Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-430/09-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-06
Teza: Czy objęcie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Komandytowej, będącej osobową spółką prawa handlowego w zamian za wkład niepieniężny w postaci Nieruchomości, będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego dla Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki Komandytowej?
Słowa kluczowe: nieruchomości; powstanie; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; udział; wkład-wkłady niepieniężne; wspólnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia z dnia 17.07.2009 r. (data wpływu 20.07.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów w związku z wniesieniem przez spółkę kapitałą do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.07.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów w związku z wniesieniem przez spółkę kapitałą do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka A Sp. z o.o. (w dalszej części wniosku określona jako „Wnioskodawca” lub „ A”) jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej i właścicielem budynków stanowiących odrębne nieruchomości, których częściami składowymi są aktywa będące środkami trwałymi i inne urządzenia techniczne na stałe zamontowane wewnątrz budynków (w dalszej części wniosku określone jako „Nieruchomość”). Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej przysługuje Wnioskodawcy do dnia 5 grudnia 2089 r. Nieruchomość jest położona w W., przy ul. A.

Obecnie, A planuje albo dokonać sprzedaży Nieruchomości na rzecz osoby trzeciej (w dalszej części wniosku określonej jako „Inwestor”), albo wnieść Nieruchomość tytułem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej prawa handlowego (tj. spółki komandytowej, w zamian za objęcie udziałów w tej spółce w dalszej części wniosku określonej jako „Spółka Komandytowa”).

Wnioskodawca będzie pełnił w Spółce Komandytowej rolę komandytariusza, zaś drugim wspólnikiem Spółki Komandytowej (tj. komplementariuszem) będzie inna spółka kapitałowa prawa handlowego. Po wniesieniu do Spółki Komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości, Wnioskodawca wynajmie Nieruchomość od Spółki Komandytowej.

Zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), wartość wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości, zostanie określona w umowie spółki komandytowej i będzie równa jaj wartości rynkowej określonej na dzień wniesienia aportu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy objęcie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Komandytowej, będącej osobową spółką prawa handlowego w zamian za wkład niepieniężny w postaci Nieruchomości, będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego dla Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki Komandytowej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zdaniem Wnioskodawcy, objęcie udziałów w Spółce Komandytowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci Nieruchomości nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654, ze zm. dalej, jako „ustawa o PDOP”) z punktu widzenia Wnioskodawcy, jako wspólnika będącego osobą prawną.

Kwestia opodatkowania objętych udziałów lub akcji w zamian za aport została wyczerpująco uregulowana w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP. Zgodnie z tym przepisem, przychodem jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych - w przypadku objęcia udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny - podlega wyłącznie objęcie udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych albo wkładów w spółdzielni, pod warunkiem, że przedmiotem wkładu nie jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. A contario, wniesienie aportu do spółki osobowej nie wywołuje powstania przychodu podatkowego. Biorąc pod uwagę fakt, iż w analizowanej sytuacji wkład niepieniężny w postaci Nieruchomości wniesiony zostanie do Spółki Komandytowej, będącej osobową spółką prawa handlowego, nie będzie miał zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP.

Co więcej, art. 12 ust. 1b tejże ustawy stanowi, iż przychód określony w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP powstaje w dniu:

1.  zarejestrowania spółki, albo
2.  wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo
3.  wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

Pojęcie kapitału, do którego odwołuje się powyższy przepis, występuje tylko w spółkach kapitałowych, do których nie zalicza się spółki komandytowej. Skoro zatem w spółce komandytowej nie występuje kapitał zakładowy, to brak jest regulacji podatkowej określającej moment powstania takiego przychodu. Jest to kolejny argument prowadzący do stwierdzenia, iż wniesienie aportu do spółki komandytowej nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania.

Ponadto - w ocenie Wnioskodawcy - wniesienie przez niego aportu do Spółki Komandytowej nie spowoduje również uzyskania przychodu z tzw. odpłatnego zbycia, określonego w art. 14 ustawy o PDOP. Istnieje bowiem szereg argumentów, które wykluczają zastosowania przywołanego przepisu do wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek osobowych. Przede wszystkim, mimo że na gruncie prawa cywilnego w stosunku do aportów wnoszonych do spółek osobowych można mówić o zbyciu przedmiotu wkładu niepieniężnego, to jednak na gruncie prawa podatkowego czynność ta nie powoduje powstania przychodu po stronie wnoszącego aport. Należy bowiem podkreślić, że prawo podatkowe nie uznaje spółek osobowych za odrębnych podatników podatku dochodowego, natomiast podatek opłacany jest przez ich wspólników (stosownie do ich udziału w zysku danej spółki). W rezultacie, w przypadku wniesienia aportu do spółki osobowej nie dochodzi do wywołującego skutki podatkowe zbycia składników majątku stanowiących przedmiot wkładu niepieniężnego. Wprost przeciwnie, trzeba zauważyć, że podatnik, który wniósł tego rodzaju aport, będzie w dalszym ciągu bezpośrednio opłacał podatek dochodowy należny od zysków wypracowanych z działalności prowadzonej przy wykorzystaniu przedmiotu aportu przez spółkę osobową, przypadających na jego udział. W konsekwencji, należy uznać, że na gruncie prawa podatkowego wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie może zostać uznane za zbycie przedmiotu takiego wkładu.

W światłe powyższego należy uznać, że wniesienie wkładu niepieniężnego do osobowej spółki prawa handlowego (w tym, w szczególności, do spółki komandytowej) nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, zarówno z punktu widzenia wnoszącego aport (jako wspólnika będącego osobą prawną), jak i z perspektywy samej spółki osobowej (która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych). Odnosząc powyższe do analizowanego zdarzania przyszłego, w rezultacie planowanej transakcji Wnioskodawca nie osiągnie zatem jakiegokolwiek przychodu w rozumieniu ustawy o PDOP, w tym w szczególności, przychodu przewidzianego w art. 12 ust. 1 pkt 7 lub art. 14 cytowanej ustawy.

Analogiczne stanowisko zajął:

1.  Minister Finansów w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 marca 2008 r. (sygn. IBPB3/423- 8/08/SD/KAN-3279/12/07) oraz z dnia 26 marca 2008 r. (sygn. IBPB3/423-244/08/SD/KAN-3279/12/07),
2.  Minister Finansów w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej) w Warszawie z dnia 17 marca 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-16/08-2/MB), a także
3.  Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim w interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 29 marca 2006 r. (sygn. US.l/1-423/1/2006) oraz
4.  Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 25 czerwca 2007 r. (sygn. 1471/DPR2/423-40/07/AB).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.