Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.559.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
pkt 10a ustawy o VAT sprzedaży działki zabudowanej
budynkiem warsztatowym i gospodarczym.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 19 stycznia 1996 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli prawo użytkowania
    wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w ... (księga
    wieczysta ..., działka nr 1), wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się
    na tej nieruchomości. Nabycie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, ale
    od zakupu nie został odliczony podatek VAT, ponieważ Wnioskodawca nie był czynnym
    podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w formie zakładu usługowego,
    opodatkowaną w formie karty podatkowej od 10 czerwca 1986 r. do 10 marca 2015 r.
    Dopiero od dnia 1 sierpnia 2000 r. Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT.
    W dniu 25 listopada 1998 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył prawo własności do gruntu,
    który wcześniej objęty był użytkowaniem wieczystym. W 1999 r. na powyższej działce
    rozpoczęto budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W latach 1996–1997 część
    starych zabudowań na działce została rozebrana, jednak pozostał budynek warsztatowy
    wraz z budynkiem gospodarczym.
    Faktyczne wykorzystywanie budynku warsztatowego do działalności gospodarczej
    rozpoczęto w 1998 r. Budynek warsztatowy był wykorzystywany w działalności
    gospodarczej do czasu zakończenia działalności w 2015 r. W tym też roku przekazano
    nieruchomość do użytku prywatnego.
    Po likwidacji działalności gospodarczej, od 2015 r. do stycznia 2017 r. dwa pomieszczenia
    w budynku były odpłatnie wynajmowane w ramach najmu prywatnego. Następnie od
    2017 r. do stycznia 2025 r. budynek był nadal wynajmowany odpłatnie, również w ramach
    najmu prywatnego. W okresie tym Wnioskodawca nie był czynnym podatnikiem VAT.
    Budynek warsztatowy nie był w międzyczasie ulepszany w stopniu przekraczającym 30%
    jego wartości początkowej.
    Obecnie planowany jest geodezyjny podział działki nr 1 na dwie części:
    - część zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym – pozostanie w majątku
      prywatnym Wnioskodawcy,
    - część zabudowaną budynkiem warsztatowym i gospodarczym – przeznaczona do
      sprzedaży.
    Wnioskodawca nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej i nie jest czynnym
    podatnikiem VAT.
    W uzupełnieniu wniosku, na pytania dotyczące podatku od towarów i usług, wskazał Pan:
    Nabycie prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 nastąpiło w ramach transakcji
    zwolnionej od podatku i usług.
    Poniżej fragment aktu notarialnego:
    „Kupujący powyższe nabywają w celu prowadzenia nań działalności gospodarczej ....
    ....
    ....
    ...”.
    Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkami została udokumentowana
    aktem notarialnym, w którym stroną kupującą jest A.A i B.B.. Dodatkowo sprzedający, tj. ...
    wystawiło w dniu 24.01.1996 r. rachunek uproszczony na A.A., na którym widnieje pozycja:
    działka 1 o pow. 0,6673 ha wartość netto ... zł, stawka VAT: zw i wartość z podatkiem ... zł
    oraz druga pozycja rachunku uproszczonego: budynki gdzie wartość netto wynosi ... zł,
    stawka VAT: 22%, tj. ... zł i wartość z podatkiem ... zł.
    Na pytanie o treści „Czy z tytułu nabycia prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz
    z prawem własności budynków posadowionych na tej działce Pani B.B. - Zainteresowanej

    niebędącej stroną postępowania - przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego?” odpowiedział Pan: „Prawo to nie przysługiwało
    ani w stosunku do budynku warsztatowego ani w stosunku do budynku gospodarczego –
    nie była w tym okresie prowadzona działalność gospodarcza”.
    Na działce powstałej w wyniku podziału działki nr 1 znajdują się dwa budynki, tj. budynek
    warsztatowy i budynek gospodarczy.
    Budynek warsztatowy i budynek gospodarczy stanowią budynek w rozumieniu przepisów
    art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)
    Budynki były wykorzystywane przez poprzedniego właściciela, tj. ....
                                            2Pani B.B. rozpoczęła użytkowanie części budynku warsztatowego (60 m) wraz z
    rozpoczęciem działalności gospodarczej, tj. 26.03.1996 r. Pan A.A. rozpoczął użytkowanie
    budynku warsztatowego w dniu 02.02.1998 r. Natomiast budynek gospodarczy był
    wykorzystywany do celów prywatnych od dnia zakupu, tj. 19.01.1996 r.
    Pani B.B. nie była i nadal nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    Przedmiotem najmu była część budynku warsztatowego. Budynek gospodarczy nie był
    wynajmowany.
    Na pytanie o treści „Kto był stroną umów najmu pomieszczeń w budynku/budynku (tj.
    Pan, Pani B.B., czy oboje Państwo)?” odpowiedział Pan „Stroną umów najmu byli oboje
    Państwo, tj. A.A. i B.B.”.
    Budynek warsztatowy był wykorzystywany głównie przez A.A. i tak jak wspomniano
    powyżej cześć budynku była wykorzystywana również przez Panią B.B.. Natomiast
    budynek gospodarczy nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej.
    Budynek gospodarczy nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Budynek gospodarczy i budynek warsztatowy nie są obecnie i do dnia sprzedaży nie będą
    wykorzystywane przez Panią B.B. w działalności gospodarczej.
    Zasiedlenie budynku gospodarczego nastąpiło 19.01.1996 r.
    Państwo A.A. i B.B. nie ponosili nakładów na ulepszenie budynku gospodarczego jak i
    budynku warsztatowego przekraczających 30% ich wartości początkowej.
    Na pytanie o treści „Czy nabycie w 1996 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu
    stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w ... (działka nr 1), wraz z prawem
    własności budynków i budowli znajdujących się na tej nieruchomości, a następnie w 1998
    r. prawa własności do gruntu, który wcześniej objęty był użytkowaniem wieczystym,
    nastąpiło do Państwa majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską, czy może
    nastąpiło do majątków odrębnych (osobistych) Pana i Pani B.B.?” odpowiedział Pan
    „Nabycie nastąpiło do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską”.
    Państwo A.A. i B.B. nie dokonywali sprzedaży innych nieruchomości.
    Obecnie Państwo A.A. i B.B. nie posiadają innych nieruchomości, które zamierzają
    sprzedać.
    Budynek warsztatowy i budynek gospodarczy są trwale związane z gruntem.

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż po podziale działki zabudowanej budynkiem warsztatowym i
    gospodarczym będzie korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    pkt 10a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opodatkowanie sprzedaży działki zabudowanej budynkiem warsztatowym (VAT)

    W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż części działki nr 1 (po podziale
    geodezyjnym) zabudowanej budynkiem warsztatowym i gospodarczym nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ będzie
    korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się z VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z
    wyjątkiem przypadku, gdy:
    - dostawa następuje w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    - lub od pierwszego zasiedlenia nie upłynął okres 2 lat.
    W przedmiotowej sprawie budynek warsztatowy:
    - był użytkowany do prowadzenia działalności gospodarczej (od 1998 r. do 2015 r.),
    - a następnie wynajmowany odpłatnie w ramach najmu prywatnego (do stycznia 2025 r.).
    Takie wykorzystanie stanowi tzw. pierwsze zasiedlenie (w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
    o VAT), a zatem planowana sprzedaż nastąpi po upływie ponad 2 lat od pierwszego
    zasiedlenia. Co więcej, budynek nie był ulepszany w stopniu przekraczającym 30% jego
    wartości początkowej, dlatego nie doszło do ponownego „pierwszego zasiedlenia”.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem VAT
    i sprzedaż następuje w ramach majątku prywatnego. W związku z powyższym, spełnione
    są warunki do zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z ostrożności, nawet gdyby organ uznał, że nie wystąpiły warunki z art. 43 ust. 1 pkt 10, to
    sprzedaż będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, ponieważ:
    - Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu gruntu ani
      nakładach inwestycyjnych,
    - nie dokonywał ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej,
    - nie dokonywał odliczeń VAT z tytułu nakładów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
    - prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
      o VAT sprzedaży budynku warsztatowego wraz z przynależnym do niego gruntem,
    - nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a
      ustawy o VAT sprzedaży budynku warsztatowego wraz z przynależnym do niego
      gruntem,
    - nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
      pkt 10a ustawy o VAT sprzedaży budynku gospodarczego wraz z przynależnym do
      niego gruntem.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki, a także grunty spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana

    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest
    wykorzystywany na potrzeby osobiste. Sprzedaż majątku prywatnego nie może być
    uznana za działalność gospodarczą ze skutkiem uznania tej osoby za podatnika.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia
    2005 r., sygn. akt
    C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to
    mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od
    towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 659 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
      używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony
      § 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Z przywołanego przepisu wynika, że najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i
    wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy
    do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Wynika z tego, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie lokalu
    /budynku przez najemcę. Podstawową usługą świadczoną na rzecz najemcy jest natomiast
    usługa najmu.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi zatem
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
    Wobec tego, podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i
    usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny
    rachunek.
    Z opisu sprawy wynika, że w 1996 r. nabyli Państwo prawo użytkowania wieczystego
    gruntu (działka nr 1) wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na tej
    nieruchomości. W 1998 r. nabyli Państwo prawo własności do gruntu, który wcześniej
    objęty był użytkowaniem wieczystym. W 1999 r. na działce rozpoczęto budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego. W latach 1996–1997 część starych zabudowań na działce
    została rozebrana, jednak pozostał budynek warsztatowy wraz z budynkiem
    gospodarczym.
    Planują Państwo dokonać podział działki nr 1 na dwie części:
    - część zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, która pozostanie w
      Państwa majątku prywatnym,
    - część zabudowaną budynkiem warsztatowym i gospodarczym, która zostanie
      przeznaczona do sprzedaży.

    Budynek gospodarczy był wykorzystywany do celów prywatnych od dnia zakupu, tj.
    19.01.1996 r. Budynek gospodarczy nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Budynek gospodarczy nie był wynajmowany.
                                            2Pani B.B. rozpoczęła użytkowanie części budynku warsztatowego (60 m) wraz z
    rozpoczęciem działalności gospodarczej, tj. 26.03.1996 r. Pan A.A. rozpoczął użytkowanie
    budynku warsztatowego w dniu 02.02.1998 r. Po likwidacji działalności gospodarczej, od
    2015 r. do stycznia 2017 r. dwa pomieszczenia w budynku były odpłatnie wynajmowane w
    ramach najmu prywatnego. Następnie od 2017 r. do stycznia 2025 r. budynek był nadal
    wynajmowany odpłatnie. Stroną umów najmu byli oboje Państwo, tj. A.A. i B.B.. Nie
    ponosili Państwo nakładów na ulepszenie budynku warsztatowego przekraczających 30%
    ich wartości początkowej.
    Zatem, dokonując sprzedaży prawa własności budynku gospodarczego będą Państwo
    korzystali z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co
    nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym
    samym, w odniesieniu do sprzedaży prawa własności budynku gospodarczego ani Pan
    jako Zainteresowany będący stroną postępowania, ani Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie będziecie działali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Brak tego statusu pozbawia dostawę prawa
    własności budynku gospodarczego cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa własności budynku gospodarczego będą
    korzystali Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż prawa własności budynku gospodarczego nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z
    powyższym, rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy stało się bezprzedmiotowe.
    Natomiast inaczej przedstawia się sytuacja w związku ze sprzedażą budynku
    warsztatowego. Zauważyć bowiem należy, że skoro budynek ten był wykorzystywany
    przez Państwa w działalnościach gospodarczych, a następnie był przedmiotem najmu
    (który również spełnia definicję działalności gospodarczej), to Pan - jako Zainteresowany
    będący stroną postępowania oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania
    będziecie spełniali przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy pozwalające na uznanie
    Pana oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania za podatników podatku od
    towarów i usług, prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, w odniesieniu do ww. sprzedaży.
    W konsekwencji, dostawa prawa własności budynku warsztatowego będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Transakcja ta będzie dotyczyła bowiem towaru w rozumieniu
    ustawy oraz dokonana będzie przez Pana oraz przez Zainteresowaną niebędącą stroną
    postępowania - jako podatników podatku od towarów i usług.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy budynków i
    budowli zostały określone m.in. w art. 43 ust. 10 i ust. 10a ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku
    budowli lub ich części do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części
    ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich
    części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w
    przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków i budowli niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.

    Jednocześnie wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7
    lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku, należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zatem, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na
    którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części
    trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W celu ustalenia czy dostawa przez Państwa prawa własności budynku warsztatowego
    będzie opodatkowana podatkiem VAT czy też będzie korzystać ze zwolnienia od podatku,
    należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie tego
    budynku.
    W odniesieniu do budynku warsztatowego wskazali Państwo w opisie sprawy, że budynek
    warsztatowy stanowi budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy Prawo
    budowlane i jest trwale związany z gruntem. Pani B.B. rozpoczęła użytkowanie części
                    2budynku warsztatowego (60 m) wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej, tj.
    26.03.1996 r. Pan A.A. rozpoczął użytkowanie budynku warsztatowego w dniu 02.02.1998
    r. Budynek warsztatowy był wykorzystywany przez poprzedniego właściciela.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż budynku warsztatowego nie zostanie
    dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a jego dostawą upłyną co najmniej 2 lata.
    Zatem, z uwagi na fakt, że w stosunku do budynku warsztatowego doszło już do jego
    pierwszego zasiedlenia i od pierwszego zasiedlenia do momentu jego sprzedaży upłynie
    okres dłuższy niż 2 lata, a ponadto – jak wynika z opisu sprawy – nie ponosili Państwo
    nakładów na ulepszenie budynku warsztatowego przekraczających 30% jego wartości
    początkowej, to dostawa budynku warsztatowego będzie objęta zwolnieniem od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wobec faktu, że dostawa budynku gospodarczego, będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, nie można
    stwierdzić, że dostawa ww. budynku gospodarczego będzie korzystała również ze
    zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak wskazałem wyżej, na mocy art. 29a ust. 8 ustawy, w sytuacji, gdy budynki, budowle lub
    ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu, na którym te
    budynki lub budowle są posadowione będzie korzystał ze zwolnienia od podatku.
    Tym samym dostawa prawa własności działki wydzielonej z działki nr 1, w części
    przyporządkowanej do budynku warsztatowego - stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy -
    również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Natomiast

    dostawa części działki, wydzielonej z działki nr 1, przyporządkowanej do budynku
    gospodarczego, którego dostawa - jaka wskazałem powyżej - nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, również nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, dostawa budynku gospodarczego wraz z przyporządkowanym do niego
    gruntem, wykorzystywanego na Państwa własne potrzeby nie będzie stanowiła
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, z tytułu
    dostawy ww. budynku gospodarczego wraz z przyporządkowanym do niego gruntem nie
    będą Państwo podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast w odniesieniu do
    sprzedaż budynku warsztatowego wraz z przyporządkowanym do niego gruntem będą
    Państwo podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 a ust. 8 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.