Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.2.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Umorzenie kredytu hipotecznego oraz wypłata kwoty
dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-kredyt refinansowy
kwota-kwota dodatkowa
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Pytanie

1) Czy w związku z zawarciem potencjalnej ugody z Bankiem, w ramach której Bank m.
      in. umorzy pozostałą na dzień zawarcia ugody do spłaty kwotę wynikającą z kredytu
      w wysokości ok. (...) CHF, umorzona kwota (przychód) będzie objęta zwolnieniem
      podatkowym, o którym mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
      marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe?
    2) Czy w związku z zawarciem ugody z Bankiem, w ramach której Bank (oprócz
      umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego) zwrócił Kredytobiorcom
      część kwoty uiszczonej przez nich wcześniej na poczet spornej umowy w wysokości
      (...) zł, otrzymana przez Kredytobiorców kwota będzie stanowić przychód i czy w
      związku z tym po stronie Kredytobiorców powstanie zobowiązanie podatkowe w

      podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3) Jeśli otrzymana na podstawie ugody z Bankiem kwota zwrotu uiszczonych przez
      Kredytobiorców wcześniej na poczet umowy środków pieniężnych może zostać
      uznana za przychód to, czy stanowi otrzymane przez osobę fizyczną świadczenie z
      tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych,
      nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej w związku z powstaniem
      przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania oraz czy zaistniała
      sytuacja będzie skutkować zaniechaniem poboru podatku na podstawie
      rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
      podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Państwa zdaniem, umorzenie w ramach ugody z Bankiem pozostałej do spłaty na dzień
    zawarcia ugody wierzytelności wynikającej z umowy kredytu nie będzie rodziło dla
    Kredytobiorców obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem
    spełnione zostały wszystkie przesłanki do zaniechania poboru podatku określone w § 1
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym na cele mieszkaniowe.
    Bez znaczenia pozostaje także fakt, iż w treści umowy kredytu zostało wskazane, że
    część kredytowanej kwoty zostało przekazane na cele konsumpcyjne oraz spłatę innych
    zobowiązań. W rzeczywistości bowiem cała wypłacona kwota została uiszczona na
    refinansowanie innych zobowiązań kredytowych, które były związane z nieruchomością
    stanowiącą przedmiot hipoteki oraz na remont tej nieruchomości. Całość kredytowanej
    kwoty została zatem w rzeczywistości wykorzystana na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    W dodatku należy zaznaczyć, iż umorzenie pozostałego salda kredytu wynika z faktu, że
    Kredytobiorcy złożyli do Sądu pozew o unieważnienie umowy kredytu wskutek
    występowania w niej klauzul abuzywnych, co doprowadziło do przeprowadzenia
    pomiędzy stronami negocjacji ugodowych zakończonych zawarciem ugody
    pozasądowej.
    Nie sposób zatem uznać, iż kwota umorzenia stanowi dochód Kredytobiorców,
    albowiem umowa kredytu była wadliwa, a ugoda została zawarta przez Kredytobiorców
    jedynie w celu przyspieszenia postępowania zmierzającego do uwolnienia się od
    zawartej z Bankiem nieuczciwej umowy kredytu.
    Ad. 2.
    Państwa zdaniem, wypłacona w ramach ugody z Bankiem kwota w wysokości (...) zł
    tytułem rozliczenia roszczeń wynikających ze spornej umowy kredytu nie stanowi
    przychodu, albowiem w istocie stanowi zwrot części świadczeń wpłaconych przez
    Kredytobiorców z własnych środków pieniężnych na poczet rat wynikających z
    harmonogramu spłat umowy kredytu.
    Są to zatem środki Kredytobiorców wpłacone uprzednio na poczet spornej umowy
    kredytu, a ich zwrot nie powoduje powstania po stronie Kredytobiorców przysporzenia
    majątkowego, czy wzrostu majątku. Pieniądze te nie są zatem przychodem w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ich uzyskanie

    nie powinno skutkować po stronie Kredytobiorców powstaniem obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podobne stanowisko zostało zajęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    indywidualnej interpretacji podatkowej z 20 stycznia 2023 r, sygn. 0115-KDIT2.
    4011.744.2022.1.AK.
    Ad. 3.
    Państwa zdaniem, w razie przyjęcia, że otrzymana przez Państwa na podstawie ugody
    sądowej kwota stanowi przychód, to przychód ten należy uznać za otrzymane przez
    osobę fizyczną świadczenie z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie
    obcej lub w złotych, nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej w związku z
    powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania, co w
    konsekwencji winno doprowadzić do zaniechania poboru podatku dochodowego na
    podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W istocie zawarta w ramach ugody wypłata na Państwa rzecz kwoty (...) zł stanowi
    bowiem część nadpłaty będącej efektem stosowania przez Bank w umowie
    niedozwolonych postanowień umownych (klauzul abuzywnych) odnoszących się do
    przeliczania kursów walut na podstawie tabel kursowych.
    Podobny (aczkolwiek nie tożsamy) stan faktyczny był już przedmiotem interpretacji
    podatkowej w sprawie 0113-KDIPT2-2.4011.136.2023.1.DA wydanej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, w której uznano, że wypłacona przez Bank na podstawie
    ugody kwota (...) zł tytułem zwrotu części nadpłaconej kwoty kredytu będącej efektem
    przewalutowania kredytu jest neutralna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przez Państwa, wskazać należy, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
          w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
            mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
            realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
            realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
          mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
          nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
          powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych,
          w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.2)),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca
          1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie

    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2006 r. bank udzielił Państwu kredytu hipotecznego w
    walucie CHF. W treści umowy kredytu zostało wskazane, że tylko część kwoty została
    przeznaczona na remont nieruchomości, natomiast pozostała część została udzielona na
    cele konsumpcyjne i spłatę innych zobowiązań kredytowych.
    Inne zobowiązania kredytowe dotyczyły trzech kredytów gotówkowych oraz pięciu kart
    kredytowych. Co do umów kredytowych niestety nie posiadacie Państwo już tych
    dokumentów, a zatem nie możecie odpowiedzieć jakie cele zostały wskazane w umowie,
    jednak kredyty te były zaciągane na remont nieruchomości, której remont był głównym
    celem umowy kredytowej zawartej w CHF, która zakończyła się zawarciem ugody. Nie były
    to kredyty zabezpieczone hipoteką. Nie pamiętacie Państwo na jakie dokładnie kwoty
    opiewały te wcześniejsze umowy kredytowe, jednak w całości były one przeznaczane na
    remont nieruchomości. Karty kredytowe zostały spłacone i zamknięte zgodnie z wolą
    banku, jednak ich zadłużenie nie opiewało na duże kwoty i ich spłata objęła niewielką
    część kwoty kredytu udzielonego Państwu w CHF. Były one używane do zakupu
    materiałów budowlanych koniecznych do remontu naszej nieruchomości, niestety nie
    pamiętacie Państwo dokładnych kwot ich zadłużeń.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego przez Państwa w 2006 r., stanowić będzie dla Państwa
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na remont nieruchomości pozostaje do
    całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będziecie Państwo bowiem
    spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w
    odniesieniu do tej części umorzonego kredyt.
    W tym zakresie uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.
    Zaniechanie to nie będzie jednak miało zastosowania do tej części umorzonego długu, w
    zakresie którego kwota uzyskana w ramach kredytu zaciągniętego w 2006 r., została
    udzielona na cele konsumpcyjne oraz na spłatę wcześniejszych zobowiązań, tj. kredytów
    gotówkowych i kart kredytowych.
    W przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano, że ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia
    zaznaczono, że przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został

    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie.
    Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy
    został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi
    się natomiast do kredytów konsumpcyjnych oraz do kredytów hipotecznych zaciągniętych
    na dowolny cel.
    Zauważyć bowiem należy, że zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku
    umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego albo konsolidacyjnego w sytuacji, gdy został on
    zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast skoro kredyt hipoteczny w części został udzielony – zgodnie z zapisem umowy
    kredytowej – na cel konsumpcyjny oraz na spłatę zobowiązań finansowych (kredytów
    gotówkowych niezabezpieczonych hipotecznie oraz kart kredytowych) – mimo że środki te
    zostały przeznaczone na spłatę tych zobowiązań oraz na remont nieruchomości
    wskazanej we wniosku – w tej części ww. kredyt nie jest kredytem mieszkaniowym w
    rozumieniu wskazanego rozporządzenia oraz nie dotyczy refinansowania kredytów
    mieszkaniowych, a tym samym wyklucza możliwość skorzystania z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Zatem zaniechanie poboru podatku nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej
    wierzytelności, w części w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na cel konsumpcyjny oraz na
    spłatę wcześniejszych zobowiązań (kredytów gotówkowych niezabezpieczonych
    hipotecznie oraz kart kredytowych) pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu hipotecznego. Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z
    powyższymi wyjaśnieniami stanowi ona dla Państwa przychód, winni Państwo zapłacić
    podatek dochodowy.
    W tym zakresie Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie
    dodatkowej kwoty wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść
    można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków

    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W opisie sprawy wskazaliście Państwo, że w ramach ugody bank dodatkowo wypłacił na
    Państwa rzecz kwotę (...) zł. Jest to częściowy zwrot kwoty przekazanej przez Państwa na
    rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Do dnia zawarcia ugody
    uiściliście Państwo na rzecz banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych łączną
    kwotę (...) zł, natomiast kwota wypłaconego Państwu przez bank kapitału wynosiła
    kwotę (...) zł. Nadpłata ponad wypłacony kapitał kredytu wynosiła zatem (...) zł.
    Zwrócona Państwu kwota nie stanowi zatem przysporzenia ponad kwoty uiszczane
    tytułem spłaty rat kredytu hipotecznego.
    Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymaliście Państwo
    zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazaliście na rzecz
    banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem
    otrzymaliście Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta
    będzie dla Państwa neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank kwoty (...) zł nie będzie stanowił dla Państwa
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art.
    20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem nie macie Państwo obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez
    bank kwoty.
    W tym zakresie uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.
    Z uwagi na powyższe, odpowiedź na pytanie nr 3 w tym przypadku jest niecelowa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.