Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1322/10/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-08
Teza: Prawo do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją operacji dofinansowanej ze środków UE, polegającej na remoncie kościoła.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; kościół; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; projekt-projekt pomocowy; remonty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2010 r. (data wpływu 30 grudnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Remont kościoła…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „Remont kościoła…”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. „Remont kościoła…”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objętego PROW na lata 2007-2013 i uzyskała dofinansowanie. Projekt obejmował remont dachu w zabytkowym kościele oraz zakup nasadzeń wieloletnich (materiał roślinny) oraz koszty nadzoru budowlanego i koszt przygotowania opinii konstrukcyjnej dachu. W chwili obecnej przygotowała wniosek o płatność, w którym przedstawiła wszystkie poniesione wydatki zgodnie z zaplanowanymi kosztami.

Wykonawcy za wykonane i świadczone usługi obciążyli Parafię fakturami VAT. Płatności realizowane zostały z trzech źródeł: środków własnych, kredytu i dotacji z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (kwota 100.000,00 zł). Wszystkie koszty zostały już opłacone wraz z kwotami podatku od towarów i usług. Do rozliczenia dofinansowania projektu niezbędne jest uzyskanie indywidualnej interpretacji, celem zaliczenia podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych projektu i w konsekwencji uzyskania procentowej refundacji poniesionych kosztów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do zrealizowanego projektu istnieje możliwość odzyskania w całości lub w części podatku od towarów i usług, stanowiącego koszt poniesienia faktycznych wydatków i przedstawionego do rozliczenia jako koszt kwalifikowany do refundacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, po zakończeniu realizacji projektu Parafia nie będzie wykonywała czynności opodatkowanych związanych z realizowanym projektem, zatem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku towarów i usług, nie ma możliwości odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z faktur wystawionych przez wykonawców i sprzedawców towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W związku z tym, że wniosek Parafii złożony w miesiącu grudniu 2010 r. dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2010 r.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 7 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizowała projekt, który obejmował remont dachu w zabytkowym kościele oraz zakup nasadzeń wieloletnich (materiału roślinnego). Zostały poniesione koszty nadzoru budowlanego oraz koszt przygotowania opinii konstrukcyjnej dachu. W związku z realizacją projektu, Parafia ubiega się o dofinansowanie poniesionych wydatków ze środków Unii Europejskiej. Dokonane w ramach projektu zakupy nie będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Parafii nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o które się ubiega, nie stanowi środków, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.