Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.266.2025.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-29
Teza: Ustalenie wykonywania działalności twórczej; uprawnienie do
zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: honorarium
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie
kosztów uzyskania przychodów
prawa-prawa autorskie
twórcy
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan 2 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. A („Wnioskodawca” lub „Podatnik”) jest obywatelem polskim i polskim rezydentem
    podatkowym. Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce i nigdy nie prowadził
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca z wykształcenia jest inżynierem i jest obecnie zatrudniony, na podstawie
    umowy o pracę, w oddziale zagranicznego przedsiębiorcy z siedzibą w (...). Siedziba
    oddziału zlokalizowana jest w A ("Pracodawca").
    Podatnik wykonuje pracę głównie w Polsce, poza nielicznymi (kilkoma w roku
    kalendarzowym) wyjazdami służbowymi, w tym zagranicznymi. Zdecydowaną większość
    każdego roku kalendarzowego Wnioskodawca przebywa w Polsce, gdzie wykonuje swoją
    pracę.
    Wnioskodawca został zatrudniony przez Pracodawcę na stanowisku (...). Do jego
    obowiązków należy m.in.:
    a) planowanie sieci (...);
    b) dobór urządzeń (...);
    c) prezentacji rozwiązań (...);
    d) wsparcie w zakresie konfiguracji i uruchamiania urządzeń (...).
    Wnioskodawca podlega zatrudnieniu u Pracodawcy od grudnia 2021 r. Pracodawca
    zatrudnia w Polsce jedynie kilka osób, w tym o podobnych kompetencjach do
    Wnioskodawcy. Praca Wnioskodawcy nie polega na zarządzaniu zespołem, swoje
    obowiązki Wnioskodawca wykonuje samodzielnie.
    Wnioskodawca ustalili z Pracodawcą w umowie o pracę m.in., że:
    a) Pracodawca nabywa na podstawie umowy 100% udziału wszelkich praw własności
      intelektualnej lub przemysłowej stworzonych w związku z zatrudnieniem u
      Pracodawcy;
    b) Pracownik nie będzie wykonywać praw osobistych związanych z powyższymi prawami
      własności intelektualnej lub przemysłowej w sposób, który mógłby zaszkodzić Firmie i
      /lub normalnemu, nieprzerwanemu użytkowaniu komercyjnemu powyższych praw
      własności intelektualnej;
    c) Pracownik zobowiązał się do poniesienia pełnej odpowiedzialności za wykorzystanie
      praw osobistych w sposób sprzeczny z zawartą umową;
    d) Pracodawca rozwijający prawa własności intelektualnej lub przemysłowej powstałe w
      związku z zatrudnieniem Pracownika ponosi odpowiedzialność za koszty związane z
      uzyskaniem i utrzymaniem jakiejkolwiek własności lub praw do takiej własności
      intelektualnej lub przemysłowej, w tym koszty wszelkich wymaganych zgłoszeń;
    e) Pracodawca zbiera dane Pracownika dla celów zarządzania wydajnością i
      bezpieczeństwem sprzętu, obiektów, własności intelektualnej oraz platform
      elektronicznych. Obejmuje to zarządzanie prawami dostępu, monitorowanie
      zgodności z polityką bezpieczeństwa informacji oraz innymi politykami firmy, a tam,
      gdzie to dozwolone, przeprowadzanie dochodzeń i działań dyscyplinarnych.

    W ramach zawartej umowy z Pracodawcą jako (...) Wnioskodawca zajmuje się przede
    wszystkim (...).
    (...).
    Rysunki/modele/projekty stworzone/tworzone przez Wnioskodawcę odznaczają się
    oryginalnym i twórczym charakterem. Każdy taki "utwór" jest inny i niepowtarzalny oraz
    wymaga indywidualnego podejścia, wyobraźni i kreatywnego planowania, z
    uwzględnieniem wielu zmiennych, jak specjalne życzenia klienta Pracodawcy i architekta,
    koszty, estetyka i powiązanych z nim norm oraz wiedzy technicznej.
    Na każdym z tych etapów projektowania pojawiają się zagadnienia sporne, które można
    rozwiązać na wiele sposobów, a o wdrożeniu wybranej ścieżki planowania decyduje
    twórca (Wnioskodawca), biorąc na siebie odpowiedzialność za ich poprawność.
    Indywidualny charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności polega dalej na
    wymyśleniu i wdrożeniu odpowiednich rozwiązań, które umożliwią sprawne
    zaprojektowanie, dopasowanie do technologii klienta Pracodawcy, wreszcie na
    naniesieniu wszystkich tych rozwiązań na arkusz lub nośnik danych w sposób estetyczny i
    jednocześnie czytelny i jasny dla klienta Pracodawcy.
    Same umiejętności techniczne nie są wystarczające do pracy wykonywanej przez
    Wnioskodawcę. Potrzebna jest dodatkowo wyobraźnia, kreatywność do przekształcania
    pomysłów w rzeczywistość, a także umiejętność myślenia koncepcyjnego dla znalezienia
    najkorzystniejszego rozwiązania problemów technicznych. Praca jako architekt nie
    stanowi zatem pracy odtwórczej, schematycznej, rzemieślniczej czy powtarzalnej, bowiem
    jej ostatecznych wyników nie można ustalić przed przystąpieniem do pracy.
    W ramach zawartej z Pracodawcą umowy o pracę Wnioskodawca wykonywał i wykonuje
    również czynności niebędące czynnościami o charakterze twórczym (zdecydowanie
    mniejsza część pracy), tj. obowiązki dodatkowe, polegające na koordynacji dokumentacji z
    innymi uczestnikami zamierzenia projektowego, podróże służbowe oraz prezentacje
    efektów swoich prac.
    Wnioskodawca planuje zatem projektowanie sieci (...), a następnie jego właściwą
    realizację, tak aby zaprojektowana sieć działała zgodnie z przeznaczeniem. W ramach
    swoich obowiązków Wnioskodawca nie planuje lokalizacji sieci, wskazuje jednak jakie
    warunki powinny zostać spełnione, by sieć działała zgodnie z przeznaczeniem.
    Dobór urządzeń (...) jest elementem planowania przez Wnioskodawcę sieci (...).
    Po etapie zaprojektowania i przesłania efektów swoich prac do klienta Pracodawcy
    Wnioskodawca prezentuje to, co zaprojektował. Czasami wiąże się to z wyjazdami
    służbowymi. Organizowane są spotkania z osobami decyzyjnymi za dany projekt u klienta
    Pracodawcy, który po prezentacji wnosi uwagi, zastrzeżenia czy dodatkowe pytania. Po
    prezentacji projekty mogą być jeszcze poprawiane. Koniec prac Wnioskodawcy na danym
    projekcie stanowi podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego, ale Wnioskodawca w tym
    procesie nie uczestniczy.
    Zaprojektowana przez Wnioskodawcę sieć jest przenoszona na urządzenia techniczne
    oraz następnie realizuje u klienta Pracodawcy. Obowiązkiem Wnioskodawcy jest
    dopilnowanie, aby efekt jego prac działał zgodnie z przeznaczeniem. Elementem działania
    (...).
    Wnioskodawca nie zajmuje się sieciami lub urządzeniami, których nie zaprojektował.
    Instalowanie, serwis czy montaż urządzeń sieci niezaprojektowanych przez Wnioskodawcę
    nie należy do jego obowiązków.
    Wnioskodawca projektuje całą sieć (...) samodzielnie. Pracodawca nie zatrudnia w Polsce
    innego architekta o takim zakresie obowiązków jakie ma określone Wnioskodawca.

    Wnioskodawca dysponuje unikalnymi kompetencjami, których nie posiada żaden z innych
    pracowników Pracodawcy na terytorium Polski. Zaplanowane sieci są wyłącznie efektem
    pracy twórczej Wnioskodawcy oraz wykorzystywanych przez Wnioskodawcę narzędzi.
    Wnioskodawcę wykorzystuje w pracy dla Pracodawcy wiedzę nabytą podczas studiów
    inżynierskich na kierunku (...). Wnioskodawca pracuje w zawodzie już od (...). Pracując dla
    Pracodawcy Wnioskodawca wykorzystuje zatem wszechstronne doświadczenie
    inżynieryjne w projektowaniu, funkcjonowaniu oraz działaniu sieci (...).
    Utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych powstają w
    wyniku pracy twórczej wykonywanej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca przekazuje na
    rzecz Pracodawcy wszelkie prawa autorskie do wykonanych utworów. Wynagrodzenie
    otrzymywane przez Pracodawcę obejmuje wyłącznie przeniesienie praw autorskich do
    takich utworów. Umowa o pracę zawarta z pracodawcą przewiduje, że całe wynagrodzenie
    Wnioskodawcy związane jest z przeniesieniem praw autorskich do utworów w rozumieniu
    ww. ustawy.
    Pracodawca nabywa wszystkie prawa autorskie do ww. utworów. Oznacza to, że
    przenosząc prawa autorskie do utworów na Pracodawcę Wnioskodawca nie jest już ich
    właścicielem. Charakter pracy Wnioskodawcy nie jest powtarzalny, odznacza się
    oryginalnym, indywidualnym charakterem. Prace te są efektem wykreowania przez
    Wnioskodawcę nowego, nieistniejącego wcześniej projektu sieci (...) uwzględniającego
    specyficzne wymaga (...) (zleceniodawca).
    Rolą Wnioskodawcy jest zaprojektowanie sieci (...) skrojonej indywidualnie dla potrzeb
    danego klienta Pracodawcy. Nie jest możliwe zaprojektowanie takiej samej sieci dla więcej
    niż jednego klienta Pracodawcy. Poszczególne projekty mogą być podobne w jakiś
    elementach, ale żaden z projektów wytworzonych przez Wnioskodawcę nie jest w pełni
    powtarzalny. Efektów prac Wnioskodawcy nie da się z góry określić i przewidzieć, efekty
    prac Wnioskodawcy nie mają charakteru powtarzalnego.
    Wnioskodawca tworzy utwory w rozumieniu ww. ustawy i odpłatnie przenosi je na
    Pracodawcę. Wszystkie utwory powstałe na podstawie umowy o pracę zawartej z
    Pracodawcą są na Pracodawcę przenoszone. Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą takich
    utworów. Są one zapisywane w postaci nośników danych, mają formę elektroniczną.
    Efekty prac przenoszone są na Pracodawcę na podstawie umowy o pracę, która określa,
    że wynagrodzenie Wnioskodawcy jest związane z tymi utworami. Wnioskodawca nie
    podpisuje z Pracodawcą żadnego innego dokumentu na okoliczność przeniesienia praw
    autorskich do utworów. Nie ma bowiem takiej potrzeby, umowa o pracę zawarta z
    Pracodawcą zawiera wszelkie niezbędne postanowienia w tym zakresie. Umowa o pracę
    przewiduje automatyczne przekazanie praw własności do takich utworów.
    Po ich wytworzeniu Wnioskodawca nie ma prawa do ich wykorzystania, są one wyłączną
    własnością Pracodawcy. Wnioskodawca nie udziela zatem Pracodawcy żadnej licencji do
    korzystania z utworów, w ramach przekazania utworów Pracodawcy Wnioskodawca
    wyzbywa się na rzecz Pracodawcy wszelkich praw autorskich do utworów.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim projektowaniem sieci (...) w celu
    zapewnienia (...) oraz wsparciu przy ich wdrożeniu na późniejszym etapie. Wnioskodawca
    planuje zatem projektowanie sieci (...), a następnie jego właściwą realizację, tak aby
    zaprojektowana sieć działała zgodnie z przeznaczeniem. W ramach swoich obowiązków
    Wnioskodawca nie planuje lokalizacji sieci, wskazuje jednak jakie warunki powinny zostać
    spełnione, by sieć działała zgodnie z przeznaczeniem.
    Wnioskodawca wyjaśniał w dalszej części wniosku, że nie planuje sieci (...) „w oparciu” o
    technologię prawa własności intelektualnej. W tym zakresie Wnioskodawca koryguje
    zatem opis sprawy. Powyższe sieci (...) pracują w oparciu o (...), a nie własność
    intelektualną). Wykonywane przeze Wnioskodawcę czynności mają związek z ww.

    projektowaniem. Rysunki/modele/projekty stworzone/ tworzone przez Wnioskodawcę
    odznaczają się oryginalnym i twórczym charakterem. Każdy taki "utwór" jest inny i
    niepowtarzalny oraz wymaga indywidualnego podejścia, wyobraźni i kreatywnego
    planowania, z uwzględnieniem wielu zmiennych jak specjalne życzenia klienta Pracodawcy
    i architekta, koszty, estetyka i powiązanych z nim norm oraz wiedzy technicznej.
    Na każdym z tych etapów projektowania pojawiają się zagadnienia sporne, które można
    rozwiązać na wiele sposobów, a o wdrożeniu wybranej ścieżki planowania decyduje
    twórca (Wnioskodawca), biorąc na siebie odpowiedzialność za ich poprawność.
    Indywidualny charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności polega dalej na
    wymyśleniu i wdrożeniu odpowiednich rozwiązań, które umożliwią sprawne
    zaprojektowanie, dopasowanie do technologii klienta Pracodawcy, wreszcie na
    naniesieniu wszystkich tych rozwiązań na arkusz lub nośnik danych w sposób estetyczny i
    jednocześnie czytelny i jasny dla klienta Pracodawcy. Wnioskodawca odpowiada zatem za
    dobór rodzaju urządzeń, łączy, ilości i rodzaju elementów składowych tworzących sieć,
    schematu połączeń elementów sieci, ustawienia urządzeń, zabezpieczeniu warunków, w
    jakich funkcjonuje sieć. Wnioskodawca jest inżynierem z wykształcenia, ale nie jest
    programistą i nie zajmuje się oprogramowaniem, nie tworzy programów komputerowych.
    Elementy, jakie obejmuje zaprojektowana przez Wnioskodawcę sieć to typowe elementy
    sieci (...), czyli:
    (...)
    W odpowiedzi na pytanie:
      co oznacza, że „zaprojektowana przez Wnioskodawcę sieć jest przenoszona na
      urządzenia techniczne”? Na czym polega to przenoszenie?
    wyjaśniono, że oznacza to tyle, że sieć, którą zaprojektuje Wnioskodawca jest następnie
    instalowana i montowana zgodnie z projektem. W tym procesie Wnioskodawca już nie
    uczestniczy.
    Wnioskodawca tworzy utwory podlegającej ochronie prawnoautorskiej. Utwory mają
    formę projektu graficznego, dokumentacji technicznej, opisu koncepcji sieci. Umowa z
    Pracodawcą przewiduje wyłącznie wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich, całość
    wynagrodzenia Wnioskodawcy odnosi się do obowiązków i czynności opisanych we
    Wniosku oraz powyżej. Pracodawca ujął tę klauzulę szeroko, natomiast dotyczy ona
    wszelkich efektów prac wykonanych w ramach Umowy z Pracodawcą – są one na
    podstawie Umowy przenoszone na Pracodawcę, który nabywa do nich tytuł prawa
    własności. Powstałe utwory dzięki pracy Wnioskodawcy stają się wyłącznie własnością
    Pracodawcy bez podejmowania żadnej dodatkowej czynności, są to prawa majątkowe.
    Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą takich utworów. Są one zapisywane w postaci
    nośników danych, mają formę elektroniczną. Efekty prac przenoszone są na Pracodawcę
    na podstawie umowy o pracę, która określa, że wynagrodzenie Wnioskodawcę jest
    związane z tymi utworami. Wnioskodawca nie podpisuje z Pracodawcą żadnego innego
    dokumentu na okoliczność przeniesienia praw autorskich do utworów. Nie ma bowiem
    takiej potrzeby, umowa o pracę zawarta z Pracodawcą zawiera wszelkie niezbędne
    postanowienia w tym zakresie. Umowa o pracę przewiduje automatyczne przekazanie
    praw własności do takich utworów.
    Utwory mają formę projektu graficznego, dokumentacji technicznej, opisu koncepcji sieci i
    dotyczyły następujących projektów sieci:
    (...)
    Umowa z Pracodawcą nie wyodrębnia żadnych składowych części wynagrodzenia. Umowa
    przewiduje wyłącznie wynagrodzenie za pracę twórczą (za przeniesienie na Pracodawcę
    autorskich praw majątkowych do utworów), natomiast faktycznie Wnioskodawca
    wykonuje część obowiązków niezwiązanych bezpośrednio z pracą twórczą, a jedynie
    pośrednio (opisane we Wniosku). Czyli w świetle Umowy Wnioskodawca nie otrzymuje

    wynagrodzenia za niewielką część obowiązków o charakterze nietwórczym. Po etapie
    zaprojektowania i przesłania efektów swoich prac do klienta Pracodawcy Wnioskodawca
    prezentuje to, co zaprojektował. Czasami wiąże się to z wyjazdami służbowymi.
    Organizowane są spotkania z osobami decyzyjnymi za dany projekt u klienta Pracodawcy,
    który po prezentacji wnosi uwagi, zastrzeżenia czy dodatkowe pytania. Po prezentacji
    projekty mogą być jeszcze poprawiane. Koniec prac Wnioskodawcy na danym projekcie
    stanowi podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego.
    Prace te obejmują zatem stworzenie prezentacji dla sieci i omówienie tego projektu z
    klientem Pracodawcy. Po dyskusji z klientem Pracodawcy przesyłane są formalne uwagi i
    propozycje, które Wnioskodawca wdraża. Po ustaleniu finalnego projektu sieci (...)
    przechodzi on do etapu realizacji, w której Wnioskodawca uczestniczy już tylko na końcu,
    gdy sprawdza czy sieć działa prawidłowo. Obowiązki te wymagają podróżowania w Polsce i
    za granicą.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca wykonuje jedną z profesji wskazanych w art. 22 ust. 9b pkt 1
      ustawy o PIT?
    2) Czy Wnioskodawca jest lub będzie uprawniony do zastosowania 50% kosztów
      uzyskania przychodów w rozliczeniu za lata 2022-2024?
    Pana stanowisko w sprawie pytania pierwszego
    Wnioskodawca wykonuje jedną z profesji wskazanych w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów
    określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z
    praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich
    tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z
    tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w
    danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
    chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
    stanowi ten przychód.
    W świetle art. 22 ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: działalności
    twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii
    budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego,
    muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych,
    gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa
    artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa.
    W ocenie Wnioskodawcy, zawód, który wykonuje, mieści się wśród profesji wymienionych
    w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT. Przepis ten wymienia bowiem wolne zawody, które
    charakteryzują się wykonywaniem pracy twórczej, tak jak praca świadczona przez
    Wnioskodawcę.
    Z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika, że preferencyjnym kosztom uzyskania
    przychodu podlegają przychody osiągnięte w wyniku działalności twórczej w zakresie
    architektury, w tym architektury wnętrz. Innymi słowy, przepisy ustawy o PIT nie zawężają
    działalności w zakresie architektury do konkretnych branż. W konsekwencji terminy
    zastosowane w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT należy interpretować przez pryzmat
    wykładni językowej, która znajduje zastosowanie w prawie podatkowym.
    W ślad za Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez "architekturę" rozumie się:
    1) «sztuka projektowania, wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli»
    2) zob. architektonika w zn. 1.
    3) «wydział na wyższej uczelni poświęcony studiom z tego zakresu»
    4) «struktura logiczna komputera lub systemu komputerowego».

    Z kolei „achitektoniką” jest:
    1) «kompozycja, układ, konstrukcja budowli»
    2) «struktura czegoś»
    3) «metody porządkowania brzmień w struktury muzyczne, a tych z kolei – w całości
      formalne».
    Bazując na opisie zdarzenia przyszłego, mając na względzie definicje słownikowe
    terminów "architektura" oraz "architektonika", nie ulega wątpliwości, że Wnioskodawca
    realizuje działalność w zakresie architektury w rozumieniu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania pierwszego jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej
    ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4
    omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z art. 22 ust. 1 tej ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i
      artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub

      rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego
      przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
      pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
      przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
        1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
          krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
          wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
          audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
          kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego,
          sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
        2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
          cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
        3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
        4) działalności publicystycznej;
        5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
          popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
        6) działalności konserwatorskiej;
        7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
          prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 oraz z 2022
          r. poz. 655), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
        8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej,
          badawczej, badawczo -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności
          dydaktycznej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z
    nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast odsyła w tym względzie do odrębnych
    przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W świetle natomiast art. 1 ust. 2 tej ustawy:
      Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
          publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;

        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory
    naukowe lub literackie. Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej utwory
    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności w zakresie
    architektury”, ani też nie odsyła w celu wyjaśnienia zakresu tego pojęcia do innych
    przepisów prawa. Poszukując znaczenia tych pojęć należy odnieść się do języka
    powszechnego.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:
    1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
    2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
    natomiast twórczy oznacza:
    1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
    2) „dotyczący twórców”.
    Słownik języka polskiego PWN definiuje architekturę jako „sztukę projektowania,
    wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli”.
    Architekturę często definiuje się jednak szerzej, jako dyscyplinę organizującą i kształtującą
    przestrzeń dla zaspokojenia potrzeb człowieka. W tym rozumieniu architektura jest
    dziedziną kształtowania wszelkich przestrzeni.
    Encyklopedie i słowniki nie definiują terminu „utwór architektoniczny”. Przyjąć jednak
    należy, że utworem architektonicznym jest utwór należący do dziedziny architektury.
    Za „działalność twórczą w zakresie architektury” należy zatem uznać takie czynności, które:
    · mają charakter twórczy,
    · są podejmowane w celu projektowania budowli,
    · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
    Tym samym wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych „działalność twórczą w zakresie architektury” należy rozumieć jako korzystanie i
    rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z
    ogółem działań podejmowanych w celu projektowania i wznoszenia budowli.
    Z kolei inżynierię Słownik języka polskiego PWN określa jako „projektowanie i
    konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”. Budowla to „to, co zostało
    wybudowane”.
    „Działalnością twórczą w zakresie inżynierii budowlanej” będą więc czynności, które:
    · mają charakter twórczy,

    · są podejmowane w celu wznoszenia budowli z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa
      technicznego,
    · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
    Tak więc architektura skupia się bardziej na formie i przestrzeni budowli, natomiast
    inżynieria budowlana ma za zadanie rozwiązać problemy konstrukcyjne zaprojektowanej
    budowli i dobór właściwych materiałów i technologii budowy.
    Projektowanie systemów (...) nie jest więc ani działalnością architektoniczną ani inżynierią
    budowlaną. Owszem, projekt systemu (...) może być częścią projektu budowlanego, ale
    sam w sobie ma na celu wyłącznie zaprojektowanie warstwy technicznej (infrastruktury i
    rozwiązań) umożliwiającej (...). Nie ma on nic wspólnego ze wznoszeniem budowli, w
    których te systemy będą umiejscowione.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że jest Pan zatrudniony przez
    pracodawcę na stanowisku (...). Zajmuje się Pan przede wszystkim projektowaniem sieci
    (...) w celu zapewnienia (...). Tworzy Pan utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych i odpłatnie przenosi je Pan na Pracodawcę. Jest Pan wyłącznym
    twórcą takich utworów. Tworzy Pan rysunki, modele, projekty. Planuje Pan projektowanie
    sieci (...), a następnie jego właściwą realizację, tak aby zaprojektowana sieć działała
    zgodnie z przeznaczeniem. W ramach swoich obowiązków nie planuje Pan lokalizacji sieci,
    lecz wskazuje jakie warunki powinny zostać spełnione, by sieć działała zgodnie z
    przeznaczeniem. Sieć, którą Pan zaprojektuje, jest następnie instalowana i montowana
    zgodnie z projektem. W tym procesie Pan już nie uczestniczy. Pana działania ograniczają
    się jedynie do samego projektowania, a nie do ich technicznego wykonania. Odpowiada
    Pan za dobór rodzaju urządzeń, łączy, ilości i rodzaju elementów składowych tworzących
    sieć, schematu połączeń elementów sieci, ustawienia urządzeń, zabezpieczeniu
    warunków, w jakich funkcjonuje sieć.
    W konsekwencji nie można uznać Pana działalności za działalność twórczą mieszczącą się
    w pkt 1 ust. 9b art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    szczególności za działalność twórczą w zakresie architektury, czy też w zakresie inżynierii
    budowlanej. Z przyczyn oczywistych Pana działania nie mieszczą się także w pozostałych
    punktach analizowanego art. 22 ust. 9b ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana wątpliwości w zakresie pytania
    pierwszego. W zakresie pytania drugiego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.