Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-617/11/ABu
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-22
Teza: Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo nie odliczając w 2011 roku w całości podatku VAT od rat leasingowych oraz od paliwa wykorzystywanego do napędu samochodu?
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; odliczenia-odliczenie podatku; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2011r. (data wpływu 23 maja 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2011r. (data wpływu 18 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od rat leasingowych oraz z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodu marki Suzuki Grand Vitara – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2011r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 sierpnia 2011r. (data wpływu 18 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od rat leasingowych oraz z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodu marki Suzuki Grand Vitara.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również: Spółka) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handel hurtowy i detaliczny) użytkuje dwa samochody na zasadzie leasingu operacyjnego.

1\. Stan faktyczny nr 1:

Pierwsza umowa leasingu operacyjnego została zawarta w lutym 2010 roku i dotyczy samochodu SUZUKI GRAND VITARA o masie całkowitej 2070 kg oraz wpisie w dowodzie rejestracyjnym jako rodzaj pojazdu "samochód ciężarowy". Przedmiot leasingu posiada jako wyposażenie dodatkowe homologację ciężarową. Jednak samochód ten nie spełnia wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r., Nr 247, poz. 1652) i w związku z powyższym brak podstaw do uzyskania zaświadczenia zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W 2010 roku Wnioskodawca odliczał podatek naliczony VAT od rat leasingowych oraz przy nabyciu paliw silnikowych w 100%.

Od 1 stycznia 2011 roku (w okresie przejściowym) po zmianie zasad odliczania podatku VAT wprowadzonych w/w ustawą, Wnioskodawca w związku z brakiem wskazanego zaświadczenia oraz przekroczeniem limitu 6000 zł (o którym mowa w art. 3 ust. 6 w/w ustawy) w grudniu 2010 roku, zaprzestał odliczania podatku VAT od rat leasingowych oraz od paliwa. Limit 6000 zł ustalono z rat leasingowych od początku trwania umowy. Dodatkowo umowa leasingu nie została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 roku.

2\. Stan faktyczny nr 2:

Druga umowa leasingu operacyjnego została zawarta w marcu 2011 roku i dotyczy samochodów FIAT PANDA VAN o masie całkowitej 2160 kg oraz wpisie w dowodach rejestracyjnych jako rodzaj samochodu "samochód ciężarowy". Spółka posiada zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdu, potwierdzające spełnienie wymagań o których mowa w art. 3 ust 2 pkt 1-4 w/w ustawy.

W związku z czym odlicza 100% podatku VAT od rat leasingowych oraz 100% podatku VAT od paliwa.

W piśmie uzupełniającym z dnia 18 sierpnia 2011r., Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Samochód SUZUKI GRAND VITARA użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w lutym 2010 roku oraz dwa samochody FIAT PANDA VAN użytkowane na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w marcu 2011 roku są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki.
3.  Zawarł w marcu 2011 roku umowę leasingu operacyjnego dotyczącą dwóch sztuk samochodów FIAT PANDA VAN.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania (sformułowane dla stanu faktycznego nr 1):

1.  Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo nie odliczając w 2011 roku w całości podatku VAT od rat leasingowych oraz od paliwa dotyczącego samochodu SUZUKI GRAND VITARA (umowa leasingu zawarta w lutym 2010 roku)?
2.  Czy prawidłowo ustalony został limit 6000 zł uwzględniający płatności wynikające od początku trwania umowy leasingu tj. od lutego 2010 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z brakiem możliwości uzyskania zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdu potwierdzającego spełnienie wymagań określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku (Dz. U. 247, poz. 1652) oraz w związku z przekroczeniem w grudniu 2010 roku limitu 6000 zł ustalonego od początku trwania umowy leasingu zawartej w lutym 2010 roku (opłata wstępna i opłaty leasingowe) nie ma prawa do odliczania w całości podatku VAT od okresowych opłat leasingowych oraz od paliwa dotyczącego samochodu SUZUKI GRAND VITARA. Dodatkowo umowa leasingu zawarta w lutym 2010 roku nie została zarejestrowana do dnia 31.01.2011 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl powyższego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z użytkowaniem samochodów będących przedmiotem m.in. umowy leasingu oraz kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów, zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

W myśl postanowień art. 3 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie tej ustawy do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Jednocześnie, stosownie do zapisów ust. 2 ww. art. 3 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 wyżej cyt. ustawy, stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ww. ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 cyt. ustawy, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Z brzemienia ww. przepisu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód. Ograniczenie dotyczy każdej należności, która wynika z zawartej umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze i obejmuje wszystkie opłaty składające się na wynagrodzenie wydzierżawiającego (leasingodawcy) z tytułu oddania dzierżawcy (leasingobiorcy) do użytkowania samochodu osobowego lub innego pojazdu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r., przepisu art. 3 ust. 6 oraz art. 5 nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie cyt. ustawy, oraz pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011r.

Ustawodawca umożliwił zatem podatnikom użytkującym samochody na podstawie umowy leasingu, które zgodnie z regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującymi do dnia 31 grudnia 2010r. spełniały warunki uprawniające do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego - na zasadzie kontynuacji praw nabytych – na dokonywanie pełnego odliczenia podatku naliczonego, od płatności wynikających z zawartej umowy, przy spełnieniu warunków, o których mowa w ww. przepisie.

Wskazać też należy, że nie jest wystarczającym warunkiem dającym prawo do pełnego odliczenia od raty najmu, leasingu, dzierżawy z tytułu używania pojazdu – samo zawarcie umowy miedzy podmiotami do końca 2010r. i dostarczenie jej do urzędu do dnia 31 stycznia 2011r. Z umowy musi bowiem dokładnie wynikać jakiego samochodu umowa dotyczy, a podatnik (leasingobiorca) musi być w 2010r. w posiadaniu pierwszej faktury VAT dającej prawo do obniżenia podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy.

Natomiast w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur potwierdzających zakup paliwa do samochodów należy mieć na uwadze art. 4 ww. ustawy nowelizującej.

Zgodnie z tym przepisem, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011r.) do dnia 31 grudnia 2012r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż przewidziany przepisem ww. art. 4 ustawy nowelizującej, zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, dotyczy tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane są do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 (tj. pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony). Nie dotyczy on zatem pojazdów samochodowych, wymienionych enumeratywnie w ust. 2 art. 3 powyższej ustawy, które mocą tego ustępu zostały wyłączone z regulacji ust. 1 tego artykułu.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handel hurtowy i detaliczny) użytkuje samochód na zasadzie leasingu operacyjnego. Umowa leasingu operacyjnego została zawarta w lutym 2010 roku i dotyczy samochodu SUZUKI GRAND VITARA o masie całkowitej 2070 kg oraz wpisie w dowodzie rejestracyjnym jako rodzaj pojazdu "samochód ciężarowy". Przedmiotowy samochód posiada jako wyposażenie dodatkowe homologację ciężarową. Jednak samochód ten nie spełnia wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. W 2010 roku Wnioskodawca odliczał podatek naliczony VAT od rat leasingowych oraz przy nabyciu paliw silnikowych w 100%. Od 1 stycznia 2011 roku, po zmianie zasad odliczania podatku VAT wprowadzonych w/w ustawą, Wnioskodawca w związku z brakiem wskazanego zaświadczenia oraz przekroczeniem limitu 6.000 zł, zaprzestał odliczania podatku VAT od rat leasingowych oraz od paliwa. Limit 6.000 zł ustalono z rat leasingowych od początku trwania umowy. Dodatkowo umowa leasingu nie została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 roku.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż opisany we wniosku samochód jest samochodem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym i nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 2 tejże ustawy. Tym samym w omawianej sprawie zastosowanie znajdzie uregulowanie art. 3 ust. 6 cyt. ustawy.

W oparciu o ww. przepis, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r., Wnioskodawcy przysługuje ograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących opłaty leasingowe (opłata wstępna i opłaty leasingowe), tj. w wysokości 60% kwoty podatku naliczonego od raty udokumentowanej fakturą, wynikającej z zawartej umowy, nie więcej jednak niż 6.000 zł, przy założeniu, że samochód służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych. Suma kwot w całym okresie użytkowania przedmiotowego samochodu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Jednakże, jak wskazano w opisie sprawy, przedmiotowy samochód posiada dopuszczalną masę całkowitą nieprzekraczającą 3,5 tony i nie otrzymał zaświadczenia ze stacji diagnostycznej o spełnieniu warunków, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 wyżej cyt. ustawy, a zatem nie spełnia też wymogów do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Ponadto w grudniu 2010r. Zainteresowany przekroczył ustawowy limit przysługujący mu do odliczania podatku naliczonego z rat leasingowych tego pojazdu, jak również nie dopełnił obowiązku i nie zarejestrował umowy leasingu ww. samochodu we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011r.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do dalszego dokonywania odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zapłatę rat leasingowych z tytułu użytkowania ww. samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu, jak również z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu tego pojazdu – na podstawie art. 4 ustawy nowelizującej – nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu samochodu ciężarowego, będącego przedmiotem niniejszej sprawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy Wnioskodawca użytkując na podstawie umowy leasingu opisany samochód ciężarowy, miał w 2010r. prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego VAT, wynikającego z faktur potwierdzających zapłatę rat leasingowych oraz z tytułu nabycia paliwa do ww. samochodu, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Ponadto informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od rat leasingowych oraz z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów marki Fiat Panda Van dokonano w interpretacji indywidualnej nr IBPP2/443-939/11/ABu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.