Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-2035/08-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-05
Teza: Czy podatnik będzie mógł odliczyć w pełnej wysokości podatek naliczony przy nabyciu motocykla oraz naliczony przy nabyciu paliwa do jego napędu?
Słowa kluczowe: motocykl; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; transport-środek transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03.11.2008 r. (data wpływu 07.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu motocykla oraz paliwa do jego napędu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.11.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu motocykla oraz paliwa do jego napędu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług finansowo – księgowych. Ważnym aspektem tej działalności jest uczestnictwo w spotkaniach biznesowych oraz regularne wizyty u klientów. Podatnik, w celu usprawnienia powyższych czynności zamierza zakupić motocykl i wykorzystywać go jako środek transportu, niezbędny do wykonywania działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatnik będzie mógł odliczyć w pełnej wysokości podatek naliczony przy nabyciu motocykla oraz naliczony przy nabyciu paliwa do jego napędu?

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on mógł odliczyć w pełnej wysokości zarówno podatek naliczony przy nabyciu motocykla, jak i naliczony przy nabyciu paliwa do jego napędu. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia pojazdu samochodowego, dlatego definicji tej należy doszukiwać się w innych aktach prawnych. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towary identyfikuje się na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18.03.1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 1997 r. Nr 42 poz. 264) w dziale 34 zatytułowanym „Pojazdy mechaniczne, przyczepy i naczepy”, gdzie wyszczególnione są różnego rodzaju samochody – motocykli nie wymienia się. Motocykle, które posiadają symbol PKWiU 35.41 zaklasyfikowano w odrębnym dziale 35 zatytułowanym „Sprzęt transportowy pozostały”, wśród między innymi statków, lokomotyw, rowerów itp. Wobec powyższego, motocykle w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej, a także w znaczeniu potocznym są innym niż samochody środkiem transportu. Poza tym art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, wprowadzający ograniczenie możliwości odliczenia podatku w omawianej sytuacji do określonej kwoty, nie ma zastosowania do motocykli, ponieważ nie są one przeznaczone do przewożenia ładunków i dla tych pojazdów nie określa się dopuszczalnej ładowności.

Należy zatem w ocenie podatnika przyjąć, że ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego, wynikające z przepisów art. 86 ust. 3 i ust. 7 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie dotyczą motocykli i zakupu paliwa do ich napędu. Stanowisko podatnika podziela m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku w piśmie z dnia 21.09.2004 r. (PI/005-1508/04/CIP/06) oraz Naczelnik I Urzędu Skarbowego w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 19.09.2005 r. (I US-II/443/89/05).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowe kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 3 ww. ustawy w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Z uwagi na fakt, iż ww. ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia pojazdu samochodowego, należy odnieść się do definicji określonej w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 33 cytowanej ustawy „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego. Natomiast według art. 2 pkt 45 powołanego przepisu określono, że „motocykl” jest pojazdem samochodowym jednośladowym lub z bocznym wózkiem – wielośladowym.

Z art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy wynika, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 (czyli samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony).

Reasumując, ograniczenia wynikające z art. 86 ust. 3 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług mają również zastosowanie do motocykli z uwagi na fakt, iż motocykle uznane są za pojazdy samochodowe.

Dlatego też w przypadku nabycia motocykla do prowadzonej działalności gospodarczej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w ograniczonym zakresie, tj. 60% kwoty określonej w fakturze – nie więcej jednak niż 6.000 zł, o ile pojazd ten będzie wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast w przypadku nabycia paliwa do napędu motocykla prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, nie przysługuje.

Odnośnie wskazanego we wniosku pisma Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku oraz postanowienia Naczelnika I Urzędu Skarbowego w Rzeszowie stwierdzić należy, iż postanowienia w sprawie interpretacji prawa podatkowego zapadały w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko im stanów faktycznych, były wydawane w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.