Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-180/10/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-18
Teza: Sprzedaż rzeczy ruchomej a obowiązek podatkowy.
Słowa kluczowe: nabycie; opodatkowanie; przychód; samochód; spadek; sprzedaż-sprzedaż rzeczy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia rzeczy ruchomej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia rzeczy ruchomej.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 15 marca 2009 r. zmarł Pani mąż, z którym przez ponad 47 lat pozostawała w ustroju wspólności majątkowej. Postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział II Cywilny z dnia 6 maja 2009 r. nabyła Pani wraz z córką – w równych częściach – spadek po zmarłym. W skład masy spadkowej wchodził samochód osobowy marki Renault Talia. W dniu 7 lipca 2009 r. złożyła Pani w Urzędzie Skarbowym „Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych” na formularzu SD-Z2, warunkujące zwolnienie w podatku od spadków i darowizn. Wskazała Pani również, iż córka zrzekła się wszystkich dóbr na Pani rzecz. Samochód został zakupiony w dniu 11 grudnia 2007 r. w czasie trwania małżeństwa we wspólności ustawowej. Aby móc dokonać częściowej spłaty zaciągniętego na jego zakup kredytu, w dniu 28 czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni sprzedała posiadany samochód.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą samochodu Wnioskodawczyni będzie zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji opisanej we wniosku opodatkowanie jest nieuzasadnione ponieważ podatek został zapłacony przy nabyciu samochodu. Ponadto, sprzedając go nie wzbogaciła się, tylko zmniejszyła raty kredytu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, rodzi obowiązek w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie rzeczy następuje po upływie tego terminu, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 28 czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni sprzedała samochód, który nabyła wraz z mężem w dniu 11 grudnia 2007 r. do majątku wspólnego. W dniu 15 marca 2009 r. mąż Wnioskodawczyni zmarł, a spadek po nim obejmujący przedmiotowy samochód odziedziczyła Wnioskodawczyni wraz z córką - w równych częściach. Swój udział w tym samochodzie córka przekazała na rzecz Wnioskodawczyni.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż dokonane w 2009 r. odpłatne zbycie przedmiotowego samochodu w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawczynię w czasie trwania małżeństwa w 2007 r. nie będzie podlegało opodatkowaniu, z uwagi na upływ terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Natomiast sprzedaż pojazdu w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2009 r. w drodze spadku i umowy zawartej z córką stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 19 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 19 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega, co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Reasumując, dochód uzyskany ze sprzedaży nabytych w 2009 r. udziałów w przedmiotowym samochodzie, ustalony zgodnie z zacytowanym art. 24 ust. 6 ustawy winien być wykazany w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym został uzyskany, tj. w terminie do 30 kwietnia 2010 r. (art. 45 ust. 1 ww. ustawy) i opodatkowany zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym według obowiązującej skali podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.