Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-731/10-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-26
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zobowiązań Elektrowni wynikających z ZUZ oraz zgodnie z Porozumieniem interpretacyjnym, Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.00.54.654 z późniejszymi zmianami): 1) w 2010 r., kwotę środków pieniężnych przekazanych na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych: a) w wysokości odpisu za 2010 r. skalkulowanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej, tj. w dniu 22 grudnia 2004 r., b) jako uzupełnienie odpisu za 2009 r., stanowiącego różnicę między kwotą odpisu wyliczonego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej (jak wyżej) a kwotą odpisu skalkulowanego zgodnie z przepisami obecnie obowiązującymi; 2) w kolejnych latach podatkowych (do momentu obowiązywania Umowy) kwotę środków pieniężnych przekazanych na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w wysokości odpisu za dany rok, skalkulowanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej (jak wyżej)?
Słowa kluczowe: fundusz-odpisy na ZFŚS; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; koszt-koszty uzyskania przychodów; odpisy; pracownik; wydatek; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30.08.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ZFŚS – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ZFŚS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (dalej: Spółka, Elektrownia) jest podmiotem, którego podstawowym zakresem działalności jest produkcja i sprzedaż energii elektrycznej oraz współwytwarzanej w procesie produkcji energii elektrycznej – energii cieplnej.

W związku z tym, że Spółka zalicza się do pracodawców zatrudniających według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U.96.70.335 z późniejszymi zmianami, dalej: uozfśs), jest zobligowana do tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Ogólne postanowienia dotyczące obowiązków Spółki w zakresie działalności socjalnej, bytowej i kulturalnej zostały uregulowane w części III Zakładowego Układu Zbiorowego (dalej: ZUZ), który w art. 35 ust. 2 stanowi, iż „Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych tworzy się z odpisu wynoszącego trzykrotność odpisu podstawowego i z odpisów dodatkowych przewidzianych Ustawą z dnia 04.03.1994 o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. u. nr 70 z 1996 r. z późniejszymi zmianami)”.

W ust. 4 powyższego artykułu, nawiązującym do zasad i zakresu korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zawarte zostało z kolei odniesienie do Załącznika nr 18 do ZUZ (będącego zarazem Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych; dalej: Regulamin), który precyzuje zapisy w tym zakresie. Rozdział II. Regulaminu stanowi zbiór zasad tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Ponadto w art. 40 ust. 6 Części IV ZUZ ustalono, iż „Interpretacja postanowień Układu Zbiorowego i wydawanych do niego protokołów należy do stron zawierających Układ Zbiorowy”.

Niezależnie od powyższego, kwestie socjalne pracowników Spółki uregulowane zostały także w Umowie Społecznej (z dnia 22.12.2004 r.) dotyczącej gwarancji pracowniczych i socjalnych dla pracowników Elektrowni stanowiącej Załącznik nr 21 do ZUZ (dalej: Umowa). § 15 Umowy zawiera zapis, z którego wynika, iż „Pracodawca zobowiązuje się, że co najmniej przez czas trwania gwarancji, o których mowa w paragrafie 6 i 7 Umowy Społecznej u Pracodawców tworzony będzie Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, działający w oparciu o zasady obowiązujące w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej”.

14 lipca bieżącego roku, strony Zakładowego Układu Zbiorowego podpisały Porozumienie interpretacyjne (dalej: Porozumienie) do § 15 Załącznika nr 21 do ZUZ. w ust. 2-5 Porozumienia dokonano interpretacji, zgodnie z którą „Pracodawca podpisując Umowę Społeczną przyjął obowiązek tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w oparciu o zasady obowiązujące w istniejących w tym czasie regulacjach prawnych”.

Wejście w życie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. u. Nr 237, poz. 1656, dalej: uoep) spowodowało zmianę sposobu ustalania stanowisk, na których praca wykonywana jest w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze, co w konsekwencji znacznie wpłynęło na zmniejszenie kwoty odpisu. w związku z tym, w Porozumieniu ustalono, iż zmiana ta nie może mieć wpływu na sposób wyliczania kwoty odpisu oraz ustalania jego wysokości i Spółka jest nadal zobligowana do wyliczania kwoty odpisu na zasadach obowiązujących w dniu podpisania Umowy Społecznej, tj. w dniu 22 grudnia 2004 r. w związku z powyższym, Spółka dokonała naliczenia odpisu uzupełniającego na ZFŚS za rok 2009 i 2010 zgodnie z Porozumieniem. Powstała różnica pomiędzy odpisem naliczonym według zasad obowiązujących w dniu podpisania Umowy a odpisem naliczonym według zmienionych przepisów uoep została przelana na rachunek ZFŚS.

W świetle powyższego oraz wskutek zmiany przepisów dotyczących zasad ustalania wysokości odpisów podstawowych, Spółka chce potwierdzić możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów kwoty, o którą uzupełniono w 2010 r. odpis na ZFŚS w części stanowiącej różnicę pomiędzy trzykrotnością odpisu podstawowego kalkulowanego, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej a trzykrotnością odpisu podstawowego kalkulowanego zgodnie z przepisami obecnie obowiązującymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zobowiązań Elektrowni wynikających z ZUZ oraz zgodnie z Porozumieniem interpretacyjnym, Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.00.54.654 z późniejszymi zmianami):

1.  w 2010 r., kwotę środków pieniężnych przekazanych na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych:

1.  w wysokości odpisu za 2010 r. skalkulowanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej, tj. w dniu 22 grudnia 2004 r.,
2.  jako uzupełnienie odpisu za 2009 r., stanowiącego różnicę między kwotą odpisu wyliczonego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej (jak wyżej) a kwotą odpisu skalkulowanego zgodnie z przepisami obecnie obowiązującymi;

3.  w kolejnych latach podatkowych (do momentu obowiązywania Umowy) kwotę środków pieniężnych przekazanych na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w wysokości odpisu za dany rok, skalkulowanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej (jak wyżej)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 1. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB3/423-731/10-3/EK wydaną w dniu 26 listopada 2010 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 4 ust. 1 uozfśs, u pracodawców, na których ustawa ta nakłada obowiązek tworzenia odpisu na ZFŚS, „układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz”. a zatem, odpis na ZFŚS skalkulowany zgodnie z ZUZ i tak jak warunkuje art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w takiej wysokości środków pieniężnych przekazany na konto ZFŚS jest kosztem uzyskania przychodów. w przypadku, kiedy przekazana kwota (stanowiąca uzupełnienie odpisu) dotyczy odpisu na ZFŚS roku poprzedniego, uznaje się ją za koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania na właściwy dla ZFŚS rachunek bankowy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (\`(...)\`) odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak (\`(...)\`) odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu”.

Z powyższego, w sposób jednoznaczny wynika, że odpisy i zwiększenia na ZFŚS stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, jeżeli:

1.  obciążają koszty działalności pracodawcy w rozumieniu ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz
2.  środki pieniężne (w wysokości odpisu) zostały wpłacone na rachunek ZFŚS.

Art. 6 uozfśs stanowi z kolei, że koszty działalności pracodawcy obciążają odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a uozfśs, natomiast wysokość tych odpisów, zgodnie z art. 4 wymienionej ustawy „u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 \[tj. u pracodawcy zatrudniającego według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty\], układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz”.

Z powyższego wynika, że pracodawca może dowolnie kształtować formę ustalania wysokości odpisu na ZFŚS, pod warunkiem, że zostało to sformalizowane w ZUZ. Ponadto, tak ustaloną kwotę odpisu Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W tym miejscu warto zwrócić także uwagę na fakt, iż w doktrynie prawa pracy układ zbiorowy definiowany jest jako hierarchicznie najwyższe pozaustawowe źródło prawa pracy. Poza nim mieszczą się tu także statuty, regulaminy oraz porozumienia (pakty) socjalne zawierane m. in. w związku z restrukturyzacją zakładu pracy. Podkreślić jednak należy, że tzw. zasada uprzywilejowania pracowników decyduje o pierwszeństwie układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych przed postanowieniami regulaminów i statutów.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, do dnia upływu obowiązywania Gwarancji, o których mowa w § 6 i 7 Umowy (zgodnie z brzmieniem § 15 Umowy) podstawą kalkulacji wysokości odpisu na ZFŚS powinny być zasady wynikające bezpośrednio z Umowy. Umowa ta będąc załącznikiem do ZUZ stanowi integralną jego część i jako jeden z elementów składowych układu zbiorowego nie może zostać pominięta.

Co za tym idzie, odpisy skalkulowane zgodnie z § 15 Umowy mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób, jako że obowiązek naliczenia odpisu w wysokości trzykrotności odpisu podstawowego kalkulowanego według przepisów uozfśs obowiązujących w dniu 22 grudnia 2004 r. został nałożony na Spółkę postanowieniami ZUZ.

W ocenie Spółki, dla podatkowej kwalifikacji kwoty środków pieniężnych przekazanych na konto ZFŚS, bez znaczenia jest fakt odwoływania się w Umowie do zasad, które obecnie już nie obowiązują. Elektrownia, co zostało wyjaśnione w Porozumieniu, jest nadal zobowiązana do wyliczania kwoty odpisu z uwzględnieniem liczby stanowisk, na których praca jest wykonywana w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze w sposób uregulowany przepisami obowiązującymi w 2004 r. Skoro, na mocy art. 4 ust. 1 uozfśs, ustawodawca dał pracodawcom wolną rękę w zakresie ustalania wysokości odpisu, jakiekolwiek różnicowanie sytuacji pracodawców z uwagi na przyjęte zasady naliczania odpisu byłoby nieuprawnione.

Prawidłowość powyższej argumentacji, pośrednio potwierdza także interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 stycznia 2009 r. sygn. ILPB3/423-657/08-4/MM, w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem podatnika, iż „(\`(...)\`) dla celów podatkowych odpisy i zwiększenia na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych tworzone w wysokości określonej w układzie zbiorowym pracy stanowią koszt uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak odpisy, o których mowa w art. 5 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, o ile ich równowartość przekazana została na wyodrębniony rachunek bankowy Funduszu”.

Wskazać można także postanowienie Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi z dnia 4 lipca 2007 r. (sygn. ŁUS-II-2-423/151/07/AG), zgodnie z którym: (…) jeżeli odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (w wysokości ustalonej w Umowie społecznej z dnia 05.01.2007 r., tj. stanowiącej 2-krotność odpisów podstawowych, określonych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych) zostały wpłacone na wyodrębniony rachunek bankowy ZFŚS – Spółka ma prawo zaliczyć kwoty tych odpisów do kosztów uzyskania przychodów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, iż podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

A zatem, aby odpis na ZFŚS stanowił koszt uzyskania przychodów, musi on:

*   obciążać koszty działalności pracodawcy (w rozumieniu ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych),
*   zostać wpłacony na rachunek ZFŚS.

Zasady tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zasady gospodarowania środkami tego funduszu określa ustawa z dnia 04 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. u. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.).

Na podstawie art. 3 ust. 1 ww. ustawy, fundusz tworzą, z zastrzeżeniem ust. 2, pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.

Zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy. Skoro w powołanym w zdaniu poprzednim przepisie znajduje się odesłanie do odpisów dokonywanych na podstawie m. in. art. 3-5, nie może być wątpliwości, że kosztami obciążającymi kosztami pracodawcy są także odpisy realizowane zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy (tj. których wysokość została uregulowana w układzie zbiorowym pracy).

W tym miejscu, tut. Organ pragnie zauważyć, iż przepis art. 4 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych daje prawo zakładowi pracy objętemu układem zbiorowym pracy do decydowania w jakiej wysokości (wyższej lub niższej od określonej w art. 5 tej ustawy) i w jaki sposób naliczy on odpis na fundusz.

Literalna wykładnia powołanych przepisów wskazuje zatem jednoznacznie, iż zwiększone odpisy w wysokości ustalonej w układzie zbiorowym pracy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów pod warunkiem przekazania środków pieniężnych stanowiących równowartość tych odpisów i zwiększeń na rachunek bankowy Funduszu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest pracodawcą zatrudniającym według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, wobec czego jest zobligowany do tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Ogólne postanowienia dotyczące obowiązków Wnioskodawcy w zakresie działalności socjalnej, bytowej i kulturalnej zostały uregulowane w Zakładowym Układzie Zbiorowym (ZUZ), który stanowi m. in. o tym, iż Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych tworzy się z odpisu wynoszącego trzykrotność odpisu podstawowego i z odpisów dodatkowych przewidzianych ustawą z dnia 04.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. w ust. 4 ww. artykułu, nawiązującym do zasad i zakresu korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zawarte zostało odniesienie do Załącznika nr 18 (będącego zarazem Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych), który precyzuje zapisy w tym zakresie. w Zakładowym Układzie Zbiorowym ustalono ponadto, iż interpretacja postanowień Układu Zbiorowego i wydawanych do niego protokołów należy do stron zawierających Układ Zbiorowy. Niezależnie od powyższego, kwestie socjalne pracowników Spółki uregulowane zostały także w Umowie Społecznej (z dnia 22.12.2004 r.) dotyczącej gwarancji pracowniczych i socjalnych dla pracowników Spółki stanowiącej Załącznik nr 21 do ZUZ (dalej: Umowa), która w § 15 zawiera zapis, z którego wynika, iż pracodawca zobowiązuje się, że co najmniej przez czas trwania gwarancji, o których mowa w paragrafie 6 i 7 Umowy Społecznej u Pracodawców tworzony będzie Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, działający w oparciu o zasady obowiązujące w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika również, że 14 lipca br. strony Zakładowego Układu Zbiorowego podpisały Porozumienie interpretacyjne do § 15 Załącznika nr 21 do ZUZ. w ust. 2-5 tego Porozumienia dokonano interpretacji, zgodnie z którą pracodawca podpisując Umowę Społeczną przyjął obowiązek tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w oparciu o zasady obowiązujące w istniejących w tym czasie regulacjach prawnych.

Ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. u. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656) zmieniona została m. in. ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Bezpośrednim skutkiem wprowadzenia zmian było zmniejszenie liczby osób z podwyższonym odpisem na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, co w konsekwencji znacznie wpłynęło na zmniejszenie kwoty odpisu. w związku z tym, w Porozumieniu ustalono, iż zmiana ta nie może mieć wpływu na sposób wyliczania kwoty odpisu oraz ustalania jego wysokości i Spółka jest nadal zobligowana do wyliczania kwoty odpisu na zasadach obowiązujących w dniu podpisania Umowy Społecznej, tj. w dniu 22 grudnia 2004 r.

W związku z powyższym, Spółka dokonała odpisu uzupełniającego na ZFŚS na rok 2009 i 2010 r. zgodnie z Porozumieniem. Powstała różnica pomiędzy odpisem naliczonym według zasad obowiązujących w dniu podpisania Umowy a odpisem naliczonym według zmienionych przepisów uoep została przelana na rachunek ZFŚS.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż wobec zobowiązań wynikających z Zakładowego Układu Zbiorowego, a także Porozumienia interpretacyjnego, kwota środków pieniężnych stanowiących równowartość odpisu na ZFŚS za rok 2010 (skalkulowanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej) oraz odpisu uzupełniającego za rok 2009 (stanowiącego różnicę między kwotą odpisu wyliczonego zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie Umowy Społecznej a kwotą odpisu skalkulowanego zgodnie z przepisami obecnie obowiązującymi) stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki w dacie faktycznego przekazania środków na konto Funduszu.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ stwierdza, że rozstrzygnięcia w nich zawarte wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.