Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-497/09/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-22
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę, który nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT
Słowa kluczowe: ochrona-ochrona zdrowia; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; sprzęt-sprzęt medyczny; usługi-usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej; wyposażenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2009r. (data wpływu 8 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2009r. oraz z dnia 24 czerwca 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach dokumentujących zakup sprzętu medycznego w ramach projektu pn. „Wyposażenie 28 gabinetów rehabilitacyjnych NZOZ C w sprzęt medyczny”- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach dokumentujących zakup sprzętu medycznego w ramach projektu pn. Wyposażenie 28 gabinetów rehabilitacyjnych NZOZ C w sprzęt medyczny”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 czerwca 2009r. oraz z dnia 24 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką powołaną i działającą w ramach C czyli Kościelnej Osoby Prawnej, która to figuruje w rejestrze podatników VAT jako jednostka zwolniona. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, które zgodnie z załącznikiem nr 4 ustawy o podatku od towarów i usług są świadczeniami zwolnionymi od podatku. Wnioskodawca nie ma więc możliwości odliczenia podatku naliczonego przy zakupie doposażenia placówek, jakie planuje jednostka zakupić w ramach wniosku złożonego do Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, poddziałanie 5.2.2. Ambulatoryjna opieka medyczna ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W piśmie z dnia 22 czerwca 2009r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie składa comiesięcznej deklaracji VAT-7. Interpretacja niezbędna jest do wniosku złożonego do Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, poddziałanie 5.2.2 „Ambulatoryjna opieka medyczna”, nr wniosku, tytuł projektu: „Wyposażenie 28 gabinetów rehabilitacyjnych NZOZ C w sprzęt medyczny”. W ramach projektu zostanie zakupiony sprzęt medyczny do gabinetów rehabilitacyjnych (placówek) NZOZ C. Sprzęt i usługi nabyte w celu realizacji projektu nie będą generowały sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 24 czerwca 2009r.):

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach dokumentujących zakup sprzętu medycznego w ramach projektu pn. „Wyposażenie 28 gabinetów rehabilitacyjnych NZOZ C w sprzęt medyczny”?

Zdaniem Wnioskodawcy, (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 24 czerwca 2009r.) nie ma on możliwości odliczenia podatku VAT, gdyż NZOZ C nie jest czynnym podatnikiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca realizuje projektu pn. „Wyposażenie 28 gabinetów rehabilitacyjnych NZOZ C w sprzęt medyczny”. W ramach projektu zostanie zakupiony sprzęt medyczny do gabinetów rehabilitacyjnych (placówek) NZOZ C. Sprzęt i usługi nabyte w celu realizacji projektu nie będą generowały sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem i nie składa comiesięcznej deklaracji VAT-7.

Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi – brak związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawcy nie przysługuje zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur VAT dokumentujących nabycie sprzętu w ramach realizowanego projektu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, iż nie ma możliwości odliczenia podatku VAT gdyż nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.