Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.75.2025.2.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Możliwość zastosowania ulgi IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    27 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości zastosowania ulgi IP BOX. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 9 marca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzi działalność gospodarczą i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy
    z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r.
    Prawo przedsiębiorców. Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą, wpisaną do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, przede wszystkim w
    zakresie świadczenia usług związanych z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie
    informatyki i usług powiązanych (scharakteryzowanych w Sekcji J, Dziale 62
    rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU); Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.; oraz w Sekcji J, Dziale 62
    rozporządzenia Rady Ministrów z 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU); Dz. U. z 2008 r. nr 207 poz. 1293 ze zm.).
    Wnioskodawca zawarł z jednym ze swoich kontrahentów/ze swoim kontrahentem
    umowę o świadczenie usług informatycznych (dalej: Umowa). Zgodnie z przedmiotową
    Umową, za świadczenie usług informatycznych uznaje się w szczególności:
      · tworzenie oprogramowania, które bazuje na najnowszych technologiach;
      · analizę opinii użytkowników systemów/oprogramowania;
      · testowanie systemu komputerowego.
    W ramach świadczonych usług, Wnioskodawca tworzy, rozwija, ulepsza kod źródłowy
    programów/oprogramowania.
    Wnioskodawca w prowadzonych pracach programistycznych wykorzystuje nową i
    istniejącą wiedzę w celu tworzenia nowych rozwiązań (metod, aplikacji, elementów
    kodu źródłowego programu). Prace te prowadzone są w systematyczny sposób - wg z
    góry zdefiniowanych celów (zakładających stworzenie określonych funkcjonalności
    /efektów w zakładanym czasie). Mają one także charakter twórczy - w ich wyniku
    powstaje nowy w skali Jego przedsiębiorstwa, a także w skali przedsiębiorstwa
    kontrahenta kod źródłowy. W zakresie wykonywanej działalności, Wnioskodawca
    współpracuje z zespołem kontrahenta, przy czym w ramach takiej współpracy
    odpowiada za wykonanie określonego obszaru i wytwarza zdefiniowane i funkcjonalnie
    samodzielne elementy kodu źródłowego. Elementy te mają charakter indywidualny i są
    utrwalone w postaci zapisu w repozytorium kodu, a zatem spełniają definicję utworu w
    rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.; dalej: ustawa o IP). Wykonując swoje prace nie podlega
    On kierownictwu kontrahenta.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, jeżeli Wnioskodawca w związku z realizacją Umowy
    wytworzy utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to w
    ramach przedmiotowej Umowy oraz ustalonych w niej warunków współpracy, bez
    konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli, przenosi na kontrahenta prawa
    autorskie majątkowe do utworów powstałych w wyniku wykonywania Umowy, w tym
    prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Zgodnie z
    przedmiotową Umową, kontrahent nabywa majątkowe prawa autorskie do utworów
    będących przedmiotem prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w wyniku
    wykonywania Umowy z chwilą przyjęcia utworu. Z chwilą przyjęcia utworu kontrahent
    nabywa również prawo własności przedmiotu, na którym utwór utrwalono, wszelkich
    egzemplarzy utworu, kodu źródłowego i dokumentacji dotyczącej utworu. Umowa

    reguluje również, które pola eksploatacji utworów obejmuje przeniesienie autorskich
    praw majątkowych w ramach przedmiotowej Umowy.
    W praktyce współpracy Wykonawcy z kontrahentem, przyjęcie utworu następuje w
    momencie zdeponowania kodu w repozytorium, w efekcie w tym momencie
    Wykonawca zbywa autorskie prawo do programu komputerowego.
    Wnioskodawca przedstawia kontrahentowi miesięczne zestawienie liczby godzin
    świadczenia usług informatycznych na rzecz kontrahenta, a także liczby godzin
    pozostawania w gotowości do ich świadczenia. Zestawienie, zgodnie z Umową, powinno
    wykazywać co najmniej: ilość godzin spędzonych na świadczeniu danej usługi, ilość
    godzin spędzonych na pozostawaniu w gotowości do świadczenia danej usługi, dane
    identyfikujące realizowany projekt oraz rodzaj czynności (usług informatycznych)
    składających się na dany projekt. Zestawienie zaakceptowane przez kontrahenta
    stanowi podstawę do naliczenia i wypłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy przez
    kontrahenta.
    Z tytułu świadczenia usług informatycznych i pozostawania w gotowości do ich
    świadczenia kontrahent zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy
    wynagrodzenia, stanowiącego iloczyn godzin, wynikających z zaakceptowanego
    zestawienia ilości godzin, oraz określonej stawki godzinowej.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu,
    rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów ponosi
    wydatki na usługi księgowe, które pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji
    na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (ulga IP Box). W
    wyniku czego koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
    wykonywane zgodnie z zasadami lege artis, w tym Wnioskodawca dzięki prowadzeniu
    księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac
    programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego.
    Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia
    działalności per se, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
    przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega
    na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej programów
    komputerowych.
    Z dniem 1 stycznia 2019 r., na podstawie art. 1 pkt 25 w związku z art. 48 ustawy z 23
    października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), wszedł w życie art. 30ca
    ustawy o PIT, regulujący podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.
    W związku z wejściem w życie przepisu art. 30ca ustawy o PIT, Wnioskodawca powziął
    wątpliwość co do tego, czy norma zawarta w tym przepisie znajdzie zastosowanie w
    przedstawionym stanie faktycznym. W szczególności, czy wynagrodzenie otrzymane
    przez Wnioskodawcę w zamian za przeniesienie autorskiego prawa do programu
    komputerowego będzie stanowiło podstawę do obliczenia dochodu ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT. Ponadto, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do sposobu ustalania
    wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Pomimo powyższych wątpliwości, Wnioskodawca podkreśla, że na podstawie art. 30cb
    ustawy o PIT, oprócz ewidencji w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, w
    odrębnej ewidencji, od początku okresu objętego wnioskiem (tj. od poniesienia
    pierwszych wydatków na wytworzenie będącego przedmiotem wniosku
    oprogramowania):

      · wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      · prowadzi księgę przychodów i rozchodów wraz z ewidencją dodatkową w sposób
        zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
        (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      · wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu.
    W prowadzonej Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej
    współczynnik IP Box. Współczynnik ten informuje, jaka część przychodu z danego
    okresu rozliczeniowego, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do
    określonego programu komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym
    okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy
    komputerowe w prowadzonej Ewidencji.
    W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami
    /rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich
    informacji jak: dane kontrahenta, nr dokumentu). W przypadku, gdy w ramach
    działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych
    niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały
    bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te
    rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez
    zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto
    na monitorowanie i śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia
    Oprogramowania, bądź części Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt
    wyodrębniony w Ewidencji został opisany, w szczególności poprzez wskazanie
    uzgodnionych z Kontrahentem oczekiwanych efektów prac programistycznych.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że nie nabywa wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od innych
    podmiotów w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Wnioskodawca wskazuje
    również, że nie nabywa kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy okresu od 1 stycznia 2024 r. do
    31 grudnia 2024 r.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzona działalność
    gospodarcza (w okresie którego dotyczy wniosek) była opodatkowana tzw. podatkiem
    „liniowym”.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność spełniała definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Prowadzone przez Wnioskodawcę prace dotyczyły głównie połączenia, kształtowania
    oraz wykorzystywania najnowszej dostępnej wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi
    informatycznych. Działania te służą tworzeniu, projektowaniu i wdrażaniu zmienionych,
    ulepszonych oraz nowych produktów, przede wszystkim unikatowo dostosowanych do
    wymagań i specyfiki (...).

    Działalność Wnioskodawcy opisana we wniosku była prowadzona, w okresie którego
    dotyczy wniosek w sposób systematyczny, tj. w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystaniu wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje/opracowywał nowe
    lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce
    gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Działalność badawczo-rozwojowa polegała jednocześnie
    zarówno na tworzeniu oprogramowania, jak również na rozwoju/modyfikacji,
    rozumianego przez Wnioskodawcę jako ulepszanie oprogramowania. Tworzone przez
    Wnioskodawcę algorytmy i kody („małe programy”) są bowiem samodzielnymi
    programami, ale jednocześnie wchodzą w skład większej całości („duży program”).
    Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest systematycznie prowadzona w
    celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował znaczną liczbę
    produktów, procesów oraz usług. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja
    pozwalała na dokładne zidentyfikowanie stworzonego, ulepszonego, czy rozwiniętego
    prawa własności intelektualnej, zwłaszcza oprogramowania.
    Przykładem może być zaprojektowanie i stworzenie zupełnie nowego systemu do (...) w
    stylu premium. Ten system podnosi komfort podróży, umożliwiając podłączenie
    dostosowanych kart (...), generowanie (...) do wejścia do (...) na całym świecie, wygodną
    (...) i inne. Ten system jest absolutnie innowacyjny.
    Konkretne powstałe programy komputerowe:
    (...)
    Nowe programy komputerowe powstają/powstawały zgodnie z najbardziej
    zaawansowanymi technologiami, algorytmami oraz według najlepszych sprawdzonych
    praktyk, wypracowanych w trakcie prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, a
    także poprzez stałe monitorowanie innych dostępnych prac naukowych. Były to takie
    narzędzia i zasoby jak:
      · chmury (...), oferujące szeroki zakres usług obliczeniowych, dzięki którym programy
        są dostępne dla użytkowników docelowych na całym świecie,
      · kolejki wiadomości oraz brokery wiadomości, umożliwiające agregację oraz
        przetwarzanie tysięcy wiadomości na sekundę, co skutkuje płynnym działaniem
        procesów biznesowych, zbliżonym do czasu rzeczywistego,
      · różne rodzaje baz danych, wykorzystywane zgodnie z konkretnymi potrzebami
        danego programu komputerowego. Mogą to być sprawdzone przez lata
        rozwiązania, takie jak bazy relacyjne (...), lub nowoczesne bazy dokumentowe (...),
      · języki programowania, niezbędne do różnych programów komputerowych, ze
        względu na ich różną specyfikę; język programowania (...) - używany w
        systemach, gdzie wymagana jest wysoka wydajność, (...) do logiki biznesowej, a
        (...) do interfejsu użytkownika. (...) stanowi bardziej uniwersalne narzędzie,
      · algorytmy, opierające się na efektywnym przetwarzaniu dużych ilości danych.
    Sama wiedza na temat wyżej wymienionych narzędzi oraz zasobów wymaga szerokiej
    wiedzy eksperckiej, nabytej i potwierdzonej przy tworzeniu innych programów
    komputerowych w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Polega to na
    systematycznym poszerzaniu wiedzy w celu tworzenia jeszcze bardziej efektywnych
    algorytmów, programów komputerowych oraz skomplikowanych rozwiązań. Skuteczne
    zastosowanie algorytmów oraz aktualnej wiedzy na temat narzędzi i zasobów sprawia,

    że stworzone programy komputerowe są bardziej konkurencyjne niż istniejące już na
    rynku pod względem oferowanych usług, kosztów i przez to zdobywają popularność
    wśród użytkowników docelowych.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy/tworzył program komputerowy
    podejmowana jest/była w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
      · systematyczność w działaniach polega na pracy w sposób uporządkowany według
        pewnego systemu opracowanego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca działa w
        sposób uporządkowany według zaplanowanego harmonogramu, a każde
        działanie Wnioskodawcy ma określone cele,
      · cele zawsze są takie same - stworzenie programu komputerowego, który będzie
        działał sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierał wszelkie zaplanowane
        funkcjonalności. Działania były finansowane z wynagrodzenia otrzymywanego od
        Zleceniodawcy,
      · przy każdym programie komputerowym zostały osiągnięte te same cele, czyli
        stworzenie programu komputerowego, który działał sprawnie, bezbłędnie i
        zawiera wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Wnioskodawca samodzielnie je
        stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem,
      · każdy program komputerowy posiadał swój harmonogram prac, które zostały
        każdorazowo zrealizowane.
    Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego programu komputerowego,
    Wnioskodawca dysponował własną posiadaną wiedzą w zakresie technologii
    informatycznych oraz doświadczeniem w zakresie przygotowywania kompleksowych
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych.Wnioskodawca
    wykorzystuje własne umiejętności zdobyte w trakcie studiów inżynierskich w ramach
    specjalizacji (...), a także doświadczenie zdobyte podczas pracy dla kontrahentów z
    różnych branż w zakresie programowania. Wnioskodawca tworzy programy
    komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi/ponosił ryzyko
    związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
    następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy,
    które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Skuteczne zastosowanie algorytmów
    oraz aktualnej wiedzy na temat narzędzi i zasobów sprawia, że stworzone programy
    komputerowe są bardziej konkurencyjne niż istniejące już na rynku pod względem

    oferowanych usług, kosztów i przez to zdobywają popularność wśród użytkowników
    docelowych.
    Efektywne osiągnięcie celu przy każdym programie komputerowym pozwala na
    zastosowanie ulepszonej wiedzy przy każdym następnym programie komputerowym.
    Pozwala na to optymalizację kosztów związanych z wytworzeniem programów
    komputerowych. Każdy kolejny program komputerowy jest bardziej efektywny i
    przyjazny użytkownikom docelowym.
    Tworzone/ulepszane/ulepszone przez Wnioskodawcę algorytmy i kody („małe
    programy”) są/były samodzielnymi programami, ale jednocześnie wchodzą w skład
    większej całości („duży program”) tworzonej przez różnych programistów.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do efektów Jego działalności.
    W efekcie rozwoju/ulepszania oprogramowania Wnioskodawca staje się/stawał się
    właścicielem oprogramowania lub części oprogramowania. W ramach świadczonych
    usług programistycznych Wnioskodawca wykonuje zadania poprawiające
    funkcjonalność oprogramowania, jak również tworzenie nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca osiągał dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Poszczególni członkowie zespołu wytworzyli odrębne moduły i funkcjonalności, które
    składają się na jeden system. Tak więc ulepsza On oprogramowanie zarówno
    wytworzone przeze siebie, jak i innych członków zespołu. Taka część „programu
    komputerowego” stanowi też kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wnioskodawcy # do wytworzonej części # przysługuje/przysługiwało autorskie prawo
    do programu komputerowego, które podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawca ponosi/ponosił odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do
    Spółki zleceniodawcy, jak również jej kontrahentów (dalszych podmiotów), w tym
    skutkujące niemożnością pozyskania wynagrodzenia od tych kontrahentów z winy
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca ponosi/ponosił odpowiedzialność wobec zlecającego te czynności za
    rezultat i wykonanie czynności w ramach tej umowy, a w szczególności za rażące
    zaniedbania.
    Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa odpowiednio programem
    komputerowym, zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów
    komputerowych.
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę programu
    komputerowego wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, które jest efektem Jego pracy.
    Działalność Wnioskodawcy ma/miała charakter twórczy, obejmuje prace rozwojowe i
    jest podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystaniu wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Faktury Wnioskodawcy obejmują/obejmowały tylko wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia praw autorskich. Wynagrodzenie objęte fakturą wystawianą przez
    Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta dotyczy całości praw autorskich przysługujących

    Wnioskodawcy i przenoszonych na kontrahenta. Kwota ujęta na fakturze jest/była sumą
    należności Wnioskodawcy z tego tytułu - bez podziału na wynagrodzenie za
    przeniesienie przysługujących Wnioskodawcy praw autorskich do bazowego
    /podstawowego Systemu oraz praw do poszczególnych ulepszeń systemu (odrębnych
    programów komputerowych). Faktury nie obejmują zatem „poszczególnych efektów
    prac”.
    Usługi księgowe - pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
    skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (ulga IP Box). W wyniku czego koszt
    ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z
    zasadami lege artis, w tym Wnioskodawca dzięki prowadzeniu księgowości przez
    specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się
    na jakość tworzonego programu komputerowego. Koszt usług księgowych,
    Wnioskodawca ponosi comiesięcznie.
    Usługi księgowe - pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
    skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (ulga IP Box). W wyniku czego koszt
    ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z
    zasadami lege artis, w tym Wnioskodawca dzięki prowadzeniu księgowości przez
    specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się
    na jakość tworzonego programu komputerowego.
    Do każdego prawa własności intelektualnej należy przyporządkować odpowiadające
    jemu przychody oraz koszty, które w sposób bezpośredni lub pośredni są powiązane z
    tym właśnie kwalifikowanym IP. Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP
    (który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) niezbędne jest
    określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    W kontekście IP Box rozróżniamy dwa rodzaje kosztów:
      · koszty, o które pomniejszony może być przychód - czyli te, które mają
        zastosowanie do obliczenia dochodu z IP Box, powiązane z kwalifikowanym IP;
      · koszty brane pod uwagę przy wyliczeniu wskaźnika nexus. Koszty dzielone są na
        bezpośrednie i pośrednie.
    Koszty bezpośrednie oraz pośrednie dla celów IP Box (i nexusa) nie są tym samym, co
    koszty bezpośrednie i pośrednie w rozumieniu ogólnych zasad podatkowych. Koszty
    bezpośrednie w IP Box to koszty, jak sama nazwa wskazuje, bezpośrednio związane z
    osiąganymi przychodami z danego kwalifikowanego IP. Może to być zakup sprzętu
    komputerowego, zakup licencji na oprogramowanie, zakup literatury naukowej oraz
    inne.
    Koszty pośrednie w IP Box to koszty, inne niż bezpośrednie, ponoszone w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej nad danym kwalifikowanym IP, których nie można
    wprost przyporządkować do konkretnego kwalifikowanego IP. Czyli takie, bez
    poniesienia których nie można byłoby wykonać odpowiednich prac, prowadzących do
    osiągnięcia przychodu z kwalifikowanego IP. Są to np. :usługa księgowa, materiały
    biurowe, wynajem biura, telefon, komputer, leasing samochodu, energia, koszty
    utrzymania budynku - wykorzystywane zarówno w podstawowej działalności, jak i w
    pracach rozwojowych nad tworzeniem danego kwalifikowanego IP. W przypadku
    występowania kosztów pośrednich, których nie można przypisać do konkretnego
    rodzaju przychodu (czy z kwalifikowanego IP, czy z podstawowej działalności) stosuję
    proporcję przychodu. Czyli ustalany jest koszt w takiej proporcji, w jakiej przychód z
    kwalifikowanego IP stanowi przychód z całej działalności.
    W myśl art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wydatek na usługę księgową stanowi koszt uzyskania przychodu.

    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję od 1 kwietnia 2021 r.
    Pytania
      1. Czy autorskie prawo do kodu źródłowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w
        ramach Umowy, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, którego
        przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
        rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT?
      2. Czy dochód (strata) Wnioskodawcy, jaki uzyskuje On w związku z odpłatnym
        przeniesieniem autorskiego prawa do programu komputerowego na rzecz
        kontrahenta w ramach Umowy, jest dochodem (stratą) z kwalifikowanych praw
        własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?
      3. Czy wydatki na: usługi księgowe, które Wnioskodawca ponosi w ramach
        prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub
        zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w
        zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw.
        z art. 9 ust. 2 ww. ustawy?
      4. Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
        działalności gospodarczej na: usługi księgowe, w celu osiągnięcia przychodów lub
        zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w
        zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, należy uznać za koszty do
        obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
        5 ww. ustawy, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej?
      5. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego kwalifikowanego dochodu z wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Autorskie prawo do programu komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w
    ramach Umowy, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, którego przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Niego w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad. 2.
    Dochód (strata) Wnioskodawcy, jaki uzyskuje On w związku z odpłatnym przeniesieniem
    autorskiego prawa do kodu źródłowego na rzecz kontrahenta w ramach Umowy, jest
    dochodem (stratą) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku
    podatkowego dochód:

      · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
        uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Zleceniodawcy wytworzone
    Oprogramowania, bądź części Oprogramowania.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie. Niniejsza należność obejmuje honorarium za
    przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do kodu źródłowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania, bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      1. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych;
      3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Według Wnioskodawcy zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ
    wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci
    praw autorskich do kodu źródłowego, co zostało wykazane w zakresie pytania Nr 1.
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód
    (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9
    ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
      · z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      · ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      · z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
        produktu lub usługi;
      · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że
    dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy

    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w
    zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów
    normatywnych.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie
    obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są
    następnie przenoszone w ramach realizacji zawartej umowy współpracy na określonego
    Kontrahenta. Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie,
    obejmujące również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-
    rozwojową, ponosi On wydatki na: usługi księgowe.
    Wskazane wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają na
    celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj.
    prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku
    możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w
    ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, bądź części
    Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na
    prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego programu
    komputerowego według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu
    się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie.
    W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty
    uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty
    związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania
    przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim
    pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane
    według odpowiedniej metodologii, należy uznać za koszty prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania
    przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7
    w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 5.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
      · prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
        badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych;
      · w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
        prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie, bądź części Oprogramowania;
      · programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje On
        przychody;
      · dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego kodu żródłowego
        do oprogramowania komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży
        określonego Oprogramowania bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie
        obliczyć wartość Nexus dla każdego z nich;

      · wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z
        odrębnie prowadzonej Ewidencji.
    W z związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    5% stawki podatku dochodowego.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzanie w licznych interpretacjach Organów
    podatkowych, np.:
      · 0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK,
      · 0114-KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG,
      · 0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA.
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W ramach wykonywania usług informatycznych na podstawie Umowy, Wnioskodawca
    tworzy, rozwija, ulepsza kod źródłowy oprogramowania komputerowego.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. (i) autorskie prawo do
    programu komputerowego, jeżeli (ii) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, a także (iii) jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej (art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
    Program komputerowy jest przedmiotem autorskiego prawa majątkowego do programu
    komputerowego (art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o IP). Zdaniem
    Wnioskodawcy, autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego, o którym
    mowa w ustawie o IP, należy utożsamić z autorskim prawem do programu
    komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W związku z tym,
    pierwsza przesłanka do uznania kodu źródłowego wytworzonego przez Wnioskodawcę w
    ramach Umowy (będącego przedmiotem autorskiego prawa majątkowego do programu
    komputerowego) za kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest spełniona.
    Ponadto, program komputerowy podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy
    o IP. W związku z tym, druga przesłanka do uznania programów komputerowych
    wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach Umowy (będących przedmiotem
    autorskiego prawa majątkowego do kodu źródłowego) za kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej jest spełniona.
    W związku z powyższym pozostaje przeanalizować, czy programy komputerowe
    wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy są lub będą wytworzone, rozwinięte
    lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Definicja legalna prac rozwojowych zawarta w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT odsyła do
    definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca, w ramach świadczenia usług informatycznych na podstawie Umowy,
    będzie m.in. tworzył, rozwijał oraz ulepszał oprogramowanie. Bazując na dostępnej
    aktualnie wiedzy i własnych umiejętnościach (przede wszystkim w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania), Wnioskodawca będzie, w sposób twórczy,
    projektował i tworzył zmienione, ulepszone lub nowo wytworzone produkty
    informatyczne, procesy i usługi informatyczne (programy komputerowe). Prace nad
    programami komputerowymi Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny (w
    ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej), a celem tych prac jest
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań dla rozwiązań
    informatycznych (produktów, procesów i usług). W rezultacie przesłanki uznania
    działalności Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy, w Jego ocenie,
    uznać za spełnione (działalność twórcza, obejmująca prace rozwojowe, podejmowana w
    sposób systematyczny, w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań).
    Z związku z powyższym, Wnioskodawca, w ramach świadczenia usług informatycznych na
    podstawie Umowy, polegających m.in. na (i) tworzeniu oprogramowania zgodnie z
    wytycznymi kontrahenta lub podmiotów wskazanych przez kontrahenta; (ii) projektowaniu
    systemów zgodnie z wymaganiami kontrahenta lub podmiotów wskazanych przez
    kontrahenta; (iii) projektowaniu i tworzeniu algorytmów, będzie wytwarzał programy
    komputerowe w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo-rozwojowej.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że w stanach faktycznych podobnych do stanu
    faktycznego będącego przedmiotem wniosku, w których osoby fizyczne w ramach
    działalności gospodarczej zajmowały się tworzeniem programów komputerowych,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał taką działalność za wytwarzanie, rozwijanie
    lub ulepszanie programów komputerowych w ramach prowadzonej przez podatników
    działalności badawczo-rozwojowej - przykładowo, w interpretacjach indywidualnych:
      · z 7 listopada 2019 r. Nr 0112-KDIL3-3.4011.315.2019.2.WS,
      · z 9 października 2019 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.358.2019.3.MT,
      · z 23 września 2019 r. Nr 0113-KDIPT2-3.4011.402.2019.2.IR,
      · z 9 września 2019 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG.
    Mając na uwadze powyższe, autorskie prawo do kodu źródłowego oprogramowania
    komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, należy uznać w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT za kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    [(a+b) x 1,3]/(a+b+c+d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

      · prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      · nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
        własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      · nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
        własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu powiązanego
        w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      · nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku
    gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że
    wartość ta wynosi 1.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta.
    Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje
    również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
    ponosi On wydatki na: usługi księgowe.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mają na celu
    osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj.
    prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego kodu źródłowego, bądź części kodu źródłowego,
    przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a) we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą świadcząc usługi
    związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki i usług powiązanych,
    w ramach których tworzy, rozwija (ulepsza/modyfikuje) programy komputerowe na rzecz
    podmiotów zlecających (kontrahentów).
    W ramach świadczonych usług, tworzy, rozwija, ulepsza Pan kod źródłowy programów
    /oprogramowania.
    W opisie sprawy wskazał Pan programy komputerowe, które wytworzył lub wytwarza
    /rozwija/ulepsza/modyfikuje w ramach prowadzonej przez Niego działalności: (...)
    Wskazał Pan, że nowe programy komputerowe powstają/powstawały zgodnie z
    najbardziej zaawansowanymi technologiami, algorytmami oraz według najlepszych
    sprawdzonych praktyk, wypracowanych w trakcie prowadzenia działalności badawczo-
    rozwojowej, a także poprzez stałe monitorowanie innych dostępnych prac naukowych.
    Były to takie narzędzia i zasoby jak:
      · chmury (...), oferujące szeroki zakres usług obliczeniowych, dzięki którym programy są
        dostępne dla użytkowników docelowych na całym świecie,
      · kolejki wiadomości oraz brokery wiadomości, umożliwiające agregację oraz
        przetwarzanie tysięcy wiadomości na sekundę, co skutkuje płynnym działaniem
        procesów biznesowych, zbliżonym do czasu rzeczywistego,
      · różne rodzaje baz danych, wykorzystywane zgodnie z konkretnymi potrzebami
        danego programu komputerowego. Mogą to być sprawdzone przez lata
        rozwiązania, takie jak bazy relacyjne (...), lub nowoczesne bazy dokumentowe (...),
      · Języki programowania, niezbędne do różnych programów komputerowych, ze
        względu na ich różną specyfikę; język programowania (...) jest używany w
        systemach, gdzie wymagana jest wysoka wydajność, (...) do logiki biznesowej, a (...)
        do interfejsu użytkownika. (...) stanowi bardziej uniwersalne narzędzie,
      · algorytmy, opierające się na efektywnym przetwarzaniu dużych ilości danych.
    Trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy
    wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki,technologii oraz innej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec
    powyższego, ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzone przez Pana prace dotyczą głównie
    połączenia, kształtowania oraz wykorzystywania najnowszej dostępnej wiedzy i

    umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych. Działania te służą tworzeniu,
    projektowaniu i wdrażaniu zmienionych, ulepszonych oraz nowych produktów, przede
    wszystkim unikatowo dostosowanych do wymagań i specyfiki (...). Pana działalność ma
    charakter twórczy, obejmuje prace rozwojowe i jest podejmowana w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Tworzone/ulepszane przez Pana algorytmy i kody („małe
    programy”) są samodzielnymi programami, ale jednocześnie wchodzą w skład większej
    całości („duży program”). Przysługują Panu prawa autorskie do efektów Pana działalności.
    Efekty Pana pracy, które są programem komputerowym, zawsze były odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa
    autorskie do tych programów komputerowych. W ramach działalności gospodarczej
    opracowuje/opracowywał Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Nowe programy
    komputerowe powstają/powstawały zgodnie z najbardziej zaawansowanymi
    technologiami, algorytmami oraz według najlepszych sprawdzonych praktyk,
    wypracowanych w trakcie prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, a także
    poprzez stałe monitorowanie innych dostępnych prac naukowych. Z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych
    produktów, procesów lub usług informatycznych. Ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie wielu procesów. Skuteczne zastosowanie algorytmów oraz aktualnej
    wiedzy na temat narzędzi i zasobów sprawia, że stworzone programy komputerowe są
    bardziej konkurencyjne niż istniejące już na rynku pod względem oferowanych usług,
    kosztów i przez to zdobywają popularność wśród użytkowników docelowych.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność opisana we wniosku jest prowadzona (w okresie którego
    dotyczy wniosek) w sposób systematyczny, tj. w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu

    prac w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Pana działalność badawczo-rozwojowa jest systematycznie prowadzona w
    celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. W wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan znaczną liczbę produktów,
    procesów oraz usług. Prace prowadzone są w systematyczny sposób - według z góry
    zdefiniowanych celów (zakładających stworzenie określonych funkcjonalności/efektów w
    zakładanym czasie). Systematyczność w działaniach polega na pracy w sposób
    uporządkowany według pewnego systemu opracowanego przez Pana. Działa Pan w
    sposób uporządkowany według zaplanowanego harmonogramu, a każde Pana działanie
    ma określone cele. Cele zawsze są takie same - stworzenie programu komputerowego,
    który będzie działał sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierał wszelkie zaplanowane
    funkcjonalności. Działania były finansowane z wynagrodzenia otrzymywanego od
    Zleceniodawcy. Przy każdym programie komputerowym zostały osiągnięte te same cele,
    czyli stworzenie programu komputerowego, który działa sprawnie, bezbłędnie i zawiera
    wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Samodzielnie je Pan stworzył, dysponując jedynie
    swoją wiedzą i doświadczeniem. Każdy program komputerowy posiada swój
    harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej dotyczące
    prowadzenia działalności w sposób systematyczny w odniesieniu do wskazanych przez
    Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija
    specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących
    albo przyszłych projektów.
    Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego programu
    komputerowego dysponował Pan własną posiadaną wiedzą w zakresie technologii
    informatycznych oraz doświadczeniem w zakresie przygotowywania kompleksowych
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych. Wykorzystuje Pan
    własne umiejętności zdobyte w trakcie studiów inżynierskich w ramach specjalizacji (...), a
    także doświadczenie zdobyte podczas pracy dla kontrahentów z różnych branż w zakresie
    programowania. Tworzy Pan programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan
    w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi
    Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie
    jest Pan podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi
    ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
    następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze stara się
    Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    Pana kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,

    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Skuteczne zastosowanie
    algorytmów oraz aktualnej wiedzy na temat narzędzi i zasobów sprawia, że stworzone
    programy komputerowe są bardziej konkurencyjne niż istniejące już na rynku pod
    względem oferowanych usług, kosztów i przez to zdobywają popularność wśród
    użytkowników docelowych. Efektywne osiągnięcie celu przy każdym programie
    komputerowym pozwala na zastosowanie ulepszonej wiedzy przy każdym następnym
    programie komputerowym. Pozwala to na optymalizację kosztów związanych z
    wytworzeniem programów komputerowych. Każdy kolejny program komputerowy jest
    bardziej efektywny i przyjazny użytkownikom docelowym. Nowe programy komputerowe
    powstają zgodnie z najbardziej zaawansowanymi technologiami, algorytmami oraz według
    najlepszych sprawdzonych praktyk, wypracowanych w trakcie prowadzenia działalności
    badawczo-rozwojowej, a także poprzez stałe monitorowanie innych dostępnych prac
    naukowych.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 ww. ustawy, mogące odnosić
    się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;

      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas), będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów, bądź usług.
    Jak Pan wskazuje we wniosku, prowadzone przez Pana prace dotyczą głównie połączenia,
    kształtowania oraz wykorzystywania najnowszej dostępnej wiedzy i umiejętności w
    zakresie narzędzi informatycznych. Działania te służą tworzeniu, projektowaniu i
    wdrażaniu zmienionych, ulepszonych oraz nowych produktów, przede wszystkim
    unikatowo dostosowanych do wymagań i specyfiki rynku finansowego w Polsce. Pana
    działalność badawczo-rozwojowa jest systematycznie prowadzona w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy i wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Pana
    działalność ma charakter twórczy, obejmuje prace rozwojowe i jest podejmowana w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystaniu wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. W wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan znaczną
    liczbę produktów, procesów oraz usług. Prace te prowadzone są w systematyczny sposób
    - według z góry zdefiniowanych celów (zakładających stworzenie określonych
    funkcjonalności/efektów w zakładanym czasie). Mają one także charakter twórczy - w ich
    wyniku powstaje nowy w skali jego przedsiębiorstwa, a także w skali przedsiębiorstwa
    kontrahenta kod źródłowy. Tworzone/ulepszane przez Pana algorytmy i kody („małe
    programy”) są samodzielnymi programami, ale jednocześnie wchodzą w skład większej
    całości („duży program”) tworzonej przez różnych programistów. Przysługują Panu prawa
    autorskie do efektów Pana działalności. Efekty Pana pracy, które są programem
    komputerowym, zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów
    komputerowych. W ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe lub
    ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych

    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że
    działalność Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych,
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na
    podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze
    zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 24).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia.
      Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego,
      w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z
    preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem
    kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego
    uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może
    być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).
    W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika

    przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny
    podmiot.
    Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla
    potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub
    usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są
    efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które
    powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które
    podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy
    produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest
    świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej.
    W myśl art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepisy art. 23o i art.
      23p stosuje się odpowiednio.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług -
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności

      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką
    podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:
      · podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do
        korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i
      · prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub
        międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór
        użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.
    Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.
    Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z
    rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.
    Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się:
      · dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności
        związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      · dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,
      · dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na
        zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie prze
    podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki
    opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą
    się, szczególne obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek
    prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac
    badawczo-rozwojowych.
    Podatnicy nieprowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej
    ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów
    potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie
    powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej
    do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego.
    Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących
    poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów,
    które potwierdzają poniesione wydatki.
    Z informacji, które przedstawił Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniach wynika, że:

      1) wytwarza Pan, rozwija oraz ulepsza program komputerowy w ramach prowadzonej
        działalności gospodarczej,
      2) tworzy, rozwija i ulepsza Pan oprogramowania/części oprogramowania w ramach
        prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje
        wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      3) wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana oprogramowanie stanowi odrębny
        program komputerowy, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych,
      4) uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych,
      5) przenosi Pan za wynagrodzeniem autorskie prawa majątkowe do utworów
        powstałych w wyniku wykonywania Umowy,
      6) od 1 kwietnia 2021 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, przedmiotowy wniosek dotyczy okresu
        od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.
    Autorskie prawo do kodu źródłowego, wytworzonego przez Pana w ramach Umowy, jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku od osób fizycznych, którego przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez Pana w ramach prowadzonej przez Pana działności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Pana dochód (strata), jaki uzyskuje Pan w związku z odpłatnym przeniesieniem
    autorskiego prawa do programu komputerowego na rzecz kontrahenta w ramach
    Umowy, jest dochodem (stratą) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym
    mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ze
    zbycia tego prawa stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku
    z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Może Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w
    ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku. Z ulgi tej może Pan skorzystać w
    zeznaniu rocznym za 2024 r.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1, 2 i 5 jest prawidłowe.
    Wątpliwość Pana budzi również kwestia uznania wydatków na usługi księgowe za:
      · koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, oraz
      · koszty do obliczenia wskaźnika nexus.
    Jak wskazuje Pan, w ramach prowadzonej działalności ponosi Pan wydatki na usługi
    księgowe.
    Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      · wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych
    wartości:
      · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

      · wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z
    kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik
    nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadywżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami i ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów
    Zgodnie z ww. przepisem należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Koszty te, muszą byc poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za
    przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie
    związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z
    przychodem z kwalifikowanych praw IP.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien spełniać warunki:
      · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
        poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodu,
      · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
        wymienionych w art.23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      · być właściwie udokumentowany.
    Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który
    następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie
    wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do
    przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2.

    W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich,
    może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według
    ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do Pana
    przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, kosztami uzyskania przychodów z
    kwalifikowanego IP będą wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana
    działalnością badawczo-rozwojową, czyli w Pana przypadku koszty usług księgowych.
    Reasumując, wydatki na usługi księgowe, które ponosi Pan w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, są
    kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest prawidłowe.
    Kolejnym krokiem jest wyliczenie wskaźnika nexus.
    Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      · wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      · kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      · dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie
    koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym
    prawem.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie
    wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Wskaźnik nexus „(...) służy do określenia tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która
    podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej”, powinien być liczony kumulatywnie na
    przestrzeni lat.
    Mając na uwadze treść wniosku należy wskazać, że wydatki na usługi księgowe, które
    ponosi Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22
    ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
    zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia

    wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w sprawie
    będącej przedmiotem Pana wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.