Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.589.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi prorodzinnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie
    organu – pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W roku podatkowym 2023 oraz od stycznia do maja 2024 r. sprawował Pan
    naprzemiennie z matką dzieci regularną opiekę nad dwojgiem niepełnoletnich dzieci:

    - A.A, PESEL: (...);
    - B.A, PESEL: (...).
    Z matką dzieci – obecnie Pana byłą żoną (rozwód w 2025 r.) – pozostawał Pan w faktycznej
    separacji. Nie był Pan w stanie dojść z nią do porozumienia co do sposobu rozliczenia ulgi
    prorodzinnej. W związku z powyższym w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych „w przypadku braku porozumienia między podatnikami,
    którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
    małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
    gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
    rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
    związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych”, skorzystał Pan z
    ulgi prorodzinnej w wysokości 50%.
    W tamtym czasie: posiadał Pan pełnię władzy rodzicielskiej, zamieszkiwał Pan wspólnie z
    dziećmi i byłą żoną pod jednym adresem, aktywnie uczestniczył w wychowaniu dzieci, dbał
    Pan o ich rozwój fizyczny, duchowy i społeczny, zapewniał Pan odpowiednie wyżywienie (w
    przeciwieństwie do żony, przygotowywał Pan dzieciom ciepłe posiłki), odbierał Pan dzieci z
    przedszkola/szkoły, pomagał Pan w nauce, towarzyszył w ważnych momentach ich życia,
    wspólnie spędzał Pan z dziećmi czas, zabierał młodszą córkę na plac zabaw, ze starszą
    jeździł na rowerze, gdy trafiła do szpitala jeździł Pan w odwiedziny, umożliwiał Pan
    dzieciom rozwijanie zainteresowań i pasji. Z Pana strony zawsze mogły i mogą liczyć na
    wsparcie emocjonalne. Starał się Pan budować więzi rodzinne i uczył, że rodzina jest
    najważniejsza i zawsze trzeba się wspierać.
    Na mocy postanowienia sądowego przekazywał Pan również żonie 2.000 zł miesięcznie na
    potrzeby dzieci oraz ponosił Pan dodatkowo wydatki np. na żywność, pomoce naukowe,
    aktywności sportowe, rozrywkowe, itp.
    Opieka była sprawowana naprzemiennie, a dzieci regularnie przebywały z Panem, co
    stanowiło faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej, tym bardziej, że mieszkali w
    jednym dwupokojowym mieszkaniu.
    W roku podatkowym 2024, sytuacja uległa zmianie. Z końcem maja 2024 r. żona
    wyprowadziła się z domu wraz z dziećmi. Połowę ich wspólnego mieszkania wraz z
    wyposażeniem odkupił od niej Pana brat (wszystko jest zapisane w akcie notarialnym).
    Dodatkowo okazało się, że żona zadłużyła mieszkanie, bo nie opłacała rachunków. Działo
    się to bez Pana wiedzy. Pan regularnie przelewał pieniądze na rachunki na jej konto
    bankowe naiwnie wierząc, że wszystko regulowane jest w terminie.
    Wyprowadzka trwała kilka dni i osobiście pomagał Pan w przewożeniu wszystkich rzeczy
    do nowego mieszkania. Od tego momentu: nadal regularnie płacił Pan kwotę 2.000 zł
    miesięcznie na dzieci, usiłował Pan również uczestniczyć w ich wychowaniu, jednak żona w
    istotny sposób ograniczała Panu z nimi kontakt stawiając warunki nie do zaakceptowania.
    Zabroniła nawet zabierania córek w odwiedziny do dziadka – Pana ojca.
    Nie sprawował Pan już opieki naprzemiennej, ani nie zamieszkiwał Pan wspólnie z dziećmi.
    Z uwagi na powyższe, w zeznaniu rocznym PIT za 2024 r. odliczył Pan ulgę prorodzinną w
    wysokości 50% tylko za miesiące styczeń-maj 2024 r., uznając, że tylko w tym okresie
    spełnione były warunki określone w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, dotyczące faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej oraz pieczy
    naprzemiennej.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    We wskazanym okresie, tj. w latach 2023-2024, uzyskiwał Pan dochody wyłącznie z tytułu
    umowy o pracę, które były opodatkowane zgodnie ze skalą podatkową.
    Żadne z dzieci nie zostało umieszczone – na podstawie orzeczenia sądu – w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach

    rodzinnych. Dzieci w całym okresie, którego dotyczy wniosek, mieszkały wraz z Panem i
    Pana byłą żoną pod wspólnym adresem, a opieka nad nimi była sprawowana
    naprzemiennie.
    W 2023 r. oraz w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 maja 2024 r. miejsce zamieszkania
    małoletnich dzieci, o których mowa we wniosku, było takie samo jak miejsce zamieszkania
    obojga rodziców.
    Pomiędzy Panem, a Pana byłą żoną nie została orzeczona separacja formalna. Nie posiada
    Pan żadnego orzeczenia w tej sprawie. Do końca maja 2024 r., w oczekiwaniu na sprawę
    rozwodową, mieszkali wspólnie pod jednym adresem i wspólnie zajmowali się dziećmi.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, nie istniało żadne orzeczenie sądu rodzinnego
    dotyczące miejsca zamieszkania małoletnich dzieci.
    Dopiero na sprawie rozwodowej, która miała miejsce w 2025 r., sąd orzekł, że miejsce
    zamieszkania dzieci jest przy matce.
    Pomiędzy Panem, a matką Pana dzieci nie doszło do porozumienia co do sposobu
    podziału ulgi prorodzinnej za rok 2023 i 2024.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowania
    przepisy:
    a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    b) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016
      r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, za rok podatkowy 2023, prawidłowo
      zastosował Pan ulgę prorodzinną w wysokości 50% na każde z dzieci, zgodnie z art. 27f
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy za rok podatkowy 2024, uwzględniając że do końca maja 2024 r. wykonywał Pan
      faktyczną pieczę nad dziećmi oraz posiadał pełnię władzy rodzicielskiej, mógł Pan
      prawidłowo zastosować ulgę prorodzinną w wysokości 50% jedynie za 5 miesięcy roku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, za rok 2023 spełnione były wszystkie przesłanki umożliwiające Panu
    skorzystanie z ulgi prorodzinnej w wysokości 50% w odniesieniu do każdego z Pana dzieci,
    ponieważ sprawował Pan rzeczywistą opiekę rodzicielską (władza rodzicielska nie była
    ograniczona), dzieci zamieszkiwały z Panem pod wspólnym adresem (na dowód
    oświadczenia świadków – w załączeniu), nie było porozumienia między Panem a byłą
    żoną, co do sposobu rozliczenia ulgi.
    Za rok 2024, ulga przysługiwała Panu proporcjonalnie, tj. za 5 miesięcy roku, ponieważ
    tylko do końca maja faktycznie sprawował Pan opiekę nad dziećmi w warunkach
    zbliżonych do pieczy naprzemiennej. Po tym okresie nie można już było mówić o
    sprawowaniu opieki, ani równym podziale obowiązków rodzicielskich.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
        a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
        b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
        wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
        wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
        określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
        a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
        b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
        c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśnia zaś, że:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Zgodnie zaś z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z kolei art. 26 ww. Kodeksu wskazuje, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Przy czym zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 komentowanej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
          1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
          2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24
            sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
            aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne

    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Odnosząc się natomiast do kwestii podziału ulgi pomiędzy rodziców wykonujących władzę
    rodzicielską wskazać należy, że ustawodawca dał im możliwość wyboru, w jaki sposób
    dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi prorodzinnej. Istotne jest jednak to, aby
    odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego
    ustawą. W związku z tym, możliwe jest skorzystanie z odliczenia kwoty ulgi przez jednego z
    rodziców, przy czym konieczne jest w tym zakresie uzyskanie porozumienia pomiędzy
    osobami uprawnionymi, gdyż to im ustawodawca pozostawił decyzję w tym względzie. Jak
    wynika bowiem z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę
    ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
    Jednakże, w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
    a) zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem
      po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
    b) gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
      rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
      związku małżeńskim.
    − kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w równych częściach.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską, wywiązując się z
    obowiązków rodzicielskich.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że przysługuje Panu
    prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dwie małoletnie córki w wysokości
    50% kwoty ulgi ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy, za 2023 r. i za miesiące od
    stycznia do maja 2024 r. W opisie zdarzenia wskazał Pan, że wykonywał Pan względem
    małoletnich córek władzę rodzicielską sprawując naprzemiennie z matką dzieci regularną
    opiekę nad nimi. Przy czym miejsce zamieszkania dzieci w tym okresie było takie samo jak
    miejsce zamieszkania obojga rodziców. Co więcej, nie zawarł Pan z byłą żoną
    porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za lata 2023-2024. Stosownie

    bowiem do art. 27f ust. 4 ww. ustawy w przypadku braku porozumienia między rodzicami
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 omawianej ustawy, rodzice odliczają od podatku
    w równych częściach, w sytuacji gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak
    miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców
    zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślenia wymaga, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła
    w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy też
    zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego
    postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie
    korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.