Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/4512-1-38/16-5/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-18
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
Słowa kluczowe: budowle; budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; budynek; budynek-budynek mieszkalny; stawka; teren-teren niezabudowany; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2016 r. (data wpływu 5 lutego 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2016 r. (data wpływu 15 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wniosek uzupełniono dnia 15 marca 2016 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (dalej jako: „Centrum”), dla którego organem założycielskim (podmiotem tworzącym) jest Województwo, jest podmiotem leczniczym wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 618, z późn. zm.), niebędącym przedsiębiorcą wg definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, a co za tym idzie nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jedyną działalnością prowadzoną przez Centrum jest działalność lecznicza w rozumieniu i na podstawie ww. ustawy, finansowana wyłącznie w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. W oparciu o akt notarialny z dnia 24 września 2015 r. Centrum nabyło od Gminy nieruchomości gruntowe w postaci dwóch działek niezabudowanych z przeznaczeniem na cele lecznicze niezwiązane z działalnością zarobkową, polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z przeznaczeniem na lokale zakładowe – mieszkania dla lekarzy. Na ww. działkach Centrum rozpocznie w 2016 r. budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzonych o powierzchni użytkowej 101,28 m2 każdy (o powierzchni całkowitej 125,10 m2 każdy). Centrum w trybie zamówienia publicznego powierzy wykonanie kompleksowej usługi budowlanej obejmującej roboty budowlane, polegające na wybudowaniu zgodnie z dokumentacją budowlaną dwóch wolnostojących budynków mieszkalnych, jednorodzinnych. Przedmiotowe dwa domy jednorodzinne będą sklasyfikowane wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych pod numerem 1110.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca jest zamawiającym w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907, z późn. zm.).
2.  Budowa budynków opisanych we wniosku (budynki jednorodzinne wolnostojące – sklasyfikowane wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych pod numerem 1110) mieścić się będzie w zakresie czynności opisanych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych będzie objęta 8% stawką podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych będzie objęta 8% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 2, w zw. z ust. 12 i ust. 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z ust. 12 art. 41, stawkę podatku w wysokości 8%, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym wg ust. 12a ww. przepisu rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Przedmiotem sprzedaży będzie kompleksowa usługa budowlana obejmująca roboty budowlane, polegające na wybudowaniu zgodnie z dokumentacją budowlaną dwóch wolnostojących budynków mieszkalnych, jednorodzinnych i dlatego nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów składających się na tę usługę do odrębnej sprzedaży. W takim przypadku, obrotem podatnika będzie uzgodniona kwota za wykonanie całej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiał, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.).

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotem umowy będzie usługa o wskazanym zakresie przedmiotowym, zaś cena tej usługi obejmować będzie w szczególności koszt całkowity materiałów i usługi, przy czym będzie ona realizowana w ramach budowy, remontu, przebudowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, zaliczanych do obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to do całej wartości usługi zastosowanie będzie miała 8% stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT i art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednak, zgodnie z art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w myśl art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast jak stanowi art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z powyższych uregulowań wynika, że czynności, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, wykonywane w budynku mieszkalnym objętym społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisami, należy opodatkować 8% stawką podatku VAT (w myśl art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy).

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12 ustawy, ustawa ta odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.).

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, to:

1.  w grupie 111 w klasie 1110 – budynki mieszkalne jednorodzinne,
2.  w grupie 112:
    1.  w klasie 1121 – budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,
    2.  w klasie 1122 – budynki o trzech i więcej mieszkaniach,
3.  w grupie 113 w klasie 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania.

Z kolei, stosownie do treści art. 3 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), przez:

*   budynek – należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
*   budynek mieszkalny jednorodzinny – należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Centrum) jest podmiotem leczniczym wymienionym w ustawie o działalności leczniczej, niebędącym przedsiębiorcą wg definicji zawartej w tej ustawie, a co za tym idzie nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jedyną działalnością prowadzoną przez Centrum jest działalność lecznicza w rozumieniu i na podstawie ww. ustawy, finansowana wyłącznie w ramach kontraktu z NFZ. Centrum nabyło od Gminy nieruchomości gruntowe w postaci dwóch działek niezabudowanych z przeznaczeniem na cele lecznicze niezwiązane z działalnością zarobkową, polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z przeznaczeniem na lokale zakładowe – mieszkania dla lekarzy. Na ww. działkach Centrum rozpocznie w 2016 r. budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzonych o powierzchni użytkowej 101,28 m2 każdy (o powierzchni całkowitej 125,10 m2 każdy). Centrum w trybie zamówienia publicznego powierzy wykonanie kompleksowej usługi budowlanej obejmującej roboty budowlane, polegające na wybudowaniu zgodnie z dokumentacją budowlaną dwóch wolnostojących budynków mieszkalnych, jednorodzinnych. Przedmiotowe dwa domy jednorodzinne będą sklasyfikowane wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych pod numerem 1110. Wnioskodawca jest zamawiającym w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Budowa budynków opisanych we wniosku mieścić się będzie w zakresie czynności opisanych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest ustalenie, czy planowana budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych będzie objęta 8% stawką podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy (tj. do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym), jest zatem spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji obiektów budowlanych lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Mając na względzie powyższe oraz opis sprawy stwierdzić należy, że budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych wykonywana w ramach budowy, remontu, przebudowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, sklasyfikowanych w grupowaniu PKOB 1110, będzie podlegać opodatkowaniu preferencyjną 8% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.