Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-606/15/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-24
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2015 r. (data wpływu 30 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Województwo posiadające status Instytucji Realizującej realizuje na podstawie Umowy w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy Projekt pn. „…”. W trakcie realizacji projektu w wyniku powstałych oszczędności po przetargowych Samorząd Województwa uzyskał zgodę na rozszerzenie zakresu rzeczowego projektu o nowe zadanie inwestycyjne pn. „…” stanowiące część infrastruktury kolejowej.

Przedmiotowe zadanie dotyczy wykonania modernizacji infrastruktury z zakresu drogownictwa i w związku z tym upoważnioną do przygotowania i realizacji (w tym: dokonywania wydatków w ramach uchwalonego dla Wnioskodawcy planu finansowego) zadania została jednostka organizacyjna Samorządu Województwa - Zarząd Dróg Wojewódzkich (ZDW).

W związku z powyższym Dyrektorowi ZDW, zostało udzielone pełnomocnictwo do reprezentowania Samorządu Województwa. ZDW został powołany na mocy uchwały Sejmiku Województwa, któremu wraz z powołaniem został nadany statut. ZDW działa w szczególności na podstawie:

*   ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
*   ustawy z dnia 5 marca 1998 r. o samorządzie województwa,
*   ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Do najważniejszych zadań realizowanych przez Wnioskodawcę należą: opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej, opracowywanie projektów planów finansowania budowy, utrzymania i ochrony dróg i obiektów mostowych, utrzymanie nawierzchni chodników, dróg, mostów, znaków drogowych i innych urządzeń drogowych oraz dbanie o otoczenie pasa drogowego. ZDW prowadzi również ewidencję dróg i obiektów inżynierskich, a także okresowo przeprowadza kontrolę ich stanu.

W związku z upoważnieniem do realizacji nowego zadania, Wnioskodawca przeprowadził przetarg w celu wyłonienia wykonawcy, z którym została zawarta umowa. Wykonawca za wykonane usługi wystawia dla ZDW faktury VAT.

W efekcie zrealizowania nowego zadania w ramach projektu zostanie wyremontowany wiadukt i droga. Użytkowanie tych obiektów po ich zrealizowaniu nie będzie związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Obiekty będą ogólnodostępne, publiczne i nieodpłatnie udostępnione użytkownikom.

Ponadto zgodnie z art. 13 ust.1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13d ust. 1 ustawy o drogach publicznych, Wnioskodawca uprawniony byłby do nałożenia opłat za użytkowanie drogi wojewódzkiej wyłącznie w przypadku gdyby obiekt mostowy zlokalizowany w ciągu drogi publicznej posiadał długość co najmniej 400 metrów lub gdy w ciągu drogi wyznaczono by strefę płatnego parkowania. Obydwa warunki, zgodnie z dokumentacją obiektu (długość całkowita 16,60 m) i dojazdów, nie są spełnione, stąd nie ma prawnej możliwości nałożenia (ani teraz, ani w przyszłości) opłat na użytkowników remontowanego mostu i odcinków dojazdowych.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zarząd Dróg Wojewódzkich jako podmiot uprawniony realizując przedmiotowe zadanie będące rozszerzeniem projektu realizowanego w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy ma możliwość odzyskania w całości lub części VAT naliczonego przy realizacji tegoż zadania?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, ZDW jako podmiot upoważniony do ponoszenia wydatków w ramach realizacji przedmiotowego zadania nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług przy realizacji przedmiotowego zadania.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Wnioskodawca wskazał, że powyższe stanowisko przepisów znajduje potwierdzenie w wyjątkowo bogatym „orzecznictwie” organów skarbowych, m.in. w indywidualnych interpretacjach wydawanych w analogicznych sprawach: IBPP4/443-394/09/KG, IBPP4/443-1298/10, IBPP4/443-1297/10/KG, IBPP4/443-23/10/AŚ, IPTPP2/443-932/14-4/AJB, IPTPP2/443-931/14-4/PRP, IBPP1/443-881/08/JP, IPTPP4/443-399/13-4/.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro towary i usługi nabyte w ramach projektu nie służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego, gdyż środki wskazane we wniosku nie są środkami, o których mowa w powołanym rozporządzeniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.