Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-837/12-6/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-05
Teza: Czy Spółka postępuje prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów pełną kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa wniesionego do Spółki jako wkład niepieniężny w dniu 26 listopada 2007 r.?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; wkład-wkłady niepieniężne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.09.2012 r. (data wpływu 24.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa wniesionego do spółki jako wkład niepieniężnych w dniu 26 listopad 2007r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.09.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa wniesionego do spółki jako wkład niepieniężnych w dniu 26 listopad 2007r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 26 listopada 2007 roku Spółka E Sp. z o.o. (dalej: E) wniosła do Spółki E Sp. z o.o. (dalej Spółka lub Wnioskodawca) wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 (1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. nr 16 poz. 93 ze zm.: dalej „Kodeks Cywilny”). W zamian za wniesiony wkład, Spółka E objęta udziały Wnioskodawcy.

Zgodnie z oświadczeniem zarządu Spółki, pełna wartość wkładu wyniosła 422 671 000 zł, z czego 202 147 000 zł zostało przeznaczone na pokrycie kapitału zakładowego, zaś pozostała kwota (tj. 220 524 000 zł) zasiliła kapitał zapasowy Spółki (jako agio).

Wnioskodawca pragnie przy tym wskazać, iż w ramach przedsiębiorstwa będącego przedmiotem wkładu niepieniężnego zostały przekazane do Spółki zarówno składniki majątku, które nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych E (np. znak towarowy) oraz składniki, które znajdowały się w tej ewidencji.

W związku z aportem w Spółce rozpoznana została dodatnia wartość początkowa firmy, ustalona jako różnica między nominalną wartością udziałów wydanych w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład wniesionego do Spółki przedsiębiorstwa.

Spółka wprowadziła otrzymane w drodze aportu środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do ewidencji środków trwałych oraz dokonywała odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a - 16m ustawy o CIT, zaliczając pełną wartość odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka postępuje prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów pełną kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa wniesionego do Spółki jako wkład niepieniężny w dniu 26 listopada 2007 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż ma on prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów pełną kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa wniesionego do Spółki aportem z dnia 26 listopada 2007 r. Art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT (stanowiący, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w formie wkładu niepieniężnego od tej części ich wartości, która nie została przekazana na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej) nie ma bowiem zastosowania w odniesieniu do składników majątkowych wniesionych w ramach wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa.

Uzasadnienie stanowiska

Odpisy amortyzacyjne jako koszty podatkowe

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki - poza wyliczonymi enumeratywnie w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT - stanowić będą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Jak stanowi przy tym art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Art. 16a - 16b ustawy o CIT określają, jakie składniki majątku podatnika podlegają amortyzacji, tj. wskazują katalog środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W tym kontekście Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż środki trwałe i wartości niematerialne i prawne otrzymane przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa spełniają definicje z art. 16a - 16b ustawy o CIT.

Przepisy ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym na moment aportu) w sposób szczegółowy regulowały zasady amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w spółce, do której wnoszony jest wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Art. 16g ust. 9 ustawy o CIT w zw. z art. 16g ust. 10a ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym na moment aportu) stanowił bowiem, że w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustała się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa (tzw. zasada kontynuacji).

W myśl art. 16h ust. 3a w związku z ust. 3 ustawy o CIT, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuuje metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący wkład.

Art. 16g ust. 10a w zw. z art. 16 ust. 10 ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym na moment aportu) regulował natomiast sytuację, w której składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny.

Wówczas, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiła:

1.  suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT,
2.  różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 3 i 5 ustawy o CIT, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Jednocześnie, zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku wniesienia aportu w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5 art. 16 ustawy o CIT, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części z dnia wniesienia do spółki.

W tym kontekście Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż ustalił on wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będących składnikami wniesionego do Spółki przedsiębiorstwa zgodnie z powołanymi powyżej przepisami.

Następnie, Wnioskodawca dokonywał odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a — l6m ustawy o CIT.

W opinii Wnioskodawcy, z uwagi na spełnienie wszystkich warunków przedstawionych w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, Spółka miała zatem prawo zaliczyć odpisy amortyzacyjne od składników majątkowych wniesionego przedsiębiorstwa do kosztów podatkowych.

Przepisy ustawy o CIT nie przewidują innych ograniczeń w zakresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, dlatego też Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia w poczet kosztów podatkowych całość odpisów amortyzacyjnych od nabytych w drodze aportu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wnioskodawca stoi przy tym na stanowisku, iż z perspektywy prawa do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych wniesionego przedsiębiorstwa do kosztów podatkowych nie ma znaczenia fakt, czy wartość nabytego w drodze aportu przedsiębiorstwa podwyższyła w całości kapitał zakładowy Wnioskodawcy, czy też część przedmiotu wkładu została wniesiona na kapitał zapasowy Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT, który stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w formie wkładu niepieniężnego od tej części ich wartości, która nie została przekazana na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej, nie ma zastosowania w przypadku, gdy przedmiotem wkładu niepieniężnego są składniki majątku wchodzące w skład wnoszonego aportem przedsiębiorstwa. Za prawidłowością powyższego stanowiska przemawiają argumenty oparte zarówno na wykładni literalnej i celowościowej art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT, jak też wykładni systemowej całej ustawy o CIT.

Dodatkowo, stanowisko to zostało potwierdzone w licznych interpretacjach organów podatkowych.

Wykładnia celowościowa art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT

Należy podkreślić, iż celem wprowadzenia do ustawy o CIT przepisu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d było uniemożliwienie podatnikom uzyskiwania nieuzasadnionych korzyści podatkowych w przypadku aportów w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, wnoszący aport w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, uzyskuje przychód w postaci wartości nominalnej akcji albo udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny. Może się więc zdarzyć, że udziały zostaną objęte po cenie wyższej od wartości nominalnej - nadwyżka wartości udziałów ponad ich cenę nominalną (agio) zostanie wówczas przelana na kapitał zapasowy podmiotu obejmującego aport. Oznacza to, że przychód podatnika (udziałowca) będzie stanowiła nominalna wartość udziałów niższa od wartości rynkowej wkładu niepieniężnego w przypadku udziałów obejmowanych powyżej ceny nominalnej. Podejmując uchwałę o wniesieniu do spółki wkładu niepieniężnego, zgromadzenie wspólników ma więc możliwość decydowania o wysokości przychodu po stronie udziałowców wnoszących wkład.

Chcąc zapobiec sytuacji, w której udziałowcy ustalają cenę objęcia udziałów powyżej ich ceny nominalnej (przez co wpływają na obniżenie przychodu z tytułu objęcia udziałów), ustawodawca wprowadził przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CITI czyli uniemożliwi spółkom otrzymującym aport zaliczenie do kosztów podatkowych tej części odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w jakiej wartość środków trwałych nie została przekazana na kapitał zakładowy tych spółek. Jak zostało więc zaznaczone, przepis ten ma na celu zapobieżenie uzyskiwaniu korzyści podatkowych przy transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego poprzez zaniżanie dochodów udziałowców przy objęciu udziałów powyżej ich ceny nominalnej oraz jednoczesnym ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze takiego aportu. Brak takiego ograniczenia umożliwiałby bowiem zminimalizowanie obciążeń podatkowych po stronie wnoszącego aport (bez względu na wartość przedmiotu wkładu, przychodem byłaby tylko nominalna wartość udziałów) przy jednoczesnym prawie otrzymującego aport do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości przedmiotu aportu ustalonej na dzień jego wniesienia.

Wnioskodawca pragnie przy tym zauważyć, iż w przypadku aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części regulacja art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d nie spełniałaby swojej funkcji – o uzyskiwaniu nieuzasadnionych korzyści podatkowych po stronie podatników nie może bowiem w takiej sytuacji być mowy. W przypadku aportu przedsiębiorstwa, nie powstaje bowiem przychód po stronie wnoszącego wkład niepieniężny (a contrario art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT). Wystąpienie agio w przypadku dokonania aportu nie wiąże się więc z uzyskaniem przez spółkę lub wnoszącego aport jakichkolwiek korzyści podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 stycznia 2009 r. (nr IPPB5/423-92/08-2/MB), w której za prawidłowe zostało uznane stanowisko podatnika, zgodnie z którym „celem przepisu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT jest przeciwdziałanie nadużyciom, które mogłyby się pojawić, gdy wkład niepieniężny ma formę inną niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Przepis ten może mieć w konsekwencji jednak zastosowanie tylko w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci pojedynczych składników majątku. Gdy przedmiotem aportu jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część zastosowanie znajdują odmienne uregulowania ustawy o CIT w zakresie rozpoznania przychodów oraz kosztów podatkowych oraz ustalania wartości początkowej ŚT i WNiP”.

Przychód po stronie wnoszącego aport w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części powstanie ewentualnie dopiero w momencie zbycia przedmiotowych udziałów albo akcji. W takim przypadku sposób ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów został określony w art. 15 ust. 1k pkt 2 ustawy o CIT.

Również z uzasadnienia do rządowego projektu ustawy wprowadzającej przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT (druk Nr 411 z dnia 17 kwietnia 2002 r.) nie wynika, że miałby on dotyczyć wkładów niepieniężnych w postaci przedsiębiorstwa. Projektodawca stwierdził natomiast, że w wyniku wprowadzenia proponowanych zmian nastąpi uporządkowanie funkcjonujących rozwiązań podatkowych oraz uściślenie istniejących przepisów”. Podkreśla się w związku z tym, że wprowadzenie powyższego przepisu miało jedynie charakter porządkujący i było związane z jednoczesną zmianą art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, dotyczącego ustalenia wartości początkowej będących przedmiotem wkładu niepieniężnego środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych niestanowiących przedsiębiorstwa.

Wykładnia literalna art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT

Wnioskodawca pragnie przy tym wskazać, iż również w świetle wykładni literalnej zakres zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d. ustawy o CIT nie obejmuje sytuacji, gdy środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne są tylko jednym z elementów wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanego kompleksu składników majątkowych, jakim jest przedsiębiorstwo.

Zdaniem Wnioskodawcy, odmienna interpretacja tego przepisu wymagałaby zastosowania wykładni rozszerzającej, co nie jest dopuszczalne, gdyż znajduje się on w art. 16 ustawy o CIT. Artykuł ten zawiera natomiast katalog kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (czyli wyjątków od zasady uznawania ponoszonych kosztów za koszty podatkowe) i w konsekwencji powinien być interpretowany wąsko.

Wykładnia systemowa art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT

Za wskazaną powyżej interpretacją przepisu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT przemawia także wykładnia systemowa ustawy o CIT. Ustawodawca odrębnie uregulował przypadek, gdy przedmiotem wkładu niepieniężnego jest przedsiębiorstwo oraz sytuację, gdy są nim środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne niestanowiące przedsiębiorstwa.

Zdaniem Spółki, do pierwszej z wymienionych sytuacji odnoszą się między innymi przepisy art. 16g ust. 2 (regulujące kwestię ustalania wartości firmy) oraz art. 16g ust. 10 i ust. l0a ustawy o CIT (określające zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład wniesionego przedsiębiorstwa).

Natomiast - w opinii Spółki - wkładu niepieniężnego w postaci środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych niestanowiących przedsiębiorstwa dotyczy między innymi art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, określający zasady ustalania wartości początkowej nabytych w ten sposób środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Mając na uwadze konstrukcję cytowanych wyżej przepisów dotyczących wkładów niepieniężnych, należy stwierdzić, że gdyby ustawodawca chciał rozszerzyć zakres zastosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT na wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa, uczyniłby to wprost. W związku z faktem, że tego nie zrobił, stosując wnioskowanie a contrario należy uznać, że takiej sytuacji przepis ten nie obejmuje.

Uwagi końcowe

Podsumowując, Spółka pragnie wskazać, iż argumentacja zaprezentowana w niniejszym wniosku została także potwierdzona w licznych interpretacjach organów podatkowych, np.: interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012 roku nr IPPB5/423-1042/11-2/JC, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2011 roku nr ILPB4/423-82/11-4/DS, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 maja 2011 roku nr IPPB5/423-243/11-4/AJ, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 czerwca 2011 roku nr IPPB3/423-270/11-3/JG, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2011 roku nr IPPB5/423-196/11-3/JC, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 czerwca 2009 roku nr IBPBI/2/423-330/09/AP, interpretacji Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 roku nr 1472/ROP1/423-121/O7/AK czy też interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 stycznia 2009 roku nr IPPB5/423-92/08-2/MB.

Tytułem uzupełnienia, Spółka pragnie też dodać, iż fakt, że od dnia 1 stycznia 2011 roku zmianie uległo brzmienie art. 16g ust. l0a ustawy o CIT oraz, że dodano do ustawy przepis art. 15 ust. ls ustawy o CIT, nie wpływa w żadnym stopniu na prawidłowość powyższych wywodów (dodatkowo art. 16 ust. l pkt 63 lit. d ustawy o CIT nie uległ przy tym żadnej zmianie). Nowelizacje przepisów wskazanych powyżej dotyczyły bowiem jedynie sposobu ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wnoszonych do spółki kapitałowej jako wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa. Nie mają one natomiast wpływu na wysokość zaliczanych do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Oznacza to, że powyższe uwagi odnośnie możliwości zaliczania przez Wnioskodawcę do kosztów podatkowych całości odpisów amortyzacyjnych od wniesionych do Spółki środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w ramach przedsiębiorstwa, pozostają aktualne także w obecnym stanie prawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca uważa, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przedmiotem wkładu niepieniężnego są składniki majątku niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten nie ma zastosowania do sytuacji opisanej w stanie faktycznym. Tym samym, Wnioskodawca miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pełną kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład wniesionego aportem przedsiębiorstwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto zaznacza się, iż tut. Organ nie odniósł się do uznania aportowanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bowiem nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.