przedsiębiorców na rzecz Spółki. Zasadniczo Wynagrodzenie Stałe będzie ustalane
    jako ułamek tudzież procent wartości wierzytelności objętych zabezpieczeniem w ramach
    CDS, przy czym procent będzie ustalany z uwzględnieniem ekspozycji na ryzyko oraz
    potencjalnego poziomu szkód związanych z brakiem spłat pożyczek i kredytów objętych
    daną transakcją CDS. Wynagrodzenie Stałe z tytułu zabezpieczenia ryzyka kredytowego
    będzie płacone przez Przenoszącego Ryzyko lub innych przedsiębiorców regularnie w
    oparciu o ustanowione w umowach CDS okresy rozliczeniowe.
    W ramach umów CDS będą Państwo zobowiązani do zapłaty na rzecz Pożyczkodawcy lub
    innych przedsiębiorców, którzy przystąpią do umów CDS z Państwem, wynagrodzenia
    stanowiącego kwotę uzgodnioną pomiędzy stronami oraz stanowiącą całość lub część
    wartości wierzytelności objętych umowami CDS („Wynagrodzenie Zmienne”) z
    uwzględnieniem wartości: kapitału, odsetek, prowizji. Wynagrodzenie Zmienne będzie
    wypłacane przez Wnioskodawcę w odniesieniu do wierzytelności, które podlegały
    transakcji CDS oraz co do których wystąpi zdarzenie kredytowe. Kwota oraz ilość
    wierzytelności, które zostaną przedstawione przez Pożyczkodawcę do rozliczenia w
    ramach Zmiennego Wynagrodzenia Wnioskodawcy nie jest znana na moment zawarcia
    poszczególnych transakcji - jest to Państwa ryzyko oraz istota transakcji swapowej. Nie
    będą Państwo zobowiązani do realizacji i nie będą realizować jakichkolwiek innych
    świadczeń na rzecz Pożyczkodawcy lub innych przedsiębiorców, którzy przystąpią do
    umów CDS z Państwem poza zobowiązaniem do uiszczenia Wynagrodzenia Zmiennego.
    Wynagrodzenie Zmienne w zależności od konkretnych ustaleń pomiędzy stronami
    transakcji CDS może odpowiadać nominalnej wartości wierzytelności (uwzględniając
    niespłacone: kapitał, prowizję, odsetki) lub wynosić mniej, niż nominalna wartość
    wierzytelności.

    Umowy CDS będą więc w praktyce instrumentami finansowymi w rozumieniu art. 2
    ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Państwa wątpliwości, w kwestii objętej pytaniem nr 1, dotyczą ustalenia czy w ramach
    zawartej umowy będą Państwo podatnikiem VAT.
    Mając na uwadze cytowany stan prawny należy stwierdzić, że definicja podatnika ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Przyjąć należy, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta
    aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny.
    Dana czynność będzie więc wykonywana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, jeżeli łącznie:
    - będzie wykonywana w sposób częstotliwy lub jednorazowo w okolicznościach
    wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
    - będzie wykonana w ramach działalności producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne, oraz rolników, a także działalności
    osób wykonujących wolne zawody (w tym w ramach czynności polegających na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do
    celów zarobkowych).
    W odniesieniu do poruszonej kwestii wskazać należy, że wierzytelność jest prawem
    majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego. Instytucja przelewu
    wierzytelności została uregulowana przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Stosownie do treści art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew),
    chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości
    zobowiązania.
    Na podstawie art. 509 § 2 Kodeksu cywilnego:
    Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w
    szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    W myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
    przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Zatem wierzytelność jest prawem jednego podmiotu do żądania od drugiego podmiotu
    pewnego zachowania się zwanego świadczeniem (wyrażalnym pieniężnie). Wierzytelność
    jest więc prawem majątkowym, będącym przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy
    wierzytelności jest skutkiem rozporządzenia tą wierzytelnością przez dotychczasowego
    wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności.
    W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że czynności polegającej na zbyciu
    wierzytelności nie można uznać za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo
    majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Zbycie wierzytelności nie stanowi również świadczenia usługi, ponieważ jest ono
    jedynie przejawem wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z
    innego tytułu (dostawy towaru lub świadczenia usługi).
    Przelew wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela, podczas gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.

    Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi
    być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie
    wierzytelności.
    Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą
    trzecią, na podstawie której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu
    wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu
    wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek
    zobowiązaniowy nie ulega zmianie. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz
    (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego świadczenia na rzecz cedenta.
    Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie
    wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w
    sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny).
    Umowa cesji wierzytelności wypełnia znamiona określone w art. 8 ust. 1 ustawy, polega
    bowiem na przeniesieniu prawa do wartości niematerialnych i prawnych, w związku z tym
    stanowi świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Z punktu
    widzenia nabywcy wierzytelności do świadczenia usług dochodzi już w momencie samego
    nabycia wierzytelności, obojętnie czy nabycie zostało dokonane w celu windykacji tej
    wierzytelności przez samego nabywcę, czy też innego jej wykorzystania do celów prawno-
    gospodarczych. Celem nabycia cudzej wierzytelności nie musi być jej odsprzedaż, ale także
    inne wykorzystanie do celów prawno-gospodarczych przez nabywcę. Sposób
    wykorzystania nabytej wierzytelności może decydować o charakterze usługi nie zaś o
    istocie czynności prawnej, jaką jest nabycie cudzej wierzytelności. Zatem, usługą na rzecz
    cedenta jest nabycie wierzytelności danego podmiotu w celu jej wykorzystania do operacji
    prawno-podatkowych.
    Zatem zakup wierzytelności stanowi usługę polegającą na przeniesieniu wierzytelności z
    majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku osoby trzeciej na mocy umowy zawartej
    między zbywcą wierzytelności (cedentem), a jej nabywcą (cesjonariuszem). Oznacza to, że
    w takim przypadku nabywca wierzytelności świadczy na rzecz jej zbywcy usługę, której
    celem jest uwolnienie sprzedawcy od ciężaru egzekwowania wierzytelności. Jednakże jak
    wskazano na wstępie ww. usługa podlega opodatkowaniu wówczas, gdy jest świadczona
    odpłatnie.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowany stan prawny należy
    stwierdzić, że w przypadku transakcji na instrumentach pochodnych dochodzi do
    działania profesjonalnego podmiotu, który zabezpiecza inny podmiot przed ryzykiem
    spłaty wierzytelności wynikających z udzielonych pożyczek. Ponadto w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym Pożyczkodawcy lub inni przedsiębiorcy w umowie CDS będą
    występować jako usługobiorcy, którzy będą chcieli zaspokoić potrzebę zabezpieczenia się
    przed ryzykiem gospodarczym, natomiast Państwo będą usługodawcą, który tę potrzebę
    zaspokoi.
    Zatem czynność polegająca na udzieleniu przez Państwa zabezpieczenia wskazanego
    ryzyka w zamian za wynagrodzenie pozwala uznać Państwa za podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    a czynności „udzielenia zabezpieczenia kredytowego” będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1, jako odpłatne świadczenia usług, w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
    oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
    innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
    towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
    podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    W orzeczeniu w sprawie C-427/98 (Komisja Europejska v. Republika Federalna Niemiec)
    Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, że wynagrodzenie (kwota należna w rozumieniu art.
    29 ust. 1 ustawy) jest wartością subiektywną, a więc wartością faktycznie otrzymaną w
    danym przypadku. W szczególności, niedopuszczalna jest sytuacja, gdy podstawa
    opodatkowania byłaby wyższa od kwoty, którą podatnik ostatecznie otrzymuje.
    Pojęcie kwoty należnej z tytułu sprzedaży łączy się ściśle z pojęciem „wynagrodzenie”,
    które jest sprzedawcy należne z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy.
    O wynagrodzeniu w ramach danej sprzedaży można mówić, gdy istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub
    usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek
    dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia
    wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w
    pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie
    (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą
    za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części
    pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny
    wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego
    wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy opodatkowania, wyrażoną w
    przytoczonych powyżej art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy, należy podkreślić, że podstawą
    opodatkowania jest w istocie kwota należna, co istotne, pomniejszona o należny z tytułu
    danej usługi podatek.
    Skutkiem zawierania transakcji CDS będzie przyjęcie przez Wnioskodawcę obowiązku
    dokonania świadczenia lub płatności w przypadku zaistnienia zdarzenia kredytowego w
    zamian za ustalone wynagrodzenie (Wynagrodzenie Stałe) uiszczane przez Przenoszącego
    Ryzyko lub innych przedsiębiorców na Państwa rzecz. Zasadniczo Wynagrodzenie Stałe
    będzie ustalane jako ułamek tudzież procent wartości wierzytelności objętych
    zabezpieczeniem w ramach CDS, przy czym procent będzie ustalany z uwzględnieniem
    ekspozycji na ryzyko oraz potencjalnego poziomu szkód związanych z brakiem spłat
    pożyczek i kredytów objętych daną transakcją CDS. Wynagrodzenie Stałe z tytułu
    zabezpieczenia ryzyka kredytowego będzie płacone przez Przenoszącego Ryzyko lub
    innych przedsiębiorców regularnie w oparciu o ustanowione w umowach CDS okresy
    rozliczeniowe. Jednocześnie Wynagrodzenie Stałe otrzymywane przez Państwa w żadnym
    wypadku nie będzie podlegać zwrotowi na rzecz Przenoszącego Ryzyko lub innych
    przedsiębiorców.
    W ramach umów CDS będą Państwo zobowiązani do zapłaty na rzecz Pożyczkodawcy lub
    innych przedsiębiorców, którzy przystąpią do umów CDS, wynagrodzenia stanowiącego
    kwotę uzgodnioną pomiędzy stronami oraz stanowiącą całość lub część wartości
    wierzytelności objętych umowami CDS (Wynagrodzenie Zmienne) z uwzględnieniem
    wartości: kapitału, odsetek, prowizji. Wynagrodzenie Zmienne będzie wypłacane przez
    Państwa w odniesieniu do wierzytelności, które podlegały transakcji CDS oraz co do
    których wystąpi zdarzenie kredytowe. Kwota oraz ilość wierzytelności, które zostaną
    przedstawione przez Pożyczkodawcę do rozliczenia w ramach Zmiennego Wynagrodzenia

    Państwa nie jest znana na moment zawarcia poszczególnych transakcji - jest to Państwa
    ryzyko oraz istota transakcji swapowej. Nie będą Państwo zobowiązani do realizacji i nie
    będą realizować jakichkolwiek innych świadczeń na rzecz Pożyczkodawcy lub innych
    przedsiębiorców, którzy przystąpią do umów CDS poza zobowiązaniem do uiszczenia
    Wynagrodzenia Zmiennego. Wynagrodzenie Zmienne w zależności od konkretnych
    ustaleń pomiędzy stronami transakcji CDS może odpowiadać nominalnej wartości
    wierzytelności (uwzględniając niespłacone: kapitał, prowizję, odsetki) lub wynosić mniej,
    niż nominalna wartość wierzytelności.
    Umowy CDS zawierane przez Państwa będą stanowiły umowy ramowe określające
    podstawowe zasady współpracy oraz zawierające ustalenia niezbędne do skutecznego
    realizowania transakcji CDS, przy czym na podstawie umów CDS nie będą Państwo
    nabywać jakichkolwiek wierzytelności i nie będą uprawnieni do otrzymania lub zapłaty
    jakiegokolwiek wynagrodzenia innego niż z tytułu CDS. Transakcje CDS będą realizowane
    cyklicznie lub wedle zapotrzebowania zgłaszanego przez kontrahentów na podstawie
    umów ramowych CDS. Przedmiotem każdej z transakcji cyklicznych (okresowych) będzie
    określony każdorazowo portfel wierzytelności wynikających z ustaleń umownych
    dokonanych pomiędzy Pożyczkodawcą a Państwem lub pomiędzy Państwem a innymi
    przedsiębiorcami, którzy przystąpią do umów CDS. Pożyczkodawca lub inni przedsiębiorcy
    w określonych w umowach CDS terminach będą, co do zasady, przekazywać
    Wnioskodawcy zestawienia pożyczek będących przedmiotem CDS wraz z kalkulacją
    Wynagrodzenia Stałego oraz zestawienie niespłaconych kwot pożyczek za poprzedni okres
    rozliczeniowy.
    Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika zatem, że faktyczne wynagrodzenie,
    jakie Państwu będzie należne w danym okresie rozliczeniowym od danego kontrahenta,
    który przystąpił do umowy CSD i będzie z Państwem realizował transakcje CSD,
    występować będzie tylko w przypadku zrealizowania dodatniego wyniku na ustalonych
    przepływach pieniężnych.
    Zatem w analizowanym przypadku, podstawą opodatkowania dla celów podatku od
    towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, z tytułu czynności wykonywanych
    przez Państwa w ramach Umowy CSD będzie kwota odpowiadająca Państwa faktycznemu
    wynagrodzeniu, które wystąpi w przypadku zrealizowania dodatniego wyniku na
    ustalonych przepływach pieniężnych nazwanych na potrzeby transakcji Wynagrodzeniem
    Stałym albo Zmiennym. Zatem podstawą opodatkowania będzie dodatni wynik osiągnięty
    przez Państwa tj. różnica pomiędzy dodatnimi i ujemnymi strumieniami przepływów
    finansowych, w odniesieniu do konkretnej umowy CDS i w relacjach z konkretnym
    kontrahentem.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest
    prawidłowe.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o
    których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146), z wyłączeniem przechowywania
    tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.
    W świetle art. 43 ust. 15 ustawy:
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.

    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 16 ustawy:
    Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług
    dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:
    1) tytuł prawny do towarów;
    2) tytuł własności nieruchomości;
    3) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    4) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo
      własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
    5) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
      wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być
      zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z
      podatku.
    Ustawodawca, zakreślając ramy przedmiotowe art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, odwołał się do
    definicji zawartych w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Zwolnienia od podatku usług finansowych oparte zostały na obiektywnych kryteriach, nie
    są zaś uzależnione od rodzaju podmiotu świadczącego te usługi.
    Przy czym, jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.772 ze zm.),
    Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
    1) papiery wartościowe;
    2) niebędące papierami wartościowymi:
    a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
    b) instrumenty rynku pieniężnego,
    c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
    d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
    e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
    f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,

      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
    g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
    h) kontrakty na różnicę,
    i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
      są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
      rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne,
      o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
    j) uprawnienia do emisji.
    Dokonując analizy pojęć użytych do opisania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy,
    należy podkreślić, że winny one być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te
    stanowią odstępstwa od ogólnej zasady. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne
    prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 41 ustawy znajduje zastosowanie do takich usług, które łącznie spełniają
    następujące warunki:
    - przedmiotem tych usług są instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o
      obrocie instrumentami finansowymi,
    - usługi te nie dotyczą przechowywania ww. instrumentów i zarządzania nimi,
    - usługi te nie stanowią czynności ściągania długów, w tym factoringu, usług doradztwa ani
      usług w zakresie leasingu,
    - usługi te nie dotyczą praw i udziałów odzwierciedlających: tytuł prawny do towarów, tytuł
      własności nieruchomości, prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do
      korzystania z nieruchomości, udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
      bądź prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
      wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą zostać
      zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z
      podatku.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w analizowanej sprawie spełnione będą
    łącznie wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 41 ustawy, do usług świadczonych przez Państwa na rzecz Pożyczkodawców
    bądź innych przedsiębiorców na podstawie Umowy CDS.
    Wskazali Państwo jednoznacznie, że przedmiotem zawieranych Umów CDS będą
    instrumenty finansowe wskazane w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, tj.
    instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego. Wykonywane przez
    Państwa usługi nie będą stanowić usług przechowywania, ani zarządzania instrumentami
    finansowymi. Nie będą także usługami, o których mowa w art. 43 ust. 15 i 16 ustawy.
    W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi w zakresie transakcji CDS, w przypadku
    gdy otrzymają Państwo Wynagrodzenie będą podlegały zwolnieniu od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy. W analizowanej sprawie zostaną bowiem spełnione
    wszystkie warunki uprawniające do zastosowania wskazanego zwolnienia.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest zatem
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług
    (pytania oznaczone we wniosku nr 1 do nr 3). W zakresie p podatku dochodowego od
    osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.