Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1290/14-4/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-12
Teza: Czy chcąc wyłączyć ze środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej wykupiony z leasingu samochód Wnioskodawczyni musi odprowadzić podatek i od jakiej kwoty będzie on liczony?
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; działalność-działalność gospodarcza; leasing; samochód-samochód osobowy; wycofanie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.) oraz uzupełnieniu wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-1290/14-2/EC IPPP1/443-1355/14-2/AW z dnia 11 grudnia 2014 r. (data nadania 11 grudnia 2014 r., data doręczenia 18 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania składnika majątku na cele osobiste podatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania składnika majątku na cele osobiste podatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od 1997 roku Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: X wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej, zajmującą się w przeważającej części naprawą i konserwacją maszyn, a także instalowaniem maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia, wykonywania instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, sprzedażą hurtową pozostałych maszyn i urządzeń, sprzedażą hurtową wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego oraz pozostałą sprzedażą detaliczną prowadzoną poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.

W ramach prowadzonej działalności zawierane były umowy leasingu na kilka samochodów. W 2013 roku w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni wykupiła z leasingu samochód marki Land Cruiser 150 10-LC 30 D 4 D Prestige aut za cenę 2.317,13 zł netto (2.850,07 zł brutto) i obecnie znajduje się on w środkach trwałych działalności. Od tego zakupu został zapłacony podatek. Podatek był również rozliczany od faktur leasingowych.

Obecnie Wnioskodawczyni chciałaby jednak wyjąć samochód ze środków trwałych na cele prywatne.

Wnioskodawczyni pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 19 grudnia 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie,uzupełniła brakującą opłatę, doprecyzowała opis zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług oraz uzupełniła stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy chcąc wyłączyć ze środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej wykupiony z leasingu samochód Wnioskodawczyni musi odprowadzić podatek i od jakiej kwoty będzie on liczony?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, wyjęcie samochodu ze środków trwałych działalności gospodarczej nie może stać się kosztem uzyskania przychodu. Zgodnie bowiem z ustawą o PIT, niezamortyzowana wartość zostanie zaliczona do kosztów tylko w przypadku odpłatnego zbycia, poniesienia straty na środku trwałym lub też likwidacji, ale fizycznej (zniszczenie) składnika majątku. Likwidacja z zamiarem zmiany przeznaczenia - czyli przekazania na cele prywatne, nie została zawarta w tym katalogu.

Taka czynność przekazania samochodu na prywatne potrzeby podatnika jest czynnością, która w myśl przepisów ustawy o PIT nie wywoła żadnych skutków, ponieważ nie stanowi odpłatnego zbycia, w związku z czym podatnik nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Sama więc czynność przekazania pojazdu na prywatne potrzeby nie rodzi konsekwencji podatkowych. Reasumując, wyjęcie samochodu z działalności gospodarczej na cele prywatne nie rodzi żadnych skutków podatkowych podatkiem od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. uzupełniła stanowisko poprzez wskazanie, że w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - ustawa reguluje w art. 14 ust. 2 pkt 1, iż przychód od którego następnie odprowadzany musi być podatek to przychód z odpłatnego zbycia. W opisanej we wniosku sytuacji nie mamy do czynienia ze zbyciem lecz zmianą przeznaczenia czyli przekazania na cele prywatne, które następuje nieodpłatnie. Przekazanie na cele prywatne - wyjęcie przedmiotu z działalności gospodarczej - nie występuje również w katalogu zawartym w art. 10, gdzie wymienione są źródła przychodów czy w art. 3 ust. 2b pkt 3 który wskazuje iż przychodem są dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium RP. W całej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma regulacji, która nakładałaby obowiązek podatkowy na osobę prowadzącą działalność gospodarczą, wyjmującą samochód ze składników przedsiębiorstwa na cele prywatne. Taka czynność przekazania samochodu na prywatne potrzeby podatnika jest czynnością, która nie wywoła żadnych skutków, ponieważ nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym podatnik nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Sama więc czynność przekazania pojazdu na prywatne potrzeby nie rodzi konsekwencji podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2015 r.) stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio;

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, ze Wnioskodawczyni nabyła samochód osobowy, składnik majątku, który jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności zawierane były umowy leasingu na kilka samochodów. W 2013 roku w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni wykupiła z leasingu samochód marki Land Cruiser 150 10-LC 30 D 4 D Prestige aut i obecnie znajduje się on w środkach trwałych działalności. Obecnie Wnioskodawczyni chciałaby jednak wycofać samochód ze środków trwałych na cele prywatne.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika by w przypadku wycofania składnika majątku z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste powstawał obowiązek podatkowy w tym podatku.

Wycofany samochód nie zostanie zbyty i nadal będzie stanowić własność Wnioskodawczyni. Będzie jedynie wykorzystywany na jej potrzeby osobiste. Przychód podatkowy, zaliczany do źródła - pozarolnicza działalność gospodarcza, może natomiast powstać w sytuacji, gdy samochód ten zostanie zbyty. Będzie tak w przypadku, gdy przedmiotowy samochód sprzedany zostanie przed upływem 6 lat od wycofania go z działalności. Okres tych 6 lat liczony jest od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten składnik majątku został wycofany z działalności, do dnia jego odpłatnego zbycia.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpi odpłatne zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Czynność wycofania składnika majątku (ww. samochodu) z działalności i przekazania go na potrzeby osobiste, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie spowoduje u Wnioskodawczyni powstania przychodu.

Końcowo zaznaczyć należy, iż ocenie podlegało stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie zadanego pytania i przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie zaznacza się, że dokonując weryfikacji prawidłowości zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska, tut. organ nie odniósł się do kwestii dotyczącej kosztów uzyskania przychodów, ponieważ zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.