Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-964/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-29
Teza: w zakresie określenia rodzaju ksiąg podatkowych, do których prowadzenia zobowiązane będą spółki jawne powstałe z przekształcenia spółek cywilnych po wystąpieniu z nich części wspólników oraz sposobu ustalania limitu uprawniającego do prowadzenia przez te spółki uproszczonych ewidencji księgowych w postaci podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, w przypadku zmiany składu osobowego tych spółek
Słowa kluczowe: księgi-księgi podatkowe; wspólnik-wystąpienie wspólnika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 27 maja 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 30 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określenia rodzaju ksiąg podatkowych, do których prowadzenia zobowiązane będą spółki jawne powstałe z przekształcenia spółek cywilnych po wystąpieniu z nich części wspólników oraz sposobu ustalania limitu uprawniającego do prowadzenia przez te spółki uproszczonych ewidencji księgowych w postaci podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, w przypadku zmiany składu osobowego tych spółek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określenia rodzaju ksiąg podatkowych, do których prowadzenia zobowiązane będą spółki jawne powstałe z przekształcenia spółek cywilnych po wystąpieniu z nich części wspólników oraz sposobu ustalania limitu uprawniającego do prowadzenia przez te spółki uproszczonych ewidencji księgowych w postaci podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, w przypadku zmiany składu osobowego tych spółek.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, w tym w formie spółek cywilnych, w których oprócz niej i jej współmałżonka wspólnikiem(ami) są osoby trzecie (jest wspólnikiem spółek dwuosobowych, trzyosobowych i czteroosobowych). Wszystkie spółki posiadają inne numery NIP. Podmioty te (spółki cywilne) prowadzą taką samą działalność handlową (sprzedaż detaliczną artykułów spożywczych i przemysłowych). Każda spółka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (gdyż nie przekroczyła limitu obrotów obligujących ją do prowadzenia ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330).

Razem ze współmałżonkiem i pozostałymi wspólnikami, Wnioskodawczyni zamierza przekształcić spółki cywilne w spółki jawne, a następnie dokonać zmian osobowych, poprzez wystąpienie ze spółek innych niż ona i jej małżonek wspólników. Po tych zmianach wspólnikami spółek jawnych zostałaby Wnioskodawczyni i jej mąż.

Doszłoby zatem do powstania kilku spółek jawnych o tym samym składzie osobowym, lecz o innym:

*   udziale w zyskach i stratach w każdej z tych spółek,
*   udziale w majątku każdej ze spółek,
*   numerze NIP każdej ze spółek.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni powinna każda spółkę jawną (o tym samym składzie osobowym, lecz o innym udziale wspólników w zyskach i majątku spółki) traktować odrębnie dla celów obliczenia limitu do powstania obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych (określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości)

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawczyni, zmiana składu osobowego spółek jawnych nie będzie skutkowała koniecznością łączenia przychodów, wszystkich spółek o tym samym składzie osobowym, celem wyliczenia obrotów, które obligują podmiot do prowadzenia ksiąg rachunkowych określonych w ustawie o rachunkowości. Każda spółka jawna będzie zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych określonych w ustawie o rachunkowości, w przypadku gdy przychody tej i tylko tej spółki przekroczą limit określony w ustawie o rachunkowości. Każda spółka jawna posiada zdolność do czynności prawnych (winno być zdolność prawną) i jest traktowana jako osobny podmiot gospodarczy, więc spółki te nie mogą być traktowane dla jakichkolwiek celów łącznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl art. 24a ust. 4 cyt. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego;
2.  osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz spółdzielni socjalnych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, wyrażone w euro wielkości przelicza się na walutę polską po średnim kursie, ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień bilansowy, z zastrzeżeniem ust. 3. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy (art. 3 ust. 3 cyt. ustawy).

W świetle ww. przepisów ustawy o rachunkowości obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przez spółki jawne osób fizycznych zależy zatem od wysokości uzyskanych przez nie przychodów, a nie od przedmiotu prowadzonej przez te spółki działalności gospodarczej, czy też składu osobowego tych spółek. Zatem podstawową formą prowadzenia przez spółki jawne osób fizycznych, ewidencji księgowej jest podatkowa księga przychodów i rozchodów. Spółki te zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych dopiero po osiągnięciu za poprzedni rok podatkowy progu przychodów w walucie polskiej stanowiących równowartość 1.200.000 euro. Natomiast spółki jawne utworzone przez inne podmioty aniżeli osoby fizyczne (także powstałe w wyniku przekształcenia innych spółek), są ustawowo zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, tak jak np. spółki kapitałowe lub inne osoby prawne, niezależnie od wysokości osiąganych przychodów.

Zauważyć przy tym należy, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o rachunkowości, podmiotowość prawnobilansową, a zatem również obowiązek prowadzenia ksiąg podatkowych o których mowa w tej ustawie, posiadają spółki jawne osób fizycznych, a nie wspólnicy tych spółek, co oznacza, że limit, o którym mowa w tym przepisie, ustalany jest odrębnie dla każdej spółki jawnej osób fizycznych, niezależnie od składu osobowego tych spółek oraz rodzaju (przedmiotu) prowadzonej przez te spółki działalności gospodarczej.

Z treści złożonego wniosku wynika m.in., że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, w tym w formie spółek cywilnych, w których oprócz niej i jej współmałżonka wspólnikiem(ami) są osoby trzecie (jest wspólnikiem spółek dwuosobowych, trzyosobowych i czteroosobowych). Każda z ww. spółek posiada inny numer NIP. Spółki te prowadzą taką samą działalność handlową (sprzedaż detaliczną artykułów spożywczych i przemysłowych). Każda spółka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (gdyż nie przekroczyła limitu obrotów obligujących ją do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości). W przyszłości wspólnicy spółek cywilnych zamierzają przekształcić te spółki w spółki jawne, a następnie ograniczyć skład osobowy tych spółek do dwóch wspólników, tj. do Wnioskodawczyni i jej małżonka. Po takich zmianach osobowych Wnioskodawczyni wraz z mężem będą jedynymi wspólnikami w kilku spółkach jawnych, o tym samym składzie osobowym, lecz o różnym udziale w zyskach i stratach w każdej z tych spółek, udziale „w majątku” każdej ze spółek oraz numerze NIP.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że o ile spółki jawne, o których mowa we wniosku w świetle przepisów ustawy o rachunkowości nie będą (przed zmianą ich składu osobowego) zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych i uzyskane przez nie (poszczególne spółki) przychody w walucie polskiej nie przekroczą w roku podatkowym równowartości 1.200.000 euro (przeliczonej na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy), to będą mogły nadal ewidencjonować zdarzenia gospodarcze w prowadzonych dla celów ewidencyjnych podatkowych księgach przychodów i rozchodów. Ww. limit ustalany jest bowiem odrębnie dla każdej spółki jawnej osób fizycznych.

Z powyższym zastrzeżeniem przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Wskazać przy tym należy, że okoliczności, czy opisane we wniosku działania, zmierzające do ustalenia stałego, dwuosobowego składu spółek jawnych tych samych osób fizycznych (małżonków), prowadzących działalność gospodarczą w tym samym zakresie, nie będą podejmowane w celu ominięcia przepisów prawa (w szczególności obowiązku prowadzenia dokumentacji księgowej w formie ksiąg rachunkowych), mogą zostać zweryfikowane w toku ewentualnego postępowania prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy lub kontrolny.

Dokonanie oceny w tym zakresie wykracza jednakże poza ramy postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, której istota polega na ocenie przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawczyni na gruncie przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego (opisu zdarzenia przyszłego) i postawionego pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie dotyczącym zagadnienia ujętego w pytaniach nr 1 i 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.