Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-799/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-13
Teza: Opodatkowanie czynności wniesienia aportu do spółki gminnej.
Słowa kluczowe: aport; dostawa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2009 r. (data wpływu 31 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 6 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportu do spółki gminnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 6 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportu do spółki gminnej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina realizuje inwestycję w zakresie budowy kanalizacji sanitarnej O., wodociągu O. i wodociągu L. Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie ustawy o samorządzie gminnym budowa wodociągów i zaopatrzenie w wodę, budowa kanalizacji jest zaspakajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy, jako zadanie własne. W ramach realizacji ww. inwestycji gmina utworzy środek trwały przyjmując go na majątek gminy, a następnie wniesie aportem rzeczowym do spółki gminnej. Wnioskodawca wskazał, że gmina utworzyła spółkę prawa handlowego, w celu wykonywania niektórych zadań, a przedmiotem działalności gospodarczej spółki w sferze gospodarki wodno-ściekowej jest zaopatrzenie w wodę ludności, przemysłu i innych odbiorców miejskiej sieci wodociągowej, eksploatacja i utrzymanie we właściwym stanie technicznym urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych. Aport przyszłego środka trwałego z ww. inwestycji nastąpi na podstawie podjętej uchwały rady miejskiej zwiększając udziały gminy w spółce. Wnioskodawca zauważył, iż zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit.g ustawy o samorządzie gminnym do właściwości rady gminy należy m.in. podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gmin i określeń zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podniósł, że powstałych składników majątkowych realizowanej inwestycji gmina nie będzie wykorzystywała do wykonywania czynności w celu uzyskiwania przychodu. Przekazanie inwestycji w formie aportu nastąpi od razu po jej zakończeniu, podjętą uchwałą rady miejskiej. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem interpretacji ma być jedynie zagadnienie związane z czynnością aportu do spółki gminnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawioną sytuacją ww. czynność podlega ustawie o podatku od towarów i usług, jeżeli przekazanie aportu w formie majątku rzeczowego nastąpi na podstawie podjętej uchwały rady miejskiej przez co zwiększą się udziały w spółce?

Zdaniem Wnioskodawcy, przywołującego art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanie kanalizacji sanitarnej O., wodociągu O. i wodociągu L. nastąpi na podstawie uchwały podjętej przez radę miejską. W związku z tym, że uchwała nie posiada charakteru cywilnoprawnego przedstawione zdarzenie nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że gmina nie posiada prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, ponieważ powstająca inwestycja nie będzie przedmiotem opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego.

Z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, który stanowi, iż sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wyjaśnić należy także, iż z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem (dostawą), a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także świadczenie zwrotne otrzymane od drugiej strony.

Uwzględniając przywołane regulacje prawne, wskazać należy, iż wniesienie aportu stanowi czynność o charakterze odpłatnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść) i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad ogólnych.

Zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sposób właściwy dla danego towaru. Wyjątkiem jest przypadek, gdy przedmiotem aportu jest całe przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Ponadto z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanego przepisu wynika, że wyłączenie w nim opisane ma miejsce wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki, a mianowicie podmiotem dokonujących czynności jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ i czynność mieści się w zakresie zadań nałożonych odrębnymi przepisami na ten podmiot, dla realizacji których został on powołany i jednocześnie czynność ta nie jest wykonywana na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Stąd też, aby uznać, że organ działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z form cywilistycznych, musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania organ ten wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że gmina zamierza wnieść aportem wodociągi i kanalizację sanitarną do spółki gminnej - po uprzednim zakończeniu budowy tej inwestycji i przyjęciu jej na stan środków trwałych. Czynność wniesienia aportem nastąpi od razu po zakończeniu inwestycji, na podstawie podjętej uchwały rady miejskiej zwiększając w ten sposób udziały gminy w spółce.

Ustosunkowując się do powyższego wskazać należy, że wniesienie do spółki gminnej aportu niepieniężnego, któremu towarzyszy świadczenie zwrotne otrzymane od drugiej strony - stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, a tym samym wbrew twierdzeniem Wnioskodawcy czynność ta uregulowana jest przepisami ww. ustawy. W opisanym zdarzeniu przyszłym mamy bowiem do czynienia z sytuacją, w której gmina będąca jednostką samorządu terytorialnego, jako właściciel dokonuje zbycia, wskutek podjętej decyzji w tym zakresie (uchwała rady gminy) zakończonej inwestycji dotyczącej kanalizacji sanitarnej i wodociągów.

Przywołany przez Wnioskodawcę art. 18 ust. 2 pkt 9 lit.g ustawy o samorządzie gminnym stanowi, iż do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta. Przepis art. 18 cyt. ustawy ustala zatem zakres i przedmiot stanowiących kompetencji rady gminy do rozstrzygnięcia danej sprawy. Wniesienie aportu rzeczowego jest zatem czynnością następującą w konsekwencji podjęcia uchwały przez radę gminy o jej dokonaniu. Wniesienie aportu, na podstawie podjętej uchwały do spółki prawa handlowego, stanowiąc realizację uprawnień właścicielskich jest domeną prawa cywilnego i podejmowane w tym zakresie czynności mają charakter cywilnoprawny, w związku z tym przepis art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.