Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.74.2025.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Zastosowania stawki 0% dla świadczonej usługi spedycyjnej.
Słowa kluczowe: dokumenty
spedycja-spedycja międzynarodowa
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
transport-transport międzynarodowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%-Stawka podatku 0% -
usługi transportu międzynarodowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 23
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął za pośrednictwem e-Urząd Skarbowy Państwa wniosek z 4 lutego
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania stawki 0% dla
    świadczonej usługi spedycyjnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług
    spedycji i transportu międzynarodowego. Spółka koncentruje się głównie na świadczeniu
    kompleksowych usług spedycyjnych na trasach z miejsc poza terytorium Unii Europejskiej
    (UE) do miejsc przeznaczenia w Polsce. Działalność Spółki obejmuje zarówno spedycję
    morską, jak i lądową, a także pośrednictwo w tych usługach.
    Przedmiotem złożonego wniosku jest świadczenie usług spedycji międzynarodowej,
    związanych z transportem międzynarodowym towarów z terytorium państwa trzeciego do
    miejsca docelowego na terytorium kraju, tj. z Chin do Polski, na rzecz podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą na terytorium Polski zarejestrowanych
    jako czynni podatnicy VAT. Zakup towarów, a także obsługa spedycyjna i celna odbywa się
    na warunkach dostawy FOB/EXW Port w Chinach co oznacza, że kupujący, a zarazem
    Zleceniodawca Spółki, organizuje we własnym zakresie odbiór towarów/ kontenerów z
    portów chińskich drogą morską.
    W ramach świadczonej kompleksowej usługi spedycyjnej Spółka organizuje transport
    towarów przewożonych w kontenerach z kraju trzeciego do miejsca przeznaczenia na
    terenie Polski. Do obowiązków Spółki należy w szczególności wyszukanie przewoźnika
    morskiego, który dostarczy towary z kraju trzeciego drogą morską do portu na terytorium
    Unii Europejskiej (np. w Hamburgu), przeprowadzenie odprawy celnej importowej, a
    następnie zorganizowanie transportu z portu do miejsca przeznaczenie na terenie Polski.
    Pomimo, iż towary przewożone są z kraju trzeciego do Polski, odprawa celna odbywa się
    na terenie innego kraju członkowskiego, np. Niemiec.
    W związku z powyższym Spółka mierzy się z wątpliwościami w kontekście rozliczeń z
    Kontrahentami, którzy wymagają od Spółki dokumentowania świadczenia na ich rzecz
    usług spedycyjnych z zastosowaniem stawki VAT 0%.
    Spółka dla celów udokumentowania świadczonej posiada:
        list przewozowy (CMR) w którym jednoznacznie jest podane miejsce nadania oraz
        przeznaczenia co wprost potwierdza, że nastąpiło przekroczenie granicy z
        państwem trzecim;
        wystawioną przez siebie jako przewoźnika fakturę dokumentującą wykonane usługi;
        jeżeli Spółka skorzysta z usług podwykonawców (przewoźników faktycznie
        realizujących usługę transportu), dysponuje fakturą wystawioną przez
        podwykonawcę.
    Wnioskodawca dysponuje również numerem systemowym oraz dokumentem urzędowym
    wydanym przez właściwe organy celne z innych państw członkowskich UE, z którego
    wynika fakt wliczenia wartości usługi transportowej świadczonej przez Spółkę do
    podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów. Na dokumentach celnych widnieje
    odniesienie do faktury wystawionej przez Spółkę.
    Z uwagi na fakt, iż w momencie odprawy celnej w jednym z państw członkowskich znane
    jest pierwsze miejsce przeznaczenia na terenie Polski to koszty transportu do tego miejsca
    wliczone zostają do podstawy opodatkowania importu towarów.

## Pytanie

Czy Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% do świadczenia opisanych w
    zaistniałym stanie faktycznym usług spedycji w przypadku, gdy odprawa celna towarów
    ma miejsce na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo zastosowania stawki VAT 0% do
    świadczenia opisanych w zaistniałym stanie faktycznym usług spedycji w przypadku, gdy
    odprawa celna towarów ma miejsce na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego
    Unii Europejskiej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Na wstępie wymaga wskazania, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2. eksport towarów;
    3. import towarów na terytorium kraju;
    4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w
    art. 2 pkt 1 ustawy o VAT - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 7 ustawy o VAT przez import towarów rozumie się przywóz
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast to, w
    którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu - określa przepis art. 26a
    ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem importu jest terytorium tego państwa
    członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na
    terytorium Unii Europejskiej. W związku z czym import na terytorium innego kraju
    członkowskiego nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT w
    Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
    Dokonanie odprawy celnej oraz wprowadzenie zaimportowanych towarów na terytorium
    innego kraju członkowskiego oznacza, że czynność ta stanowi import towarów, ale taki,
    który podlega opodatkowaniu na terytorium tego państwa członkowskiego.
    Natomiast w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług spedycji, zgodnie z
    ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w
    przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku świadczenia usług spedycyjnych na rzecz
    polskiego podatnika miejscem świadczenia usług spedycji międzynarodowej jest
    terytorium Polski. Przedmiotowe usługi spedycji podlegają więc opodatkowaniu
    podatkiem VAT na terytorium kraju (Polska) zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W przypadku świadczenia usług transportu międzynarodowego, zgodnie z art. 83 ust. 1
    pkt 23 ustawy o VAT stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 0%.
    Jak stanowi art. 83 ust. 3 ustawy o VAT przez usługi transportu międzynarodowego, o
    których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się:
    1. przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:
      a) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu
        (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,

      b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu
        (przeznaczenia) na terytorium kraju,
      c) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu
        (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na
        pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
      d) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
        Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do
        miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;
    2. przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego,
      lotniczego i kolejowego:
      a) z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
      b) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
      c) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium
        kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);
    3. usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa
      w pkt 1 i 2.
    Wnioskodawca pragnie w tym miejscu wskazać, iż świadczone przez Spółkę usługi
    pośrednictwa i spedycji międzynarodowej związane są z transportem międzynarodowym
    polegającym na przewozie towarów z Chin przez kraje członkowskie Unii Europejskiej do
    Polski. Miejsce wyjazdu znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej, zaś miejsce
    przeznaczenia na terytorium kraju. W konsekwencji czego świadczone przez
    Wnioskodawcę usługi spedycyjne jako usługi transportu międzynarodowego zgodnie z art.
    83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT mogą zostać opodatkowane podatkiem VAT według stawki
    0%.
    Do zastosowania dla usług transportu międzynarodowego stawki 0% konieczne jest
    dopełnienie określonych warunków związanych przede wszystkim z dokumentowaniem
    tych usług. Niezbędne jest bowiem posiadanie określonych dokumentów
    potwierdzających wykonanie i charakter usługi.
    I tak, jak stanowi art. 83 ust. 5 ustawy o VAT dokumentami stanowiącymi dowód
    świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:
    1. towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski
      (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi
      śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny
      dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania
      do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz
      faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
    2. towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument
      potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt
      wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;
    3. towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;
    4. osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony
      przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.
    Przy transporcie towarów dokonywanych przez spedytora, dokumentem potwierdzającym
    świadczenie usług transportu międzynarodowego jest, zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1
    ustawy o VAT, list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy,
    samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany
    wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie

    wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło
    przekroczenie granicy z państwem trzecim oraz faktura wystawiona przez przewoźnika
    (spedytora).
    W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca pragnie ponownie
    zauważyć, że z punktu widzenia ustawy o VAT miejscem importu towarów jest inne niż
    Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej. Przywóz towarów do innego niż Polska
    państwa członkowskiego wiąże się z ich dopuszczeniem do obrotu na terytorium Unii
    Europejskiej z uwagi na zastosowanie w danym kraju członkowskim odpowiedniej
    procedury celnej.
    Przepis art. 86 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347,
    str. 1 ze zm., dalej jako: Dyrektywa VAT), podobnie jak art. 30b ust. 4 ustawy o VAT,
    nakazuje zaliczać do podstawy opodatkowania towarów importowanych prowizję,
    opakowania (ich wartość), transport (jego koszty) i koszty ubezpieczenia, które zostały już
    poniesione albo będą poniesione do miejsca przeznaczenia na terytorium Unii
    Europejskiej.
    Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania z tytułu importu
    towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są
    towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość
    celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.
    Stosownie do treści art. 30b ust. 4 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania, o której mowa
    w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu
    i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego
    miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego
    miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to
    jest znane w momencie dokonania importu.
    Jeżeli chodzi o podstawę opodatkowania dotyczącą importu towarów w innym państwie
    członkowskim, z art. 85 Dyrektywy VAT wynika, że podstawą opodatkowania jest wartość
    celna tych towarów określona zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej. W
    art. 86 ust. 1 lit. b Dyrektywy VAT uściślono, że ta podstawa opodatkowania powinna
    uwzględniać, o ile nie zostały one włączone wcześniej, koszty dodatkowe, wśród których
    znajdują się koszty transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego importu, jak również koszty transportu do innego miejsca
    przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii, jeżeli miejsce to jest znane w
    momencie wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.
    W przedstawionym stanie faktycznym z uwagi na fakt, że w momencie odprawy celnej w
    innym kraju Unii Europejskiej znane jest miejsce przeznaczenia (na terenie Polski) wartość
    transportu do tego miejsca przeznaczenia wliczona zostaje do podstawy opodatkowania
    importu na terenie innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 86 ust. 1 lit. b
    Dyrektywy VAT. Wartość usług podlega zatem opodatkowaniu jako składowa ceny towaru
    importowanego.
    Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 144 Dyrektywy VAT państwa członkowskie są
    zobowiązane zwolnić świadczenie usług, które odnoszą się do importu towarów, gdy
    wartość takich usług jest włączona do podstawy opodatkowania zgodnie z art. 86 ust. 1 lit.
    b tej dyrektywy. Tym samym w Dyrektywie VAT wyraźnie przewidziane są dwie przesłanki,
    aby takie świadczenie usług transportowych było zwolnione z VAT (objęte stawką zerową
    na podstawie polskich przepisów). Po pierwsze, usługa ta powinna być związana z
    importem danego towaru, a po drugie, wartość tego świadczenia powinna być wliczona
    do podstawy opodatkowania VAT przywożonego towaru.

    Celem tego zwolnienia (z prawem do odliczenia) jest uniknięcie podwójnego
    opodatkowania. W przypadku włączenia wartości usług do podstawy opodatkowania w
    imporcie ich opodatkowanie następuje w ramach opodatkowania importu, więc ich
    odrębne opodatkowanie nie jest wskazane.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 7.09.2023 r. (C-461/21, Cartrans Preda), w którym
    TSUE wypowiedział się m.in. na temat wymogów formalnych dla zastosowania zwolnienia
    z VAT (stawki 0% VAT) do usług transportowych importowanych towarów. Sprawa
    rozpatrywana przed TSUE dotyczyła rumuńskiej spółki, która świadczyła usługę
    transportową pomiędzy państwem UE zaimportowania towarów a innym państwem UE
    (przeznaczenia towarów). Na podstawie posiadanych dokumentów (list przewozowy CMR
    oraz tranzytowa deklaracja skrócona wraz z numerem MRN pozwalające na powiązanie
    transportu z importem towarów i potwierdzające włączenie wartości usług do podstawy
    opodatkowania importu) spółka zastosowała do przedmiotowych usług zwolnienie z VAT.
    Rumuńskie organy podatkowe zakwestionowały jednak zastosowane zwolnienia z VAT, ze
    względu na brak posiadania przez spółkę dokumentów wymaganych przez przepisy
    krajowe.
    W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, iż brak posiadania dokumentów wymaganych
    przepisami krajowymi, w przypadku, gdy spełnione są warunki materialnoprawne
    zastosowania zwolnienia, nie może powodować automatycznej odmowy zwolnienia z VAT
    usług transportowych importowanych towarów przez organy podatkowe. Zgodnie ze
    stanowiskiem TSUE zwolnienie z VAT znajdzie zastosowanie również w sytuacji, gdy
    podatnik przedstawi inne niż wskazane w przepisach dowody jednoznacznie
    potwierdzające, iż świadczone usługi transportowe odnoszą się do importu towarów oraz
    wartość usług transportowych została włączona do podstawy opodatkowania
    importowanych towarów.
    TSUE zaznaczył przy tym, iż przywołane regulacje sprzeciwiają się praktyce podatkowej
    państwa członkowskiego polegającej na automatycznej odmowie przyznania zwolnienia z
    VAT przewidzianego dla usług transportowych związanych z importem towarów ze
    względu na to, że podatnik nie przedstawił szczególnych dokumentów wymaganych przez
    przepisy krajowe, podczas gdy przedstawia on inne dokumenty, których autentyczność i
    wiarygodność nie budzą wątpliwości, mogące wykazać, że zostały spełnione przesłanki, od
    których przepisy te uzależniają prawo do zwolnienia z VAT.
    Przy wykonywaniu swoich kompetencji państwa członkowskie powinny przestrzegać
    bowiem ogólnych zasad prawa, które stanowią część unijnego porządku prawnego, do
    których należą między innymi zasada pewności prawa oraz zasada proporcjonalności. W
    przypadku spełnienia przesłanek materialnoprawnych zasada neutralności podatkowej
    wymaga, aby zwolnienie z VAT było przyznawane, gdy zostały spełnione przesłanki
    materialnoprawne.
    W konsekwencji w celu zbadania, czy w odniesieniu do świadczenia przez Wnioskodawcę
    usług spedycji zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia przewidzianego
    w art. 144 Dyrektywy VAT w związku z art. 86 ust. 1 lit. b Dyrektywy VAT, właściwe organy
    podatkowe powinny zbadać wszystkie dowody, jakimi mogą dysponować. Natomiast
    organy te nie mogą wywnioskować, że nie miało to miejsca, z samej tylko okoliczności, że
    podatnik nie jest w stanie przedstawić jednego dokumentu przewidzianego w przepisach
    krajowych.
    W ocenie Wnioskodawcy autentyczność i wiarygodność dokumentów wydanych przez
    właściwe organy celne innych państw członkowskich nie budzi wątpliwości. Dokumenty te
    mogą zostać wykorzystane do wykazania, że zostały spełnione przesłanki, od których
    przepisy ustawy o VAT uzależniają prawo do zastosowania 0% stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, w takim przypadku w ocenie Wnioskodawcy uzasadnione jest
    zastosowanie stawki 0% do świadczonych usług spedycji związanej z transportem

    międzynarodowym w oparciu o dokumenty potwierdzające wliczenie wartości usług do
    podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów wydane przez urząd celny innego
    państwa członkowskiego oraz wskazane w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT dokumenty
    potwierdzające, iż w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia
    nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim wraz z fakturą dokumentującą
    wykonaną usługę transportu międzynarodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przez terytorium kraju, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez terytorium Unii Europejskiej – stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Przez terytorium państwa trzeciego – zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:
      rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Natomiast przez import towarów – zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy – rozumie się:
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy,
    czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z
    art. 15 ust. 2 ustawy, w myśl tego artykułu:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast w myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz
    podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział
    szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak
    usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej,
    miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Stosownie do art. 28f ust. 1a ustawy:
      Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika:
      1. posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi,

      a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe
      miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest
      wykonywany w całości poza terytorium Unii Europejskiej, jest terytorium znajdujące
      się poza terytorium Unii Europejskiej;
      2. posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej,
      stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te
      usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności lub stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa
      trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten
      jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Zatem, za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy uważa się przywóz
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast to, w
    którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu - określa przepis art. 26a
    ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na
    którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii
    Europejskiej. Zatem tylko import na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3
    ustawy.
    Powyższy przepis jest implementacją przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L
    347/1 z dnia 11 grudnia 2006 r.) zwanej dalej „Dyrektywą”. W myśl art. 60 Dyrektywy:
      miejscem importu towarów jest państwo członkowskie, na którego terytorium
      znajdują się towary w momencie ich wprowadzenia do Wspólnoty.
    Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona
      o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem
      akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło
      i podatek akcyzowy.
    Stosownie do treści art. 30b ust. 4 ustawy:
      Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe,
      takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia – o ile nie zostały
      włączone do wartości celnej – ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na
      terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca
      przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest
      znane w momencie dokonania importu.
    W myśl art. 30b ust. 5 ustawy:
      Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w liście
      przewozowym lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na podstawie

      którego towary są importowane. W przypadku braku takiej informacji za pierwsze
      miejsce przeznaczenia uważa się miejsce pierwszego przeładunku na terytorium
      kraju.
    Zgodnie z art. 85 Dyrektywy:
      Podstawą opodatkowania jest wartość celna określona zgodnie z obowiązującymi
      przepisami wspólnotowymi.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 Dyrektywy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje następujące elementy, o ile nie zostały one
      włączone wcześniej:
      a. podatki, cła, opłaty i inne należności należne poza państwem członkowskim
      importu, a także inne należności z tytułu importu, z wyłączeniem VAT do pobrania;
      b. koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia znajdującego się na
      terytorium państwa członkowskiego importu, jak również koszty dodatkowe
      wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na
      terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie wystąpienia
      zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 86 ust. 2 Dyrektywy:
      Do celów ust. 1 lit. b) "pierwsze miejsce przeznaczenia" oznacza miejsce wymienione
      w liście przewozowym lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na
      którego podstawie towary są importowane do państwa członkowskiego importu. W
      przypadku braku takiej informacji za pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się
      miejsce pierwszego przeładunku w państwie członkowskim importu.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Zgodnie z art. 83. ust. 1 pkt 23 ustawy:
      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.
    Natomiast stosownie do art. 83 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy:
      Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23,
      rozumie się:
      1. przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:
      a. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu
      (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,
      b. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca
      przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
      c. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca
      przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na
      pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
      d. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
      Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do
      miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;
      3. usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których
      mowa w pkt 1 i 2.
    Jak stanowi art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy:

      Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt
      23, są w przypadku transportu:
      1. towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument
      spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament
      żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny
      dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania
      do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz
      faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
      2. towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1,
      dokument potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie
      wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu
      towarów.
    Z analizy powyższych przepisów wynika, że usługi pośrednictwa i spedycji
    międzynarodowej, o ile są związane z międzynarodowym transportem towarów,
    korzystają z preferencyjnego opodatkowania stawką 0% podatku.
    Przy określaniu z jaką konkretnie usługą mamy do czynienia warto mieć na uwadze
    specyfikę danego świadczenia i obowiązki ciążące na stronach umowy, w szczególności
    rodzaj i charakter składających się na daną usługę czynności. Kwestie te, zgodnie z zasadą
    swobody zawierania umów, regulowane są w zawieranych przez strony umowach
    cywilnoprawnych, jednakże nie mogą one naruszać obowiązków wynikających z przepisów
    prawa podatkowego.
    Na gruncie prawa cywilnego, zgodnie z art. 794 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):
      Przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie
      działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do
      dokonania innych usług związanych z jej przewozem. Spedytor może występować w
      imieniu własnym albo w imieniu dającego zlecenie.
    Spedytor oprócz wysłania lub odbioru przesyłki (w myśl art. 797, art. 798, art. 799 Kodeksu
    cywilnego) zobowiązany jest między innymi do:
      1. podejmowania czynności potrzebnych do uzyskania zwrotu nienależnie pobranych
      sum z tytułu przewoźnego, cła i innych należności związanych z przewozem przesyłki;
      2. podjęcia czynności potrzebnych do zabezpieczenia praw dającego zlecenie lub
      osoby przez niego wskazanej względem przewoźnika albo innego spedytora;
      3. ponoszenia odpowiedzialności za przewoźników i dalszych spedytorów, którymi
      posługuje się przy wykonywaniu zlecenia, chyba, że nie ponosi winy w wyborze.
    Z art. 800 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Spedytor może sam dokonać przewozu. W tym wypadku spedytor ma jednocześnie
      prawa i obowiązki przewoźnika.
    Zatem, pod pojęciem „spedycja” mieści się znacznie szerszy zakres czynności niż pod
    pojęciem „transport”. Transport to z reguły umowa o przewóz, natomiast spedycja może
    obejmować cały szereg czynności: odebranie towaru od nadawcy, dostarczenie do miejsca
    formowania przesyłki, załadunek, przewóz, wyładunek, dostarczenie do ostatecznego
    odbiorcy, załatwienie wszelkich formalności i wypełnienie dokumentacji. Nie oznacza to
    jednak, że spedytor musi sam wykonać wszystkie te czynności. Działalność spedytora
    może ograniczać się jedynie do znalezienia firmy, która wszystkie te czynności wykona na
    jego zlecenie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie
    kompleksowych usług spedycji i transportu międzynarodowego na trasach z miejsca poza
    terytorium Unii Europejskiej do miejsca przeznaczenia w Polsce (z Chin do Polski).

    Państwa działalność obejmuje spedycję morską, spedycję lądową, jak i pośrednictwo w
    tych usługach. Usługi świadczycie Państwo na rzecz podmiotów prowadzących działalność
    gospodarczą z siedzibą na terytorium Polski zarejestrowanych jako czynni podatnicy VAT.
    Zakup towarów, a także obsługa spedycyjna i celna świadczona przez Państwa odbywa się
    na warunkach dostawy: FOB/EXW Port w Chinach co oznacza, że kupujący, a zarazem
    Zleceniodawca Pana, organizuje we własnym zakresie odbiór towarów/ kontenerów z
    portów chińskich drogą morską. W ramach świadczonej kompleksowej usługi spedycyjnej
    organizujecie Państwo transport towarów przewożonych w kontenerach z Chin do Polski.
    Do Państwa obowiązków należy w szczególności wyszukanie przewoźnika morskiego (z
    kraju trzeciego do portu na terytorium UE (np. Hamburgu)), przeprowadzenie odprawy
    celnej, a następnie zorganizowanie transportu z portu na terytorium UE do miejsca
    przeznaczenia na terytorium Polski. Odprawa celna odbywa się na terenie innego kraju
    członkowskiego, np. Niemcy. Dla celów udokumentowania świadczonej usługi spedycji
    posiadacie Państwo: list przewozowy (CMR), w którym podane jest miejsce nadania oraz
    przeznaczenia, co potwierdza, że nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    wystawiona faktura dokumentująca wykonanie usługi, faktura wystawiona przez
    podwykonawców (przewoźników realizujących usługę transportu). Dysponujecie Państwo
    również numerem systemowym oraz dokumentem urzędowym wydanym przez właściwy
    organ celny z innych państwa członkowskich UE, z którego wynika fakt wliczenia wartości
    usługi transportowej świadczonej przez Spółkę do podstawy opodatkowania z tytułu
    importu towarów. Na dokumentach celnych widnieje odniesienie do faktury wystawionej
    przez Państwa. Z uwagi na fakt, iż w momencie odprawy celnej w jednym z państw
    członkowskich znane jest pierwsze miejsce przeznaczenia na terenie Polski to koszty
    transportu do tego miejsca wliczone zostają do podstawy opodatkowania importu
    towarów.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii, zastosowania stawki VAT 0% dla świadczonej usługi
    spedycji w przypadku, gdy odprawa celna towarów ma miejsce na terenie innego niż
    Polska państwa członkowskiego UE.
    W pierwszej kolejności aby móc odnieść się do Państwa wątpliwości należy określić
    miejsce świadczenia i opodatkowania świadczonej przez Państwa usługi spedycyjnej. Jak
    wskazano przedmiotowe usługi spedycji międzynarodowej świadczycie Państwo na rzecz
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą na terytorium Polski
    zarejestrowanych jako czynni podatnicy podatku VAT. Jednocześnie, w odniesieniu do
    świadczonej przez Państwa usługi nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania
    miejsca świadczenia określone w przepisach art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W tej sytuacji do świadczonej przez Państwa
    usługi spedycyjnej znajduje zastosowanie ogólna zasada ustalania miejsca świadczenia
    wyrażona w art. 28b ustawy. W związku z powyższym miejscem świadczenia i
    opodatkowania usługi, stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, jest miejsce w którym
    kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej tj. w przedmiotowym przypadku
    Polska. Zatem świadczona przez Państwa usługa spedycyjna podlega opodatkowaniu w
    Polsce.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że świadczycie Państwo usługę
    pośrednictwa i spedycji międzynarodowej związanej z transportem międzynarodowym
    towarów z terytorium państwa trzeciego do miejsca docelowego na terytorium kraju (z
    Chin do Polski). Należy zatem zauważyć, że wykonywana przez Państwa usługa
    spedycyjna, wpisuje się w dyspozycję art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy, gdyż jak Państwo
    wskazaliście, związana jest z transportem międzynarodowym (przewóz towarów z
    terytorium państwa trzeciego (Chin) do Polski, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. b)
    ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia stawki podatku VAT jaką
    Spółka powinna opodatkować świadczoną usługę spedycyjną należy zauważyć, że usługi
    pośrednictwa i spedycji międzynarodowej korzystają z preferencyjnej stawki VAT w

    wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 w zw. z art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy pod
    warunkiem, że podmiot, który je świadczy posiada w swej dokumentacji dowody
    wiarygodne i potwierdzające faktyczne świadczenie usług transportu międzynarodowego.
    Jak wynika z uregulowań powołanego wyżej art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy, prawo podatnika
    do zastosowania dla usług międzynarodowego transportu towarów preferencyjnej stawki
    podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających
    jednoznacznie, że w wyniku przewozu towaru z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia
    nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Istotą przywołanego przepisu jest
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem transportu
    rzeczywiście przekroczyły granicę z państwem trzecim. Podstawowe znaczenie dla
    udokumentowania międzynarodowego transportu towarów jest list przewozowy
    stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, który potwierdzałby okoliczność,
    że nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Dopuszczalne są też inne
    dokumenty, przy czym ustawodawca nie określił jakie to mają być dowody, jednak muszą
    one jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdzać spełnienie ww.
    wymogu.
    Przy czym, jeżeli przewożone towary mają charakter towarów importowanych (przewóz
    towarów z kraju trzeciego na terytorium UE), wówczas dowodem świadczenia usług
    transportu międzynarodowego, oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, jest
    dodatkowo dokument potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie
    wynika fakt wliczenia wartości usługi transportowej do podstawy opodatkowania z tytułu
    importu towarów. Wynika to wprost z przepisu art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy.
    Mając na uwadze powyższe, podkreślić należy, że Państwo w ramach świadczonej usługi
    spedycyjnej organizujecie obsługę towarów przewożonych w kontenerach z kraju
    trzeciego do miejsca przeznaczenia na terenie Polski, przy czym co istotne odprawa celna
    odbywa się na terenie innego kraju członkowskiego, np. Niemiec. Zatem w myśl art. 26a
    ust. 1 ustawy (art. 60 Dyrektywy) miejscem importu towarów w przedmiotowym
    przypadku jest terytorium innego kraju członkowskiego (np. Niemiec). Ponadto, jak
    słusznie Państwo zauważyliście, z uwagi na fakt że w momencie odprawy celnej w jednym
    z państw członkowskich (np. Niemiec) znane jest miejsce przeznaczenia na terenie Polski
    to koszty transportu do tego miejsca przeznaczenia wlicza się do podstawy
    opodatkowania importu zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy (art. 86 ust. 1 lit. b Dyrektywy).
    Tym samym, w przypadku dokonywania odprawy celnej towarów (dopuszczenia do
    obrotu) w kraju innym niż Polska (np. Niemcy), nie jest konieczne posiadanie dokumentu,
    o którym mowa w art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy (dokument potwierdzony przez urząd celno-
    skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi transportowej do
    podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.)
    W konsekwencji, w takim przypadku do zastosowania stawki 0% do świadczonych usług
    spedycyjnych nie jest konieczny dokument potwierdzający wliczenie wartości usługi do
    podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów, lecz jedynie dokumenty wynikające z
    art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy tj. dokumenty jednoznacznie potwierdzające, iż w wyniku
    przewozu z miejsca nadania (Chiny) do miejsca przeznaczenia (Polska) nastąpiło
    przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura dokumentująca wykonaną usługę
    spedycyjną. Zatem aby mogli Państwo skorzystać ze stawki 0%, powinni Państwo posiadać
    w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne dokonanie usługi
    spedycyjnej.
    W świetle powyższego należy zauważyć, że w swej dokumentacji odnośnie świadczonej
    usługi spedycyjnej posiadacie Państwo list przewozowy (CMR), w którym podane jest
    miejsce nadania oraz przeznaczenia, co potwierdza, że nastąpiło przekroczenie granicy z
    państwem trzecim, wystawiona faktura dokumentująca wykonanie usługi, faktura
    wystawiona przez podwykonawców (przewoźników realizujących usługę transportu).
    Dysponujecie Państwo również numerem systemowym oraz dokumentem urzędowym
    wydanym przez właściwy organ celny z innych państwa członkowskich UE, z którego

    wynika fakt wliczenia wartości usługi transportowej świadczonej przez Spółkę do
    podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów. Na dokumentach celnych widnieje
    odniesienie do faktury wystawionej przez Państwa.
    W konsekwencji posiadane przez Państwa dokumenty (wymienione w przedstawionym
    stanie faktycznym) w związku z świadczoną usługą spedycyjną na rzecz podmiotu
    prowadzącego działalność gospodarczą siedzibą na terytorium Polski potwierdzają, że w
    wyniku przewozu z miejsca z terytorium państwa trzeciego (Chiny) do miejsca docelowego
    (Polski) nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. W związku z powyższym
    jesteście Państwo uprawnieni do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% do
    świadczonych, opisanych w zaistniałym stanie faktycznym, usług spedycji
    międzynarodowej związanej z transportem towarów z Chin do Polski, w przypadku gdy
    odprawa celna towarów odbywa się na terytorium innego niż Polska państwa
    członkowskiego UE (np. Niemcy).
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, którą Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy tym zastrzegam, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik rzeczywiście potwierdzają, że usługa transportu towarów stanowi część usługi
    transportu międzynarodowego, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej,
    przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym
    wydania interpretacji indywidualnej.
    W postępowaniu o wydanie interpretacji nie prowadzę postępowania dowodowego, nie
    badam zatem dokumentów, na posiadanie których powołuje się podmiot wnioskujący.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.