Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-418/15-2/PK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-29
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że nieodliczony VAT wynikający z proporcji odliczenia VAT, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano koszt konkretnej usługi/towaru (wartości netto z faktury) w księgach podatkowych?
Słowa kluczowe: faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; koszt-potrącalność kosztów; moment; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2015r. (data wpływu 6 maja 2015 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nieodliczonego podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nieodliczonego podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. S.A. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozliczając się z organem podatkowym za okresy miesięczne (deklaracja VAT-7) korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego. A. wykonuje czynności, które w rozumieniu ustawy o podatku VAT należną do różnych kategorii pod względem opodatkowania podatkiem VAT - czynności opodatkowane i zwolnione.

Zatem w A. S.A. występuje tzw. sprzedaż mieszana i Spółka odlicza podatek VAT według proporcji odliczenia VAT, wyliczonej zgodnie z przepisami określonymi ustawą o podatku VAT (art. 90 i 91 ustawy VAT). Nieodliczoną część naliczonego podatku VAT ze względu na stosowaną proporcję VAT (2015 r. - proporcja 96%) Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka uważa, że nieodliczoną część podatku VAT (w 2015 r. - 4%) należy zaliczać w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie, w którym zaewidencjonowana została w księgach Spółki wartość netto wynikającą z konkretnej faktury dokumentującej zakup usługi/towaru. Podatek naliczony VAT, który stanowi koszt uzyskania przychodów, jest więc uznawany albo za koszt bezpośredni albo koszt pośredni Spółki.

W konsekwencji nieodliczalny podatek naliczony VAT, wynikający z proporcji VAT za dany rok podatkowy, Spółka uznaje jako koszty podatkowe w miesiącu zaksięgowania wydatku (netto) z danej faktury w księgach podatkowych - „podatek naliczony za kosztem usługi/towaru z faktury”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że nieodliczony VAT wynikający z proporcji odliczenia VAT, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano koszt konkretnej usługi/towaru (wartości netto z faktury) w księgach podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów jest wartość podatku naliczonego w tej części, w której zgodnie z ustawą o VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot VAT, jeżeli naliczony podatek nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

A. jest uprawniona do zaliczenia do kosztów podatkowych części nieodliczonego podatku VAT z tytułu nabycia towarów/usług ze względu na stosowany współczynnik proporcji.

W ustawie o VAT nie przewidziano szczególnych zasad odnośnie momentu zaliczania nieodliczonego VAT do kosztów podatkowych. W takim przypadku zdaniem Spółki zastosowanie mają zasady ogólne określone w ustawie o podatku od osób prawnych.

W celu ustalenia prawidłowego momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nabywanych towarów i usług A. rozpoznaje rodzaj ponoszonych kosztów w powiązaniu z przychodami Spółki. Zatem, są to koszty:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów - art. 15 ust. 4, ust. 4b - 4c ustawy o CIT - potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, albo
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia, tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d, 4e ustawy o CIT- potrącane w dacie ich poniesienia, za którą, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, za wyjątkiem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zdaniem A., na podstawie w/w przepisów prawa podatkowego, prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż kwotę nieodliczonego VAT, wynikającą z wyliczonej proporcji odliczenia VAT za dany rok, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano w księgach podatkowych konkretny koszt nabycia towaru/usługi (wartość netto na podstawie faktury), odpowiednio jako koszt pośredni lub bezpośredni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.