Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.411.2025.1.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Skutki podatkowe zbycia na podstawie umowy cesji praw
partycypacyjnych do lokalu mieszkalnego znajdującego się w
zasobach TBS.
Słowa kluczowe: mieszkanie-sprzedaż mieszkania
partycypacja
przychód-przychód z praw majątkowych
towarzystwo-Towarzystwo Budownictwa Społecznego
(TBS)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 18
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2010 r. wpłacił Pan kwotę ... zł tytułem partycypacji w kosztach budowy lokalu
    mieszkalnego w ramach Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS). Od momentu
    podpisania umowy partycypacyjnej do 2024 r. był Pan najemcą tego lokalu i stale w nim
    mieszkał.
    W 2024 r. zrezygnował Pan z najmu, a partycypacja została przeniesiona — za
    pośrednictwem administracji TBS — na nowego najemcę, wskazanego z listy
    oczekujących. W związku z tym otrzymał Pan kwotę ... zł jako zwrot partycypacji.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ani nie
    wynajmował Pan tego lokalu osobom trzecim. Był to Pana jedyny lokal mieszkalny i służył
    zaspokajaniu Pana potrzeb mieszkaniowych.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym otrzymana w 2024 r. kwota ... zł, przekazana w związku
    z rezygnacją z najmu i przeniesieniem partycypacji na nowego najemcę, podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowi zwrot
    poniesionych nakładów i nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zwrot środków z tytułu partycypacji w kosztach budowy lokalu
    mieszkalnego w systemie TBS, który otrzymał Pan w 2024 r., nie stanowi przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie
    ustawy o PIT.
    W 2010 r. wpłacił Pan kwotę ... zł tytułem partycypacji w kosztach budowy lokalu
    mieszkalnego w ramach TBS. Od 2010 r. do 2024 r. był Pan nieprzerwanie najemcą tego
    lokalu, który stanowił Pana jedyne miejsce zamieszkania. W 2024 r. zrezygnował Pan z
    najmu, a partycypacja została przeniesiona (za pośrednictwem administracji TBS) na
    kolejnego najemcę, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o niektórych formach
    popierania budownictwa mieszkaniowego. Z tytułu przeniesienia partycypacji otrzymał
    Pan od nowego najemcy kwotę ... zł.
    Zwraca Pan uwagę, że: nie prowadził Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami, lokal nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej ani
    wynajmowany osobom trzecim, lokal służył wyłącznie zaspokajaniu Pana własnych
    potrzeb mieszkaniowych.
    W Pana ocenie, otrzymana kwota stanowi jedynie zwrot uprzednio wniesionych środków
    (z możliwym uwzględnieniem waloryzacji) i nie stanowi odpłatnego zbycia prawa
    majątkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Tym samym, zdarzenie to nie
    powinno generować obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości Pana stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej
    ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są – określone w art. 10 ust. 1 pkt 7 – kapitały
    pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
    wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl natomiast art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    W rozumieniu powołanego powyżej przepisu przychodem z praw majątkowych będzie
    każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo
    to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie. Należy bowiem zauważyć, że
    zawarte w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy jako odrębne źródło przychodów
    ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w
    szczególności”.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach
    rozwoju mieszkalnictwa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1440 ze zm.):
      Przedmiotem działania SIM, w tym SIM, której udziałowcem jest gmina, jest
      budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu.
    Stosownie to treści art. 24 ust. 5 wyżej cytowanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o społecznej inicjatywie mieszkaniowej – należy przez to
      rozumieć także towarzystwo budownictwa społecznego utworzone przed dniem
      wejścia w życie ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw
      wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 11 oraz z 2022 r. poz. 807 i
      2666).
    W myśl art. 29a ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Osoba fizyczna może zawrzeć z SIM umowę w sprawie partycypacji w kosztach
      budowy lokalu mieszkalnego, którego będzie najemcą. Kwota partycypacji w
      kosztach budowy lokalu mieszkalnego uzyskana od osób, o których mowa w ust. 1,
      w przypadku lokali mieszkalnych wybudowanych przy wykorzystaniu finansowania
      zwrotnego, nie może przekroczyć 30% kosztów budowy tego lokalu.

    Z powołanych powyżej przepisów wynika więc, że nabywając udziały w kosztach budowy
    realizowanej przez Towarzystwo Budownictwa Społecznego, osoba, która wnosi
    partycypację nie nabywa prawa własności do lokalu mieszkalnego, lecz jedynie prawo do
    korzystania na zasadach najmu z mieszkania wybudowanego w ramach popierania
    budownictwa mieszkaniowego. Osoba ta, decydując się na zawarcie umowy w sprawie
    partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego przez Towarzystwo Budownictwa
    Społecznego nigdy nie jest właścicielem tego lokalu, nabywa jedynie dla siebie lub dla
    osoby przez siebie wskazanej prawo najmu tego lokalu. Oznacza to, iż partycypacja
    stanowi jedynie udział w kosztach budowy, nie stanowi natomiast udziału we własności
    lokalu.
    Zatem, prawo do korzystania na zasadach najmu z tytułu wniesienia partycypacji do
    Towarzystwa Budownictwa Społecznego stanowi prawo majątkowe.
    W tak przedstawionym stanie faktycznym mamy więc do czynienia z odpłatnym nabyciem
    praw wynikających z umowy partycypacji oraz z późniejszym ich zbyciem.
    Ponadto, należy podkreślić, iż cesja wierzytelności została uregulowana w art. 509-518
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie
      związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    W myśl natomiast art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Istota przeniesienia wierzytelności polega na tym, że prawa przysługujące zbywcy
    (dotychczasowemu wierzycielowi) przechodzą na nabywcę wierzytelności. Właściwość
    zobowiązania, uprawnienia wierzyciela i zobowiązania dłużnika pozostają bez zmian, gdyż
    w wyniku umowy cesji wierzytelności zmienia się tylko wierzyciel.
    Wierzytelność stanowi zatem prawo majątkowe, będące przedmiotem obrotu
    gospodarczego.
    Z uwagi na dokonaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    kategoryzację źródeł przychodu, w szczególności wyodrębnienie w art. 10 ust. 1 pkt 7 tej
    ustawy przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w sytuacji, gdy osoba
    fizyczna – nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu wierzytelnościami –
    zawiera umowę cesji wierzytelności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego,
    przenosząc ją odpłatnie na rzecz innego podmiotu uzyskane z tego tytułu przychody
    kwalifikuje się do przychodów z praw majątkowych.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku stwierdzam, że
    kwota uzyskana z tytułu cesji partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego w TBS,
    stanowi dla Pana przychód z praw majątkowych w rozumieniu ww. art. 18 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dochód uzyskany z praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych
    według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z pozostałymi
    dochodami, zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Treść art. 9 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje,
    że:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    W powołanym przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie wydatki mogą
    być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku
    przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na
    powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła.
    Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio
    związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały
    one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów. Koszty poniesione
    przez podatnika należy zatem oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do
    uzyskania przychodu, a nie niezbędności.
    A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają
    następujące warunki:
      - zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w związku
        przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz
      - nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie
        uznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Poza tym, należy podkreślić, że koszty muszą być bezwzględnie poniesione przez
    podatnika oraz udokumentowane w prawidłowy sposób.
    Zatem, koszty poniesione w związku z zawarciem umowy partycypacji można
    zakwalifikować jako wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodu ze sprzedaży prawa
    majątkowego. W konsekwencji powoduje to, że opodatkowaniu podlega różnica pomiędzy
    kwotą uzyskaną z odpłatnego zbycia praw wynikających z umowy cesji partycypacji, a
    kwotą poniesioną na nabycie partycypacji na zasadach określonych umową cesji.
    Podatnicy, którzy zamierzają uwzględnić w podstawie opodatkowania te koszty, powinni
    zadbać o ich udokumentowanie, aby móc udowodnić fakt ich poniesienia oraz ich
    wysokość. Powinni więc oni gromadzić dokumenty wskazujące zarówno wysokość
    osiąganych przychodów, jak i poniesionych w celu uzyskania tych przychodów wydatków.
    Ponadto, w myśl postanowień art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zgodnie natomiast z art. 180 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub
      stanu prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej
      wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe
      zeznania; przepis art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 181 ww. ustawy:
      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne

      dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji
      Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-
      skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo
      postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W związku z powyższym, za udokumentowanie wydatku należy przyjąć każdy dokument, z
    którego będzie wynikał fakt jego poniesienia i związek z uzyskanym przychodem.
    Dokumentami takimi mogą być rachunki, faktury, dowody przelewów bankowych,
    paragony oraz inne dokumenty księgowe dokumentujące ponoszone wydatki związane z
    partycypacją w kosztach lokalu mieszkalnego, będącego zasobem TBS-u. Należy przy tym
    zaznaczyć, że z dokumentów tych powinno wynikać kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. W
    sytuacji, gdy podatnik prawidłowo nie udokumentuje i nie udowodni faktu poniesienia
    wydatku oraz jego związku z osiąganymi przychodami, wydatek ten nie może stanowić
    kosztu uzyskania przychodu.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że w 2010 r. wpłacił Pan kwotę ... zł
    tytułem partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego w ramach Towarzystwa
    Budownictwa Społecznego (TBS). Od momentu podpisania umowy partycypacyjnej do
    2024 r. był Pan najemcą tego lokalu i stale w nim mieszkał. W 2024 r. zrezygnował Pan z
    najmu, a partycypacja została przeniesiona — za pośrednictwem administracji TBS — na
    nowego najemcę, wskazanego z listy oczekujących. Z tytułu przeniesienia partycypacji
    otrzymał Pan od nowego najemcy kwotę ... zł.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że odpłatna cesja prawa majątkowego w postaci
    partycypacji do lokalu w TBS stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Przychód ten – pomniejszony zgodnie z art. 22 ust. 1 ww.
    ustawy o koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu, podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegać będzie różnica pomiędzy kwotą uzyskaną z tytułu przeniesienia partycypacji od
    nowego najemcy, a kwotą, wpłaconą przez Pana tytułem partycypacji w kosztach budowy
    lokalu mieszkalnego w ramach Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Otrzymana
    różnica stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych i nie stanowi on zwrotu poniesionych wcześniej nakładów.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo stwierdzić również należy, że upoważniony organ podatkowy, wydając
    interpretację przepisów prawa podatkowego, nie jest kompetentny do obliczania
    wysokości dochodu do opodatkowania bądź weryfikacji kwot podanych we wniosku,
    wobec czego nie mogłem ustosunkować się do przedstawionych przez Pana kwot czy
    obliczeń, a jedynie byłem uprawniony do wskazania zasad opodatkowania mających
    zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.