Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.338.2021.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-19
Teza: Opodatkowanie jednorazowej wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego z Wielkiej Brytanii.
Słowa kluczowe: emerytura; programy-programy emerytalne; Wielka Brytania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2021 r. (data wpływu 19 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania jednorazowej wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego z Wielkiej Brytanii – **jest nieprawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 19 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania jednorazowej wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego z Wielkiej Brytanii.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski. W okresie od marca 2006 r. do maja 2020 r. pracowała i posiadała centrum interesów osobistych (mieszkała wraz z rodziną) w Wielkiej Brytanii. Od maja 2020 r. mieszka wraz z mężem na stałe w Polsce, gdzie prowadzi własną działalność gospodarczą.

W Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni:

\- w okresie od marca 2006 r. do września 2015 r. prowadziła własną działalność gospodarczą jako dentysta, współpracując w formie kontraktu z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii),

\- w okresie od października 2015 r. do maja 2020 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na stanowisku dyrektora w brytyjskiej spółce.

W okresie wykonywania pracy jako dentysta w formie kontraktu z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii), oprócz podlegania obowiązkowym składkom na ubezpieczenia społeczne zgodnie z obowiązującym w Wielkiej Brytanii prawem, Wnioskodawczyni była członkiem pracowniczego programu emerytalnego (N. Superannuations Pension). Zgodnie z brytyjskim prawem pracownicze programy emerytalne dla wszystkich pracowników oraz podmiotów współpracujących z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii) są obowiązkowe. System emerytalny w Wielkiej Brytanii składa się z 3 filarów:

\- emerytury państwowej (State Pension),

\- emerytury prywatnej (Personal Pension),

\- emerytury, która jest wypłacana w ramach programów emerytalnych prowadzonych przez pracodawców (Company lub Occupational Pension).

Składki pracowniczego programu emerytalnego w ramach N. Superannuations Pension składały się z wpłat od pracownika/kontraktowca oraz od Instytucji N..

Wnioskodawczyni po osiągnięciu 50 lat ma prawo:

\- do jednorazowej wypłaty określonej przez fundusz emerytalny N. Superannuations Pension kwoty zgromadzonych w tym funduszu środków. W Wielkiej Brytanii, taka jednorazowa wypłata ze środków zgromadzonych w pracowniczych programach emerytalnych podlega zwolnieniu z podatku (lump sum),

\- lub do pozostawienia środków do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego (obecnie w Wielkiej Brytanii wiek emerytalny wynosi 67 lat), a po osiągnięciu ww. wieku do pobierania comiesięcznego świadczenia emerytalnego.

W związku z osiągnięciem określonego przez fundusz wieku i nabyciem prawa do wypłaty jednorazowego świadczenia z programu emerytalnego, Wnioskodawczyni planuje pobrać środki zgromadzone w funduszu N. Superannuations Pension, w ramach limitu wyznaczonego w lump sum (kwocie wolnej od podatku), na swoje konto bankowe w Polsce. Pozostałe w funduszu środki będą oczekiwały na osiągnięcie przez Wnioskodawczynię określonego wieku emerytalnego.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy jednorazowa wypłata z brytyjskiego programu emerytalnego N. Superannuation Pension części zgromadzonych w tym funduszu środków, w ramach wyznaczonego limitu lump sum (kwoty wolnej od podatku w Wielkiej Brytanii), na własne konto bankowe w Polsce, będzie opodatkowana wyłącznie w Wielkiej Brytanii zgodnie z art. 17 ust. 2 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Wielką Brytanią?

**Zdaniem Wnioskodawczyni** jednorazowa wypłata części środków zgromadzonych w programie emerytalnym N. Superannuation Pension podlega opodatkowaniu wyłącznie w Wielkiej Brytanii, zgodnie z art. 17 ust. 2 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz.U. z 2006 r. nr 250 poz. 1840 z dnia 29 grudnia 2006 r.).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.o.f.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 4a u.p.d.o.f. przepisy art. 3 ust. 1,1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Pytanie sformułowane we wniosku dotyczy skutków podatkowych wypłaty środków z programu emerytalnego zarejestrowanego w Wielkiej Brytanii. W związku z powyższym w analizowanej sytuacji zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840 ze zm.), dalej zwaną Konwencją. W myśl art. 5 ust. 1 Konwencji określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych. Zgodnie z Konwencją, w celu określenia miejsca zamieszkania podatnika należy odnieść się bezpośrednio do uregulowań wewnętrznych państw będących stronami umowy, w omawianym przypadku Polski.

Podatniczka od roku zamieszkuje wraz z mężem w Polsce oraz prowadzi w Polsce działalność gospodarczą. Zdaniem Wnioskodawczyni, według reguł polskiego prawa podatkowego obecnie i w momencie kiedy nastąpi ewentualna wypłata środków z programu emerytalnego N. Superannuation Pension, będzie podlegała nieograniczonego obowiązkowi podatkowego w Polsce (podatniczka zakłada, że jej sytuacja osobista nie ulegnie zmianie).

Do jednorazowej wypłaty środków pieniężnych z N. Superannuation Pension w ramach limitu lump sum zastosowanie znajdzie art. 17 Konwencji, który dotyczy emerytur oraz podobnych świadczeń. Stosownie do art. 17 ust. 1 Konwencji, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 Konwencji, bez względu na postanowienia ustępu 1 art. 17, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie. Artykuł 18 ust. 2 stanowi, że jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Powołane przepisy wskazują, że co do zasady emerytura wypłacana z Wielkiej Brytanii osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy tzw. emerytur z funduszy publicznych, uregulowanych w art. 18 ust. 2 Konwencji, który wg oceny Wnioskodawczyni jej nie dotyczy. Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 2 Konwencji, jednorazowe wypłaty z systemu emerytalnego w Wielkiej Brytanii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce tylko w Wielkiej Brytanii. Odnosząc się do sformułowanego w niniejszym wniosku pytania, zdaniem Wnioskodawczyni, wypłata części środków zgromadzonych w programie emerytalnym N. Superannuation Pension na konto bankowe w polskim banku będzie podlegała opodatkowaniu wyłącznie w Wielkiej Brytanii zgodnie z art. 17 ust. 2 Konwencji.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania jednorazowej wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego z Wielkiej Brytanii jest nieprawidłowe.**

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski. W okresie od marca 2006 r. do maja 2020 r. pracowała i posiadała centrum interesów osobistych (mieszkała wraz z rodziną) w Wielkiej Brytanii. Od maja 2020 r. mieszka wraz z mężem na stałe w Polsce, gdzie prowadzi własną działalność gospodarczą.

W Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni:

\- w okresie od marca 2006 r. do września 2015 r. prowadziła własną działalność gospodarczą jako dentysta, współpracując w formie kontraktu z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii),

\- w okresie od października 2015 r. do maja 2020 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na stanowisku dyrektora w brytyjskiej spółce.

W okresie wykonywania pracy jako dentysta w formie kontraktu z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii), oprócz podlegania obowiązkowym składkom na ubezpieczenia społeczne zgodnie z obowiązującym w Wielkiej Brytanii prawem, Wnioskodawczyni była członkiem pracowniczego programu emerytalnego (N. Superannuations Pension). Zgodnie z brytyjskim prawem pracownicze programy emerytalne dla wszystkich pracowników oraz podmiotów współpracujących z N. (publiczną służbą zdrowia w Wielkiej Brytanii) są obowiązkowe. System emerytalny w Wielkiej Brytanii składa się z 3 filarów:

\- emerytury państwowej (State Pension),

\- emerytury prywatnej (Personal Pension),

\- emerytury, która jest wypłacana w ramach programów emerytalnych prowadzonych przez pracodawców (Company lub Occupational Pension).

Składki pracowniczego programu emerytalnego w ramach N. Superannuations Pension składały się z wpłat od pracownika/kontraktowca oraz od Instytucji N..

Wnioskodawczyni po osiągnięciu 50 lat ma prawo:

\- do jednorazowej wypłaty określonej przez fundusz emerytalny N. Superannuations Pension kwoty zgromadzonych w tym funduszu środków. W Wielkiej Brytanii, taka jednorazowa wypłata ze środków zgromadzonych w pracowniczych programach emerytalnych podlega zwolnieniu z podatku (lump sum),

\- lub do pozostawienia środków do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego (obecnie w Wielkiej Brytanii wiek emerytalny wynosi 67 lat), a po osiągnięciu ww. wieku do pobierania comiesięcznego świadczenia emerytalnego.

W związku z osiągnięciem określonego przez fundusz wieku i nabyciem prawa do wypłaty jednorazowego świadczenia z programu emerytalnego, Wnioskodawczyni planuje pobrać środki zgromadzone w funduszu N. Superannuations Pension, w ramach limitu wyznaczonego w lump sum (kwocie wolnej od podatku), na swoje konto bankowe w Polsce. Pozostałe w funduszu środki będą oczekiwały na osiągnięcie przez Wnioskodawczynię określonego wieku emerytalnego.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych z dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840).

W myśl art. 17 ust. 1 ww. Konwencji, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Natomiast zgodnie z treścią ust. 2 tego przepisu, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.

W pierwszej kolejności odnosząc się do opodatkowania świadczenia otrzymanego z brytyjskiego Pracowniczego Programu Emerytalnego, wyjaśnić należy, że oceniając czy świadczenie to podlega opodatkowaniu stosownie do art. 17 ust. 2 ww. Konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD.

Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane.

O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu.

Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury lub końcowe wynagrodzenie za wykonywaną pracę objętą artykułem 15, zależy od faktów. Na przykład jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18.

Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD -, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że jak wskazuje Wnioskodawczyni, jednorazowa wypłata z Pracowniczego Programu Emerytalnego z Wielkiej Brytanii nie została dokonana w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego, uznać należy, iż świadczenie to będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, tj. tylko w miejscu zamieszkania Wnioskodawczyni czyli w Polsce.

W konsekwencji do ww. świadczenia zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 (art. 20 ust. 1 ustawy).

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię z Pracowniczego Programu Emerytalnego z Wielkiej Brytanii będą stanowiły przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. W związku z ich otrzymaniem, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.