Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-346/10-4/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-19
Teza: Czy prawidłowe jest odliczanie podatku naliczonego od zakupywanych posiłków, a następnie ich odpłatna dostawa opodatkowana obniżoną stawką 7%?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2010 r. (data wpływu 8 marca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. (data wpływu 26 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od usług gastronomicznych sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 55.30.14-00.00 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. (data wpływu 26 kwietnia 2010 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego oraz uiszczenie brakującej opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami dla dzieci oraz niemowląt, jak również prowadzi niepubliczne przedszkole oraz opiekę dla dzieci w żłobku. Usługi przedszkola oraz żłobkowe są, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (załącznik nr 4 poz. 7 do ustawy), zwolnione od podatku VAT. Dodatkowo wszystkie dzieci przedszkolne oraz osoby zainteresowane, które pozostawiają dzieci jedynie pod opieką na tzw. „godziny” mają zapewnione wyżywienie za dodatkową opłatą. Ze względów technicznych Zainteresowana nie posiada własnej produkcji gastronomicznej, stąd też jest zmuszona do zakupu posiłków od dostawców zewnętrznych. Od zakupionych posiłków odlicza VAT, a następnie ich przekazanie opodatkowuje obniżoną stawką 7%, które zgodnie z przepisami opodatkowane są usługi gastronomiczne.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, że:

1.  Jest podatnikiem VAT czynnym.
2.  Usługa sklasyfikowana jest jako wyżywienie pod PKWiU 55.30.14-00.00 (usługi gastronomiczne, pozostałe).
3.  Istnieją dwie umowy, z których jedna dotyczy przyjęcia dziecka do placówki przedszkolnej, natomiast druga dotyczy przyjęcia dziecka do punktu opieki nad dziećmi. Obie umowy mają wspólną klauzulę informującą, że przedszkole zapewnia odpłatne wyżywienie dla dzieci oraz stawkę żywieniową. W praktyce wyżywienie jest zakupywane w placówkach gastronomicznych i obciąża rodziców stawką żywieniową – ma cechy refaktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest odliczanie podatku naliczonego od nabywanych posiłków?

Zdaniem Wnioskodawczyni, prawidłowo ona postępuje opodatkowując dostawę posiłków stawką 7% i w związku z tym odliczając podatek naliczony od ich zakupu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Treść tego przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT czynnym oraz że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy stanowi, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  (uchylony),
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jako podatnik VAT czynnym prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami dla dzieci oraz niemowląt, jak również prowadzi niepubliczne przedszkole oraz opiekę dla dzieci w żłobku. Dodatkowo wszystkie dzieci przedszkolne oraz osoby zainteresowane, które pozostawiają dzieci jedynie pod opieką na tzw. „godziny” mają zapewnione wyżywienie za dodatkową opłatą. Ze względów technicznych Zainteresowana nie posiada własnej produkcji gastronomicznej, stąd też jest zmuszona do zakupu posiłków od dostawców zewnętrznych. Usługa sklasyfikowana jest jako wyżywienie pod PKWiU 55.30.14-00 (usługi gastronomiczne, pozostałe). Od zakupionych posiłków odlicza VAT, a następnie ich przekazanie opodatkowuje obniżoną stawką 7%, które zgodnie z przepisami opodatkowane są usługi gastronomiczne. Istnieją dwie umowy, z których jedna dotyczy przyjęcia dziecka do placówki przedszkolnej, natomiast druga dotyczy przyjęcia dziecka do punktu opieki nad dziećmi. Obie umowy mają wspólną klauzulę informującą, że przedszkole zapewnia odpłatne wyżywienie dla dzieci oraz stawkę żywieniową. W praktyce wyżywienie jest zakupywane w placówkach gastronomicznych i obciąża rodziców stawką żywieniową – ma cechy refaktury.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku nabycia usług gastronomicznych prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje co jednoznacznie wynika z zapisu art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku VAT.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej towarów będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek dotyczący stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku został rozstrzygnięty pismem z dnia 19 maja 2010 r. nr ILPP2/443-346//10-5/BA

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.