Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.556.2018.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-26
Teza: w zakresie: Czy poniesiony przez Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: inwestycje; inwestycje-inwestycje w środkach trwałych; inwestycje-wydatki inwestycyjne; opieka-opieka zdrowotna-zakład opieki zdrowotnej; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 grudnia 2018 r. (data wpływu 28 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy poniesiony przez Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy poniesiony przez Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej (dalej: „Szpital”, „PZOZ”, „Wnioskodawca”) jest podmiotem leczniczym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2190 z późn. zm.), posiada osobowość prawną mając statut samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Celem PZOZ, zgodnie z jego Statutem, jest udzielanie świadczeń zdrowotnych i promocja zdrowia. W ramach realizacji tego celu Szpital dąży do udzielania stacjonarnych świadczeń zdrowotnych oraz ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych służących zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, mieszkańców powiatu X i powiatów ościennych. Głównym płatnikiem należności za wykonywane świadczenia zdrowotne jest Wojewódzki Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia. Aby Szpital z należytą starannością mógł realizować wyznaczone zadania winien spełniać wymagania określone w ustawie o działalności leczniczej, rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. 2012 poz. 739). Dla prawidłowego realizowania wyznaczonych celów bardzo ważne jest ciągłe doskonalenie kadry, jak również doposażenie oddziałów i pracowni w nowoczesną aparaturę i sprzęt medyczny. Wychodząc na przeciw tym wymaganiom w planie inwestycyjnym na 2018 r. PZOZ ujął m.in. zadanie: „Informatyzacja Placówek Medycznych Województwa (…)” (dalej: „Projekt”). Celem zadania jest dostosowanie systemów informatycznych Szpitala do wymogów pracy w oparciu o dokumentację medyczną w postaci elektronicznej i umożliwienie mu przekazywanie informacji o zdarzeniach medycznych do Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, zgodnie z wymogami ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1845 z późn. zm.), obsługę e-recept i e-skierowań oraz stworzenie możliwości udostępniania pacjentom elektronicznej dokumentacji medycznej. Źródła finansowania obejmują: środki własne Szpitala oraz środki z Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 7.1 „Rozwój e-społeczeństwa” w Osi Priorytetowej 7. „Sprawne Usługi Publiczne” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020. Całkowity planowany koszt inwestycji wynosi 4.137.860,31 zł i obejmuje zakup środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, niezbędnych do prawidłowej pracy Elektronicznej Dokumentacji Medycznej, Wynagrodzenie Inżyniera Projektu/Kontraktu oraz prace przygotowawcze. W związku z realizacją Projektu w ramach prac przygotowawczych Szpital poniósł koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu w kwocie 59.962,50 zł brutto. Formalny zakres opracowania zawiera: opis proponowanych/rekomendowanych rozwiązań technicznych w ujęciu wariantowym ze względu na: koszty, czas realizacji, różne oferty rynkowe, odniesienie się do standardów, norm technologicznych i branżowych, wymagań prawnych w obrębie poszczególnych obszarów zakresu rzeczowego Projektu, analizę kosztów i korzyści w tym: społecznych, ekonomicznych i gospodarczych, analizę wrażliwości i ryzyka, zestawienie rzeczowo-finansowe na podstawie wstępnych wycen/ofert i dostępności rynkowej (przykładowe urządzenia), wstępny harmonogram, a także opis zasad udostępnienia zasobów będących wynikiem realizacji Projektu (na zewnątrz jednostki), oraz opisową analizę ryzyka realizacji, eksploatacji i utrzymania efektów Projektu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poniesiony przez Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu w kwocie 59.962,50 zł brutto zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Koszt poniesiony na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu w kwocie 59.962,50 zł brutto, w związku z realizacją zadania „Informatyzacja Placówek Medycznych Województwa (…)” mającego na celu dostosowanie systemów informatycznych Szpitala do wymogów pracy w oparciu o dokumentację medyczną w postaci elektronicznej i umożliwienie mu przekazywanie informacji o zdarzeniach medycznych do Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, zgodnie z wymogami ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia, obsługę e-recept i e-skierowań oraz stworzenie możliwości udostępniania pacjentom elektronicznej dokumentacji medycznej, należy zaliczyć do kosztów inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 4a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”), inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (…).

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 395 z późn. zm.), środki trwałe w budowie to ”(\`(...)\`) zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego (\`(...)\`)”. Poprzez same środki trwałe ustawa o rachunkowości rozumie „Rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki”. Jednocześnie w celu ustalenia wartości wytwarzanych środków trwałych zastosowanie znajdują przepisy art. 16g ust. 1 pkt 2 oraz 16g ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z tymi przepisami „(\`(...)\`) za koszt wytworzenia uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. (\`(...)\`)”. Zgodnie zaś z Krajowym Standardem Rachunkowości nr 11 „Środki trwałe” pkt 6.6 „Cena nabycia i (lub) koszt wytworzenia, w tym koszty finansowania zewnętrznego stanowiące wartość początkową środka trwałego obejmują ogół kosztów pozostających w związku przyczynowo-skutkowym z jego pozyskaniem, w tym budową (\`(...)\`)”. Brak zamkniętej listy wydatków, poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego pozwala na interpretację, że do wartości początkowej zalicza się koszty, nie wymienione wprost, które są związane z inwestycją i gdyby nie owa inwestycja, nie zostałyby poniesione. Zważywszy zaś, że jedną z części każdego procesu inwestycyjnego jest etap jego planowania, to, zdaniem Szpitala, nakłady z nim związane, które PZOZ poniósł stanowią koszty, o których mowa w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT. Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej uznaje, że koszt poniesiony na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu w kwocie 59.962,50 zł brutto jest nieodzowny dla wytworzenia środków trwałych w ramach inwestycji i zwiększa wartość środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Przepisy ustawy o CIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca zróżnicował zasady ich potrącalności.

Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Jak stanowi art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Składniki majątku stanowiące środki trwałe i wartości niematerialne i prawne zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 16a-16c ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

*   zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
*   stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,
*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
*   nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

Jednocześnie, w myśl art. 4a pkt 1 ustawy o CIT, inwestycja oznacza środek trwały w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 395 z późn. zm.).

Jak stanowi art. 3 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

W świetle art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W art. 16g ustawy o CIT zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Na mocy art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Sytuację, gdy środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji normuje natomiast art. 16g ust. 13 ustawy o CIT - wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

W przedstawionym opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że w planie inwestycyjnym na 2018 r. PZOZ ujął m.in. zadanie (Projekt), którego celem jest dostosowanie systemów informatycznych Szpitala do wymogów pracy w oparciu o dokumentację medyczną w postaci elektronicznej i umożliwienie mu przekazywanie informacji o zdarzeniach medycznych do Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, zgodnie z wymogami ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1845 z późn. zm.), obsługę e-recept i e-skierowań oraz stworzenie możliwości udostępniania pacjentom elektronicznej dokumentacji medycznej. Zadanie obejmuje zakup środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, niezbędnych do prawidłowej pracy Elektronicznej Dokumentacji Medycznej, Wynagrodzenie Inżyniera Projektu/Kontraktu oraz prace przygotowawcze. W związku z realizacją Projektu w ramach prac przygotowawczych Szpital poniósł koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu. Formalny zakres opracowania zawiera opis proponowanych/rekomendowanych rozwiązań technicznych w ujęciu wariantowym ze względu na koszty, czas realizacji, różne oferty rynkowe, odniesienie się do standardów, norm technologicznych i branżowych, wymagań prawnych w obrębie poszczególnych obszarów zakresu rzeczowego Projektu, analizę kosztów i korzyści, w tym społecznych, ekonomicznych i gospodarczych, analizę wrażliwości i ryzyka, zestawienie rzeczowo-finansowe na podstawie wstępnych wycen/ofert i dostępności rynkowej (przykładowe urządzenia), wstępny harmonogram, a także opis zasad udostępnienia zasobów będących wynikiem realizacji Projektu (na zewnątrz jednostki), oraz opisową analizę ryzyka realizacji, eksploatacji i utrzymania efektów Projektu.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy poniesiony przez Szpital koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do przepisów prawa podatkowego, dotyczących ustalania wartości początkowej wytworzonych środków trwałych, należy stwierdzić, że opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu ma bezpośredni związek z realizowaną inwestycją i jest niezbędne dla dalszych prac rzeczowych dotyczących tej inwestycji.

Wydatek na ww. opracowanie nie zostałby poniesiony gdyby Szpital nie podjął decyzji o wytworzeniu środka trwałego, a w związku z tym zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o CIT, należy go zaliczyć do wydatków zwiększających wartość początkową środków trwałych wytworzonych w ramach realizacji inwestycji (wydatek będzie stanowił koszt podatkowy poprzez odpisy amortyzacyjne).

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym poniesiony przez Szpital koszt na opracowanie koncepcji realizacji zadania w ramach Projektu zwiększa wartość początkową środka trwałego wytworzonego w ramach inwestycji zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.