Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-167/11-2/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-08-19
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym wartość faktur (rachunków oraz innych dowodów księgowych) wystawionych w walutach obcych na potrzeby ewidencji kosztów w księgach rachunkowych oraz w celu określenia wartości podatkowych różnic kursowych, przeliczana jest według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury lub innych dowodów księgowych?
Słowa kluczowe: ewidencja; kontrahent-kontrahent zagraniczny; księgi-księgi rachunkowe; kurs-kurs średni NBP; różnica-różnice kursowe; waluta-kurs walut; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2011 r. (data wpływu 1 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia kursu waluty do przeliczania na polskie złote wartości kosztów na potrzeby ewidencji według metody podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia kursu waluty do przeliczania na polskie złote wartości kosztów na potrzeby ewidencji według metody podatkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji sprzedaży artykułów spożywczych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca współpracuje z kontrahentami zagranicznymi, w rezultacie czego zaciąga zobowiązania w walutach obcych oraz ponosi koszty wynikające z faktur wystawianych w walutach obcych przez Jej zagranicznych kontrahentów.

Różnice kursowe dla celów podatkowych Wnioskodawca rozlicza z zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Oznacza to, iż przychody i koszty podatkowe z tytułu różnic kursowych ustala się odpowiednio przy zastosowaniu zasad wskazanych w art. 15a ww. ustawy.

Dla celów podatkowych otrzymane faktury, rachunki oraz inne dowody księgowe wystawione w walutach obcych Wnioskodawca przelicza na złote według kursu Narodowego Banku Polskiego (dalej: NBP) z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury, rachunku lub innego dowodu księgowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wartość faktur (rachunków oraz innych dowodów księgowych) wystawionych w walutach obcych na potrzeby ewidencji kosztów w księgach rachunkowych oraz w celu określenia wartości podatkowych różnic kursowych, przeliczana jest według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury (rachunku lub innych dowodów księgowych)?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione koszty wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury, rachunku lub innego dowodu księgowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Aby prawidłowo wykazać wysokość poniesionych kosztów w walutach obcych w księgach rachunkowych, należy ustalić dzień poniesienia kosztu, a następnie zastosować właściwy średni kurs ogłaszany przez NBP.

Dla potrzeb ustalenia różnić kursowych należy przeliczyć koszty wyrażone w walucie obcej na złote zgodnie z art. 15a wskazanej ustawy. Art. 15a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje, iż w celu ustalenia różnic kursowych należy dokonać przeliczenia poniesionego kosztu przy zastosowaniu średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Natomiast za poniesiony koszt uważa, się zgodnie z art. 15a ust. 7 powołanej ustawy, koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu.

W ocenie Wnioskodawcy – ustosunkowując się do powołanych przepisów ustawy należy stwierdzić, że na potrzeby ewidencji w księgach rachunkowych kosztów wyrażonych w walutach obcych oraz ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych za dzień poniesienia kosztu należy przyjąć dzień wystawienia faktury przez kontrahenta zagranicznego.

Zdaniem Wnioskodawcy do przeliczenia wartości kosztu poniesionego w walucie obcej, udokumentowanego fakturą, rachunkiem lub innym dowodem księgowym, należy zastosować właściwy średni kurs NBP, którym jest kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia ww. dokumentów przez kontrahenta zagranicznego.

Zaprezentowany powyżej sposób rozumienia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczący sposobu przeliczania na złote polskie kosztów wyrażonych w walutach obcych, został przyjęty w wielu indywidualnych interpretacjach organów podatkowych, wydawanych na wniosek podatników. Przykładowo w interpretacji z dnia 19 sierpnia 2010 r., syg. IPPB5/423-304/10-4/IŚ, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie z którym do przeliczania wartości kosztu poniesionego w walucie obcej stosuje się średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta.

Potwierdzenie zaprezentowanego stanowiska znalazło się również w innych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, np. w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 grudnia 2010 r., syg. IPPB5/423-642/10-4/IŚ, a także w piśmie z dnia 24 grudnia 2009 r., syg. IPPB5/423-595/09-3/IŚ, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: „(…) Mając na celu ujednolicenie rozliczeń podatkowych z ewidencją rachunkową związaną z transakcjami walutowymi z tytułu zobowiązań, uzasadnione jest zatem, aby przy przeliczaniu kosztu poniesionego zastosować jednolity kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury (…)”.

W takim samym tonie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w piśmie z dnia 24 kwietnia 2008 r., syg. IBPB3/423-68/08/MO.

Podsumowując Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1, art. 15a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 w powiązaniu z art. 15 ust. 6 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy przyjąć, że dla celów przeliczenia na złote kosztu zakupów towarów bądź usług wyrażonych w walutach obcych należy zastosować średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury lub innego dowodu księgowego wystawionego przez zagranicznego kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.