Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1145/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-19
Teza: W zakresie opodatkowania nabycia oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy; licencja; stawka-stawki podatku; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2014 r. (data wpływu 19 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nabycia oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nabycia oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności spółki D. jest sprzedaż oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych. Spółka nabywa oprogramowanie i licencje u kontrahentów z UE a następnie sprzedaje na rynku polskim jako towar i opodatkowuje stawką 23%. Kontrahenci z UE wykazują na fakturze dostawę oprogramowania i licencje, jako; „odwrotne obciążenie, VAT rozliczony przez nabywcę”. Wymiana oprogramowania odbywa się w dwojaki sposób. Opcja 1: wymiana danych przez internet, tj. na adres mailowy Spółki przychodzi link do strony i klucze licencyjne do pobrania. Opcja 2: oprogramowanie nagrane jest na płycie CD i przychodzi listem na adres Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w myśl art. 2 pkt 9 powinno się zakwalifikować dostawę oprogramowania i licencji? Czy nabyte oprogramowanie i licencje od kontrahentów z UE, gdy dostawa odbywa się poprzez przekazanie klucza licencyjnego drogą mailową jest importem usług? Czy nabyte oprogramowania i licencje od kontrahentów z UE w postaci płyty CD i przesłane listem na adres spółki jest importem usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Podatnik stoi na stanowisku, że oprogramowanie i licencje nabyte od kontrahentów z UE, którzy są czynnymi podatnikami VAT UE do dalszej odsprzedaży w Polsce, jako towar nie jest importem usług. Transakcja taka według podatnika powinna być zakwalifikowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, a sposób dostawy oprogramowania i licencji do podatnika przez kontrahentów z UE nie ma znaczenia do sprecyzowania, czy jest to wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, czy import usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 z poźn. zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższego przepisu wynika, że co do zasady świadczeniem usługi jest wszystko co nie stanowi dostawy towarów.

Z wniosku wynika, że przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych. Spółka nabywa oprogramowanie i licencje u kontrahentów z UE a następnie sprzedaje na rynku polskim jako towar i opodatkowuje stawką 23%. Kontrahenci z UE wykazują na fakturze dostawę oprogramowania i licencje, jako; „odwrotne obciążenie, VAT rozliczony przez nabywcę”. Wymiana oprogramowania odbywa się w dwojaki sposób. Opcja 1: wymiana danych przez internet, tj. na adres mailowy Spółki przychodzi link do strony i klucze licencyjne do pobrania. Opcja 2: oprogramowanie nagrane jest na płycie CD i przychodzi listem na adres Spółki.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii czy nabycie oprogramowania i licencji od kontrahentów z UE jest importem usług czy wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów.

Jak już wskazano powyżej, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Prawo podatkowe nie zawiera definicji legalnej pojęcia rzecz. W tej sytuacji należy odwołać się do definicji rzeczy wynikającej z prawa cywilnego. Zgodnie z art. 45 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm.) rzeczami są wyłącznie przedmioty materialne.

W rozumieniu art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i o prawach pokrewnych (Dz.U. nr 90 z 2006 r., poz. 631 z późn. zm.) programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Z kolei utworem podlegającym ochronie na podstawie przepisów cytowanej ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (art. 1 ust. 1 ustawy).

W świetle treści cytowanych wyżej przepisów program komputerowy jest utworem będącym przedmiotem ochrony prawa autorskiego. Z tego względu program komputerowy nie może być uznany za rzecz. Skoro więc program komputerowy nie jest rzeczą, to nie może być towarem, gdyż zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy towarem jest rzecz.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie np. w wyroku z dnia 5 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 68/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że „skoro zatem program komputerowy nie jest, jak wyżej wskazano rzeczą to nie może być towarem, gdyż, w myśl art. 2 punkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. towarem jest rzecz ruchoma. Kontynuując powyższą myśl przyjąć należy, że nie będąc towarem program komputerowy nie może być przedmiotem nabycia ani dostawy, gdyż te pojęcia dotyczą wyłącznie towarów.

Wreszcie, w związku z formułą przyjętą w ustawie z dnia 11 marca 2004 r., że dostawa towarów to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1), zaś świadczenie usług to każde świadczenie (na rzecz określonych podmiotów), które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1) uznać należy, że czynności wykonywane przez spółkę skarżącą na gruncie cytowanej ustawy z dnia 11 marca 2004 r. są świadczeniem usług.”

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że niewątpliwie sprzedaż oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z powołanego przepisu wynika, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji, a także przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

W analizowanej sprawie nie ma przy tym znaczenia czy nabycie oprogramowania i licencji od kontrahentów z UE odbywa się poprzez przekazanie klucza licencyjnego drogą mailową czy też w postaci płyty CD przesłanej listem na adres Spółki. Na podstawie opisu sprawy należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży oprogramowania oraz licencji do maszyn poligraficznych, istotą świadczenia jest zawsze umożliwienie nabywcy korzystania z tego oprogramowania, nie zaś sam nośnik (płyta CD), który służy jedynie ich materialnemu zapisowi. Zatem, przekazanie płyty CD należy uznać za świadczenie pomocnicze w stosunku do usługi zasadniczej jaką jest sprzedaż oprogramowania i licencji. Przekazanie płyty CD nie stanowi dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej tj. udostępnienia oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych.

W konsekwencji, należy uznać, że sprzedaż oprogramowania i licencji, niezależnie od sposobu dostawy, stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług określa się zgodnie z zasadami art. 28a-28o ustawy.

W art. 28a ustawy wskazano, że na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j oraz art. 28n.

A zatem, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika, miejscem świadczenia jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli opodatkowanie usługi zostaje przeniesione do państwa, w którym następuje faktyczna konsumpcja usługi. Przy czym ustawodawca wprowadzając wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia, wymienił przypadki, dla których występuje inne niż określone w tym artykule miejsce świadczenia usług.

Skoro nabywcą przedmiotowych usług jest Spółka i nie zostały one wymienione w ww. wyłączeniach to należy uznać, że miejscem świadczenia nabywanych usług jest Polska.

Import usług, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy, jest to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.

Jednocześnie w myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

W świetle powyższych przepisów, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z importem usługi podlegającej rozliczeniu przez usługobiorcę, ponieważ Spółka nabywa od podatnika z UE usługę, której miejscem świadczenia jest Polska.

Reasumując, nabycie oprogramowania i licencji do maszyn poligraficznych, niezależnie od sposobu przekazania, stanowi import usług, w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, a nie jak twierdzi Wnioskodawca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.