Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-1080/15-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-01-14
Teza: 1. Czy umorzenie pożyczki w części lub całości będzie stanowiło koszt uzyskania przychodu Pożyczkodawcy ?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; umorzenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z 28 października 2015 r. (data wpływu 18 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości umorzonej w części lub całości pożyczki udzielonej spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania u źródła w Zjednoczonych Emiratach Arabskich odsetek od pożyczki, określenia przychodu Pożyczkobiorcy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości umorzonej w części lub całości pożyczki udzielonej spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca („Spółka”) jest spółką prawa polskiego, wspólnikiem komplementariuszem w spółce komandytowej oraz polskim rezydentem podatkowym. Spółka komandytowa nie jest sama płatnikiem podatku dochodowego, jest nim, proporcjonalnie do osiągniętego udziału w zysku Wnioskodawca. Spółka prowadzi głównie działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Aby efektywnie wykorzystać posiadane środki, oprócz działalności głównej Spółka zamierza rozpocząć działalność finansową jako poboczną działalność Spółki. Taki zakres wykonywanej działalności jest określony w umowie Spółki. Statutowy przedmiot działalności Spółki obejmuje „pozostałe formy udzielania kredytów” - PKD 64.92 2. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, podklasa ta obejmuje między innymi zapewnienie długoterminowego finansowania działalności przemysłowej oraz pożyczki pieniężne poza systemem bankowym.

Jedną z pierwszych pożyczek Wnioskodawca zamierza udzielić spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (dalej: „Pożyczkobiorca”). Pożyczkobiorca posiada certyfikat rezydencji podatkowej Zjednoczonych Emiratów Arabskich (dalej: „ZEA”). Umowa pożyczki zostanie zawarta na terenie ZEA, Pożyczkobiorca nie będzie posiadać zakładu na terenie Polski, w rozumieniu art. 5 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Pożyczka zostanie zaciągnięta przez Pożyczkobiorcę na podstawie Umowy pożyczki, która jest instrumentem powszechnie stosowanym na rynku międzynarodowym. W oparciu o tę Umowę, Wnioskodawca pożyczy Pożyczkobiorcy środki w formie pożyczki, a w zamian za środki otrzymane na mocy Umowy pożyczki, Pożyczkobiorca zapłaci Wnioskodawcy odsetki. Odsetki należne Wnioskodawcy zostaną obliczone jako określony procent od kwoty głównej. Zwrot pożyczki do Wnioskodawcy nastąpi po upływie terminu na jaki została ona zawarta.

W związku z faktem, iż pożyczka ta będzie w ocenie Wnioskodawcy pożyczką dość wysokiego ryzyka, a jej zabezpieczeniem będą wyłącznie środki na rachunkach bankowych Pożyczkobiorcy, Wnioskodawca dopuszcza hipotetyczną możliwość, iż może ona nie zostać spłacona w części lub całości. Może dojść wówczas do umorzenia jej w części lub całości przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy odsetki płacone Pożyczkodawcy przez Pożyczkobiorcę, będą podlegały opodatkowaniu u źródła w Zjednoczonych Emiratach Arabskich ?
2.  Czy umorzenie pożyczki W|części lub całości będzie stanowiło przychód Pożyczkobiorcy, podlegający ; opodatkowaniu w miejscu rezydencji podatkowej ?
3.  Czy umorzenie pożyczki w części lub całości będzie stanowiło koszt uzyskania przychodu Pożyczkodawcy ?

Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 3. Wniosek w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i nr 2 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 3

W opinii Wnioskodawcy, umorzenie pożyczki w części lub całości nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu Pożyczkodawcy.

Umorzenie pożyczki może wywołać konsekwencje podatkowe dla pożyczkodawcy. Nie stanowi więc kosztów uzyskania przychodów kwota umorzonych pożyczek, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego. W związku z tym kosztem uzyskania przychodów jest jednak wartość umorzonych pożyczek związanych z postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu na podstawie przepisów prawa upadłościowego i naprawczego. W pozostałych przypadkach umorzenie pożyczki nie stanowi kosztu podatkowego. Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm., dalej także: „ustawa o PDOP”), do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio zostały zarachowane jako przychody należne. Ponieważ udzielona pożyczkobiorcy pożyczka nie była takim przychodem, to - w świetle powyższego przepisu - jej umorzenie nie może być kosztem podatkowym. Również wartość umorzonych odsetek od przedmiotowych pożyczek nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca wyłączył bowiem z kosztów podatkowych naliczone, lecz niezapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek/kredytów (art. 16 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy).

W związku z faktem, iż Wnioskodawca nie jest bankiem, nie posiada również licencji na prowadzenie czynności bankowych, umorzenie pożyczki w części lub całości, nie będzie stanowiło dla niego kosztu uzyskania przychodu, o ile jej umorzenie nie będzie związane z postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu na podstawie przepisów prawa upadłościowego i naprawczego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.