Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.227.2025.4.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Niewliczanie do limitu zwolnienia podmiotowego, o którym
mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT:; wpłat w postaci
donejtów przekazywanych przez osoby, których tożsamość
jest znana;; wpłat w postaci donejtów przekazywanych przez
osoby, których tożsamość nie jest znana;; wpłat
przekazywanych wyłącznie na cele charytatywne fundacji.
Słowa kluczowe: limit
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie niewliczania
    do limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT:
    - wpłat w postaci donejtów przekazywanych przez osoby, których tożsamość jest znana;
    - wpłat w postaci donejtów przekazywanych przez osoby, których tożsamość nie jest
      znana;
    - wpłat przekazywanych wyłącznie na cele charytatywne fundacji.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 maja 2025 r.
    (wpływ 13 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 25 sierpnia 2022 r.
    pod firmą X, adres do doręczeń (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i
    numerem REGON: (...).
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    2022 poz. 2647; dalej: ustawa o PIT) rozlicza się na podstawie ewidencji przychodów, a
    wybrana przez niego forma opodatkowania to ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT.

    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarządza własnym
    kanałem na platformie YouTube, z którego uzyskuje przychody. Oprócz regularnej
    aktywności na tej platformie okazjonalnie realizuje transmisje na żywo (tzw. streamy).
    Transmisje te przyciągają określoną społeczność widzów, którzy mają możliwość
    dobrowolnego przekazywania wpłat, tzw. donejtów, za pośrednictwem systemów
    płatniczych, takich jak PayPal oraz T.
    Wpłaty dokonywane przez widzów mają całkowicie dobrowolny charakter i nie wiążą się
    z uzyskaniem żadnego świadczenia wzajemnego. Wnioskodawca nie oferuje za nie
    żadnych dodatkowych usług ani korzyści, poza standardowym prowadzeniem
    transmisji oraz ewentualnym podziękowaniem w trakcie jej trwania. Widzowie
    wspierają twórcę, kierując się uznaniem dla jego działalności oraz sympatią, świadomi,
    że ich wpłaty nie skutkują otrzymaniem żadnych dodatkowych benefitów.
    Zdarza się również, że podczas transmisji Wnioskodawca informuje, iż otrzymane tego
    dnia wpłaty zostaną przekazane na rzecz konkretnej fundacji. W takich przypadkach
    widzowie mają pełną świadomość, że przekazywane przez nich środki trafią na cel
    charytatywny. Udział Wnioskodawcy polega na zbieraniu datków na rzecz Fundacji.
    Mianowicie osoby uczestniczące w transmisji na żywo, mogą przekazać wpłaty w
    postaci donejtów i za pośrednictwem Wnioskodawcy dobrowolnie ofiarować
    dobrowolną kwotę pieniężną na cele określonej fundacji. Wnioskodawca w procesie
    dokonywania darowizny pełni wyłącznie rolę podmiotu pośredniczącego pomiędzy
    darczyńcą, a obdarowanym Fundacją. Wnioskodawca nie nabywa żadnych praw do
    środków darowanych Fundacji; jego rola sprowadza się wyłącznie do prowadzenia (pro
    bono) internetowej zbiórki podczas transmisji live oraz do przekazania Fundacji całej
    puli środków pieniężnych zebranych w ten sposób. Po każdej takiej transmisji
    Wnioskodawca przelicza wartość przekazanych środków pieniężnych, a następnie
    zebraną kwotę przekazuje na rzecz fundacji.
    Wnioskodawca nie posiada informacji na temat prawdziwej tożsamości większości
    darczyńców, jednak może ich odróżniać na podstawie pseudonimów (nicków)
    używanych w środowisku internetowym.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan następujące informacje:
    Na pytanie „W jaki sposób regulaminy systemów płatniczych PayPal i T. regulują wpłaty,
    które Pan otrzymuje - w szczególności, czy regulamin wskazuje w którymś miejscu, że
    pośredniczy w przekazywaniu darowizn, że wpłaty stanowią darowizny, lub podobne
    sformułowania - a jeśli nie, to czy otrzymywane wpłaty są w tym regulaminie określane
    /nazywane w jakiś sposób?”, odpowiedział Pan, że „Regulamin T. przewiduje, że
    Wnioskodawca ma udzielić pełnomocnictwa T. do zawierania umów z widzami w
    imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Dodatkowo wskazuje, że Wnioskodawca zobowiązuje
    się przez cały okres obowiązywania umowy między Wnioskodawcą a T. do wykonywania
    działalności polegającej na prowadzeniu transmisji wideo, w ramach których umożliwi
    odpłatne udostępnianie komunikatów tekstowych przekazywanych na podstawie
    umowy między widzem a Wnioskodawcą. Wnioskodawca określa w serwisie wysokość
    opłat pobieranych na podstawie umowy między widzem a Wnioskodawcą.
    Wnioskodawca może również określić w serwisie szczegółowe zasady i warianty
    udostępniania komunikatu tekstowego na podstawie umowy między widzem a
    Wnioskodawcą. Regulamin T. nie posługuje się więc żadnym konkretnym
    sformułowaniem dotyczącym tych wpłat. Zdaniem Wnioskodawcy powyższe nie
    oznacza jednak, że nie mamy do czynienia z umową darowizny. Mimo, iż regulamin
    wskazuje, że wynagrodzenie jest za udostępnianie na streamie określonych
    komunikatów, to nie zmienia to faktu, że w rzeczywistości dane świadczenie ma
    charakter w pełni dobrowolny. Wyświetlane komunikaty mają w tym zakresie charakter
    pomocniczy. Przykładowo w sytuacji, gdy dana osoba przekazuje Wnioskodawcy 1000

    zł, a na nagraniu prowadzonym w czasie rzeczywistym wyświetla się komunikat
    tekstowy trudno uznać, że osoba zapłaciła tak wysoką kwotę za sam fakt wyświetlenia
    jakiejś informacji przez kilka sekund. W rzeczywistości dane świadczenie zdaniem
    Wnioskodawcy spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za darowiznę. Wpłaty
    przekazywane na konto PayPal również są obsługiwane przez T. To T. udostępnia różne
    formy wpłat, gdzie jedna z nich jest przy użyciu PayPala. Co istotne w takim przypadku
    pieniądze są od razu bezpośrednio przekazywane na PayPala. Regulamin T. jest w tym
    przypadku taki sam. Jeżeli natomiast chodzi o regulamin PayPala to wskazuje on, że
    użytkownik może dokonywać płatności online i w sklepach, przekazywać darowizny
    oraz wysyłać i odbierać pieniądze elektroniczne, a także ich żądać. Wskazuje on więc na
    darowizny jako jedną z form wpłat.”
    Na pytanie „Czy ma Pan możliwość uzyskania od PayPal i/lub T. informacji dotyczących
    danych osób wpłacających - takich ich danych, które pozwalają na identyfikację
    konkretnej osoby, czy też jedynie np. mail, login, imię, pseudonim, itp.?”, wskazał Pan,
    że „Widz przekazując środki za pośrednictwem T. wskazuje jedynie pseudonim,
    natomiast za pośrednictwem PayPal-a imię i nazwisko oraz maila. W odniesieniu do
    pytania 1 dotyczącego widzów, których tożsamość jest Wnioskodawcy znana,
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż niezależnie od sposobu przelewu jest w stanie
    ustalić ich dane umożliwiające identyfikację ze względu na prywatną znajomość.”
    Na pytanie „Czy prowadzone przez Pana streamy, w ramach których otrzymuje Pan
    środki od oglądających, są elementem wykonywanej przez Pana działalności
    gospodarczej?”, odpowiedział Pan, że „Wnioskodawca posiada kanał na YouTubie, gdzie
    udostępnia nagrania, które mogą być odtwarzane w dowolnym momencie.
    Wynagrodzenie z takich nagrań jest rozliczane w ramach działalności gospodarczej.
    Dodatkowo Wnioskodawca na tym kanale prowadzi nagrania na żywo (streamy),
    których dotyczy przedmiotowy wniosek. Powyższe oznacza więc, że streamy, w ramach
    których Wnioskodawca otrzymuje środki od oglądających są elementami wykonywanej
    działalności gospodarczej. Nie zmienia to jednak faktu, iż w trakcie tych streamów
    otrzymywane wpłaty mają charakter całkowicie dobrowolny. Wnioskodawca nie pobiera
    opłat za możliwość oglądania jego nagrań. To widzowie samodzielnie decydują czy chcą
    przekazać Wnioskodawcy daną kwotę. Tym samym pomimo, iż streamy są elementem
    działalności gospodarczej, to zdaniem Wnioskodawcy same wpłaty nie są z tym
    związane.”
    Na pytanie „Czy założył Pan oddzielny rachunek bankowy/subkonto do istniejącego już
    rachunku bankowego dla wpłat przekazywanych na rzecz fundacji?”, podał Pan, że
    „Wnioskodawca nie założył oddzielnego rachunku bankowego/subkonta dla wpłat
    przekazywanych na rzecz fundacji. Wynika to z faktu, iż T. tworzy zestawienia
    pozwalające ustalić, które kwoty oraz w jakiej wysokości zostały przelane
    Wnioskodawcy w celu przekazania fundacji.”
    Na pytanie „Czy od zgromadzonych środków na wyodrębnionym koncie są/będą
    naliczane odsetki, a jeżeli tak, to w jaki sposób będą wykorzystywane przez Pana, tzn.
    czy również są przekazywane na cele fundacji?”, wskazał Pan, że „Od zgromadzonych
    środków na wyodrębnionym koncie nie są i nie będą naliczane odsetki.”
    Na pytanie „Czy zawarł Pan jakiekolwiek umowy z fundacjami? Jeżeli tak, proszę opisać
    jakie kwestie regulują?”, odpowiedział Pan, że „Wnioskodawca nie zawarł umowy z
    fundacją. Podczas transmisji na żywo wskazywane było na jaką fundację zbierane są
    datki. W ten sposób dana organizacja dowiadywała się o tym fakcie. Po zbiórce był
    ustalany sposób przekazania środków.”
    Na pytanie „Czy fundacje są zobowiązane do wykonania jakichkolwiek czynności
    (reklamowych, promocyjnych, informacyjnych, itp.) na Pana rzecz, np. umieszczenie

    Pana logo w swojej siedzibie lub promowanie towarów sprzedawanych przez Pana,
    itp.?”, podał Pan, że „Fundacje nie są zobowiązane do wykonywania jakichkolwiek
    czynności opisanych w pytaniu.”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy wpłaty w postaci donejtów przekazywane przez osoby, których tożsamość jest
      Wnioskodawcy znana powinny zostać wyłączone z limitu zwolnienia podmiotowego z
      VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (Dz. U. 2024 poz. 361; dalej: ustawa o VAT)? (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2)
    2. Czy wpłaty w postaci donejtów przekazywane przez osoby, których tożsamość nie jest
      Wnioskodawcy znana (z uwagi na posługiwanie się pseudonimem/nickiem) powinny
      zostać wyłączone z limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113
      ust. 1 i 9 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    3. Czy wpłaty przekazywane wyłącznie na cele charytatywne Fundacji, w których
      Wnioskodawca występuje jedynie jako pośrednik, powinny zostać wyłączone z limitu
      zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)
    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    AD 1. (stanowisko oznaczone we wniosku AD 2).
    W ocenie Wnioskodawcy, wpłaty w postaci donejtów przekazywane przez osoby, których
    tożsamość jest Wnioskodawcy znana, nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu limitu
    zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.
    Nie dochodzi bowiem do realizacji czynności opodatkowanej w rozumieniu tej ustawy.
    Wnioskodawca nie świadczy żadnej usługi ani nie dokonuje dostawy towarów na rzecz
    wpłacających. Wobec tego przedmiotowe wpłaty nie stanowią wynagrodzenia za
    świadczenie usług czy dostawę towarów, a tym samym nie mieszczą się w kategorii
    czynności opodatkowanych VAT.
    Wnioskodawca podkreśla, że zasadniczą cechą tego rodzaju wpłat jest ich nieodpłatny i
    nieekwiwalentny charakter, co wyklucza możliwość uznania ich za obrót generujący
    przychód w rozumieniu przepisów o VAT. W konsekwencji, wspomniane wpłaty jako
    niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą nie powinny być brane pod uwagę
    przy wyliczaniu kwoty limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i
    9 ustawy o VAT.
    AD 2. (stanowisko oznaczone we wniosku AD 4).
    Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące wpłat w postaci donejtów przekazywane przez
    osoby, których tożsamość nie jest Wnioskodawcy znana (z uwagi na posługiwanie się
    pseudonimem/nickiem) jest analogiczne jak w AD 2. Wnioskodawca uważa, że wpłaty te
    powinny zostać wyłączone z limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.
    AD 3. (stanowisko oznaczone we wniosku AD 6).
    W ocenie Wnioskodawcy wpłaty przekazywane wyłącznie na cele charytatywne, w których
    Wnioskodawca występuje jedynie jako pośrednik, nie powinny być brane pod uwagę przy
    ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9
    ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawca nie świadczy usług ani nie dokonuje dostaw
    towarów w zamian za te środki, lecz pełni jedynie rolę pośrednika.
    Wnioskodawca nie świadczy bowiem żadnych usług ani nie dokonuje dostaw towarów w
    zamian za te środki, lecz dobrowolnie pośredniczy w przekazywaniu ich na określony cel
    charytatywny. Charakter tych wpłat jest jednoznacznie nieodpłatny i pozbawiony

    elementu ekwiwalentności, co wyklucza możliwość ich traktowania jako obrotu
    gospodarczego. Tym samym zdaniem Wnioskodawcy takie wpłaty nie mogą być
    klasyfikowane jako czynności opodatkowane VAT, ani uwzględniane przy ustalaniu limitu
    zwolnienia podmiotowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest:
    - nieprawidłowe w części dotyczącej niewliczania do limitu zwolnienia podmiotowego, o
      którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT wpłat w postaci donejtów
      przekazywanych przez osoby, których tożsamość jest znana oraz wpłat w postaci
      donejtów przekazywanych przez osoby, których tożsamość nie jest znana;
    - prawidłowe w części dotyczącej niewliczania do limitu zwolnienia podmiotowego, o
      którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT wpłat przekazywanych wyłącznie na
      cele charytatywne fundacji.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków
    ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla
    pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim
    ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:

      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
    Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
    1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
  1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu
        podatkiem na terytorium kraju;
    2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
      wyjątkiem:
          a) transakcji związanych z nieruchomościami,
          b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
          c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
            - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
    3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    Art. 113 ust. 5 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Według art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:
    Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
        a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
        b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
          podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

          - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          - wyrobów tytoniowych,
          - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
            podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
            trwałych podlegających amortyzacji,
        c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
          1 pkt 10 lit. a i b,
        d) terenów budowlanych,
        e) nowych środków transportu,
        f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
          zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
          fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
          liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
          włącznie:
          - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
        g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
          - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
        a) prawnicze,
        b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
          hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
          sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
        c) jubilerskie,
        d) ściągania długów, w tym factoringu,
        e) (uchylony).
    Analiza cytowanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że podatnik korzysta ze
    zwolnienia podatkowego do momentu przekroczenia kwoty sprzedaży 200.000 zł.
    Zwolnienie traci moc począwszy od czynności, której wartość przekroczyła tę kwotę. Przy
    czym podatnik rozpoczynający działalność ww. limit stosuje w proporcji do okresu
    prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym.
    Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do
    zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę
    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku m.
    in. na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zarządza Pan własnym kanałem na platformie YouTube, z
    którego uzyskuje Pan przychody. Oprócz regularnej aktywności na tej platformie
    okazjonalnie realizuje Pan transmisje na żywo (tzw. streamy). Nie pobiera Pan opłat za
    możliwość oglądania Pana nagrań. Transmisje te przyciągają określoną społeczność
    widzów, którzy mają możliwość dobrowolnego przekazywania wpłat, tzw. donejtów, za
    pośrednictwem systemów płatniczych, takich jak PayPal oraz T. Zdarza się również, że
    podczas transmisji informuje Pan, że otrzymane tego dnia wpłaty zostaną przekazane na
    rzecz konkretnej fundacji. W takich przypadkach widzowie mają pełną świadomość, że
    przekazywane przez nich środki trafią na cel charytatywny.

    Pana wątpliwości dotyczą kwestii wliczania do limitu zwolnienia podmiotowego, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT wpłat w postaci donejtów przekazywanych przez
    osoby, których tożsamość jest znana oraz przez osoby, których tożsamość nie jest znana,
    a także wpłat przekazywanych wyłącznie na cele charytatywne fundacji.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, wskazać należy, że powołany wyżej przepis art. 2 pkt
    22 ustawy zawiera zamknięty katalog czynności, które ustawa uznaje za sprzedaż.
    Sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy ustalaniu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, należy zatem brać
    pod uwagę m.in. wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju.
    Dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Świadczenie usług na gruncie podatku od
    towarów i usług ma szersze znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym.
    Stosownie do treści powołanych przepisów, każde świadczenie na rzecz osób fizycznych,
    osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, uznawane jest na gruncie ustawy
    za usługę. Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie,
    na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej
    osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru
    świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie.
    Jak wynika z przytoczonych powyżej regulacji, w podatku od towarów i usług przyjęto
    generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą
    towarów. Stąd też należy przyjąć, że definicja „świadczenia usług” ma charakter
    dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych przez
    podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.) wskazuje,
    że:
      „Świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.
    Pojęcie świadczenia - składającego się na istotę usługi - należy interpretować zgodnie z
    jego cywilistycznym rozumieniem.
    Jak wskazuje art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.
    Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego
    podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać
    zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.
    Zgodnie z artykułem 25 ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Świadczenie usług może obejmować między innymi jedną z następujących czynności:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych, bez względu na to, czy są one
        przedmiotem dokumentu ustanawiającego tytuł prawny, czy nie;
      2) zobowiązanie do zaniechania działania lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług na podstawie nakazu wydanego przez organ władzy publicznej
        lub w jego imieniu lub z mocy prawa.

    Należy podkreślić, że nie każde zaniechanie działania lub tolerowanie czynności uważane
    jest za świadczenie usług. Dla stwierdzenia, czy dana czynność albo brak podejmowania
    czynności stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości
    dodanej, należy ocenić przedmiotową transakcję w kontekście całego systemu podatku
    VAT, a w szczególności jego głównych założeń i celów, które zostały wyrażone w artykule 1
    Dyrektywy VAT.
    W myśl tego artykułu, podatek od wartości dodanej jest z założenia podatkiem nałożonym
    na konsumpcję towarów i usług. Chociaż płatnikiem podatku są wszystkie osoby
    zaangażowane w kolejne stadia transakcji gospodarczych, faktyczny i ostateczny ciężar
    podatku spoczywa jedynie na ostatecznym konsumencie. W świetle powyższych założeń
    opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług.
    W związku z powyższym zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji
    podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta usługi.
    Natomiast w odniesieniu do odpłatności za ww. świadczenie należy wskazać, że ustawa o
    VAT nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie w sprawie C-89
    /81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie
    czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.
    Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple
    and Pear Development Council wskazał, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie,
    gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
    lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje
    w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80
    Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”, które zapadło na
    tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów
    Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał
    wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego,
    które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i
    zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu
    władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że
    świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania
    stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również
    istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu
    - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość
    subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście
    otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje również orzeczenie ETS w sprawie R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden (wyrok z dnia 3 marca 1994 r., sprawa C-16/93). Tolmsa był

    ulicznym grajkiem, który prezentował swoją twórczość. Grajek ustawiał przed sobą
    puszkę, do której przechodnie mogli wrzucać datki. ETS, wskazując na brak
    bezpośredniego związku między graniem muzyki a zapłatą oraz na dobrowolność datków,
    uznał, iż datki nie podlegają opodatkowaniu VAT, bowiem w tym wyroku TSUE stwierdził,
    że „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
    między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
    przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
    przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem
    dokonanej
    czynności.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
        1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
          sposób, o którym mowa w ust. 1b;
        2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
          podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i
    usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie więc z definicją słownikową (http://sjp.pwn.
    pl), zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności.
    Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część
    ceny towaru, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji jego zakupu w określonym
    terminie. Zatem, zaliczkę oraz przedpłatę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów
    lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem
    usługi. Stosownie do powyższego, zaliczka, jak również przedpłata, jako zapłata na poczet
    przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją.
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:

      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że regulamin T. przewiduje, że ma Pan udzielić
    pełnomocnictwa T. do zawierania umów z widzami w Pana imieniu i na Pana rzecz.
    Dodatkowo wskazuje, że zobowiązuje się Pan przez cały okres obowiązywania umowy
    między Panem a T. do wykonywania działalności polegającej na prowadzeniu transmisji
    wideo, w ramach których umożliwi Pan odpłatne udostępnianie komunikatów tekstowych
    przekazywanych na podstawie umowy między widzem a Panem. Określa Pan w serwisie
    wysokość opłat pobieranych na podstawie umowy między widzem a Panem. Może Pan
    również określić w serwisie szczegółowe zasady i warianty udostępniania komunikatu
    tekstowego na podstawie umowy między widzem a Panem.
    Jak już wcześniej wskazano, aby możliwe było opodatkowanie na gruncie przepisów
    ustawy o VAT określonych czynności konieczne jest spełnienie poniższych warunków:
    1. istnienie związku prawnego między świadczeniodawcą i świadczeniobiorcą, w
      ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
    2. wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    3. istnienie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści po stronie dostawcy
      towaru lub usługi oraz po stronie nabywcy towaru lub usługi,
    4. istnienie bezpośredniego związku pomiędzy odpłatnością za otrzymane świadczenie
      (towar lub usługę) a czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    5. istnienie możliwości wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    W niniejszej sprawie pomiędzy Panem a widzami wpłacającymi środki pieniężne za
    pośrednictwem systemów płatniczych, istnieje stosunek zobowiązaniowy, na podstawie
    którego strony zobowiązują się względem siebie do określonych świadczeń. Jak wynika
    bowiem z wniosku, Pan i widzowie wpłacający środki pieniężne za pośrednictwem
    systemów płatniczych zawierają ze sobą umowę, w oparciu o którą zobowiązują się
    wzajemnie do określonych zachowań, tj. Pan do udostępnienia określonego komunikatu
    tekstowego na streamie, a widz do wpłacenia opłaty w określonej w serwisie wysokości.
    Z powyższego zatem wynika, że widzowie, przekazując środki pieniężne w konkretnych
    wartościach, otrzymują świadczenie zwrotne zapewniane przez Pana. Nie można więc
    uznać, że widzowie dokonując wpłat pieniężnych za pośrednictwem systemów płatniczych
    na Pana rzecz nie otrzymują nic w zamian. Jak Pan wskazał, wynagrodzenie jest
    przekazywane za udostępnianie na streamie określonych komunikatów.
    Z powyższego zatem wynika, że widzowie w zamian za wpłacone środki pieniężne
    otrzymują ww. świadczenia, które nie są zasadniczo dostępne dla pozostałych widzów,
    którzy takich środków pieniężnych nie wpłacają.
    Zatem istnieje bezpośredni związek pomiędzy środkami pieniężnymi przekazanymi przez
    widzów a świadczeniami zapewnianymi przez Pana. Dodatkowo istnieje możliwość
    wyrażenia w pieniądzu wartości świadczeń otrzymanych przez widzów od Pana - określa
    Pan bowiem w serwisie wysokość opłat pobieranych na podstawie umowy między widzem
    a Panem. Tym samym wynagrodzenie otrzymane przez Pana stanowi wartość faktycznie
    przekazaną w zamian za świadczenia zaoferowane przez Pana. Brak dokonania wpłaty na
    Pana rzecz za pośrednictwem systemów płatniczych nie daje możliwości uzyskania wyżej
    opisanych świadczeń.
    Zatem widzowie decydują się dokonać ww. wpłat środków pieniężnych nie tylko w celu
    udzielenia wsparcia finansowego dla Pana twórczości, ale również dlatego, żeby uzyskać
    określone świadczenia w zamian.

    Korzyść istnieje nie tylko po stronie Pana, który otrzymuje środki pieniężne na
    prowadzenie działalności, ale również po stronie widza (poprzez udostępnianie
    określonych komunikatów tekstowych na stramie).
    Dochodzi więc do świadczenia wzajemnego pomiędzy Panem a widzami, którego nie
    sposób potraktować jedynie jako sposobu wyrażenia przez Pana wdzięczności
    /podziękowań dla dokonującego wpłat za pośrednictwem systemów płatniczych.
    W konsekwencji spełnione są wszystkie przesłanki do uznania, że ww. środki pieniężne
    otrzymywane przez Pana za pośrednictwem systemów płatniczych podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT, stanowiąc wynagrodzenie za usługi wykonywane na rzecz
    widzów.
    Tym samym należy stwierdzić, że opisane we wniosku czynności wykonywane w ramach
    zawartych umów stanowią odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że zastosowanie zwolnienia od podatku możliwe jest tylko wówczas,
    gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.
    Odpłatne świadczenie usług w zakresie udostępniania komunikatów tekstowych na
    streamie nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od
    podatku, w konsekwencji świadczenia te podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wg stawki VAT właściwej dla tych usług.
    Zatem wartość świadczonych przez Pana usług, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie,
    stanowiących odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej w tym zakresie przez
    Pana działalności gospodarczej, każdorazowo będzie podlegała wliczeniu do wartości
    sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.
    Nie ma przy tym znaczenia czy tożsamość osób przekazujących ww. kwoty pieniężne jest
    znana czy nie.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 2) i
    pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4) jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wpłat przekazywanych na cele charytatywne fundacji, nie
    można uznać że kwoty te stanowią płatność z tytułu dostawy towarów czy świadczenia
    usług. W tym przypadku przekazuje Pan jedynie wpłacone środki pieniężne na rzecz
    konkretnej fundacji, pełniąc rolę podmiotu pośredniczącego pomiędzy darczyńcą a
    obdarowaną fundacją.
    Podczas transmisji informuje Pan, że otrzymane tego dnia wpłaty zostaną przekazane na
    rzecz konkretnej fundacji i po każdej takiej transmisji przelicza Pan wartość przekazanych
    środków pieniężnych, a następnie zebraną kwotę przekazuje Pan na rzecz fundacji.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz brzmienie cytowanych
    przepisów, należy stwierdzić, że nie istnieje stosunek prawny pomiędzy Panem a osobami
    wpłacającymi środki pieniężne na cele charytatywne fundacji, w ramach którego
    następuje wymiana świadczeń wzajemnych, ani też bezpośredni związek pomiędzy
    prowadzonym przez Pana kanałem na platformie YouTube a opisanymi dobrowolnymi
    wpłatami na cele charytatywne fundacji. W tym przypadku, Pan i osoby wpłacające środki
    pieniężne na cele charytatywne fundacji nie są związani żadnym stosunkiem umownym
    ani transakcją przewidującą zapłatę ceny za dostawę towarów czy też świadczenie usług,
    ani też zobowiązaniem prawnym przyjętym wobec siebie nawzajem.
    Zatem w opisanej sytuacji otrzymywane przez Pana kwoty pieniężne wpłacane na cele
    charytatywne fundacji nie stanowią płatności z tytułu dostawy towarów czy świadczenia
    usług. W zamian za dokonane wpłaty, nie wykonuje Pan na rzecz wpłacających ww. środki
    pieniężne żadnych czynności stanowiących dostawy towarów czy świadczenie usług.

    Zatem otrzymane wpłaty na cele charytatywne fundacji, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o
    VAT, nie stanowią zaliczki, przedpłaty, ani zapłaty za świadczone usługi czy dostawy
    towarów.
    Tym samym otrzymane kwoty pieniężne wpłacane na cele charytatywne fundacji nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy.
    W konsekwencji, nie powinien Pan wliczać do limitu zwolnienia podmiotowego, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT wpłat przekazywanych wyłącznie na cele
    charytatywne fundacji.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku nr 6) jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn
    zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod
    uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.