Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1403/12-4/IF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-01-24
Teza: Czy Spółka będzie zobowiązana do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego Konsultantowi z tytułu usług konsultacyjnych wykonywanych na podstawie Umowy?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; płatnik; umowa; usługi-usługi konsultingowe; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05.11.2012 r. (data wpływu 07.11.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16.01.2013 r. (data wpływu 18.01.2013 r.) złożonym na wezwanie z dnia 07.01.2013 r. Nr IPPB1/415-1403/12-2/IF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego z tytułu wykonywania usług konsultacyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego z tytułu wykonywania usług konsultacyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca zamierza podjąć współpracę, poprzez zawarcie umowy o świadczenie usług (umowa konsultacyjna dalej Umowa), z Panem J. E. (dalej Konsultant), która pełni obecnie i będzie w dacie zawarcia i wykonywania Umowy równocześnie funkcję Członka Zarządu Spółki. Konsultant prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Umowa zostanie zawarta w ramach tej działalności.

Konsultant, jako Członek Zarządu Spółki, z tytułu pełnienia swej funkcji otrzymuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie uchwały Rady Nadzorczej Spółki za prowadzenie spraw Spółki oraz jej reprezentowanie.

Przedmiotem planowanej Umowy będzie świadczenie przez Konsultanta, począwszy od dnia 02 stycznia 2013 roku, usług polegających na stałych konsultacjach (również dostarczaniu projektów) z zakresu m.in.: rozwoju nowej działalności, przygotowywaniem raportów rozliczeniowych dla licencjodawców Spółki. Przedmiotem Umowy nie jest zarządzanie. Na podstawie Umowy, Wnioskodawca wykonywać będzie wyłącznie czynności doradcze, nie będzie miał prawa podejmowania decyzji.

Prezes Zarządu lub osoba przez niego wskazana będzie przekazywać zadania do realizacji, osoba przekazująca będzie również upoważniona do odbioru rezultatu świadczenia usług przez Konsultanta.

Co do zasady, miejscem świadczenia usług Konsultanta będzie siedziba Spółki, jednakże usługi będą mogły być wykonywane przez Konsultanta w innym, ustalonym wspólnie przez Strony miejscu, w szczególności w siedzibie Konsultanta.

Przy świadczeniu usług na rzecz Spółki, Konsultant będzie mógł korzystać z pomocy swoich pracowników lub współpracowników, wyłącznie po uprzednim uzyskaniu pisemnej zgody Spółki. Za działania i zaniechania pracowników lub współpracowników Konsultanta w zakresie objętym Umową, Konsultant odpowiada wobec Spółki tak, jak za własne.

Konsultant będzie ponosić odpowiedzialność wobec Spółki za wykonywanie usług zgodnie z zasadami Kodeksu Cywilnego oraz solidarnie ze Spółką wobec osób trzecich.

Konsultant złoży Spółce oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi na podstawie Umowy, wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust . 1 pkt . 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsultant jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; z tytułu świadczonych usług konsultacyjnych wystawia faktury VAT.

Spółka jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Pismem z dnia 16.01.2013 r. (data wpływu 18.01.2013 r.) Wnioskodawca doprecyzował, iż Umowa konsultacyjna dotycząca świadczenia usług doradczych, która będzie zawarta z członkiem zarządu nie będzie miała charakteru umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego, ani umowy o podobnym charakterze – nie będzie obejmować wykonywania przez konsultanta jakichkolwiek czynności zarządzania, ani też czynności podobnych do zarządzania.

Na podstawie planowanej umowy konsultant będzie świadczył na rzecz Spółki tylko usługi wskazane we wniosku .Z tytułu sprawowania funkcji w zarządzie Spółki członek zarządu będzie wynagradzany w oparciu o odrębną podstawę- inną niż planowana umowa konsultacyjna.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka będzie zobowiązana do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego Konsultantowi z tytułu usług konsultacyjnych wykonywanych na podstawie Umowy?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo obniżyć należny podatek VAT o podatek naliczony wykazany w fakturach wystawianych przez Konsultanta?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 ze zm. \[dalej Ustawa opdof\], jest zobowiązany do poboru zaliczek na pdof wypłacanych m.in. z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2 i 4-9 Ustawy opdof.

W opinii Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane Konsultantowi na podstawie Umowy nie stanowi wynagrodzenia z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 oraz 4-9 Ustawy opdof. W szczególności wynagrodzenie Konsultanta nie może być kwalifikowane jako przychód z umowy o zarządzanie, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze, na podstawie art. 13 pkt 9 Ustawy opdof. Umowa nie obejmuje bowiem jakichkolwiek czynności zarządzania, ani też czynności podobnych do zarządzania; z tego tytułu Konsultant otrzymuje odrębne wynagrodzenie na podstawie uchwały Rady Nadzorczej Spółki. Natomiast na podstawie Umowy, Konsultant świadczy wyłącznie czynności o charakterze doradczym. Zgodnie z Umową, Konsultant nie będzie miał prawa podejmowania decyzji.

Wynagrodzenie Konsultanta na podstawie Umowy, nie jest również przychodem, o którym mowa w art. 13 pkt 8 Ustawy opdof, ponieważ Umowa będzie zawarta w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Konsultanta i dodatkowo, co Wnioskodawca wskazał powyżej, na jej podstawie nie są uzyskiwane przychody wymienione w art. 13 pkt 9 Ustawy opdof.

Umowa jest uznawana za wykonywaną w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz definicją zawartą w art. 5a pkt 6 Ustawy opdof, a także biorąc pod uwagę wyłączenia określone w art. 5b tej ustawy. Przepis art. 5a pkt 6 Ustawy opdof określa m.in., że - poza pewnymi wyjątkami - za pozarolniczą działalność gospodarczą uznaje się działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych źródeł przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 Ustawy opdof.

Powyższe oznacza, że przychody, aby były kwalifikowane jako osiągnięte ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza, nie mogą być zaliczone m.in. do przychodów ze stosunku pracy oraz przychodów z działalności wykonywanej osobiście. W opinii Wnioskodawcy powyższe warunki są spełnione, ponieważ Umowa nie stanowi stosunku pracy (brak jest podporządkowania oraz wykonywania czynności w określonym miejscu i czasie) oraz nie stanowi również działalności wykonywanej osobiście (argumentacja powyżej).

Pomimo spełnienia powyższych kryteriów, umowa nie zostanie uznana za wykonaną w ramach działalności gospodarczej, jeżeli będą łącznie spełnione następujące warunki:

*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności oraz ich wykonywanie, ponosi zlecający wykonanie czynności,
*   czynności są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
*   wykonujący czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności Konsultanta ponosić będzie Wnioskodawca solidarnie z Konsultantem. Zatem pierwsza przesłanka nie jest spełniona, ponieważ odpowiedzialność za rezultat i wykonanie czynności nie ciąży wyłącznie na zlecającym (Spółce).

Umowa nie będzie wykonywana pod kierownictwem, nie ma w niej również zapisów o podległości Konsultanta wobec Wnioskodawcy. Miejscem wykonywania czynności w ramach Umowy będzie siedziba Spółki, Konsultanta lub inne miejsce w zależności od potrzeb. Druga przesłanka nie jest więc spełniona.

Konsultant ponosić będzie ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Świadczy o tym m.in. jego odpowiedzialność za odpowiednie wykonanie usług wobec Wnioskodawcy i wobec osób trzecich, ryzyko związane ze ściągnięciem należności z tytułu wynagrodzenia, możliwość wypowiedzenia Umowy przez Wnioskodawcę, ryzyko związane z zatrudnianiem pracowników. Zatem żadna z powyższych przesłanek, których łączne wypełnienie dyskwalifikuje czynności wykonywane na podstawie Umowy jako działalność gospodarczą w rozumieniu Ustawy opdof, nie jest spełniona.

Nawet, jeżeli uznać, że wynagrodzenie na podstawie Umowy stanowi należności z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 8 Ustawy opdof, to Wnioskodawca posiada oświadczenie Konsultanta, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy opdof.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku pobierania zaliczek na pdof od wypłacanego Konsultantowi wynagrodzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 2 – działalność wykonywana osobiście,
*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wyłączenie, o którym mowa w art. 5a pkt 6 ww. ustawy, obejmuje więc m.in. przychody uzyskane z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy. Poszczególne kategorie tych przychodów wymieniono w art. 13 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W myśl przepisu art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym przychody uzyskane z tytułu tego rodzaju umów stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli umowy te zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Czynności zarządcze dotyczą określonej osoby, tym samym mogą być dokonywane bezpośrednio przez tę osobę. Nie jest możliwe wykonywanie tego rodzaju czynności przez podmiot inny niż osoba fizyczna, np. przez spółkę.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż w przypadku zawarcia umowy powierzającej zarząd przedsiębiorstwem występuje duża dowolność nazewnictwa, przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie tylko przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie, kontraktu menedżerskiego, lecz wszelkich umów o podobnym charakterze, z których wynika, że podatnikowi, w drodze umowy cywilnoprawnej, zostało zlecone sprawowanie zarządu przedsiębiorstwem, spółką czy instytucją. Natomiast wyjątek, o którym mowa w powołanym przepisie dotyczy sytuacji, gdy podatnik powołany został np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej; w takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ww. ustawy. Powołanie bowiem podatnika np. do składu zarządu, bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje tylko zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże w ramach działalności wykonywanej osobiście.

Z uwagi na bezspornie osobisty charakter usług zarządzania lub umów o podobnym charakterze, ustawodawca zawarł w treści art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulację szczególną, stanowiącą, iż przychody z tego tytułu są przychodami z osobiście wykonywanej działalności, nawet gdy umowy te zawierane są przez autonomiczne podmioty gospodarcze, tj. osobę fizyczną prowadzącą działalność, spółkę cywilną, czy spółkę komandytową.

Dochody podatnika osiągającego przychody z osobiście wykonywanej działalności, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych przy zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, są obowiązane, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, płatnicy o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będzie dokonywał wypłat wynagrodzenia osobom fizycznym, które w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą świadczyły usługi doradztwa w zakresie działalności gospodarczej na rzecz Wnioskodawcy stosownie do zawartych umów. Umowy dotyczące świadczenia usług doradczych nie będą miały charakteru umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego, ani umów o podobnym charakterze. Zamiarem stron umów doradczych nie jest świadczenie usług o charakterze zarządczym. Znajduje to odzwierciedlenie w ust. 1 pkt 2 umów doradczych, zgodnie z którym „Niniejsza Umowa nie obejmuje jakichkolwiek czynności zarządzania”. Przedmiotem umów doradczych jest wyłącznie świadczenie usług z zakresu doradztwa gospodarczego.

Reasumując mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przyjmując za Wnioskodawcą, iż zawarte przez Wnioskodawcę umowy o świadczenie usług nie będą miały charakteru umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menadżerskiego lub umowy o podobnym charakterze, usługi świadczone przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na rzecz Wnioskodawcy – wykonywane w ramach tej działalności – stanowić będą przychody z prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, z tytułu wypłacanego wynagrodzenia za wykonywanie opisanych we wniosku usług.

Jednocześnie zauważyć należy, iż jeżeli wykonywane przez osoby fizyczne, w ramach zawartych umów o świadczenie usług, czynności w rzeczywistości (choćby częściowo) nosiły znamiona kontraktu menadżerskiego mogą zostać uznane za umowę o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontrakt menedżerski lub umowę o podobnym charakterze, co dla wnioskodawcy skutkować będzie powstaniem obowiązku płatnika, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu podkreślić należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, czy czynności wykonywane w ramach umowy o świadczenie usług doradczych nie odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach usług zarządzania. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy w zakresie obowiązków płatnika i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów (podatników).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.