Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-111/10/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-03-31
Teza: Montaż stolarki okiennej podlega opodatkowaniu stawką 8%.
Słowa kluczowe: montaż; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2011 r. (data wpływu 26 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 15 marca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. dla czynności montażu stolarki okiennej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 15 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. dla czynności montażu stolarki okiennej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży stolarki budowlanej z PCV oraz świadczenia usług ich montażu w obiektach nowo powstających, jak i istniejących, w ramach remontu lub modernizacji. Do dnia 31 grudnia 2010 r., w przypadku, kiedy usługi montażu stolarki odbywały się w obiektach budownictwa mieszkaniowego, Spółka opodatkowywała te usługi stawką 7%, zgodnie z przepisem § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - załącznik nr 1, poz.14, którego treść powołała. Montaż okien i drzwi w ww. obiektach mieszkaniowych podlegał do dnia 31 grudnia 2010 r. stawce 7% niezależnie od tego, czy miał miejsce w obiektach nowopowstających, czy istniejących i niezależnie od tego, z jakimi pracami (remont, modernizacja, przebudowa, rozbudowa, inne rodzaje prac) montaż ten był wykonywany. Przepis nie stawiał w tym zakresie, jakichkolwiek warunków lub ograniczeń. Od dnia 1 stycznia 2011 r. zmienił się stan prawny w ten sposób, iż w nowym rozporządzeniu wykonawczym do ustawy brak jest przepisu analogicznego do wyżej powołanego, a przepisy samej ustawy regulują kwestię opodatkowania stawką 8% w odniesieniu do usług budowlanych związanych ze społecznym programem mieszkaniowym, w sposób bardziej ogólny (art. 41 ust. 12 ustawy).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym, wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., usługi świadczone przez Spółkę w zakresie montażu stolarki okiennej wyprodukowanej przez nią, wykonywane w obiektach nowopowstających, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz obiektach istniejących, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym,- korzystają z opodatkowania stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy wyrażonym we wniosku i jego uzupełnieniu, wskazane w stanie faktycznym usługi korzystają z 8% stawki. Po powołaniu treści art. 5a oraz art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka wskazała, że z uwagi na fakt, że przepis art. 41 ust. 12 ustawy nie odwołuje się do PKWiU określając zakres stosowania stawki 8%, klasyfikacja statystyczna nie znajdzie bezpośredniego zastosowania. W Jej ocenie, przepisy PKWiU będą pomocne przy właściwym definiowaniu usług objętych ww. stawką w odniesieniu do zakresu objętego wskazanym przepisem. Zgodnie z pkt 5.3.4 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług): „roboty instalacyjne i montażowe wykonywane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane również w ramach działu 33 grupa 33.2, z następującymi zastrzeżeniami:

*   roboty instalacyjne i montażowe, wykonane przez producenta wyrobu własnymi siłami, są klasyfikowane tam, gdzie jest sklasyfikowany wyrób,
*   budowlane roboty instalacyjne i montażowe, włączając instalowanie (montaż) stolarki budowlanej własnej produkcji, klasyfikuje się w dziale 43,
*   roboty instalacyjne wykonywane przez sprzedawcę detalicznego, jako usługa związana ze sprzedażą określonego wyrobu, są klasyfikowane tak jak handel detaliczny w odpowiednim grupowaniu działu 47”.

Spółka wskazała, że roboty instalacyjne stolarki budowlanej klasyfikowane wg PKWiU z 2008 r. w grupowaniu 43.32, znajdują się w Dziale 43 „Roboty budowlane specjalistyczne" w Sekcji F „Obiekty budowlane i roboty budowlane". Zgodnie z opisem umieszczonym w części wstępnej Sekcji F „Sekcja ta obejmuje (\`(...)\`) roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, które polegają na budowie (tzn. wznoszeniu obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego)." Zdaniem Spółki w rozumieniu PKWiU z 2008 r. pojęcie „budowy" obejmuje roboty ogólnobudowlane i roboty budowlane specjalistyczne wykonywane w związku ze wznoszeniem obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudową, rozbudową lub nadbudową takiego obiektu. Stąd usługa polegającą na montażu stolarki budowlanej własnej produkcji, klasyfikowana w dziale 43 „Roboty budowlane specjalistyczne", mieści się w pojęciu „budowy" w rozumieniu PKWiU. Ponadto Spółka wskazała, że w znaczeniu słownikowym, pojęcie „budowy" definiowane jest jako „wznoszenie obiektu budowlanego; budowanie" (Słownik Języka Polskiego PWN Warszawa 1983, Tom I, str. 212), co oznacza, że w ramach ww. definicji „budowy" mieszczą się wszelkie czynności, w tym usługi służące bezpośrednio wzniesieniu obiektu budowlanego jako pewnej kompletnej całości. W konsekwencji, definicja słownikowa terminu „budowa" obejmuje również takie działania jak montaż w budowanym (w tym rozbudowywanym, nadbudowywanym, odbudowywanym) obiekcie stolarki budowlanej własnej produkcji. Spółka stwierdziła, że pojęcie „budowy" wskazane w przepisie art. 41 ust. 12 ustawy, obejmuje również swym zakresem usługi montażu stolarki budowlanej przez producenta tej stolarki w obiekcie budowlanym nowo powstającym, rozbudowywanym lub odbudowywanym. W konsekwencji, jeżeli przedmiotowy obiekt budowlany zaliczany jest do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przysługuje prawo do stosowania stawki 8% w odniesieniu do rozpatrywanych usług montażu, wskazanych w pierwszej części pytania. W odniesieniu do usług montażu stolarki budowlanej w obiektach istniejących, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przepis art. 41 ust. 12 ustawy wskazuje, iż stawka podatku w wysokości 8% znajduje zastosowanie w odniesieniu do czynności mieszczących się w pojęciu „remontu", „modernizacji" lub „przebudowy" takich obiektów. Wskazany przepis – w ocenie Spółki - należy odczytywać w ten sposób, iż jeżeli remont lub modernizacja obiektu budowlanego (objętego społecznym programem mieszkaniowym) polega na wymianie stolarki budowlanej lub jeżeli wymiana taka następuje w ramach szerszego zakresu prac, które można zdefiniować jako remont, modernizację lub przebudową, to usługi te korzystają ze stawki 8%. Ponadto wskazała, że mimo istotnych zmian w stanie prawnym, w zakresie usług montażu stolarki budowlanej przez producenta takiej stolarki, zakres czynności faktycznych podlegających opodatkowaniu obniżoną do 8% stawką uległ od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczeniu (w stosunku do usług objętych do dnia 31 grudnia 2010 r. stawką 7%) co do rodzaju obiektów, w których usługi takie są wykonywane. Nie uległ natomiast ograniczaniu w zakresie charakteru samych czynności i rodzajów prac, w ramach których montaż ten jest wykonywany. Zdaniem Spółki montaż stolarki budowlanej w obiektach istniejących, zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym objęty jest 8% stawką podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się - w myśl dyspozycji art. 7 ust. 1 ww. ustawy - przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym na mocy art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. I tak, na mocy ust. 2 powyższego artykułu, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a tegoż artykuł, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Stosownie do ust. 12b powyższego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, do którego nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego - w myśl art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług - rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć: „budowa”, „remont” należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.). W treści art. 3 pkt 6 i 8 ww. ustawy wskazano, iż przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, natomiast przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Z kolei przez roboty budowlane należy rozumieć – zgodnie z pkt 7 powyższego artykułu –budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Zatem należy uznać, że usługi montażu okien mogą mieścić się w zakresie prac budowlanych lub remontu.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnione dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Nie spełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że o ile - jak wynika z treści wniosku – montaż okien dokonywany jest w budynkach budowanych lub istniejących (w ramach remontu lub modernizacji) objętych społecznym programem mieszkaniowym, świadczenie przez Spółkę ww. usług podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.