Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PT8/033/316/999/TKE/13/RD123020
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2013-11-27
Teza: stawka podatku VAT dla robót remontowych
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe; usługi-usługi remontowo-budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2008 r. nr IBPP1/443-548/07/KG, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, na wniosek z dnia 30 listopada 2007 r. (data wpływu 10 grudnia 2007 r.), uzupełniony pismem z dnia 1 lutego 2008 r. (data wpływu 7 lutego 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót remontowych, zmienia ww. interpretację z urzędu, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2007 r. wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót remontowych. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia 1 lutego 2008 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach znak: IBPP1/443-548/07/KG z dnia 25 stycznia 2008 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 2008 Spółka zamierzała przeprowadzić remont dachu w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym jako PKOB 11, w którym znajdują się: cztery lokale mieszkalne o powierzchni użytkowej 50 m² każdy, jeden lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 180 m², jeden lokal użytkowy o powierzchni 50 m². Roboty remontowe Wnioskodawca sklasyfikował jako PKWiU 45.22 – roboty związane z wykonywaniem pokryć i konstrukcji dachowych.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Jaką stawkę podatkową VAT należy zastosować do robót remontowych dachu w opisanym budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Należy obliczyć:

4 mieszkania \* 50 m² = 200 m²

1 mieszkanie \* 180 m² = 180 m²

1 lokal użytkowy \* 50 m² = 50 m²

Łączna powierzchnia użytkowa budynku PKOB 11 = 430 m²

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie należy 80 m² powierzchni użytkowej budynku, w tym 50 m² lokalu użytkowego i 30 m² lokalu mieszkalnego o powierzchni przekraczającej 150 m². W związku z tym wartość netto usługi remontowej dachu należy opodatkować w promocji 81% stawką podatku VAT 7% (430 m² – 80 m² / 430 m²) oraz 19% stawką VAT 22%.

W dniu 11 marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając na podstawie przepisów § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr IBPP1/443-548/07/KG, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej interpretacji przywołał następujące przepisy art. 2 pkt 12, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 i 3, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 12–12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, dział 45 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz.U. Nr 42 poz. 264, z późn. zm.) oraz § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

W świetle przywołanych przepisów, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że dla usług sklasyfikowanych według PKWiU 45.22 stawka podatku w wysokości 7% uzależniona jest od powierzchni użytkowej budynku lub lokalu mieszkalnego. Jednakże zgodnie z obowiązującą od 1 stycznia 2008 r. zmienioną treścią § 5 ust. 1a pkt 1 ww. rozporządzenia, w zakresie w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte stawką 7% na podstawie art. 41 ust. 12–12c ustawy stawkę w wysokości 7% stosuje się również w odniesieniu do robót budowlano–montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach biorąc pod uwagę powyższe stwierdził, iż o możliwości zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12–12b ustawy oraz § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

W oparciu o przedstawiony stan prawny Organ stwierdził, że stawkę VAT w wysokości 7% należy zastosować do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W przedmiotowej sprawie część taką stanowi powierzchnia użytkowa pięciu lokali mieszkalnych, tj. 4 x 50 m² + 1 x 180 m² = 380 m², z tym że w przypadku lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 180 m² podstawę zastosowania 7% stawki podatku VAT do części 150 m² stanowi art. 41 ust. 12–12c ustawy o VAT, natomiast do pozostałej części tego lokalu, tj. 30 m² podstawę zastosowania 7% stawki podatku VAT stanowi § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia. Do pozostałej części, tj. 50 m² przypadających na lokal użytkowy należy zastosować stawkę VAT w wysokości 22%.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 11 marca 2008 r. nr IBPP1/443-548/07/KG, wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych, prawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Biorąc pod uwagę zmiany obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r. wprowadzone ustawą z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 192, poz. 1382), stosownie do przepisu art. 41 ust. 12 ustawy 7% stawkę podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Na podstawie dodanego art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. W myśl art. 41 ust. 12b do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

W akcie wykonawczym do ustawy o podatku od towarów i usług rozszerzono zastosowanie stawki obniżonej dla budownictwa mieszkaniowego, z wyłączeniem lokali użytkowych, m.in. poprzez objęcie stawką 7% wszystkich robót związanych z budową i remontem budynków mieszkalnych. Zgodnie z § 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970, z późn. zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, w zakresie w jakim nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12–12c ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że obniżona stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w przypadku tych obiektów, których głównym celem jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych (PKOB 11).

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych dziale 11. Według objaśnień zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – Dz.U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm., budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, określoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz.U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.) obowiązującym dla celów podatku VAT do dnia 31 grudnia 2008 r., w Dziale 45 mieściły się roboty budowlane. Dział ten obejmował:

*   ­prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
*   prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, rozbiórką, odbudową, remontem i konserwacją już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
*   montaż i wznoszenie budynków i budowli z prefabrykatów, montaż i wznoszenie konstrukcji stalowych.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że budynek, w którym zamierza przeprowadzić remont dachu jest sklasyfikowany jako PKOB 11, a świadczone przez niego roboty są usługami budowlanymi, związanymi z wykonywaniem pokryć dachowych i konstrukcji dachowych, określonymi zgodnie z Polską Klasyfikacją, jako PKWiU 45.22.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dach stanowi niezbędny element konstrukcyjny całego budynku mieszkalnego (PKOB 11) i zdaniem Ministra Finansów nie ma podstaw prawnych do określania procentowo proporcji rozdziału powierzchni dachu na część związaną z powierzchnią mieszkaniową budynku i niemieszkalną (użytkową) w celu przeprowadzenia prac remontowych. W związku z powyższym do całości robót związanych z remontem dachu będzie mieć zastosowanie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 7%. Należy jednak podkreślić, iż w przypadku, gdy na podstawie odrębnej umowy będzie podejmowana osobna robota budowlano-remontowa w lokalu użytkowym, to wówczas dla tej usługi będzie miała zastosowanie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.