Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1249/13-4/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-14
Teza: 1. Czy Wnioskodawca w związku z udostępnieniem mu samochodu osobowego, pokrywania kosztów jego bieżącej eksploatacji oraz pokrywania kosztów noclegów i innych kosztów ustalonych z Zleceniodawcą na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego uzyskuje przychód z nieodpłatnych świadczeń na podstawie art. 11 ust. 1, 2, 2a i art. 14 ust. 2 pkt 2 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy Wnioskodawca w związku z używaniem udostępnionego mu samochodu osobowego na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatki i dochodowym od osób fizycznych? 3. Czy Wnioskodawca w związku z udostępnieniem mu samochodu osobowego, pokrywania kosztów jego bieżącej eksploatacji oraz pokrywania kosztów noclegów i innych kosztów ustalonych z zleceniodawcą na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; przychód; samochód-samochód osobowy; umowa-umowa zlecenia; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2013 r. (data wpływu 4 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów z nieodpłatnych świadczeń oraz obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów z nieodpłatnych świadczeń oraz obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

W wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (zwany także Zleceniobiorcą) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma zamiar zawrzeć umowę z Spółką (zwaną także Zleceniodawcą) w której zobowiąże się do wykonywania usługi polegającej między innymi na: pozyskiwaniu przez Zleceniobiorcę na rzecz Zleceniodawcy nowych klientów i doprowadzeniu do zawarcia umowy pomiędzy Zleceniodawcą a klientem; utrzymywaniu przez Zleceniobiorcę stałych i bieżących kontaktów z klientami Zleceniodawcy; nadzorze nad wykonywaniem umów o współpracy; pozyskiwaniem na rzecz Zleceniodawcy nowych zleceń na usługi; bieżącym rozpoznawaniu potrzeb obecnych i potencjalnych klientów Zleceniodawcy; opracowaniu nowych produktów Zleceniodawcy zgodnie z potrzebami klientów; dbaniu o wizerunek Zleceniodawcy wśród klientów, w szczególności w środowisku ubezpieczeniowym; innych czynności odrębnie uzgodnionych przez strony.

Zleceniobiorca nie mógłby powierzyć wykonywania zobowiązań wynikających z takiej umowy innej osobie.

Na czas obowiązywania takiej umowy i wyłącznie w celu jej należytego wykonania, Zleceniodawca przekazałby Zleceniobiorcy do nieodpłatnego korzystania narzędzie w postaci samochodu osobowego. Samochód byłby przekazany na podstawie protokołu przekazania. Zleceniobiorca zostanie zobowiązany do użytkowania przekazanego mu samochodu tylko i wyłącznie w celu wykonywania niniejszej umowy. Koszty związane z bieżącą eksploatacją samochodu przekazanego Zleceniobiorcy do korzystania takie jak: paliwo, opłaty za przejazd autostradami, parkowanie i mycie pojazdu, zakup płynów do spryskiwaczy i chłodnicy, oleju silnikowego oraz drobnych akcesoriów (pióra wycieraczek, żarówki, skrobaczka do szyb, gąbka, itp.), pokrywałby Zleceniodawca. W tym celu zamierza udostępnić Zleceniobiorcy kartę płatniczą.

Zleceniodawca byłby zobowiązany także do pokrywania uzasadnionych i prawidłowo udokumentowanych przez Zleceniobiorcę kosztów związanych z wykonywaniem umowy, tj.: noclegu w hotelu, o ile będzie konieczny dla należytego wykonania umowy (w kwocie nie wyższej niż 250,00 zł za dobę), inne koszty o ile zostaną uprzednio uzgodnione ze Zleceniodawcą W celu bieżącego pokrywania tych kosztów Zleceniodawca udostępni Zleceniobiorcy kartę płatniczą z limitem 2.000,00 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca w związku z udostępnieniem mu samochodu osobowego, pokrywania kosztów jego bieżącej eksploatacji oraz pokrywania kosztów noclegów i innych kosztów ustalonych z Zleceniodawcą na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego uzyskuje przychód z nieodpłatnych świadczeń na podstawie art. 11 ust. 1, 2, 2a i art. 14 ust. 2 pkt 2 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy Wnioskodawca w związku z używaniem udostępnionego mu samochodu osobowego na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatki i dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy Wnioskodawca w związku z udostępnieniem mu samochodu osobowego, pokrywania kosztów jego bieżącej eksploatacji oraz pokrywania kosztów noclegów i innych kosztów ustalonych z zleceniodawcą na warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź w zakresie podatku od towarów i usług zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad.1.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust.3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 za przychody z działalności gospodarczej uznaje się między innymi nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków. Podobnie zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 za przychody uznaje się wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust.2-2b.

Zatem przychodem jest wartość nieodpłatnych świadczeń, które nie powodują powstania u beneficjenta danej usługi, czy otrzymującego daną rzecz, obowiązku dokonania jakichkolwiek wzajemnych świadczeń na rzecz ponoszącego wydatki z tego tytułu (bez ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczając nieodpłatne świadczenie do czynników kształtujących podstawę opodatkowania, nie precyzuje, co należy rozumieć pod tym pojęciem. W celu ustalenia jego znaczenia, w tym między innymi dla celów podatkowych, zasadne jest sięgnięcie do reguł wykładni gramatycznej. Zgodnie z tą wykładnią odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś to „taki, za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów”. (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).

Dla celów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenia należy więc rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysposobienie w majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy. Powstanie przychodu należy rozważyć zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw.

W opisie zdarzenia przyszłego jest przedstawiona sytuacja, gdzie Wnioskodawca otrzymuje do nieodpłatnego używania samochód osobowy. Zleceniodawca pokrywa także koszty jego eksploatacji, noclegów i innych uzgodnionych kosztów. Te świadczenia byłyby dokonywane w związku z odpłatną umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą (Zleceniobiorcą) a Spółką (Zleceniodawcą) w celu realizowania przedmiotu tej umowy. Udostępnienie samochodu i pokrywanie kosztów stanowi jedynie „narzędzie” w celu prawidłowego i sprawnego realizowania świadczenia na rzecz Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie osiąga korzyści, ponieważ powierzony mu samochód, a także opłacenie kosztów jego eksploatacji i innych kosztów takich jak np. noclegi służą wyłącznie realizacji świadczeń wynikających z umowy (nie może ich wykorzystywać w innym celu i nie stanowią jego własności). Zatem Wnioskodawca nie mógłby swobodnie korzystać z samochodu i ponosić kosztów jego używania w celu np. świadczenia innych usług. Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy nie można mówić, że otrzymuje on nieodpłatne świadczenie. Udostępnienie samochodu i ponoszenie kosztów nie stanowi samodzielnej czynności, ale jest elementem całego stosunku prawnego (umowy) który będzie łączył Wnioskodawcę z Spółką, a polegającego na odpłatnym świadczeniu usług. To, że Zleceniodawca udostępni samochód oraz będzie ponosił wymienione powyżej koszty zostało wkalkulowane w wartość wynagrodzenia przysługującego Zleceniobiorcy za świadczone usługi. Nie można zatem mówić o „nieodpłatnym świadczeniu” skoro strony ustaliły, że jego wartość (odpłatność) została wkalkulowana w wysokość wynagrodzenia za całą usługę. W intencji stron Wnioskodawca zamiast wykorzystywać własny samochód, ponosić koszty jego eksploatacji, noclegów, innych uzgodnionych kosztów i obciążać nimi Spółkę (poprzez wkalkulowanie tych kosztów w wartość wynagrodzenia za usługę, a tym samym podwyższenia tego wynagrodzenia) zmniejszyli koszty wynagrodzenia o wartość otrzymanego świadczenia. Efekt ekonomiczny jest zatem taki sam. Udostępnianie samochodu oraz ponoszenie kosztów można porównać do często spotykanej w obrocie gospodarczym tzw. umowy toolingowej. Jest to umowa nienazwana, na podstawie, której zleceniodawca przekazuje zleceniobiorcy określone dobro bez wynagrodzenia, z zastrzeżeniem, że dobro będzie wykorzystywane wyłącznie do działalności na rzecz zleceniodawcy. Zleceniobiorca nie nabywa prawa własności dobra, nie może używać go do świadczenia usług na rzecz innych podmiotów.

Stanowisko Wnioskodawcy, że w omawianym zdarzeniu przyszłym nie wystąpi po jego stronie nieodpłatne świadczenie, znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych w zbliżonych stanach faktycznych. W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 16.01.2013 roku (sygnatura ILPB1/415-1017/12-2/AA) stwierdzono: „Reasumując, w związku z używaniem telefonu komórkowego i opłaceniem faktury za telefony przez Spółkę oraz w związku z udostępnieniem samochodu służbowego na warunkach opisanych w niniejszym wniosku Wnioskodawczyni nie uzyskuje przychodów z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Podobnie przyjął Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 19.04.2012 roku (sygnatura ITPBI/415-75b/12/DP), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 22.02.2010 roku (sygnatura IPPB3/423-967/09-2/GJ) oraz interpretacji z 22.06.2010 roku (sygnatura IPPB3/423-223/10-2/GJ).

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w postaci udostępnienia samochodu osobowego, pokrywania kosztów jego eksploatacji, kosztów noclegów i innych uzgodnionych pomiędzy stronami kosztów.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z używaniem udostępnionego mu samochodu osobowego nie jest on zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W art. 23 ust.1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zapis, który mówi, że podatnik nie może uznać za koszt uzyskania przychodów wydatków na jego użytkowanie przekraczających iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za 1 krn, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. W celu ustalenia faktycznego przebiegu pojazdu podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Skoro Wnioskodawca nie ponosi żadnych kosztów użytkowania udostępnionego mu samochodu osobowego, to logicznym wydaje się wniosek, że nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Taki obowiązek pojawiłby się w przypadku, gdyby zacząłby ponosić jakiekolwiek koszty jego użytkowania. Ewidencja przebiegu pojazdu jest niezbędna do uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu (w określonym tą ewidencją limicie), tak więc przy braku jakichkolwiek wydatków na użytkowanie samochodu osobowego nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych bezcelowe wydaje się prowadzenie takiej ewidencji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.