Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-708/13-2/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-11-22
Teza: Uznanie wydzielonego ze Spółki Pionu inwestycyjnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenie z opodatkowania planowanego podziału Spółki przez wydzielenie.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; spółki-podział spółki; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2013 r. (data wpływu 2 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wydzielonego ze Spółki Pionu inwestycyjnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania planowanego podziału Spółki przez wydzielenie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wydzielonego ze Spółki Pionu inwestycyjnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania planowanego podziału Spółki przez wydzielenie oraz w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest osobą prawną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka prowadzi działalność, w ramach której zajmuje się:

1.  dystrybucją włókien tekstylnych mających zastosowanie przy produkcji rajstop, skarpet, dzianin i tkanin oraz sprzedaż,
2.  nadzorem właścicielskim Spółki nad podmiotami powiązanymi oraz w przyszłości (jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału) zarządzaniem prawami ochronnymi do znaków towarowych przysługujących Spółce.

W ramach Spółki funkcjonują dwa wyodrębnione organizacyjnie piony (dalej łącznie jako: Piony):

*   pion handlowy (dalej jako: Pion handlowy) - Pion handlowy dzieli się na:
    1.  dział logistyki, który oprócz zaopatrzenia i obsługi wysyłek towarów (w ramach podstawowej działalności Spółki) świadczy również usługi podmiotom trzecim w zakresie magazynowania lub transportu,
    2.  dział sprzedaży, który prowadzi działalność w zakresie sprzedaży włókien tekstylnych,

*   pion inwestycyjny (dalej jako: Pion inwestycyjny), który uczestniczy w nadzorze właścicielskimi Spółki nad podmiotami powiązanymi oraz będzie zajmował się (jeszcze przed rozpoczęciem podziału Spółki) zarządzaniem prawami ochronnymi do znaków towarowych, które Spółka nabędzie w najbliższej przyszłości.

Wyodrębnienie pionów w ramach przedsiębiorstwa Spółki nastąpiło w drodze sformalizowanego aktu wewnętrznego - Uchwały Zarządu Spółka (dalej: Uchwała).

W związku z powyższym wyodrębnieniem pionów w ramach Spółki, Wnioskodawca dokonał:

*   przypisania przychodów i kosztów generowanych na rzecz Spółki przez działalność poszczególnych Pionów:
    1.  przychody generowane przez Pion handlowy to środki pieniężne uzyskiwane przez Spółkę w związku z działalnością logistyczną oraz sprzedażą włókien tekstylnych; kosztem są przede wszystkim wydatki ponoszone na zakup towarów, marketing, obsługę infrastruktury technicznej oraz wydatki pracownicze;
    2.  przychody generowane przez Pion inwestycyjny to dywidendy wypłacane przez podmioty zależne oraz w przyszłości (jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału) przychody z opłat licencyjnych za używanie znaków towarowych; kosztami są natomiast wydatki pracownicze oraz koszty bieżącej działalności operacyjnej (np. koszty obsługi prawnej związane z realizacją obowiązków właścicielskich w podmiotach zależnych);

*   przypisania zespołów pracowników pracujących dla poszczególnych Pionów Spółki;

*   przypisania zobowiązań i należności, które dotyczą spraw prowadzonych przez poszczególne Piony (jeśli takie są);

*   przypisania składników majątku służących realizacji zadań gospodarczych poszczególnych Pionów, w tym wartości niematerialnych i prawnych (które zostaną nabyte przez Spółkę jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału), jak również składników majątku ruchomego takie jak urządzenia biurowe:
    1.  aktywami przypisanymi do Pionu inwestycyjnego są w szczególności udziały/akcje w podmiotach zależnych oraz w przyszłości będą to również prawa ochronne do znaków towarowych;
    2.  Pion handlowy wykorzystuje w swojej działalności głównie infrastrukturę techniczną służącą obsłudze procesu dystrybucji, jak również wypracowane w ramach przedsiębiorstwa know-how oraz standardy obsługi klientów w zakresie sprzedawanych przez Pion handlowy produktów;

*   wydzielił konta bankowe, służące do obsługi poszczególnych Pionów.

W związku ze znaczącym rozwojem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w przyszłości planowany jest podział Spółki przez wydzielenie. W ramach podziału wydzielony zostałby ze Spółki Pion inwestycyjny, który zostanie wniesiony do nowopowstałej spółki kapitałowej (dalej jako: Spółka Wydzielona). Podział Spółki jest uzasadniony ekonomicznie - pozwoli bowiem na dalszy rozwój działalności handlowej w Spółce oraz na skoncentrowanie działalności Spółki Wydzielonej na działalności inwestycyjnej.

W wyniku planowanego podziału przez wydzielenie, Pion inwestycyjny kontynuowałby swoją dotychczasową działalność w ramach Spółki Wydzielonej. W związku z tym, aby umożliwić mu kontynuację jego działań gospodarczych, w momencie wydzielenia, na Spółkę Wydzieloną zostanie przeniesiona własność wszystkich aktywów, które są obecnie wykorzystywane w działalności Pionu inwestycyjnego, tj.:

*   udziały w podmiotach zależnych, z których Spółka Wydzielona czerpałby zyski w ramach otrzymywanych dywidend,

*   prawo ochronne do znaku towarowego (które zostanie nabyte przez Spółkę przed rozpoczęciem podziału) wraz z zawartymi umowami licencyjnymi oraz wynikającymi z nich wierzytelnościami, co umożliwi Spółce Wydzielonej pobieranie należności związanych z korzystaniem ze znaku przez licencjobiorców,

*   urządzenia biurowe i infrastrukturę techniczną wykorzystywaną przez pracowników w działalności operacyjnej Pionu inwestycyjnego,

*   należności i zobowiązania, jeśli takie będą znajdować się w zasobach Spółki na moment podziału Spółki, które byłyby związane z działalnością inwestycyjną prowadzoną przez Pion inwestycyjny.

W związku z wydzieleniem Pionu inwestycyjnego do Spółki Wydzielonej, pracownicy Wnioskodawcy pracujący w Pionie inwestycyjnym staną się pracownikami Spółki Wydzielonej.

Na skutek podziału przez wydzielenie, pozostała część przedsiębiorstwa Spółki, tj. Pion handlowy będzie kontynuować swoją działalność gospodarczą przy wykorzystaniu zasobów Spółki, które dotychczas były wykorzystywane w działalności Pionu handlowego, tj.:

*   know-how związany z prowadzeniem działalności dystrybucyjnej,

*   infrastruktura techniczna,

*   zasoby ludzkie,

*   zobowiązania i wierzytelności, które nie dotyczą działalności inwestycyjnej, tylko działalności dystrybucyjnej Wnioskodawcy.

W tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca pragnie dokonać potwierdzenia neutralności podziału Spółki przez wydzielenie na gruncie przepisów:

1.  ustawy o CIT oraz
2.  ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydzielony ze Spółki Pion inwestycyjny będzie stanowił zorganizowaną części przedsiębiorstwa (dalej jako: ZCP) w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT? (oznaczone we wniosku ORD-IN jako pytanie nr 1)
2.  Czy przedstawiony w zdarzeniu przyszłym podział Spółki przez wydzielenie będzie neutralny na gruncie podatku od towarów i usług? (oznaczone we wniosku ORD-IN jako pytanie nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym, wydzielony ze Spółki w ramach podziału przez Wydzielenie, Pion inwestycyjny będzie stanowił ZCP, zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad. 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podział Spółki przez wydzielenie będzie neutralny na gruncie podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt l ustawy o VAT.

Poniżej Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.

Ad. 1

Art. 2 pkt 27e ustawy o VAT formułuje definicję legalną ZCP. W myśl tego przepisu, ZCP to wyodrębniony organizacyjnie i finansowo zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja legalna ZCP sformułowana w ustawie o CIT jest zbieżna z definicją ZCP sformułowaną w ustawie o VAT, co nie budzi wątpliwości w praktyce organów podatkowych (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 marca 2013 r., nr IPPP2/443-42/13-2/DG). W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwestia odpowiedzi na pytanie nr 1 na gruncie ustawy o CIT oraz ustawy o VAT może zostać rozpoznana łącznie.

Należy zauważyć, że w oparciu o art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ZCP definiowana jest poprzez wskazanie jej trzech zasadniczych cech, czyli:

*   wyodrębnienie organizacyjne,

*   wyodrębnienie finansowe oraz

*   zdolność do samodzielnej realizacji zadań przedsiębiorstwa (zwane w praktyce wyodrębnieniem funkcjonalnym).

Wyodrębnienie organizacyjne

Przez wyodrębnienie organizacyjne rozumie się miejsce, jakie ZCP zajmuje w strukturze całego przedsiębiorstwa. Aby uznać część przedsiębiorstwa za wyodrębnioną organizacyjnie, powinna być ona wyodrębniona z przedsiębiorstwa i prowadzić swoją działalność jako np. zakład, dział lub oddział. Wyodrębnienie powinno mieć miejsce w regulacjach wewnętrznych przedsiębiorstwa jak statut, regulamin czy zarządzenie.

Wyodrębnienie finansowo

W ramach wyodrębnienia finansowego, przedsiębiorca powinien określić jakie przychody i koszty są związane z działalnością gospodarczą realizowaną przez konkretny zespół składników przedsiębiorstwa. Tym samym przyjmuje się, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej ZCP. Niemniej jednak, ZCP powinna samodzielnie osiągać przychody i koszty, których wartości może być jednoznacznie określona.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Zdolność części przedsiębiorstwa, która potencjalnie umożliwiłaby jej samodzielne funkcjonowanie na rynku (wyodrębnienie funkcjonalne), jest kolejnym czynnikiem, który powinien zostać spełniony przez zespół składników przedsiębiorstwa, aby mógł zostać on uznany za ZCP. ZCP powinna być zatem zorganizowaną całością składników przedsiębiorstwa, które ze względu na pełnione funkcje i wzajemne powiązania tworzą spójny system, zdolny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Stanowi on pod tym względem całość na tyle zorganizowanych „praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 maja 2013 r., nr IPPP2/443-203/13-2/DG).

W ocenie Wnioskodawcy, Pion inwestycyjny, który w ramach podziału będzie stanowić wydzielaną część Wnioskodawcy, spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o CIT oraz ustawy o VAT dla zakwalifikowania go jako ZCP.

Po pierwsze, Pion inwestycyjny jest wyodrębniony organizacyjnie w strukturze przedsiębiorstwa - status Pionu został mu nadany przez Uchwałę. Jednocześnie, Pion inwestycyjny samodzielnie realizuje powierzony mu przez Spółkę zakres zadań gospodarczych.

Po drugie, Pion inwestycyjny jest także wyodrębniony finansowo. Oznacza to, że Wnioskodawca przypisuje poszczególne przychody i koszty do poszczególnych Pionów. Spółka prowadzi rozliczenia księgowe w taki sposób, że możliwe jest zidentyfikowanie przychodów, kosztów oraz aktywów i pasywów (w tym należności i zobowiązań) poszczególnych Pionów.

Po trzecie, Pion inwestycyjny jest wyodrębniony funkcjonalnie. W przypadku wydzielenia go ze Spółki, będzie mógł (w szczególności po nabyciu znaku towarowego przez Spółkę) samodzielnie realizować zadania gospodarcze. Wynika to przede wszystkim z wyposażenia Pionu inwestycyjnego w odpowiedni zasób pracowników oraz aktywów, które w momencie wydzielenia zostaną wraz z Pionem inwestycyjnym przeniesione na Spółkę wydzieloną.

Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym, Pion inwestycyjny - wydzielony ze Spółki w ramach podziału przez wydzielenie - będzie stanowił ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 czerwca 2013 r., nr IPTPP2/443-221/13-4/PR,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., nr IPPP2/443-1253/12-2/KOM,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2013 r., nr ILPP1/443-969/12-4/NS.

Ad. 2

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów oraz

*   odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Dostawa towarów została zdefiniowania w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczenie usług obejmuje każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę czynności prawnej,

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania określonej czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług zostały wyłączone transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP. Użycie przez ustawodawcę pojęcia „transakcja zbycia” miało na celu objęcie dyspozycją przedmiotowej normy jak największego zakresu czynności, w ramach których ustępuje faktyczne przeniesienie prawa do rozporządzana majątkiem przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, podział Spółki przez wydzielenie będzie powodował przeniesienie władztwa ekonomicznego nad majątkiem Pionu inwestycyjnego wydzielonego ze Spółki dla celów podziału. W związku z tym, czynność ta zostanie objęta zakresem art. 6 ustawy o VAT jako „transakcja zbycia”. Wnioskodawca stoi również na stanowisku, że przedmiotem zbycia w powyżej przedstawionej transakcji będą składniki majątku Wnioskodawcy – Pion inwestycyjny będący ZCP. Zostaną zatem spełnione warunki, określone w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, dotyczące wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przedmiotowej czynności podziału Spółki.

Zatem, w ocenie Spółki transakcja podziału przez wydzielenie Pionu inwestycyjnego ze Spółki do Spółki wydzielonej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., nr IPTPP4/443-364/12-9/13-S/UNR,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2013 r., nr IPTPP2/443-283/13-4/PR,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 maja 2013 r., nr IPPP2/443-203/13-2/DG,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2013 r., nr ILPP1/443-91/13-2/AI,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 marca 2013 r., nr IPPP2/443-42/13-2/DG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępnie należy zauważyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 wniosku ORD-IN w części dotyczącej podatku od towarów i usług oraz odpowiedź na pytanie nr 3 wniosku ORD-IN.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść tytułu IV działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030).

W art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem, podział może być dokonany przez:

1.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie),
2.  zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek),
3.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki),
4.  przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.

Zatem podział spółki przez wydzielenie jest transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, o ile przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka prowadzi działalność, w ramach której zajmuje się:

1.  dystrybucją włókien tekstylnych mających zastosowanie przy produkcji rajstop, skarpet, dzianin i tkanin oraz sprzedaż,
2.  nadzorem właścicielskim Spółki nad podmiotami powiązanymi oraz w przyszłości (jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału) zarządzaniem prawami ochronnymi do znaków towarowych przysługujących Spółce.

W ramach Spółki funkcjonują dwa wyodrębnione organizacyjnie piony (dalej łącznie jako: Piony):

*   pion handlowy (dalej jako: Pion handlowy) - Pion handlowy dzieli się na:
    1.  dział logistyki, który oprócz zaopatrzenia i obsługi wysyłek towarów (w ramach podstawowej działalności Spółki) świadczy również usługi podmiotom trzecim w zakresie magazynowania lub transportu,
    2.  dział sprzedaży, który prowadzi działalność w zakresie sprzedaży włókien tekstylnych,

*   pion inwestycyjny (dalej jako: Pion inwestycyjny), który uczestniczy w nadzorze właścicielskimi Spółki nad podmiotami powiązanymi oraz będzie zajmował się (jeszcze przed rozpoczęciem podziału Spółki) zarządzaniem prawami ochronnymi do znaków towarowych, które Spółka nabędzie w najbliższej przyszłości.

Wyodrębnienie pionów w ramach przedsiębiorstwa Spółki nastąpiło w drodze sformalizowanego aktu wewnętrznego - Uchwały Zarządu Spółka (dalej: Uchwała).

W związku z powyższym wyodrębnieniem pionów w ramach Spółki, Wnioskodawca dokonał:

*   przypisania przychodów i kosztów generowanych na rzecz Spółki przez działalność poszczególnych Pionów:
    1.  przychody generowane przez Pion handlowy to środki pieniężne uzyskiwane przez Spółkę w związku z działalnością logistyczną oraz sprzedażą włókien tekstylnych; kosztem są przede wszystkim wydatki ponoszone na zakup towarów, marketing, obsługę infrastruktury technicznej oraz wydatki pracownicze;
    2.  przychody generowane przez Pion inwestycyjny to dywidendy wypłacane przez podmioty zależne oraz w przyszłości (jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału) przychody z opłat licencyjnych za używanie znaków towarowych; kosztami są natomiast wydatki pracownicze oraz koszty bieżącej działalności operacyjnej (np. koszty obsługi prawnej związane z realizacją obowiązków właścicielskich w podmiotach zależnych);

*   przypisania zespołów pracowników pracujących dla poszczególnych Pionów Spółki;

*   przypisania zobowiązań i należności, które dotyczą spraw prowadzonych przez poszczególne Piony (jeśli takie są);

*   przypisania składników majątku służących realizacji zadań gospodarczych poszczególnych Pionów, w tym wartości niematerialnych i prawnych (które zostaną nabyte przez Spółkę jeszcze przed rozpoczęciem procesu podziału), jak również składników majątku ruchomego takie jak urządzenia biurowe:
    1.  aktywami przypisanymi do Pionu inwestycyjnego są w szczególności udziały/akcje w podmiotach zależnych oraz w przyszłości będą to również prawa ochronne do znaków towarowych;
    2.  Pion handlowy wykorzystuje w swojej działalności głównie infrastrukturę techniczną służącą obsłudze procesu dystrybucji, jak również wypracowane w ramach przedsiębiorstwa know-how oraz standardy obsługi klientów w zakresie sprzedawanych przez Pion handlowy produktów;

*   wydzielił konta bankowe, służące do obsługi poszczególnych Pionów.

W związku ze znaczącym rozwojem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w przyszłości planowany jest podział Spółki przez wydzielenie. W ramach podziału wydzielony zostałby ze Spółki Pion inwestycyjny, który zostanie wniesiony do nowopowstałej spółki kapitałowej (dalej jako: Spółka Wydzielona). Podział Spółki jest uzasadniony ekonomicznie - pozwoli bowiem na dalszy rozwój działalności handlowej w Spółce oraz na skoncentrowanie działalności Spółki Wydzielonej na działalności inwestycyjnej.

W wyniku planowanego podziału przez wydzielenie, Pion inwestycyjny kontynuowałby swoją dotychczasową działalność w ramach Spółki Wydzielonej. W związku z tym, aby umożliwić mu kontynuację jego działań gospodarczych, w momencie wydzielenia, na Spółkę Wydzieloną zostanie przeniesiona własność wszystkich aktywów, które są obecnie wykorzystywane w działalności Pionu inwestycyjnego, tj.:

*   udziały w podmiotach zależnych, z których Spółka Wydzielona czerpałby zyski w ramach otrzymywanych dywidend,

*   prawo ochronne do znaku towarowego (które zostanie nabyte przez Spółkę przed rozpoczęciem podziału) wraz z zawartymi umowami licencyjnymi oraz wynikającymi z nich wierzytelnościami, co umożliwi Spółce Wydzielonej pobieranie należności związanych z korzystaniem ze znaku przez licencjobiorców,

*   urządzenia biurowe i infrastrukturę techniczną wykorzystywaną przez pracowników w działalności operacyjnej Pionu inwestycyjnego,

*   należności i zobowiązania, jeśli takie będą znajdować się w zasobach Spółki na moment podziału Spółki, które byłyby związane z działalnością inwestycyjną prowadzoną przez Pion inwestycyjny.

W związku z wydzieleniem Pionu inwestycyjnego do Spółki Wydzielonej, pracownicy Wnioskodawcy pracujący w Pionie inwestycyjnym staną się pracownikami Spółki Wydzielonej.

Na skutek podziału przez wydzielenie, pozostała część przedsiębiorstwa Spółki, tj. Pion handlowy będzie kontynuować swoją działalność gospodarczą przy wykorzystaniu zasobów Spółki, które dotychczas były wykorzystywane w działalności Pionu handlowego, tj.:

*   know-how związany z prowadzeniem działalności dystrybucyjnej,

*   infrastruktura techniczna,

*   zasoby ludzkie,

*   zobowiązania i wierzytelności, które nie dotyczą działalności inwestycyjnej, tylko działalności dystrybucyjnej Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że składniki majątkowe, przyporządkowane do Pionu inwestycyjnego, stanowią zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem – jak wynika z okoliczności sprawy – są wyodrębnione organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie. Zatem składniki majątkowe, przyporządkowane do Pionu inwestycyjnego, spełniają definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji czynność przekazania do nowopowstałej spółki kapitałowej, w wyniku podziału przez wydzielenie, składników materialnych i niematerialnych związanych z Pionem inwestycyjnym, jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na postawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku ORD-IN w części dotyczącej podatku od towarów i usług oraz w zakresie pytania nr 3 wniosku ORD-IN, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy wskazać, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.