Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-462/14-4/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-05
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości stosowania uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych w 2014 r.
Słowa kluczowe: osoba-osoby fizyczne; podmiot; przekształcanie; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zaliczka; zaliczka-zaliczka uproszczona; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości stosowania uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych w 2014 r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) − o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości stosowania uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych w 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Do dnia 6.11.2013 r. R.B. prowadził działalność gospodarczą pod firmą „A”. R.B. jako przedsiębiorca był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – rozliczał ten podatek oraz podatek dochodowy kwartalnie, tj. wpłacał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych kwartalnie.

W dniu 06.11.2013 r. (data wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS) nastąpiło przekształcenie przedsiębiorcy „A”w spółkę: „Ax” Sp. z o.o.. Przekształcenie nastąpiło w trybie art. 584 (1-13) Kodeksu spółek handlowych, co oznacza, że „Ax” Spółka z o.o. (Wnioskodawca) jest prawnym następcą przekształconego przedsiębiorcy.

W umowie Spółki z o.o. z dnia 29.10.2013 r., w par. 24 pkt 2 zapisano (cyt.): „Pierwszy rok obrotowy kończy się 31 marca 2014 r. Począwszy od 2014 roku rok obrotowy Spółki rozpoczyna się pierwszego kwietnia i kończy się trzydziestego pierwszego marca”.

W dniu 30.10.2013 r. Umowa Spółki została złożona w biurze podawczym Sądu Rejonowego KRS wraz z wnioskiem o wpis Spółki do rejestru przedsiębiorców (KRS-W3) oraz innymi załącznikami, m.in. wnioskiem NIP-2, RG-1 oraz ZPA, zgodnie z ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.).

Wnioskodawca prowadzi obecnie działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, będącej handlową spółką kapitałową w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych. Spółka (tak samo jak przed przekształceniem) działa jako agencja pracy tymczasowej w rozumieniu ustawy z dnia 9.07.2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 z późn. zm.), tj. zatrudnia pracowników tymczasowych i kieruje ich do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika.

W pierwszym roku podatkowym trwającym zgodnie z Umową Spółki od 6.11.2013 r. do 31.03.2014 r. Wnioskodawca kontynuował dotychczasowy sposób rozliczenia podatku dochodowego i wpłacał zaliczki kwartalne w sposób przewidziany w art. 25 ust. lb ustawy o p.d.o.p.

W dniu 20.01.2014 r. Spółka złożyła w Urzędzie Skarbowym oświadczenie o wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek podatku CIT w roku 2014 (art. 25 ust. 1b ustawy o p.d.o.p.).

W piśmie z dnia 26.02.2014 r. kierowanym do Spółki, Naczelnik Urzędu Skarbowego, w związku z oświadczeniem, poinformował, że zgodnie z art. 25 ust. 8 u.p.d.o.p. do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym, nie mają zastosowania przepisy art. 25 ust. 6, 6a i 7, a przez to, z uwagi na wskazaną w zgłoszeniu NIP-2 datę rozpoczęcia działalności – 6.11.2013 r., Spółka jest zobowiązana do miesięcznych wpłat zaliczek na podatek dochodowy w trybie art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.

Na koniec pierwszego roku obrotowego (6.11.2013-31.03.2014) Wnioskodawca wykazał w zeznaniu podatek należny w wysokości 122.371 zł.

Powyżej przedstawiony stan faktyczny wynika z pisma z 22 grudnia 2014 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca będący jednoosobową spółką z ograniczoną odpowiedzialnością powstałą na skutek przekształcenia podatnika – R.B. prowadzącego działalność gospodarcza pod firma „A” z jednoosobowej działalności gospodarczej, w trybie art. 584 (1-13) Kodeksu spółek handlowych, który to Wnioskodawca przed przekształceniem oraz w pierwszym roku po przekształceniu w spółkę z o.o. rozliczał podatek dochodowy w formie zaliczek kwartalnych (art. 25 ust. 1b ustawy o p.d.o.p.), ma prawo w kolejnym roku obrotowym, trwającym od 1.04.2014 r. do 31.03.2015 r., dokonywać rozliczenia podatku dochodowego w formie uproszczonej – w sposób przewidziany w art. 25 ust. 6a ustawy o p.d.o.p. i wpłacać zaliczki miesięczne za ten rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w zeznaniu na dzień 31.03.2014 r., przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego dotyczy zeznanie?

Powyższe pytanie wynika z pisma z 22 grudnia 2014 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy art. 25 ust. 6a ustawy o p.d.o.p. stanowi, że: „Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy – podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie stosuje się odpowiednio”.

Zdaniem Wnioskodawcy ma On prawo zastosować w/cyt. przepis, albowiem Wnioskodawca w poprzednim roku obrotowym wykazał podatek należny.

W pierwszym roku obrachunkowym Wnioskodawca będąc małym podatnikiem w rozumieniu art. 25 ust. 1b ustawy o p.d.o.p. wpłacał kwartalnie zaliczki na podatek dochodowy jako sukcesor małego podatnika, którym był przedsiębiorca R.B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „A”, który to rozliczał do chwili przekształcenia podatek dochodowy metodą kwartalną.

Organ podatkowy nieprawidłowo uznał, że do Wnioskodawcy zastosowanie ma przepis art. 25 ust. 1 i ust. 8 ustawy o p.d.o.p., albowiem Wnioskodawca nie rozpoczął działalności w dniu 6.11.2013 r. Wnioskodawca jest następcą prawnym przedsiębiorcy R.B., a co za tym idzie nie może być traktowany jako nowy podmiot, który „po raz pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy”. Zdaniem Wnioskodawcy wskazanie przez Wnioskodawcę jako daty rozpoczęcia działalności 6.11.2013 r. nie ma znaczenia, a Wnioskodawca jako podmiot powstały z przekształcenia przedsiębiorcy, z uwagi na pełną sukcesję praw i obowiązków wynikającą z art. 584(2) § 1 Kodeksu spółek handlowych (cyt.: „Spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego”), ma prawo kontynuować sposób rozliczania podatków stosowany przed przekształceniem, o ile oczywiście taki sposób rozliczenia dopuszczają przepisy ustawy o podatku dochodowym właściwe dla nowej formy prawnej podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, iż nawet przy założeniu, że Wnioskodawca rozpoczął działalność w dniu 6.11.2013 r., to pierwszy rok działalności trwał do dnia 31.03.2014 r. Rok obrotowy obejmujący okres 31.03.2014-01.04.2015 jest więc drugim rokiem działalności Wnioskodawcy i jedynym warunkiem do tego, aby Wnioskodawca mógł skorzystać z uproszczonej formy wpłacania zaliczek podatku CIT – w myśl art. 25 ust. 6a ustawy o p.d.o.p. – jest wykazanie w zeznaniu podatku należnego, który jest podstawą do wyliczenia zaliczek miesięcznych w bieżącym roku. Taki warunek został spełniony, gdyż zeznanie roczne Wnioskodawcy wykazało podatek należny w wysokości 122.371 zł.

Wyboru formy wpłacania zaliczek na zasadach określonych w art. 25 ust. 6a ustawy o p.d.o.p. Wnioskodawca dokonał pismem z dnia 20.01.2014 r., a więc przed upływem terminu na zawiadomienie organu podatkowego, o którym mowa w art. 25 ust. 7 pkt 1 ustawy o p.d.o.p.

Powyżej przedstawione stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego wynika z pisma z 22 grudnia 2014 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 6.11.2013 r. (data wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS) nastąpiło przekształcenie przedsiębiorcy (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą) w spółkę z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka). Zgodnie z postanowieniami umowy pierwszy rok obrotowy Spółki skończył się 31 marca 2014 r. Począwszy od 2014 r. rok obrotowy Spółki rozpoczyna się pierwszego kwietnia i kończy się trzydziestego pierwszego marca. W pierwszym roku podatkowym Wnioskodawca kontynuował dotychczasowy sposób rozliczenia podatku dochodowego i wpłacał zaliczki kwartalne. W dniu 20.01.2014 r. Spółka złożyła w Urzędzie Skarbowym oświadczenie o wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w roku 2014. W piśmie kierowanym do Spółki właściwy miejscowo Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że do Spółki nie mają zastosowania przepisy dot. uproszczonej metody wpłacania zaliczek, ponieważ rozpoczęła ona działalność 6.11.2013 r. Na koniec pierwszego roku podatkowego (6.11.2013-31.03.2014) Wnioskodawca wykazał w zeznaniu podatek należny.

Zgodnie z art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.): przedsiębiorca będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r. poz. 672, 675 i 983) – (przedsiębiorca przekształcany) może przekształcić formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową (spółkę przekształconą) (przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową).

W myśl art. 5841 § 1 Kodeksu spółek handlowych: przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie właściwy organ ewidencyjny z urzędu wykreśla przedsiębiorcę przekształcanego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed jego przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Osoba fizyczna, o której mowa w art. 551 § 5, staje się z dniem przekształcenia wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki przekształconej (art. 5842 § 1-§ 3).

Stosownie do art. 58413 Kodeks spółek handlowych: osoba fizyczna, o której mowa w art. 551 § 5, odpowiada solidarnie ze spółką przekształconą za zobowiązania przedsiębiorcy przekształcanego związane z prowadzoną działalnością gospodarczą powstałe przed dniem przekształcenia, przez okres trzech lat, licząc od dnia przekształcenia.

Z powyższych przepisów wynika, że spółka przekształcona staje się następcą prawnym przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w drodze sukcesji uniwersalnej na gruncie prawa cywilnego i gospodarczego.

Natomiast zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Z dniem 1 stycznia 2013 r. pojawiła się nowa kategoria następców prawnych – jednoosobowe spółki kapitałowe powstałe w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną.

I tak – zgodnie z art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej: jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych.

Na podstawie zacytowanego w zdaniu poprzednim przepisu w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową nie następuje pełna sukcesja podatkowa, ponieważ nie obejmuje ona obowiązków i zobowiązań, a jedynie prawa. Należy jednak zauważyć, że od 1 lipca 2012 r. obowiązuje również art. 112b Ordynacji podatkowej, na podstawie którego: spółka powstała z przekształcenia przedsiębiorcy odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z tą osobą za powstałe do dnia przekształcenia zaległości podatkowe przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Kwestia wejścia w prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształconego w jednoosobową spółkę kapitałową jest więc ukształtowana specyficznie. Ustawodawca nie zdecydował się na uznanie spółki za sukcesora na zasadach takich, jak w przypadku innych podmiotów prawa handlowego, a więc zarówno uznając sukcesję zupełną (prawa i obowiązki), jak i automatyczną, nie wymagającą wydawania decyzji przez organ podatkowy. Aktualnie, o ile sukcesja praw następuje z mocy ustawy, o tyle przejęcie zobowiązań odbywa się na zasadach obowiązujących osoby trzecie, a więc wymaga wydania odrębnej decyzji na podstawie art. 108 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zatem w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową nie następuje pełna sukcesja podatkowa, gdyż nie obejmuje ona obowiązków i zobowiązań, a jedynie prawa.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.): podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w tzw. uproszczonej formie. Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 25 ust. 6 tej ustawy: podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy – podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie stosuje się odpowiednio (art. 25 ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Na podstawie art. 25 ust. 7 ww. ustawy: podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6 i 6a, są obowiązani:

1.  w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek;
2.  stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;
4.  (uchylony)
5.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

Stosownie natomiast do art. 25 ust. 8 ww. ustawy: przepisy ust. 6, 6a i 7 nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym.

Należy wskazać, że możliwość dokonywania wpłat zaliczek miesięcznych w uproszczonej formie dotyczy podatników kontynuujących działalność. Wynika to z faktu, że wysokość zaliczki na podatek uzależniona jest od podatku wykazanego we wcześniejszych zeznaniach podatkowych. Stanowi ona co do zasady równowartość 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli z zeznania tego nie wynikał podatek należny, za podstawę do obliczenia wysokości zaliczki przyjmuje się zeznanie złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.

Dla zobrazowania tego schematu należy wskazać, że jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych (przyjmując, że jego rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym) chce skorzystać z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na ten podatek np. w roku 2014 jest zobowiązany (oprócz obowiązku zawiadomienia właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody) wziąć pod uwagę zeznanie podatkowe, które złożył w roku 2013. W roku 2013 podatnik składał zeznanie za rok 2012. Jeżeli w zeznaniu za rok 2012 podatnik wykazał podatek należny, to kwotę tę dzieli się przez 12. Otrzymana wartość stanowi wysokość zaliczki wpłacanej w formie uproszczonej w roku 2014. W sytuacji, gdy w zeznaniu złożonym w 2013 r. (czyli za rok podatkowy 2012) podatnik nie wykazał podatku należnego, należy wziąć pod uwagę zeznanie składane w roku 2012, czyli za rok podatkowy 2011.

Zatem z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą skorzystać podatnicy, którzy:

*   nie wykazali podatku należnego w żadnym z zeznań złożonych w ciągu dwóch lat podatkowych, poprzedzających dany rok podatkowy, albo
*   rozpoczęli działalność w danym lub poprzednim roku podatkowym.

Ponadto z wykładni gramatycznej powyższych przepisów wynika, że wysokość uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy podatnik ustala wyłącznie na podstawie swojego zeznania podatkowego złożonego w roku poprzedzającym rok podatkowy lub poprzedzającym go o dwa lata.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że do Wnioskodawcy nie ma zastosowania pełna sukcesja podatkowa. W związku z tym wpłata zaliczek uproszczonych w 2014 r. (tj. w roku podatkowym obejmującym okres od 1.04.2014 r. do 31.03.2015 r.) nie jest możliwa z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie składał w roku poprzedzającym wskazany rok podatkowy (tu: w roku podatkowym obejmującym okres od 6.11.2013 r. do 31.03.2014 r.) zeznania jeszcze za poprzedni rok, ponieważ przed 6 listopada 2013 r. (przed datą przekształcenia) Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej. Działalność taką prowadziła osoba fizyczna i to ona składała zeznania podatkowe na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawcę należy zatem uznać za podatnika, który po raz pierwszy podjął działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy.

Reasumując – Wnioskodawca nie ma prawa w kolejnym roku podatkowym, trwającym od 1.04.2014 r. do 31.03.2015 r., dokonywać rozliczenia podatku dochodowego w formie uproszczonej, tj. w sposób przewidziany w art. 25 ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.