Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.356.2025.3.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Realizacja usługi budowlanej, w tym ujęcie przychodów i
kosztów wspólników z tytułu udziału w spółce cywilnej
Słowa kluczowe: faktura
koszt-koszty uzyskania przychodów
podmiot-podmioty powiązane
przychód
spółki-spółka cywilna
wspólnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Funkcjonowanie spółek cywilnych oparte jest o przepisy art. 860-875 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18, dalej: „Kc”).
    Zgodnie z art. 860 § 1 Kc:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez
      wniesienie wkładów.
    Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na
    świadczeniu usług (art. 861 § 1 Kc).
    Własność łączną wspólników spółki określa art. 863 Kc:
      § 1. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników
      ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
      § 2. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego
      majątku wspólników.
      § 3. W czasie trwania spółki wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego
      udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych
      składnikach tego majątku.
    W myśl art. 862 Kodeksu cywilnego, regulującego kwestię tworzenia wspólnego majątku
    wspólników poprzez wniesienie rzeczy:
      Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego
      zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do
      niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się
      odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie.

    Przytoczony przepis oznacza zobowiązanie się wspólnika do przeniesienia własności
    rzeczy na współwłasność łączną wspólników (w tym i jego) oraz wydania wspólnikom
    (spółce) tej rzeczy bez zapłaty ceny. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we
    wspólnym majątku wspólników, ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
    W przypadku wniesienia do Spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku
    stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika, własność ta z chwilą wniesienia do
    spółki przekształca się we współwłasność łączną. Współwłasność ta ma charakter
    bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku.
    Spółka cywilna nie posiada własnego majątku. W spółce tej właścicielami poszczególnych
    składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ww. ustawy:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Omawiany przepis stanowi, że przychodami uznanymi za przychody z działalności
    gospodarczej są nie tylko przychody otrzymane, ale także należne, choćby nie zostały
    jeszcze faktycznie otrzymane. Przychodami należnymi są przychody, które w następstwie
    działalności gospodarczej stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie jeszcze
    ich nie uzyskano.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
    Z kolei art. 5 ust. 2 ustawy o CIT wskazuje:
      Zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów
      uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
      zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub
      podatku.

    Państwa wątpliwość m.in. dotyczą ustalenia, czy po stronie Wnioskodawcy, w przypadku
    wystawienia faktury na spółkę cywilną, będącego jednocześnie wspólnikiem spółki
    cywilnej, powstaje przychód w rozumienie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, czy wyłącznie w
    części odpowiadającej jego udziałowi w zysku tej spółki.
    Z powołanych przepisów wynika, że umowa spółki cywilnej jest umową zawartą przez
    wspólników w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami
    majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej
    działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej, a nie
    spółka. Spółka cywilna nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki
    nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają
    natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania
    dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego
    wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba prawna, to dochód z udziału w tej
    spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Z uwagi na to, że udział Wnioskodawcy w zysku Spółki cywilnej wynosi 50%, u
    Wnioskodawcy powstaje przychód podatkowy w wysokości 50% faktur wystawianych
    przez Wnioskodawcę na Spółkę cywilną (w 50% świadczenie dla samego siebie). Inaczej
    mówiąc przychodem podatkowym Wnioskodawcy z faktur sprzedaży wystawianych przez
    Wnioskodawcę na Spółkę cywilną będzie przychód odpowiadający udziałowi w zysku
    pozostałego wspólnika, czyli przychodem Wnioskodawcy będzie łącznie 50% przychodów z
    jego faktur.
    Wskazać zatem należy, że wartość świadczonych przez Państwa usług (...), na rzecz Spółki
    cywilnej, w której jesteście Państwo wspólnikiem, nie stanowi dla Wnioskodawcy
    przychodu w części posiadanego prawa do udziału w zysku spółki cywilnej - jest to bowiem
    w tej części „świadczeniem na rzecz samego siebie”.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy koszt poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie
    w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach

    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      - wydatek został poniesiony przez podatnika,
      - jest definitywny, a więc bezzwrotny,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie jest kosztem wymienionym w art. 16. ust. 1 ustawy o CIT.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu, a jedynie precyzuje - poprzez przykładowe wyliczenie - rodzaje podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.
    Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nabywanie usług przez spółkę cywilną od
    Wnioskodawcy, jest dla niej kosztem w całości zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w
    konsekwencji czego dla Wnioskodawcy kosztem w proporcji prawa do udziale w zysku.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że wartość świadczonych przez
    Państwa usług (...) na rzecz Spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, nie
    stanowi dla Państwa kosztów uzyskania przychodów z tytułu udziału w spółce cywilnej w
    części posiadanego prawa do udziału w zysku spółki cywilnej.

    Wskazać bowiem należy, że przypadku gdy wspólnik Spółki cywilnej świadczy, w ramach
    swojej działalności gospodarczej, usługi na rzecz Spółki cywilnej, w której są wspólnikiem,
    to wydatki w części przypadającej na tego wspólnika, nie stanowią dla niego kosztów
    uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności w formie Spółki cywilnej. Zapłatę
    za te usługi w tej części należy uznać za świadczenie na rzecz „samego siebie”.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w wyroku NSA z 2 grudnia 2016 r., sygn. akt II
    FSK 2628/16, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym
    stwierdzono, że:
      „(...) warunkiem uznania wydatku za kosztu zyskania przychodu jest między innymi
      rzeczywisty jego charakter, prowadzący do rzeczywistego obciążenia majątku
      podatnika świadczeniem na rzecz odrębnego od niego podmiotu. Skoro w sensie
      prawnopodatkowym (na gruncie podatku dachowego od osób fizycznych), spółka
      cywilna nie jest odrębnym od wspólnika podatnikiem i w tym kontekście nie
      uzyskuje przychodu, nie ponosi kosztów, dokonanie przez spółkę wydatku na
      wynajęcie lokalu użytkowego od jednego ze wspólników tej spółki, nie rodzi prawa
      do uznania, w części wynikającej z dyspozycji art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f, takiego wydatku
      za koszt uzyskania przychodu wspólnika”.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia, czy zainteresowany niebędący
    stroną postępowania będący wspólnikiem spółki cywilnej, o której mowa w
    przedmiotowym Wniosku, będzie mógł nabywane usługi od Wnioskodawcy przez spółkę
    cywilną uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu w proporcji prawa do udziale w zysku
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że z uwagi
    na transparentność spółki cywilnej, koszty uzyskania przychodów ponoszone są przez
    spółkę należy rozpoznawać na poziomie wspólników. W konsekwencji, każdy ze
    wspólników ma prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodu odpowiedniej części
    wydatków przez spółkę, o ile pozostają one w związku z prowadzoną działalnością i
    spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że wartość usług (...) świadczonych przez
    Wnioskodawcę na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, może
    zostać uznana za koszty uzyskania przychodu dla pozostałych wspólników spółki cywilnej -
    w tym również zainteresowanego niebędącego stroną postępowania - proporcjonalnie do
    posiadanego przez nich prawa do udziału w zysku tej spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.

    W konsekwencji należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że zainteresowany niebędący
    stroną postępowania, a będący wspólnikiem spółki cywilnej, o której mowa w
    przedmiotowym Wniosku, będzie mógł nabywane usługi od Wnioskodawcy przez spółkę
    cywilną uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu w proporcji prawa do udziale w zysku.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej

    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.