Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.288.2019.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-19
Teza: Zmiana przeznaczenia oleju opałowego
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 grudnia 2019 r. (data wpływu 24 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie prawa do zmiany przeznaczenia lekkiego oleju opałowego zakupywanego z zastosowaniem zwolnienia z podatku akcyzowego, na skutkujący jego opodatkowaniem akcyzą oraz rozliczenia akcyzy za miesiąc, w którym nastąpiło faktyczne zużycie lekkiego oleju opałowego do celów podlegających opodatkowaniu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie prawa do zmiany przeznaczenia lekkiego oleju opałowego zakupywanego z zastosowaniem zwolnienia z podatku akcyzowego, na skutkujący jego opodatkowaniem akcyzą oraz rozliczenia akcyzy za miesiąc, w którym nastąpiło faktyczne zużycie lekkiego oleju opałowego do celów podlegających opodatkowaniu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem energii elektrycznej i ciepła na rynku polskim. W ramach prowadzonej działalności Spółka kupuje m.in. lekki olej opałowy klasyfikowany do kodu CN 2710 19 47 (dalej: lekki olej opałowy) wykorzystywany jako paliwo rozpałkowe w kotłach parowych znajdujących się w jej elektrociepłowniach do produkcji energii elektrycznej.

Para z kotłów parowych służy do wytwarzania energii elektrycznej, w związku z czym lekki olej opałowy zużywany przez Spółkę podlega zwolnieniu od akcyzy na podstawie 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej. Jednak w okresach zimowych lekki olej opałowy jest również wykorzystywany jako paliwo rozpałkowe w kotłach wodnych (należących do układu technologicznego), produkujących wyłącznie ciepło.

Elektrociepłownie należące do Spółki produkują energię elektryczną oraz ciepło w ilościach wynikających z bieżącego zapotrzebowania na dany typ energii. Zapotrzebowanie to zależy od takich czynników, jak pogoda (np. ciepła zima), sytuacja rynkowa itp. Lekki olej opałowy wykorzystywany przez Spółkę do produkcji energii elektrycznej zamawiany jest w ilości pozwalającej na zaspokojenie całości potrzeb energetycznych w danym okresie.

W momencie zakupu lekkiego oleju opałowego, Spółka nie jest w stanie określić, w jaki sposób zostanie on zużyty. Jego ostateczne przeznaczenie zależy m.in. od bieżącego zapotrzebowania na dany typ energii.

Ponadto, z uwagi na konstrukcję posiadanych instalacji Spółka nie ma możliwości oddzielnego magazynowania oleju wykorzystywanego do kotłów parowych i do kotłów wodnych, lecz przechowuje go w tych samych zbiornikach. Spółka może określić ilość oleju zużytego w poszczególnych kotłach do produkcji określonego typu energii lub ciepła dopiero na podstawie prowadzonej ewidencji zużycia.

Biorąc pod uwagę fakt, iż w przeważającej części zakupywany przez Spółkę lekki olej opałowy wykorzystywany będzie do produkcji energii elektrycznej w kotłach parowych, Spółka będzie nabywać go jako wyrób zwolniony od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. tj. z dnia 4 kwietnia 2019 r. Dz.U. z 2019 r. poz. 864, dalej: ustawa akcyzowa).

Spółka oświadcza, iż nabycie lekkiego oleju opałowego będzie następować z zachowaniem warunków formalnych określonych w art. 32 ust. 3 pkt 1-5 oraz ust. 5-6a ustawy akcyzowej.

Wątpliwości Spółki dotyczą określenia obowiązków akcyzowych związanych ze zmianą przeznaczenia lekkiego oleju opałowego (nabytego w zwolnieniu) i zużycia go w kotłach wodnych do celów powodujących opodatkowanie ich akcyzą tj. do produkcji wyłącznie ciepła. Jak Spółka wskazała powyżej zmiana przeznaczenia wynika ze zmiennego i dynamicznego zapotrzebowania na dostarczenie ciepła i nie może być przewidziana z wyprzedzeniem. Spółka nie ma zatem możliwości w momencie nabycia lekkiego oleju opałowego jednoznacznego określenia, jaka jego część będzie podlegała zwolnieniu, a jaka i czy w ogóle opodatkowaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do zmiany przeznaczenia lekkiego oleju opałowego zakupywanego z zastosowaniem zwolnienia z podatku akcyzowego, na skutkujący jego opodatkowaniem akcyzą oraz rozliczenia akcyzy za miesiąc, w którym nastąpiło faktyczne zużycie lekkiego oleju opałowego do celów podlegających opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, że ma prawo do zmiany przeznaczenia zakupywanego lekkiego oleju opałowego ze zwolnionego od akcyzy na opodatkowane akcyzą. Jednocześnie Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia należnej akcyzy za miesiąc, w którym nastąpiło faktyczne zużycie lekkiego oleju opałowego do celów niekorzystających ze zwolnienia.

Uzasadnienie

Jak Spółka wskazała przedstawiając stan faktyczny, którego dotyczy wniosek, w momencie zakupu lekkiego oleju opałowego Spółka nie jest w stanie precyzyjnie stwierdzić, do jakich celów będzie on wykorzystany. Specyfika działalności elektrociepłowni czyni koniecznym zużycie nabywanego oleju do celów, które w danym momencie są uzasadnione potrzebami odbiorców. Dlatego też Spółka stoi na stanowisku, że - w sytuacji gdyby uznać, że część lekkiego oleju opałowego zużywanego przez nią nie kwalifikuje się do zwolnienia od podatku akcyzowego - Spółka ma prawo do zmiany przeznaczenia nabywanego lekkiego oleju opałowego, zwolnionego od akcyzy i wykorzystania go do celów niekorzystających ze zwolnienia.

W tym miejscu Spółka pragnie wskazać, że również regulacje akcyzowe nie stoją na przeszkodzie takiemu działaniu, a wręcz przeciwnie - określają obowiązki, jakie wówczas podatnik, czyli Spółka musiałaby wykonać.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy akcyzowej: „Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: 1) użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy”.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy akcyzowej obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, a więc w przypadku Spółki będzie to dzień, w którym zużyła lekkie oleje opałowe do celów opodatkowanych tj. w kotłach wodnych do wytworzenia wyłącznie ciepła. Spółka wówczas będzie zobowiązana jako podatnik na podstawie art. 21 ust. 1 bez wezwania organu podatkowego:

1.  składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,
2.  obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

\-za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Ustawa akcyzowa przewiduje odpowiednie działanie w przypadku wystąpienia sytuacji takich, jakie przedstawiła Spółka w stanie faktycznym, a ponadto precyzyjnie określa obowiązki podatnika. Spółka chciałaby jednocześnie podkreślić, iż zmiana przeznaczenia wykorzystywanego przez nią lekkiego oleju opałowego nie wiązałaby się z jakimkolwiek uszczupleniem publicznoprawnych należności budżetowych z tytułu akcyzy. Spółka prowadzi bowiem ewidencję wykorzystywanego lekkiego oleju opałowego i jest w stanie rozróżnić, do jakich celów został on zużyty. Po zakończeniu każdego miesiąca, na podstawie ewidencji zużycia, Spółka składa deklaracje podatku akcyzowego i płaci akcyzę od lekkiego oleju opałowego zużytego do celów innych niż zwolnione od podatku akcyzowego.

Prawidłowość przedstawionego powyżej stanowiska potwierdza również wydana Spółce wobec innego wyrobu akcyzowego tj. mazutu interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2009 r. o nr IPPP3/443-407/09-4/SM. Spółka wskazuje, że stan faktyczny przedstawiony w ww. interpretacji jest analogiczny jak przedstawiony w niniejszym wniosku, z tą jedynie różnicą, że zmiana przeznaczenia dotyczy ciężkiego oleju opałowego (mazut), który Spółka nabywała z zastosowaniem zwolnienia ówczesnego § 10 pkt 1 lit a Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2009 r. nr 32, poz. 228, obecnie zwolnienie jest uregulowane w § 6 pkt 1 lit a Rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r. Dz.U. z 2018 r. poz. 2525). Różnice te dla niniejszej sprawy nie mają jednak żadnego znaczenia, bowiem przedmiotem interpretacji jest określenie obowiązków w związku ze zmianą przeznaczenia wyrobów akcyzowych i tym samym opodatkowania wyrobów akcyzowych. Ponadto, zarówno zwolnienie z rozporządzenia, jak i ustawy akcyzowej należy do zwolnień ze względu na przeznaczenie, dla stosowania których określono analogiczne warunki formalne.

W przytoczonej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, jako organ uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej wskazał: „Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w momencie zakupu ciężkiego oleju opałowego, Spółka nie jest w stanie określić, w jaki sposób zostanie on zużyty. Jego ostateczne przeznaczenie zależy m.in. od bieżącego zapotrzebowania na dany typ energii. Ponadto, z uwagi na konstrukcję posiadanych instalacji, Spółka nie ma możliwości oddzielnego magazynowania mazutu wykorzystywanego do kotłów parowych i do kotłów wodnych, lecz przechowuje go w tych samych zbiornikach. Spółka może określić ilość oleju zużytego w poszczególnych kotłach do produkcji określonego typu energii lub ciepła dopiero na podstawie prowadzonej ewidencji zużycia. Biorąc pod uwagę fakt, iż w przeważającej części zakupywany przez Spółkę mazut wykorzystywany jest do produkcji mocy i ciepła w skojarzeniu w kotłach parowych, Spółka nabywa go jako wyrób w całości zwolniony od akcyzy na podstawie § 10 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Uwzględniając powyższe, w przypadku przeznaczenia ciężkiego oleju opałowego nabytego jako zwolniony od akcyzy do celów, które nie uprawniają do przedmiotowego zwolnienia (tj. jako paliwo rozpałkowe w kotłach wodnych) Spółka będzie miała obowiązek opodatkować przedmiotowy olej (w ilości wynikającej z prowadzonej ewidencji zużycia) w miesiącu zmiany tego przeznaczenia. Spółka będzie miała obowiązek złożyć deklarację dla podatku akcyzowego za ten miesiąc i zapłacić należny podatek akcyzowy. Zatem stanowisko Spółki w tej kwestii należy uznać za prawidłowe”.

Biorąc powyższe pod uwagę Spółka stoi na stanowisku, że przedstawione przez nią stanowisko jest prawidłowe. Traktowanie akcyzowe lekkiego oleju opałowego i mazutu jest bowiem analogiczne, różni się jedynie podstawa prawna zwolnienia od akcyzy. W przypadku mazutu jest to § 6 pkt 1 lit a rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, a w przypadku lekkiego oleju opałowego art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 864 z późn. zm.; zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 27 załącznika nr 1, pod kodem CN 2710 wymieniono oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe.

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 – art. 86 ust. 3 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 10 ust. 1 ustawy.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…) – art. 13 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1.  składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,
2.  obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

\-za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

W myśl natomiast art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie wyroby energetyczne zużywane w procesie produkcji energii elektrycznej - wyłącznie w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 1-5, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust. 5-6b, 12 i 13.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności Spółka kupuje m.in. lekki olej opałowy klasyfikowany do kodu CN 2710 19 47 wykorzystywany jako paliwo rozpałkowe w kotłach parowych znajdujących się w jej elektrociepłowniach do produkcji energii elektrycznej.

Z uwagi fakt, że w przeważającej części zakupywany przez Spółkę lekki olej opałowy wykorzystywany będzie do produkcji energii elektrycznej w kotłach parowych, Spółka będzie nabywać go jako wyrób zwolniony od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z zachowaniem warunków formalnych określonych w art. 32 ust. 3 pkt 1-5 oraz ust. 5-6a ustawy.

W okresach zimowych lekki olej opałowy jest również wykorzystywany jako paliwo rozpałkowe w kotłach wodnych (należących do układu technologicznego), produkujących wyłącznie ciepło.

W momencie zakupu lekkiego oleju opałowego, Spółka nie jest w stanie określić, w jaki sposób zostanie on zużyty. Jego ostateczne przeznaczenie zależy m.in. od bieżącego zapotrzebowania na dany typ energii.

Ponadto, z uwagi na konstrukcję posiadanych instalacji Spółka nie ma możliwości oddzielnego magazynowania oleju wykorzystywanego do kotłów parowych i do kotłów wodnych, lecz przechowuje go w tych samych zbiornikach. Spółka może określić ilość oleju zużytego w poszczególnych kotłach do produkcji określonego typu energii lub ciepła dopiero na podstawie prowadzonej ewidencji zużycia.

Na tle powyższego opisu Spółka ma wątpliwości czy ma prawo do zmiany przeznaczenia lekkiego oleju opałowego zakupywanego z zastosowaniem zwolnienia z podatku akcyzowego, na skutkujący jego opodatkowaniem akcyzą oraz rozliczenia akcyzy za miesiąc, w którym nastąpiło faktyczne zużycie lekkiego oleju opałowego do celów podlegających opodatkowaniu.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wyznaczonych pytaniem, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że ustawodawca w art. 8 ustawy zawarł zakres czynności i zdarzeń powodujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym. Obok podstawowych czynności, określonych w ust. 1 art. 8 ustawy, związanych z produkcją i szeroko pojętym obrotem wyrobami akcyzowymi, w ust. 2 ustawodawca zawarł katalog czynności i zdarzeń związanych m.in. z naruszeniem warunków uprawniających do stosowania preferencji podatkowych oraz związanych ze zmianą przeznaczenia wyrobów akcyzowych nabytych w ramach preferencji.

Jednym z tych zdarzeń powodujących powstanie obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, jest użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli ich użycie było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy.

W przypadku zatem nabycia przez podmiot zużywający wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem ze względu na przeznaczenie (z zachowaniem wszystkich warunków formalnych do jego nabycia), a następnie zmiany przeznaczenia tych wyrobów, tj. użycia ich do celów innych niż zadeklarował nabywając wyroby z zastosowaniem zwolnienia, podmiot ten staje się podatnikiem zobowiązanym do złożenia deklaracji i zapłaty podatku akcyzowego na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 ustawy.

Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przypadku przeznaczenia oleju opałowego klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 47 nabytego jako zwolniony od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy do celów, które nie uprawniają do przedmiotowego zwolnienia (tj. jako paliwo rozpałkowe w kotłach wodnych produkujących wyłącznie ciepło) Spółka będzie miała obowiązek opodatkować przedmiotowy olej (w ilości wynikającej z prowadzonej ewidencji zużycia) w miesiącu zmiany tego przeznaczenia. Spółka będzie miała obowiązek złożyć deklarację dla podatku akcyzowego za ten miesiąc i zapłacić należny podatek akcyzowy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Zainteresowanego związanego ze zmianą przeznaczenia przedmiotowych wyrobów akcyzowych klasyfikowanych do kodu CN 2710 19 47 nabytych w ramach zwolnienia określonego w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy:

*   stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, jak również w przypadku zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019 r, poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.