Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.8.2021.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-19
Teza: W związku z tym, że przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych enumeratywnie wymieniają przypadki, w których dochodzi do opodatkowania tym podatkiem, a czynność wystąpienia komandytariusza ze spółki komandytowej za "kwotę wartości udziału kapitałowego" nie jest ujęta w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako przedmiot opodatkowania, tym samym nie powstaje dla niego jako pozostałego w spółce wspólnika (komandytariusza) obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenia stosownej deklaracji PCC-3
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2021 r. (data wpływu - 12 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 17 marca 2021 r. (data wpływu - 17 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dla pozostałego w spółce wspólnika czynności wystąpienia komandytariusza ze spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dla pozostałego w spółce wspólnika czynności wystąpienia komandytariusza ze spółki.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym w piśmie z 9 marca 2021 r., znak: 0111-KDIB2-3.4014.8.2021.1.JS, wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 17 marca 2021 r.

**W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:**

W dniu 2 grudnia 2020 r. odbyło się zgromadzenie (zebranie) wszystkich wspólników spółki komandytowej, z którego został sporządzony protokół w formie aktu notarialnego. W trakcie zgromadzenia jeden ze wspólników (komandytariusz) oświadczył, że w związku z postanowieniami umowy spółki oraz na podstawie umowy ze wszystkimi wspólnikami, za zgodą wszystkich pozostałych wspólników, występuje ze spółki komandytowej. Na co wszyscy stawiający wyrazili zgodę. Jednocześnie wspólnicy spółki komandytowej podjęli jednomyślną uchwałę, że występujący wspólnik z tytułu umownego wystąpienie ze spółki otrzyma kwotę 1 260 000,00 zł, jako kwotę wartości udziału kapitałowego dla występującego wspólnika. Kapitał spółki pozostał bez zmian.

W piśmie uzupełniającym z 17 marca 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 9 marca 2021 r., Wnioskodawca wskazał, że w niniejszej sprawie występuje jako komandytariusz spółki komandytowej, który pozostał w spółce komandytowej po wystąpieniu ze spółki innego wspólnika.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w tej sytuacji powstanie po stronie pozostałego w spółce wspólnika (komandytariusza) obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenia stosownej deklaracji PCC-3?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych enumeratywnie wymieniają przypadki, w których dochodzi do opodatkowania tym podatkiem, a czynność wystąpienia komandytariusza ze spółki komandytowej za "kwotę wartości udziału kapitałowego" nie jest ujęta w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako przedmiot opodatkowania, tym samym nie powstaje dla niego jako pozostałego w spółce wspólnika (komandytariusza) obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenia stosownej deklaracji PCC-3.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 815, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy - w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Zgodnie z art. 1a pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych spółka osobowa to m.in. spółka komandytowa.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że w trakcie zebrania wspólników spółki komandytowej, które miało miejsce 2 grudnia 2020 r., jeden ze wspólników (dotychczasowy komandytariusz) oświadczył, że za zgodą wszystkich pozostałych wspólników, występuje ze spółki komandytowej. Jednocześnie wspólnicy spółki komandytowej podjęli jednomyślną uchwałę, że występujący wspólnik z tytułu umownego wystąpienia ze spółki otrzyma kwotę 1 260 000,00 zł, jako kwotę wartości udziału kapitałowego dla występującego wspólnika. Kapitał spółki pozostał bez zmian.

Mając na uwadze powyższe informacje i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że dla Wnioskodawcy jako pozostałego w spółce wspólnika (komandytariusza) nie powstaje obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenia stosownej deklaracji PCC-3.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.