Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-674/12/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-09-18
Teza: Opodatkowanie zbycia nieruchomości gruntowych.
Słowa kluczowe: grunty; majątek-majątek prywatny; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2012 r. (data wpływu 5 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 września 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2012 r. został złożony wniosek, udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nie jest Pan podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności rolniczej. Na podstawie zmiany warunków umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 9 listopada 1990 r. i uchwały Rady Miejskiej nr ….. z dnia 11 sierpnia 1995 r. nabył Pan na własność działki o nr X i X. Obie działki uległy geodezyjnemu połączeniu w działkę o nr X, o pow. 1,8551 ha. Następnie działka została podzielona na 14 działek od nr X do nr X, w tym 13 budowlanych, a jedna na drogę wewnętrzną. W decyzji podziałowej znalazł się zapis, iż projekt podziału działki nr X został opracowany w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy z dnia 13 grudnia 1993, zgodnie z którym działka X przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem funkcji pensjonatowej. Od 2002 r. do 2008 r. sprzedał Pan 7 działek, w tym 4 (wraz z żoną), a 3 działki samodzielnie (po częściowym podziale majątku wspólnego). Zamierza Pan sprzedać 6 pozostałych działek. Obecnie przygotowuje Pan do sprzedaży 8 (ósmą) działkę nr X, dla której została wydana decyzja o warunkach zabudowy w dniu 6 września 2006 r. na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Na wszystkie przeznaczone do sprzedaży działki nie będzie Pan posiadał decyzji o warunkach zabudowy (wobec braku ważnego planu zagospodarowania przestrzennego). Takie decyzje będą załatwiane przez kupujących (już po nabyciu działki). Spośród sprzedanych dotychczas 7 działek, dwie zostały sprzedane jako rolne (brak planu zagospodarowania przestrzennego na moment sprzedaży oraz decyzji o warunkach zabudowy), a 5 jako budowlane.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 12 czerwca 2012 r. poinformował Pan, że w latach 2002-2007 średnio raz na rok zamieszczał Pan w lokalnej prasie ogłoszenia o sprzedaży działek. W roku 2011 i 2012 zamieścił Pan ogłoszenie w Internecie oraz wystawił Pan tablicę ogłoszeniową na działkach. Nie uzbrajał Pan terenu przeznaczonego do sprzedaży, jednakże na działkach znajduje się część słupów elektrycznych i kupujący działki mogą po załatwieniu formalności dokonać podłączeń. Natomiast na terenie należącym do gminy i graniczącym z działkami Gmina dokonała uzbrojenia w sieć wodociągową i kanalizacyjną oraz elektryczną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy cena sprzedaży ostatnich 6 (sześciu) działek winna obejmować podatek VAT?

Pana zdaniem, sprzedaż pozostałych 6 działek winna nastąpić bez doliczania podatku VAT. Wszystkie dotychczas sprzedane działki (7) sprzedał Pan bez podatku VAT (tylko PCC 2%). W Pana ocenie sprzedaż w sumie 13 działek nie jest sprzedażą częstotliwą w rozumieniu ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pod pojęciem towaru rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ww. ustawy).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu powołanego art. 7 podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że w roku 1995 na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego nabył Pan 2 działki, które zostały połączone w jedną działkę o nr X o pow. 1,8551 ha. W 2000 r. dokonano jej podziału na 14 mniejszych działek, w tym 13 budowlanych i 1 jako droga wewnętrzna. W latach 2002-2008 sprzedał Pan 7 działek (2 działki jako rolne, 5 jako działki budowlane) a obecnie zamierza sprzedać 6 pozostałych, jako działki budowlane. Jak wskazano we wniosku, na te 6 działek nie będzie Pan posiadał decyzji o warunkach zabudowy, albowiem kupujący sami będą występować o decyzje. W roku 2011 i 2012 zamieścił Pan ogłoszenie w Internecie oraz wystawił Pan tablicę ogłoszeniową na działkach. Nie uzbrajał Pan terenu przeznaczonego do sprzedaży.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że pomimo, iż grunty spełniają pojęcie towarów zdefiniowanych w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy, z okoliczności sprawy nie wynika, aby przy planowanej transakcji sprzedaży 6 opisanych działek działał Pan w charakterze handlowca. Nie wynika bowiem z opisu przedstawionego we wniosku, aby przedmiotowe działki były wykorzystywane w jakikolwiek sposób w działalności gospodarczej. Zatem planując sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej, w tym konkretnym przypadku, korzystać będzie Pan z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrajanie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Pana sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.