Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.193.2019.4.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-21
Teza: Czy darowizna leków przekazanych Szpitalowi na podstawie umowy darowizny będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; szpital
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 września 2019 r. (data wpływu 6 września 2019 r.), uzupełnionym 5 i 13 listopada 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy darowizny leków – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy darowizny leków.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 28 października 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.406.2019.2.MJ, 0111-KDIB2-2.4014.193.2019.3.MZ, 0111-KDIB2-2.4015.150.2019.3.MZ, 0111-KDIB2-2.4015.161.2019.3.MZ, 0112-KDIL4.4012.416.2019.3.NK wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 5 listopada 2019 r. (data wpływu dodatkowej opłaty) oraz 13 listopada 2019 r. (data wpływu pisemnego uzupełnienia).

We wniosku, po jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Szpital (Wnioskodawca) działa w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, na podstawie: statutu nadanego na mocy uchwały Senatu Uniwersytetu z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie nadania statutu Szpitalowi, uwzględniającego zmiany ujęte w uchwale Senatu Uniwersytetu z 28 listopada 2012 r. w sprawie ustalenia tekstu jednolitego statutu, zmienionego kolejnymi uchwałami do uchwały z 30 listopada 2016 r. włącznie, ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1638 ze zm.), ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.), ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 581 ze zm.), ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.).

Organem założycielskim jednostki jest Uniwersytet.

Jednostka działa na podstawie wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, prowadzonego przez Wojewodę oraz na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego dla Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji i Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej.

Zgodnie z wpisem do rejestru i statutem głównym przedmiotem działalności jest działalność lecznicza polegająca na udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz realizacja zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażanie nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.

Jednostka świadczy specjalistyczne usługi medyczne pediatryczne i psychiatryczne. Jest ośrodkiem klinicznym. Działalność Wnioskodawcy jest finansowana ze środków publicznych, praktycznie prawie wyłącznie na podstawie kontraktów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ), a także z Ministerstwem Zdrowia.

Wnioskodawca jako ośrodek kliniczny posiada najwyższy stopień referencyjności, świadczy wysokospecjalistyczne usługi medyczne, przyjmuje najbardziej skomplikowane przypadki, pacjentów w najcięższym stanie. Realizuje świadczenia w zakresie m.in. chirurgii, kardiochirurgii, neurochirurgii, kardiologii, onkologii, transplantacji szpiku, gastrologii, chorób zakaźnych, alergologii, neurologii, urologii, nefrologii, reumatologii dla pacjentów pediatrycznych oraz psychiatrii dzieci i dorosłych.

Firma będąca przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego dla produktu leczniczego planuje przekazać Wnioskodawcy produkt leczniczy (zarejestrowany w leczeniu pacjentów) w formie umowy darowizny. NFZ nie finansuje zakupu tego leku w ramach programu lekowego dla pacjentów od 12 do 18 roku życia. Ze środków publicznych w ramach umowy z NFZ może zostać sfinansowany ewentualny pobyt pacjenta w szpitalu (osobodzień) lub wizyta w poradni przyszpitalnej. Wnioskodawca w ramach działalności statutowej może prowadzić terapię pacjentów w zakresie działania leku objętego umową darowizny. Darowizna leku, zgodnie z oświadczeniem firmy nie jest badaniem klinicznym. Lek jest dopuszczony do używania dla pacjentów powyżej 12 roku życia, tj. u tych, u których byłby on stosowany.

W ramach umowy darowizny Wnioskodawca przeznaczy lek na zabezpieczenie ciągłości terapii u swoich pacjentów, co oznacza, że przekaże produkt leczniczy (tabletki do codziennego doustnego stosowania) pacjentom do wykorzystania poza Szpitalem (w domu). Zgodnie z umową przedmiot darowizny (lek) Jednostka zastosuje u pacjentów bez obciążania ich jakimkolwiek kosztem z tego tytułu.

Przekazane Wnioskodawcy w ramach umowy darowizny leki będą wykorzystywane w celu kontynuacji terapii prowadzonej w Szpitalu w warunkach domowych. Terapia (pobyt pacjenta w Szpitalu, wizyty w poradni) jest finansowana przez NFZ. Ten ostatni nie stworzył jednak stosownego programu lekowego dla pacjentów od 12 do 18 roku życia, program ten istnieje jedynie dla pacjentów powyżej 18 roku życia, choć lek ten jest zarejestrowany dla dzieci już od 12 roku życia.

Ponadto, wzór umowy darowizny zawiera również poniższe zapisy:

*   „Umowa stanowi całość porozumienia między Stronami w zakresie dotyczącym jej przedmiotu. Obdarowany oświadcza, że przekazanie przedmiotu darowizny nie powoduje powstania innego zobowiązania miedzy Stronami, w szczególności nie tworzy jakiegokolwiek zobowiązania w zakresie rekomendowania, przepisywania, wydawania, zakupu lub rejestracji produktów Darczyńcy.”,
*   „\`(...)\`zawarcie oraz wykonanie niniejszej Umowy nie narusza prawa lub wewnętrznych zasad, w tym statutu czy regulaminu, obowiązujących w placówce Obdarowanego, jak również nie pozostaje w konflikcie z działalnością prowadzoną przez Obdarowanego”,
*   „niniejsza Umowa nie ma na celu prowadzenia reklamy produktów leczniczych Darczyńcy”,

Największe wątpliwości Wnioskodawcy budzi zapis projektu umowy: „Ewentualne zobowiązania podatkowe związane z zawarciem oraz wykonaniem niniejszej Umowy obciążają Obdarowanego.”

Projekt umowy darowizny nie zawiera innych niż ww. zapisów, które mówiłyby o przejęciu przez Szpital (obdarowanego) długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

W związku z powyższym opisem zadano (po przeformułowaniu) m.in. następujące pytanie (oznaczone nr 1):

Czy w związku z planowanym zawarciem umowy darowizny Wnioskodawca zostanie obciążony zobowiązaniami podatkowymi w szczególności: podatkiem dochodowym od osób prawnych, podatkiem od towarów i usług, podatkiem od czynności cywilnoprawnych (planowana wartość darowizny wyniosłaby ok. 6 mln zł.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna leków Szpitalowi nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Zastosowanie znajdzie tu art. 2 ust. 4 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym nie podlegają PCC czynności cywilnoprawne inne niż umowa spółki i jej zmiany, w zakresie, w jakim są opodatkowane VAT.

Zaznacza się, iż przywołując powyżej stanowisko Wnioskodawcy – z uwagi na zakres niniejszej interpretacji – pominięto tę jego część, która odnosi się wyłącznie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm.), ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.) oraz ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1813).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od towarów i usług oraz podatku od spadków i darowizn, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1519 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Charakterystycznym dla zakresu opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zamknięty katalog czynności i zdarzeń, które są opodatkowane tym podatkiem – opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych są tylko czynności enumeratywnie i wprost wskazane w przytoczonym wyżej przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Zgodnie z przywołanymi przepisami opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają darowizny, ale te o określonym w ustawie charakterze.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego też należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145). Na podstawie art. 888 § 1 tej ustawy

– przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – podatkowi podlegają umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

Jednakże w przypadku, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest Szpitalem działającym w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę darowizny z firmą będącą przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego dla produktu leczniczego, na podstawie której Wnioskodawca otrzyma produkt leczniczy. Projekt umowy darowizny nie zawiera zapisów, które mówiłyby o przejęciu przez Wnioskodawcę (obdarowanego) długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w związku z planowanym zawarciem ww. umowy darowizny leków, Wnioskodawca będzie obciążony zobowiązaniami podatkowymi m.in. podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro planowana umowa darowizny leków na rzecz Wnioskodawcy (strony obdarowanej) nie będzie wiązać się z przejęciem przez Wnioskodawcę długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy (firmy będącej przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego dla produktu leczniczego), to umowa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie wystąpi przedmiot opodatkowania, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym, skoro wskazana we wniosku umowa darowizny nie została wymieniona wśród tych czynności, które określone są w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i z tego powodu nie będzie podlegała opodatkowaniu wymienionym podatkiem, to w przedmiotowej sprawie nie będzie mogło znaleźć zastosowania wyłączenie z opodatkowania tym podatkiem, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. a) ww. ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym darowizna leków Szpitalowi nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych i zastosowanie znajdzie tu art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.