Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-681/08/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-24
Teza: Czy Wnioskodawca postąpił prawidłowo stosując przy sprzedaży „miseczek do mocowania kół pojazdów” 0% stawkę podatku od towarów i usług, opierając się na oświadczeniu nabywcy towaru, że zostaną one przeznaczone na potrzeby pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00?
Słowa kluczowe: statek-statek morski; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; wyposażenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2008 r. (data wpływu 4 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania preferencyjnej, 0% stawki podatku w przypadku dostawy towaru na potrzeby pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania preferencyjnej, 0% stawki podatku w przypadku dostawy towaru na potrzeby pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca zakupił od pośrednika „miseczki do blokowania kół pojazdu”, co zostało potwierdzone fakturą VAT. Zakup towaru opodatkowany został stawką 22%. W dniu 28 lipca 2008 r. towar ten został sprzedany i dostarczony kontrahentowi krajowemu, który zajmuje się budową statków pełnomorskich dla armatorów. Zakupiony towar wykorzystany zostanie w całości do budowy statku, jako jeden z elementów składowych. Firma, której sprzedano towar wystawiła oświadczenie do celów stosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% o następującej treści: „Oświadcza się, że miseczki do blokowania kół pojazdu dostarczone przez „Z” Sp. z o.o. przeznaczone są na jednostkę. Jednostka ta to pełnomorski transportowiec do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00”. Zgodnie z tym oświadczeniem Wnioskodawca wystawił fakturę VAT z zastosowaniem stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, umieszczając jednocześnie na dokumencie (fakturze) dodatkowy zapis „stawka 0% zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT”.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy Wnioskodawca postąpił prawidłowo stosując przy sprzedaży „miseczek do mocowania kół pojazdów” 0% stawkę podatku od towarów i usług, opierając się na oświadczeniu nabywcy towaru, że zostaną one przeznaczone na potrzeby pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, odnośnie szczególnych przypadków zastosowania stawki 0%, postąpiono prawidłowo stosując 0% stawkę podatku opierając się na oświadczeniu nabywcy, zgodnie z którym towar przeznaczony jest na pełnomorski transportowiec do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00. W ocenie Spółki oświadczenie nabywcy, jako wytwórcy statku dla armatora, w pełni pozwala na zastosowanie 0% stawki podatku na dostarczane przez Wnioskodawcę części.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wysokość opodatkowania podatkiem od towarów i usług regulują przepisy działu VIII (art. 41-85) ww. ustawy. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku - z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 - wynosi 22%.

W myśl przepisu art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw armatorom morskim:

1.  statków wycieczkowych i tym podobnych, przeznaczonych głównie do przewozu osób; promów wszelkiego typu (PKWiU 35.11.21), z wyłączeniem liniowców pasażerskich pozostałych, statków (łodzi) wycieczkowych itp. pozostałych promów (PKWiU 35.11.21-90.00),
2.  tankowców (PKWiU 35.11.22) z wyłączeniem tankowców pozostałych (PKWiU 35.11.22-90.00),
3.  statków chłodniczych (PKWiU 35.11.23), z wyłączeniem statków chłodniczych pozostałych, innych niż tankowce (PKWiU 35.11.23-90.00),
4.  statków przeznaczonych do przewozu towarów oraz statków przeznaczonych do przewozu zarówno osób jak i towarów (PKWiU 35.11.24), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU 35.11.24-20.3) oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU 35.11.24-80 i 35.11.24-90.00,
5.  statków rybackich itp. pełnomorskich (PKWiU 35.11.31-30),
6.  pchaczy pełnomorskich (PKWiU 35.11.32-50.00), statków szkolnych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.30) i statków badawczych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.40),
7.  statków ratowniczych morskich (PKWiU ex 35.11.33-53.40).

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu.

W związku z brakiem definicji ustawowej "części" i "wyposażenia" w przepisach cytowanej ustawy, należy odnieść się do powszechnie przyjętego rozumienia tych pojęć. Według „Słownika języka polskiego” PWN, częścią jest przedmiot stanowiący jakiś dający się samodzielnie wyodrębnić element większej całości, a wyposażeniem - urządzenie dodatkowe do danej maszyny lub do urządzenia uważanego za główne.

Wprawdzie przepis art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, poza warunkiem, aby wyposażenie nie służyło celom rozrywki i sportu, nie wprowadza dodatkowych wymogów w tym zakresie, jednakże należy mieć na względzie, iż nie każdy towar dostarczony do wymienionych w ust. 1 środków transportu morskiego, można objąć mianem „części” czy „wyposażenia” w rozumieniu ww. przepisu. Zatem pod pojęciem tym należy rozumieć tylko taki towar, który bezpośrednio związany jest z funkcją, jaką ma do spełnienia środek transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statek ratowniczy morski, tj. z jego ruchem i obsługą.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że opodatkowaniu obniżoną stawką podatku – na podstawie ww. przepisu - podlega dostawa towarów na jednostki pływające wymienione w art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumiane jako statki gotowe do eksploatacji zgodnie z przeznaczonym celem. Co innego stanowi natomiast "statek w budowie", którym jest ten, którego stępkę położono lub wykonano równorzędną pracę konstrukcyjną w miejscu wodowania, aż do zakończenia budowy - art. 2 § 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545 ze zm.). Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (pkt 5.2.2.7), wyroby niekompletne i niegotowe zalicza się do grupowań obejmujących wyroby gotowe pod warunkiem, że posiadają zasadnicze cechy wyrobu kompletnego i gotowego. Jednocześnie, na podstawie uwag dodatkowych zawartych w dziale 35 PKWiU, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), kadłuby statków, statki nie wykończone lub niekompletne, zmontowane, nie zmontowane lub rozmontowane oraz kompletne statki nie zmontowane, rozmontowane należy klasyfikować do podkategorii 35.11.33, jeżeli nie mają one zasadniczego charakteru statków specjalnego przeznaczenia.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca dostarczył kontrahentowi krajowemu, który zajmuje się budową statków pełnomorskich dla armatorów „miseczki do blokowania kół pojazdu”, który to towar – zgodnie z oświadczeniem nabywcy - wykorzystany zostanie w całości do budowy pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00”.

Analizując zaistniały w sprawie stan faktyczny w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są części lub wyposażenie do statku wymienionego w art. 83. ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy, transakcja ta – jako wypełniająca dyspozycję przepisu art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy – podlegać będzie opodatkowaniu preferencyjną, 0% stawką podatku od towarów i usług. Powyższe dotyczy zarówno dostaw do gotowych środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego lub statków ratowniczych morskich, jak i będących w trakcie budowy - o ile etap budowy pozwala je zaklasyfikować do jednostek pływających wymienionych w art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak podkreślić, że to podatnik podlega na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu, rozumianemu jako nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego, w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach – art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Tak jak co do zasady uznać należy, że jednoznaczne oświadczenie złożone przez nabywcę o wykorzystaniu towaru do budowy pełnomorskiego transportowca do przewozu samochodów o symbolu PKWiU 35.11.24-60.00 będzie wystarczającym dowodem pozwalającym na zastosowanie przez podatnika stawki podatku 0%, to jednak ewentualna nieprawdziwość tego oświadczenia może spowodować dla niego ujemne konsekwencje w zakresie obciążeń podatkowych.

Końcowo podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania towarów wskazanych we wniosku do właściwego grupowania nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji przedmiotowych statków.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.