Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-633/15-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-13
Teza: Brak obowiązku opodatkowania czynności przekazania nieruchomości wspólnikom Spółki osobowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; przekazanie; wspólnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 lipca 2015 r. (data wpływu 3 lipca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 października 2015 r. (data wpływu 7 października 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 września 2015 r. o nr IPPP2/4512-633/15-2/MT (data doręczenia 28 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności przekazania nieruchomości wspólnikom Spółki osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności przekazania nieruchomości wspólnikom Spółki osobowej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 października 2015 r. (data wpływu 7 października 2015 r.) będącym odpowiedzia na wezwanie tut. Organu nr IPPP2/4512-633/15-2/MT z dnia 24 września 2015 r. (skutecznie doręczone stronie 28 września 2015 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 5 października 2015 r.)

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę na terytorium Polski, (dalej: „Spółka lub Wnioskodawca”). Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Jednocześnie możliwe jest zaistnienie zdarzenia, w ramach którego dojdzie do przekształcenia Spółki w spółkę prawa handlowego nieposiadającą osobowości prawnej - spółkę jawną (dalej: „Spółka osobowa”). Spółka osobowa korzystałaby ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT podobnie jak Spółka.

Spółka w toku prowadzenia działalności może nabywać składniki majątkowe, m.in. nieruchomości. Zakładane jest, że Spółka dokona nabycia nieruchomości od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, występującej jako podatnik VAT w związku z tymi sprzedażami. Wskazane dostawy opodatkowane byłyby więc podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu właściwej stawki. Spółka ani Spółka osobowa nie będą ponosić wydatków ani nakładów na wskazane nieruchomości.

Ze względu na możliwość wystąpienia określonych zdarzeń, nie jest wykluczone, że wspólnicy Spółki osobowej wyrażą w przyszłości wolę rozwiązania tego podmiotu i zakończenia jego funkcjonowania.

Rozwiązanie Spółki osobowej mogłoby przy tym nastąpić w wyniku przeprowadzenia procesu likwidacji lub bez przeprowadzenia formalnego procesu likwidacji określonego w regulacjach ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej: KSH). Wystąpienie takiego zdarzenia, wiązałoby się z podziałem majątku pomiędzy wspólników Spółki osobowej. W związku z rozwiązaniem Spółki osobowej wspólnicy otrzymaliby składniki majątkowe w postaci nieruchomości nabytych przez Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej składników majątku w postaci wskazanych nieruchomości nabytych od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, w wyniku rozwiązania Spółki osobowej, będzie powodować powstanie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z dnia 5 października 2015 r.):

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej składników majątku w postaci nieruchomości nabytych przez Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, w wyniku rozwiązania Spółki osobowej, będzie powodować powstanie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z dnia 5 października 2015 r.):

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej rzeczowych składników majątkowych w postaci nieruchomości nabytych przez Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, na skutek rozwiązania Spółki osobowej, nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.

Uzasadnienie

1.

Skutki rozwiązania spółek cywilnych oraz spółek osobowych prawa handlowego, zostały określone w art. 14 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, opodatkowaniu podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej albo zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Powyższa regulacja ma na celu zachowanie powszechności opodatkowania podatkiem VAT. W razie rozwiązania spółki cywilnej albo osobowej, towary nabyte i własnej produkcji, które nie były przedmiotem dostawy, podlegają co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Art. 14 ustawy o VAT zawiera przy tym wyłączenia od ogólnej zasady opodatkowania towarów w związku z rozwiązaniem spółki, bądź zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną.

Pierwsze z tych wyłączeń związane jest z treścią art. 14 ust. 2, który stanowi, że przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Spółka korzysta obecnie ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy o VAT i będzie z niego korzystać w przyszłości.

Zgodnie z treścią art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. W przypadku rozpoczęcia działalności przez podatnika, zastosowanie ma art. 113 ust. 9 ustawy o VAT. Zgodnie z treścią tego artykułu zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ze wskazanego zwolnienia podmiotowego korzystać będzie również Spółka osobowa, która stanowiłaby nową formę prowadzenia działalności przez Spółkę. Spełnienie przesłanek z art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT, powoduje, że art. 14 ust. 1 nie będzie miał zastosowania i towary własnej produkcji oraz towary, które po nabyciu nie będą przedmiotem dostawy towarów, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT po rozwiązaniu Spółki osobowej.

Podatnik zwolniony nie spełnia dyspozycji art. 86 ust. 1, tj. nie wykonuje czynności opodatkowanych. Podatnikowi, który nie jest zarejestrowany jako podatnik czynny, nie przysługuje co do zasady prawo do odliczenia podatku (zgodnie z treścią art. 88 ust. 4 ustawy o VAT). Opodatkowanie na podstawie art. 14 ust. 1 dotyczy zaś jedynie tych towarów, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 4 ustawy o VAT, przepisy art. 14 ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ze względu zaś na zastosowanie zwolnienia podmiotowego, Spółce oraz Spółce osobowej nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do nabytych nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawcy art. 7 ust. 2 dotyczący nieodpłatnego przekazania, nie będzie miał zastosowania. Warto przy tym zauważyć, że art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wymaga by podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym prawo takie nie będzie przysługiwało, co wyłącza możliwość zastosowania tego przepisu (chociaż zdaniem Wnioskodawcy przedstawiona sytuacja jest regulowana przez art. 14, a nie art. 7 ustawy o VAT).

Reasumując, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej nieruchomości nabytych przez Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, na skutek rozwiązania Spółki osobowej, nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca pragnie wskazać na następujące interpretacje indywidualne potwierdzające przedstawione stanowisko:

*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 września 2014 r., nr IBPP2/443-586/14/KO;

*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 23 maja 2014 r., nr IPTPPI/443-142/14-4/RG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o VAT przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

W myśl art. 14 ust. 3 ustawy o VAT przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 14 ust. 4 ustawy o VAT przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 6 ustawy).

Jednakże stosownie do art. 14 ust. 7 ustawy o VAT, dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei stosownie do ust. 2 tego artykułu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zasady i tryb rozwiązania i likwidacji spółki jawnej i komandytowej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.), zwanej dalej Kodeksem.

Zgodnie z art. 58 Kodeksu, rozwiązanie spółki powodują:

1.  przyczyny przewidziane w umowie spółki;
2.  jednomyślna uchwała wszystkich wspólników;
3.  ogłoszenie upadłości spółki;
4.  śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości;
5.  wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika;
6.  prawomocne orzeczenie sądu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Jednocześnie możliwe jest zaistnienie zdarzenia, w ramach którego dojdzie do przekształcenia Spółki w spółkę prawa handlowego nieposiadającej osobowości prawnej - spółkę jawną (Spółka osobowa). Spółka osobowa korzystałaby ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT podobnie jak Spółka. Spółka w toku prowadzenia działalności może nabywać składniki majątkowe, m.in. nieruchomości. Zakładane jest, że Spółka dokona nabycia nieruchomości od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, występującej jako podatnik VAT w związku z tymi sprzedażami. Wskazane dostawy opodatkowane byłyby więc podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu właściwej stawki. Spółka ani Spółka osobowa nie będą ponosić wydatków ani nakładów na wskazane nieruchomości. Ze względu na możliwość wystąpienia określonych zdarzeń, nie jest wykluczone, że wspólnicy Spółki osobowej wyrażą w przyszłości wolę rozwiązania tego podmiotu i zakończenia jego funkcjonowania. W związku z rozwiązaniem Spółki osobowej wspólnicy otrzymaliby składniki majątkowe w postaci nieruchomości nabytych przez Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej składników majątku w postaci wskazanych nieruchomości nabytych od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, będzie powodować powstanie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że w spisie natury, sporządzonym na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy o VAT, ujmuje się towary, które na dzień rozwiązania Spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej, po nabyciu nie były przedmiotem dostawy a w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy podkreślić, że brak obowiązku ujęcia w spisie z natury nieruchomości nie oznacza, że w stosunku do tej części majątku wystąpi obowiązek dokonania rozliczeń z budżetem w związku z przewidzianym w planie podziału przekazaniem tego majątku wspólnikom spółki. Brak obowiązku wykazywania tej nieruchomości w spisie natury jest konsekwencją braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tej nieruchomości przez Wnioskodawcę. Następującej w konsekwencji likwidacji spółki osobowej czynność przekazania nieruchomości wspólnikom Spółki nie można uznać za dostawę towarów lub świadczenie usług, lecz za rozporządzanie majątkiem Spółki, w stosunku do którego rozliczenie podatkowe oparte jest o art. 14 ustawy o VAT. Jak wskazuje Wnioskodawca nie jest On zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia zawartego w art. 113 ustawy o VAT, co w świetle art. 14 ust. 2 ustawy o VAT, powoduje, że przepis art. 14 ust. 1 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania. W rozpatrywanej sprawie nie znajdzie również zastosowania przepis art. 14 ust. 4 ustawy o VAT, który stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak już wskazano Spółce oraz Spółce osobowej nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do nabytych nieruchomości. Zatem, w wyniku powyższej analizy, nie zostanie spełniona przesłanka określona w art. 14 ust. 4 ustawy o VAT nakładająca obowiązek opodatkowania towarów (w niniejszej sprawie nieruchomości) w przypadku wskazanym w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, otrzymanie przez wspólników Spółki osobowej składników majątku w postaci nieruchomości nabytych prze Spółkę od osoby prawnej będącej podatnikiem VAT, nie będzie powodować powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.