Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-287/14/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina B jest beneficjentem przy realizacji projektu pn: „R….”, przy współudziale środków finansowanych z Unii Europejskiej (Gmina otrzymała na ten cel dofinansowanie).

Budynek świetlicy jest własnością Gminy. W obecnym stanie, budynek nie nadaje się do użytkowania. Po wykonaniu remontu i przystosowaniu do prowadzenia działalności, Gmina będzie cały budynek wynajmować do prowadzenia działalności kulturalnej. Po remoncie, wynajęciem są zainteresowane organizacje pozarządowe, które będą prowadzić działalność w zakresie kultury. Gmina co miesiąc będzie wystawiać faktury VAT, a wynajmujący zapłaci czynsz za najem w kwocie brutto.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatek od towarów i usług poniesiony przez Gminę na remont świetlicy wiejskiej we wsi B, będzie podlegał zwrotowi przez urząd skarbowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązujących przepisów prawa, podatnikom zarejestrowanym jako „podatnicy VAT czynni” przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, skorzystanie z tego prawa uzależnione jest jednak od zakresu, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Jeżeli nabywane towary i usługi w całości związane są ze sprzedażą opodatkowaną, to podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w całości lub zwrot różnicy podatku.

Po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawionego w zapytaniu Gmina uważa, że w świetle obowiązujących przepisów ma prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT w związku z remontem świetlicy. Z uwagi na fakt, że osoby prawne (organizacje, stowarzyszenia) wynajmujące budynek będą zobowiązane do ponoszenia czynszu na rzecz Gminy za najem budynku, Gmina z tego tytułu „będzie otrzymywała dochody, które będą opodatkowane podatkiem VAT”, a podatek należny będzie odprowadzany na rachunek urzędu skarbowego. Bez poniesienia wydatków na remont budynku, Gmina nie byłaby w stanie odpłatnie udostępnić tegoż budynku do prowadzenia działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – stosownie do zapisu art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.) – stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Jak wynika z zapisu art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina postanowiła zrealizować projekt, polegający na remoncie, nieużytecznej obecnie, świetlicy wiejskiej, którą – jak wynika z wniosku – zamierza wynajmować odpłatnie zainteresowanym organizacjom pozarządowym, na cele prowadzenia działalności w zakresie kultury.

Analiza przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że Gmina, wynajmując opisany we wniosku budynek świetlicy, będzie występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta będzie stanowiła odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 tej ustawy, opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego, skoro – jak wynika z okoliczności sprawy – wyremontowany budynek świetlicy będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu (najmu) – to stosownie do zapisu art. 86 ust. 1 ustawy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami poniesionymi w związku z realizacją remontu tego budynku.

Ponadto, w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 87 ust. 1 cyt. ustawy, Gminie przysługiwać będzie również prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym według regulacji art. 87 ustawy o VAT.

Zaznacza się jednakże, iż zasadność zwrotu nadwyżki podatku należnego nad naliczonym nie była przedmiotem oceny tutejszego organu, bowiem taka ocena może być przeprowadzona jedynie w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy miejscowo organ podatkowy pierwszej instancji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.