Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-236/14-6/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; gmina; odliczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy Miasta, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2014 r. (data wpływu 20 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. (data wpływu 13 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Wniosek uzupełniono w dniu 13 czerwca 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, wskazanie, że wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego oraz o dowód wpłaty uiszczenia dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

1.

Gmina Miasta (dalej: Wnioskodawca lub Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W latach 2012 – 2013 Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na modernizacji sali widowiskowo-kinowej Miejskiego Centrum Kultury (dalej: Inwestycja lub Sala Widowiskowa). Inwestycja została sfinansowana ze środków własnych Gminy oraz z dofinansowania otrzymanego z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Inwestycja została zakończona i oddana do używania w roku 2013.

Gmina do tej pory nie odliczyła (odzyskała) podatku VAT naliczonego związanego z Inwestycją.

2.

Inwestycja została zrealizowana w budynku Domu Kultury (dalej: Budynek), który jest własnością Miejskiego Centrum Kultury (dalej: MCK). Własność Budynku została nabyta przez MCK od Gminy przy zawieraniu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i jest związana z prawem użytkowania wieczystego gruntu.

3.

MCK jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną i działającą na podstawie ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, uchwały Rady Miasta z 7 kwietnia 1998 r. w sprawie połączenia instytucji kultury i utworzenia Miejskiego Centrum Kultury oraz uchwały Rady Miasta z 26 czerwca 2003 r. w sprawie statutu Miejskiego Centrum Kultury. Zgodnie ze statutem MCK, bezpośredni nadzór nad tą jednostką sprawuje Burmistrz Miasta. MCK kieruje Dyrektor, który jest powoływany i odwoływany przez Burmistrza.

4.

Od samego początku, tj. od momentu rozpoczęcia realizacji Inwestycji, strony (tj. Gmina i MCK) zakładały, że po zakończeniu Inwestycji zostanie między nimi dokonane rozliczenie nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek. Rozliczenie nakładów zostałoby przeprowadzone w ten sposób, że na mocy porozumienia (umowy) pomiędzy Gminą a MCK, Gmina przeniosłaby na MCK nakłady związane z modernizacją Budynku w zamian za wynagrodzenie płatne przez MCK na rzecz Gminy.

W chwili obecnej przygotowywane jest rozliczenie nakładów poniesionych przez Gminę w celu realizacji Inwestycji. Rozważane są przy tym dwa scenariusze rozliczenia:

*   Wariant I – w ramach którego wynagrodzenie płatne przez MCK zostałoby uiszczone jednorazowo w chwili zawarcia umowy o rozliczenie nakładów, przy czym wynagrodzenie to byłoby mniejsze niż całość kosztów poniesionych przez Gminę w celu realizacji Inwestycji;
*   Wariant II – zgodnie z którym wynagrodzenie płatne przez MCK na rzecz Gminy zostałoby rozłożone na raty, a jego wysokość odpowiadałaby całości kosztów poniesionych przez Gminę na realizację Inwestycji.

Ponadto z pisma z dnia 11 czerwca 2014 r. – stanowiącego uzupełnienie do wniosku – wynika, że:

1.  sala widowiskowo-kinowa znajduje się w budynku Domu Kultury (dalej: Budynek), który jest własnością Miejskiego Centrum Kultury (dalej: MCK). Własność Budynku została nabyta przez MCK na mocy decyzji Burmistrza Miasta z 6 marca 2009 r., stwierdzającej nabycie przez Miejskie Centrum Kultury z dniem 1 lipca 1998 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz prawa własności kompleksu budynków, w skład którego wchodzi m.in. sala widowiskowo-kinowa. Prawo własności budynku, w którym znajduje się sala widowiskowo-kinowa jest związane z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Podsumowując, MCK dysponuje salą widowiskowo-kinową od 1 lipca 1998 r. Tytułem prawnym do dysponowania salą jest własność Budynku (w którym znajduje się sala), która jest związana z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Gmina i MCK zawarły wstępne porozumienie w sprawie rozliczenia nakładów poniesionych przez Gminę na modernizację sali widowiskowo-kinowej. Jednocześnie - szczegóły tego porozumienia są przedmiotem dalszych ustaleń i negocjacji między stronami (ustalenie szczegółowych zasad rozliczenia nakładów będzie możliwe m.in. po uzyskaniu interpretacji przepisów prawa podatkowego w niniejszej sprawie). W opinii Gminy, zarówno opisane porozumienie, jak i szczegółowa umowa dotycząca rozliczenia nakładów (która zostanie zawarta pomiędzy Gminą a MCK) - mają charakter umowy cywilnoprawnej;
2.  od początku realizacji inwestycji, Wnioskodawca zamierzał wykorzystywać towary i usługi nabyte w związku z modernizacją sali widowiskowo-kinowej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Od samego początku, tj. od momentu rozpoczęcia realizacji inwestycji, strony (tj. Gmina i MCK) zakładały, że po zakończeniu inwestycji zostanie między nimi dokonane rozliczenie nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek. Ponieważ – w opinii Gminy – czynność rozliczenia nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, a Gmina od samego początku zakładała rozliczenie poniesionych nakładów z MCK, należy stwierdzić, że towary i usługi nabyte w związku z modernizacją sali widowiskowo-kinowej od początku realizacji inwestycji miały być wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT;
3.  Gmina nie jest udziałowcem w MCK;
4.  z uwagi na złożoność przepisów podatkowych oraz niejednolitą praktykę organów podatkowych w zakresie możliwości odliczania przez jednostki samorządu terytorialnego podatku VAT naliczonego od realizowanych inwestycji, Gmina – jeszcze przed dokonaniem odliczenia podatku naliczonego – chciała uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego potwierdzającą możliwość odliczenia podatku VAT. Dlatego też, Gmina nie dokonywała na bieżąco odliczenia podatku naliczonego w związku z inwestycją polegającą na modernizacji sali widowiskowo-kinowej;
5.  pomiędzy Gminą a MCK lub osobami pełniącymi funkcje zarządcze, nadzorcze lub kontrolne w Gminie i MCK nie istnieją powiązania o charakterze majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Osobą zarządzającą i reprezentującą MCK na zewnątrz jest Dyrektor, który jest powoływany i odwoływany przez Burmistrza Dyrektor nie zajmuje jednocześnie stanowiska burmistrza, zastępcy burmistrza, sekretarza, czy skarbnika Gminy, ani też nie zasiada w Radzie Gminy. Ponadto osoby mające powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia z Dyrektorem (tj. w ramach małżeństwa oraz pokrewieństwa i powinowactwa do drugiego stopnia) nie zajmują powyższych stanowisk w Gminie. Pomiędzy Gminą a MCK nie zachodzą również powiązania o charakterze kapitałowym, bowiem ani Gmina ani MCK nie są spółkami kapitałowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji oraz czy Gmina może wnioskować o zwrot całości kwot podatku naliczonego związanego z Inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji oraz Gmina może wnioskować o zwrot całości kwot podatku naliczonego związanego z Inwestycją.

Uzasadnienie:

Z uwagi na to, że czynność rozliczenia nakładów będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych ze zrealizowaną Inwestycją.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Ponieważ od samego początku, tj. od momentu rozpoczęcia realizacji Inwestycji, strony (tj. Gmina i MCK) zakładały, że po zakończeniu Inwestycji zostanie między nimi dokonane rozliczenie nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek (co stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT), Gminie od początku przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją Inwestycji.

Ponieważ Gmina do tej pory nie odliczyła podatku naliczonego związanego z realizacją Inwestycji, będzie ona uprawniona do złożenia deklaracji korygujących za poszczególne okresy, w których wykazane zostaną kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących realizację tej Inwestycji do zwrotu na rachunek bankowy Gminy. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach prawa podatkowego, a w szczególności w następujących rozstrzygnięciach:

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 września 2012 r. (sygn. IPPP2/443-732/12-2/BH). W interpretacji tej uznano w całości za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy: ,,Skoro czynność rozliczenia nakładów będzie stanowiła odpłatną usługę podlegającą opodatkowaniu VAT - świadczoną przez Gminę na rzecz Spółki, a Gmina będzie zobowiązana wystawić fakturę VAT i rozliczyć podatek należny z tytułu tej transakcji, za bezsporny należy uznać fakt, iż czynność ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej Gminy opodatkowanej VAT. Zatem w przypadku dokonania przez Gminę rozliczenia nakładów na modernizację kotła wystąpi bezpośredni związek wydatków Gminy na remont i modernizację kotła z działalnością opodatkowaną VAT Gminy. W związku z tym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących modernizację kotła, a tym samym nakłady poniesione przez Gminę na rzecz Spółki”;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 23 listopada 2010 r. (sygn. ITPP2/443-932/10/MD), w której stwierdzono, że: „Spółka nabywając usługi rekultywacji od podmiotu trzeciego dysponuje pewnym prawem (niemającym charakteru rzeczowego) do opisanych we wniosków nakładów, które to prawo przenosi następnie za odpłatnością na rzecz innego podmiotu (Gminy). Wobec tego wystąpią wszystkie przesłanki, zarówno o charakterze podmiotowym, jak i przedmiotowym, by zdarzenie to objąć zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. (\`(...)\`) Zatem mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 86 ust. 1 ustawy, należy potwierdzić zdanie Spółki, że przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z wykonywaniem zadania zleconego przez Gminę, polegającego na rekultywacji terenu zamkniętego składowiska odpadów stałych, o ile nie wystąpią wyłączenia określone w art. 88 ustawy. Prawo to uzasadnione jest przede wszystkim związkiem dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi którymi – jak wykazano powyżej – będzie sprzedaż usług rekultywacji terenu wysypiska”.

Podsumowując, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych ze zrealizowaną Inwestycją, gdyż dokonane przez Gminę zakupy mają związek z czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, jaką jest rozliczenie nakładów pomiędzy Gminą a MCK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.) – zgodnie z którym – krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku należnego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2 – 6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru (usługi) do realizacji czynności opodatkowanej – np. towar został częściowo wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – powoduje konieczność weryfikacji odliczenia podatku naliczonego. Z drugiej natomiast strony stwarza również możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług, które początkowo przeznaczone do wykonywania czynności nieuprawniających do odliczenia ostatecznie zostają wykorzystane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Na mocy art. 86 ust. 10 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy”.

Ponadto od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Natomiast jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Gmina i Miasto) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W latach 2012 – 2013 Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na modernizacji sali widowiskowo-kinowej Miejskiego Centrum Kultury. Inwestycja została sfinansowana ze środków własnych Gminy oraz z dofinansowania otrzymanego z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Inwestycja została zakończona i oddana do używania w roku 2013. Gmina do tej pory nie odliczyła (odzyskała) podatku VAT naliczonego związanego z Inwestycją. Inwestycja została zrealizowana w budynku Domu Kultury, który jest własnością Miejskiego Centrum Kultury (MCK). Własność Budynku została nabyta przez MCK od Gminy przy zawieraniu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i jest związana z prawem użytkowania wieczystego gruntu. MCK jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną i działającą na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, uchwały Rady Miasta z 7 kwietnia 1998 r. w sprawie połączenia instytucji kultury i utworzenia Miejskiego Centrum Kultury oraz uchwały Rady Miasta z 26 czerwca 2003 r. w sprawie statutu Miejskiego Centrum Kultury. Zgodnie ze statutem MCK, bezpośredni nadzór nad tą jednostką sprawuje Burmistrz Miasta. MCK kieruje Dyrektor, który jest powoływany i odwoływany przez Burmistrza. Od początku realizacji inwestycji Wnioskodawca zamierzał wykorzystywać towary i usługi nabyte w związku z modernizacją sali widowiskowo-kinowej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Od samego początku, tj. od momentu rozpoczęcia realizacji inwestycji, strony (tj. Gmina i MCK) zakładały, że po zakończeniu inwestycji zostanie między nimi dokonane rozliczenie nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek. Ponieważ – w opinii Gminy – czynność rozliczenia nakładów poniesionych przez Gminę na Budynek będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, a Gmina od samego początku zakładała rozliczenie poniesionych nakładów z MCK, należy stwierdzić, że towary i usługi nabyte w związku z modernizacją sali widowiskowo-kinowej od początku realizacji inwestycji miały być wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie jest udziałowcem w MCK; z uwagi na złożoność przepisów podatkowych oraz niejednolitą praktykę organów podatkowych w zakresie możliwości odliczania przez jednostki samorządu terytorialnego podatku VAT naliczonego od realizowanych inwestycji, Gmina – jeszcze przed dokonaniem odliczenia podatku naliczonego – chciała uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego potwierdzającą możliwość odliczenia podatku VAT. Dlatego też, Gmina nie dokonywała na bieżąco odliczenia podatku naliczonego w związku z inwestycją polegającą na modernizacji sali widowiskowo-kinowej.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji oraz możliwości wnioskowania o zwrot całości kwot podatku naliczonego związanego z Inwestycją.

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że w wydanej dla Wnioskodawcy w dniu 27 czerwca 2014 r. interpretacji nr ILPP1/443-236/14-4/AI stwierdzono, że odpłatna czynność rozliczenia nakładów poniesionych przez Gminę na salę widowiskowo-kinową, znajdującą się w budynku będącym własnością MCK, stanowi/będzie stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług według 23% stawki podatku.

Analizując okoliczności przedstawione w opisie sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie są/zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi w związku z realizacją inwestycji służą/będą służyć Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem, z uwagi na związek poniesionych wydatków (kosztów modernizacji sali widowiskowo-kinowej) z czynnościami opodatkowanymi (opodatkowane usług rozliczenia nakładów), które Gmina wykonuje/wykonywać będzie na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej, Wnioskodawca ma/będzie miał pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Podsumowując, Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji oraz Gmina może/będzie mogła wnioskować o zwrot kwot podatku naliczonego związanego z Inwestycją na zasadach określonych w art. 87 ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny (opis zdarzenia przyszłego) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Informuje się ponadto, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu realizacji Inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Natomiast wniosek w części dotyczącej:

*   uznania czynności rozliczenia nakładów za wynagrodzeniem pomiędzy Gminą a MCK za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
*   obowiązku podatkowego z tytułu rozliczenia nakładów pomiędzy Gminą a MCK (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
*   ustalenia, czy pomiędzy Gminą a MGOK występuje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

zostały wydane w dniu 27 czerwca 2014 r. interpretacje nr: ILPP1/443-236/14-4/AI, ILPP1/443-236/14-5/AI oraz ILPP1/443-236/14-7/AI.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.