Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-432/12-5/S/AG/AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-02
Teza: Zastosowanie przepisów dotyczących podmiotów powiązanych.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe; dokumentacja; podmiot-podmioty powiązane
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 11 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA uwzględniająca prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3661/16

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3661/16 (data wpływu prawomocnego orzeczenia oraz zwrotu akt sprawy 10 czerwca 2021 r.) stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 21 czerwca 2012 r. (data wpływu 25 czerwca 2012 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   potwierdzenia, czy Wnioskodawca i spółka jawna są „podmiotami powiązanymi” w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych − **jest prawidłowe;**

*   możliwości zastosowania w stanie faktycznym przepisów art. 11 − **jest prawidłowe;**

*   obowiązku sporządzenia dokumentacji, o której mowa w art. 9a ww. ustawy − **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów dotyczących podmiotów powiązanych.

Dotychczasowy przebieg postępowania.

8 sierpnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Nr IPPB3/423-43212-7/16/S/AG, uwzględniającą prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 238/13 (data wpływu 16 maja 2016 r.), w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów dotyczących podmiotów powiązanych.

Interpretacja z 8 sierpnia 2016 r. Nr IPPB3/423-43212-7/16/S/AG została skutecznie doręczona 12 sierpnia 2016 r.

Wnioskodawca na interpretację z 8 sierpnia 2016 r. Nr IPPB3/423-43212-7/16/S/AG wniósł 26 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Po przeanalizowaniu zarzutów Strony, organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej pismem z 26 września 2016 r. Nr IPPB3/4510-1-64/16-2/AG (data doręczenia 30 września 2016 r.).

28 października 2016 r. Wnioskodawca wniósł skargę na interpretację z 8 sierpnia 2016 r. Nr IPPB3/423-43212-7/16/S/AG do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 18 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 3661/16 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 8 sierpnia 2016 r. Nr IPPB3/423-432/12-7/16/S/AG.

Organ, nie zgadzając się z ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z 27 marca 2018 r. znak 0110-KWR3.4020.33.2018.2.AR., złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

5 marca 2021 r. do organu wpłynęło orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1919/18, w którym Sąd oddalił skargę kasacyjną organu.

10 czerwca 2021 r. doręczono prawomocny wyrok z 18 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3661/16 oraz zwrócono akta sprawy dotyczące uchylonej interpretacji z 8 sierpnia 2016 r. Nr IPPB3/423-432/12-7/16/S/AG

W wyżej powołanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że:

„(…) Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna Ministra Finansów dotycząca skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie transakcji zawieranych pomiędzy spółką z o.o. a spółką jawną, w której wspólnikami są osoby fizyczne będące jednocześnie członkami zarządu tej spółki z o.o. Mimo, iż organ w wydanej interpretacji indywidulanej przyjął, że Skarżąca nie będzie uznana za „podmiot powiązany” ze spółką jawną na podstawie art. 11 ust. 1, 4 i 5 u.p.d.o.p. oraz że nie jest ona zobowiązana do sporządzania dodatkowej dokumentacji podatkowej na podstawie art. 9a ust. 1 i 2 u.p.d.o.p., to jednocześnie wskazał, że z uwagi na istniejące powiązanie pomiędzy wspólnikami spółki jawnej (podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych) a Skarżącą (podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych), o którym mowa w art. 11 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p., jeżeli warunki transakcji zawieranych przez Skarżącą z tą spółką jawną – niebędącą podatnikiem podatku dochodowego, a więc podmiotem krajowym w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.p., której wspólnicy (osoby fizyczne) są jednocześnie członkami zarządu Skarżącej, odbiegałyby od warunków, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane w powyższy sposób i w następstwie tego Skarżąca uzyskiwałby dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania Skarżącej ze wspólnikami spółki jawnej nie istniały, to organy podatkowe – na podstawie art. 11 ust. 1 i 4 u.p.d.o.p. – mogłyby określić dochód Skarżącej bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Sąd zaznaczył, że przedmiotem interpretacji są przepisy art. 11 ust. 1 i 4 oraz art. 9a ust. 1 i 2 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.

(…)

W ocenie Sądu rację ma Skarżąca, twierdząc, iż przepisy art. 11 ust. 4 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r. mogą znaleźć zastosowanie jedynie w odniesieniu do transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi – „podmiotami krajowymi” w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.p. oraz że organy podatkowe mogą dokonywać oszacowania dochodu jedynie podmiotów powiązanych. Błędne jest stanowisko organu, iż art. 11 ust. 4 w zw. z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wynika, iż określone w nim „warunki” (różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty) dotyczą tylko warunków w transakcjach zawieranych pomiędzy podmiotami (podatnikami) powiązanymi, a tym samym powyższe przepisy mogą znaleźć zastosowanie również w odniesieniu do transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w rozumieniu art. 11 i nast. u.p.d.o.p., o ile warunki takich transakcji ustalone lub narzucone zostaną w wyniku istniejących powiązań określonych w art. 11 i nast. – pomiędzy podmiotami powiązanymi (podatnikami).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie taka interpretacja art. 11 u.p.d.o.p. jest nieuprawniona.

Przepisy art. 11 u.p.d.o.p. zostały wprowadzone w celu ograniczenia transferu zysków między podmiotami gospodarczymi. Przewidują one możliwość określenia dochodów w drodze oszacowania, a więc odmiennie niż według zasad ogólnych. Zgodnie z przyjętymi zasadami interpretacyjnymi przepisy o charakterze szczególnym muszą być wykładane ściśle i w stosunku do przepisów o takim charakterze nie jest dopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 60/11 (dostępnym na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjęcie, że art. 11 u.p.d.o.p. jest wyjątkiem od zasady, nakazuje szczególną ostrożność przy jego interpretowaniu.

Organ – oceniając stanowisko Skarżącej jako nieprawidłowe – z jednej strony wskazał, iż spółka jawna jako spółka osobowa nie jest podmiotem krajowym w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.p. albowiem nie ona jest podatnikiem podatku dochodowego, a tym samym nie stanowi podmiotu krajowego w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.p.d.o.p., z drugiej zaś strony uznał, iż jej transakcje realizowane ze Skarżącą (spółką z ograniczoną odpowiedzialności), mogą zostać określone w oparciu o art. 11 ust. 4 i 5 w związku z art. 11 ust. 1-3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazując jednocześnie, iż przyczyną tego stanu rzeczy są powiązania istniejące między wspólnikami spółki jawnej (podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych) a Skarżącą (podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych).

Jest to wyraźna sprzeczność wewnętrzna interpretacji, która nie znalazła logicznego wyjaśnienia w jej uzasadnieniu.

Pytanie Skarżącej nie dotyczyło transakcji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ze wspólnikami spółki jawnej, lecz transakcji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ze spółką jawną (osobową, która − co organ trafnie wcześniej przesądził − nie jest podmiotem krajowym, o jakim mowa w art. 11 ust. 4 i 5 u.p.d.o.p.). Przypomnieć należy, że brzmiało ono: „Czy Wnioskodawca uznany będzie za „podmiot powiązany” ze spółką jawną na podstawie art. 11 ust. 1, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy zobowiązany jest sporządzić dodatkową dokumentację podatkową, zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ww. ustawy?”.

Spółka jawna jest spółką osobową (art. 4 § 1 pkt 1 k.s.h.), stosownie zaś do art. 8 § 1 k.s.h. może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Zaciąganie zobowiązań odbywa się bezpośrednio na rachunek spółki. Spółka – jako przedsiębiorca – działa pod firmą (art. 22 § 1 k.s.h.). Spółka „pod firmą” występuje jako strona stosunków prawnych, „pod firmą” pozywa i jest pozywana (W. Pyzioł, A. Szumański, I. Weiss, Prawo spółek, 1998, s. 37). W myśl art. 28 k.s.h. majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Oznacza to, że spółka jawna może w pełnym zakresie uczestniczyć w obrocie gospodarczym i być podmiotem stosunków prawnych.

Mimo to nie jest osobą prawną, lecz jednostką organizacyjną wyposażoną w zdolność prawną (art. 331 k.c.). I spółki o takich cechach – niemającej osobowości prawnej, ale posiadającej organizacyjne i majątkowe wyodrębnienie od jej wspólników – oraz relacji tej spółki jawnej ze spółką z o.o. dotyczyła ocena organu na gruncie przepisu art. 11 u.p.d.o.p. Obowiązkowi dokonania tej oceny oraz jej logicznego uzasadnienia organ nie podołał. Nie uzasadnił bowiem przekonywująco, dlaczego jego zdaniem transakcje zawierane pomiędzy spółką z o.o. a spółką jawną (de iure samodzielnym podmiotem gospodarczym) należy oceniać tak, jakby do nich dochodziło pomiędzy spółką z o.o. a wspólnikami spółki jawnej.

Organ powołał art. 5 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.d.o.p. stanowiący, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Niewątpliwie spółka jawna nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (ani też podatnikiem podatku dochodowego odo osób fizycznych), zaś podatki od przychodów z udziału w niej opłacają poszczególni wspólnicy. Jednakże z uwagi na zdolność prawną spółki jawnej nie można przyjąć, że transakcje dokonywane przez Skarżącą ze spółką jawną powinny być traktowane z punktu widzenia prawa podatkowego jako transakcje zawierane przez Skarżącą ze wspólnikami spółki jawnej.

W ocenie Sądu brzmienie art. 11 u.p.d.o.p. wskazuje, że ma on za zadanie umożliwiać organom podatkowym szacowanie dochodów podmiotów powiązanych, jeżeli podmioty te w zawieranych pomiędzy sobą transakcjach ustalają lub narzucają warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, co prowadzi do zaniżania dochodów. Brak jednak podstaw, aby przepis ten mógł być stosowany do transakcji zawieranych przez podmioty niepowiązane (w tym przypadku Skarżącą i spółkę jawną) jedynie z tego powodu, że podatki od przychodów z udziału w spółce osobowej odprowadzają jej wspólnicy, będący jednocześnie członkami zarządu Skarżącej.

Dopiero przepisy wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. zdefiniowały „podmiot powiązany” jako osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, spełniające określone w ustawie warunki. Gdyby przyjąć za prawidłowe stanowisko organu interpretacyjnego, to nowelizacja taka nie byłaby potrzebna, skoro w sytuacji takiej, jak opisana przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej art. 11 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p., byłby stosowany.

Prawidłowość takiego rozumienia interpretowanej normy podkreśla także brzmienie art. 9a u.p.d.o.p. Przepis ten wprowadza dla niektórych podatników dodatkowe – oprócz tych wskazanych w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. − obowiązki ewidencyjne. Mianowicie, podatnicy dokonujący transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 u.p.d.o.p. lub zawierający transakcje, w związku z którymi zapłata należności wynikających z nich następuje na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania (siedzibę lub zarząd) na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej (takich) transakcji. Dokumentacja taka musi zawierać ściśle wskazane w przepisach podatkowych elementy, gdyż ma umożliwić weryfikację przez organy podatkowe cen stosowanych w transakcjach z podmiotami powiązanymi.

Organ interpretacyjny uznał za prawidłowe stanowisko Skarżącej, iż nie ma ona obowiązku sporządzenia dokumentacji na podstawie tego przepisu. Tymczasem – jak już wskazano – dokumentacja taka służy stosowaniu art. 11 u.p.d.o.p. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę, iż zgodnie z obowiązującym w tamtym okresie art. 19 ust. 4 u.p.d.o.p., jeżeli organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej określą, na podstawie art. 11, dochód podatnika w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana przez podatnika w związku z dokonaniem transakcji, o których mowa w art. 9a, a podatnik nie przedstawi tym organom wymaganej przez te przepisy dokumentacji podatkowej – różnicę między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez te organy opodatkowuje się stawką 50%. Tym samym stosując się do tak niespójnej interpretacji z jednej strony Skarżąca nie musiałaby sporządzać dokumentacji określonej w art. 9a u.p.d.o.p., lecz jednocześnie byłaby narażona na zastosowanie wobec niej sankcyjnej stawki podatku w związku z brakiem takiej dokumentacji.

Z tego powodu zasadne są zawarte w skardze zarzuty Skarżącej, z wyjątkiem zarzutu naruszenia art. 52 § 3 p.p.s.a. poprzez nie uwzględnienie stanowiska Skarżącej zawartego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest aktem prawnym regulującym procedurę sądowoadministracyjną (….).

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji, uchylając skarżoną interpretację w całości, co jest zgodne z art. 146 § 1 p.p.s.a. W ponownie wydanej interpretacji indywidualnej organ zobowiązany jest do uwzględnienia wykładni prawa zawartej w niniejszym wyroku”.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca − spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka jawna, których siedziby znajdują się na terytorium Polski, zawarły umowy o świadczenie usług:

*   najem lokalu,

*   obsługi informatycznej.

Łączna kwota wymagalnych i rzeczywiście zapłaconych w roku podatkowym świadczeń w roku przekroczą równowartość 30.000 euro brutto. Osoby, będące w zarządzie sp. z o.o. są jednocześnie wspólnikami sp. j. posiadającymi po 31,67% udziałów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca uznany będzie za „podmiot powiązany” ze spółką jawną na podstawie art. 11 ust. 1, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy zobowiązany jest sporządzić dodatkową dokumentację podatkową, zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ww. ustawy?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Spółka z o.o. nie może być uznana za podmiot powiązany ze Spółką jawną. W konsekwencji, nie jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397), za powiązane uznać należy podmioty jeżeli „podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym” bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą, zwana dalej „podmiotem zagranicznym” bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów (\`(...)\`)”.

Jednocześnie zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, określone w art. 11 ust. 1 ww. ustawy zasady stosuje się odpowiednio do powiązań występujących pomiędzy podmiotami krajowymi. Użyte pojęcia „podmiot krajowy” i „podmiot zagraniczny” oznaczają podatnika podatku dochodowego mającego siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podatnika podatku dochodowego mającego siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium innego kraju.

Tak więc, za podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 1, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, można uznać tylko podmioty mające status podatnika podatku dochodowego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnikami tego podatku są osoby prawne, spółki kapitałowe w organizacji oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej. Z kolei, zgodnie z art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikiem tego podatku są osoby fizyczne.

Ze względu na specyfikę spółki jawnej, która nie jest formalnie podatnikiem podatku dochodowego (przepisy Kodeksu spółek handlowych nie przyznają spółce jawnej osobowości prawnej, a zarazem spółka taka oczywiście nie jest również osobą fizyczną), brak jest możliwości stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie podmiotów powiązanych, ponieważ Spółka jawna nie może zostać uznana jako spełniająca definicję „podmiotu krajowego”. Zatem za powiązane nie można uznać Spółki z o. o. i Spółki jawnej, której wspólnicy są członkami zarządu Spółki z o. o.

W konsekwencji, w omawianym stanie faktycznym nie znajdzie również zastosowania art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli nie będą podlegały szczególnemu obowiązkowi dokumentacyjnemu transakcje dokonywane przez Spółkę z o. o. ze Spółką jawną. Jak bowiem wynika z treści art. 9a ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązki dokumentacyjne obejmują co do zasady transakcje dokonywane przez podatników z „podmiotami powiązanymi z tymi podatnikami − w rozumieniu art. 11 ust 1 i 4” tej ustawy.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po uwzględnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3661/16, w świetle obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego, uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do \`(...)\`, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.