Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-937/08-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-09
Teza: Czy dotacja otrzymana przez Wnioskodawczynię jest przychodem podlegającym opodatkowaniu, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię – sfinansowane z tej dotacji – stanowią koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie działalności gospodarczej; urząd-urząd pracy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2008 r. (data wpływu 17 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przyznanej dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przyznanej dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W styczniu 2008 roku Wnioskodawczyni otrzymała dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej, w wysokości 11.423,45 zł w ramach projektu „Nowe kwalifikacje Kobiet, Praca i Przedsiębiorczość dla Bezrobotnych Kobiet”, realizowanego i sfinansowanego z Działania 1.6. Integracja i reintegracja zawodowa kobiet.

Wymieniony projekt był współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwoju Zasobów Ludzkich (2004-2006). Jednym z celów tego działania, do którego odwołuje się projekt jest wspieranie przedsiębiorczości wśród kobiet poprzez przyznawanie jednorazowych środków na podjęcie własnej działalności gospodarczej. Grant (dotacja) jest udzielana w oparciu o zasadę de minimis, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 21 września 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania kobietom pomocy de minimis na podjęcie własnej działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 234, poz. 2345 ze zm.).

Wnioskodawczyni z dotacji zakupiła dla celów prowadzonej działalności tj. szkoły nauki jazdy: notebook (o wartości 2.590,00 zł), projektor multimedialny (o wartości 2.245,00 zł), ekran do projektora (o wartości 636,84 zł), głośniki (o wartości 485,00 zł), stoły szkolne (10 szt. o wartości łącznej 1.256,60 zł), krzesła (11 szt. o wartości łącznej 748,03 zł), regały (2 szt. o łącznej wartości 377,00 zł), fotel gabinetowy (o wartości 268,00 zł), tablica flipchart (o wartości 376,98 zł), oprogramowanie xxx (o wartości 840,00 zł). Jednostkowa wartość wszystkich zakupionych przedmiotów nie przekracza 3.500 zł i nie zostały one przez Wnioskodawczynię zaliczone do środków trwałych. Ze środków z dotacji Wnioskodawczyni sfinansowała również remont w miejscu prowadzenia działalności na wartość 1.600 zł.

Wszystkie zakupione przedmioty służą świadczonym obecnie przez Wnioskodawczynię usługom w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana dotacja jest przychodem podlegającym opodatkowaniu i czy poniesione wydatki – sfinansowane z tej dotacji – stanowią koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana dotacja nie jest przychodem podlegającym opodatkowaniu na podstawie § 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2007 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. Nr 151, poz. 1077). Natomiast zakupy sfinansowane z tej dotacji, nie stanowiące środków trwałych – mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem (świadczonymi obecnie usługami) i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu (w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy).

Wnioskodawczyni uważa, że ponieważ przychód z tytułu tej dotacji nie jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 121, 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przepisy te bowiem nie mają zastosowania do dochodów osób fizycznych sfinansowanych z funduszy strukturalnych, w tym z EFS), to koszty ponoszone i sfinansowane z tych środków można uznać za koszty uzyskania przychodów, bo nie zostały wykluczone przez art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionych informacji wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymała dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej, w wysokości 11.423,45 zł w ramach projektu „Nowe kwalifikacje Kobiet, Praca i Przedsiębiorczość dla Bezrobotnych Kobiet”, realizowanego i sfinansowanego z Działania 1.6. Integracja i reintegracja zawodowa kobiet - współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwoju Zasobów Ludzkich (2004-2006).

Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 13 sierpnia 2007 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. z 2007 r. Nr 151, poz. 1077), na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w § 1 zarządził zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od środków przyznanych podatnikom na rozpoczęcie działalności gospodarczej, stanowiących pomoc de minimis w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001, Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, s. 138-140) oraz art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006) i udzielonych zgodnie z przepisami tych rozporządzeń w ramach m.in. działania 1.6 na podstawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004-2006, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie przyjęcia Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004-2006 (Dz. U. Nr 197, poz. 2024, ze zm.). Zgodnie natomiast z § 2 ww. rozporządzenia zaniechanie, o którym mowa w § 1, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

W związku z powyższym otrzymana dotacja na rozpoczęcie działalności korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia i w świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w tym zakresie jest prawidłowe.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Natomiast zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Mając na uwadze, że zakupione z dotacji składniki majątkowe nie stanowią środków trwałych, wydatki na ich zakup - stanowią koszty uzyskania przychodów w wykonywanej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.