Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.832.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w spółdzielczym
własnościowym prawie do lokalu.
Słowa kluczowe: lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo
do lokalu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismami z 28 listopada (wpływ) i 28 grudnia 2025 r. (wpływ 3 grudnia
    2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku
    30 marca 2020 r. zmarła Pana siostra [dopisek organu – dalej: Spadkodawca I], która była
    właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Mieszkanie to
    posiadała nieprzerwanie od ponad 30 lat. Postanowieniem sądu z 8 stycznia 2021 r.
    spadek po niej nabyło pięcioro jej rodzeństwa – w równych częściach (po 1/5 udziału).
    Jeden ze spadkobierców (brat Pana oraz Pana zmarłej siostry) uzyskał od trzech
    pozostałych spadkobierców pełnomocnictwa do sprzedaży nieruchomości. Był on też
    opiekunem prawnym osoby ubezwłasnowolnionej, tj. swojej i Pana siostry – która również
    odziedziczyła 1/5 udziału. Zakładał on, że jako opiekun może dokonać sprzedaży jej
    udziału. Jednak na pewnym etapie kontaktów z agencją nieruchomości, która miała
    pośredniczyć w sprzedaży – uzyskał informację, że konieczna jest zgoda sądu rodzinnego.
    Przygotowany został stosowny wniosek do sądu, jednak zanim został złożony, Pana siostra
    (osoba ubezwłasnowolniona) 6 grudnia 2024 r. zmarła – stając się kolejnym spadkodawcą
    [dopisek organu – dalej: Spadkodawca II].
    Jej udział w nieruchomości został odziedziczony przez pozostałych czterech
    spadkobierców (rodzeństwo), w tym Pana, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia
    dziedziczenia z 25 sierpnia 2025 r.
    17 października 2025 r. nieruchomość została sprzedana przez czterech spadkobierców:
    dwie siostry i dwóch braci, w podeszłym wieku (od 73 do 91 lat). Każdy ze spadkobierców –
    w tym również Pan – sprzedał swój udział w spółdzielczym własnościowym prawie do
    lokalu mieszkalnego.
    Pytanie ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy sprzedaż przez Pana udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego 17 października 2025 r., odziedziczonego siostrze zmarłej w 2020 r., tj. po
    Spadkodawcy I, a następnie udziału po siostrze zmarłej w 2024 r., tj. po Spadkodawcy II,
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też korzysta ze
    zwolnienia na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, sprzedaż nieruchomości 17 października 2025 r. przez czterech
    spadkobierców nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ spełnione zostały przesłanki zwolnienia określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    W szczególności:
    · Pierwotna właścicielka nieruchomości (zmarła w 2020 r.) posiadała spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu przez ponad 30 lat, co oznacza, że spełniała warunek 5-
      letniego okresu posiadania.
    · Spadkobiercy nabyli nieruchomość w drodze dziedziczenia, a zgodnie z utrwaloną linią
      interpretacyjną, okres posiadania przez spadkodawcę wlicza się do okresu posiadania
      przez spadkobiercę.
    · Udział odziedziczony po zmarłej siostrze w 2024 r. (osobie ubezwłasnowolnionej)
      pochodził z pierwotnego spadku po osobie spełniającej warunek zwolnienia, co
      powinno skutkować zachowaniem prawa do zwolnienia również dla tej części udziału.
    Dodatkowa argumentacja:
    1. Zasada racjonalności systemu podatkowego.

    Prawo podatkowe powinno być interpretowane w sposób, który nie prowadzi do
    absurdów, zwłaszcza gdy okoliczności faktyczne są niemal identyczne, a różnica wynika
    wyłącznie z formalnego przesunięcia w czasie. Gdyby sprzedaż nieruchomości udało się
    przeprowadzić na miesiąc przed śmiercią spadkobierczyni (osoby ubezwłasnowolnionej),
    środki pieniężne uzyskane z tej transakcji weszłyby do jej majątku i zostałyby następnie
    odziedziczone przez pozostałych spadkobierców jako środki finansowe. Dziedziczenie
    środków pieniężnych nie generuje obowiązku podatkowego w zakresie PIT. Tym samym,
    uznanie tej samej wartości - uzyskanej ze sprzedaży udziału w nieruchomości - za dochód
    podlegający opodatkowaniu tylko dlatego, że transakcja nastąpiła po śmierci
    spadkobierczyni, prowadziłoby do nieracjonalnych i niesprawiedliwych skutków
    podatkowych.
    2. Tożsamość ekonomiczna sytuacji
    W obu wariantach - sprzedaży przed śmiercią spadkobierczyni lub po jej śmierci –
    spadkobiercy otrzymują ten sam majątek: równowartość udziału w nieruchomości.
    Różnica polega wyłącznie na tym, czy sprzedaż nastąpiła przed czy po śmierci
    spadkobiercy. Uznanie tej samej kwoty za dochód w jednym przypadku, a za zwolniony
    spadek w drugim, byłoby sprzeczne z zasadą równości i sprawiedliwości podatkowej.
    3. Cel przepisów o 5-letnim okresie posiadania
    Celem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT jest zapobieganie spekulacyjnemu obrotowi
    nieruchomościami. W niniejszym przypadku nie ma mowy o żadnej spekulacji –
    nieruchomość była w rodzinie od ponad trzech dekad, a sprzedaż wynikała z konieczności
    uporządkowania spraw spadkowych i zabezpieczenia interesów osób w podeszłym wieku.
    Wnioskodawca działa jako pełnomocnik spadkobierców, z których najstarszy ma 91 lat, a
    najmłodszy 73 lata.
    4. Faktyczny zamiar sprzedaży i przeszkody proceduralne
    Od samego początku zamiarem spadkobierców było dokonanie sprzedaży mieszkania po
    uzyskaniu postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Jeden ze spadkobierców
    uzyskał od trzech pozostałych stosowne pełnomocnictwa i rozpoczął działania zmierzające
    do sprzedaży. Był on również opiekunem prawnym swojej siostry – osoby
    ubezwłasnowolnionej – i początkowo zakładał, że jego status opiekuna uprawnia go do
    sprzedaży jej udziału. Dopiero na końcowym etapie rozmów z agencją nieruchomości
    dowiedział się, że konieczna jest zgoda sądu rodzinnego. Wniosek do sądu został
    przygotowany, jednak zanim został złożony, siostra zmarła, stając się kolejnym
    spadkodawcą. W tej sytuacji sprzedaż została opóźniona wyłącznie z przyczyn
    proceduralnych, wynikających z nieporadności osób starszych i złożoności formalnej.
    Wnioskodawca zaoferował pomoc, by usprawnić cały proces, ponieważ istniało realne
    ryzyko, że umrzeć może kolejna osoba, co spowodowałoby kolejne dziedziczenie i dalsze
    wydłużenie procedury. W skrajnym przypadku – gdyby przy życiu pozostała już tylko jedna
    osoba – niemal całość środków ze sprzedaży mieszkania, przy niekorzystnej interpretacji
    podatkowej, musiałaby podlegać opodatkowaniu, mimo że majątek pochodził z
    wieloletniego posiadania przez pierwotną właścicielkę. Taka sytuacja byłaby nie tylko
    nieracjonalna, ale również głęboko niesprawiedliwa – penalizowałaby osoby starsze za
    brak sprawności organizacyjnej, mimo że działały w dobrej wierze i zgodnie z intencją
    przepisów.
    Odwołania do interpretacji podatkowych:
    · Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.298.2025.1.MK z 24 czerwca 2025 r. Potwierdza, że
      przy sprzedaży nieruchomości odziedziczonej po spadkobiercy, kluczowa jest data
      nabycia przez pierwotnego właściciela.

    · Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.176.2025.2.AKU z 12 maja 2025 r. Dotyczy małżonków
      bez wspólności majątkowej. Wskazuje, że brak wspólności oznacza nowe nabycie, ale
      w przypadku rodzeństwa dziedziczenie następuje ustawowo, nie w drodze czynności
      prawnej.
    · Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.641.2024.1.JB z 27 stycznia 2025 r. Dotyczy
      dziedziczenia pomiędzy rodzeństwem. Fiskus uznał, że 5-letni okres należy liczyć od
      daty nabycia przez ostatniego spadkodawcę, jeśli nieruchomość została nabyta przez
      niego w drodze dziedziczenia. Jednak w tej interpretacji nie uwzględniono faktu, że
      udział pochodził z pierwotnego spadku po osobie spełniającej warunek 5-letniego
      posiadania.
    Wnioskodawca podnosi, że w sytuacji, gdy udział w nieruchomości nie został nabyty w
    drodze czynności prawnej, lecz odziedziczony jako część większego majątku, nie powinno
    dochodzić do przerwania biegu terminu wyłączającego obowiązek podatkowy.
    Podsumowanie:
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że sprzedaż nieruchomości 17 października 2025 r.
    przez czterech spadkobierców, którzy odziedziczyli ją po siostrze zmarłej w 2020 r., a
    następnie odziedziczyli udział po zmarłej siostrze w 2024 r., nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:
    · Pierwotna właścicielka posiadała nieruchomość przez ponad 5 lat,
    · Dziedziczenie nastąpiło w ramach rodziny, w drodze sukcesji ustawowej,
    · Udział odziedziczony po zmarłej siostrze pochodził z pierwotnego spadku,
    · Nie doszło do nabycia w drodze czynności prawnej, lecz do kontynuacji posiadania,
    · Formalne przesunięcie w czasie transakcji nie powinno skutkować powstaniem
      obowiązku podatkowego,
    · Zastosowanie przepisów w sposób formalistyczny prowadziłoby do nieracjonalnych i
      niesprawiedliwych skutków podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –

      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu,
    jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje
    w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw
    majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego
    zbycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    1710 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 tej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Z kolei, art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Stosownie do art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały
    w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i
    każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania
    współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.
    Na mocy art. 206 omawianej ustawy:
      Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz
      do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
      korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
    Z opisu zdarzenia wynika:
    · 30 marca 2020 r. zmarła Pana siostra – Spadkodawca I, która była właścicielką
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nieprzerwanie od
      ponad 30 lat.
    · Postanowieniem sądu spadek po Pana siostrze, tj. po Spadkodawcy I nabyło pięcioro jej
      rodzeństwa – każdy po 1/5 udziału.
    · 6 grudnia 2024 r. zmarła druga Pana siostra, tj. Spadkodawca II, jej udział w
      nieruchomości odziedziczyło czterech pozostałych spadkobierców, tj. rodzeństwo, w
      tym Pan, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z 25 sierpnia
      2025 r.
    · 17 października 2025 r. udziały w nieruchomości zostały sprzedane przez wszystkich
      spadkobierców (rodzeństwo), w tym przez Pana. Każdy ze spadkobierców sprzedał
      swój udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.
    Wobec tego, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia, wskazać
    należy, że Pan jest spadkobiercą po zmarłych dwóch siostrach.
    Spadkodawca I – Pana siostra zmarła 30 marca 2020 r. – spółdzielcze własnościowego
    prawo do lokalu mieszkalnego posiadała nieprzerwanie od ponad 30 lat.
    Spadkodawca II – Pana siostra zmarła 6 grudnia 2024 r. – nabyła udział w ww. lokalu
    mieszkalnym po Spadkodawcy I, tj. siostrze.
    Zatem datą nabycia – o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych – udziału w lokalu mieszkalnym otrzymanym
    przez Pana w spadku po siostrze zmarłej w 2020 r., tj. Spadkodawcy I – jest dzień nabycia
    tego lokalu mieszkalnego przez Pana siostrę, tj. ponad 30 lat temu.
    Wobec tego, skoro udział w lokalu mieszkalnym po Spadkodawcy I nabył Pan ponad 30 lat
    temu (data nabycia lokalu mieszkalnego przez Pana siostrę), to pięcioletni okres, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy niewątpliwie minął. Zatem, sprzedaż udziału w
    lokalu mieszkalnym nabytego w spadku po Spadkodawcy I nie stanowi dla Pana źródła

    przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Nie mogę się zatem z Panem zgodzić, że sprzedaż udziału w nieruchomości otrzymanego
    przez Pana w spadku po Spadkodawcy I nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnione zostały przesłanki zwolnienia
    określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
    Pozostaje to jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zbycia udziału w lokalu mieszkalnym otrzymanym w
    spadku po zmarłej w 2024 r. Pana siostrze – Spadkodawcy II, wskazuję, że zgodnie z art. 10
    ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    datą nabycia przez Pana udziału w lokalu mieszkalnym, otrzymanym w spadku po
    Spadkodawcy II, jest dzień śmierci Spadkodawcy I, tj. 30 marca 2020 r.
    Wobec tego, skoro udział w lokalu mieszkalnym nabytym w spadku po Spadkobiercy II
    nabył Pan 30 marca 2020 r, to pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy upłynie 31 grudnia 2025 r.
    Zatem sprzedaż przez Pana 17 października 2025 r. udziałów w lokalu mieszkalnym
    nabytych w spadku po Spadkodawcy II stanowi źródło przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu
    tym podatkiem, bowiem sprzedaż tych udziałów nastąpiła przed upływem pięcioletniego
    okresu wskazanego w tym przepisie. Wobec tego uzyskany z tego tytułu dochód podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy w zw. z art. 30e
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Wobec tego stanowisko Pana w tym zakresie jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości Pana stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w

    zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.