Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.803.2025.1.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Nieuznanie Pana za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży
Nieruchomości i konsekwencji braku obowiązku do
wystawienia faktury z tytułu transakcji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości i
    konsekwencji braku obowiązku do wystawienia faktury z tytułu transakcji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Pan K.B. (dalej: Wnioskodawca lub Sprzedający lub Sprzedawca lub Zbywca) jest polskim
    rezydentem podatkowym. 24 października 2005 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy - Pan A.B. 5
    czerwca 2008 r. Sąd Rejonowy w (...) Wydział Cywilny wydał postanowienie o stwierdzeniu
    nabycia spadku wskazując, że spadek po zmarłym A.B. na podstawie dziedziczenia
    ustawowego nabyli:
    a) Wnioskodawca w wysokości ¼ udziału w spadku,
    b) Pani C. B. (matka Wnioskodawcy) w wysokości ¼ udziału w spadku,
    c) Pan D. B. (brat Wnioskodawcy) w wysokości ¼ udziału w spadku,
    d) Pani E.F. (siostra Wnioskodawcy) w wysokości ¼ udziału w spadku.
    2. W skład masy spadkowej po zmarłym A.B. na moment jego śmierci wchodziły
    następujące składniki majątku:
    a) prawo własności ½ udziałów w zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 1 o pow. 0,27 ha, położonej w miejscowości (...), gmina (...),
      województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził
      księgę wieczystą o KW nr (...),
    b) prawo własności ½ udziałów w zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 2 o pow. 0,28 ha, położonej w miejscowości (...), gmina (...),
      województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził
      księgę wieczystą o KW nr (...),
    c) prawo własności ½ udziałów w zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 3 o pow. 0,27 ha, położonej w miejscowości (...), gmina (...),
      województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził
      księgę wieczystą o KW nr (...),
    d) prawo własności ½ udziałów w niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 4 o pow. 0,10003176 ha, położonej w miejscowości (...),
      gmina (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadził księgę wieczystą o KW nr (...),
    e) prawo własności ½ udziałów w niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 5 o pow. 0,7900 ha, położonej w miejscowości (...), gmina
      (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadził księgę wieczystą o KW nr (...),

    f) prawo własności ½ udziałów w niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 6 o pow. 0,6069 ha, położonej w miejscowości (...), gmina
      (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadził księgę wieczystą o KW nr (...),
    g) prawo własności ½ udziałów w niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 7 pow. 1,3931 ha, położonej w miejscowości (...), gmina
      (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadził księgę wieczystą o KW nr (...),
    h) prawo własności ¼ udziałów w zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
      jako działka ewidencyjna nr 8 o pow. 0,0314 ha, położonej w miejscowości (...), gmina
      (...), województwo(...), dla której Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadził księgę wieczystą o KW nr (...).
    3. 25 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy w (...) Wydział Cywilny wydał postanowienie o podziale
    majątku wspólnego, dziale spadku i zniesieniu współwłasności po zmarłym A.B. W
    postanowieniu wskazano, iż w skład majątku wspólnego C.B. i A.B. wchodziły następujące
    składniki majątkowe:
    a) prawo własności zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki
      ewidencyjne nr 1, 2, 3 o łącznej powierzchni 0,82 ha, położonej w miejscowości (...), dla
      której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (..) o wartości 2.110.000 zł
      (dwa miliony sto dziesięć tysięcy złotych),
    b) prawo własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki
      ewidencyjne nr 9, 6 o łącznej powierzchni 1,9905 ha, położonej w miejscowości (...), dla
      której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o wartości 1.549.000 zł
      (milion pięćset czterdzieści dziewięć tysięcy złotych),
    c) prawo własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki
      ewidencyjne nr 10, 11, 12, 13, 14 i 15 o łącznej powierzchni 0,6011 ha, położonej w
      miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
      wartości 1.202.200 zł (milion dwieście dwa tysiące dwieście złotych),
    d) udział w wysokości ½ w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej
      oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 8 o powierzchni 0,0314 ha, położonej w
      miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
      wartości 30.000 zł (trzydzieści tysięcy złotych).
    4. Łączna wartość majątku wspólnego małżonków wskazana w postanowieniu Sądu
    wyniosła 4.891.200 zł (cztery miliony osiemset dziewięćdziesiąt jeden tysięcy dwieście
    złotych). Udziały C.B. i A.B. w majątku wspólnym były równe, więc w skład spadku po
    zmarłym A.B. weszły następujące składniki majątkowe:
    a) udział w wysokości ½ w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej
      oznaczonej jako działki ewidencyjne nr 1, 2, 3 o łącznej powierzchni 0,82 ha, położonej
      w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
      wartości 1.055.000 zł (milion pięćdziesiąt pięć tysięcy złotych),
    b) udział w wysokości ½ w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej
      oznaczonej jako działki ewidencyjne nr 9, 6 o łącznej powierzchni 1,9905 ha, położonej
      w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
      wartości 774.500 zł (siedemset siedemdziesiąt cztery tysiące pięćset złotych),
    c) udział w wysokości ½ w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej
      oznaczonej jako działki ewidencyjne nr 10, 11, 12, 13, 14 i 15 o łącznej powierzchni
      0,6011 ha, położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi
      księgę wieczystą nr (...) o wartości 601.100 zł (sześćset jeden tysięcy sto złotych),
    d) udział w wysokości ½ w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej
      oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 8 o powierzchni 0,0314 ha, położonej w

      miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
      wartości 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych).
    5. Powyższe kwoty zostały zgodnie oszacowane przez spadkobierców i zaakceptowane
    przez Sąd Rejonowy w (...).
    W związku z powyższym, ustalono, iż wartość pozostałej masy spadkowej do podziału po A.
    B. w 2019 r. stanowiąca sumę wartości rynkowej przedmiotowych nieruchomości (według
    stanu na chwilę śmierci spadkodawcy), wyniosła łącznie 2.445.600 zł (dwa miliony
    czterysta czterdzieści pięć tysięcy sześćset złotych).
    6. W skład masy spadkowej po zmarłym A.B. wchodziły również inne nieruchomości, które
    nie zostały uwzględnione w postanowieniu sądu o dziale spadku z 2019 r., gdyż zostały
    one zbyte (tj. sprzedane bądź przejęte przez Gminę (...) oraz inne organy administracyjne
    w celu realizacji inwestycji drogowych) przez spadkobierców przed datą działu spadku (tj.
    przed 2019 r.). Na działki, które wchodziły w skład masy spadkowej, a które nie zostały
    ujęte w dziale spadku z 2019 r. wchodziły: działki gruntowe o numerach ewidencyjnych nr
    211 (powierzchnia 0,1000 ha) oraz nr 232 (powierzchnia 0,7900 ha) stanowiły
    współwłasność spadkodawcy i znajdowały się w masie spadkowej. 24 kwietnia 2013 r.
    Rada Gminy (...) podjęła uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości położonych w gminie
    (...), na podstawie której przedmiotowe działki zostały scalone, a powstała w wyniku
    scalenia nieruchomość została następnie podzielona na działki ewidencyjne, które
    pozostały własnością spadkobierców, tj. działki nr 10 o pow. 0,1210 ha, nr 11 o pow.
    0,1086 ha, nr 12 o pow. 0,0472 ha, nr 13 o pow. 0,0820, nr 14 o pow. 0,0724 ha, nr 14 o
    pow. 0,2001 oraz nr 16 o pow. 0,0784 ha (łączna powierzchnia 0,7097 ha), oraz pozostałe
    działki (o łącznej powierzchni 0,1785 ha), które zostały przejęte i przeznaczone przez
    Gminę (...) (oraz inne jednostki samorządowe) na drogi publiczne za odszkodowaniem na
    rzecz spadkobierców, z czego Wnioskodawca otrzymał łącznie kwotę odszkodowania w
    wysokości 4987,50 zł.
    7. Działki nr 10, 11, 12, 13, 14 i 15 zostały podzielone między spadkobierców w wyniku
    działu spadku w 2019 r., przy czym działka nr 16 (powierzchnia 0,1086 ha) została
    sprzedana 4 kwietnia 2018 r. za zgodą wszystkich spadkobierców za kwotę 215.000,00 zł
    (198 zł/m²).
    Przedmiotowa działka nie była zabudowana, a sposób korzystania z działki wskazany w
    księdze wieczystej wskazywał na przeznaczenie rolnicze (R-Grunty Orne), przy czym
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczał zabudowę działki na cele
    mieszkalne. Wnioskodawca nie uzyskał środków pieniężnych z tytułu sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości. Środki pieniężne ze sprzedaży uzyskała natomiast
    spadkobierczyni H.F. (26 875,00 zł) oraz spadkobierca G.B. (188 125,00 zł).
    8. Ponadto, pomiędzy śmiercią Spadkodawcy a działem Spadku doszło do prowadzonego
    przez Gminę (...) procesu scalania i nowego podziału działek. W wyniku tego procesu
    działka 7, która została podzielona na działki 1/1, 1/2. W 2017 r. na podstawie decyzji
    Starosty (...) związanej z realizacją inwestycji drogowej. Działka ewidencyjna o nr 1/2
    (powstała z podziału działki 7 będącej częścią pierwotnej masy spadkowej) o powierzchni
    0,0052 ha została przejęta i stała się z mocy prawa własnością Gminy (...). Spadkobiercom
    zostało przyznane odszkodowanie w wysokości 6.760,00 zł, z czego Wnioskodawca
    otrzymał odszkodowanie w kwocie 845,00 zł (1/8 wartości odszkodowania).
    Wnioskodawca przyjmuje, że na moment otwarcia spadku wartość m² przedmiotowej
    działki oscylowała w granicach 80 zł/m².
    9. Gmina (...) dokonała następnie podziału działki 1/3 na działki 1/1, 1/2. Gmina (...)
    przejęła działkę ewidencyjną nr 1/1 o powierzchni 0,0030 ha w celu zrealizowania
    inwestycji drogowej (drogi publicznej) - przedmiotowa działka również wchodziła w skład
    masy spadkowej odziedziczonej przez spadkobierców i powstała z podziału działki nr 1/2,
    (która to również powstała z podziału działki nr 7). Wnioskodawca ani żaden inny
    spadkobierca nie otrzymali odszkodowania z tytułu przejęcia działki przez Gminę (...).

    Notarialna umowa nieodpłatnego przekazania przedmiotowej nieruchomości została
    zawarta w grudniu 2018 r.
    10. Wszelkie pozostałe nieruchomości wchodzące w skład masy spadkowej zostały
    podzielone między spadkobierców w 2019 r. Zgodnie ze wspomnianym postanowieniem
    Sądu Rejonowego w (...) z 2019 r. podział pozostałej części spadku między spadkobierców i
    zniesienie współwłasności zostały dokonane w następujący sposób:
    a) Wnioskodawca otrzymał prawo własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą
    nr (...) w części stanowiącej działkę ewidencyjną nr 9 o powierzchni 1,3805 ha (dalej
    „Nieruchomość”), o wartości 943.000 zł (dziewięćset czterdzieści trzy tysiące złotych).
    b) C.B. trzymała prawo własności zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
    jako działki ewidencyjne nr 1, 2, 3 o łącznej powierzchni 0,82 ha, położonej w
    miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) o
    wartości 2.110.000 zł (dwa miliony sto dziesięć tysięcy złotych),
    c) D.B. otrzymał prawo własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w
    miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) w
    części stanowiącej działkę ewidencyjną nr 6 o powierzchni 0,6069 ha, o wartości 606.000
    zł (sześćset sześć tysięcy złotych),
    d) E.F. otrzymała prawo własności zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej
    jako działki ewidencyjne nr 10, 11, 12, 13, 14 i 15 o łącznej powierzchni 0,6011 ha,
    położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą
    nr (...) o wartości 1.202.200 zł (jeden milion dwieście dwa tysiące dwieście złotych).
    11. Dział spadku i zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Wnioskodawca
    stał się jedynym właścicielem Nieruchomości. Z uwagi na wydzielenie prawa własności
    dwóch działek wchodzących w skład nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...), dla
    Nieruchomości została założona nowa księga wieczysta o numerze (...), a odziedziczona
    działka nr 9 została podzielona na dwie działki o numerach 1/1 i 1/2. Podział działki 9 na
    dwie działki 1/1 i ½ wynikał z konieczności uregulowania granicy pomiędzy działką 9 a
    działką sąsiednią i został przeprowadzony na żądanie sądu, który prowadził sprawę
    uregulowania granicy pomiędzy działką 9 a działką sąsiednią.
    12. 26 lipca 2024 r. Wnioskodawca zawarł warunkową umowę sprzedaży Nieruchomości
    ze spółką J. spółka jawna (dalej: Kupujący). Ostateczna umowa przeniesienia własności
    miała miejsce 27 września 2024 r. (dalej: Umowa Sprzedaży).
    13. Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych ani nie ogłaszał zamiaru
    sprzedaży Nieruchomości w Internecie, gazetach, telewizji ani za pomocą innych środków
    masowego przekazu. W celu sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca nie korzystał z
    pomocy pośredników nieruchomości. Jedyną formą zakomunikowania zamiaru sprzedaży
    Nieruchomości było wywieszenie na ogrodzeniu Nieruchomości banneru informującego o
    możliwości kupna Nieruchomości.
    14. Wnioskodawca nie podejmował też czynności, które miałyby na celu zwiększenie jej
    wartości, jak np. uzbrajanie Nieruchomości.
    15. Wnioskodawca nie udzielał kupującemu jakichkolwiek pełnomocnictw, w tym
    uprawniających do badania Nieruchomości, występowania o wypisy i wyrysy z ewidencji

    gruntów czy też uzyskiwania zaświadczeń i decyzji administracyjnych dotyczących
    Nieruchomości jak też udostępnienia jej na cele budowlane.
    16. Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym i prowadzi gospodarstwo rolne. Do 2012 r.
    Wnioskodawca prowadził działy specjalne produkcji rolnej. Wnioskodawca nie prowadzi
    zarejestrowanej działalności gospodarczej ani nigdy wcześniej takiej działalności nie
    rejestrował oraz tym samym nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT.
    17. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych do
    sprzedaży w przyszłości. Obecnie Wnioskodawca jest jedynie współwłaścicielem - wraz z
    małżonką - mieszkania zlokalizowanego w (...), przy ul. (...), w którym wraz z małżonką
    mieszka.
    18. Nieruchomość sprzedana przez Wnioskodawcę była nieużytkiem porośniętym trawą.
    Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości do swoich celów osobistych, ani też nie
    oddawał jej w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów.
    Nieruchomość w praktyce nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w żaden sposób
    od momentu wejścia w jej posiadanie do momentu sprzedaży.
    Końcowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że spadkodawca (zmarły ojciec Wnioskodawcy)
    nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie Aktu Własności Ziemi wydanego przez
    Naczelnika gminy (...) (...) r. Nabycie prawa własności do nieruchomości przez
    spadkodawcę wiązało się z jednoczesnym zawarciem przez niego umowy dożywocia.

## Pytanie

Czy w zakresie sprzedaży opisanej Nieruchomości Sprzedający powinien zostać uznany za
    podatnika VAT i tym samym Sprzedający był zobowiązany do wystawienia faktur na rzecz
    Kupującego z tytułu sprzedaży Nieruchomości wraz z właściwą stawką VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. W ocenie Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży opisanej Nieruchomości Sprzedający nie
    powinien zostać uznany za podatnika VAT i tym samym Sprzedający nie był zobowiązany
    do wystawienia faktur na rzecz Kupującego z tytułu sprzedaży Nieruchomości wraz z
    właściwą stawką VAT.
    Powyższe stanowisko wynika z następujących okoliczności.
    2. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    3. Należy jednocześnie wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot
    (osobę), który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    4. Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    W myśl natomiast art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    5. Zatem, definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie VAT ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    6. Zatem, dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotnym czynnikiem dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że
    dokonujący dostawy prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy
    VAT.
    7. W praktyce stosowania tych regulacji pojawiła się kwestia kryteriów jakie należy
    stosować dla ustalenia, czy w przypadkach odnoszących się do zbywania części majątku
    prywatnego czynności te są dokonywane w ramach prywatnego zarządu tym majątkiem,
    czy też wykonywane są profesjonalnie jako działalność gospodarcza. W pierwszym
    wypadku, osoba fizyczna dokonująca takiego zarządu majątkiem prywatnym nie
    występowałaby jako podatnik podatku od towarów i usług. W drugim przypadku, osoba
    zbywająca majątek prywatny działałaby jako podatnik podatku od towarów i usług.
    8. W tym zakresie istotne znaczenia ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że:
      „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
      Dyrektywy 2006/112/ WE, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    Natomiast, jak wyjaśnił TSUE w tym wyroku, inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    9. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    10. Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane przez TSUE również w wyrokach C-
    263/11, C-331/14, C-72/137, a poglądy wyrażone przez TSUE zyskały pełną aprobatę
    Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał w tym
    zakresie pogląd, że:
      „rozstrzygnięcie czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności, działa jako
      podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na

      gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów
      faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości
      tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli”.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne jest ustalenie w każdej
    konkretnej sprawie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w
    charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych
    przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu. Istotna
    jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując
    sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (np. wyroki NSA: w składzie 7 sędziów
    z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07; z 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1323
    /12; z 14 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 781/13).
    11. Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” poszukiwać można poprzez odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), z
    którego wynika, że:
      „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
      nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
      gospodarczej”.
    12. Biorąc powyższe pod uwagę należy rozważyć czy Sprzedający dokonując odpłatnej
    dostawy (sprzedaży Nieruchomości) do Kupującego działał w ramach zarządzania swoim
    majątkiem prywatnym w postaci Nieruchomości, czy też w celu dokonania sprzedaży
    Nieruchomości podjął aktywne działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, co będzie skutkować uznaniem, że dostawa (sprzedaż Nieruchomości) nastąpi w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Sprzedający
    działał jako podatnik podatku od towarów i usług.
    13. W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny, uznać należy, że w
    zakresie przedmiotowej transakcji Sprzedający nie działał w charakterze podatnika VAT,
    bowiem nie podejmował żadnych czynności związanych ze sprzedażą Nieruchomości,
    które by miały charakter profesjonalnego obrotu nieruchomościami, tj. tak jak już
    Sprzedający wskazywała w opisie stanu faktycznego:
      Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych ani nie ogłaszał zamiaru
      sprzedaży Nieruchomości w Internecie, gazetach, telewizji ani za pomocą innych
      środków masowego przekazu. W celu sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca nie
      korzystał z pomocy pośredników nieruchomości. Jedyną formą zakomunikowania
      zamiaru sprzedaży Nieruchomości było wywieszenie na ogrodzeniu Nieruchomości
      banneru informującego o możliwości kupna Nieruchomości,
      Wnioskodawca nie podejmował też żadnych czynności, które miałyby na celu
      zwiększenie jej wartości, jak np. uzbrajanie Nieruchomości,
      Wnioskodawca nie udzielał Kupującemu jakichkolwiek pełnomocnictw, w tym
      uprawniających do badania Nieruchomości, występowania o wypisy i wyrysy z
      ewidencji gruntów czy też uzyskiwania zaświadczeń i decyzji administracyjnych
      dotyczących Nieruchomości jak też udostępnienia jej na cele budowlane,

      Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych do
      sprzedaży w przyszłości. Obecnie Wnioskodawca jest jedynie współwłaścicielem -
      wraz z małżonką - mieszkania zlokalizowanego w (...), przy ul. (...), w którym wraz z
      małżonką mieszka,
      Nieruchomość sprzedana przez Wnioskodawcę była nieużytkiem porośniętym trawą.
      Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości do swoich celów osobistych, ani
      też nie oddawał jej w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych
      umów. Nieruchomość w praktyce nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      żaden sposób od momentu wejścia w jej posiadanie do momentu sprzedaży,
    Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym i prowadzi gospodarstwo rolne. Do 2012 r.
    Wnioskodawca prowadził działy specjalne produkcji rolnej. Wnioskodawca nie prowadzi
    zarejestrowanej działalności gospodarczej ani nigdy wcześniej takiej działalności nie
    rejestrował oraz tym samym nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT.
    14. Zatem aktywność Sprzedającego ograniczyła się wyłącznie do zakomunikowania
    zamiaru sprzedaży Nieruchomości poprzez wywieszenie na ogrodzeniu Nieruchomości
    banneru informującego o możliwości kupna Nieruchomości.
    Tym samym w żadnym razie nie został podjęty ciąg/szereg celowych działań/czynności
    mający na celu sprzedaż nieruchomości, który jest charakterystyczny dla działalności
    handlowej, a Sprzedający w zasadzie wykonał jedynie pojedynczą czynność, tj. jak już
    wspomniano poinformował poprzez banner na ogrodzeniu o zamiarze sprzedaży
    Nieruchomości. Trudno przy tym argumentować, że działanie to nie mieści w zakresie
    zarządu majątkiem prywatnym, bowiem osoba fizyczna chcąc zbyć majątek prywatny musi
    też w jakiś sposób zakomunikować, że zamierza się wyzbyć jakiejś jego części, a co więcej
    w niniejszym przypadku komunikacja ta osiągnęła minimalne rozmiary, bowiem oferta
    sprzedaży nie została nawet ogłoszona w Internecie. Jednocześnie brak podejmowania
    innych czynności związanych z profesjonalną działalnością wskazuje jednoznacznie, że
    taka sprzedaż ma wyłącznie charakter prywatny.
    15. Nie można zatem porównywać aktywności podejmowanej przez Sprzedającego do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, które
    podejmują działania przede wszystkim mające na celu zwiększenie przychodu ze
    sprzedaży, uzyskanie jak najwyższej ceny.
    16. Stanowisko takie potwierdzają również liczne interpretacje, które są wydawane w
    podobnych stanach faktycznych. Przykładowo bowiem Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z 1 lipca 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.198.2024.2.AP uznał,
    że:
      „Wskazali Państwo, że nie wykorzystywali Nieruchomości (składającej z działek
      ewidencyjnych o nr 1, 2, 3, 4) do żadnej działalności, w tym nie była ona
      wynajmowana ani wydzierżawiana innym podmiotom. Nie podejmowali Państwo ani
      nie podejmują żadnych czynności ukierunkowanych na sprzedaż Nieruchomości,
      takich jak ulepszenie lub uatrakcyjnienie nieruchomości, uzbrojenie gruntu,
      wystąpienie z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego. Nie podejmowali Państwo ani nie podejmują żadnych działań o
      charakterze reklamowym oraz marketingowym, nie ogłaszali w środkach masowego
      przekazu czy też lokalnych źródłach ogłoszeń sprzedaży Nieruchomości. Aktualnie
      nie korzystają, lecz także nie zamierzają Państwo korzystać z usług pośrednictwa w
      sprzedaży Nieruchomości. Nie udzielali Państwo podmiotom trzecim pełnomocnictw
      do występowania w Waszym imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowej
      Nieruchomości. W przypadku zawarcia umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży
      Nieruchomości, w jej treści nie będą zawarte żadne zapisy zobowiązujące Państwa

      do udzielenia pełnomocnictw Kupującemu do występowania w Waszym imieniu w
      sprawach, które dotyczą przedmiotowej Nieruchomości.
      W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie
      podjęli i nie zamierzają Państwo podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu
      nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
      do wykorzystywanych przez handlowców. Działania przez Państwa podjęte należą do
      zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
      Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15
      września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że
      planowana sprzedaż Nieruchomości (składającej z działek ewidencyjnych o nr 1, 2, 3,
      4), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak
      jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Sprzedających
      (Wnioskodawczyni oraz Uczestnika) za podatników tego podatku.
      W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej
      transakcji, Sprzedający będą korzystali z przysługującego im prawa do
      rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
      prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art.
      15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika podatku
      VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w ww.
      Nieruchomości, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o
      którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
      Tym samym przy sprzedaży Nieruchomości (składającej z działek ewidencyjnych o nr
      1, 2, 3, 4) nie będą Państwo występowali w charakterze podatników podatku od
      towarów i usług.”
    17. Analogicznie uznał również także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z 9 lutego 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.874.2022.2.AM:
      „Jak wynika z okoliczności sprawy Zainteresowana będąca stroną postępowania
      (Sprzedająca) zamierza sprzedać Inwestorowi, zainteresowanemu nabyciem praw do
      nieruchomości gruntowej pod inwestycję, udziały w niezabudowanej nieruchomości
      gruntowej nr... (przysługujące w udziale 13/32 w Nieruchomości), które nabyła na
      podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, sporządzonej w dniu... 1990
      r. Pozostałymi współwłaścicielami ww. działki są: (udział 13/32) oraz... (udział 6/32).
      Ww. udziały w Nieruchomości stanowią i zawsze stanowiły majątek osobisty
      Sprzedającej. Sprzedająca jest emerytką, nie prowadzi obecnie żadnej działalności
      gospodarczej, nie jest i nigdy nie była podatnikiem VAT, nigdy nie była rolnikiem
      ryczałtowym. Nieruchomość nie jest przez Sprzedającą ani żadnego ze
      współwłaścicieli wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest
      obecnie i nie była przedmiotem odpłatnych umów najmu ani dzierżawy.
      Nieruchomość nie stanowi ani nie stanowiła jakiegokolwiek przedsiębiorstwa lub
      jego zorganizowanej części. Nieruchomość stanowiła część gospodarstwa rolnego.
      Sprzedająca nie ponosiła i nie zamierza ponosić żadnych nakładów finansowych w
      celu przygotowania gruntu do sprzedaży, w tym nie podejmowała żadnych
      czynności, które mogłyby świadczyć o profesjonalnym charakterze działalności
      polegającej na zbywaniu działek.
      Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy
      nie wynika taka aktywność Zainteresowanej będącej stroną postępowania, która
      wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
      własności. Zatem należy uznać, że planowana przez Zainteresowaną będącą stroną
      postępowania sprzedaż udziału w działce nr... nie będzie stanowiła działalności
      gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest
      bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Zainteresowanej będącej
      stroną postępowania w przedmiocie zbycia działki, która jest porównywalna do

      działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie
      występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa
      udziału w przedmiotowej działce wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak
      wynika z całokształtu okoliczności sprawy, Zainteresowana będąca stroną
      postępowania nie podejmowała i nie będzie podejmowała aktywnych działań w
      zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
      sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Konsekwentnie, w
      przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku z
      planowaną sprzedażą udziału w działce nr. Zainteresowana będąca stroną
      postępowania wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
      prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania
      podejmowane przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania należą zatem do
      zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, Zainteresowana
      będąca stroną postępowania będzie korzystała z przysługującego prawa do
      rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
      prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
      zastosowania. Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziału we współwłasności
      niezabudowanej działki nr. Zainteresowana będąca stroną postępowania nie będzie
      działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
      działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż ww. udziału
      we współwłasności ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.”
    18. Również w podobnych stanach faktycznych takie rozstrzygnięcia podejmował także
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji z 9 lutego 2023 r. sygn. 0113-
    KDIPT1-3.4012.742.2022.2.MJ czy także w interpretacji z 9 lutego 2023 r. sygn. 0113-
    KDIPT1-2.4012.880.2022.2.KW.
    Podsumowując, Sprzedający nie podejmował działań porównywalnych do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Zatem należy uznać, że
    Sprzedający w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości nie działał jako
    podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w konsekwencji nie był
    obowiązany do wystawienia faktury wraz z właściwą stawką VAT dokumentującej sprzedaż
    towarów (Nieruchomości) na rzecz Kupującego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.

    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że:
      „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
      Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to

    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:
      „majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych”.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Pana we wniosku wynika, że jest Pan polskim
    rezydentem podatkowym oraz jednym ze spadkobierców ustawowych po zmarłym 24
    października 2005 r. ojcu – A.B. Na podstawie postanowienia Sądu z 5 czerwca 2008 r.
    nabył Pan ¼ udziału w spadku. W skład masy spadkowej wchodziły nieruchomości
    gruntowe – zarówno zabudowane, jak i niezabudowane – położone w miejscowości (...).
    Spadkodawca posiadał w nich w większości po ½ udziału. Przed formalnym działem
    spadku część działek została objęta procesem scalania i podziału prowadzonym przez
    Gminę (...). W wyniku tych działań niektóre nieruchomości zostały przejęte przez gminę
    pod inwestycje drogowe – za część z nich otrzymał Pan odszkodowania natomiast jedna
    działka (nr 1/3) została przekazana gminie nieodpłatnie. W 2018 r. doszło do sprzedaży
    działki nr 17. Nie otrzymał Pan żadnych środków pieniężnych z tytułu tej sprzedaży, mimo
    że działka wchodziła w skład masy spadkowej. Środki te otrzymali pozostali spadkobiercy.
    Wszystkie pozostałe składniki majątku zostały podzielone w ramach działu spadku i
    zniesienia współwłasności. W wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności,
    przeprowadzonych bez spłat i dopłat, stał się Pan jedynym właścicielem Nieruchomości
    składającej się z działki nr 9. Przedmiotowa działka została podzielona na dwie działki o nr
    1/1 i 1/2. Podział został przeprowadzony na żądanie sądu i wynikał z konieczności
    uregulowania granicy pomiędzy działką nr 9 a działką sąsiednią. 26 lipca 2024 r. zawarł
    Pan warunkową umowę sprzedaży nieruchomości ze spółką J., a ostateczna umowa
    przeniesienia własności została zawarta 27 września 2024 r. Nie podejmował żadnych
    działań marketingowych – nie ogłaszał Pan sprzedaży w Internecie, prasie, telewizji ani za
    pośrednictwem agencji nieruchomości. Jedyną formą poinformowania o zamiarze
    sprzedaży było umieszczenie banneru na ogrodzeniu nieruchomości. Ponadto, nie
    podejmował Pan żadnych czynności mających na celu zwiększenie wartości
    nieruchomości, w szczególności nie uzbrajał Pan terenu, nie występował Pan o decyzje
    administracyjne, nie udostępniał Pan nieruchomości do celów budowlanych ani nie
    udzielał Kupującemu jakichkolwiek pełnomocnictw.
    Jest Pan rolnikiem ryczałtowym prowadzącym gospodarstwo rolne, a do 2012 r. prowadził
    Pan działy specjalne produkcji rolnej. Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności
    gospodarczej oraz nie jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT. Nie posiada Pan innych
    nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Sprzedana przez Pana Nieruchomość była
    nieużytkiem porośniętym trawą, nie była przez Pana wykorzystywana do celów osobistych
    ani nie była oddana w najem, dzierżawę czy inne użytkowanie. Nieruchomość nie była
    faktycznie wykorzystywana w żadnym zakresie od momentu wejścia w jej posiadanie do
    dnia sprzedaży.
    Pana wątpliwości odnoszą się do tego, czy przy sprzedaży Nieruchomości działał Pan jako
    podatnik VAT, a tym samym – czy miał Pan obowiązek wystawienia faktury z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT rzecz Kupującego.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów
    (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można
    przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o
    uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe
    może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla

    uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem
    znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i
    okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął w odniesieniu do sprzedawanej
    nieruchomości.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że sprzedaż Nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za
    podatnika tego podatku. Skala Pana zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży
    nieruchomości nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego, stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że
    sprzedaż przez Pana opisanej nieruchomości wypełniła przesłanki działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W stosunku do sprzedaży Nieruchomości - jak wynika z opisu sprawy - nie podjął Pan
    żadnych aktywnych działań marketingowych, nie ogłaszał Pan sprzedaży w Internecie,
    prasie, telewizji ani za pośrednictwem agencji nieruchomości, poza zamieszczeniem
    ogłoszenia w formie bannera umieszczonego na ogrodzeniu Nieruchomości,
    informującego o jej sprzedaży. Ponadto, nie podejmował Pan żadnych czynności mających
    na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, w szczególności nie udzielał Pan
    Kupującemu jakichkolwiek pełnomocnictw, w tym uprawniających do badania
    Nieruchomości, występowania o wypisy i wyrysy z ewidencji gruntów, czy też uzyskiwania
    zaświadczeń i decyzji administracyjnych dotyczących Nieruchomości, jak też
    udostępnienia jej na cele budowlane. Jest pan rolnikiem ryczałtowym i prowadzi
    gospodarstwo rolne. Do 2012 r. prowadził Pan działy specjalne produkcji rolnej. Nie
    prowadzi i nie prowadził Pan działalności gospodarczej ani nie jest i nie był Pan
    zarejestrowanym podatnikiem VAT. Nie posiada Pan innych nieruchomości
    przeznaczonych do sprzedaży. Sprzedana Nieruchomość była nieużytkiem porośniętym
    trawą, niewykorzystywanym przez Pana do celów osobistych, najmu, dzierżawy ani innego
    użytkowania.
    Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    przedsiębiorców handlujących nieruchomościami. Brak jest przesłanek do uznania, że
    mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i
    zorganizowanym. Nie zachował się Pan jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami,
    który swoimi działaniami zmierza do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji
    zysku. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność
    w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje
    w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    sprzedaż przez Pana Nieruchomości, nie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym nie był
    Pan zobowiązany do wystawienia faktury wraz z właściwą stawką podatku VAT
    dokumentującej sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości na rzecz Kupującego.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111
      ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.