Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.210.2025.3.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwoty
wierzytelności umorzonej na mocy ugody zawartej z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan „frankowiczem”, kredyt zaciągnięty w 2005 roku, razem z żoną oraz obojgiem
    rodziców. Rodzice uczestniczą w kredycie tylko i wyłącznie z racji podniesienia zdolności
    kredytowej. Mieszkali i mieszkają pod innym adresem. Umowa notarialna jest na Pana i na
    Pana żonę. Kredyt został w całości przeznaczony na zakup mieszkania.
    Chciałby Pan zawrzeć ugodę z bankiem. Warunkuje Pan to możliwością skorzystania z
    rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym na cele
    mieszkaniowe. Ugoda z bankiem będzie polegała na wpłacie przez Pana określonej kwoty
    jako spłata całości zobowiązania kredytowego wobec banku. Bank umorzy różnicę między
    pozostałą według wyliczeń kwotą do spłaty a wpłaconą przez Pana kwotą (45 507,51 zł).
    Uzupełnienie
    Wskazał Pan, że przedmiotowy kredyt został zawarty na 336 miesięcy.
    Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej wysokości.
    Kredyt został udzielony przez X Bank nadzorowany przez KNF.
    Jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Wraz z żoną jest Pan współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie której został
    zaciągnięty wskazany we wniosku kredyt.
    Nieruchomość, na zakup której zaciągnięty został kredyt hipoteczny, położona jest w
    Polsce.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Celem zakupu nieruchomości, na którą zaciągnięty został kredyt hipoteczny jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Zabezpieczenie hipoteczne ustanowiono na nieruchomości, której dotyczy kredyt
    hipoteczny.
    Zamierza Pan podpisać umowę z bankiem 16 czerwca 2025 r.
    Ugoda zostanie podpisana na podstawie przepisów prawa cywilnego dotyczącego umów:
    art. 353-363 oraz konkretnie umów ugody: art. 917 i następne, a także na podstawie
    bankowego postępowania ugodowego. Stronami porozumienia będą: Pan (A.E., Pana
    żona (B.E.), Pana ojciec (C.E.), Pana matka (D.E.).
    Na podstawie ugody z bankiem zostanie Panu umorzone zadłużenie wynikające z zawartej
    umowy o kredyt mieszkaniowy.
    Wskazał Pan, że w ramach ugody z bankiem nie nastąpi przewalutowanie zaciągniętego
    kredytu hipotecznego.
    Na kwotę objętą ugodą będą się składać kwota kapitału oraz kwota odsetek
    skapitalizowanych.
    Wskazał Pan, że ma wpłacić na rzecz banku jednorazowo 5 000 zł, w zamian bank umorzy
    pozostałą kwotę zadłużenia z tytułu kredytu CHF i uzna go za rozliczony w całości.
    Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez bank będzie dotyczyło wszystkich
    współkredytobiorców i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w
    całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
    Jak Pan wskazał, nigdy w przeszłości nie korzystał z umorzenia wierzytelności z tytułu
    innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe, o którym mowa w przedmiotowym rozporządzeniu.

## Pytanie

Czy na podstawie zdarzenia opisanego we wniosku kwalifikuje się Pan do zastosowania
    zaniechania poboru podatku dochodowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W 2005 roku zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego z ówczesnym X. Kredyt był „wzięty”
    we frankach szwajcarskich na (wg umowy kredytowej) „częściowe pokrycie zakupu
    nieruchomości”. Umowa podpisana została przez Pana, Pana żonę, a także z powodu
    braku wystarczającej zdolności kredytowej, przez Pana ojca i Pana matkę na 336 miesięcy.
    W mieszkaniu zameldowany jest tylko Pan, Pana żona oraz dzieci. Rodzice nigdy nie byli
    zameldowani w nieruchomości, której dotyczył kredyt, jak i nigdy nie spłacali ani też nie
    partycypowali w spłacie kredytu. Mają swoje osobne gospodarstwo domowe,
    zlokalizowane w A., przy ulicy B. 1.
    Kredyt, o którym mowa, został zaciągnięty na mieszkanie usytuowane w C., przy ulicy D. 1.
    Cała kwota kredytu została przeznaczona na zakup ww. nieruchomości. W akcie
    notarialnym zakupu mieszkania, jako właściciele widnieje Pan oraz Pana żona – B.E.. Jako
    zabezpieczenie kredytu, w księdze wieczystej został dokonany zapis, mówiący o hipotece
    kaucyjnej ustanowionej na rzecz X, mający być usunięty po spłacie kredytu.
    W marcu bieżącego roku Bank X S.A. (przejął kredyty hipoteczne X) wystąpił z propozycją
    zawarcia ugody i tym samym zakończenia spłacania przedmiotowego kredytu. Na
    podstawie tej ugody (umowa ugody zostanie zawarta na podstawie przepisów prawa
    cywilnego dotyczącego umów: art. 353-363 oraz konkretnie umów ugody: art. 917 i
    następne, a także na podstawie bankowego postępowania ugodowego) ma Pan
    zobowiązać się do wpłacenia na rzecz Banku X S.A. kwoty 5 000 zł, w zamian za to Bank X S.
    A. zobowiązuje się umorzyć pozostałą do spłaty kwotę kapitału oraz odsetek. Ugoda ta ma
    zostać podpisana 16 czerwca 2025 r. pomiędzy Panem, Pana żoną (B.E.), Pana ojcem (C.E.),
    Pana matką (D.E.) a Bankiem X S.A. i ma całkowicie zakończyć spłacanie kredytu. Wskazał
    Pan, że w żadnym momencie postępowania ugodowego ww. kredyt nie będzie
    przewalutowany.
    Chcieliby Państwo skorzystać z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.,
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie powyższego rozporządzenia, z zaniechania można
    skorzystać spełniając poniższe przesłanki:
    – kredyt został zawarty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    – nie korzystał Pan do tej pory z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na realizację innej
      inwestycji mieszkaniowej,
    – kwota wierzytelności, którą bank chce Panu umorzyć zawiera się w ust. 1 pkt 1 ww.
      rozporządzenia (kwota kapitału oraz odsetek),
    – kredyt zaspokaja potrzeby jednego gospodarstwa domowego,
    – kredyt został zawarty przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów,
    – kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości,
    – kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa a art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan wskazał, wszystkie te przesłanki zostały przez Pana spełnione. Uważa Pan, że
    może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, zgodnie z
    rozporządzeniem ministra finansów z dnia 11 marca 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu – co do zasady – przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 powołanej
    ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w punkcie 9 ww. przepisu – „inne
    źródła”.
    Stosownie do treści art. 20 ust. 1 tejże ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści art. 20 ust. 1 ustawy. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww.
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już
    wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji
    tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Kwestia zaniechania podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to umorzenie
    ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana w § 1
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:

          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
              mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
              mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
              realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
              korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
              wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
              realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
            umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych,
            w szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy
            z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r.
            poz. 1774 i 184).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
            mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
            26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    • kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

    • kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    • kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    • kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w 2005 roku wraz z żoną i rodzicami zawarł umowę
    kredytu hipotecznego (mieszkaniowego). Zabezpieczenie hipoteczne ustanowiono na
    nieruchomości, której dotyczy kredyt hipoteczny. Kredyt został udzielony przez bank
    nadzorowany przez KNF. Wskazał Pan, że jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na
    cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Chciałby Pan zawrzeć ugodę z bankiem. Warunkuje Pan to możliwością skorzystania z
    rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym na cele
    mieszkaniowe. Ugoda z bankiem będzie polegała na wpłacie przez Pana określonej kwoty
    jako spłata całości zobowiązania kredytowego wobec banku. Bank umorzy różnicę między
    pozostałą według ich wyliczeń kwotą do spłaty a wpłaconą przez Pana kwotą (45 507,51 zł).
    Wskazał Pan, że zamierza podpisać umowę z bankiem 16 czerwca 2025 r. Ugoda zostanie
    podpisana na podstawie przepisów prawa cywilnego dotyczącego umów: art. 353-363
    oraz konkretnie umów ugody: art. 917 i następne, a także na podstawie bankowego
    postępowania ugodowego. Stronami porozumienia będą: Pan, Pana żona oraz Pana
    rodzice.
    Na podstawie ugody z bankiem zostanie Panu umorzone zadłużenie wynikające z zawartej
    umowy o kredyt mieszkaniowy. Na kwotę objętą ugodą będą się składać kwota kapitału
    oraz kwota odsetek skapitalizowanych. Wskazał Pan, że ma wpłacić na rzecz banku
    jednorazowo 5 000 zł, w zamian bank umorzy pozostałą kwotę zadłużenia z tytułu kredytu
    CHF i uzna go za rozliczony w całości.
    Jak Pan wskazał, nigdy w przeszłości nie korzystał z umorzenia wierzytelności z tytułu
    innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe, o którym mowa w przedmiotowym rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na podstawie
    zawartej ugody z bankiem będzie stanowić dla Pana przychód z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do którego
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Tym
    samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym
    podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne
    jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza
    interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Pana jako osoby występującej z
    wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony oraz
    Pana rodziców).
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.