Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-337/07/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-12
Teza: stawka podatku od towarów i usług przy pobieraniu opłat „transaction fee” przy sprzedaży biletów na przeloty poza terytorium Wspólnot, kiedy żaden etap lotu nie odbywa się na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: bilety; obrót; opłata; pośrednictwo; usługi-usługi transportu międzynarodowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2007r. (data wpływu 3 grudnia 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lutego 2007r. (data wpływu 5 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku od towarów i usług przy pobieraniu opłat „transaction fee” przy sprzedaży biletów na przeloty poza terytorium Wspólnoty, kiedy żaden etap lotu nie odbywa się na terytorium kraju- **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług pryz pobieraniu opłat „transaction fee” przy sprzedaży biletów na przeloty poza terytorium Wspólnoty, kiedy żaden etap lotu nie odbywa się na terytorium kraju. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 lutego 2007r. (data wpływu 5 marca 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 lutego 2008r., znak: IBPP2/443-337/07/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, że w ramach wykonywanej działalności gospodarczej dokonuje wystawienia i sprzedaży biletów lotniczych. Działalność tę wykonuje jako agent linii lotniczych, oferujących przeloty zarówno wewnątrzkrajowe jak i międzynarodowe – na terytorium Wspólnoty oraz poza tym terytorium. Na mocy umów cywilnoprawnych zawartych z przewoźnikami za swoje usługi pobiera opłatę zwaną transaction fee bezpośrednio od nabywcy biletu. Spółka dokonuje wystawiania i sprzedaży biletów lotniczych na podstawie umowy ze Stowarzyszeniem I. reprezentującym wszystkie linie lotnicze na świecie; spółka dokonuje wystawiania i sprzedaży biletów lotniczych we własnym imieniu. Pobierana opłata transaction fee wynika z zawartych umów z liniami lotniczymi, jednak jej wysokość ustalana jest przez spółkę samodzielnie.

Opłaty transaction fee nie są rozliczane z linią lotniczą. Przedmiotowe opłaty stanowią w całości przychód Wnioskodawcy. Opłata pobierana jest za czynności, w których skład wchodzą m. in.: rozmowa telefoniczna, doradzanie w zakresie wyboru połączenia czy linii lotniczej, dokonywanie zmian w wykupionym bilecie, dokonywanie zwrotów wykupionego biletu, wystawianie faktur za zakupione bilety, wysyłka biletów za pośrednictwem firmy kurierskiej lub poczty pod wskazany adres, opłaty związane z utrzymaniem biura, telefonów zatrudnienia pracowników. Opłata jest wliczana w cenę biletu jako „opłata za wystawienie biletu”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy stosować przy pobieraniu opłat transaction fee przy sprzedaży biletów na przeloty poza terytorium Wspólnoty, kiedy żaden etap lotu nie odbywa się na terytorium kraju?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca stwierdził, że sprzedaż i wystawienie biletu stanowi część usługi transportu lotniczego osób i jako taka podlega opodatkowaniu na takich samych zasadach jak usługa główna.

Powołując się na art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zgodnie z którym opodatkowaniu na terytorium kraju podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, wskazał, że w pierwszej kolejności należy ustalić, czy usługa została wykonana na terytorium RP. Następnie wskazując art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdził, że trzeba zauważyć, ze dla pewnych usług ustawodawca przewidział szczególny sposób ustalania miejsca świadczenia. Do takich usług zalicza się m. in. usługi transportowe – zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy w przypadku świadczenia usług transportowych jest miejsce, gdzie odbywa się transport z uwzględnieniem pokonanych odległości. Stwierdził, że skoro w analizowanym przypadku transport ten na żadnym etapie nie odbywa się na terytorium kraju, ani na terytorium Wspólnoty należy zgodzić się, że usługa nie jest świadczona na terytorium kraju, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty stwierdził, że prowizja, tzw. transaction fee, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawyz dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

W art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy, określono, że w przypadku świadczenia usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28. W przypadku usług transportowych jako zasadę przyjęto zatem, że niezależnie od miejsca siedziby podatnika świadczącego usługę (firmy transportowej), jego usługa opodatkowana jest w kraju, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego. W myśl art. 83 ust. 3 pkt 2) przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt. 23, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

1.  z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
2.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt).

Przez usługę transportu międzynarodowego rozumie się również usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej związanej z ww. usługami (art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje wystawienia i sprzedaży biletów lotniczych. Działalność tę wykonuje jako agent linii lotniczych, oferujących przeloty zarówno wewnątrzkrajowe jak i międzynarodowe – na terytorium Wspólnoty oraz poza tym terytorium. Na mocy umów cywilnoprawnych zawartych z przewoźnikami za swoje usługi pobiera opłatę zwaną transaction fee bezpośrednio od nabywcy biletu. Opłata jest wliczana w cenę biletu. Wnioskodawca w zadanym pytaniu stwierdził, że przy pobieraniu opłat transaction fee przy sprzedaży biletów na przeloty poza terytorium Wspólnoty, żaden etap lotu nie odbywa się na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę, iż transport nie rozpoczyna się, nie kończy się oraz nie przebiega przez terytorium Polski (tranzyt) - świadczonych usług nie można zakwalifikować do usług transportu międzynarodowego w myśl przepisu art. 83 ust. 3 pkt 2, w związku z tym podatnikowi nie przysługuje prawo stosowania stawki podatku w wysokości 0%.

Mając na uwadze postanowienia przepisu art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT w przypadku pobierania opłat związanych bezpośrednio z usługą transportu lotniczego miejscem świadczenia tych usług jest miejsce gdzie odbywa się transport z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Zatem pobierane opłaty (transactoin fee), jako część składowa usługi transportu lotniczego, wykonywanych poza terytorium Polski nie wywołują skutków podatkowych w podatku od towarów i usług na terenie kraju.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**