Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.98.2025.1.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Możliwość zaliczenia odpisu aktualizującego do kosztów
uzyskania przychodów w 2024 r.
Słowa kluczowe: kontrahent
kontrahent-kontrahent zagraniczny
koszt
koszt-koszty uzyskania przychodów
odpisy
odpisy-odpisy aktualizujące
postępowanie
postępowanie-postępowanie upadłościowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności-Odpisy aktualizujące
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności-Wierzytelności odpisane jako nieściągalne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 26a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 2a-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem
    kalendarzowym.

    Spółka posiada wierzytelności wobec X z siedzibą w Niemczech („Dłużnik”) z tytułu usług
    świadczonych na rzecz tego podmiotu („Wierzytelności”). Dłużnik posiada bezpośrednio
    51% udziałów Spółki.
    Wierzytelności są udokumentowane fakturami wystawionymi przez Spółkę w okresie od
    19 października 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. i były terminowo wykazywane przez Spółkę
    jako przychody należne podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Na koniec
    2024 r. oraz na dzień składania niniejszego wniosku Wierzytelności nie są przedawnione.
    Wierzytelności nie zostały przez Dłużnika uregulowane pomimo upływu terminu płatności.
    Spółka nie wystąpiła na drogę sądową przeciwko Dłużnikowi, nie posiada tytułu
    egzekucyjnego, ani wykonawczego przeciwko Dłużnikowi w związku z nieuregulowanymi
    fakturami.
    Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) w Niemczech (...) z (...) 2024 r. powołano wobec
    Dłużnika tymczasowego syndyka. Postanowieniem tego samego sądu z (...) 2024 r. wobec
    Dłużnika wszczęto postępowanie upadłościowe. Postępowanie to jest nadal w toku.
    Spółka posiada tłumaczenie przysięgłe na język polski postanowienia o wszczęciu
    postępowania upadłościowego.
    Spółka terminowo ((...) 2024 r.) zgłosiła Wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.
    Wierzytelności zostały ujęte na liście wierzytelności w zgłoszonej wysokości.
    Postępowanie upadłościowe wobec Dłużnika nadal się toczy, prowadzone jest przez sąd
    niemiecki, zgodnie z niemieckimi przepisami w tym zakresie. Na chwilę obecną nie została
    ogłoszona upadłość Dłużnika, sąd nie wydał postanowienia o umorzeniu lub zakończeniu
    postępowania upadłościowego.
    Spółka utworzyła w księgach rachunkowych 2024 r., zgodnie z przepisami ustawy o
    rachunkowości, odpis aktualizujący w rozumieniu przepisów tej ustawy obejmujący
    Wierzytelności (dalej: „Odpis aktualizujący”). Odpis aktualizujący został ujęty jako koszt
    księgowy i obniżył wynik finansowy za 2024 r., ale w zeznaniu CIT-8 nie został ujęty jako
    koszt podatkowy.

## Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Spółka miała prawo uwzględnić Odpis
    aktualizujący w kosztach uzyskania przychodów w 2024 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka jest zdania, że w opisanym stanie faktycznym miała prawo zaliczyć Odpis
    aktualizujący do kosztów uzyskania przychodów w 2024 r.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu
    faktycznego.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Na podstawie art. 16 ust. 1 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące
    wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która
    była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich
    nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

    Zgodnie z art. 35b ust. 1 ustawy o rachunkowości, wartość należności aktualizuje się
    uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu
    aktualizującego, w odniesieniu do:
    - należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości oraz w
      stosunku do których zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został
      złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu - do
      wysokości należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności,
      zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu-komisarzowi w postępowaniu upadłościowym
      lub umieszczonej w spisie wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
    - należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli
      majątek dłużnika nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów
      postępowania upadłościowego - w pełnej wysokości należności;
    - należności kwestionowanych przez dłużników oraz z których zapłatą dłużnik zalega, a
      według oceny sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika spłata należności w umownej
      kwocie nie jest prawdopodobna - do wysokości niepokrytej gwarancją lub innym
      zabezpieczeniem należności;
    - należności stanowiących równowartość kwot podwyższających należności, w stosunku
      do których uprzednio dokonano odpisu aktualizującego - w wysokości tych kwot, do
      czasu ich otrzymania lub odpisania;
    - należności przeterminowanych lub nieprzeterminowanych o znacznym stopniu
      prawdopodobieństwa nieściągalności, w przypadkach uzasadnionych rodzajem
      prowadzonej działalności lub strukturą odbiorców - w wysokości wiarygodnie
      oszacowanej kwoty odpisu, w tym także ogólnego, na nieściągalne należności.
    W myśl art. 16 ust. 2a pkt 1 Ustawy CIT nieściągalność wierzytelności, o których mowa w
    art. 16 ust. 1 pkt 26-26c, uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w
    ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:
    a) dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
      Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo
    b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o
      zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w
      ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte
      postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
      przedsiębiorstw i banków, albo
    c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana
      na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
    d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że termin do zaliczenia nieściągalnych wierzytelności
    do kosztów uzyskania przychodów ograniczony jest przepisem art. 16 ust. 1 pkt 20 Ustawy
    CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności
    odpisanych jako przedawnione.
    Zatem odpisy aktualizujące mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli
    spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
    - są odpisami aktualizującymi wartość należności, o których mowa w ustawie o
      rachunkowości,
    - zostały dokonane od należności, które zostały rozpoznane jako przychody należne
      zgodnie z przepisami Ustawy CIT,
    - zostały dokonane od należności nieprzedawnionych,
    - nieściągalność należności została uprawdopodobniona w sposób, o którym mowa w art.
      16 ust. 2a pkt 1 Ustawy CIT.
    Wymaga podkreślenia, że przepis art. 16 ust. 2a pkt 1 Ustawy CIT zawiera otwarty katalog
    przypadków uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności, o których mowa w art.
    16 ust. 1 pkt 26a ustawy. Wszczęcie postępowania upadłościowego ma skutki tożsame ze
    zdarzeniami wymienionymi w tym przepisie. Jest wyraźnym sygnałem, że istnieje duże

    ryzyko, że uzyskanie spłaty wierzytelności nie będzie możliwe. Zatem, pomimo że przepis
    nie odnosi się wprost do wszczęcia postępowania upadłościowego, w ocenie Spółki należy
    uznać, że już wszczęcie postępowania upadłościowego wobec dłużnika jest okolicznością,
    która uprawdopodabnia nieściągalność wierzytelności w rozumieniu art. 16 ust. 2a pkt 1
    Ustawy CIT.
    W ocenie Spółki nie ma przy tym znaczenia, że postępowanie upadłościowe toczy się za
    granicą na podstawie niemieckich regulacji prawnych. Ustawa CIT nie odnosi się wprost
    do tej kwestii, w szczególności nie zawiera wyraźnych wyłączeń ograniczających możliwość
    uprawdopodobnienia nieściągalności wobec kontrahentów zagranicznych.
    W niniejszej sprawie wszystkie przesłanki do zaliczenia Odpisu aktualizującego do kosztów
    uzyskania przychodów zostały spełnione:
    - Spółka utworzyła Odpis aktualizujący zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości,
    - Wierzytelności zostały uprzednio zaliczone przez Spółkę do przychodów należnych, na
      podstawie wystawionych faktur VAT,
    - nieściągalność Wierzytelności została uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1
      Ustawy CIT., gdyż wobec Dłużnika zostało wszczęte postępowanie upadłościowe,
    - Spółka posiada tłumaczenie przysięgłe na język polski postanowienia zagranicznego sądu
      o wszczęciu wobec Dłużnika postępowania upadłościowego.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w utrwalonej już linii interpretacyjnej. Tytułem
    przykładu powołać tu można m.in. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 1 grudnia 2023 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.373.2023.2.KK, gdzie stwierdzono, że „na
    gruncie przepisów art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    postanowienie sądu rejonowego w Niemczech o otwarciu wobec majątku Kontrahenta
    postępowania upadłościowego stanowi wystarczającą przesłankę do uznania za
    uprawdopodobnione nieściągalności Państwa należności. Dla celów dowodowych
    powinna jednak Państwo dysponować oryginalnym dokumentem wydanym przez
    właściwy sąd, przetłumaczonym na język polski”. Tożsame stanowisko potwierdzają także
    m.in. interpretacje: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2022 r., znak:
    0111-KDIB1-2.4010.710.2021.1.DP, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1 października
    2014 r., znak: ILPB3/423-315/14-2/EK, czy Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 5
    stycznia 2011 r., znak: IBPBl/2/423-1314/10/CzP.
    Przy tym, biorąc pod uwagę, że zarówno utworzenie Odpisu aktualizującego, jak i
    wszczęcie wobec Dłużnika postępowania upadłościowego stanowiące okoliczność
    uprawdopodabniającą nieściągalność miały miejsce w 2024 r., w świetle utrwalonej już
    wykładni analizowanych przepisów Odpis aktualizujący może stanowić koszt uzyskania
    przychodu w 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek

    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Należy przy tym zauważyć, że art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera nie tylko katalog wyłączeń
    niektórych wydatków z kosztów uzyskania przychodów, ale pewne jego punkty stanowią,
    niezależnie od art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pozytywną podstawę zaliczenia określonych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów, po spełnieniu wymienionych tam
    warunków.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone
      w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona
      na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została
      uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.
    Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca co do zasady wyłącza z kosztów
    uzyskania przychodu również odpisy aktualizujące z wyjątkiem odpisów, które łącznie
    spełniają następujące warunki:
    - są odpisami aktualizującymi wartość należności, określonymi w ustawie z dnia 29
      września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.);
    - dotyczą należności bądź jej części uprzednio zaliczonej do przychodów należnych, na
      podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT;
    - nieściągalność należności została uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1
      ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o CIT:
    Nieściągalność wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 26-26c, uznaje się za
    uprawdopodobnioną:
      1) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:
        a) dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o
          Działalności Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona
          jego upadłość albo
        b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o
          zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym
          mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub
          zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o
          restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
        c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i
          skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
        d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa
          sądowego.
    Należy dodać, że prawidłowe ujęcie odpisów aktualizujących wartość należności w
    księgach rachunkowych jest niezbędne w celu zaliczenia ich w momencie
    uprawdopodobnienia do kosztów uzyskania przychodów. Koszt podatkowy nie wystąpi
    bowiem w sytuacji uprawdopodobnienia nieściągalności należności, jeżeli nie został
    dokonany odpis aktualizujący tę należność, bowiem kosztem tym jest odpis aktualizujący,
    a nie wierzytelność czy należność, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

    Katalog możliwości uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności wymieniony w art.
    16 ust. 2a pkt 1 ustawy o CIT ma charakter otwarty, czyli możliwe są sytuacje, gdy
    wierzyciel w inny sposób uprawdopodobni, że dana wierzytelność jest nieściągalna.
    Wobec powyższego, nieściągalność wierzytelności będzie uznana za uprawdopodobnioną
    w przypadkach określonych w ww. przepisie oraz gdy przesłanki uprawdopodobnienia
    będą miały charakter przesłanek o znaczeniu prawnym równorzędnym w stosunku do
    wskazanych w ww. przepisie. Dodać także należy, że uprawdopodobnienie nieściągalności
    wierzytelności ciąży na podatniku.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że termin do zaliczenia nieściągalnych wierzytelności
    do kosztów uzyskania przychodów ograniczony jest przepisem art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy
    o CIT, zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako
      przedawnione.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w opisanym we wniosku stanie
    faktycznym Spółka miała prawo uwzględnić Odpis aktualizujący w kosztach uzyskania
    przychodów w 2024 r.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że odpisy aktualizujące stanowią
    koszt uzyskania przychodu w roku, w którym spełnione są wszystkie warunki,
    umożliwiające zaliczenie odpisu do kosztów uzyskania przychodu.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
    - Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) w Niemczech (...) z (...) 2024 r. powołano wobec
      Dłużnika tymczasowego syndyka. Postanowieniem tego samego sądu z (...) 2024 r.
      wobec Dłużnika wszczęto postępowanie upadłościowe. Postępowanie to jest nadal w
      toku. Spółka posiada tłumaczenie przysięgłe na język polski postanowienia o wszczęciu
      postępowania upadłościowego. Spółka terminowo ((...) 2024 r.) zgłosiła Wierzytelności
      w postępowaniu upadłościowym. Wierzytelności zostały ujęte na liście wierzytelności w
      zgłoszonej wysokości. Postępowanie upadłościowe wobec Dłużnika nadal się toczy,
      prowadzone jest przez sąd niemiecki, zgodnie z niemieckimi przepisami w tym
      zakresie. Na chwilę obecną nie została ogłoszona upadłość Dłużnika, sąd nie wydał
      postanowienia o umorzeniu lub zakończeniu postępowania upadłościowego.
    - Spółka utworzyła w księgach rachunkowych 2024 r., zgodnie z przepisami ustawy o
      rachunkowości, odpis aktualizujący w rozumieniu przepisów tej ustawy obejmujący
      Wierzytelności (dalej: „Odpis aktualizujący”).
    - Wierzytelności były terminowo wykazywane przez Spółkę jako przychody należne
      podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Na koniec 2024 r. oraz na dzień
      składania niniejszego wniosku Wierzytelności nie są przedawnione.
    Wskazać należy, że na gruncie przepisów art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, postanowienie sądu rejonowego w Niemczech o
    wszczęciu wobec Dłużnika postępowania upadłościowego stanowi wystarczającą
    przesłankę do uznania za uprawdopodobnione nieściągalności Państwa należności. Dla
    celów dowodowych powinni Państwo dysponować oryginalnym dokumentem wydanym
    przez właściwy sąd, przetłumaczonym na język polski.
    W związku z powyższym, zostały spełnione przez Państwa wszystkie z przesłanek
    warunkujących możliwość zaliczenia utworzonego przez Państwa odpisu aktualizującego
    wartość należności do kosztów uzyskania przychodów w 2024 r.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one
    w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.