Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.150.2025.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Sprzedaż udziału w niezabudowanej działce powstałej z
podziału działek jest opodatkowana podatkiem VAT bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż udziału w niezabudowanej działce o
    pow. (...) ha powstałej z podziału działek numer 1, 2, 3 oraz 4 jest opodatkowana
    podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Uzupełniła go Pani pismami, które wpłynęły do Organu 14 i 15 kwietnia 2025 r. - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni przysługuje prawo wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej
    nieruchomości położonej w (...), składającej się z działek gruntu nr 1, 2, 3 oraz 4 o łącznej
    pow. (...) ha, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Prawo do nieruchomości Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła od osoby fizycznej
    na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego zwartej 7 sierpnia 1985 r. przed
    notariuszem (...) do majątku wspólnego na prawach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej i ten ustrój nieprzerwanie jest w ich małżeństwie.
    Wypis z rejestru gruntów, sporządzony według stanu rejestru z (...), wydany z
    upoważnienia Starosty (...), (...) wskazuje, że położone w (...) działki:

        działka nr 1, zawiera powierzchnię (...) ha i stanowi użytki oznaczone symbolem: Br-
        RIIIa - grunty rolne zabudowane, RIIIb - grunty orne i,
        działka nr 1 zabudowana jest: budynkiem mieszkalnym, posiadającym jedną
        kondygnację nad ziemią, adres: (...), o powierzchni zabudowy: (...), budynkiem
        (rodzaj wg. KŚT) produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla rolnictwa,
        posiadającym jedną kondygnację nad ziemią, adres: (...), o powierzchni zabudowy:
        (...), budynkiem (rodzaj wg. KŚT) produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla
        rolnictwa, posiadającym jedną kondygnację nad ziemią, adres: (...), o powierzchni
        zabudowy: (...) m², budynkiem (rodzaj wg. KŚT) produkcyjno-usługowym i
        gospodarczym dla rolnictwa, posiadającym jedną kondygnację nad ziemią, adres:
        (...), o powierzchni zabudowy: (...)
        działka nr 2, zawiera powierzchnię (...) i stanowi użytki oznaczone symbolem: RIIIb -
        grunty orne,
        działka nr 3, zawiera powierzchnię (...) i stanowi użytki oznaczone symbolem: RIIIb -
        grunty orne,
        działka nr 4, zawiera powierzchnię (...) i stanowi użytki oznaczone symbolem: RIIIb -
        grunty orne,
    Razem powierzchnia działek wynosi (...).
    Zaświadczenie wydane w dniu (...) z upoważnienia Wójta Gminy (...) wskazuje, że działki nr
    1, 2, 3 i 4 położone w obrębie (...) objęte są miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego fragmentów wsi: (...), gmina (...) zatwierdzonym (...) Rady (...)., ogłoszoną w
    Dzienniku Urzędowym Województwa (...). Zgodnie z tym planem działki położone są na
    terenie zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem mieszkaniowej zabudowy jednorodzinnej
    z dopuszczeniem usług nieuciążliwych, ponadto działka nr 1 położona jest na terenie dróg
    publicznych.
    Nieruchomość nie znajduje się na obszarze rewitalizacji, jak również na obszarze
    Specjalnej Strefy Rewitalizacji, oraz nie ustanowiono na danym terenie prawa pierwokupu
    na rzecz gminy - Zaświadczenie, wydane (...). z upoważnienia Starosty (...), z treści którego
    wynika, że: działki numer ewidencyjny 2 o powierzchni (...), 3 o powierzchni (...) oraz 4 o
    powierzchni (...) (powstałe z podziału działki nr ew. 5) położone w obrębie ewidencyjnym
    (...) nie są objęte Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących
    własności Skarbu Państwa należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych,
    położnych w (...), obowiązującym na okres od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2031 r.,
    zatwierdzonym Zarządzeniem (...) Dla ww. działek nie wydano decyzji określającej zadania
    z zakresu gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji stanu lasów, o której mowa w
    art. 19 ust. 3 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach.
    Przedmiotowa nieruchomość jest wolna od wad fizycznych i prawnych, nieruchomość nie
    jest objęta decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie istnieją żadne
    spory pomiędzy Sprzedającymi, a właścicielami lub posiadaczami nieruchomości
    przylegających do przedmiotowej nieruchomości lub z nią sąsiadujących dotyczące granic,
    immisji lub służebności. Zawarcie niniejszej umowy nie czyni całkowicie lub częściowo
    niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej, a także nie jest dokonane z
    pokrzywdzeniem wierzycieli ani w zamiarze pokrzywdzenia przyszłych wierzycieli. Nie
    występują jakiekolwiek prawne lub faktyczne okoliczności mogące spowodować
    obciążenie przedmiotowej nieruchomości, ograniczenie rozporządzania nią lub
    korzystania z niej. Nie została wydana decyzja administracyjna ani orzeczenie sądu i nie
    toczy się żadne postępowanie przed jakimkolwiek organem lub sądem, w tym
    postępowanie egzekucyjne, upadłościowe lub inne, mogące mieć wpływ na nabycie

    przedmiotu niniejszej umowy. Nie są znane Sprzedającym sytuacje faktyczne, szkody
    środowiskowe ani też zanieczyszczenia gruntu, których usunięcie mogłoby się stać
    obowiązkiem.
    Działka gruntu 1 jest zabudowana, a działki 2, 3 i 4 są niezabudowane i łącznie posiadają
    dostęp do drogi publicznej. Z podziału działek numer 1, 2, 3 oraz 4 powstanie
    niezabudowana działka o pow. 0,3000 ha, stanowiąca przedmiot sprzedaży.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zamierzają sprzedać spółce prawo własności
    niezabudowanej działki powstałej z podziału działek 1, 2, 3 oraz 4, położonej (...), dla której
    to nieruchomości Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą
    numer (...)
    Co ważne, działka obecnie jest wydzierżawiona spółce (umowa dzierżawy nr 1/2024/
    zawarta 29 maja 2024 r. na czas nieokreślony), mającej dokonać jej zakupu pod
    działalność gospodarczą.
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Kupująca spółka planuje na wydzielonej działce o powierzchni 0,3000 ha
    wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy min. (...) m² wraz z
    miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym
    terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym (...) z 29 maja 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie
      mniejszej niż (...)m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
      ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości.
    3. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    4. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale
      nieruchomości składającej się z działek gruntu nr 1, 2 3 i 4 zgodnie z planami
      inwestycyjnymi spółki.
    6. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek gruntu nr 1,
      2, 3, 4, które powstały w wyniku geodezyjnego podziału nieruchomości stanowiącej
      działkę nr 5, zgodnie z którym Kupujący będzie mógł posadowić na przedmiotowej
      nieruchomości jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow. (...) m² w tym
      salą sprzedaży o pow. (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...)
      miejsc postojowych.
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.

    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    9. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zobowiązuje się sprzedać mu działkę o pow. 0,3000
    ha wydzieloną z działek nr 1, 2, 3 oraz 4.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. Wnioskodawczyni nigdy nie udostępniała ww. działek osobom trzecim na podstawie
      umów cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawała w najem ani dzierżawę.
    2. W stosunku do działek Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu
      ich uatrakcyjnienia.
    3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie,
      radiu.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka wydzielona, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    6. Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi działkę wydzieloną z działek nr 1, 2, 3 oraz 4
      spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej, oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców.
    Ponadto Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2) w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz
    udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy, celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych czynności
    teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez Kupującego. Sprzedawcy
    oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
    staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia
    przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem
    usytuowane na działce gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.

    Ponadto, jak to już podkreślano wydzielona działka będąca przedmiotem przyszłej
    sprzedaży jest współwłasnością. Wniosek dla współmałżonka zostanie złożony w tym
    samym dniu co przedmiotowy wniosek, czyli wszyscy właściciele złożą wniosek.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o pow. 0,3000 ha powstałej z podziału działek numer
    1, 2, 3 oraz 4 jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż niezabudowanej działki o pow. działki o pow. 0,3000
    ha powstałej z podziału działek numer 1, 2, 3 oraz 4 jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą, lub, ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6
    ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Stosownie do art. 31 §
    1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte
    w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno
    ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem
    poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach
    współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym samym oboje małżonkowie muszą dokonać
    sprzedaży nieruchomości. Tym samym Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży działek.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości

    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą
    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową# wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmowała
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Jej za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.

    Wnioskodawczyni przypomina, iż na działkach 1, 2, 3 oraz 4 od momentu nabycia do
    momentu zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do
    ww. nieruchomości Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Jak to wskazano w opisie działki położone są na terenie zabudowy zagrodowej z
    dopuszczeniem mieszkaniowej zabudowy jednorodzinnej z dopuszczeniem usług
    nieuciążliwych, ponadto działka nr 1 położona jest na terenie dróg publicznych. Tym
    samym z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działek
    nr 1, 2, 3 oraz 4 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, jak to już wyżej podkreślono, sama nie podejmowała ona
    działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe
    czynności zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako
    pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w

    imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie dz. 1, 2, 3, 4 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do
    sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla
    Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż dokonywała ona czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawczyni w tej sytuacji zachowuje
    się jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem
    w jej imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki o
    pow. 0,3000 ha wydzielonej z działek nr 1, 2, 3 oraz 4.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.

    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż wydzielonej
    działki o pow. 0,300 ha z działek numer 1, 2, 3 oraz 4 stanowiącej teren budowlany będzie
    opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia jej sprzedaż należy
    udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik
    podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które

      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania:
      1) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia
      nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania
      nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
        przysługuje Pani prawo wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej do
        nieruchomości składającej się z działek: 1, 2, 3, 4 o łącznej pow. (...) ha,
        prawo współwłasności przedmiotowej nieruchomości nabyła Pani wraz z mężem od
        osoby fizycznej na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego zawartej
        w 1985 r.,
        działki nr 1, 2, 3 i 4 objęte są miejscowym planem zagospodarowania
        przestrzennego, zgodnie z którym działki położone są na terenie zabudowy
        zagrodowej z dopuszczeniem mieszkaniowej zabudowy jednorodzinnej i
        dopuszczeniem usług nieuciążliwych,
        działka gruntu 1 jest zabudowana, a działki 2, 3, 4 są niezabudowane,
        z podziału działek nr 1, 2, 3 i 4 powstanie niezabudowana działka o pow. 0,3000 ha,
        stanowiąca przedmiot sprzedaży,
        działki nr 1, 2, 3 oraz 4 nie były wykorzystywane przez Panią w działalności
        gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
        w stosunku do działek nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu ich
        uatrakcyjnienia,
        w stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmowała Pani
        żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego
        przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu,
        obecnie dzierżawi Pani wydzieloną z działek nr 1, 2, 3, 4 działkę gruntu spółce, która
        planuje ją zakupić,

        na podstawie umowy przedwstępnej, spółka Kupująca zobowiązała się do
        załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na przedmiotowej
        działce, tj.:
    1. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo - usługowym o powierzchni zabudowy nie
      mniejszej niż (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      postojowych,
    2. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
      ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości,
    3. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    4. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    5. uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale nieruchomości
      składającej się z działek gruntu nr 1, 2 3 i 4 zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
    6. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek gruntu nr 1,
      2, 3, 4, które powstały w wyniku geodezyjnego podziału nieruchomości stanowiącej
      działkę nr 5, zgodnie, z którym Kupujący będzie mógł posadowić na przedmiotowej
      nieruchomości jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow. (...) m² w tym
      salą sprzedaży o pow. (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...)
      miejsc postojowych,
    7. uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    9. uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo- usługowym.
    W momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń zobowiązuje się
    Pani wraz z mężem sprzedać mu działkę o pow. 0,3000 ha wydzieloną z działek nr 1, 2, 3, 4.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła Pani kupującej spółce
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw do występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej,
    w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa Kupujący uzyska dla
    działki o pow. 0,3000 ha prawomocną, ostateczną i wykonalną decyzję o warunkach
    zabudowy, która umożliwi spółce zabudowę handlowo-usługową.

    Wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwoleniu na budowę,
    uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Wyraziła Pani
    także zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na
    nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem.
    Pani wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż działki o pow. 0,3000 ha - powstałej z podziału
    działek nr 1, 2, 3 oraz 4 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    nieobjętą zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru (działki) podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w pierwszej kolejności należy ustalić, czy osoba dokonująca transakcji
    sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej transakcji w charakterze podatnika
    podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona,
      nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie
      wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej.
      Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z
      nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
      wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.

      Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony
      termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Należy zwrócić również uwagę na kwestię udzielonego przez Panią kupującej spółce
    pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego
      artykułu.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod
      rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 kodeksu Cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży działki o pow.
    0,3000 ha (udziału w działce) powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 będzie Pani
    występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Działka, która ma być sprzedana, jest przedmiotem umowy dzierżawy, która na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu
    art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
    Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa oraz udzielonej zgody na
    dysponowanie działką w celach budowlanych, spółka kupująca podejmie szereg
    szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie
    działki o pow. 0,3000 ha powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4, co de facto
    skutkować będzie wzrostem jej wartości. Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony
    zakres przygotowania działki do sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych
    przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie
    wykonywanych czynności dostawie będzie podlegała nieruchomość (udział w działkach) o
    zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tej
    okoliczności to, że działań tych nie podejmie Pani, lecz kupująca spółka. Do dnia sprzedaży
    działki o pow. 0,3000 ha powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 czynności
    wykonywane przez spółkę w ramach udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a
    nie spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
    Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego gruntu, a zaistniały ciąg
    zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż udziału w niezabudowanej działce powstałej z podziału
    działek 1, 2, 3 oraz 4, o powierzchni ok. 0,3000 ha zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności podjęła Pani działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykazała Pani aktywność w przedmiocie zbycia udziału w prawie własności
    niezabudowanej działki o pow. 0,3000 ha powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Panią udziału w niezabudowanej działce powstałej z
    podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 o obszarze 0,3000 ha, podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku
    z art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zaznaczyć należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady
    powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 977 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego -
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    We wniosku wskazała Pani, że dla działek nr 1, 2, 3 oraz 4 (z których powstanie działka
    będąca przedmiotem sprzedaży) położone są na terenie objętym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym są to tereny zabudowy zagrodowej z
    dopuszczeniem mieszkaniowej zabudowy jednorodzinnej z dopuszczeniem usług
    nieuciążliwych. Ponadto sprzedaż działki o pow. 0,3000 ha powstałej z podziału działek nr
    1, 2, 3 oraz 4 dojdzie do skutku, gdy dla tej działki na wniosek działającego w Pani imieniu
    pełnomocnika, wydana zostanie prawomocna, wykonalna i ostateczna decyzja o
    warunkach zabudowy.
    W konsekwencji, dostawa udziału w działce powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 o
    pow. 0,3000 ha nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy, ponieważ ww. działka na moment sprzedaży stanowić będzie teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od podatku VAT dostawy udziału w działce gruntu wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy

    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Opis sprawy wskazuje, że Nieruchomość składającą się z działek nr 1, 2, 3, 4 nabyła Pani
    od osoby fizycznej na podstawie Umowy o przekazanie gospodarstwa rolnego zawartej 7
    sierpnia 1985 r., a więc w czasie kiedy ustawa o VAT jeszcze nie obowiązywała. Tym
    samym nie można mówić, że nie przysługiwało Pani bądź przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT z tytułu tego nabycia, skoro ustawa o podatku VAT nie weszła
    jeszcze w życie, a więc i dostawa na Pani rzecz nie mogła być objęta tym podatkiem.
    Ponadto z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że działki nr 1, 2, 3, 4 nie były
    wykorzystywane przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Dopiero w związku z planowaną sprzedażą oddała Pani działkę o pow. 0,3000 ha
    powstałą z podziału działek nr 1, 2, 3, 4 w dzierżawę Spółce mającej dokonać jej zakupu.
    Oznacza to, że działka powstała z podziału działek nr 1, 2, 3, 4 nie była wykorzystywana
    przez Panią wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT w całym okresie
    posiadania.
    Zatem, sprzedaż niezabudowanej działki powstałej z podziału działek nr 1, 2, oraz 4 o
    obszarze 0,3000 ha nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie są spełnione określone w tym przepisie warunki niezbędne
    do zastosowania zwolnienia.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Panią udziału w niezabudowanej działce powstałej z
    podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu
    sprzedaży stawką podatku VAT.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie uznania, że sprzedaż niezabudowanej działki
    powstałej z podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4 jest opodatkowana bez uwzględnienia
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Z uwagi na to, że przedstawione przez Panią stanowisko odnosi się do braku
    zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy niezabudowanej działki powstałej z
    podziału działek nr 1, 2, 3 oraz 4, Pani stwierdzenie:
      Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż niezabudowanej działki o pow. 0,2800 ha
      powstałej z podziału działki numer (...) jest opodatkowana podatkiem od towarów i
      usług.
    potraktowano jako oczywistą omyłkę pisarską.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego dla Pani
    męża jako współwłaściciela gruntu.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne
    kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Dotyczy to w szczególności kwestii dokumentowania transakcji fakturą.

    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.