Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-567/09/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-25
Teza: 1. Czy wydatki na wymianę instalacji wodnej i grzejnej można uznać jako wydatek na remont budynku piekarni i zaliczyć w koszty w dacie poniesienia? 2. Czy wydatek na zakup kotła co. można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 310 KŚT „Kotły grzejne wodne"? 3. Czy wydatek na zakup pompy ciepła można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 669 KŚT „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe"? 4. Czy wydatek na zakup zespołu kolektorów słonecznych można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 669 KŚT „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe"? 5. Czy wydatek na zakup zbiornika na wodę można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 604 KŚT „Zbiorniki naziemne stalowe"?
Słowa kluczowe: amortyzacja; kolektor-kolektor słoneczny; koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; remonty; środek-środek trwały-ulepszenie środka trwałego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2009 r. (data wpływu 8 lipca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 27 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wymianę instalacji wodnej i grzejnej oraz na zakup środków trwałych - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wymianę instalacji wodnej i grzejnej oraz na zakup środków trwałych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 27 sierpnia 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Jawna w najbliższym czasie ma zamiar rozpocząć następujące prace:

1.  Wymienić instalację wodną i grzejną w budynku piekarni użytkowanym od 1991 r. - obecnie grzejniki i rury stalowe, wymiana na nowe,
2.  Zakupić i zamontować, wewnątrz budynku piekarni, kocioł olejowy - urządzenie do wytwarzania ciepła wskutek spalania oleju opałowego. Służyć on będzie do ogrzania pomieszczeń i wody. Obecnie centralne ogrzewanie i ciepła woda są zasilane z Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej, planuje się rezygnację z zasilania z PEC i przejście na własne,
3.  Zakupić zamontować wewnątrz budynku piekarni pompę ciepła - urządzenie do odzysku energii cieplnej z pomieszczeń piekarni.
4.  Zakupić i zamontować, na dachu budynku piekarni, zespół kolektorów słonecznych - urządzenia służące do uzyskania energii cieplnej ze światła słonecznego,
5.  Zakupić i zamontować, wewnątrz budynku piekarni, zbiornik na wodę - do gromadzenia energii cieplnej ze wszystkich urządzeń. Będzie podłączony jednocześnie z kotłem centralnego ogrzewania, z pompą ciepła, kolektorami słonecznymi.

Każde z urządzeń wymienionych w pkt 2-4 (kocioł olejowy, pompa ciepła, kolektory słoneczne) połączone ze zbiornikiem na wodę może pracować samodzielnie i nie będzie trwale połączone z budynkiem.

Remont instalacji wodnej i grzejnej polega na wymianie starych wyeksploatowanych grzejników i rur stalowych na nowe grzejniki i rury stalowe. W ocenie Spółki powyższe wydatki nie wpłyną na wzrost wartości użytkowej budynku. Natomiast rezygnacja z zasilania przez Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej i zastąpienie zasilania własnym ogrzewaniem olejowym z wykorzystaniem kolektorów słonecznych i pomp cieplnych ma na celu obniżenie kosztów użytkowania centralnego ogrzewania i ciepłej wody.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki na wymianę instalacji wodnej i grzejnej można uznać jako wydatek na remont budynku piekarni i zaliczyć w koszty w dacie poniesienia?
2.  Czy wydatek na zakup kotła co. można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 310 KŚT „Kotły grzejne wodne"?
3.  Czy wydatek na zakup pompy ciepła można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 669 KŚT „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe"?
4.  Czy wydatek na zakup zespołu kolektorów słonecznych można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 669 KŚT „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe"?
5.  Czy wydatek na zakup zbiornika na wodę można potraktować jako wydatek na odrębny środek trwały i zaliczyć do rodzaju 604 KŚT „Zbiorniki naziemne stalowe"?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na wymianę instalacji wodnej i grzejnej można potraktować jako wydatki na remont budynku i zaliczyć w koszty w dacie poniesienia.

Wydatki na zakup kotła grzejnego można potraktować jako zakup środka trwałego podlegającego amortyzacji zaliczając go do rodzaju 310 KŚT.

Wydatki na zakup pompy ciepła można potraktować jako zakup środka trwałego podlegającego amortyzacji zaliczając ją do rodzaju 669 KŚT.

Wydatki na zakup zespołu kolektorów słonecznych można potraktować jako zakup środka trwałego podlegającego amortyzacji zaliczając je do rodzaju 669 KŚT. (Stanowisko takie znajduje się w postanowieniu Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Toruniu z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. PD/415-34/06).

Wydatki na zakup zbiornika na wodę można potraktować jako zakup środka trwałego podlegającego amortyzacji zaliczając go do rodzaju 604 KŚT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - wydatki na nabycie i ulepszenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Z treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika bowiem, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków m.in. na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W myśl art. 22g ust. 17 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł.

Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Przez ulepszenie środków trwałych należy rozumieć:

1.  przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowę, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
3.  rekonstrukcję, tj. odtworzenie zużytych całkowicie lub częściowo składników majątku,
4.  adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych, rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
5.  modernizację, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Z kolei, istotą remontu jest wykonanie prac przywracających pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, niezwiększających jego wartości początkowej.

Remontem jest zatem przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego poprzez wymianę zużytych składników technicznych, nie powodujące jednak zmian w użytkowaniu, przeznaczeniu i konstrukcji tego obiektu. Remont środka trwałego powinien zmierzać do zachowania jego dotychczasowej substancji. Konsekwencją remontu ma być utrzymanie środka trwałego we właściwym stanie technicznym i użytkowym.

W przypadku, gdy wydatki zostaną poniesione na remont środka trwałego - bez względu na ich wielkość stanowią koszty uzyskania przychodów.

Różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz z treści pytania 1 wynika, iż zamierza Pan ponieść nakłady na wymianę instalacji wodnej i grzejnej. Remont instalacji wodnej i grzejnej polega na wymianie starych wyeksploatowanych grzejników i rur stalowych na nowe grzejniki i rury stalowe.

Kierując się oświadczeniem Wnioskodawcy, iż powyższe prace nie spowodują wzrostu wartości użytkowej środka trwałego można je potraktować jako prace remontowe. Zatem, poniesione na ten cel wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu z chwilą poniesienia.

Odnosząc się do kwestii prawidłowego zakwalifikowania zakupionych urządzeń do środków trwałych należy zauważyć, iż w myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub, w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

W myśl art. 22h ust. 2 podatnicy dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji przed rozpoczęciem amortyzacji środka trwałego a wybraną metodę należy stosować do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Stosownie do treści przepisu art. 22i ust. 1 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Stawki amortyzacyjne ustalone w Wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik do ww. ustawy są przyporządkowane do określonych symboli Klasyfikacji Środków Trwałych. W związku z tym aby ustalić stawkę amortyzacyjną konieczne jest określenie do jakiej grupy (podgrupy, rodzaju) Klasyfikacji Środków Trwałych środek trwały należy. Jest to konieczne dla właściwego ustalenia stawki amortyzacyjnej.

Zgodnie z objaśnieniami wstępnymi zawartymi w części I Klasyfikacji Środków Trwałych stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych - Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Z uwag szczegółowych do grupy 1 - budynki i lokale Klasyfikacji Środków Trwałych wynika, iż do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w konstrukcję budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble. W skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również tzw. „obiekty pomocnicze” obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp.

Z kolei z uwag szczegółowych do grupy 3 powołanej Klasyfikacji wynika, iż samodzielnymi obiektami są m.in. kotły grzejne i parowe.

Natomiast z uwag szczegółowych do grupy 6 powołanej Klasyfikacji wynika, iż za odrębny obiekt uważa się samodzielne maszyny, aparaty, agregaty, zespoły techniczne itp., które w niniejszej klasyfikacji określa się jako urządzenia techniczne.

Przy czym maszyny współpracujące ze sobą, powiązane konstrukcyjnie w zestaw technologiczny stanowią jeden obiekt. Za odrębny obiekt uważa się samodzielne maszyny, aparaty, agregaty, zespoły techniczne (urządzenia techniczne). O zaliczeniu do odpowiedniej podgrupy środków trwałych decyduje jego przeznaczenie oraz konstrukcja i wyposażenie.

Z przedłożonego przez Spółkę wniosku wynika, iż zamierza ona zakupić kocioł grzejny, pompę ciepła, zespołu kolektorów słonecznych, zbiornik na wodę.

Przedmiotowe urządzenia mogą pracować samodzielnie i nie będą trwale połączone z budynkiem.

Kierując się tym oświadczeniem oraz mając na uwadze zawartą w przepisie art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definicję środka trwałego i powyższe objaśnienia, przedmiotowe urządzenia można uznać za odrębne środki trwałe, pod warunkiem, że stanowią samodzielne obiekty.

Wydatki na ich nabycie nie stanowią zatem bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów. Podatnicy mogą - stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy - uznać za koszty uzyskania przychodów jedynie odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych.

Należy jednak zauważyć, iż tut. organ podatkowy nie jest uprawniony do klasyfikowania środków trwałych wg Klasyfikacji Środków Trwałych. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środków trwałych do właściwej grupy spoczywa na podatniku. Podatnik jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, w przypadku wątpliwości dotyczących odpowiedniej klasyfikacji, może zwrócić się o dokonanie klasyfikacji do Urzędu Statystycznego. W związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Istotnym jest również to, iż procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), zaznacza się, iż interpretacja nie ma wywołuje skutków prawnych dla poszczególnych wspólników Spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła Spółka Jawna, która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87–100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.