Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.873.2025.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Skutki podatkowe uczestnictwa w programie motywacyjnym –
koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
odliczenia
programy
programy-program motywacyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w okresie od 1 października 2023 roku do 8 września 2024 roku była
    zatrudniona przez spółkę X (dalej jako „Spółka Niemiecka”) na podstawie niemieckiej

    umowy o pracę. Spółka ta jest częścią grupy kapitałowej z siedzibą w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki (dalej jako: „Xx” lub „Spółka”). Głównym przedmiotem działalności
    koncernu są usługi w zakresie (...).
    Od dnia 15 sierpnia 2024 roku do dnia dzisiejszego Wnioskodawca przebywa w Polsce i
    jest zatrudniony na podstawie polskiej umowy o pracę zawartej w dniu 9 września 2024
    roku z polskim pracodawcą (...) („Spółka Polska”).
    Z uwagi na fakt posiadania w Polsce swojego centrum interesów życiowych tj. głównego
    miejsca zamieszkania, Wnioskodawca spełnia warunki do bycia uznanym za osobę mającą
    miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski, tj. rezydenta
    podatkowego. W związku z powyższym, od dnia 15 sierpnia 2024 roku Wnioskodawca
    powinien być uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Polski.
    W ramach grupy kapitałowej Xx funkcjonuje program motywacyjny Y („Plan”) oparty na
    wynagradzaniu pracowników Xx w formie akcji Spółki, którego Wnioskodawca jest
    Uczestnikiem. Plan został zatwierdzony uchwałą walnego zgromadzenia akcjonariuszy Xx.
    Plan ma na celu zwiększanie wartości Xx poprzez powiązanie interesów osobistych
    pracowników zatrudnionych w spółkach zależnych z Xx i zachęcanie do zwiększonego
    zaangażowana, a także przyciąganie, motywowanie i zatrzymywanie kluczowych
    pracowników. Organizatorem oraz administratorem programu motywacyjnego była
    spółka Xx z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
    Plan jest administrowany przez Xx, (dalej jako „Administrator”). Zgodnie z
    postanowieniami Planu, Administrator ma prawo przyznawać uczestnikom Planu (tzw.
    „Grant”), w tym również Wnioskodawcy jako pracownikowi Spółki Niemieckiej (dalej jako
    „Uczestnik”/„Uczestnicy”) nagrodę w postaci jednostek – Restricted Stock Units (dalej jako
    „RSU”, „Nagroda”).
    Przyznanie RSU jest każdorazowo potwierdzone w umowie Global Restricted Stock Unit
    Award Agreement (dalej jako „Umowa Nagrody”) zawartej pomiędzy Spółką, a
    Uczestnikiem, określającej zasady, warunki i ograniczenia mające zastosowanie do
    przyznanych RSU. Zgodnie z zawartymi pierwotnie Umowami, RSU daje uczestnikowi
    Planu prawo do otrzymania Akcji Spółki określonych w Umowie Nagrody oraz przyznanych
    w ramach RSU, wobec których upłynął Okres restrykcji.
    RSU podlegają Okresowi restrykcji, w trakcie którego nie mogą być zrealizowane. Moment
    upływu Okresu restrykcji („Vesting”) ustalony jest w Umowie Nagrody i uzależniony jest od
    upływu czasu lub spełnienia określonych warunków. Prawa wynikające z RSU mogą ulec
    redukcji, odwołaniu lub przepadkowi w przypadku zaistnienia określonych sytuacji np.
    zakończenia umowy o pracę, naruszenia polityki Xx lub spółki zatrudniającej Uczestnika,
    naruszenie warunków zakazu konkurencji poufności innych działań Uczestnika, które
    naruszają dobre imię lub interesy Xx lub spółki zatrudniającej Uczestnika. Nagroda w
    postaci jednostek RSU została przyznana Wnioskodawcy nieodpłatnie.
    Wnioskodawca w okresie od uzyskania warunkowego prawa do nabycia akcji Xx („Grant”)
    do dnia cyklicznego nabycia uprawnień do tych akcji („Vesting”) wykonywał pracę zarówno
    na terytorium Niemiec na podstawie umowy o pracę zawartej ze Spółką Niemiecką, jak
    również na terytorium Polski na podstawie umowy o pracę zawartej ze Spółką Polską.
    Dochód z tytułu realizacji praw otrzymanych za pracę wykonywaną na terytorium Niemiec,
    stanowiący nieodpłatne świadczenie, zgodnie z tamtejszymi przepisami podatkowymi
    został zakwalifikowany jako dochód ze stosunku pracy i podlegał opodatkowaniu w
    Niemczech.

## Pytanie

Czy w związku z planowanym zbyciem akcji już nabytych oraz tych, które zostaną nabyte w
    wyniku realizacji otrzymanych uprawnień do nabycia akcji, Wnioskodawca będzie miał
    możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wartości nieodpłatnego

    świadczenia – stanowiącego przychód ze stosunku pracy i podlegającego opodatkowaniu
    w Niemczech?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w związku z planowanym zbyciem akcji już nabytych oraz tych, które
    zostaną nabyte w wyniku realizacji otrzymanych uprawnień do nabycia akcji,
    Wnioskodawca będzie miał możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
    wartości nieodpłatnego świadczenia, stanowiącego przychód ze stosunku pracy i
    podlegającego opodatkowaniu w Niemczech.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PDOF, osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski (tzw. rezydencja podatkowa) podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF, za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski (tzw. rezydenta podatkowego) uważa się osobę fizyczną, która posiada
    na terytorium Polski centrum interesów' życiowych lub przebywa na terytorium Polski
    dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    W związku z powyżej przytoczonymi przepisami Ustawy o PDOF oraz przedstawionym
    wcześniej stanem faktycznym, Wnioskodawca spełnia warunki do bycia uznawanym za
    osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PDOF, źródłami przychodów są kapitały
    pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż:
    nieruchomości lub ich części oraz udział w nieruchomości, spółdzielcze własnościowe
    prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawo do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej, a także prawo wieczystego użytkowania gruntów.
    Z kolei, według art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) Ustawy o PDOF będącego przepisem szczególnym
    w odniesieniu do powołanego art. 10 niniejszej ustawy, przychodami z kapitałów
    pieniężnych są m.in. przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 1 UPO Polska-Stany Zjednoczone, zyski ze sprzedaży
    akcji Spółki, która ma siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, osiągane
    przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nabytych w wyniku
    realizacji uprawnień przyznanych za pracę wykonywaną w Niemczech podlegają
    opodatkowaniu tylko w kraju rezydencji podatkowej Wnioskodawcy, tj. w Polsce.
    W opinii Wnioskodawcy, planując dokonanie sprzedaży akcji nabytych w wyniku realizacji
    uprawnień do nabycia tych akcji przyznanych za pracę na terytorium Niemczech, zgodnie
    z art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF ma on możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodu wartości nieodpłatnego świadczenia stanowiącego przychód z tytułu stosunku
    pracy opodatkowanego w Niemczech.
    Przemawia za tym interpretacja powyższego przepisu w świetle zasad wykładni językowej,
    celowościowej oraz systemowej.
    a) Interpretacja art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF, w zgodzie z zasadami wykładni językowej
    Zgodnie z art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF, w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw
    otrzymanych nieodpłatnie, w związku z którymi zgodnie z art. 11 ust. 2-2b został określony
    przychód, kosztem uzyskania przychodu jest odpowiednio wartość przychodu
    określonego na podstawie art. 11 ust. 2-2b.
    W świetle literalnego brzmienia powyższego przepisu, aby możliwe było zaliczenie do
    kosztów uzyskania przychodu rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie, konieczne jest,
    aby w związku z nieodpłatnym otrzymaniem tych rzeczy lub praw po stronie
    Wnioskodawcy powstał przychód. Przepis ten nie wprowadza żadnego dodatkowego

    wymogu w stosunku do powstania tego przychodu, w szczególności nie zawęża swojego
    stosowania wyłącznie do przychodów, w stosunku do których doszło do powstania
    zobowiązania podatkowego na terytorium Polski. W przypadku Wnioskodawcy na etapie
    nieodpłatnego nabycia akcji Xx w wyniku realizacji uprawnień do nabycia akcji należnych
    za pracę wykonywaną na terytorium Niemczech doszło do powstania przychodu, o którym
    mowa w art. 11 ust. 2-2b Ustawy o PDOF. Przychód ten został zaklasyfikowany jako
    przychód ze stosunku pracy i zgodnie z art. 15 ust. 1 UPO Polska-Niemcy podlegał
    opodatkowaniu na terytorium Niemiec. Fakt iż wskutek zastosowania powyższego
    przepisu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie doszło do powstania
    zobowiązania podatkowego na terytorium Polski nie stanowi przeszkody do zastosowania
    art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF, gdyż regulacja w nim zawarta nie wprowadza konieczności
    spełnienia tego warunku do jego zastosowania.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych, m.in.
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 kwietnia 2017
      r., sygn. 1462-IPPB2.4511.15.2017.1.KW1, zgodnie z którą prawidłowym zostało
      uznane stanowisko, że:
      „(...) na etapie częściowo odpłatnego nabycia akcji w wyniku realizacji opcji należnych
      za pracę wykonywaną na terytorium Francji doszło do powstania przychodu, o którym
      mowa w art. 11 ust. 2-2b Ustawy o PDOF. Przychód ten został zaklasyfikowany jako
      przychód ze stosunku pracy i zgodnie z art. 15 ust. 1 UPO podlegał opodatkowaniu na
      terytorium Francji. Fakt, iż wskutek zastosowania powyższego przepisu umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie doszło do powstania zobowiązania
      podatkowego na terytorium Polski nie stanowi przeszkody do zastosowania art. 22
      ust. 1d Ustawy o PDOF, gdyż regulacja w nim zawarta nie wprowadza konieczności
      spełnienia tego warunku do jego zastosowania.
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 stycznia 2020
      r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.550.2019.2.MG, która wskazuje że:
      (...) w sytuacji sprzedaży akcji nabytych nieodpłatnie, gdzie jak wskazano powyżej z
      tytułu nieodpłatnego otrzymania akcji Wnioskodawczyni uzyskała przychód
      zakwalifikowany do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1
      cytowanej ustawy, do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajduje
      art. 22 ust. 1d ustawy o podatku dochodowymi od osób fizycznych.
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 stycznia 2021
      r., sygn. 0115-KDIT1.4011.869.2020.1.MT, w której organ w analogicznej sytuacji,
      potwierdził poprawność stanowiska wnioskodawcy, w której wnioskodawca opierał się
      na argumentacji, że:
      (...) w przypadku, gdyby Wnioskodawca nie miał możliwości zaliczenia tego dochodu
      do kosztów uzyskania przychodów w momencie zbycia akcji, dochód ten podlegałby
      ponownie opodatkowaniu w momencie zbycia akcji (doszłoby zatem do oczywistego
      podwójnego opodatkowania).
    Biorąc pod uwagę powyższe, zgodnie ze stanowiskiem organów interpretacyjnych, w
    świetle art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF, Wnioskodawca ma możliwość zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodu wartości przychodu z tytułu nieodpłatnego lub częściowo
    odpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu w Niemczech.
    b) Interpretacja art. 22 ust. Id Ustawy o PDOF w zgodzie z zasadami wykładni
      celowościowej
    Niezależnie od rezultatów wykładni językowej, dokonywanej w ścisłym związku z
    postanowieniami UPO Polska-Niemcy, za możliwością zaliczenia opisanego w niniejszym
    wniosku nieodpłatnego świadczenia do kosztów uzyskania przychodu przemawiają
    również reguły wykładni celowościowej. Jak wskazano w uzasadnieniu do ustawy z dnia 9
    listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz

    niektórych innych ustaw, która wprowadziła regulację zawartą w art. 22 ust. 1d do Ustawy
    o PDOF, celem tego przepisu jest umożliwienie uniknięcia podwójnego opodatkowania
    tego samego dochodu, czyli w przedmiotowym wniosku:
    · po raz pierwszy w przypadku nieodpłatnego nabycia akcji (jako dochodu ze stosunku
      pracy);
    · po raz drugi w momencie zbycia akcji (jako dochodu z kapitałów pieniężnych).
    W przypadku zatem, gdy podatek od danej kwoty przychodu został już przez podatnika
    uiszczony (na terytorium Polski lub w innym państwie) w wyniku zaklasyfikowania go do
    jednego źródła przychodów (przychodu ze stosunku pracy), kwota ta nie powinna
    stanowić przedmiotu opodatkowania po raz kolejny ze względu na zaklasyfikowanie tego
    przychodu do innego źródła przychodów (przychodu z kapitałów pieniężnych).
    Powyższe potwierdza komentarz do Konwencji Modelowej OECD, gdzie w punkcie 32.3
    komentarza do art 23A i 23B Konwencji Modelowej wskazano, że w sytuacji, gdy dwa kraje
    właściwe rozpoznają przychód w oparciu zarówno o lokalne przepisy, jak i zgodnie z
    przepisami Konwencji OECD, i jednocześnie spowoduje to podwójne opodatkowanie
    przysporzenia rozpoznanego w oparciu o różne artykuły zawartej pomiędzy dwoma
    krajami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, ciężar zwolnienia odpowiedniej
    części przychodu pozwalającego na uniknięcie podwójnego opodatkowania ciąży na kraju
    rezydencji podatkowej.
    W przypadku Wnioskodawcy, dochód uzyskany z tytułu nieodpłatnego nabycia akcji Xx
    podlegał opodatkowaniu w Niemczech jako dochód ze stosunku pracy. Powyższe oznacza,
    że w przypadku, gdyby Wnioskodawca nie miał możliwości zaliczenia tego dochodu do
    kosztów uzyskania przychodów w momencie zbycia akcji, dochód ten podlegałby
    ponownie opodatkowaniu w momencie zbycia akcji (doszłoby zatem do oczywistego
    podwójnego opodatkowania).
    Prawidłowy i nieprawidłowy sposób ustalania kosztów uzyskania przychodu w stosunku
    do akcji nabytych w wyniku realizacji praw wynikających z Planu przyznanych za pracę
    wykonywaną w Niemczech, przygotowany przy założeniu, że wartość akcji w momencie
    ich nabycia i sprzedaży wynosi 100, podatek zapłacony przy nabyciu wynosi 32%, zaś
    podatek zapłacony przy zbyciu akcji – 19%, prezentuje poniższa hipotetyczna kalkulacja:
    Sposób  DochódWysokośćCena akcjiDochódPodatekDochód  Efektywneustalaniaopodatkowanypodatku  w  zezapłaconypodwójnieopodatkowaniekosztóww momencie  ze  sprzedażyprzyopodatkowanymomencieobjęcia akcjistosunkusprzedaży  sprzedażypracy
    Prawidłowy  100  32  100  0  0  0  32%
    Nieprawidłowy  100  32  100  100  19  100  51%
    Jak pokazuje powyższa kalkulacja, w przypadku, gdyby brak było możliwości zaliczenia
    dochodu opodatkowanego przy nabyciu akcji do kosztów uzyskania przychodu w
    momencie ich zbycia (nieprawidłowy sposób ustalania kosztów), całość dochodu
    uzyskanego przez Wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w Planie podlegałaby podwójnemu
    opodatkowaniu. Jedynie uznanie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe w odniesieniu
    do metodologii ustalenia kosztów uzyskania przychodów umożliwiłoby efektywne
    opodatkowanie na poziomie 32%, nie zaś opodatkowanie według stawki przekraczającej
    połowę uzyskanego dochodu ze zbycia akcji (doszłoby do efektywnego opodatkowania
    dochodu nieznaną polskiemu ustawodawcy 51% stawką).

    c) Interpretacja art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF w zgodzie z zasadami wykładni systemowej
      zewnętrznej
    Treść art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF, należy również interpretować w zgodzie z innymi
    normami należącymi do polskiego systemu prawnego, w tym normami konstytucyjnymi.
    Biorąc pod uwagę powyższe normy, przepisy podatkowe powinny być tak interpretowane,
    by m.in. nie dopuścić do nakładania podwójnego ciężaru podatkowego z tytułu tego
    samego przysporzenia. Stanowiłoby to bowiem zaprzeczenie konstytucyjnej zasady
    równości wobec prawa, na gruncie prawa podatkowego wyrażającej się w jednokrotności
    opodatkowania tego samego dochodu. Oznacza to, że zgodnie z zasadami wykładni
    systemowej zewnętrznej, w tym pro konstytucyjnej, przepis art. 22 ust. 1d Ustawy o PDOF
    należy interpretować w sposób pozwalający na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu
    /dochodu z tytułu nieodpłatnego nabycia akcji w momencie, kiedy następuje ich zbycie. W
    przeciwnym bowiem wypadku, jak Wnioskodawca wykazał powyżej, uzyskany przez niego
    dochód z tytułu uczestnictwa w Planie podlegałby podwójnemu opodatkowaniu (w
    związku z tym, że już raz został opodatkowany w momencie nieodpłatnego nabycia prawa
    do dysponowania akcjami).
    Powyżej zaprezentowane stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje
    indywidualne wydane w analogicznych stanach faktycznych, m.in.:
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 kwietnia 2017
      r., sygn. 1462-IPPB2.4511.15.2017.1.KW1, zgodnie z którą prawidłowym zostało
      uznane stanowisko, że:
      (...) na etapie częściowo odpłatnego nabycia akcji w wyniku realizacji opcji należnych za
      pracę wykonywaną na terytorium Francji doszło do powstania przychodu, o którym
      mowa w art. 11 ust. 2-2b Ustawy o PDOF. Przychód ten został zaklasyfikowany jako
      przychód ze stosunku pracy i zgodnie z art. 15 ust. 1 UPO podlegał opodatkowaniu na
      terytorium Francji. Fakt, iż wskutek zastosowania powyższego przepisu umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie doszło do powstania zobowiązania
      podatkowego na terytorium Polski nie stanowi przeszkody do zastosowania art. 22
      ust. 1 d Ustawy o PDOF, gdyż regulacja w nim zawarta nie wprowadza konieczności
      spełnienia tego warunku do jego zastosowania.
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 stycznia 2020
      r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.550.2019.2.MG, która wskazuje że:
      (...) w sytuacji sprzedaży akcji nabytych nieodpłatnie, gdzie jak wskazano powyżej z
      tytułu nieodpłatnego otrzymania akcji Wnioskodawca uzyskał przychód
      zakwalifikowany do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1
      cytowanej ustawy, do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajduje
      art. 22 ust. 1d ustawy o podatku dochodowymi od osób fizycznych.
    · interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 stycznia 2021
      r., sygn. 0115-KDIT1.4011.869.2020.1.MT, w której organ w analogicznej sytuacji,
      potwierdził poprawność stanowiska wnioskodawcy, w której wnioskodawca opierał się
      na argumentacji, że:
      (...) w przypadku, gdyby Wnioskodawca nie miał możliwości zaliczenia tego dochodu
      do kosztów uzyskania przychodów w momencie zbycia akcji, dochód ten podlegałby
      ponownie opodatkowaniu w momencie zbycia akcji (doszłoby zatem do oczywistego
      podwójnego opodatkowania).
    Podsumowując, wszystkie opisane powyżej zasady wykładni (językowa, celowościowa i
    systemowa zewnętrzna) potwierdzają, że w związku ze zbyciem akcji nabytych w wyniku
    realizacji otrzymanych uprawnień do nabycia tych akcji, Wnioskodawca będzie miał
    możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wartości nieodpłatnego lub
    częściowo odpłatnego świadczenia, stanowiącego dochód ze stosunku pracy
    podlegającego opodatkowaniu w Niemczech.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że art. 22 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie jest samoistną podstawą dla rozpoznania opisanych kosztów uzyskania
    przychodów – stosuje się go w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.