Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.919.2021.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-23
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT na terytorium Polski usług w zakresie organizacji rejsów jachtem.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania; turystyka; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

29 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT na terytorium Polski usług w zakresie organizacji rejsów jachtem. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 lutego 2022 r. (wpływ 1 marca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka zwana dalej Wnioskodawcą, posiada siedzibę na terytorium RP, jest czynnym podatnikiem VAT i nie jest zarejestrowana dla potrzeb rozliczenia podatku VAT w żadnym innym państwie unijnym poza Polską. Wnioskodawca jest właścicielem jachtu motorowego, 10-osobowego (w tym 2 osoby załogi), zarejestrowanego jako jacht komercyjny. Jacht jest jednostką pływającą używaną do żeglugi na pełnym morzu (jednostka pływająca do przewozu osób mieszcząca się w klasyfikacji PKWiU ex 30.11.21.0.) Spółka zamierza organizować na rzecz indywidualnych osób prywatnych rejsy jachtem, trwające kilka lub kilkanaście dni. Zawarcie umowy z uczestnikami rejsu nastąpi na terytorium RP. Uczestnicy rejsu będą członkami załogi i nie będą podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. W trakcie rejsu uczestnicy przejdą szkolenie z zakresu obsługi i prowadzenia jachtu, a czas trwania rejsu będzie zaliczony do stażu na jachcie i potwierdzony w opinii z rejsu (na wniosek zainteresowanego uczestnika).

Trasy rejsów obejmować będą basen Morza Śródziemnego, choć nie będzie to wyłączny obszar żeglugi. Jacht najczęściej wypływać będzie z portu zlokalizowanego w Chorwacji, ale Wnioskodawca nie wyklucza, że będzie mógł również wypływać z innych portów na Morzu Śródziemnym. Co do zasady, port docelowy będzie znany uczestnikom rejsu. O przebiegu trasy będzie decydował kapitan. Wnioskodawca będzie wykonywał rejsy jachtem tylko i wyłącznie na terytorium morskim Unii Europejskiej, a osoby uczestniczące w rejsach będą okrętowane jako członkowie załogi. Usługa związana z obsługą jachtu będzie polegała na organizowaniu rejsu do wyznaczonego portu. Usługa nie będzie obejmowała organizowania zwiedzania, nabywania biletów wstępu, ani też organizowania czasu uczestników rejsu po zacumowaniu w porcie.

Cena rejsu zawierać będzie uczestnictwo w rejsie na jachcie morskim, zakwaterowanie w kabinie dwuosobowej, obsługę i prowadzenie jachtu przez kapitana, szkolenie z zakresu obsługi jachtu motorowego oraz w zależności od zapisów umownych także sprzątanie jachtu po zakończeniu rejsu. Uczestnicy rejsu będą mieszkać i nocować na jachcie przez cały czas trwania rejsu. Osoby uczestniczące w rejsie będą tworzyły załogę jachtu i wykonywały obowiązki załogi (np. wachty nawigacyjne, pomoc przy obsłudze jachtu, praca przy cumowaniu, czy w kuchni), a także będą podporządkowane poleceniom kapitana. Uczestnicy rejsu będą zobligowani do zakupu produktów żywnościowych, z których wspólnie będą przygotowywane posiłki dla uczestników i załogi. Każdy uczestnik na własny koszt będzie musiał dotrzeć do portu zaokrętowania jachtu oraz ponieść koszt powrotu z portu wyokrętowania. Wnioskodawca będzie ponosić koszty związane z ewentualnymi naprawami jachtu, w tym zakupu niezbędnych części i wyposażenia do jachtu. Nadto, w ramach wykonywanych rejsów Wnioskodawca będzie ponosił koszty związane z zakupem paliwa, opłat portowych i inne.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że umowa dotyczy organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych, podczas których uczestnicy będą opanowywać i utrwalać umiejętności z zakresu manewrów na morzu i w porcie jachtem motorowym w sposób tradycyjny, z wykorzystaniem steru strumieniowego, systemu IPS, cumowania z wykorzystaniem muringu, ćwiczenia techniki kotwiczenia itp.

W ramach umowy, w czasie rejsu uczestnicy będą mieć zapewnione mieszkanie na jachcie (pościel, ręczniki). Do dyspozycji uczestników będzie znajdująca się na łodzi strefa kuchenna (lodówka, kuchenka elektryczna, mikrofalówka, naczynia), z której będą swobodnie korzystać i przygotować posiłki. Uczestnicy rejsu jako członkowie załogi aktywnie będą brać udział w czynnościach na jachcie (wachty, przygotowanie posiłków, sprzątanie itp.). Podczas rejsu uczestnicy we własnym zakresie będą organizować sobie czas wolny.

Na zakończenie rejsu uczestnicy otrzymają opinię z rejsu (wystawioną przez kapitana jachtu), określającą ilość przebytych mil morskich (Mm) oraz wypływanych godzin. Ilość godzin rejsu morskiego zaliczona zostanie do tzw. stażu morskiego. Potwierdzeniem zdobycia stażu morskiego jest ww. opinia. Dokładna ilość godzin i przebytych odległości zawsze zależy od warunków pogodowych oraz preferencji i oczekiwań załogi. Zdobywanie stażu morskiego jest konieczne przy podchodzeniu do egzaminów na patenty żeglarskie i motorowodne, np. aby przystąpić do egzaminu na jachtowego sternika morskiego lub motorowodnego sternika morskiego konieczne jest posiadanie stażu morskiego minimum 200 godz., w co najmniej dwóch rejsach. Na opinii z rejsu znajdują się informacje o jachcie, o trasie rejsu i odwiedzonych portach oraz wypisane są godziny na silniku (ich suma liczona jest jako staż morski). Godziny postoju nie wliczają się do stażu.

Trasę rejsu określa kapitan jachtu. Głównym celem świadczonych usług jest organizowanie szkolenia na jachcie oraz odbycie stażu. Nie jest nim organizacja wypoczynku uczestników podczas rejsu.

Uczestnictwo w rejsie stwarza możliwości aktywności rekreacyjnej przez uczestników, przy czym organizacją uczestnicy zajmują się we własnym zakresie. W czasie wolnym (poza godzinami szkolenia) w zależności od sytuacji (warunki pogodowe, miejsce postoju) uczestnicy według własnego uznania mogą spędzać czas na lądzie, w portach, mogą uprawiać sporty wodne, itp. Rekreacja i wypoczynek nie są elementem usługi świadczonej w ramach umowy ze Spółką.

Szkolenie z zakresu obsługi i prowadzenia jachtu obejmuje wszelkie czynności związane z przygotowaniem łodzi do wypłynięcia, sprawdzenie sprawności urządzeń na łodzi (np. nawigacyjnych), uruchomienie silników, wyprowadzenie jednostki z portu, prowadzenie łodzi w różnych warunkach pogodowych z wykorzystaniem znajdujących się na łodzi urządzeń (np. sterowanie trymklapami, posługiwanie się nawigacją elektroniczną, autopilotem, radarami), wprowadzenie łodzi do portu, cumowanie, kotwiczenie, nawiązywanie komunikacji z portami, obsługa łodzi w zakresie sanitarno - higienicznym, instalacji elektrycznej z wykorzystaniem generatora prądu, itp.

Czas szkolenia ustalany jest każdorazowo z uczestnikami i zależy od ich chęci i zdolności (niektórzy opanowują manewry w krótszym, inni w dłuższym czasie). Czas szkolenia zależy również od warunków pogodowych. Przepisy nie określają czasu szkolenia.

Opinia z rejsu ma znaczenie przede wszystkim dla osób, które zdobywają staż morski, konieczny dla przystąpienia do egzaminów na jachtowego sternika morskiego lub motorowodnego sternika morskiego (min. 200 h). Jednak w rejsie będą mogły brać udział również osoby posiadające opisane patenty, a chcące zweryfikować i odświeżyć swoje umiejętności, nabyć doświadczenie na łodzi o określonej specyfikacji, wymiarach i masie. Takie osoby nie są zainteresowane uzyskaniem opinii z rejsu. Jeśli jednak będą chciały otrzymać opinię z rejsu, to kapitan jachtu wystawi ją również dla tych osób.

Zdobywanie stażu morskiego jest konieczne przy podchodzeniu do egzaminów na patenty żeglarskie i motorowodne. Aby przystąpić do egzaminu na jachtowego sternika morskiego lub motorowodnego sternika morskiego konieczne jest posiadanie stażu morskiego minimum 200 h w co najmniej dwóch rejsach. Na opinii z rejsu znajdują się informacje o jachcie, o trasie rejsu i odwiedzonych portach oraz wypisane są godziny na silniku (ich suma liczona jest jako staż morski). Godziny postoju nie wliczają się do stażu. Wszyscy uczestnicy rejsu będą przechodzić szkolenie z zakresu obsługi i prowadzenia jachtu.

Dokładne określenie liczby godzin szkolenia nie jest możliwe. Będą one uzgadniane z uczestnikami. Ponadto liczba godzin uzależniona jest od warunków pogodowych i może trwać w czasie dobrej pogody np. do 10 h na dobę, a w przypadku złych warunków (np. uniemożliwiających wyjście z portu) 1-2 h na dobę. Niezależnie od godzin szkolenia, podczas rejsu liczone są godziny do stażu morskiego (sumowane są godziny pracy silnika jednostki). Czas wolny uczestnicy będą spędzać według swojego uznania, sami będą go organizować.

Wnioskodawca organizując rejsy będzie działał na rzecz uczestników rejsu we własnym imieniu i na własny rachunek. Spółka nie będzie nabywała usług od innych podmiotów/podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników rejsu. Rejsy będą świadczone własnym jachtem. Koszty wyżywienia ponoszą uczestnicy rejsu.

Z uwagi na fakt, iż Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług jest zobligowana do prowadzenia ewidencji o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Jednakże z uwagi na fakt, iż nie będzie nabywała usług dla bezpośredniej korzyści uczestników rejsu, nie będzie posiadała dokumentów z tym związanych.

### Pytanie

Czy miejscem świadczenia usług na rzecz usługobiorców (osób fizycznych) będzie miejsce siedziby działalności gospodarczej Wnioskodawcy? (oznaczone we wniosku nr 1)

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi, polegające na obsłudze własnego jachtu komercyjnego poprzez organizowanie rejsu morskiego rozpoczynającego i kończącego się poza Polską na terytorium jednego z państw UE, podlegają opodatkowaniu na terytorium RP, w miejscu siedziby Wnioskodawcy zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy VAT, stawką podstawową w wysokości 23%.

Miejsce świadczenia przy wykonywaniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy. Ustalając miejsce świadczenia usługi i tym samym miejsce jej opodatkowania należy brać pod uwagę status usługobiorcy, bowiem ustawodawca uzależnił uznanie miejsca świadczenia usług od tego czy usługa jest świadczona dla podatnika podatku VAT czy też podmiotu nieposiadającego statusu podatnika podatku VAT.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W myśl art. 28c ust. 1 ustawy – miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

W odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Do takich kategorii należą usługi turystyczne, wynajmu środków transportu oraz transportu pasażerów.

Usługa turystyczna (art. 28n ust. 1 ustawy VAT) jest czynnością złożoną, na którą składają się czynności polegające na organizowaniu indywidualnych lub zbiorowych wyjazdów poza miejsce stałego zamieszkania turysty, mające na celu zapoznawanie się w ramach wypoczynku z innymi miejscami niż miejsce zamieszkania osoby podróżującej. W ramach usługi turystycznej świadczeniodawca kompleksowo zaspokaja potrzeby osoby podróżującej w celach wypoczynkowych, organizując jej przejazd, nocleg, wyżywienie, program turystyczny, opiekę pilota, ubezpieczenie, zapewnia bezpieczeństwo podróży, określa jej cele i miejsca warte zobaczenia. Wymienione elementy składowe w sposób najszerszy wypełniają pojęcie usług turystycznych i kompleksowo zaspokajają potrzeby osoby podróżującej.

Za usługi turystyczne można także uznać działalność polegającą na zapewnieniu osobie podróżującej w celach wypoczynkowych także mniejszej ilości usług, jak np.: zapewnienie transportu i wyżywienia, czy też programu turystycznego polegającego na informowaniu co warto zobaczyć i oprowadzaniu po interesujących obiektach oraz zapewnieniu wyżywienia bądź noclegu.

Z uwagi na zakres usług jakie ma zamiar świadczyć Wnioskodawca - organizowania rejsu morskiego jachtem motorowym, nie może być ona zaliczona do usług turystycznych ze względu na brak kompleksowości wymaganej przy definiowaniu organizowania podróży turystycznej. Zdaniem Wnioskodawcy wskazanych usług - organizowania rejsu morskiego jachtem motorowym, nie należy również zaliczać do usług krótkoterminowego wynajmu jachtu na podstawie art. 28j ust. 2 ustawy VAT. Krótkotrwałym wynajmem środków transportu jest, zgodnie z art. 28j ust. 2 ustawy VAT (opartym na definicji z art. 56 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE), ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotem usług, które będą świadczone przez Wnioskodawcę nie będzie oddanie jachtu motorowego w posiadanie grupy osób fizycznych, jako jednorodnej usługi najmu, to postanowienia art. 28j ust.2 ustawy VAT nie będą miały w sprawie zastosowania.

Usług świadczonych przez Wnioskodawcę nie będzie również stanowić usługi transportu pasażerów, której miejsce świadczenia jest określone na podstawie art. 28f ust. 1 ustawy.

Celem usługi transportowej jest więc, co do zasady, stricte przemieszczanie osób lub towarów. Należy przy tym zauważyć, że usługa ta może być środkiem do zrealizowania (wykorzystania) innych usług, niekiedy nadrzędnych w stosunku do transportu.Charakter usługi, którą będzie wykonywał wnioskodawca, związanej z obsługą jachtu polegającej na organizowaniu rejsu morskiego wskazuje, że rzeczywistym i głównym celem tej usługi nie będzie transport osób z jednego portu do drugiego. Każdy rejs będzie rejsem stażowym lub szkoleniowo-stażowym. Tym samym przedmiotowa usługa będzie miała na celu zorganizowanie szkolenia/stażu dla uczestników rejsu a nie jedynie przewiezienie ich z miejsca zaokrętowania do portu docelowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług organizowania rejsów na jachcie morskim na rzecz osób fizycznych niebędących czynnymi podatnikami podatku VAT, w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, będzie zgodnie z brzmieniem art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejsce siedziby działalności gospodarczej Wnioskodawcy tj. terytorium Polski.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w innym kraju zastosowania nie znajdzie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy zastosowania nie będzie mogła również znaleźć żadna z pozostałych reguł szczególnych określających miejsce świadczenia usług dla potrzeb VAT, a w szczególności art. 28n ust. 1 dotyczący usług turystycznych, art. 28j ust. 1 ustawy o VAT dotyczący usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu oraz art. 28f ust. 1 ustawy VAT.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług organizowania rejsu morskiego ze szkoleniem w zakresie obsługi jachtu motorowego będzie zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT terytorium Polski.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie na mocy art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Dla usługi związanej z obsługą jachtu polegającej na organizowaniu rejsu morskiego nie została przewidziana stawka preferencyjna podatku lub też zwolnienie od podatku. W związku z powyższym ww. usługa powinna być opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Podsumowując, świadczone w przyszłości przez Wnioskodawcę z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi związane z obsługą jachtu komercyjnego, polegające na organizowaniu rejsu morskiego rozpoczynającego i kończącego się poza terytorium RP, na terytorium innego kraju Unii Europejskiej, będą opodatkowane w Polsce stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju. W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Natomiast w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami na podstawie art. 28c ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Przy tym w myśl art. 28c ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 28c ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Zatem w przypadku świadczenia usługi, innej niż wskazana w art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n ustawy, na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy albo kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w sytuacji gdy usługa jest świadczona ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się w innym państwie niż siedziba usługodawcy) albo miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (w sytuacji gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej).

Przy czym jak stanowi art. 28f ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Z kolei, na mocy art. 28j ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

Ustawodawca w przepisie art. 28j ust. 2 ustawy, wprowadził z kolei pojęcie krótkoterminowego wynajmu środków transportu, zgodnie z którym:

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Jak stanowi art. 28n ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W myśl art. 28n ust. 2 ustawy:

W przypadku, gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Według art. 28n ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że posiadają Państwo siedzibę na terytorium RP, są Państwo czynnym podatnikiem VAT i nie są zarejestrowani dla potrzeb rozliczenia podatku VAT w żadnym innym państwie unijnym poza Polską. Są Państwo właścicielem jachtu motorowego, 10-osobowego (w tym 2 osoby załogi), zarejestrowanego jako jacht komercyjny. Jacht jest jednostką pływającą używaną do żeglugi na pełnym morzu (jednostka pływająca do przewozu osób mieszcząca się w klasyfikacji PKWiU ex 30.11.21.0.) Zamierzają Państwo organizować na rzecz indywidualnych osób prywatnych rejsy jachtem, trwające kilka lub kilkanaście dni. Zawarcie umowy z uczestnikami rejsu nastąpi na terytorium RP. Uczestnicy rejsu będą członkami załogi i nie będą podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. W trakcie rejsu uczestnicy przejdą szkolenie z zakresu obsługi i prowadzenia jachtu, a czas trwania rejsu będzie zaliczony do stażu na jachcie i potwierdzony w opinii z rejsu (na wniosek zainteresowanego uczestnika).

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania nr 1 wniosku należy w pierwszej kolejności przeanalizować czy świadczone przez Państwa usługi w postaci organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych będą stanowić „usługi turystyki”.

Na podstawie art. 119 ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

W świetle art. 119 ust. 2 ustawy:

Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę turystyczną. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy, że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę, jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE – poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC z późn. zm.). Stosownie do powołanego przepisu art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE:

Transakcje dokonywane na warunkach przewidzianych w art. 306 przez biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty.

Pojedyncza usługa podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym biuro podróży ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy usługi.

Odnosząc się do treści tekstu Dyrektywy w języku francuskim – „Les opérations effectuées par lagence de voyages pour la réalisation du voyage sont considérées comme une prestation de service unique de lagence de voyages au voyageur”, jak też w języku angielskim – „All transactions performed by the travel agent in respect of a journey shall be treated as a single service supplied by the travel agent to the traveller”, należy stwierdzić, że zdanie to powinno być przetłumaczone jako „Wszystkie transakcje dokonywane przez biura podróży w związku z realizacją podróży (imprezy turystycznej) uznawane są za jedną usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz podróżnego”. Należy zaznaczyć, że wprowadzenie Dyrektywy 2006/112/WE miało na celu m.in. jasne przedstawienie przepisów dyrektyw dotyczących podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 1052 „turystyka” to zorganizowane wyjazdy poza miejsce stałego zamieszkania na dłuższy lub krótszy pobyt, wędrówki po obcym terenie w celach krajoznawczych lub zdrowotnych.

Definicję usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących turystyki. I tak, usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne, zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego, ale niesłużące bezpośrednio do wytwarzania przedmiotów (por. A. S. Kornak „Ekonomika turystyki” PWN, Warszawa 1979, s. 159).

Inną definicję proponuje S. Wodejko, według którego do usług turystycznych należy zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr) turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania (S. Wodejko „Czynniki wpływające na rozwój turystyki międzynarodowej”, Ruch turystyczny – Monografie, Warszawa 1975, z. 15, s. 83).

Pakietem usług nazywa się w turystyce zestaw usług turystycznych służących zaspokojeniu kompleksowych potrzeb. Pakiet usług bywa kombinacją dwóch (np. hotel i wyżywienie, przejazd i nocleg) lub więcej elementów oferowanych przez sprzedawcę jako jeden produkt po określonej cenie (por. J. Altkorn „Marketing w turystyce”, Warszawa 2002 r., s. 99).

Zatem usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

Wobec powyższego biorąc pod uwagę treść art. 119 ustawy, znaczenie pojęcia „usługa turystyczna” wynikające z treści art. 307 cyt. Dyrektywy 112, definicji słownikowej tego pojęcia oraz przywołanych publikacji określających pojęcie „usługa turystyczna” należy przyjąć, że dokonywane przez Państwa czynności polegające na organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych, których – jak wynika z wniosku – głównym celem jest organizowanie szkolenia na jachcie oraz odbycie stażu, nie będą stanowić usług turystycznych.

Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie głównym przedmiotem Państwa świadczenia jest organizacja szkolenia na jachcie oraz odbycie stażu. Jak wskazano w opisie sprawy umowy zawierane z uczestnikami rejsów dotyczą organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych, podczas których uczestnicy będą opanowywać i utrwalać umiejętności z zakresu manewrów na morzu i w porcie jachtem motorowym w sposób tradycyjny, z wykorzystaniem steru strumieniowego, systemu IPS, cumowania z wykorzystaniem muringu, ćwiczenia techniki kotwiczenia itp. Na zakończenie rejsu uczestnicy otrzymają opinię z rejsu (wystawioną przez kapitana jachtu), określającą ilość przebytych mil morskich (Mm) oraz wypływanych godzin. Ilość godzin rejsu morskiego zaliczona zostanie do tzw. stażu morskiego. Potwierdzeniem zdobycia stażu morskiego jest ww. opinia. Celem świadczonych usług nie jest organizacja wypoczynku uczestników podczas rejsu. Rekreacja i wypoczynek nie są elementem usługi świadczonej w ramach umowy. Podczas rejsu uczestnicy we własnym zakresie będą organizować sobie czas wolny.

Tym samym, w okolicznościach niniejszej sprawy świadczone przez Państwa usługi organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych nie będą traktowane jako usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ustawy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 28n ustawy dotyczący określenia miejsca świadczenia dla usług turystyki.

Jednocześnie, w okolicznościach niniejszej sprawy, usługi organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych nie będą stanowić usług transportu pasażerów, dla których miejsce świadczenia ustala się na podstawie art. 28f ust. 1 ustawy oraz usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu, o których mowa w art. 28j ust. 1 w związku z art. 28j ust. 2 ustawy.

Zatem miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług przedstawionych w opisie sprawy świadczonych na rzecz podmiotów (uczestników rejsów) niebędących podatnikami, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28c ust. 1 ustawy – będzie miejsce, w którym Państwo jako usługodawca posiadają siedzibę działalności gospodarczej, tj. Polska.

W konsekwencji świadczone przez Państwa usługi organizacji rejsów szkoleniowo-stażowych będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego oceniając Państwa stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe. Jakkolwiek wywodzą Państwo prawidłowy skutek prawny w zakresie opodatkowania podatkiem VAT na terytorium Polski usług w zakresie organizacji rejsów, to jednak w oparciu o inną podstawę prawną niż wskazana przez tut. Organ.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że w zakresie pytania nr 2 dotyczącego zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 23% dla usług w zakresie organizacji rejsów jachtem zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

3) z zastosowaniem art. 119a;

4) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

5) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).