Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-752/14/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-30
Teza: zwolnienie od podatku dostawy nieruchomości
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem 21 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 1466/44 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 1466/44.

Wniosek został uzupełniony pismem z 21 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-752/14/ES z 13 października 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej (…) obejmującej działkę oznaczoną numerem 1466/44. Nieruchomość jest zabudowana murem położonym wzdłuż jednego z boków działki. Mur ten stanowi budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

Wnioskodawca planuje sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w trybie przetargu nieograniczonego.

Przedmiotowa nieruchomość stała się nieodpłatnie własnością Wnioskodawcy z mocy prawa, co zostało stwierdzone w deklaratoryjnej decyzji Wojewody z dnia 20 kwietnia 2000 r. W decyzji tej wskazana jest działka nr 1094/44 z której, w następstwie przeprowadzonego podziału, została wyodrębniona przedmiotowa działka nr 1466/44.

Przedmiotowa nieruchomość, przed przejściem jej własności na rzecz Wnioskodawcy, stanowiła mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Ośrodka (…). Podmiot ten został przekształcony na podstawie Uchwały Sejmiku Województwa z dnia 4 lipca 2005 r. w ten sposób, że został włączony do struktury Centrum (…).

W dniu 31 października 2008 r. Centrum jak dotychczasowy użytkownik przekazało Wnioskodawcy przedmiotową nieruchomość. Przekazanie nieruchomości nastąpiło w związku z dokonaniem zrzeczenia się ograniczonego prawa rzeczowego w postaci użytkowania, co nastąpiło w formie oświadczenia Dyrektora Centrum z dnia 17 października 2008 r. z podpisem notarialnie poświadczonym - podstawa prawna art. 246 Kodeksu cywilnego i art. 31 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Przedmiotowa nieruchomość została wyłączona z dotychczasowej księgi wieczystej oraz założono dla niej nową księgę z dniem 31 marca 2009 r. - ten dzień należy więc traktować jako dzień wygaśnięcia użytkowania.

W tym samym dniu w którym nastąpiło protokolarne przejęcie nieruchomości od Centrum, tj. w dniu 31 października 2008 r., została ona przekazana do zarządzania Z. - jednostce budżetowej Województwa, która zgodnie ze swoim statutem realizuje zadania własne samorządu województwa w zakresie zarządzania nieruchomościami z wojewódzkiego zasobu nieruchomości. Przekazanie nieruchomości nastąpiło na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Ww. czynność przekazania nieruchomości Z. była nieodpłatna i nieopodatkowana.

Przedmiotowa nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu ani dzierżawy zawieranych przez Wnioskodawcę ani przez Z. Ani Wnioskodawca ani Z. nie dokonywały wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do znajdującego się na terenie nieruchomości muru.

W uzupełnieniu Wnioskodawca podał, że przedmiotowy mur jest trwale związany z gruntem.

Przedmiotowy mur został wybudowany na przełomie lat 20/30 XX wieku. Brak jest w posiadaniu Wnioskodawcy danych pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie przez kogo został wybudowany. Wskazać można natomiast na okoliczność, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Skarb Państwa na mocy ustawy z dnia 3 stycznia 1946 roku o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej oraz Zarządzenia Ministra Przemysłu z dnia 29 sierpnia 1946 r. o ogłoszeniu pierwszego wykazu przedsiębiorstw, przechodzących na własność Państwa. Domniemywać można więc, że w okresie wybudowania muru stanowiła ona własność prywatną i mur wybudowany został przez podmiot prywatny. Wnioskodawca nie może jednak jednoznacznie potwierdzić tego faktu, ze względu na brak w jego posiadaniu dokumentów z tamtego okresu. Nie ulega natomiast wątpliwości, że mur nie został wybudowany przez Wnioskodawcę, ani przez podmiot mający go wcześniej w użytkowaniu.

Przyjąć należy, że mur został oddany do użytkowania, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, w momencie zakończenia jego budowy, tj. na przełomie lat 20/30 XX wieku, przez ten sam podmiot, który mur wybudował. Wnioskodawca nie może jednoznacznie stwierdzić przez kogo został on oddany do użytkowania, ze względu na brak w jego posiadaniu dokumentów z tamtego okresu.

Natomiast oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, nie nastąpiło.

Nieruchomość stała się własnością Wnioskodawcy z dniem 1 stycznia 1999 r. co zostało stwierdzone w decyzji Wojewody z dnia 20 kwietnia 2000 r. Decyzja ta miała charakter deklaratoryjny. Nie doszło w przedmiotowym przypadku do nabycia nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r., gdyż ustawa ta w art. 4 pkt 3b definiuje nabywanie jako dokonywanie czynności prawnych. W przedmiotowym przypadku nieruchomość stała się własnością Wnioskodawcy z mocy samego prawa, zaś decyzja Wojewody jedynie potwierdziła ten fakt. Jednakże w celu określenia daty od jakiej Wnioskodawca rozporządza nieruchomością jak właściciel, w opinii Wnioskodawcy należy przyjąć dzień protokolarnego przekazania nieruchomości Wnioskodawcy przez poprzedniego użytkownika tj. dzień 31 października 2008 r.

W przedmiotowym przypadku nie doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego muru w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Pierwsze zasiedlenie nie nastąpiło również u poprzedniego właściciela.

Nie doszło do pierwszego zasiedlenia. Ponadto nie jest planowane dokonanie pierwszego zasiedlenia przed planowaną dostawą.

Podział działki został zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta z dnia 4 stycznia 2008 r.

Z tytułu użytkowania przez Centrum Wnioskodawca nie pobierał pożytków.

Działka oraz mur przez cały okres posiadania przez Wnioskodawcę były nieużytkowane.

Wcześniej były wykorzystywane przez Centrum wyłącznie do celów leczniczych związanych z leczeniem pacjentów uzależnionych od alkoholu, a to w ten sposób, że działka stanowiła fragment terenu w użytkowaniu Ośrodka włączonego następnie do Centrum. Mur stanowił natomiast fragment ogrodzenia tego terenu.

Ani działka ani mur nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT a jedynie do celów leczniczych, o których mowa powyżej. Świadczenie usług medycznych jest zwolnione z podatku VAT.

Nie dokonano jeszcze sprzedaży przedmiotowej działki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Jaka będzie podstawa zwolnienia transakcji sprzedaży nieruchomości z podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, że nieruchomość zabudowana jest budowlą w postaci muru, w przedmiotowym przypadku będziemy mieli do czynienia z dostawą budowli. Stosownie do treści art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, a zatem grunty zabudowane, co do zasady, podlegają opodatkowaniu wg stawki właściwej dla budynku lub budowli, które się na nich znajdują.

W przedmiotowym przypadku brak będzie możliwości zwolnienia transakcji w postaci sprzedaży nieruchomości z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca ani Z. nie wynajmowały ani nie wydzierżawiały przedmiotowej nieruchomości. Ustanowione prawo użytkowania miało charakter nieodpłatny. Również przekazanie nieruchomości do zarządzania Z. miało charakter nieodpłatny i nieopodatkowany. Nie można więc mówić, że w przedmiotowym przypadku doszło już do pierwszego zasiedlenia, a co za tym idzie dostawa nieruchomości w związku z jej sprzedażą, będzie następowała w ramach pierwszego zasiedlenia.

Rozważyć należy w takim razie, czy istnieje inna podstawa do zwolnienia transakcji z podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W przedmiotowym przypadku dokonujący dostawy, tj. Wnioskodawca nabył nieruchomość nieodpłatnie, a co za tym idzie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dokonujący dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie. W związku z tym obydwa warunki spełnione są łącznie, a transakcja obejmująca sprzedaż nieruchomości zabudowanej, w związku z wyżej cytowanym art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a cytowanej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez sprzedaż w myśl art. 2 pkt 22 ww. ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 1466/44 zabudowaną murem.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że skoro umowa sprzedaży jest umową cywilnoprawną, to planując dostawę działki zabudowanej, o której mowa we wniosku, Wnioskodawca działać będzie jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy. W związku z powyższym przedmiotowa czynność, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że planuje sprzedaż działki nr 1466/44, zabudowanej murem położonym wzdłuż jednego z jej boków. Mur ten stanowi budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i jest trwale związany z gruntem..

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonaną z materiałów budowlanych i elementów składowych będącą wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach,

3.budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3a.obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zarówno działka jak i budowla w postaci muru posadowiona na przedmiotowej działce jest towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zaś sprzedaż tej budowli wraz z gruntem, na którym jest posadowiona – co do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ilekroć w jej przepisach mowa jest o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu nabywcy czy najemcy (dzierżawcy).

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewiduje – po spełnieniu określonych warunków – objęcie dostawy zwolnieniem wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku w oparciu o jedną z dwóch podstaw prawnych: art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy o VAT. Jednakże dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem, czy też nie.

Analizując powołaną w niniejszej interpretacji definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem działki nr 1466/44, zabudowanej murem położonym wzdłuż jednego z jej boków. Mur ten stanowi budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i jest trwale związany z gruntem.

Przedmiotowa nieruchomość stała się nieodpłatnie własnością Wnioskodawcy z mocy prawa, co zostało stwierdzone w deklaratoryjnej decyzji Wojewody z dnia 20 kwietnia 2000 r. W decyzji tej wskazana jest działka nr 1094/44, z której w następstwie podziału - zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 4 stycznia 2008 r. - została wyodrębniona przedmiotowa działka nr 1466/44. Przedmiotowa nieruchomość, przed przejściem jej własności na rzecz Wnioskodawcy, stanowiła mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Ośrodka. Podmiot ten został przekształcony na podstawie Uchwały Sejmiku Województwa z 4 lipca 2005 r. w ten sposób, że został włączony do struktury Centrum. Z tytułu użytkowania przez Centrum Wnioskodawca nie pobierał pożytków.

W dniu 31 października 2008 r. Centrum jako dotychczasowy użytkownik przekazało Wnioskodawcy przedmiotową nieruchomość. Przekazanie nieruchomości nastąpiło w związku z dokonaniem zrzeczenia się ograniczonego prawa rzeczowego w postaci użytkowania, co nastąpiło w formie oświadczenia Dyrektora Centrum z dnia 17 października 2008 r. z podpisem notarialnie poświadczonym. Przedmiotowa nieruchomość została wyłączona z dotychczasowej księgi wieczystej oraz założono dla niej nową księgę z dniem 31 marca 2009 r. - ten dzień należy więc traktować jako dzień wygaśnięcia użytkowania.

W tym samym dniu w którym nastąpiło protokolarne przejęcie nieruchomości od Centrum, tj. w dniu 31 października 2008 r., została ona przekazana na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego do zarządzania Z. - jednostce budżetowej Województwa, która zgodnie ze swoim statutem realizuje zadania własne samorządu województwa w zakresie zarządzania nieruchomościami z wojewódzkiego zasobu nieruchomości. Ww. czynność przekazania nieruchomości była nieodpłatna i nieopodatkowana.

Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu ani dzierżawy zawieranych przez Wnioskodawcę ani przez Z., podmioty te nie dokonywały wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, znajdującego się na terenie nieruchomości muru.

Przedmiotowy mur został wybudowany na przełomie lat 20/30 XX w. (brak danych przez kogo) lecz nie został wybudowany przez Wnioskodawcę, ani przez podmiot mający go wcześniej w użytkowaniu.

Natomiast oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, nie nastąpiło.

W przedmiotowym przypadku nie doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego muru w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Pierwsze zasiedlenie nie nastąpiło również u poprzedniego właściciela.

Działka oraz mur przez cały okres posiadania przez Wnioskodawcę były przez niego nieużytkowane.

Wnioskodawca planuje sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w trybie przetargu nieograniczonego.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii zwolnienia od podatku VAT dostawy działki nr 1466/44 wraz posadowioną na niej budowlą w postaci muru.

Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli po ich wybudowaniu lub ulepszeniu (jeżeli wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabył ww. działkę zbudowaną murem z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., co zostało stwierdzone deklaratoryjną decyzją Wojewody z dnia 20 kwietnia 2000 r. Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu ani dzierżawy, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, znajdującego się na terenie nieruchomości muru.

Wnioskodawca wskazał, że w przedmiotowym przypadku nie doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego muru w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług ani u Wnioskodawcy ani u poprzedniego właściciela.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem stwierdzić, że pierwszą czynnością wykonaną przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT podlegającą opodatkowaniu będzie dostawa ww. budowli w postaci muru. Z wniosku nie wynika bowiem, aby budowla ta była do tej pory wydana w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Czynność ta będzie zatem stanowiła pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT.

Tym samym dostawa nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, że dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego w niniejszej interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – na skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Z wniosku wynika, że przedmiotowy mur nie został wybudowany przez Wnioskodawcę, w związku z tym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nabył obiekt nieodpłatnie na mocy decyzji administracyjnej. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie tego obiektu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zatem dostawa przedmiotowej budowli w postaci muru będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W związku z powyższym, również dostawa gruntu (działki nr 1466/44), na którym posadowiony jest ten mur, będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa przedmiotowej nieruchomości zabudowanej będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT w związku z art. 29a ust. 8 tej ustawy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednak zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.