Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.855.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
udziałów w niezabudowanych działkach.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek osobisty
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów w
    niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 września 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani którzy wystąpili z wnioskiem
        1) Zainteresowany będący stroną postępowania:A.A.ul. ......
        2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:B.B.ul. ......

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (Wnioskodawca 1) nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem VAT.
    B.B. (Wnioskodawca 2) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu towarami w
    Internecie, ale nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawcy nie są rolnikami, a w szczególności tzw. rolnikami ryczałtowymi.
    Wnioskodawcy są właścicielami dwóch nieruchomości położonych w ..., kod pocztowy ...,
    obręb ..., ..., jednostka ewidencyjna ..., powiat ..., województwo .... Są to nieruchomości
    składające się z działek:
      - nr 1 (...) o powierzchni ... ha, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w ...Wydział
        Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą ... nabytą przez Wnioskodawców na
        podstawie umowy sprzedaży, objętej aktem notarialnym Rep. ... sporządzonym
        dnia ... roku oraz
      - nr 2 (...) o powierzchni ... ha, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w ...Wydział
        Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą ... nabytą przez Wnioskodawców na
        podstawie umowy sprzedaży, objętej aktem notarialnym Rep. ..., sporządzonym
        dnia ... roku.
    Oba nabycia nie były wykonane w ramach działalności a z zamiarem prywatnego
    wykorzystania przedmiotowych nieruchomości.
    W dniu ... roku Wnioskodawcy zawarli umowę przedwstępną, w ramach której
    zobowiązują się sprzedać powyższe nieruchomości spółce kapitałowej prowadzącej
    działalność deweloperską.
    W umowie przedwstępnej zawarto zapis, że w terminie do dnia zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej zobowiązani do sprzedaży, czyli Wnioskodawcy, na własny koszt wystąpią z

    wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, której przedmiotem będzie
    rozstrzygnięcie kwestii braku obowiązku naliczenia podatku VAT od sprzedaży
    nieruchomości określonej w Umowie Przyrzeczonej.
    W zawartej umowie przedwstępnej Wnioskodawcy wyrazili zgodę dla przyszłego nabywcy
    na okres od dnia zawarcia niniejszej umowy do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej albo
    rozwiązania umowy, na dysponowanie nieruchomościami położonymi w ..., obręb ..., ...,
    jednostka ewidencyjna ..., powiat ..., województwo ..., utworzonymi z działki nr 1, objętej
    księgą wieczystą ... oraz z działki nr 2, objętej księgą wieczystą ..., szczegółowo opisanymi
    powyżej, na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 33 ust. 2 pkt 2 ustaw z dnia 7
    lipca 1994 roku Prawo budowlane) w celu uzyskania ostatecznej i prawomocnej decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dowolnej
    inwestycji, a ponadto, w przypadku zaistnienia takiej konieczności zobowiązali się
    oświadczenie to powtórzyć w przewidzianej przepisami administracyjnymi formie.
    W umowie zawarto też zapis, że Umowa Przyrzeczona zostanie zawarta pod warunkiem
    zawarcia przez strony umowy przedwstępnej, umowy deweloperskiej dotyczącej lokali
    mieszkalnych w ramach inwestycji deweloperskiej realizowanej przez przyszłego nabywcę
    w ... min. na przedmiotowych działkach nr 1 i 2.
    Od daty pierwotnego nabycia nieruchomości będących przedmiotem niniejszego wniosku
    Wnioskodawcy nie wykonywali żadnych czynności związanych z tymi nieruchomościami, tj.
    w szczególności:
      1. nie prowadzili żadnych prac budowlanych,
      2. nie prowadzili prac geodezyjnych, podziałów czy wymian gruntów,
      3. nie występowali z wnioskami w zakresie pozwoleń na budowę czy też warunków
        zabudowy lub zmian lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego.
    Nabywca jest spółką prawa handlowego i prowadzi działalność deweloperską, a
    nieruchomości zostaną użyte w budownictwie mieszkaniowym.
    W zakresie planu zagospodarowania przestrzennego działka nr 1, obręb ... położona jest w
    terenie oznaczonym symbolami: 4KDD - tereny dróg publicznych - drogi dojazdowe z
    planu zatwierdzonego uchwalą ... z ... roku, 6MU.3 - tereny zabudowy usługowo-
    mieszkaniowej z dopuszczeniem drobnej wytwórczości. Z kolei działka nr 2, obręb ...
    położona jest w terenie oznaczonym symbolem: 1 MWU – tereny zabudowy
    mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej z planu zatwierdzonego uchwalą ... z dnia ...
    roku.
    Wnioskodawcy nie dokonali żadnych działań uatrakcyjniających w stosunku do tego
    majątku i zawarcie umowy przedwstępnej nie było poprzedzane żadnymi działaniami
    marketingowymi (przyszły nabywca odnalazł sam Wnioskodawców i to on aktywnie
    przekonywał ich do zawarcia umowy). Zmiany przeznaczenia nieruchomości wynikały z
    działań gminy i nie były wynikiem aktywności Wnioskodawcy.
    Działki nie były w żadnym zakresie przygotowywane do sprzedaży – tj. nie były karczowane
    ani specjalnie pielęgnowane w celu podniesienia ich atrakcyjności.
    Od momentu nabycia działki objęte zakresem wniosku nie były wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawcy są jedynymi właścicielami
    przedmiotowych działek.
    Działki, będące przedmiotem wniosku nie były udostępniane osobom trzecim.
    Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości sprzedawać innych działek oprócz objętych
    wnioskiem.
    Otrzymanie interpretacji podatkowej konieczne jest do zawarcia przyrzeczonej umowy
    sprzedaży w celu prawidłowego określenia ceny.
    Ponadto, w uzupełnieniu sprawy wskazali Państwo odpowiednio:

      1) Czy działki nr 1 i nr 2 zostały nabyte przez Państwa do Państwa majątku wspólnego?
        „Tak”
      2) Czy nabycie działek nr 1 i nr 2, nastąpiło w ramach transakcji:
        a) opodatkowanych,
        b) zwolnionych,
        c) czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT? „Tak”
      3) Czy ww. transakcje nabycia działek nr 1 i nr 2 zostały udokumentowane fakturą z
        wykazaną kwotą podatku VAT?
        „Nie”
      4) Czy z tytułu nabycia ww. działek przysługiwało Panu lub Zainteresowanej niebędącej
        stroną postępowania prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego?
        „Nie”
      5) Czy działki nr 1 i nr 2 od dnia nabycia do dnia sprzedaży były/są/będą
        wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
        „Nie były w ogóle wykorzystywane.”
      6) W jaki dokładnie sposób działki nr 1 i nr 2 były/są/będą wykorzystywane od
        momentu ich nabycia (zakupu) do momentu ich sprzedaży?
        „Nie były w ogóle wykorzystywane.”
      7) Wskazali Państwo, że:
        Działki, będące przedmiotem wniosku nie były udostępniane osobom trzecim.
        Czy dotyczy to też spółki, z którą została zawarta umowa przedwstępna? Jeżeli nie,
        to proszę wskazać na jakich zasadach i w jakim okresie ww. działki są/były/będą
        udostępnione obecnemu Kupującemu, tj.:
        a) kto był stroną umowy najmu działek tj. tylko Pan, Pan i Zainteresowana
        niebędąca stroną postępowania, tylko Zainteresowana niebędąca stroną
        postępowania
        b) na postawie jakich umów były udostępniane?
        c) w jakim okresie były udostępniane?
        d) czy udostępnianie ww. działek było odpłatne? Jeżeli było to czynnością
        odpłatną, to:
        # czy czynsz z tego tytułu był/jest dokumentowany fakturami?
        # czy dokonywano/dokonuje się rozliczenia podatku należnego z tego tytułu?
          Jeśli tak, to przez kogo podatek był/jest rozliczany?
        „Dotyczy także tej spółki. Nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom
        trzecim.”
      8) Czy dokonywali Państwo już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to
        należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Państwa?
      b) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Państwa od momentu wejścia
        w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      c) kiedy dokonali Państwo ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
      d) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
        jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
      e) czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzali Państwo podatek VAT, składali
        deklaracje
        VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

      f) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
        „Nie”
      9) Czy czynności, które Kupujący wykonał/wykona w związku z otrzymaną od
        Państwa zgodą na dysponowanie nieruchomościami są/będą wykorzystywane w
        jego własnym interesie, w celu przystosowania działek do jego określonych
        potrzeb?
        „Tak”
      10) Kto, tj. Państwo czy Kupujący, z którym zawarli Państwo umowę przedwstępną,
        ostatecznie ponosi ryzyko ekonomiczne niepowodzenia sprzedaży?
        „Obie strony, bo kupujący nie będzie miał działek a sprzedający środków. Ryzyko
        kupującego jest wyższe, bo udzielił zadatku.”
      11) Proszę o jednoznaczne wskazanie czy ww. działki nr 1 i nr 2 są niezabudowane
        czy zabudowane?
        „Są niezabudowane.”
      Jeżeli działka nr 1 i/lub 2 jest/są działkami zabudowanymi, to proszę o wskazanie:
      12) Jakie naniesienia znajdują się na ww. działce/działkach?
        „Brak naniesień.”
      13) Czy naniesienia znajdujące się na ww. działce/działkach stanowią budynki w
        rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.
        Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)?
        „Brak naniesień.”
      14) Czy naniesienia znajdujące się na ww. działkach stanowią budowle w rozumieniu
        przepisów art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane?
        „Brak naniesień.”
      15) Czy budynki/budowle znajdujące się na ww. działkach są trwale związane z
        gruntem?
        „Brak naniesień.”
      16) Czy naniesienia na ww. działkach stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu
        przepisów art. 3 pkt 9 ww. ustawy Prawo budowlane?
        „Brak naniesień.”
      17) Jeśli któreś z naniesień stanowi urządzenie budowlane, to należy wskazać z
        którym budynkiem/budowlą jest ono powiązane?
        „Brak naniesień.”
      18) Czy budynki/budowle znajdujące się na ww. działkach były wykorzystywane przez
        Państwa wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?
        „Brak naniesień.”
      19) Czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
        podatku od towarów i usług budynków/budowli znajdujących się na działkach?
        Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło „pierwsze
        zasiedlenie” budynków/budowli?
        „Brak naniesień.”
      20) Czy ponosili Państwo nakłady na ulepszenie poszczególnych budynków/budowli
        w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30%
        wartości początkowej poszczególnych budynków/budowli, w stosunku do których

        przysługiwało Panu lub Zainteresowanej będącej stroną postępowania prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        „Nie. Brak naniesień.”
      21) Jeśli odpowiedź na pytanie 20 jest twierdząca, to proszę wskazać:
        a) w jakim okresie ponosili Państwo wydatki na ulepszenie poszczególnych
        budynków/budowli?
        b) które budynki/budowle były ulepszane?
        c) kiedy budynki/budowle po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do użytkowania?
        Należy wskazać dokładną datę.
        d) czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budynków/budowli miało miejsce
        pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i
        usług tych budynków/budowli? Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok,
        kiedy nastąpiło „pierwsze zasiedlenie”.
        e) czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków/budowli, a ich
        dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        „Nie dotyczy”
    Pytania
      1. Czy sprzedaż opisanej nieruchomości, tj. działki o numerze 1 należy opodatkować
        podatkiem VAT od towarów i usług?
      2. Czy sprzedaż opisanej nieruchomości, tj. działki o numerze 2 należy opodatkować
        podatkiem VAT od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Zdaniem Wnioskodawców, dokonywana czynność zbycia nieruchomości w ramach
        umowy przyrzeczonej nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i
        usług.
    Ad 2. Zdaniem Wnioskodawców, dokonywana czynność zbycia nieruchomości w ramach
        umowy przyrzeczonej nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i
        usług.
    Uzasadnienie
    Uzasadnienie jest aktualne do obu pytań i stanowisk Wnioskodawców.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z powyższym, grunt spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy
    o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym.
    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana
    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle
    cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie można podmiotu dokonującego
    dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    Przyjmuje się, że w przypadku dostawy gruntów istotne jest również czy podmiot
    dokonujący sprzedaży gruntu podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje
    koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach tzw. zarządu majątkiem prywatnym.
    Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie
    dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania
    terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego
    dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie
    nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek
    zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt

    przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej
    w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów, angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem
    jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży
    nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie
    aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę
    gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w
    przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki nie stanowi
    działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zbywane działki nie były nabyte z zamiarem
    zbycia. Wnioskodawcy nie dokonali żadnych innych działań uatrakcyjniających w stosunku
    do tego majątku. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych więcej działań marketingowych
    przed zbyciem a nabywca, z którym zawarto umowę przedwstępna zgłosił się sam.
    Wnioskodawca nie wykazywał więc żadnej aktywności w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem. Przyszły nabywca sam odnalazł Wnioskodawców i złożył ofertę nabycia
    przedmiotowych działek, na którą Wnioskodawcy ostatecznie się zgodzili.
    Wszelkie decyzje/pozwolenia/zgody związane z budową na nieruchomości objętej
    niniejszym wnioskiem będą uzyskiwane przez przyszłego nabywcę a nie przez
    Wnioskodawcę.
    W związku z powyższym sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie będzie dostawą
    dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, a Wnioskodawcy nie będą działać jako podatnicy VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, bo przedmiotem dostawy będą składniki majątku osobistego
    Wnioskodawców, a sprzedaż przedmiotowych działek będzie stanowiła realizację prawa
    do rozporządzania majątkiem osobistym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości;
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu

    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
      wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 1 i nr 2, istotne jest, czy
    w celu dokonania ich sprzedaży Pan oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania
    podjęliście aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki

    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana oraz
    Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania za podmioty prowadzące działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie

    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że odpowiednio w ... r. i ... r. Pan oraz Zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania nabyliście do majątku wspólnego niezabudowane działki
    nr 1 i nr 2. Pan oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie wykonywaliście
    żadnych czynności związanych z tymi nieruchomościami, tj. w szczególności nie
    prowadziliście żadnych prac budowlanych, prac geodezyjnych, podziałów czy wymian
    gruntów, nie występowaliście z wnioskami w zakresie pozwoleń na budowę czy też
    warunków zabudowy lub zmian lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego.
    Działki nie były w żadnym zakresie przygotowywane do sprzedaży – tj. nie były karczowane
    ani specjalnie pielęgnowane w celu podniesienia ich atrakcyjności. Działki nie były
    udostępniane osobom trzecim. Zmiany przeznaczenia nieruchomości wynikały z działań
    gminy i nie były wynikiem aktywności Pana oraz Zainteresowanej niebędącej stroną
    postępowania. Zawarcie umowy przedwstępnej nie było poprzedzane żadnymi
    działaniami marketingowymi (przyszły nabywca sam odnalazł Pana oraz Zainteresowaną
    niebędącą stroną postępowania i to on aktywnie przekonywał ich do zawarcia umowy).
    Pan oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania podpisaliście przedwstępną
    umowę w ramach której zobowiązujecie się sprzedać ww. działki spółce kapitałowej
    prowadzącej działalność deweloperską. W zawartej umowie przedwstępnej Pan oraz
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania wyraziliście zgodę dla przyszłego
    nabywcy na okres od dnia zawarcia niniejszej umowy do dnia zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej albo rozwiązania umowy, na dysponowanie nieruchomościami w celu
    uzyskania ostatecznej i prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
    udzielającej pozwolenia na budowę dowolnej inwestycji, a ponadto, w przypadku
    zaistnienia takiej konieczności Pan oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania
    zobowiązaliście się oświadczenie to powtórzyć w przewidzianej przepisami
    administracyjnymi formie.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziałów w niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziałów w przedmiotowych działkach wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Pan oraz Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie podjęliście takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Pana oraz Zainteresowanej
    niebędącej stroną postępowania w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach Pan oraz Zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania będziecie korzystali z prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana oraz Zainteresowaną niebędącą
    stroną postępowania cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach Pan oraz
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będziecie korzystali z prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.

    W konsekwencji, sprzedaż przez Pana oraz przez Zainteresowaną niebędącą stroną
    postępowania udziałów w niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2 nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Ponadto, publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    wskazany przez Państwa, tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm., jest nieaktualny.
    Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze
    zm.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.