Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-374/10-4/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-11
Teza: Przeniesienie gruntu na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru. Dostawa niezabudowanej działki nr 2769/1, przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej podlega opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy. Natomiast dostawa niezabudowanej działki nr 2821 przeznaczonej na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej podlega zwolnieniu z podatku VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: działki; stawka-stawki podatku; zagospodarowanie przestrzenne; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29.03.2010 r. (data wpływu 01.04.2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28.05.2010 r. (data wpływu 01.06.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z podatku VAT dla zamiany gruntu niezabudowanego przeznaczonego pod mieszkalnictwo jednorodzinne z dopuszczeniem budowy zagrodowej – **jest nieprawidłowe,**
*   zwolnienia z podatku VAT dla zamiany gruntu niezabudowanego przeznaczonego na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej i możliwości ubiegania się o zwrot nadpłaconego podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.04.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla zamiany gruntu niezabudowanego i możliwości ubiegania się o zwrot nadpłaconego podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina jest właścicielem działek nr 2769/1 i 2871 położonych w I. przy ulicy W. Gmina nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc prawną z dniem 01.01.2004 roku.

Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy i Miasta I. działka 2769/1 przeznaczona jest na tereny o preferencji dla funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej, natomiast działka 2821 na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej.

Gmina dokonała zamiany tych działek z osobą fizyczną, będącą właścicielem działek nr 2585/2, 2585/4, 2585/6, 2586, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego części miasta I. są terenami działalności produkcyjnej.

Zamiana tych działek nastąpiła na podstawie aktu notarialnego. Wartość działek w obu przypadkach określono na podstawie operatorów szacunkowych sporządzonych przez rzeczoznawców zgodnie z ustawą o gospodarce gruntami.

Urząd Miejski w I. sporządził deklaracje podatku VAT-7, w której naliczył i odprowadził podatek VAT w wysokości 22% – tj. w kwocie zł. 30.060,00 do urzędu skarbowego. Po przeanalizowaniu opisanego wyżej zdarzenia, mamy wątpliwość czy słusznie został naliczony i odprowadzony podatek VAT, ponieważ są to działki niezabudowane o przeznaczeniu rolniczym i preferencji dla funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, urząd może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług i może wystąpić do urzędu skarbowego o zwrot nadpłaconego podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym wyżej przypadku Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług i ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku VAT?

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Zamiana działek w obu przypadkach obejmuje działki niezabudowane.

Gmina nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działki nr 2769/1 i 2821, których właścicielem jest gmina, są to działki o preferencji dla budownictwa mieszkaniowego – działka nr 2769/1 i tereny rolnicze – działka nr 2821.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z w/w art. – zamiana działek winna być zwolniona od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w zakresie zwolnienia z podatku VAT dla zamiany gruntu niezabudowanego przeznaczonego pod mieszkalnictwo jednorodzinne z dopuszczeniem budowy zagrodowej,
*   **prawidłowe** w zakresie zwolnienia z podatku VAT dla zamiany gruntu niezabudowanego przeznaczonego na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej i możliwości ubiegania się o zwrot nadpłaconego podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z przytoczonych przepisów nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową jako zapłata w innym towarze lub usłudze, albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, aby istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Stosownie do art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem, w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Dopłata przez jedną ze stron do świadczenia, wynikająca z różnicy wartości rzeczy będącej przedmiotem zamiany nie zmienia charakteru umowy.

W wyniku zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytego towaru jak właściciel. Na podstawie powyższego można stwierdzić, że umowa zamiany na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

Zatem przeniesienie własności gruntu na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Gmina dokonała zamiany działek z osobą fizyczną. Dla przedmiotowych działek nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc prawną z dniem 01.01.2004 roku. Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy i Miasta, działka 2769/1 przeznaczona jest na tereny o preferencji dla funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej, natomiast działka 2821 na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej. Urząd Miejski sporządził deklaracje podatku VAT-7, w której naliczył i odprowadził podatek VAT w wysokości 22%.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii możliwości skorzystania ze zwolnienia dla transakcji zamiany oraz ubiegania się o zwrot nadpłaconego podatku VAT.

Podstawowa stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zwolnienie od podatku VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca zwolnił od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, należy posłużyć się decyzją o warunkach zabudowy lub inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją, sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu przestrzennym.

W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (…). Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Na mocy art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), dane z ewidencji gruntów i budynków mogą być stosowane wyłącznie posiłkowo gdyż nie zawierają danych o „przeznaczeniu” danego gruntu, a jedynie obejmują dane – w przypadku gruntów – dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych (…).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dla określenia przeznaczenia danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decydujące znaczenie ma przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w przedmiotowej sprawie wynika, iż działka 2769/1 przeznaczona jest na tereny o preferencji dla funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej, natomiast działka 2821 na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej.

Mając na względzie przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, iż przeniesienie gruntu na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru. Dostawa niezabudowanej działki nr 2769/1, przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej podlega opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy. Natomiast dostawa niezabudowanej działki nr 2821 przeznaczonej na tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej i łąki oraz pozostałe otwarte tereny zieleni miejskiej nieurządzonej podlega zwolnieniu z podatku VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Odnosząc się do kwestii zwrotu nadpłaconego podatku VAT stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), zwaną dalej Ordynacją podatkową, za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

W myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.

Stosownie do art. 75 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Zgodnie z § 2 pkt 1 lit. b ww. artykułu uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek. W myśl § 3 ww. artykułu w przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2 lit a) i b), podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot podatku od towarów i usług w części nadpłaconej, w trybie wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej, poprzez złożenie korekty deklaracji VAT-7 wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.