Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-680/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-03-08
Teza: Czy Spółka może odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych darowiznę środka trwałego według jego wartości rynkowej - przekazaną na organizację pożytku publicznego (spełniającą warunki określone w ustawie o pożytku publicznym i wolontariacie) - w sytuacji, gdy środek trwały jest w 100% zamortyzowany?
Słowa kluczowe: darowizna; dochód; działalność-działalność pożytku publicznego; odliczenia-odliczenie od dochodu; organizacje-organizacje pożytku publicznego; wartość-wartość rynkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2010 r. (data wpływu 10 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu darowizny rzeczowej przekazanej stowarzyszeniu, które jest organizacją pożytku publicznego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu darowizny rzeczowej (w postaci środka trwałego) przekazanej stowarzyszeniu, które jest organizacją pożytku publicznego, na cele określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (Spółka Akcyjna) wskazał, że w latach ubiegłych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył środek trwały. Został on wprowadzony do ksiąg rachunkowych i dokonywał od niego odpisów amortyzacyjnych. Odpisy uznane były za koszt uzyskania przychodów. Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

W grudniu 2010 roku Spółka zamierza przekazać w formie darowizny ww. środek trwały na cele określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie stowarzyszeniu, które jest organizacją pożytku publicznego. Obdarowany oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wskazanym w przepisie art. 18 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Środek trwały został w 100% zamortyzowany (wartość księgowa darowizny jest równa wartości zerowej). Spółka na podstawie opinii rzeczoznawcy ustaliła jego wartość rynkową. Z obdarowanym zostanie podpisana umowa darowizny, w której wartość przedmiotu została określona w wartości rynkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych darowiznę środka trwałego według jego wartości rynkowej - przekazaną na organizację pożytku publicznego (spełniającą warunki określone w ustawie o pożytku publicznym i wolontariacie) - w sytuacji, gdy środek trwały jest w 100% zamortyzowany?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu:

1.  darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1,
2.  (skreślony),
3.  (skreślony),
4.  (skreślony),
5.  (uchylony),
6.  w bankach - 20% kwoty kredytów (pożyczek) umorzonych w związku z realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, zakwalifikowanych do straconych kredytów (pożyczek) i zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,
7.  darowizn na cele kultu religijnego - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może przekroczyć 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym że odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Ponadto, w myśl przepisu art. 18 ust. 1b - jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.

Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Z powyższego wynika, że przy ustaleniu wartości przekazywanej darowizny rzeczowej należy kierować się wartością rynkową przedmiotu darowizny, a wartość ta powinna wynikać z zawartej umowy pomiędzy darczyńcą a obdarowanym. Wartość rynkową darowizny należy również pomniejszyć o kwotę podatku od towarów i usług naliczonego, którą podatnik miał prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju.

Wartość księgowa netto przedmiotu darowizny jest równa zeru. Środek trwały został zamortyzowany w latach poprzednich, a odpisy amortyzacyjne zostały rozliczone jako koszty podatkowe.

W sytuacji przedstawionej w zapytaniu:

*   darowizna przekazana będzie na organizację pożytku publicznego, realizującą cele określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie - nieprowadzącą działalności, o której mowa w art. 18 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   wartość darowizny zostanie określona w umowie i została określona w wartości rynkowej,

*   Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego,

*   przekazanie środka trwałego będzie podlegało zwolnieniu z podatku od towarów i usług,

*   w 2010 roku łączna kwota odliczeń od podstawy opodatkowania z tytułu darowizn przekazanych przez spółkę, nie przekroczy 10% dochodu do opodatkowania.

Tak więc Spółka spełnia wszystkie przesłanki, aby odliczyć od dochodu do opodatkowania wartość darowizny wyrażoną w cenie rynkowej (określoną na podstawie wyceny rzeczoznawcy), w sytuacji gdy przedmiot darowizny jest już w 100% zamortyzowany. Nie musi również korygować kosztów uzyskania przychodów o odpisy amortyzacyjne uznane wcześniej za koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Pod pojęciem darowizny należy, zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zatem umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Nie stanowią natomiast darowizny bezpłatne przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika

z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu Cywilnego np.: użyczenie, nieodpłatne zniesienie współwłasności, nieodpłatne zlecenie, nieodpłatne przechowanie. W tych bowiem sprawach nawiązuje się miedzy stronami stosunek trwały, co nie jest właściwe umowie darowizny (art. 889 Kodeksu Cywilnego).

Z przytoczonego przepisu art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że aby można było dokonać odliczenia od dochodu darowizny, musi ona spełniać następujące warunki:

*   być przekazana na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (j.t. z 2010 r. Dz. U. Nr 234, poz. 1536),

*   obdarowanym musi być organizacja określona w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy lub równoważna organizacja, określona w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadząca działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Do celów wymienionych w art. 4 ust. 1, na które mogą być przekazane darowizny należą m.in.:

*   pomoc społeczna,

*   działalność charytatywna,

*   ochrona i promocja zdrowia,

*   działania na rzecz mniejszości narodowych,

*   nauka, edukacja, oświata i wychowanie,

*   kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i tradycji,

*   upowszechnianie kultury fizycznej i sportu,

*   promocja i organizacja wolontariatu.

Art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie definiuje działalność pożytku publicznego jako działalność społecznie użyteczną, prowadzoną przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie. Organizacjami pozarządowymi – zgodnie z ust. 2 tego przepisu – są:

1.  niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych,
2.  niedziałające w celu osiągnięcia zysku

*   osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

Ponadto działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez (art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie):

1.  osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;
2.  stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;
3.  spółdzielnie socjalne; spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014), które:

*   nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

Zatem zakres ulgi przewidzianej w ww. przepisach, związanej z darowiznami na rzecz organizacji pozarządowych nie uzależnia dokonania odliczenia od posiadania przez obdarowaną organizację formalnego statusu organizacji pożytku publicznego. Istotne jest, aby jednostka obdarowana prowadziła działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych i nie była jednostką sektora finansów publicznych - musi być spełniony warunek przekazania darowizny na rzecz organizacji pozarządowej, czyli m.in. podmiotowi nie będącemu jednostką sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza przekazać darowiznę na rzecz stowarzyszenia, które jest organizacją pożytku publicznego, z przeznaczeniem na cele określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Podkreślenia wymaga fakt, że w myśl z art. 18 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może przekroczyć 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo art. 7a ust. 1.

Odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5 % oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Ponadto, w przypadku darowizn rzeczowych ustawodawca jednoznacznie wskazał, że wartość darowizny ocenia się według cen brutto (z uwzględnieniem podatku od towarów i usług). Stosownie bowiem do art. 18 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny.

Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 14 ust. 1 cyt. ustawy).

W kwestii dokumentowania dokonanej darowizny – art. 18 ust. 1c stanowi, ze odliczenie darowizn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające odrębnych ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

W myśl art. 890 Kodeksu Cywilnego oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli świadczenie zostało spełnione. W przypadku przekazania nieruchomości wymagane jest zachowanie formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności, ponieważ przedmiot darowizny wymaga zachowania tej szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Końcowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 ust. 1k odliczenia darowizn, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, nie można byłoby zastosować w przypadku, gdyby podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, jeżeli darowizna rzeczowa przekazana na rzecz stowarzyszenia będzie spełniać wszystkie ww. przesłanki, w tym samo przekazanie będzie miało charakter świadczenia nieekwiwalentnego i zostanie prawidłowo udokumentowane, będzie podlegała odliczeniu od dochodu przed opodatkowaniem do wysokości kwoty stanowiącej maksymalnie 10% dochodu darczyńcy. Spółka zaś nie będzie miała obowiązku dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów o odpisy amortyzacyjne uznane wcześniej za koszty uzyskania przychodów. Mając na uwadze powyższe, zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko w kwestii możliwości odliczenia od dochodu darowizny rzeczowej przekazanej stowarzyszeniu, które jest organizacją pożytku publicznego podatkowych jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.