Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.171.2022.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-07
Teza: Możliwość przechowywania wyłącznie w formie elektronicznej paragonów fiskalnych, miesięcznych i dobowych raportów fiskalnych.
Słowa kluczowe: dokumenty-przechowywanie dokumentów; paragon-paragon fiskalny; raporty fiskalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktury; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

14 kwietnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości przechowywania wyłącznie w formie elektronicznej paragonów fiskalnych, miesięcznych i dobowych raportów fiskalnych. Uzupełniliście go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 maja 2022 r. (wpływ 27 maja 2022 r.).

**Opis** **stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca (dalej również jako: Spółka) jest spółką prawa polskiego z siedzibą w (…) oraz jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.

W ramach swojej działalności gospodarczej na terytorium kraju Spółka posiada sieć stacjonarnych sklepów, w których prowadzona jest sprzedaż detaliczna szerokiego asortymentu towarów, w tym między innymi kosmetyków i artykułów toaletowych, perfum. Sprzedaż jest prowadzona zasadniczo na rzecz klientów indywidualnych będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (dalej: Klient, Klienci).

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje dodatkowo prowadzenie sprzedaży na rzecz Klientów za pośrednictwem sklepu internetowego, tj. poprzez dedykowaną witrynę internetową (dalej: Sklep internetowy), umożliwiającego Klientom złożenie zamówienia oferowanych produktów oraz dokonanie zapłaty.

Wnioskodawca w tym miejscu podkreśla, iż niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sprzedaży na rzecz Klientów za pośrednictwem Sklepu internetowego.

Aby zamówienie w Sklepie internetowym mogło być skutecznie zrealizowane, Klient jest każdorazowo zobowiązany do zaakceptowania udostępnianego przez Wnioskodawcę regulaminu Sklepu internetowego (dalej: Regulamin). Zgodnie z Regulaminem, „Sprzedawca na adres poczty elektronicznej Klienta przesyła, w formie pliku elektronicznego w formacie PDF, dowód zakupu obejmujący dostarczane Towary. W celu otwarcia pliku Klient powinien posiadać bezpłatne oprogramowanie kompatybilne z formatem PDF. Sprzedawca rekomenduje w tym celu program(\`(...)\`), które można pobrać bezpłatnie pod adresem (…) Klient w celu otrzymania faktury VAT powinien zadeklarować w momencie dokonywania zakupu, że nabywa Towar, jako Przedsiębiorca (podatnik). Zgłoszenie powyższej deklaracji, następuje poprzez oznaczenie odpowiedniego pola w formularzu zamówienia, przed wysłaniem zamówienia do Sprzedawcy”.

W związku z powyższym, Spółka wystawia na rzecz każdego Klienta dokonującego zakupów w Sklepie internetowym fakturę w postaci elektronicznej i przesyła ją Klientowi w sposób przewidziany Regulaminem, tj. na wskazany przez Klienta adres e-mail. Bez zaakceptowania Regulaminu Klient nie ma możliwości dokonania zakupów w Sklepie internetowym.

Spółka nie korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, przewidzianego dla dostaw towarów w systemie wysyłkowym, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2021 r. poz. 2442).

Sprzedaż dokonywana poprzez Sklep internetowy jest rejestrowana przez Wnioskodawcę za pomocą kas rejestrujących znajdujących się w siedzibie Wnioskodawcy. Wnioskodawca korzysta z kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii (tj. takich, w których treść paragonów fiskalnych oraz pozostałych dokumentów fiskalnych jest zapisywana na informatycznych nośnikach danych), zatem w odniesieniu do każdej zaewidencjonowanej na nich sprzedaży, paragony fiskalne są wystawiane i drukowane, a ich kopie są zapisywane elektronicznie w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej. Również w przypadku pozostałych dokumentów fiskalnych (w tym raportów fiskalnych dobowych i okresowych) są one wystawiane i drukowane, a ich kopie są zapisywane elektronicznie w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej.

Wnioskodawca nie wydaje wydrukowanych paragonów fiskalnych Klientom dokonującym zakupów w Sklepie internetowym, tj. nie są one fizycznie wydawane czy wysyłane np. razem z towarami. Spółka wystawia oraz przesyła Klientom dokonującym zakupów w Sklepie internetowym faktury w postaci elektronicznej. Wnioskodawca jest w stanie zidentyfikować faktury wystawione do sprzedaży dokumentowanej paragonami, jak i paragony, do których odnoszą się faktury.

Spółka przechowuje wystawiane faktury w postaci elektronicznej, oryginały paragonów fiskalnych oraz pozostałych dokumentów fiskalnych w postaci papierowej, jak i elektroniczne kopie paragonów fiskalnych oraz pozostałych dokumentów fiskalnych w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej.

Zamiarem Spółki jest wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym paragony fiskalne dokumentujące sprzedaż do Klientów, do których zostały wystawione faktury (przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej) oraz pozostałe dokumenty fiskalne, będą niszczone (tj. ich wydruki będą niszczone), zaś kopie tych paragonów oraz pozostałych dokumentów fiskalnych będą nadal przechowywane w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej przez wymagany ustawowo okres wyłącznie w formie elektronicznej. Wątpliwości Spółki dotyczą tego, czy taka praktyka jest dopuszczalna na gruncie przepisów Ustawy o VAT oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Spółka wskazuje, że istnieją w Spółce systemy informatyczne pozwalające na dostęp do elektronicznych zasobów archiwalnych oraz ich wydruk na każde żądanie organu podatkowego.

Spółka wskazuje, że poprzez „pozostałe dokumenty fiskalne” (sformułowanie użyte m.in. w pytaniu nr 2 Wniosku) należy rozumieć raporty fiskalne dobowe oraz raporty fiskalne okresowe (miesięczne). Tym samym, użyte przez Spółkę w jakimkolwiek miejscu wniosku pojęcie „pozostałe dokumenty fiskalne” należy rozumieć jako raporty fiskalne dobowe oraz raporty fiskalne okresowe (miesięczne).

**Pytani****a**

1) Czy sposób archiwizacji paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej, dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne, do których wystawiono faktury VAT (przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej), będzie zgodny z przepisami ustawy o VAT, w tym w szczególności z art. 106h ustawy o VAT, który wprowadza szczególne obowiązki w przypadku transakcji dokumentowanych za pomocą kas rejestrujących, dla których dodatkowo wystawiane są faktury?

2) Czy w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne przechowywanie pozostałych dokumentów fiskalnych, w tym raportów fiskalnych dobowych i okresowych, generowanych przez te kasy, w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane elektronicznie w pamięci kasy fiskalnej?

**Państwa stanowisko w sprawie**

1) W ocenie Spółki, sposób archiwizacji paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej, dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne do których wystawiono faktury VAT (przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej), będzie zgodny z przepisami ustawy o VAT, w tym w szczególności z art. 106h ustawy o VAT, który wprowadza szczególne obowiązki w przypadku transakcji dokumentowanych za pomocą kas rejestrujących, dla których dodatkowo wystawiane są faktury.

2) W przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne przechowywanie pozostałych dokumentów fiskalnych, w tym raportów fiskalnych dobowych i okresowych, generowanych przez te kasy, w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane elektronicznie w pamięci kasy fiskalnej.

Uwagi wstępne

Zgodnie z art. 111 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do art. 111 ust. 3a Ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani m.in. wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny z każdej sprzedaży, dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy rejestrującej, przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217).

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż dokonywaną przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż dokonywaną na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT. Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 Ustawy o VAT, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem podatku VAT), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż.

Ani Ustawa o VAT, ani wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze, nie zabraniają wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż dokonywaną na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami VAT w przypadku braku zgłoszenia przez nabywcę żądania wystawienia takiej faktury (co zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 października 2018 r., sygn. akt: 0113-KDIPT1-3.4012.607.2018.1.ALN, w której organ podatkowy stwierdził, że „w przypadku sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zasadą jest dokumentowanie takiej transakcji paragonem fiskalnym. Obowiązek wystawienia faktury w takich przypadkach istnieje wówczas, gdy nabywca wystąpi z takim żądaniem w odpowiednim terminie (art. 111 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT), przy czym podatnik może wystawić fakturę również bez żądania nabywcy”).

Udokumentowanie transakcji z osobą fizyczną niebędącą podatnikiem VAT fakturą nie zwalnia jednak podatnika z obowiązku zaewidencjonowania takiej transakcji przy zastosowaniu kasy rejestrującej i wystawienia oraz wydruku paragonu fiskalnego.

Zgodnie z art. 106h ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż. Zgodnie zaś z art. 106h ust. 3 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.

Mając na uwadze ww. art. 106h ust. 1 i 3 Ustawy o VAT, w przypadku transakcji z osobą fizyczną niebędącą podatnikiem VAT udokumentowanej fakturą, podatnik - pomimo obowiązku wystawienia oraz wydruku paragonu fiskalnego - nie ma jednak obowiązku wydania takiego paragonu fiskalnego nabywcy, powinien on taki paragon fiskalny pozostawić w swojej dokumentacji (zasadniczy cel wydania paragonu fiskalnego, tj. potwierdzenie zawartej transakcji, jest bowiem zrealizowany poprzez fakturę).

Jak stanowi art. 2 pkt 31 Ustawy o VAT, przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Jak stanowi zaś art. 2 pkt 32 Ustawy o VAT, przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym. Jednocześnie stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury, zgodnie z art. 106n ust. 1 Ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury wystawiane przez Spółkę dla Klientów spełniają definicję faktur elektronicznych. Akceptacja odbiorcy faktury (Klienta) na stosowanie faktur elektronicznych jest zaś wyrażana poprzez akceptację przez Klienta Regulaminu Sklepu internetowego.

Ad 1

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia dotycząca niszczenia wydrukowanego paragonu fiskalnego (który nie jest wydawany nabywcy) dokumentującego transakcję, dla której wystawiana jest faktura elektroniczna.

W przypadku wystawienia faktury w formie papierowej w myśl powołanego art. 106h ust. 1 Ustawy o VAT, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon fiskalny dokumentujący tą sprzedaż. Obowiązek „dołączenia” niejako determinuje obowiązek przechowywania takiego paragonu fiskalnego w formie papierowej. W przypadku faktury elektronicznej ustawodawca posługuje się inną frazą (w przypadku wystawienia faktury w formie elektronicznej istnieje obowiązek „zostawienia” paragonu fiskalnego w dokumentacji podatnika) - oznacza to, że obowiązki nałożone na podatnika są inne (odmienne). Art. 106h ust. 3 Ustawy o VAT nie definiuje w jakiej postaci paragony fiskalne wystawiane do faktur elektronicznych mają być „zostawiane” w dokumentacji podatnika, a więc przechowywane przez ich wystawcę, zatem uznać należy, iż forma ta może zostać wybrana przez podatnika.

Wnioskodawca wskazuje, że korzysta z kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii. Zatem w odniesieniu do każdej zaewidencjonowanej na nich sprzedaży, paragony fiskalne są również przechowywane w pamięci fiskalnej danej kasy rejestrującej. Spółka przechowuje zatem wystawiane faktury w postaci elektronicznej (przesyłane również do Klientów) oraz paragony fiskalne w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej dotyczące tej sprzedaży, z danymi identyfikującymi te faktury.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, Wnioskodawca może dokonać zniszczenia wydrukowanych papierowych paragonów fiskalnych, których kopie przechowywane są w pamięci kas rejestrujących, jeśli sprzedaż jest również udokumentowana fakturami elektronicznymi przesyłanymi do Klientów zgodnie z przedstawionym opisem zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Takie stanowisko przyjął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2021 r., sygn. akt 0111-KDIB3-2.4012.857.2021.1.SR, w której stwierdził, że: „Wnioskodawca może dokonywać niszczenia paragonów fiskalnych dokumentujących transakcje, dla których wystawione zostaną faktury elektroniczne, a kopie paragonów zostaną w pamięci kasy rejestrującej”.

Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt 0113-KDIPT1-3.4012.500.2021.1.JM, w której uznał, że: „należy stwierdzić, że w sytuacji niszczenia paragonu fiskalnego dokumentującego transakcję, dla której wystawiona została faktura elektroniczna, zaś kopia paragonu jest przechowywana w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej oraz istnieje możliwość powiązania tej faktury z paragonem wystawionym przez Spółkę, Wnioskodawca spełnia warunki przewidziane w art. 106h ustawy".

W tym samym kierunku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt 0111-KDIB3-2.4012.255.2018.2.ASZ, w której wskazał, że: „odnosząc się do kwestii przechowywania w formie elektronicznej przez Wnioskodawcę paragonów fiskalnych, należy stwierdzić, że nie ma przeciwwskazań do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów. Ustawodawca nie wskazał bowiem jednoznacznej formy przechowywania paragonów, dokumentujących transakcje, które zostały udokumentowane fakturami w formie elektronicznej. Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że przechowywanie przez Spółkę paragonów fiskalnych wyłącznie w elektronicznej bazie dokumentów po zniszczeniu wersji papierowych, będzie prawidłowe”.

Ad 2

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również kwestia dotycząca braku obowiązku przechowywania pozostałych dokumentów fiskalnych, w tym raportów fiskalnych dobowych i okresowych, generowanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii, w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane elektronicznie w pamięci kasy fiskalnej.

Zgodnie z § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, przez dokument fiskalny rozumie się wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer unikatowy, paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną, raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i raport fiskalny rozliczeniowy (w przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii).

Stosownie do § 29 Rozporządzenia podatnicy prowadząc ewidencję przy użyciu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii dokonują wydruku wystawianych przy użyciu kasy dokumentów, a w przypadku kas z papierowym zapisem kopii - również ich kopii. W przypadku kas z elektronicznym zapisem kopii obowiązek wydruku nie dotyczy paragonów fiskalnych i paragonów fiskalnych anulowanych w przypadku, o którym mowa w § 12, oraz raportów fiskalnych dobowych, które mają postać zapisu na informatycznym nośniku danych. Przepis § 22 ust. 4 stosuje się.

W myśl § 6 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia, podatnicy prowadząc ewidencję przechowują odpowiednio dokumenty fiskalne i kopie dokumentów fiskalnych, w tym dane z pamięci chronionej, przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 i 1598), zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217), i zapewniają do nich dostęp.

Należy zauważyć, że obecne warunki obrotu gospodarczego stwarzają możliwość gromadzenia różnego rodzaju informacji w postaci elektronicznej. Stosowane przez Spółkę kasy fiskalne dają możliwość archiwizacji dokumentów fiskalnych w formie elektronicznej.

Dodatkowo należy wskazać, że § 6 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia wskazuje na obowiązek przechowywania kopii dokumentów fiskalnych przez okres wymagany odpowiednimi przepisami, jednakże przepis ten nie wskazuje w jakiej formie mają być przechowywane takie dokumenty. Można więc stwierdzić, że może być to każda dowolna forma przechowywania dokumentów, w tym także forma elektroniczna.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, przechowywanie również pozostałych dokumentów fiskalnych może odbywać się wyłącznie w formie elektronicznej w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej w okresie do upływu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Jednocześnie dane takie będą mogły być udostępnione organom podatkowym w celu weryfikacji prawidłowości rozliczeń w tej formie. Możliwy jest także wydruk takich pozostałych dokumentów fiskalnych na żądanie organów podatkowych. Podsumowując, zdaniem Spółki, pozostałe dokumenty fiskalne (w tym raporty dobowe i okresowe), mogą być przechowane wyłącznie w formie elektronicznej, a tym samym nie muszą być przechowywane w formie papierowej- Wnioskodawca może dokonać zniszczenia ich wydruków.

Jako potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca pragnie wskazać interpretację indywidualną z 22 grudnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.591.2020.1.KP), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, uznał że „odnosząc się zatem do przechowywania w formie elektronicznej miesięcznych raportów fiskalnych należy wskazać, że przepisy prawa podatkowego nie wskazują w jakiej formie należy przechowywać te raporty fiskalne, dlatego też nie ma przeciwskazań do przechowywania przez Wnioskodawcę w formie elektronicznej tego rodzaju dokumentów przy zachowaniu przepisów w zakresie przechowywania dokumentacji w formie elektronicznej”.

Podobne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraził również w interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2018 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4012.458.2018.1.JK), w której uznał, że „skoro Wnioskodawca posiadania kasy z elektronicznym zapisem kopii paragonów, tzn. takie w których kopie paragonów i raportów są/będą zapisane na informatycznym nośniku danych, a sposób archiwizowania raportów w formie elektronicznej spełnia cechy integralności i czytelności danych, to Wnioskodawca ma/będzie miał możliwość przechowywania raportów fiskalnych wyłącznie w formie elektronicznej, zapewniając możliwość ich odczytu oraz wydruku na żądanie organów skarbowych. Zatem, nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków”.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwana dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej, o której mowa w rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 - 2 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że:

Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

W myśl art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy:

W przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy.

Stosownie do art. 106h ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Na mocy art. 106h ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

W myśl art. 106h ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.

Zgodnie z art. 106h ust. 4 ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

W myśl art. 106m ust. 1 ustawy:

Podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.

Na podstawie art. 106n ust. 1 ustawy:

Stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

Art. 112 ustawy stanowi, że:

Podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 109b ust. 7, art. 130d ust. 3, art. 134 ust. 3, art. 138h ust. 3 i art. 138i ust. 8.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy:

Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Na mocy art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży w postaci papierowej lub za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony.

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217);

Natomiast zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b;

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2021 r. poz. 1625), zwanym dalej rozporządzeniem.

Według § 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie fiskalnym rozumie się przez to wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer unikatowy - w przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii - paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną, raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i raport fiskalny rozliczeniowy.

Zgodnie z § 2 pkt 14 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci fiskalnej rozumie się urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające jednokrotny i niezmienialny zapis danych pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, oraz wielokrotny odczyt tych danych.

Natomiast zgodnie z § 2 pkt 15 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci operacyjnej –- rozumie się pamięć wielokrotnego zapisu zawartą w kasie, pracującą pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, w której są przechowywane dane pochodzące z bieżącej czynności kasowej, do czasu zapisu danych z tej czynności, bezpośrednio po jej zakończeniu, w pamięci fiskalnej lub pamięci chronionej, albo na informatycznym nośniku danych, albo do czasu ich usunięcia przez procedurę awaryjnego zerowania pamięci operacyjnej, niedostępną dla użytkownika kasy.

W myśl § 2 pkt 16 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy, potwierdzający dokonanie sprzedaży.

Zgodnie z § 2 pkt 25 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o programie archiwizującym – rozumie się przez to zewnętrzny program umożliwiający w systemach ogólnie dostępnych odczyt, przedstawienie i sprawdzenie danych z kas z elektronicznym zapisem kopii zapisanych na informatycznych nośnikach danych.

Zgodnie z § 2 pkt 27 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o raporcie fiskalnym dobowym, raporcie fiskalnym okresowym, w tym miesięcznym, raporcie fiskalnym rozliczeniowym, łącznym raporcie fiskalnym okresowym, w tym miesięcznym, i łącznym raporcie fiskalnym rozliczeniowym - rozumie się odpowiednio pełny lub skrócony raport fiskalny zawierający w szczególności dane sumaryczne o wartości sprzedaży i wysokości podatku w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz wartości sprzedaży zwolnionej od podatku odpowiednio za daną dobę, wybrany okres lub cały okres pracy kasy.

W myśl § 6 ust. 1, 3, 4 i 7 rozporządzenia, podatnicy prowadząc ewidencję:

‒ wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12;

‒ wystawiają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie później niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym;

‒ wystawiają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu; w przypadku kas on-line zamiast raportu fiskalnego okresowego (miesięcznego) podatnicy mogą wystawić łączny raport fiskalny okresowy (miesięczny);

‒ przechowują odpowiednio dokumenty fiskalne i kopie dokumentów fiskalnych, w tym dane z pamięci chronionej, przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 i 1598), zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217), i zapewniają do nich dostęp.

W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.):

Dowody księgowe i dokumenty inwentaryzacyjne przechowuje się w jednostce, z zastrzeżeniem ust. 4, w oryginalnej postaci, w ustalonym porządku dostosowanym do sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w podziale na okresy sprawozdawcze, w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie. Roczne zbiory dowodów księgowych i dokumentów inwentaryzacyjnych oznacza się określeniem nazwy ich rodzaju oraz symbolem końcowych lat i końcowych numerów w zbiorze.

Zgodnie z art. 73 ust. 2 ustawy o rachunkowości:

Z wyłączeniem dokumentów dotyczących przeniesienia praw majątkowych do nieruchomości, powierzenia odpowiedzialności za składniki aktywów, znaczących umów i innych ważnych dokumentów określonych przez kierownika jednostki, treść dowodów księgowych może być przeniesiona na informatyczne nośniki danych pozwalające zachować w trwałej i niezmienionej postaci zawartość dowodów. Warunkiem stosowania tej metody przechowywania danych jest posiadanie urządzeń pozwalających na odtworzenie dowodów w postaci wydruku, o ile inne przepisy nie stanowią inaczej. Wydruk jest dowodem równoważnym z dowodem księgowym, z którego treść została przeniesiona na informatyczny nośnik danych.

Z kolei zgodnie z § 29 rozporządzenia:

Podatnicy prowadząc ewidencję przy użyciu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii dokonują wydruku wystawianych przy użyciu kasy dokumentów, a w przypadku kas z papierowym zapisem kopii - również ich kopii. W przypadku kas z elektronicznym zapisem kopii obowiązek wydruku nie dotyczy paragonów fiskalnych i paragonów fiskalnych anulowanych w przypadku, o którym mowa w § 12, oraz raportów fiskalnych dobowych, które mają postać zapisu na informatycznym nośniku danych. Przepis § 22 ust. 4 stosuje się.

W myśl § 22 ust. 4 rozporządzenia:

Fiskalizacja jest potwierdzana wystawieniem raportu fiskalnego dobowego. Wydruk raportu fiskalnego dobowego jest dołączany do książki kasy.

Natomiast w myśl § 30 rozporządzenia:

Podatnicy używający kasy z elektronicznym zapisem kopii:

1) prowadzą bieżącą kontrolę w zakresie prawidłowego i terminowego przesyłania danych do archiwizowania;

2) stosują urządzenia archiwizujące i informatyczne nośniki danych określone w książce kasy przez producenta;

3) stosują autoryzowany przez producenta program archiwizujący, zgodny z kartą kasy.

W opisie sprawy Spółka wskazała, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje m.in. prowadzenie sprzedaży na rzecz Klientów za pośrednictwem sklepu internetowego, tj. poprzez dedykowaną witrynę internetową (Sklep internetowy). Aby zamówienie w Sklepie internetowym mogło być skutecznie zrealizowane, Klient jest każdorazowo zobowiązany do zaakceptowania udostępnianego przez Wnioskodawcę regulaminu Sklepu internetowego. Sprzedaż dokonywana poprzez Sklep internetowy jest rejestrowana przez Wnioskodawcę za pomocą kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii (tj. takich, w których treść paragonów fiskalnych oraz pozostałych dokumentów fiskalnych jest zapisywana na informatycznych nośnikach danych), zatem w odniesieniu do każdej zaewidencjonowanej na nich sprzedaży, paragony fiskalne są wystawiane i drukowane, a ich kopie są zapisywane elektronicznie w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej. Również w przypadku pozostałych dokumentów fiskalnych tj. raportów fiskalnych dobowych i miesięcznych (okresowych) są one wystawiane i drukowane, a ich kopie są zapisywane elektronicznie w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej. Zamiarem Spółki jest wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym paragony fiskalne dokumentujące sprzedaż do Klientów, do których zostały wystawione faktury (przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej) oraz pozostałe dokumenty fiskalne tj. raporty fiskalne dobowe i miesięczne (okresowe), będą niszczone (tj. ich wydruki będą niszczone), zaś kopie tych paragonów oraz pozostałych dokumentów fiskalnych będą nadal przechowywane w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej przez wymagany ustawowo okres wyłącznie w formie elektronicznej. Spółka wskazuje, że istnieją w Spółce systemy informatyczne pozwalające na dostęp do elektronicznych zasobów archiwalnych oraz ich wydruk na każde żądanie organu podatkowego.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy sposób archiwizacji paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej, dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne, do których wystawiono faktury w formie elektronicznej, będzie zgodny z art. 106h ustawy o VAT oraz czy nie jest konieczne przechowywanie pozostałych dokumentów fiskalnych tj. raportów dobowych i raportów miesięcznych, generowanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii, w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane elektronicznie w pamięci kasy fiskalnej.

Skoro sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych Spółka ewidencjonuje za pomocą kasy rejestrującej z elektronicznym zapisem kopii, to stosownie do regulacji zawartych w art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy oraz § 29 rozporządzenia Spółka ma obowiązek wydruku paragonów ze sprzedaży, jak również miesięcznych i dobowych raportów fiskalnych. Jednocześnie Spółka wskazała, że Klient w celu dokonania zakupów za pośrednictwem Sklepu internetowego zobowiązany jest do zaakceptowania Regulaminu, zgodnie z którym Spółka wystawia na rzecz każdego Klienta dokonującego zakupów w Sklepie internetowym fakturę w postaci elektronicznej i przesyła ją Klientowi w sposób przewidziany Regulaminem, tj. na wskazany przez Klienta adres e-mail. Bez zaakceptowania Regulaminu Klient nie ma możliwości dokonania zakupów w Sklepie internetowym. Ponadto skoro przechowywane przez Spółkę wyłącznie w formie elektronicznej paragony fiskalne będą zapewniały możliwość ich odczytu oraz wydruku na żądanie organów skarbowych, to nie będzie konieczne dodatkowe przechowywanie paragonów fiskalnych generowanych przez kasy w formie papierowych wydruków.

W przedmiotowym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z sytuacją, w której Klient jest każdorazowo zobowiązany do zaakceptowania udostępnionego przez Wnioskodawcę Regulaminu Sklepu internetowego. Zamiarem Spółki jest wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym paragony fiskalne dokumentujące sprzedaż do klientów, do których zostały wystawione faktury (przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej) oraz pozostałe dokumenty fiskalne, będą niszczone, zaś kopie tych paragonów oraz pozostałych dokumentów fiskalnych będą nadal przechowywane w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej w formie elektronicznej.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy wskazać, że nie ma przeciwskazań do przechowywania paragonów w formie elektronicznej. Ustawodawca nie wskazał bowiem jednoznacznej formy przechowywania paragonów dokumentujących transakcje, które zostały udokumentowane fakturami w formie elektronicznej.

Podsumowując, wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, wystawionych w Sklepie internetowym paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne będzie stanowić realizację obowiązku wynikającego z art. 106h ustawy o VAT i będzie zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów tej ustawy.

Również w odniesieniu do archiwizacji wyłącznie w formie elektronicznej dobowych i miesięcznych raportów fiskalnych nie ma przeciwskazań do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów. Tym samym w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne przechowywanie pozostałych dokumentów fiskalnych, tj. raportów fiskalnych dobowych i okresowych, generowanych przez te kasy, w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane elektronicznie w pamięci kasy fiskalnej.

**Dodatkowe informacje**

Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).