Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.717.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Czy kwota zakupu miejsca parkingowego powinna zostać
uwzględniona jako przeznaczona na własne cele
mieszkaniowe i odliczona od należnego podatku od zbycia
nieruchomości i czy stanowi ona wydatek poniesiony na
własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny
cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
parking-miejsce parkingowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W czerwcu 2022 r. Wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie przed upływem 5 lat od jego
    nabycia, w związku z czym należny jest podatek dochodowy.
    29 lipca 2022 r. za część pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży Wnioskodawczyni zakupiła
    inne mieszkanie (akt notarialny zawarty w A przed zastępcą notariusza A. A - B. B, (...) na
    rok 2022) i jednocześnie dokonała rezerwacji miejsca parkingowego przy bloku, w którym
    znajduje się zakupione mieszkanie, albowiem deweloper z uwagi na oczekiwanie na
    dopełnienie formalności z gminą nie mógł dokonać jego sprzedaży wraz z mieszkaniem.
    13 czerwca 2024 r. Wnioskodawczyni podpisała akt notarialny przenoszący własność
    zarezerwowanego wcześniej miejsca parkingowego (akt notarialny zawarty w A przed
    zastępcą notariusza A. A - C. C, (...) na rok 2024). Zakup miejsca parkingowego został
    pokryty z pieniędzy uzyskanych ze sprzedanego w czerwcu 2022 r. mieszkania. Mieszkanie
    zakupione w lipcu 2022 r. jest mieszkaniem, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje od
    listopada 2022 r., a miejsce parkingowe jest codziennie przez Nią użytkowane.
    Konsultując się z urzędnikiem US Wnioskodawczyni uzyskała informację, iż zakupione
    miejsce parkingowe przy pomocy oddzielnego aktu notarialnego nie może zostać
    odliczone od należnego podatku dochodowego ze sprzedaży poprzedniego mieszkania i
    nie może być traktowane jako „własne cele mieszkaniowe”. Zdanie Wnioskodawczyni jest
    odmienne, albowiem osiedle, na którym znajduje się Jej mieszkanie (X w B), posiada
    jedynie kilka ogólnodostępnych miejsc parkingowych, więc zakup takiego miejsca był
    konieczny. Ponadto miejsce parkingowe zostałoby zakupione wraz z mieszkaniem gdyby
    tylko istniała taka możliwość. Wobec powyższego Wnioskodawczyni uważa, że kwota
    zakupu miejsca parkingowego powinna zostać odliczona od należnego podatku jako
    przeznaczona na własne cele mieszkaniowe.

## Pytanie

Czy kwota zakupu miejsca parkingowego powinna zostać uwzględniona jako
    przeznaczona na własne cele mieszkaniowe i odliczona od należnego podatku od zbycia
    nieruchomości i czy stanowi ona wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe w
    rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zakup przedmiotowego miejsca parkingowego stanowi
    wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest:

    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a)#c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego
    dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia
    odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego
    prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane
    wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów
    w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze

    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy
    o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1
    pkt 131 cytowanej ustawy i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym
    jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania
    tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika.
    Ponadto z art. 21 ust. 28 wskazanej ustawy wynika, że:
    Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
    – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048)
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
    Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
    ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
    które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
    mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
    wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 4 cytowanej ustawy:
    Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do
    niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
    gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
    piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji zatem, gdy miejsce parkingowe jest ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, nabytej odrębnym aktem notarialnym, to wówczas
    można przyjąć, że jako całość stanowi lokal mieszkalny.
    Jeśli natomiast definicja „pomieszczenia przynależnego” nie jest spełniona i miejsce
    parkingowe stanowi odrębną nieruchomość, a tym samym odrębny przedmiot obrotu,
    wówczas nie może zostać ono uznane za pomieszczenie przynależne do lokalu
    mieszkalnego.
    Podkreślić należy, że podatnik, który dokonał sprzedaży nieruchomości i uzyskał z tego
    tytułu dochód może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych
    przeznaczając uzyskane środki na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu. Wydatek taki stanowić może bowiem jeden z
    własnych celów mieszkaniowych enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 21 ust. 25
    ww. ustawy. Przepis ten wymienia jednak wyłącznie lokal mieszkalny, w przepisie nie ma
    mowy o innych pomieszczeniach lub miejscach, nawet jeśli znajdują się w tym samym
    budynku, co lokal mieszkalny. Miejsce ich położenia nie czyni z nich lokalu mieszkalnego, a
    tylko ten wymienił w katalogu wydatków ustawodawca.
    Mając na uwadze powyższe, skoro zakupione przez Panią miejsce parkingowe zostało
    wyodrębnione do osobnej księgi wieczystej i stanowi odrębny przedmiot obrotu to jego

    nabycie nie mieści się w dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i nie może zostać uznane za wydatek
    poniesiony na własne cele mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.