Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-637/15/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-16
Teza: w zakresie: - prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), - prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia; paliwo; pojazdy-pojazd samochodowy; samochód; ścieki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
*   **prawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie:

*   prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
*   prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina B. (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jako jednostka samorządu terytorialnego jest podatnikiem VAT, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Gmina na początku 2015 r. dokonała zakupu wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową stanowiącą pojemnik do przewożenia nieczystości ciekłych (dalej łącznie jako: wóz). Gmina kupiła przedmiotowy wóz z zamiarem jego wykorzystania do świadczenia odpłatnych usług wywozu nieczystości ciekłych od mieszkańców Gminy. W tym celu Gmina zawrze cywilnoprawne umowy z mieszkańcami, na podstawie których będzie świadczyć na ich rzecz odpłatne usługi wywozu nieczystości przy użyciu zakupionego wozu (w tym też celu został on nabyty przez Gminę). Zdaniem Gminy świadczone przez nią usługi winny być zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 37.00.12, tj. usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych.

Nabyty wóz nie będzie wykorzystywany do innych celów niż świadczenie odpłatnych usług wywozu nieczystości.

Gmina będzie również ponosić koszty bieżącego utrzymania wozu, takie jak:

*   koszty napraw;
*   koszty przeglądów technicznych i zakupu części;
*   zakup paliwa;
*   inne wydatki związane bezpośrednio z utrzymaniem przedmiotowego wozu.

Umowy na wywóz nieczystości mieszkańcy Gminy będą mogli podpisać również z innymi przedsiębiorcami, którzy będą uprawnieni do świadczenia takich usług na terenie Gminy, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Dodatkowo, Gmina wskazała, że już w 2012 r. Rada Gminy B. wydała uchwałę w sprawie górnych stawek opłat za opróżnianie zbiorników bezodpływowych, w której opłata ta została wskazana jako określona kwota za metr sześcienny plus podatek VAT. Tym samym już w momencie zakupu wozu Gmina określiła jego przyszłe wykorzystanie dla celów świadczenia odpłatnych usług na rzecz mieszkańców.

Gmina dotychczas nie odliczyła podatku VAT od zakupu przedmiotowego wozu, gdyż w pierwszej kolejności chciała potwierdzić taką możliwość w drodze indywidualnej interpretacji podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania (oznaczenie jak we wniosku):

2.Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu?

3.Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu?

Stanowisko Wnioskodawcy (oznaczenie jak we wniosku).

2.Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu.

3.Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu.

Uzasadnienie stanowiska

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
*   pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych powyżej warunków, tj. nabywania towarów i usług przez podatnika, jak wskazano powyżej, kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego uznać należy, że z tytułu świadczenia usług wywozu nieczystości Gmina będzie podatnikiem VAT, gdyż świadczenia wykonywane będą na podstawie umów cywilnoprawnych, zawartych pomiędzy Gminą a mieszkańcami. W konsekwencji uznać należy, że Gmina dokonywać będzie odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, w zakresie wykonywanych usług wywozu nieczystości Gmina będzie działała na takich samych zasadach jak każdy inny przedsiębiorca, gdyż jak wskazano w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) inni przedsiębiorcy również będą mogli świadczyć analogiczne usługi na terenie Gminy (Gmina będzie zatem z nimi konkurować o pozyskanie klientów). W rezultacie, zdaniem Gminy, pierwszy z ww. warunków zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT należy uznać za spełniony.

Odnosząc się natomiast do drugiej ze wskazanych powyżej przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, jak już zostało wskazane powyżej, umowy o wywóz nieczystości będą umowami cywilnoprawnymi i w konsekwencji Gmina, która będzie działać w roli podatnika zobligowana będzie do odprowadzania podatku należnego z tego tytułu. Zdaniem Gminy, istnieje zatem bezsprzeczny i bezpośredni związek pomiędzy wydatkami na nabycie wozu z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci usług wywozu nieczystości z użyciem przedmiotowego wozu. Gdyby bowiem Gmina nie poniosła wydatków na zakup wozu, nie dysponowałaby niezbędnymi narzędziami do świadczenia usług wywozu nieczystości, które to usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego, w ocenie Gminy, także drugą z ww. przesłanek, warunkującą możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT należy uznać za spełnioną.

W konsekwencji, w ocenie Gminy, ma ona prawo do odliczenia całości podatku VAT z tytułu wydatków na zakup wozu.

Dodatkowo Gmina pragnie wskazać, że przedstawione przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez dyrektorów izb skarbowych.

Stanowisko takie zostało potwierdzone, przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 15 lipca 2013 r. o sygn. ILPP1/443-338/13-3/NS, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w której organ wskazał, że „Zatem, z uwagi na związek poniesionych wydatków (utrzymania ciągnika, o którym mowa powyżej i beczki m. in. przeglądy techniczne, naprawy, wymiana części; paliwa do ciągnika; „zrzutu” nieczystości do oczyszczalni; tzw. mediów: prąd, woda etc.; zakupu innych urządzeń, sprzętów, wyposażenia etc. — również niezbędnych w świadczeniu przedmiotowych usług) z czynnościami opodatkowanymi (opodatkowane usługi wywozu nieczystości), które Gmina wykonuje na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, Wnioskodawca ma/będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż Gmina ma/będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych ze świadczeniem usług wywozu nieczystości, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.”

Gmina pragnie podkreślić, iż stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku. Wspomniana zasada jest rozumiana jako stosowanie podatku VAT na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia / odliczenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego naruszają neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Odnośnie zasady neutralności VAT wypowiadały się już wielokrotnie zarówno polskie sądy administracyjne, jak i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż „prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego łub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Ponadto, należy zauważyć, że gdyby odmówić Gminie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, znalazłaby się ona w pozycji mniej konkurencyjnej niż inni przedsiębiorcy świadczący takie samem usługi na jej terenie.

Przedsiębiorcy Ci mogliby bowiem odliczyć podatek VAT naliczony (VAT byłyby zatem dla nich neutralny), podczas gdy Gmina byłaby zmuszona uwzględnić nieodliczony podatek VAT w cenie świadczonych przez nią usług, przez co usługi te byłyby droższe i mniej konkurencyjne niż te świadczone przez innych przedsiębiorców.

Podsumowując, Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu.

Ad. 3

Jak zostało już wskazane w niniejszym wniosku zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

*   nabywcą towarów / usług jest podatnik VAT oraz
*   nabywane towary / usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku powyższe przesłanki będą spełnione i tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków bieżących związanych z utrzymaniem wozu.

W ocenie Gminy, za bezsporny należy uznać bowiem fakt, iż ponoszenie wydatków bieżących związanych z utrzymaniem wozu będzie konieczne i bezpośrednio związane ze świadczonymi przez Gminę odpłatnymi usługami wywozu nieczystości, które winny być opodatkowane podatkiem VAT. Gmina, aby móc świadczyć przedmiotowe usługi, będzie bowiem musiała utrzymać wóz we właściwym stanie technicznym, zapewnić paliwo oraz ponieść inne niezbędne wydatki umożliwiające korzystanie z wozu. Bez poniesienia tych wydatków wóz nie byłby zdatny do użytku, co w konsekwencji uniemożliwiłoby Gminie świadczenie odpłatnych usług wywozu nieczystości.

Na marginesie Gmina również zaznaczyła, że w przedmiotowej sprawie nie będą miały zastosowania ograniczenia w odliczeniu podatku VAT od paliwa, ponieważ ciągnik rolniczy nie jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym (a w konsekwencji nie jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów ustawy o VAT).

Reasumując, zdaniem Gminy, będzie ona uprawniona do odliczenia całości VAT naliczonego od wydatków bieżących związanych z utrzymaniem wozu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na zakup wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
*   **prawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na bieżące utrzymanie wozu (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W myśl art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako jednostka samorządu terytorialnego, jest podatnikiem VAT, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Gmina na początku 2015 r. dokonała zakupu wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową stanowiącą pojemnik do przewożenia nieczystości ciekłych. Gmina kupiła przedmiotowy wóz z zamiarem jego wykorzystania do świadczenia odpłatnych usług wywozu nieczystości ciekłych od mieszkańców Gminy. Nabyty wóz nie będzie wykorzystywany do innych celów niż świadczenie odpłatnych usług wywozu nieczystości.

Gmina będzie również ponosić koszty bieżącego utrzymania wozu, takie jak:

*   koszty napraw;
*   koszty przeglądów technicznych i zakupu części;
*   zakup paliwa;
*   inne wydatki związane bezpośrednio z utrzymaniem przedmiotowego wozu.

W momencie zakupu wozu Gmina określiła jego przyszłe wykorzystanie dla celów świadczenia odpłatnych usług na rzecz mieszkańców. Gmina dotychczas nie odliczyła podatku VAT od zakupu przedmiotowego wozu.

Wątpliwości po stronie Wnioskodawcy powstały w związku z ustaleniem prawa do odliczenia całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących:

*   wydatki na zakup wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową stanowiącą pojemnik do przewożenia nieczystości ciekłych oraz
*   wydatki na bieżące utrzymanie wozu,

w sytuacji, gdy nabyty wóz nie będzie wykorzystywany do innych celów niż świadczenie odpłatnych usług wywozu nieczystości.

Aby rozstrzygnąć o prawie do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z tytułu nabycia ww. samochodu – wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową – istotnym jest ustalenie, czy mają zastosowanie regulacje zawarte w art. 86a ustawy, dotyczące prawa do odliczenia od wydatków związanych z nabyciem oraz użytkowaniem pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w momencie zakupu przedmiotowego wozu Gmina określiła jego przyszłe wykorzystanie, dla celów świadczenia odpłatnych usług na rzecz mieszkańców. Wnioskodawca wskazał, że nabyty wóz nie będzie wykorzystywany do innych celów niż świadczenie odpłatnych usług wywozu nieczystości.

Jak wskazano w interpretacji IBPP2/4512-398/15/RSz Wnioskodawca (Gmina) z tytułu opisanych we wniosku czynności, za które pobiera opłaty za wywóz nieczystości ciekłych, jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a czynności te stanowią odpłatne świadczenie usług, które - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego należy uznać, że w przedmiotowej sprawie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących poniesione wydatki związane z nabyciem oraz użytkowaniem ww. samochodu – wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową, bowiem Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a zakupiony ww. wóz asenizacyjny będzie wykorzystywany do wykonywania czynności generujących podatek należny.

Wskazać należy, że powołane wyżej regulacje prawne mają zastosowanie do pojazdów samochodowych zdefiniowanych przepisem art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, przez „pojazdy samochodowe” rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Podkreślenia wymaga, że definicja ta stanowiąc, iż przez pojazdy samochodowe rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, odwołuje się jednocześnie do przepisów wskazanej ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137, ze zm.) „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Zgodnie z art. 2 pkt 44 ww. ustawy prawo o ruchu drogowym, „ciągnik rolniczy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych.

Stosownie do art. 2 pkt 50 ww. ustawy prawo o ruchu drogowym, „przyczepa” to pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem.

Mając na uwadze powyżej powołane przepisy należy przyjąć, że przyczepa nie spełnia definicji pojazdu samochodowego.

Zatem wysokość przysługującego odliczenia podatku VAT od jej zakupu będzie uzależniona od sposobu wykorzystywania pojazdu samochodowego, do którego została nabyta.

Reasumując, w świetle przedstawionych okoliczności sprawy i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że przepisy art. 86a ustawy ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego – nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku – w odniesieniu do:

*   wydatków na zakup wozu asenizacyjnego składającego się z ciągnika rolniczego wraz z przyczepą ciężarową stanowiącą pojemnik do przewożenia nieczystości ciekłych oraz
*   wydatków na bieżące utrzymanie wozu (tj. koszty napraw, koszty przeglądów technicznych i zakupu części, zakup paliwa, inne wydatki związane bezpośrednio z utrzymaniem przedmiotowego wozu)

wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ze względu na to, iż nie są one pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy.

W rezultacie, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących poniesione wydatki z ww. tytułu, o ile nie wystąpią okoliczności wskazane w art. 88 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w kwestiach, których dotyczą pytania oznaczone we wniosku nr 2 i nr 3, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w zakresie pytań nr 2 i nr 3. W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 4 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.