Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.740.2019.12.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Zastosowanie 8% stawki podatku dla dostawy budynku
mieszkalnego i prawo własności działki gruntu zastosowanie
8% stawki podatku dla dostawy mebli w zabudowie
zastosowanie 8% stawki podatku dla dostawy sprzętu AGD
zastosowanie 8% stawki podatku dla dostawy armatury
sanitarnej zastosowanie 23% stawki podatku dla cesji praw
autorskich i gwarancji prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu nabycia budynku, gruntu oraz praw
autorskich i gwarancji.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe
grunty-dostawa gruntu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
wyposażenie-wyposażenie trwale związane z budynkiem
świadczenie-świadczenie kompleksowe -świadczenie
kompleksowe złożone
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 23%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Opis zdarzenia przyszłego

a. B. sp. z o.o. („Spółka” lub „Nabywca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
        VAT. Spółka planuje prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na
        wynajmie lokali mieszkalnych osobom fizycznym dla celów mieszkaniowych oraz w
        zakresie wynajmu niektórych lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym, które
        będą je podnajmować osobom fizycznym na cele mieszkaniowe. W celu
        zorganizowania swojej działalności Spółka musi m.in. nabyć budynek mieszkalny,
        opracować umowy zawierane z kontrahentami, nabyć usługi marketingowe
        związane z ofertą najmu lokali mieszkalnych, przeprowadzić proces komercjalizacji
        budynku mieszkalnego oraz podjąć inne czynności konieczne do uruchomienia
        działalności, w tym wynająć lokale w budynku.
      b. W związku z powyższym, Spółka rozpoczęła współpracę ze spółką należącą do tej
        samej grupy deweloperskiej, która jest spółką powiązaną ze Spółką i zajmuje się
        budową budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Spółka zawarła ze spółką A. sp.
        z o.o. („Sprzedający” lub „Wnioskodawca”) przedwstępną umowę sprzedaży
        nieruchomości („Umowa Przedwstępna”).
      c. Przedmiotem działalności gospodarczej Sprzedającego jest działalność deweloperska
        polegającą na wyszukaniu i nabyciu gruntu pod inwestycję, zrealizowaniu inwestycji
        budowlanej i jej sprzedaży do klienta. W szczególności Sprzedający prowadzi
        działalność gospodarczą, w zakresie:

          realizacji projektów budowlanych związanych z wnoszeniem budynków,
          robót budowlanych związanych z wnoszeniem budynków mieszkalnych i
          niemieszkalnych,
          kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek,
          działalności związanej z obsługą rynku nieruchomości wykonywaną na
          zlecenie.
      d. Sprzedający jest rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej dla wszystkich celów
        podatkowych. Sprzedający jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
      e. Umowa Przedwstępna dotyczy nabycia przez Spółkę m.in. prawa własności działki
        gruntu („Grunt”) oraz własności budynku mieszkalnego posadowionego na tym
        gruncie („Budynek”).
      f. Z tytułu wytworzenia Budynku, Sprzedającemu będzie przysługiwało (przysługuje)
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
      g. Sprzedający nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności gospodarczej
        polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych w Budynku. Zamiarem Sprzedającego
        jest sprzedaż Budynku w krótkim okresie po jego wybudowaniu. Zamiarem
        Sprzedającego nie jest natomiast prowadzenie długotrwałej działalności polegającej
        na wynajmie powierzchni znajdujących się w Budynku i czerpanie dochodu z tytułu
        wynajmu. Z drugiej strony, Nabywca nie planuje kontynuowania działalności
        gospodarczej Sprzedającego, tj. działalności deweloperskiej.
      h. Zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej, na podstawie częściowych
        protokołów przekazania poszczególnych lokali, Nabywca ma prawo do
        podejmowania działań mających na celu zawarcie umów najmu w zakresie
        dostępnej powierzchni w Budynku.
      i. Oddanie do użytkowania Budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w
        odniesieniu do powierzchni, w zakresie której Nabywca zawrze umowy najmu,
        powinno mieć miejsce we wrześniu 2021 roku, tj. niezwłocznie po zakończeniu
        wszystkich prac związanych z budową Budynku i uzyskaniu dla niego pozwolenia na
        użytkowanie.
      j. W odniesieniu do nieoddanej do użytkowania w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
        VAT (tj. niewynajętej) części Budynku, pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14
        ustawy o VAT nastąpi w wyniku sprzedaży Budynku do Nabywcy.
      k. Sprzedaż Gruntu i Budynku do Nabywcy nastąpi przed upływem 2 lat od oddania
        Budynku do użytkowania w rozumieniu art 2 pkt 14 ustawy o VAT.
      l. Sprzedający do momentu sprzedaży Budynku nie poniesie wydatków na jego
        ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
      m. Sprzedający zobowiązał się do oddania Budynku zawierającego lokale mieszkalne
        wykończone „pod klucz”, tak żeby były od razu gotowe do zamieszkania. W skład
        wyposażenia wchodzić będą:
          meble typu zabudowa kuchenna, zabudowa łazienkowa, szafy w zabudowie,
          garderoby, meble wnękowe („Meble w zabudowie”),
          sprzęt AGD ściśle zintegrowany z zabudową kuchenną lub łazienkową taki jak
          lodówka, kuchenka elektryczne, a w niektórych lokalach piekarnik, zmywarka
          do naczyń, pralka do zabudowy („AGD”),

          wyposażenie łazienki i kuchni odpowiednio w umywalki, zlewy, brodziki,
          kabiny prysznicowe, wanny, bidety, toalety, armaturę (m.in. linie wodne,
          krany, zawory, instalacje dopływowe i odpływowe wody), pozostała zabudowa
          łazienkowa („Wyposażenie - armatura sanitarna”), w „pozostałej zabudowie
          łazienkowej” będą mieścić się szafki z lustrem montowane nad umywalką oraz
          szafki wiszące na ścianie.
      n. W zakresie ww. elementów wskazać należy, że będą one wykonywane w oparciu o
        wcześniejszą inwentaryzację wnętrza polegającą na dokładnym wymiarowaniu.
        Przygotowywany zostanie projekt wnętrza zawierający zestawienie elementów na
        wymiar - zarówno Mebli w zabudowie oraz Wyposażenia - armatury sanitarnej wraz
        z odpowiednim sprzętem do zabudowy tj. AGD. W związku z tym zabudowy będą
        przygotowywane indywidualnie pod każdy element konstrukcyjny wnętrza i nie
        będzie możliwości ich ponownego wykorzystania, gdyż dostosowanie wymiarów
        zabudowy do innego pomieszczenia nie będzie możliwe lub będzie bardziej
        kosztowne od wykonania nowej zabudowy. Montowanie odbywać się będzie za
        pomocą specjalistycznych zawiesi, metalowych profili, klei, specjalnie wykonanych
        konstrukcji stalowych. Montaż nastąpić ma z wykorzystaniem w sposób istotny
        ścian, podłóg i sufitów, tj. elementów konstrukcyjnych Budynku, w wyniku którego
        powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.
        Takie podejście wynika z faktu, że lokale w Budynku będą wynajmowane - montaż
        pod wymiar oraz specjalne mocowanie pozwala zarówno na zaoszczędzenie
        powierzchni jak i na zabezpieczenie przed ewentualną kradzieżą.
      o. Ewentualny demontaż Mebli w zabudowie pozostawi elementy podłogi, ściany lub
        inne konstrukcje pomocnicze Budynku z uszkodzeniami wymagającymi ponownych
        prac remontowych. Elementy zdemontowanej zabudowy nie będą mogły być
        zastosowane w innych pomieszczeniach ze względu na uszkodzenia materiału.
      p. Elementy tzw. „białego montażu” (Wyposażenie - armatura sanitarna) będą
        stanowiły część instalacji wodnej. Z kolei AGD (w tym piekarnik, lodówka i pralka)
        zostaną ściśle zintegrowane z elementami zabudowy (w tym w szczególności z
        Meblami w zabudowie) i trwale połączone z instalacją elektryczną m.in. w celu
        zabezpieczenia przed kradzieżą.
      q. Jak wskazano powyżej, ww. elementy będą trwale związane z danym lokalem
        poprzez specjalne mocowania i wykonane struktury (elementy stalowe),
        wykorzystujące w istotny sposób elementy konstrukcyjne danego lokalu (a w
        konsekwencji Budynku). Połączenie przedmiotowych elementów z Budynkiem
        będzie do tego stopnia trwałe, że ma uniemożliwić kradzież i dewastację, gdyż tylko
        w takim przypadku, Nabywca będzie mógł wykorzystywać Budynek w swojej
        działalności gospodarczej zgodnie z jego przeznaczeniem - niezwłocznie po
        sfinalizowaniu planowanej transakcji. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowe
        elementy będą instalowane w specjalistyczny sposób uniemożliwiający kradzież,
        tego rodzaju instalacje nie będą w prosty sposób odwracalne.
      r. Powierzchnia użytkowa poszczególnych lokali mieszkalnych nie będzie przekraczała
          2150 m.
      s. Umowa Przedwstępna obejmować ma również cesję praw związanych z Budynkiem -
        m.in. praw autorskich („Prawa Autorskie”) związanych z umowami na
        przygotowanie projektu Budynku oraz cesję gwarancji oraz rękojmi wykonawców
        („Gwarancje”).

      t. Cena w Umowie Przedwstępnej zostanie określona jako łączna kwota netto,
        powiększona o podatek VAT w odpowiedniej stawce przyporządkowanej do
        poszczególnych elementów transakcji sprzedaży tj. Gruntu, Budynku i cesji Praw
        Autorskich i Gwarancji („Cena”).
      u. Na podstawie Umowy Przedwstępnej Spółka jest zobowiązana do zapłaty na rzecz
        Sprzedającego zaliczek na poczet Ceny („Zaliczka”), Po zawarciu Umowy
        Przedwstępnej Spółka będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz Sprzedającego
        kolejnych Zaliczek na poczet ceny (zgodnie z postępem prac budowlanych).
        Pozostała część Ceny zostanie zapłacona w dniu zawarcia umowy ostatecznej.
      v. W okresie następującym po zawarciu Umowy Przedwstępnej, jeżeli nastąpi
        spełnienie określonych w niej warunków (m.in. wybudowania Budynku, zgodnie z
        jego charakterystyką i planami Budynku stanowiącymi załącznik do Umowy
        Przedwstępnej), przewidziane jest zawarcie ostatecznej przyrzeczonej umowy
        sprzedaży przez Nabywcę i Sprzedającego („Umowa Ostateczna”).
      w. W dacie zawarcia Umowy Ostatecznej będzie miało miejsce również zawarcie
        umowy cesji Praw Autorskich i Gwarancji przez Sprzedającego na Nabywcę.
      x. Budynek na dzień zawarcia Umowy Ostatecznej będzie sklasyfikowany pod
        symbolem 1122 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych „Budynki o trzech i
        więcej mieszkaniach”, w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia
        1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych („PKOB”) (Dz. U. Nr
        112. poz. 1316. z późn. zm.).
      y. Budynek na moment dostawy zaliczany będzie do budownictwa objętego
        społecznym programem mieszkaniowym, w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o
        VAT, gdyż będzie obiektem budownictwa mieszkaniowego.
                                        2z. Powierzchnia użytkowa Budynku będzie przekraczać 300 m. Nie powinno to jednak
        wpływać na sposób opodatkowania VAT sprzedaży Budynku, gdyż stanowi on -
        zgodnie z PKOB 1122 - budynek o trzech i więcej mieszkaniach, nie zaś budynek
        mieszkalny jednorodzinny.
      aa. Po nabyciu Budynku, Spółka planuje prowadzenie działalności gospodarczej
        polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych w Budynku osobom fizycznym dla
        celów mieszkaniowych. Ponadto lokale mogą być również wynajmowane innym
        podmiotom, np. osobom prawnym (spółkom, stowarzyszeniom, fundacjom),
        spółkom osobowym lub osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą
        (dalej łącznie jako: „Podmioty gospodarczej”). Podmioty gospodarcze mogą
        wykorzystywać wynajmowane lokale na różne sposoby, przy czym Spółka w
        praktyce nie ma możliwości weryfikacji w jaki dokładnie sposób lokal jest
        wykorzystywany. W szczególności lokale mogą służyć jako tzw. mieszkania
        rotacyjne, na potrzeby krótkotrwałego pobytu pracowników i współpracowników
        Podmiotów gospodarczych, np. w związku z delegacjami czy uczestnictwem w
        szkoleniach, konferencjach itp. Ponadto lokale mogą być również wykorzystywane
        przez Podmioty gospodarcze w celu zakwaterowania w nich swoich pracowników,
        osób współpracujących, członków zarządu, pracowników podmiotów powiązanych.
        Spółka w umowach z Podmiotami gospodarczymi nie będzie zastrzegać, iż lokale
        mogą być przeznaczone wyłącznie na cele stałego pobytu osób fizycznych. Ponadto
        Spółka nie będzie miała możliwości weryfikacji faktycznego sposobu wykorzystania
        lokali, tj. w szczególności czy są one wykorzystywane w celu zaspokojenia potrzeb
        mieszkaniowych czy też służą realizacji celów gospodarczych Podmiotów
        gospodarczych (np. rotacyjnego pobytu pracowników czy kontrahentów).
      bb. Część Budynku (nieprzekraczająca 50% jego całkowitej powierzchni użytkowej,
        dotycząca zwłaszcza lokali położonych na parterze) będzie przeznaczona na
        wynajem na cele komercyjne związane z działalnością gospodarczą (jak np. handel).

      cc. Podkreślić należy, że przedmiotem sprzedaży na rzecz Nabywcy będzie Budynek, a
        nie lokale, które na dzień sprzedaży nie będą wyodrębnione w ramach Budynku.
      dd. Spółka zamierza nabyć od Sprzedającego jedynie Budynek z Gruntem oraz
        Prawami Autorskimi i Gwarancjami dotyczącymi tej inwestycji. Spółka nie kupuje od
        Sprzedającego innych budynków, nie przejmuje finansowania oraz nie nabywa
        innych składników majątku Sprzedającego.
      ee. Transakcja sprzedaży Budynku nie obejmie innych składników majątku
                            1Sprzedającego, wymienionych w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
        cywilny („Kodeks cywilny”), bądź też w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Tym samym,
        transakcja sprzedaży nie uwzględni takich elementów jak: nazwa przedsiębiorstwa,
        środki pieniężne, pracownicy, dokumentacja księgowa i kadrowa, procedury i
        receptury, tajemnice przedsiębiorstwa. W ramach transakcji nie dojdzie również do
        transferu pracowników Sprzedającego do Nabywcy.
      ff. Inwestycja Sprzedającego w zakresie Budynku, stanowiąca przedmiot zapytania
        przedstawionego w niniejszym wniosku, nie stanowi odrębnego działu, wydziału czy
        też oddziału w sposób formalny wydzielonego organizacyjnie w ramach działalności
        Sprzedającego. Ponadto, postanowienia wewnętrznych regulaminów (zarządzeń)
        lub dokumentów o podobnym charakterze nie wskazują na wydzielenie w
        przedsiębiorstwie Sprzedającego działalności wykonywanej za pomocą
        przedmiotowej nieruchomości. Sprzedający nie prowadzi ponadto odrębnej
        księgowości / ksiąg rachunkowych dla nieruchomości stanowiącej przedmiot
        zapytania przedstawionego w niniejszym Wniosku.
      gg. Mając na uwadze obecny przedmiot działalności gospodarczej Sprzedającego oraz
        planowany przedmiot działalności gospodarczej Nabywcy należy wskazać, iż
        działalność Sprzedającego różni się od działalności Nabywcy. Działalność
        Sprzedającego to realizacja projektów deweloperskich, na które składa się budowa
        budynków, a następnie sprzedaż (typowa działalność deweloperska), natomiast
        działalnością Nabywcy będzie wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi
        (działalność inwestycyjna). Przy pomocy składników majątkowych będących
        przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży, Nabywca zamierza prowadzić
        działalność gospodarczą generującą przychody głównie z realizacji umów najmu. Po
        nabyciu Nieruchomości Nabywca nie zamierza zatem kontynuować działalności
        deweloperskiej Sprzedającego.
      hh. Po dokonaniu transakcji będącej przedmiotem niniejszego zapytania, Sprzedający
        będzie kontynuował prowadzoną działalność deweloperską w oparciu o pozostałe
        posiadane składniki majątkowe.
      ii. Wnioskodawca podkreśla, że jego wolą jest uzyskanie interpretacji indywidualnej
        również w imieniu Nabywcy, tj. Zainteresowanego niebędącego stroną
        postępowania.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.
    W odpowiedzi na wezwanie o jednoznaczne i precyzyjne wskazanie:
      a. czy czynności/transakcje, których dotyczy pytanie nr 1 będą miały miejsce po 31
        marca 2020 r.
      b. czy czynności/transakcje, których dotyczy pytanie nr 2 będą miały miejsce po 31
        marca 2020 r.
      c. czy czynności/transakcje, których dotyczy pytanie nr 3 będą miały miejsce po 31
        marca 2020 r.
      d. czy czynności/transakcje, których dotyczy pytanie nr 4 będą miały miejsce po 31
        marca 2020 r.

      e. czy czynności/transakcje, których dotyczy pytanie nr 5 będą miały miejsce po 31
        marca 2020 r.
    Wnioskodawca poinformował, że utrudnione jest wskazanie czy czynności/transakcje, o
    których mowa w lit. a-e będą miały miejsce po 31 marca 2020 r., w związku z czym należy
    przyjąć, iż mogą mieć miejsce zarówno przed jak i po tej dacie (w całości lub w części).
    Pytania
      1. Czy Cena i Zaliczki należne w odniesieniu do transakcji sprzedaży Gruntu, Budynku
        podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 8% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana
        będzie jako odpłatna dostawa obiektu budownictwa mieszkaniowego w
        rozumieniu ustawy o VAT?
      2. Czy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i
        Zaliczce jej części przypadającej na Meble w zabudowie i opodatkowania jej VAT
        wg właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku?
      3. Czy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i
        Zaliczce jej części przypadającej na AGD i opodatkowania jej VAT wg właściwej
        stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku?
      4. Czy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i
        Zaliczce jej części przypadającej na Wyposażenie - armaturę sanitarną i
        opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku?
      5. Czy Cena i Zaliczki należne w odniesieniu do transakcji cesji Praw Autorskich i
        Gwarancji podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 23% stawki VAT, a transakcja
        kwalifikowana będzie jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o
        VAT?
      6. Czy Nabywca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku
        z planowanym nabyciem poszczególnych elementów transakcji, tj. Gruntu,
        Budynku i Praw Autorskich i Gwarancji?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
      1. Cena i Zaliczki należne w odniesieniu do transakcji sprzedaży Gruntu, Budynku
        podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 8% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana
        będzie jako odpłatna dostawa obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa
        objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy o VAT.
      2. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce
        jej części przypadającej na Meble w zabudowie i opodatkowania jej VAT wg
        właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
      3. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce
        jej części przypadającej na AGD i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT
        odrębnie od Gruntu i Budynku.
      4. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce
        jej części przypadającej na Wyposażenie - armaturę sanitarną i opodatkowania jej
        VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
      5. Cena i Zaliczki należne w odniesieniu do transakcji cesji Praw Autorskich i Gwarancji
        podlegać będą opodatkowaniu VAT wg 23% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana
        będzie jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT.
      6. Nabywca nie będzie miał prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z nabyciem
        Budynku, Gruntu i Cesji Praw Autorskich i Gwarancji, chyba, że zajdą przesłanki
        wskazane w art. 91 ust. 2 w zw. z ust. 7, 7a ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców

    Ad 1.
      1) Uwagi ogólne
      a. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna
        dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
      b. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
        (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Grunt, Budynek zatem mieszczą się w zakresie definicji
        towarów.
      c. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
        ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
        towarami jak właściciel (...).
      d. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
        art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
        fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w
        tym również:
          przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
          zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
          tolerowania czynności lub sytuacji;
          świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
      e. Tym samym, sprzedaż Gruntu, Budynku na rzecz Nabywcy będzie stanowić odpłatną
        dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
      f. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, sprzedaż Gruntu i Budynku nie będzie
        stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 6 pkt 1 o ustawy VAT, jej przepisy nie znajdują
        zastosowania do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa („ZCP”).
      g. Ustawodawca nie zdefiniował w ustawie o VAT pojęcia „przedsiębiorstwa”. Zgodnie
        ze stanowiskiem prezentowanym w interpretacjach organów podatkowych, w celu
        określenia zakresu tego pojęcia należy odwołać się do art 551 Kodeksu cywilnego.
        Do definicji kodeksowej przedsiębiorstwa odwołał się m.in. Dyrektor Izby Skarbowej
        („DIS”) w Warszawie w interpretacji z 1 grudnia 2015 r. o sygn. IPPP2/4512-978/15-3
        /MT, DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 24 marca 2016 r. o sygn. IPTPP2
        /4512-657/15-3/KK, DIS w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 21 marca 2016 r.
        o sygn. ILPP3/4512-1-263/15-5/TK oraz DIS w Warszawie w interpretacji
        indywidualnej z 11 marca 2016 r. o sygn. IPPP3/4512-14/16-2/IG.
      h. W myśl wskazanego przepisu Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo stanowi
        zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych
        do prowadzenia działalności gospodarczej.
      i. Niniejsza definicja obejmuje w szczególności;
          oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
          własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów,
          towarów i wyrobów,

          oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
          prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z
          innych stosunków prawnych;
          wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
          koncesje, licencje i zezwolenia;
          patenty i inne prawa własności przemysłowej;
          majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
          tajemnice przedsiębiorstwa;
          księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
        istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w
        tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,
        który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące te zadania.
      j. W świetle przytoczonych wyżej definicji przedsiębiorstwa na gruncie Kodeksu
        cywilnego oraz ZCP na gruncie ustawy o VAT stwierdzić należy, że za
        przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część uznać można jedynie zespół
        składników niematerialnych i materialnych, pozostających ze sobą we wzajemnych
        relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole (kompletnym), a nie
        zbiorze pewnych elementów. Istotne jest również, aby zachowane zostały
        funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami tak, by mogły one
        samodzielnie posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
        Warunkiem uznania przedmiotu transakcji za ZCP jest również wydzielenie zespołu
        składników majątkowych/niemajątkowych w istniejącym przedsiębiorstwie.
        Wydzielenie to powinno mieć miejsce na płaszczyznach (i) organizacyjnej, (ii)
        finansowej i (iii) funkcjonalnej.
      k. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie Grunt, oraz kompletny, gotowy do
        zasiedlenia Budynek podzielony funkcjonalnie na lokale wyposażone w stałe
        zabudowy meblowe zawierające sprzęt AGD zamontowany tam na stałe oraz biały
        montaż.
      l. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, transakcja ta nie obejmie natomiast
        innych składników majątku Sprzedającego, wymienionych w art. 551 Kodeksu
        cywilnego, bądź też w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Tym samym, transakcja
        sprzedaży nie uwzględni takich elementów jak: nazwa przedsiębiorstwa, środki
        pieniężne, pracownicy, dokumentacja księgowa i kadrowa, procedury i receptury,
        tajemnice przedsiębiorstwa. W ramach transakcji nie dojdzie również do transferu
        pracowników Sprzedającego do Nabywcy.
      m. Ponadto, referując do definicji ZCP zawartej w ustawie o VAT, w przypadku
        transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym nie można mówić o jakimkolwiek
        wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym tego zespołu składników w
        przedsiębiorstwie Sprzedającego.
      n. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia wyodrębnienia organizacyjnego, którym
        posłużył się definiując pojęcie ZCP, jednak zgodnie z dominującą praktyką organów
        podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych o wyodrębnieniu
        organizacyjnym danego zespołu składników ze struktur przedsiębiorstwa można
        mówić, jeżeli wskazują na to odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia
        lub innego aktu o podobnym charakterze. O wyodrębnieniu organizacyjnym można

        mówić z pewnością, gdy dany zespół składników stanowi w strukturze
        organizacyjnej podatnika dział, oddział, wydział, itp.
      o. Powyższe znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej DIS w
        Bydgoszczy z 7 sierpnia 2014 r., sygn. ITPB3/423-251a/14/DK, zgodnie z którą:
        „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
        ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział
        itp.”
      p. Odnosząc się zaś do wyodrębnienia finansowego należy wskazać, iż ustawa o VAT
        nie zawiera definicji wyodrębnienia finansowego, natomiast w orzecznictwie,
        doktrynie i praktyce organów podatkowych przyjmuje się, że wyodrębnienie
        finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez
        odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
        przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. Innymi słowy,
        wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji
        rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku,
        przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do realizowanych przez ZCP
        zadań gospodarczych.
      q. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DIS w Łodzi z
        dnia 13 lipca 2012 r., sygn. IPTPB3/423-115/12-5/GG, w której organ podatkowy
        uznał stanowisko podatnika za prawidłowe: „Wyodrębnienie finansowe najpełniej
        realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Nie zmienia to
        jednak faktu, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej,
        ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych
        możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
        zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
      r. Wziąwszy pod uwagę powyższe należy wskazać, że Grunt, Budynek nie zostały
        wyodrębnione w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej Sprzedającego pod
        względem formalnym, tj. na podstawie dokumentu wewnętrznego np. statutu,
        regulaminu. Zbywane aktywa nie są również wyodrębnione pod względem
        finansowym, w szczególności Sprzedający nie prowadzi dla działalności
        gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem zbywanych aktywów ewidencji
        rachunkowej umożliwiającej np. przygotowanie dla tej części działalności
        odrębnego bilansu czy rachunku wyników, etc. Przedmiotem transakcji nie będzie
        przejęcie innych umów dotyczących Sprzedającego niż umowy dotyczące projektów
        architektonicznych i gwarancji związanych z Budynkiem. W szczególności, Budynek
        jest budowany na zlecenie Nabywcy i w oparciu o uzgodniony projekt. Jest zatem
        niejako przedmiotem transakcji powstającym na zamówienie.
      s. Wskazać również należy, że Nabywca nie będzie kontynuował działalności
        gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego tj. działalności deweloperskiej, lecz
        jest zainteresowany nabyciem nowego budynku mieszkalnego dla potrzeb
        uruchomienia swojej działalności gospodarczej.
      t. Przedmiotem działalności gospodarczej Nabywcy będzie bowiem wynajem lokali w
        Budynku na cele mieszkalne i komercyjne, a nie budowa obiektów budowalnych.
        Tym samym nabyte aktywa nie będą przeznaczone na prowadzenie działalności
        deweloperskiej, tylko działalności usługowej polegającej na wynajmie powierzchni,
        przez co nie zostanie zachowana przedmiotowa ciągłość prowadzenia działalności
        gospodarczej.
      u. W celu zorganizowania swojej działalności Spółka musi nie tylko nabyć budynek
        mieszkalny, lecz przede wszystkim opracować umowy zawierane z kontrahentami
        (w tym z najemcami), nabyć usługi marketingowe związane z ofertą najmu lokali

        mieszkalnych, przeprowadzić proces komercjalizacji budynku mieszkalnego oraz
        podjąć inne czynności konieczne do uruchomienia działalności, w tym wynajęcie
        lokali w Budynku.
      v. Wobec powyższego nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze stosowania ustawy
        zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż nie będzie to transakcja zbycia
        przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
      2) Zastosowanie stawki 8% VAT w odniesieniu do dostawy Gruntu i Budynku
      a. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
        trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
        opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że grunt dzieli w
        VAT los podatkowy obiektów, które są na nim posadowione. Przy ustalaniu stawki
        VAT właściwej dla dostawy gruntu, na którym posadowiony jest budynek czy
        budowla, decydująca jest stawka VAT mająca zastosowanie do dostawy budynku
        /budowli.
      b. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi
        22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i
        art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od 1 stycznia 2011
        r. do 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w
        art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy o
        VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie
        niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku VAT.
      c. Stosownie do przepisu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT obniżoną stawkę podatku tj. 8%
        VAT, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji
        lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa
        objętego społecznym programem mieszkaniowym.
      d. Obniżoną stawką VAT będzie mogła zatem zostać objęta w szczególności budowa
        oraz sprzedaż nieruchomości lub jej części, pod warunkiem, że będzie ona zaliczona
        do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
      e. Definicję „budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym” zawiera
        art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, zgodnie z którym przez budownictwo objęte
        społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa
        mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale
        mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a
        także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji
        ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i
        pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem
        ust. art. 41 ust. 12b ustawy o VAT.
      f. Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca wprowadził preferencyjną stawkę
        opodatkowania dla dostawy, czy szeroko rozumianych usług budowlanych
        wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego (z wyłączeniem lokali
        użytkowych) oraz w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach
        niemieszkalnych, sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.
      g. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się
        jednocześnie:
          budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa
                    2przekracza 300 m;
                                                  2lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.

      h. Przepisy ustawy o VAT nie warunkują zastosowania obniżonej stawki (8% VAT) od
        tego czy budynek został oddany do użytku. Kwestią najistotniejszą z punktu
        widzenia zastosowania obniżonej stawki VAT jest to, czy budynek jest zaliczany do
        obiektów budownictwa mieszkaniowego.
      i. Przepis art. 2 pkt 12 ustawy o VAT określa, że przez obiekty budownictwa
        mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania,
        sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.
      j. Jak wynika z powołanego art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, do celów VAT stosuje się
        przepisy Rozporządzenia PKOB, stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów
        budowlanych.
      k. Zgodnie z definicją przewidzianą w pojęciach podstawowych PKOB, przez budynki
        mieszkalne należy rozumieć obiekty budowlane, których co najmniej połowa
        całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W
        przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej
        wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako
        niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem
      l. Zatem, zgodnie z opisem stanu faktycznego sprzedaż Gruntu i Budynku
        opodatkowana będzie wg 8% stawki VAT, bowiem Budynek będzie mógł zostać
        zakwalifikowany do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Taką też stawką VAT
        opodatkowane będą Zaliczki w części odnoszącej się do Gruntu i Budynku.
      m. Podstawa opodatkowania będzie obejmowała całą należność za Grunt i kompletnie
        wyposażony Budynek (wraz z wszystkimi instalacjami, Meblami w zabudowie, AGD i
        Wyposażeniem - armaturą sanitarną).
      n. Taka kwalifikacja wynika z faktu, iż zarówno Grunt i Budynek wraz z instalacjami,
        Meblami w zabudowie zawierającymi AGD oraz Wyposażeniem - armaturą
        sanitarną stanowić będzie jedną całość co determinuje stosowanie stawki VAT
        właściwej dla elementu głównego jakim jest Budynek wraz ze wszystkimi częściami
        składowymi takimi jak Meble w zabudowie wraz ze sprzętem AGD i Wyposażeniem -
        armaturą sanitarną.
      o. Należy wskazać, że legalna definicja pojęcia „części składowe” zawarta została w art.
        47 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, częścią składową rzeczy jest
        wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
        całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Ponadto,
        w § 1 art. 47 Kodeksu cywilnego wskazano, że część składowa rzeczy nie może być
        odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
      p. Przenosząc powyższe na grunt ustawy o VAT, należy wskazać, iż w przypadku, gdy
        określona rzecz jest połączona z rzeczą główną w taki sposób, iż stanowi ona jej
        cześć składową, to rzecz ta nie może być przedmiotem odrębnej transakcji, gdyż nie
        jest też towarem w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a co za tym
        idzie nie może być przedmiotem czynności (dostawy) podlegającej VAT.
      q. Należy podkreślić przy tym, że w doktrynie rozróżnia się części składowe
        równorzędne oraz części składowe zróżnicowane. W przypadku zróżnicowanych
        części składowych mogą one różnić się znaczeniem (istotnością) wielkością czy
        wartością - w stosunku do pozostałych części składowych.
      r. W wydawanych interpretacjach indywidualnych oraz wyrokach sądów
        administracyjnych wskazuje się, że aby uzyskać atrybut części składowej rzeczy
        nadrzędnej (budynku/lokalu mieszkalnego) element wykończenia powinien być
        połączony z tą rzeczą w taki sposób, by istniała:
          więź fizykalno-przestrzenna oraz

          więź funkcjonalna (gospodarcza).
      s. Ponadto, połączenie powinno mieć charakter trwały (nie dla przemijającego użytku).
        Dodatkowo wskazuje się, że elementy wykończenia dodatkowego stają się wtedy
        częściami składowymi budynku mieszkalnego, gdy utracą byt w sensie prawnym,
        gospodarczym i fizycznym. W takim wypadku, elementy te przestają stanowić
        samoistne rzeczy, lecz tworzą wraz z budynkiem nierozerwalną całość.
      t. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że przedstawione elementy
        wyposażenia lokali (w szczególności Meble w zabudowie, AGD i Wyposażenie -
        armatura sanitarna), będą częściami składowymi rzeczy głównej, tj. Budynku
        stanowiącego zasadniczy przedmiot sprzedaży. Stosownie bowiem do
        przytoczonego przepisu Kodeksu cywilnego, odłączenie tych elementów od
        Budynku spowodowałoby uszkodzenie lub istotną zmianę całości i/lub uszkodzenie
        lub zmianę elementów odłączonych. Ponadto, ww. elementy wyposażenia w wyniku
        połączenia ich z Budynkiem utracą byt prawny oraz gospodarczy - z uwagi na fakt, iż
        nie mogą one stanowić odrębnych od Budynku przedmiotów własności, oderwanie
        od Budynku spowodowałoby utratę ich wartości ekonomicznej, zarówno dla
        Sprzedającego, jak i Nabywcy.
      u. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych DIS
        w Katowicach z 27 lipca 2015 r. (sygn. IBPP2/4512-344/15/KO), DIS w Bydgoszczy z
        27 maja 2015 r. (sygn. ITPP3/4512-82/15/MD), DIS w Poznaniu z 12 marca 2015 r.
        (sygn. ILPP2/443-1272/14-4/JK), DIS w Warszawie z 27 listopada 2012 r. (sygn. IPPP1
        /443-781/12-2/EK) i z 23 grudnia 2008 r. (sygn. IPPP2/443-1593/08-2/IK), DIS w
        Bydgoszczy z 8 października 2012 r. (sygn. ITPP1/443-841/12/KM), z 10 lutego 2010
        r. (sygn.. ITPP2-443-1010/09/EŁ) i z 16 października 2009 r. (sygn. ITPP1/443-724/09
        /BS), DIS w Poznaniu z 2 lutego 2011 r. (sygn. ILPP2/443-1812/10-4/MR).
      v. Ponadto, w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2014 r., sygn.
        akt I FPS 2/13 wskazano także, że obniżona stawka VAT znajduje zastosowanie
        wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem
        elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Przy czym, zdaniem
        Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie
        elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu
        zabudowy meblowej, ale wyłącznie takie, które przez konstrukcyjne połączenie
        komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy
        trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową.
      w. Powoduje to, że wyposażenie jako zamontowane z wykorzystaniem elementów
        konstrukcyjnych Budynku, które tworzy z nim pewną całość spełniającą określoną
        funkcję użytkową i którego demontaż spowodowałby uszkodzenie elementów
        konstrukcyjnych Budynku, powinno być uznane za jego część składową objętą
        stawką VAT właściwą dla dostawy Budynku.
      x. Podsumowując, w niniejszym zdarzeniu przyszłym wszelkie elementy wyposażenia,
        które zostaną połączone z Budynkiem w sposób trwały, będąc jego częściami
        składowymi stanowić będą nierozerwalną część tego Budynku. Czynność dostawy
        Budynku i związanych z nim trwale elementów składowych będzie zatem jedną
        czynnością dostawy, o jakiej mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, a więc powinna
        ona korzystać z 8% stawki VAT.
      y. Trzeba też podkreślić, iż z punktu widzenia Nabywcy jedynie dostawa w pełni
        wyposażonego Budynku spełniać będzie jego wymagania, gdyż tylko w takim
        przypadku będzie mógł on zaoferować w pełni wyposażone, gotowe do zasiedlenia,
        lokale najemcom. Brak którejkolwiek z części składowej „towaru” (np. elementów
        Wyposażenia - armatury sanitarnej czy też niekompletnych Mebli w zabudowie - np.
        bez płyty indukcyjnej) spowoduje, iż Budynek nie będzie mógł być wynajęty bez

        zlecenia dodatkowych robót innym podmiotom co znacznie opóźniłoby realizację
        celu biznesowego (w szczególności wskutek tego, iż uzupełnienie braków może
        okazać się bardzo trudne z uwagi na konieczność zastosowania elementów, które
        będą ściśle dostosowane do wymiarów pomieszczeń, zabudów itp.).
      z. Jednocześnie, sprzedaż Gruntu i Budynku nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z
        opodatkowania VAT przewidzianego dla dostawy budynków i budowli, z uwagi na
        niespełnienie przesłanek określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, tj.
        w stosunku do Budynku nie upłynie okres dwóch lat od jego pierwszego zasiedlenia
        oraz Sprzedającemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w
        stosunku do wydatków poniesionych na budowę Budynku.
    Ad. 2
      a. Biorąc pod uwagę argumentację zaprezentowaną w odniesieniu do pytania nr 1 (w
        szczególności w pkt 2a - 2z powyżej), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie
        będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce jej części
        przypadającej na Meble w zabudowie i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki
        VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
      b. Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, że Meble w zabudowie stanowić będą trwały
        element konstrukcyjny Budynku, będąc jego częścią składową w rozumieniu
        przepisów Kodeksu cywilnego.
      c. W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na koncepcję tzw. świadczenia
        kompleksowego. Świadczenie kompleksowe (którym na gruncie ustawy o VAT może
        być zarówno świadczenie usług, jak i dostawa towarów) ma miejsce wtedy, gdy w
        pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia (które teoretycznie mogą
        być wykonywane oddzielnie), należy uważać za jedną transakcję. W świetle
        orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”), jedno
        świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy (albo co
        najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika) są ze sobą tak ściśle związane,
        że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze - przy
        czym rozdzielenie takiego świadczenia miałoby charakter sztuczny. Ponadto jest tak
        również, jeżeli jedno lub kilka świadczeń należy uznać za świadczenie główne,
        natomiast pozostałe świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub
        świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia VAT tak jak świadczenie
        główne.
      d. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia
        głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy
        skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego. Taki pogląd
        wyrażony jest np. w wyrokach TSUE z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11;
        z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05; z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-
        461/08; z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09; z dnia 25 lutego 1999 r. w
        sprawie C-349/96; z dnia 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych, C-497/09, C-499
        /09, C-501/09 i C-502/09.
      e. Istota planowanej transakcji sprowadza się do dostarczenia przez Sprzedającego
        Budynku, który ma zostać niezwłocznie wykorzystany do działalności gospodarczej
        Nabywcy. Przy tym cel ten nie mógłby zostać zrealizowany w przypadku, gdyby
        dostawa obejmowała jedynie Budynek w stanie „surowym”, tj. bez wykończenia i
        wyposażenia. Wnioskodawca raz jeszcze pragnie podkreślić, że intencją stron
        planowanej transakcji jest dostarczenie Budynku zawierającego lokale mieszkalne
        gotowe do natychmiastowego wykorzystania. Tylko w takim przypadku, Budynek
        będzie spełniał kryterium kompletności i użyteczności - tj. będzie zawierał lokale
        mieszkalne wykończone „pod klucz”.
      f. W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma uchwała
        Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. I FPS 2/13

        („Uchwała”). W Uchwale wskazano, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1
        stycznia 2011 r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu,
        dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami
        konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową,
        wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego
        społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji
        opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41
        ust. 12 ustawy o VAT. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że wykonane na
        wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami
        konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to
        miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu, do celów podatkowych
        nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie
        mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią.
      g. W Uchwale wskazano także, że obniżona stawka VAT znajduje zastosowanie wtedy,
        gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów
        konstrukcyjnych budynku (lub lokalu). Przy czym, zdaniem Naczelnego Sądu
        Administracyjnego, nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów
        konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy
        meblowej, ale wyłącznie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów
        meblowych i elementów budynku (lub lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą
        jako całość określoną funkcję użytkową.
      h. W ocenie Wnioskodawcy, argumenty wskazane przez Naczelny Sąd Administracyjny
        w Uchwale będą miały zastosowanie do Mebli w zabudowie. Potwierdza to
        orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego
        (np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 maja 2014 r., sygn. I FSK 306
        /12).
      i. Wnioskodawca podkreśla dodatkowo, że tożsame stanowisko przedstawił
        Wojewódzki Sąd Administracyjny („WSA”) w Kielcach, w wyroku o sygn. I SA/Ke 126
        /19, wydanym dla spółki z grupy kapitałowej, do której należy Spółka. Przedmiotem
        interpretacji, która następnie została zaskarżona, było zdarzenie przyszłe
        analogiczne do przedstawionego w niniejszym Wniosku i również obejmowało m.in.
        potwierdzenie braku konieczności wyodrębniania poszczególnych elementów i
        opodatkowania ich VAT odrębnie od gruntu i budynku. WSA przyznał rację skarżącej
        spółce, potwierdzając, iż: „z przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego
        jednoznacznie wynika, że sporne elementy wyposażenia zostały zaprojektowane,
        dopasowane oraz zamontowane w sposób tworzący wraz elementami
        konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę. Oznacza
        to, że stan faktyczny sprawy, na kanwie którego wydano zaskarżoną interpretację,
        jest tożsamy z tym, na podstawie którego została podjęta uchwała składu siedmiu
        sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FPS 2/13”.
      j. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do
        wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce jej części przypadającej na Meble w
        zabudowie i opodatkowania jej VAT wg właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i
        Budynku.
    Ad 3
      a. Biorąc pod uwagę argumentację zaprezentowaną w odniesieniu do pytania nr 1 (w
        szczególności w pkt 2a - 2z powyżej) i pytania nr 2, Wnioskodawca stoi na
        stanowisku, że nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i
        Zaliczce jej części przypadającej na AGD i opodatkowania jej VAT wg właściwej
        stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
      b. Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, że AGD stanowić będzie w ramach zabudowy
        trwały element konstrukcyjny Budynku, będąc jego częścią składową w rozumieniu

        przepisów Kodeksu cywilnego. AGD (w tym piekarnik, lodówka i pralka) zostaną
        bowiem ściśle zintegrowane z elementami zabudowy (w tym w szczególności z
        Meblami w zabudowie) i trwale połączone z instalacją elektryczną m.in. w celu
        zabezpieczenia przed kradzieżą.
      c. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w
        należnej Cenie i Zaliczce jej części przypadającej na AGD.
    Ad 4
      a. Biorąc pod uwagę argumentację zaprezentowaną w odniesieniu do pytania nr 1 (w
        szczególności w pkt 2a - 2z powyżej), nr 2 i nr 3, Wnioskodawca stoi na stanowisku,
        że nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce jej części
        przypadającej na Wyposażenie - armaturę sanitarną i opodatkowania jej VAT wg
        właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
      b. Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, że Wyposażenie - armatura sanitarna stanowić
        będzie trwały element konstrukcyjny Budynku, będąc jego częścią składową w
        rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
      c. Elementy zdemontowanego Wyposażenia - armatury sanitarnej nie będą mogły być
        zastosowane w innych pomieszczeniach ze względu na uszkodzenia materiału -
        wynika to m.in. wprost z faktu wprost, że montaż pod wymiar oraz specjalne
        mocowanie pozwalać ma zarówno na zaoszczędzenie powierzchni, ale przede
        wszystkim na zabezpieczenie przed ewentualną kradzieżą tych elementów.
      d. Przede wszystkim należy wskazać, że nie ulega wątpliwości, iż tzw. biały montaż
        stanowi integralną część instalacji wodnej i będzie on z nią połączony w sposób
        trwały. A zatem wykazuje on nierozerwalny związek z Budynkiem, będąc jego
        częścią składową. Warto również wskazać, że demontaż tych elementów faktycznie
        pozbawiłby Budynek funkcji mieszkalnej (z perspektywy użyteczności). Analogicznie
        należy potraktować pozostałą zabudowę łazienkową (szafki z lustrem montowane
        nad umywalką oraz szafki wiszące na ścianie). Elementy te będą trwale związane z
        danym lokalem poprzez specjalne mocowania wykorzystujące w istotny sposób
        elementy konstrukcyjne danego lokalu (a w konsekwencji Budynku). Połączenie
        przedmiotowych elementów z Budynkiem będzie do tego stopnia trwałe, że ma
        uniemożliwić kradzież i dewastację, gdyż tylko w takim przypadku, Nabywca będzie
        mógł wykorzystywać Budynek w swojej działalności gospodarczej zgodnie z jego
        przeznaczeniem - niezwłocznie po sfinalizowaniu planowanej transakcji.
      e. Ponadto, biorąc pod uwagę, że przedmiotowe elementy będą instalowane w
        specjalistyczny sposób uniemożliwiający kradzież, tego rodzaju instalacje nie będą
        w prosty sposób odwracalne.
      f. Na marginesie jednak Wnioskodawca pragnie wskazać, że w jego opinii, jeśli
        pomiędzy elementami a rzeczą główną istnieją powiązania fizycznie i funkcjonalnie
        powodujące, że razem stanowią one gospodarczą całość, to elementy te powinny
        stanowić części składowe jednej rzeczy, nawet gdyby całość dała się technicznie
        łatwo zdemontować (W ten sposób wypowiedział się np. Sąd Apelacyjny w
        Białymstoku w wyroku z 5 maja 2017 r., sygn. I ACa 961/16). Wnioskodawca
        podkreśla jednak, iż Wyposażenie - armatura sanitarna jest połączone z Budynkiem
        w sposób trwały i trudny do demontażu.
      g. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w
        należnej Cenie i Zaliczce jej części przypadającej na Wyposażenie - armaturę
        sanitarną.
    Ad 5
      a. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
        usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na

        terytorium kraju. Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7
        oraz w art. 8 ustawy o VAT.
      b. Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
        1 ustawy VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
        właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o
        którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na
        rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
        osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
        ustawy o VAT.
      c. Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że
        dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
        wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle
        określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).
      d. W przedmiotowym stanie faktycznym, Nabywca nabywa prawa i obowiązki
        wynikające z Praw Autorskich (m.in. do projektu budowlanego) i Gwarancji, gdyż
        inaczej nie mógłby zarządzać budynkiem, przeprowadzać konserwacji, remontów
        oraz ewentualnie żądać napraw gwarancyjnych od podwykonawców. W zamian za
        nabycie przez Nabywcę ww. praw i obowiązków wynikających z Praw Autorskich i
        Gwarancji, Sprzedający otrzyma wynagrodzenie pieniężne od Nabywcy.
      e. W związku z powyższym, w wypadku przeniesienia Praw Autorskich i Gwarancji ze
        Sprzedającego na Nabywcę w zakresie odpłatnej cesji należy uznać, że będą one
        stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od
        towarów i usług w stawce 23%.
      f. W świetle powyższego, Cena w części odnoszącej się do cesji Praw Autorskich i
        Gwarancji powinny być opodatkowane wg 23% stawki VAT.
    Ad 6
      a. Zdaniem Wnioskodawcy, Nabywca nie będzie miał prawa do odliczenia VAT
        naliczonego w związku z nabyciem Budynku, Gruntu i Cesji Praw Autorskich i
        Gwarancji, chyba, że zajdą przesłanki wskazane w art. 91 ust. 2 w zw. z ust. 7, 7a
        ustawy o VAT.
      b. Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi
        są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
        którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
        o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
        17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT. Z powyższych przepisów wynika zatem, że prawo
        do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku
        od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z
        czynnościami opodatkowanymi. Ustawa o VAT wyłącza zatem możliwość
        dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
        które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli np. w przypadku
        ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT. Zważywszy, iż
        Nabywca zamierza prowadzić w przeważającej mierze działalność zwolnioną z VAT
        (wynajem lokali mieszkalnych znajdujących się w Budynku wyłącznie na cele
        mieszkaniowe), odliczenie VAT nie będzie mu przysługiwać.
      c. Należy jednak wskazać, że w sytuacji zmiany koncepcji wykorzystania części lub
        całości Budynku z działalności zwolnionej na działalność opodatkowaną (np. w
        przypadku wynajęcia Budynku jako całości na cele inne niż mieszkaniowe - np.
        krótkotrwałego zakwaterowania) w 10-letnim okresie o którym mowa w art. 91 ust.
        2 ustawy o VAT, dojdzie do dokonania, na podstawie art. 91 ust. 7 - 7a ustawy o

        VAT, korekty nieodliczonego VAT naliczonego wynikającego z faktur nabycia
        Budynku, Gruntu i Praw Autorskich i Gwarancji - w całości lub w odpowiedniej
        części.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 27 marca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-2.4012.740.2019.2.JŻ, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie:
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy budynku mieszkalnego i prawa
        własności działki gruntu – za prawidłowe,
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy mebli w zabudowie – za
        nieprawidłowe,
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy sprzętu AGD – za nieprawidłowe,
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy armatury sanitarnej – za prawidłowe,
        zastosowania 23% stawki podatku dla cesji praw autorskich i gwarancji – za
        prawidłowe,
        prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku, gruntu oraz
        praw autorskich i gwarancji – za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 30 marca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    20 kwietnia 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 20 kwietnia 2020 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    26 listopada 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1130/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 11 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 708/21
    uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania
    Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację –
    wyrokiem z 25 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 482/25.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 czerwca 2025 r.
    Odpis prawomocnego wyroku WSA wraz z aktami sprawy wpłynął 29 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 25 kwietnia 2025 r. sygn.
        akt III SA/Wa 482/25;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
        indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku
        jest prawidłowe w zakresie:
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy budynku mieszkalnego i prawa
        własności działki gruntu,
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy mebli w zabudowie,
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy armatury sanitarnej,
        zastosowania 23% stawki podatku dla cesji praw autorskich i gwarancji,
      oraz nieprawidłowe w zakresie:
        zastosowania 8% stawki podatku dla dostawy sprzętu AGD,
        prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku, gruntu oraz
        praw autorskich i gwarancji.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie tut. Organ zauważa, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania obiektu
    budowlanego do właściwego PKOB nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem wydając niniejszą
    interpretację Organ oparł się na opisie sprawy wynikającym z treści wniosku, tj. na
    podanej przez Zainteresowanych klasyfikacji PKOB. Innymi słowy niniejszą interpretację
    wydano w oparciu o klasyfikację PKOB wskazaną w opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w
    szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKOB czynności wymienionych we
    wniosku) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z kolei art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie
    wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron
    transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym
    związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Zgodnie z art. 5a ustawy:
      Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5,
      wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce
      publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub
      usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują
      symbole statystyczne.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

                1Na podstawie art. 55 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1145 ze zm.):
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa),
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych,
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
      5) koncesje, licencje i zezwolenia,
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
      8) tajemnice przedsiębiorstwa,
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 ww. ustawy:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.

    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące w takich wzajemnych
    relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
    gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
    poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia
    jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa
    (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    W świetle powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do
    czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie
    następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
    W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez
    lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi
    składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi,
    które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego
    zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika
    ponadto, że w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, nabywca całości lub części
    majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania
    danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI
    Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa
    lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie

    niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia
    towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
    Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone
    dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem fakt wyłączenia niektórych
    składników z transakcji sprzedaży może pozostawać bez wpływu na kwalifikację
    zbywanych składników jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ważne by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Z wniosku wynika, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa obejmuje zbycie prawa
    własności działki gruntu, własności budynku mieszkalnego oraz Praw Autorskich i
    Gwarancji, które nie są organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonym
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Nabywca nie kupuje od
    Sprzedającego innych budynków, nie przejmuje finansowania oraz nie nabywa innych
    składników majątku. Zatem nie można uznać, że przedmiotem zbycia będzie
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub jego zorganizowana część
    zdefiniowana w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym
    transakcja ta nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1
    powołanej ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy Cena i Zaliczki należne w
    odniesieniu do transakcji sprzedaży Gruntu, Budynku podlegać będą opodatkowaniu VAT
    wg 8% stawki VAT, a transakcja kwalifikowana będzie jako odpłatna dostawa obiektu
    budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu ustawy o VAT.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości należy wskazać, że na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Przy czym, stosownie do treści art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której
      mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o
      której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Jednakże, zarówno w ustawie o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki
    podatku.
    I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy:
      Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż
      klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi
      związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem
      art. 114 ust. 1.
    Na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której
      mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o

      której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy,
      wynosi 8%.
    Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy:
      Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:
      1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub
        robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części
        zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
      2) robót konserwacyjnych dotyczących:
      a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali
        użytkowych,
      b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej
        Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
      - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.
    Art. 2 pkt 12 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego
      – rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w
      Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11
    Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy:
      Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się
      obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali
      użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w
      Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane
      w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki
      instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i
      pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także
      mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
      odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), funkcjonalnie
      z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
    Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy:
      Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w
      ust. 12a, nie zalicza się:
      1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa
                  2przekracza 300 m;
                                              22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 12c ustawy:
      W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity
      określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do
      części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej
      kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w
      całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2
    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.):
      Dział PKOB 11 obejmuje:
          budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,

          budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112, w tym: budynki o
          trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),
          budynki zbiorowego zamieszkania - 113.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: „budowa”, „remont”,
    „modernizacja”, „termomodernizacja” oraz „przebudowa”, dlatego też w tym zakresie
    należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.
    Zaznaczenia wymaga, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i mają
    zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o
    podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Towary i
    usługi sklasyfikowane na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają
    opodatkowaniu według stawki innej niż podstawowa, jeżeli zostały wskazane w przepisach
    określających takie preferencje podatkowe.
    Stosownie do art. 3 pkt 6 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1186 ze zm.):
      Przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym
      miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.
    W myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
      budowlanych.
      Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem,
      wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Zaznaczyć należy, że zastosowanie właściwej stawki podatku uzależnione jest od
    postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych. Jeżeli przedmiotem umowy są
    roboty budowlane w budynkach mieszkalnych (PKOB 11) jako całości – wówczas podlegają
    one opodatkowaniu z zastosowaniem stawki 8%. Natomiast jeżeli w umowie jest
    wskazane, że roboty budowlane dotyczą poszczególnych części budynku, tj. powierzchni
    mieszkalnych i odrębnie powierzchni niemieszkalnych, wówczas w odniesieniu do części
    mieszkalnej zastosowanie znajduje 8% stawka podatku, natomiast do usług
    wykonywanych w części niemieszkalnej – stawka podatku w wysokości 23%.
    Stosownie do art. 41 ust. 13 ustawy:
      Do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5,
      niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na
      podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w
      wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach
      wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę.
    Ponadto ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości
    zabudowanych zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu,
      pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z wniosku wynika, że zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej, na podstawie
    częściowych protokołów przekazania poszczególnych lokali, Nabywca ma prawo do
    podejmowania działań mających na celu zawarcie umów najmu w zakresie dostępnej
    powierzchni w Budynku. Oddanie do użytkowania Budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT w odniesieniu do powierzchni, w zakresie której Nabywca zawrze umowy
    najmu, powinno mieć miejsce we wrześniu 2021 roku, tj. niezwłocznie po zakończeniu
    wszystkich prac związanych z budową Budynku i uzyskaniu dla niego pozwolenia na
    użytkowanie. Należy zatem zauważyć, że sprzedaż Gruntu i Budynku do Nabywcy zostanie
    dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia (w odniesieniu do niewynajętej części
    Budynku) lub przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia (w odniesieniu do wynajętej
    części Budynku). W związku z tym sprzedaż Gruntu i Budynku nie będzie mogła korzystać
    ze zwolnienia z opodatkowania VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wskazali Państwo ponadto, że Sprzedającemu będzie przysługiwało (przysługuje) prawo
    do odliczenia podatku w stosunku do wydatków poniesionych na budowę Budynku, w

    związku z powyższym nie będą również spełnione przesłanki warunkujące zwolnienie z
    opodatkowania podatkiem VAT określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10 i 10a ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu
    o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z wniosku wynika, że przedmiotem działalności gospodarczej Sprzedającego jest
    działalność deweloperska polegająca na wyszukaniu i nabyciu gruntu pod inwestycję,
    zrealizowaniu inwestycji budowlanej i jej sprzedaży do klienta. Sprzedający jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem VAT. Zbywany Budynek z Gruntem jest więc związany z
    działalnością opodatkowaną podatkiem VAT i nie służy działalności zwolnionej. Ponadto
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku w stosunku do wydatków
    poniesionych na budowę Budynku. Tym samym art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie znajdzie
    zastosowania do opisanej transakcji.
    W efekcie dostawa ww. Nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a i 2 ustawy.
    Skoro - jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – Budynek będący przedmiotem dostawy
    będzie posiadał PKOB 1122, gdyż powierzchnia użytkowa poszczególnych lokali
    mieszkalnych nie będzie przekraczała 150 m², to jego dostawa opodatkowana będzie 8%
    stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy i art. 41
    ust. 12 ustawy z uwzględnieniem art. 41 ust. 12c ustawy. W konsekwencji zbycie prawa
    własności działki na którym posadowiony jest Budynek, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy,
    również korzystać będzie z preferencyjnej stawki 8%. Zatem zarówno zaliczki jak i
    pozostała kwota do zapłaty (Cena) z tytułu ww. transakcji w części odnoszącej do Budynku
    i prawa własności działki gruntu będą zawierały 8% podatek od towarów i usług.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy Wnioskodawca nie będzie
    zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce jej części przypadającej na
    Meble w zabudowie oraz na Wyposażenie - armaturę sanitarną i opodatkowania ich wg
    właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i Budynku.
    Należy podkreślić, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy
    wykonawcze do niej, nie regulują pojęcia „części składowych”. Zatem w tym celu należy
    odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny, który w art. 47 § 1 określa, że:

      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do treści art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Aby jednak uzyskać atrybut części składowej rzeczy nadrzędnej, w tym przypadku lokalu
    mieszkalnego, wyposażenie dodatkowe powinno być połączone z tą rzeczą w taki sposób,
    że będzie istniała:
        więź fizykalno-przestrzenna oraz,
        więź funkcjonalna (gospodarcza)
    a połączenie będzie miało charakter trwały (nie dla przemijającego użytku). Przy czym
    przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji takiego połączenia elementy
    wykończenia dodatkowego powinny stracić byt w sensie prawnym, gospodarczym i
    fizycznym. Zatem elementy wykończenia dodatkowego nie będą mogły samoistnie
    stanowić rzeczy, lecz powinny tworzyć z budynkiem jedną całość.
    Stosownie jednak do art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    W myśl art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Odmienne znaczenie, niż część składowa, posiada przynależność. Przynależnościami
      są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie
      z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym
      temu celowi.
    Pojęcie przynależności należy zatem odróżnić od pojęcia części składowej, bowiem
    związek, jaki zachodzi pomiędzy rzeczą przynależną (pomocniczą), a rzeczą główną, jest
    luźniejszy niż związek pomiędzy częścią składową, a rzeczą nadrzędną. Wprawdzie
    przynależności i części składowe dzielą los prawny rzeczy głównej (nadrzędnej), lecz w
    przypadku przynależności zasada ta nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego.
    Pomiędzy rzeczą główną, a przynależną zachodzi wyłącznie związek funkcjonalny. Nie ma
    więc ścisłej więzi fizycznej, która powoduje, że rzecz staje się częścią składową innej
    rzeczy. W stosunku przynależności występują dwa odrębne podmiotowe prawa własności
    - do rzeczy głównej i do rzeczy pomocniczej. Zatem przynależność (rzecz pomocnicza) nie
    traci samodzielnego bytu prawnego wskutek jej związku z rzeczą główną - pozostaje, w
    przeciwieństwie do części składowej, samoistną rzeczą ruchomą. Dlatego też
    przynależność może stanowić przedmiot samoistnego obrotu, natomiast część składowa
    nie może być przedmiotem odrębnej dostawy.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wszelkie elementy wyposażenia, które zostały
    połączone z budynkiem/lokalem w sposób trwały, będąc jego częściami składowymi
    stanowią nierozerwalną część tego budynku/lokalu. Nie można zatem przenieść prawa do
    rozporządzenia tym budynkiem/lokalem bez przenoszenia własności jego części
    składowych. Czynność dostawy budynku/lokalu i związanych z nim trwale elementów
    składowych będzie zatem jedną czynnością dostawy, o której mowa w art. 41 ust. 12
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zauważyć tu należy, że kwestia właściwej wykładni art. 41 ust. 12 ustawy była
    przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24
    czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13. W tezie przedmiotowej uchwały stwierdzono, iż w
    stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. świadczenie kompleksowe
    polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób

    tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą
    zabudowę meblową, wykonane w obiektach zaliczanych do budownictwa objętego
    społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną
    stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 2
    ustawy o VAT.
    W uzasadnieniu tej uchwały NSA wskazał, m.in. że wykonane na wymiar do konkretnego
    budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty
    meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli
    wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z
    dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z
    obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług
    znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z
    wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W
    omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów
    konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej,
    lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i
    elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako
    całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o
    modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.
    Naczelny Sąd Administracyjny w omawianej uchwale, zwracając uwagę na trwały
    charakter połączenia zabudowy meblowej z elementami konstrukcyjnymi obiektu
    budowlanego, niejako odróżnia tę zabudowę od mebli wolnostojących, które co do zasady
    można ustawić, ewentualnie przymocować do elementów konstrukcyjnych pomieszczenia
    (ściany, sufitu, podłogi itd.), w dowolnym jego miejscu. Akcentuje jednocześnie, że
    zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia zabudowa meblowa
    spełniać będzie właściwą funkcję użytkową dopiero po połączeniu - w sposób trwały -
    komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.
    Elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego mają być w sposób istotny wykorzystane
    do wytworzenia zabudowy meblowej w jej ostatecznym kształcie.
    Mając na uwadze treść uchwały, należy stwierdzić, że nie uzależnia ona możliwości
    zastosowania art. 41 ust. 12 ustawy o VAT od nieodwracalności montażu, a jedynie
    wskazuje na trwały charakter połączenia komponentów zabudowy z elementami
    konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego, tworzących trwałą zabudowę spełniającą jako
    całość określoną funkcję użytkową.
    Konstrukcję świadczenia kompleksowego, przedstawił TSUE w wyroku z 25 lutego 1999 r.,
    nr C-349/96 stwierdzając, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy
    jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub
    inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w
    stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz
    jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    W wyroku tym Trybunał zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z
    jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie
    (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, iż w
    rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności
    wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile
    dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej
    usłudze przypisać stosowną dla niej część.
    Z powyższego wynika zatem, że celem świadczenia pomocniczego tworzącego razem z
    świadczeniem dominującym świadczenie złożone jest lepsze wykorzystanie przez nabywcę
    świadczenia zasadniczego. Na podstawie powyższego stwierdzić należy, że świadczenie
    pomocnicze nie może realizować tego samego celu co świadczenie zasadnicze.

    Zatem dla określenia skutków podatkowych transakcji złożonych należy badać, czy mamy
    do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym,
    czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń. Co do zasady,
    każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być
    traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna dostawa obejmuje z
    ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, nie powinna być sztucznie dzielona dla
    celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub
    więcej części składowych uznaje się za dostawę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne
    elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do dostawy zasadniczej.
    Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym
    (kompleksowym), powinno składać się z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi
    jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia
    głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie
    należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem
    do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze
    świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas,
    jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz
    nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia
    pomocniczego.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące
    kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzić
    będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz
    mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich
    jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Wskazaliście Państwo, że Meble w zabudowie stanowić będą trwały element
    konstrukcyjny Budynku będąc jego częścią składową w rozumieniu przepisów Kodeksu
    cywilnego. Montowanie odbywać się będzie za pomocą specjalistycznych zawiesin,
    metalowych profili, klei, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych. Montaż nastąpić
    ma z wykorzystaniem w sposób istotny ścian, podłóg i sufitów, tj. elementów
    konstrukcyjnych Budynku, w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako
    całość określoną funkcję użytkową. Natomiast elementy ewentualnej zdemontowanej
    zabudowy nie będą mogły być zastosowane w innych pomieszczeniach ze względu na
    uszkodzenia materiału. Elementy tzw. „białego montażu” (Wyposażenie - armatura
    sanitarna) będą stanowiły część instalacji wodnej.
    Zatem, dostawa Mebli w zabudowie, a także armatury sanitarnej nie będzie stanowić
    odrębnej dostawy od dostawy Budynku.
    W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobligowany do wyodrębnienia w należnej
    Cenie i Zaliczce jej części przypadającej na Meble w zabudowie oraz na Wyposażenie –
    armaturę sanitarną i opodatkowania jej wg właściwej stawki VAT odrębnie od Gruntu i
    Budynku.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2 i 4 jest prawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia, czy
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wyodrębnienia w należnej Cenie i Zaliczce jej
    części przypadającej na AGD i opodatkowania ich wg właściwej stawki VAT odrębnie od
    Gruntu i Budynku należy wskazać, że sprzęt AGD podlega opodatkowaniu odrębnie od
    dostawy budynku według stawki właściwej dla danego przedmiotu dostawy.
    Sprzęt AGD nie może bowiem stanowić części składowej lokali znajdujących się w
    budynku, gdyż nie jest na stałe przytwierdzony do ścian budynku. Wskazanego sprzętu nie
    można uznać za elementy kompleksowego świadczenia jakim jest planowana dostawa

    budynku. Odłączenie sprzętu AGD od instalacji i zabranie go z budynku/lokalu nie
    spowoduje także uszkodzenia lub istotnej zmiany całości i/lub zmiany elementów
    odłączonych. Sprzęt AGD ulega awarii i musi być tak zamontowany, aby można było go w
    takiej sytuacji wymienić, wymiana sprzętu nie spowoduje uszkodzenia lub istotnej zmiany
    całości budynku. Zabranie sprzętu AGD z budynku/lokalu nie spowoduje utraty jego
    wartości ekonomicznej, zarówno dla Spółki jako sprzedającego, jak i nabywcy. Zatem,
    dostawa sprzętu AGD stanowi odrębną dostawę od dostawy budynku i podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku właściwej dla danego świadczenia. W rezultacie
    będziecie Państwo zobligowani do wyodrębnienia zarówno w zaliczkach jak i w pozostałej
    kwocie do zapłaty z tytułu ww. transakcji wartości sprzętu AGD i opodatkowaniu 23%
    stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości dotyczące opodatkowania transakcji cesji Praw
    Autorskich i Gwarancji wg 23% stawki VAT, oraz zakwalifikowania transakcji jako
    odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT.
    Z wniosku wynika, że Umowa Przedwstępna obejmować ma również cesję praw
    związanych z Budynkiem m.in. Praw autorskich związanych z umowami na przygotowanie
    projektu Budynku oraz cesję Gwarancji oraz rękojmi wykonawców. W dacie zawarcia
    Umowy Ostatecznej będzie miało miejsce również zawarcie umowy cesji Praw Autorskich i
    Gwarancji przez Sprzedającego na Nabywcę.
    Kupujący nabywa więc prawa i obowiązki wynikające z Praw Autorskich i Gwarancji żeby
    mógł zarządzać Budynkiem, m.in. przeprowadzać konserwacje, remonty itd. W zamian za
    nabycie ww. praw i obowiązków, Sprzedający otrzyma od Nabywcy wynagrodzenie
    pieniężne.
    W odniesieniu do cesji Praw Autorskich i Gwarancji należy wskazać, że z powołanych wyżej
    regulacji zawartych w art. 7 i 8 ustawy wynika, że pojęcie świadczenia usług ma charakter
    dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika
    w ramach działalności gospodarczej. Innymi słowy, pojęcie świadczenia usług ma bardzo
    szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie
    do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź
    sytuacji. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego
    podmiotu za odpłatnością.
    Cesja Praw Autorskich i Gwarancji stanowi prawo majątkowe, nie zaś „towar”. Inaczej
    mówiąc, przedmiotem cesji jest konkretna wierzytelność czyli dające się precyzyjnie
    określić prawo majątkowe.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, sama instytucja cesji jako umowy prawa cywilnego
    dotyczy wyłącznie praw, a nie konkretnego towaru, nawet, jeżeli dostawa tego towaru jest
    niejako „efektem końcowym” scedowanego zobowiązania.
    Przeniesienie przez Sprzedającego praw i obowiązków określonych w Umowie
    Przedwstępnej polegające na cesji Praw Autorskich i Gwarancji na rzecz Kupującego
    będzie świadczeniem, za które Sprzedający jako Cedent otrzyma ustalone wynagrodzenie
    (świadczenie pieniężne). W ramach tej transakcji gospodarczej Sprzedający zrealizuje
    wobec Kupującego świadczenie polegające na umożliwieniu Kupującemu wstąpienia w
    prawa i obowiązki, dzięki czemu Kupujący uzyska wymierną korzyść (nabędzie prawa i
    obowiązki Sprzedającego, wynikające z Przedwstępnej umowy sprzedaży), w zamian za co
    zobowiąże się do zapłaty na jego rzecz określonego w Umowie wynagrodzenia.
    Pomiędzy Stronami powstanie zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która na
    gruncie ustawy VAT stanowić będzie świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy VAT. Sprzedający podejmie bowiem określone działania, za
    które otrzyma wynagrodzenie. Z kolei Kupujący stanie się niewątpliwie beneficjentem tej
    czynności - będzie bezpośrednim odbiorcą świadczenia odnoszącym korzyść o

    charakterze majątkowym, gdyż przejdą na niego wskazane w Umowie cesji prawa i
    obowiązki.
    W konsekwencji, mając na uwadze powołane przepisy oraz wskazane okoliczności sprawy,
    należy stwierdzić, że cesja Praw Autorskich i Gwarancji nie stanowi dostawy towarów w
    myśl art. 7 ust. 1 ustawy, natomiast czynność ta będzie stanowiła odpłatne świadczenie
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, czyli przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych i będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy 23% stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1
    ustawy. Zatem Wnioskodawca będzie zobligowany do wyodrębnienia zarówno w Zaliczce,
    jak i w pozostałej kwocie do zapłaty z tytułu ww. transakcji wartości wskazanej cesji Praw
    Autorskich i Gwarancji.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości związane z prawem Nabywcy do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z planowanym nabyciem poszczególnych elementów transakcji, tj.
    Gruntu, Budynku i Praw Autorskich i Gwarancji.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy jak i niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Natomiast jak stanowi art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Z powyższych unormowań wynika, że w pierwszej kolejności podatnicy są zobowiązani do
    wyodrębniania podatku, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi. Jako zasadę
    przyjęto więc wyodrębnienie części podatku naliczonego związanego z działalnością
    opodatkowaną i tej części, która związana jest z działalnością zwolnioną.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W związku z powyższym proporcjonalne odliczenie podatku naliczonego może być
    stosowane tylko w przypadku, gdy nie będzie możliwe odrębne określenie kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Przepisy zawarte w art. 91 ustawy regulują kwestię związaną z korektą podatku
    naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia wykorzystywania nabytych lub
    wybudowanych środków trwałych.
    Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art.
      90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik

      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W myśl art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1. opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z wniosku wynika, że Nabywca po nabyciu Budynku planuje prowadzenie działalności
    gospodarczej polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych osobom fizycznym dla celów
    mieszkalnych. Ponadto lokale mogą być również wynajmowane innym Podmiotom
    gospodarczym. Podmioty gospodarcze mogą wykorzystywać wynajmowane lokale na
    różne sposoby, w szczególności lokale mogą służyć jako tzw. mieszkania rotacyjne, na
    potrzeby krótkotrwałego pobytu pracowników i współpracowników Podmiotów
    gospodarczych, np. w związku z delegacjami czy uczestnictwem w szkoleniach,
    konferencjach itp. Lokale mogą być również wykorzystywane przez Podmioty gospodarcze
    w celu zakwaterowania w nich swoich pracowników, osób współpracujących, członków
    zarządu, pracowników podmiotów powiązanych.
    Wskazać należy, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany
    wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym
    samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku. Jednocześnie
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w

    jakiej towary te (lub usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od
    podatku. Część Budynku (dotycząca lokali położonych na parterze) będzie przeznaczona
    na wynajem na cele komercyjne związane z działalnością gospodarczą (np. handel).
    Odnosząc się do powyższej kwestii należy wskazać, że - jak wynika z opisu zdarzenia
    przyszłego - lokale w Budynku, który nabędzie Spółka w celu wynajmu będą
    wynajmowane nie tylko osobom fizycznym w celach mieszkalnych, ale także podmiotom
    gospodarczym, które mogą je również podnajmować osobom fizycznym na cele
    mieszkaniowe. W nabytym przez Nabywcę Budynku będą znajdowały się także lokale,
    które będą również wynajmowane na cele komercyjne (np. handel).
    W tym miejscu należy wskazać, że usługa wynajmu nieruchomości na rzecz podmiotu
    gospodarczego, który wykorzystuje wynajmowaną nieruchomość na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej, np. podnajmuje tę nieruchomość innym
    podmiotom na cele mieszkaniowe, również podlega opodatkowaniu z zastosowaniem
    podstawowej stawki podatku VAT tak jak w przypadku wynajmu lokali usługowych, gdyż
    nabywcą świadczenia jest podmiot gospodarczy, a nie osoba fizyczna.
    W związku z tym, zgodnie z powołanym wyżej art. 90 ustawy Nabywca jest zobowiązany
    do proporcjonalnego wyodrębniania podatku, który jest związany z czynnościami
    opodatkowanymi. Nabywca powinien więc w pierwszej kolejności wyodrębnić część
    podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną i z tego tytułu będzie mieć
    prawo do odliczenia. Nabywcy zatem przysługiwało będzie prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia części Budynku, Gruntu oraz Praw Autorskich i Gwarancji w
    zakresie w jakim ww. towary i usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym, czyli w
    odniesieniu do wynajmu lokali usługowych (handlowych), oraz wynajmu lokali
    mieszkalnych Podmiotom gospodarczym, (wynajem lokali podmiotom gospodarczym
    niezależnie od tego komu dalej podnajmują jest czynnością opodatkowaną podatkiem
    VAT).
    Natomiast w odniesieniu do nabycia części Budynku, Gruntu oraz Praw Autorskich i
    Gwarancji z przeznaczeniem na wynajem lokali mieszkalnych osobom fizycznym na cele
    mieszkaniowe, Nabywcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, gdyż wynajem ten jest czynnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem
    VAT.
    Jeżeli natomiast Nabywca nie będzie mógł odrębnie określić kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi powinien zastosować proporcjonalne
    odliczenie podatku naliczonego, zgodnie z powołanymi wcześniej przepisami art. 90 ust. 1
    i nast.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 6 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej znak 0114-KDIP1-
    2.4012.740.2019.2.JŻ, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 482/25.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawiliście i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe

    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.