Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-461/16/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-07-28
Teza: Czy zakup nieruchomości niezabudowanej w dniu 3 marca 2016 r. przez Wnioskodawcę i jego małżonkę spełnia definicję wydatków określonych w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym warunki do objęcia zwolnieniem uzyskanego dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.), uzupełnionym w dniu 19 lipca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego, uzupełniony w dniu 19 lipca 2016 r. w odpowiedzi na wezwanie organu znak ITPB4/4511-461/16-2/MS z dnia 8 lipca 2016 r.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 8 września 2010 roku Wnioskodawca nabył z majątku osobistego z zamiarem zabudowania budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym nieruchomość niezabudowaną. Pierwotnie nieruchomość ta nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu 25 czerwca 2012 r. Rada Miasta podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla, gdzie znajdowała się zakupiona przez Wnioskodawcę nieruchomość. Zgodnie z przyjętym planem zagospodarowania przeważająca część nieruchomości uzyskała przeznaczenie na tereny zielone bez możliwości zabudowy. Przez środek działki zaplanowano umiejscowienie drogi. Nieruchomość w 2010 r. Wnioskodawca zakupił wraz z prawomocną decyzją wydaną 10 czerwca 2010 r., na podstawie której ustalono warunki zabudowy na tej nieruchomości dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego, z poddaszem użytkowym i wbudowanym garażem na samochód osobowy. Decyzję o zakupie przedmiotowej działki podjęto w pełnej świadomości zatwierdzonych w zakresie tej nieruchomości warunków zabudowy i z zamiarem wybudowania tam budynku mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe. Po uzyskaniu informacji w zakresie planów Rady Miasta ustalenia niekorzystnego dla Wnioskodawcy planu zagospodarowania posiadanej nieruchomości, 30 maja 2012 r. pisemnie zwrócił się do Departamentu Urbanistyki Urzędu Miasta z wnioskiem o zmianę projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla, w obrębie którego znajdowała się posiadana przez niego nieruchomość, w zakresie pozwalającym na pozostawienie możliwości zabudowy nieruchomości zgodnie z posiadaną decyzją o warunkach zabudowy i zamierzeniami budowy domu. Rada Miasta nie uwzględniła wniosku i w dniu 25 czerwca 2012 r. wyłączyła przeważającą część działki Wnioskodawcy z możliwości zabudowy, dodatkowo ustalając przebieg drogi przez jej środek.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w myśl którego: „jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy:

1.  odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo
2.  wykupienia nieruchomości lub jej części”.

Wnioskodawca zwrócił się z żądaniem wykupienia nieruchomości przedmiotowej do Miasta lub załatwienia tej sprawy w inny sposób. Otrzymał jednak odmowę. W związku z tym sprawę skierował na drogę postępowania sądowego. W dniu 10 marca 2015 r. wydany został wyrok zobowiązujący Miasto do złożenia oświadczenia woli zakupu od Wnioskodawcy przedmiotowej niezabudowanej działki. Miasto w marcu 2015 r. dokonało wykupu nieruchomości zgodnie z wyrokiem Sądu. Kwota wykupu została ustalona na podstawie wyceny dokonanej na jego zlecenie przez biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości. W związku z powyższym Wnioskodawca uzyskał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowany stawką 19% zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 3 marca 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył nieruchomość niezabudowaną do majątku wspólnego, na którą została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej z infrastrukturą techniczną. Zakup wskazanej nieruchomości sfinansowany został uzyskanymi od Miasta środkami finansowymi za wykup nieruchomości zakupionej w 2010 r. W związku z faktem, że nie minęło 5 lat od zakupu nieruchomości niezabudowanej (8 września 2010 r.) a wykupem od miasta Białystok (wyrok sądu z dnia 10 marca 2015 r.) na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W art. 21 ust. 25 pkt 1 wskazane jest, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość, na którą przeznaczył kwotę uzyskaną ze sprzedaży niezabudowanej nieruchomości służyć będzie w całości realizacji jego własnych celów mieszkaniowych. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości niezabudowanej nabytej 3 marca 2016 r. została na wniosek jego i żony (złożony 29 kwietnia 2016 r.) przeniesiona na nich w niezmienionej formie. W dniu 20 maja 2016 r. Wnioskodawca z żoną otrzymali pozytywną decyzję o przeniesieniu na nich decyzji o warunkach zabudowy wydanej na poprzednich właścicieli bez zmiany jej treści.

Wnioskodawca nie zamierza budować na terenie zakupionej w 2016 r. nieruchomości czterech budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej wraz z infrastrukturą techniczną. Warunki zabudowy w formie, w jakiej na dzień dzisiejszy zostały wydane wnioskowane były przez byłych właścicieli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zakup nieruchomości niezabudowanej w dniu 3 marca 2016 r. przez Wnioskodawcę i jego małżonkę spełnia definicję wydatków określonych w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym warunki do objęcia zwolnieniem uzyskanego dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek poniesiony przez niego i jego żonę w dniu 3 marca 2016 r. na niezabudowaną nieruchomość, na którą została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej z infrastrukturą techniczną upoważnia do zwolnienia dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Wskazać należy, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Ponadto powoływany art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi także, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. To oznacza, że nabyta nieruchomość ma zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe podatnika, a nie potrzeby mieszkaniowe innych osób.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca uzyskał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2015 r., to wydatkowanie otrzymanych środków w marcu 2016 r. na własne cele mieszkaniowe spełnia wymóg terminu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Ponieważ nabycie nieruchomości niezabudowanej sfinansowane było środkami uzyskanymi z wykupu innej nieruchomości i zamierzeniem Wnioskodawcy jest realizacja na nabytej nieruchomości jego własnych celów mieszkaniowych, możliwe jest zastosowanie powyższego zwolnienia przedmiotowego.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem stan faktyczny przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie się różnić od stanu faktycznego, który występuje w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016, poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.