Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-19/12-5/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-12
Teza: Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacja zadania pn. „…”, w drodze korekty podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2011r. (data wpływu 05 stycznia 2012r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 marca 2012r. (data wpływu 19 marca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku zawartego w fakturach wystawionych na Gminę w związku z realizacją projektu oraz sposobu realizacji tego prawa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 stycznia 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku zawartego w fakturach wystawionych na Gminę w związku z realizacją projektu oraz sposobu realizacji tego prawa,

*   stawki podatku dla czynności wniesienia aportem sieci kanalizacyjnej do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 marca 2012r. (data wpływu 19 marca 2012r.) w zakresie doprecyzowania przedstawionego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 01.12.2000r.

W 2010r. Gmina zrealizowała zadanie pn. „K". Zadanie zostało rozpoczęte i zakończone w 2010r. Realizowane zadnie należy do zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i zostało wprowadzone do zadań budżetu Gminy Uchwałą Rady Miasta. Realizacja zadania została rozpoczęta na podstawie Uchwały Rady Miejskiej.

Koszt inwestycji zamknął się w kwocie 372.834,80 zł, z czego środki własne to kwota 274.934,80 zł. W finansowaniu wykorzystano dotację z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska z siedzibą w w wysokości 80.000,00 zł. Zadanie wykonane zostało w zaplanowanym okresie.

W ramach zadania wykonana została dokumentacja projektowa, a po przyznaniu środków na realizację dokonano zamówienia publicznego w wyniku czego roboty zrealizowano i odebrano protokolarnie 30 grudnia 2010 roku. Faktury dotyczące kosztów realizacji zadania, zgodnie z zawartymi umowami wystawiane były na Gminę. W okresie realizacji inwestycji Wnioskodawca – Gmina składała deklaracje VAT – 7. Przedmiot inwestycji - sieć kanalizacji sanitarnej w rejonie ulic G i G ma zostać przekazany po podjęciu stosownej uchwały w aport do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. Gmina jest jednym z głównych udziałowców Spółki. Posiada około 80% udziałów.

Do czasu przekazania w aport sieć kanalizacyjna, o której mowa pozostaje na stanie majątkowym Gminy. Gmina nie świadczy usług dostawy wody ani odprowadzania ścieków. Mimo, iż Gminy nie łączy formalna umowa o nieodpłatnym korzystaniu z wybudowanego przyłącza obecnie do kanalizacji podłączonych zostało dwie posesje przy ul. G. Gmina nie odliczyła podatku VAT zawartego w fakturach dotyczących poniesionych kosztów realizacji zadania mimo, iż od początku realizacji planowano odpłatne przekazanie jej do PWiK.

Zdaniem Wnioskodawcy inwestycja mająca być przedmiotem aportu jest budowlą, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którym, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne, ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

Natomiast Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowiąca usystematyzowany wykaz obiektów budowalnych grupuje „Obiekty budowalne” w dwóch sekcjach „ Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej wodnej”. PKOB nie klasyfikuje obiektów małej architektury. Za obiekty inżynierii lądowej i wodnej według PKOB uważane są obiekty budowalne nie klasyfikowane jako budynki. Sekcja „ Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” obejmuje m.in. rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory, rurociągi sieci rozdzielczej wody.

Powyższe wskazuje, iż zarówno „obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, o których mowa w PKOB oraz „ budowle” wymienione w ustawie Prawo budowlane spełniają definicją obiektów budowalnych nie będących budynkami. Tym samym sieci kanalizacyjne i wodociągowe oraz przyłącza wodociągowe i kanalizacyjne należy uznać za budowlę.

Sieć wodno – kanalizacyjna zrealizowana w zakresie zadania omawianego we wniosku, na podstawie protokołu odbioru technicznego stanowi w okresie wprowadzenia na stan majątkowy Gminy, a przekazania w formie aportu przedmiot nieodpłatnego użytkowania przez spółkę Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, która w tym okresie przyłączyła do sieci dwóch odbiorców świadczących na ich rzecz usługi dostawy wody i odprowadzania ścieków.

Z uwagi na powyższe Gmina stoi na stanowisku, iż to aport będzie dostawą dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż przekazanie sieci do nieodpłatnego użytkowania poprzedzające wniesienie jako wkładu niepieniężnego nie jest pierwszym zasiedleniem, z którym mamy do czynienia w sytuacji, gdy oddanie do użytkowania następuje w ramach czynności podlegających opodatkowaniu. Zdaniem Wnioskodawcy w opisywanym przypadku nie występuje okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budowli, o której mowa. Do czasu przekazania w aport, sieć kanalizacyjna, o której mowa pozostaje na stanie majątkowym Gminy, która nie świadczy usług dostawy wody ani odprowadzania ścieków, ale stanowi w okresie wprowadzenia na stan majątkowy Gminy, a przekazaniem w formie aportu, przedmiot nieodpłatnego użytkowania przez Spółkę PWiK, mimo iż Gminy i Spółki nie wiąże w tej kwestii umowa.

Gmina nie prowadziła i nie prowadzi na wytworzonym w ramach inwestycji mieniu działalności opodatkowanej jak i nieopodatkowanej. Wnoszona aportem przez Gminę inwestycja nie stanowi majątku ruchomego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż nabycie towarów związanych z realizacją ww. zadania nastąpiło z zamiarem ich wykorzystania do sprzedaży opodatkowanej tj. przekazania w odpłatnej formie do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o.. Rozważano koncepcję przekazania wytworzonego mienia w odpłatną dzierżawę lub aport. Gmina nie dokonała odliczenia podatku VAT dotyczącego poniesionych kosztów realizacji zadania, o którym mowa we wniosku, z ostrożności procesu, biorąc pod uwagę szereg niespójnych interpretacji przepisów ustawy o podatku VAT w kwestii możliwości odliczenia podatku w związku z przekazaniem sieci wodnokanalizacyjnej w aport (zmiana przepisów od 1 kwietnia 2009 r.). Obecnie Gmina skłania się do przekazania Spółce PWiK Sp. z o. o. wytworzonej sieci kanalizacyjnej w formie aportu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w fakturach wystawionych na Gminę w związku z realizacją zadania pn. „…”?
2.  Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania, o którym mowa, poprzez korektę deklaracji za miesiące, w którym zostały wystawione faktury VAT dokumentujące poniesione nakłady na omawianą inwestycję?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT ujętego w fakturach dokumentujących poniesione koszty realizacji zadania pn. „…" w związku z przeznaczeniem przedmiotu inwestycji do wykonania czynności opodatkowanej tj. wniesienia aportu do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z uwagi na fakt, iż inwestycja realizowana była w całości w 2010r. Wnioskodawca stoi również na stanowisku, iż ma prawo do odliczenia ujętego w fakturach VAT podatku poprzez dokonanie korekty deklaracji za miesiące, w których poniesione zostały nakłady inwestycyjne na podstawie wystawionych na Gminę faktur VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2010r. Gmina zrealizowała zadanie pn. „…" należące do zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W ramach zadania wykonana została dokumentacja projektowa, a po przyznaniu środków na realizację dokonano zamówienia publicznego w wyniku czego roboty zrealizowano i odebrano protokolarnie 30 grudnia 2010r. Faktury dotyczące kosztów realizacji zadania, zgodnie z zawartymi umowami wystawiane były na Gminę. Przedmiot inwestycji - sieć kanalizacji sanitarnej w rejonie ulic G i G ma zostać przekazany po podjęciu stosownej uchwały w aport do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o.. Gmina jest jednym z głównych udziałowców Spółki. Posiada około 80% udziałów. Do czasu przekazania w aport sieć kanalizacyjna, o której mowa pozostaje na stanie majątkowym Gminy. Gmina nie świadczy usług dostawy wody ani odprowadzania ścieków. Mimo iż Gminy nie łączy formalna umowa o nieodpłatnym korzystaniu z wybudowanego przyłącza, obecnie do kanalizacji podłączonych zostało dwie posesje przy ul. G. Gmina nie odliczyła podatku VAT zawartego w fakturach dotyczących poniesionych kosztów realizacji zadania mimo, iż od początku realizacji planowano odpłatne przekazanie jej do PWiK. Inwestycja mająca być przedmiotem aportu jest budowlą zawartą w art. 3 pkt ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowalne (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Z uwagi na powyższe Gmina stoi na stanowisku, iż to aport będzie dostawą dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż przekazanie sieci do nieodpłatnego użytkowania poprzedzające wniesienie jako wkładu niepieniężnego nie jest pierwszym zasiedleniem, z którym mamy do czynienia w sytuacji, gdy oddanie do użytkowania następuje w ramach czynności podlegających opodatkowaniu. Zdaniem Wnioskodawcy w opisywanym przypadku nie występuje okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budowli, o której mowa. Do czasu przekazania w aport, sieć kanalizacyjna, o której mowa pozostaje na stanie majątkowym Gminy, która nie świadczy usług dostawy wody ani odprowadzania ścieków, ale stanowi w okresie wprowadzenia na stan majątkowy Gminy, a przekazaniem w formie aportu, przedmiot nieodpłatnego użytkowania przez Spółkę PWiK, mimo iż Gmina i Spółki nie wiąże w tej kwestii umowa. Gmina nie prowadziła i nie prowadzi na wytworzonym w ramach inwestycji mieniu działalności opodatkowanej jak i nieopodatkowanej. Wnoszona aportem przez Gminę inwestycja nie stanowi majątku ruchomego. Nabycie towarów związanych z realizacją ww. zadania nastąpiło z zamiarem ich wykorzystania do sprzedaży opodatkowanej tj. przekazania w odpłatnej formie do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o.

W interpretacji nr IPTPP1/443-19/12-6/AK tut. Organ rozstrzygnął, że czynność wniesienia przez Gminę aportem sieci kanalizacyjnej do Spółki dokonana będzie w ramach pierwszego zasiedlenia i tym samym nie będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Również z uwagi na fakt, iż Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wytworzeniem przedmiotowej sieci, planowany aport, nie będzie korzystał ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W świetle przedstawionego przez Gminę opisu stanu sprawy, z którego wynika, iż nabycie towarów związanych z realizacją zadania pn. „…" nastąpiło z zamiarem ich wykorzystania do sprzedaży opodatkowanej tj. przekazania w odpłatnej formie do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o., należy stwierdzić, że Gmina miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją tej inwestycji.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane także w trybie art. 86 ust. 13 ustawy. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacja zadania pn. „…”, w drodze korekty podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego zdarzenia, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodne z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone, w tym również obowiązki Wnioskodawcy związane ze zmianą przeznaczenia przedmiotowej inwestycji po oddaniu jej do użytkowania.

Stosownie do przepisu art. 14b § 3 ww. ustawy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Dlatego też, wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części prawa do odliczenia podatku zawartego w fakturach wystawionych na Gminę w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Natomiast wniosek w części dotyczącej stawki podatku dla czynności wniesienia aportem sieci kanalizacyjnej do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością został rozstrzygnięty interpretacją nr IPTPP1/443-19/12-6/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski