Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.376.2025.2.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Opodatkowanie rekompensaty finansowej z tytułu utraconego
przychodu ze sprzedaży energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: energia
energia-energia elektryczna
obowiązek-obowiązek podatkowy
opodatkowanie-obowiązek opodatkowania
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rekompensata
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług, w kwestiach objętych pytaniami nr 3 i
    4 jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

H. Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka), polski rezydent podatkowy, czynny i
    zarejestrowany podatnik VAT w Polsce, należy do grupy kapitałowej (dalej: Grupa P.)
    specjalizującej się w działalności z obszaru odnawialnych źródeł energii.
    Wnioskodawca jest właścicielem instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE),
    produkujących energię elektryczną z promieniowania słonecznego, wprowadzoną
    następnie do systemu elektroenergetycznego danego operatora, z którym Wnioskodawcę
    łączy umowa o dystrybucję energii elektrycznej.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z wpisem do KRS, jest (...).
    Zgodnie z treścią art. 9c ust. 7a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne, w
    zw. z art. 30 ust. 5 ustawy zmieniającej ww. ustawę. Wnioskodawca, na polecenie (dalej
    Polecenie) operatora systemu dystrybucji energii (dalej OSD), zobowiązany jest do
    wstrzymania wytwarzania energii elektrycznej w instalacji, w sytuacjach, gdy będzie to
    niezbędne do zapewnienia ciągłości pracy i bezpieczeństwa systemu
    elektroenergetycznego. Wnioskodawca nie ma możliwości kwestionowania zasadności
    nałożenia na niego żądania wskazanego w Poleceniu i dobrowolnego niewykonania
    Polecenia. Polecenia mogą być również wydawane przez OSD.

    Wnioskodawca wykonał zobowiązania, o którym mowa powyżej i nabył uprawnienie do
    rekompensaty finansowej z tytułu utraconego przychodu ze sprzedaży energii
    elektrycznej, w ilości w jakiej energia ta zostałaby wyprodukowana przez instalację, w
    przypadku niewydania Polecenia przez OSD (dalej Rekompensata).
    Zgodnie z art. 13 ust. 7 Rozporządzenia UE w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa energetycznego, w
    przypadku zastosowania redysponowania=wstrzymania produkcji energii przez instalację,
    które nie opiera się na zasadach rynkowych, takie redysponowanie podlega
    rekompensacie finansowej wypłacanej przez OSD, który wydał Polecenie na rzecz OSD
    objętej redysponowaniem jednostki wytwarzania, magazynowania energii, z wyjątkiem
    wytwórców, którzy zaakceptowali umowę przyłączeniową niegwarantującą niezawodnych
    dostaw energii. Tak opisana Rekompensata finansowa musi być co najmniej równa
    wyższej z następujących kwot lub jest ich połączeniem, jeżeli zastosowanie jedynie wyższej
    kwoty prowadziłoby do nieuzasadnienie niskiej lub nieuzasadnienie wysokiej
    rekompensaty.
    Żądanie wypłaty Rekompensaty wraz z danymi stanowiącymi podstawę ustalenia jej
    wysokości zgłasza się OSD, do którego sieci jest przyłączony wytwórca lub posiadacz
    magazynu energii elektrycznej, w terminie i zgodnie z warunkami określonymi w instrukcji,
    o której mowa we właściwych przepisach. Rekompensata jest konsekwencją
    przymusowego ograniczenia produkcji energii, a jej celem jest rekompensata przychodów
    netto ze sprzedaży energii, które wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano
    Polecenia oraz kwoty dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku
    redysponowania nierynkowego.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7g Prawa energetycznego oraz art. 30 ust. 6 ustawy o zmianie Prawa
    energetycznego Rekompensata nie przysługuje w zakresie, w jakim umowa o przyłączenie
    jednostki wytwórczej zawiera postanowienia uprawniające przedsiębiorstwo energetyczne
    zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej do ograniczania
    gwarantowanej mocy przyłączeniowej lub wprowadzania ograniczeń operacyjnych,
    skutkujące brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7j Prawa energetycznego Rekompensatę oblicza i wypłaca OSD, do
    którego sieci jest przyłączony wytwórca lub OSD, za pośrednictwem, którego
    przekazywane jest Polecenie. Rekompensata jest rozliczana w ramach umowy o
    świadczenie usług przesłania albo dystrybucji energii.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7l Prawa energetycznego, OSD, który wydał Polecenie zwraca środki
    finansowe z tytułu Rekompensaty, o której mowa w art. 13 ust. 7 rozporządzenia 2019
    /943 Rady UE, wypłacone przez OSD, o którym mowa w ust. 7j pkt 2 Prawa
    energetycznego.
    Zgodnie z art. 9c ust. 7n Prawa energetycznego, OSD, do którego sieci przyłączony jest
    wytwórca lub posiadacz magazynu energii elektrycznej, którego dotyczyło Polecenie,
    przekazuje OSD, który wydał Polecenie, dane umożliwiające weryfikację obliczania
    Rekompensaty, w tym informacje, czy i w jakim zakresie umowa o przyłączenie jednostki
    wytwórczej lub magazynu energii elektrycznej zawiera postanowienia skutkujące brakiem
    gwarancji niezawodnych dostaw energii elektrycznej, o których mowa w art. 7 ust. 2e.
    Zakres oraz terminy przekazywania danych określa instrukcja, o której mowa w art. 9g ust.
    1 Prawo energetyczne.
    Aby otrzymać Rekompensatę, właściciel instalacji fotowoltaicznej musi złożyć do
    wydzielonego podmiotu, tj. spółki Polskie Sieci Elektroenergetyczne S A. (dalej PSE)
    wniosek o wypłatę Rekompensaty. Wzór wniosku opublikowany jest na stronie
    internetowej PSE. Wniosek ten, zgodnie z informacjami publikowanymi przez PSE,
    powinien zawierać informacje i dane niezbędne do wyznaczenia oraz wypłacenia
    Rekompensaty, w szczególności dane identyfikacyjne właściciela instalacji, parametry
    instalacji oraz dane służące do wyznaczenia ilości oraz wartości energii elektrycznej
    niewyprodukowanej w instalacji.

    Wypłata Rekompensaty następuje na podstawie dokumentu księgowego, przelewem, na
    rachunek bankowy wnioskującego wytwórcy (Spółki).
    W dacie wnioskowania o wypłatę Rekompensaty, Spółka nie zna wysokości ewentualnej
    Rekompensaty, ani nie ma pewności czy złożony wniosek zostanie rozpatrzony
    pozytywnie. Spółka nie oblicza kwot Rekompensaty, nie dysponuje bowiem danymi
    niezbędnymi do jej wyliczenia. O przyznanej Rekompensacie Spółka dowiaduje się dopiero
    poprzez otrzymanie informacji rozliczeniowej, co następuje zazwyczaj po upływie kilku
    miesięcy od dnia wykonania Polecenia, jak i złożenia przez Spółkę wniosku o wypłatę
    Rekompensaty.
    Spółka ponadto korzysta z aukcyjnego systemu wsparcia (dalej System Aukcyjny), o
    którym mowa w art. 92 ust. 5 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 z późn. zm., dalej: ustawa o OZE).
    Korzystanie z Systemu Aukcyjnego w kontekście wydawanych Poleceń i otrzymywanych
    Rekompensat ma znaczenie z uwagi na wartość przyznawanej Rekompensaty. Przychody z
    Systemu Aukcyjnego, które Spółka mogłaby uzyskać, gdyby nie wydanie Polecenia, są
    wliczane w wartość Rekompensaty. System Aukcyjny, poza możliwym wpływem na
    wartość przyznawanych Rekompensat nie wpływa na prawo Spółki do otrzymania
    Rekompensaty ani na konieczność przymusowego zaniżenia wytwarzania energii
    elektrycznej.
    Zgodnie z art. 93 ust. 18 ustawy o OZE, z zastrzeżeniem ust. 19, Spółka ma obowiązek w
    terminie 14 dni od daty wydania Polecenia poinformowania OSD, do którego sieci jest
    przyłączona, czy i jaka część zredukowanej energii powinna zostać rozliczona w Systemie
    Aukcyjnym.
    Zgodnie z ww. przepisami, w przypadku nieprzekazania przez Spółkę powyższej informacji
    w terminie 14 dni od daty wydania Polecenia, zredukowana energia nie zostanie zaliczona
    do realizacji zobowiązania wynikającego z Aukcyjnego Systemu wsparcia. W związku z
    powyższym, brak przekazania ww. informacji w ustawowym terminie będzie skutkował
    tym, że zredukowana energia nie zostanie uwzględniona w wyliczeniu Rekompensaty w
    części dotyczącej utraconych przychodów z Aukcyjnego Systemu wsparcia.
    Wnioskodawca wskazuje, że sytuacje związane z wykonaniem Poleceń, a co za tym idzie
    otrzymywaniem Rekompensat występowały już dotychczas (zaistniały stan faktyczny) oraz
    będą występowały w przyszłości (zdarzenie przyszłe).
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług - oznaczone jak we wniosku
    3) Czy Rekompensaty podlegają opodatkowaniu podatkiem od towar w i usług na gruncie
      Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z
      2024 r. poz. 361 z późn. zm., a jeżeli tak, to co jest podstawą opodatkowania?
    4) W przypadku uznania, że Rekompensatą jest usługą na gruncie ustawy o VAT i podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, w jakiej dacie należy rozpoznać obowiązek podatkowy
      VAT powstały w związku z przyznaną Spółce Rekompensatą?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    3) Zdaniem Wnioskodawcy Rekompensata podlega opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towar w i
      usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., a podstawą opodatkowania
      jest faktyczna wartość przyznanej Spółce Rekompensaty.

    4) Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku VAT w zakresie
      Rekompensat powstaje w dacie otrzymania informacji rozliczeniowej.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych, min. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej:
      - z dnia 15 października 2024 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.414.2024.1.IK;
      - z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-1.4012.797.2024.1.AR.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy Rekompensata podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z póżn. zm., a podstawą opodatkowania jest faktyczna
    wartość przyznanej Spółce Rekompensaty.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Zgodnie z wyżej wskazanym artykułem, przez świadczenie usług należy rozumieć także
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji.
    Wobec powyższego, świadczenie usług należy rozumieć szeroko. Pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno
    działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy) (zob. Wyrok WSA w Warszawie z 3
    grudnia 2009 r., sygn. IIISA/Wa 1371/09 oraz komentarz A. Bartosiewicz, VAT, wyd. XVII,
    Warszawa 2023, art. 8 ).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść. W związku z powyższym czynność podlega
    opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a
    świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle
    wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie(zob.
    np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości, sygn. C-16/93 z 3 marca 1994 r. pomiędzy R. J.
    Tolsma v. Inspecteurder Omzetbelasting Leeuwarden lub wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości, sygn. C-90/20 z 20 stycznia 2022 r. ws. Apcoa Parking Danmark).
    Świadczenie stanowi usługę, jeżeli spełnione są następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
        jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 22 listopada 2018 r w sprawie C-295/17 wskazano,
    „Nie ma jednak znaczenia, w jaki sposób prawo krajowe traktuje opłatę wyrównawczą. Jak
    podkreśliły również Komisja i Portugalia podczas rozprawy, z punktu widzenia przepisów o
    VAT nie ma znaczenia, czy jest to roszczenie o odszkodowanie z tytułu deliktu czy kara
    umowna, ani czy jest to określane jako odszkodowanie, rekompensata czy
    wynagrodzenie. Ocena czy płatność jest dokonywana w zamian za dostawę lub usługę,
    jest kwestią z zakresu prawa Unii, która musi być rozstrzygana odrębnie od oceny
    dokonywanej na mocy prawa krajowego (15)”.

    W konsekwencji, aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Tym samym,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji
    podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta usługi.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie:
      1) po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
      2) po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.

    U.UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z póżn. zm., dalej: Dyrektywa VAT). Zgodnie z art. 9 ust. 1
    Dyrektywy VAT, "Podatnikiem" jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce.
    Wnioskodawca produkuje i sprzedaje energię elektryczną z farmy fotowoltaicznej
    położonej na terenie Polski. Jak wcześniej wskazano, Polecenia zobowiązują Spółkę do
    zaniżenia wytwarzania energii elektrycznej. Spółka jako właściciel instalacji fotowoltaicznej
    musi stosować się do wydawanych Poleceń i nie ma możliwości dobrowolnego
    niewykonania Polecenia. W przypadku wydania Polecenia, Spółka musi odpowiednio
    zaniżyć wytwarzaną energię elektryczną, a następnie ma prawo do Rekompensaty
    finansowej z tytułu niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona
    wyprodukowana w przypadku niewydania Polecenia. Rekompensata jest więc
    konsekwencją przymusowego ograniczenia produkcji energii, a jej celem jest
    rekompensata przychodów netto ze sprzedaży energii, które wytwórca energii
    wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia oraz kwoty dodatkowych kosztów
    operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania nierynkowego.
    Aby otrzymać rekompensatę, właściciel instalacji fotowoltaicznej musi złożyć do PSE
    wniosek o wypłatę Rekompensaty. Następnie Spółka otrzymuje Informację Rozliczeniową,
    która zawiera również wytyczne wskazują cena kolejne kroki, które należy wykonać, aby
    otrzymać Rekompensatę. Rekompensata wypłacana jest po wykonaniu Polecenia oraz po
    wystawieniu i dostarczeniu do PSE odpowiedniego oświadczenia oraz właściwego
    dokumentu księgowego, który wystawiany jest na podstawie Informacji Rozliczeniowej.
    Rekompensaty wypłacana przez PSE pokrywane są z przychodów PSE uzyskiwanych z
    wykonywanej działalności przesyłania energii elektrycznej, objętych taryfą zatwierdzaną
    przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Środki te nie środkami publicznymi w
    rozumieniu przepisów Ustawy o finansach publicznych.
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka wykonuje usługę polegającą na zobowiązaniu się do
    powstrzymania się od dokonywania określonych czynności. Spółka zobowiązuje się do
    zaniżenia wytwarzania energii elektrycznej. Innymi słowy Spółka zobowiązuje się do
    powstrzymania produkcji energii na określonym poziomie, w zamian za co może
    oczekiwać Rekompensaty.
    W ocenie Wnioskodawcy warunki niezbędne do uznania świadczenia polegającego na
    konieczności ograniczenia lub zatrzymania produkcji energii za usługę w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług są spełnione. Istnieje konsument

    świadczenia (PSE lub OSD), istnieje stosunek prawny między świadczącym usługę a
    usługobiorcą(Rekompensata wypłacana jest na podstawie wniosku Spółki), w ramach
    którego świadczenia stron uznawane są za ekwiwalentne oraz między świadczeniem
    usługodawcy a wzajemnym świadczeniem usługobiorcy (wynagrodzeniem-
    Rekompensatą) istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Tym samym
    świadczenie polegające na ograniczeniu lub zatrzymaniu produkcji energii stanowić
    będzie usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Na skutek wydanego Polecenia, po stronie Spółki dochodzi do świadczenia usługi
    polegającej na ograniczeniu lub zatrzymaniu produkcji energii Za zaniżenie wytwarzania
    energii elektrycznej Spółka otrzymuje Rekompensatę. W ocenie Spółki Rekompensata
    stanowi odpłatność za wykonane świadczenie. Spełniona zatem jest przesłanka istnienia
    związku pomiędzy wypłatą należności, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest
    warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji wykonanie świadczenia polegającego na zaniżeniu wytwarzania energii
    elektrycznej należy uznać za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Ponadto, w ocenie Spółki nie ma znaczenia, że art. 13 ust. 7 Rozporządzenia UE
    stanowiący podstawę dla wypłaty Rekompensaty, posługuje się pojęciem „rekompensaty
    finansowej” w odniesieniu do przedmiotowego wynagrodzenia. Jak już wskazano, o
    skutkach podatkowych na gruncie VAT decyduje nie nazwa transferu pieniężnego, lecz
    faktyczna charakterystyka danej płatności. Na opodatkowanie VAT opisanych świadczeń
    nie ma również wpływu fakt, że polecenia wydawane są podstawie przepisów prawa w
    celu równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tą energię i
    zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, a Spółka nie ma możliwości
    odstąpienia od wykonania zobowiązania.
    Jak wskazano wyżej dla zaistnienia czynności podlegającej opodatkowaniu VAT istotne
    znaczenie ma określone działanie w zamian za wynagrodzenie, jednoznacznie przypisane
    do tego działania.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2,
    3 i 5, art. 30a-30c, art. 32,art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika”.
    Skoro Spółka w zamian za wykonanie świadczenia polegającego na zaniżeniu wytwarzania
    energii elektrycznej otrzymuje Rekompensatę, to według Wnioskodawcy, zgodnie z art.
    29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest faktyczna wartość przyznanej

    Spółce Rekompensaty. Jeżeli System Aukcyjny wpłynie na wartość Rekompensaty, to
    opodatkowaniu podlega wyłącznie kwota faktycznie przyznana Spółce.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, Rekompensata stanowi wynagrodzenie za
    odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
    opodatkowane VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zaś podstawą
    opodatkowania jest faktyczna wartość przyznanej Spółce Rekompensaty.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku VAT w zakresie Rekompensat
    powstaje w dacie otrzymania informacji rozliczeniowej.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6,
    art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f ustawy o VAT.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Powyższy przepis art. 19a ust. 1 formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co
    oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana
    została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Z brzmienia przepisów art. 19a ustawy nie wynika, by dla świadczenia polegającego na
    konieczności ograniczenia lub zatrzymania produkcji energii, można było zastosować inny,
    szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, niż wykonanie usługi.
    Ustawa o VAT przewiduje szereg wyjątków od zasady ogólnej dotyczącej momentu
    powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy może powstawać także w
    dacie upływu okresu rozliczeniowego, w momencie otrzymania płatności czy w dacie
    wystawienia faktury.
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT w przypadku dotacji, subwencji i innych dopłat
    o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą ich otrzymania.
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a i b ustawy o VAT, w przypadku dostawy lub dystrybucji
    energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    W ocenie Wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 19a
    ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż otrzymana rekompensata stanowi wynagrodzenie za
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT.

    Nie stanowi więc dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których
    mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy nie znajduje zastosowania także art. 19a ust. 5 pkt 4 lit.
    a i b ustawy o VAT, gdyż nie dochodzi do dostawy lub dystrybucji energii elektrycznej, lecz
    do ograniczenia jej produkcji.
    W konsekwencji dla świadczenia usług polegającego na zaniżeniu produkowanej energii
    elektrycznej, ustawa o VAT nie przewiduje żadnego szczególnego momentu powstania
    obowiązku podatkowego. Wobec powyższego należy przyjąć, że dla opisywanych
    czynności obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, tj. z momentem
    wykonania usługi.
    Zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że ustawa VAT nie definiuje czym jest moment
    wykonania usługi oraz nie podaje wskazówek kiedy podatnik może przyjąć, że dana usługa
    została wykonana, szczególnie w bardzo nietypowej sytuacji, gdy usługa polega na
    zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji, zaś ustalenie kwoty wynagrodzenia za nią zależne jest od wyniku
    procedury obowiązującej u podmiotu, wobec którego powstrzymywanie się od
    dokonywania czynności następuje. Bezsprzecznym jednak jest to, że o momencie
    wykonania usługi każdorazowo decydować będzie charakter wykonywanych czynności,
    warunki i otoczenie biznesowe i prawne towarzyszące świadczonej usłudze.
    W ocenie Spółki nie bez znaczenia jest również fakt, że skoro moment wykonania usługi
    jest momentem powstania obowiązku podatkowego, moment wykonania usługi nie
    powinien być określany w oderwaniu od przepisów prawa podatkowego regulującego
    pojęcie obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z art. 4 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm., dalej: Ordynacja) obowiązkiem podatkowym jest
    wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego
    świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych
    ustawach.
    Z kolei zgodnie z art. 5 Ordynacji, zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z
    obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,
    województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Na gruncie podatku od towarów i usług egzemplifikacją tych dwóch pojęć jest faktura,
    która określa tytułem czego jest obowiązek podatkowy (nazwa towaru bądź usługi), datę
    jego powstania (data sprzedaży) oraz konkretyzuje zobowiązanie podatkowe (wskazując
    kwotę i stawkę podatku). Konkretyzacją ww. norm są przepisy ustawy o VAT, które
    stanowią, że opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług (art. 5 ust. 1 pkt 1

    ustawy o VAT). W ocenie Wnioskodawcy odpłatność, o której mowa w tym przepisie, to nic
    innego, jak wynagrodzenie, zapłata, obowiązek świadczenia zwrotnego za wyświadczoną
    usługę. Wynagrodzenie to jest ustalane kwotowo w pieniądzu.
    Konieczność precyzyjnego wyrażenia w sposób wymierny zapłaty jest konieczne z tego
    powodu, że - jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy VAT - podstawą opodatkowania jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy.
    Uzupełnieniem powyższego są przepisy w zakresie wystawiania faktur, w treści których
    obligatoryjnie muszą znaleźć się takie elementy jak cena jednostkowa wartość
    dostarczanych towarów lub wykonanych usług, wartość sprzedaży netto, kwotę podatku
    czy kwotę należności ogółem (art. 106e ust. 1 ustawy o VAT).
    Aby mówić o prawidłowym rozpoznaniu obowiązku podatkowego, wszystkie powyższe
    determinanty, określone w ustawie o VAT i Ordynacji podatkowej, muszą zajść
    kumulatywnie.
    Samo tylko wykonanie czynności, które wynikają ze stosunku zobowiązaniowego na linii
    usługodawca - usługobiorca nie mogą być traktowane jako moment wykonania usługi, gdy
    brak narzędzi do tego, by określić wartość przysługującego usługodawcy wynagrodzenia,
    które jednocześnie stanowi podstawę opodatkowania.
    Jak wskazano w opisie sprawy, Spółka jest wytwórcą energii elektrycznej i w wyniku
    wydawanych Poleceń musi ograniczać produkcję energii elektrycznej. Właściciele instalacji
    fotowoltaicznych, które zrealizowały Polecenia, mają prawo do Rekompensaty finansowej
    z tytułu niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona
    wyprodukowana w przypadku niewydania Polecenia.
    Aby otrzymać Rekompensatę, właściciel instalacji fotowoltaicznej musi złożyć do PSE
    wniosek o wypłatę Rekompensaty. Wniosek ten, zgodnie z informacjami publikowanymi
    przez PSE, powinien zawierać informacje i dane niezbędne do wyznaczenia oraz
    wypłacenia rekompensaty, w szczególności dane identyfikacyjne właściciela instalacji,
    parametry instalacji oraz dane służące do wyznaczenia ilości oraz wartości energii
    elektrycznej niewyprodukowanej w instalacji.
    Spółka w momencie ograniczenia produkcji energii oraz w momencie składania wniosku o
    Rekompensatę nie zna wysokości ewentualnej Rekompensaty. Ponadto. Spółka wskazuje,
    że w niektórych sytuacjach nie ma pewności czy wniosek zostanie rozpatrzony
    pozytywnie. Spółka nie oblicza kwot Rekompensaty i nie może tych kwot z dokładnością
    obliczyć z uwagi na fakt, że nie posiada wszystkich niezbędnych danych.
    Kwestię przekazania niezbędnych danych do wyliczenia przez zobowiązany do tego
    podmiot kwoty Rekompensaty reguluje m.in. wyżej wskazany art. 9c ust. 7n Prawa

    energetycznego. W związku z tym, Spółka o przyznaniu Rekompensaty i o wysokości
    Rekompensaty dowiaduje się dopiero poprzez otrzymanie Informacji Rozliczeniowej w
    sprawie Redysponowania Nierynkowego instalacją fotowoltaiczną od PSE.
    Informacja Rozliczeniowa zawiera również wytyczne wskazujące na kolejne kroki, które
    należy wykonać, aby otrzymać Rekompensatę w wysokości wskazanej w Informacji
    Rozliczeniowej. W celu otrzymania Rekompensaty Spółka powinna złożyć do Y.
    prawidłowo wystawiony dokument księgowy (rozliczeniowy) oraz oświadczenie o
    akceptacji wysokości Rekompensaty. Po akceptacji wysokości Rekompensaty poprzez
    złożenie odpowiedniego oświadczenia, Spółka powinna otrzymać Rekompensatę. W
    przypadku uzyskania decyzji odmownej od PSE. Spółce przysługuje reklamacja.
    Ponadto, PSE na Informacji Rozliczeniowej informuje, że podstawą do wystawienia
    dokumentu księgowego jest otrzymana Informacja Rozliczeniowa. PSE dokonuje wypłaty
    Rekompensaty dopiero po otrzymaniu dokumentu księgowego wraz z oświadczeniem
    opisanym powyżej. Podsumowując, Rekompensata wypłacana jest po wykonaniu
    Polecenia, złożeniu wniosku o wypłatę Rekompensaty, otrzymaniu Informacji
    Rozliczeniowej (z której wynika kwota Rekompensaty) oraz po wystawieniu i dostarczeniu
    do PSE właściwego dokumentu księgowego, który wystawiany jest na podstawie
    Informacji Rozliczeniowej.
    Wobec powyższego, dopóki PSE we współpracy z OSD nie wskaże Spółce kwoty
    Rekompensaty za ograniczenie produkcji energii, Wnioskodawca nie zna swojego
    wynagrodzenia. Spółka w momencie ograniczenia produkcji energii nie zna wartości
    Rekompensaty i nie jest w stanie tych kwot dokładnie obliczyć. Ponadto, w niektórych
    sytuacjach Spółka może nie mieć pewności czy Rekompensata w ogóle zostanie
    przyznana. W konsekwencji Spółka nie jest w stanie, nawet gdyby chciała, wystawić faktury
    za wykonanie usługi polegającej na zaniżeniu wytwarzania energii elektrycznej w
    momencie dokonania tego ograniczenia. W takim bowiem wypadku Wnioskodawca
    musiałby wystawić fakturę bez kwot, które stanowią nie tylko zapłatę wynagrodzenia, ale
    również podstawę opodatkowania.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki momentem faktycznego wykonania, a więc i
    momentem powstania obowiązku podatkowego, jest dzień, w którym Y. poinformuje
    Wnioskodawcę o przysługującej jej Rekompensacie, a więc dzień otrzymania Informacji
    Rozliczeniowej. Nie bez znaczenia jest fakt, że taki sposób świadczenia usługi i
    mechanizmy wynagradzania za nią wynika wprost z przepisów prawa. Wnioskodawca nie
    ma wiedzy o przyznanej kwocie Rekompensaty, a więc nie zna podstawy opodatkowania,
    wobec czego nie ma możliwości wystawienia faktury (brak wiedzy co do ceny, która jest
    obligatoryjnym elementem faktury).
    W konsekwencji otrzymanie Informacji Rozliczeniowej jest zdarzeniem, którego
    zaistnienie, z perspektywy podatku od towarów i usług, stanowi moment wykonania
    usługi ograniczenia produkcji energii elektrycznej, ponieważ następuje po przejściu

    procedury obowiązującej w PSE, będącej jednym z kroków pozwalających na otrzymanie
    Rekompensaty. Rekompensata nie jest wypłacana po samym zastosowaniu się do
    Polecenia, ale dopiero po złożeniu wniosku o Rekompensatę i przejściu dalszych ww.
    etapów.
    Przykładowo, zdaniem Spółki, jeżeli Spółka w wyniku Polecenia ograniczyła produkcję
    energii w czerwcu 2023 r. a Informację Rozliczeniową, która wskazuje wartość wyliczonej
    Rekompensaty otrzymała w kwietniu 2024 r., to obowiązek podatkowy powstanie w
    kwietniu 2024 r. Dopiero wtedy bowiem kumulatywnie zajdą wszystkie okoliczności
    pozwalające ustalić wynagrodzenie za wykonaną usługę, które to wynagrodzenie w
    konsekwencji stanowi podstawę opodatkowania.
    Powyższa argumentacja została także uwzględniona w:
    - Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 grudnia 2022 r., znak: 0111-
    KDIB3-1.4012.404.2022.3.IK, dotyczącej tzw. „zielonych certyfikatów”, w której organ
    uznał, że momentem powstania obowiązku podatkowego jest dzień poinformowania o
    przysługującym wynagrodzeniu i dopiero wtedy można uznać usługę za wykonaną.
    - Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 listopada 2023 r., znak: 0111-
    KDIB3-1.4012.654.2023.1 IK, w której uznano, że dla wynagrodzenia z tytułu
    utrzymywania bloków energetycznych w gotowości obowiązek podatkowy powstaje
    dopiero w momencie akceptacji złożonego wniosku potwierdzonej wpisem do
    odpowiedniego rejestru.
    - Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2017 r., sygn. I FSK 1386/15, gdzie
    wskazano: „W konsekwencji należy zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
    stwierdzić, że wykładnia art. 19a u.p.t.u. powinna być dokonywana przy uwzględnieniu
    zasady zaufania obywatela do państwa z art. 2 Konstytucji RP, która nakazuje uznać, że
    ustawodawca nie może domagać się od podatnika zapłaty w ściśle określonym terminie
    zobowiązania podatkowego powstającego w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 o.p.,
    jeśli podatnik, z przyczyn od siebie niezależnych, nie może w tym terminie obliczyć
    należnego za wykonaną usługę wynagrodzenia, a tym samym nie może określić
    podstawy opodatkowania w sposób wskazany w art. 29a u.p.t.u., w konsekwencji nie
    znając wysokości zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy. Trudno
    bowiem mówić o skonkretyzowanym zobowiązaniu podatkowym, jeśli nie jest spełniony
    jeden z podstawowych, określonych w art. 5 o.p., warunków takiej konkretyzacji, tj.
    podatnik nie wie, jakiej wysokości jest ciążące na nim zobowiązanie”.
  - Wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 2 maja 2019 r., w sprawie C-224/18, gdzie uznano, że:
    „w tych okolicznościach i w zakresie, w jakim odbiór robót został uzgodniony w umowie
    o świadczenie usług - w sytuacji gdy tego rodzaju warunek odzwierciedla normy i

    standardy istniejące w dziedzinie, w której jest dokonywana usługa, co podlega
    zweryfikowaniu przez sąd odsyłający - należy uznać, że formalność ta jest jako taka
    objęta usługą i że w związku z tym jest ona decydująca dla uznania, że owa usługa
    została rzeczywiście wykonana”, co w konsekwencji oznacza, że w pewnych
    okolicznościach, formalny odbiór usługi może być uważany za moment, w którym
    usługa została wykonana.
    Podsumowując, Spółka z przyczyn od siebie niezależnych nie jest w stanie określić
    należnego wynagrodzenia, na co wskazują następujące okoliczności:
    - Spółka nie oblicza wartości Rekompensaty na co wskazuje także art. 9c ust. 7j Prawa
    energetycznego: „Rekompensatę finansowa, o której mowa w art. 13 ust. 7
    rozporządzenia 2019/943:
      1) oblicza i wypłaca operator systemu elektroenergetycznego, do którego sieci jest
        przyłączony wytwórca lub posiadacz magazynu energii elektrycznej, którego
        dotyczyło polecenie, o którym mowa w ust. 7a lub 7b,
      2) w przypadku, o którym mowa w ust. 7a pkt 2 lub ust. 7b pkt 2, oblicza i wypłaca
        operator systemu elektroenergetycznego, za pośrednictwem którego jest
        przekazywane polecenie, o którym mowa w ust. 7a Iub7b, działając w imieniu
        własnym, lecz na rzecz operatora systemu elektroenergetycznego wydającego
        polecenie; przy czym rekompensata finansowa, o której mowa w art. 13 ust. 7 tego
        rozporządzenia, jest rozliczana w ramach umowy o świadczenie usług przesyłania
        albo umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, zgodnie z
        warunkami określonymi w instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1”.
    Spółka nawet gdyby chciała to nie może samodzielnie obliczyć wartości Rekompensaty z
    uwagi na fakt, że nie posiada wszystkich niezbędnych danych, na co wskazuje art. 9c ust.
    7n Prawa Energetycznego:
    Operator systemu elektroenergetycznego, do którego sieci przyłączony jest wytwórca lub
    posiadacz magazynu energii elektrycznej, którego dotyczyło polecenie, przekazuje
    operatorowi systemu elektroenergetycznego, który wydał polecenie, dane umożliwiające
    weryfikację obliczania rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust.7
    rozporządzenia 2019/943, w tym informacje, czy i w jakim zakresie umowa o przyłączenie
    jednostki wytwórczej lub magazynu energii elektrycznej zawiera postanowienia skutkujące
    brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii elektrycznej, o których mowa w art. 7
    ust. 2e. Zakres oraz terminy przekazywania danych określa instrukcja, o której mowa w
    art. 9g ust. 1.

    - Niekiedy z uwagi na niepewność co do Postanowień o braku gwarancji niezawodnych
      dostaw energii wytwórca energii nie ma pewności czy Rekompensata zostanie w ogóle
      przyznana (zob. art. 9c ust. 7g Prawa energetycznego oraz art. 30 ust. 6 ustawy o
      zmianie Prawa energetycznego).
    - Aby otrzymać Rekompensatę Spółka musi złożyć odpowiednio uzupełniony wniosek, a o
      przyznaniu Rekompensaty w odpowiedniej wysokości Spółka dowiaduje się dopiero w
      momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej. Informacja Rozliczeniowa zawiera
      również wytyczne wskazujące na kolejne kroki, które należy wykonać, aby otrzymać
      Rekompensatę w wysokości wskazanej w Informacji Rozliczeniowej (złożenie
      odpowiednio wystawionego dokumentu księgowego oraz oświadczenia).
    - W momencie ograniczenia produkcji energii usługa nie ma jeszcze charakteru
      odpłatnego w rozumieniu art. 5 ust. 1pkt 1 ustawy o VAT oraz art. 8 ust. 1 ustawy o
      VAT, a tym samym na tym etapie nie można uznać tej usługi za wykonaną i
      podlegającą opodatkowaniu VAT.
    - Spółka w momencie ograniczenia produkcji energii nie mogłaby wystawić faktury VAT,
      ponieważ nie posiada wszystkich niezbędnych danych, które zgodnie z art. 106e ust. 1
      ustawy o VAT powinny się na niej znaleźć.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy otrzymanie Informacji Rozliczeniowej jest:
    - po pierwsze elementem świadczenia usługi polegającej w tym przypadku na
      powstrzymywaniu się od działania (przejście tego etapu jest niezbędne, by
      doprowadzić do faktycznego otrzymania Rekompensaty, a więc odpłatności),
    - po drugie niezbędne dla określenia podstawy opodatkowania, a więc zaistnienia
      elementu konstrukcyjnego podatku.
    - W związku z tym na gruncie ustawy o VAT obowiązek podatkowy w zakresie
      Rekompensat powstaje w dacie otrzymania Informacji Rozliczeniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, w kwestii objętej pytaniami nr 3 i 4 - jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Jednolity tekst ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług został
    opublikowany w Dz. U. z 2025 r. poz. 775.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Ocena Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (objęta
    pytaniami nr 1 i 2) oraz ocena Państwa stanowiska w zakresie wysokości stawki podatku z
    tytułu przyznanej Rekompensaty (objęta pytaniem nr 5) zostanie zawarta w odrębnych
    rozstrzygnięciach.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (którego elementy
    przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (ar
    t. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14c §
    1 Ordynacji podatkowej.