Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.910.2024.2.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od zakupu
samochodów, paliwa i wydatków związanych z eksploatacją
ww. samochodów.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od paliwa
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
pojazdy-pojazd samochodowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od
    zakupu samochodów, paliwa i wydatków związanych z eksploatacją ww. samochodów.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 stycznia 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Głównym przedmiotem działalności spółki jest
    (PKD: 43.22.Z) tj. wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i
    klimatyzacyjnych.
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w ramach której oferuje swoim
    klientkom usługi instalacji związanych z OZE na najwyższym poziome.
    Wnioskodawczyni to firma specjalizująca się w instalacjach fotowoltaicznych, montażach i
    serwisach pomp ciepła oraz projektowaniu i budowie farm fotowoltaicznych. Firma
    prowadzi kompleksowe wdrożenia dla domów, firm, gospodarstw rolnych i gmin. W
    ramach dokonywanych instalacji zawierane są umowy z podmiotami, które wyrażają chęć
    instalacji OZE przez Wnioskodawczynię.
    Spółka prowadzi swoją działalność na terenie całej Polski, w związku z czym zatrudnia
    pracowników koordynatorów ds. przetargów, kierowników ds. inwestycji, handlowców,
    koordynatorów ekip montażowych, dyrektorów ds. sprzedaży, którzy mają miejsce
    swojego zamieszkania oddalone od 30 do 300 km od miejsca siedziby spółki w
    miejscowości .... Spółka zapewnia ww. osobom środek transportu w postaci osobowych
    samochodów firmowych na potrzeby dojazdu do potencjalnych klientów celem
    pozyskiwania nowych zleceń, uczestnictwa w przetargach, koordynacji ekip montażowych,
    zapewniania osobistego kierownictwa nad ekipami montażowymi i wzrostu spółki.
    Pracownicy po szkoleniu w spółce otrzymują samochód i rozpoczynają pracę. Po
    zakończonym dniu pracy wracają samochodem do swojego miejsca zamieszkania i tam
    parkują samochód. Parkowanie odbywa się w miejscu wskazanym w regulaminie wg zasad
    korzystania z samochodów służbowych. Miejscem tym jest parking strzeżony w pobliżu
    miejsca zamieszkania pracownika, w przypadku, braku takiego parkingu jest to miejsce
    postojowe znajdujące się w miejscu zamieszkania pracownika. Regulamin korzystania z
    samochodów służbowych posiada zapisy z których wynika, że samochód może być
    użytkowany tylko i wyłącznie do działalności gospodarczej spółki.
    Do siedziby spółki pracownicy przyjeżdżają w zależności od potrzeb spółki lub pracownika.
    Samochody posiadane przez podatników to pojazdy które nie są konstrukcyjnie
    przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Samochody posiadają
    zamontowany system GPS. W regulaminie korzystania z samochodów służbowych
    ustalono zasady wykluczające użycie samochodów do celów prywatnych pracownika.
    Działania zabezpieczające ich wykonanie to zaznajomienie pracowników z regulaminem.
    Spółka nadzoruje użytkowanie ww. samochodów wyłącznie do celów działalności
    gospodarczej. Przejawia się to weryfikacją ewidencji przebiegu pojazdów, przez
    przełożonych i monitoringiem systemu GPS. Podatnik prowadzi ewidencję przebiegu
    samochodów, o której mowa w art. 86a ust. 7 VATU. Spółka złożyła naczelnikowi urzędu
    skarbowego informacje VAT-26 o pojazdach samochodowych wykorzystywanych
    wyłącznie do działalności gospodarczej, w terminach przepisanych prawem.

    Należy podkreślić, że pracownicy Podatnika wykonują czynności w głównej mierze
    terenowe, ich obecność codzienna w spółce jest niecelowa zarówno ze względów
    ekonomicznych, jak również z uwagi na odległość dzielącą pracownika od siedziby spółki.
    Nadto rejon pracy pracowników, za który są odpowiedzialni, znajduje się w przeciwnym
    kierunku od miejsca położenia siedziby spółki. Spółka nie posiada oddziałów
    zlokalizowanych bliżej miejsca zamieszkania pracowników.
    Paliwo do danego samochodu faktycznie tankuje pracownik korzystający z danego
    samochodu. Płatność za paliwo dokonywana jest kartą flotową spółki, bądź za pieniądze
    pobrane z kasy spółki.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    1. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT,
    2. Zakresem pytania objęte są wydatki związane z zakupem paliwa oraz wydatkami
      eksploatacyjnymi ponoszonymi na samochody m.in. (zakup nowych opon, wymiana
      opon, serwis, naprawy aut, wydatki na usługi myjni oraz sprzątanie samochodów),
    3. Faktury związane z nabyciem paliwa oraz wydatkami eksploatacyjnymi wystawiane są
      na dane Wnioskodawczyni t.j.: ...,
    4. Spółka wprowadziła następujące dokumenty, z których obiektywnie wynika, że
      samochody będą wykorzystywane jedynie do celów działalności gospodarczej oraz
      wykluczone jest wykorzystywanie pojazdów do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą:
        a. ewidencję przebiegu pojazdów,
        b. regulamin w sprawie zasad korzystania z samochodów służbowych, w ramach
        których ustalono obowiązki pracownika/użytkownika samochodu,
        c. wyposażono przedmiotowe samochody w system lokalizacji satelitarnej (GPS) – co
        potwierdzono dokumentem o montażu systemu GPS, posiadają historię
        przejazdów zarejestrowaną przez GPS,
        d. wprowadzono procedury zawierające bezwzględny zakaz używania samochodów
        do jakichkolwiek celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, co jest
        usankcjonowane karami porządkowymi oraz może stanowić przyczynę
        uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę.
    5. Tak, Wnioskodawczyni wprowadziła procedury uniemożliwiające użytek samochodu
      do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej tj.:
        a. Pracownik został zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu,
        b. Samochody mają zamontowany system GPS, który wskazuje ilość przejechanych
        kilometrów oraz trasy, które muszą się pokrywać z ewidencją przebiegu pojazdu,
        c. wprowadzono regulamin w sprawie zasad korzystania z samochodów
        służbowych, w ramach których ustalono obowiązki pracownika/użytkownika
        samochodu, w tym m.in. obowiązek parkowania samochodu po zakończonej

        jeździe na terenie wskazanym przez i uzgodnionym z Wnioskodawczynią,
        obowiązek oddania kluczyków wraz z dowodem rejestracyjnym po zakończeniu
        jazdy służbowej lub ustania stosunku pracy,
        d. wprowadzono procedury o bezwzględnym zakazie używania samochodów do
        jakichkolwiek celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, co jest
        usankcjonowane karami porządkowymi oraz może stanowić przyczynę
        uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę,
        e. Wnioskodawczyni w regulaminie w sprawie zasad korzystania z samochodów
        służbowych zobowiązała się do potwierdzenia autentyczności wpisów
        dokonywanych przez pracowników.
    6. Ilość zużytego paliwa jest weryfikowana w przypadku, gdy suma zużytego paliwa przez
      danego pracownika znacząco odbiega od dotychczasowego zużycia, wtedy następuje
      proces weryfikacji złożonych faktur VAT – tj. Wnioskodawczyni sumuje paliwo
      zakupione na dany samochód, następnie dzieli ilość paliwa przez ilość kilometrów, a
      uzyskany wynik mnożony jest przez sto – co daje średnie zużycie na 100 km, następnie
      wynik weryfikowany jest z innymi samochodami (czy wynik nie odbiega od normy),
    7. Samochody wykorzystywane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do odliczania 100%
    naliczonego podatku od towarów i usługo od zakupu samochodów, od paliwa i innych
    wydatków związanych z eksploatacją samochodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawczyni:
    Zdaniem Wnioskodawczyni w przypadku zabezpieczenia prawidłowości przeznaczania
    pojazdu do wykonywania podróży tylko i wyłącznie związanych z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, tak jak dokonuje tego Wnioskodawczyni oraz w związku z
    brakiem uzasadnienia celowego i ekonomicznego dojazdów pracowników obsługujących
    rejony Polski znajdujące się w znaczącej odległości od siedziby Wnioskodawczyni, posiada
    ona prawo do odliczania 100% naliczonego podatku do towarów i usług od zakupu
    samochodów, paliwa i innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów. Pomimo
    iż, pracownicy korzystający z samochodów zaczynają i kończą dzień pracy w miejscu
    zamieszkania pracownika i nie odstawiają samochodu do siedziby firmy w .....
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług z
    dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 54, poz. 535) tj. z dnia 9 lutego 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz.
    361) dalej jako Ustawa o VAT. „W przypadku wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50%
    kwoty podatku: 1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;2) należnego z tytułu:
    a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
    usługobiorca, b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem
    jest ich nabywca, c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; 3) należnego, w
    przypadku, o którym mowa w art. 33a; 4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego,
    deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których
    mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34”.
    W art. 86a ust. 2 Ustawy o VAT wskazano, że do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:”1) nabycia,

    importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
    2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
    umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; 3)
    nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do
    napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych
    towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów”.
    Natomiast ustęp 3. Powołanego przepisu wyłącza zastosowania art. 86a ust. 1 Ustawy o
    VAT gdy: „1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są: a) wykorzystywane wyłącznie do
    działalności gospodarczej podatnika lub b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co
    najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie
    przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; 2) do towarów montowanych w
    pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i
    konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich
    wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika”.
    Na podstawie art. 86a ust. 4 pkt 1 i 2 Ustawy o VAT ustawodawca przyjął, że : „Pojazdy
    samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej
    podatnika, jeżeli: 1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza
    określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
    prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza
    ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub 2) konstrukcja tych
    pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
    powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest
    nieistotne”.
    W art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT przewidziane zostało ograniczenie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego do wysokości 50% kwoty podatku naliczonego dotyczącego
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi. Przy czym art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a
    tej ustawy stanowi, że przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy
    samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
    Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 cyt. Ustawy o VAT, pojazdy samochodowe są uznawane za
    wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób
    wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez
    niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla
    tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych
    z działalnością gospodarczą.
    W związku z tym podkreślić należy, że żadne przepisy nie określają dokładnie, w jaki
    sposób podatnik ma zapewnić w swojej firmie wyeliminowanie użytku prywatnego
    używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku
    naliczonego. Opisany w niniejszym wniosku sposób użytkowania pojazdów wyklucza
    możliwość użycia samochodów służbowych do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sam fakt parkowania samochodów
    w miejscu zamieszkania pracownia (pracownika terenowego, który zdecydowaną
    większość swoich zadań wykonuje w terenie, w znacznej odległości od siedziby
    Wnioskodawczyni) nie może wskazywać na użytkowanie prywatne powierzonego środka w
    postaci samochodu osobowego. Jednoznacznie należy stwierdzić, że wykorzystanie
    samochodów służbowych do celów prywatnych zostało przez Wnioskodawczynię
    całkowicie wyeliminowane. Wnioskodawczyni stworzyła takie mechanizmy i wprowadziła
    takie zasad używania pojazdów, które dały maksymalną gwarancję wykorzystania ich
    wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika. Za takim stanowiskiem (cały czas
    aktualnym) opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 marca 2017
    r., sygn. akt I FSK 1180/15: "W sytuacji, gdy mamy do czynienia z "czynnikiem ludzkim"
    istnieje ryzyko użycia samochodu niezgodnie z jego deklarowanym dla celów
    podatkowych przeznaczeniem. Rzecz jednak w tym, aby ryzyko to jak najbardziej
    zminimalizować, a co za tym idzie wprowadzić zasady korzystania z pojazdu oraz

    zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzegania, które wykluczą użycie auta w celach
    prywatnych".
    Przyjęcie poglądu, że dochodzi do wykluczenia prawa do pełnego odliczenia podatkowego
    w razie stwierdzenia najmniejszej, potencjalnej choćby możliwości wykorzystania
    samochodów do użytku mieszanego, oznaczałoby w istocie wyłączenie stosowania art.
    86a ust. 4 pkt 1 cyt. Ustawy o VAT. W tym zakresie akcent położyć należy raczej na
    gwarancjach, które daje podatnik, aby użytek prywatny został w maksymalnym stopniu
    wykluczony za takim sposobem rozumowania powyższych unormowania optuje Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 listopada 2020 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 191
    /18.
    Wnioskująca taką gwarancję faktycznie zapewniła wprowadzonymi w firmie regulacjami, w
    szczególności poprzez prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu oraz wprowadzone
    regulaminu w sprawie zasad korzystania z samochodów służbowych, w ramach których
    ustalono obowiązki pracownika/użytkownika samochodu, w tym m.in. obowiązek
    parkowania samochodu po zakończonej jeździe na terenie wskazanym przez i
    uzgodnionym z Wnioskodawcą, obowiązek oddania kluczyków wraz z dowodem
    rejestracyjnym po zakończeniu jazdy służbowej, wyposażenie przedmiotowych
    samochodów w system lokalizacji satelitarnej (GPS), co umożliwia także
    ewidencjonowanie eksploatacji samochodów oraz dokonywanie rozliczenia tras. Ponadto,
    jak wynika z opisu stanu faktycznego wniosku, obowiązujące u Wnioskodawczyni
    procedury wprowadzają bezwzględny zakaz używania samochodów do jakichkolwiek
    celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, co jest usankcjonowane karami
    porządkowymi oraz może stanowić przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę.
    Wnioskodawczyni w regulaminie w sprawie zasad korzystania z samochodów służbowych
    zobowiązała się do potwierdzenia autentyczności wpisów dokonywanych przez
    pracowników.
    Odnosząc się do zagadnienia garażowania samochodów w miejscu zamieszkania
    pracowników w kontekście wpływu tej okoliczności na tzw. użytek mieszany pojazdów
    było już analizowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyrokach:
    1. z dnia 6 marca 2017 r. sygn. akt I FSK 790/16,
    2. z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 1809/15,
    3. z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1200/15,
    4. z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 234/16,
    5. z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I FSK 113/16
    6. z dnia 11 marca 2020 r., sygn. akt I FSK 1470/17.
    Wnioskodawczyni podziela ugruntowaną już linię orzeczniczą prezentowaną w
    powołanych wyżej orzeczeniach, w których podważono tezę, że dojazd z miejsca pracy do
    miejsca zamieszkania pracownika i z miejsca zamieszkania do miejsca pracy, zawsze
    oznacza brak związku z działalnością gospodarczą pracodawcy, gdyż ułatwienia, które stąd
    wynikają dla pracownika nie są konsekwencją stosunku pracy.
    Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego opisanego we wniosku, należy dostrzec,
    że Wnioskodawczyni w ramach swojej działalności użytkuje samochody, które są
    wydawane do użytkowania zatrudnionym pracownikom/użytkownikom w celu
    umożliwienia im właściwej realizacji powierzonych obowiązków służbowych (praca
    pracowników, która odbywa się w terenie – poza siedzibą spółki,) w oddalonej lokalizacji.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że w powyższym przypadku, zaparkowanie pojazdu w miejscu
    zamieszkania jest uzasadnione koniecznością realizacji zadań służbowych i ze względu na
    oszczędność czasową w dotarciu do/z miejsc wykonywania pracy (spotkania z
    potencjalnymi klientami, kontrolą grup instalatorskich, uczestnictwem w przetargach) oraz

    uzasadnione koniecznością ekonomiczną. Nie ulega więc wątpliwości, że w opisanym
    przez Spółkę stanie faktycznym zachodzi szczególna wyjątkowa sytuacja, która uzasadnia
    pozostawienie samochodu w miejscu zamieszkania pracownika.
    Zaprezentowane stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd administracyjny w wyroku
    z dnia 19 kwietnia 2023 r. wydanym w sprawie o sygn.. akt: I FSK 431/20, w którym to w
    tezie przytoczono, że: „Co do zasady wykorzystywanie samochodu służbowego w celu
    dojazdów do pracy pracownika wyklucza uznanie go za używany jedynie do celów
    działalności gospodarczej pracodawcy, gdyż obowiązkiem pracownika jest stawienie się o
    czasie w miejscu pracy. Jednak, gdy specyfika prowadzonej działalności wymusza na
    pracodawcy zapewnienie nieodpłatnego transportu pracownikom zachodzi inna sytuacja i
    wówczas zapewnienie takiego transportu może być traktowane jako związane z
    prowadzoną działalnością podatnika. Parkowanie samochodu poza siedzibą firmy nie
    oznacza automatycznie, że samochód nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności
    gospodarczej”.
    Również, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku 15 grudnia 2021 r. I SA/Op
    376/21 wskazuje: „ Błędna jest ocena, że w każdym przypadku parkowanie samochodu
    spółki poza siedzibą firmy oznacza automatycznie, że samochód nie jest wykorzystywany
    wyłącznie do działalności gospodarczej. Chodzi jedynie o to, by możliwość parkowania
    pojazdu poza siedzibą firmy była uzasadniona specyfiką prowadzonej działalności,
    określona została w wewnętrznych regulacjach obowiązujących u podatnika, zaś podatnik
    zapewnił odpowiednie mechanizmy kontroli przestrzegania wykorzystania tak
    postawionych do dyspozycji pracowników (użytkowników) pojazdów wyłącznie dla celów
    związanych z działalnością gospodarczą (wykonywaniem obowiązków służbowych)”.
    Podsumowując, Podatnik stoi na stanowisku, że w stanie faktycznym opisanym w treści
    wniosku Wnioskodawczyni podjęła działania o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1
    Ustawy o VAT, a tym samym nie znajduje zastosowania ograniczenie określone w art. 86a
    ust. 1 Ustawy o VAT, przez co Wnioskodawczyni ma prawo do odliczania 100% VAT od
    nabycia samochodów, paliwa i innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów,
    mimo że pracownicy korzystający z tych samochodów zaczynają dzień i kończą go w
    miejscu ich zamieszkania.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że stanowisko Wnioskodawczyni nie uległo
    zmianie w związku z dokonanym uzupełnieniem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do

    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia
    przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a
    ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
        1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
        2) należnego z tytułu:
        a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
          usługobiorca,
        b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
          nabywca,
        c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
        1) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
        2) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
          przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
          ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
        1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
          części składowych;
        2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
          innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
          wymienione w pkt 3;
        3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
          wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
          tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
          używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.

    Od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
        1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
          kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
          drogowym wynika takie przeznaczenie;
        2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
          towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
          towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
          działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
        1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
          ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
          prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
          wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
        2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
        1) przeznaczonych wyłącznie do:
        a) odprzedaży,
        b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
        c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
          lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
      przedmiot działalności podatnika;
        2) w odniesieniu do których:
        a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
          zgodnie z ust. 1 lub
        b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
        1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

        2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
        3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
          prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
          dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
        4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
          wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
        a) kolejny numer wpisu,
        b) datę i cel wyjazdu,
        c) opis trasy (skąd – dokąd),
        d) liczbę przejechanych kilometrów,
        e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
        5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego
          oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Należy podkreślić, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy
    wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego
    w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji,
    gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie
    do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika
    dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym
    Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz
    „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego
    słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko;
    zupełnie.
    W przedmiotowej sprawie istotne są zwłaszcza przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a
    ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że
    podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w
    fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdu samochodowego w
    sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Co do zasady w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach jego używania, musi wykluczać jego użycie do celów prywatnych

    oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
    podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu.
    Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach,
    dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych
    pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym
    samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.
    W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik
    ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim
    pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Dla celów
    pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania pojazdów wyłącznie do działalności musi być
    rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Określone przez podatnika zasady używania
    pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w
    działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy
    czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej
    możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Zatem podatnicy użytkujący samochody osobowe w działalności gospodarczej mają
    ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na ich zakup,
    eksploatację i bieżące użytkowanie. W sytuacji, gdy przedsiębiorca zdecyduje się na pełne
    odliczenie VAT, jest zobowiązany wykazać, że pojazd jest użytkowany wyłącznie w celach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji prawnych
    prowadzi do stwierdzenia, że opisana przez Państwa procedura nie wyklucza użycia
    przedmiotowych samochodów służbowych do celów niezwiązanych z Państwa
    działalnością gospodarczą. Mimo, że prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu,
    wprowadzono regulamin w sprawie zasad korzystania z samochodów służbowych, w
    ramach których ustalono obowiązki pracownika/użytkownika samochodu, wyposażono
    przedmiotowe samochody w system lokalizacji satelitarnej (GPS) oraz wprowadzono
    procedury zawierające bezwzględny zakaz używania samochodów do jakichkolwiek celów
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą, to jednak dopuszczenie możliwości
    parkowania samochodów służbowych przez pracowników w pobliżu miejsca zamieszkania
    pracowników, a więc poprzez ich bezpośrednią dostępność, stwarza możliwość
    wykorzystania tych samochodów do celów prywatnych. Wprowadzenie przez Państwa
    regulaminu korzystania z pojazdów samochodowych, nie jest równoznaczne ze
    stworzeniem przez Państwa stosownej procedury użytkowania tych pojazdów, która
    wykluczy ich potencjalne użycie do celów prywatnych. Wprowadzone przez Państwa
    zasady nie wykluczają obiektywnie prywatnego użytku tych pojazdów. Dodatkowo, jak
    Państwo wskazali, ilość zużytego paliwa jest weryfikowana w przypadku, gdy suma
    zużytego paliwa przez danego pracownika znacząco odbiega od dotychczasowego zużycia,
    wtedy następuje proces weryfikacji złożonych faktur, zatem przypuszczają Państwo, że
    jest prawdopodobieństwo użycia samochodów do celów niezwiązanych z wykonywaniem
    obowiązków przez pracowników.
    Podjęte przez Państwa działania, wykluczające użycie samochodów służbowych przez
    pracowników do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. uchwalenie ww. regulaminu,
    do którego przestrzegania są zobowiązani pracownicy; prowadzenie ewidencji przebiegu
    pojazdu, wprowadzony regulamin, monitoring systemu GPS, nie potwierdzają
    obiektywnie, że samochody służbowe o których mowa we wniosku, są wykorzystywane
    wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez możliwości ich
    użycia do celów prywatnych, w sytuacji gdy są parkowane przez pracowników w pobliżu
    ich miejsca zamieszkania. Należy bowiem zauważyć, że samo parkowanie pojazdu w
    miejscu zamieszkania (przez rozpoczęciem i po zakończeniu wyjazdu służbowego), co do
    zasady, pozwala pracownikowi na potencjalne wykorzystanie samochodu do jego celów
    prywatnych. Przy czym - jak wyżej wskazano - użytek prywatny należy postrzegać w
    kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

    Z uwagi na powyższe nie można uznać, że samochody osobowe parkowane w pobliżu
    miejsca zamieszkania pracowników są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej
    przez Państwa działalności gospodarczej.
    Tym samym, nie mają Państwo prawa do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego
    dotyczącej wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, udostępnianymi
    pracownikom, w tym od zakupu paliwa oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z
    tymi samochodami, gdyż pojazdy o których mowa we wniosku nie spełniają warunków, o
    których mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1.
    W konsekwencji, przysługuje Państwu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodów, paliwa i wydatków
    związanych z eksploatacją przedmiotowych samochodów osobowych. Prawo to
    przysługuje z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa orzeczeń sądów wyjaśniam, że wskazane
    wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji, są to jednak
    rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą stronę
    postępowania w konkretnej, indywidualnej sprawie, nie rozciągając swojego
    oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.