Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.312.2024.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-08-09
Teza: W zakresie ustalenia czy: - w sytuacji opisanej w stanie faktycznym część odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Linii produkcyjnej, odpowiadająca kwocie otrzymanej od Klienta (za pośrednictwem Z) będzie podlegała wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów; - kwota otrzymana od Klienta w związku z koniecznością poniesienia przez Spółkę Dodatkowych nakładów stanowi dla Spółki przychód dla celów podatkowych.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

7 czerwca 2024 r. wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:

\- w sytuacji opisanej w stanie faktycznym część odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Linii produkcyjnej, odpowiadająca kwocie otrzymanej od Klienta (za pośrednictwem Z) będzie podlegała wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów;

\- kwota otrzymana od Klienta w związku z koniecznością poniesienia przez Spółkę Dodatkowych nakładów stanowi dla Spółki przychód dla celów podatkowych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lipca 2024 r. (data wpływu 16 lipca 2024 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) jest spółką produkcyjną prowadzącą działalność w zakresie produkcji części samochodowych na terenie (…). Spółka jest obecnie w trakcie procesu inwestycyjnego polegającego na rozbudowie działającego w jej strukturach Zakładu (…). Inwestycja ta realizowana jest w ramach Decyzji (…).

W ramach tego procesu nabywane są środki trwałe, w tym maszyny i urządzenia, składające się na jeden środek trwały w postaci linii produkcyjnej służącej do produkcji kamer samochodowych (dalej jako: „Linia produkcyjna”). Na dzień składania niniejszego wniosku Linia produkcyjna nie została jeszcze oddana do używania.

W trakcie realizacji inwestycji okazało się, że budowa Linii produkcyjnej wymaga dodatkowych nakładów mających na celu przystosowanie jej do zmienionych w międzyczasie parametrów produkcji zgodnie z nowymi wymogami klienta Spółki, którego siedziba znajduje się w innym kraju Unii Europejskiej (dalej odpowiednio jako: „Dodatkowe nakłady”, „Klient”).

W wyniku negocjacji prowadzonych z Klientem przez Spółkę przy wsparciu podmiotu powiązanego Z. (z siedzibą w Niemczech) dotyczących partycypacji Klienta w tych dodatkowych kosztach związanych z modyfikacją Linii produkcyjnej spowodowaną wymogami Klienta, Klient zdecydował się finansować Dodatkowe nakłady. Kwota należna Spółce od Klienta została ustalona na podstawie spodziewanej wysokości Dodatkowych nakładów.

18 października 2023 r. Z. wystawiło Klientowi stosowne zlecenie stanowiące podstawę rozliczeń (objęło ono także inne rozliczenie Z. i Klienta, które nie jest przedmiotem niniejszego wniosku).

Ze względu na to, że proces inwestycyjny nie został jeszcze na moment złożenia niniejszego wniosku zakończony (proces ten był w bardzo wczesnej fazie w czasie prowadzenia negocjacji z Klientem), Spółka przewiduje, że otrzymana od Klienta kwota będzie się różnić od ostatecznej wartości rzeczywiście poniesionych przez Spółkę Dodatkowych nakładów (może być zarówno wyższa, jak i niższa od ich wartości).

Linia produkcyjna będzie stanowiła własność Spółki. Fakt dokonania płatności przez Klienta nie wiąże się z uzyskaniem przez niego jakichkolwiek praw do Linii produkcyjnej bądź Dodatkowych nakładów.

Kwota należna od Klienta zgodnie z opisanymi wyżej ustaleniami wpłynęła do Spółki 17 stycznia 2024 r. Podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenie z Klientem jest Z. W związku z tym Klient dokonał płatności na rzecz ww. spółki niemieckiej powiązanej z Wnioskodawcą, która z kolei dokonała przelewu środków do Spółki na podstawie noty debetowej wystawionej przez Spółkę 18 grudnia 2023 r. Przelew środków nastąpił w EUR. Różnice kursowe od wpłaty zostały ujęte w księgach Spółki na bieżąco, jako zrealizowane dodatnie różnice kursowe.

Na dzień otrzymania przelewu wartość zaksięgowanych przez Spółkę Dodatkowych nakładów (których dotyczy rozliczenie z Klientem) stanowiła około 60% otrzymanej kwoty. Płatność większości z tych zaksięgowanych kosztów została dokonana już po dacie wpływu płatności od Klienta (po 17 stycznia 2024 r.). W odniesieniu zatem do znacznej większości Dodatkowych nakładów Spółka najpierw otrzymała środki od Klienta, a następnie dokonała płatności związanych modyfikacją Linii produkcyjnej.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem VAT.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo dane niezbędne w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z innymi państwami dotyczące podmiotu, który finansuje Dodatkowe nakłady oraz spółki z grupy, która pośredniczy w przekazywaniu środków na finansowanie Dodatkowych nakładów.

**Pytania**

1\. Czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym część odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Linii produkcyjnej, odpowiadająca kwocie otrzymanej od Klienta (za pośrednictwem Z.) będzie podlegała wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów?

2\. Czy kwota otrzymana od Klienta w związku z koniecznością poniesienia przez Spółkę Dodatkowych nakładów stanowi dla Spółki przychód dla celów podatkowych?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w sytuacji opisanej w stanie faktycznym nie będzie on zobowiązany do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Linii produkcyjnej, która odpowiada kwocie otrzymanej od Klienta w ramach jego partycypacji w kosztach modyfikacji Linii produkcyjnej. Otrzymana od Klienta kwota nie jest bowiem zwrotem wydatków na nabycie/wytworzenie środków trwałych.

Jednocześnie, uzyskana od Klienta kwota będzie przychodem dla celów podatkowych.

Ad 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”), kosztami zyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej co do zasady stanowią koszt uzyskani przychodów. Zgodnie jednak z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jak wskazuje się w interpretacjach indywidualnych (por. np. interpretacja z 29 marca 2022 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.298.2022.3.KW, z 26 stycznia 2022r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.470.2021.3.MK), o zwróconym wydatku można mówić wtedy, gdy wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi, a zwracany jest ten sam wydatek, a nie taki sam wydatek, który został wcześniej przez podatnika poniesiony. Zwróconym wydatkiem nie jest natomiast uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku, lecz nie stanowi jego zwrotu.

W sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku Linia produkcyjna, na którą ponoszone są Dodatkowe nakłady będzie stanowiła w Spółce środek trwały podlegający amortyzacji dla celów podatkowych (zgodnie z zasadami określonymi w przepisach ustawy o CIT). Należy zauważyć, że kwota otrzymana od Klienta:

\- nie odpowiada faktycznie poniesionym przez Spółkę kosztom, gdyż została ustalona na podstawie spodziewanej wysokości Dodatkowych nakładów, a nie na podstawie kwot faktycznie przez Spółkę zapłaconych,

\- wpłynęła do Spółki jeszcze w trakcie procesu inwestycyjnego, kiedy tylko niewielka część Dodatkowych nakładów została przez Spółkę zapłacona, a zatem wydatek nie został jeszcze poniesiony przez Spółkę w rozumieniu kasowym.

Roli Klienta w finansowaniu dostosowania Linii produkcyjnej do zmienionych w międzyczasie parametrów produkcji zgodnie z wymaganiami tego Klienta nie można zatem utożsamiać ze zwrotem poniesionych przez Spółkę Dodatkowych nakładów. Celem rozliczeń była partycypacja finansowa Klienta w kosztach dostosowania Linii do jego zmienionych wymogów. W opisanym stanie faktycznym nie można wobec tego przyjąć, że Klient dokonał zwrotu poniesionych przez Spółkę wydatków w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT.

W świetle powyższego należy uznać, że art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie będzie miał zastosowania w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku. Tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej Linii produkcyjnej, która będzie odpowiadała otrzymanej od Klienta kwocie. Kosztem uzyskania przychodów będzie pena wartość odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej Linii produkcyjnej wykorzystywanej w prowadzeniu podstawowej działalności gospodarczej Spółki.

Ad 2.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami są m.in. otrzymane pieniądze. W związku z tym przyjmuje się, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT stanowi jednak, iż do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Analogicznie jak art. 16 ust. 1 pkt 48, art. 12 ust. 4 pkt 6a posługuje się określeniem „zwrócone wydatki”. Jak już wyjaśniono, do tego, aby wydatek mógł zostać uznany za zwrócony, konieczne jest aby został on wcześniej przez podatnika poniesiony. Co więcej, wydatek poniesiony powinien być odpowiednikiem wydatku zwróconego. Jak zostało wykazane powyżej, w sytuacji opisanej w stanie faktycznym nie można mówić o zwróconych wydatkach.

Dodatkowo, otrzymana przez Spółkę kwota dotyczy nakładów na Linię produkcyjną, które w całości będą ujęte w kosztach uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tego środka trwałego, żadna część tych odpisów nie będzie wyłączana z kosztów uzyskania przychodów. Brak jest też jakiejkolwiek innej regulacji ustawy o CIT, na mocy której wydatki na nabycie/wytworzenie Linii produkcyjnej, w tym wydatki na Dodatkowe nakłady podlegałyby wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.

W rezultacie kwota zwrotu Dodatkowych nakładów otrzymana od Klienta nie podlega wyłączeniu z przychodów dla celów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, w związku z czym kwota ta będzie w całości stanowić przychód po stronie Wnioskodawcy.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.