Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.458.2025.1.PRM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Brak uznania Wnioskodawców za podatników podatku VAT z
tytułu dostawy udziału w Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dostawa-dostawa towarów
majątek-majątek prywatny
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Państwa za
    podatników podatku VAT z tytułu dostawy udziału w Nieruchomości (pytanie nr 1) jest
    prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    w zakresie braku uznania Państwa za podatników podatku VAT z tytułu dostawy udziału w
    Nieruchomości (pytanie nr 1).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Zainteresowany 1
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      Zainteresowany 2

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 są osobami fizycznymi podlegającymi w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zainteresowani są małżeństwem, w
    którym obowiązuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 są współwłaścicielami 1/2 udziału we własności
    nieruchomości położonej w miejscowości (...), składającej się z działki ewidencyjnej nr 1
    (dalej: „Nieruchomość”). Dla Nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (...)

    (informacje poufne). Nieruchomość w księdze wieczystej opisano jak grunty rolne
    zabudowane.
    Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie
    Nieruchomości opisano jako Tereny rolnicze z rozproszoną zabudową zagrodową w
    gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz Tereny zabudowy usługowej z
    dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Nieruchomość jest zabudowana: budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy.
    Zabudowania z uwagi na długi upływ czasu od ich wybudowania (wybudowane w latach
    50) nie nadają się do użytkowania. Nie wydano jakiejkolwiek decyzji administracyjnej o
    rozbiórce, nie podjęto też jakichkolwiek czynności związanych z ich rozbiórką.
    Zainteresowani oraz współwłaściciel pozostałej 1/2 nie dokonywali nakładów na
    zabudowania znajdujące się na Nieruchomości dokonując ich ulepszenia. Nieruchomość
    jest uzbrojona tzn. posiada przyłączenie do sieci wodociągowej, gazowej i elektrycznej.
    Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 nabyli 1/2 udziału we współwłasności
    Nieruchomości do majątku wspólnego na podstawie umowy darowizny. Nabycie
    Nieruchomości nie miało związku z jakąkolwiek działalnością inwestycyjną (np. zamiarem
    dalszej odsprzedaży czy stworzeniu zabudowy na wynajem). Nieruchomość stanowi część
    majątku osobistego Zainteresowanych i nie jest wykorzystywana do prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    Zainteresowany 1 jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Przy czym przedmiot
    prowadzonej przez Zainteresowanego 1 pozarolniczej działalności gospodarczej i
    czynności opodatkowanych VAT nie obejmuje i nie obejmował obrotu nieruchomościami.
    Zainteresowany 2 nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej, nie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Zainteresowany 1, Zainteresowany 2 (Zainteresowani) oraz właściciel pozostałej 1/2
    udziału w Nieruchomości (brat Zainteresowanego 1) planują dokonać odpłatnego zbycia
    Nieruchomości. Zainteresowani w przeszłości nie sprzedawali nieruchomości w sposób
    zorganizowany, w szczególności czyniąc sobie z tego stale źródło dochodu. Opisywana w
    zdarzeniu przyszłym sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy. Zainteresowani po
    sprzedaży nie będą mieli w planach prowadzenia w tym obszarze stałej i zorganizowanej
    działalności. Przed planowaną sprzedażą nieruchomości Zainteresowani, jak również
    właściciel pozostałej 1/2 udziału w Nieruchomości nie podejmowali i nie będą
    podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami,
    wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży
    działek.
    Pytania
    1) Czy opisana w zdarzeniu przyszłym planowana transakcja sprzedaży udziału w
      Nieruchomości będzie skutkowała uznaniem Zainteresowanych (Zainteresowany 1 i
      Zainteresowany 2) razem albo każdego z osobna za podatnika VAT zdefiniowanego w
      art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym będzie podlegać będzie opodatkowaniu VAT
      zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT?
    2) Jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
      1, czy wówczas sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z VAT
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, opisana w zdarzeniu przyszłym planowana transakcja
    sprzedaży udziału w Nieruchomości nie będzie skutkowała uznaniem Zainteresowanych

    (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) razem albo każdego z osobna za podatnika VAT
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1
    wówczas sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy
    1) W zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami - według treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze
    zm.; dalej jako: Dyrektywa VAT), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie
    w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też
    rezultaty takiej działalności.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność

    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy VAT wskazano, że państwa
    członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji
    związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności
    dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy VAT opodatkowaniu VAT podlegają następujące
    transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez
    podatnika działającego w takim charakterze (...).
    Z przytoczonych regulacji prawa polskiego oraz wspólnotowego wynika, że podatnikiem
    podatku VAT może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności VAT w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1. dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
    2. czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, właściwe i prawidłowe zatem będzie wykluczenie osób fizycznych
    z grona podatników VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przekładając niniejsze rozważania na grunt zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, w
    opinii Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że Zainteresowani sprzedając udział w
    Nieruchomości nie będą działać w charakterze podatnika VAT (razem albo każdy z
    osobna). Sprzedaż nie będzie wykonana w ramach prowadzenia przez Zainteresowanych
    albo każdego z Zainteresowanych działalności gospodarczej. Żaden z Zainteresowanych
    nie podjął działań porównywalnych do działań zajmujących się profesjonalną działalnością
    w zakresie obrotu nieruchomościami. Jednocześnie Nieruchomość stanowi element
    majątku prywatnego Zainteresowanych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko to podzielają wydane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretacje indywidualne np. interpretacja z 5 lutego 2025 r. znak:
    0111-KDIB3-3.4012.568.2024.3.AW, interpretacja z 9 lutego 2024 r. znak: 0112-KDIL1-
    1.4012.659.2023.2.DS.
    2) W zakresie pytania oznaczonego nr 2
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.

    Wskazane powyżej zwolnienie stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części
    budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym
    okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Natomiast przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    1) wybudowaniu lub
    2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. Stosownie do art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części
    nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    1) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    2) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na
    którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale
    z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze
    zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym
    obiekt jest posadowiony. W związku z powyższym sprzedaż gruntu, z którym związane są
    ww. budynki, będzie zwolniona od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zatem, jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1,
    wówczas, zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży przez Zainteresowanych udziału 1
    /2 Nieruchomości (działki zabudowanej), będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie braku uznania Państwa za
    podatników podatku VAT z tytułu dostawy udziału w Nieruchomości (pytanie nr 1) jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez

    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak również udziałów w nieruchomości, traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą

    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów
    może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały
    działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania
    takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy darowizny otrzymali Państwo na
    zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej udział ½ w Nieruchomości tj. działce nr 1.
    Nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym,
    które z uwagi na długi upływ czasu nie nadają się do użytkowania (budynki wybudowane
    w latach 50.). Dla ww. budynków nie wydano decyzji o rozbiórce i nie podjęto
    jakichkolwiek prac rozbiórkowych. Nie ponosili też Państwo nakładów na zabudowania
    znajdujące się na Nieruchomości. Nieruchomość jest uzbrojona tzn. posiada przyłącze do
    sieci wodociągowej, gazowej i elektrycznej.
    Zainteresowany 1 jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT lecz
    prowadzona działalność nie obejmuje i nie obejmowała obrotu nieruchomościami.
    Zainteresowany 2 nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Nieruchomość
    stanowi część majątku osobistego i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Nieruchomość nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    W przeszłości nie sprzedawali Państwo nieruchomości w sposób zorganizowany.
    Planowana sprzedaż Nieruchomości będzie miała charakter jednorazowy. Nie zamierzają

    Państwo podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu
    nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu
    dokonanie sprzedaży działek.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż przez Państwa udziału ½ w
    Nieruchomości zabudowanej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podkreślić należy, że z powołanego wyżej orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181
    /10 wynika, że w celu ustalenia czy podmiot dokonujący sprzedaży działki występuje w
    charakterze podatnika niezbędne jest przeanalizowanie wszystkich okoliczności sprawy. O
    opodatkowaniu danej transakcji przesądza ciąg działań podjętych w celu sprzedaży oraz
    angażowanie środków podobnych do podmiotów profesjonalnie zajmujących się
    sprzedażą gruntów.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać każdego z Państwa w
    zakresie sprzedaży udziału w Nieruchomości za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W Państwa sprawie sprzedaż udziału w Nieruchomości nie będzie realizowana w ramach
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie jego
    zbycia, która będzie porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem. Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które mogą przesądzać, że
    dostawa ww. udziału w Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Jak
    wynika z okoliczności sprawy, nie podejmą Państwo aktywnych działań w zakresie
    sprzedaży udziału w Nieruchomości, które będą świadczyły o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykonywanych przez handlowców.
    Brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać każdego z Państwa za podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości. W tej konkretnej sytuacji należy
    uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik Państwa majątku osobistego, a sprzedaż
    ww. udziału w Nieruchomości będzie stanowić realizację prawa do rozporządzania tym
    majątkiem.
    W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwem, że sprzedaż udziału w Nieruchomości nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy, gdyż w związku z jego sprzedażą nie można uznać, że będą Państwo działali -
    razem lub osobno - jako podatnicy prowadzący działalność gospodarczą stosownie do art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Sprzedaż przez Państwa udziału w Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie nr 2).

## Dodatkowe informacje

Państwa wniosek dotyczy 2 zdarzeń przyszłych. Należna opłata od Państwa wniosku to
    160 zł. Jednakże, ze względu na zawarte w interpretacji rozstrzygnięcie odnośnie pytania
    nr 1 oraz zależności rozpatrzenia pozostałych Państwa wątpliwości pytań wobec pytania
    nr 1, kwota w wysokości 80 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji
    podatkowej, zostanie zwrócona na numer rachunku wskazany we wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla
    Państwa, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Państwa, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego
    dla współwłaściciela działki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan Zainteresowany 1 (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2
    Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.