Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.96.2025.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na
stanowisku Inspektora ds. Symulacji Robotów spełniają
definicję działalności badawczo; rozwojowej w rozumieniu art.
5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
pracownik
płatnik
usługi-usługi inżynierskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Oddział w Polsce (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie wytwarzania, rozwoju oraz sprzedaży produktów z branży (...).
    Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę pracownika na stanowisku
    Inspektora ds. Symulacji Robotów.
    Do jego obowiązków należy:
        Aktywny udział w realizacji i kontroli powierzonego podprojektu w ramach większej
        inwestycji polegającej na zaplanowaniu i skonstruowaniu kompletnej linii
        produkcyjnej w konkretnej fabryce,
        Obsługa i wykonywanie prac inżynierskich,
        Udział w miesięcznych raportach o stanie podprojektu,
        Wsparcie w opracowaniu strategii realizacji fazy inżynierskiej,
        Gromadzenie informacji i rozpowszechnianie odpowiednich dokumentów
        projektowych,
        Koordynowanie harmonogramu zakresów inżynierskich z ogólnym
        harmonogramem, w koordynacji z zespołem projektowym i (...),
        Kontakty techniczne z klientem i dostawcami,
        Organizowania i w razie potrzeby samodzielnego przeprowadzania szczegółowych
        przeglądów projektu (głęboka wiedza na temat oprogramowania, produktu,
        zakładu i procesu),
        Stosowanie specyfikacji klienta i wytycznych projektowych (...),
        Opracowanie norm projektowych,
        Zapewnienie przechowywania danych zgodnie ze strukturą danych projektu
        zgodnie z wewnętrznymi wytycznymi dotyczącymi przechowywania,
        Koordynacja punktów i ścieżek łączenia karoserii z zespołem projektowym,
        technologami i klientem,
        Przestrzeganie zleconych struktur ilościowych i aktywne powiadamianie w
        przypadku odchyleń,
        Koordynacja w fazie projektowania realizacji opłacalnych, funkcjonalnych projektów
        w zaplanowanym terminie (...),
        Przygotowywanie wniosków o zmianę w porozumieniu z (...) i (...),
        Współpraca przy definiowaniu komponentów zakupowych w koordynacji z
        inżynierem kluczowym/(...),
        Monitorowanie odbioru danych od dostawcy usług inżynierskich,
        Kontakt w sprawie montażu i uruchomienia linii produkcyjnej,
        Wyjaśnienie interfejsu między inżynierią a automatyką (...).

    Projekty stworzone przez pracownika w ramach ww. czynności są projektami
    niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu
    określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm., dalej jako: ustawa o prawach autorskich) tj. są
    przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Do utworów tworzonych przez pracownika zaliczyć można:
        Opracowanie lub uzupełnienie norm projektowych,
        Tworzenie i modyfikowanie projektów stacji i linii produkcyjnych w (...) lub (...),
        Opracowanie procesu składania karoserii,
        Optymalizacja pracy robota w celu minimalizacji kosztów uruchomienia produkcji,
        Projektowanie i optymalizacja ścieżek ruchu robotów,
        Opracowanie środków ochrony w celu zabezpieczenia pracowników fabryki (...),
        Przeprowadzanie studiów wykonalności w zakresie żądań zmian od klienta,
        przygotowywanie propozycji zmian i uzgadnianie ich z kierownikiem projektu oraz
        konstruktywne realizowanie zleceń zmian,
        Przygotowanie dokumentacji technicznej (diagramy przepływu, dokumentacja
        technologii, dokumentacje montażowe i inne,
        Identyfikacja i wdrażanie potencjałów oszczędnościowych poprzez znalezienie
        indywidualnych rozwiązań projektowych, które optymalizują koszty,
        Ciągłe doskonalenie produktów i procesów w zakresie kosztów i jakości,
        Tworzenie dodatkowej dokumentacji niezbędnej do realizacji procesu
        projektowania, takiej jak: (...),
        Przygotowywanie indywidualnego rozwiązania projektowego dla dostawców
        zewnętrznych, np. w przypadku otrzymania od dostawcy niedziałających urządzeń
        lub niepasujących do danego procesu przygotowanie indywidualnego rozwiązania
        Tworzone utwory mają na celu, m.in.:
          opracowanie kompletnego procesu produkcyjnego nowych produktów lub
          ulepszenie istniejącego,
          zmniejszenie kosztów wytwarzania produktu poprzez optymalizację procesu
          skrócenie czasu do wytworzenia, zwiększenie bezpieczeństwa i efektywności,
          zwiększenie konkurencyjności produktu na rynku.
    Czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku Inspektor
    ds. Symulacji Robotów stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane
    jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
    opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
    znaczących ulepszeń. Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika Spółki
    stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. Prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku
    Inspektor ds. Symulacji Robotów nie polegają na działaniach obejmujących zmiany
    rutynowe i okresowe. Inspektor ds. Symulacji Robotów podejmuje prace w sposób
    systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu,
    na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do

    osiągnięcia. Osoba zatrudniona na tym stanowisku jest odpowiedzialna m.in. za fazę
    inżynierską w planowanym projekcie, opracowanie nowych lub ulepszenie istniejących
    rozwiązań inżynierskich zastosowanych w danym projekcie oraz analizy danych
    otrzymywanych z innych działów, w celu wprowadzenia zmian, optymalizacji, ulepszeń, po
    to aby zagwarantować funkcjonowanie nowej lub integrowanej, niepowtarzalnej linii
    produkcyjnej, przy jak najlepszej efektywności i zapewnieniu bezpieczeństwa. Celem prac
    wykonywanych przez pracownika zatrudnionego na stanowisku Inspektor ds. Symulacji
    Robotów jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Pracodawca planuje wprowadzić zmiany do umowy o pracę z pracownikiem (w formie
    aneksu, dalej „Aneks”) oraz stworzyć Regulamin zarządzania prawami własności
    intelektualnej. Z aneksu wynikać będzie, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także
    działalność twórczą. Wyodrębniona część wynagrodzenia, określona w sposób
    procentowy na podstawie czasu poświęconego na przygotowanie utworu, stanowi
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu. W zakresie wynagrodzenia,
    wskazuje się, że stała wartość honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu
    stanowi 80 wynagrodzenia zasadniczego, jednak w celu weryfikacji kwoty honorarium i
    wykazania, że określony w umowie procent nie odbiega od rzeczywistości, prowadzona
    będzie ewidencja czasu pracy poświęconego na prace twórcze w powiązaniu z
    określonymi utworami.
    W ten sposób Wnioskodawca będzie mieć możliwość modyfikacji ustalonej w umowie o
    pracę procentowej wartości wynagrodzenia autorskiego, po dokonaniu okresowej
    kontroli. Honorarium nie będzie przysługiwać pracownikowi podczas okresów jego
    nieobecności. Jak już Wnioskodawca wyżej wskazywał - powstanie utworu będzie
    dokumentowane za pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile pracownik
    poświęcił czasu na stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik będzie prowadził
    ewidencję stworzonych utworów.
    Pytania
    1. Czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Inspektor ds. Symulacji
      Robotów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
      pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o
      PIT?
    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1.
    W zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku
    Inspektor ds. Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT. Tym samym Spółka
    będzie mieć możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, tj.
    50% kosztów uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej.
    Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT) koszty
    uzyskania niektórych przychodów określa się m.in. z tytułu korzystania przez twórców z
    praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych
    przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego
    przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
    pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia
    emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1
    pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Powołany przepis art. 22 ust.
    9 pkt 3 ustawy o PIT wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z

    tytułu korzystania z praw autorskich lub pokrewnych (lub rozporządzania tymi prawami), i
    podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych
    przepisów, czyli przepisów ustawy o prawach autorskich.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa
    autorskiego (przysługującego twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej) jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Utwór jest
    przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną
    (art. 1 ust. 3 ustawy o prawach autorskich). Podlega zatem ochronie od momentu
    ustalenia, nawet jeżeli jest nieukończony. Ustalenie to taka forma utworu, która daje
    możliwość zapoznania się z nim osobie trzeciej (poza autorem). Uwzględniając powyższe
    regulacje dotyczące utworu, przyjąć należy, że jest on przeciwstawny działalności
    odtwórczej, rzemieślniczej, technicznej.
    Z tego względu nie można zakwalifikować jako utworu efektu działalności wyłącznie
    rutynowej, szablonowej, zdeterminowanej (przez przeznaczenie, materiał, wiążące
    schematy), pozbawiającej twórcę swobody dokonywania wyborów. Utwór może powstać
    zarówno w ramach stosunku pracy, czy umowy cywilnoprawnej (umowy zlecenia lub o
    dzieło). Warunkiem dla zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu jest,
    aby pracownik w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy stworzył utwór w
    rozumieniu ustawy o prawach autorskich, czyli aby wynik jego działań nosił cechy
    indywidualnej twórczości oraz pracownik dokonał rozporządzania prawami albo
    skorzystał ze swoich praw. Pojęcia "korzystanie" i "rozporządzanie" nie są dokładnie
    zdefiniowane w ustawie o prawach autorskich. Jednak należy uznać, że przeniesienie praw
    autorskich lub udzielanie licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw
    pokrewnych na zakład pracy mieści się w ich zakresie.
    Nabycie przez pracodawcę majątkowych praw autorskich do utworów pracowniczych nie
    ma charakteru pierwotnego. Kwestie prawne związane z powstaniem i nabyciem prawa
    autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o prawach autorskich.
    Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej,
    pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze
    stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w
    granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. Powyższe
    oznacza, że od chwili powstania utworu do jego przyjęcia przez pracodawcę autorskie
    prawa pozostają przy twórcy. Jak wskazał Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia
    15 września 2020 r., nr DD3.8201.1.2018: * "przedmiotem prawa autorskiego jest tylko
    taka działalność twórcza, która prowadzi do powstania utworu korzystającego z ochrony
    praw autorskich; sama działalność twórcza nie może być przedmiotem prawa autorskiego,
    a do przychodów uzyskanych z tego tytułu nie ma zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy
    PIT, * podstawowymi warunkami do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w
    ramach stosunku pracy jest to, aby przedmiotem umowy o pracę było powstanie utworu
    w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim, tj. zamawianego i oczekiwanego
    przez pracodawcę, oryginalnego wytworu o indywidualnym charakterze, * w przypadku
    utworu pracowniczego niezbędne jest przyjęcie tego utworu przez pracodawcę, gdyż
    oznacza to ustawowe (lub umowne) rozporządzenie prawem autorskim na rzecz
    pracodawcy." Zaznaczyć również należy, że fakt korzystania przez podatnika z prawa
    autorskiego powinien być udokumentowany, gdyż warunkiem zastosowania kosztów, o
    których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT jest, aby zaistniał utwór w rozumieniu
    ustawy o prawach autorskich, twórca udzielił licencji na korzystanie z danego utworu,
    względnie by doszło do rozporządzenia majątkowymi prawami autorskimi do tworzonego
    dzieła. W razie wykonywania na podstawie stosunku pracy czynności zarówno
    chronionych prawem autorskim, jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego,
    pozbawionych cech twórczych, udokumentowania wymaga wartość wynagrodzenia z
    tytułu korzystania z prawa autorskiego. Tylko bowiem wyraźne rozróżnienie, jak również
    dokumentowanie prac - utworów chronionych prawem autorskim - oraz wypłaconych

    wynagrodzeń z tego tytułu daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania
    przychodów przy zapewnieniu właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie
    prawidłowego obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy.
    Wykonywanie pracy twórczej nie oznacza automatycznie powstania utworu i przejścia
    praw z tego tytułu na pracodawcę. Podwyższone koszty uzyskania przychodów można
    więc stosować, jeżeli zostało wypłacone wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 19 listopada 2018 r., nr 0113-KDIPT3.4011.440.2018.2.JR: * "Z treści
    umowy o pracę (lub innego dokumentu) powinno więc wynikać, że obowiązki ze stosunku
    pracy obejmują także działalność twórczą, a wyodrębniona część wynagrodzenia stanowi
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu. Konieczne jest dokładne
    wyróżnienie (w jasny, czytelny sposób) tej części wynagrodzenia, która związana jest z
    korzystaniem lub rozporządzaniem przez pracownika z przysługujących mu praw
    autorskich. * Zatem, jeżeli pracodawca wyodrębni część wynagrodzenia należną z tytułu
    rozporządzania lub korzystania przez pracowników z praw majątkowych do utworów
    przez nich stworzonych od pozostałego wynagrodzenia za wykonywane obowiązki,
    niemające charakteru twórczego, możliwe będzie zastosowanie 50% kosztów uzyskania
    przychodu od części twórczej."
    Podsumowując, w celu zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu do
    części wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi muszą zostać
    spełnione następujące przesłanki: * praca wykonywana przez pracownika jest
    przedmiotem prawa autorskiego, a więc spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, * pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy
    i uzyskiwanie przychodu przez pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże
    praw lub rozporządzania tymi prawami, * umowa o pracę przewiduje zróżnicowanie
    wynagrodzenia należnego pracownikowi na część związaną z korzystaniem z praw
    autorskich i część związaną z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych oraz
    pracodawca prowadzi stosowną dokumentację w tym zakresie, np. prowadzi szczegółową
    ewidencję przekazanych utworów, a także * przychody muszą być uzyskiwane z tych
    rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zaistniałego stanu faktycznego projekty stworzone
    przez pracownika zajmującego stanowisko Inspektor ds. Symulacji Robotów są projektami
    niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu,
    wskazane w ustawie o prawach autorskich tj. są przejawem działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Z aneksu do umowy o pracę wynikać będzie, że
    obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą.
    W zakresie wynagrodzenia, wskazane będzie, że honorarium za przeniesienie praw
    autorskich do utworu stanowi 80% wynagrodzenia zasadniczego, jednak w celu weryfikacji
    kwoty honorarium i wykazania, że określony w umowie procent nie odbiega od
    rzeczywistości, prowadzona będzie ewidencja czasu pracy poświęconego na prace
    twórcze w powiązaniu z określonymi utworami. W ten sposób Wnioskodawca będzie mieć
    możliwość modyfikacji ustalonej w umowie o pracę procentowej wartości wynagrodzenia
    autorskiego, po dokonaniu okresowej kontroli. Zatem, powstanie utworu będzie
    dokumentowane za pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile pracownik
    poświęcił czasu na stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik prowadzić będzie
    ewidencję stworzonych utworów. Warto wskazać, że stosownie do powoływanej już
    interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r.: * "ustalenie wysokości
    honorarium leży w zakresie swobody kontraktowej stron umowy (stosunku pracy, umowy
    cywilnoprawnej), * żadne powszechnie obowiązujące przepisy nie regulują zasad ustalania
    wysokości honorarium, * nie ma też żadnych innych uniwersalnych reguł, ugruntowanych
    praktyką i orzecznictwem sądowym (z wyjątkiem negatywnych przesłanek określonych w
    tezach orzeczniczych wykluczających możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania

    przychodów), pozwalających na wskazanie zasad dokumentowania prac stanowiących
    przedmiot prawa autorskiego, * fakt uzyskania przychodu z praw autorskich i jego
    wysokość wymaga odpowiedniego udokumentowania, przy czym może to zostać
    wykazane za pomocą każdego prawnie dopuszczalnego dowodu."
    Wobec tego, w ocenie Spółki sposób określenia wysokości honorarium, tj. określenie jego
    wysokości w sposób procentowy od kwoty zasadniczego wynagrodzenia i jego weryfikacja
    na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy poświęconego na prace twórcze w
    powiązaniu z określonymi utworami jest poprawny i będzie pozwalać na zastosowanie
    wobec tak określonego wynagrodzenia 50% kosztów uzyskania przychodu. Powyższe
    znajduje potwierdzenie w przywoływanej już interpretacji ogólnej Ministra Finansów:
    "Jeżeli zatem twórca: * poświęca ściśle określony czas na stworzenie (tworzenie)
    konkretnego dzieła, * rejestruje czas pracy twórczej w odrębnym dokumencie (np. w
    ewidencji prowadzonej papierowo lub w formie elektronicznej (specjalnie do tego
    stworzonego oprogramowania), bazie danych prowadzonej w formie elektronicznej lub
    ewentualnie w oświadczeniu składanym pracodawcy za określony okres, np. miesiąc,
    kwartał, półrocze lub rok), * czas pracy twórczej jest akceptowany przez pracodawcę (np.
    akceptuje wpisy w ewidencji, wpisy w bazie danych lub ww. oświadczenie), * wszystkie
    utwory (nie tylko przykładowe) stworzone (lub w trakcie tworzenia) przez twórcę są
    również rejestrowane lub utrwalane (np. w tej samej ewidencji, bazie danych lub
    wymienione w oświadczeniu) to nie ma przeszkód, aby wartość honorarium autorskiego
    była określana na podstawie czasu pracy twórczej w powiązaniu z konkretnym
    stworzonym (tworzonym) utworem.
    W związku z tym określenie wartości honorarium na podstawie ewidencji czasu pracy w
    powiązaniu z konkretnym utworem jest również dopuszczalne. Przykładowo, jeżeli 70%
    czasu pracy pracownika stanowił czas pracy twórczej (przeznaczonej na stworzenie, czy
    tworzenie konkretnego dzieła), to można uznać, że 70% jego wynagrodzenia za pracę
    stanowiło honorarium i do tej części można zastosować 50% koszty uzyskania
    przychodów". Aby podatnik mógł zastosować 50% koszty uzyskania przychodu do części
    wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi przychody muszą być
    uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, tj.:
    1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
    krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa
    przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów
    komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii,
    choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
    2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej
    oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
    3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
    4) działalności publicystycznej;
    5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej,
    edukacyjnej oraz wydawniczej;
    6) działalności konserwatorskiej;
    7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz. 288), do
    opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
    8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
    badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    W związku z tym, że przedmiotem interpretacji jest działalność badawczo-rozwojowa
    należy wskazać na treść art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym działalność
    badawczo-rozwojowa to: * działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace

    rozwojowe, * podejmowana w sposób systematyczny * w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast
    w myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie o PIT jest mowa o badaniach
    naukowych oznacza to: * badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478), *
    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei prace rozwojowe zdefiniowane są w art. 5a pkt 40
    ww. ustawy i oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, badania naukowe to działalność obejmująca:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca jest zdania, że prace wykonywane przez pracownika zatrudnionego na
    stanowisku Inspektor ds. Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej. Powyższe przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których
    spełnienia uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność
    badawczo-rozwojową (przy czym kryteria te muszą być spełnione łącznie). Zgodnie z tymi
    kryteriami, działalność badawczo-rozwojowa powinna:
        mieć twórczy charakter,
        obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,
        być podejmowana w sposób systematyczny, oraz
        być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
        wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ocenie Wnioskodawcy z ustawowej definicji prac badawczo-rozwojowych wynika, że
    taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem
    wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest
    na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które
    nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika,
    że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób.
    Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu.
    Zatem słowo "systematycznie" odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Działalność badawczo-rozwojowa to zespół
    działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych
    na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie
    dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w
    formie nowych technologii). Przepisy dotyczące działalności badawczo-rozwojowej należy

    interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej można zaliczyć tylko
    te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do przedmiotu zapytania, tj. dotyczących określenia, czy prace
    wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Inspektor ds. Symulacji Robotów
    spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że jak wynika z opisu stanu
    faktycznego:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto, czynności podejmowane przez tego pracownika
        stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług,
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony na ww. stanowisku, podejmuje prace w sposób
        systematyczny. Czynności wykonywane przez Inspektor ds. Symulacji Robotów
        cechują się zorganizowaniem i zaplanowaniem, co potwierdza fakt, że czynności
        badawczo-rozwojowe prowadzone są przez specjalnie wyznaczone do tego osoby,
        posiadające wyspecjalizowaną wiedzę, obowiązane do przestrzegania instrukcji
        oraz procedur związanych z funkcjonowaniem firmy oraz sporządzania
        dokumentacji obejmującej efekt prowadzonych prac,
        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Podsumowując, w ocenie Spółki prace wykonywane przez pracownika Spółki na
    stanowisku Inspektor ds. Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT, a tym
    samym Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ww.
    ustawy, tj. 50% kosztów uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W świetle art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ((Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Z ustawowej definicji prac badawczo-rozwojowych wynika, że taka działalność musi mieć
    charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność
    badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego
    charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika, że działalność
    badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej
    właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w
    kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i
    umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i
    umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-
    rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej
    można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej
    w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do przedmiotu wątpliwości wyrażonych przez Państwo w postawionym
    pytaniu, tj. dotyczących określenia, czy prace wykonywane przez pracownika Spółki

    zatrudnionego na stanowisku Inspektora ds. Symulacji Robotów spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika
        Spółki stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług;
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony przez Państwo na ww. stanowisku, podejmuje prace w
        sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
        pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia,
        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności oraz cytowane wyżej przepisy
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że prace wykonywane przez pracownika Spółki
    zatrudnionego na stanowisku Inspektora ds. Symulacji Robotów spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Państwa w tym zakresie jest więc
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.