Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.13.2025.4.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem VAT
planowanej dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt zabudowany
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT planowanej dostawy
    nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 lutego 2025 r. (wpływ 20
    lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą
    rozliczaną zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest
    czynnym podatnikiem VAT prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca zawarł umowę z A. sp. z o.o. (wcześniej B. sp. komandytowa sp. z o.o.),
    zwanym dalej Korzystającym, także czynnym podatnikiem VAT, na korzystanie z gruntu,
    którego jest właścicielem, a grunt ten jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
    Ponadto w umowie zawarto klauzulę, że w ciągu pięciu lat Strony zobowiązują się do
    przeniesienia własności gruntu na Korzystającego z gruntu. Korzystający z gruntu na swój
    rachunek i w swoim imieniu uzyskał wszelkie pozwolenia na budowę oraz poniósł wydatki
    związane ze wzniesieniem budynków oraz wybudował je na wspomnianym gruncie.
    Wartość poniesionych nakładów na budowę znacznie przewyższa wartość użytkowanego
    gruntu.
    W związku z wybudowaniem przez Korzystającego budynków o znacznej wartości strony
    planują dokonać przeniesienia własności gruntu na podstawie art. 231 Kodeksu Cywilnego.
    Art. 231 § 2 Kodeksu Cywilnego przewiduje, że właściciel gruntu, na którym wzniesiono
    budynek lub inne urządzenie o wartości przewyższającej znacznie wartość zajętej na ten
    cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego
    własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

    Wnioskodawca jest właścicielem gruntu i to grunt ma zostać sprzedany, jednakże
    wątpliwość Wnioskodawcy budzą interpretacje oraz przepisy, które są sprzeczne -
    niektóre przychylają się do możliwości sprzedaży i opodatkowania samego gruntu, a
    pozostałe stoją na stanowisku, iż wybudowane przez przyszłego Nabywcę budynki
    podnoszą jego wartość pomimo, iż to on poniósł koszty związane z ich wytworzeniem.
    Władztwo ekonomiczne nad budynkami jest i będzie sprawować stawiający budynki, tj.
    spółka A.
    Umowa została zawarta pomiędzy dwiema niezależnymi firmami i w jej treści nie została
    określona jako umowa najmu, dzierżawy ani umowa użyczenia. Dokument ten regulują
    kwestie związane z korzystaniem z gruntu, określa okres obowiązywania oraz zawiera
    stosowne klauzule, jednak strony umowy nie nadały jej konkretnego nazewnictwa
    charakterystycznego dla jednego z tych typów umów. W związku z tym cechy tej umowy
    powinny być analizowane na podstawie jej postanowień, a nie wyłącznie nazwy. W treści
    zostały zawarte głównie takie zapisy jak:
        brak odpłatności za korzystanie z nieruchomości w czasie trwania budowy,
        klauzulę o przeniesieniu własności gruntu po zakończeniu procesu budowy, w
        cenie rynkowej samego gruntu,
        możliwość pozyskiwania pozwoleń przez Stronę oraz wzniesienia budowli zgodnie z
        obowiązującym prawem,
        obowiązek pokrycia przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych przez A.
        związanych z budową nieruchomości w przypadku nie przeniesienia własności
        gruntu na A.

## Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności art. 29a
    ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy wartość budynku znacznie przewyższa wartość
    gruntu, a na podstawie art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego właściciel budynku żąda
    odsprzedaży gruntu, podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi wyłącznie wartość
    gruntu, bez uwzględnienia wartości budynku, przy uwzględnieniu rynkowych cen gruntu?
    (pytanie nr 1)
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji podstawę opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług powinna stanowić wyłącznie wartość gruntu, bez uwzględniania wartości
    budynku, zgodnie z art. 231 Kodeksu cywilnego oraz przepisami ustawy o VAT.
    Zakres opodatkowania VAT
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną przez sprzedawcę. W analizowanej sytuacji zapłata dotyczy wyłącznie
    wartości gruntu, ponieważ budynek nie jest przedmiotem sprzedaży i nie stanowi
    składnika majątkowego właściciela gruntu. W konsekwencji nie ma podstaw do objęcia
    wartością budynku podstawy opodatkowania VAT.
    Charakter transakcji i przepisy prawa cywilnego
    Art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego przewiduje, że właściciel budynku może żądać sprzedaży
    gruntu, na którym budynek został wzniesiony, jeśli jego wartość przekracza wartość
    gruntu. W takiej sytuacji przedmiotem sprzedaży pozostaje jedynie grunt, a budynek nie
    jest uwzględniany w podstawie opodatkowania.
    Orzecznictwo w zakresie VAT

    Sądowe interpretacje potwierdzają, że w sytuacji, gdy cena sprzedaży nieruchomości
    została tak skalkulowana, że obejmuje wyłącznie wartość gruntu, a budynek został
    wybudowany przez nabywcę, to dostawa dotyczy wyłącznie gruntu (por. wyrok NSA z 10
    stycznia 2013 r., sygn. I FSK 310/12). Podobnie w wyroku NSA z 4 września 2018 r. (sygn. I
    FSK 1274/16) wskazano, że w takiej sytuacji dostawa gruntu nie korzysta ze zwolnienia z
    VAT i podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.
    Zgodnie z powyższym, przyjęcie wartości wyłącznie gruntu jako podstawy opodatkowania
    VAT w niniejszej transakcji jest zgodne zarówno z przepisami prawa cywilnego, jak i
    regulacjami ustawy o VAT. Wykazanie w podstawie opodatkowania jedynie wartości
    gruntu odzwierciedla rzeczywisty charakter transakcji i faktyczne ustalenia między
    stronami.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru
    określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów
    na terytorium kraju.
    Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu
    art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność
    będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc
    osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT prowadzącym
    jednoosobową działalność gospodarczą. Zawarł Pan z Korzystającym (A. sp. z o.o.,
    wcześniej B. sp. komandytowa sp. z o.o.) umowę na korzystanie z gruntu, którego jest Pan
    właścicielem. Korzystający jest również czynnym podatnikiem VAT. Grunt jest
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
    W umowie zawarto klauzulę, że w ciągu pięciu lat Strony zobowiązują się do przeniesienia
    własności gruntu na Korzystającego z gruntu. Korzystający z gruntu na swój rachunek i w
    swoim imieniu uzyskał wszelkie pozwolenia na budowę oraz poniósł wydatki związane ze
    wzniesieniem budynków oraz wybudował je na wspomnianym gruncie. Wartość
    poniesionych nakładów na budowę znacznie przewyższa wartość użytkowanego gruntu.
    W związku z wybudowaniem przez Korzystającego budynków o znacznej wartości strony
    planują dokonać przeniesienia własności gruntu na podstawie art. 231 Kodeksu
    Cywilnego. Władztwo ekonomiczne nad budynkami jest i będzie sprawować stawiający
    budynki, tj. Spółka A.
    Ponieważ nieruchomość ma bezpośredni związek z prowadzoną przez Pana działalnością
    gospodarczą jest zatem wykorzystywana przez Pana do prowadzenia działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż składników majątku
    wchodzących w skład majątku Pana jednoosobowej działalności gospodarczej,
    wykorzystywanych w tej działalności podlega więc opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    W opisanej sytuacji sprzedaż nieruchomości będzie następować w ramach działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan w odniesieniu do tej transakcji
    wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy podstawę opodatkowania przy dostawie opisanej
    nieruchomości stanowić będzie wyłącznie wartość gruntu.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;

      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności (...).
      2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Powyższy przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę
    superficies solo cedit:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Wzniesienie budynku w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem zasady
    superficies solo cedit.
    W takiej sytuacji ustawodawca przyznał podmiotowi, który poniósł nakłady dotyczące
    wzniesionego budynku, roszczenie o przeniesienie własności gruntu w trybie art. 231
    ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z brzmieniem art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod
      powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie
      wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego
      własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.
    Natomiast w myśl art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości
      przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto
      wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za
      odpowiednim wynagrodzeniem.
    Z uwagi na brzmienie art. 48 Kodeksu cywilnego, właścicielem budynku wybudowanego w
    warunkach określonych w art. 231 Kodeksu cywilnego (tj. na cudzym gruncie) jest
    właściciel gruntu. Zatem budynki i budowle wzniesione przez samoistnych posiadaczy na
    gruncie stanowiącym własność innej osoby nie stanowią odrębnego od gruntu
    przedmiotu własności, lecz są częścią składową gruntu.

    Przechodząc do analizy przytoczonego art. 231 Kodeksu cywilnego, w sytuacjach, gdy ktoś
    wzniósł budynek na czyimś gruncie, przyjmuje się konstrukcję, że z mocy samego prawa
    właściciel gruntu staje się właścicielem tych budynków. Ten natomiast, kto budynki
    wzniósł, jest właścicielem jedynie nakładów poczynionych na tę budowę. Jako że nie może
    istnieć (poza pewnymi wyjątkami – np. użytkowanie wieczyste) stan prawny, w którym
    właściciel gruntu i właściciel budynku to dwie różne osoby, to wyjściem z takiej sytuacji
    jest regulacja zawarta w art. 231 Kodeksu cywilnego, która po spełnieniu przesłanek
    określonych w tym przepisie powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego między
    właścicielem gruntu a posiadaczem, który dokonał zabudowy. Realizacja roszczeń może
    nastąpić w drodze zawarcia umowy o przeniesienie własności gruntu lub w drodze
    postępowania sądowego.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego
    rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel”
    nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w
    sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa
    własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności.
    Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z
    10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim
    (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien),
    w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
      „Wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
    jednak jednocześnie zastrzegł, że:
      „Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu
      rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu
      artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw.
    własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i
    dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne
    rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż
    rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.
    Zatem rozważając skutki podatkowe transakcji polegającej na dostawie gruntu na rzecz
    właściciela nakładów posadowionych na tym gruncie należy mieć na uwadze nie jej
    aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    O ile jest oczywiste, że zbycie gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także
    własności posadowionych na nim budynków, jako części składowych gruntu, to
    bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towarów, jakimi są
    niewątpliwie budynki w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

    W sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowione są budynki,
    niestanowiące własności zbywcy, to mimo, że te stanowią w świetle prawa cywilnego część
    składową nieruchomości - w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania tymi budynkami jak właściciel (zarówno w sensie
    ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim
    przypadku tylko sam grunt.
    Tym samym, w analizowanej sprawie nie wystąpi dostawa towarów, jakim są budynki,
    ponieważ już wcześniej Korzystający mógł nimi dysponować jak właściciel. Przed
    dokonaniem sprzedaży gruntu nie będzie Pan w ekonomicznym posiadaniu budynków.
    Skoro więc nie posiada/nie będzie posiadać Pan władztwa ekonomicznego w odniesieniu
    do budynków posadowionych na gruncie to nie można przyjąć, że dokona Pan dostawy
    budynków. Tym samym, przedmiotem dostawy na rzecz Korzystającego będzie wyłącznie
    grunt.
    Sprzedaż gruntu będzie stanowiła dla Pana odpłatną dostawę towarów, która na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Skoro nakłady na wybudowanie
    budynków nie zostały poniesione przez Pana, a władztwo ekonomiczne nad budynkami
    posiada Korzystający, to podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29a ust. 1 w zw. z art.
    29a ust. 6 ustawy, będzie wyłącznie wartość gruntu, bez uwzględniania wartości
    poniesionych przez Korzystającego nakładów na wybudowanie budynków, pomniejszona
    o kwotę podatku należnego.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie pytania w zakresie podatku od
    towarów i usług (pytania nr 1). W zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od
    osób fizycznych (pytania nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w zakresie
    podatku od towarów i usług. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem w zakresie podatku od towarów i
    usług nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy
    to w szczególności kwestii opodatkowania właściwą stawką podatku VAT dostawy gruntu.
    Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.