Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-470/10-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-30
Teza: Czy wydanie udziałów N. udziałowcowi Spółki jako wynagrodzenia za umorzenie udziałów Spółki powoduje powstanie przychodu dla Spółki, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: przychód-powstanie przychodu; udział; udział-umorzenie udziałów; udziałowiec
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.06.2010r. (data wpływu 06.07.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.07.2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową, w której udziały posiada wspólnik będący również osobą prawną. W ramach prowadzonej restrukturyzacji, Spółka obejmie udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością ( dalej N. ) w zamian za wkład niepieniężny. Z kolei udziałowiec Spółki planuje w przyszłości umorzyć część udziałów w Spółce za wynagrodzeniem, stosując procedurę umorzenia dobrowolnego przewidzianą w art. 199 § 6 KSH. Planowane umorzenie udziałów może nastąpić z czystego zysku ( zgodnie z art. 199 § 6 KSH), bez obniżania kapitału zakładowego lub też z obniżeniem kapitału zakładowego. Spółka rozważa możliwość wypłaty udziałowcowi wynagrodzenia z tytułu umorzonych udziałów w postaci objętych przez nią udziałów w N., zamiast wynagrodzenia w formie pieniężnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydanie udziałów N. udziałowcowi Spółki jako wynagrodzenia za umorzenie udziałów Spółki powoduje powstanie przychodu dla Spółki, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki wydanie udziałów w N. jako wynagrodzenia za umorzenie udziałów Spółki nie powoduje powstania dla Spółki przychodu do opodatkowania z tytułu odpłatnego zbycia udziałów.

Uzasadnienie

Kategorie przysporzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych

Jak wynika z przepisów art. 7 ustawy o CIT, przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych stanowi dochód, rozumiany jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Ustawa o CIT nie zawiera jednakże definicji przychodu podlegającego opodatkowaniu. Art. 12 tej ustawy wskazuje jedynie przykładowe kategorie przychodów, jak również enumeratywnie wylicza, jakie wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów. Wobec braku unormowania ustawowego, przez lata obowiązywania ustawy o CIT definicję przychodu w dość precyzyjny sposób wypracowało orzecznictwo oraz doktryna. Definicja doktrynalna przychodu, oparta na zapadłym orzecznictwie wskazuje, że przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie (art. 12 ust. 1 ustawy o CIT), a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT) powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

Jedną z wyodrębnionych kategorii przychodów stanowi przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o CIT. Przychodem tym jest wartość rzeczy lub praw majątkowych wyrażona w cenie określonej w umowie. Przesłanką powstania przychodu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, jest zaistnienie zdarzenia w postaci odpłatnego zbycia rzeczy lub prawa majątkowego. Pojęcie odpłatnego zbycia, podobnie jak pojęcie przychodu nie doczekało się definicji ustawowej na gruncie prawa podatkowego. W doktrynie rozumie się przez nie sytuację, gdy podmiot przenoszący własność lub inne prawo (podmiot dokonujący zbycia) w zamian otrzymuje lub ma otrzymać ekwiwalent w postaci, korzyści majątkowej. Podstawową formą odpłatnego zbycia jest bez wątpienia sprzedaż, przez którą, zgodnie z art. 535 § 1 KC, sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu tę rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Odpłatnym zbyciem rzeczy i praw jest także m.in. zamiana oraz przeniesienie własności rzeczy lub prawa w miejsce wykonania zobowiązania (datio in solutum). Można stąd wyprowadzić wniosek, że podstawą dla odpłatnego zbycia jest czynność prawna w postaci umowy, której cechą charakterystyczną będzie dojście do skutku poprzez zgodne oświadczenie woli dwóch różnych stron.

Zatem, aby uznać, że doszło do odpłatnego zbycia, skutkującego powstaniem dla podatnika przychodu do opodatkowania, powinny zajść następujące przesłanki:

1.  Podatnik powinien być stroną umowy cywilnoprawnej, której skutkiem byłoby przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych z majątku podatnika do majątku zbywcy (przesłanka prawna);
2.  W wyniku realizacji wspomnianej umowy cywilnoprawnej, powinno dojść do przysporzenia w majątku podatnika, spełniającego kryteria definitywności oraz trwałości (przesłanka ekonomiczna).

Charakterystyka tytułu prawnego będącego podstawą do wypłacenia wynagrodzenia za umarzane udziały (przesłanka prawna)

Umarzanie udziałów i akcji w spółkach prawa handlowego jest regulowane przepisami prawa handlowego. Zgodnie z art. 199 § 1 KSH udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Należy podkreślić, że przepisy prawa handlowego nie przewidują obowiązku wypłaty wynagrodzenia w formie pieniężnej, stąd zarówno doktryna, jak i praktyka prawa handlowego dopuszczają sytuacje, w których wynagrodzenie za umorzone udziały jest wypłacane w postaci innych niż środki pieniężne aktywów spółki, w której udziały są umarzane. Umorzenie następuje z chwilą obniżenia kapitału zakładowego.

Podstawą wypłaty wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów będzie stanowić zatem czynność prawna w postaci uchwały zgromadzenia wspólników, czyli akt o charakterze właścicielskim, do którego nie znajdują zastosowania przepisy prawa cywilnego dotyczące sprzedaży czy zamiany. Jak wskazuje się w doktrynie prawa cywilnego, uchwała, obok czynności prawnych jednostronnych, stanowi odmienny od umowy rodzaj czynności prawnej. Cechą charakterystyczną umowy jest fakt iż dochodzi ona do skutku poprzez zgodne oświadczenie woli dwóch różnych stron. Umorzenie udziałów, jako czynność prawna nie spełnia takiej przesłanki, gdyż nie można mówić w przypadku uchwały o umorzeniu udziałów, podjętej przez zgromadzenie wspólników, o dwóch oświadczeniach woli. Dla kwalifikacji czynności prawnej umorzenia udziałów nie ma przy tym znaczenia, jakie aktywa z majątku Spółki będą stanowić wynagrodzenie, gdyż celem tej operacji nie jest zbycie dóbr, lecz kształtowanie struktury właścicielskiej Spółki. Stąd też wypłata wynagrodzenia na rzecz wspólnika, jeżeli następuje w innej formie niż gotówka, nie stanowi odrębnej transakcji, gdyż w ten sposób dochodzi jedynie do realizacji obowiązku Spółki wynikającego z tytułu prawnego w postaci uchwały o umorzeniu udziałów.

Podsumowując, umorzenie udziałów, będąc konsekwencją podjęcia uchwały, nie zaś zawarcia umowy, stanowi inny od umowy rodzaj czynności cywilnoprawnej. Przeniesienie składników majątku podatnika w postaci udziałów N. w wyniku uchwały zgromadzenia wspólników o umorzeniu udziałów jako wynagrodzenia za umarzane udziały nie spełnia zatem jednej z przesłanek odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o CIT.

Skutki umorzenia udziałów dla majątku podatnika (przesłanka ekonomiczna)

Z punktu widzenia bilansu spółki kapitałowej za wynagrodzeniem, w wyniku umorzenia dojdzie do równoczesnego zmniejszenia aktywów Spółki o wydawane składniki majątkowe oraz obniżenia kapitału zakładowego (gdyż umorzenie nie będzie umorzeniem z czystego zysku). Przenosząc ten model teoretyczny na rozpatrywane zdarzenie przyszłe, należy zauważyć, że przekazując udziały w N. wspólnikowi, Spółka zwalnia się z zobowiązania o wypłatę wynagrodzenia za umorzone udziały. Co jednak istotne, nie miała ona wpływu na powstanie tego zobowiązania, gdyż była to suwerenna decyzja zgromadzenia wspólników. W efekcie Spółka, wydając majątek w postaci udziałów w N. nie otrzyma żadnego realnego przysporzenia majątkowego od wspólnika Spółki. Z ekonomicznego punktu widzenia nie ma zatem podstaw do rozpoznania przychodu po stronie Spółki, gdyż celem tej czynności, jak również wspomniano wcześniej, nie jest nabycie dóbr, lecz dokonanie zmian w strukturze właścicielskiej Spółki zgodnie z uchwałą wspólników.

Czynność umorzenia udziałów za wynagrodzeniem można porównać na płaszczyźnie ekonomicznej do czynności częściowej likwidacji spółki. Likwidacja spółki zakłada bowiem unicestwienie udziałów wspólników oraz wydanie całego majątku likwidowanego podmiotu byłym już w tym momencie wspólnikom w formie pieniężnej lub też w naturze. Nie budzi przy tym wątpliwości fakt, wielokrotnie potwierdzany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wydanie majątku likwidacyjnego przez likwidowany podmiot nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu po jego stronie. Wręcz odwrotnie, to wspólnik Spółki uzyska za umorzone udziały wynagrodzenie, o charakterze odszkodowawczym za unicestwienie praw wynikającego z udziałów, które będzie co do zasady podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych, zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o CIT.

Warto przy tym podkreślić, że jak wynika z przywołanego przepisu art. 10 ust. 1 ustawy o CIT, dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych może przybrać formę niepieniężną, na co wskazuje wymienienie w dyspozycji tego przepisu wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej. Można zatem postawić tezę, że wypłata wynagrodzenia w formie udziałów N. Wspólnikowi Spółki nie wpłynie na kwalifikację podatkową tej czynności, tj. nie zostanie ona uznana za odpłatne zbycie, gdyż jej skutki będą dla jej uczestników, czyli Spółki i Wspólnika analogiczne jak gdyby doszło do wypłaty wynagrodzenia pieniężnego. Spółka (jeżeli nie będą zachodzić przesłanki do zastosowania zwolnienia z opodatkowania) powinna, niezależnie od rodzaju wydawanych w ramach wynagrodzenia aktywów, pobrać jako płatnik podatek u źródła z tytułu dokonywanej wypłaty jako stanowiącej dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, ale uzyskiwanego przez Wspólnika.

W związku z powyższym nie można uznać wydania udziałów w N. za skutkujące powstaniem dla Spółki przychodu, gdyż po stronie Spółki nie dochodzi do powstania jakiegokolwiek przysporzenia, zatem na przekazaniu udziałów N. wspólnikowi nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu w Spółce. Oznacza to niespełnienie drugiej ze wskazanych w art. 14 ust. 1 ustawy o CIT przesłanek odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych.

Ponadto, Spółka chciałaby podkreślić, że jej stanowisko w kwestii skutków wydania innych niż środki pieniężne aktywów majątku jako wynagrodzenia za umarzane udziały jest zbieżne z poglądami wyrażanymi wielokrotnie w przeszłości przez organy podatkowe, np. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 18 sierpnia 2008 (znak: ITPB3/423-295/08/MT): Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynków i budowli na rzecz udziałowca w ramach wynagrodzenia za umarzane udziały nie powoduje powstania przychodu po stronie Spółki, w tym przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, o którym mowa w art. 14 ust 1 tej ustawy”. Podobne stanowiska w tym przedmiocie zajmowali również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (np. interpretacja indywidualna z dnia 10 marca 2008, znak IP-PB3-423-552/07-4/AG) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (interpretacja indywidualna z dnia 17 października 2008, znak IBPB3/423-725/08/AP).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Wstępnie organ podatkowy zauważa, że ustawa z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t.j. Dz. U. z 2000r., nr 54, poz. 654 z późn. zm.) określa zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy. Oznacza to, że powstaje on w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest odpłatne zbycie rzeczy lub praw majątkowych.

Przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku o interpretację indywidualną są skutki podatkowe przekazania udziałowcowi Spółki udziałów w innej spółce jako wynagrodzenia za nabycie przez Spółkę udziałów w celu ich umorzenia.

W ocenie organu podatkowego w sytuacji przekazania udziałów w spółce z tytułu wynagrodzenia za nabyte udziały w celu ich umorzenia, po stronie Spółki powstanie przychód z tytułu odpłatnego zbycia składników majątkowych na podstawie art. 12 ust. 1 w związku z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest przeniesienie własności udziałów na inną spółkę. Powyższa ocena wynika z poniższego rozumienia pojęcia przychodu podatkowego oraz odpłatnego zbycia.

Ustawodawca w art. 12 ust. 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje przykładowy wykaz zdarzeń uznanych za przychody w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co do zasady za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie , a w niektórych przypadkach już sam fakt , że są należne powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego, o ile przysporzenie to nie jest wyłączone z przychodów na mocy art. 12 ust. 4 ustawy. Należy jednocześnie zwrócić uwagę, co potwierdza orzecznictwo sądowe, że przychodem podatkowym jest zarówno nabycie rzeczy, prawa czyli zwiększenie aktywów podmiotu gospodarczego, jak i zwolnienie się z obowiązku ciążącego na tym podmiocie czyli zmniejszenie pasywów. Czynność prawna jest odpłatna, jeżeli podmiot, który dokonał przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową stanowiącą ekwiwalent tego przysporzenia.

Przeniesienie własności udziałów należy rozpatrywać w dwóch aspektach:

1.  przeniesienie własności udziałów powoduje wygaśnięcie zobowiązania w zakresie wypłaty wynagrodzenia,
2.  przesunięcie składnika majątkowego w postaci udziałów, z aktywów Spółki do aktywów udziałowca rodzi skutek rozporządzający powodując przejście własności tych składników.

Ad. I. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000r. – Kodeks spółek handlowych – k.s.h. (Dz. U. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.) - art. 199 § 1 - § 7 udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę ( umorzenie dobrowolne ), albo bez zgody wspólnika ( umorzenie przymusowe). Może się ono odbyć bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem. Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna w szczególności określać podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Na gruncie kodeksu spółek handlowych nie uregulowano kwestii formy wynagrodzenia za zbywane przez udziałowca udziały . Dopuszczalna jest wypłata wynagrodzenia zarówno w formie gotówkowej jak i bezgotówkowej. Podjęcie uchwały o umorzeniu udziału powoduje, że po stronie wspólnika powstaje roszczenie o wypłatę wynagrodzenia, a po stronie Spółki powstaje zobowiązanie. Uregulowanie zobowiązania z tytułu wynagrodzenia za nabyte udziały w celu ich umorzenia powoduje wygaśnięcie tego zobowiązania. W tym miejscu należy zauważyć, że wypłata wynagrodzenia pieniężnego również powoduje wygaśniecie zobowiązania. Wypłata wynagrodzenia w formie gotówki byłaby dla Spółki neutralna podatkowo. Natomiast zgoła odmienna sytuacja ma miejsce wtedy, gdy Spółka dokonuje wypłaty wynagrodzenia za umorzone udziały w formie niepieniężnej, kosztem swojego majątku. Ad. II. Wypłata wynagrodzenia wiąże się bowiem z czynnością, która skutkuje przeniesieniem własności udziałów. Zdarzenie to wypełnia hipotezę art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdzie mowa o „ odpłatnym zbyciu rzeczy lub praw majątkowych”. Jak powiedziano wyżej czynność prawna jest odpłatna, jeżeli podmiot, który dokonał przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową stanowiącą ekwiwalent tego przysporzenia. W ocenie organu Spółka osiąga korzyść majątkową o konkretnym wymiarze. Poprzez wypłatę wynagrodzenia w formie udziałów w spółce Wnioskodawca „otrzymuje” ekwiwalent w postaci zmniejszenia się jego zobowiązań. I o ile wypłata wynagrodzenia pieniężnego jest dla Spółki neutralna podatkowo, o tyle w sytuacji przekazania udziałów, która skutkuje przejściem własności tych udziałów ze Spółki na inną spółkę, Spółka uzyskuje w zamian za przekazanie udziałów , korzyść majątkową polegającą na zwolnieniu się z obowiązku wypłaty wynagrodzenia. Oznacza to, że Spółka uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia składników majątkowych.

W ocenie organu, stanowisko, że przeniesienie własności składnika majątkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy traktować na równi z odpłatnym zbyciem tego składnika jest w pełni uprawnione. Przy czym, należy wskazać, iż pojęcie „zbycie” nie oznacza tylko umowy sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego, w której z jednej strony następuje wydanie rzeczy, a z drugiej zapłata ceny tj. określonej kwoty pieniężnej. Cena nie zawsze musi być wyrażona w pieniądzu. Może również przybrać postać korzyści w postaci zmniejszenia się zobowiązań Spółki, czyli zmniejszenia pasywów. I nie chodzi tutaj o umorzenie (darowanie ) zobowiązania, lecz o uregulowanie go w innej niż pieniężna formie. Uznanie, że przeniesienie własności udziałów na gruncie ustawy o podatku dochodowym nie wywołuje powyższych skutków, stawiałoby w nierównej sytuacji 2 podatników, w której: - pierwszy najpierw dokonuje zbycia udziałów, uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym a następnie reguluje zobowiązanie, - a drugi bezpośrednio przenosi własność udziałów nie podlegając żadnemu podatkowi.

Za chybione należy uznać porównanie czynności umorzenia udziałów do procesu likwidacji spółki. W przypadku likwidacji spółki i np. przekazaniu udziałowcom składników majątkowych jako udziału w nadwyżce likwidacyjnej, spółka traci byt prawny, przekazując swoje składniki majątkowe nie uzyskuje w zamian żadnej korzyści majątkowej podlegającej opodatkowaniu. Celem zaś umorzenia udziału jest unicestwienie, wygaśnięcie udziału, a co się z tym wiąże - zmniejszenie stanu posiadania danego wspólnika w spółce lub też całkowite jego wycofanie się ze spółki. Umorzenie udziałów powoduje, iż liczba udziałów spółki ulega zmniejszeniu. Spółka nie traci bytu prawnego a realizując wypłatę wynagrodzenia za nabycie udziałów w celu umorzenia zmniejsza swoje zobowiązania.

Reasumując, należy uznać, że wypłata wynagrodzenia w drodze przeniesienia przez Spółkę własności składników majątkowych – udziałów N., spowoduje po stronie Spółki powstanie przychodu z odpłatnego zbycia praw rozpoznanego na podstawie art. 12 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 14 ust 1 ustawy, zgodnie z którym przychodem z odpłatnego zbycia praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych organ pragnie wyjaśnić, że wydane one zostały w indywidualnych sprawach innych podatników. Interpretacje indywidualne dotyczą konkretnej sprawy, konkretnego podatnika i nie rozciągają swojego oddziaływania na inne choćby podobne lub zbieżne sprawy.

W zakresie wydanych przez organ podatkowy w imieniu Ministra Finansów interpretacji po 01.07.2007r., w świetle stanowiska zaprezentowanego w niniejszej interpretacji ( jak również innych wydanych przez tut. Organ np. IPPB3/423-767/09-2/GJ; IPPB3/423-280/09-5/JB; IPPB3/423-293/09-4/GJ), rozstrzygnięcia w nich zawarte, na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej mogą być zmienione przez Ministra Finansów, z uwagi na ich nieprawidłowość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.