Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.172.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
programista
programowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z dnia 13 października 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od dnia (...) 2025 roku wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne
    (...) . Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wnioskodawca na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych
    opodatkowany jest w roku 2025 podatkiem liniowym. Wnioskodawca od roku 2025
    prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    W ramach działalności Wnioskodawca osiąga przychody z opłat licencyjnych z tytułu
    udzielania prawa do korzystania z wytworzonego Oprogramowania (...) za pośrednictwem
    (...). Tworzone (...) są autorskimi programami komputerowymi w rozumieniu art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca samodzielnie
    opracowuje i rozwija mechaniki (...), w tym m.in. (...).
    Oprogramowanie ma charakter oryginalny, powstaje nowy kod źródłowy, a proces prac
    obejmuje (...).
    W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej
    Wnioskodawca osiąga przychody ze sprzedaży licencji do wytworzonego przez siebie
    oprogramowania.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonego przez niego oprogramowania.
    Wytwarzane przez Podatnika programowanie podlega ochronie prawnej na podstawie art.
    1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Realizowane przez Wnioskodawcę
    prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż
    poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie
    technologii informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy Oprogramowania,
    które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu.
    Oprogramowanie staje się jednocześnie nowym produktem Wnioskodawcy, które (po
    przejściu odpowiednich testów technicznych i technologicznych) następnie udostępniane
    jest klientom, w zamian za wynagrodzenie (w formie licencji).
    Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte jest na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. (...).
    Niewątpliwie działania te prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości
    związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze
    kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

    W ramach świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie
    oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego
    oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad
    Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do produktów.
    Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi – każda
    nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.
    W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący
    Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj. Oprogramowanie.
    Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania
    W ramach prowadzonej działalności, która opiera się na wytwarzaniu, rozwijaniu
    programów komputerowych, Podatnik ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów:
    1) zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego – (...);
    2) księgowość - (...);
    3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy; (...);
    4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu - (...).
    5) Usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna – (...);
    6) Nabycie (...) - (...).
    7) Wynagrodzenie pracowników zatrudnionych na umowę o pracę lub umowy zlecenia
      /dzieło – (...).
    8) wynagrodzenia współpracowników (w ramach umowy o współpracę z przeniesieniem
      praw autorskich)(...) - (...).
    Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z opłat
    wynikających z umów licencyjnych, do wytwarzanego przez Wnioskodawcę
    oprogramowania. W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty
    do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi Projektami
    realizowanymi przez Niego. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego
    kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania (licencji), Wnioskodawca przyporządkuje wydatki
    do przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona
    jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem
    Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych
    Od 2025 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji, dlatego też Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne

    zestawienie dokumentów. W pierwszej kolejności Wnioskodawca stosuje alokację
    bezpośrednią przychodów i kosztów do konkretnego kwalifikowanego IP (każdej (...));
    alokacja proporcją przychodową ma charakter subsydiarny i jest stosowana
    wyłącznie, gdy bezpośrednia alokacja nie jest możliwa. Świadczone przez Podatnika usługi
    dokumentowane są comiesięcznie wystawianymi fakturami sprzedaży. W prowadzonej
    ewidencji dla każdego kwalifikowanego IP (każdej (...)) Wnioskodawca wyodrębnia
    przychody (w tym opłaty licencyjne), koszty z podziałem na litery wskaźnika nexus (a–d),
    dochód, wskaźnik nexus oraz podstawę opodatkowania 5%. Wnioskodawca wyodrębnił
    poszczególne programy komputerowe w prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do
    każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami
    przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak
    nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość kosztu, nr dokumentu,
    data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej
    Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec
    każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu
    komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w
    prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia
    wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną
    stawką.
    Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy trwający 1 stycznia 2025 do 31 grudnia 2025, a
    także za lata przyszłe.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    12 października 2025 r. (data wpływu: 13 października 2025r.) udzielił Pan odpowiedzi na
    pytania zawarte w wezwaniu:
    1) Jakie konkretnie programy komputerowe Pan „opracowuje”/tworzy?
      Odpowiedź:
    (...)
    2) W jakim okresie powstawały programy komputerowe, o których mowa we wniosku?
    Odpowiedź:
    Prace nad głównym programem komputerowym (...) rozpoczęły się w 2025 r. i trwają
    nadal w sposób ciągły. Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe i (...) – (...). Proces ma
    charakter ciągły, metodyczny i rozwojowy, obejmujący zarówno tworzenie nowych
    funkcjonalności, jak i ulepszanie istniejących.
    3) Czy efekty Pana pracy (opracowywania, tworzenia) zawsze są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    • zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    • nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    • są „twórczą” a nie jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawców?

    • w każdym przypadku są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź:
      Tak. Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie efekty jego pracy mają charakter twórczy,
      indywidualny i oryginalny, stanowiąc przejaw działalności intelektualnej. Każdy moduł
      (...) jest samodzielnym fragmentem kodu źródłowego, powstałym w wyniku
      kreatywnego doboru rozwiązań technicznych, algorytmów i struktur. Nie są to prace
      powtarzalne ani odtwórcze – ich wynik nie jest z góry znany. W każdym przypadku
      powstaje nowy, odrębny program komputerowy chroniony na podstawie art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    4) W opisie stanu faktycznego i we własnym stanowisku posługuje się Pan pojęciami:
      „(...)”, „funkcjonalności” „mechaniki (...), w tym m.in. (...)”. Czy wszystkie wymienione we
      wniosku efekty Pana pracy zarówno te wytworzone, jak i rozwijane są odrębnymi
      programami komputerowymi?
      Odpowiedź:
      Tak. Wszystkie wymienione we wniosku efekty pracy (...) stanowią samodzielne
      programy komputerowe lub moduły programów, które łącznie tworzą kompleksowy
      system (...). Każdy z modułów może być odrębnie uruchamiany, testowany i rozwijany,
      a jego kod źródłowy jest w całości wytworzony przez Wnioskodawcę.
    5) Czy wyłącznie Panu przysługują majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      programów komputerowych?
      Odpowiedź:
      Tak. Wnioskodawca oświadcza, że majątkowe prawa autorskie do wszystkich
      autorskich fragmentów kodu i modułów programu komputerowego przysługują
      wyłącznie jemu. Współpracownicy wykonują wyłącznie prace zewnętrzne (...), do
      których prawa majątkowe są nabywane przez Wnioskodawcę na podstawie umów o
      przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    6) Czy „udzielenie” licencji do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
      przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
      szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy?
      Odpowiedź:
      Tak. Udzielanie licencji odbywa się zgodnie z art. 41 i 67 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, poprzez zawieranie umów licencyjnych pośrednio za
      pośrednictwem platform dystrybucyjnych (np. (...)). Licencje mają charakter
      niewyłączny, obejmują korzystanie z programu komputerowego w zakresie
      przewidzianym regulaminem platformy i są udzielane odpłatnie w zamian za
      wynagrodzenie (opłaty licencyjne).
    7) W czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić, jakie
      konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego/rozwijanego
      „oprogramowania”, a w szczególności:
        a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już
        wcześniej w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu
        realizacji zlecanych zadań?
        b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana
        „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?

        c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
        d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż
        „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań
        już funkcjonujących?
      Odpowiedź:
      Wnioskodawca prowadzi twórcze prace rozwojowe nad kodem źródłowym (...).
      Działania obejmują opracowanie (...). Wykorzystywane technologie: (...). Oryginalność
      przejawia się w sposobie implementacji oraz integracji różnych systemów w ramach
      jednej logiki (...), zapewniającej (...). Nowe wersje oprogramowania różnią się od
      wcześniejszych poprzez (...).
    8) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
      poszczególnego programu komputerowego?
      Odpowiedź:
      Przed rozpoczęciem projektu Wnioskodawca posiadał wieloletnie doświadczenie w
      programowaniu w językach (...), ukończył liczne kursy online i praktykował w branży
      (...). Dysponował wiedzą z zakresu silnika (...), (...).
    9) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach działalności?
      Odpowiedź:
      Wnioskodawca rozwija umiejętności z zakresu (...). (...).
    10) Wobec wskazania we wniosku, że:
      Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy.
      proszę wyjaśnić:
        a) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
        b) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane, a które z nich zostały
        faktycznie zrealizowane w stosunku do „Oprogramowania”, którego dotyczy
        wniosek?
      Odpowiedź:
      Działalność Wnioskodawcy ma charakter systematyczny i zorganizowany. Prace nad
      programem komputerowym prowadzone są według ustalonego harmonogramu: (...).
      Każdy z etapów jest dokumentowany w systemie kontroli wersji (...), a postęp jest
      mierzony (...) poprzez cele sprintów i testów. Systematyczność polega zatem na
      planowym i ciągłym prowadzeniu badań nad kodem oraz rozwojem funkcjonalności
      (...).
    11) Ponieważ Pana wniosek dotyczy również zdarzenia przyszłego prosimy o wyjaśnienie,
      czy opisane we wniosku informacje/dane/warunki pozostaną niezmienione również w
      przyszłości?
      Odpowiedź:
      Tak. Wnioskodawca potwierdza, że przedstawione informacje dotyczące charakteru
      działalności, sposobu wytwarzania oprogramowania, wykorzystywanych technologii
      oraz posiadania praw autorskich pozostaną niezmienione również w przyszłości.

      Wnioskodawca planuje dalszy rozwój (...) o analogicznym charakterze technologicznym
      i prawnym, kontynuując prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej w tym
      samym modelu.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o PIT (w zakresie stanu faktycznego od 1 sierpnia 2025 r. oraz
      zdarzenia przyszłego)?
    2. Czy – zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT – dochód
      Wnioskodawcy z tytułu udzielania licencji do Oprogramowania (w szczególności opłaty
      licencyjne uzyskiwane poprzez platformy dystrybucyjne, takie jak (...)) stanowi dochód
      z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    3. Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
        1) zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
        2) księgowość;
        3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
        4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
        5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna;
        6) nabycie (...);
        7) wynagrodzenie pracowników zatrudnionych na umowę o pracę lub umowy
        zlecenia/dzieło
        8) wynagrodzenia współpracowników (w ramach umowy o współpracę z
        przeniesieniem praw autorskich) (...);
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
      zastosowania stawki podatku 5 % w stosunku do kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (w szczególności z opłat licencyjnych
      za Oprogramowanie)?”
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT,
      prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania,
      spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy dochód z opłat licencyjnych za korzystanie z
      Oprogramowania stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
      koszty wskazane we wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem
      Oprogramowania i należy je po odpowiednim alokowaniu uwzględnić we wzorze
      Nexus. Przy czym koszty wymienione w punktach 1-7 stanowią literę a wskaźnika
      Nexus, a koszt wymieniony w punkcie 8 stanowi literę d wskaźnika Nexus.

    4. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest
      uprawniony do zastosowania stawki podatku 5 % w stosunku do kwalifikowanego
      dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (w szczególności z opłat
      licencyjnych za Oprogramowanie)
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ustawa Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył, więc, nacisk na
    wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów
    lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów. Tym samym, w ocenie
    Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy uznać działalność spełniającą
    łącznie następujące przesłanki:
    • działalność o charakterze twórczym obejmującą prace rozwojowe,
    • podejmowaną w sposób systematyczny,
    • polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
    • celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji
      oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów,
      procesów lub usług,
    • prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej
    działalność Podatnika, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych
    lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, w
    rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT. Definicja prac rozwojowych
    jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych procesów,
    produktów. Zatem innowacyjna i twórcza działalność Wnioskodawcy w zakresie
    projektowania i tworzenia Oprogramowania z zastosowaniem narzędzi informatycznych i
    specjalistycznego oprogramowania wpisuje się, w definicję prac rozwojowych.
    Opisywana działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań
    informatycznych, odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również
    cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo
    potwierdza okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik.
    Podatnik przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz
    wdrożeniem stworzonego Oprogramowania, nie ma pewności, czy będzie działało
    poprawnie oraz spełniało wymogi kontrahentów.

    W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia Oprogramowania nie jest w
    żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności
    twórczej oraz szerokiej wiedzy dotyczącej technologii, jej ograniczeń i możliwości
    stosowania.
    Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny – tworzenie Oprogramowania do
    przeprowadzania automatycznych testów jest u Podatnika ciągłym procesem, cechującym
    się innowacyjnością, oraz wychodzącym naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku - jest
    podstawą działalności Wnioskodawcy. Podejmowana przez Podatnika działalność spełnia
    również przesłankę wykorzystania wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub
    ulepszonych Oprogramowania. Jak bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania
    wymaga posiadania odpowiedniego poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii
    informatycznych, przeprowadzenia szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełniał
    odpowiednie wymagania.
    Wykonanie opisywanych czynności wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez
    Podatnika. Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do
    planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub
    ulepszonych produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze
    twórczym, prowadzone są w celu stworzenia nowego Oprogramowania, dopasowanego
    do zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku.
    Opisywana działalność w zakresie tworzenia Oprogramowania nie ma charakteru prac
    rutynowych, polegających na wprowadzeniu okresowych zmian, a skupiona jest wokół
    wprowadzania nowych i innowacyjnych rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu
    nowych rozwiązań informatycznych (tj. Oprogramowania), odpowiadających na problemy
    z jakimi spotykają się kontrahenci oraz rynek. Wnioskodawca w swoich projektach rozwija
    fachową i specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach
    bieżących albo przyszłych projektów dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we
    wniosku Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Mając na uwadze
    powyższe, w ocenie Wnioskodawcy spełnienie ww. przesłanek, w świetle okoliczności
    faktycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów
    prawa potwierdza, że działalność w zakresie tworzenia Oprogramowania stanowi
    działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o
    PIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że „Kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej są:
    (...)
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
    – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.”
    Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    (dalej również: „IP”) jest:
    • autorskie prawo do programu komputerowego,
    • które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np.
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
      jednolity – Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. – dalej: „uPAiP”),

    • wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
    • w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP: „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).”
    Artykuł 1 ust. 2 uPAiP wskazuje, że:
    „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1) wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe); (...)”
    Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że:
    „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać
    nieukończoną.”
    Przedmiotowe regulacje wskazują, że autorskie prawo jest prawem przysługującym
    twórcom do utworów, tj. zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek
    postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny
    sposób, w tym słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym.
    W szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie
    utwory jak stworzone przez autora programy komputerowe.
    Regulacje ustawy o PIT oraz uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego.
    Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych w tym kontekście.
    Zgodnie z postanowieniami Dyrektywa Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony
    prawnej programów komputerowych (91/250/EWG)1, która wskazuje iż do celów niniejszej
    dyrektywy pojęcie "program komputerowy" obejmuje programy w jakiejkolwiek formie,
    włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje
    również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu
    komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że
    program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Powyższe wskazuje,
    że programem komputerowym jest każdy kod źródłowy, wytworzony przez autora. Tym
    samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest szerokie.
    Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2
    maja 2012 r. w sprawie (...), gdzie Trybunał wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony
    dyrektywy 91/250 obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również
    przygotowawcze prace projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub
    późniejsze stworzenie takiego programu (ww. wyrok w sprawie Bezpečnostní softwarová
    asociace, pkt 37).
    Trybunał wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego
    stanowią formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną
    przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust.
    2 dyrektywy 91/250.”
    Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów
    dotyczących prawa autorskich.
    W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod źródłowy) wytwarzane przez Podatnika podlega
    ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach
    autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity – Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm.

    Mając na względzie powyższe, dochód osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu opłat
    licencyjnych za korzystanie z programu komputerowego ((...)) stanowi dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o
    PIT.:
        stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące
        Wnioskodawcy,
        podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
        jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
        działalności gospodarczej,
        wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika
        działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn:
    (i) dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
      podatkowym i
    (ii) wskaźnika tzw. nexus,
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT: „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza
    się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.”
    W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych prawa własności
    intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:
    1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz
    2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP BOX dalej; „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we
    wskaźniku nexus, czyli do kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych
    literach, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP,
    w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we wskaźniku nexus będą na przykład koszty
    utrzymania nieruchomości, w której prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa
    zmierzająca do wytworzenia kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego

    na zakup tej nieruchomości. Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD
    BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które
    nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku
    możliwości ustalenia bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt
    budynku (nabycia, utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt
    jest kosztem pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus.
    119. Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich
    ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego
    też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w
    kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania
    przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.” Powyższe
    regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej,
    które uwzględnia się przy kalkulacji:
    1. wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,
    2. wartości wskaźnika nexus,
    należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa
    własności intelektualnej. Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z
    wytworzeniem IP konieczne jest wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem
    tworzenia IP, tj. czy dany wydatek jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez
    podatnika.
    W związku z powyższym, w celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty bezpośrednio związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z
    wytworzeniem IP.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem Oprogramowania tj. wydatki na.:
    1) zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
    2) księgowość;
    3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna;
    6) nabycie (...);
    7) wynagrodzenie pracowników zatrudnionych na umowę o pracę lub umowy zlecenia
      /dzieło;
    8) wynagrodzenia współpracowników (w ramach umowy o współpracę z przeniesieniem
      praw autorskich) za zakup praw autorskich do stworzonych przez nich elementów (...).
    Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzaniem przez
    Podatnika Oprogramowania. Przy czym zdaniem Wnioskodawcy wydatki z punktów 1-7
    należy przypisać do litery a wskaźnika Nexus, a wydatek z punktu 8 do litery d wskaźnika
    Nexus.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Jednocześnie, w zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem

    Oprogramowania oraz w zakresie pozostałych obszarów działalności gospodarczej,
    Podatnik dokonuje podziału tych kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj.
    wg proporcji przychodów ze sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów
    związanych z działalnością gospodarczą.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku,
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych.
    Przykładowo: • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 24 grudnia
    2019 r. (nr 0113-KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że:
    „Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo -
    rozwojowej musi ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego i akcesoriów, które
    są Mu niezbędne do wykonania Oprogramowania – wytwarzania przedmiotów
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością
    badawczorozwojową ma również używanie samochodu osobowego. Wobec powyższego,
    za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ponoszone
    wydatki w zakresie w jakim przeznaczane na wytworzenie Oprogramowania, w tym
    obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do
    przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 29 listopada 2019 r. (nr
      0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że:
      „Zatem przyjąć należy, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w postaci
      dostępu do Internetu, usług telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np.
      antywirusowego, koszty związane z samochodem osobowym, które kwalifikują się jako
      koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej to wydatki
      związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać
      za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
      niego działalność badawczorozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej, z zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2020 r. (nr
      0112-KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że: „Reasumując, wydatki ponoszone przez
      Wnioskodawcę na dzierżawę komputera osobistego wraz z oprogramowaniem od
      Spółki, zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem oraz dostęp do
      Internetu, a także - przy zachowaniu wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji - koszty
      związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją samochodu osobowego, usługami
      księgowymi, usługami telekomunikacyjnymi, zakupem artykułów biurowych oraz
      wydatki na tzw. zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za możliwość korzystania z
      infrastruktury technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) - mogą stanowić koszty, o
      których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      jako koszty związane z bezpośrednio przez Niego prowadzoną działalnością
      badawczorozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 27.10.2020 r. (nr 0115-
      KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że:

      „W odniesieniu do składek na ubezpieczenie społeczne należy wskazać, że mogą one
      stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie zostaną odliczone
      przez Wnioskodawcę od dochodu po zakończeniu roku podatkowego (art. 26 ust. 13a
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).” „Wobec powyższego, poniesione
      w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
      koszty składek na ubezpieczenia społeczne, usług księgowych, amortyzacji i
      użytkowania samochodu oraz zakupu komputera mogą stanowić koszty faktycznie
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej dla potrzeb wyliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w
      art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i mogą zostać ujęte pod literą „a” tego wskaźnika.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 27.02.2020 r. (nr 0114-
      KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że:
      „(...) należy zgodzić się także ze stanowiskiem Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5,
      dotyczącego uznania, że składkę na fundusz pracy, którą Wnioskodawca opłaca,
      można uznać za związaną bezpośrednio z wytworzeniem kwalifikowanego IP. (....). W
      związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł obowiązkową składkę ma Fundusz
      Pracy ująć w dodatkowej ewidencji, którą Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP
      Box.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5.05.2020 r. (nr 0114-
      KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że:
      „Wobec powyższego, koszty poniesione/ponoszone przez Wnioskodawcę, które
      związane są z zakupem sprzętu, licencje na oprogramowanie mogą stanowić koszty
      faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 8.06.2020 r. (nr 0112-
      KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że:
      „Zatem wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na licencje na oprogramowanie,
      sprzęt komputerowy, szkolenia i kursy, książki, koszty związane z eksploatacją
      samochodu (wymiana opon, serwisowanie i naprawy, polisa), koszty związane z
      telefonem, koszty związane z prowadzeniem biura (z wyjątkiem wynajmu biura,
      remontem i polisą), koszty księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu właściwej
      proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej.”
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5 % stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:
    1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu ustawy
      o PIT,
    2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej,
    3) uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej
    4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie,

    5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5 % stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą IP.
    W przedmiotowym przypadku Podatnik:
    1) prowadzi działalność gospodarczą w ramach której prowadzi działalność
      badawczorozwojową w rozumieniu ustawy o PIT,
    2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowalne
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie,
    3) Licencję na Oprogramowanie sprzedaje na rzecz kontrahentów, z tytułu czego
      uzyskuje przychody,
    4) dokonuje alokacji Kosztów IP (tj. bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP) do
      przychodów ze sprzedaży Oprogramowania, przez co określa dochód ze sprzedaży
      Oprogramowania oraz jest w stanie obliczyć wartość nexus dla każdego
      Oprogramowania,
    5) Wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5 % wynika z
      odrębnie prowadzonej ewidencji.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5 %
    stawki podatku dochodowego.
    Stanowisko Podatnika znajduje potwierdzanie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych. Przykładowo:
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 listopada 2019 r., nr
      0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał: „Przenosząc powyższe na grunt
      rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę
      dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich
      do programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został
      wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się
      do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
      preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 25 października 2019 r. nr
      0114- KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał: „Mając powyższe na uwadze, dochód z
      odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. autorskiego
      prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i
      zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczorozwojowej,
      kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca
      może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki
      5%.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 października 2019 r. nr
      0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał: „Odnosząc przepisy podatkowe do
      przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
    1. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach
      indywidualnej działalności gospodarczej,
    2. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

    3. rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez
      Wnioskodawcę następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną licencję,
      zgodnie z umową zawartą ze Spółką,
    4. wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma
      charakter twórczy,
    5. wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie
      art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    6. Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie
      podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i
      śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych,
    7. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane
    za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez
    Wnioskodawcę
    oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z
    kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w
    sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą - działalność (...). W ramach działalności udziela Pan prawa do
    korzystania z wytworzonego Oprogramowania (...) za pośrednictwem (...). W ramach
    świadczonych usług Pana zadaniem jest projektowanie oprogramowania, programowanie
    nowych funkcjonalności wytworzonego oprogramowania, jak i również rozszerzanie i
    usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    Tworzy Pan (...). Oprogramowanie obejmuje m.in. (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że wytwarzane przez Pana Oprogramowanie oparte jest na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmuje m.in. (...). Oprogramowanie ma
    charakter oryginalny, powstaje nowy kod źródłowy. Tworzone są zupełnie nowe elementy
    Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi
    technologicznemu.
    Wszystkie efekty Pana pracy mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, stanowiąc
    przejaw działalności intelektualnej. Nie są to prace powtarzalne ani odtwórcze – ich wynik
    nie jest z góry znany. W każdym przypadku powstaje nowy, odrębny program
    komputerowy.
    Działania obejmują opracowanie (...). Wykorzystywane technologie: (...). Oryginalność
    przejawia się w (...) oraz (...), zapewniającej (...).
    Zatem uznać należy, że prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się

    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób,
    wynika to ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Prace nad programem komputerowym prowadzone są według ustalonego
    harmonogramu: (...). Każdy z etapów jest dokumentowany w systemie (...), a postęp jest
    mierzony (...) poprzez cele sprintów i testów. Systematyczność polega na planowym i
    ciągłym prowadzeniu badań nad kodem oraz rozwojem funkcjonalności (...).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności, dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w
    celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań.
    Przed rozpoczęciem projektu posiadał Pan wieloletnie doświadczenie w programowaniu w
    językach (...), ukończył liczne kursy online i praktykował w branży (...). Dysponował wiedzą
    z zakresu (...), (...). W ramach działalności rozwija Pan umiejętności z zakresu (...). (...).
    W ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego przez
    siebie oprogramowania. Poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i
    umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są zupełnie nowe
    elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz
    postępowi technologicznemu.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności, dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w
    celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań. Prowadzone przez Pana prace
    rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian
    wprowadzanych do produktów. Wszystkie efekty Pana pracy mają charakter twórczy,

    indywidualny i oryginalny, stanowiąc przejaw działalności intelektualnej. Dotychczasowy i
    główny Pana projekt to „(...)”, przy czym planuje Pan dalszy rozwój (...) o analogicznym
    charakterze technologicznym i prawnym, kontynuując prowadzenie działalności badawczo-
    rozwojowej w tym samym modelu.
    Zatem opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia
    warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    działalności prowadzonej w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:

    · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
      art. 30ca ust. 2;
    · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
    · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W opisie sprawy zadeklarował Pan, że:
    – wszystkie wymienione we wniosku efekty pracy stanowią samodzielne programy
      komputerowe lub moduły programów, które łącznie tworzą (...),
    – w każdym przypadku powstaje nowy, odrębny program komputerowy chroniony na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    – wyłącznie Panu przysługują majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych programów
      komputerowych (majątkowe prawa autorskie do wszystkich autorskich fragmentów
      kodu i modułów programu komputerowego przysługują wyłącznie Panu),
    – udzielanie licencji odbywa się zgodnie z art. 41 i 67 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, poprzez zawieranie umów licencyjnych pośrednio za
      pośrednictwem platform dystrybucyjnych.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do tworzonego przez Pana programu
    komputerowego wskazane w niniejszym wniosku stanowi kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast dochód z opisanej we wniosku pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty z opłat wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    autorskich praw do programów komputerowych wytworzonych na warunkach
    przedstawionych powyżej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że od 2025 roku prowadzi na bieżąco odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art.
    30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za 2025 rok i lata kolejne, jeżeli
    przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    uwzględniane do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest
    to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki, które Pan poniósł/będzie ponosił na: zakup sprzętu
    komputerowego oraz elektronicznego, księgowość, składki na ubezpieczenia społeczne i
    Fundusz Pracy, usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu, usługi szkoleniowe i
    literaturę specjalistyczną, nabycie (...), wynagrodzenia osób realizujących prowadzoną
    przez Pana działalność badawczo-rozwojową – przy zachowaniu właściwej proporcji –
    mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika nexus
    dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zakresie, w jakim
    służyły/będą służyć prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem było
    /będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Natomiast wydatki, które będzie Pan ponosił na wynagrodzenia współpracowników (w
    ramach umowy o współpracę z przeniesieniem praw autorskich) za zakup praw autorskich
    do stworzonych przez nich (...) (nabycie od nich utworów w postaci autorskiego prawa do
    programu komputerowego, niebędących wynikami prac badawczo-rozwojowych) – przy
    zachowaniu właściwej proporcji – należy uznać za koszty, o których mowa w literze „d”
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że wydane zostały w
    indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.