Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.134.2020.2.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-24
Teza: Czy pożyczka odnawialna, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę nie podlegała i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z 15 czerwca 2020 r. (data wpływu 23 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

We wniosku złożonym przez:

\-Zainteresowanego będącego stroną postępowania:

X. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

\-Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:

Y. Spółka akcyjna

przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

XSpółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania, zwana dalej: „Spółką” lub „Pożyczkodawcą”) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski, podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w całości od swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego są m.in. „pozostałe formy udzielania kredytów” (PKD 64.92.Z).

Spółka, w ramach zawartej umowy pożyczki (zwana dalej: „Umową”), zobowiązała się udzielić Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania – Y Spółka akcyjna (zwana dalej: „Pożyczkobiorcą”) – na zasadach i z zastrzeżeniem warunków wskazanych w Umowie, pożyczki odnawialnej w maksymalnej wysokości do określonej kwoty (zwana dalej „Pożyczką odnawialną”). Pożyczka odnawialna była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę, z zastrzeżeniem, że w żadnym czasie suma wszystkich pozostających do spłaty wykorzystań Pożyczki odnawialnej nie może przekroczyć kwoty określonej w Umowie. Pożyczkobiorca może pożyczyć (do wysokości limitu Pożyczki odnawialnej) ponownie dowolną część Pożyczki odnawialnej, która została spłacona zgodnie z postanowieniami Umowy. Umowa została zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zawarta Umowa Pożyczki odnawialnej ma charakter odpłatny. Pożyczkobiorca pożycza od Pożyczkodawcy kwoty wykorzystań Pożyczki i jest zobowiązany zwrócić je wraz z należnymi odsetkami, które nie zostały skapitalizowane, we wskazanym w Umowie terminie. Zgodnie z postanowieniami Umowy część odsetek może podlegać kapitalizacji. Pożyczkodawca otrzymuje zatem stosowne wynagrodzenia w postaci oprocentowania (odsetek). Wysokość oprocentowania została ustalona na warunkach rynkowych.

Spółka nie udzieliła dotąd pożyczek żadnym innym podmiotom. Niewykluczone jednak, że takich pożyczek będzie udzielała w przyszłości.

Pożyczkobiorca jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski, podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w całości od swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania i jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Pożyczkobiorca zajmuje się przede wszystkim produkcją, modernizacją oraz naprawami pojazdów szynowych przeznaczonych dla transportu kolejowego (m.in. wagony, zespoły trakcyjne, lokomotywy) oraz dla transportu miejskiego (tramwaje).

Spółka jest podmiotem powiązanym z Pożyczkobiorcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z uwagi na okoliczność, że opisany stan faktyczny i zdarzenie przyszłe dotyczy zarówno Pożyczkodawcy jak i Pożyczkobiorcy, występują oni z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej stosownie do treści art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa wskazując jednocześnie Pożyczkodawcę jako stronę postępowania. W dalszej części wniosku, Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są łącznie zwani „Zainteresowanymi”.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy Pożyczka odnawialna, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę nie podlegała i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: Ustawy o PCC)?

Zdaniem Zainteresowanych, Pożyczka odnawialna. która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę nie podlegała i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) Ustawy o PCC.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o PCC podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub innych rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 1 ust. 4 Ustawy o PCC czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak zostało wskazane w przedstawionym opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Umowa została zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a Pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PCC, obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2. powstaje:

1\. z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej;

la. z chwilą każdorazowej wypłaty środków pieniężnych, jeżeli umowa pożyczki określa, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy;

2\. z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału spółki mającej osobowość prawną;

2a. z chwilą złożenia oświadczenia o ustanowieniu hipoteki lub zawarcia umowy ustanowienia hipoteki;

3\. z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu, doręczenia wyroku sądu polubownego lub zawarcia ugody – od przedmiotów opodatkowania określonych w art. 1 ust. 1 pkt 3;

4\. z chwilą powołania się przez podatnika na fakt dokonania czynności cywilnoprawnej – jeżeli podatnik nie złożył deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych w terminie 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku, a następnie powołuje się przed organem podatkowym na fakt jej dokonania.

Stosownie do art. 4 pkt 7 Ustawy o PCC, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Jednocześnie w Ustawie o PCC przewidziano ponadto, sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym Ustawy o PCC jest wyłączona z opodatkowania tym podatkiem. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynności inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów, na gruncie Ustawy o PCC o wyłączeniu spod opodatkowania tym podatkiem nie decyduje okoliczność, że strony umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Natomiast podstawę do wyłączenia stosowania przepisów Ustawy o PCC stanowi fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Skoro zatem, zdaniem Zainteresowanych, Pożyczka odnawialna, o której mowa w przedstawionym opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę stanowiła i będzie stanowić świadczenie usług w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, to świadczone przez Pożyczkodawcę usługi w tym zakresie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż czynność udzielenia pożyczki została wprost uwzględniona w treści art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi te podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

W rezultacie powyższego, w ocenie Zainteresowanych, zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 lit. b) Ustawy o PCC, Pożyczka odnawialna, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę nie podlegała i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do już zrealizowanych wypłat środków w ramach Pożyczki odnawialnej bądź wypłat środków do zrealizowania w przyszłości w ramach Pożyczki odnawialnej spełniona została (lub zostanie spełniona) bowiem przesłanka określona w powyższym przepisie, tj. co najmniej jedna strona Umowy, a więc Pożyczkodawca – jest lub będzie zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej konkretnej czynności (świadczenia). Tym samym w opinii Zainteresowanych, Pożyczkobiorca nie jest i nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu Pożyczki odnawialnej, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę.

Stanowisko Zainteresowanych znajduje potwierdzenie w dotychczasowej linii interpretacyjnej organów podatkowych, m.in. w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 maja 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.55.2020.2.MZ,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 czerwca 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.86.2020.2.LM,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 marca 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.31.2020.4.LM,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 lutego 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.98.2019.1.LM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Zainteresowanych tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna z 24 sierpnia 2020 r. Znak: 0114-KDIP4 -3.4012.314.2020.2.MP.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 815 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.).

Art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że – przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Przy czym treść art. 3 ust. 1 pkt 1a ww. ustawy stanowi, iż – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą każdorazowej wypłaty środków pieniężnych, jeżeli umowa pożyczki określa, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy.

Zgodnie z art. 4 pkt 7 ww. ustawy – obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 cytowanej ustawy – podstawę opodatkowania stanowi przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na biorącym pożyczkę. Obowiązek ten – w przypadku gdy środki będą wypłacane niejednokrotnie i ich suma nie będzie znana w chwili zawarcia umowy – powstaje z chwilą każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku umów pożyczki o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowany będący stroną postępowania (Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) zawarł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej umowę pożyczki odnawianej z Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania (Spółka akcyjna), będącym podmiotem powiązanym (zwanym dalej: „Pożyczkobiorcą”). W ramach tej umowy Zainteresowany będący stroną postępowania zobowiązał się udzielić Pożyczkobiorcy pożyczki odnawialnej w maksymalnej wysokości do określonej kwoty. Pożyczka odnawialna była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę, z zastrzeżeniem, że w żadnym czasie suma wszystkich pozostających do spłaty wykorzystań pożyczki odnawialnej nie może przekroczyć kwoty określonej w umowie. Pożyczkobiorca może pożyczyć (do wysokości limitu pożyczki odnawialnej) ponownie dowolną część tej pożyczki, która została spłacona zgodnie z postanowieniami umowy. Zawarta umowa pożyczki odnawialnej ma charakter odpłatny. Pożyczkobiorca pożycza kwoty wykorzystań pożyczki i jest zobowiązany zwrócić je wraz z należnymi odsetkami, które nie zostały skapitalizowane, we wskazanym w umowie terminie. Wysokość oprocentowania została ustalona na warunkach rynkowych. Zainteresowany będący stroną postępowania w przedmiocie swojej działalności ma wpisane w Krajowym Rejestrze Sądowym m.in. „pozostałe formy udzielania kredytów”, a dotąd nie udzielił pożyczek żadnym innym podmiotom (niewykluczone, że będzie udzielał takich pożyczek w przyszłości).

W związku z opisaną sytuacją należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania umowy pożyczki odnawialnej podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy opisana we wniosku umowa pożyczki podlega i będzie podlegać regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ww. umowy podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2020 r. Znak: 0114-KDIP4-3.4012.314.2020.2.MP, wydanej dla Zainteresowanych w zakresie podatku od towarów i usług, Organ odstąpił od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Zainteresowanych, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, podzielając ich stanowisko, że „(…) Pożyczka odnawialna, o której mowa w przedstawionym opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, która była i będzie udostępniana Pożyczkobiorcy poprzez wypłatę środków po złożeniu przez Pożyczkobiorcę odpowiedniego wniosku o wypłatę stanowiła i będzie stanowić świadczenie usług w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, objęte jednocześnie zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT. (…) skoro – jak wyżej wskazano – usługa udzielania przez Pożyczkodawcę Pożyczki odnawialnej na rzecz Pożyczkobiorcy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to z uwagi na fakt, że przedmiotowa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT jako wymieniona wprost w tym przepisie, to ww. czynność będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie ww. przepisu. (…).”

A zatem, skoro odnawialna pożyczka pieniężna jaką Zainteresowany niebędący stroną postępowania otrzymał i będzie otrzymywał od Zainteresowanego będącego stroną postępowania (Pożyczkodawcy), będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miał zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania jako Pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki, nie ciąży i nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.