Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.17.2021.3.WN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-21
Teza: opodatkowania i udokumentowania czynności polegającej na doładowaniu z wykorzystaniem Bonusu, przy którym Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł)
Słowa kluczowe: bonus; nagrody; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 października 2020 r. (data wpływu 12 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 6 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania czynności polegającej na doładowaniu z wykorzystaniem Bonusu, przy którym Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2021 r., do tut. organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania czynności polegającej na doładowaniu z wykorzystaniem Bonusu, przy którym Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł).

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 6 kwietnia 2021 r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 26 marca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.17.2021.2.WN, 0111˗KDIB2-1.4010.14.2021.3.PB.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również „Spółka”) świadczy usługi telekomunikacyjne na zasadzie prepaid (usługi przed płacone).

Klienci nabywają karty SIM i włączając się do sieci telekomunikacyjnej Spółki mogą po doładowaniu środkami pieniężnymi korzystać z oferowanych usług telekomunikacyjnych (dalej „Doładowania”). Doładowanie stanowi sprzedaż usług telekomunikacyjnych.

Spółka zamierza nagradzać swoich klientów (abonentów swoich usług telekomunikacyjnych - dalej zwanych „Abonentami”) w systemie poleceń/rekomendacji (ustanowionego w formie oferty promocyjnej regulowanej odpowiednim regulaminem), w ramach którego Abonenci za zarekomendowanie usług Spółki i pozyskanie nowego klienta dla Spółki (nowy klient w procesie zamówienia karty SIM będzie wskazywał abonenta rekomendującego) będą otrzymywać bonusy wyrażone w wartościach pieniężnych do wykorzystania na Doładowania (dalej „Bonusy”).

Przykład: Abonent za pozyskanie dla Spółki nowego klienta otrzyma Bonus w wysokości 10 zł, a następnie wykona Doładowanie w wysokości 10 zł, co spowoduje, że cena transakcji Doładowania będzie wynosić 0 zł i Abonent nie będzie zobowiązany do zapłaty za Doładowanie i kolejno Spółka dostarczy Abonentowi usługi telekomunikacyjne.

Jeżeli natomiast Abonent dysponujący Bonusem w wysokości 10 zł dokona Doładowania na kwotę 20 zł, wówczas w transakcji Doładowania Abonent będzie miał do zapłaty 10 zł, co będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT i będzie stanowić przychód Spółki.

Wnioskodawca w zakresie podatku od towarów i usług dodatkowo uzupełnił opis sprawy w następujący sposób:

ad. B.I.1: Abonenci, dla których będzie dostępny Bonus, mogą być zarówno osobami prawnymi, w tym prowadzącymi działalność gospodarczą, jak i osobami fizycznymi - konsumentami. Promocja będzie dostępna dla wszystkich klientów.

ad. B.I.2: Analogicznie jak w odpowiedzi powyżej do pytania A.I.2. Fakt przyznawania Bonusu o wartości mniejszej niż Doładowanie każdorazowo znajdzie swoje odzwierciedlenie na fakturze VAT właściwej dla zakupu Doładowania: na fakturze zastosowane zostanie stosowne obniżenie ceny sprzedaży o wartość rabatu/zniżki. Natomiast fakt przyznania Doładowania o wartości równej wartości Doładowania (kiedy Abonent nie ma nic do zapłaty) jest wykazany we właściwych wewnętrznych rejestrach spółki (tabele raportowe promocji lojalnościowej).

ad. B.I.3: Analogicznie jak w odpowiedzi A.I.1.

W przypadkach kiedy Bonus jest mniejszy niż wartość Doładowania należy rozumieć Bonus jako rabat/zniżkę. Natomiast w przypadku, gdy wartość Bonusu jest równa bądź większa od wartości Doładowania nie stanowi on rabatu/zniżki, gdyż Doładowanie przyznawane jest klientowi bez żadnej (chociażby częściowej) zapłaty.

Wysokość Bonusu uzależniona będzie od aktywności Abonenta: im więcej nowych Abonentów zostanie przez Abonenta pozyskanych (tzn. którym została zarekomendowana usługa Spółki), tym większą wartość Bonusu uzyska Abonent.

W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie:

Czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo pod względem podatku VAT oraz nie będzie z ich tytułu obowiązku wystawienia faktury VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług (doprecyzowane w piśmie uzupełniającym wniosek):

Doładowania z wykorzystaniem Bonusu, przy których Abonenci nie będą mieć nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne pod względem podatku VAT oraz nie będzie z ich tytułu obowiązku wystawienia faktury VAT.

Wartość Bonusu przy Doładowaniu będzie neutralny w zakresie podatku od towarów i usług (VAT) w ten sposób, że jego wartość nie będzie opodatkowana podatkiem VAT. Opodatkowana będzie jedynie wartość Doładowania po odliczeniu Bonusu, jeżeli ta będzie wynosić więcej niż 0 zł.

Jak wskazano powyżej, uściślając: „Doładowanie z wykorzystaniem Bonusu” to wartość Doładowania po odliczeniu Bonusu, a odliczenie to będzie neutralne podatkowo w tym sensie, że nie będzie opodatkowane podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby dane świadczenie uznać za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie - jako usługa - podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo pod względem podatku VAT oraz nie będzie z ich tytułu obowiązku wystawienia faktury VAT.

Istota sprawy sprowadza się więc do ustalenia jakie skutki na gruncie przepisów ustawy o VAT powoduje sprzedaż usług telekomunikacyjnych w postaci Doładowania karty SIM z wykorzystaniem Bonusu, który jest równy wartości Doładowania, co skutkuje tym, że cena usługi wynosi 0 zł.

Jak wynika z opisu sprawy Spółka zamierza nagradzać swoich klientów (Abonentów) w systemie poleceń/rekomendacji (ustanowionego w formie oferty promocyjnej regulowanej odpowiednim regulaminem), w ramach którego Abonenci za zarekomendowanie usług Spółki i pozyskanie nowego klienta dla Spółki (nowy klient w procesie zamówienia karty SIM będzie wskazywał abonenta rekomendującego) będą otrzymywać Bonusy wyrażone w wartościach pieniężnych do wykorzystania na Doładowania. Abonenci, dla których będzie dostępny Bonus, mogą być zarówno osobami prawnymi, w tym prowadzącymi działalność gospodarczą, jak i osobami fizycznymi - konsumentami. Promocja będzie dostępna dla wszystkich klientów.

Z powyższych okoliczności wynika zatem, że Abonent podejmuje pewne działania polegające na spełnieniu wymogów przewidzianych w regulaminie, które są warunkiem otrzymania Bonusu. Należy zauważyć, że działania te mają charakter dobrowolny, co oznacza, że Wnioskodawca nie zobowiązuje Abonentów do wykonania określonych czynności, które Abonent musiałby wykonać w ramach stosunku zobowiązaniowego, a które Wnioskodawca mógłby egzekwować. Mimo że sam ze swojej strony Wnioskodawca zobowiązuje się do udzielenia Bonusów w przypadku wykonania czynności określonych w regulaminie, to nie można uznać stosunku pomiędzy Wnioskodawcą (organizatorem promocji) a uczestnikiem (którym może być każdy z klientów) za umowę wzajemnie zobowiązującą. To z kolei oznacza, że wydanie Bonusów nie ma charakteru świadczenia wzajemnego, lecz stanowi świadczenie jednostronne - rodzaj „nagrody” dla Abonenta za podjęcie pewnych działań, które w efekcie prowadzą do pozyskania nowych klientów.

Wobec powyższego samo udzielnie przez Wnioskodawcę Bonusu wyrażonego w wartościach pieniężnych nie będzie stanowiło dla niego czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej skutków w zakresie podatku VAT w przypadku sprzedaży usług telekomunikacyjnych - Doładowania z wykorzystaniem Bonusu, który jest równy wartości Doładowania, co skutkuje tym, że cena usługi wynosi 0 zł, należy rozważyć, czy mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 8 ust 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być spełniony m.in. warunek polegający na świadczeniu ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym konkretnym przypadku Wnioskodawca będzie świadczyć usługę telekomunikacyjną Abonentowi, za którą całość należnej zapłaty będzie wyrównywać przyznanym Abonentowi Bonusem, co w praktyce oznacza, że koszt doładowania pokryje Wnioskodawca, tj. świadczona przez niego usługa będzie nieodpłatna. Opisana oferta promocyjna skierowana jest do Abonentów (osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą jak i do osób fizycznych konsumentów), natomiast Bonus w przedmiotowej promocji przyznawany jest wyłącznie tym kontrahentom, którzy zarekomendują usługi Spółki skutkujące pozyskaniem nowego klienta. W tym przypadku uznać należy, iż nieodpłatne świadczenie usług telekomunikacyjnych wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, gdyż akcja ta ma za zadanie zwiększenie potencjalnej ilości klientów Wnioskodawcy.

Zatem uznać należy, że usługi, o których mowa we wniosku są wykonywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i ich świadczenie na rzecz uczestników organizowanej przez Wnioskodawcę promocji nie jest zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

W kwestii dotyczącej obowiązku wystawienia faktury należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Pojęcie „sprzedaży”, stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, zostało zdefiniowane jako odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że brak jest podstaw do udokumentowania fakturą świadczenia nieodpłatnego. Tym samym nie ma podstaw do udokumentowania fakturą świadczonych nieodpłatnie usług telekomunikacyjnych.

Biorąc pod uwagę powołany stan prawny oraz przedstawiony opis zdarzenia, należy stwierdzić, że Doładowania z wykorzystaniem Bonusu przy których Abonenci nie będą mieli nic do zapłaty (cena po zastosowaniu Bonusu wyniesie 0 zł) będą neutralne podatkowo pod względem podatku VAT oraz nie będzie z ich tytułu obowiązku wystawienia faktury VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Dodatkowo należy wskazać, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przypisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzki Sąd Administracyjny, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się do błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawą.