Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-734/09-4/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-09-07
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów towarów i usług służących czynnościom opodatkowanym i zwolnionym. Zwolnienie od podatku VAT z tytułu prowadzenia zajęć kulturalnych.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; proporcja; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; sprzedaż-sprzedaż zwolniona; stawka-stawki podatku; usługi-usługi związane z kulturą; współczynnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej (…), przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2009 r. (data wpływu: 22 czerwca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. (data wpływu: 2 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z zastosowaniem proporcji sprzedaży – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia z zastosowaniem proporcji sprzedaży. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. (data wpływu: 2 września 2009 r.) o dodatkową opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność społeczną i kulturalno – oświatową poprzez osiedlowy klub. Koszty funkcjonowania klubu (utrzymanie siedziby klubu, wynagrodzenie pracowników etatowych) pokrywane są z opłat wnoszonych przez członków Spółdzielni, co miesiąc razem z opłatami czynszowymi (zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług ww. opłata wnoszona jako element czynszu korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług).

Klub uzyskuje również dochody z zajęć odpłatnych oraz z wynajmu pomieszczeń. Do skalkulowanego kosztu poszczególnej usługi mają zastosowanie różne stawki podatku VAT.

l tak dla działalności odpłatnej związanej z:

1.  poprawą kondycji fizycznej – klasyfikacja PKWiU 93.04.10-00.00 stosowana jest stawka podatku VAT 22%,
2.  prowadzeniem zajęć rytmiczno – tanecznych, zajęć brydżowych, nauki gry na instumentach muzycznych, nauki obsługi komputera – klasyfikacja PKWiU 92.32.10-00.00 stosowane jest zwolnienie od podatku VAT, zgodnie z załącznikiem nr 4 poz. 11 do ustawy o VAT,
3.  organizowaniem półkolonii letnich i zimowych dla dzieci i młodzieży obejmujących wyżywienie, ubezpieczenie, personel wychowawczy oraz program rekreacyjny – klasyfikacja PKWiU 85.32.11-00.00 stosowana jest stawka podatku VAT 7%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 152 do ustawy o VAT.

Powyższe kody klasyfikacyjne zostały potwierdzone przez Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego . Kalkulacja tych opłat jest sporządzana bez nastawienia na osiąganie zysków, lecz na bieżące pokrycie kosztów i zachowanie poprawnych standardów świadczonej usługi dla dzieci i młodzieży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółdzielni w związku z ponoszeniem szeregu wydatków związanych z funkcjonowaniem klubu osiedlowego przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług?
2.  Czy obniżeń należy dokonywać w oparciu o art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Spółdzielnia ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzeniem czynności opodatkowanych i zwolnionych.

Ad. 2

Odliczenia podatku należy dokonać w oparciu o art. 90 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl natomiast art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Przepis ten stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 8 ustawy).

W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

*   przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2,
*   nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Stosownie bowiem do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność społeczną i kulturalno – oświatową poprzez osiedlowy klub. Koszty funkcjonowania klubu pokrywane są z opłat wnoszonych przez członków Spółdzielni razem z opłatami czynszowymi i na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

Klub uzyskuje również dochody z zajęć odpłatnych oraz z wynajmu pomieszczeń. Do poszczególnych usług Spółdzielnia stosuje następujące stawki podatku VAT:

*   22% dla usługi związanej z poprawą kondycji fizycznej,
*   7% dla związanej z organizowaniem półkolonii letnich i zimowych dla dzieci i młodzieży oraz
*   zwolnienie od podatku dla usług związanych z prowadzeniem zajęć rytmiczno – tanecznych, zajęć brydżowych, nauki gry na instrumentach muzycznych, nauki obsługi komputera.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, podatek VAT zawarty w wydatkach związanych z funkcjonowaniem klubu osiedlowego odnosi się zarówno do czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku.

Zatem, jak wynika z konstrukcji cyt. wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku będzie miała zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli do zakupów kwalifikowanych jako „zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną”.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz w odpowiedzi na zadane pytania należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem zasad wskazanych w art. 90 ust. 2 ustawy. Należy jednak wskazać, że odliczenie proporcjonalne wg metody wskazanej w art. 90 ust. 2 ww. ustawy ma zastosowanie tylko w odniesieniu do tych zakupów, których nie da się bezpośrednio przypisać do jednego rodzaju sprzedaży (opodatkowanej lub zwolnionej).

Ponadto zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Odnosi się to w szczególności do prawidłowości zastosowania przez Wnioskodawcę stawek podatkowych.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku z zastosowaniem proporcji sprzedaży.

Rozstrzygnięcia dotyczące zwolnienia od podatku VAT oraz prawa do odliczenia, zawarte zostały w odrębnych interpretacjach o nr: ILPP1/443-734/09-5/BD i ILPP1/443-734/09-6/BD z dnia 7 września 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.