Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-389/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-22
Teza: Brak opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowej.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2013 r. (data wpływu 25 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W czerwcu 2003 roku nabyła Pani działkę rolną nr 48 o pow. 3,17 ha z zamiarem wybudowania w tym miejscu domu jednorodzinnego i zamieszkania w nim, kiedy będzie Pani na emeryturze. Prowadziła Pani wówczas działalność gospodarczą, polegającą na handlu detalicznym artykułami spożywczymi. Działka została zakupiona do Pani majątku osobistego i nigdy nie była związana w żaden sposób z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą. W lipcu 2003 r. zgłosiła się do Pani osoba, która zaproponowała, w zamian za opłatę podatku rolnego, dzierżawę nieruchomości przez okres 3 lat, a następnie na okres 10 lat, tj. łącznie do 2016 roku. Z uwagi na odległy czas planowanej budowy zgodziła się Pani na tę propozycję. W 2010 roku, z powodu strat jakie przynosiła działalność gospodarcza, a także z uwagi na przyznanie Pani emerytury przez ZUS, zakończyła Pani swoją działalność. Od tej pory nie podjęła Pani już żadnej działalności. W związku z trudną sytuacją finansową, odstąpiła Pani od pierwotnego zamiaru budowy domu. Postanowiła sprzedać działkę. Niestety przez ponad rok nie znalazł się nabywca. Doradzono Pani wówczas podzielenie działki na mniejsze i próbę ponownej sprzedaży. Teren działki nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość została podzielona najpierw, jako działka rolna (powstały działki od 48/1 do 48/6), a następnie działkę 48/1 podzielono na 5 mniejszych. Do nowowydzielonych działek (numery od 48/7 do 48/11) zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy (ubiegała się o nie osoba trzecia). Działki nie są uzbrojone, ani nie podejmowała Pani żadnych kroków zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Nie została urządzona droga dojazdowa do nowowydzielonych działek, działki nie zostały ogrodzone. Nigdy nie planowała Pani również prowadzić żadnej działalności z tym gruntem związanej. Na przestrzeni lat 2007-2013 ceny gruntów w tej okolicy znacznie spadły. W marcu 2013 r. udało się Pani sprzedać pierwszą działkę (numer 48/7). Obecnie pozostałe działki, tj. 48/3-6 oraz 48/12-16 są nadal gruntami rolnymi, tzn. nie stanowią gruntu przeznaczonego pod zabudowę. W chwili obecnej nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, grunt stanowi Pani majątek osobisty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż kolejnych działek wydzielonych z pierwotnie nabytej działki numer 48 będzie obciążona podatkiem od towarów i usług, w przypadku działek, na które została wydana decyzja o warunkach zabudowy oraz w przypadku działek o statusie rolnym?

Pani zdaniem podatek od towarów i usług jest nienależny, bowiem uwzględniając orzecznictwo NSA oraz Unii Europejskiej, które podnosi, że „…osoby niebędącej przedsiębiorcą, sprzedającej majątek osobisty, który nie został nabyty dla celów działalności gospodarczej, nie można uznać za podmiot gospodarczy i żądać rozliczenia VAT od tej sprzedaży” sądzi Pani, że jej pogląd jest słuszny. Ponadto zauważyła Pani, że nabyła grunt z zamiarem wykorzystywania na własne cele i sprzedaje jedynie jego część, tj. wydzielone działki, które jako rolne z wydanymi warunkami zabudowy w dalszym ciągu przez część urzędów skarbowych nie są traktowane jako budowlane (np. w związku z rozliczeniem należnego podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w ust. 2 ww. artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2003 roku nabyła Pani działkę rolną nr 48 o pow. 3,17 ha w miejscowości E… powiat (\`(...)\`) z zamiarem wybudowania w tym miejscu domu jednorodzinnego i zamieszkania w nim, kiedy będzie już na emeryturze. Prowadziła Pani wówczas działalność gospodarczą, polegającą na handlu detalicznym artykułami spożywczymi. Działka została zakupiona do Pani majątku osobistego i nigdy nie była związana w żaden sposób z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą. Od lipca 2003 r. dzierżawiła Pani tą nieruchomość w zamian za opłatę podatku rolnego W związku z trudną sytuacją finansową odstąpiła Pani od pierwotnego zamiaru budowy domu i postanowiła sprzedać działkę. Dokonała Pani podziału działek na mniejsze parcele. Teren działki nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do części nowowydzielonych działek zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy (ubiegała się o nie osoba trzecia). Działki nie są uzbrojone, ani nie podejmowała Pani żadnych kroków zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Nie została urządzona droga dojazdowa do nowowydzielonych działek, działki nie zostały ogrodzone. Nigdy nie planowała Pani również prowadzić żadnej działalności z tym gruntem związanej. W marcu 2013 r. sprzedała Pani pierwszą działkę (numer 48/7). Obecnie pozostałe działki, tj. 48/3-6 oraz 48/12-16 są nadal gruntami rolnymi, tzn. nie stanowią gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Obecnie nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, grunt stanowi Pani majątek osobisty. Podkreśliła Pani, że nieruchomość nabyła z zamiarem wykorzystania jej na własne cele a obecnie zamierza sprzedać jedynie jego część.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym trudno zatem uznać Panią za podatnika podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowych działek. Pomimo, iż grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy, to nie można uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości działa Pani w charakterze handlowca. Nabycie gruntu nie nastąpiło bowiem w celach zarobkowych. W konsekwencji sprzedając nieruchomości gruntowe, korzysta Pani z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynności sprzedaży oznaczają działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Dokonywać będzie Pani zbycia gruntu należącego do majątku prywatnego.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że okazjonalna sprzedaż nieruchomości gruntowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – sprzedaż nieruchomości gruntowej należącej do majątku prywatnego – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.