Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.855.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
rozporządzenie
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    pismami z 29 października 2025 r. (data wpływu 29 października 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu ... sierpnia 2008 r. Wnioskodawca wraz z ówczesną narzeczoną − ..., działając w
    charakterze konsumentów, zawarli z Bankiem ... z siedzibą w ... (dalej: „Bank”) umowę
    kredytu hipotecznego nr ... (dalej: „Umowa”). Na jej podstawie Bank zobowiązał się do
    udzielenia kredytu w kwocie 101 250 PLN. Do celów zaciągniętego kredytu należał: zakup
    działki budowlanej w ... (96 000 zł), refinansowanie kosztów poniesionych na cele
    mieszkaniowe (4 000 zł) oraz koszty wliczone w kredyt (1 250 zł). Zgodnie z § 7 Umowy,
    kredyt miał zostać spłacony przez kredytobiorców w 540 równych ratach miesięcznych.
    Kredyt miał zostać wypłacony jednorazowo, w tym 96 000 zł na rachunek zbywcy
    kredytowanej nieruchomości i 4 000 zł na rachunek Wnioskodawcy. Walutę Umowy
    stanowił PLN, przy czym zgodnie z § 2 ust. 2 zd. pierwsze Umowy, kredyt był indeksowany
    do CHF, po przeliczeniu wypłaconej kwoty zgodnie z kursem kupna CHF według Tabeli
    Kursów walut Obcych obowiązującej w Banku w dniu uruchomienia kredytu lub transzy.
    Spłata kredytu, stosownie do treści § 7 miała nastąpić w złotych polskich, z zastosowaniem
    kursu sprzedaży obowiązującego w dniu płatności raty kredytu, zgodnie z Tabelą Kursów
    Walut Obcych Banku. Od momentu zawarcia Umowy kredyt był spłacany wspólnie przez
    kredytobiorców i w częściach równych.
    Wnioskodawca nabył działkę budowlaną nr A, położoną w ... przy ul. ... w dniu 12 sierpnia
    2008 r. za cenę 100 000 zł. Nabycie przedmiotowej działki przez Wnioskodawcę było
    podyktowane ograniczeniami związanymi z możliwością nabycia działki rolnej,
    wynikających z ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. ... nie
    posiadała statusu rolnika indywidualnego, co uniemożliwiało jej nabycie przedmiotowej
    działki. Nabycie ww. działki nr A miało na celu zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych
    Wnioskodawcy.
    W dniu 5 września 2009 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński z ....
    Z uwagi na brak środków finansowych, inwestycja budowlana na przedmiotowej działce nr
    A nie została rozpoczęta. Wnioskodawca wraz z żoną planuje rozpoczęcie inwestycji
    budowlanej, polegającej na budowie domu jednorodzinnego z garażem wraz z niezbędną
    infrastrukturą techniczną w przyszłości.

    W księgach rachunkowych Banku na dzień 28 lipca 2025 r. wysokość zadłużenia
    kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła 34 023,66 CHF, z czego kwota kapitału kredytu
    wynosiła 33 863,73, a kwota odsetek naliczonych do dnia 28 lipca 2025 r. wynosiła 159,93,
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,5514, zadłużenie
    kredytobiorców na dzień 28 lipca 2025 r. stanowiło równowartość 154 855,29 PLN.
    Wnioskodawca wraz z żoną planuje zawarcie z Bankiem ugody pozasądowej (dalej:
    „Ugoda”), na mocy której m.in. ustalono, że pozostałe do spłaty zadłużenie
    kredytobiorców wobec Banku z tytułu umowy kredytu, na dzień 28 lipca 2025 r. wynosiło
    109 590,84 PLN z tytułu pozostałego do spłaty kapitału kredytu. Strony Ugody zgodziły się
    na obniżenie salda zadłużenia o kwotę 93 090,84 PLN. Na skutek obniżenia salda
    zadłużenia, o którym mowa w ust. 1, pozostałe do spłaty zadłużenie kredytobiorcy wobec
    Banku z tytułu Umowy, na dzień 28 lipca 2025 r. wyniosło 16 500 PLN. Na mocy
    przedmiotowej Ugody Bank zwolni Wnioskodawcę i Jego żonę z długu (umorzy zadłużenie
    kredytobiorców) w zakresie kwoty 138 355,29 zł stanowiącej różnicę między kwotą
    stanowiącą równowartość wysokości zadłużenia kredytobiorców w CHF na dzień 28 lipca
    2025 r. wraz z należnymi od niej odsetkami (154 855,29 PLN), a kwotą 16 500 zł, pozostałą
    do spłaty przez Wnioskodawcę i Jego żonę tytułem kapitału kredytu. Wnioskodawca nie
    korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Zaciągnięty przez Wnioskodawcę w dniu ... sierpnia 2008 r. kredyt hipoteczny został
    udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Pomiędzy Wnioskodawcą i ... powstał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej z dniem
    zawarcia związku małżeńskiego, tj. z dniem 5 września 2009 r. Wskazana we wniosku
    działka nr A nie została włączona do majątku wspólnego małżonków, z uwagi na
    ograniczenia związane z możliwością nabycia działki rolnej, wynikających z ustawy z dnia
    11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego i brakiem statusu rolnika
    indywidualnego u ....
    Zgodnie z zawartą umową o kredyt wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu
    solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Wskazany we wniosku kredyt jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Ww. kredyt został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na wskazanej we wniosku działce
    nr A położonej w miejscowości ....
    W umowie kredytowej wyodrębniono kwoty kredytu na poszczególne cele.
    Jako cel zaciągnięcia wskazanego we wniosku kredytu wpisano w umowie kredytowej:
    · zakup działki budowlanej - 96 000 zł,
    · refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe - 4 000 zł,
    · koszty wliczone w kredyt – 1 250 zł.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w
    umowie kredytowej.
    Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został przedmiotowy kredyt było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

    Wskazana we wniosku działka nr A na dzień jej nabycia (tj. 12 sierpnia 2008 r.) nie była
    objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr A w dniu
    13 sierpnia 2010 r. Decyzja o warunkach zabudowy została wydana w dniu 21 listopada
    2011 r.
    Na pytanie Organu o treści: „czy działka nr A w momencie jej nabycia była działką rolną czy
    budowlaną; jeżeli ww. działka została nabyta jako działka rolna, to proszę wskazać czy i
    kiedy oraz na podstawie jakiej decyzji została przekształcona w działkę budowlaną”,
    Wnioskodawca wskazał: „Działka nr A miała charakter budowlany w momencie jej nabycia.
    Taki charakter zachowuje do chwili obecnej.”.
    Od momentu nabycia, działka nr A była faktycznie wykorzystywana przez kredytobiorców
    na cele związane z planowaną inwestycją mieszkaniową. Przedmiotowa działka nie była
    wykorzystywana do celów rolniczych.
    W stosunku do działki nr A podejmowane będą działania mające na celu postawienie na
    niej domu, takie jak: uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub
    elektrycznej, ogrodzenie działki i uzyskanie pozwolenia na budowę.
    Pojęcie „refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jako wkład własny kredytobiorców w zakup działki budowlanej. Przedmiotowe koszty
    zostały poniesione przez kredytobiorców w częściach równych, tj. po 2 000 zł.
    Pojęcie „koszty wliczone w kredyt” należy rozumieć jako koszty przystąpienia przez
    kredytobiorców do grupowego ubezpieczenia na życie oraz koszty sądowe i notarialne
    związane z koniecznością ustanowienia hipoteki na działce nr A.
    Ugoda z Bankiem zostanie podpisana prawdopodobnie jeszcze w 2025 r. przez oboje
    kredytobiorców na podstawie art. 917 i nast. ustawy Kodeks cywilny. Data podpisania
    ugody zależy od daty uzyskania pisemnej interpretacji.
    Umorzenie przez Bank kwoty kredytu będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania
    wobec Banku w części po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających
    solidarnie za dług. Zadłużenie na dzień 28 lipca 2025 r. wynosiło 154 855,29 zł, natomiast
    po podpisaniu ugody wyniesie 109 590,84 zł i będzie obejmowało kapitał kredytu
    pozostały do spłaty.
    Na kwotę, w stosunku do której kredytobiorcy zostaną zwolnieni z długu składa się kwota
    kapitału pozostałego do spłaty oraz odsetek skapitalizowanych. W skład kwoty umorzenia
    nie wchodzą odsetki karne.

## Pytanie

Czy w rozumieniu przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592), Wnioskodawca będzie zwolniony z obowiązku zapłaty podatku od
    osób fizycznych od części kwoty umorzonego kredytu hipotecznego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w rozumieniu § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592), nie będzie On musiał płacić podatku
    dochodowego od osób fizycznych od części kwoty umorzonego przez Bank zobowiązania
    kredytowego, ponieważ środki finansowe (kredyt waloryzowany do CHF) na zakup działki
    budowlanej położonej przy ul. ...w ..., w ramach jednej inwestycji, zostały przeznaczone
    tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe kredytobiorców.
    Uzasadnienie

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.; dalej: „ustawa o
    PIT”) jest zasada powszechności opodatkowania, o której traktuje art. 9 ust. 1 przywołanej
    ustawy. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, zgodnie z dyspozycją art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów,
    jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art.
    30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W świetle treści art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody należy uznać każdą formę
    przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym
    nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla potrzeb związanych z
    opodatkowaniem dochodu uznaje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca w art. 10 ustawy o PIT zawarł katalog źródeł przychodów, które podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. I tak, w pkt 9 przywołanej
    regulacji wskazano, że źródłem przychodów w rozumieniu ustawy o PIT są inne źródła.
    W art. 20 ust. 1 ustawy o PIT zawarto otwarty katalog przychodów z innego źródła. Wśród
    przychodów tego rodzaju wymieniono w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Z uwagi na otwarty charakter katalogu przychodów z innych źródeł do tej kategorii można
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w dyspozycji art. 20 ust. 1 ustawy.
    W rezultacie każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT, stanowi dla świadczeniobiorcy przychód z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1
    przywołanej ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji
    kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Sam fakt otrzymania kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie
    kredytowej są neutralne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy zaistnieje
    wówczas gdy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o PIT).
    Problematyka zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu
    umowy kredytu została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11

    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, zarządza się zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    W § 1 ust. 2 wprowadzono z kolei następujące unormowanie:
    Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Z kolei w myśl § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia, przez jedną inwestycję
    mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Przytoczone powyżej rozporządzenie Ministra Finansów wprowadza również definicję
    legalną (§ 3 przywołanego rozporządzenia) z której wynika, że, ilekroć w rozporządzeniu
    jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz

    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei zgodnie z treścią § 4 przywołanego powyżej rozporządzenia Ministra Finansów,
    zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT przewidziano, że:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    − położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Reasumując powyższe rozważania, zaniechanie poboru podatku obejmuje umorzone
    osobom fizycznym kwoty wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele
    mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, które zostały udzielone przed dniem 15
    stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw, jeżeli osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przywoływanego powyżej
    rozporządzenia Ministra Finansów). Istotne jest przy tym, żeby kredyt mieszkaniowy został
    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.
    W niniejszej sprawie zostały zatem spełnione warunki do skorzystania z zaniechania
    poboru podatku dochodowego, o którym mowa w obszernie przywoływanym powyżej
    rozporządzeniu Ministra Finansów, przy czym zaniechanie będzie dotyczyć umorzonych
    przez Bank kwot kapitału, odsetek i opłat związanych z udzieleniem kredytu (stosownie do
    treści § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów). Kredyt został zaciągnięty na
    zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy, prowadzącego jedno
    gospodarstwo domowe z .... Fakt dotychczasowego braku realizacji inwestycji budowlanej
    nie wpływa na możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    Analogiczne stanowiska zajmował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    następujących interpretacjach indywidualnych:

    · 0115-KDIT1.4011.590.2024.1.JG z dnia 8 listopada 2024 r.,
    · 0115-KDIT2.4011.553.2023.1.RS z dnia 11 stycznia 2024 r.,
    · 0115-KDIT2.4011.480.2023.2.MD z dnia 9 stycznia 2024 r.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako

    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na

      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpi zwolnienie Pana z długu i Pan to
    zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Panu zobowiązań wobec Banku, tj.
    umorzenia zadłużenia w zakresie części pozostałej do spłaty kwoty kredytu (kapitału i
    odsetek), po Pana stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym, kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego ... sierpnia 2008 r. kredytu
    mieszkaniowego, która zostanie Panu umorzona przez Bank, będzie stanowić dla Pana
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu

      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w
    części zaciągniętego na sfinansowanie zakupu nieruchomości gruntowej oraz pokrycie
    kosztów wliczonych w kredyt dotyczących kosztów sądowych i notarialnych związanych z
    koniecznością ustanowienia hipoteki na działce budowlanej
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje, jaki grunt
    jest gruntem pod budowę budynku mieszkalnego uprawniający do skorzystania z ww.
    zwolnienia.
    W celu doprecyzowania tego pojęcia, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z
    dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1130 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o „działce budowlanej” - należy przez to rozumieć
      nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne,

      dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury
      technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z
      odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.
    Definicję działki budowlanej zawiera również rozporządzenie Ministra Infrastruktury z
    dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
    budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.).
    Przepis § 3 pkt 1a tego rozporządzenia stanowi, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o działce budowlanej - należy przez to rozumieć
      nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne,
      dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury
      technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z
      rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z
      innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
    Stosownie do art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:
      1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami
        ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji
        o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to
        chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich;
      2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów
        należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.
    W świetle przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, uznającego za wydatki na własne cele mieszkaniowe nabycie gruntu pod
    budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, wynikające z miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nabytego gruntu pod
    budownictwo mieszkaniowe lub decyzji o warunkach zabudowy działki budynkiem
    mieszkalnym spełnia ww. przesłankę. Przepis ten ani rozporządzenie nie zawiera
    natomiast zapisu mówiącego, kiedy ewentualnie powinien na nim zostać wybudowany
    budynek mieszkalny.
    Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że w 2008 r. zawarł Pan wraz z narzeczoną w Banku
    umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było m.in. finansowanie zakupu działki
    budowlanej nr A położonej w ... oraz pokrycie kosztów sądowych i notarialnych
    związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na ww. działce. Celem zakupu
    nieruchomości gruntowej, m.in. na zakup której zaciągnięty został kredyt hipoteczny, było

    /jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, poprzez
    budowę domu jednorodzinnego w celu realizacji potrzeb mieszkaniowych na działce nr A.
    Dla działki nr A w dniu 21 listopada 2011 r. uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy.
    Działka nr A w momencie jej nabycia miała charakter budowlany i taki charakter
    zachowuje do chwili obecnej. W stosunku do działki nr A podejmowane będą działania
    mające na celu postawienie na niej domu, takie jak: uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci
    wodnej, gazowej lub elektrycznej, ogrodzenie działki i uzyskanie pozwolenia na budowę.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2008 r., która zostanie Panu umorzona przez Bank prawdopodobnie w
    2025 r. (kwota kapitału i odsetek), będzie stanowić dla Pana przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego w części zaciągniętego na sfinansowanie zakupu nieruchomości gruntowej (
    działki budowlanej nr A) w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego, poprzez budowę budynku mieszkalnego w celu realizacji
    potrzeb mieszkaniowych, dla której posiada Pan decyzję o warunkach zabudowy oraz w
    części zaciągniętego na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących kosztów
    sądowych i notarialnych związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na ww. działce
    budowlanej, który uzyska Pan prawdopodobnie w 2025 r. (kwoty kapitału i odsetek),
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyska Pan prawdopodobnie w 2025 r. w związku z
    umorzeniem tej części kredytu hipotecznego, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zatem w tej części Pana stanowisko uznano za prawidłowe.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w
    części zaciągniętego na refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe
    dotyczące wkładu własnego na zakup działki budowlanej
    Odnosząc się do części kredytu zaciągniętego na refinansowanie kosztów poniesionych na
    potrzeby mieszkaniowe dotyczące wkładu własnego na zakup działki budowlanej, należy
    wyjaśnić, że zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest zdarzeniem rozumianym jako
    operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w
    celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcia kredyt
    refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem,
    czynność refinansowania wpłaconego wkładu własnego na zakup działki budowlanej
    kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Otóż
    kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu
    hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej
    nieruchomości.
    Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu
    zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały
    wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą
    być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie,
    poniekąd zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został
    on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Natomiast przepis ten nie odnosi się do kredytów hipotecznych zaciągniętych
    na refinansowanie środków własnych poniesionych na wkład własny. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem w Pana sprawie, do kwoty kredytu stanowiącej refinansowanie kosztów
    poniesionych na potrzeby mieszkaniowe dotyczące wkładu własnego na zakup działki
    budowlanej, nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Zatem w tej części Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w
    części zaciągniętego na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących przystąpienia
    przez Pana do grupowego ubezpieczenia na życie
    W opisie sprawy wskazał Pan, że zgodnie z umową kredytową, przeznaczenie kredytu
    dotyczyło również finansowania kosztów wliczonych w kredyt dotyczących przystąpienia
    przez Pana do grupowego ubezpieczenia na życie, jednak zaniechanie nie znajdzie
    zastosowania do kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części
    kredytu hipotecznego zaciągniętego na ww. ubezpieczenie.
    Odnosząc się do powyższego należy mieć na uwadze, że z literalnego brzmienia
    cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wynika, że kwotami wierzytelności,
    które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat
    niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    Wobec powyższego, w stosunku do przychodu, który uzyska Pan prawdopodobnie w 2025
    r., związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części
    zaciągniętego na sfinansowanie kosztów dotyczących przystąpienia przez Pana do
    grupowego ubezpieczenia na życie, nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od ww. przychodu w związku z umorzeniem tej części kredytu
    hipotecznego, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zatem, w tej części Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą
    interpretację, ponadto zapadły w odmiennym stanie faktycznym. Interpretacje organów
    podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Powołane
    interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartych w
    nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.

    Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu
    do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.