Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.379.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT czynności polegającej na
przekazaniu przez Województwo na rzecz Skarbu Państwa
nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym, tj. montaż
rolet.
Słowa kluczowe: nakłady
rolety i żaluzje
usługi-wykonanie usługi
środek-środek trwały-obcy środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności
    polegającej na nieodpłatnym przekazaniu przez województwo (...) na rzecz Skarbu
    Państwa nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym, tj. montaż rolet.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2025 r. (wpływ
    25 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest Województwo (...) (dalej jako Województwo lub Wnioskodawca).
    Województwo stanowi jednostkę samorządu terytorialnego działającą na podstawie
    ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 581,
    dalej jako u.s.w). Województwo jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, posiada osobowość prawną.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.s.w. do zakresu działania samorządu województwa należy
    wykonywanie zadań publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami
    na rzecz organów administracji rządowej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.s.w. samorząd
    województwa wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność, dysponuje mieniem wojewódzkim, prowadzi samodzielnie
    gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Od 1 stycznia 2017 r. Województwo podjęło scentralizowane rozliczenie podatku VAT wraz
    ze swoimi jednostkami budżetowymi, w tym z Urzędem Marszałkowskim Województwa.
    Urząd Marszałkowski jest jednostką organizacyjną, przy pomocy której Sejmik, Zarząd i
    Marszałek realizują zadania samorządu województwa. Zgodnie z art. 15 u.s.w. organami
    samorządu województwa są sejmik województwa i zarząd województwa. Zgodnie z art. 16
    ust. 1 u.s.w. sejmik województwa jest organem stanowiącym i kontrolnym województwa.
    Na podstawie art. 45 u.s.w. zarząd województwa wykonuje zadania województwa przy
    pomocy urzędu marszałkowskiego i wojewódzkich samorządowych jednostek
    organizacyjnych lub wojewódzkich osób prawnych. Województwo korzysta z Sali (...) (Sala)
    położonej w budynku przy ul. (...) w (...) na podstawie umowy użyczenia nr (...) z dnia (...)
    zawartej z właścicielem nieruchomości tj. Skarbem Państwa - (...) ((...)). Umowa obowiązuje
    od (...) do (...). Zgodnie z umową użyczenia przedmiot umowy jest wykorzystywany zgodnie
    z jego przeznaczeniem tzn. na potrzeby organów samorządu województwa. Województwo
    może bez zgody użyczającego udostępniać Salę innym podmiotom z zastrzeżeniem, że
    Sala nie może być udostępniana podmiotom zewnętrznym na zasadach komercyjnych. Na
    podstawie umowy użyczenia Sali Województwo zobowiązane jest do uiszczania
    miesięcznej zryczałtowanej opłaty z tytułu: usuwania awarii, napraw i utrzymania części
    wspólnej budynku, administrowania budynkiem, utrzymania terenu wokół budynku,
                                    2ochrony budynku sprzątania Sali. Opłata liczona jest od 1 m powierzchni Sali w tym
    należny podatek VAT.
    Nadto Województwo zobowiązane jest do pokrywania kosztów związanych z utrzymaniem
    Sali: energii elektrycznej, centralnego ogrzewania, wody, odprowadzania ścieków, wywozu
    odpadów komunalnych, ubezpieczenia budynku od ognia i innych zdarzeń losowych,
    obowiązkowych przeglądów i konserwacji budynku oraz instalacji i urządzeń technicznych
    służących do wspólnego korzystania. Jako podstawę rozliczania kosztów związanych z

    korzystaniem z Sali bierze się pod uwagę wartość faktur od dostawców usług.
    Województwo obciążone jest kwotą, która stanowi równowartości 75% kwoty stanowiącej
    1,79% faktur od dostawców usług.
    Sala jest wykorzystywana przez Województwo do realizacji swoich zadań o charakterze
    publicznym. Na Sali (...) odbywają się (...), jak również wydarzenia i oficjalne uroczystości
    związane z realizacją zadań publicznych przez Wnioskodawcę. Ponadto na podstawie
    Uchwały nr (...) wprowadzone zostały zasady udostępniania Sali (...). Województwo
    udostępnia Salę (...). (...). Sala udostępniana jest odpłatnie. Koszt każdej rozpoczętej
    godziny korzystania z Sali wynosi (...) zł brutto. Za udostępnienie Sali zostaje wystawiona
    faktura VAT. W uzasadnionych przypadkach, (...) może zwolnić podmiot korzystający z Sali
    z uiszczenia opłaty. W 2024 roku Zarząd Województwa/Marszałek podjął decyzje o
    zwolnieniu z opłat (...) udostępnień, w większości przez podmioty będące instytucjami
    /jednostkami mającymi znaczenie dla rozwoju Województwa. W roku 2024 Salę (...)
    udostępniono nieodpłatnie m. in. następującym podmiotom: (...). Jeden raz w 2024 r. Sala
    udostępniona została odpłatnie. Transakcję udokumentowano fakturą VAT nr (...) na
    kwotę netto (...) zł, VAT 23% (...), kwotę brutto (...) zł.
    W dniu (...) 2024 r. Województwo zawarło porozumienie nr (...) ze Skarbem Państwa (...)
    dotyczące montażu rolet wewnętrznych w (...). Przedmiotem porozumienia było określenia
    zasad finansowania zakresu rzeczowego i obowiązków Stron związanych z realizacją tej
    inwestycji. Strony ustaliły, że Województwo (...) przeprowadzi całość prac związanych z
    realizacją montażu rolet, natomiast udział procentowy w kosztach montażu będzie
    wynosił: Województwo (...) - 75% kosztu montażu rolet, Skarb Państwa - 25% kosztu
    montażu rolet.
    Zgodnie z porozumieniem nr (...) podstawą rozliczenia rzeczowo-finansowego są
    poniesione przez Województwo koszty, których rozliczenie nastąpiło na podstawie
    przedłożonych przez Województwo refaktur wraz z protokołami odbioru robót
    potwierdzającymi prawidłowe wykonanie prac. Po rozliczeniu rzeczowo-finansowym
    Województwo przekazało nakłady w celu wprowadzenia ich do ewidencji księgowej
    Skarbu Państwa (...).
    W dniu (...) 2024 r. Województwo (...) jako „Zamawiający” zawarło umowę z firmą (...) jako
    „Wykonawcą” na dostawę wraz z montażem rolet typu (...) zlokalizowanej (...). Po
    wykonaniu umowy w dniu (...) 2024 r. Wykonawca wystawił dla Województwa (...) fakturę
    VAT nr (...) na kwotę netto (...) zł, VAT 23% (...) zł, kwotę brutto (...) zł - dostawa i montaż
    rolety typu (...).
    W dniu (...) 2024 r. Województwo (...) wystawiło dla (...) fakturę VAT nr (...) na kwotę netto
    (...)zł VAT 23% (...) zł za usługę montażu rolet (25% kosztu montażu rolet zgodnie z
    porozumieniem). Faktura została ujęta w rozliczeniu podatku VAT Województwa (...) w (...)
    2024 r. W miesiącu (...) Województwo (...) wskazało do odliczenia podatek naliczony VAT
    wynikający z faktury zakupu nr (...) w wysokości 25% jego wartości i odliczyło kwotę (...) zł.
    Pozostałe 75% nakładów poniesionych na montaż rolet przez Województwo (...) zostało
    nieodpłatnie przeniesione na rzecz Skarbu Państwa (...), zgodnie z zapisami porozumienia.
    Transakcję udokumentowano fakturą wewnętrzną (...) opiewającą na kwotę (...). Na
    fakturze tej wskazano 23% podatku VAT tj. (...) zł, które zostało przekazane do Urzędu
    Skarbowego wraz z deklaracją za miesiąc (...) 2024 r.
    Zgodnie ze stanem na dzień złożenia wniosku podatek VAT od czynności nieodpłatnego
    przeniesienia nakładów na rzecz Skarbu Państwa został przez Wnioskodawcę zapłacony.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Na pytanie Organu „Czy montaż rolet wewnętrznych (...) stanowi inwestycję w obcym
    środku trwałym?”, wskazali Państwo, że „Województwo (...) wykorzystuje Salę (...) położoną
    w budynku przy ul. (...) w (...) na podstawie umowy użyczenia nr (...) z dnia (...) zawartej z
    właścicielem nieruchomości tj. Skarbem Państwa – (...) ((...)). Umowa obowiązuje od (...) do

    (...). Zgodnie z umową użyczenia przedmiot umowy jest wykorzystywany zgodnie z jego
    przeznaczeniem tzn. na potrzeby organów samorządu województwa na zasadach
    szczegółowo opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 19 maja
    2025 r. Nakłady poniesione przez Województwo (...) związane z realizacją montażu rolet
    wewnętrznych (...) przekazane na rzecz Skarbu Państwa porozumieniem z dnia (...) 2024 r.
    stanowią inwestycję w obcym środku trwałym, polegającą na jego ulepszeniu (którego
    właścicielem jest Skarb Państwa, i który znajduje się w trwałym zarządzie (...)). Montaż
    rolet wewnętrznych (...) stanowi inwestycję w obcym środku trwałym.”
    Pytanie (pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z 25 czerwca 2025 r.):
    Czy czynność polegająca na nieodpłatnym przekazaniu przez Województwo (...) na rzecz
    Skarbu Państwa nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym, tj. montaż rolet,
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W świetle art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej:
    ustawa o VAT) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że
    przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się co do
    zasady każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Z
    przepisów tych wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają
    opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. W świetle art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust 2 ww. ustawy działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Na podstawie art. 15 ust. 6 nie uznaje
    się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    W ocenie Wnioskodawcy nakłady poniesione przez Województwo (...) związane z realizacją
    montażu rolet wewnętrznych (...) przekazane na rzecz Skarbu Państwa porozumieniem z
    dnia (...) 2024 r. stanowią inwestycję w obcym środku trwałym polegającą na jego
    ulepszeniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym przez „inwestycje w obcych
    środkach trwałych” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już
    środka trwałego, który nie stanowi własności (bądź współwłasności) podatnika, jest jednak
    przez niego wykorzystywany na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy,
    użyczenia, itp.). Województwo (...) wykorzystuje Salę (...) na podstawie umowy użyczenia nr
    (...) z dnia (...) zawartej z właścicielem nieruchomości tj. Skarbem Państwa - (...). W ocenie

    Wnioskodawcy przy przeniesieniu nakładów nie doszło do dostawy towarów. (...), w
    którym znajduje się Sala (...) jest własnością Skarbu Państwa, w więc odrębnej od
    Wnioskodawcy osoby prawnej. Nakład jest prawem majątkowym, które może być
    przedmiotem obrotu gospodarczego. Nakłady poniesione przez Województwo (...) w
    związku z realizacją inwestycji nie będą stanowiły towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy
    o VAT, gdyż nakłady te nie stanowią odrębnej rzeczy (jako inwestycja w obcym środku
    trwałym), należy je zatem zakwalifikować jako usługę. W rozumieniu ustawy o VAT każde
    świadczenie, które nie jest dostawą towarów stanowi świadczenie usług.
    Aby dana czynność stanowiąca usługę podlegała opodatkowaniu powinna co do zasady
    być odpłatna. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne
    świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono
    świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Zatem opodatkowaniu
    podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a
    więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór
    przez kontrahentów.
    W konsekwencji nieodpłatne przeniesienie nakładów może zostać uznane za odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT tzn. jeśli nieodpłatne
    świadczenie usług jest realizowane do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    Aby jednak dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT powinna stanowić
    czynność podlegającą ustawie o VAT (odpłatna dostawa towarów jak również odpłatne
    świadczenie usług lub czynności z nimi zrównane) jak również powinna zostać dokonana
    przez podmiot działający w charakterze podatnika od towarów i usług tj. podmiot
    wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie w
    jakim realizują one zadania publiczne nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane do życia, z wyłączeniem czynności wykonywanych
    na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi
    implementację art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE (dyrektywa VAT). W konsekwencji,
    kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT jest charakter
    wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłącza, co do zasady te podmioty z kategorii podatników VAT,
    natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo uznaniem tych
    podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Przyjmuje się, że wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy, przy czym konieczne jest spełnienie
    dwóch warunków: czynności - co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT - muszą być
    wykonane przez ściśle określone podmioty, ponadto czynności te muszą być wykonywane
    w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.
    Tylko łączne spełnienie ww. warunków daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii
    podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

    Województwo jest czynnym podatnikiem VAT wykonującym oprócz czynności będących
    zadaniami własnymi, również czynności zwolnione oraz czynności opodatkowane
    podatkiem VAT. W kontekście niniejszego stanu faktycznego istotne jest w jakim
    charakterze działało Województwo (...) przy realizacji inwestycji objętej porozumieniem.
    Czy czynność polegająca na nieodpłatnym przeniesieniu nakładów poniesionych na
    montaż rolet na rzecz Skarbu Państwa, realizowana była w ramach czy też poza zakresem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Województwo
    realizując tą czynność występowało w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy o VAT, czy też działało jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15
    ust. 6 tej ustawy.
    Zakres działania Województwa jako organu władzy publicznej - uregulowany w ustawie o
    samorządzie województwa - ma złożony charakter. Rozróżnia się dwie sfery działalności
    samorządowego województwa. Główną i dominującą sferę działalności Województwa
    stanowi realizacja szeroko rozumianych zadań o charakterze publicznym (sfera
    imperium), w skład których wchodzą zadania własne oraz zadania zlecone, należące do
    właściwości innych organów państwowych.
    Województwo może prowadzić również działalność gospodarczą, wykraczającą poza
    zadania o charakterze użyteczności publicznej, z tytułu której jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług, funkcjonuje wtedy w sferze cywilnoprawnej (sfera dominium).
    Zasadniczym przedmiotem działalności Województwa są jednak czynności wykonywane w
    charakterze podmiotu prawa publicznego w celu sprawowania władzy publicznej. Jest to
    szeroko rozumiana działalność nastawiona na zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty samorządowej, którą tworzą mieszkańcy. Do zakresu działania Województwa
    należy zatem wykonywanie zadań publicznych o charakterze wojewódzkim
    niezastrzeżonych ustawami na rzecz organów administracji rządowej.
    Sala (...) stanowi (...). Sala jest wykorzystywana przez Województwo (...) do realizacji swoich
    zadań o charakterze publicznym. Na Sali (...), przy pomocy którego Województwo realizuje
    zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami, w szczególności w art. 14
    ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 581)
    dalej u.s.w. Do właściwości (...) należą w szczególności zadania i kompetencje wskazane w
    art. 18 u.s.w.
    Udostępnianie Sali odbywa się na zasadach niekomercyjnych pomiędzy podmiotami
    publicznymi, na podstawie Uchwały nr (...) z dnia (...) r., zasad przyjętych przez Zarząd
    Województwa, stanowiących załącznik do ww. uchwały, a także decyzji Zarządu (...).
    Zgodnie z zasadami (...).
    Pierwszeństwo w udostępnieniu Sali mają organizatorzy wydarzeń, które uzyskały
    patronat Marszałka lub Wojewody (...). Przedstawione funkcje Sali (...) wskazują na jej
    wykorzystywanie przez Wnioskodawcę do działalności o charakterze publicznoprawnym
    (imperium), w konsekwencji również wszelkie transakcje z nią związane powinny zostać
    przyporządkowane do sfery działalności publicznoprawnej Wnioskodawcy, która nie
    podlega opodatkowaniu VAT. Ze względu na to, że Województwo nie działa w opisanym
    stanie faktycznym jako podatnik VAT nie znajdzie zastosowania również art. 8 ust. 2 pkt 2
    ustawy o VAT.
    Mając powyższe na uwadze, w kontekście niniejszej sprawy w ocenie Wnioskodawcy
    wykonana przez Województwo (...) czynność, tj. nieodpłatne przekazanie nakładów
    inwestycyjnych, realizowane będzie poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Województwo (...) realizując tą czynność nie będzie
    występować w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15
    ust. 6 ustawy, a sama inwestycja polegająca na montażu rolet wewnętrznych (...) nie miała
    związku z czynnościami opodatkowanymi. Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne
    przekazanie nakładów inwestycyjnych na rzecz Skarbu Państwa nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    podatkowych, przykładowo:
    interpretacja indywidualna z 12 lutego 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    0114-KDIP4-1.4012.659.2024.2.DP, z 12 lutego 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 0114-KDIP1-3.4012.19.2025.1.MPA, z 3 lutego 2025 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej 0113-KDIPT1-2.4012.862.2024.3.KT, z 22 grudnia 2023 r. Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-2.4012.702.2023.1.AR, z 12 sierpnia 2024 r. z
    dnia 21 lutego 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-
    2.4012.68.2023.1.AR.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    swojego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. Zatem usługa podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana
    jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana
    za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle
    wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

    Zatem, co do zasady, tylko odpłatne czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz – w przypadku świadczenia
    usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Ponadto, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powyższego przepisu wynika, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów
    i usług gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań
    własnych oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań własnych, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też, aby uznać, że organ działa w
    zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy cywilistycznej,
    musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania organ ten
    wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku
    do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.
    W związku z przedstawionym opisem sprawy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    nakłady związane z montażem rolet wewnętrznych (...)– w świetle przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług – należy traktować jako towar. W tym celu niezbędne staje się
    odwołanie do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Na podstawie art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie natomiast do art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej.
    Z opisu sprawy wynika, że Województwo (...) korzysta z Sali (...) na podstawie umowy
    użyczenia (...) zawartej z właścicielem nieruchomości tj. Skarbem Państwa - (...). Umowa
    obowiązuje od (...) do (...). Zgodnie z umową użyczenia przedmiot umowy jest
    wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem tzn. na potrzeby organów samorządu
    województwa.
    Sala jest wykorzystywana przez Województwo (...) do realizacji swoich zadań o charakterze
    publicznym. Na Sali (...).
    W dniu (...) 2024 r. Województwo (...) zawarło porozumienie ze Skarbem Państwa - (...)
    dotyczące montażu rolet wewnętrznych (...). Przedmiotem porozumienia było określenie
    zasad finansowania zakresu rzeczowego i obowiązków Stron związanych z realizacją tej
    inwestycji. Strony ustaliły, że Województwo (...) przeprowadzi całość prac związanych z
    realizacją montażu rolet, natomiast udział procentowy w kosztach montażu będzie
    wynosił: Województwo (...) - 75% kosztu montażu rolet, Skarb Państwa - 25% kosztu
    montażu rolet.
    Zgodnie z porozumieniem podstawą rozliczenia rzeczowo-finansowego są poniesione
    przez Województwo koszty, których rozliczenie nastąpiło na podstawie przedłożonych
    przez Województwo refaktur wraz z protokołami odbioru robót potwierdzającymi
    prawidłowe wykonanie prac. Po rozliczeniu rzeczowo-finansowym Województwo
    przekazało nakłady w celu wprowadzenia ich do ewidencji księgowej Skarbu Państwa - (...).
    W dniu (...) 2024 r. Województwo (...) jako „Zamawiający” zawarło umowę z firmą (...) jako
    „Wykonawcą” na dostawę wraz z montażem rolet typu (...) zlokalizowanej (...). Po
    wykonaniu umowy w dniu (...) 2024 r. Wykonawca wystawił dla Województwa (...) fakturę
    VAT na kwotę netto (...) zł, VAT 23% (...) zł, kwotę brutto (...) zł - dostawa i montaż rolety
    typu (...).
    W dniu (...) 2024 r. Województwo (...) wystawiło dla (...) fakturę VAT na kwotę netto (...) zł
    VAT 23% (...) zł za usługę montażu rolet (25% kosztu montażu rolet zgodnie z
    porozumieniem). Faktura została ujęta w rozliczeniu podatku VAT Województwa (...) w (...)
    2024 r. W miesiącu (...)Województwo (...) wskazało do odliczenia podatek naliczony VAT
    wynikający z faktury zakupu nr (...) w wysokości 25% jego wartości i odliczyło kwotę (...) zł.
    Pozostałe 75% nakładów poniesionych na montaż rolet przez Województwo (...) zostało
    nieodpłatnie przeniesione na rzecz Skarbu Państwa - (...), zgodnie z zapisami
    porozumienia. Transakcję udokumentowano fakturą wewnętrzną (...) opiewającą na kwotę
    (...). Na fakturze tej wskazano 23% podatku VAT tj. (...) zł, które zostało przekazane do
    Urzędu Skarbowego wraz z deklaracją za miesiąc (...) 2024 r.
    Wskazali Państwo, że montaż rolet wewnętrznych (...) stanowi inwestycję w obcym środku
    trwałym.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy czynność polegająca na nieodpłatnym
    przekazaniu przez Województwo (...) na rzecz Skarbu Państwa nakładów inwestycyjnych w
    obcym środku trwałym, tj. montaż rolet, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np. wybudowanie budynku
    lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków lub budowli), stanowią
    część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu. Wszystko to, co zostało
    trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową. W związku z tym, w
    sytuacji, poniesienia nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym nakłady te stają się
    częścią nieruchomości i przypadają właścicielowi. Niemniej jednak podmiot, który poniósł
    nakłady, dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo
    przenieść na rzecz innego podmiotu.

    Wprawdzie ustawa o podatku od towarów i usług w odniesieniu do dostawy towarów
    posługuje się sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a więc nie uzależnia dostawy towarów od tytułu własności,
    jednak nakłady poniesione na nieruchomość nie stanowią odrębnych rzeczy, które
    mogłyby stanowić towar (w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy), a więc ich przekazanie nie
    może uchodzić za dostawę towarów.
    Analiza przedstawionego przez Państwa opisu sprawy na tle powołanych powyżej
    przepisów prowadzi do wniosku, że przekazania przez Państwa na rzecz Skarbu Państwa
    nakładów inwestycyjnych na montaż rolet wewnętrznych poniesionych w budynku
    należącym do Skarbu Państwa, nie można rozpatrywać w kategorii dostawy towarów, gdyż
    nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą, która mogłaby stanowić – zdefiniowany w art.
    2 pkt 6 ustawy – towar.
    Nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Zatem przekazanie przez Państwa na rzecz Skarbu Państwa nakładów inwestycyjnych
    poniesionych przez Państwa w związku z realizacją inwestycji w budynku niebędącym
    Państwa własnością, należy traktować jako świadczenie usług, bowiem będzie to w istocie
    przekazanie jedynie poniesionych nakładów, a nie budynków czy budowli wraz z gruntem.
    W konsekwencji, czynność ta stanowi świadczenie usług w rozumieniu powołanego art. 8
    ustawy.
    Podkreślić przy tym należy, że czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli
    tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma
    żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności
    poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności
    wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami
    odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
    W wyroku z 20 stycznia 2005 r. w sprawie Hotel Scandic Gasaback o sygnaturze C-412/03,
    cyt.: „Jak słusznie podkreśla rzecznik generalny w pkt 35 opinii, okoliczność, czy transakcja
    została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu produkcji, nie ma znaczenia
    dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej”. To ostatnie pojęcie wymaga
    bowiem wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub
    świadczeniem usług a świadczeniem wzajemnym rzeczywiście otrzymanym przez
    podatnika (zob. podobnie wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear
    Development Council, Rec. str. 1443, pkt 12)”.
    Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z treści art. 29a ust. 1 ustawy, wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od
    towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub
    ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to
    oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym
    przypadku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że ponieśli Państwo nakłady na montaż rolet w budynku
    należacym do Skarbu Państwa. Nakłady poniesione przez Państwa na montaż rolet zostały
    przeniesione na rzecz Skarbu Państwa. Przy czym Skarb Państwa był zobowiązany do
    poniesienia 25% kosztu montażu rolet. W dniu (...) 2024 r. wystawili Państwo dla (...)
    fakturę VAT na kwotę netto (...) zł VAT 23% (...) zł za usługę montażu rolet (25% kosztu
    montażu rolet zgodnie z porozumieniem).
    W związku z powyższym istnieje bezpośredni związek między świadczoną usługą, a
    wynagrodzeniem otrzymanym przez Państwa. Otrzymane przez Państwa wynagrodzenie
    w wysokości 25% kosztu montażu rolet, stanowi zatem podstawę opodatkowania
    wykonanej przez Państwa usługi polegającej na przekazaniu nakładów inwestycyjnych
    poniesionych na montaż rolet na rzecz Skarbu Państwa.
    W konsekwencji, przekazanie przez Państwa na rzecz Skarbu Państwa nakładów
    inwestycyjnych na montaż rolet poniesionych w budynku należącym do Skarbu Państwa,
    stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Natomiast podstawą opodatkowania
    w tej sytuacji jest otrzymane przez Państwa wynagrodzenie w wysokości 25% kosztu
    montażu rolet.
    Odnosząc się zatem do Państwa pytania należy wskazać, że w opisanej sprawie nie ma
    miejsca nieodpłatne przeniesienie nakładów inwstycyjnych.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Wskazujemy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego,
    bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie
    z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ
    podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje
    skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę
    w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.