Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-352/11/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-21
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki partnerskiej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na nabycie usług prawniczych świadczonych na rzecz tejże spółki przez jej wspólników w ramach prowadzonych jednoosobowo działalności gospodarczych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka partnerska; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 7 kwietnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki partnerskiej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na nabycie usług prawniczych świadczonych na rzecz tejże spółki przez jej wspólnika w ramach prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki partnerskiej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na nabycie usług prawniczych świadczonych na rzecz tejże spółki przez jej wspólnika w ramach prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem osobowej spółki prawa handlowego (spółki partnerskiej), której przedmiotem działalności gospodarczej jest działalność prawnicza. Wnioskodawca prowadzi również jednoosobową działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług prawnych. Jako że spółka zleca Wnioskodawcy świadczenie usług prawnych na rzecz klientów spółki, partner, będący jednoosobowym przedsiębiorcą, świadczy te usługi osobiście, a także posługując się zatrudnianymi pracownikami oraz wystawia spółce faktury VAT z tytułu świadczenia tychże usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatek spółki partnerskiej z tytułu zakupionej usługi prawnej od przedsiębiorcy będącego jednocześnie wspólnikiem tej spółki, zgodnie z fakturą VAT wystawioną przez tego wspólnika, stanowi koszt uzyskania przychodu z tytułu uczestnictwa w tej spółce dla wszystkich partnerów tej spółki także dla tego partnera, który wykonał usługę na rzecz spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka partnerska jest jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej (tzw. ułomną osobą prawną). Podatnikami podatku dochodowego są zatem poszczególni wspólnicy spółki, a nie sama spółka. W konsekwencji tylko wspólnicy mogą dokonywać odliczeń kosztów uzyskania przychodów ze wspólnego źródła przychodu.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307), przychody z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zyskach (udziału) są równe. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady ustalone w ust. 1 stosuje się odpowiednio m.in. do rozliczania kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu musi łącznie spełniać następujące warunki:

1.  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2.  być właściwie udokumentowany,
3.  nie może znajdować się na liście wydatków wskazanych w art. 23 ust. 1 przedmiotowej ustawy.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego stanu faktycznego, Wnioskodawca wskazuje, że kosztem uzyskania przychodu dla wspólnika spółki partnerskiej może być każdy wydatek, jeżeli wykaże się łączne spełnienie ww. przesłanek.

Art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy wskazuje, że źródłem uzyskania przychodu nie może być wartość własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - wartość pracy także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

Wyrażenie "wartość własnej pracy" znajdujące się w art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy oznacza, zdaniem Wnioskodawcy, wykonywanie pracy zwłaszcza na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, itp. oraz pracę świadczoną w ramach konkretnego podmiotu gospodarczego. Nie ma to zastosowania do analizowanego stanu faktycznego, w którym spółka, której przedmiotem działalności gospodarczej jest działalność prawnicza, zleca wykonywanie usług wspólnikom spółki, prowadzącym jednoosobowe działalności gospodarcze, a wspólnicy ci świadczą usługi prawne osobiście i za pomocą zatrudnianych pracowników i z powyższego tytułu wystawiają spółce faktury VAT. Stwierdzić zatem należy, że wykonywanie ww. usług następuje na podstawie stosunku łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze. Wspólnicy nie są bowiem związani ze spółką umową o pracę ani umową cywilnoprawną. Nie ma zatem zastosowania w analizowanym stanie faktycznym art. 23 ust. 1 pkt 10 przedmiotowej ustawy, gdyż wykonywanie usług prawnych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej nie jest pracą własną w rozumieniu tego przepisu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca stwierdza, że ponoszone przez spółkę wydatki na zakup usług prawnych od wspólników tej spółki, prowadzących także jednoosobowe działalności gospodarcze, będą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnione zostaną przesłanki z art. 22 analizowanej ustawy. Jednocześnie wydatek ten będzie stanowić koszt uzyskania przychodu dla wspólnika, który wykonał usługę, na zasadach określonych w art. 8 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. proporcjonalnie do prawa wspólnika do udziału w zysku spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Równocześnie nadmienia się, iż przedstawione we wniosku transakcje, jako zawierane pomiędzy podmiotami powiązanymi mogą być przedmiotem oceny w świetle art. 25 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadmienić także należy, iż w zakresie określenia skutków podatkowych, jakie dla innych niż Wnioskodawca wspólników spółki partnerskiej powstaną, w związku ze świadczeniem usług prawniczych na rzecz tejże spółki przez jej wspólników w ramach prowadzonych indywidualnych działalności gospodarczych wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.