Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4511-399/15-4/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-06
Teza: Różnica, jaka powstała pomiędzy pierwotną wysokością składki członkowskiej a nowo powstałą wartością ustaloną przez Walne Zgromadzenie Koła, tj. obniżenie jej o sumę równoważną 20% wartości tusz dostarczonych do punktu skupu nie jest przychodem myśliwego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym jak słusznie twierdzi Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pełnienia obowiązków płatnika, ani do wystawienia informacji PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli, Koło jako jednostka organizacyjna posiadająca osobowość prawną i mogąca prowadzić działalność gospodarczą wewnętrzną uchwałą ustali cenę tuszy na użytek własny w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość tuszy w najbliższym punkcie skupu, różnica między cenami nie będzie stanowić przychód myśliwego, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki informacyjne, tj. obowiązek wystawienia informacji PIT-8C oraz żadne obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; ryczałt; skup; składki-składki członkowskie; zwierzęta; łowiectwo; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z obniżeniem składki członkowskiej myśliwemu oraz ustaleniem ceny tuszy na użytek własny myśliwego w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość w najbliższym punkcie skupu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z obniżeniem składki członkowskiej myśliwemu oraz ustaleniem ceny tuszy na użytek własny myśliwego w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość w najbliższym punkcie skupu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Koło) działa na podstawie ustawy Prawo Łowieckie oraz ustawy Prawo o Stowarzyszeniach. Jako jednostka organizacyjna prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy, Statutu PZŁ oraz uchwał organów Zrzeszenia i Koła. Zadania Koła i sposób ich realizacji określony jest w § 34 i § 35 Statutu PZŁ. Jest to jednocześnie działalność not for profit, co oznacza, że wszelki uzyskany przez Koło dochód nie może być przeznaczony do podziału między członków Koła, zaś powinien być przeznaczony w całości na działalność statutową Koła. Prowadzenie działalności gospodarczej pozwala, zatem aby Koło zbierało środki służące do realizacji jego zadań statutowych. Koła Łowieckie pozyskują środki na działalność statutową przez pozyskanie zwierzyny, sprzedaż jej tusz i poroży zwierzyny płowej, darowizn oraz składek członkowskich. Jedną z form pozyskania funduszy na działalność statutową jest sprzedaż tusz zwierzyny pozyskanej przez myśliwych członków Koła.

Myśliwy z upolowaną zwierzyną może postąpić dwojako:

W pierwszym przypadku myśliwy odstawia tuszę do punktu skupu gdzie osoba odpowiedzialna za skup wystawia dokument przyjęcia tuszy, w którym podane są dane myśliwego oraz wartość tuszy będącą iloczynem ceny za kilogram tuszy danego gatunku w danej klasie oraz jej wagi. Właściciel skupu wypłaca należną sumę Kołu Łowieckiemu.

W drugim przypadku myśliwy może zabrać tusze upolowanej zwierzyny na użytek własny wpłacając w przypadku Wnioskodawcy do kasy Koła cenę ryczałtową ustaloną przez Walne Zgromadzenie Członków Koła na tuszę zwierzyny danego gatunku.

Pozyskaniem zwierzyny zajmują się myśliwi zrzeszeni w Kole a przychód ze sprzedaży tusz zwierzyny oraz poroży samców zwierzyny płowej jest przychodem Koła a nie myśliwego. Myśliwy pozyskując zwierzynę ponosi koszty związane z zakupem amunicji, dojazdem do łowiska, transportem tuszy zwierzyny do punktu skupu. W przypadku tuszy zwierzyny dostarczonej do punktu skupu Walne Zgromadzenie Koła podjęło uchwałę o obniżeniu składki członkowskiej myśliwemu na kolejny rok gospodarczy o 20% wartości dostarczonych do punktu skupu tusz.

Zapis uchwały Walnego Zgromadzenia Koła dotyczy jednakowo wszystkich myśliwych zrzeszonych w Kole.

Przedmiotowy wniosek obarczony był brakami formalnymi, w związku z czym pismem z dnia 29 maja 2015 r. (data nadania 1 czerwca 2015 r., data doręczenia 3 czerwca 2015 r.) wezwano Wnioskodawce do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   Przesłanie pełnomocnictwa oraz ciągu dokumentów (oryginał lub kopia urzędowo poświadczona za zgodność z oryginałem), z których wynika umocowanie do występowania z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. stosowne umocowanie dla osoby, która przedmiotowy wniosek podpisała.
*   Doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego w zakresie sformułowanego we wniosku pytania Nr 2, tj. ustalenia ceny tuszy na użytek własny w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość tuszy w najbliższym punkcie skupu (informacje w tym zakresie zawarto w stanowisku Wnioskodawcy do pytania Nr 2), a mianowicie m.in. wskazanie, czy ustalenie tego ryczałtu jak wyżej odnosi się do wszystkich myśliwych zrzeszonych w Kole, biorących tuszę na użytek własny?

Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku w terminie, pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. (data nadania 8 czerwca 2015 r., data wpływu 10 czerwca 2015 r.), w którym m.in. wyjaśnił, że zgodnie z § 53 pkt 10 i § 61 pkt 1 Statutu PZŁ wszystkie uchwały podejmowane przez Walne Zgromadzenie Członków Koła dotyczą jednakowo wszystkich członków Koła. Dotyczy to też przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego ustalenia ceny tuszy na użytek własny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy różnica, jaka powstała pomiędzy pierwotną wysokością składki członkowskiej a nowo powstałą wartością ustaloną przez Walne Zgromadzenie Koła, tj. obniżenie jej o sumę równoważną 20% wartości tusz dostarczonych do punktu skupu jest przychodem myśliwego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w tym wypadku Koło jest zobowiązane obliczać i wpłacać zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z ww. artykułem?
2.  Jeżeli, Koło jako jednostka organizacyjna posiadająca osobowość prawną i mogąca prowadzić działalność gospodarczą wewnętrzną uchwałą ustali cenę tuszy na użytek własny w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość tuszy w najbliższym punkcie skupu, czy różnica między cenami będzie stanowić przychód myśliwego, od którego, Koło jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych będzie zobowiązane obliczać i wpłacać zaliczkę na podatek dochodowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, na zadane powyżej pytania należy odpowiedzieć przecząco. Koło jako jednostka organizacyjna posiadająca osobowość prawną i mogąca prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy, Statutu PZŁ oraz uchwał organów Zrzeszenia i Koła może swobodnie ustalać wysokość składki członkowskiej, jeśli sposób naliczania jest jednakowy dla wszystkich członków Koła. Walne Zgromadzenie Koła ma w swoich kompetencjach uchwalenie wysokości składek członkowskich, a także zwalnianie poszczególnych członków Koła w całości lub w części ze składek i innych opłat na rzecz Koła zgodnie z § 74 ust. 5 Statutu PZŁ uchwalić składkę ulgową.

To samo tyczy się opłaty za tuszę zwierzyny wziętej przez myśliwego na użytek własny. Myśliwy winien wnieść opłatę za tuszę w wysokości ustalonej przez uprawniony podmiot, w tym przypadku Walne Zgromadzenie Członków Koła. Wynika to z § 53 pkt 10 Statutu, PZŁ, który do kompetencji walnych zgromadzeń kół łowieckich zalicza „ustalenie zasad zagospodarowania pozyskanej zwierzyny. W szczególności zasady te polegać mogą na nieodpłatnym odstępowaniu poszczególnych sztuk zwierzyny osobom wykonującym polowania, czego potwierdzenie znajdziemy w art. 15 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie. Myśliwy wnosząc daną opłatę wywiązuje się z obowiązku zapłaty nie uzyskując z tego tytułu żadnego dochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy, ustawodawca określił katalog źródeł przychodów. Do katalogu tego zalicza się wymienione w pkt 9 „inne źródła”.

Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. przychodów z innych źródeł jest katalogiem otwartym. Tym samym do tego źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej tego pojęcia, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym podatnik (świadczeniobiorca) uzyska realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca działa na podstawie ustawy Prawo Łowieckie oraz ustawy Prawo o Stowarzyszeniach. Jako jednostka organizacyjna prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy, Statutu PZŁ oraz uchwał organów Zrzeszenia i Koła. Zadania Koła i sposób ich realizacji określony jest w § 34 i § 35 Statutu Koła. Jest to jednocześnie działalność not for profit, co oznacza, że wszelki uzyskany przez Koło dochód nie może być przeznaczony do podziału między członków Koła, natomiast powinien być przeznaczony w całości na działalność statutową Koła. Koła Łowieckie pozyskują środki na działalność statutową przez pozyskanie zwierzyny, sprzedaż jej tusz i poroży zwierzyny płowej, darowizn oraz składek członkowskich. Jedną z form pozyskania funduszy na działalność statutową jest sprzedaż tusz zwierzyny pozyskanej przez myśliwych członków Koła. Myśliwy z upolowaną zwierzyną może: odstawić tuszę do punktu skupu gdzie osoba odpowiedzialna za skup wystawia dokument przyjęcia tuszy, w którym podane są dane myśliwego oraz wartość tuszy będącą iloczynem ceny za kilogram tuszy danego gatunku w danej klasie oraz jej wagi. Właściciel skupu wypłaca należną sumę Kołu Łowieckiemu. Myśliwy może także zabrać tusze upolowanej zwierzyny na użytek własny wpłacając w przypadku Wnioskodawcy do kasy Koła cenę ryczałtową ustaloną przez Walne Zgromadzenie Członków Koła na tuszę zwierzyny danego gatunku. Pozyskaniem zwierzyny zajmują się myśliwi zrzeszeni w Kole, a przychód ze sprzedaży tusz zwierzyny oraz poroży samców zwierzyny płowej jest przychodem Koła a nie myśliwego. Myśliwy pozyskując zwierzynę ponosi koszty związane z zakupem amunicji, dojazdem do łowiska, transportem tuszy zwierzyny do punktu skupu. W przypadku tuszy zwierzyny dostarczonej do punktu skupu Walne Zgromadzenie Koła podjęło uchwałę o obniżeniu składki członkowskiej myśliwemu na kolejny rok gospodarczy o 20% wartości dostarczonych do punktu skupu tusz. Zapis uchwały Walnego Zgromadzenia Koła dotyczy jednakowo wszystkich myśliwych zrzeszonych w Kole. Zgodnie z § 53 pkt 10 i § 61 pkt 1 Statutu Koła wszystkie uchwały podejmowane przez Walne Zgromadzenie Członków Koła dotyczą jednakowo wszystkich członków Koła.

Nawiązując do powyższej definicji nieodpłatnego świadczenia należy uznać, że myśliwi nie uzyskują przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno z tytułu obniżenia składki członkowskiej myśliwemu na kolejny rok gospodarczy o 20% wartości dostarczonych do punktu skupu tusz oraz z tytuły ustalenia ceny tuszy na użytek własny myśliwego w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość tuszy w najbliższym punkcie skupu, ponieważ jak wskazano we wniosku wszystkie uchwały podejmowane przez Walne Zgromadzenie Członków Koła dotyczą jednakowo wszystkich członków Koła.

W związku z powyższym należy uznać, że:

*   Różnica, jaka powstała pomiędzy pierwotną wysokością składki członkowskiej a nowo powstałą wartością ustaloną przez Walne Zgromadzenie Koła, tj. obniżenie jej o sumę równoważną 20% wartości tusz dostarczonych do punktu skupu nie jest przychodem myśliwego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym jak słusznie twierdzi Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pełnienia obowiązków płatnika, ani do wystawienia informacji PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
*   Jeżeli, Koło jako jednostka organizacyjna posiadająca osobowość prawną i mogąca prowadzić działalność gospodarczą wewnętrzną uchwałą ustali cenę tuszy na użytek własny w formie ryczałtu na poziomie niższym niż wartość tuszy w najbliższym punkcie skupu, różnica między cenami nie będzie stanowić przychód myśliwego, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki informacyjne, tj. obowiązek wystawienia informacji PIT-8C oraz żadne obowiązki płatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, natomiast w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.