Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.164.2025.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-22
Teza: W zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny
udziału w nieruchomości obciążonej hipoteką.
Słowa kluczowe: darowizna
hipoteka
nieruchomości
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez
obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań
darczyńcy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie

    skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny udziału w nieruchomości obciążonej
    hipoteką. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2025 r.
    (wpływ 25 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wraz z osobą niespokrewnioną zakupiła nieruchomość (mieszkanie) (...)
    2022 r., nieruchomość jest objęta księgą wieczystą nr (...).
    Wnioskodawczyni jest właścicielem w 1/2 części nieruchomości, drugim właścicielem jest
    osoba fizyczna, której własność wynosi 1/2. Na zakup nieruchomości Wnioskodawczyni
    oraz drugi właściciel zaciągnęli wspólnie kredyt hipoteczny, za spłatę którego solidarnie
    odpowiada Wnioskodawczyni oraz drugi właściciel.
    W chwili obecnej drugi właściciel zamierza przekazać Wnioskodawczyni w formie
    darowizny 1/2 nieruchomości należącej do niego, przekazanie tej nieruchomości będzie
    wiązało się z przekazaniem części kredytu. Nieruchomość jest obciążona hipoteką, która w
    chwili darowizny będzie znacznie przewyższała wartość rynkową nieruchomości.

## Pytanie

Czy w związku z przedstawionym zdarzeniem będzie ciążyć na Wnioskodawczyni
    konieczność uiszczenia podatku na podstawie ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, podstawę
    opodatkowania we wnioskowanym przypadku stanowi wartość długów i ciężarów albo
    zobowiązań przejętych przez obdarowanego. Zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na fakt,
    iż umowa darowizny będzie dotyczyła przepisania własności lokalu mieszkalnego, a
    zobowiązanie wynikające z umowy kredytowej w stosunku do Wnioskodawczyni nadal
    będzie obowiązujące, podatek od czynności cywilnoprawnych nie powinien zostać
    naliczony. W kontekście przywołanych przepisów, w przedmiotowej sprawie, nie można
    zatem uznać, że Wnioskodawczyni w wyniku darowizny przejmie również długi, ciężary
    albo zobowiązania darczyńcy. Wnioskodawczyni już wcześniej została obciążona długiem
    (kredytem). Przed dokonaniem darowizny Wnioskodawczyni i tak była zobowiązana
    solidarnie do spłaty całej kwoty kredytu. A zatem Wnioskodawczyni nie przejmuje nowego
    długu.
    Zgodnie z powyższym, ponieważ darowizna, którą otrzyma Wnioskodawczyni nie będzie
    wiązała się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby
    darującej, umowa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295) zawiera zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają: umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez
      obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.
    Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego
    należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Jak wyżej wskazano, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych zawarcie umowy darowizny podlega przepisom ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
    ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Zgodnie z art. 4 pkt 3 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie darowizny – na
      obdarowanym.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy :
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie darowizny – wartość długów i
      ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.
    Z treści art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. ustawy wynika, że:
      Stawki podatku wynoszą – od umów zamiany, dożywocia, o dział spadku, o zniesienie
      współwłasności oraz darowizny przy przeniesieniu własności nieruchomości, rzeczy
      ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa
      do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz
      wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego
      oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%.
    Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega zatem umowa darowizny, o ile
    następuje przejęcie przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy
    oraz przejęcie to następuje w umowie darowizny. Chodzi przy tym o takie długi, ciężary i
    zobowiązania przejęte przez obdarowanego, które pozostają w związku funkcjonalnym z
    przedmiotem darowizny i które w związku z dokonaną darowizną obciążają
    obdarowanego i tym samym zwalniają darującego z obowiązku ich regulowania
    (ponoszenia). Jednakże w przypadku, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem
    przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa
    darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wraz z osobą niespokrewnioną zakupiła Pani
    nieruchomość (mieszkanie) (...) 2022 r. Jest Pani właścicielem w 1/2 części nieruchomości,

    drugim właścicielem jest osoba fizyczna, której własność wynosi 1/2. Na zakup
    nieruchomości zaciągnęli Państwo wspólnie kredyt hipoteczny, za spłatę którego
    solidarnie odpowiada Pani oraz drugi właściciel. W chwili obecnej drugi właściciel zamierza
    przekazać Pani w formie darowizny 1/2 nieruchomości należącej do niego, przekazanie tej
    nieruchomości będzie wiązało się z przekazaniem części kredytu. Nieruchomość jest
    obciążona hipoteką, która w chwili darowizny będzie znacznie przewyższała wartość
    rynkową nieruchomości.
    Zatem jak wskazano powyżej, na zakup nieruchomości (mieszkania) zaciągnęli Państwo
    wspólnie kredyt hipoteczny, za spłatę którego solidarnie odpowiada Pani oraz drugi
    właściciel.
    Na podstawie art. 366 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać
      całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od
      każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników
      zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
      Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają
      zobowiązani.
    Solidarność dłużników charakteryzuje się:
    · wielością podmiotów po stronie zobowiązanej,
    · niepodzielnością zobowiązania bez względu na przedmiot świadczenia,
    · możliwością żądania przez wierzyciela według jego wyboru całości lub części
      świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna,
    · utrzymaniem zobowiązania wszystkich dłużników aż do całkowitego zaspokojenia
      wierzyciela,
    · zwolnieniem wszystkich dłużników na skutek zaspokojenia wierzyciela przez
      któregokolwiek z nich.
    Z kolei treść art. 373 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem
      jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
    A zatem, istota solidarności sprowadza się do możliwości żądania przez wierzyciela
    spełnienia należnego świadczenia zarówno w części, jak i w całości od jednego dłużnika,
    kilku z nich, bądź od wszystkich jednocześnie. Z powyższego wynika, iż nie ma znaczenia
    który z dłużników dokona spłaty powyższego zadłużenia, bowiem do chwili dokonania
    spłaty wszyscy odpowiadają solidarnie. Zwolnienie wszystkich dłużników następuje
    dopiero z chwilą spełnienia świadczenia.
    W kontekście przywołanych przepisów, w przedmiotowej sprawie, nie można zatem
    uznać, że w wyniku darowizny przejmie Pani również długi, ciężary albo zobowiązania
    darczyńcy. Bowiem już wcześniej została Pani obciążona długiem (kredytem) wynikającym
    z faktu występowania wraz z drugim właścicielem w roli współkredytobiorców solidarnych;
    już przed dokonaniem darowizny i tak była Pani zobowiązana solidarnie do spłaty całej
    kwoty kredytu. A zatem nie przejmuje Pani nowego długu w częściach obciążających
    drugiego właściciela, pomimo planowanego zwolnienia go z długu.
    Zgodnie z powyższym, ponieważ darowizna, którą otrzyma Pani nie będzie wiązała się z
    przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej,
    umowa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe Pani stanowisko uznać należało za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska wyłącznie w zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym
    podatku od spadków i darowizn, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.