Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1116/09-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-19
Teza: Czy likwidując „stary” budynek banku w celu wybudowania w tym samym miejscu parkingu, koszty związane z likwidacją, tj. rozbiórką, koszty ekspertyz i ocen technicznych budynku, niezamortyzowana wartość „starego” budynku banku, a także koszty utwardzenia terenu, złożą się na wartość początkową nowego obiektu (parkingu)?
Słowa kluczowe: amortyzacja; budynek-rozbiórka budynku; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; parking; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego; środek-środek trwały-wytworzenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2009 r. (data wpływu 07.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej wytwarzanego środka trwałego:

*   w części dotyczącej kosztów rozbiórki, ekspertyz i oceny stanu technicznego „starego” budynku oraz kosztów utwardzenia terenu - **jest prawidłowe,**

*   w części dotyczącej niezamortyzowanej wartości „starego” budynku - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. (data wpływu 28.01.2010 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej wytwarzanego środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Bank przeniósł prowadzoną przez siebie działalność do nowo wybudowanego obiektu.

Obecnie w miejscu „starego” budynku wybudowano parking dla klientów Banku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy likwidując „stary” budynek Banku w celu wybudowania w tym samym miejscu parkingu, koszty związane z likwidacją, tj. rozbiórka, koszty ekspertyz i ocen technicznych budynku, niezamortyzowana wartość „starego” budynku Banku, a także koszty utwardzenia terenu, złożą się na wartość początkową nowego obiektu (parkingu)?

Treść pytania wynika z pisma z dnia 22.01.2010 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, na wartość początkową nowego środka trwałego (parkingu) składać się będą: koszty rozbiórki „starego” budynku, koszty ekspertyz i oceny stanu technicznego „starego” budynku, niezamortyzowana wartość „starego” budynku, a także koszty utwardzenia terenu (zgodnie z art. 28 ust. 4 ustawy o rachunkowości, art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 stycznia 2009 r. nr ILPB3/423-679/08-2/ŁM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** - w części dotyczącej kosztów rozbiórki, ekspertyz i oceny stanu technicznego „starego” budynku oraz kosztów utwardzenia terenu,

*   **nieprawidłowe** - w części dotyczącej niezamortyzowanej wartości „starego” budynku.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub, że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są także, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeśli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

W świetle powyższego przepisu, w przypadku gdy likwidacja środków trwałych została dokonana z tej przyczyny, że dotychczas wykorzystywany środek trwały utracił przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu podatkowego.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że likwidacja budynku nie nastąpiła w celu zmiany rodzaju działalności lub w celu zlikwidowania działalności, lecz w związku z przeniesieniem prowadzonej działalności do nowo wybudowanego obiektu. w miejscu „starego” budynku wybudowano parking dla klientów Banku.

Biorąc powyższe pod uwagę, wyłączenie określone w wyżej cytowanym przepisie art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajduje zastosowania, bowiem fizyczna likwidacja środka trwałego nie została spowodowana utratą jego przydatności na skutek zmiany rodzaju działalności.

Na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Stosownie do art. 16g ust. 4 cyt. ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Pojęcie „inne koszty” jest nieograniczonym katalogiem, do którego zaliczyć można wszelkie koszty związane bezpośrednio z wytworzeniem nowego środka trwałego, które nie mogą być zaliczone do żadnej konkretnej kategorii kosztów wymienionych w art. 16g ust. 4 ww. ustawy.

Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, iż do kosztów wytworzenia środka trwałego zalicza się koszty, które mają wpływ na wartość początkową danego składnika majątku, jeżeli dają się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego, to znaczy związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji. Innymi słowy, na koszt wytworzenia środka trwałego składają się wszystkie koszty podjęte dla realizacji inwestycji, w tym na działania wstępne, przygotowujące prace rzeczowe.

Zatem częścią składową wartości początkowej nowo wytworzonego środka trwałego (parkingu) będą koszty rozbiórki „starego” budynku, a także koszty ekspertyz i oceny stanu technicznego „starego” budynku oraz utwardzenia terenu.

Natomiast nie zwiększa wartości początkowej wytworzonego środka trwałego (parkingu) niezamortyzowana część wartości początkowej wyburzanego obiektu stanowiącego środek trwały, znajdującego się na gruncie przeznaczonym pod nową inwestycję. Obowiązujące przepisy nie dają podstawy do rozliczenia nieumorzonej wartości środka trwałego poprzez amortyzację innego środka trwałego. Nieumorzona wartość początkowa środka trwałego zaliczana jest bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w postaci straty w środkach trwałych. Nie ma bowiem uzasadnienia do dalszej amortyzacji środka trwałego po jego fizycznej likwidacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu, stosownie do art. 15 ust. 4e cyt. ustawy, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu.

W przedmiotowej sprawie niezamortyzowana wartość rozebranego budynku będzie kosztem uzyskania przychodów nie związanym bezpośrednio z przychodem, a więc będzie kosztem potrącanym w dacie poniesienia.

Reasumując, koszty związane z likwidacją, tj. rozbiórką, koszty ekspertyz i ocen technicznych budynku oraz koszty utwardzenia terenu, jako bezpośrednio związane z budową nowego obiektu (parkingu), na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, złożą się na wartość początkową nowego obiektu. Natomiast niezamortyzowana wartość „starego” budynku, jako strata z tytułu likwidacji środka trwałego stanowi jednorazowo koszt uzyskania przychodów, potrącalny - zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ww. ustawy - w dacie poniesienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.