Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1502/11-5/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-01-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; media; najem; odliczenia; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 31 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów jest:

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do lokali użytkowych oraz
*   **nieprawidłowe** – w odniesieniu do lokali mieszkalnych.

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych. Dokonuje zakupu energii cieplnej, wody i wywozu nieczystości. Po otrzymaniu faktur z tytułu świadczenia ww. usług, wystawia fakturę VAT na podmiot, który faktycznie korzystał z tych usług, przy zastosowaniu tej samej ceny i stawki podatku VAT jaka istnieje na fakturze pierwotnej. Nie dolicza marży. Kwota „przerzucanych” mediów odpowiada kwocie jaka wynika z faktury pierwotnej wystawionej przez usługodawcę. Umowa zawarta pomiędzy wynajmującym, a najemcą przewiduje taką formę rozliczenia mediów. Spółka z faktur zakupu tych mediów dokonuje pełnego odliczenia VAT bez względu jakiego lokalu dotyczą media – czy mieszkalnego, czy użytkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka postępuje prawidłowo?

Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje on prawidłowo, gdyż tylko refakturuje zakupione usługi, a co za tym idzie ma również prawo do pełnego odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu mediów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do lokali użytkowych oraz
*   **nieprawidłowe** – w odniesieniu do lokali mieszkalnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1.  wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
2.  wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie mniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Przedstawiona powyżej zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych. Dokonuje on zakupu energii cieplnej, wody i wywozu nieczystości. Po otrzymaniu faktur z tytułu świadczenia ww. usług, wystawia fakturę VAT na podmiot, który faktycznie korzystał z tych usług, przy zastosowaniu tej samej ceny i stawki podatku VAT jaka istnieje na fakturze pierwotnej. Spółka nie dolicza marży – kwota „przerzucanych” mediów odpowiada kwocie jaka wynika z faktury pierwotnej wystawionej przez usługodawcę. Jak wskazał Zainteresowany, z faktur dotyczących zakupu mediów dokonuje on pełnego odliczenia VAT bez względu jakiego lokalu dotyczą media, tj. lokalu mieszkalnego, czy użytkowego.

W wydanej w dniu 20 stycznia 2012 r. interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-1502/11-4/SJ wskazano, iż opłaty za tzw. media, tj. opisane przez Wnioskodawcę koszty dostawy energii cieplnej, wody oraz wywozu nieczystości, są opodatkowane stawką właściwą dla usługi najmu nieruchomości, tj. w przypadku lokali użytkowych stawką VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, a w przypadku lokali mieszkalnych korzystają ze zwolnienia, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

W konsekwencji powyższego, w odniesieniu do lokali użytkowych, których najem jest opodatkowany stawką podatku VAT w wysokości 23%, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dotyczących zakupu mediów – energii cieplnej, wody oraz wywozu nieczystości.

Natomiast w odniesieniu do lokali mieszkalnych, nie zostanie spełniona przesłanka wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi, gdyż świadczona przez Wnioskodawcę usługa najmu lokali mieszkalnych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, przy czym korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego na fakturze dokumentującej zakup mediów następnie „przerzucanych” na najemcę.

Z uwagi zatem na dokonane ustalenia stwierdzić należy, iż usługa najmu lokali użytkowych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT stawką podatku w wysokości 23%, tym samym, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów, którymi następnie obciążany jest najemca.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, z uwagi na fakt, iż usługa najmu lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże w myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, korzysta ze zwolnienia, Spółka nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących zakup mediów, którymi następnie obciążany jest najemca.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup mediów. Natomiast kwestie dotyczące stawki podatku dla mediów, którymi obciążany jest najemca zostały rozpatrzone w interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2012 r. znak ILPP2/443-1502/11-4/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.