Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.768.2021.12.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Uznanie, za koszty kwalifikowane nowej inwestycji wydatków
poniesionych na nabycie i montaż dwóch kontenerów.
Słowa kluczowe: decyzja
koszt-koszty kwalifikowane
spółki-spółka komandytowa
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 63b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 5a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Pan A.A.
        Pan B.B.
        Pan C.C.
        B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej A.
    spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. z siedzibą w (...) (dalej; „Spółka”, „Inwestor”
    lub „Wnioskodawca”). Spółka powstała z przekształcenia spółki cywilnej (dalej: „S.C.”), na
    podstawie uchwały wspólników z dnia 29 maja 2020 r. (Rep. (...)). Wspólnikami spółki są B.
    B., A.A., C.C. (dalej: „Wspólnicy”) oraz spółka B. Sp. z o. o. (dalej: „B.”).
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a dochód Spółki do 31 kwietnia 2021 r. był
    opodatkowany na poziomie Wspólników w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z póżn. zm,
    dalej: „ustawa o PIT") oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (tj. t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej:
    „Ustawa Nowelizująca”), Spółka podjęła decyzję o odroczeniu zastosowania przepisów
    Ustawy Nowelizującej (w zakresie dotyczącym objęcia spółek komandytowych podatkiem
    dochodowym od osób prawnych) do 1 maja 2021 r.
    Tym samym, zgodnie z Ustawą Nowelizującą, Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.
    Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT przepisy tej ustawy mają
    również zastosowanie do spółek komandytowych mających siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca specjalizuje się w produkcji (...). Dodatkowo, świadczy usługi (...).
    Inwestor w ramach prowadzonej działalności na bieżąco analizuje trendy oraz działania
    konkurencji na rynku. W związku z planami rozwoju, Wnioskodawca zdecydował się na
    zrealizowanie projektu inwestycyjnego na terenie województwa (...), w powiecie miasto (...)
    (dalej: „Projekt”, „Inwestycja”). Celem Inwestycji jest zwiększenie zdolności produkcyjnych
    Spółki poprzez rozbudowę i modernizację istniejących środków trwałych, zakup maszyn i
    urządzeń, zakup działki oraz budowę / modernizację hali i biurowca.

    W związku z planowaną Inwestycją, Wspólnicy S. C. dnia 28 listopada 2019 r. wystąpili do
    zarządzającego (...) Specjalną Strefą Ekonomiczną (dalej: „SSE”) z wnioskiem o wydanie
    decyzji o wsparciu (dalej: „Decyzja o wsparciu”), wydawanej zgodnie z przepisami ustawy z
    dnia 10 maja 2018 r o wspieraniu nowych inwestycji (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1752, dalej:
    „UWNI”). Dnia (...) grudnia 2019 r. na rzecz Wspólników została wydana Decyzja o wsparciu
    Inwestycji (nr (...)).
    Na mocy decyzji nr (...) z (...) stycznia 2021 r. dokonano zmiany Decyzji o wsparciu w
    zakresie lokalizacji, na której będzie realizowana Inwestycja, uzupełniając Projekt o
    dodatkowy grunt, na którym Spółka planuje podjąć działania w ramach Inwestycji.
    Ponadto, na podstawie ww. decyzji, zgodnie z art. 551 § 2 w zw. z art. 553 § 2 ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.)
    Spółka została uznana, jako kontynuator wszelkich praw i obowiązków S.C. w tym, w
    zakresie wynikającym Decyzji o wsparciu.
    Inwestycja jest realizowana w ramach jednego przedsiębiorstwa (zakładu), pomimo
    rozmieszczenia poszczególnych nakładów na Inwestycję na trzech różnych działkach.
    Spółka w ramach realizowanego Projektu ponosi zatem koszty na realizację Inwestycji
    (dalej: „koszty kwalifikowane”) w oparciu o przepisy UWNI, jednocześnie prowadząc
    działalność z użyciem już posiadanych zasobów. Zwiększanie zdolności produkcyjnych
    odbywa się stopniowo, a Inwestor do chwili obecnej nie wyczerpał limitu ustalonego w
    Decyzji o wsparciu.
    Powierzchnia hali dedykowanej bezpośrednio do użytkowania na cele produkcyjne w ww.
    lokalizacji wynosi 1900 m2. Dodatkowo, Spółka na tym terenie dysponuje
    pomieszczeniami socjalnymi o powierzchni 60m2, placem magazynowym o powierzchni
    150 m2, placem magazynowym pod halą namiotową o powierzchni 2150 m2 oraz
    pomieszczeniami biurowymi o powierzchni 95 m2. Pomieszczenia biurowe dla
    pracowników handlowych są usytuowane w oddzielnym budynku. Natomiast pracownicy
    nadzoru produkcyjnego nie dysponują wystarczającymi zasobami lokalowymi
    umożliwiającymi efektywną, bezpośrednią kontrolę i zarządzanie procesem produkcji.
    Brak możliwości udostępnienia dodatkowych stanowisk roboczych czy niezbędnych
    narzędzi produkcyjnych dla pracowników Spółki znacząco ogranicza możliwości
    produkcyjne zakładu.
    Z tych względów, Spółka zdecydowała się w 2020 roku ponieść wydatki na nabycie i
    montaż dwóch kontenerów stanowiących jeden środek trwały, przyjęty do użytkowania i
    wykazany w roku 2020 w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych. Kontenery służą do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do
    produkcji i wraz z częścią biurowo-socjalną, stanowią stanowisko pracy przeznaczone do
    wykonywania zadań przez kierowników produkcji i antykorozji (dalej: „Kontenery”).
    Kontenery pozostają w funkcjonalnym i lokalizacyjnym związku z działalnością
    prowadzoną przez Spółkę oraz mają bezpośredni wpływ na proces produkcji
    przedsiębiorstwa. Spółka umieściła dodatkowe Kontenery dedykowane bezpośrednio do
    działu produkcji na terenie hali produkcyjnej. Kontenery zostały umieszczone w zakładzie
    produkcyjnym zlokalizowanym przy ul. (...), na działkach nr 1 i 2, dla których prowadzone
    są księgi wieczyste o następujących numerach (...) oraz (...).
    Kontenery przeznaczone są dla pracowników wyższego szczebla, związanych z technologią
    produkcji. W ramach wykonywanych obowiązków, pracownicy zarządzający procesem
    produkcji (Kierownik Działu Produkcji oraz Kierownik Działu Antykorozji) zajmują się m.in.
    gospodarowaniem sprzętem i materiałami, kontrolą zapotrzebowania na surowce,
    terminowym wykonywaniem przeglądów maszyn, czy też wdrażaniem pomysłów
    usprawniających proces produkcji. Pracownicy Ci ponoszą odpowiedzialność za realizację
    zleceń produkcyjnych, jak również zarządzanie całym zespołem pracowników.
    Prowadzona przez Spółkę polityka rozwojowa dąży do stałego zwiększenia mocy
    produkcyjnych, poszerzenia grona klientów i wejścia na inne rynki, powodując

    konieczność rozbudowy posiadanych zasobów produkcyjnych, wraz z powierzchnią
    biurową dla specjalistów z zakresu zarządzania procesem produkcji. Pomimo, iż
    przychody Spółki uległy zmniejszeniu ze względu na pandemię wirusa COVID-19, Spółka
    nie zaniechała swojej strategii rozwojowej i w dalszym ciągu ponosi nakłady na Inwestycję,
    realizując zakładane cele na przyszłe lata, w tym wzrost zatrudnienia i zwiększenie oraz
    dywersyfikację produkcji.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
    Intencją Spółki i zainteresowanych - wspólników, tj. A.A., B.B., C.C. oraz B. Sp. z o.o. (dalej
    łącznie, jako: „Zainteresowani") jest uzyskanie rozstrzygnięcia w kwestii możliwości
    zaliczenia wydatków związanych z nabyciem w 2020 r. (zaistniały stan faktyczny)
    kontenerów do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje
    zgodnie z przepisami w brzmieniu obwiązującym do 30 kwietnia 2021 r., w czasie, gdy
    podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych byli A.A., B.B., C.C. (dalej:
    Wspólnicy) oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych była B. Sp. z o.o.
    (dalej: „B.”) tj. do momentu uzyskania przez Spółkę statusu podatnika CIT.
    Z zastosowaniem przepisów, odpowiednio:
    a) art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”) w przypadku
      Wspólników oraz
    b) art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT") przypadku B.
      - proporcjonalnie do wysokości posiadanego przez Wspólników i B. udziału w zysku w
      Spółce.
    Ponadto, Wniosek dotyczy również stanu przyszłego, obejmującego uwzględnianie
    kosztów nabycia kontenerów w limicie pomocy publicznej do celów rozliczenia zwolnienia
    z podatku dochodowego przez Spółkę, zgodnie z przepisami ustawy o CIT mającymi
    zastosowanie od 1 maja 2021 r.
    W konstatacji wskazać należy, że koszt nabycia kontenerów został rozpoznany przez
    Wspólników i B. po dokonaniu nabycia kontenerów i zaliczeniu ich do ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, tj. w październiku 2020 r. w myśl § 8 ust. 1
    pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy
    publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U.
    2018 poz. 1713, dalej: „Rozporządzenie WNI”).
    W ramach uzupełnienia Wniosku i przedstawienia własnego stanowiska w przedmiotowej
    sprawie Wnioskodawca zmienił pierwotnie zadane pytanie, uzupełniając jego zakres
    zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym.

## Pytanie

Czy wydatek związany z nabyciem w 2020 r. Kontenerów jest kosztem kwalifikującym się
    do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia
    WNI, wchodzącym w limit zwolnienia podatkowego dostępnego dla Wspólników, B. (do 30
    kwietnia 2021 r.) i Spółki (od 1 maja 2021 r.) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o
    PIT i art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W części dotyczącej podatku dochodowego od
    osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych, koszt związany z nabyciem Kontenerów w 2020 r. może być
    rozpoznany przez Wnioskodawcę, jako koszt kwalifikujący się do objęcia wsparciem na
    nowe inwestycje w rozumieniu § 8 Rozporządzenia WNI, wchodzący w limit dostępnego

    Spółce zwolnienia podatkowego w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT i art. 17 ust. 1
    pkt 34a ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 3 UWNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz odpowiednio w art. 21 ust. 1 pkt 63b
    ustawy o PIT wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d ustawy
    o CIT i z zastrzeżeniem ust. 5a-5cd ustawy o PIT, uzyskane z działalności gospodarczej
    określonej w Decyzji o wsparciu, określającej okres jej obowiązywania, przedmiot
    działalności gospodarczej oraz warunki, jakie podatnik jest zobowiązany spełnić. Przy
    czym, wysokość pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego CIT lub
    PIT ustala się na podstawie mapy pomocy regionalnej (stanowiącą % kosztów
    kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną), zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na mocy art. 17 ust. 4 ustawy o CIT i art. 21 ust. 5a ustawy o PIT zwolnienia podatkowe, o
    których mowa powyżej przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych
    z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub na
    terenie określonym w Decyzji o wsparciu.
    W rozumieniu powyższych przepisów, za pomoc publiczną udzielaną przedsiębiorcy
    prowadzącemu działalność gospodarczą określoną w Decyzji o wsparciu, uznaje się
    niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego z
    działalności gospodarczej objętej wsparciem. Zwolnienie z podatku dochodowego
    przysługuje do limitu określonego w Decyzji o wsparciu.
    Wysokość pomocy publicznej jest obliczana według zasad wynikających z § 5
    Rozporządzenia WNI. Zgodnie z § 5 Rozporządzenia WNI, maksymalna dopuszczalna
    wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z
    tytułu kosztów nowej inwestycji jest liczona, jako iloczyn maksymalnej intensywności
    pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia
    pomocą określonych w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI. Koszty kwalifikowane nie mogą być
    wyższe niż maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7 w/w
    rozporządzenia.
    O tym, jakie wydatki mogą stanowić wyżej wspomniane koszty kwalifikujące się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje stanowi natomiast § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI.
    Do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty
    będące:
    1. kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2. ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3. kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4. ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    5. kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

    6. ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy.
    - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli
      możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności
      Decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Ponadto, w dotychczasowej praktyce podatkowej wykształcona została linia
    interpretacyjna, według której, wydatek poniesiony przez przedsiębiorcę będzie stanowił
    koszt kwalifikowany pod warunkiem spełnienia (łącznie) następujących warunków:
    1. musi być związany (funkcjonalnie) z nową inwestycją;
    2. musi zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej
      obowiązywania (po jej wydaniu i przed określonym w niej terminem zakończenia
      inwestycji);
    3. ponoszone wydatki muszą być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych,
      pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
      majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Powyższe potwierdza m. in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 23 czerwca 2021, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.411.2021.1.RR oraz
    interpretacja z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.127.2019.2.MO.
    Stąd, przyjmuje się, że wszystkie wydatki wskazane w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI są
    kosztami kwalifikowanymi, jeżeli spełniają wszystkie wskazane wyżej warunki.
    Co ważne, poniesione wydatki powinny być związane z nową inwestycją w rozumieniu art.
    2 pkt 1 UWNI. W myśl przywołanego przepisu, nową inwestycją może być: inwestycja w
    rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem
    nowego przedsiębiorstwa, zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego
    przedsiębiorstwa, dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie
    produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadnicza zmianą
    dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa.
    W zakresie spełnienia przesłanki wskazanej w pkt 1 ww. warunków należy wskazać, że
    Spółka nabyła Kontenery i umiejscowiła je bezpośrednio na hali produkcyjnej. Zakupione
    Kontenery są wykorzystywane do prowadzenia działalności objętej Decyzją o wsparciu
    wydaną na rzecz Spółki i udostępniane pracownikom nadzoru produkcyjnego, zajmującym
    się zarządzaniem i kontrolą poszczególnych etapów produkcji (Kierownik Działu Produkcji,
    Kierownik Działu Antykorozji).
    Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego, wskazani pracownicy pełnią funkcje
    nadzorcze, związane z gospodarowaniem sprzętem i materiałami oraz wykonują
    czynności związane z kontrolą nad optymalnym zapotrzebowaniem na surowce,
    terminowym wykonywaniem przeglądów maszyn oraz wdrażaniem pomysłów
    usprawniających proces produkcji. Zakres zadań wykonywanych na stanowiskach
    zarządczych obejmuje zatem odpowiedzialność za realizację zleceń produkcyjnych, jak
    również zarządzanie całym zespołem pracowników.
    Wytworzenie docelowego produktu końcowego nie może odbywać się bez zaangażowania
    specjalistów i inżynierów, którzy wykorzystują zasoby biurowe do zarządzania produkcją,
    bowiem wówczas Spółka nie realizowałaby celów strategicznych podjętej Inwestycji.
    Dlatego tak istotnym jest, aby wysoko wykwalifikowani pracownicy zaangażowani w
    Projekt i kontrolujący przebieg procesu produkcji nie wykonywali swoich obowiązków
    poza terenem hali produkcyjnej. Wnioskodawca jest zatem zmuszony do ciągłego
    rozbudowywania posiadanej infrastruktury produkcyjnej (w tym przeznaczonej na miejsce

    pracy dla pracowników wyższego szczebla związanych z produkcją) umożliwiając im prace
    nad dywersyfikacją i usprawnieniem procesu produkcji w ramach Inwestycji. Z tego
    względu, dodatkowa przestrzeń w postaci nabytych przez Spółkę Kontenerów dla
    wyspecjalizowanej kadry jest ściśle związana z realizowaną Inwestycją i służy
    maksymalizacji efektywności produkcji realizowanej w ramach Inwestycji oraz
    usprawnieniu zarządzania całym procesem.
    Wnioskodawca pragnie nadmienić, że funkcja biurowo-socjalna Kontenerów
    przeznaczonych dla pracowników nadzoru produkcyjnego, nie stanowi, że Kontenery te
    będą wykorzystywane w celach administracyjnych.
    Główną funkcją Kontenerów jest zapewnienie odpowiedniego stanowiska pracy wysoko
    wykwalifikowanej kadrze produkcyjnej, aby zapewnić realizację ich zadań w odpowiednich
    warunkach. Stąd, w ocenie Spółki, zakup Kontenerów jest ściśle związany z planem
    zwiększenia efektywności produkcji i realizacją celu Inwestycji.
    Podobne stanowisko, zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.141.2020.1.KS, w której organ podatkowy uznał m.in., że koszty wyposażenia
    biurowego stanowiące wyposażenie laboratorium również mogą zostać uznane za koszty
    kwalifikowane nowej inwestycji, albowiem ich wytworzenie wywierać będzie wpływ na
    proces produkcji w nowej inwestycji.
    Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności składające się na proces produkcji oraz
    charakter podejmowanej Inwestycji, w ocenie Wnioskodawcy, zakup Kontenerów stanowi
    koszt kwalifikujący się objęciem ulgą na nowe inwestycje, gdyż:
        są ściśle związane z realizowaną Inwestycją i wchodzą w skład ciągu produkcyjnego,
        znajdują się na terenie Inwestycji określonej w Decyzji o wparciu i zostały
        poniesione w trakcie jej obowiązywania,
        zostały zaliczone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
        prawnych, jako kompletne i zdatne do użytku.
    Tym samym, Spółka może zakwalifikować koszty nabycia Kontenerów biurowych jako
    kwalifikujące się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje - w rozumieniu § 8
    Rozporządzenia WNI - mieszczące się w limicie przysługującego Spółce zwolnienia z
    podatku, na podstawie wskazanych przez Wnioskodawcę powyżej przepisów ustawy o CIT
    i PIT.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował stanowisko w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych poprzez wskazanie, że:
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszt związany z nabyciem Kontenerów w 2020 r. może być
    rozpoznany przez Wspólników i B., jako koszt kwalifikujący się do objęcia wsparciem na
    nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI, wchodzącym w limit
    zwolnienia podatkowego przysługującego Wspólnikom zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b
    ustawy o PIT i B., w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT w stanie prawnym
    obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2021 r. - proporcjonalnie do posiadanego udziału w
    Spółce.
    Jednocześnie limit zwolnienia przysługujący Spółce po uzyskaniu przez nią statusu
    podatnika CIT, tj. od 1 maja 2021 r., będzie rozliczany zgodnie z ustawą o CIT w związku ze
    zmianą stanu prawnego wprowadzonego ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r.
    poz. 2123).

    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 31 grudnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.768.2021.3.EC, w której uznałem Państwa stanowisko w części za
    prawidłowe, a w części za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 14 stycznia 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    14 lutego 2022 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania wniosła skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
    Zainteresowana wniosła o:
    1) uchylenie w o uchylenie Interpretacji Indywidualnej w części, w jakiej Organ uznał
      stanowisko zainteresowanych za nieprawidłowe,
    2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 182/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 7 marca 2025 r. sygn. akt II FSK
    807/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 7 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w ww. wyroku;
    · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1526 ze zm.) :
      spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych :
      użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych :
      spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność

      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Od dnia 1 stycznia 2021 r. na mocy ustawy z 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123),
    spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.
    Jednakże zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej, spółka komandytowa może
    postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym
    niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z
    uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka
    komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z
    dniem 1 maja 2021 r.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że społka komandytowa stała się
    podatnikiem podatku dochodowego od osob prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Intencją
    Zainteresowanych – wspólników będących osobami fizycznymi, jest uzyskanie
    rozstrzygnięcia w kwestii możliwości zaliczenia wydatków związanych z nabyciem w 2020
    r. (zaistniały stan faktyczny) kontenerów do kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje zgodnie z przepisami w brzmieniu obwiązującym do 30
    kwietnia 2021 r.,tj. do momentu uzyskania przez Spółkę statusu podatnika CIT.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.; dalej: Ustawa PIT):
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 9 ust. 2 tej ustawy stanowi, że :
      dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a ust. 28 lit. c ww. ustawy:
      ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    W myśl art. 5b ust. 2 powołanej wyżej ustawy:
      jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8
      ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego
    przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw
    majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału

    w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze
    źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27
    ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w
    zysku (udziału) są równe (art. 8 ust. 1 ww. ustawy).
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ww. Ustawy:
      zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat,
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów,
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych
    oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania oraz podatku. Zatem rozliczenie
    kosztów, zwolnień i ulg następuje proporcjonalnie do posiadanego przez podatnika
    udziału w spółkach osobowych oraz współwłasności, współposiadania (użytkowania) i
    wspólnego przedsięwzięcia.
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018
    r., poz. 1162, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-
      5cd, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której
      mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz.
      1162, z 2019 r. Poz. 1495 oraz z 2020 r. poz. 1086), przy czym wielkość pomocy
      publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości
      pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących
      się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Przepis ten został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dnia 30
    czerwca 2018 r. ww. ustawą o wspieraniu nowych inwestycji.
    W myśl art. 21 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Zgodnie z art. 21 ust. 5cc ww. Ustawy:
      przepisów ust. 1 pkt 63a i 63b nie stosuje się, jeżeli:
      1) osiągnięcie dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie
        zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub z działalności
        gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu następuje w związku z zawarciem
        umowy lub dokonaniem innej czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności
        prawnych, dokonanych przede wszystkim w celu uzyskania zwolnienia od podatku
        dochodowego, lub
      2) czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru, lub
      3) podatnik korzystający ze zwolnień podatkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i
        63b, dokonuje czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności prawnych, w
        tym związanych z działalnością nieobjętą tymi zwolnieniami, których głównym lub
        jednym z głównych celów jest uniknięcie opodatkowania lub uchylenie się od
        opodatkowania.

    Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (art. 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji).
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy o wspieraniu nowych inwestycji :
      przez nową inwestycję nalezy rozumieć :
      a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
        związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej
        istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie
        produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą
        dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub
      b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
        zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
        przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub
        udziałów przedsiębiorstwa;
    Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji :
      użyte w ustawie określenia oznaczają: przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu
      art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019
      r., poz. 1292).
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców :
      przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
      wykonująca działalność gospodarczą.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ustawy o wpieraniu nowych inwestycji,
      zwolnienie od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
      przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej
      pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości
      określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 warunki wydania decyzji o
      wsparciu przedsiębiorcy ust. 3.
    Stosownie do treści art. 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od
      podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o
      podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym
      od osób fizycznych. Wsparcie nie może być udzielone w sytuacji lokalizacji inwestycji
      na obszarach występowania niezagospodarowanych złóż kopalin, z wyjątkiem
      inwestycji dotyczących tych złóż.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. Ustawy:
      wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji:
      Decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji:
      1) która spełnia kryteria:
      a) ilościowe,
      b) jakościowe;

      2) w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o wspieraniu nowych
    inwestycji i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej
    oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1
    do 6.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że zwolnienie od podatku na podstawie
    zezwolenia, bądź decyzji o wsparciu przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych
    z prowadzonej na terenie strefy działalności gospodarczej, określonej w zezwoleniu, bądź
    w ww. decyzji. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest
    wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu.
    Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy
    wówczas dochód z takiej działalności również nie będzie podlegał zwolnieniu.
    Podkreślenia wymaga fakt, że prowadzenie działalności gospodarczej na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z
    tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w
    związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich
    wykładnią językową.
    Wskazać należy, że z treści oceny skutków regulacji (OSR), sporządzonej do ustawy o
    wspieraniu nowych inwestycji wynika, że „instrument zwolnień podatkowych dostępny
    będzie dla nowych inwestycji, które zgodnie z ustawodawstwem polskim oraz definicją
    Komisji Europejskiej obejmują utworzenie nowego zakładu produkcyjnego oraz
    reinwestycje. Dotyczy to inwestycji spełniających kryteria ilościowe: nakłady inwestycyjne i
    kryteria jakościowe zgodne z SOR, weryfikujące wpływ inwestycji na wzrost
    konkurencyjności polskiej gospodarki oraz wpływ na rozwój gospodarczy regionu”.
    Na mocy ustawy o wspieraniu nowych inwestycji wprowadzono nowy mechanizm
    udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Rozwiązanie zawarte w powołanej ustawie przewiduje wsparcie
    nowych inwestycji w formie zwolnienia od podatku dochodowego na zasadach
    określonych m.in. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Wsparcie,
    którego dotyczy ww. ustawa, zastąpi wsparcie dotychczas funkcjonujące w ramach ustawy
    z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1010
    ze zm.). Należy jednak zauważyć, że ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych nie
    została uchylona. Obowiązywanie dwóch ustaw powoduje czytelny podział na inwestycje,
    które będą korzystać z dotychczasowego wsparcia do 2026 r. w ramach zezwoleń
    wydanych na podstawie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, oraz inwestycje
    nowe, które mogą korzystać ze wsparcia na podstawie ustawy o wspieraniu nowych
    inwestycji od momentu jej wejścia w życie. Wskazany w ustawie o wspieraniu nowych
    inwestycji system wsparcia w postaci prawa do uzyskania przez przedsiębiorcę zwolnienia
    od podatku dochodowego stanowi ważne i skuteczne narzędzie zachęcające
    przedsiębiorców do inwestowania na terenie całego kraju. Ten instrument pomocy
    publicznej w postaci zwolnienia podatkowego jest dostępny dla przedsiębiorców
    planujących dokonanie na terenie kraju nowych inwestycji, które zgodnie z
    ustawodawstwem polskim oraz prawem Unii Europejskiej obejmują utworzenie nowego
    zakładu produkcyjnego oraz reinwestycję. W przeciwieństwie do rozwiązań
    przewidzianych w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych ograniczonych do
    inwestycji realizowanych w konkretnych lokalizacjach, o wsparcie przewidziane w ustawie
    mogą ubiegać się przedsiębiorcy z całego kraju, niezależnie od miejsca prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    Dodatkowo należy zauważyć, że do kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji można
    zaliczyć również koszty rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych. Zatem,
    preferencje podatkowe są skierowane zarówno do podatników funkcjonujących na rynku
    od wielu lat, jak i do nowych podmiotów.
    Podsumowując, celem ustawy o WNI, jest stymulowanie wzrostu inwestycji prywatnych na
    terenie całego kraju w ramach projektu Polskiej Strefy Inwestycji. Ustawa ta wprowadziła
    nowe mechanizmy udzielania przedsiębiorcom wsparcia dla nowych inwestycji. W
    odróżnieniu od dotychczasowego mechanizmu wskazanego w ustawie o specjalnych
    strefach ekonomicznych preferencje związane są z nową inwestycją, tj. projektem
    gospodarczym o ściśle określonym w decyzji charakterze, który jest możliwy do realizacji
    na obszarze całego kraju, zróżnicowanym pod względem stopnia preferencji. Decyzja
    pozwala na uzyskanie preferencji w postaci zwolnienia podatkowego, którego granice
    zakreślone są przedmiotem decyzji o wsparciu.
    Powyższe rozwiązanie nie odnosi się szeroko do rodzaju działalności podatnika, lecz do
    konkretnej inwestycji wymienionej w decyzji o wsparciu.
    W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy
    publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z
    2018 r. poz. 1713 ze zm.):
      Maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
      udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
      1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
        pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do
        objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż
        maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
      2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest
        liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego
        obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników,
        obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki
        obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez
        przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników
      - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Wskazać należy, że decydującym kryterium o uznaniu kosztów danej inwestycji za koszt
    kwalifikowany ma rodzaj poniesionych wydatków, oraz w przypadku kosztów związanych z
    nabyciem, bądź wytworzeniem środków trwałych, spełnienie przez te składniki majątku
    kryterium kompletności i zdatności do użytku w dniu przyjęcia go do używania.
    Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest
    uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków,
    które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 rozporządzenia o wspieraniu
    nowych inwestycji. Jak wynika z tego przepisu, do kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:
        1. kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
        2. ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
        pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
        majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych,
        3. ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
        technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i
        nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

        4. kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli – pod
        warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
        mikro przedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców – co
        najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
        5. ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
        dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu
        finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu
        okresu najmu lub dzierżawy
      – pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
      ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Aby poniesione wydatki mogły być uznane jako koszt kwalifikowany, muszą być spełnione
    następujące warunki:
        koszt musi być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
        środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane
        do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane
        za taki środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-,
        małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich
        wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych,
        najem lub dzierżawa gruntów, budynków i budowli musi trwać co najmniej 5 lat, a
        w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata,
        po upływie najmu lub dzierżawy w postaci leasingu finansowego przedsiębiorca
        jest zobowiązany do nabycia aktywów,
        wartości niematerialne i prawne w zakresie transferu technologii muszą być
        wykorzystywane wyłącznie w zakładzie, na rzecz którego przedsiębiorca otrzymuje
        wsparcie, muszą być ujęte w aktywach tego zakładu co najmniej 5 lat, a w
        przypadku mikro, małych i średnich przedsiębiorców co najmniej 3 lata, muszą być
        nabyte na warunkach rynkowych od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą oraz
        muszą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.
    Warunkiem uznania kosztów nowej inwestycji jest udział co najmniej 25% kosztów
    własnych przedsiębiorcy lub z zewnętrznych źródeł finansowania, przy czym za koszty
    własne lub zewnętrzne źródła finansowania nie uznaje się środków pozyskanych w wyniku
    udzielonego publicznego wsparcia, bez względu na jego formę i przeznaczenie.
    Do kosztów kwalifikowanych zalicza się również dwuletnie koszty pracy w związku z
    realizacją nowej inwestycji. Warunkiem korzystania ze zwolnienia z opodatkowania jest
    utrzymanie określonej liczby pracowników przez okres 5 lat, a w przypadku mikro-,
    małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat. Koszty pracy mogą być uznane jako
    koszty kwalifikowane, nie mogą natomiast być uznane za nową inwestycję, co oznacza, że
    muszą występować wspólnie z poniesionymi kosztami kwalifikowanymi nowej inwestycji,
    w związku z którą dokonuje się zatrudnienia.
    Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za
    kwalifikowany. Kosztem kwalifikowanym nie są wydatki związane z nabyciem

    posiadanych, przed wydaniem decyzji o wsparciu, aktywów, jeżeli nowa inwestycja
    realizowana jest z uwzględnieniem posiadanych przez podatnika aktywów w zakresie
    istnienia ścisłych powiązań istniejącej inwestycji i nowej inwestycji.
    Zgodnie bowiem z § 9 rozporządzenia o wspieraniu nowych inwestycji:
      Wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania
      decyzji wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej
      dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi
      wcześniej.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Zainteresowani prowadzą
    działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej. Spółka powstała z
    przekształcenia spółki cywilnej na podstawie uchwały wspólników z dnia 29 maja 2020 r.
    Dochód Spółki do 31 kwietnia 2021 r. był opodatkowany na poziomie Wspólników w
    oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka komandytowa specjalizuje się w
    produkcji (...). Dodatkowo, świadczy usługi (...).
    W związku z planami rozwoju, Spółka zdecydowała się na zrealizowanie projektu
    inwestycyjnego na terenie województwa (...), w powiecie miasto (...). Celem Inwestycji jest
    zwiększenie zdolności produkcyjnych Spółki poprzez rozbudowę i modernizację
    istniejących środków trwałych, zakup maszyn i urządzeń, zakup działki oraz budowę /
    modernizację hali i biurowca.
    W związku z planowaną Inwestycją, Wspólnicy S. C. dnia 28 listopada 2019 r. wystąpili do
    zarządzającego (...) Specjalną Strefą Ekonomiczną z wnioskiem o wydanie decyzji o
    wsparciu. Dnia (...) grudnia 2019 r. na rzecz Wspólników została wydana Decyzja o
    wsparciu Inwestycji (nr (...)).
    Na mocy decyzji nr (...) z (...) stycznia 2021 r. dokonano zmiany Decyzji o wsparciu w
    zakresie lokalizacji, na której będzie realizowana Inwestycja, uzupełniając Projekt o
    dodatkowy grunt, na którym Spółka planuje podjąć działania w ramach Inwestycji.
    Ponadto, na podstawie ww. decyzji, zgodnie z art. 551 § 2 w zw. z art. 553 § 2 ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.)
    Spółka została uznana, jako kontynuator wszelkich praw i obowiązków S.C. w tym, w
    zakresie wynikającym Decyzji o wsparciu.
    Inwestycja jest realizowana w ramach jednego przedsiębiorstwa (zakładu), pomimo
    rozmieszczenia poszczególnych nakładów na Inwestycję na trzech różnych działkach.
    Spółka w ramach realizowanego Projektu ponosi zatem koszty na realizację Inwestycji
    (dalej: „koszty kwalifikowane”) w oparciu o przepisy UWNI, jednocześnie prowadząc
    działalność z użyciem już posiadanych zasobów. Zwiększanie zdolności produkcyjnych
    odbywa się stopniowo, a Inwestor do chwili obecnej nie wyczerpał limitu ustalonego w
    Decyzji o wsparciu.
    Powierzchnia hali dedykowanej bezpośrednio do użytkowania na cele produkcyjne w ww.
    lokalizacji wynosi 1900 m2. Dodatkowo, Spółka na tym terenie dysponuje
    pomieszczeniami socjalnymi o powierzchni 60m2, placem magazynowym o powierzchni
    150 m2, placem magazynowym pod halą namiotową o powierzchni 2150 m2 oraz
    pomieszczeniami biurowymi o powierzchni 95 m2. Pomieszczenia biurowe dla
    pracowników handlowych są usytuowane w oddzielnym budynku. Natomiast pracownicy
    nadzoru produkcyjnego nie dysponują wystarczającymi zasobami lokalowymi
    umożliwiającymi efektywną, bezpośrednią kontrolę i zarządzanie procesem produkcji.
    Brak możliwości udostępnienia dodatkowych stanowisk roboczych czy niezbędnych
    narzędzi produkcyjnych dla pracowników Spółki znacząco ogranicza możliwości
    produkcyjne zakładu.

    Z tych względów, Spółka zdecydowała się w 2020 roku ponieść wydatki na nabycie i
    montaż dwóch kontenerów stanowiących jeden środek trwały, przyjęty do użytkowania i
    wykazany w roku 2020 w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych. Kontenery służą do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do
    produkcji i wraz z częścią biurowo-socjalną, stanowią stanowisko pracy przeznaczone do
    wykonywania zadań przez kierowników produkcji i antykorozji.
    Spółka umieściła dodatkowe Kontenery dedykowane bezpośrednio do działu produkcji na
    terenie hali produkcyjnej. Kontenery przeznaczone są dla pracowników wyższego
    szczebla, związanych z technologią produkcji. W ramach wykonywanych obowiązków,
    pracownicy zarządzający procesem produkcji (Kierownik Działu Produkcji oraz Kierownik
    Działu Antykorozji) zajmują się m.in. gospodarowaniem sprzętem i materiałami, kontrolą
    zapotrzebowania na surowce, terminowym wykonywaniem przeglądów maszyn, czy też
    wdrażaniem pomysłów usprawniających proces produkcji.
    Wobec powyższego wskazać należy, że zasadnicze cechy pojęcia „koszty kwalifikowane
    nowej inwestycji” wskazane zostały z jednej strony w ustawie o wspieraniu nowych
    inwestycji - art. 2 pkt 7, a z drugiej strony w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    - § 8 ust. 1. Literalna wykładnia tych przepisów wskazuje, że nie istnieje żadna, wynikająca
    z nich zależność pomiędzy możliwością zaliczenia wydatku wskazanego w tym § 8 ust. 1
    rozporządzenia do kosztów kwalifikowanych, a wpływem dokonanych wydatków na
    zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją
    produkcji albo zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego. Choć zwiększenie
    zdolności produkcyjnej, dywersyfikacja i zasadnicza zmiana są niewątpliwie
    konstytutywnymi cechami nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o
    wspieraniu nowych inwestycji, to występowanie tych cech w danej inwestycji
    przedsiębiorcy przesądzone jest przez sam fakt wydania decyzji o wsparciu (art. 13 ust. 1
    ustawy o wspieraniu nowych inwestycji). Zatem każdy wydatek określony w tymże § 8 ust.
    1 rozporządzenia, jest kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe
    inwestycje.
    Tym samym, skoro Spółka, w której jest Pan wspólnikiem, uzyskała decyzję o wsparciu, o
    której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji, a także poniesie wydatki w
    szczególności na nabycie i montaż dwóch kontenerów stanowiących jeden środek trwały
    (służące do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do produkcji wraz z
    częścią biurowo-socjalną), czyli wydatki na wytworzenie środków trwałych, które będą
    wykorzystywane wyłącznie na cele Działalności Wskazanej w decyzji o wsparciu, to
    zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu przepisów Rozporządzenia ws.
    nowej inwestycji będą podlegać wydatki „mieszczące się” rodzajowo w § 8 ust. 1
    Rozporządzenia ws. nowej inwestycji, w tym poniesione na dwóch kontenerów, który
    zostanie wprowadzony przez Spółkę do majątku przedsiębiorstwa oraz ujęty odpowiednio
    w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz okoliczności wskazane we wniosku
    stwierdzić należy, że wszystkie wydatki rodzajowo zawierające się w katalogu określonym
    w § 8 Rozporządzenia ws. nowej inwestycji, w szczególności na nabycie i montaż dwóch
    kontenerów stanowiących jeden środek trwały (służące do magazynowania m.in. narzędzi
    i mierników niezbędnych do produkcji wraz z częścią biurowo-socjalną), będą w całości
    stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu Rozporządzenia ws. nowej inwestycji i
    wpłyną na kwotę przysługującego Zainteresowanym (będącym osobami fizycznymi)
    zwolnienia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b Ustawy PIT, proporcjonalnie do ich prawa do
    udziału w zysku Spółki komandytowej i do „przypadającej” na Zainteresowanego części
    limitu przysługującej Spółce komandytowej pomocy publicznej.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2024 r. Nr 0114-KDIP3-
    1.4011.768.2021.3.EC, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 182/22 (data
    wpływu prawomocnego wyroku 16 lipca 2025 r.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (Zainteresowana będąca
    stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.