Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.43.2020.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-08
Teza: Produkcja i magazynowanie wyrobów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego i obowiązki ewidencyjne z tym związane.
Słowa kluczowe: ewidencja; podmiot-podmiot zużywający; skład-skład podatkowy; wyroby
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 47

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 lutego 2020 r. (data wpływu 26 luty 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwość produkcji i magazynowania wyrobów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego i obowiązków ewidencyjnych z tym związanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwość produkcji i magazynowania wyrobów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego i obowiązków ewidencyjnych z tym związanych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Firma X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej Wnioskodawcą) prowadzi w swoim zakładzie - na terenie dzierżawionym - zakład produkcyjny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów energetycznych opodatkowanych podatkiem akcyzowym klasyfikowanych do kodów CN: 2707 50 00, 2710 12 25, 2710 19 29, 2710 19 99.

Na prowadzenie działalności Wnioskodawca uzyskał zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego wydane na czas nieoznaczony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w … .

Wnioskodawca zamierza poszerzyć asortyment produkowanych wyrobów o rozpuszczalniki klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90. Wyroby te spółka zamierza sprzedawać na rynku krajowym i wewnątrzwspólnotowym.

Produkowane wyroby - rozpuszczalniki, rozcieńczalniki, zmywacze - wytwarzane będą na bazie destylowanej lub hydrorafinowanej benzyny specjalnej produkcji własnej (o kodzie CN 2710 12 25) stanowiącej 40-68 % v/v gotowego wyrobu oraz zakupionych produktów (aceton, izopropanol, izobutanom, mieszaniny ksylenów, octan etylu, toluen, metanol i dodatków inhibitujących) stanowiących 32-60 % v/v gotowego wyrobu.

Technologia produkcji polega na dozowaniu wg. receptury poszczególnych składników oraz ich homogenizacji poprzez cyrkulację mieszaniny. Gotowy wyrób będzie rozlewany do opakowań jednostkowych o pojemności 1000 dm3 i przeznaczony do sprzedaży lub dalszego konfekcjonowania do opakowań o mniejszych pojemnościach (np. 5, 20, 200 dm3) lub do autocystern.

Do produkcji wyrobu o kodzie CN 3814 00 90 Spółka zamierza wykorzystać zbiornik magazynowo-produkcyjny o pojemności 30m3. Zbiornik ten posadowiony jest na terenie składu podatkowego i wykorzystywany jest także do produkcji wyrobów akcyzowych. Produkcja wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 odbywać się będzie po opróżnieniu zbiornika produkcyjnego z wyrobów akcyzowych i podobnie wytwarzanie wyrobów akcyzowych odbywać się będzie po opróżnieniu zbiornika z wyrobów nieakcyzowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca może produkować i magazynować na urządzeniach technicznych i terenie składu podatkowego wyroby klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90?
2.  Czy Wnioskodawca musi prowadzić ewidencje stanów wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 tak jak dla wyrobów akcyzowych, czy wystarczającym dokumentem jest kartoteka magazynowa ?

Zdaniem Wnioskodawcy, z ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. z późn. zm. wynika że:

1.  Wyroby klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90 nie są wyrobami akcyzowymi - kod ten nie jest wymieniony w załączniku nr 1 do Ustawy.
2.  Produkcja wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 może odbywać się poza składem podatkowym - kod ten nie jest wymieniony w załączniku nr 2 do Ustawy.
3.  W Ustawie w rozdziale nr 2 " skład podatkowy art. 47 - 55 nie ma jednoznacznego zapisu zabraniającego wytwarzania wyrobów nieakcyzowych w składzie podatkowym.
4.  Art. 47 pkt 3a Ustawy nie wymaga prowadzenia ewidencji wyrobów nieakcyzowych magazynowanych w składzie podatkowym.

Z uwagi na wykorzystywanie w produkcji wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 komponentu własnego o kodzie CN 2710 12 25 - ewidencjonowanego w składzie podatkowym - jego wykorzystanie i "rozliczenie ilościowe" musi zostać zapisane w prowadzonej ewidencji dla składu podatkowego.

W przypadku, gdyby produkcja wyrobów o kodzie CN 3814 00 90 odbywałaby się poza składem podatkowym należałoby dokonać wyprowadzenia ze składu podatkowego wyrobu o kodzie CN 2710 12 25 - najprawdopodobniej za dokumentem dostawy (DD) - gdzie nadawcą i odbiorcą wyrobu byłby Wnioskodawca.

Z uwagi na ograniczenie wydzierżawionej przez Wnioskodawcę powierzchni oraz wymagania z zakresu ochrony ppoż i ochrony środowiska Wnioskodawca nie dysponuje innymi urządzeniami oraz terenem na którym mógłby prowadzić produkcję wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90.

Zdaniem Wnioskodawcy nie istnieją przeszkody prawne do wytwarzania na terenie składu podatkowego wyrobów nieakcyzowych.

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy prawne nie zobowiązują go do prowadzenia ewidencji wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 tak jak dla wyrobów w składzie podatkowym a jedynie kartoteki magazynowej która odzwierciedla obrót tymi wyrobami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 864 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 44 załącznika nr 1 do ustawy bez względu na kod CN zostały uwzględnione pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub paliwa opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych lub paliw opałowych.

Skład podatkowy, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 10 ustawy to miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Z kolei za podmiot prowadzący skład podatkowy, w myśl art. 2 ust. pkt 11 ustawy rozumie się podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

3.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
4.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
5.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy – art. 8 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również zużycie:

1.  wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w art. 89 ust. 2, do produkcji innych wyrobów;
2.  napojów alkoholowych, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 i 3, przez podmiot zużywający.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 10 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 47 ust. 1 ustawy produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji:

1.  wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie;
2.  mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2018 r. poz. 1159 i 1629);
3.  piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży;
4.  mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego, dokonywanej przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu;
5.  wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy;
6.  energii elektrycznej;
7.  wyrobów węglowych;
8.  suszu tytoniowego;
9.  wyrobów gazowych.

Magazynowanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym – art. 47 ust. 2 ustawy.

W składzie podatkowym wyroby akcyzowe objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy mogą być magazynowane w jednym pomieszczeniu z innymi wyrobami, pod warunkiem że wyroby akcyzowe objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy będą magazynowane oddzielnie, a miejsce ich magazynowania będzie wskazane w ewidencji wyrobów akcyzowych prowadzonej przez podmiot prowadzący skład podatkowy – art. 47 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 47 ust. 3a ustawy w składzie podatkowym mogą być magazynowane wyroby akcyzowe nieobjęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz wyroby niebędące wyrobami akcyzowymi, pod warunkiem że:

1.  spełnione są warunki określone w ust. 3;
2.  sposób magazynowania pozwala na określenie ilości wyrobów akcyzowych nieobjętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy i wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi.

Stosownie do art. 138a ustawy:

1.  Podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję wyrobów akcyzowych.
2.  Operator logistyczny prowadzący skład podatkowy oprócz ewidencji, o której mowa w ust. 1, prowadzi ewidencję wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego.
3.  Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności:
    1.  ustalenie ilości, rodzajów oraz miejsca magazynowania w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych:
        1.  objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy,
        2.  nieobjętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w tym:
            *   wyrobów zwolnionych od akcyzy, w tym zwolnionych ze względu na ich przeznaczenie,
            *   wyrobów opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w art. 89;
    2.  ustalenie ilości i rodzajów wyrobów, od których została zapłacona akcyza;
    3.  ustalenie ilości i rodzajów magazynowanych w jednym zbiorniku wyrobów energetycznych:
        1.  objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy,
        2.  od których została zapłacona akcyza,
        3.  zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie,
        4.  opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w art. 89;
    4.  wyodrębnienie kwoty akcyzy, której pobór podlega zawieszeniu w związku z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, oraz kwoty akcyzy, która przypadałaby do zapłaty, gdyby wyroby nie były zwolnione od akcyzy;
    5.  ustalenie ilości wyrobów akcyzowych wprowadzonych do składu podatkowego i wyprodukowanych w składzie podatkowym;
    6.  ustalenie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, daty wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania oraz informacje o e-DD;
    7.  ustalenie właściciela wyrobów akcyzowych, innego niż podmiot prowadzący skład podatkowy, oraz posiadania przez tego właściciela wymaganej koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
4.  Ewidencja, o której mowa w ust. 2, powinna umożliwiać ustalenie ilości oraz rodzajów magazynowanych w składzie podatkowym wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego.

Szczegóły dotyczące ewidencji o których mowa w art. 138a ustawy zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2019 r. w sprawie ewidencji i innych dokumentacji dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2534).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym skład podatkowy. Na terenie tego składu podatkowego Wnioskodawca zamierza produkować i magazynować - rozpuszczalniki, rozcieńczalniki, zmywacze - klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90.

Technologia produkcji polega na dozowaniu wg. receptury poszczególnych składników oraz ich homogenizacji poprzez cyrkulację mieszaniny. Gotowy wyrób będzie rozlewany do opakowań jednostkowych o pojemności 1000 dm3 i przeznaczony do sprzedaży lub dalszego konfekcjonowania do opakowań o mniejszych pojemnościach (np. 5, 20, 200 dm3) lub do autocystern.

Do produkcji wyrobu o kodzie CN 3814 00 90 Spółka zamierza wykorzystać zbiornik magazynowo-produkcyjny o pojemności 30m3. Zbiornik ten posadowiony jest na terenie składu podatkowego i wykorzystywany jest także do produkcji wyrobów akcyzowych. Produkcja wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90 odbywać się będzie po opróżnieniu zbiornika produkcyjnego z wyrobów akcyzowych i podobnie wytwarzanie wyrobów akcyzowych odbywać się będzie po opróżnieniu zbiornika z wyrobów nieakcyzowych.

Przedstawiony opis sprawy pozwala zatem stwierdzić, że produkowane i magazynowane przez Wnioskodawcę wyroby klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90, które będą przeznaczone do wykorzystania jako rozpuszczalniki, rozcieńczalniki, zmywacze nie wypełniają warunków, określonych w poz. 44 załącznika nr 1 do ustawy, umożliwiających uznanie tych wyrobów za wyroby akcyzowe.

W konsekwencji, produkowane przez Wnioskodawcę wyroby klasyfikowane do kodu CN 3814 00 90, będą stanowić z uwagi na przeznaczenie, wyroby nieakcyzowe.

Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że analiza przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz aktów wykonawczych do ustawy pozwala stwierdzić, że ustawodawca nie zabrania produkowania i magazynowania na terenie składu podatkowego wyrobów innych aniżeli wyłącznie wyroby akcyzowe.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy i odpowiadając wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie oznaczone nr 1 stwierdzić należy, że terenie składu podatkowego i z wykorzystaniem urządzeń technicznych będących na wyposażeniu składu podatkowego możliwa jest produkcja i magazynowanie wyrobów nieakcyzowych.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie konieczności prowadzenia ewidencji stanów przedmiotowych wyrobów nieakcyzowych, zwrócić należy uwagę że art. 138a ustawy nie zawiera obowiązku ujmowania wyrobów nieakcyzowych w ewidencji o której mowa w tych przepisach.

Niemniej należy pamiętać, że treść art. 47 ust. 3a ustawy umożliwia w składzie podatkowym magazynowanie wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 47 ust. 3 ustawy, a sposób magazynowania pozwala na określenie m.in. ilości wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi.

Prowadzenie zatem kartoteki magazynowej, która jak wskazał Wnioskodawca będzie odzwierciedlać obrót tymi wyrobami i która będzie wypełniać warunki określone w art. 47 ust. 3a ustawy, uznać należy za wystarczające.

W świetle zatem powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionych we wniosku pytań uznać należy za prawidłowe.

Końcowo Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii objętych pytaniami i względem przedstawionych we wniosku wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 3814 00 90, które nie będą stanowić wyrobów akcyzowych. Równocześnie pozostałe kwestie opisane we wniosku, które nie zostały objęte zapytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, z późn. zm.).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.