Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.386.2025.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Zbycie ekspektatywy, jako że jest to prawo tymczasowe,
przygotowujące i zabezpieczające prawo przyszłe, które
dopiero ostatecznie zaspokaja interesy podmiotu
uprawnionego, stanowi przychód z praw majątkowych, o
których mowa w art. 18 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy
podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
fizycznych.
Słowa kluczowe: ekspektatywa
nieruchomości
prawa-prawa majątkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 18

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 1 czerwca 2025 r. (wpływ 1 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wiosną 2016 roku wygrał Pan przetarg w spółdzielni mieszkaniowej na zakup lokalu
    mieszkalnego, którego spółdzielnia nie chciała remontować, a wolała pozyskać dodatkowe
    środki na bieżącą działalność.
    W czerwcu 2016 w formie aktu notarialnego dokonał Pan zakupu.
    Ze względu na nieuregulowany stan prawny gruntu, na którym posadowiony jest budynek
    oraz nowelizację ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (spółdzielnie mieszkaniowe nie
    mogą ustanawiać nowych spółdzielczych własnościowych praw do lokalu od dnia 31 lipca
    2007 roku), w formie aktu notarialnego podpisał Pan umowę przyrzeczenia zawarcia
    umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności, gdy tylko
    sytuacja gruntowa zostanie uregulowana (postępowanie w sprawie roszczenia o
    ustanowienie prawa użytkowania wieczystego dla SM trwa w Sądzie Okręgowym w (...) i
    jeszcze się nie zakończyło).
    Umowa zobowiązuje strony do niezwłocznego podpisania umowy najmu wskazanego
    lokalu, a cena najmu równa jest opłatom eksploatacyjnym dotyczącym tego lokalu.
    W związku z powiększeniem się rodziny, planuje Pan sprzedać wspomniane mieszkanie, a
    uzyskane środki przeznaczyć na budowę domu jednorodzinnego.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W czerwcu 2016 zawarł Pan w formie aktu notarialnego „umowę przyrzeczenia zawarcia
    ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności”, w której
    wyjaśniona jest sytuacja prawna gruntu [Spółdzielni Mieszkaniowej przysługuje roszczenie
    o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, postępowanie w tej sprawie toczy się
    przed Sądem Okręgowym w (...)] oraz podane są warunki niezbędne do przeniesienia
    własności lokalu na Pana (tj. m.in. wpisanie Spółdzielni Mieszkaniowej w księdze
    wieczystej gruntu jako właściciela lub użytkownika wieczystego).
    Aby umożliwić Panu swobodne korzystanie z zakupionego lokalu (żeby nie mieszkał Pan
    tam bezumownie), powyższa umowa zobowiązuje strony do podpisania umowy najmu
    przedmiotu umowy (mieszkania pod wskazanym adresem).
    Zgodnie z zapisami umowy, najem ten został zawarty na 10 lat, jednak okres najmu
    zostaje automatycznie przedłużony, jeżeli w ciągu tych 10 lat nie zostanie zrealizowana
    umowa przyrzeczona oraz automatycznie zakończony, jeśli zostanie (umowa najmu jest
    bezpośrednio powiązana z aktem notarialnym, w którym zawarł Pan umowę
    przyrzeczenia). Co do wymiaru czynszu, to zapis wygląda następująco: „Najemca
    zobowiązany jest do zapłaty Wynajmującemu czynszu najmu w wysokości jak opłaty
    eksploatacyjne wnoszone przez członka Spółdzielni, któremu przysługuje spółdzielczy tytuł
    prawny do lokalu mieszkalnego, takiego samego jak wynajęty” (czyli de facto wnosi Pan
    opłaty eksploatacyjne analogiczne do opłat innych lokali w tej spółdzielni).

## Pytanie

Czy w Pana przypadku obowiązuje podatek PIT, skoro od zakupu mieszkania minęło już
    ponad 5 lat?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że sprzedaż posiadanych przez Pana praw do mieszkania powinna być
    zwolniona z PIT, ponieważ minęło ponad 5 lat, a umowa którą Pan podpisał jasno
    zdefiniowała Pana prawa do już istniejącego lokalu, w którym przez wiele lat mógł Pan

    legalnie żyć, być zameldowanym, prowadzić działalność gospodarczą etc. w
    przeciwieństwie do typowego przypadku ekspektatywy, jakim jest umowa deweloperska
    na nieukończony lokal w budowie.
    Pana prawa i obowiązki względem posiadanego mieszkania były tożsame z innymi
    mieszkaniami w tym samym budynku, lecz zakupionymi przed 31 lipca 2007 roku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1a tej ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Zgodnie natomiast z zasadą zawartą w art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest
      nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
      roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają ich sumę,
      różnica jest stratą z tego źródła przychodów.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.

    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W świetle art. 18 ww. ustawy:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Zawarte w powyższym wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym
    świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem
    przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy
    można zaliczyć także inne prawa niewymienione w tym przepisie. Jednocześnie treść tego
    przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich
    sprzedaży lub zamiany.
    Do praw majątkowych zalicza się prawa: rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste oraz
    ograniczone prawa rzeczowe), obligacyjne (np. najmu, dzierżawy, renta umowna,
    wierzytelności z tytułu udziału w spółce), na dobrach niematerialnych o charakterze
    majątkowym (np. prawa autorskie), rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do
    alimentów), czy prawa spadkowe. Niektóre z tych praw majątkowych stanowią źródło
    przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 lub art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:
    1. w 2016 roku wygrał Pan przetarg w spółdzielni mieszkaniowej na zakup lokalu
      mieszkalnego;
    2. w czerwcu 2016 zawarł Pan w formie aktu notarialnego „umowę przyrzeczenia
      zawarcia ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności”, w

      której podane są warunki niezbędne do przeniesienia własności lokalu na Pana, (tj. m.
      in. wpisanie Spółdzielni Mieszkaniowej w księdze wieczystej gruntu jako właściciela lub
      użytkownika wieczystego).
    Pojęcie nabycia
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Przepis ten reguluje kwestię przeniesienia własności jako formy nabycia (i zarazem zbycia)
    własności oraz wskazuje, że - co do zasady - przeniesienie własności następuje w drodze
    umowy o podwójnym skutku: zobowiązującym i rozporządzającym.
    Nabyciem jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Stosownie do treści art. 46 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny
      przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
      części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
      gruntu przedmiot własności.
      § 2. Prowadzenie ksiąg wieczystych regulują odrębne przepisy.
    W myśl art. 158 tego Kodeksu:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Kwestie związane z ustanowieniem odrębnej własności lokalu podlegają natomiast
    uregulowaniu w rozdziale drugim ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U.
    z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 7 ww. ustawy:

      1. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także
      jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu
      znoszącego współwłasność.
      2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w
      formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
      3. W razie ustanowienia odrębnej własności lokalu bez zaświadczenia, o którym
      mowa w art. 2 ust. 3, powództwo o stwierdzenie nieważności takiego ustanowienia
      może wnieść również właściwy z uwagi na położenie nieruchomości wójt, burmistrz
      albo prezydent miasta, starosta.
    Zacytowany przepis ustawy o własności lokali wskazuje, że do powstania odrębnej
    własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.
    Należy jednak mieć na uwadze, że ustawa o własności lokali nie zawiera uregulowań
    dotyczących określenia chwili, z którą powstaje skutek takiego wpisu.
    Koniecznym jest zatem odniesienie się w tym zakresie do treści ustawy z 6 lipca 1982 r. o
    księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341).
    Zgodnie z art. 1 ww. ustawy:
      1. Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
      2. Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.
      3. Księgi wieczyste mogą być także prowadzone w celu ustalenia stanu prawnego
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
    Zgodnie z art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
      Wpis w księdze wieczystej ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku o dokonanie
      wpisu, a w wypadku wszczęcia postępowania z urzędu - od chwili wszczęcia tego
      postępowania.
    Powyższe oznacza, że do powstania własności nieruchomości niezbędny jest wpis do
    księgi wieczystej, zaś w przypadku jego dokonania, własność nieruchomości powstaje od
    chwili złożenia wniosku o dokonanie wpisu.
    Z wniosku wynika, że przed Sądem Okręgowym w (...) toczy się dopiero postępowanie o
    ustanowienie prawa użytkowania wieczystego oraz o wpisanie Spółdzielni Mieszkaniowej
    w księdze wieczystej gruntu jako właściciela lub użytkownika wieczystego. Na tą chwilę
    zawarł Pan ze Spółdzielnią „umowę przyrzeczenia zawarcia ustanowienia odrębnej
    własności lokalu i przeniesienia jego własności”.
    Umowa przyrzeczenia
    Umowa przyrzeczenia ustanowienia odrębnej własności lokalu to umowa, w której strona
    zobowiązuje się do ustanowienia odrębnej własności lokalu (np. mieszkania) na rzecz
    nabywcy oraz przeniesienia tej własności na niego w przyszłości.
    W sytuacji zawarcia umowy przyrzeczenia mającej na celu ustanowienie odrębnej
    własności lokalu i przeniesienia jego własności mamy więc do czynienia z ekspektatywą.
    Ekspektatywą w prawie cywilnym określa się bowiem oczekiwanie prawne - prawo
    podmiotowe „tymczasowe”, czyli prawo, którego treścią jest jedynie przygotowanie i
    zabezpieczenie ostatecznego nabycia określonego prawa podmiotowego, w tym wypadku
    prawa własności. Stąd też uzyskanie ekspektatywy odrębnej własności lokalu nie jest
    równoznaczne z nabyciem tego lokalu.
    Zgodnie z art. 19 ust ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 558):

      1. Z chwilą zawarcia umowy, o której mowa w art. 18 ust. 1, powstaje ekspektatywa
      własności. Ekspektatywa własności jest zbywalna wraz z wkładem budowlanym albo
      jego wniesioną częścią, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji.
      2. Nabycie ekspektatywy własności obejmuje również wniesiony wkład budowlany
      albo jego część.
      3. Umowa zbycia ekspektatywy własności powinna być zawarta w formie aktu
      notarialnego.
    Ekspektatywa jest zatem podstawą do uzyskania prawa własności lokalu, jednakże
    uzyskanie ekspektatywy prawa do lokalu w żadnym wypadku nie jest równoznaczne z
    nabyciem tego prawa. Ekspektatywa nie jest prawem własności do nieruchomości ani
    spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu.
    Oznacza to, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, aby za datę nabycia odrębnej
    własności lokalu mieszkalnego, od której upływa pięcioletni termin określony w
    powołanym wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych można było uznać datę zawarcia „umowy przyrzeczenia zawarcia ustanowienia
    odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności”.
    Umowa taka nie może być utożsamiana z umową nabycia lokalu, gdyż na podstawie tej
    umowy nie nabył Pan prawa własności do lokalu, a tym samym nie stał się Pan jeszcze
    jego prawnym właścicielem.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 listopada 2016 r.
    sygn. akt II FSK 2999/14:
      (...) ekspektatywa odrębnej własności lokalu jest prawem majątkowym, które może
      być przedmiotem samodzielnego obrotu. Roszczenie takie zaliczyć należy do
      kategorii praw majątkowych, do których ma zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.
      f. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. jednym ze źródeł przychodu są kapitały
      pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
      wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f. Do katalogu przychodów z praw
      majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 u.p.d.o.f. można zaliczyć przychody
      ze zbycia ekspektatywy. Podnieść także należy, że wbrew stanowisku skarżącej nie
      można uznać ekspektatywy za źródło przychodu wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
      a) u.p.d.o.f. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego doszukiwanie się analogii
      w zastosowaniu ww. przepisu do stanu faktycznego niniejszej sprawy jest
      niedopuszczalne. Wykładnia tego przepisu nie budzi wątpliwości. Użyty w nim zwrot
      „zbycie” jest pojęciem szerszym niż zakup. Obejmuje także zbycie w formie
      nieodpłatnego przeniesienia własności, czy nawet zbycie poprzez dziedziczenie, dział
      spadku.
    Pana skutki podatkowe z tytułu sprzedaży posiadanych przez Pana praw do lokalu
    Mając powyższe na uwadze nie sposób zgodzić się z Pana stanowiskiem, że sprzedaż
    posiadanych przez Pana praw do lokalu mieszkalnego powinna być zwolniona z podatku
    dochodowego od osób fizycznych, ponieważ minęło ponad 5 lat, a umowa którą Pan
    podpisał jasno zdefiniowała Pana prawa do już istniejącego lokalu.
    Skoro na ten moment nie posiada Pan prawa własności do lokalu, to w przypadku
    uzyskania środków ze sprzedaży prawa do ustanowienia odrębnej własności lokalu i
    przeniesienia jego własności brak jest podstaw prawnych do zastosowania w Pana
    przypadku przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który określa 5-letni termin, po upływie którego nie występuje obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży.
    Zatem zbycie ekspektatywy, jako że jest to prawo tymczasowe, przygotowujące i
    zabezpieczające prawo przyszłe, które dopiero ostatecznie zaspokaja interesy podmiotu
    uprawnionego, stanowi przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 w zw. z

    art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych - dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów z
    tego źródła nad kosztami ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z tym przepisem - kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które
    łącznie spełniają następujące warunki: zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania
    przychodu, tzn. pozostają w racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi
    przychodami oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog
    wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Mając na uwadze powyższe, przychód uzyskany przez Pana jako przychód z praw
    majątkowych, po pomniejszeniu go o koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu,
    będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej
    określonej w art. 27 ust. 1 omawianej ustawy.
    W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Przychód z tytułu zbycia praw majątkowych należy wykazać z innymi przychodami w
    zeznaniu rocznym, składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
    podatkowym, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. W tym samym terminie należy wpłacić
    z tego tytułu podatek, obliczony zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Pana stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.