Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.249.2018.4.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-02
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych przez ZUS.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2018 r. (data wpływu 11 maja 2018 r.), uzupełnionym w dniu 11 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.)w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP1-3.4012.249.2018.2.SM, 0114-KDIP2-2.4010.203.2018.3.JG z dnia 3 lipca 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 lipca 2018 r.) oraz w dniu 23 lipca 2018 r. (data wpływu 25 lipca 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP1-3.4012.249.2018.3.SM, 0114-KDIP2-2.4010.203.2018.5.JG z dnia 16 lipca 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 19 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 lipca 2018 r. w dniu 11 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.) oraz pismem z dnia 19 lipca 2018 r. w dniu 23 lipca 2018 r. (data wpływu 25 lipca 2018r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Firma - Sp. z o.o. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wniosek o dofinansowane projektów w ramach programu dofinansowania przedsiębiorstw. Wniosek zakładał zakup urządzeń, które firma będzie wykorzystywać do celów podatkowych i które będą wprowadzone do rejestru środków trwałych. Odpowiedź ZUS na wniosek była pozytywna. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dofinansuje część planowanego zakupu. Dofinansowanie zostało wyliczone jako procentowy udział w kwocie brutto środków, które Spółka zamierza nabyć.

W uzupełnieniu z dnia 9 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.) Spółka wskazała, że nabyte urządzenia będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Sp. z o.o. specjalizuje się w produkcji akcesoriów do placów zabaw dla dzieci. Typowe produkty wytarzane w firmie to huśtawki, zjeżdżalnie, drabinki linowe, itp.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy firmie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych (w kwocie brutto) przez ZUS?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zakupione środki trwałe będą służyć wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, dlatego podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT zgodnie z ogólną zasadą odliczania podatku naliczonego opisaną w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym jest to niezależne od faktu, iż część zakupu została sfinansowana dotacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1222, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Sp. z o.o. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wniosek o dofinansowane projektów w ramach programu dofinansowania przedsiębiorstw. Wniosek zakładał zakup urządzeń, które firma będzie wykorzystywać do celów podatkowych i które będą wprowadzone do rejestru środków trwałych. Odpowiedź ZUS na wniosek była pozytywna. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dofinansuje część planowanego zakupu. Dofinansowanie zostało wyliczone jako procentowy udział w kwocie brutto środków, które Spółka zamierza nabyć.

Jednocześnie Spółka wskazała, że nabyte urządzenia będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Sp. z o.o. specjalizuje się w produkcji akcesoriów do placów zabaw dla dzieci. Typowe produkty wytarzane w firmie to huśtawki, zjeżdżalnie, drabinki linowe, itp.

Spółka ma wątpliwości, czy przysługuje Jej prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od nabycia środków trwałych, częściowo sfinansowanych przez ZUS.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego są spełnione, ponieważ jak wynika z opisu sprawy, nabyte urządzenia będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Tym samym Spółce, jako zarejestrowanemu podatnikowi podatku od towarów i usług będzie przysługiwać prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od nabycia środków trwałych, częściowo sfinansowanych przez ZUS.

Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych sprawa będzie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.