Informacja Ministerstwa Finansów przekazywana do mediów na zapytania dziennikarzy
Organ: Ministerstwo Finansów
Data wydania: 2021-03-18
Teza: Karnety wstępu na zajęcia sportowe w kontekście bonów.
Słowa kluczowe: basen; bilety; bony-bon jednego przeznaczenia; bony-bon różnego przeznaczenia; ewidencja; instrumenty-instrumenty płatnicze; jednolity plik kontrolny (JPK); karnet; MPV; obiekt-obiekt sportowy; SPV; usługi-usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych; wstęp
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 44; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2a-art. 8a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2a-art. 8b

**Pytanie dziennikarza:**

Podatnicy świadczący usługi sportowe (usługi wstępu na basen, siłownię, itp.) sprzedają klientom karnety wstępu. Karnet umożliwia korzystanie z obiektu sportowego w określonym czasie, upoważnia do określonej ilości wejść do obiektu lub umożliwia korzystanie z określonego pakietu usług (np. korzystanie zarówno z basenu, jak i siłowni).

Czy ww. karnety na zajęcia sportowe dla celów VAT należy traktować jak bony (w świetle art. 2 pkt 41 ustawy o VAT) i oznaczać ich sprzedaż w JPK\_VAT jako „B\_SPV”? Czy ma znaczenie, że karnet dotyczy konkretnej, wybranej już przez klienta usługi (pakietu usług)?

* * *

**Odpowiedź Ministerstwa Finansów na zapytanie dziennikarza:**

Od 1 stycznia 2019 r. ustawa o VAT zawiera regulacje dotyczące opodatkowania bonów na towary lub usługi. Przepisy te są implementacją dyrektywy Rady Unii Europejskiej 2016/1065 z 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi („dyrektywa o bonach”). Unijny prawodawca zdecydował się ujednolicić podejście do opodatkowania bonów na towary lub usługi we wszystkich państwach członkowskich.

Kontekst unijny ma w tym wypadku istotne znaczenie. Dla uniknięcia nieścisłości, w preambule dyrektywy o bonach zawarto wskazówki ułatwiające wykładnię przepisów i wyznaczenie ich zakresu. Z motywu piątego preambuły wynika, że wprowadzenie przepisów dotyczących bonów nie powinno zmienić zasad opodatkowania VAT biletów za transport, biletów wstępu do kin, muzeów, znaczków pocztowych i tym podobnych.

Dla oceny czy karnety wstępu na zajęcia sportowe należy traktować jak bony na gruncie VAT w pierwszej kolejności należy ustalić czy stanowią one bilet wstępu. Oferta obiektów sportowych jest bardzo zróżnicowana. Osoby zainteresowane skorzystaniem z siłowni lub basenu mogą zatem wybierać spośród możliwości aktywnego spędzenia czasu na różnych zasadach. Jeżeli kupują prawo do wejścia w konkretnym miejscu i terminie – wówczas zakupiony bilet nie jest bonem. Od strony podatkowej – jego sprzedaż nie wymaga dodania w JPK oznaczenia „B\_SPV”. Podobnie przedstawia się sytuacja w przypadku zakupu biletu na zajęcia cykliczne – odbywające się np. na konkretnym basenie w poniedziałki o godzinie 19:00.

Jeżeli natomiast karnet uprawnia do większej liczby wejść – w różnym czasie, lub korzystania z szerszej oferty może on zostać uznany za bon jednego przeznaczenia, tj. „bon SPV” lub bon różnego przeznaczenia tj. „bon MPV”, w zależności od tego, czy kwota podatku za oferowane zajęcia przy zakupie karnetu jest znana.

Przykładem karnetu, który należy uznać za bon SPV jest np. pakiet zawierający pulę środków, które użytkownik może wykorzystać poprzez wstęp na siłownię, saunę oraz klubu fitness ponieważ wszystkie te świadczenia są objęte tą samą stawką podatku VAT w wysokości 8%.

Natomiast bonem MPV będzie podobny instrument, który będzie uprawniał do skorzystania ze świadczeń objętych różnymi stawkami podatku VAT. Przykładem takiego pakietu byłby karnet uprawniający do pewnej liczby „standardowych” wizyt w siłowni objętych stawką VAT 8% lub wyboru sesji z trenerem personalnym (23% VAT).

Przykład ten pokazuje, że o zasadzie rozliczenia i raportowania transakcji decydują często szczegóły. Przedsiębiorcy, którzy mają wątpliwości dotyczące skutków podatkowych oferowanych przez nich świadczeń mają możliwość występowania z pytaniami dotyczącymi ich sytuacji bezpośrednio do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Rozstrzyga on m.in. kwestie uznania, bądź nie uznania, danego instrumentu płatniczego za bon w rozumieniu przepisów o VAT.