Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-16/13-5/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-26
Teza: 1. Czy można uzależnić od wykonania przeglądu technicznego za dopłatą dodatkowe usługi bądź inne rabaty? 2. podstawa opodatkowania
Słowa kluczowe: cena; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; promocja; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 25 stycznia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 marca 2013 r., (data wpływu 20 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 marca 2013 r. o podpis osoby umocowanej do reprezentowania Wnioskodawcy oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania dotyczącego podstawy opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od roku 1987 Spółka prowadzi stację kontroli pojazdów. Rosnąca konkurencja wymaga zwiększenia atrakcyjności oferty Wnioskodawcy. W związku z tym Spółka zamierza zaoferować każdej osobie, która wykona u niej przegląd techniczny dodatkową usługę po dopłaceniu kwoty 1,23 zł brutto. Usługa dodatkowa polegałaby na podłączeniu przyrządu serwisowego i dokonaniu odczytu błędów z systemów, których kontrola nie wchodzi w zakres czynności przewidzianych podczas kontroli stanu technicznego pojazdu. Normalny koszt podłączenia przyrządu poza przeglądem wynosi 61,50 zł brutto. Opcjonalnie Wnioskodawca zamierza proponować także czyszczenie auta za 1,23 zł brutto (normalna cena poza przeglądem 24,60 zł brutto) oraz rabat na tankowanie paliwa na pobliskiej stacji paliw w wysokości 0,50 zł na każdym zatankowanym litrze. Różnicę w cenie będzie zwracać stacji paliw Spółka. Oferta dodatkowa po wykonaniu przeglądu technicznego przewiduje także za dopłatą 1,23 zł brutto otrzymanie płynu do spryskiwaczy (normalna cena płynu to 4,40 zł brutto).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Od jakiej kwoty powinien zostać rozliczony podatek VAT, od ceny normalnej czy do ceny promocyjnej? (np. klient po przeglądzie decyduje się na czyszczenie auta i dopłaca 1,23 zł brutto. Normalnie za usługę czyszczenia zapłaciłby 24,60 zł brutto. Firma powinna odprowadzić podatek VAT od kwoty 1,23 zł brutto czy 24,60 zł brutto?)

Zdaniem Wnioskodawcy, VAT powinien być odprowadzony od faktycznie skasowanej kwoty, czyli jeżeli klient zapłacił za czyszczenie auta po przeglądzie 1,23 zł brutto to od tej kwoty powinien być odprowadzony podatek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Wskazane czynności, jak wynika z art. 5 ust. 2 ustawy, podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Powyższe oznacza, że istotny jest przede wszystkim faktyczny przebieg danej czynności i osiągnięty rezultat zgodny z zamiarem umawiających się stron.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Podstawowe zasady określania podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sformułowane zostały w art. 29 ust. 1-4 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Przez sprzedaż, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość tych towarów i usług. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży i nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar bądź usługę za cenę znacznie niższą.

Wyjątek od powyższych zasad ogólnych zachodzi w sytuacjach wskazanych w art. 32 ustawy, czyli w przypadku, gdy pomiędzy stronami transakcji zachodzą powiązania rodzinne bądź kapitałowe.

Wskazać należy, że kwestia ceny uregulowana została w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), zgodnie z którym, ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Zwrócić należy uwagę, iż strony umowy mogą swobodnie kształtować jej treść. Przepisy prawa podatkowego nie zawierają norm nakazujących lub zakazujących określone zachowanie, lecz jedynie normy określające konsekwencje zachowań podatnika na gruncie tego prawa.

Pojęcie kwoty należnej (obrotu) z tytułu sprzedaży łączy się ściśle z pojęciem „wynagrodzenie”, które jest sprzedawcy należne z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy.

O wynagrodzeniu w ramach danej sprzedaży można mówić, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Wynagrodzenie jako świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, ponieważ podstawą opodatkowania jest świadczenie (wynagrodzenie) faktycznie otrzymane (należne), a nie wartość ustalana według kryteriów obiektywnych. Wynagrodzenie takie powinno pozostawać jednak w proporcji do uzyskanej w zamian korzyści, a więc być ekwiwalentne wobec dostarczanego towaru lub świadczonej usługi.

W orzeczeniu C-427/98 (Komisja Europejska v. Republika Federalna Niemiec) TSUE wskazał, że wynagrodzenie (kwota należna w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy) jest wartością subiektywną, a więc wartością faktycznie otrzymaną w danym przypadku. W szczególności niedopuszczalna jest sytuacja, gdy podstawa opodatkowania byłaby wyższa od kwoty, którą podatnik ostatecznie otrzymuje.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że od roku 1987 Spółka prowadzi stację kontroli pojazdów. Rosnąca konkurencja wymaga zwiększenia atrakcyjności oferty Wnioskodawcy. W związku z tym Spółka zamierza zaoferować każdej osobie, która wykona u niej przegląd techniczny dodatkową usługę po dopłaceniu kwoty 1,23 zł brutto. Usługa dodatkowa polegałaby na podłączeniu przyrządu serwisowego i dokonaniu odczytu błędów z systemów, których kontrola nie wchodzi w zakres czynności przewidzianych podczas kontroli stanu technicznego pojazdu. Normalny koszt podłączenia przyrządu poza przeglądem wynosi 61,50 zł brutto. Opcjonalnie Wnioskodawca zamierza proponować także czyszczenie auta za 1,23 zł brutto (normalna cena poza przeglądem 24,60 zł brutto) oraz rabat na tankowanie paliwa na pobliskiej stacji paliw w wysokości 0,50 zł na każdym zatankowanym litrze. Różnicę w cenie będzie zwracać stacji paliw Spółka. Oferta dodatkowa po wykonaniu przeglądu technicznego przewiduje także za dopłatą 1,23 zł brutto otrzymanie płynu do spryskiwaczy (normalna cena płynu to 4,40 zł brutto). W ocenie Spółki VAT powinien być odprowadzony od faktycznie skasowanej kwoty, czyli jeżeli klient zapłacił za czyszczenie auta po przeglądzie 1,23 zł brutto to od tej kwoty powinien być odprowadzony podatek.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że podstawę opodatkowania w analizowanej sprawie stanowić będzie cena promocyjna, a nie kwota obowiązująca dla usługi lub towaru poza promocją. Nieprawidłowym jest jednak stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „jeżeli klient zapłacił za czyszczenie auta po przeglądzie 1,23 zł brutto to od tej kwoty powinien być odprowadzony podatek”.

Tutejszy Organ wskazuje, iż zgodnie z cyt. wyżej art. 29 ust. 1 ustawy, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi kwota należna od nabywcy pomniejszona o kwotę podatku VAT należnego. Natomiast, wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane od klienta obejmuje całość świadczenia, tj. cenę jaką nabywający zobowiązany jest zapłacić sprzedającemu. W cenie zatem zawiera się podatek należny VAT. Przyjęcie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe spowodowałoby naliczenie podatku należnego zarówno od wartości netto usługi (1 zł) jak również od kwoty podatku VAT (0,23 zł). Tym samym sposób określenia podstawy opodatkowania wskazany przez Zainteresowanego pozostaje w sprzeczności z art. 29 ust. 1 ustawy, w konsekwencji stanowisko zaprezentowane przez Spółkę należało uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, w sprawie będącej przedmiotem zapytania podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług – zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy – stanowić będzie kwota należna z tytułu sprzedaży, tj. 1,23 zł pomniejszona o należny podatek VAT. A zatem podatek należny VAT powinien zostać rozliczony od ceny promocyjnej usługi, czyli w przykładzie wskazanym przez Zainteresowanego, jeżeli za czyszczenie auta w ramach opisanej promocji klient Spółki zapłaci 1,23 zł, to podstawę opodatkowania VAT stanowić będzie kwota 1 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie należy wskazać, iż w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Zatem organy podatkowe nie mają prawa ingerowania w zawierane umowy i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy prawa podatkowego, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego. Stąd też strony transakcji, przy zachowaniu zasad wolnego rynku i wolnej konkurencji mogą dowolnie kształtować ceny, po których sprzedają towary i usługi.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności opodatkowania dostawy paliwa.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wobec powyższego, udzielona interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawno-podatkową tylko dla Wnioskodawcy, a nie dla jego kontrahentów.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania. Kwestię dotyczącą odpowiedzi na pytanie „Czy można uzależnić od wykonania przeglądu technicznego za dopłatą dodatkowe usługi bądź inne rabaty?” (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) załatwiono postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 26 marca 2013 r., nr ILPP5/443-16/13-4/KG

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.