Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4011.566.2021.2.PD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-21
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box)
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; prawa-prawo własności; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

15 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 15 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 lutego 2022 r. (data wpływu 15 lutego 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

\[Prowadzona działalność gospodarcza\]

Wnioskodawca od (…) r. nieprzerwanie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w obszarze usług IT, obejmującą zwłaszcza usługi w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca w sposób stały współpracuje ze Zleceniodawcami – spółkami prawa handlowego – i wykonywał oraz wykonuje czynności bezpośrednio na rzecz tych spółek lub ich kontrahentów. Usługi świadczone są w oparciu o umowy na wykonywanie prac programistycznych.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w sposób samodzielny, ponosząc przy tym zarówno ryzyko gospodarcze z niej wynikające, jak i odpowiedzialność cywilnoprawną według norm przepisanych prawem cywilnym. Uszczegóławiając: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych czynności oraz ich wykonywanie ponosi także Wnioskodawca. Wnioskodawca ponosi standardową odpowiedzialność kontraktową przewidzianą w art. 471 kodeksu cywilnego wobec jego Zleceniodawców. Ponadto, jeśli Zleceniodawcy korzystając z tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania wyrządziliby osobie trzeciej szkodę, wówczas posiadaliby oni (Zleceniodawcy) regres w stosunku do Wnioskodawcy. Prace nie były oraz nie są wykonywane pod kierownictwem lub w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zleceniodawców lub inne osoby. Zleceniodawcy ograniczają się do wskazania ogólnych oczekiwań, kierunków oraz ram czasowych, w których czynności powinny zostać ukończone. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Wnioskodawca posiada na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

\[Działalność badawczo-rozwojowa\]

Poniższy opis dotyczy stanu faktycznego, który wystąpił od początku 2021 r. i trwa obecnie, jak również zdarzenia przyszłego dotyczącego kolejnych miesięcy i lat po złożeniu wniosku. Celem uproszczenia, w opisie został użyty czas teraźniejszy, jednak okoliczności wskazane poniżej należy odnieść do zaistniałego stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej i świadczonych usług Wnioskodawca prowadził dotychczas i prowadzi obecnie, a także zamierza prowadzić w przyszłości, działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w ramach świadczenia usług zwłaszcza nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Podejmowane prace nie są rutynowe i nie dotyczą okresowo wprowadzanych zmian.

Działalność ta jest także podejmowana systematycznie, w sposób ciągły i planowany. Systematyczny charakter działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest ona prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości i nie ma charakteru incydentalnego. Niezależnie od systematycznego charakteru pracy, rozwiązania opracowywane przez Wnioskodawcę mają charakter jednostkowy i niepowtarzalny. Rozwojowy charakter działalności objawia się w wypracowywaniu nowych rozwiązań informatycznych przy tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania, zwiększając w tym zakresie dorobek przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca tworzy kod źródłowy oprogramowania, nieraz z zastosowaniem nowo opracowanych rozwiązań, spełniających przesłankę tworzenia nowych zasobów wiedzy lub wykorzystywania już istniejących dla opracowania nowych rozwiązań. Wnioskodawca nie bazuje na schematycznym działaniu, z góry ustalonym i niezależnym od Wnioskodawcy. Jednocześnie Wnioskodawca wypracowuje nowe rozwiązania rozszerzające wiedzę jego, jako twórcy oprogramowania, a więc zwiększające zaawansowanie zarówno aktualnych, jak i kolejnych projektów.

Szczegóły dotyczące wskazanej wyżej działalności badawczo-rozwojowej objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, Zleceniodawców oraz ich kontrahentów, stąd Wnioskodawca przedstawił powyżej ogólny opis tej działalności, nie naruszający zobowiązań w zakresie ochrony tej tajemnicy przedsiębiorstwa.

\[Tworzenie i sprzedaż autorskiego prawa do programów komputerowych\]

W ramach prowadzonych prac, wynikających z zawartych umów i prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe. Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że niezależnie od tego czy Wnioskodawca tworzy odrębny od istniejącego oprogramowania kod źródłowy, czy też tworzy kod źródłowy mający stać się częścią oprogramowania stanowiącego odrębny system, na rzecz Wnioskodawcy powstaje autorskie prawo do programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworząc kod źródłowy, Wnioskodawca tworzy w istocie program komputerowy, rozumiany jako zbiór poleceń zapisanych w formie kodu źródłowego, transponowany następnie do formy kodu wynikowego, a kolejno przedstawiany w postaci użytkowej. Autorskie prawo do programu komputerowego przysługuje w momencie stworzenia oprogramowania Wnioskodawcy i podlega ochronie zgodnie z art. 74 pr. aut. - jest utworem w rozumieniu wskazanej ustawy. Wnioskodawca wskazuje, że ani w przepisach, ani w doktrynie prawa nie ma utrwalonej definicji programu komputerowego. Zgodnie z objaśnieniami Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. w sprawie IP Box, za program komputerowy można uznać zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Minister Finansów w przedmiotowych objaśnieniach podkreśla jednocześnie, że powyższe nie wystarczy, bowiem program komputerowy musi spełnić również przesłanki uznania za utwór, tj. być indywidualny i oryginalny. Prace Wnioskodawcy wykonywane w ramach umów o świadczenie usług posiadają właśnie taki charakter.

Wnioskodawca osiągnął dotychczas w 2021 r. oraz osiąga obecnie, a także zamierza osiągać w przyszłości, dochód z tytułu kwalifikowanego IP, gdyż odpłatnie przenosi na Zleceniodawców całość autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego. Zgodnie z ustaleniami Wnioskodawcy i Zleceniodawców, na osiągane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie z tytułu realizacji usług składa się kwota sprzedaży stworzonego oprogramowania (Wnioskodawca osiągnął dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej).

Wnioskodawca ponosi jednocześnie wydatki - koszty bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego, takie jak między innymi: wydatki na korzystanie ze sprzętu komputerowego oraz elektronicznego – potrzebnego do wytworzenia i testów programu komputerowego, koszty usług księgowych - potrzebne bezpośrednio do pomocy w ramach działalności badawczo rozwojowej - IP Box, koszt składek na ubezpieczenie społeczne - obowiązkowy element prowadzonej działalności programistycznej opisanej we wniosku.

\[Ewidencja dot. IP Box\]

Wnioskodawca nieprzerwanie prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję przychodów pochodzących z kwalifikowanych praw IP, które powstawały w ramach ww. działalności gospodarczej. Ewidencja ta pozwala na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., a które to przypadają na każde ww. prawo w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu, ustalenie przychodów oraz kosztów uzyskania tychże przychodów i dochodów, oraz strat przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

\[Skorzystanie z IP Box przez Wnioskodawcę\]

Wnioskodawca planuje objąć preferencyjną stawką podatkową dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, składając w ramach zeznania rocznego za 2021 r. odpowiednie formularze, w których wskaże wysokość tych dochodów. Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę przynajmniej z częścią Zleceniodawców również w latach następnych na tych samych zasadach albo pozyskać nowych Zleceniodawców, z którymi również ustali zasady współpracy analogiczne do opisanych powyżej i dla których będzie wytwarzał oprogramowanie w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Wobec tego, jeżeli rzeczywisty stan faktyczny nie ulegnie zmianie w stosunku do przedstawionego we wniosku (lub ulegnie zmianie w sposób nie wpływający na spełnienie przesłanek zastosowania IP Box opisanych we wniosku), wówczas z preferencyjnej stawki opodatkowania wynoszącej 5% chciałby skorzystać również w przyszłych latach.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.**

Wnioskodawca opodatkowuje swoje dochody podatkiem liniowym.

Wnioskodawca prowadzi działalność opisaną we wniosku od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca potwierdza więc, że przez cały okres którego dotyczy wniosek (w roku 2021 i w latach kolejnych) prowadził, prowadzi i będzie prowadzić działalność opisaną we wniosku, którą charakteryzuje m.in. (co zostało wskazane we wniosku):

„Prace te są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w ramach świadczenia usług zwłaszcza nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Podejmowane prace nie są rutynowe i nie dotyczą okresowo wprowadzanych zmian. Działalność ta jest także podejmowana systematycznie, w sposób ciągły i planowany. Systematyczny charakter działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest ona prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości i nie ma charakteru incydentalnego. Niezależnie od systematycznego charakteru pracy, rozwiązania opracowywane przez Wnioskodawcę mają charakter jednostkowy i niepowtarzalny.

Rozwojowy charakter działalności objawia się w wypracowywaniu nowych rozwiązań informatycznych przy tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania, zwiększając w tym zakresie dorobek przedsiębiorstwa. Wnioskodawca tworzy kod źródłowy oprogramowania, nieraz z zastosowaniem nowo opracowanych rozwiązań, spełniających przesłankę tworzenia nowych zasobów wiedzy lub wykorzystywania już istniejących dla opracowania nowych rozwiązań. Wnioskodawca nie bazuje na schematycznym działaniu, z góry ustalonym i niezależnym od Wnioskodawcy. Jednocześnie Wnioskodawca wypracowuje nowe rozwiązania rozszerzające wiedzę jego, jako twórcy oprogramowania, a więc zwiększające zaawansowanie zarówno aktualnych, jak i kolejnych projektów.”

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że:

*   Przedmiotowa działalność była również prowadzona w okresie poprzedzającym okres, którego dotyczy wniosek (2019-2020), co jest poza zakresem przedmiotowego wniosku, który dotyczy roku 2021 i lat następnych;
*   Stwierdzenie, czy działalność opisana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest obowiązkiem Wnioskodawcy, lecz Organu, do którego Wnioskodawca zwraca się z pytaniem dot. możliwości zastosowania IP Box (która to stawka może być zastosowana tylko jeśli podatnik prowadzi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ww. ustawy).

Powyższa kwestia została potwierdzona wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2021 r. Il FSK 1049/21 , który stwierdził:

„Zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku nie mogło prowadzić do żądania, aby to sam wnioskodawca, przesądził rzeczoną kwestię, o którą wprost zapytał, lecz jedynie do sprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej działalności, niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności. Następnie na gruncie obowiązujących przepisów należało ocenić ten rodzaj działalności, a pozostawienie wniosku bez rozpoznania dopuszczalne byłoby tylko w przypadku, jeśli wnioskodawca nie przedstawiłby wystarczających okoliczności faktycznych do oceny. Skoro skarżący dokładnie opisał swoją działalność przez pryzmat cech działalności badawczo-rozwojowej, to organ miał obowiązek udzielić odpowiedzi na przedstawioną wątpliwość. Od takiej oceny jednak się uchylił, co stanowi naruszenia art. 14b 3 Op. To właśnie aspekt wykonywania przez skarżącego działalności badawczo-rozwojowej wymaga w rozpatrywanej sprawie wyjaśnienia i interpretacji. Nie może on zatem zostać uznany jako element stanu faktycznego, którego podanie obciąża wnioskodawcę jako podatnika"

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Krajowa Informacja Skarbowa w tym również Delegatura w Płocku, wydała wiele indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie przedstawionej przez innych zainteresowanych wątpliwości, czy prowadzą oni działalność badawczo-rozwojową, a tym samym czy mogą skorzystać z preferencji jaką jest IP Box. Należy również zwrócić uwagę, że interpretacje te - poza tym, że był w nich przedstawiony analogiczny stan faktyczny, odnosiły się do stanu prawnego, który nie uległ jakiejkolwiek zmianie. Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy Organ nie może przerzucać na petenta ciężaru odpowiedzi na pytania zadane przez niego we wniosku.

Wnioskodawca podaje przykładowe interpretacje, o których mowa powyżej, wydane w ostatnim czasie: 0114-KDIP2-1.4011.147.2021.2.PD; 0114-KDIP2-1.4011.224.2021. 2.OK/PD; 0114-KDIP2-1.4011.233.2021.2.KW/PD; 0114-KDIP2-1.4011.284.2021.2.JS/PD.

Jednocześnie w razie wystąpienia odmiennej interpretacji tych samych przepisów, Wnioskodawca prosi, o odniesienie się do w/w interpretacji, wskazanie znaczących różnic w stanie faktycznym lub prawnym oraz uzasadnienie odmiennego traktowania jego przypadku, od utrwalonej już linii interpretacyjnej przywołanych przepisów. Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że odstąpienie od wydania indywidualnej interpretacji naruszy zasadę równości podmiotów. Należy zwrócić uwagę, że interpretacje te - poza tym, że był w nich przedstawiony analogiczny stan faktyczny - odnosiły się do takiego samego stanu prawnego jak Wnioskodawca, który nie uległ jakiejkolwiek zmianie. W ocenie Wnioskodawcy, takie postępowanie będzie stanowić jednoznacznie naruszenie zasady legalizmu oraz równości podmiotów, bowiem różnicowanie wydawanych postanowień i interpretacji bez konkretnej przyczyny w stosunku do wnioskodawców wskazujących bardzo podobne informacje, jest niezrozumiałe. Wnioskodawca podkreśla, że zdaje sobie sprawę, iż wydane przez Organ interpretacje indywidualne opierają się na ściśle określonym stanie faktycznym i odnoszone mogą być tylko w odniesieniu do konkretnego wnioskodawcy, niemniej Wnioskodawca ma prawo oczekiwać pewnej powtarzalności w wydawaniu interpretacji indywidualnych, jeśli dotyczą one analogicznych sytuacji i zawierają podobne - jak nie częściowo takie same - informacje, stanowiące podstawę wydanych rozstrzygnięć. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, niewydanie przez organ indywidualnej interpretacji w przedmiotowej sprawie stanowić będzie nienależyte rozpatrzenie wniosku i naruszy zasadę postępowania oraz podstawowe zasady Konstytucji.

Wnioskodawca w ramach wniosku wyraźnie wskazał, że jego działalność polega na tworzeniu oprogramowania: „Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że niezależnie od tego czy Wnioskodawca tworzy odrębny od istniejącego oprogramowania kod źródłowy, czy też tworzy kod źródłowy mający stać się częścią oprogramowania stanowiącego odrębny system, na rzecz Wnioskodawcy powstaje autorskie prawo do programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.”

Wnioskodawca tworzy więc kod źródłowy, który:

*   jest kodem zupełnie odrębnym od istniejącego oprogramowania, który w istocie stanowi zupełnie nowe oprogramowanie;
*   jest kodem, który ma stać się częścią istniejącego oprogramowania (np. odrębnym modułem czy funkcjonalnością istniejącego już systemu) i ma na celu rozwinąć w ten sposób istniejące oprogramowanie.

Ulepszenia i modyfikacje, których dokonuje Wnioskodawca na zlecenie Zleceniodawców polegające na tworzeniu nowego kodu źródłowego, stanowiącego uzupełnienie istniejącego oprogramowania, dotyczą poszerzenia o nowy kod źródłowy oprogramowania zarówno wytworzonego przez Wnioskodawcę jak i takiego uzupełnienia oprogramowania, którego on nie wytworzył. Podkreślić należy, iż w zakresie rozwijania/ulepszania oprogramowania przez Wnioskodawcę nie dochodzi w istocie do zmiany istniejącego już kodu źródłowego, a do jego uzupełnienia poprzez wytworzenie nowego kodu źródłowego stanowiącego jedynie dopełnienie, dodatkowy element kodu, który już wcześniej istniał. Skoro więc dochodzi do powstania nowego kodu źródłowego, który nie modyfikuje już istniejącego, ale powoduje powstanie nowych funkcjonalności lub nowych sposobów działania to należy uznać, że również w przypadku rozwoju lub ulepszenia oprogramowania mamy w istocie do czynienia z nowym programem komputerowym.

Ulepszenia i modyfikacje, których dokonuje Wnioskodawca na zlecenie Zleceniodawców polegają na tworzeniu nowego kodu źródłowego, stanowiącego uzupełnienie istniejącego oprogramowania. W zakresie tej części usług świadczonych przez Wnioskodawcę nie dochodzi w istocie do ingerencji w istniejący kod źródłowy, ale następuje jego uzupełnienie poprzez wytworzenie nowego kodu źródłowego stanowiącego jedynie uzupełnienie kodu już istniejącego.

Wnioskodawca potwierdza, że jego zamiarem jest zastosowanie 5% stawki podatku także w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z rozwijania oprogramowania w sposób określony we wniosku oraz w odpowiedzi powyżej (tworzenie nowego kodu źródłowego).

Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych.

Wnioskodawca potwierdza, że w ramach działalności gospodarczej opracowuje nowe, rozwija oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że na odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych składał się kod źródłowy wytworzony przez Wnioskodawcę który był ze sobą funkcjonalnie powiązany i dotyczył jednego z produktów (systemów), nad którymi pracował Wnioskodawca dla Zleceniodawców, zgodnie z przedstawionym przez niego opisem we wniosku. Wnioskodawca nie badał poszczególnych linijek kodu źródłowego z perspektywy spełnienia przesłanek wynikających z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż przepisy podatkowe dotyczące IP Box nie obligują go do tego - a jedynie obligują do stwierdzenia, czy wytworzył kwalifikowane IP w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego.

W tym zakresie, Wnioskodawca potwierdził, że funkcjonalna całość jaką stanowi wytworzony przez niego program komputerowy (całość wytworzonego kodu źródłowego dotyczącego danego systemu nad którym pracował dla danego Zleceniodawcy) objęta była autorskim prawem do programu komputerowego i stanowiła kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Niezależnie od tego, Wnioskodawca zbadał całość oprogramowania - wytworzonego kodu źródłowego w zakresie danego systemu nad którym pracował dla danego Zleceniodawcy - pod kątem przesłanek z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, potwierdzając że stanowi on program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 pr. aut.

Prawidłowość powyższego podejścia potwierdzona jest w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., w których nacisk położony jest na funkcjonalne, szerokie traktowanie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego. Minister Finansów wprost stwierdza w objaśnieniach, że nie można utożsamiać pojęcia „program komputerowy” użytego w przepisach dot. IP Box, z pojęciem „programu komputerowego” w rozumieniu prawa autorskiego - gdyż pierwsze z tych pojęć jest szersze. Tym samym Minister Finansów nie wymaga badania poszczególnych fragmentów kodu źródłowego pod tym kątem, a odniesienia się do pewnej funkcjonalnej całości, jaką jest oprogramowanie - celem przesądzenia czy zastosowanie IP Box jest możliwe:

· „Końcowo warto zauważyć, że zgodnie z akapitem 34 Raportu BERS Plan Działania nr 5, copyrighted software, czyli nie tylko „program komputerowy” sensu stricto (tł. kod źródło i kod wynikowy), ale szerzej „oprogramowanie chronione prawem autorskim”, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box.”

· Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich. że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko (\`(...)\`).

· „Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) — jako oprogramowanie — w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”.

Podsumowując i odpowiadając bezpośrednio na zadane pytania, przy uwzględnieniu powyższego wywodu:

*   każde wytworzone oprogramowanie stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie zgodnie z art. 74 pr. aut., który z kolei składa się na funkcjonalną całość będącą kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego;
*   wszystkie efekty realizowanych prac Wnioskodawcy składają się na odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie ww. przepisu.

Wnioskodawca potwierdza, że tworzenie przez niego oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).

Wnioskodawca potwierdza, że działalność opisana we wniosku oraz w niniejszym piśmie (w tym tworzenie oprogramowania które ma stać się częścią istniejącego systemu i go ulepszyć, rozwinąć) zmierza do poprawy użyteczności lub funkcjonalności oprogramowania.

Wnioskodawca potwierdza, że w przypadku tworzenia kodu źródłowego, który stanowi rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego oprogramowania, miał pełnię autorskich praw majątkowych do stworzonego kodu źródłowego (był jego właścicielem), które to prawa następnie przeniósł na Zleceniodawców (którzy stali się jego właścicielami). Wnioskodawca więc, na skutek przeniesienia praw autorskich, nie ma prawa do korzystania z wytworzonego kodu źródłowego - pełnię majątkowych praw autorskich mają Zleceniodawcy.

Wnioskodawca nie ma żadnego prawa do korzystania z oprogramowania, które stworzył - przeniósł bowiem całość autorskich praw majątkowych na Zleceniodawców.

Wnioskodawca wskazuje, że:

*   modyfikacja/rozwinięcie oprogramowania następuje na podstawie umów zawartych ze Zleceniodawcami - Wnioskodawca na ich zlecenie wytwarza nowy kod źródłowy, do którego pełnię autorskich praw majątkowych posiada Wnioskodawca, a następnie Zleceniodawca (po przeniesieniu majątkowych praw autorskich na niego przez Wnioskodawcę);
*   w wyniku tworzenia/modyfikacji/rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody źródłowe oprogramowania. Kody te składają się na nowe prawo własności intelektualnej;
*   Wnioskodawcy z momentem stworzenia ww. kodów przysługiwały prawa autorskie do kodu stanowiącego rozwinięcie/modyfikację oprogramowania (które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych), a prawa te zostały przeniesione na Zleceniodawców na podstawie łączącej strony umowy.

Wnioskodawca potwierdza, że w zakresie opisanym we wniosku osiągnął dotychczas lub osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Wnioskodawca nie wyklucza, że w latach kolejnych, których również dotyczy przedmiotowy wniosek, będzie osiągał dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej z innych podstaw, wskazanych w lit. a-d. Przedmiotowa kwestia nie wpływa jednak na możliwość zastosowania 5% stawki podatku dochodowego, bo przepis art. 30ca ust. 7 traktuje te cztery podstawy jako równorzędne.

Wnioskodawca potwierdza, że dochody te są ustalane w oparciu o zasadę ceny rynkowej zgodnie z art. 23o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca w zakresie wskazanym we wniosku (tj. w 2021 i w latach kolejnych), wskazuje następujące daty związane z osiągnięciem pierwszego dochodu, do którego zamierza zastosować ww. preferencyjną stawkę:

· data wystawienia pierwszej faktury dotyczącej działalności opisanej we wniosku – (…)

· data otrzymania płatności za pierwszą fakturę dotyczącą działalności opisanej we wniosku - (…)

Jednocześnie Wnioskodawca nie wyklucza zastosowania ww. preferencyjnej stawki podatku również do dochodów osiągniętych przed wskazaną datą, co jest jednak poza zakresem przedmiotowego wniosku i Wnioskodawca sygnalizuje to jedynie na marginesie.

Wnioskodawca potwierdza, że:

*   W zakresie stanu faktycznego wskazanego we wniosku, Wnioskodawca prowadzi ewidencję od (…) r. (dla roku 2021) oraz od (…) r. (dla roku 2022), a także zamierza prowadzić ją począwszy od początku lat kolejnych. Jedynie na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że ewidencję prowadził również dla poprzednich lat podatkowych (ta okoliczność nie dotyczy jednak stanu faktycznego objętego złożonym wnioskiem);
*   Odrębna ewidencja jest prowadzona od początku i na bieżąco;
*   Odrębna ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca potwierdza, że oblicza tzw. wskaźnik nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie wskazanym we wniosku, dotychczas ponosił jedynie koszty na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a wzoru Nexus). Wnioskodawca jednak zwraca uwagę, że wniosek dotyczy również lat przyszłych, w ramach których nie może wykluczyć, że będzie ponosił również koszty o których mowa w lit. b, c i d przedmiotowego przepisu.

### Pytanie

Czy, mając na uwadze opisany stan faktyczny, Wnioskodawca może rozliczyć dochód uzyskany w 2021 roku i w latach kolejnych z wytworzonego, w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, autorskiego prawa do programu komputerowego z uwzględnieniem 5% stawki podatku dochodowego, pod warunkiem prowadzenia odrębnej od księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Z tego względu, przy założeniu, że prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT będzie mógł skorzystać w rozliczeniu 2021 r. i rozliczeniu lat kolejnych z 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (ulgi IP Box).

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP, przenoszonego następnie odpłatnie na Zleceniodawców (lub potencjalnie w przyszłości - na inne podmioty na rzecz których będzie świadczyć usługi), spełnia przesłanki objęcia dochodów z jej prowadzenia preferencyjną stawką podatku dochodowego w wysokości 5% (IP BOX), o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uzasadnia powyższe stanowisko faktem uzyskiwania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie usługi w postaci oprogramowania projektowanego i tworzonego przez niego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe wynika z treści przywołanego przepisu, w zakresie odnoszącym się do działalności twórczej obejmującej prace rozwojowe, wykonywanej systematycznie w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. W powyższym zakresie Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane usługi bezsprzecznie miały i mają charakter twórczy. Współpraca ze Zleceniodawcami oparta była i jest bowiem na tworzeniu przez Wnioskodawcę oprogramowania. Wynik działalności Wnioskodawcy kwalifikuje się jako autorskie prawo do programu komputerowego. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie z zastosowaniem nowo opracowanych przez siebie rozwiązań, spełniających przesłankę tworzenia nowych zasobów wiedzy lub wykorzystywania już istniejących. Działalność ta jest także podejmowana przez Wnioskodawcę systematycznie, w sposób ciągły, planowany i uporządkowany, właściwy dla specyfiki prowadzonej działalności dotyczącej wytwarzania programów komputerowych. Rozwojowy charakter działalności Wnioskodawcy objawia się w wypracowywaniu nowych rozwiązań informatycznych przy tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania, zwiększając w tym zakresie dorobek przedsiębiorstwa poprzez wypracowywanie nowych, innowacyjnych praktyk i zastosowań istniejących już rozwiązań w sposób umożliwiający osiągnięcie nowych celów. Na skutek podejmowanych prac, tworzony kod oprogramowania jest wymyślany przez Wnioskodawcę od podstaw i bazuje na jego kreatywności, wiedzy i doświadczeniu. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych oraz oprogramowania, do tworzenia programów komputerowych, stanowiących rozwiązanie nowe i innowacyjne na rynku. Zdobytą wiedzę oraz doświadczenie Wnioskodawca kształtuje, łączy i wykorzystuje celem uwzględnienia w tworzeniu programów komputerowych oraz nowych zastosowań znanych już rozwiązań. Dochody z kwalifikowanego IP są osiągane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej i uwzględnione w cenie sprzedaży usługi. Oprogramowanie objęte ochroną, o której mowa w art. 74 Pr. Aut., jest tworzone w wykonywaniu umowy o świadczenie usług. Prawa autorskie do programów komputerowych w chwili ich stworzenia przysługują wyłącznie Wnioskodawcy, a wyniku realizacji postanowień umownych, zostają przeniesione na Zleceniodawców. Wnioskodawca prowadzi także w sposób bieżący odrębną ewidencję pozwalającą m.in. zidentyfikować dochód z konkretnymi kwalifikowanymi prawami autorskimi z których odpłatnego przeniesienia on pochodzi. Ewidencja spełnia jednocześnie wymogi z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, nie ma więc wątpliwości że spełnione zostały przesłanki pozwalające na zastosowanie preferencyjnej stawki podatku dochodowego w wysokości 5% (IP BOX), o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 36 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że powyższe stanowisko Wnioskodawcy zgodne jest z utrwaloną praktyką interpretacyjną organów Krajowej Administracji Skarbowej, wyrażającą się zwłaszcza w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych na rzecz wnioskodawców w analogicznych stanach faktycznych, począwszy od 2019 r., np. interpretacje o sygnaturach:

0115-KDIT3.4011.652.2020.2.KR,

0115-KDIT1.4011.812.2020.2.JG,

0111-KDWB.4011.6.2021.2.MJ,

0112-KDIL2-2.4011.296.2021.2.KP,

0111-KDIB1-3.4011.32.2021.2.JKT,

0111-KDIB1-2.4011.10.2021.3.AW,

0111-KDIB1-2.4011.26.2021.2.SK,

0111-KDIB1-2.4011.24.2021.3.SK,

0113-KDIPT2-1.4011.173.2021.2.RK,

0113-KDIPT2-2.4011.284.2021.3.KR,

0113-KDIPT2-1.4011.211.2021.2.RK,

0114-KDIP2-1.4011.13.2021.2.PD,

0113-KDIPT2-3.4011.253.2021.2.GG,

0114-KDIP2-1.4011.39.2021.2.KW,

0114-KDIP2-1.4011.6.2021.2.JF,

0112-KDIL2-2.4011.234.2021.2.IM,

0112-KDIL2-2.4011.219.2021.2.MB,

0111-KDWB.4011.64.2021.2.HK,

0113-KDIPT2-1.4011.248.2021.4.MAP.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej została wyjaśniona w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są:

działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

W sprawie możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, wyjaśniamy:

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)x 1,3

a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

1.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
2.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego.
3.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,
4.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu ;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box.

Podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:

*   podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i
*   prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się:

*   dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
*   dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,
*   dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej,
*   dochód z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy.

Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, szczególne obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane jest przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki.

Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 74 ust. 2 ww. ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Przedstawił Pan informację, z których wynika, że:

1.  tworzy/rozwija Pan oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
2.  w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i świadczonych usług prowadził dotychczas i prowadzi Pan obecnie, a także zamierza prowadzić w przyszłości, działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. W ramach świadczenia usług zwłaszcza nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Podejmowane prace nie są rutynowe i nie dotyczą okresowo wprowadzanych zmian,
3.  wytwarzane przez Pana oprogramowanie jest wyrazem Pana własnej twórczości intelektualnej,
4.  w ramach prowadzonych prac, wynikających z zawartych umów i prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, tworzy Pan oprogramowanie komputerowe. Podkreśla Pan, że niezależnie od tego czy tworzy Pan odrębny od istniejącego oprogramowania kod źródłowy, czy też tworzy kod źródłowy mający stać się częścią oprogramowania stanowiącego odrębny system, powstaje autorskie prawo do programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworząc kod źródłowy, tworzy Pan w istocie program komputerowy, rozumiany jako zbiór poleceń zapisanych w formie kodu źródłowego, transponowany następnie do formy kodu wynikowego, a kolejno przedstawiany w postaci użytkowej. Autorskie prawo do programu komputerowego przysługuje w momencie stworzenia przez Pana oprogramowania i podlega ochronie zgodnie z art. 74 pr. aut. - jest utworem w rozumieniu wskazanej ustawy,
5.  w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Z kolei z uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że osiągnął dotychczas lub osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Nie wyklucza Pan jednak, że w latach kolejnych, których również dotyczy przedmiotowy wniosek, będzie osiągał dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej z innych podstaw, wskazanych w lit. a-d. Przedmiotowa kwestia nie wpływa jednak na możliwość zastosowania 5% stawki podatku dochodowego, bo przepis art. 30ca ust. 7 traktuje te cztery podstawy jako równorzędne.
6.  prowadzi Pan odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odrębna ewidencja jest prowadzona: w zakresie stanu faktycznego wskazanego we wniosku, prowadzi Pan ewidencję od (…) r. (dla roku 2021) oraz od (…) r. (dla roku 2022), a także zamierza prowadzić ją począwszy od początku lat kolejnych.

Autorskie prawo do programu komputerowego wytwarzanego przez Pana w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania):

*   z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
*   ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
*   z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
*   z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu, jest dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Może Pan rozliczyć dochód uzyskany w 2021 roku i w latach kolejnych (jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się) z wytworzonego, w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, autorskiego prawa do programu komputerowego z uwzględnieniem 5% stawki podatku dochodowego, pod warunkiem prowadzenia odrębnej od księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Może Pan skorzystać z tej ulgi w zeznaniach rocznych.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy :

· stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

· zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki będącej ściśle przedmiotem pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postawionych przez Pana we wniosku. Treść pytań wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).