Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-631/15-4/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-08
Teza: Czy usługi pośrednictwa są zwolnione od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40.
Słowa kluczowe: pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; stawka; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2015 r. (data wpływu 23 czerwca 2015 r.) uzupełnionym pismem nadanym dnia 4 sierpnia 2015 r. (data wpływu 6 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 30 lipca 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług. Wniosek uzupełniony został pismem nadanym dnia 4 sierpnia 2015 r. (data wpływu 6 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 30 lipca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną rozpoczynającą działalność gospodarczą. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnik zamierza utworzyć portal internetowy, którego celem będzie umożliwienie osobom trzecim zawieranie umów na świadczenie usług przewozu rzeczy (paczek) oraz pośrednictwo w transakcjach płatniczych, prowadzenie rachunków pieniężnych i zabezpieczenie płatności.

Użytkownik A (nadawca) będzie wpisywać w wyszukiwarkę na portalu informacje, gdzie i kiedy chce aby jego paczka została dostarczona. Znajdzie ogłoszenie użytkownika B (kurier), którego oferta spełnia jego oczekiwania. Nadawca otrzymuje „kod-potwierdzenie”, który może być automatycznie przesłany do użytkownika C (odbiorcy paczki) z poziomu portalu. Kurier dostaje „sms”, że użytkownik A chce, aby ten mu przewiózł paczkę. Nadawca kontaktuje się z kurierem i przekazuje mu paczkę. Kurier przewozi paczkę do użytkownika C (odbiorcy paczki) i z chwilą wydania mu paczki dostaje „kod-potwierdzenie”. Użytkownik B (kurier) wysyła kod na wyznaczony numer telefonu i otrzymuje „sms” zwrotny, że kod się zgadza. Wówczas wydaje paczkę użytkownikowi C (odbiorcy paczki). „Kod-potwierdzenie” jest rozwiązaniem umożliwiającym zabezpieczenie przesyłki w taki sposób, aby nadawca i kurier mieli pewność, że przesyłka została wydana właściwemu odbiorcy.

Dodatkowo, użytkownik B (kurier) - zamieszczając ofertę - ma możliwość wyboru „bezpiecznej płatności”. Wybierając tę opcje, umożliwia użytkownikowi A (nabywcy) dokonanie zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem Wnioskodawcy. W przypadku skorzystania przez nadawcę z „bezpiecznej płatności” po wyborze oferty przejdzie on do strony, na której może przelać pieniądze na rachunek prowadzony przez Wnioskodawcę. Decyduje się na to i pieniądze po chwili zostają przelane. W przypadku skorzystania z opcji „bezpiecznej płatności” wysłanie przez kuriera prawidłowego „kodu-potwierdzenia" będzie jednocześnie podstawą dokonania przez Wnioskodawcę przelewu wynagrodzenia za wykonaną usługę na rachunek kuriera.

Opcja bezpieczeństwa płatności, którą oferuje Wnioskodawca jest dobrowolna, nie jest obowiązkowa ani dla kuriera (może nie dawać nadawcom możliwości skorzystania z bezpiecznej płatności), ani dla nadawcy (nie musi korzystać bezpiecznej płatności, pomimo że kurier oferuje taką możliwość). Wybranie tej opcji zabezpiecza płatność pomiędzy nadawcą paczki a kurierem. Zabezpieczenie płatności będzie polegać na zastosowaniu systemu „Escrow” (ang. bezpieczeństwo w rękach stron trzecich, depozyt).

System został stworzony w Stanach Zjednoczonych już w latach trzydziestych XX wieku, stanowiący „formę umowy - usługi bankowej polegającej na otwarciu i prowadzeniu rachunku powierniczego, który przeznaczony jest do gromadzenia środków i prowadzenia rozliczeń pomiędzy konkretnymi, określonymi w umowie partnerami handlowymi”. System „Escrow” może być również wykorzystywany w transakcjach handlowych i jest szczególnie przydatny dla transakcji odbywających się na odległość, tak jak to się dzieje w przypadku działalności w Internecie.

Głównym celem zastosowania tego systemu jest nie tylko budowa obustronnego zaufania ale również gwarancja prawidłowo wykonanej usługi z jednej strony, a z drugiej gwarancja otrzymania zapłaty za wykonaną usługę. Portal będzie więc pełnił automatycznie rolę powiernika, za co otrzyma wynagrodzenie w postaci prowizji od uzgodnionej ceny usługi przez obydwie strony.

Po zawarciu umowy nadawca przekazuje środki na rachunek powierniczy. Portal pełniący funkcję powiernika zabezpieczy obydwie strony transakcji, czyli wykonującego usługę logistyczną, jak i zlecającego przewóz aby otrzymał on nieuszkodzoną i w terminie przesyłkę.

Rola Wnioskodawcy w przypadku wykorzystania opcji „bezpiecznej płatności” sprowadza się do pośrednictwa w transakcji płatniczej i zabezpieczenia płatności, przekazów i transferów pieniężnych na wydzielonym rachunku bankowym. Za swoją usługę otrzyma prowizję, którą pobierze z zabezpieczonej płatności. Wnioskodawca nie będzie właścicielem przesyłanego towaru, nie będzie wysyłał towaru na własny rachunek ani w niczyim imieniu, nie będzie świadczył usługi przewozu przesyłki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy usługa świadczona przez Wnioskodawcę polegająca na pośrednictwie, prowadzeniu rachunków pieniężnych i zabezpieczeniu transakcji płatniczych będzie usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług?

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40. W przepisie tym, zwalnia się od podatku VAT „usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”.

Wnioskodawca będzie pośrednikiem w zakresie zabezpieczenia płatności pomiędzy nadawcą i kurierem. Wnioskodawca nie będzie miał wpływu na warunki i zakres usługi świadczonej pomiędzy kurierem a nadawcą. Strony transakcji mogą dobrowolnie wybrać opcję zabezpieczenia płatności świadczoną przez Wnioskodawcę. Opcja ta nie jest obowiązkowym elementem korzystania z portalu internetowego prowadzonego przez Wnioskodawcę. Nie jest też elementem koniecznym świadczenia przez kurierów usług na rzecz nadawców.

Gdy taka opcja zostanie wybrana wówczas rozliczanie płatności odbywać się będzie poprzez zastrzeżony rachunek „Escrow”, na który wpłyną środki od nadawców, a następnie zostaną przekazane na rachunek sprzedawcy usługi (kuriera), pomniejszone o kwotę prowizji należną Wnioskodawcy.

W przypadku, gdy strony umowy nie skorzystają z opcji „bezpieczna płatność” mogą wystąpić następujące scenariusze:

1.  usługa przewozu paczki zostanie wykonana, ale kurier nie dostanie zapłaty,
2.  nadawca zapłaci kurierowi płatność bezpośrednio, a kurier nie wykona usługi,
3.  nadawca zapłaci kurierowi, a ten prawidłowo doręczy paczkę odbiorcy;
4.  kurier otrzyma wynagrodzenie za wykonaną usługę od odbiorcy paczki.

Wnioskodawca, zabezpieczając płatność i stając się pośrednikiem w transakcji płatniczej, zmniejsza ryzyko wystąpienia scenariusza 1 lub 2.

Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług pośrednictwa, ustawa o podatku od towarów i usług wymienia jedynie w art. 43 ust. 1 pkt 40 „usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”. Takie brzmienie przepisu oznacza, że usługi jakie będzie świadczył Wnioskodawca mogą korzystać ze zwolnienia w podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi będą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40. W przepisie tym, zwalnia się od podatku VAT „usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”.

Wnioskodawca będzie pośrednikiem w zakresie zabezpieczenia płatności pomiędzy nadawcą i kurierem. Wnioskodawca nie będzie miał wpływu na warunki i zakres usługi świadczonej pomiędzy kurierem a nadawcą. Strony transakcji mogą dobrowolnie wybrać opcję zabezpieczenia płatności świadczoną przez Wnioskodawcę. Opcja ta nie jest obowiązkowym elementem korzystania z portalu internetowego prowadzonego przez Wnioskodawcę. Nie jest też elementem koniecznym świadczenia przez kurierów usług na rzecz nadawców.

Gdy taką opcję wybiorą wówczas rozliczanie płatności odbywać się będzie poprzez zastrzeżony rachunek „Escrow”, na który wpłyną środki od nadawców, a następnie zostaną przekazane na rachunek sprzedawcy usługi (kuriera), pomniejszone o kwotę prowizji należną Wnioskodawcy. W przypadku, gdy strony umowy nie skorzystają z opcji „bezpieczna płatność” mogą wystąpić następujące scenariusze:

*   usługa przewozu paczki zostanie wykonana, ale kurier nie dostanie zapłaty,

*   nadawca zapłaci kurierowi płatność bezpośrednio, a kurier nie wykona usługi,

*   nadawca zapłaci kurierowi, a ten prawidłowo doręczy paczkę odbiorcy,

*   kurier otrzyma wynagrodzenie za wykonaną usługę od odbiorcy paczki.

Wnioskodawca, zabezpieczając płatność i stając się pośrednikiem w transakcji płatniczej, zmniejsza ryzyko wystąpienia scenariusza 1 lub 2.

Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług pośrednictwa, ustawa o podatku od towarów i usług wymienia jedynie w art. 43 ust. 1 pkt 40 „usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”. Takie brzmienie przepisu oznacza, że usługi jakie będzie świadczył wnioskodawca mogą korzystać ze zwolnienia w podatku VAT.

W celu zrozumienia i zdefiniowania pojęcia „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku w sprawie C-453/05, w której TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.

Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie z podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy wskazano, że zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (art. 43 ust. 14 ustawy).

Z kolei w myśl przepisu art. 43 ust. 15 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie określa bliżej, co należy rozumieć pod pojęciami wymienionymi w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy. W tym celu należy się odwołać do uregulowań wskazanych w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175 ze zm.)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, przez usługi płatnicze rozumie się działalność polegającą na:

1.  przyjmowaniu wpłat gotówki i dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku;
2.  wykonywaniu transakcji płatniczych, w tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy:
    1.  przez wykonywanie usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty,
    2.  przy użyciu karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,
    3.  przez wykonywanie usług polecenia przelewu, w tym stałych zleceń;
3.  wykonywaniu transakcji płatniczych wymienionych w pkt 2, w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu, a w przypadku instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego - kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3 lub art. 132j ust. 3;
4.  wydawaniu instrumentów płatniczych;
5.  umożliwianiu wykonania transakcji płatniczych, zainicjowanych przez akceptanta lub za jego pośrednictwem, instrumentem płatniczym płatnika, w szczególności na obsłudze autoryzacji, przesyłaniu do wydawcy karty płatniczej lub systemów płatności zleceń płatniczych płatnika lub akceptanta, mających na celu przekazanie akceptantowi należnych mu środków, z wyłączeniem czynności polegających na jej rozliczaniu i rozrachunku w ramach systemu płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku (acquiring);
6.  świadczeniu usługi przekazu pieniężnego;
7.  wykonywaniu transakcji płatniczych, w przypadku których zgoda płatnika na wykonanie transakcji udzielana jest przy użyciu urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego, a płatność przekazywana jest dostawcy usług telekomunikacyjnych, cyfrowych lub informatycznych, działającemu jedynie jako pośrednik pomiędzy użytkownikiem zlecającym transakcję płatniczą a odbiorcą.

Przy kwalifikacji usługi jako korzystającej ze zwolnienia od podatku pomocniczo należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 28 lipca 2011 r. w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj (pkt 24) orzekł, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, aby móc zakwalifikować świadczone usługi jako czynności zwolnione z opodatkowania w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 Szóstej Dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną całość, która – jeśli ją oceniać globalnie – w konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi opisanej w tym przepisie. W odniesieniu do operacji dotyczących przelewów w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 Szóstej Dyrektywy świadczone usługi muszą skutkować przekazaniem środków pieniężnych oraz prowadzić do zmian prawnych i finansowych. Należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu wspomnianej Dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego. W tym celu sąd krajowy powinien w szczególności zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy względem banków, zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy czynności.

Ponadto TSUE orzekł, że przelew jest operacją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z jednego konta na drugie. Cechuje się ona w szczególności tym, że powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej, z jednej strony, między udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony, między nimi a ich bankiem, jak również, w odpowiednim przypadku, między bankami. Ponadto czynnością powodującą tę zmianę jest sam przelew środków między kontami, niezależnie od jego kauzy (pkt 25).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną rozpoczynającą działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza utworzyć portal internetowy, którego celem będzie umożliwienie osobom trzecim zawieranie umów na świadczenie usług przewozu rzeczy oraz pośrednictwo w transakcjach płatniczych, prowadzenie rachunków pieniężnych i zabezpieczenie płatności.

Portal utworzony przez Wnioskodawcę ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa podczas zawierania transakcji między nadawcą i kurierem, między kurierem i odbiorcą, a także między nadawcą a odbiorcą. Portal daje możliwość bezpiecznej płatności i zwiększa bezpieczeństwo zawieranych transakcji. Opcja bezpiecznej płatności jest dobrowolna, nie jest ona obowiązkowa ani dla kuriera ani dla nadawcy. Wybranie takiej formy zabezpiecza płatność pomiędzy nadawcą, a kurierem.

Zabezpieczenie płatności będzie polegało na zastosowaniu systemu Escrow. Główną zaletą tego systemu jest obustronne zaufanie, a także gwarancja prawidłowo wykonanej usługi z jednej strony, a z drugiej strony gwarancja otrzymania zapłaty za wykonaną usługę. Portal utworzony przez Wnioskodawcę będzie pełnił rolę powiernika, za co otrzyma wynagrodzenie w postaci prowizji od uzgodnionej ceny usługi przez obydwie strony. Po zawarciu umowy nadawca przekazuje środki na rachunek powierniczy. Portal pełniący funkcję powiernika zabezpieczy obydwie strony transakcji, czyli kuriera, który wykonuje usługę logistyczną, jak i zlecającego przewóz aby przesyłka dotarła do odbiorcy w terminie i w stanie nieuszkodzonym.

Rola Wnioskodawcy w przypadku wykorzystania opcji „bezpiecznej płatności” sprowadza się do pośrednictwa w transakcji płatniczej i zabezpieczenia płatności, przekazów i transferów pieniężnych na wydzielonym rachunku bankowym. Za swoją usługę otrzyma prowizję, którą pobierze z zabezpieczonej płatności. Wnioskodawca nie będzie właścicielem przesyłanego towaru, nie będzie wysyłał towaru na własny rachunek ani w niczyim imieniu, nie będzie także świadczył usługi przewozu przesyłki.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do zastosowania zwolnienia z VAT dla usługi polegającej na pośrednictwie, prowadzeniu rachunków pieniężnych i zabezpieczeniu transakcji płatniczych.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy i orzecznictwo należy uznać, że usługa Wnioskodawcy korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.

Okoliczności sprawy wskazują, że Wnioskodawca prowadzi rachunek na który (po wyborze opcji „bezpiecznej płatności”) użytkownik dokonuje wpłaty, a Wnioskodawca po otrzymaniu „kodu potwierdzenia”dokonuje przelewu wynagrodzenia na rachunek kuriera. A zatem usługa oferowana przez Wnioskodawcę skutkuje przelewem środków pieniężnych z rachunku, w związku z transakcją dostawy towarów zrealizowaną przez kuriera. Okoliczności sprawy wskazują, że odpowiedzialność Wnioskodawcy nie ogranicza się wyłącznie do technicznych aspektów (obsługi) transakcji, lecz Wnioskodawca bierze udział transakcji transferu środków pieniężnych między stronami, gwarantując jednocześnie dokonanie zapłaty kurierowi za wykonaną usługę.

Zatem, opisana usługa korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy jako usługa w zakresie transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.