Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.163.2025.3.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe zawarcia porozumienia kompensacyjnego z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt bankowy
odsetki-odsetki za zwłokę
przychód-powstanie przychodu
unieważnienie
wyrok
zwrot-zwrot należności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 16 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia porozumienia
    kompensacyjnego z Bankiem. Uzupełniła go Pani pismem z 21 marca 2025 r. (wpływ 4
    kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wygrała Pani sprawę frankową z Bankiem i Sąd w I instancji wydał wyrok (...) listopada
    2023 r. Sąd ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z zawartej umowy
    kredytu i zasądził na Pani rzecz od Banku prawie całą dochodzoną pozwem kwotę
    należności głównej, tj. łącznie Sąd zasądził kwotę (...) zł oraz (...) CHF wraz z odsetkami za
    opóźnienie. Odpis wyroku dostała Pani w sierpniu 2024 r. (...) września 2024 r. Bank (...)
    przesłał do Pani pismo, zezwolenie na wykreślenie hipoteki wpisanej na rzecz Banku (...) z
    księgi wieczystej KW nr (...).
    Dodatkowo w związku z wyrokiem w Pani sprawie przeciwko Bankowi (...), reprezentująca
    Panią kancelaria prowadziła rozmowy z Bankiem w przedmiocie rozliczenia kapitału,
    poinformowała Pani Bank, że zarówno może Pani zawrzeć porozumienie kompensacyjne,
    jak i wystosować do Banku jednostronne oświadczenie o potrąceniu. Ostatecznie
    ustalono, że podpisze Pani porozumienie kompensacyjne.
    (...) grudnia 2024 r. reprezentująca Panią kancelaria przekazała na Pani rachunek bankowy
    kwotę: (...) zł, a (...) grudnia 2024 r. – (...) CHF. Łącznie kancelarii przypada więc suma (...) zł
    brutto wynagrodzenia prowizyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Kwotę z
    faktury kancelaria potraciła z przelewu, który zrealizował Bank (Bank przelał łącznie (...) zł
    oraz (...) CHF).
    Wskazane wyżej dalsze kroki w sprawie wynikają z tego, że Bank wypłacił Pani łącznie
    kwotę (...) zł (kapitał kredytu). Do dzisiaj, zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Bank,
    uiściła Pani na rzecz Banku sumę (...) zł oraz (...) CHF (łącznie w zł: (...) zł). Z kolei w
    wykonaniu wyroku, Bank z kwoty tej „zwrócił” Pani łącznie (...) zł oraz (...) CHF (mowa o
    należnościach głównych, a więc bez odsetek i kosztów procesu). Oznacza to, że Bank
    „posiada” u siebie nadal kwotę (...) zł. Z porównania podanych sum wynika, że aby zapłacić
    Bankowi jedynie kapitał wypłaconego kredytu musi Pani uiścić na rzecz Banku kwotę (...) zł.
    Na koniec wyjaśniła Pani jeszcze, że Bank w przelewie (...) zł oraz (...) CHF dokonał zwrotu
    następujących kwot:
    - (...) zł oraz (...) CHF – zasądzona przez Sąd należność główna,
    - (...) zł oraz (...) CHF – zasądzone przez Sąd odsetki ustawowe za opóźnienie,
    - (...) zł – zasądzone przez Sąd koszty zastępstwa procesowego,

    - (...) zł – zasądzone przez Sąd koszty sądowe (w tym opłata od pozwu i opłata skarbowa
      od pełnomocnictwa).
    Wynagrodzenie kancelarii: (...)% brutto. Na kwotę należną kancelarii wynoszącą łącznie (...)
    zł brutto składają się: success fee od korzyści w postaci zmniejszenia salda zadłużenia
    kredytu. Ta część wynagrodzenia stanowi wskazany wyżej procent od zmniejszenia salda
    zadłużenia z tytułu kredytu w walucie CHF (na aktualny moment po uprawomocnieniu się
    wyroku), tj. spadku salda zadłużenia z kwoty (...) CHF przeliczonej na zł wg kursu sprzedaży
    obowiązującego w NBP w dniu uprawomocnienia się wyroku ((...) grudnia 2024 r.), a więc z
    (...) zł do kwoty 0 zł. Ta korzyść wynosi (...) zł, czyli success fee od tej korzyści wynosi (...) zł
    brutto. Success fee od kwoty nadwyżki kapitału kredytu, którą zwraca Bank. W Pani
    przypadku do dnia dzisiejszego suma wszystkich wpłat na rzecz Banku przekroczyła już
    kwotę kapitału wypłaconego Pani kredytu (o kwotę (...) zł). Oprócz kwoty zmniejszenia
    salda zadłużenia (pkt 1), wyłącznie od tej nadwyżki kancelaria naliczyła więc success fee.
    Oznacza to, że success fee nie jest liczone od kwot, które i tak musiałaby Pani zwrócić
    Bankowi, a jedynie od rzeczywistej korzyści. Ta korzyść wynosi (...) zł, czyli success fee od
    tej korzyści wynosi (...) zł brutto. Success fee od kwoty zasądzonych przez Sąd odsetek
    ustawowych za opóźnienie. Kwota odsetek stanowi bowiem dodatkową korzyść. Sąd
    zasądził od Banku odsetki ustawowe za opóźnienie w łącznej kwocie (...) zł. Ta korzyść
    wynosi (...) zł, czyli success fee od tej korzyści wynosi (...) zł brutto. Dodatkowo, zgodnie z
    umową, kancelarii przypadają zasądzone przez Sąd koszty zastępstwa procesowego, które
    obowiązany jest zapłacić Bank (pokrywane w całości z przelewu uzyskanego z Banku) – tj.
    (...) zł brutto.
    (...) stycznia 2025 r. udało się wreszcie podpisać umowę cywilno-prawną (porozumienie
    kompensacyjne), w którym zobowiązała się Pani do zwrotu otrzymanego kapitału kredytu.
    Bank wykonał wyrok, a Pani zobowiązała się do zwrotu kapitału w kwocie (...) zł. Zwrot do
    Banku zrobiła Pani (...) stycznia 2025 r.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy wskazując,
    że Sąd I instancji wydał wyrok (...) listopada 2023 r. i doręczył Pani ten wyrok z
    uzasadnieniem (...) sierpnia 2024 r. Porozumienie kompensacyjne nastąpiło po
    uprawomocnieniu wyroku sądu o unieważnieniu kredytu frankowego.
    Pytania
    Czy powinna Pani zapłacić podatek dochodowy od tej transakcji z Bankiem? Jeżeli tak, to w
    jakim formularzu i w jakiej pozycji należy to wykazać? Od jakiej kwoty należy naliczyć
    podatek i w jakiej wysokości?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nie powinna Pani płacić podatku. Nie była to ugoda z Bankiem tylko
    umowa cywilno-prawna zawarta po wygranej sprawie w sądzie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zawartego przez Panią z Bankiem
    porozumienia kompensacyjnego, w pierwszej kolejności wskazać należy na art. 69 ust. 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.), z
    którego wynika, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny
    zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego
    wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy
    nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki
    prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia
    umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu
    jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do
    czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy..
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Przechodząc natomiast do kwestii zwrotu kosztów procesu, wskazuję, że stosownie do art.
    98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez stronę.
    W opisanej przez Panią sytuacji w związku z zawartym porozumieniem kompensacyjnym
    otrzymała Pani od Banku przelew w ramach którego Bank dokonał zwrotu na Pani rzecz
    następujących kwot:
    - (...) zł oraz (...) CHF – zasądzona przez Sąd należność główna,
    - (...) zł oraz (...) CHF – zasądzone przez Sąd odsetki ustawowe za opóźnienie,
    - (...) zł – zasądzone przez Sąd koszty zastępstwa procesowego,
    - (...) zł – zasądzone przez Sąd koszty sądowe (w tym opłata od pozwu i opłata skarbowa
      od pełnomocnictwa).
    Pani natomiast zobowiązała się do zwrotu otrzymanego kapitału kredytu, co uczyniła Pani
    (...) stycznia 2025 r.
    W przypadku zwrotu świadczenia (należności głównej) na podstawie nieważnej umowy
    kredytowej klient otrzymuje z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych Bankowi kwot.
    Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Zatem, nie
    ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych. Kwota zwrotu z tego
    tytułu nie powoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec tego, można uznać, że zwrot ten nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a więc po Pani stronie jako
    kredytobiorcy nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Skoro zatem kwota zwrotu otrzymana na podstawie porozumienia nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki
    ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się natomiast do otrzymanego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz
    kosztów sądowych (w tym opłaty od pozwu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa)

    wyjaśniam, że mają one charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę. W takim
    razie, zwrócone na Pani rzecz koszty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww.
    kosztów postępowania sądowego nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe. Wynika
    to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z Pani własnych
    środków, a następnie na podstawie porozumienia zostały Pani zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów – nie jest więc
    przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Wobec powyższego, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od otrzymanych kwot na podstawie zawartego porozumienia
    kompensacyjnego z Bankiem, ani wykazania ww. kwot w zeznaniu podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wyjaśniam, że:
    · Wezwaniem z 20 marca 2025 r. znak 0112-KDIL2-1.4011.163.2025.1.KF poprosiłem
      Panią o uzupełnienie wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia
      Wezwanie doręczono Pani 20 marca 2025 r.
    · Wyznaczony termin do uzupełnienia wniosku upłynął 27 marca 2025 r. i w tym czasie
      nie wpłynęło do mnie uzupełnienie braków formalnych wniosku.
    · Postanowieniem z 4 kwietnia 2025 r. znak 0112-KDIL2-1.4011.163.2025.1.KF
      pozostawiłem Pani wniosek bez rozpatrzenia. Postanowienie zostało Pani doręczone 4
      kwietnia 2025 r.
    · 6 kwietnia 2025 r. (czyli po terminie wyznaczonym do uzupełnienia wniosku oraz po
      wydaniu ww. postanowienia) wpłynęło Pani pismo przekazujące uzupełnienie wniosku
      oraz informujące o przesłaniu dokumentów 21 marca 2025 r. do Urzędu Skarbowego.
      4 kwietnia 2025 r. otrzymałem również od (...) Pani uzupełnienie wniosku, które złożyła
      Pani do (...) 21 marca 2025 r. Uzupełnienie wpłynęło zatem do organu niewłaściwego.
    Okres opóźnienia w przekazaniu uzupełnienia został spowodowany z przyczyn
    niezależnych ode mnie, a brak wiedzy o wniesionym w terminie uzupełnieniu do Urzędu
    Skarbowego (...), które następnie zostało przekazane do (...), uniemożliwiał mi
    wcześniejsze procedowanie Pani wniosku z jego uwzględnieniem.
    W świetle jednak powyższego, po przeanalizowaniu wszystkich okoliczności w sprawie
    stwierdzam, że postanowienie z 4 kwietnia 2025 r. znak 0112-KDIL2-1.4011.163.2025.2.KF
    o pozostawieniu Pani wniosku bez rozpatrzenia było bezzasadne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.