Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-427/08/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-29
Teza: stawka podatku VAT dla czasopism sprzedawanych z załączonym gadżetem.
Słowa kluczowe: czasopisma; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; stawka-preferencyjna stawka amortyzacji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko K. Spółka z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2008r. (data wpływu 30 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 28 lipca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług przy sprzedaży czasopism do których dołącza się gadżety – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług przy sprzedaży czasopism do których dołącza się gadżety. Ww. wniosek został uzupełniony dodatkowym pismem (data wpływu 28 lipca 2008r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wydawcą czasopism edukacyjnych 5-latek, 6-latek i 7-latek. W ramach prowadzonych akcji edukacyjnych do czasopism Wnioskodawca dołącza różnego rodzaju prezenty. Część z nich nie posiada własnych kodów kreskowych i nie może być sprzedawana samodzielnie. Pozostałe są gadżetami, które mogą funkcjonować w sprzedaży jako samodzielny produkt, jak np. wszelkiego kalendarze, kalendarzyki szkolne i kieszonkowe oraz notesy, dla których stawka VAT wynosi 22% i jest nadrukowana na okładce wraz z ceną, w jakiej gadżet mógłby być sprzedawany samodzielnie. Cena żadnego z wymienionych prezentów nie przekracza 5 zł. Czasopismo z takim gadżetem jest nierozerwalną całością (pakiet jest foliowany) i dodanie prezentu nie wpływa na jego cenę. Dołączenie to ma więc charakter nieodpłatny. W dodatkowym piśmie (data wpływu 28 lipca 2008r.) Wnioskodawca podał numer PKWiU dla czasopism 5-, 6- i 7-latek : 22.13.10-00.29.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dołączanie gadżetów, o których mowa we wniosku, pozwala zastosować do sprzedaży wydawnictw 7% stawkę VAT właściwą dla czasopism?

Zdaniem Wnioskodawcy, czasopismo z dołączonym gadżetem o wartości nieprzekraczającej 5 zł, zafoliowane w pakiet uniemożliwiający sprzedaż gadżetu bez czasopisma oraz cena nieulegająca zmianie z tytułu dołączenia prezentu spełnia kryteria nakładu jednolitego, opodatkowanego stawką VAT 7%. Obowiązek podatkowy deklarowany jest na zasadach właściwych dla rozliczenia prasy (art. 19 ust. 13 pkt 3).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ww. ustawy). Podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, jednakże ustawodawca przewidział możliwość obniżenia podstawowej stawki jak również zwolnienie od podatku od towarów i usług (art. 41 ustawy o VAT).

Ponadto w myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy o VAT wynika, iż przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. W art. 7 ust. 4 ustawy zdefiniowano prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.

Przez towar, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka wynosi 7%. W pozycji 49 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono towary oznaczone symbolem PKWiU ex 22.12 i PKWiU ex 22.13 – gazety, magazyny, czasopisma – oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczona na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, gdzie ex – dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego ugrupowania.

Z powyższych przepisów prawa podatkowego wynika jednoznacznie, że każda odpłatna dostawa towarów będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby ustalić prawidłową stawkę tego podatku, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stwierdzającym, iż towary muszą zostać zidentyfikowane w oparciu o przepisy ustawy o statystyce publicznej, należy wyjaśnić kwestię prawidłowej klasyfikacji sprzedawanego wyrobu. Zgodnie zaś z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych, do zaklasyfikowania usług lub wyrobów (wg PKWiU) zobowiązany jest odpowiednio usługodawca lub producent (importer) danego wyrobu. W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie wyodrębnia się wyrobu pod nazwą „zestaw wydawniczy”, który składa się z czasopisma i załączonego do niego gadżetu. W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na fakt, iż ustalenie odpowiedniego grupowania statystycznego jest istotne z uwagi na możliwość zastosowania preferencyjnej stawki bądź zwolnienia od podatku od towarów i usług, zaś zasadą jest opodatkowanie czynności stawką podstawową, a możliwość zastosowania zwolnienia powinna wynikać z wyraźnego przepisu ustawy. Zastosowanie obniżonej stawki podatku od towarów i usług może mieć miejsce wyłącznie w przypadku dostawy towarów sklasyfikowanych pod numerem PKWiU ex 22.12 i ex 22.13, natomiast brak jest podstaw do stosowania obniżonej 7% stawki podatku od towarów i usług do gadżetów załączonych do czasopism, gdyż czasopismo i dołączony do niego gadżet nie zostały zaklasyfikowane do jednego grupowania PKWiU wymienionego w poz. 49 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę czasopisma wraz z dołączonymi do niego prezentami mamy do czynienia ze sprzedażą dwóch odrębnych towarów i dostawę każdego z tych towarów w ramach zestawu należy rozpatrywać odrębnie, ze wszelkimi tego konsekwencjami podatkowymi. Dlatego też przy ich dostawie należy dla każdego z nich odrębnie określić właściwą stawkę podatku oraz analogicznie postąpić w kwestii momentu rozpoznania obowiązku podatkowego. W zaistniałej sytuacji opodatkowanie nieodpłatnego przekazania towarów w postaci różnych gadżetów jako dodatku do czasopism uzależnione jest, co do zasady od tego, czy towary te wyczerpują ustawowe przesłanki, pozwalające je uznać za prezenty o małej wartości lub próbki. Ze stanu faktycznego wynika, że niektóre gadżety załączone do czasopisma mogą funkcjonować w sprzedaży jako samodzielny produkt, dla których stawka podatku VAT wynosi 22% i jest nadrukowana na okładce wraz z ceną, w jakiej gadżet mógłby być sprzedawany samodzielnie. Część z nich nie posiada jednak własnych kodów kreskowych i nie może być sprzedawana samodzielnie. Cena żadnego z wymienionych prezentów nie przekracza 5 zł. Czasopismo z takim gadżetem jest nierozerwalną całością (pakiet jest foliowany) i dodanie prezentu nie wpływa na jego cenę. Dołączenie to ma więc charakter nieodpłatny. Zatem mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy uznać, że skoro cena każdego z gadżetów nie przekracza 5 zł, zatem został spełniony warunek do uznania ich za prezent o małej wartości.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że dostawa czasopisma zaklasyfikowanego przez Wnioskodawcę do symbolu PKWiU 22.13.10-00.29 będzie opodatkowana stawką 7% zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, natomiast przekazywany bez wynagrodzenia gadżet, spełniający definicję prezentu o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.** Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania wskazanych we wniosku czasopism według PKWiU. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji czasopism według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania czasopism według PKWiU, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.