Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-420/12/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-29
Teza: nieczytelny podpis w rubrykach. 7, 8, 13 i 14 – dokument dostawy – a zwolnienie
Słowa kluczowe: dokumenty; podmiot-podmiot pośredniczący; wyroby; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2012r. (data wpływu 28 września 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podpisu dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podpisu dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Stosownie do art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust 2.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jaka pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Wnioskodawca posiadający status pośredniczącego podmiotu węglowego dokonuje zakupu węgla od kopalni, koksowni lub w składzie węglowym. Nabyty wyrób węglowy Wnioskodawca zamierza następnie sprzedać dalszemu pośrednikowi, który także posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego. Wnioskodawca wydaje do każdej przesyłki wyrobów węglowych dokument dostawy. Czy w dokumencie dostawy stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (wzór 1 A) należy w rubrykach 7, 8, 13 i 14 podpisywać czytelnie, czy wystarczy podpis nieczytelny lub parafa, ewentualnie z dodatkową pieczęcią imienną?

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w ww. opisanej sytuacji Wnioskodawca (oraz pozostałe podmioty potwierdzające dokument dostawy), nie podpisując czytelnie w rubrykach 7, 8, 13 i 14 dokumentu dostawy, może zastosować zwolnienie z podatku akcyzowego dla sprzedawanych wyrobów węglowych?

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji sprzedaży wyrobów węglowych dokonywanych przez Wnioskodawcę (jako pośredniczącego podmiotu węglowy) na rzecz innego podmiotu pośredniczącego dla zachowania warunków zwolnienia wymagane jest złożenie w rubrykach 7, 8, 13 i 14 dokumentu dostawy podpisu identyfikującego osobę go składającą. Pojęcie podpis, zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN oznacza imię i nazwisko, rzadziej godło, inicjały, napisane własnoręcznie przez kogoś. W tym kontekście, faktycznie można mieć wątpliwości co do tego czy umieszczenie pieczęci imiennej osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu oraz tzw. parafki przy tej pieczęci jest podpisem w rozumieniu powołanego w pytaniu o interpretację przepisu.

Zdaniem Wnioskodawcy wymaganie podpisania dokumentu dostawy przez poszczególne podmioty, to wymaganie napisania co najmniej swojego nazwiska. Istotne jest to, by napisany znak ręczny stwarzał w stosunku do osób trzecich pewność, że podpisujący chciał podpisać się pełnym swoim nazwiskiem. Immanentną cechą podpisu jest własnoręczność która spełnia funkcję identyfikacyjną. W związku z powyższym, podpisem jest wyłącznie znak napisany, który w sposób czytelny wskazuje co najmniej nazwisko osoby podpisującej. Pieczęć imienna osoby składającej podpis, może pełnić jedynie funkcję dodatkową, uzupełniającą.

Zdaniem Wnioskodawcy, wprowadzona w ustawie o podatku akcyzowym, regulacja zobowiązująca sprzedawców wyrobów węglowych zwolnionych z obowiązku zapłaty akcyzy do sporządzania oraz podpisywania dokumentów dostawy natomiast skutki prawne za nieprawidłowości w tych dokumentach dostawy, stanowią niezbędny środek zabezpieczający dochody budżetu państwa z tytułu akcyzy oraz skuteczny instrument zapobiegający nadużyciom. Dlatego też podpisy osób uczestniczących w obrocie wyrobami węglowymi muszą umożliwiać ich identyfikację. Odnosząc się do kwestii nieczytelnych podpisów Wnioskodawca, powołuje się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010r. o sygn. I SA/Wa 1657/09 który stwierdza, że podpisem jest wyłącznie znak napisany, który w sposób czytelny wskazuje nazwisko osoby podpisującej, a pieczęć imienna osoby składającej podpis może pełnić tylko funkcję uzupełniającą.

Decydujące znaczenie ma tutaj również postanowienie Sądu Najwyższego, który w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 czerwca 2009r. IV CSK 78/09 stwierdza cyt. „przy braku ustawowej definicji podpisu, określenie cech, jakim powinien odpowiadać znak graficzny, aby można go było uznać za podpis, jest przedmiotem wypowiedzi judykatury i doktryny.

Pomimo zróżnicowania poglądów, można wyznaczyć pewne wspólne minimum w zakresie oznaczania tych cech. Zasadniczo podpis powinien wyrażać co najmniej nazwisko (\`(...)\`). Podpis powinien jednak składać się z liter i umożliwiać identyfikację autora, a także stwarzać możliwość porównania oraz ustalenia, czy został złożony w formie zwykle przezeń używanej; podpis więc powinien wykazywać cechy indywidualne i powtarzalne (por. m.in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 1932r., III 1 Rw 515/32, Zb. Urz. z 1932r., poz. 67 i cyt. uchwałę z dnia 30 grudnia 1993r., III CZP 146/93). Przy najłagodniejszym traktowaniu przesłanek uznania konkretnego znaku pisarskiego za podpis, motywowanym charakterem czynności (…)nie można odstąpić od minimum, jakim jest to, by znak pisarski umożliwiał identyfikację osoby, od której pochodzi (…)”.

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Wnioskodawcy podpis oznacza podpis złożony w sposób umożliwiający identyfikację osoby składającej oświadczenie. Za podpis składającego oświadczenie można uznać napisany znak graficzny określonej osoby, co oznacza, że powinien on wskazywać tę osobę, a więc przedstawiać nie tylko jej charakter pisma, ale i dane, które ją indywidualizują. Należą do nich, między innymi imię i nazwisko, przy czym funkcję indywidualizującą pełni przede wszystkim nazwisko.

Tym samym w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych przez Wnioskodawcę będącym pośredniczącym podmiotem węglowym na rzecz innego pośredniczącego podmiotu węglowego dla zachowania warunków zwolnienia z akcyzy wyrobów węglowych jest wymagane składanie przez Wnioskodawcę oraz pozostałe podmioty w rubrykach 7, 8, 13 i 14 dokumentu dostawy czytelnego podpisu identyfikującego osoby go składające.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady opodatkowania wyrobów akcyzowych podatkiem akcyzowym, tj. zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą oraz zwolnienia od akcyzy określa ustawa z dnia 06 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j Dz. u. z 2009r. Nr 3, poz. 11ze zm.), zwana dalej ustawą.

Na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 1 zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

W świetle powyższego, zwolniona od akcyzy jest sprzedaż wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy określonym podmiotom korzystającym ze zwolnienia.

Art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy wskazuje zaś, iż warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Wzór dokumentu dostawy, sposób jego wypełnienia oraz przeznaczenie poszczególnych kart zostały zawarte w rozporządzeniu w sprawie dokumentu dostawy, w tym w załączniku numer 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnienie od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz.U. Nr 160 poz. 1075 z 2010 rok z późn. zm.).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego Wnioskodawca ma wątpliwości, jakie warunki musi spełnić podpis osoby podpisującej dokument dostawy, żeby mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego dla sprzedawanych wyrobów węglowych. Wnioskodawca uważa, że w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych przez Wnioskodawcę będącym pośredniczącym podmiotem węglowym na rzecz innego pośredniczącego podmiotu węglowego dla zachowania warunków zwolnienia z akcyzy wyrobów węglowych jest wymagane składanie przez Wnioskodawcę oraz pozostałe podmioty w rubrykach 7, 8, 13 i 14 dokumentu dostawy czytelnego podpisu identyfikującego osoby go składające.

Pojęcie czytelny podpis nie jest pojęciem, które posiadałoby jakąś definicję prawną. Jego istota wynika z celu, któremu ma służyć, czyli identyfikacji osoby, która go złożyła. Zatem, za czytelny podpis składającego oświadczenie można uznać napisany znak graficzny określonej osoby, co oznacza, że powinien on wskazywać tę osobę, a więc przedstawiać nie tylko jej charakter pisma, ale i dane, które ją indywidualizują. Należą do nich, między innymi, imię i nazwisko, przy czym funkcję indywidualizującą pełni przede wszystkim nazwisko.

Jeżeli chodzi o podpisy składane w stosunkach urzędowych, zwłaszcza na pismach mających charakter czynności prawnej, przyjmuje się powszechnie, że podpis oznacza imię i nazwisko lub co najmniej nazwisko podpisującego. Przeświadczenie takie utrwaliło się w społeczeństwie ze względu na funkcję nazwiska, która polega na ustaleniu tożsamości osoby fizycznej. Z braku wyraźnego ustanowienia terminologicznego użyte w ustawie wyrazy rozumie się w takim znaczeniu, w jakim są one powszechnie i stale używane w mowie potocznej. Są zatem argumenty na rzecz tezy, że podpis w rozumieniu ustawy powinien obejmować co najmniej nazwisko podpisującego.

Przyjmując, że podpis osoby składającej oświadczenie może być wykonany w sposób nie dający się odczytać, trzeba rozważyć, czy oznacza to, że może on przybrać dowolną postać pisanego znaku ręcznego, i czy tym samym podpisem są również: parafy, lub pieczątki imienne. Jeżeli chodzi o zakres użytych pojęć, nie budzi wątpliwości, że parafa oznacza „skrót podpisu zwykle urzędowego; inicjały podpisującego dokument, list”, zaś „pieczątka odtwarza własnoręczny podpis”.

Jak wcześniej wspomniano, podpis osoby składającej oświadczenie musi obejmować co najmniej nazwisko. Z wymagania tego wynika, że nie chodzi o dowolną postać pisanego znaku ręcznego, lecz o napisane nazwisko. Wymaganie podpisania nazwiskiem to - innymi słowy - wymaganie napisania swojego nazwiska. Istotne jest to, by napisany znak ręczny - przy całej tolerancji co do kształtu własnoręcznego podpisu - stwarzał w stosunku do osób trzecich pewność, że podpisujący chciał podpisać się pełnym swoim nazwiskiem oraz że uczynił to w formie, jakiej przy podpisywaniu dokumentów stale używa. Takiej pewności nie stwarzają: parafa czy pieczątka imienna, toteż nie mogą być one uznane za podpis osoby składającej oświadczenie. Parafę odróżnia od podpisu przede wszystkim funkcja. Parafa stanowi bowiem sposób sygnowania dokumentu, mający świadczyć o tym, że jest on przygotowany do złożenia podpisu. Immanentną cechą podpisu bowiem jest własnoręczność. Cecha ta umożliwia funkcję identyfikacyjną, gdyż tylko własnoręczny podpis, który zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego (ukształtowanie liter, ich łączenie itp.), pozwala na stwierdzenie - za pomocą graficznej ekspertyzy pisma - że jest on autentyczny.

W związku z powyższym, podpisem jest wyłącznie znak napisany, a więc podpisem nie jest również pieczęć wskazująca imię i nazwisko osoby ponieważ może być odciśnięta na oświadczeniu przez inną osobę. Pieczęć imienna osoby składającej podpis może pełnić jedynie funkcję informacyjną.

Powyższe stanowisko potwierdza Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2009 r. IV CSK 78/09 „przy braku ustawowej definicji podpisu, określenie cech, jakim powinien odpowiadać znak graficzny, aby można go było uznać za podpis, jest przedmiotem wypowiedzi judykatury i doktryny. Pomimo zróżnicowania poglądów, można wyznaczyć pewne wspólne minimum w zakresie oznaczania tych cech. Zasadniczo podpis powinien wyrażać co najmniej nazwisko. Nie jest konieczne, aby było to nazwisko w pełnym brzmieniu, gdyż dopuszczalne jest jego skrócenie, nie musi ono być także w pełni czytelne. Podpis powinien jednak składać się z liter i umożliwiać identyfikację autora, a także stwarzać możliwość porównania oraz ustalenia, czy został złożony w formie zwykle przezeń używanej; podpis więc powinien wykazywać cechy indywidualne i powtarzalne (por. m.in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 1932 r., III 1 Rw 515/32, Zb. Urz. z 1932 r., poz. 67 i cyt. uchwałę z dnia 30 grudnia 1993 r., III CZP 146/93).

Przy najłagodniejszym traktowaniu przesłanek uznania konkretnego znaku pisarskiego za podpis, motywowanym charakterem czynności (oświadczenie ostatniej woli składane przed notariuszem), nie można odstąpić od minimum, jakim jest to, by znak pisarski umożliwiał identyfikację osoby, od której pochodzi, przynajmniej według takich kryteriów, jak cechy indywidualne i powtarzalne. Chociaż podpis nie musi być sporządzony czytelnie, to powinien odzwierciedlać cechy charakterystyczne dla osoby, która go składa i tym samym - wskazywać na tę osobę.”v

Tak więc, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, że sposobem identyfikacji osoby podpisującej dokument dostawy odpowiednio w polach 7, 8, 13 i 14 spełniającym wprowadzony wymóg podpisu, jest umieszczenie czytelnego podpisu identyfikującego osobę go składającą.

Reasumując, wymagania co do podpisu wymaganego w dokumencie dostawy stosowanego dla celów zachowania warunków zwolnienia spełnia własnoręczny podpis, który stwarza pewność, że podpisujący chciał podpisać się nazwiskiem w formie, jakiej stale używa i jednoznacznie można na podstawie tego własnoręcznego podpisu osobę podpisującą się zidentyfikować.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.