Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.826.2025.4.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości oraz podatku od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 października 2025 r. (data
    wpływu 22 października 2025 r.) oraz pismem z 13 listopada 2025 r. (data wpływu 17
    listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawca i Jego żona są
    współwłaścicielami nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości ..., gmina ...,
    powiat ..., woj. ..., objętej obecnie księgą wieczystą ... (po połączeniu do jednej księgi),
    obejmującą niżej wskazane zakupione nieruchomości.
    Zakup nieruchomości nastąpił za środki własne w oparciu o przedwstępne warunkowe
    umowy sprzedaży, a następnie w oparciu o:
      umowę sprzedaży z dnia 3 grudnia 2007 r. - nieruchomość ...,
      wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt ... – nieruchomość
      ...,
      wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt ... – nieruchomość
      ... .
    Ww. nieruchomości zostały scalone do jednej księgi wieczystej nr ... .
    Nieruchomość objęta księgą wieczystą ... stanowi grunty rolne i składa się z 34 działek.
    Cała nieruchomość objęta jest miejscowym planem przestrzennego zagospodarowania,
    który zakłada następujące funkcje dla poszczególnych działek: (...)
    Po zakupie, nieruchomości były wydzierżawiane przez Wnioskodawcę rolnikom na cele
    produkcji rolnej roślinnej.
    Poza opisanym wcześniej wydzierżawieniem nieruchomości jako grunty rolne,
    Wnioskodawca nie podejmował dotychczas żadnych czynności i działań, które
    przekraczałyby zwykły zarząd własnością.
    W 2021 r. Wnioskodawca dokonał podziału działek zgodnie z wymogami obowiązującego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie .... Podział działek stał
    się konieczny, by wykonać wcześniejszą umowę sprzedaży dla osoby fizycznej z 13 maja
    2014 r.
    W dniu 21 stycznia 2022 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję Wójta Gminy ... nr ..., o
    podziale nieruchomości na działki budowlane z uwzględnieniem dróg wewnętrznych
    przewidzianych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Sprzedaż nieruchomości osobie fizycznej nastąpiła notarialną umową sprzedaży
    nieruchomości, Rep. A Nr ..., zawartą w dniu 9 maja 2022 r. w wykonaniu przyrzeczonej
    umowy sprzedaży z dnia 13 maja 2014 r. Umowa obejmowała powierzchnię ... ha.
    Zarówno przed, jak i po podziale nieruchomości, nigdy i w żaden sposób samodzielnie, czy
    też za pośrednictwem innych osób bądź firm, Wnioskodawca nie eksponował ziemi do
    sprzedaży. Nie zlecał i nie zamierza nadal dokonywać jakichkolwiek nakładów na
    nieruchomość w celu poprawienia jej atrakcyjności, np. poprzez ubieganie się o media
    typu: energia, woda, gaz, urządzenia dróg itp.
    Wnioskodawca od ponad 30 lat zajmuje się świadczeniem usług prawnych (radcowskich),
    zaś żona Wnioskodawcy ponad 20 lat była osobą współpracującą z Wnioskodawcą w Jego
    kancelarii. Pracując w ramach kancelarii prawnej Wnioskodawca nigdy nie zajmował się
    obrotem nieruchomościami ani innymi pokrewnymi dziedzinami, jak reklama, budowa,
    czy doradztwo dotyczące nieruchomości.
    We wcześniejszym życiu zawodowym, przed otwarciem działalności gospodarczej,
    Wnioskodawca ani Jego żona nie zajmowali się obrotem nieruchomościami.
    Poza zakupem nieruchomości opisanym we wniosku w 2015 r. Wnioskodawca z żoną
    dokonali zakupu mieszkania dla syna, pierwotnie na siebie, po czym niemal od razu

    darowali je synowi, który po remoncie wprowadził się tam i obecnie mieszka w nim z żoną
    i synem.
    Jedyny sposób, w jaki ewentualnie Wnioskodawca zamierza w przyszłości zainteresować
    potencjalnych nabywców o zamiarze zbycia, polegał będzie na wystawieniu w granicach
    działki tablicy informacyjnej „Sprzedam” z podaniem numeru telefonu własnego.
    Obowiązujące obecnie przepisy prawa oraz orzecznictwo w zakresie dotyczącym
    sprzedaży majątku prywatnego, osobistego oraz orzecznictwo sądów administracyjnych
    nie dają jednoznacznej odpowiedzi, czy taka sprzedaż i w jakich przypadkach rodzi
    obowiązek publicznoprawny, jest objęta obowiązkiem uiszczenia przez sprzedającego
    podatku VAT (czy też/i podatku dochodowego), wskazując, że każda z sytuacji podlega
    indywidualnej ocenie prawnej z uwagi na odmienność stanów faktycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie faktycznym wyżej przedstawionym, zamierzona przez
    Niego sprzedaż, zarówno jednorazowa całej nieruchomości, jak też sprzedaż
    poszczególnych działek, nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega obowiązkowi
    ponoszenia przez sprzedającego podatku VAT, ani tym bardziej podatku dochodowego,
    gdyż od zakupu ziemi oraz prawomocności wyroków sądowych minęło już dużo ponad 5
    lat (niemal 20 od ostatniego wyroku).
    Wnioskujący stoi na stanowisku, że dokonując zbycia działek nie działa jako podatnik VAT,
    czy też jak przedsiębiorca, gdyż zamierza dysponować prywatnym, wspólnym z żoną
    majątkiem osobistym. Wnioskodawca, jak wyżej wspomniano, zamierza dokonać w
    przyszłości sprzedaży jednorazowej bądź wielokrotnej (jeśli wielokrotnej to rozłożonej w
    czasie, z całą pewnością na wiele lat, a to choćby z uwagi na lokalizację nieruchomości z
    dala od miasta), lecz nie będzie podejmował żadnych działań marketingowych bądź
    zmierzających do uzbrojenia działek w media, zaś środki uzyskane wykorzysta na potrzeby
    własne i swojej rodziny.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że księga wieczysta oznaczona nr ...
    obejmowała działkę nr .. o pow. ... ha.
    Księgą wieczystą oznaczoną nr ... objęte były dwie działki: nr ... o powierzchni ... ha, i nr ...
    o powierzchni ... ha.
    Księgą wieczystą oznaczoną nr ... objęte były dwie działki: o nr ... o powierzchni ... ha, i nr
    ... o powierzchni ... ha.
    Wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt ..., zobowiązywał
    pozwanych ... i ... do przeniesienia własności nieruchomości objętej księgą wieczystą ...,
    obejmującą działki nr ... i nr ..., na rzecz Wnioskodawcy oraz żony Wnioskodawcy. Wyrok
    uprawomocnił się 5 lutego 2009 r.
    Wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt ..., zobowiązywał firmę
    .... z siedzibą w ... do przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy oraz Jego żony nieruchomości
    objętej księgą wieczystą ..., obejmującą działki nr ... o powierzchni ... ha, oraz nr ... o
    powierzchni ... ha. Wyrok uprawomocnił się 7 lutego 2011 r.
    Nie ma żadnych okoliczności faktycznych sprzedaży działek. Posiadana ziemia jest
    zabezpieczeniem Wnioskodawcy na starość, ale może się zdarzyć, że będzie konieczność
    sprzedaży tej ziemi albo jako wydzielone działki, albo jako całość, gdy znajdzie się solidny
    kupiec. Wnioskodawca chce wiedzieć, jak ma postępować przy sprzedaży, czy będzie od
    tego płacić VAT i podatek dochodowy jak przedsiębiorcy, czy też może sprzedać teren jako
    własne nieruchomości z własnego majątku. Przy każdym rodzaju sprzedaży konieczne jest
    ustalenie ceny sprzedaży, a na nią, rzecz jasna, mają wpływ również obciążenia
    podatkowe, które nie są jasno określone w polskich przepisach prawa podatkowego.
    Wnioskodawca chce również uniknąć ewentualnych sporów z nabywcami/nabywcą
    odnośnie podatków, np. gdy kupujący zapłaci podatek VAT i nie będzie mógł go odliczyć.
    Może się też zdarzyć, że Wnioskodawca za swojego życia sprzedaży nie dokona, a wtedy
    nieruchomości odziedziczą synowie.

    Wydzielone działki mają dostęp do drogi publicznej. Każda działka ma dostęp do dróg
    wewnętrznych oznaczonych jako działki o nr ..., nr ..., a z nich do działki drogowej
    należącej do Gminy ..., którą łączy z drogą wojewódzką oznaczoną nr .... Dostęp do drogi
    wewnętrznej zapewniają Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy, zaś dostęp do drogi
    wojewódzkiej Gmina ..., zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    oraz faktycznie istniejącą działką stanowiącą drogę Gminy ....
    Wszystkie działki wymienione we wniosku są objęte zakresem pytania. Działki objęte
    zapytaniem to działki o nr: ... , oraz udział w działkach dróg wewnętrznych o nr: ...; ....
    Zamiarem sprzedaży Wnioskodawca oraz żona obejmują wszystkie wymienione wyżej
    działki.
    Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej
    (pół bliźniaka), objętej księgą wieczystą ..., która została nabyta za postanowieniem o
    przysądzeniu własności Sądu Rejonowego w ... z 26 kwietnia 1999 r., sygn. akt ....
    Nieruchomość służy celom mieszkalnym Wnioskodawcy oraz żony Wnioskodawcy,
    wcześniej również ich synów, a obecnie od 1 lipca 2024 r. Wnioskodawca przeniósł do niej
    swoją kancelarię prawną, którą wcześniej przez wiele lat prowadził w lokalu
    wynajmowanym. Wnioskodawca wraz z żoną nie zamierzają sprzedawać tej
    nieruchomości, gdyż jest to ich miejsce zamieszkania.
    Wnioskodawca oraz żona Wnioskodawcy dokonali sprzedaży:
    1) w dniu 20 marca 2007 r. za aktem notarialnym Rep. A nr ... – spółdzielczego
      własnościowego prawa do lokalu, położonego w budynku mieszkalnym w ... przy ul. ...,
                2o powierzchni ... m, właścicielem którego była Spółdzielnia Mieszkaniowa ... w .... Dla
      powyższego prawa nie była założona księga wieczysta;
    a) nabycie lokalu nastąpiło przez zmianę lokatorskiego prawa do mieszkania
      spółdzielczego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego;
    b) lokal przed zmianą prawa lokalu ze spółdzielczego na własnościowe prawo służył przez
      wiele lat celom mieszkaniowym rodziny Wnioskodawcy, a po przeprowadzce do
      nieruchomości na ul. ... przez krótki okres mieszkanie spółdzielcze było wynajmowane
      (z różnym skutkiem);
    c) celem nabycia własnościowego prawa do lokalu był cel mieszkaniowy, tj. wykup
      mieszkania od Spółdzielni Mieszkaniowej „...”), celem jego sprzedaży konkretnym
      nabywcom - emerytom, których syn wraz z rodziną zamieszkiwali pod tym samym
      adresem (dwa piętra wyżej);
    d) środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży były przeznaczone na spłatę kredytu
      hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości - 1/2 bliźniaka na ul. ... –
      obecnego miejsca zamieszkania Wnioskodawcy.
    2) w dniu 21 stycznia 2015 r. - niezabudowanej nieruchomości użytkowanej rolniczo,
      objętej KW ..., składającej się z działki nr ... o powierzchni ... ha;
    3) w dniu 9 maja 2022 r. – działek oznaczonych nr ... o powierzchni ... ha; ... o powierzchni
      ... ha; ... o powierzchni ... ha wraz z udziałem wynoszącym ... części w działkach
      oznaczonych nr ... i ... (drogi wewnętrzne);
    a) umowy sprzedaży nr 2) i 3) zostały zrealizowane w związku z przedwstępną umową
      sprzedaży zawartą w dniu 13 maja 2014 r.;
    b) nieruchomość KW ... Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy nabyli na podstawie Wyroku
      Sądu Apelacyjnego ... z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt ..., który uprawomocnił się w
      dniu 8 czerwca 2009 r. Przed nabyciem Wnioskodawca ani Jego żona nie korzystali w
      żaden sposób z tej nieruchomości, zaś po nabyciu do chwili sprzedaży przez
      Wnioskodawcę nieruchomość wykorzystywana była rolniczo do produkcji roślinnej

      przez dzierżawcę. Sprzedaż nieruchomości dokonana została 21 stycznia 2014 r.
      Wnioskodawca nie składał deklaracji VAT-7. Środki ze sprzedaży zostały przeznaczone
      na cele własne rodziny Wnioskodawcy;
    c) Wnioskodawca oraz żona Wnioskodawcy nie dokonywali zbycia innych dziatek niż
      wskazane we wniosku.
    Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi, jak też nie zamierza prowadzić działalności
    innej niż wskazał we wniosku, tj. kancelarii prawnej (jest radcą prawnym). Żona pomagała
    Mu w jej prowadzeniu jako osoba współpracująca od 31 grudnia 1999 r. do 30 czerwca
    2020 r., kiedy to od 1 lipca 2020 r. przeszła na emeryturę. Wnioskodawca przeszedł na
    emeryturę 1 lipca 2023 r., ale nadal prowadzi działalność stricte prawniczą; obecnie po
    przejściu na emeryturę oraz wraz z przeniesieniem siedziby kancelarii na adres domowy
    działalność prowadzi w mniejszym niż dotychczas zakresie. W ramach prowadzonej
    działalności Wnioskodawca nigdy nie zajmował się obrotem nieruchomościami, usługami
    budowlanymi, doradztwem podatkowym, finansowym czy jakimkolwiek innym poza
    działalnością prawniczą, Kancelarię prawną prowadzi nieprzerwanie od 14 czerwca 1993 r.
    Kancelarię prawną prowadzi jako indywidualną działalność gospodarczą i nigdy nie
    zatrudniał żadnego pracownika ani nikogo na umowę cywilnoprawną.
    Pytania
    1) Czy w opisanych okolicznościach stanu faktycznego, dla czynności sprzedaży działki
      /działek Wnioskodawca ma obowiązek występować w charakterze podatnika VAT
      zarówno w sytuacji, gdy dojdzie do sprzedaży całości opisanej nieruchomości jednemu
      nabywcy, jak również w sytuacji, gdy każda z działek zostanie sprzedana osobno,
      różnym nabywcom?
    2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 część druga (,(,..).w sytuacji, gdy
      każda z działek zostanie sprzedana osobno różnym nabywcom”), czy za działalność
      gospodarczą w myśl przepisów art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać sprzedaż
      jednej działki w ciągu roku, czy też większej ilości działek i czy w takim przypadku ma
      zastosowanie kryterium wartości sprzedaży określone w art. 113 ustawy o VAT?
    3) Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż działek w sytuacji, gdy dojdzie do
      sprzedaży całości opisanej nieruchomości jednemu nabywcy, jak również w sytuacji,
      gdy każda z działek zostanie sprzedana osobno różnym nabywcom, należy traktować
      jako działalność gospodarczą w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr
    3, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2, dotyczących podatku od towarów i usług, zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy (w zakresie pytania nr 3), zgodnie z przepisem art. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

    W odniesieniu do zbycia nieruchomości ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych rozróżnia dwa źródła przychodów oraz sposoby opodatkowania dochodów z
    poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art.
    10 ust. 1:
    · pkt 3 - pozarolnicza działalność gospodarcza;
    · pkt 8 - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Co do zasady zatem, w sytuacji, w której zbycie nieruchomości następuje przed upływem
    5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie, od dochodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości osoba fizyczna zapłaci podatek dochodowy wynoszący 19% podstawy
    obliczenia podatku, o czym stanowi art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną może jednak nie podlegać
    opodatkowaniu, a zależy to od spełnienia warunków obowiązujących w okresie nabycia
    nieruchomości, która ma zostać sprzedana.
    W przypadku zbycia nieruchomości przed upływem i po upływie 5 lat od dnia nabycia,
    istotna jest kwalifikacja zbycia jako niedokonanego w ramach działalności gospodarczej.
    Kluczowe zatem jest wyjaśnienie, kiedy będziemy mieli do czynienia ze sprzedażą
    dokonaną w ramach działalności gospodarczej.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowi, że działalnością gospodarczą albo pozarolniczą
    działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa:
    a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
    b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że muszą wystąpić łącznie przesłanki ciągłości,
    zorganizowania i zarobkowego charakteru, aby mówić o działalności gospodarczej przy
    dokonywaniu transakcji sprzedaży nieruchomości.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, podejmowanie przez podatnika
    czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na
    celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem oraz zaspokajanie własnych potrzeb, nie
    należy kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn.
    akt II FSK 1100/17, w którym Sąd stwierdził, że: „Nie pozwala na przyjęcie, że przychody ze
    sprzedaży 9 działek uzyskane w latach 2010-2016 można zaliczyć do źródła wymienionego
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Nie można przyjąć, aby działalność Wnioskodawczyni
    miała cechy zorganizowania i ciągłości w przedstawionym wyżej rozumieniu. O spełnieniu
    tej przesłanki absolutnie nie świadczy ani podział działki na mniejsze, ani wydzielenie
    drogi, jak również ewentualne zlecenie czynności związanych ze sprzedażą
    wyodrębnionych działek pośrednikowi. Nie można przyjąć, aby tego rodzaju działania
    istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności - a nadto - że dokonując
    sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru (jednej działki gruntu), osoba
    zbywająca z operacji tych uczyniła sobie stałe (nie okazjonalne) źródło zarobkowania.”
    Powołane przepisy formułują generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu, co też ma
    miejsce w przedmiotowej sprawie.
    Ponadto przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Zatem przychód z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w nieruchomości bądź praw
    majątkowych określonych w lit. a-c ww. przepisu nie powstanie w podatku dochodowym
    od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości, ich części lub praw majątkowych nie następuje w
      wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności
      gospodarczej) oraz
      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły.
    Odnośnie kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej
    tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji. Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą
    działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji. W
    szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    W celu właściwego zakwalifikowania do właściwego źródła przychodu należy ocenić
    zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości. Przy
    czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględnić wszystkie
    etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a
    nie wyłącznie osobno.
    Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że ww. nieruchomość nie została
    nabyta dla celów prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i nie była w takiej
    działalności wykorzystywana. W przedmiotowej sprawie czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania
    przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z
    właściwym zarządem własnym majątkiem. Wnioskodawca nie prowadził i nie będzie
    prowadził w sposób profesjonalny zorganizowanych i ciągłych działań w celu
    przygotowania nieruchomości do sprzedaży. W konsekwencji, istotą działania nie jest
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem
    prywatnym.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Całokształt
    czynności, a w szczególności zakres i cel działania oraz fakt nietrudnienia się obrotem
    nieruchomościami i brak planów co do podejmowania ponadstandardowych działań co do
    sprzedaży działek, a także sposób wykorzystywania nieruchomości w czasie posiadania,
    determinują fakt, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W tych okolicznościach Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wszystkie dotychczasowe
    działania należy wpisać w zarząd majątkiem prywatnym; są one wystarczające do uznania,
    że planowana sprzedaż wskazanych we wniosku nieruchomości nie będzie nosiła
    przymiotów działalności gospodarczej. Tym samym, przychody z planowanej sprzedaży
    nieruchomości nie będą uzyskane ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność

    gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, niezależnie od tego, czy dojdzie do sprzedaży całości opisanej nieruchomości
    jednemu nabywcy, jak również w sytuacji, gdy każda z działek zostanie sprzedana różnym
    nabywcom.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Moment nabycia nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie planowana przez Pana sprzedaż działek podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego
    momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 389 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Z kolei art. 390 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1 Jeżeli strona zobowiązana do zawarcia umowy przyrzeczonej uchyla się od jej
      zawarcia, druga strona może żądać naprawienia szkody, którą poniosła przez to, że
      liczyła na zawarcie umowy przyrzeczonej. Strony mogą w umowie przedwstępnej
      odmiennie określić zakres odszkodowania.

      § 2 Jednakże gdy umowa przedwstępna czyni zadość wymaganiom, od których zależy
      ważność umowy przyrzeczonej, w szczególności wymaganiom co do formy, strona
      uprawniona może dochodzić zawarcia umowy przyrzeczonej.
      § 3 Roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w
      którym umowa przyrzeczona miała być zawarta. Jeżeli sąd oddali żądanie zawarcia
      umowy przyrzeczonej, roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z
      upływem roku od dnia, w którym orzeczenie stało się prawomocne.
    Zauważyć należy, że posługiwanie się w obrocie nieruchomościami umową przedwstępną
    jest niezwykle rozpowszechnione i często jej zawarcie jest traktowane jako naturalny etap
    kontraktowania. W jej wyniku, jedna lub dwie strony zobowiązują się do zawarcia umowy
    przyrzeczonej.
    Umowa przyrzeczona, o której mowa w cytowanych uprzednio art. 389 § 1 i art. 390 § 1 i 2
    ustawy Kodeks cywilny, może być każdą umową z dziedziny prawa cywilnego, w
    szczególności umową zobowiązującą, wywołującą zarazem skutek rozporządzający
    zgodnie z art. 155 § 1 ww. Kodeksu.
    Ponieważ skutek rozporządzającej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności
    rzeczy oznaczonej co do tożsamości jest regułą (nieruchomość), to nie ma powodu do
    zastrzegania w treści umowy przedwstępnej, że umowa przyrzeczona spowoduje zarazem
    przeniesienie własności.
    Uchylanie się zaś od zawarcia umowy przyrzeczonej prowadzi do możliwości wytoczenia
    przez uprawnioną stronę powództwa o odszkodowanie (w granicach tzw. ujemnego
    interesu umownego – art. 390 § 1 Kodeksu cywilnego), ewentualnie o wytoczenia
    powództwa o złożenie oświadczenia woli w trybie art. 64 Kodeksu cywilnego w związku z
    art. 1047 Kodeksu postepowania cywilnego.
    Zgodnie z art. 64 Kodeksu cywilnego:
      Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia
      oznaczonego oświadczenia woli, zastępuje to oświadczenie.
    Jak wynika z treści wniosku, wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn.
    akt ..., który zobowiązywał pozwanych do przeniesienia własności nieruchomości objętej
    księgą wieczystą ..., obejmującą działki nr ... i nr ..., na rzecz Pana oraz Pana żony,
    uprawomocnił się 5 lutego 2009 r.
    Wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt ..., zobowiązujący do
    przeniesienia na rzecz Pana oraz Pana żony nieruchomości objętej księgą wieczystą ...,
    obejmującą działki nr ... o powierzchni ... ha, oraz działki nr ... o powierzchni ... ha,
    uprawomocnił się 7 lutego 2011 r.
    Mając powyższe na uwadze, nieruchomości będące przedmiotem wniosku nabył Pan w
    następujących datach:
      działkę nr ... w drodze umowy sprzedaży z dnia 3 grudnia 2007 r.,
      działki nr ... i nr ... w dniu uprawomocnienia wyroku Sądu, tj. 5 lutego 2009 r.,
      działki nr ... i nr ... w dniu uprawomocnienia wyroku Sądu, tj. 7 lutego 2011 r.
    Na powyższe nie ma wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego następuje zmiana
    powierzchni działek oraz numerów ewidencyjnych. Wydzielenie działek z nieruchomości
    gruntowych nie powoduje zmiany ich właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie
    następuje przeniesienie prawa własności działki, a więc nie dochodzi do jej nabycia.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie
    pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:
      zarobkowym celu działalności,
      wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
      prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
    spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może
    przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam
    przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Jak wynika z treści wniosku, w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej jest Pan z
    żoną współwłaścicielem nieruchomości gruntowej. Zakup nieruchomości nastąpił za
    środki własne w oparciu o przedwstępne warunkowe umowy sprzedaży, a następnie w
    oparciu o:
      umowę sprzedaży z dnia 3 grudnia 2007 r.,
      wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt ..., zobowiązujący
      do przeniesienia własności działki nr ... i nr ..., na rzecz Pana i Pana żony - wyrok
      uprawomocnił się 5 lutego 2009 r.
      wyrok Sądu Okręgowego w ... z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt ..., zobowiązujący
      do przeniesienia na rzecz Pana i Pana żony nieruchomości obejmującej działki nr ... o
      powierzchni ... ha, oraz nr ... o powierzchni ... ha - wyrok uprawomocnił się 7 lutego
      2011 r.
    Ww. nieruchomości zostały scalone do jednej księgi wieczystej. Po zakupie nieruchomości
    były wydzierżawiane przez Pana rolnikom na cele produkcji rolnej roślinnej. Poza
    opisanym wcześniej wydzierżawieniem nieruchomości jako grunty rolne, nie podejmował
    Pan dotychczas żadnych czynności i działań, które przekraczałyby zwykły zarząd
    własnością. W 2021 r. dokonał Pan podziału działek zgodnie z wymogami obowiązującego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie. Podział działek stał się
    konieczny, by wykonać wcześniejszą umowę sprzedaży dla osoby fizycznej z 13 maja 2014
    r. W dniu 21 stycznia 2022 r. otrzymał Pan decyzję Wójta Gminy o podziale nieruchomości
    na działki budowlane z uwzględnieniem dróg wewnętrznych przewidzianych w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zarówno przed, jak i po podziale

    nieruchomości, nigdy i w żaden sposób samodzielnie, czy też za pośrednictwem innych
    osób bądź firm, nie eksponował Pan ziemi do sprzedaży. Nie zlecał i nie zamierza nadal
    dokonywać jakichkolwiek nakładów na nieruchomość w celu poprawienia jej atrakcyjności,
    np. poprzez ubieganie się o media typu: energia, woda, gaz, urządzenia dróg itp. Jedyny
    sposób, w jaki ewentualnie zamierza Pan w przyszłości zainteresować potencjalnych
    nabywców o zamiarze zbycia, polegał będzie na wystawieniu w granicach działki tablicy
    informacyjnej „Sprzedam” z podaniem numeru telefonu własnego. Nie prowadził, nie
    prowadzi, jak też nie zamierza Pan prowadzić działalności innej niż wskazał we wniosku, tj.
    kancelarii prawnej (jest Pan radcą prawnym). W ramach prowadzonej działalności nigdy
    nie zajmował się Pan obrotem nieruchomościami, usługami budowlanymi, doradztwem
    podatkowym, finansowym czy jakimkolwiek innym poza działalnością prawniczą.
    W oparciu o okoliczności przedstawione przez Pana, a w szczególności fakt, że:
      celem nabycia przez Pana wymienionych działek było finansowe zabezpieczenie
      przyszłości,
      nie będzie podejmował Pan żadnych działań marketingowych bądź zmierzających do
      uzbrojenia działek w media, zaś uzyskane środki wykorzysta na potrzeby własne i
      swojej rodziny,
      jedynym sposobem, w jaki ewentualnie zamierza Pan w przyszłości zainteresować
      potencjalnych nabywców o zamiarze zbycia polegał będzie na wystawieniu w
      granicach działki tablicy informacyjnej z podaniem numeru telefonu własnego,
    stwierdzam, że sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności
    gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, skutki podatkowe planowanej sprzedaży przez Pana nieruchomości o nr:
    ..., oraz udziałów w działkach dróg wewnętrznych o nr: ...; ..., należy rozpatrywać w
    kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Skutki podatkowe sprzedaży niezabudowanych działek
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich
    nabycia.
    Zatem, pięcioletni termin wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie nieruchomości.
    W świetle powyższego, datę nabycia działek o nr: ..., należy utożsamiać z datą nabycia
    przez Pana prawa własności w drodze umowy sprzedaży, tj. 3 grudnia 2007 r. oraz w dacie
    uprawomocnienia wyroków, tj. 5 lutego 2009 r. i 7 lutego 2011 r.
    Zatem ww. pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, upłynął z końcem odpowiednio 2012 r., 2014 r. i 2016 r.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane
    przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana sprzedaż przez Pana działek o nr: ..., oraz
    udziału w działkach dróg wewnętrznych o nr: ...; ..., w związku z tym, że sprzedaż tych
    działek nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie będzie stanowiła
    przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie będzie stanowiła
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego z ww. tytułów, niezależnie od tego czy dojdzie do
    sprzedaży ww. nieruchomości jednemu nabywcy, czy każda z ww. działek zostanie
    sprzedana różnym nabywcom.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we
    wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście
    zaistniałego stanu faktycznego.
    Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie)
    obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z tym podatkiem są
    regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Oznacza to, że
    rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług
    zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.