Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.855.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Zaliczki na poczet zysku.
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; zaliczka; zyski
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 28 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ
    24 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych
    (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej. W myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.
    j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT) podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka prowadzi działalność polegającą
    na świadczeniu usług rachunkowo-księgowych.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na następujące
    pytania:
    Od kiedy Państwa Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych –
    czy Państwa Spółka stała się tym podatnikiem od 1 stycznia 2021 r., od 1 maja 2021 r. czy
    z dniem powstania Spółki (proszę to wyjaśnić)?
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021.
    Spółka skorzystała z możliwości późniejszego stania się podatnikiem CIT niż 1 stycznia
    2021.
    Czy Państwo wypłacali/będą wypłacać zaliczki na poczet zysku Państwa Spółki; jeżeli tak –
    proszę to wskazać oraz wyjaśnić:
    Tak, Spółka wypłaca zaliczki na poczet zysku, również planuje w przyszłości wypłacać
    zaliczki na poczet zysku na rzecz swoich wspólników.
    a) kiedy były/będą wypłacane te zaliczki?
    Tak, Spółka wypłaca zaliczki w latach 2021, 2022, 2023 oraz 2024. Również w latach
    następnych Wnioskodawca planuje wypłacać takie zaliczki.
    b) na poczet zysków za jaki okres (lata podatkowe) były/będą wypłacane te zaliczki?
    Zaliczki na poczet zysków były wypłacane w 2021 roku za 2021 rok, w 2022 roku za 2022
    rok, w 2023 roku za 2023 rok, w 2024 za 2024 rok. W przyszłości również Spółka planuje
    kontynuację powyższego sposobu działania.
    c) na czyją rzecz Państwo wypłacali/będą wypłacać zaliczki na poczet zysku, w
      szczególności czy wypłata ta nastąpiła/nastąpi na rzecz Państwa komplementariusza
      będącego osobą fizyczną?
    Dotychczasowe wypłaty Spółka realizowała na rzecz komplementariusza (osoba fizyczna)
    zgodnie z jego udziałem w zysku (90%) oraz komandytariusza (sp. z o.o.) zgodnie z jego
    udziałem w zysku (10%). W przyszłości wypłaty będą realizowane na rzecz tych samych
    osób zgodnie z ich udziałami w zysku.
    Czy i kiedy będą Państwo wypłacali udział w zysku dla komplementariusza za dany rok
    podatkowy; w szczególności czy będą Państwo wypłacali ten udział w zysku:
    a) w następnym roku podatkowym;
    b) w okresie kolejnych 6 lat podatkowych od zakończenia roku podatkowego, za który
      został ustalony udział w zysku;
    c) w okresach późniejszych niż 6 lat podatkowych od zakończenia roku podatkowego, za
      który został ustalony udział w zysku?
    Obecnie wypłaty dla komplementariusza obejmują bieżący okres obrachunkowy. Oznacza
    to, że zaliczki na poczet zysku wypłacane w 2024 roku dotyczyły zysku wypracowanego
    właśnie w roku 2024.

    W przyszłości Wnioskodawca chce, aby zaliczki na poczet zysku były wypłacane w
    następnym roku podatkowym.
    W konsekwencji Spółka wypłaci ten udział w zysku w następnym roku podatkowym
    (zgodnie z pkt a).
    Pytania
    1. Czy na gruncie art. 30a ust. 6a oraz 6b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych Wnioskodawca powinien pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od
      zaliczek na poczet zysku wypłacanych na rzecz swojego komplementariusza?
    2. Czy Spółka, jako płatnik podatku PIT, wypłacając komplementariuszowi część
      należnego mu udziału w zysku, będzie mogła pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT
      należny z tego tytułu o całą kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
      komplementariusza w zysku Spółki i podatku CIT należnego od dochodu Spółki za rok
      podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4
      oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o PIT?
    3. Czy w przyszłości, Spółka wypłacając komplementariuszowi zysk z lat poprzednich
      również w części, nie w całości, będzie mogła, jako płatnik podatku PIT, pomniejszyć
      zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o pozostałą część kwoty
      odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i
      podatku CIT należnego od dochodu Spółki za rok podatkowy, z którego pochodzi
      wypłacany udział w zysku zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art.
      5a pkt 28 lit. c ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 1 – wypłacając w trakcie roku podatkowego
    zaliczki na poczet zysku na rzecz komplementariusza Spółka nie jest zobowiązana do
    pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego.
    Uzasadnienie
    Zdaniem Spółki, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz
    komplementariusza, nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spółki, o
    których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c tej ustawy, obowiązane są jako płatnicy pobrać
    zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. Oznacza to, że w
    momencie wypłaty zaliczki na poczet zysku po stronie komplementariusza powstaje
    obowiązek podatkowy. Warto tu zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej
    obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana
    powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia
    określonego w tych ustawach. Powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza, że
    podatnik obowiązany jest do zapłaty podatku.
    Zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej obowiązek zapłaty powstaje w chwili
    przekształcenia się obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe. Warunkiem
    przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest zatem fakt, że
    podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez wiedzy o
    wysokości należnego podatku ciężko stwierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłaty zysku komplementariuszowi
    przez Spółkę, jako płatnika, nałożony został, jak wspomniano, w art. 41 ust. 4e ustawy o
    PIT.
    Wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem
    zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. Ustawa wprost wskazuje, w jaki
    sposób płatnik powinien obliczyć ten podatek i oczywistym jest, że aby go pobrać od

    podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego obliczenia. W
    konsekwencji Spółka, chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłaconej zaliczki na
    udział w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w przepisach.
    Jak wynika z art. 30a ust. 6a ustawy o p.d.o.f., zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z
    ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w
    zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę
    odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i
    podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o p.d.o.p.,
    za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Artykuł 30a ust. 6a ustawy o p.d.o.f. nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego”,
    ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku
    podatkowego oznacza, że odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od
    przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego
    przez Spółkę odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
    został uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o p.d.o.f. odnosi się do podatku
    należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT, oznacza to, że chodzi wyłącznie o
    podatek wynikający z jej zeznania rocznego CIT-8. Wypłacając zatem zaliczkę, jako
    komplementariusz w trakcie roku podatkowego, Spółka nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o
    PIT. Ustawa o PIT nie wprowadza bowiem obowiązku pobierania przez płatnika zaliczek na
    podatek zryczałtowany, lecz zryczałtowany podatek.
    Obliczenie zaś wysokości zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, co jest możliwe dopiero po obliczeniu
    podatku należnego Spółki za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
    został uzyskany. Tym samym, wypłacając komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego. Przykładowo odwołać się należy do:
    Ø wyroku NSA z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2048/18, w którym wskazano, że
      zaliczki na poczet przyszłego zysku wypłacane komplementariuszowi pozostają
      nieopodatkowane. Podatek staje się należny dopiero po zakończeniu roku
      obrotowego, gdy zostaje ustalony zysk spółki dokonującej wypłaty;
    Ø wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 828/21, w którym
      wskazano, iż: Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki
      na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego
      podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca
      w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika,
      zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w
      art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f;
    Ø wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1126/21, w
      którym sąd stwierdził, iż należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w przypadku
      zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi obowiązku pobierania przez spółkę
      zaliczek na podatek;
    Ø wyroku WSA w Szczecinie z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 672/21, w
      którym orzeczono, iż Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego
      zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma zatem obowiązku pobierania
      zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.
      o.f.
    Wnioskodawca w tym miejscu podnosi, że sądy administracyjne w wydawanych
    orzeczeniach zwracają uwagę, że organ interpretacyjny, wydając Interpretację
    Indywidualną, powinien brać pod uwagę jednolitą linię orzeczniczą sądów

    administracyjnych i kierując się określoną w art. 14a Ordynacji podatkowej zasadą dążenia
    do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego, winien wydawać
    interpretacje indywidualne uwzględniające jednolitą linię orzeczniczą.
    Odwołać się w tym miejscu należy do stanowiska NSA zaprezentowanego w wyroku z dnia
    15 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 990/16, w którym wskazano, iż: W tym miejscu
    podkreślenia wymaga szczególna rola postępowania w zakresie wydawania interpretacji
    podatkowych. Jego konsekwencją ma być przede wszystkim zapewnienie jednolitości w
    stosowaniu prawa podatkowego, a jedną z dyrektyw dla tejże wykładni winno być
    orzecznictwo sądów. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnej, poza wskazaniem
    wnioskodawcy właściwego kierunku wykładni przepisów prawa podatkowego
    odpowiadających jego sytuacji prawnopodatkowej (zaistniałej bądź hipotetycznej), organ
    obowiązany jest dążyć do jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego. (...) z
    postanowień art. 14e § 1 O.p. płynie wniosek, iż organy są zobowiązane do uwzględniania
    w ramach interpretacji indywidualnych orzeczeń sądów, w szczególności w sytuacji, gdy
    odnośnie zagadnienia, którego dotyczy dana Interpretacja Indywidualna, ukształtowała się
    jednolita linia orzecznicza.
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 2 – Spółka jako będąca płatnikiem podatku PIT,
    wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku, będzie mogła
    pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o całą kwotę odpowiadającą
    iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku CIT
    należnego od dochodu Spółki za rok podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty
    proporcjonalną do wypłaconego zysku, przy czym zmniejszenie może maksymalnie
    osiągnąć kwotę obliczonego podatku PIT.
    Uzasadnienie
    Państwa zdaniem, wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku,
    możliwe jest pomniejszenie zryczałtowanego podatku PIT z tego tytułu o całą kwotę
    odpowiadającego iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i
    podatku CIT należnego od dochodu Spółki za rok podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty,
    przy czym pomniejszenie może maksymalnie osiągnąć kwotę obliczonego podatku. Jak
    stanowi art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o PIT,
    zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu udziału w
    zyskach spółki komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku tej Spółki i podatku należnego od
    dochodu tej Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Powyższe oznacza, że podatek
    PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza z tytułu jego udziału w zyskach Spółki
    komandytowej, pomniejszony jest o odpowiednią część podatku CIT zapłaconego przez
    Spółkę.
    Przepisy powyższe nie zakazują zatem odliczenia całości odpowiedniej podatku CIT
    należnego proporcjonalnie do udziału komplementariusza w zysku spółki, pomimo
    wypłaty tylko części zysku. Przepis nie wskazuję na odliczenie proporcjonalnie do części
    zysku, jaka jest wypłacana wspólnikowi w relacji do całego zysku Spółki.
    Zdaniem Spółki, skoro art. 30a ust. 6a ustawy o PIT nie mówi o tym, że kwotę podatku PIT
    od wypłaconego komplementariuszowi zysku można pomniejszyć jedynie o część podatku
    CIT, która odpowiada proporcjonalnie wypłaconemu zyskowi, to możliwe jest
    pomniejszenie całości tej kwoty, niezależnie od tego, jaka część zysku wypłacona jest
    komplementariuszowi. Warto również podkreślić, że interpretując przepisy prawa
    podatkowego, należy kierować się wykładnią językową, ze względu na domniemanie
    dostatecznej jasności tekstu prawnego.
    W konsekwencji ustawodawca tworząc przepisy prawa podatkowego powinien używać
    sformułowań, które nie będą budziły wątpliwości. Zdaniem Wnioskodawcy art. 30a ustawy
    o PIT jest przepisem, który wprost wskazuje, jak podatnik powinien postępować. Gdyby

    ustawodawca chciał zaznaczyć, że podatnik ma prawo do odliczenia części zapłaconego
    podatku, proporcjonalnie do wypłaconego zysku. W konsekwencji, organ nie powinien
    stosować wykładni rozszerzającej.
    Dodatkowo, art. 2a Ordynacji Podatkowej wskazuje, że wątpliwości przepisów prawa
    podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. W literaturze wskazuje się, że zasada in
    dubio pro tributario powinna dawać podatnikowi gwarancję, iż stwierdzenie przez organ
    lub sąd, że podatnik ze względu na zawiłość i niejasność przepisu mógł dokonać
    określonej jego interpretacji, powinno skutkować przyjęciem rozwiązania zastosowanego
    przez podatnika. Podnosi się również, że zasada ta ma polegać, w uproszczeniu, na:
    niekaraniu podatnika np. podwyższeniem podatku za możliwą i racjonalną interpretację
    podatnika, gdyż podatnik nie może ponosić skutków złego prawa.
    Na tym etapie rozważań warto zwrócić uwagę na art. 2 Konstytucji RP. Zgodnie z
    analizowanym przepisem Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem
    prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Sprawiedliwość
    podatkowa wymaga, aby podatnik był opodatkowany w sposób uwzględniający jego
    rzeczywiste obciążenia finansowe. Zasada ta jest fundamentalna dla systemu
    podatkowego, zapewniając proporcjonalność obciążeń podatkowych do zdolności
    płatniczej podatnika. W konsekwencji stosowanie rozszerzającej wykładni prawa
    podatkowego przez organ jest złamaniem zasady wynikającej zarówno z art. 2 Konstytucji
    RP oraz art. 2b Ordynacji Podatkowej.
    Warto również zwrócić uwagę na art. 30a ust. 6c ustawy o PIT, zgodnie z którym przepisy
    art. 30a ust. 6a i 6b ustawy PIT stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu
    udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy
    zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
    roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
    końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Tym samym ustawodawca zezwolił na to, aby z omawianego wcześniej pomniejszenia
    skorzystać w okresie do 6 lat od końca roku podatkowego, w którym zysk został
    osiągnięty. Jednocześnie nie stoi nic na przeszkodzie, aby w przyszłości było możliwe
    pomniejszenie podatku PIT od wypłacanej kolejnej części zysku o pozostałą,
    niewykorzystaną dotychczas część proporcjonalnego podatku CIT.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną z dnia 14.02.2023 r., wydaną przez: Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, o sygn.: 0115-KDIT1.4011.733.2022.2.MK: Spółka
    wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku będzie mogła
    pomniejszyć zryczałtowany podatek dochodowy o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od
    dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Kwota takiego pomniejszenia nie może jednak przekroczyć kwoty podatku obliczonego
    zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 3 – Spółka w przyszłości, wypłacając
    komplementariuszowi pozostałą część należnego mu zysku za dany rok (wcześniej
    niewypłaconą), będzie mogła, jako płatnik podatku PIT, pomniejszyć zryczałtowany
    podatek PIT należny z tego tytułu o pozostałą część kwoty odpowiadającej iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku CIT należnego od
    dochodu za rok podatkowy, z którego pochodzi wypłacany udział w zysku, bez ustalania i
    rozliczania dodatkowej proporcji, tj. części wypłaconego za dany rok zysku, aż do
    wyczerpania kwoty podatku CIT.
    Uzasadnienie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w
    zysku, możliwe jest pomniejszenie zryczałtowanego podatku PIT z tego tytułu o całą kwotę
    odpowiadającego iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i

    podatku CIT należnego od dochodu Spółki za rok podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty,
    przy czym pomniejszenie może maksymalnie osiągnąć kwotę obliczonego podatku.
    Jak stanowi art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o
    PIT, zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu
    udziału w zyskach spółki komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku tej Spółki i podatku należnego od
    dochodu tej Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Powyższe oznacza, że podatek
    PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza z tytułu jego udziału w zyskach Spółki
    komandytowej, pomniejszony jest o odpowiednią część podatku CIT zapłaconego przez
    Spółkę.
    Przepisy powyższe nie zakazują zatem odliczenia całości odpowiedniej podatku CIT
    należnego proporcjonalnie do udziału komplementariusza w zysku Spółki, pomimo
    wypłaty tylko części zysku. Przepis nie wskazuję na odliczenie proporcjonalnie do części
    zysku, jaka jest wypłacana wspólnikowi w relacji do całego zysku Spółki.
    Zdaniem Spółki, skoro art. 30a ust. 6a ustawy o PIT nie mówi o tym, że kwotę podatku PIT
    od wypłaconego komplementariuszowi zysku można pomniejszyć jedynie o część podatku
    CIT, która odpowiada proporcjonalnie wypłaconemu zyskowi, to możliwe jest
    pomniejszenie całości tej kwoty, niezależnie od tego jaka część zysku wypłacona jest
    komplementariuszowi.
    Warto również podkreślić, że interpretując przepisy prawa podatkowego, należy kierować
    się wykładnią językową, ze względu na domniemanie dostatecznej jasności tekstu
    prawnego. W konsekwencji ustawodawca tworząc przepisy prawa podatkowego powinien
    używać sformułowań, które nie będą budziły wątpliwości.
    Zdaniem Wnioskodawcy art. 30a ustawy o PIT jest przepisem, który wprost wskazuje, jak
    podatnik powinien postępować. Gdyby ustawodawca chciał zaznaczyć, że podatnik ma
    prawo do odliczenia części zapłaconego podatku, proporcjonalnie do wypłaconego zysku.
    W konsekwencji, organ nie powinien stosować wykładni rozszerzającej.
    Dodatkowo, art. 2a Ordynacji Podatkowej wskazuje, że wątpliwości przepisów prawa
    podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. W literaturze wskazuje się, że zasada in
    dubio pro tributario powinna dawać podatnikowi gwarancję, iż stwierdzenie przez organ
    lub sąd, że podatnik ze względu na zawiłość i niejasność przepisu mógł dokonać
    określonej jego interpretacji, powinno skutkować przyjęciem rozwiązania zastosowanego
    przez podatnika. Podnosi się również, że zasada ta ma polegać, w uproszczeniu, na:
    niekaraniu podatnika np. podwyższeniem podatku za możliwą i racjonalną interpretację
    podatnika, gdyż podatnik nie może ponosić skutków złego prawa. Na tym etapie rozważań
    warto zwrócić uwagę na art. 2 Konstytucji RP. Zgodnie z analizowanym przepisem
    Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym
    zasady sprawiedliwości społecznej. Sprawiedliwość podatkowa wymaga, aby podatnik był
    opodatkowany w sposób uwzględniający jego rzeczywiste obciążenia finansowe. Zasada
    ta jest fundamentalna dla systemu podatkowego, zapewniając proporcjonalność obciążeń
    podatkowych do zdolności płatniczej podatnika. W konsekwencji stosowanie
    rozszerzającej wykładni prawa podatkowego przez organ jest złamaniem zasady
    wynikającej zarówno z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 2b Ordynacji Podatkowej.
    Warto również zwrócić uwagę na art. 30a ust. 6c ustawy o PIT, zgodnie z którym przepisy
    art. 30a ust. 6a i 6b ustawy PIT stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu
    udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy
    zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
    roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
    końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty. Tym
    samym ustawodawca zezwolił na to, aby z omawianego wcześniej pomniejszenia
    skorzystać w okresie do 6 lat od końca roku podatkowego, w którym zysk został

    osiągnięty. Jednocześnie nie stoi nic na przeszkodzie, aby w przyszłości było możliwe
    pomniejszenie podatku PIT od wypłacanej kolejnej części zysku o pozostałą,
    niewykorzystaną dotychczas część proporcjonalnego podatku CIT.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną z dnia 14.02.2023 r., wydaną przez: Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, o sygn.: 0115-KDIT1.4011.733.2022.2.MK: Spółka
    wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku będzie mogła
    pomniejszyć zryczałtowany podatek dochodowy o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od
    dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Kwota takiego pomniejszenia nie może jednak przekroczyć kwoty podatku obliczonego
    zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 30.07.2024 r.,
    wydanej przez: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o sygn. 0115-KDIT1.
    4011.310.2024.2.MK oraz interpretacji indywidualnej z dnia 22.09.2023 r., wydanej przez:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.567.2023.1.JŚ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
    - nieprawidłowe – w części dotyczącej obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku
      dochodowego w związku z wypłatą komplementariuszowi w trakcie roku
      podatkowego zaliczki na poczet zysku,
    - prawidłowe – w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 18 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta
      spółka akcyjna i spółka akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania
      spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz),
      a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest
      ograniczona.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
        emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
        ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego

      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c (spółki komandytowe i spółki
      komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Polski), obowiązane
      są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art.
      30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych, które zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, są przychodami z
    kapitałów pieniężnych i powstają w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki jest
    traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata
    zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki powoduje więc powstanie przychodu, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spółka komandytowa, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na
    rzecz komplementariusza – osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19%
    podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy.
    Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana
    jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki
    komandytowej za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między
    komplementariuszy. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w art. 30a ust. 6a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „za rok podatkowy”. Nie ma
    zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za
    dany rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka komandytowa może osiągnąć w danym
    roku podatkowym). Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia na
    podstawie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych należnych od dochodu

    spółki komandytowej, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, za okres do momentu wypłaty zaliczki na poczet udziału w zysku.
    Regulacja art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnia
    zależność między dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę komandytową w danym
    roku podatkowym a przychodami komplementariusza z udziału w zysku tej spółki za ten
    rok podatkowy.
    Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie, uwzględniając „modelowy” system
    podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń:
    - spółka komandytowa w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje podatkiem
      dochodowym;
    - po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka komandytowa ustala swój
      zysk i ustala podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy;
    - po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka komandytowa podejmuje decyzję o
      podziale zysków za dany rok;
    - wypłata zysków za dany rok „wynika” z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok.
    W myśl art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Przepis art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa zakres
    „czasowy” uprawnienia komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota
    wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na
    podstawie wartości podatku należnego od dochodu spółki komandytowej za dany rok
    podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez komplementariusza
    z udziału w zyskach spółki komandytowej za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od
    końca tego roku podatkowego.
    Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę
    komandytową w danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w
    latach późniejszych (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w
    którym zysk został osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został
    osiągnięty).
    Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach
    spółki komandytowej wypłacanych komplementariuszom, ale wyłącznie tych przychodów,
    które wynikają z osiągnięcia przez spółkę komandytową zysku za dany rok podatkowy (są
    wypłatą z tytułu udziału w tym zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy).
    Podsumowanie: Spółka jako płatnik – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – jest zobowiązana pobierać zryczałtowany podatek
    dochodowy od przychodów wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w zysku
    Spółki w formie zaliczek na poczet zysku. Jednocześnie, nie ma podstaw do pomniejszenia
    wartości pobieranego przez Spółkę zryczałtowanego podatku dochodowego o kwoty
    pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c tej ustawy. Nie jest bowiem znana
    kwota podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Spółka – jako płatnik
    – powinna pobierać więc podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń.
    Brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez Spółkę jako płatnika nie
    oznacza, że podatnik (komplementariusz) nie będzie miał możliwości skorzystania z

    uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Kwestia sposobu realizacji tego uprawnienia (w drodze stosownych
    wniosków do organu podatkowego) jest indywidualną sprawą komplementariusza, a nie
    Spółki jako płatnika.
    Natomiast Spółka, wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku
    po zakończeniu roku podatkowego, będzie mogła pomniejszyć zryczałtowany podatek
    dochodowy o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza
    w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód
    z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Kwota takiego pomniejszenia nie może jednak
    przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do pytania trzeciego, w zakresie wypłaty komplementariuszowi pozostałej
    części należnego mu zysku za dany rok (wcześniej niewypłaconej), kwota wyliczona
    zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na
    podstawie wartości podatku należnego od dochodu Spółki za dany rok podatkowy może
    pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez komplementariusza z udziału w
    zyskach Spółki za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od końca tego roku
    podatkowego w części wcześniej nieodliczonej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Państwa kwestii. Nie
    negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni
    norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają
    zastosowania w tym postępowaniu.
    Powołane przez Państwa interpretacje zapadły w indywidualnych sprawach i nie są
    wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.