Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.512.2025.3.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Prawo do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur
dokumentujących realizację zadania.
Słowa kluczowe: gmina
wodociągi
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 sierpnia 2025 r. (wpływ
    8 sierpnia 2025 r.) oraz pismem z 15 września 2025 r. (wpływ 15 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej jako: „VAT”). 30 kwietnia 2025 r. Gmina (...) złożyła dla projektu pn.
    „...” wniosek o przyznanie dofinansowania w ramach Funduszy Europejskich dla (...) 2021-
    2027 - Nabór nr (...) w ramach Osi Priorytetowej (...) w ramach działania (...).
    Przedmiotem projektu jest kompleksowa modernizacja stacji uzdatniania wody w gminie
    (...) dostarczającej wodę pitną dla miejscowości X., Y., Z. oraz A. Uzupełnieniem projektu
    będzie przeprowadzenie kampanii edukacyjnej w zakresie promowania racjonalnego
    wykorzystania wody przez mieszkańców gminy.
    Obecnie eksploatowana stacja uzdatniania wody wymaga podjęcia pilnych działań
    modernizacyjnych, niezbędne jest również wykonanie nowej studni głębinowej (w ramach
    prac odtworzeniowych). Aby nie pogarszały się parametry wody, co będzie negatywnie
    oddziaływać na standard życia mieszkańców gminy (...), konieczna jest natychmiastowa
    rozbudowa i modernizacja stacji uzdatniania wody w (...). Inwestycja zapewni niezawodną
    dostawę wody do celów socjalno-bytowych, poprawi komfort życia mieszkańców gminy
    (...) i wpłynie pozytywnie na stan sanitarny oraz stan zdrowia użytkowników.
    Ponieważ zbiorowe zaopatrzenie w wodę należy do zadań własnych gminy, które w swej
    istocie musi być realizowane w sposób ciągły z zachowaniem odpowiednich parametrów
    jakościowych projekt należy do kluczowych i niezbędnych do realizacji.
    Planowana kampania promocyjno-edukacyjna będzie obejmować druk i kolportaż
    materiałów edukacyjnych w formie kolorowanek i gier logicznych, cykl postów na mediach
    społecznościowych Gminy, warsztaty dla seniorów, wizja lokalna w modernizowanym
    obiekcie, event promujący oszczędzanie wody pitnej. Celem ogólnym projektu jest -
    Wspieranie dostępu do wody oraz zrównoważonej gospodarki wodnej. Jego realizacja
    wpisuje się wprost w zapisy priorytetów Funduszy Europejskich dla (...) na lata 2021-2027.
    Modernizacja Stacji Uzdatniania Wody w (...) jest inwestycją niezbędną dla zapewnienia

    bezpieczeństwa sanitarnego, podniesienia jakości życia mieszkańców oraz sprostania
    obecnym i przyszłym wymaganiom środowiskowym i technologicznym. Modernizacja jest
    również inwestycją strategiczną na najbliższe dekady. Pozwoli nie tylko zapewnić
    mieszkańcom wodę wysokiej jakości, ale też umożliwi dalszy rozwój gospodarczy gminy i
    zwiększy jej odporność na skutki zmian klimatycznych.
    Infrastruktura będąca przedmiotem niniejszego - Modernizowana Stacja Uzdatniania
    Wody po zakończeniu inwestycji będzie znajdowała się w bezpośrednim zarządzie Zakładu
    Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, będącego jednostką budżetową gminy (...).
    Zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków na lata 2021–2027,
    podatek VAT w projekcie, którego łączny koszt (koszty kwalifikowalne i niekwalifikowalne)
    jest mniejszy niż 5 mln EUR (włączając VAT), może być kwalifikowalny.
    Przewodnik dla beneficjentów FE SL 2021-2027 zawiera zapis: Wydatki poniesione na
    podatek od towarów i usług mogą zostać uznane za kwalifikowalne, jeśli nie istnieją żadne
    przesłanki umożliwiające jego zwrot lub odliczenie.
    W uzupełnieniu wniosku z 8 sierpnia 2025 r. wskazali Państwo, że:
    Ad. 1
    Towary i usługi nabyte przez Gminę (...) w związku z realizacją projektu „...” będą
    wykorzystywane do działalności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Towary i usługi nabyte przez Gminę (...) wiązać się będą z procesem uzdatnienia wody i jej
    dystrybuowania do wszystkich odbiorców. To ma bezpośredni związek z odpłatnym
    świadczeniem usług dostawy wody będących w świetle ustawy o podatku VAT czynnością
    opodatkowaną. Gospodarka wodno-ściekowa na terenie Gminy (...) realizowana jest w
    oparciu o działalność Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w (...) (zwanego
    dalej ZGKiM). Zakład ten jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną Gminy (...), działającą
    w formie jednostki budżetowej. Do jego podstawowych zadań należy: bieżąca eksploatacja
    urządzeń infrastruktury wodociągowej, prowadzenie gospodarki wodomierzowej, kontrola
    i badania jakości wody uzdatnionej, zawieranie umów z odbiorcami i pobieranie opłat za
    świadczone usługi. Dostarczanie wody przez ZGKiM zaliczane jest do celów statutowych,
    stąd mowa o czynnościach poza VAT. Chodzi głównie o zaopatrzenie w wodę innych
    jednostek organizacyjnych gminy oraz zużycie na cele przeciwpożarowe.
    Ad. 2
    Towary i usługi nabyte przez Gminę (...) w związku z realizacją projektu „...” będą
    wykorzystywane przez ZGKiM zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej,
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z jednej strony dostarczanie wody przez ZGKIM jest odpłatnym świadczeniem usług
    podlegającym opodatkowaniu VAT, co oznacza że zakład działa jako podatnik VAT
    wykonujący działalność gospodarczą. W sporadycznych jednak przypadkach ZGKiM w
    ramach dostarczania wody realizuje zadania statutowe będące działalnością inną niż
    działalność gospodarcza i nie działa wtedy jako podatnik VAT. Chodzi tu m.in. o
    dostarczanie wody innym jednostkom organizacyjnym typu szkoły i przedszkola,
    dostarczanie wody na cele gminnych obiektów sportowych, cele przeciwpożarowe.
    Ad. 3
    Na pytanie Organu „W sytuacji, gdy towary i usługi nabyte w związku z realizacją ww.
    projektu będą wykorzystywane przez Państwa za pośrednictwem Zakładu Gospodarki
    Komunalnej i Mieszkaniowej, zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej,
    jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy będzie istniała możliwość
    bezpośredniego przyporządkowania wydatków związanych z realizacją ww. inwestycji w
    całości do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, w rozumieniu art.

    15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?” wskazali Państwo, że „Nie istnieje taka
    możliwość. Towary i usługi nabyte przez Gminę (...) w związku z realizacją ww. projektu
    związane będą z całkowitym procesem uzdatniania i dostarczenia wody do wszystkich
    odbiorców i punktów poboru. Nie ma możliwości przyporządkowania wydatków
    związanych z inwestycją wodociągową, objętych zakresem pytania, do celów działalności
    gospodarczej. W takiej sytuacji, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są
    zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, proponują Państwo wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego. Zakład posiada opomiarowane punkty
    poboru wody, zatem zestawienie zużycia jest możliwe do wykonania.”
    Ad. 4
    Towary i usługi nabyte przez Gminę (...) w związku z realizacją projektu „...” nie będą
    wykorzystywane do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Towary i usługi nabyte w związku z realizacją projektu wiązać się będą z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT oraz z czynnościami poza VAT – w przypadku
    działalności statutowej. Nie występuje sytuacja powiązania z czynnościami zwolnionymi z
    podatku VAT. Cała sprzedaż opiera się o umowy cywilno-prawne i bezpośrednie
    obciążanie odbiorców na podstawie zużycia wody wskazanego przez wodomierz.
    Ad. 5
    Na pytanie Organu „W sytuacji, gdy ww. towary i usługi, będą wykorzystywane – w ramach
    działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych i zwolnionych, czy będzie
    istniała możliwość przyporządkowania całości lub części kwot podatku naliczonego do
    poszczególnych rodzajów czynności?:, wskazali Państwo, że „nie dotyczy”.
    W uzupełnieniu wniosku z 15 września 2025 r. wskazali Państwo, że:
    Ad. 1
    Tak, odpłatne usługi w zakresie dostarczania wody na rzecz odbiorców zewnętrznych
    świadczone są na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Ad. 2
    Tak, towary i usługi nabyte przez Gminę (...) w związku z realizacją ww. projektu będą
    wykorzystywane przez Zakład Gospodarki Komunalnej wyłącznie w związku z
    dostarczaniem wody.
    Ad. 3
    Do odliczania podatku naliczonego od wydatków związanych z infrastrukturą
    wodociągową stosowany jest prewspółczynnik metrażowy.
    Ad. 4
    Zastosowanie ma wzór z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
    Do wyliczenia prewspółczynnika stosujemy następujące zestawienie/wzór:
    Woda sprzedana odbiorcom zewnętrznym/woda sprzedana odbiorcom zewnętrznym +
    dostarczona odbiorcom wewnętrznym * 100% gdzie:
    odbiorcy zewnętrzni = gospodarstwa domowe i przedsiębiorcy korzystający z wody
    dostarczanej przez Zakład Gospodarki Komunalnej (...) (tu-sprzedaż wody objęta
    fakturami)
    odbiorcy wewnętrzni = Urząd Gminy (...) i jednostki organizacyjne gminy (...) objęte
    centralizacją VAT-u oraz inne miejsca dostarczania wody do innych celów użyteczności
    publicznej, jak: obiekty sportowe, świetlice gminne, parki itp. (tu- dostawa wody objęta
    notami obciążeniowymi)
    Ad. 5

    Ilość dostarczanej wody ustalana jest na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych
    (wodomierzy) zainstalowanych u odbiorców zewnętrznych oraz wewnętrznych. Wskazania
    te stanowią podstawę do ustalenia proporcji w zakresie wykorzystania infrastruktury.
    Ad. 6
    Prewspółczynnik metrażowy w sposób racjonalny i obiektywny oddaje proporcję
    wykorzystania infrastruktury działalności gospodarczej (sprzedaży wody) oraz do celów
    innych niż działalność gospodarcza, zgodnie z art. 86 ust 2a i z uwzględnieniem art. 7 ust.
    2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ad. 7
    Stosowany przez Gminę prewspółczynnik metrażowy został określony w sposób
    racjonalny, przy wykorzystaniu rzeczywistych danych dotyczących powierzchni użytkowej
    wykorzystywanej do wykonywania działalności gospodarczej (np. sprzedaży wody
    odbiorcom zewnętrznym). Dzięki temu zapewnia on odliczenie wyłącznie tej części
    podatku naliczonego, która związana jest z działalnością opodatkowaną, zgodnie z art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT.
    Ad. 8
    Prewspółczynnik metrażowy zapewnia proporcjonalne przypisanie wydatków do
    działalności gospodarczej. Pozwala to wyłączyć z odliczenia tę część podatku VAT, która
    dotyczy wykorzystania infrastruktury do celów niegospodarczych, co jest zgodne z zasadą
    odliczania podatku tylko w zakresie w jakim towary/usługi są wykorzystywane do
    działalności opodatkowanej.
    Ad. 9
    Najbardziej racjonalne i obiektywne odzwierciedlenie wykorzystania infrastruktury.
    Wybór prewspółczynnika metrażowego jako metody podziału wynika z braku możliwości
    bezpośredniego przypisania wszystkich wydatków do działalności gospodarczej lub
                        3niegospodarczej. Dostawa wody w m w tym przypadku jest najbardziej
    reprezentatywnym kryterium odzwierciedlającym sposób faktycznego wykorzystania
    infrastruktury. Metoda ta została wskazana również jako możliwa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 roku w sprawie sposobu określenia proporcji.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 września 2025 r.)
    1. Czy Gmina ma prawo do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur
      dokumentujących realizację zadania pn. „...”?
    2. Jeśli tak, to czy Gmina może przy realizacji ww. zadania korzystać z tzw.
      prewspółczynnika metrażowego swojej jednostki budżetowej jaką jest Zakład
      Gospodarki Komunalnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur
      dokumentujących realizację zadania pn. „...”.
    2. Zdaniem Gminy, ma ona prawo korzystać z prewspółczynnika swojej jednostki
      budżetowej jaką jest Zakład Gospodarki Komunalnej przy odliczeniu kwot podatku VAT
      wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „...”.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. 2024 poz. 361 z późn. zm., dalej jako: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie natomiast do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Gmina jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, świadczy usługi związane z
    czynnościami opodatkowanymi – sprzedaż wody do celów socjalno-bytowych. Gmina
    świadczy usługi na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych z mieszkańcami na
    dostawę wody.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od
    towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności
    w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości
    i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 22 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (Dz. U z 2015 r., poz. 2193, zwane dalej: „Rozporządzeniem”).
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Pre-współczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego wykorzystania dokonanych
    zakupów, a w przypadku Inwestycji przekazywanych jednostkom organizacyjnym, to te
    jednostki korzystają z wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Gmina będzie ponosiła
    wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które następnie będą przekazywane na rzecz
    jednostki organizacyjnej – Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Gmina
    dokonując odliczenia VAT od tego typu wydatków powinna zastosować pre-współczynnik
    jednostki organizacyjnej Gminy, której zostanie przekazana Inwestycja.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W omawianej sprawie związek taki wystąpi.

    Z całokształtu działań Gminy związanych z nabywanymi towarami i usługami wynika, że
    nabycie tych towarów i usług będzie mieć związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Podsumowując, w ocenie Gminy:
    1. ma ona prawo do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących
      realizację zadania pn. „...”,
    2. ma ona prawo korzystać z prewspółczynnika swojej jednostki budżetowej jaką jest
      Zakład Gospodarki Komunalnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,

    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
        W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
        wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
        działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
        zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5
        – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i
        usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
        podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem
        określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
        działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób
        określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
        przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
        Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
        podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2,
        oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
        przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej
        nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
        Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
        następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
        prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej

        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
        W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
        2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
        Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się
        w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g
        stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
        W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
        przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
        wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
        odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
        przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób
        określenia proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
        Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
        określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany
        za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
        działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
        których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
        określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
        niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
        Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
        z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
        Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
        samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:

        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
        W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji
        ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
        terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Na podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia:
        Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
        sposób ustalony według wzoru:
        X = A x 100 / D
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
        A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
        budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego
        z działalności gospodarczej,
        D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
        Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art.
        32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 10 rozporządzenia:
        Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki
        budżetowej - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w
        rozumieniu ustawy o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których
        mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki
        pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł

        zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, zrealizowane lub
        otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze sprawozdania z wykonania:
        a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
        b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o
        którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana
        jednostka budżetowa prowadzi taki rachunek
        - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
        zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
        terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
        odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
        charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
    Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody
    wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie
    obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego
        lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
        a. pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
        b. usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w
        jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych jednostki budżetowej
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z
    działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty dochodów
    przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT. Z uwagi na fakt, że w
    przypadku jednostki budżetowej realizującej zadania jednostki samorządu terytorialnego
    utrudnione jest wyliczenie „obrotu” uzyskanego z tytułu czynności pozostających poza
    systemem VAT przyjęto zasadę - dla celów zastosowania sposobu obliczenia proporcji - że
    całkowity „obrót” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza
    sferą VAT odpowiada wysokości zrealizowanych przez jednostkę budżetową dochodów, z
    uwzględnieniem środków przeznaczonych na zasilenie. W tak zdefiniowanych dochodach
    mieścić się będą zarówno dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jak i
    działalności niemającej charakteru gospodarczego. Kwota, która pozostanie po odjęciu
    dochodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, odpowiada zatem niejako
    „cenie” lub „obrotowi” z tytułu świadczonych przez jednostkę budżetową w imieniu
    jednostki samorządu terytorialnego zadań mieszczących się poza systemem VAT.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i

    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwo projekt pn. „...”. Infrastruktura będąca przedmiotem niniejszego -
    Modernizowana Stacja Uzdatnia Wody po zakończeniu inwestycji będzie znajdowała się w
    bezpośrednim zarządzie Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, będącego
    jednostką budżetową gminy (...). Nie mają Państwo możliwości przyporządkowania
    wydatków związanych z inwestycją wodociągową, objętych zakresem pytania, do celów
    działalności gospodarczej.
    W niniejszej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków związanych z
    infrastrukturą, w pierwszej kolejności powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie
    regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego
    wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:

    - zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
    działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz
    - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
    oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane
    przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo
    wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego
    związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest
    dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na
    podatniku.
    Podkreślić należy, że – na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy – mogą Państwo zastosować
    inną metodę niż wskazana w ww. rozporządzeniu tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji,
    należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:
        Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
        przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym
        jest, że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie
        jednego sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
        ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
        czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
        następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
        wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
        przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
        opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
        odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność
        gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
        „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć
        (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem
    podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.
    NSA, wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    infrastruktury wodnokanalizacyjnej, wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy o VAT, która dopuszcza
    możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną gminę.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda

    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. W
    rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu
    odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia
    specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Z opisu sprawy wynika, że usługi w zakresie dostarczania wody na rzecz odbiorców
    zewnętrznych świadczone są na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Towary i
    usługi nabyte przez Gminę w związku z realizacją ww. projektu będą wykorzystywane
    przez Zakład Gospodarki Komunalnej wyłącznie w związku z dostarczaniem wody. Do
    odliczania podatku naliczonego od wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową
    stosowany jest prewspółczynnik metrażowy.
    Wskazali Państwo, że ilość dostarczanej wody ustalana jest na podstawie wskazań
    urządzeń pomiarowych (wodomierzy) zainstalowanych u odbiorców zewnętrznych oraz
    wewnętrznych. Wskazania te stanowią podstawę do ustalenia proporcji w zakresie
    wykorzystania infrastruktury.
    Zdaniem Państwa stosowany przez Gminę prewspółczynnik metrażowy został określony w
    sposób racjonalny, przy wykorzystaniu rzeczywistych danych dotyczących powierzchni
    użytkowej wykorzystywanej do wykonywania działalności gospodarczej (np. sprzedaży
    wody odbiorcom zewnętrznym). Dzięki temu zapewnia on odliczenie wyłącznie tej części
    podatku naliczonego, która związana jest z działalnością opodatkowaną, zgodnie z art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT.
    Według Państwa prewspółczynnik metrażowy zapewnia proporcjonalne przypisanie
    wydatków do działalności gospodarczej. Pozwala to wyłączyć z odliczenia tę część podatku
    VAT, która dotyczy wykorzystania infrastruktury do celów niegospodarczych, co jest
    zgodne z zasadą odliczania podatku tylko w zakresie w jakim towary/usługi są
    wykorzystywane do działalności opodatkowanej.
    Najbardziej racjonalne i obiektywne odzwierciedlenie wykorzystania infrastruktury.
    Zdaniem Państwa wybór prewspółczynnika metrażowego jako metody podziału wynika z
    braku możliwości bezpośredniego przypisania wszystkich wydatków do działalności
                                  3gospodarczej lub niegospodarczej. Dostawa wody w m w tym przypadku jest najbardziej
    reprezentatywnym kryterium odzwierciedlającym sposób faktycznego wykorzystania
    infrastruktury. Metoda ta została wskazana również jako możliwa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 roku w sprawie sposobu określenia proporcji.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście przywołanych przepisów
    prawa, trzeba stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w

    tym konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Według podanych przez
    Państwa informacji prewspółczynnik metrażowy w sposób racjonalny i obiektywny oddaje
    proporcję wykorzystania infrastruktury działalności gospodarczej (sprzedaży wody) oraz
    do celów innych niż działalność gospodarcza, zgodnie z art. 86 ust 2a i z uwzględnieniem
    art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem, należy stwierdzić, że będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia kwot
    podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „...” i będą
    Państwo mogli korzystać z tzw. prewspółczynnika metrażowego swojej jednostki
    budżetowej.
    Prawo do odliczenia podatku VAT będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko zostało uznane za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku.
    Organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona
    we wniosku, oceniona przez Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni
    dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy
    związanych bezpośrednio z infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność
    gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą
    najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych przez Państwa nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.