Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.166.2019.2.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-26
Teza: Skutki podatkowe uczestnictwa w programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: akcja; dywidendy; Francja; jednostka-jednostka uczestnictwa-umorzenie jednostki uczestnictwa; podatnik; programy-program motywacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2019 r. (data wpływu 27 grudnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 2 stycznia 2020 r. oraz w dniu 17 lutego 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 14 lutego 2020 r. nr 0112.KDIL2-1.4011.166.2019.1.JK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłane w dniu 14 lutego 2020 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 16 lutego 2020 r. Natomiast w dniu 17 lutego 2019 r. wniosek został uzupełniony.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest pracownikiem (…) sp. z o.o., która jest polskim oddziałem francuskiej grupy kapitałowej (…) SE notowanej na giełdzie w Paryżu. Zainteresowany jest zatrudniony na umowę o pracę na czas nieokreślony w Polsce. Francuska spółka w latach 2014, 2017 oraz 2019 zaproponowała swoim pracownikom (m.in. tym zatrudnionym w (…) sp. z o.o.) programy motywacyjne polegające na możliwości zakupu akcji pracowniczych. Pracownicy nie są uprawnieni do udziału w programie i otrzymania świadczeń na podstawie umów o pracę, regulaminu wynagradzania, jak również innych regulaminów obowiązujących w spółce lub oddziałach, a dotyczących zasad wynagradzania. Program z prawnego i ekonomicznego punktu widzenia nie stanowi elementu wynagrodzenia pracowników. Za zakup akcji Wnioskodawca zapłacił z własnych środków (potrącenie kwoty z wynagrodzenia). Akcje nie mogą być sprzedane przez pracownika przed upływem pięciu lat od rozpoczęcia każdego z programów. Ewentualna sprzedaż akcji przed upływem 5 lat jest możliwa pod ściśle określonymi warunkami (m.in. rozwiązanie umowy czy śmierć pracownika). W momencie zakończenia okresu 5-letniej blokady pracownik może umorzyć jednostki uczestnictwa za wynagrodzeniem ustalonym na podstawie algorytmu określonego w programie, jednakże nie niższym niż wartość wkładu osobistego. Przez cały okres (każdorazowo 5 lat) Zainteresowany nie ma możliwości skorzystania ze środków ulokowanych w akcjach. W związku z tym pieniądze zainwestowane na początku każdego z programów przez pracownika zostają przekazane do jego dyspozycji po zakończeniu 5-letniego programu. Program rozpoczęty w grudniu 2014 roku dobiegł końca w grudniu 2019 r. W związku z tym zostały Wnioskodawcy przelane środki po sprzedaży zakupionych przed 5 laty akcji.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, czy przychód z umorzenia jednostek uczestnictwa podlega opodatkowaniu po stronie pracownika jako zyski kapitałowe według zryczałtowanej stawki 19% (tak jak np. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2019 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.228.2019.1.SJ lub w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 lutego 2019 r. nr 0114-KDIP3-2 4011.616.2018.1.AK). Podane przykładowe interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej opisują dokładnie ten sam program, w którym Zainteresowany brał lub bierze udział.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że:

*   stroną umowy o pracę jest Oddział w Polsce – (…) sp. z o.o.;
*   Oddział jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowaną w Polsce oraz posiada uprawnienia w sferze prawa pracy;
*   wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę wypłacane są z rachunku (…) Polska sp. z o. o. Dochód, o którym jest mowa w zapytaniu nie jest związany wynagrodzeniem wypłacanym przez (…) sp. z o. o.;
*   program dotyczył subskrypcji akcji (…) za pośrednictwem pracowniczego subfunduszu inwestycyjnego „(…)” wchodzącego w skład francuskiego pracowniczego funduszu inwestycyjnego (…) - „(…)”) „(…)”. Akcje były subskrybowane za pośrednictwem i przechowywane w imieniu Wnioskodawcy, jako uczestnika przez specjalny wehikuł inwestycyjny (…)”. (…) jest powszechnie wykorzystywany we Francji dla celów przechowywania akcji posiadanych przez pracowników-inwestorów. (…) wydał uczestnikom jednostki uczestnictwa, których wartość była odzwierciedleniem wartości Akcji. Wartość jednostek uczestnictwa w (…) ulegała zmianom odpowiadającym zmianom kursu akcji Spółki. Zgodnie z prawem francuskim, jako uczestnik programu posiadający jednostki (…), Wnioskodawca był właścicielami akcji spółki. Zgodnie z warunkami emisji Akcji, nie miał prawa do roszczenia o wypłatę dywidend. Co za tym idzie nie był uprawniony do otrzymania dywidend w trakcie trwania programu. W momencie zakończenia okresu programu skorzystał z prawa umorzenia jednostek uczestnictwa w (…) na podstawie kursu Akcji na dzień umorzenia. Umorzenie jednostek uczestnictwa (…) miało formę odpłatną i wiązało się ze sprzedażą Akcji, których wartość odzwierciedlają umarzane jednostki. Na skutek umorzenia Zainteresowany otrzymał odpowiednie środki pieniężne przelewem na swoje konto osobiste.
*   cena zakupu akcji została ustalona na podstawie uśrednienia 20 kolejnych kursów na zamknięcie dnia z okresu przed zakupem (20 października 2014 do 14 listopada 2014 włącznie) i pomniejszona o 12,5%;
*   akcje zostały nabyte 18 grudnia 2014 r.;
*   jednostki, o których mowa we wniosku są papierami wartościowymi, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
*   opisany program motywacyjny został wdrożony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki będącej organizatorem ww. programu;
*   francuska spółka jest spółką akcyjną będącą jednostką dominującą w odniesieniu do spółki zatrudniającej Wnioskodawcę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości;
*   organizatorem i administratorem przedmiotowego programu motywacyjnego jest spółka francuska;
*   koszt programu ponosi spółka francuska;
*   uprawnienie Wnioskodawcy do udziału w programie wynika z uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki będącej organizatorem programu;
*   program Motywacyjny stanowi system wynagradzania, o którym mowa w art. 24 ust. 11b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychód z umorzenia jednostek uczestnictwa (akcji) podlega opodatkowaniu po stronie pracownika jako zyski kapitałowe według zryczałtowanej stawki 19%. Jeśli nie, to w jaki sposób Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek z powstałego dochodu dla programu zakończonego w 2019 r. oraz przyszłych programów planowanych do zakończenia w 2022 oraz 2024 roku.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z umorzenia jednostek uczestnictwa (akcji) opisanych w niniejszym wniosku podlega opodatkowaniu jako zyski kapitałowe według zryczałtowanej stawki 19%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania wdanym roku podatkowym jest suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów, z zastrzeżeniem:

*   w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.: art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f;
*   w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r.: art. 25e, art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f;
*   w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r.: art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f (art. 9 ust. la).

W myśl art. 9 ust. 2 omawianej ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy szczególne omawianej ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zasadę powszechności opodatkowania (art. 9 ust. 1).

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił źródła:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7);
*   inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).

Ogólne wyjaśnienie pojęcia przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, z zastrzeżeniem:

*   w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.: art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3;
*   w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r.: art. 14- 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b, art. 30f;
*   w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.: art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f.

Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i świadczeń częściowo odpłatnych regulują art. 11 ust. 2-2b ustawy oraz - od 1 stycznia 2019 r. - także art. 11 ust. 2c.

Jak wynika z powołanych przepisów, pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:

*   pieniężny - pieniądze i wartości pieniężne;
*   niepieniężny - świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).

W przedstawionych we wniosku sytuacjach faktycznych Wnioskodawca (pracownik polskiej spółki) jako uczestnik programu motywacyjnego organizowanego i administrowanego przez spółkę francuską nabył w latach 2014, 2017 i 2019 akcje tej spółki z dyskontem, tj. jak podał Zainteresowany o wartości obniżonej o 12,5%.

Powyższe implikuje do stwierdzenia, że po stronie Zainteresowanego mogło dojść do powstania przysporzenia w jego majątku na podstawie przepisów wskazanych powyżej. Jednak z uwagi na całokształt sprawy (uczestnictwo w programie motywacyjnym) opodatkowanie tego przysporzenia jako przychodu podatkowego należy ocenić w oparciu o przepisy art. 24 ust. 11-12a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych normujących skutki uczestnictwa w programach motywacyjnych.

Z uwagi na okresy, w jakich miały miejsce opisane sytuacje faktyczne, dla ich oceny prawnej istotna jest kwestia zastosowania ww. przepisów w brzmieniu obowiązującym:

1.  do dnia 31 grudnia 2017 r. dla akcji nabytych w 2014 i 2017 r.
2.  od dnia 1 stycznia 2018 r. dla akcji nabytych w 2019 r.

I tak w odniesieniu do sytuacji opisanej w punkcie a) stosownie do art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w jego brzmieniu obowiązującym na moment nabycia akcji (2014), dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji.

Zasada, o której mowa w ust. 11, nie ma zastosowania do dochodu osiągniętego ze zbycia akcji, przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji (art. 24 ust. 12).

Na mocy art. 24 ust. 12a ustawy, przepisy ust. 11 i 12 mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

W odniesieniu natomiast do sytuacji wskazanej w punkcie b), zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez:

1.  spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13,
2.  spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13

− podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji.

Jak stanowi art. 24 ust. 11a ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia akcji, o których mowa w ust. 11, jest różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia akcji a kosztami uzyskania przychodu określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38.

W myśl art. 24 ust. 11b ww. ustawy, przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez:

1.  spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo
2.  spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13

− w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.

Natomiast art. 24 ust. 12a ww. ustawy stanowi, że przepisy ust. 11-11b mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia lub nabycia akcji spółek akcyjnych, których siedziba lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z regulacji tych jednoznacznie wynika, że z programem motywacyjnym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia w przypadku, gdy:

1.  jest to system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną lub spółkę akcyjną, będącą jednostką dominującą w stosunku do spółki,
2.  podatnik uzyskuje świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 (stosunek pracy) lub art. 13 (działalność wykonywana osobiście),
3.  w wyniku tego programu motywacyjnego podatnik uprawniony do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywa prawo do faktycznego objęcia/nabycia akcji spółki akcyjnej lub jej spółki dominującej,
4.  podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tych spółek,
5.  siedziba lub zarząd spółki akcyjnej, której akcje nabywa podatnik, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przypadku takich programów motywacyjnych przychód po stronie podatnika powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i jest on zaliczany do przychodów ze źródła, jakim są kapitały pieniężne.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne wynikające z treści zacytowanego art. 24 ust. 11 w zw. z art. 24 ust. 11a, ust. 11b i ust. 12a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że program motywacyjny, w którym uczestniczy Wnioskodawca, spełnia definicję programu motywacyjnego. W niniejszej sprawie:

1.  program, w którym uczestniczy Wnioskodawca, stanowi system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki francuskiej;
2.  spółka francuska, której akcje nabył/nabędzie Wnioskodawca, jest spółką akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do Spółki, której Wnioskodawca jest pracownikiem;
3.  Wnioskodawca uzyskuje od Spółki świadczenia lub inne należności z tytułu określonego w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
4.  Wnioskodawca w ramach Programu uzyska/ł prawo objęcia akcji spółki francuskiej przez (…), którego jednostki uczestnictwa stanowią papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
5.  siedziba spółki francuskiej znajduje się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Powyższe powoduje, że opodatkowanie Wnioskodawcy nastąpi w momencie zbycia przez niego akcji spółki francuskiej. W opisanym stanie faktycznym, uprawnienie Wnioskodawcy do nabycia akcji z dyskontem wynikało z programu motywacyjnego na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki będącej organizatorem ww. programu, która ma siedzibę na terytorium Unii Europejskiej i jest jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki zatrudniającej Zainteresowanego. Ocena ta jest aktualna zarówno na gruncie stanu prawnego obowiązującego w latach nabycia akcji 2014 jak i 2017 i 2019.

Z informacji przekazanych przez Wnioskodawcę można zauważyć, że do zbycia akcji w ramach Programu doszło w następujący sposób: (…) zbył akcje przechowywane dla Wnioskodawcy i wydał mu środki z tego tytułu, umarzając jednocześnie jednostki (…).

W konsekwencji w przypadku zbycia akcji spółki francuskiej po stronie Wnioskodawcy powstał/nie przychód, który będzie podlegał opodatkowaniu jako przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1ab pkt 1 powoływanej ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 6 z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie do art. 30b ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 i 1a stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 30b ust. 5 ww. ustawy, dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b (art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy).

Przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).

Podsumowując, ze względu na spełnienie w niniejszej sprawie przesłanek wynikających z art. 24 ust. 11 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zarówno w brzmieniu obowiązującym w 2014 r. jak i w latach 2017 i 2019 – opodatkowanie po stronie Wnioskodawcy wystąpi tylko i wyłącznie w przypadku zbycia akcji spółki francuskiej. Dochód ten jest zaliczany do źródła kapitały pieniężne i podlega opodatkowaniu w dacie zbycia akcji spółki francuskiej. Dochód będzie podlegał opodatkowaniu według zasad przewidzianych w art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według 19% stawki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.