Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-329/11/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-27
Teza: Sposób ustalenia dochodu z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki cywilnej a następnie wniesionych, w formie wkładu niepieniężnego do innej spółki cywilnej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-zbycie nieruchomości; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 1 kwietnia 2011r.), uzupełnionym w dniu 7 czerwca 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia dochodu z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki cywilnej, wniesionych następnie w formie wkładu niepieniężnego do innej spółki cywilnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie sposobu ustalenia dochodu z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki cywilnej, wniesionych następnie w formie wkładu niepieniężnego do innej spółki cywilnej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 26 maja 2011r. Znak: IBPBI/1/415-327/11/AB, IBPBI/1/415-328/11/AB, IBPBI/1/415-329/11/AB, IBPBII/1/436-201/11/MZ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 7 czerwca 2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, w formie Spółki cywilnej „J”. Oprócz Wnioskodawczyni wspólnikami Spółki „J” są, osoba fizyczna „F”, która posiada udział w wysokości 50% i małżonek Wnioskodawczyni. Każdy z małżonków posiada udział w wysokości 25%. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Spółki jest wynajem pomieszczeń użytkowych na cele gospodarcze w oparciu o długoletnie umowy dzierżawy. Z prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych, w oparciu o zapisy w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Wspólnicy spółki, poza działalnością w formie tej spółki, prowadzą jednocześnie działalność gospodarczą w formie jednoosobowej firmy oraz innej spółki cywilnej. Wspólnik „F” prowadzi działalność w formie jednoosobowej firmy, w której zakres wchodzi m.in. wynajem nieruchomości. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem prowadzi działalność w formie spółki cywilnej „K" zajmującej się wynajmem nieruchomości.

Wspólnicy, na mocy aktu notarialnego z dnia 21 czerwca 1995 r., wnieśli aportem do majątku Spółki cywilnej „J” używany budynek z 1910 r., w następujących proporcjach: Wnioskodawczyni z małżonkiem 9/10, wspólnik „F” 1/10. Ponadto, wspólnik „F” wniósł do spółki wkład pieniężny w kwocie 5.000 zł.

W latach 1995-1996 został przeprowadzony remont i modernizacja budynku (wartość poniesionych nakładów przewyższała wartość początkową zakupionej nieruchomości). Od poniesionych nakładów inwestycyjnych spółka dokonała odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości, jako od wydatków związanych z działalnością opodatkowaną. Nieruchomość (w kwocie netto bez VAT, tj. wartość początkowa z aportu plus nakłady) stanowi środek trwały spółki „J", od którego były dokonywane odpisy amortyzacyjne zaliczane w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Nieruchomość na dzień złożenia wniosku jest całkowicie zamortyzowana.

W trakcie działalności spółki, na mocy aneksu do umowy spółki z dnia 17 września 1995 r., wspólnicy zmienili udziały w zyskach, które na dzień złożenia wniosku wynosiły:

*   wspólnik „F” - 50 %,
*   Wnioskodawczyni - 25 %,
*   małżonek Wnioskodawczyni - 25 %.

Aneks zawarty został w formie pisemnej uchwały wspólników.

W dniu 15 maja 2008 r. odbyło się kolejne zgromadzenie wspólników spółki w Kancelarii notarialnej, gdzie w akcie notarialnym uchwalono, że:

*   wspólnicy uczestniczą w zyskach i stratach spółki w stosunku: wspólnik „F” 50 %, Wnioskodawczyni 25 %, małżonek Wnioskodawczyni 25 %,
*   po rozwiązaniu spółki nadwyżkę majątku wspólnego dzieli się między wspólników w takim stosunku w jakim uczestniczyli w zyskach spółki, tj. wspólnik „F” 50 %, Wnioskodawczyni 25 %, małżonek Wnioskodawczyni 25 %,
*   w przypadku rozwiązania spółki lub jej zakończenia strony postanawiają, że w związku z usługami świadczonymi przez wspólnika „F” na rzecz spółki w czasie jej trwania w latach 1995-2002 nie będzie wypłacone żadne wynagrodzenie z tego tytułu, a w celu umorzenia jego roszczeń z tego tytułu wspólnicy postanawiają, że nieruchomość zabudowana budynkiem, przeniesiona zostanie na rzecz wspólników w udziałach: wspólnik „F” 2/4 części, Wnioskodawczyni 1/4 części, małżonek Wnioskodawczyni 1/4 części.

Właścicielami budynku wpisanymi w księdze wieczystej są osoby fizyczne - wymienieni powyżej wspólnicy spółki cywilnej „J" - we współwłasności łącznej. Udziały w nieruchomości są łączne, nie są określone w częściach ułamkowych.

W trakcie trwania spółki, w grudniu 2010 r. dokonano fizycznego podziału nieruchomości. W wyniku podziału powstało 5 lokali użytkowych oraz powierzchnia wspólna dla wszystkich lokali (kotłownia oraz korytarze komunikacyjne na każdym piętrze budynku). Prezydent Miasta wydał zaświadczenie dla każdego lokalu, że wydzielone lokale spełniają wymogi art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i mogą stanowić samodzielne lokale użytkowe. Wydzielono następujące lokale:

*   lokal nr 1 o powierzchni 194,00m2, udział w części wspólnej oraz w gruncie 2638/10000 cz.,
*   lokal nr 2 o powierzchni 187,70m2, udział w części wspólnej oraz w gruncie 2553/10000 cz.,
*   lokal nr 3 o powieizchni 86,60m2, udział w części wspólnej oraz w gruncie 1178/10000 cz.,
*   lokal nr 4 o powierzchni 98,00m2, udział w części wspólnej oraz w gruncie 1333/10000 cz.,
*   lokal nr 5 o powierzchni 169,00m2, udział w części wspólnej oraz w gruncie 2298/10000 cz.,
*   część wspólna lokali nr 1-5 to powierzchnia 60,30m2, grunt o powierzchni 0,0578 ha.

Wspólnicy planują rozwiązać umowę spółki cywilnej i w wyniku tej czynności dokonać fizycznego podziału majątku spółki pomiędzy wspólników. Zostanie zniesiona współwłasność łączna nieruchomości. Wydzielone lokale użytkowe wraz z udziałem we własności nieruchomości wspólnej określonym w częściach ułamkowych oraz z udziałem w gruncie (również określonym w częściach ułamkowych), zostaną przydzielone wspólnikom.

Wydzielone lokale użytkowe zostaną przydzielone w następujący sposób:

*   wspólnikowi „F” - lokale o powierzchni 378,60m2 oraz udział 5149/10000 w części wspólnej budynku,
*   Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem - lokale o powierzchni 356,70m2 oraz udział w części wspólnej budynku i gruncie w wysokości 4851/10000.

Z uwagi na konstrukcję budynku i układ ścian działowych i nośnych nie jest możliwy podział budynku na lokale przypadające wspólnikom w częściach ułamkowych przypadających wspólnikom zgodnie z umową spółki.

W trakcie trwania działalności spółki, w dniu 10 września 2008 r. wspólnicy zakupili do majątku spółki działkę niezabudowaną o powierzchni 0,42 ha, od nabycia której spółka odliczyła podatek naliczony w fakturze zakupu w kwocie 680 zł.

Czynności powyższe, tj. ujawnianie podziału, likwidacja spółki cywilnej oraz podział nieruchomości i pozostałego majątku między wspólników zostaną zapisane w jednym akcie notarialnym pod nazwą „rozwiązanie umowy spółki cywilnej, podział majątku i ustanowienie odrębnej własności lokali”. Podział majątku Spółki zostanie dokonany zgodnie z art. 875 Kodeksu cywilnego. Podział powyższy następuje, jako ekwiwalent z tytułu podziału majątku spółki cywilnej i w związku z tym podziałem wygasają pomiędzy wspólnikami wzajemne roszczenia co do zwrotu nakładów, o których mowa w art. 871 Kodeksu cywilnego.

Na mocy ww. umowy wspólnicy przechodzą w posiadanie wydzielonych, opisanych powyżej lokali oraz przypadających wydzielonym lokalom części ułamkowych w komunikacji, kotłowni i gruncie. Dla poszczególnych wspólników zostaną założone odrębne księgi wieczyste dotyczące poszczególnych lokali i części wspólnych.

Spółka na dzień likwidacji będzie posiadała środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w kwocie około 1.000 zł, należności od dzierżawców lokali w kwocie około 23.400 zł, zobowiązania dotyczące spółki w kwocie około 3.500 zł (energia, woda, ciepło). Wszelkie korzyści i ciężary związane z nieruchomością (lokalami) przechodzą na nabywców (byłych wspólników). Po likwidacji spółki rachunek bankowy nie zostanie zlikwidowany. Pozostałe tam środki pieniężne powiększone o wpłacone przez dzierżawców należności zostaną przeznaczone na spłatę zobowiązań wobec dostawców, a pozostała nadwyżka zostanie podzielona pomiędzy wspólników stosowanie do ich udziału w zyskach i stratach spółki, zgodnie z zapisami aktu notarialnego.

Zgodnie z art. 24 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych (ostania zmiana z dnia 25 października 2010 r.), na dzień likwidacji spółki zostanie sporządzony wykaz składników majątku, w którym zawarte zostaną następujące informacje: liczba porządkowa, nazwa składnika majątku (zmodernizowany w latach 1995-1996 budynek z 1910 r., niezabudowana działka), data nabycia, kwota wydatków poniesionych na nabycie, (tj. wartość aportu + kwota nakładów na modernizację, faktury zakupu), wartość początkowa, kwota amortyzacji.

Z uwagi na prowadzenie rozliczeń finansowych w formie uproszczonej ewidencji podatkowej, tj. podatkowa księga przychodów i rozchodów, wspólnicy nie są w stanie podać wypłaconych środków pieniężnych należnych wspólnikom z tytułu udziału w spółce w trakcie trwania spółki. Zyski spółki, zgodnie z rozliczeniami podatkowymi były wypłacane wspólnikom na bieżąco, proporcjonalnie do określonych udziałów w spółce. Wysokość pozostałych na dzień likwidacji środków oraz należności czynszowych nie przekracza zysku spółki z ostatnich miesięcy, zatem środki pieniężne wraz z należnościami posiadane na dzień likwidacji, po zapłacie zobowiązań, przysługują wspólnikom w ramach wypracowanego przez spółkę zysku.

Wydzielone lokale wraz z udziałem w częściach wspólnych i gruncie oraz działka, zostaną wniesione do prowadzonych obecnie działalności gospodarczych. Wnioskodawczyni wraz małżonkiem aktem notarialnym przekażą lokale i udział w niezabudowanym gruncie do prowadzonej przez nich spółki cywilnej „K". Lokale nadal będą wykorzystywane w działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 3 czerwca 2011 r., Wnioskodawczyni dodatkowo wskazała, że wniesienie wkładu do spółki będzie skutkowało powiększeniem majątku spółki o nowe środki trwałe (lokale użytkowe), których wartość księgowa na dzień wniesienia wkładu wynosi „0”, tj. są to środki trwałe całkowicie zamortyzowane. Wartość rynkowa przedmiotu wkładu wynosi około 500.000 zł. Do ewidencji środków trwałych spółki „K” (otrzymującej aport), wpisane zostaną wydzielone lokale i części wspólne w częściach ułamkowych w wartości początkowej proporcjonalnej do otrzymanego wkładu ze spółki „J” oraz odpowiadające tej wartości odpisy amortyzacyjne, zatem wartość księgowa nowego majątku spółki „K” będzie wynosić „0”.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Jak wyliczyć dochód z odpłatnego zbycia otrzymanych z likwidacji składników majątku?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 6 lat od zakończenia wykorzystywania jej dla celów działalności gospodarczej dochód ze zbycia zostanie wyliczony jako:

*   dla gruntu - różnica pomiędzy wartością sprzedaży, a kwotą nabycia wynikającą z ksiąg spółki „J”,
*   dla budynku i innych środków trwałych - jako różnica pomiędzy wartością sprzedaży, a kwotą nabycia wyliczoną jako wartość aportu do spółki „J” plus modernizacja - pomniejszoną o amortyzację (czyli kwotą równą zeru).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą, prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej).

Przy czym w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy, przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

*   rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
*   ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

*   środkami trwałymi,
*   składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
*   wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie drugie i pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości.

W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wydatków na:

*   nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
*   nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
*   ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
*   maszyny, urządzenia i środki transportu,
*   inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z kolei w myśl art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Zgodnie z art. 22 ust. 8a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się:

1.  wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki,
2.  wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.

Z kolei zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną uważa się:

1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
3.  wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

W myśl art. 22g ust. 1a ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 lit. a i b stosuje się odpowiednio w przypadku składnika majątku wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną przez wspólnika, który składnik ten otrzymał w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż wspólnicy (w tym Wnioskodawczyni) planują rozwiązać umowę spółki cywilnej i w wyniku tej czynności dokonać fizycznego podziału majątku spółki. Majątek likwidowanej spółki cywilnej „J" stanowi nieruchomość, od której były dokonywane odpisy amortyzacyjne zaliczane w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Nieruchomość na dzień złożenia wniosku jest całkowicie zamortyzowana. W wyniku likwidacji spółki cywilnej, Wnioskodawczyni wraz z mężem otrzyma określone we wniosku wydzielone w ramach nieruchomości lokale użytkowe wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz w gruncie. Wnioskodawczyni zamierza wraz z małżonkiem wnieść w formie aportu lokale użytkowe oraz udział w gruncie otrzymane w wyniku likwidacji spółki cywilnej, do prowadzonej przez nich innej spółki cywilnej.

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli ww. lokale użytkowe wraz z udziałem w gruncie zostaną wniesione do spółki cywilnej prowadzonej przez Wnioskodawczynię z mężem oraz uznane za środki trwałe w tej spółce, to w przypadku ich późniejszego, odpłatnego zbycia przez Spółkę, kosztem uzyskania przychodu będzie:

*   w przypadku gruntu (nie podlegającego amortyzacji), wartość początkowa wykazana w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych spółki „K”, ustalona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 w związku z ust. 1a ww. ustawy,
*   w przypadku lokali użytkowych wraz z przynależnościami, stanowiących odrębne środki trwałe (wydzielone z całkowicie zamortyzowanej nieruchomości), ich wartość początkowa wykazana w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych spółki „K”, ustalona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 w związku z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

W konsekwencji, dochodem z odpłatnego zbycia ww. składników majątku wniesionych w formie wkładu niepieniężnego do spółki cywilnej będzie różnica między przychodem z odpłatnego zbycia, a kosztem uzyskania przychodu ustalonym, w przypadku gruntu w wysokości wydatków poniesionych na jego nabycie, natomiast w przypadku środków trwałych (lokali użytkowych), które jak wskazała Wnioskodawczyni zostały wydzielone z nieruchomości zamortyzowanej, koszt uzyskania przychodów będzie wynosił zero złotych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Zgodnie z cytowanym art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni winna będzie ustalić, przypadające na nią przychody i koszty uzyskania przychodów z tytułu zbycia wskazanych we wniosku nieruchomości, proporcjonalnie do jej udziału w zysku Spółki cywilnej.

Jednocześnie należy zauważyć, że jak wyżej wskazano, kosztem uzyskania przychodu w przypadku gruntu będzie kwota nabycia wynikająca z ksiąg spółki „K”, a nie jak wskazała Wnioskodawczyni, kwota nabycia wynikająca z ksiąg spółki „J”. Jednakże kwestia ta jest bez wpływu na ocenę stanowiska Wnioskodawczyni, bowiem zarówno w księgach spółki „J” i spółki „K” będzie to ta sama kwota, czyli cena nabycia gruntu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż zakresie określonym w pytaniach oznaczonych we wniosku nr 1-3 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.