Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-605/14-4/KBr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-18
Teza: opodatkowania podatkiem VAT oraz ustalenia podstawy opodatkowania w odniesieniu do transakcji zbycia znaków towarowych
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka-stawki podatku; zbycie; znak-znak towarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki - przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu do Organu 2 lipca 2014 r.) uzupełnionym w dniu 20 sierpnia 2014 r. (data wpływu 25 sierpnia 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 11 sierpnia 2014 r. Nr IPPP2/443-605/14-2/KBr (skutecznie doręczone w dniu 13 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT oraz ustalenia podstawy opodatkowania w odniesieniu do transakcji zbycia znaków towarowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT oraz ustalenia podstawy opodatkowania w odniesieniu do transakcji zbycia znaków towarowych.

Złożony wniosek został uzupełniony w dniu 20 sierpnia 2014 r. (data wpływu 25 sierpnia 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 11 sierpnia 2014 r. Nr IPPP2/443-605/14-2/KBr (skutecznie doręczone w dniu 13 sierpnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dzierżawy własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD 77.40.Z). Głównym składnikiem majątkowym Wnioskodawcy są dwa prawa ochronne na znaki towarowe, zarejestrowane w Urzędzie Patentowym RP. Prawa ochronne zostały nabyte w dniu 1 października 2013 r. za łączną kwotę 24.423.000 zł netto (plus 23% VAT). Przed nabyciem wartość praw ochronnych na znaki towarowe została wyceniona przez niezależnego biegłego, jak również była weryfikowana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (w procesie czynności poprzedzających zwrot podatku VAT).

Przedmiotowe znaki jako wartości niematerialne i prawne są amortyzowane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy udziela licencji na korzystanie ze wspomnianych znaków towarowych, za co otrzymuje stosowne wynagrodzenie. Udzielanie licencji na korzystanie ze znaków towarowych jest jedyną działalnością prowadzoną obecnie przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest spółką z grupy S. S.A. Obecnie została podjęta decyzja o restrukturyzacji spółek wchodzących w skład grupy.

W ramach działań restrukturyzacyjnych sprzedane zostaną zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu wymienione wcześniej prawa ochronne na znaki towarowe. Sprzedaż nastąpi za cenę równą różnicy pomiędzy ceną nabycia praw ochronnych (a więc kwotą 24.423.000 zł netto) a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych. Tak ustalona cena zostanie powiększona o 23% VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, transakcja sprzedaży praw ochronnych na znaki towarowe podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 23% liczonym od podstawy opodatkowania równej różnicy ceną nabycia praw ochronnych (a więc kwotą 24.423.000 zł netto) a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym prawidłowe będzie postępowanie Wnioskodawcy polegające na opodatkowaniu transakcji zbycia praw ochronnych na znaki towarowe podatkiem VAT wg stawki 23% liczonym od podstawy opodatkowania równej różnicy pomiędzy ceną nabycia praw ochronnych (a więc kwotą 24.423.000 zł netto) a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terenie kraju. Przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej. Z przepisów tych wynika, że przedmiotowa czynność sprzedaży praw ochronnych na znaki towarowe podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawą opodatkowania w niniejszej sprawie będzie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy ceną nabycia przez Wnioskodawcę praw ochronnych będących następnie przedmiotem sprzedaży (a więc kwotą 24.423.000 zł netto) a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych. Postępowanie takie zgodne jest z definicją podstawy opodatkowania, określoną w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym to przepisem podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Skoro więc strony ustaliły zapłatę na kwotę stanowiącą wspomnianą różnicę pomiędzy ceną nabycia a dokonanymi odpisami amortyzacyjnymi, to różnica ta stanowi podstawę opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Sprzedaż praw ochronnych na znaki towarowe prowadzi do przeniesienia praw do wartości niematerialnych i prawnych, a zatem stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu. Odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu powołanego art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.

Z opisu sprawy wynika, że głównym składnikiem majątkowym Wnioskodawcy są dwa prawa ochronne na znaki towarowe. W ramach działań restrukturyzacyjnych sprzedane zostaną zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu prawa ochronne na znaki towarowe. Sprzedaż nastąpi za cenę równą różnicy pomiędzy ceną nabycia praw ochronnych a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych. Tak ustalona cena zostanie powiększona o 23% VAT.

W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy transakcja sprzedaży praw ochronnych na znaki towarowe podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 23% liczonym od podstawy opodatkowania równej różnicy pomiędzy ceną nabycia praw ochronnych a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jednakże, czynność sprzedaży prawa ochronnego na znak towarowy nie została w tych przepisach wskazana jako korzystająca ze stawki preferencyjnej bądź zwolniona od podatku.

Zatem, odpłatne świadczenie usług polegające na przeniesieniu praw do wartości niematerialnych i prawnych w zamian za wynagrodzenie podlegać będzie opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zgodnie z którym, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wynagrodzenie (zapłatę), które dostawca towarów lub świadczący usługi otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej z tytułu wykonanych czynności, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. I tak, stosownie do ww. przepisu podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Wyżej wymieniony przepis dotyczy kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog elementów wliczanych do podstawy opodatkowania mających wpływu na jej wielkość.

Należy zauważyć, że w ramach nowelizacji nie wprowadzono do art. 29a przepisu art. 29 ust. 9 ustawy określającego podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową dla czynności, dla których nie ustalono ceny. Przepisy Dyrektywy, nie przewidują w takim przypadku odwołania do wartości rynkowej. W związku z tym, do określonej powyższej sytuacji należy zastosować zasadę ogólną ustalania podstawy opodatkowania na podstawie wszystkiego, co stanowi zapłatę. Przy czym, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania nie zawiera podatku VAT.

Podkreślić należy, że z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być np. świadczenie usługi lub dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w sprawie C-33/93 czy C-154/80).

W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania dla czynności sprzedaży praw ochronnych na znaki towarowe niepodlegającej zwolnieniu z VAT, traktowanej dla potrzeb podatku od towarów i usług jako świadczenie usług – będzie zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy – wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od nabywcy, tj. różnica pomiędzy ceną nabycia praw ochronnych na znaki towarowe a kwotą dokonanych na dzień sprzedaży odpisów amortyzacyjnych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.