Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-734/08-2/KR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-12
Teza: czy wydatki ponoszone przez Spółkę na materiały reklamowe i napoje można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych dla pracowników można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację konkursu „Księgowy Roku” można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; konkursy; koszt-koszty uzyskania przychodów; materiały-materiały reklamowe; napoje; podatek-podatek od towarów i usług; pracownik; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06.05.2008r. (data wpływu 13.05.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania:

*   czy wydatki ponoszone przez Spółkę na materiały reklamowe i napoje można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? – **jest prawidłowe**
*   czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych dla pracowników można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? - **jest prawidłowe**
*   czy niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony związany z kosztami reprezentacji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? - **jest prawidłowe**
*   czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację „Zjazdów dystrybutorów” można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? - **jest nieprawidłowe**
*   czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację konkursu „Księgowy Roku” można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.05.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  W ramach swojej działalności Spółka ponosi wydatki na: - materiały reklamowe, takie jak: długopisy, kubki, smycze, kalendarze, koszulki, parasolki, portfele, zegarki oraz torby turystyczne, plecaki, polary itp. Wszystkie te gadżety są opatrzone logo firmy i przekazywanie klientom w trakcie spotkań oraz akcji reklamowych i promocyjnych; - napoje ( kawa, herbata wraz z dodatkami – cukier i mleczko), które są głównie przeznaczone dla pracowników. Są nimi również częstowani kontrahenci przebywający na terenie firmy.
2.  Spółka organizuje dla swoich pracowników spotkania integracyjne (poza godzinami pracy) oraz weekendowe wyjazdy szkoleniowo-integracyjne. Imprezy te są finansowane ze środków obrotowych i obejmują koszty wyżywienia i zajęć sportowych (np.: kręgle, narciarstwo) a w przypadku spotkań wyjazdowych również transportu i zakwaterowania.
3.  Firma ponosi również wydatki reprezentacyjne, które obecnie są wyłączone z kosztów podatkowych, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Konsekwencją tego jest zakaz odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dotyczących kosztów reprezentacji (art. 88 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług)
4.  Sprzedaż produktów i towarów realizowana jest zarówno przez pracowników spółki jak i autoryzowanych dystrybutorów. Przeciętnie dwa razy w roku organizowane są dla partnerów dwudniowe, wyjazdowe spotkania („Zjazdy dystrybutorów”), w trakcie których omawiane są regulacje dotyczące programu partnerskiego sieci dystrybucji, strategia rozwoju produktów, prezentowane są aktualnie wersje oprogramowania i nowe rozwiązania. W trakcie tych spotkań dystrybutorzy otrzymują certyfikaty, potwierdzające status Autoryzowanego Partnera, upoważniające do rozpowszechniania produktów Spółki. Koszty imprezy (zakwaterowanie, wyżywienie, obsługa konferencyjna, wynagrodzenie trenerów oraz materiały) ponoszone są prze spółkę, przy czym dystrybutorzy za uczestnictwo w spotkaniu są ryczałtowo obciążani częścią wydatków, pokrywającą w szczególności koszty zakwaterowania. Ponieważ impreza poza szkoleniowym ma również charakter integracyjny wieczorem organizowana jest, dla przedstawicieli firm dystrybutorskich, kolacja wraz z programem artystycznym
5.  X Sp. z o.o. jest jednym z organizatorów ogólnopolskiego konkursu dla księgowych i finansistów „Księgowy roku”. Informacja o konkursie rozpowszechniana jest za pośrednictwem Internetu, mediów oraz plakatów. Celem imprezy jest promocja środowiska rachunkowości i finansów, podnoszenie nieustannego rozwoju i podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a także stwarzanie płaszczyzny dla integracji środowiska. Do udziału w konkursie zapraszane są osoby, które stanowią docelową grupę odbiorców produktów i usług spółki (księgowi i finansiści) oraz potencjalni przyszli odbiorcy (studenci wydziałów ekonomicznych) - Sesja Finałowa wraz, podczas której następują ostateczne rozgrywki pomiędzy uczestnikami konkursu, - Gala Finałowa wraz z balem Księgowych. Podczas Gali Finałowej następuje ogłoszenie nazwisk zwycięzców konkursu „Księgowy roku” oraz wręczenie nagród i dyplomów laureatom. Dyplomy również otrzymają firmy, w których pracują te osoby. Całość konkursu kończy się Balem Księgowych. Zaproszenie do udziału w imprezie otrzymają półfinaliści, Najlepsi Księgowi województw, oficjele, autorytety, przedstawiciele Partnerów i Sponsorów, prezesów firm, w których pracują półfinaliści i finaliści oraz media.

Podczas konkursu prezentowane są produkty Spółki, rozdawane foldery i ulotki informacyjne. Finaliści konkursu wśród nagród otrzymują bony na systemy S.

W związku z organizacją konkursu Spółka ponosi koszty reklamy, organizacji sesji finałowych i balu ( w tym transportu i zakwaterowania finalistów i jury) oraz nagród. Koszty, w części, są refundowane przez pozostałych współorganizatorów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na materiały reklamowe i napoje można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych dla pracowników można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
3.  Czy niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony związany z kosztami reprezentacji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
4.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację „Zjazdów dystrybutorów” można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
5.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację konkursu „Księgowy Roku” można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytań:

1.  Od 1 stycznia 2007 roku zmianie uległy zasady zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na reprezentację i reklamę. W efekcie tych zmian wydatki poniesione na reklamę niepubliczną skierowaną do zamkniętego kręgu odbiorców, można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi z prowadzonej działalności gospodarczej. Przekazywanie gadżetów, noszących charakter przedmiotów codziennego użytku, oznaczonych logo firmy ma na celu reklamowanie marki firmy, upowszechniania wizerunku znaku firmy nie tylko wśród obdarowanych, ale także tych przedmiotach, co z kolei wpływa na rozszerzenie potencjalnego kręgu odbiorców produktów kojarzonych z tą marką. W związku z tym wydatki poniesione na zakup przedmiotowych upominków mają niewątpliwie wpływ na osiągane przez Spółkę przychody. Dlatego też materiały opatrzone logo firmy można traktować, zdaniem Spółki jako koszty ponoszone na cele reklamowe i w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Od 1 stycznia 2007 r. art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.), w nowym brzmieniu stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zgodnie z definicją przyjętą w Słowniku języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (PWN, Warszawa 2002) „reprezentacja” to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem lub pozycją społeczną. Poczęstowanie kontrahentów w siedzibie firmy kawą czy herbatą nie ma znamienia wystawności czy okazałości. Poczęstunek taki świadczy raczej o dobrych manierach gospodarza, a jego wpływ na kształtowanie pozytywnego wizerunku firmy jest raczej znikomy i nie świadczy o okazałości przedsiębiorcy. Napoje (kawa i herbata wraz z dodatkami) konsumowane przez kontrahentów na terenie firmy nie są zatem, według spółki, kosztami reprezentacyjnymi ( nie noszą znamion wystawności), SA związane z dobrym obyczajem, podyktowanym często warunkami atmosferycznymi i można je w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
2.  Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, ze wykaże ich związek z prowadzona działalnością gospodarczą ich poniesienie ma lub może mieć wpływ n a wielkość osiągniętego przychodu. Wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych i szkoleniowo-integracyjnych dla pracowników, finansowane ze środków obrotowych są związane z prowadzoną przez spółkę działalnością i maja na celu poprawę atmosfery pracy. Dobra atmosfera w pracy to najlepszy sposób, aby firma osiągnęła sukcesy. Spotkania integracyjne przyczyniają się do stabilizacji i harmonii wśród pracowników, utrwalają dobra atmosferę pracy, a tym samym zachowują i zabezpieczają sprawność źródła przychodów (tj. pracowników) do generowania w przyszłości przychodów. To właśnie stabilność i harmonia wśród pracowników są przesłanką tworzącą związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy możliwością generowania przychodów przez pracowników a samymi, możliwymi do osiągnięcia w przyszłości przychodami. Celem takich spotkań i szkoleń integracyjnych jest zintegrowanie ze sobą pracowników i tworzenie pomiędzy nimi więzi jak również, niezbędne poprzez zajęcia sportowe, wytworzenie poczucia współzawodnictwa, które to są niezbędne do zwiększenia efektywności pracy, ta zaś ma bezpośredni wpływ na wyniki tj. przychody osiągane w działalności firmy. Zatem wydatki te mają niewątpliwie wpływ na wynik finansowy spółki i na osiągane przychody. Powinny być więc, zdaniem Spółki, zakwalifikowane do kosztów podatkowych działalności.
3.  Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. tym samym za koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu trzeba uznać koszty, które zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lecz ustawodawca wyłączył je z katalogu kosztów podatkowych. Art. 16 ust. 1 pkt 28 cyt. Ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, odnosi się jedynie do wydatków na reprezentację i dotyczy wyłącznie kwot netto zakupionych towarów i usług. Podatek od towarów i usług związany z zakupami na potrzeby reprezentacji nie stanowi wydatku na reprezentację, lecz obciążenie publiczno-prawne związane z dokonaniem czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Jako że bezsprzeczny jest fakt, iż wydatki reprezentacyjne są kosztami celowymi i ekonomiczne uzasadnionymi, a więc ponoszonymi w celu uzyskania przychodów, a jedynie uwagi na przepisy podatkowe są wyłączone z kosztów podatkowych 9art.16 ust. 1 pkt 28 Ustawy) tym samym kwota podatku naliczonego od takich wydatków powinna, według Spółki, również zostać uznana jako związana z osiągnięciem przychodu i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.
4.  Z przepisów art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust 1 Ustawy wynika, iż możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od powiązania poniesionego wydatku z działalnością gospodarczą podatnika ponoszącego wydatek oraz istnienia bezpośredniego lub pośredniego związku przyczynowego między wydatkami a uzyskanym przychodem. Koszty ponoszone w związku z organizacją „Zjazdów dystrybutorów” dla partnerów mające na celu uaktualnianie ich wiedzy o produktach oferowanych przez Spółkę oraz standardach obsługi klientów, maja bezpośredni związek z prowadzoną działalnością i wpływają na wielkość realizowanego przychodu. Poprzez takie spotkania Spółka przyczynia się do wzrostu umiejętności oraz zaangażowania Autoryzowanych partnerów, co w konsekwencji wpływa na zwiększenie osiągniętych przychodów. Tym samym, koszty związane z organizacją „Zjazdów dystrybutorów” jako wydatki mające bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego zysku Spółki z sieci dystrybucji są, zdaniem firmy, kosztami ponoszonymi w celu uzyskania przychodów.
5.  Konkurs „ Księgowy Roku” odbywa się już od wielu lat i jest utożsamiony z marką „S”. Impreza ma nie tylko na celu podnoszenie prestiżu zawodów związanych z rachunkowością i finansami ale przedewszystkim, z punktu widzenia samej spółki, jest reklamą produktów i usług oferowanych przez Spółkę oraz utrwaleniem marki „S” wśród obecnych i potencjalnych klientów. Zgodnie z definicją kosztu uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) za koszt podatkowy uznaje się wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Z definicji tej wynika, ze wśród wydatków ponoszonych w związku z działalnością gospodarczą są te, które bezpośrednio przyczyniają się do osiągnięcia przychodów oraz te, które przyczyniają się do nich pośrednio. Konkurs „Księgowy roku” jest formą reklamy zarówno systemów S jak i samej Spółki skierowaną do grup zawodowych (księgowych i finansistów) najbardziej zainteresowanych produktami i usługami oferowanymi przez Spółkę. Poszerzanie wiedzy klientów na temat marki „S” i oferowanych przez spółkę produktów ma na celu zwiększenie sprzedaży a tym samym przychodów Spółki. Z tego też powodu wydatki poniesione na organizację konkursu są, według firmy kosztami uzyskania przychodów.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ad 1. Odnosząc się do zakupu w/w materiałów tj. długopisy, kubki, smycze, kalendarze, koszulki, parasolki, portfele, zegarki oraz torby turystyczne, plecaki, polary itp, na których umieszcza się logo firmy, tut. organ wskazuje, iż działania takie można rozpatrywać pod kątem reklamy, bądź reprezentacji firmy.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reklamy. Zatem należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. „Słownik języka polskiego” pod redakcją profesora M. Szymczaka (Wydawnictwo PWN, Warszawa 2002). Według słownika za reklamę należy uznać „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwości nabycia, chwalenia kogoś”. Reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. Reklama polega głównie na przedstawianiu produktów, nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni. Jednakże w praktyce działalności gospodarczej, przedmiotem działań reklamowych, poza towarami i usługami, może być także marka firmy. Działania polegające na utrwalaniu w pamięci kontrahentów czy też potencjalnych klientów marki firmy, niewątpliwie maja na celu zachęcanie do korzystania z jej produktów w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, przekazywanie nieodpłatnie materiałów promocyjnych wymienionych we wniosku, z umieszczonym na nich logo firmy, o ile nie mają ekskluzywnego charakteru i wysokiej wartości jednostkowej może zostać zaliczone do działań reklamowych a tym samym do kosztów uzyskania przychodów.

Również napoje ( kawa, herbata wraz z dodatkami – cukier i mleczko), które są głównie przeznaczone dla pracowników a również częstowani są nimi kontrahenci przebywający na terenie firmy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ad 2. Kosztami podatkowymi są również tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych (integracyjnych), lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania. W przypadku, gdy wydatki poniesione zostały na zorganizowanie imprezy okolicznościowej oraz spotkań integracyjnych mających na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych. Jeśli jednak impreza integracyjna nie służy takiemu celowi, a spotkania pracowników mają charakter typowo rozrywkowy i konsumpcyjny, to w takim przypadku nie można uznać, iż poniesione wydatki mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że wydatki ponoszone na rzecz pracowników ze środków obrotowych w związku z organizacją dla nich imprez integracyjnych oraz szkoleniowo - integracyjnych są związane pośrednio z prowadzoną przez Spółkę działalnością oraz mają na celu poprawę atmosfery pracy, a przez to zwiększenie jej efektywności, a to przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. W związku z powyższym można zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ad 3. W zamkniętym katalogu kosztów niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów ujęto między innymi wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami poniesionymi na cele reprezentacji Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ad 4. Wydatki poniesione przez Spółkę na organizację „Zjazdów dystrybutorów” mogą stanowić koszty uzyskania przychodu dla Spółki, jeżeli spotkania te przeprowadzone są w celu osiągnięcia przychodów oraz zostały prawidłowo udokumentowane dla celów podatkowych, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Natomiast Spółce nie będzie przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na organizację części artystycznej dla uczestników szkolenia (Zjazdów dystrybutorów). Działanie to nie ma związku ze szkoleniem klientów, jak również prezentowaniem informacji o firmie lub jej produktach. Wydatki na sfinansowanie przedmiotowego świadczenia stanowią koszty reprezentacji, o których mowa w art.16 ust.1 pkt 28 ww. ustawy.

Zatem tylko wydatki bezpośrednio związane ze szkoleniami, takie jak: transport, wynajem sali, sprzętu, wynagrodzenie trenerów, wydatki na wyżywienie i zakwaterowanie osób biorących udział w szkoleniu oraz materiały szkoleniowe, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów jako wydatki związane z bieżącą działalnością Spółki, jeżeli szkolenie przeprowadzone zostanie w celu osiągnięcia przychodów oraz udokumentowane dla celów podatkowych. Ponadto przedmiotowe wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że organizowane szkolenia mają związek z działalnością Spółki i nie noszą cech okazałości i wystawności wykraczającej poza przyjęte powszechnie zwyczaje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Ad 5. Ze stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, iż Spółka jest jednym z organizatorów ogólnopolskiego konkursu dla księgowych i finansistów „ Księgowy roku” W związku z organizacją konkursu Spółka ponosi koszty reklamy, organizacji sesji finałowych i balu (w tym transportu i zakwaterowania finalistów i jury) oraz nagród.

Wobec braku definicji ustawowej reprezentacji i reklamy, reprezentację należy rozumieć w sposób dosłowny, słownikowy. Wydatki na reprezentację oznaczają zatem łożenie na pewną wystawność i okazałość, co przykładowo przejawiać się może w sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, poprzez wręczanie upominków, dbałość o określony wystrój siedziby, organizowanie imprez okolicznościowych, podejmowanie pewnych działań związanych z pozycją (prestiżem) firmy na rynku. Celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej. Reprezentacja, podobnie jak reklama ma za zadanie promować dany podmiot gospodarczy, jednakże każda czyni to w inny sposób. Reklama polega głównie na przedstawianiu produktów, nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni natomiast celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej. Takimi wydatkami mogą być przedstawione w stanie faktycznym wydatki na organizację konkursu „Księgowy roku” a przedewszystkim wydatki związane z sesją finałową, balem (w tym transport i zakwaterowanie finalistów i jury) oraz nagrodami. Jak zauważono we wniosku celem imprezy jest promocja środowiska rachunkowości i finansów, podnoszenie prestiżu zawodów oraz utrwalanie i poszerzanie wiedzy o marce „S”. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych

Jeżeli Wnioskodawca w ramach organizowanego konkursu ponosi typowe wydatki na reklamę Spółki i jej produktów (np. reklama w Internecie, prasie czy w formie ulotek) i potrafi takie koszty wydzielić to wydatki poniesione na reklamę mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.