Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-814/09-5/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-20
Teza: 1) Jak obliczyć wartość początkową każdego obiektu? 2) Jak księgować odsetki od kredytu obecnie? 3) Czy można wystawić (zgodnie z umową najmu) najemcą fakturę za media (według wskazań liczników) na koniec sezonu? 4) Faktury za energię, wodę, wywóz śmieci, koszenie trawy można księgować w całości w koszty?
Słowa kluczowe: energia; koszt-księgowanie kosztów; obiekt; odpady (śmieci)-wywóz odpadów (śmieci); wartość-wartość początkowa; woda; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2009 r. (data wpływu 27 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 5 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów:

*   jest **prawidłowe** w części zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących eksploatacji ośrodka wypoczynkowego,
*   jest **nieprawidłowe** w części zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, w związku z czym pismem z dnia 28 września 2009 r., znak ILPB1/415-814/09-2/IM, ILPP2/443-1044/09-2/MR, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 30 września 2009 r., a w dniu 5 października 2009 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jawna dla której prowadzona jest księga przychodów i rozchodów zakupiła w maju 2009 r. ośrodek wypoczynkowy. W skład tego ośrodka wchodzą: grunty o powierzchni 2,18 ha, budynek hotelu, budynek stołówki, budynek baru wraz z pomieszczeniami socjalnymi, pomost, 10 domków kampingowych. W akcie notarialnym potwierdzającym zakup ośrodka jest jedna ogólna wartość za cały ośrodek. Nie można określić na podstawie jakichkolwiek dokumentów jaka jest wartość poszczególnych obiektów. Zakup ośrodka był sfinansowanych w części ze środków własnych wspólników, w części z kredytu bankowego. Stan jego poszczególnych obiektów nie pozwala na zaliczenie całego ośrodka jako kompletnego i zdatnego do użytku. Na dzień dzisiejszy tylko domki kempingowe spełniają kryteria zaliczenia ich do środków trwałych i amortyzowania. Pozostałe składniki należy wyremontować. Na gruncie Wnioskodawczyni jest jeszcze 11 domków prywatnych właścicieli, są podpisywane umowy z właścicielami na najem gruntu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Jak księgować odsetki od kredytu obecnie? Czy faktury za energię, wodę, wywóz nieczystości, koszenie trawy można księgować w całości w koszty?

Zdaniem Wnioskodawczyni, procentowym udziałem ustalonej wartości każdego z domku osobno w ogólnej wartości całego ośrodka należy ująć koszty oraz przypisać do każdego domku. W taki sposób ustalić należy wartość początkową i tę kwotę amortyzować. Podobnie Zainteresowana wylicza odsetki płacone obecnie, w koszty księguje tylko tę wartość jaka została wyliczona wcześniej - obliczonym procentem udziału wartości każdego domku w ogólnej wartości ośrodka - pozostała część odsetek przypisana do każdego z obiektów będzie podnosić wartość początkową. Faktury za energię i wodę jak i wydatki ponoszone na wywóz nieczystości oraz koszenie trawy Wnioskodawczyni w całości zalicza bezpośrednio w koszty w okresie wystawienia faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w części zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących eksploatacji ośrodka wypoczynkowego,
*   **nieprawidłowe** w części zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawczyni, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Stosownie do treści art. 22g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli: – pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu), – pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału,
2.  spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,
3.  umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodów.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Treść art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków: - zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawczynię,

*   odsetki zostały zapłacone,
*   odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

Należy przy tym podkreślić, że ustawodawca nie różnicuje rodzaju kredytu, od którego spłacane są odsetki. Jednakże należy zaznaczyć, iż to na Wnioskodawczyni spoczywa obowiązek udowodnienia faktu, że pobrane środki zostały przeznaczone na cel związany z przedmiotem prowadzonej działalności.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że odsetki od kredytu spłacone przed datą wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podwyższają wartość tego środka, natomiast odsetki spłacone po dacie wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych stanowić będą bezpośrednio koszty uzyskania przychodów.

Przy czym odsetek nie należy księgować w koszty uzyskania przychodów obliczonym procentem, ale odnieść się do wartości początkowej poszczególnych obiektów ustalonej przez Wnioskodawczynię na podstawie aktu notarialnego.

Natomiast w kwestii kosztów związanych z energią, wodą, wywozem nieczystości, koszeniem trawy wskazać należy, iż z cytowanego uprzednio art. 22 ust. 1 ww. ustawy wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie poniesione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodu, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami.

Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a prowadzoną działalnością gospodarczą – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Zatem, tut. Organ stwierdza, iż w przedstawionej we wniosku sytuacji, koszty eksploatacji ośrodka wypoczynkowego takie jak dostawy energii elektrycznej, wody, wywozu nieczystości oraz koszenia trawy mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu Wnioskodawczyni wyłącznie pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wniosek dotyczący:

*   podatku dochodowego w zakresie ustalenia wartości początkowej środków trwałych został rozstrzygnięty w dniu 20 października 2009 r. odrębną interpretacją nr ILPB1/415-814/09-4/IM,
*   podatku od towarów i usług w zakresie udokumentowania obciążenia najemców został rozstrzygnięty w dniu 14 października 2009 r. postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPP2/443-1044/09-4/MR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.