Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-234/14-6/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-16
Teza: 1. Czy Wnioskodawca powinien zaliczyć comiesięczna kwotę ryczałtu do dochodu do opodatkowania i opodatkować comiesięczną kwotę przyznanego ryczałtu podatkiem dochodowym? 2. W przypadku konieczności odprowadzenia podatku dochodowego od przedmiotowej kwoty, czy Wnioskodawca powinien naliczyć podatek od całej kwoty, tj. 600 zł brutto, czy od kwoty pomniejszonej o ewentualny VAT należny lub pomniejszonej o wartość VAT? 3. Czy ewentualną kwotę podatku dochodowego oblicza się od kwoty ryczałtu (odpowiedniego po ewentualnym odjęciu VAT należnego), czy od faktycznie wykorzystanej kwoty?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek dochodowy; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2014 r. (data wpływu 5 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniach 27 maja 2014 r. i 6 czerwca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 21 maja 2014 r., znak ILPP2/443-241/14-2/MN, ILPB1/415-234/14-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 maja 2014 r., a w dniu 27 maja 2014 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 26 maja 2014 r.).

W związku z tym, że przesłana odpowiedź nie została przez Wnioskodawcę podpisana, tutejszy Organ pismem z dnia 30 maja 2014 r. znak ILPP2/443-241/14-4/MN, ILPB1/415-234/14-4/IM wezwał Zainteresowanego o uzupełnienia pisma z dnia 24 maja 2014 r. o podpis.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 4 czerwca 2014 r. a w dniu 6 czerwca 2014 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 czerwca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej zwany również Zleceniobiorcą) prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą X, w ramach której jest podatnikiem VAT czynnym oraz ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Głównym przedmiotem działalności jest zarządzanie grupą sprzedażową, która sprzedaje usługi telekomunikacyjne dla jednego z operatorów telekomunikacyjnych. W umowie współpracy z operatorem telekomunikacyjnym (zwanym też dalej Zleceniodawcą) jest m.in. zapis: „Zleceniobiorca otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie w postaci miesięcznego ryczałtu w kwocie 600 zł brutto przeznaczonego na zakup paliwa (ryczałt paliwowy). W celu umożliwienia Zleceniobiorcy wykorzystania ryczałtu paliwowego Zleceniodawca przekaże Zleceniobiorcy kartę paliwową. Koszty pokrywane kartą paliwową stanowią koszt Zleceniodawcy”.

Wnioskodawca, jako Zleceniobiorca, faktycznie otrzymuje do dyspozycji na karcie paliwowej co miesiąc kwotę do 600 zł od Zleceniodawcy - operatora telekomunikacyjnego, do wykorzystania na wybranych stacjach paliwowych, przy czym:

1.  paliwo tankowane z karty paliwowej służy do tankowania samochodu będącego własnością Wnioskodawcy,
2.  Zleceniodawca (operator telekomunikacyjny) nie wystawia Wnioskodawcy dokumentu, na podstawie którego Wnioskodawca mógłby koszt paliwa zaliczyć do kosztów prowadzenia działalności, gdyż zgodnie z cytowanym zapisem z umowy współpracy: „koszty pokrywane kartą paliwową stanowią koszt Zleceniodawcy”.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z umową współpracy, czynności, które wykonuje Zleceniobiorca na rzecz Zleceniodawcy obejmują:

1.  Zarządzanie wskazaną przez Zleceniodawcę Grupą Sprzedażową oraz wykonywanie określonych przez Zleceniodawcę Planów Sprzedażowych.
2.  W ramach niniejszej Umowy Zleceniobiorca wykonuje również następujące czynności:
    1.  przydzielanie w terminie do 5 dnia danego miesiąca kalendarzowego indywidualnego Planu Sprzedaży każdemu Przedstawicielowi Handlowemu z zarządzanej przez siebie Grupy Sprzedażowej;
    2.  przekazywanie Przedstawicielom Handlowym w sposób uzasadniony przydzielonymi Planami Sprzedaży wszelkich materiałów uzyskanych od Zleceniodawcy (wzorów umów, ulotek, folderów, etc.) wspierających wykonanie Planu Sprzedaży;
    3.  planowanie i ocenianie działań sprzedażowych Przedstawicieli Handlowych zgodnie z ustalonymi przez Zleceniodawcę procedurami;
    4.  poszukiwanie i selekcja kandydatów na Przedstawicieli Handlowych w swojej Grupie Sprzedażowej oraz przygotowanie projektu umowy, która zostanie zawarta z wybranym kandydatem i Zleceniodawcą;
    5.  przeprowadzanie szkoleń dla Przedstawicieli Handlowych z zakresu świadczonych przez Zleceniodawcę usług telekomunikacyjnych, nowych ofert promocji wprowadzanych przez Zleceniodawcę oraz technik sprzedaży;
    6.  przekazywanie, zgodnie z ustalonymi przez Zleceniodawcę procedurami, Zleceniodawcy zawartych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych przez Przedstawicieli Handlowych;
    7.  przekazywanie Zleceniodawcy raportów z wykonania niniejszej Umowy zgodnie ze specyfikacją dostarczoną przez Zleceniodawcę;
    8.  kontrola rozliczeń pomiędzy Zleceniodawcą, a Przedstawicielami Handlowymi;
    9.  współpraca ze Zleceniodawcą w celu zwiększenia efektywności wykonywania Planów Sprzedaży;
    10.  stałego pozyskiwania klientów poprzez zawieranie umów z Klientami w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy lub w imieniu i na rzecz innych spółek należących do grupy, wskazanych przez zleceniodawcę.

Czynnościami, które również wykonuje Zleceniobiorcą jest udawanie się wraz z handlowcami na tzw. tereny sprzedażowe i do klientów własnym samochodem (będącym w tym przypadku środkiem trwałym), na koszt własny.

Z tytułu wykonywanych czynności, Zleceniobiorcy przysługuje stałe miesięczne wynagrodzenie zależne od poziomu realizacji planu sprzedaży w następującej wysokości:

*   realizacja planu sprzedaży na poziomie co najmniej 86-95% - X zł netto,
*   realizacja planu sprzedaży na poziomie co najmniej 61-85% - X zł netto,
*   realizacja planu sprzedaży na poziomie co najmniej 31-60% - X zł netto,
*   realizacja planu sprzedaży na poziomie poniżej 30% - X zł netto.

Zleceniobiorca otrzymuje również dodatkowe wynagrodzenie miesięczne w postaci premii sprzedażowej, której wysokość zależna będzie od realizacji celu premiowego określonego przez Zleceniodawcę jako:

*   plan sprzedaży (waga 60%),
*   efektywność (waga 20%),
*   priorytet (waga 20%).

Warunkiem naliczenia premii sprzedażowej jest wykonanie planu sprzedaży na poziomie nie niższym niż 95%. Zasady naliczania premii przedstawia poniższa tabela:

Tabela – skan ORD-IN – str. 9

Stałe miesięczne wynagrodzenie i premia wypłacana jest na podstawie faktury VAT wystawionej przez Zleceniobiorcę w terminie 7 (siedmiu) dni od dnia otrzymania jej przez Zleceniodawcę na rachunek bankowy Zleceniobiorcy wskazany na fakturze VAT. Dodatkowe wynagrodzenie, o którym mowa w pkt 2 (premia sprzedażowa), wypłacone jest po otrzymaniu informacji o wysokości wyliczonego dodatkowego wynagrodzenia na podstawie stosownej faktury korygującej.

Wnioskodawca rozlicza się ze Zleceniodawcą w okresach miesięcznych - miesiące kalendarzowe.

Wnioskodawca wskazał klasyfikację statystyczną czynności wykonywanych na rzecz Zleceniodawcy, będących przedmiotem umowy, tj. 70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Niewykorzystana w danym miesiącu rozliczeniowym (kalendarzowym) kwota „przepada” i nie jest wypłacana w jakiejkolwiek innej formie.

Kwota przedmiotowych 600 zł jest maksymalną kwotą do wykorzystania w danym miesiącu rozliczeniowym (kalendarzowym).

Kwota „dodatkowego wynagrodzenia (\`(...)\`)” może być wykorzystana jedynie na zakup paliwa do napędu pojazdu - karta paliwowa, która jest doładowana co miesiąc kwotą 600 zł, uniemożliwia dokonanie innych wydatków.

Wnioskodawca otrzymuje co miesiąc limit 600 zł na paliwo. Kwotą tą doładowywana jest karta paliwowa służąca do dyspozycji Wnioskodawcy, którą można wykorzystać tylko na zakup paliwa (nie można wykorzystać środków na poczet, np. myjni samochodowej) i tylko na wybranych stacjach paliwowych, tj. BP i/lub StatOil w całej Polsce, wg wyboru Wnioskodawcy. Zatem w pewnym zakresie Zleceniodawca wskazuje stacje, na których paliwo ma być nabywane. Wnioskodawca nie korzysta z jakichkolwiek opustów z tytułu tankowania kartą doładowaną przez Zleceniodawcę - tankowanie odbywa się na podstawie cen komercyjnych obowiązujących na danej stacji paliwowej. W świetle zapisów umowy współpracy koszty pokrywane kartą paliwową stanowią koszt Zleceniodawcy.

Wnioskodawca nie wystawia faktury na przedmiotową kwotę - faktury obejmują tylko wynagrodzenie dotyczące ww. wynagrodzenia podstawowego i premii sprzedażowej.

Wnioskodawca jednocześnie informuje, że w trakcie rozpatrywania wniosku w umowie współpracy pomiędzy Wnioskodawcą, a firmą telekomunikacyjną doszło do kilku zmian zapisów, w tym zmieniono zapis dotyczący „dodatkowego wynagrodzenia w postaci miesięcznego ryczałtu w kwocie 600 zł”, gdzie słowo „brutto” zmieniono na „netto”. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma to jednak żadnego wpływu na merytoryczną treść wniosku, jak również na odpowiedzi oraz stanowisko Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy Wnioskodawca powinien zaliczyć comiesięczna kwotę ryczałtu do dochodu do opodatkowania i opodatkować comiesięczną kwotę przyznanego ryczałtu podatkiem dochodowym?
2.  W przypadku konieczności odprowadzenia podatku dochodowego od przedmiotowej kwoty, czy Wnioskodawca powinien naliczyć podatek od całej kwoty, tj. 600 zł brutto, czy od kwoty pomniejszonej o ewentualny VAT należny lub pomniejszonej o wartość VAT?
3.  Czy ewentualną kwotę podatku dochodowego oblicza się od kwoty ryczałtu (odpowiedniego po ewentualnym odjęciu VAT należnego), czy od faktycznie wykorzystanej kwoty?

Zdaniem Wnioskodawcy, kierując się sformułowaniem z umowy współpracy o dodatkowym wynagrodzeniu w postaci ryczałtu w kwocie brutto dotychczas odprowadzał podatek VAT (VAT należny) co miesiąc w kwocie 112,20 zł, a pozostałą kwotę 487,80 zł zaliczał do przychodu i opodatkowywał podatkiem dochodowym. Kwoty obu podatków naliczał od kwoty pełnego ryczałtu, tj. od 600 zł, niezależnie od kwoty faktycznie na paliwo wykorzystanej.

Stosowane dotychczas przez Wnioskodawcę stanowisko budzi jednak u samego Wnioskodawcy szereg wątpliwości, gdyż w zakresie podatku VAT można przyjąć, iż jest on odprowadzany (VAT należny) od przedmiotowej kwoty podwójnie - najpierw przez Wnioskodawcę, a następnie przez stację paliwową. Podobnie wątpliwości budzi obliczanie podatku dochodowego - czy powinno to być od kwoty brutto czy pomniejszonej o potencjalny VAT. Wątpliwości budzi również fakt, czy podatki powinny być od kwoty dostępnej (600 zł), czy faktycznie wykorzystanej.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że kwota faktycznie wykorzystana w danym miesiącu rozliczeniowym przez Wnioskodawcę na poczet zakupu paliwa jest kwotą stanowiącą przychód, a zatem należy ją opodatkować podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym stanowiskiem, Wnioskodawca uważa, że odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytania są następujące:

Ad. 1. Tak, ale tylko kwotę faktycznie wykorzystaną na paliwo w danym miesiącu rozliczeniowym.

Ad. 2. Podatek dochodowy powinien być naliczony od kwoty faktycznie wykorzystanej w danym miesiącu rozliczeniowym na zakup paliwa.

Ad. 3. Podatek dochodowy powinien być naliczony od kwoty faktycznie wykorzystanej w danym miesiącu rozliczeniowym na zakup paliwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W tym miejscu podkreślić należy, że przywoływany przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia wszystkich przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 cytowanej ustawy przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 11 ust. 2a ww. ustawy).

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można stwierdzić, że co do zasady przychodem podatkowym jest każda wartość wchodząca w skład majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą można rozporządzać jako własną.

Stąd też świadczenie w postaci udostepnienia karty paliwowej – jako nieodpłatne świadczenie, otrzymane od kontrahenta, stanowiące obok wynagrodzenia stałego oraz należnych premii dodatkowe wynagrodzenie z tytułu świadczenia przedmiotowych usług zarządzania grupą sprzedażową (co zresztą wynika także z umowy łączącej Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą), Wnioskodawca winien doliczyć do przychodów z działalności gospodarczej.

Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że Zleceniobiorca – w formie dodatkowego wynagrodzenia – uznaje Zainteresowanego kartą, o określonej wartości. Stąd też wysokość nieodpłatnego świadczenia należy ustalić na podstawie wartości tego świadczenia, nie zaś w oparciu o wartość faktycznie zakupionego paliwa. Zauważyć należy, że świadczeniobiorca (tu: Wnioskodawca) uzyskał od kontrahenta świadczenie o wskazanej wysokości bez konieczności rozliczenia się ze Zleceniobiorcą z jego wykorzystania. Kontrahent Wnioskodawcy przekazał Zainteresowanemu świadczenie o ściśle określonej wartości, która stanowi dla Wnioskodawcy w całości przychód z działalności gospodarczej.

Jak wynika z wyżej cytowanego art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Stąd też, jeżeli na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług wartość świadczenia podlega opodatkowaniu tym podatkiem, przychodem będzie wartość świadczenia (w pełnej, przyznanej przez Zleceniobiorcę wysokości) pomniejszona o należny podatek od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie informuje się, że wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty w późniejszym terminie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.