Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.231.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
obywatelstwo
rezydencja-certyfikat rezydencji
ulga
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie organu – pismem z 5 maja 2025 r. (data wpływu 7 maja 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Od czerwca 2011 r. do lutego 2022 r. Wnioskodawczyni mieszkała i pracowała w Wielkiej
    Brytanii. Wnioskodawczyni była brytyjskim rezydentem podatkowym.
    Po powrocie do Polski w 2022 r. Wnioskodawczyni wykazała w polskim urzędzie
    skarbowym w rozliczeniu podatkowym za 2021 r. brytyjski dochód ze stosunku pracy, do
    którego zastosowano ulgę abolicyjną. Był to jedyny dochód Wnioskodawczyni w 2021 r.
    Od lutego 2022 r. Wnioskodawczyni mieszka w Polsce i jest polskim rezydentem
    podatkowym.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawczyni posiada polskie obywatelstwo.
    W okresie od 19 czerwca 2011 r. do 1 lutego 2022 r. Wnioskodawczyni była brytyjskim
    rezydentem podatkowym, czyli zgodnie z wewnętrznymi przepisami Wielkiej Brytanii
    podlegała tam opodatkowaniu ze względu na miejsce zamieszkania. Wnioskodawczyni
    miała nieograniczony obowiązek podatkowy w Wielkiej Brytanii.
    W latach 2019-2021 Wnioskodawczyni nie przebywała na terytorium Polski dłużej niż 183
    dni w roku podatkowym.
    Od czerwca 2011 r. do lutego 2022 r. Wielka Brytania była ośrodkiem interesów życiowych
    Wnioskodawczyni. Od lutego 2022 r. Polska jest ośrodkiem interesów życiowych
    Wnioskodawczyni. W lutym 2022 r. Wnioskodawczyni przeprowadziła się do Polski z
    zamiarem stałego pobytu. W wyniku przeniesienia się do Polski Wnioskodawczyni podlega
    w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W wyniku przeniesienia się z
    Wielkiej Brytanii do Polski ustały Jej powiązania osobiste i gospodarcze z Wielką Brytanią.
    Centrum interesów osobistych, życiowych Wnioskodawczyni znajduje się w Polsce. Od
    lutego 2022 r. Wnioskodawczyni mieszka i pracuje w Polsce.
    Wnioskodawczyni posiada niezbędne dokumenty potwierdzające Jej ośrodek interesów
    osobistych i gospodarczych w Wielkiej Brytanii od 19 czerwca 2011 r. do 1 lutego 2022 r.:
    certyfikat rezydencji Wielkiej Brytanii UKVI, dokument U1 - potwierdzenie ubezpieczenia,
    składek emerytalnych, lat pracy oraz UK Insurance Record z H&M Revenue –
    potwierdzenie ubezpieczenia w Wielkiej Brytanii, które dokumentują miejsce zamieszkania
    dla celów podatkowych.
    W 2021 r. Wnioskodawczyni uzyskała dochód wyłącznie na terenie Wielkiej Brytanii.
    Wnioskodawczyni wykazała w zeznaniu podatkowym w Polsce za rok 2021 r. brytyjski
    dochód, ponieważ planowała zakup nieruchomości w 2022 r. na terytorium Polski.
    Następnie złożyła stosowne dokumenty w urzędzie skarbowym potwierdzające Jej
    brytyjską rezydencję w 2021 r. i P60 za 2021 r. potwierdzające dochód uzyskany w Wielkiej
    Brytanii. Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnego dochodu w 2021 r. na terenie Polski.
    Wnioskodawczyni dopiero od 25 lutego 2022 r. uzyskuje dochody ze stosunku pracy w
    Polsce.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z ulgi na powrót?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje Jej prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z ulgi na powrót mogą skorzystać osoby fizyczne osiedlające się w Polsce po dniu 31
    grudnia 2021 r. Stosunek pracy Wnioskodawczyni, Jej rezydencja podatkowa w Wielkiej
    Brytanii ustały w lutym 2022 r., po czym przeniosła się do Polski. Wnioskodawczyni spełnia
    wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, któremu podlega podatnik w wyniku przeniesienia miejsca

    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy mieć na uwadze, że
    stosownie do treści art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium RP centrum
    interesów osobistych i gospodarczych oraz przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym, jak w przypadku Wnioskodawczyni – Jej powrót z Wielkiej Brytanii w
    lutym 2022 r. Następnie, brak miejsca zamieszkania podatnika na terenie RP w okresie
    obejmującym co najmniej 3 lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmienił miejsce zamieszkania na terytorium RP, co miało miejsce w sytuacji
    Wnioskodawczyni – Jej rezydencja podatkowa w Wielkiej Brytanii w okresie od 19 czerwca
    2011 r. do 1 lutego 2022 r.
    Kolejnym warunkiem jest polskie obywatelstwo Wnioskodawczyni oraz fakt, że nie
    korzystała wcześniej z ulgi na powrót.
    Wnioskodawczyni utrzymuje stanowisko, że przysługuje Jej korzystanie ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uważa, że może objąć tą ulgą polskie dochody ze stosunku pracy uzyskane od lutego 2022
    r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej
      w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
            – nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
              członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
              Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
              Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
              Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
              Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki,
              lub
            – na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej
              5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2,
              oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13
    lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Definicja miejsca zamieszkania zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych
    rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych.
    Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    których stroną jest Polska.
    Zatem w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest tożsame z
    miejscem zameldowania.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w danym państwie współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    Natomiast w przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w
    którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym
    państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    Jeśli chodzi o centrum interesów gospodarczych, w praktyce chodzi o miejsce, z którym
    dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę
    przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród
    których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła
    dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte
    kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itp.
    W celu skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” spełniony musi być wymóg uzyskiwania
    określonego rodzaju przychodu oraz muszą być wypełnione wszystkie dodatkowe
    warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że do Polski wróciła Pani w lutym
    2022 roku i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek
    wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został
    więc spełniony.
    W opisie sprawy wskazała Pani również, że od 19 czerwca 2011 roku do czasu powrotu do
    Polski w 2022 roku mieszkała Pani i pracowała w Wielkiej Brytanii, gdzie znajdował się w
    tym czasie Pani ośrodek interesów życiowych i Pani stałe miejsce zamieszkania.

    Zrealizowała Pani zatem także wymagania wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy w
    zakresie nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    okresie wskazanym w tym przepisie.
    Co równie istotne, jako polska obywatelka spełniła Pani również wymóg z art. 21 ust. 43
    pkt 3 analizowanej ustawy.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest,
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    posiadanie certyfikatu rezydencji lub innego dowodu dokumentującego miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 powołanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może także nastąpić innymi dowodami. Wystarczy
    zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania
    w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych. Innymi dowodami wskazującymi na miejsce
    zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia,
    zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, dowody
    wypłaty wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od
    pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
    Z opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani dowody dokumentujące, że Pani miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych przed powrotem do Polski w 2022 roku znajdowało
    się poza Polską (w Wielkiej Brytanii), tj. certyfikat rezydencji, dokumenty potwierdzające
    ubezpieczenie, składki emerytalne oraz lata pracy. Spełniła Pani zatem warunek wskazany
    w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie nie korzystała Pani wcześniej z omawianej ulgi, zatem również wymóg
    wynikający z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy należy uznać za spełniony.
    Biorąc powyższe pod uwagę, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na
    powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte ze stosunku pracy w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj. w latach 2022-2025 bądź
    w latach 2023-2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.