Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.360.2016.2.MSu
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-08-16
Teza: ustalenia czy zasada „centralizacji” rozliczeń w zakresie podatku VAT dotyczy powiatowych jednostek budżetowych obejmuje Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego i Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka budżetowa; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; powiat
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 sierpnia 2016r. (data wpływu 11 sierpnia 2016r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy zasada „centralizacji” rozliczeń w zakresie podatku VAT powiatowych jednostek budżetowych obejmuje Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego i Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy zasada „centralizacji” rozliczeń w zakresie podatku VAT powiatowych jednostek budżetowych obejmuje Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego i Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 8 sierpnia 2016r. (data wpływu 11 sierpnia 2016r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz w zakresie prawa reprezentacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Powiat … (dalej: Powiat) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną.

W strukturze organizacyjnej Powiatu znajdują się następujące, utworzone przez Powiat jednostki organizacyjne, mające status jednostek budżetowych:

*   I Liceum Ogólnokształcące im. …. w …,

*   Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w …,

*   Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 im. … w …,

*   Zespół Szkół Ogrodniczych w …,

*   Zespół Szkół Rolniczych im. … w …,

*   Powiatowy Zarząd Dróg w …,

*   Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w …,

*   Powiatowy Urząd Pracy w …,

*   Międzyszkolny Ośrodek Sportowy w … z siedzibą w …,

*   Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w …,

*   Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w …,

*   Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza w ….

Ponadto w strukturze organizacyjnej Powiatu znajdują się nieutworzone przez Powiat jednostki organizacyjne, tj. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego (dalej jako: Inspektorat Nadzoru) oraz Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako: Komenda Straży Pożarnej), mające status jednostek budżetowych.

Obecnie w strukturze organizacyjnej Powiatu nie ma zakładów budżetowych. Zgodnie z dotychczasowym, przeważającym stanowiskiem organów podatkowych – prezentowanym do momentu podjęcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej) (dalej: Trybunał) wyroku z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 (dalej: Wyrok TSUE) - Powiat dotychczas traktuje znajdujące się w jego strukturze, wskazane powyżej jednostki budżetowe jako odrębnych podatników na gruncie VAT.

Niemniej jednak Powiat pragnie zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią Wyroku TSUE, jednostki budżetowe nie powinny być traktowane jako odrębni od tworzących je jednostek samorządu terytorialnego podatnicy VAT - podmioty te zdaniem Trybunału nie prowadzą bowiem samodzielnie działalności gospodarczej.

W związku z Wyrokiem TSUE w dniu 29 września 2015 r. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów został opublikowany komunikat, w którym Ministerstwo Finansów wskazało, iż skutkiem orzeczenia Trybunału będzie konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT jednostek samorządu terytorialnego czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe od dnia 1 lipca 2016 r.

W dniu 16 grudnia 2015 r. Minister Finansów opublikował jednak kolejny komunikat, zgodnie z którym termin, o którym mowa powyżej, został przesunięty z połowy 2016 r. do dnia 1 stycznia 2017 r.

Celem uregulowania powyższych kwestii zostały podjęte prace legislacyjne, w efekcie których powstał projekt ustawy o zasadach rozliczeń w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich EFTA a także ze zwrotu środków pochodzących ze środków publicznych, przeznaczonych na realizację projektów przez jednostki samorządu terytorialnego z dnia 17 czerwca 2016 r. (dalej: Projekt ustawy o zasadach rozliczeń VAT), który obejmuje m.in. wskazane w komunikatach kwestie.

Mając na uwadze treść przywołanych komunikatów oraz Projektu ustawy o zasadach rozliczeń VAT, zgodnie z którymi do dnia 1 stycznia 2017 r. nie będą kwestionowane rozliczenia dokonywane z zastosowaniem dotychczasowego modelu rozliczeń VAT, Powiat dotychczas jeszcze nie uwzględnia w swoich rozliczeniach VAT czynności dokonywanych przez znajdujące się w jego strukturze jednostki budżetowe, tj. nie przeprowadził tzw. centralizacji rozliczeń VAT Powiatu i rzeczonych jednostek organizacyjnych.

Powiat pragnie przy tym wyjaśnić, iż zamierza rozpocząć wspólne rozliczenia najpóźniej od rozliczenia za miesiąc styczeń 2017 r.

Powiat powziął wątpliwość, co do uwzględniania w łącznych, „scentralizowanych” rozliczeniach VAT czynności wykonywanych przez znajdujące się w jego strukturze Inspektorat Nadzoru oraz Komendę Straży Pożarnej.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego został utworzony na podstawie art. 40 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (dalej: przepisy reformujące), zgodnie z którym z dniem 1 stycznia 1999r. w miastach będących siedzibami władz powiatów tworzy się powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego.

Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej została utworzona na podstawie art. 1 oraz art. 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (dalej: ustawa o PSP) oraz art. 17 ust. 1 przepisów reformujących.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy o PSP, powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny sprzęt formację, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami.

Natomiast w myśl art. 8 pkt 3 ustawy o PSP (w brzmieniu obowiązującym w 1992 r.), Państwową straż pożarną tworzą m.in. takie jednostki organizacyjne jak komendy rejonowe Państwowej Straży Pożarnej.

Jednocześnie zgodnie art. 17 ust. 1 pkt 3 przepisów reformujących, z dniem 1 stycznia 1999 r. komendy rejonowe Państwowej Straży Pożarnej, mające siedziby w mieście będącym siedzibą władz powiatu, stały się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy odpowiednich kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży, w rozumieniu ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy o administracji rządowej w województwie i ustawy kompetencyjnej, z zastrzeżeniem art. 32.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT Powiatu czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe będąca konsekwencją Wyroku TSUE dotyczy również czynności dokonywanych przez Inspektorat Nadzoru oraz Komendę Straży Pożarnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT Powiatu czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe nie dotyczy czynności dokonywanych przez Inspektorat Nadzoru oraz Komendę Straży Pożarnej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że organy władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie czynności cywilnoprawnych, nawet jeżeli dotyczą one zadań własnych tych podmiotów.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powiat, będący jednostką samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność - art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (dalej: ustawa o samorządzie powiatowym).

Tym samym, w zakresie wykonywanych czynności cywilnoprawnych, posiada on bezsprzecznie status podatnika podatku od towarów i usług, w konsekwencji czego (pod warunkiem osiągnięcia odpowiedniej wielkości obrotów) podlega on rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Mając na uwadze treść Wyroku TSUE samorządowa jednostka budżetowa, której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 WE, nie może być uznana za odrębnego od tworzącej ją jednostki samorządu terytorialnego podatnika VAT.

Tym samym, na gruncie ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki budżetowe czynności opodatkowane zarówno odpowiednimi stawkami VAT, jak i korzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT stanowią de facto czynności odpowiednio opodatkowane lub zwolnione z VAT po stronie jednostki samorządu terytorialnego, w związku z czym to właśnie jednostka samorządu terytorialnego winna rozliczać VAT należny z tego tytułu.

W konsekwencji rozliczenie VAT z tytułu czynności cywilnoprawnych wykonywanych zarówno przez Powiat, jak i jego jednostki budżetowe powinno następować poprzez jedną, łączną deklarację VAT-7 składaną właśnie przez Powiat. Podatnikiem VAT z tytułu wykonywania ww. czynności jest bowiem Powiat, nie zaś jego jednostki budżetowe.

Powiat pragnie przypomnieć, iż w jego strukturze organizacyjnej znajdują się również nieuwzględnione w Statucie Powiatu, tj. nieutworzone przez Powiat, jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 33a ustawy o samorządzie powiatowym, a mianowicie:

*   Inspektorat Nadzoru oraz

*   Komenda Straży Pożarnej.

W myśl art. 33a ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży wykonują określone w ustawach zadania i kompetencje przy pomocy jednostek Organizacyjnych, tj. komend i inspektoratów.

Zgodnie natomiast z treścią ust. 2 przywołanego artykułu, jednostki te mogą być tworzone, przekształcane i likwidowane przez wojewodę, na wniosek starosty, zaopiniowany przez właściwego kierownika zespolonej służby, inspekcji lub straży wojewódzkiej, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Komenda Straży Pożarnej

Działające w ramach Powiatów Komendy Powiatowe Państwowej Straży Pożarnej funkcjonują w oparciu o przepisy:

*   ustawy o samorządzie powiatowym,

*   ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (dalej: ustawa o PSP) oraz

*   ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

Zgodnie z art. 8 ustawy o PSP, komendy powiatowe Państwowej Straży Pożarnej są jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej. Organem właściwym w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Państwowej Straży Pożarnej jest Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej (dalej: Komendant).

Komendant jest odpowiedzialny za ustalenie regulaminu organizacyjnego określającego funkcjonowanie danej Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, który następnie zatwierdzany jest przez Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej.

W tym miejscu Powiat pragnie zauważyć, iż Komendant nie jest powoływany i odwoływany przez Starostę Powiatowego. Dodatkowo Powiat pragnie podkreślić, iż Komendy Powiatowe Państwowej Straży Pożarnej do dnia 31 grudnia 2009 r. pozostawały jednostkami podsektora rządowego. W związku z wejściem w życie nowej ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z dniem 1 stycznia 2010 r. zlikwidowano jednakże podział na sektor rządowy, samorządowy i ubezpieczeń społecznych.

Tym samym, w myśl art. 8-11 wskazanej ustawy, Komendy Powiatowe Państwowej Straży Pożarnej zyskały status państwowych jednostek budżetowych.

Inspektorat Nadzoru

W odniesieniu do Powiatowych Inspektoratów Nadzoru Budowlanego należy w pierwszej kolejności wskazać, iż jednostki te funkcjonują w oparciu o przepisy:

*   ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną,

*   ustawy o samorządzie powiatowym,

*   ustawy z dniu 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (dalej: Prawo Budowlane).

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 33a ustawy o samorządzie powiatowym, Powiatowe Inspektoraty Nadzoru Budowlanego stanowią aparaty pomocnicze Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, przy pomocy których realizowane są zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawach. Co prawda zakres zadań wskazanych podmiotów pokrywa się z zakresem działania powiatów, niemniej nie można w tym przypadku mówić o wykonywaniu przez nie zadań własnych powiatów.

Starosta jako organ administracji samorządowej nie uzyskuje bowiem w tym zakresie jakiejkolwiek kompetencji do wydawania indywidualnych decyzji administracyjnych, a stworzony przez niego aparat pomocniczy stanowi jedynie zaplecze umożliwiające Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wykonywanie ustawowych zadań.

W rezultacie Powiat nie ponosi, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, odpowiedzialności odszkodowawczej za ewentualne szkody wynikające z wykonywania zadań zastrzeżonych dla Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, odpowiedzialność ta ciąży natomiast na Skarbie Państwa, ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działa w strukturze administracji rządowej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego, sygn. akt V CSK 304/14. We wskazanym wyroku Sąd Najwyższy odwołał się do postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z dnia 6 marca 2010 r., sygn. akt II GW 5/10 i z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt II OW 100/10, w których NSA jednolicie przyjmuje, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego działa w ramach własnych ustawowych kompetencji i nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż podstawę działania zarówno Inspektoratu Nadzoru, jak i Komendy Straży Pożarnej, regulują przepisy ustawowe. Wyżej wymienione organy mają umocowanie ustawowe do działania, a realizowane przez nie zadania również wynikają z przepisów ustawowych.

Tym samym, Inspektorat Nadzoru jako organ administracyjny, powołany jest do realizacji zadań określonych w art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Natomiast zadania, jakie wykonywane są przez Komendanta przy wykorzystaniu Komendy Straży Pożarnej, wskazane zostały w art. 13 ust. 6 ustawy o PSP.

Powiat pragnie zauważyć, iż uzyskane w zakresie realizacji zadań dochody Inspektoratu Nadzoru oraz Komendy Straży Pożarnej są odprowadzane do budżetu państwa. Jednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, 5% dochodów uzyskiwanych na rzecz budżetu państwa w związku z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami wpływa do budżetu powiatu. Co więcej, koszty związane z realizacją wymienionych zadań są pokrywane z dotacji celowej otrzymanej z budżetu państwa.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Powiatu, zarówno Komendę Straży Pożarnej, jak i Inspektorat Nadzoru, należy uznać za państwowe jednostki budżetowe. W konsekwencji czynności wykonywane przez te jednostki nie powinny być uwzględniane przy dokonywaniu „scentralizowanych" rozliczeń VAT Powiatu.

Zdaniem Powiatu, nawet gdyby uznać, iż funkcjonujące w ramach jego struktury organizacyjnej Inspektorat Nadzoru oraz Komendę Straży Pożarnej należy traktować jako powiatowe jednostki budżetowe, czynności wykonywane przez te jednostki nie powinny być uwzględniane we wspólnych, tj. scentralizowanych rozliczeniach VAT Powiatu. Należy bowiem zauważyć, iż podmioty te nie zostały utworzone przez Powiat.

Zgodnie natomiast z treścią Projektu ustawy o zasadach rozliczeń VAT, przez jednostki organizacyjne objęte obowiązkiem centralizacji rozliczeń VAT należy rozumieć jednostki organizacyjne, które zostały utworzone przez jednostki samorządu terytorialnego.

Stanowisko Powiatu znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. 1061-IPTPP1.4512.3.2016.2.RG, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, że „utworzenie ww. jednostek nie jest uzależnione od woli samorządowego organu administracji, lecz tworzone są na podstawie przepisów prawa i zadania przez nie realizowane wynikają z przepisów ustawowych. (\`(...)\`) Zatem zasada "centralizacji" rozliczeń w zakresie podatku VAT powiatowych jednostek budżetowych nie obejmuje Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego i Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej".

Reasumując, zdaniem Powiatu, konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT Powiatu czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe nie dotyczy czynności dokonywanych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego oraz Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Powiat jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W strukturze organizacyjnej Powiatu znajdują się utworzone przez Powiat jednostki organizacyjne, mające status jednostek budżetowych. Ponadto w strukturze organizacyjnej Powiatu znajdują się nieutworzone przez Powiat jednostki organizacyjne o których mowa w art. 33a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, tj. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego (dalej jako: Inspektorat Nadzoru) oraz Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako: Komenda Straży Pożarnej), mające status jednostek budżetowych.

Działające w ramach Powiatów Komendy Powiatowe Państwowej Straży Pożarnej funkcjonują w oparciu o przepisy:

*   ustawy o samorządzie powiatowym,

*   ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (dalej: ustawa o PSP) oraz

*   ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

W odniesieniu do Powiatowych Inspektoratów Nadzoru Budowlanego należy w pierwszej kolejności wskazać, iż jednostki te funkcjonują w oparciu o przepisy:

*   ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną,

*   ustawy o samorządzie powiatowym,

*   ustawy z dniu 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (dalej: Prawo Budowlane).

W związku z powyższymi okolicznościami, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT Powiatu czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe będąca konsekwencją Wyroku TSUE dotyczy również czynności dokonywanych przez Inspektorat Nadzoru oraz Komendę Straży Pożarnej.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814), jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, organami powiatu są rada powiatu i zarząd. Zarząd jest organem wykonawczym powiatu (art. 26 ust. 1 powołanej ustawy), który - w myśl art. 33 tej ustawy - wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy. Starostwo powiatowe jest zatem aparatem pomocniczym, służącym zarządowi do wykonania zadań powiatu oraz obsługi techniczno-organizacyjnej powiatu. Tak rozumiane starostwo powiatowe jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

W myśl art. 33a ust. 1 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży wykonują określone w ustawach zadania i kompetencje przy pomocy jednostek organizacyjnych – komend i inspektoratów.

Jak stanowi art. 33a ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, jednostki organizacyjne stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży może tworzyć, przekształcać i likwidować wojewoda, na wniosek starosty, zaopiniowany przez właściwego kierownika zespolonej służby, inspekcji lub straży wojewódzkiej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Zgodnie z brzmieniem art. 33a ust. 3 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2, z wyjątkiem jednostek organizacyjnych Policji, są powiatowymi jednostkami budżetowymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2003 r. poz. 148, 391, 594 i 874 oraz z 2005 r. poz. 2104).

Na podstawie art. 33b ustawy o samorządzie powiatowym, powiatową administrację zespoloną stanowią:

1.  starostwo powiatowe;
2.  powiatowy urząd pracy, będący jednostką organizacyjną powiatu;
3.  jednostki organizacyjne stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży.

Podstawową funkcją służb, inspekcji i straży jest ochrona interesu publicznego w najszerszym tego słowa znaczeniu, w tym utrzymanie bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie swoich właściwości, będących odpowiedzią na naruszenia norm prawnych określonych przepisach prawa materialnego, a uzewnętrznionych w trakcie czynności kontrolnych i nadzorczych. Podkreślić należy, że służby, inspekcje i straże to przede wszystkim podmioty rządowej administracji wyspecjalizowanej, funkcjonujące w dwóch systemach administracyjnych: rządowej administracji scentralizowanej charakteryzującej się zależnością służbową i osobową oraz administracji zdecentralizowanej, w tym wypadku powiatowej, która pozostaje względnie niezależna od administracji rządowej.

Zespolenie tej administracji, ze starostą, jako organem administracji ogólnej, odpowiedzialnym za realizację interesu publicznego w powiecie, ma przynieść wymierne efekty, w postaci zapewnienia porządku i bezpieczeństwa publicznego, na administrowanym terenie.

Instrumentem prawnym, określonym normatywnie, który zapewnia staroście realizację jego kompetencji jako organu administracji zespolonej w powiecie, jest zwierzchnictwo wobec tych służb. Nie jest to pochodna podległości. Zwierzchnictwo starosty wobec służb, inspekcji i straży jest konstrukcją ściśle normatywną, wpisaną w układ różnych relacji wewnątrzorganizacyjnych, a treścią jego są powiązania o charakterze funkcjonalnym i hierarchicznym, określonym na gruncie ustawy o samorządzie powiatowym.

Z przepisu art. 34 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz.

Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1-2 ustawy o samorządzie powiatowym organizację i zasady funkcjonowania starostwa powiatowego określa regulamin organizacyjny. Starosta jest kierownikiem starostwa powiatowego oraz zwierzchnikiem służbowym pracowników starostwa i kierowników jednostek organizacyjnych powiatu oraz zwierzchnikiem powiatowych służb, inspekcji i straży

Jak stanowi art. 35 ust. 3 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, starosta sprawując zwierzchnictwo w stosunku do powiatowych służb, inspekcji i straży:

1.  powołuje i odwołuje kierowników tych jednostek, w uzgodnieniu z wojewodą, a także wykonuje wobec nich czynności w sprawach z zakresu prawa pracy, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej
2.  zatwierdza programy ich działania;
3.  uzgadnia wspólne działanie tych jednostek na obszarze powiatu;
4.  w sytuacjach szczególnych kieruje wspólnymi działaniami tych jednostek;
5.  zleca w uzasadnionych przypadkach przeprowadzenie kontroli.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, samorządowa osoba prawna - jaką jest powiat - jest jednostką podziału terytorialnego, posiadającą osobowość prawną, a zatem i zdolność do działania we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie ma jednak własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nią zadania wykonuje za pośrednictwem urzędu (starostwa powiatowego). Urząd ten realizując zadania spoczywające na powiecie (samorządowej osobie prawnej), a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występuje wyłącznie jako jednostka organizacyjna działająca w imieniu i na rzecz ww. osoby prawnej. Jednocześnie - jak już wspomniano wyżej - starosta jako organ jednostki samorządu terytorialnego działa jedynie jako organ tej jednostki, a zatem wszelkie podejmowane przez niego działania są w istocie działaniami podejmowanymi przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „jednostka budżetowa”, wobec czego należy posiłkować się definicją legalną zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie.

Jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego (art. 11 ust. 1 ustawy o finansach publicznych).

Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o finansach publicznych, jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu art. 12 ustawy o finansach publicznych, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że jednostka organizacyjna wykonująca we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, może działać w charakterze podatnika.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osobie fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa „samodzielnie” należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Ponadto należy wskazać, że ustaleń tych należy dokonywać na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wspólnotowych w oderwaniu od skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego i przepisów samorządowych.

Jednym z kryteriów jest przede wszystkim ustalenie, czy dana jednostka ponosi ryzyko gospodarcze, czy też to ryzyko ponosi jednostka nadrzędna (por. pkt 35 wyroku TSUE w sprawie C-210/04). Kolejnym kryterium, według TSUE, decydującym o ustaleniu samodzielności, jest odpowiedzialność za szkody poniesione wobec osób trzecich (por. wyrok w sprawie C-202/90 pkt 15).

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy na kluczowe w tym zakresie rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, gdzie Trybunał orzekł m.in., że: „Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający w istocie dąży do ustalenia, czy art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, mogą być uznane za podatników VAT, w sytuacji gdy nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W rozstrzygnięciu ww. wyroku TSUE stwierdził, że: „Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W tym miejscu należy podkreślić, że powyższy wyrok co prawda odnosi się do gminnych jednostek budżetowych, jednakże jego rozstrzygnięcie ma również zastosowanie do powiatowych jednostek budżetowych, z uwagi na praktycznie takie same uwarunkowania faktyczne i prawne.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, należy stwierdzić, że dla celów rozliczeń VAT Powiat i utworzone przez niego jednostki budżetowe powinny być traktowane jako jeden łączny podatnik VAT czynny i w konsekwencji Powiat winien dokonywać jednego rozliczenia deklaracyjnego na gruncie VAT.

Inaczej natomiast będzie przedstawiała się sytuacja jednostek funkcjonujących w ramach szeroko rozumianego powiatu, tj. Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowalnego oraz Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016, poz. 290, z późn. zm.), powiatowy inspektor nadzoru budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego.

W myśl art. 80 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zadania nadzoru budowlanego wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, następujące organy:

1.  powiatowy inspektor nadzoru budowlanego;
2.  wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej;
3.  Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

Jak stanowi art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, jako organu pierwszej instancji, należą zadania i kompetencje, o których mowa w art. 37 ust. 3, art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 48-51, art. 54, art. 55, art. 57 ust. 4, 7 i 8, art. 59, art. 59a, art. 59c ust. 1, art. 59d ust. 1, art. 59g ust. 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 i ust. 3, art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71a, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany przez starostę spośród co najmniej trzech kandydatów wskazanych przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego. Jeżeli starosta nie powoła powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w terminie 30 dni od dnia przedstawienia kandydatów, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wskazuje spośród nich kandydata, którego starosta powołuje na stanowisko powiatowego inspektora nadzoru budowlanego.

Starosta odwołuje powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w uzgodnieniu z wojewódzkim inspektorem nadzoru budowlanego albo na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego (art. 86 ust. 2 ustawy Prawo budowlane).

Stosownie do art. 86 ust. 4 Prawa budowlanego, organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego określa powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w regulaminie organizacyjnym.

Odnośnie kwestii dotyczącej Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. (Dz. U. z 2016r., poz. 603, z późn. zm.) o Państwowej Straży Pożarnej powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny sprzęt formację, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej są m.in.

1.  Komenda Główna
2.  komenda wojewódzka
3.  komenda powiatowa (miejska);
4.  Szkoła Główna Służby Pożarniczej oraz pozostałe szkoły;

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, centralnym organem administracji rządowej w sprawach organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz ochrony przeciwpożarowej jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

W myśl art. 11a ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w porozumieniu ze starostą. Przepisu art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym nie stosuje się.

Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej odwołuje komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej po zasięgnięciu opinii starosty. Przepis art. 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio (art. 13 ust. 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej.

Zgodnie z art. 13a ust. 1 ustawy, komendanci wykonują swoje zadania przy pomocy komend, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3.

W świetle art. 13a ust. 4 ustawy regulamin organizacyjny komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej jest ustalany przez komendanta powiatowego i zatwierdzany przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

Koszty związane z funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej są pokrywane z budżetu państwa. Koszty funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej na obszarze powiatu są pokrywane z dotacji celowej budżetu państwa (art. 19a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej).

Organy służb, inspekcji i straży, pomimo ich zespolenia ze starostą, pozostają organami administracji rządowej, a wykonując zadania powiatu, czynią to we własnym imieniu. Komenda Powiatowa PSP nie jest organem powiatu. Co więcej, powiatowe służby, inspekcje i straże finansowane są z budżetu państwa, zachowują samodzielność i niezależność. Zwierzchnictwo starosty nie jest zwierzchnictwem służbowym, bowiem, przysługują mu jedynie określone ustawowo uprawnienia, uzgadnianie ich wspólnych działań na terenie powiatu, zatwierdzenie programów działania, kierowanie wspólnymi działaniami w sytuacjach szczególnych oraz zlecenie przeprowadzenia kontroli w uzasadnionych przypadkach.

Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej jest podmiotem administracji zespolonej, zaliczanym powszechnie do inspekcji, służb i straży, którego status prawny reguluje odrębny akt normatywny, tj. ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 191, z późn. zm.).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż podstawę działania zarówno Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej regulują przepisy ustawowe. Ww. organy mają umocowanie ustawowe do działania i wykonują zadania wskazane w przepisach ustawowych.

Utworzenie ww. jednostek nie jest uzależnione od woli samorządowego organu administracji, lecz tworzone są na podstawie przepisów prawa i zadania przez nie realizowane wynikają z przepisów ustawowych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ administracyjny, powołany jest do realizacji zadań określonych w art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Natomiast zadania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej wskazane zostały w art. 13 ust. 6 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej.

Zatem, mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że organy służb, inspekcji i straży, pomimo ich zespolenia ze starostą, pozostają organami administracji rządowej, a wykonując zadania powiatu, czynią to we własnym imieniu. Zwierzchnictwo starosty nie jest zwierzchnictwem służbowym, bowiem przysługują mu jedynie określone ustawowo uprawnienia, uzgadnianie ich wspólnych działań na terenie powiatu, zatwierdzenie programów działania, kierowanie wspólnymi działaniami w sytuacjach szczególnych oraz zlecenie przeprowadzenia kontroli w uzasadnionych przypadkach. Nie są one organami powiatu. Co więcej, powiatowe służby, inspekcje i straże finansowane są z budżetu państwa, zachowują samodzielność i niezależność. Powyższe przemawia za brakiem uzasadnienia, aby te podmioty objąć centralizacją rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym konieczność uwzględniania w rozliczeniach VAT Powiatu czynności dokonywanych przez jednostki budżetowe, nie dotyczy czynności dokonywanych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego oraz Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.