Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-895/12-5/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-13
Teza: prawo do odliczenia podatku z faktury dokumentującej sprzedaż nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17.09.2012 r. (data wpływu 19.09.2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20.09.2012 r. (data wpływu 21.09.2012 r.) i pismem z dnia 03.12.2012 r. (data wpływu 05.12.2012 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 23.11.2012 r. (skutecznie doręczone 26.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktury dokumentującej sprzedaż – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktury dokumentującej sprzedaż.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia z dnia 20.09.2012 r. (data wpływu 21.09.2012 r.) i pismem z dnia 03.12.2012 r. (data wpływu 05.12.2012 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 23.11.2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) zamierza nabyć prawo wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z rozpoczętą na działce będącej przedmiotem tego prawa budową budynku biurowego (dalej łącznie: „Nieruchomość”) od podatnika VAT (dalej: „Zbywca”). Rozważane jest nabycie Nieruchomości w drodze kupna. Na moment dokonania przedmiotowej transakcji, Spółka będzie podatnikiem podatku VAT.

W związku z nabyciem Nieruchomości, na Spółkę przejdą prawa i obowiązki z części umów zawartych przez Zbywcę, związanych z prowadzoną budową i późniejszą działalnością, m.in.: umowa z przyszłym najemcą w realizowanym obecnie budynku oraz umowy związane z prowadzeniem budowy. Na Spółkę nie przejdą natomiast zobowiązania z tytułu pożyczki, którą Zbywca zaciągnął w celu nabycia Nieruchomości i prowadzenia budowy. Nie przejdą także m.in. następujące umowy związane z prowadzeniem przez Zbywcę działalności:

*   umowa o prowadzenie ksiąg,

*   umowa najmu powierzchni biurowej (wykorzystywana na potrzeby Spółki),

*   umowa o zarządzanie inwestycją.

Na Spółkę nie przejdą także środki pieniężne zgromadzone przez Zbywcę na rachunkach bankowych ani księgi rachunkowe Zbywcy.

Po nabyciu Nieruchomości, Spółka ma zamiar dokończyć budowę i wykorzystywać Nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT w postaci odpłatnego świadczenia usług najmu lub w zależności od ofert z rynku Spółka może sprzedać całość lub część Nieruchomość (ukończoną lub nie).

Ponieważ przedmiotem umowy sprzedaży jest nieruchomość stanowiąca działkę, która została przeznaczona pod zabudowę wraz z dokonanymi na niej w trakcie budowy naniesieniami, Zbywca zamierza zaklasyfikować opisaną transakcję jako dostawę podlegającą 23% VAT.

Transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 03.12.2012 r. Wnioskodawca doprecyzował, że nabywany przez Spółkę majątek nie będzie wyodrębniony organizacyjnie, tj. w formie zakładu, wydziału lub oddziału istniejącego przedsiębiorstwa. Zbywca nie prowadzi i nie będzie prowadził osobnej ewidencji przyporządkowującej koszty, jak również należności i zobowiązania do sprzedawanej części przedsiębiorstwa. Zbywca majątku na obecnym etapie nie osiąga przychodów z działalności prowadzonej z wykorzystaniem zbywanego majątku. W przypadku osiągnięcia przychodów w przyszłości, na podstawie prowadzonej przez zbywcę ogólnej ewidencji księgowej, mogłoby być możliwe przyporządkowanie przychodów do zbywanego majątku. Prowadzenie działalności przez nabywcę wyłącznie w oparciu o nabyte od zbywcy składniki majątkowe nie będzie możliwe, ponieważ jak zostało wskazane przez Spółkę we wniosku, na Spółkę przejdą prawa i obowiązki z zakresu jedynie części umów zawartych przez zbywcę nieruchomości, a związanych z planowaną późniejszą działalnością. W ramach transakcji na Spółkę nie przejdą m.in. umowy najmu powierzchni biurowej, czy też umowy o zarządzanie inwestycją lub umowy o usługi księgowe, które są niezbędne w celu kontynuacji prowadzonej przez zbywcę działalności. W celu kontynuowania działalności Spółka powinna zawrzeć nowe umowy obejmujące usługi w powyższym zakresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie miała prawo do obniżenia należnego podatku VAT o podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie miała prawo do obniżenia należnego podatku VAT o podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym, ponieważ zakupiona Nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT oraz przedmiotowa transakcja będzie stanowiła dla Zbywcy odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego w zakresie, w jakim towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Prawo do obniżenia kwoty VAT należnego powstaje, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnik ma prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, m.in. jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykonał czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju (art. 87 ust. 5a ustawy o VAT). Jak wskazano w stanie faktycznym, po nabyciu Nieruchomości, Spółka zamierza wykorzystywać ją do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w postaci odpłatnego świadczenia usług najmu. Pozytywna przesłanka prawa do odliczenia VAT będzie zatem spełniona.

W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie Nieruchomości w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych oraz prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykona czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju oraz nie zaistnieją negatywne przesłanki wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT prawo do odliczenia oraz zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nie przysługuje w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega VAT albo jest zwolniona z VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 w zw. z pkt 6 ustawy o VAT m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Wnioskodawca zaznacza, że przedmiotowa transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy o VAT.

Uwzględniając okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego w kontekście powyższych przepisów należy stwierdzić, iż negatywne przesłanki określone w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie będą miały zastosowania, gdyż przedmiotowa sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów oraz nie będzie zwolniona z VAT.

W konsekwencji, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia należnego VAT o VAT naliczony z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym, ponieważ zakupiona Nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT oraz przedmiotowa transakcja będzie stanowiła dla Zbywcy odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT i nie będzie zwolniona z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11).

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Analizując powyższe należy stwierdzić, że podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Ustawodawca stworzył więc podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wynika, iż przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka zamierza nabyć prawo wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z rozpoczętą na działce będącej przedmiotem tego prawa budową budynku biurowego w drodze kupna. Na moment dokonania przedmiotowej transakcji, Spółka będzie podatnikiem podatku VAT. W związku z nabyciem nieruchomości, na Spółkę przejdą prawa i obowiązki z części umów zawartych przez Zbywcę, związanych z prowadzoną budową i późniejszą działalnością. Na Spółkę nie przejdą natomiast zobowiązania z tytułu pożyczki, którą Zbywca zaciągnął w celu nabycia Nieruchomości i prowadzenia budowy. Nie przejdą także m.in. umowa o prowadzenie ksiąg, umowa najmu powierzchni biurowej (wykorzystywana na potrzeby Spółki), umowa o zarządzanie inwestycją. Na Spółkę nie przejdą także środki pieniężne zgromadzone przez Zbywcę na rachunkach bankowych ani księgi rachunkowe Zbywcy. Po nabyciu Nieruchomości, Spółka ma zamiar dokończyć budowę i wykorzystywać Nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT w postaci odpłatnego świadczenia usług najmu lub w zależności od ofert z rynku Spółka może sprzedać całość lub część Nieruchomości

Nabywany przez Spółkę majątek nie będzie wyodrębniony organizacyjnie, tj. w formie zakładu, wydziału lub oddziału istniejącego przedsiębiorstwa. Zbywca nie prowadzi i nie będzie prowadził osobnej ewidencji przyporządkowującej koszty, jak również należności i zobowiązania do sprzedawanej części przedsiębiorstwa. Zbywca majątku na obecnym etapie nie osiąga przychodów z działalności prowadzonej z wykorzystaniem zbywanego majątku. W przypadku osiągnięcia przychodów w przyszłości, na podstawie prowadzonej przez zbywcę ogólnej ewidencji księgowej, mogłoby być możliwe przyporządkowanie przychodów do zbywanego majątku. Prowadzenie działalności przez nabywcę wyłącznie w oparciu o nabyte od zbywcy składniki majątkowe nie będzie możliwe, ponieważ jak zostało wskazane przez Spółkę we wniosku, na Spółkę przejdą prawa i obowiązki z zakresu jedynie części umów zawartych przez zbywcę nieruchomości, a związanych z planowaną późniejszą działalnością. W ramach transakcji na Spółkę nie przejdą m.in. umowy najmu powierzchni biurowej, czy też umowy o zarządzanie inwestycją lub umowy o usługi księgowe, które są niezbędne w celu kontynuacji prowadzonej przez zbywcę działalności. W celu kontynuowania działalności Spółka powinna zawrzeć nowe umowy obejmujące usługi w powyższym zakresie.

Z powyższego wynika, że do sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Sprzedawana Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny, bowiem Nieruchomość razem z umowami najmu nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT. Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy.

Sprzedaż Nieruchomości nie będzie również stanowić zorganizowanej jego części, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e cyt. ustawy. Zbywane składniki majątku (w tym Nieruchomość) nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż przedmiot Transakcji nie spełnia ustawowych przesłanek zawartych w definicji tego pojęcia, tj. nie stanowi masy majątkowej wydzielonej finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako oddzielne przedsiębiorstwo. Tym samym planowana transakcja nabycia nieruchomości obejmującej prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z rozpoczętą na działce budową budynku biurowego stanowić będzie przeniesienie własności konkretnych składników majątkowych, a więc dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowa transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione powyżej przez Wnioskodawcę okoliczności należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie zachodzą przypadki wymienione w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy. Ponadto, ponieważ Spółka jest podatnikiem podatku VAT i po nabyciu wykorzystywać będzie Nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT w postaci odpłatnego świadczenia usług najmu lub sprzeda całość lub część Nieruchomości, w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Spółce przysługiwać zatem będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej opisaną transakcję w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę bądź w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Ponadto w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, Spółce przysługiwać będzie również prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym według regulacji art. 87 ustawy o VAT.

Stanowisko Spółki należało zatem uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.