Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.497.2025.1.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Określenie czy dofinansowanie wycieczki integracyjnej ze
środków ZFŚS będzie stanowiło dla pracowników przychód, a
szkoła jako płatnik będzie zobowiązana do naliczania,
pobrania i odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od
osób fizycznych.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
pracodawca
pracownik
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
przychód-przychód ze stosunku pracy
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 29 września 2025 r. (wpływ) i 13
    października 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Liceum Ogólnokształcące jest jednostką budżetową, która zatrudnia (...) osób i
    przepisami prawa zobligowane jest tworzyć Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.
    Zamierzają Państwo zorganizować wycieczkę krajoznawczo-turystyczną dla wszystkich
    pracowników – w celu polepszenia współpracy. Uczestnictwo w wycieczce będzie
    dobrowolne. Brak uczestnictwa nie będzie się wiązał z negatywnymi konsekwencjami dla
    pracowników.
    Biuro podróży – na podstawie imiennej listy – dokona rezerwacji noclegów, posiłków,
    transportu oraz wykupi imienne polisy dla uczestników.
    Wycieczka będzie częściowo finansowana z ZFŚS. Przewidywany koszt wycieczki dla
    jednego uczestnika to 1.000 zł. Kwota bazowa dofinansowania będzie wynosiła 850 zł.
    Kwota bazowa będzie pomnożona przez próg dochodowy – „kryterium socjalne”. Podana
    cena jest uśredniona przez biuro podróży, ponieważ uczestnicy będą zakwaterowani w
    pokojach o różnym standardzie, posiłki będą w formie bufetu i nie będą podliczane ceny
    poszczególnych porcji.
    Wydatki poniesione w związku z ww. wycieczką zostaną poniesione w interesie
    pracodawcy, gdyż wycieczka ma służyć integracji pracowników, wpłynie na polepszenie
    współpracy, zwiększenie wydajności i jakości wykonywanych obowiązków. Poniesione
    przez zakład pracy wydatki nie przyniosą korzyści pracownikom w postaci powiększenia

    aktywów lub uniknięcia wydatków, które musieliby ponieść. Nie wystąpi po stronie
    uczestników wycieczki przysporzenie korzyści, ponieważ pracownicy nie ponieśliby
    wydatku, gdyby nie zostali zaproszeni do udziału w wycieczce przez pracodawcę.
    Uczestnictwo w wycieczce będzie dobrowolne. Pracownicy zadeklarują chęć uczestnictwa.

## Pytanie

Czy dofinansowanie wycieczki integracyjnej ze środków ZFŚS będzie stanowiło dla
    pracowników przychód, a szkoła jako płatnik będzie zobowiązana do naliczania, pobrania i
    odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, sfinansowanie przez pracodawcę wycieczki dla pracowników ze
    środków ZFŚS nie spowoduje powstania po stronie pracowników przychodu
    podlegającego opodatkowaniu. Tym samym nie będzie ciążył na Państwu obowiązek
    naliczania, pobrania i odprowadzania zaliczki na podatek.
    Według Państwa, wydatki poniesione w związku z ww. wycieczką zostaną spełnione w
    interesie pracodawcy, gdyż wycieczka ma służyć integracji pracowników, wpłynie na
    polepszenie współpracy, zwiększenie wydajności i jakości wykonywanych obowiązków.
    Poniesione przez zakład pracy wydatki nie przyniosą korzyści pracownikom w postaci
    powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musieliby ponieść. Państwa
    zdaniem, nie wystąpi po stronie uczestników wycieczki przysporzenie korzyści, ponieważ
    pracownicy nie ponieśliby wydatku, gdyby nie zostali zaproszeni do udziału w wycieczce
    przez pracodawcę. Uczestnictwo w wycieczce będzie dobrowolne. Pracownicy zadeklarują
    chęć uczestnictwa. Pracownicy, którzy skorzystają z oferty uczestnictwa w wycieczce, nie
    osiągną przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż po ich stronie nie wystąpi korzyść
    finansowa w postaci zaoszczędzonego wydatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;

        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Na mocy art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Na mocy art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres
      działalności pracodawcy.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 omawianej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,

    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą
      potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją
      wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego
    świadczenia”, zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca
    2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r., poz. 947), w którym to Trybunał dokonał
    ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako
    przychodu z tytułu stosunku pracy.
    Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12
    ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał
    Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    • po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    • po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    • po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Aby można było uznać, że pracownik otrzymał nieodpłatne świadczenie, powyższe
    przesłanki muszą być spełnione łącznie.
    Nieodpłatne świadczenie jest więc przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy
    świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci
    nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie
    obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie
    pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci
    powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie
    tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku
    objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że planują zorganizować przy pomocy
    biura podróży wycieczkę krajoznawczo-turystyczną dla wszystkich pracowników. Udział w
    tej wycieczce ma mieć charakter dobrowolny i służyć integracji pracowników, co wpłynie
    na polepszenie współpracy, zwiększenie wydajności i jakości wykonywanych przez nich
    obowiązków. Wycieczka ma zostać objęta dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, z uwzględnieniem kryterium socjalnego. Państwa pracownicy nie
    ponieśliby wydatku związanego z wycieczką, gdyby nie zostali zaproszeni przez Państwa
    do udziału w niej.
    Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyżej wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn.
    akt K 7/13:
      Obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia
      majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje
      pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby
      organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe).
    Integracyjny charakter zorganizowanego dla pracowników wydarzenia, chociażby
    wydarzenie to przyjęło charakter wyjazdu (wycieczki), wpływa zatem na ocenę, że biorący
    w nim udział pracownicy nie uzyskują przysporzenia majątkowego, które należałoby uznać
    za ich przychód.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że dobrowolny
    udział w wycieczce dofinansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych, której głównym celem jest integracja pracowników wpływająca na polepszenie
    współpracy, zwiększenie wydajności i jakości wykonywanych obowiązków, nie będzie
    stanowić dla pracowników przysporzenia majątkowego. Tym samym dofinansowanie nie
    będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, przyznanie pracownikom dofinansowania z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych celem pokrycia części kosztów ww. wycieczki nie spowoduje
    powstania po stronie Państwa pracowników przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na Państwu natomiast nie będą
    ciążyć obowiązki płatnika uregulowane w art. 32 ust. 1 tej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.