Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.799.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej
powtórnie ze względu na rozwiązanie umowy sprzedaży z
pierwszym nabywcą.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
przychód-przychody z innych źródeł
umowa-rozwiązanie umowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 15 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 stycznia 2025 r. (wpływ 2
    stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    M.P. nabył w dniu (...) 1989 r. na podstawie umowy darowizny od osób fizycznych do
    swojego majątku osobistego, będąc w tym czasie w związku małżeńskim w którym
    panował ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, nieruchomość gruntową w
    (...). Po nabyciu na nieruchomości gruntowej M.P. wybudował budynek mieszkalny i garaż,
    które oddano do użytkowania w 1991 r. W dalszej części wniosku cała nieruchomość
    gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym i garażem nazywana będzie
    Nieruchomością.
    W dniu (...) 2024 r. M.P. zawarł z osobą fizyczną (dalej jako: Kupująca) umowę kupna
    sprzedaży Nieruchomości. W dacie sprzedaży Nieruchomość stanowiła w całości składnik
    majątku osobistego M.P. Kupująca była stanu wolnego. Cenę sprzedaży ustalono w
    umowie z dnia (...) 2024 r. na kwotę (...) zł. M.P. nie działał przy zawieraniu tej umowy
    sprzedaży jako przedsiębiorca ani jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Część ceny sprzedaży wynosząca (...) zł została przez Kupującą zapłacona M.P. przed
    dniem zawarcia umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. w wykonaniu postanowień umowy
    przedwstępnej sprzedaży z dnia (...) 2024 r. Kupująca zobowiązała się w umowie z dnia (...)
    2024 r. do zapłacenia pozostałej części ceny sprzedaży, wynoszącej (...) zł przelewem na
    wskazany przez M.P. rachunek bankowy w terminie najpóźniej do (...) 2024 r. Co do
    wykonania tego obowiązku Kupująca poddała się egzekucji wprost z aktu notarialnego
    sprzedaży na podstawie art. 777 paragraf 1 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego.
    Kupująca zapewniła, że środki przeznaczone na zapłatę (...) zł pochodzą z legalnych i
    ujawnionych źródeł przychodu. M.P. zobowiązał się w umowie sprzedaży z dnia (...) 2024 r.
    wydać Nieruchomość Kupującej w terminie najpóźniej do dnia (...) 2024 r. a co do
    wykonania tego zobowiązania poddał się egzekucji wprost z aktu notarialnego sprzedaży
    na podstawie art. 777 paragraf 1 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego.
    Umowa sprzedaży z dnia (...) 2024 r. stanowiła, że jeżeli w terminie do (...) 2024 r. Kupująca
    nie zapłaci kwoty (...) zł, to M.P. może się powstrzymać z wydaniem Nieruchomości do
    czasu zapłaty całej ceny sprzedaży.

    W dniu (...) 2024 r. M.P. zawarł z Kupującą w formie aktu notarialnego rozwiązanie umowy
    sprzedaży z dnia (...) 2024 r. i przeniesienie własności Nieruchomości z Kupującej na M.P.
    ze względu na fakt, że Kupująca nie uregulowała w całości ceny sprzedaży w części
    dotyczącej kwoty (...) zł a wydanie Nieruchomości przez M.P. na rzecz Kupującej nie
    nastąpiło. M.P. i Kupująca w akcie notarialnym z dnia (...) 2024 r. złożyli zgodne
    oświadczenie, że z uwagi na niewykonanie umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. rozwiązują
    umowę sprzedaży z dnia (...) 2024 r. W następstwie rozwiązania umowy sprzedaży z dnia
    (...) 2024 r. Kupująca dokonała powrotnego przeniesienia prawa własności Nieruchomości
    na rzecz M.P. a M.P. powrotne przeniesienie własności Nieruchomości do jego majątku
    osobistego przyjął i wyjaśnił że pozostaje w związku małżeńskim, w którym panuje ustrój
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W akcie notarialnym z dnia (...) 2024 r., w związku z faktem, że w wyniku rozwiązania
    umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. M.P. stał się dłużnikiem w zakresie kwoty (...) zł
    uiszczonej przez Kupującą w wykonaniu umowy przedwstępnej z dnia (...) 2024 r. i
    uiszczonej faktycznie przed dniem zawarcia umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r., strony
    uzgodniły mechanizm potracenia (...) zł z kwotą (...) zł (odpowiadającą sumie poniesionych
    przez M.P. kosztów w związku z zaistniałą sytuacją).
    Strony ustaliły, że M.P. poniósł koszty w łącznej wysokości (...) zł:
      - (...) zł brutto z tytułu wydatków związanych z przygotowaniem Nieruchomości do
        sprzedaży, przy czym w tej części poniesionych wydatków M.P. nie posiadał faktur
        VAT dokumentujących poniesione wydatki, więc kwotę (...) zł strony uznały jako
        zadośćuczynienie dla M.P. od Kupującej za poniesione koszty,
      - (...) zł brutto z tytułu kosztów pośrednictwa przy sprzedaży Nieruchomości, przy czym
        wydatek ten został udokumentowany fakturą VAT wystawioną na M.P.,
      - (...) zł brutto w związku z obsługą prawną dotyczącą sytuacji zaistniałej w wyniku
        niewykonania przez Kupującą obowiązku wynikającego z umowy sprzedaży z dnia
        (...) 2024 r. aż do wynegocjowania przez prawnika rozwiązania zaistniałej sytuacji i
        doprowadzenia do zawarcia aktu notarialnego z dnia (...) 2024 r., przy czym wydatek
        ten został udokumentowany fakturą VAT wystawioną na M.P.
    Strony w akcie notarialnym z dnia (...) 2024 r. uzgodniły potrącenie umowne kwoty (...) zł z
    kwoty zapłaconej przez Kupującą wynoszącej (...) zł. W wyniku opisanego potracenia
    umownego M.P. był zobowiązany do zwrotu Kupującej kwoty (...) zł w terminie do (...) 2024
    r. i zwrotu tej kwoty na rzecz Kupującej faktycznie dokonał.
    Z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie od (...) 1989 r. do (...) 2024 r. przychód
    ze sprzedaży Nieruchomości nie był dla M.P. przychodem podatkowym w rozumieniu tego
    przepisu.
    M.P. planuje w przyszłości, to jest przed dniem 1 stycznia 2030 r. zawarcie nowej umowy
    sprzedaży Nieruchomości z innym kupującym. Na tle opisanego stanu faktycznego
    powstała konieczność uzyskania interpretacji indywidualnej dla M.P. w zakresie przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w treści paragrafu 1 aktu notarialnego z
    dnia (...) 2024 r. zapisano, iż dnia (...) 2024 r. M.P. sprzedał K.S. opisaną nieruchomość a K.
    S. kupiła tę nieruchomość za cenę (...) zł, która odpowiada wartości rynkowej
    nieruchomości i do dnia dzisiejszego ((...) 2024 r.) nie została w całości zapłacona a
    wydanie przedmiotowej nieruchomości w posiadanie kupującej nie nastąpiło. Wynikające
    z umowy z (...) 2024 r. zobowiązanie do zapłaty reszty ceny sprzedaży w kwocie (...) zł nie
    zostało do dnia (...) 2024 r. wykonane przez K.S. Sama czynność objęta aktem notarialnym
    z dnia (...) 2024 r. została nazwana „Rozwiązanie umowy sprzedaży i przeniesienie
    własności nieruchomości”. W paragrafie 3 K.S. oświadczyła, że w następstwie rozwiązania
    umowy z dnia (...) 2024 r. dokonuje powrotnego przeniesienia prawa własność

    nieruchomości na M.P. a M.P. oświadczył, że opisane przeniesienie własności przyjmuje do
    jego majątku osobistego, wyjaśniając, że pozostaje w związku małżeńskim, w którym
    obowiązuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Pytania
      1) Czy prawidłowe jest stanowisko M.P., że w sytuacji dokonania w przyszłości przed
        dniem 1 stycznia 2030 r. sprzedaży Nieruchomości, termin pięciu lat o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        będzie liczony od dnia (...) 1989 r., kiedy to M.P. nabył Nieruchomość na podstawie
        umowy darowizny od osób fizycznych do swojego majątku osobistego a w
        konsekwencji w razie sprzedaży Nieruchomości przed datą 1 stycznia 2030 r.
        sprzedaż Nieruchomości nie wygeneruje przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
        pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      2) W razie uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
        nieprawidłowe, czy prawidłowe jest stanowisko M.P., że kwota (...) zł stanowiąca
        różnicę między ceną sprzedaży wynoszącą (...) zł wynikającą z umowy sprzedaży z
        dnia (...) 2024 r. a kwotą (...) zł podlegającą zwrotowi przez M.P. na rzecz Kupującej
        (objętą w umowie z (...) 2024 r. potrąceniem umownym dla rozliczenia kosztów
        poniesionych przez M.P.) stanowiła dla M.P. wydatek na nabycie Nieruchomości na
        podstawie umowy z dnia (...) 2024 r., a w rezultacie kwota (...) zł będzie na etapie
        sprzedaży Nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem uzyskania
        przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych?
      3) W razie uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
        nieprawidłowe, czy prawidłowe jest stanowisko M.P., że kwota (...) zł przelana przez
        M.P. na rachunek bankowy Kupującej w wykonaniu uzgodnień objętych aktem
        notarialnym z dnia (...) 2024 r. stanowiła dla M.P. wydatek na nabycie
        Nieruchomości na podstawie umowy z dnia (...) 2024 r., a w rezultacie kwota (...) zł
        będzie na etapie sprzedaży Nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem
        uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych?
      4) Czy prawidłowe jest stanowisko M.P., że kwota (...) zł potracona umownie w
        wykonaniu umowy z dnia (...) 2024 r. stanowiła przychód M.P. z tzw. innych źródeł w
        rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych a kosztem uzyskania tego przychodu były wydatki
        (...) zł z tytułu kosztów pośrednictwa przy sprzedaży Nieruchomości oraz (...) zł w
        związku z obsługa prawną (udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na M.
        P.), które to wydatki zostały uwzględnione przez M.P. i Kupującą przy ustalaniu
        wysokości potrącenia umownego i tego jaka część z kwoty zapłaconej przez
        Kupującą wynoszącej (...) zł podlega zwrotowi na rzecz Kupującej, a w rezultacie czy
        prawidłowe jest stanowisko, że M.P. winien w zeznaniu rocznym składanym za 2024
        r. wykazać przychody z innych źródeł w kwocie (...) zł oraz koszty uzyskania
        przychodów w kwocie (...) zł?
    Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 1, w sytuacji dokonania w przyszłości przed
    dniem 1 stycznia 2030 r. sprzedaży Nieruchomości termin pięciu lat, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie liczony od
    dnia (...) 1989 r., kiedy to M.P. nabył Nieruchomość na podstawie umowy darowizny od
    osób fizycznych do swojego majątku osobistego a w konsekwencji w razie sprzedaży
    Nieruchomości przed datą 1 stycznia 2030 r. sprzedaż Nieruchomości nie wygeneruje
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    W odniesieniu do kwestii dopuszczalności rozwiązania umowy, na podstawie której doszło
    do przeniesienia własności nieruchomości, w orzecznictwie sądów administracyjnych
    przyjęto wyraźnie jeden kierunek interpretacyjny (stanowisko takie prezentuje też Sąd
    Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z 30 listopada 1994 r., III CZP 130/94 (OSNCP 3
    /95)). Zgodnie z tą linią orzeczniczą, umowa taka może być przez strony rozwiązana, jeżeli
    nie została w całości wykonana. Rozwiązanie umowy jest więc możliwe tylko do chwili
    istnienia stosunku zobowiązaniowego, gdy zaś stosunek ten już nie istnieje, to nie może
    być rozwiązany. Przy czym przejście prawa własności z dotychczasowego podmiotu na
    inny nie musi oznaczać, że umowa została w całości wykonana, a wobec tego stosunek
    zobowiązaniowy wygasł i odstąpienie od umowy (rozwiązanie umowy) stało się
    bezprzedmiotowe. Umowa ta może być jeszcze w całości niewykonana z tego powodu, że
    np. nabywca nie zapłacił całej ceny kupna lub zbywca nie wydał rzeczy będącej
    przedmiotem umowy.
    Przyjmując za uzasadniony pogląd prezentowany w orzecznictwie (uchwała siedmiu
    sędziów Sądu Najwyższego z 30 listopada 1994 r., III CZP 130/94) samo rozwiązanie
    umowy sprzedaży nieruchomości nie powoduje automatycznego przeniesienia własności
    z powrotem na zbywcę. Rozwiązanie umowy nie znosi bowiem wszystkich jej skutków, w
    szczególności zaś jej skutku rzeczowego w postaci przeniesienia własności nieruchomości.
    Stwarza jedynie zobowiązanie do powrotnego przeniesienia własności nieruchomości na
    zbywcę – wywiera skutek obligacyjny. Do wykonania tego obowiązku natomiast może
    dojść w drodze umowy między nabywcą nieruchomości i jej zbywcą (zawartej w formie
    aktu notarialnego). Zgodne oświadczenia woli co do przejścia własności nieruchomości z
    powrotem na nabywcę strony mogą również złożyć łącznie z porozumieniem o
    rozwiązaniu umowy obligacyjnej w tym samym akcie notarialnym.
    W stanie faktycznym opisanym we wniosku mamy do czynienia z sytuacją, gdzie (...) 2024
    r. M.P. zawarł z Kupującą umowę sprzedaży Nieruchomości i przeniósł własność
    Nieruchomości na Kupującą za cenę sprzedaży wynoszącą (...) zł. Jednak w wyniku
    niewykonania w całości postanowień umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. co do uiszczenia
    kwoty (...) zł oraz przy uwzględnieniu będącego konsekwencją tego nieuiszczenia, nie
    wydania Nieruchomości Kupującej przez M.P., strony mocą aktu notarialnego z dnia (...)
    2024 r. rozwiązały umowę sprzedaży Nieruchomości z dnia (...) 2024 r. i dokonały
    powrotnego przeniesienia własności Nieruchomości do jego majątku osobistego M.P.
    Zdaniem M.P. rozwiązanie umowy w dniu (...) 2024 r. spowodowało, że powstał stan, jakby
    do umowy sprzedaży nigdy nie doszło a w rezultacie na gruncie prawa podatkowego
    należy uznać, że M.P. był nieprzerwanie właścicielem Nieruchomości od (...) 1989 r. aż do
    dnia złożenia wniosku o wydanie interpretacji.
    Zdaniem M.P. prawnopodatkowe znaczenie rozwiązania w dniu (...) 2024 r. umowy
    sprzedaży z dnia (...) 2024 r. jest takie w odniesieniu do pojęcia „uzyskanego przychodu”,
    że z chwilą rozwiązania umowy w dniu (...) 2024 r. ustał skutek prawnopodatkowy istnienia
    przychodu, skoro ustał skutek obligacyjny umowy z dnia (...) 2024 r. Dodatkowym
    argumentem jest to, że w stanie faktycznym opisanym we wniosku trudno uznać za
    przychód podatkowy kwotę (...) zł w sytuacji, gdy M.P. nigdy całej tej kwoty nie uzyskał ani
    też nie wydał Nieruchomości Kupującej a uzyskaną kwotę (...) zł uiszczonej przez Kupującą
    w wykonaniu umowy przedwstępnej z dnia (...) 2024 r. zwrócił, z zastosowaniem
    umownego potrącenia opisanego we wniosku.
    W rezultacie termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych będzie liczony od dnia (...) 1989 r., kiedy to M.P. nabył
    Nieruchomość na podstawie umowy darowizny od osób fizycznych do swojego majątku
    osobistego a w konsekwencji sprzedaż Nieruchomości przed datą 1 stycznia 2030 r. nie
    wygeneruje przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 2, zgodnie z treścią 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia
    lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
    które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    W razie zatem uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, to kwota (...) zł stanowiąca różnicę między ceną sprzedaży wynoszącą (...)
    zł wynikającą z umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. a kwotą (...) zł podlegającą zwrotowi na
    rzecz M.P. (objętą w umowie z (...) 2024 r. potraceniem umownym dla rozliczenia kosztów
    poniesionych przez M.P.) stanowić będzie dla M.P. wydatek na nabycie Nieruchomości na
    podstawie umowy z dnia (...) 2024 r. i kwota (...) zł będzie na etapie sprzedaży
    Nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem uzyskania przychodu, o którym
    mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 3, zgodnie z treścią 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia, którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z zastrzeżeniem 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub
    udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    W razie zatem uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, to zdaniem M.P. kwota (...) zł przelana przez M.P. na rachunek bankowy
    Kupującej w wykonaniu uzgodnień objętych aktem notarialnym z dnia (...) 2024 r.
    stanowiła dla M.P. wydatek na nabycie Nieruchomości na podstawie umowy z dnia (...)
    2024 r., a w rezultacie kwota (...) zł będzie na etapie sprzedaży Nieruchomości przed
    dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 6c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 4, kwota (...) zł potracona umownie w
    wykonaniu umowy z dnia (...) 2024 r. stanowiła przychód M.P. z tzw. innych źródeł w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Zdaniem M.P. kosztem uzyskania tego przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych były wydatki w kwotach (...) zł z tytułu kosztów
    pośrednictwa przy sprzedaży Nieruchomości oraz (...) zł w związku z obsługa prawną
    (udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na (...)), które zostały uwzględnione przez
    M.P. i Kupującą przy ustalaniu wysokości potrącenia umownego i tego jaka część z kwoty
    zapłaconej przez Kupującą wynoszącej (...) zł podlega zwrotowi na rzecz Kupującej.
    Wydatki w kwotach (...) zł oraz (...) zł pozostały w ścisłym i bezpośrednim związku
    przyczynowo - skutkowym z przychodem z innych źródeł w wysokości (...) zł. Gdyby nie
    poniesienie tych wydatków, to M.P. nie uzyskałby przychodu w kwocie (...) zł. Tak więc
    wydatki te są kosztem uzyskania przychodu.
    W rezultacie M.P. winien w zeznaniu rocznym składanym za 2024 r. wykazać przychody z
    innych źródeł w kwocie (...) zł oraz koszty ich uzyskania w kwocie (...) zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej
    stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Odnosząc się do skutków podatkowych rozwiązania umowy sprzedaży i przeniesienia
    własności wskazanej we wniosku nieruchomości, sięgnąć należy do przepisów ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.)
    dotyczących nabycia i utraty własności.
    Zauważyć bowiem należy, że pomiędzy prawem podatkowym a cywilnym istnieje wiele
    powiązań, wynikających chociażby z faktu, że następstwa zdarzeń bądź czynności
    prawnych związanych z określonymi instytucjami prawa cywilnego wywołują również
    skutki wynikające z przepisów prawa podatkowego. Prawo cywilne i podatkowe
    posługują się zatem podobnymi określeniami. Jeżeli nie są one odmiennie zdefiniowane
    dla celów prawa podatkowego, należy je, biorąc pod uwagę fakt, że obie gałęzie prawa
    składają się na jeden system prawny, interpretować tak, jak czyni to prawo cywilne.
    Przeniesienie (nabycie) własności na podstawie umowy stanowi podstawowy
    cywilnoprawny sposób nabycia własności właściwy prawu rzeczowemu.
    W myśl z art. 155 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Natomiast art. 158 ww. ustawy stanowi, że:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    W myśl art. 535 § 1 ww. Kodeksu:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Podkreślenia wymaga, że cechą umowy sprzedaży jest także jej konsensualność. W
    zakresie skutków obligacyjnych umowa sprzedaży dochodzi do skutku mocą samego
    porozumienia stron, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek czynności realnych.
    Tym samym z chwilą złożenia zgodnych oświadczeń woli w zakresie zawarcia umowy
    sprzedaży każda ze stron uzyskuje odpowiednie roszczenie w stosunku do drugiej
    strony. Przeniesienie własności i wydanie rzeczy, jak również odebranie rzeczy i zapłata
    ceny są jedynie przejawem wykonania umowy przez strony; nie warunkują natomiast w
    żadnym wypadku jej ważności lub skuteczności (W. Katner, [w:] System PrPryw, t. 7, Nb
    20; Z. Banaszczyk, [w:] Pietrzykowski, Komentarz 2011, t. II, Nb 10).
    W przypadku gdy umowa sprzedaży przyjmuje z mocy prawa charakter czynności
    zobowiązująco-rozporządzającej, przeniesienie własności następuje bezpośrednio w
    wyniku zawarcia samej umowy. Taki charakter ma właśnie umowa sprzedaży
    nieruchomości, co wynika z przywołanego powyżej art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. W
    takiej sytuacji samo zawarcie umowy powoduje skutek rozporządzający. Pozostałe
    obowiązki stron, takie jak np. wydanie rzeczy, jej odebranie oraz zapłata ceny, mają
    charakter drugorzędny i ich wykonanie lub niewykonanie nie wpływa w żaden sposób
    na kwestię przeniesienia własności, podobnie jak na kwestię ważności umowy.
    W odniesieniu natomiast do kwestii dopuszczalności rozwiązania umowy (odstąpienia
    od umowy), na podstawie której doszło do przeniesienia własności nieruchomości, o ile
    stanowisko doktryny nie jest jednolite, to w orzecznictwie sądów administracyjnych
    przyjęto wyraźnie jeden kierunek interpretacyjny (stanowisko takie prezentuje też Sąd
    Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z 30 listopada 1994 r., III CZP 130/94 (OSNCP 3
    /95)). Zgodnie z tą linią orzeczniczą, strona może odstąpić od umowy zobowiązująco-
    rozporządzającej, na podstawie której nastąpiło przeniesienie własności nieruchomości,
    w ramach ustawowego uprawnienia. Umowa taka może być przez strony rozwiązana,
    jeżeli nie została w całości wykonana. Rozwiązanie umowy jest więc możliwe tylko do
    chwili istnienia stosunku zobowiązaniowego, gdy zaś stosunek ten już nie istnieje, to nie
    może być rozwiązany. Przy czym przejście prawa własności z dotychczasowego
    podmiotu na inny nie musi oznaczać, że umowa została w całości wykonana, a wobec
    tego stosunek zobowiązaniowy wygasł i odstąpienie od umowy (rozwiązanie umowy)
    stało się bezprzedmiotowe. Umowa ta może być jeszcze w całości niewykonana z tego
    powodu, że np. nabywca nie zapłacił całej ceny kupna lub zbywca nie wydał rzeczy
    będącej przedmiotem umowy.
    Ponadto, zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej
      stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana
      jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko zwrotu tego,
      co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody wynikłej z
      niewykonania zobowiązania.
    Przyjmując za uzasadniony pogląd prezentowany w orzecznictwie (uchwała siedmiu
    sędziów Sądu Najwyższego z 30 listopada 1994 r., III CZP 130/94) samo rozwiązanie

    umowy sprzedaży nieruchomości nie powoduje automatycznego przeniesienia
    własności z powrotem na zbywcę. Rozwiązanie umowy nie znosi bowiem wszystkich jej
    skutków, w szczególności zaś jej skutku rzeczowego w postaci przeniesienia własności
    nieruchomości. Stwarza jedynie zobowiązanie do powrotnego przeniesienia własności
    nieruchomości na zbywcę – wywiera skutek obligacyjny. Do wykonania tego obowiązku
    natomiast może dojść w drodze umowy między nabywcą nieruchomości i jej zbywcą
    (zawartej w formie aktu notarialnego) lub – gdy do umowy takiej nie dojdzie – w drodze
    uwzględniającego żądanie zbywcy orzeczenia sądu, stwierdzającego obowiązek
    nabywcy złożenia stosownego oświadczenia woli, zastępującego to oświadczenie, które
    to orzeczenie stwierdza zawarcie umowy i zastępuje tę umowę. Zgodne oświadczenia
    woli co do przejścia własności nieruchomości z powrotem na nabywcę strony mogą
    również złożyć łącznie z porozumieniem o rozwiązaniu umowy obligacyjnej w tym
    samym akcie notarialnym.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 1989 r. nabył Pan Nieruchomość na podstawie umowy
    darowizny do swojego majątku osobistego. (...) 2024 r. zawarł Pan z osobą fizyczną
    umowę sprzedaży ww. Nieruchomości. Z uwagi na nieuregulowanie przez Kupującą
    całości ceny sprzedaży, (...) 2024 r. zawarł Pan z Kupującą w formie aktu notarialnego
    rozwiązanie umowy sprzedaży z (...) 2024 r. W następstwie rozwiązania umowy
    sprzedaży z (...) 2024 r. Kupująca dokonała powrotnego przeniesienia prawa własności
    Nieruchomości na Pana a Pan powrotne przeniesienie własności Nieruchomości do
    swojego majątku osobistego przyjął.
    W związku z powyższym, dokonana (...) 2024 r. czynność prawna polegająca na
    zawarciu w formie aktu notarialnego umowy sprzedaży wywołała skutek w postaci
    odpłatnego zbycia przez Pana Nieruchomości. Sam fakt zawarcia umowy sprzedaży
    pociągnął za sobą skutek w postaci zbycia Nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż na gruncie przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie ma samo zawarcie
    umowy sprzedaży, co oznacza, że (...) 2024 r. sprzedał Pan Nieruchomość. Natomiast
    dzień, w którym ponownie nabył Pan Nieruchomość – tj. (...) 2024 r. – z uwagi na
    rozwiązanie umowy jest datą jej ponownego nabycia.
    W konsekwencji, planowana sprzedaż Nieruchomości przed 1 stycznia 2030 r. będzie
    stanowiła dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegająca opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta nastąpi przed upływem pięciu
    lat liczonych od końca roku, w którym nabył Pan Nieruchomość, tj. od końca 2024 r.
    W zakresie pytania nr 1 Pana stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii ustalenia kosztów uzyskania przychodów w
    przypadku sprzedaży Nieruchomości przed 1 stycznia 2030 r. wyjaśniam co następuje.
    Według art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Artykuł 30e ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 cyt. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie

      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Z zacytowanych powyżej przepisów w sposób jednoznaczny wynika, jakie wydatki mogą
    być uznane za koszt uzyskania przychodu. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może zaliczyć udokumentowane koszty
    nabycia.
    Nie mogę zatem zgodzić się z Pana stanowiskiem, wyrażonym w odniesieniu do pyt. nr
    2, że:
      W razie zatem uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, to kwota (...) zł stanowiąca różnicę między ceną sprzedaży wynoszącą
      (...) zł wynikającą z umowy sprzedaży z dnia (...) 2024 r. a kwotą (...) zł podlegającą
      zwrotowi na rzecz M.P. (objętą w umowie z (...) 2024 r. potraceniem umownym dla
      rozliczenia kosztów poniesionych przez M.P.) stanowić będzie dla M.P. wydatek na
      nabycie Nieruchomości na podstawie umowy z dnia (...) 2024 r. i kwota (...) zł będzie
      na etapie sprzedaży Nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem
      uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Nie mogę się również zgodzić ze stanowiskiem, wyrażonym w odniesieniu do pyt. nr 3,
    że:
      W razie zatem uznania przez organ stanowiska M.P. w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, to zdaniem M.P. kwota (...) zł przelana przez M.P. na rachunek
      bankowy Kupującej w wykonaniu uzgodnień objętych aktem notarialnym z dnia (...)
      2024 r. stanowiła dla M.P. wydatek na nabycie Nieruchomości na podstawie umowy
      z dnia (...) 2024 r., a w rezultacie kwota (...) zł będzie na etapie sprzedaży
      Nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2030 r. kosztem uzyskania przychodu, o
      którym mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Koszt nabycia, o którym mowa w ww. art. 22 ust. 6c co do zasady, określa umowa
    notarialna sprzedaży, na podstawie której nabywca stał się właścicielem nieruchomości.
    W Pana sytuacji będzie to wartość nieruchomości wskazana w akcie notarialnym z (...)
    2024 r. (tj. (...) zł), gdyż nabycie przez Pana tej nieruchomości miało miejsce (...) 2024 r.
    W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i pytania nr 3 jest
    nieprawidłowe.
    Odnosząc się do kwestii wskazania czy kwota (...) zł, potrącona umownie w wykonaniu
    umowy z (...) 2024 r., stanowiła Pana przychód z tzw. innych źródeł i jakie wydatki stanowią
    koszty uzyskania tego przychodu, wyjaśniam co następuje.
    W przedmiotowej sprawie, w związku z rozwiązaniem umowy sprzedaży z (...) 2024 r. stał
    się Pan dłużnikiem Kupującej w zakresie kwoty (...) zł uiszczonej przez Kupującą w
    wykonaniu umowy przedwstępnej. Strony ustaliły mechanizm potrącenia kwoty (...) zł z
    kwotą (...) zł, która to suma odpowiadała sumie poniesionych przez Pana kosztów w
    związku z zaistniałą sytuacją.
    Na kwotę (...) zł złożyły się kwoty:

      - (...) zł brutto z tytułu wydatków związanych z przygotowaniem Nieruchomości do
        sprzedaży, przy czym kwotę tę uznaliście Państwo jako zadośćuczynienie dla Pana
        od Kupującej za poniesione koszty,
      - (...) zł brutto z tytułu kosztów pośrednictwa przy sprzedaży Nieruchomości,
      - (...) zł brutto w związku z obsługą prawną dotyczącą sytuacji zaistniałej w wyniku
        nieuregulowania przez Kupującą całości ceny sprzedaży.
    Powziął Pan wątpliwość, czy kwota (...) zł stanowiła Pana przychód z tzw. innych źródeł w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych a kosztem uzyskania tego przychodu były wydatki (...) zł oraz (...) zł.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z pkt 9 tego artykułu, źródłem przychodów są „inne źródła”.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu
    zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do
    tego źródła. Zatem, o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego
    przysporzenia majątkowego, tj. ma konkretny wymiar finansowy, kiedy u podatnika
    wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności,
    w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku.
    W tym miejscu należy również wskazać, że w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia,
    podobnie jak wielu innych pojęć z katalogu zwolnień przedmiotowych, konieczne staje
    się zatem odwołanie się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.

    Odwołując się zatem do prawa cywilnego stwierdzić należy, że o odszkodowaniu
    możemy mówić wyłącznie w przypadku powstania konkretnej szkody, która wywołana
    została określonym działaniem lub zaniechaniem drugiej strony, której można przypisać
    odpowiedzialność za jej powstanie. Odszkodowanie to rodzaj świadczenia, które należy
    się za wyrządzenie szkody (odpowiednio zadośćuczynienie za doznane krzywdy) od
    podmiotu, który szkodę wyrządził lub ponosi za nią odpowiedzialność. Odszkodowanie
    stanowi pieniężną równowartość szkody majątkowej lub szkody na osobie, natomiast
    zadośćuczynienie jest pieniężną formą zrekompensowania szkody niemajątkowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, kwota (...) zł, która stanowi zadośćuczynienie dla Pana od
    Kupującej, stanowi dla Pana przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się natomiast do kwot (...) zł oraz (...) zł, należy podkreślić, że Kupująca nie była
    zobowiązana do ich zwrotu. Otrzymał Pan te środki pieniężne w ramach wykonania
    wzajemnych rozliczeń, które określiliście Państwo w akcie notarialnym z (...) 2024 r.
    Dlatego też, zarówno (...) zł jak i (...) zł również stanowią dla Pana przychód z innych źródeł,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis ten stanowi, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
      przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodu,
      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      być właściwie udokumentowany.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętego przychodu.
    Bez wątpienia wskazane przez Pana kwoty spełniają warunki, które pozwalają uznać je za
    koszty uzyskania przychodu w stosunku do omawianego przychodu.
    W związku z powyższym, w zeznaniu podatkowym składanym za 2024 powinien Pan
    wykazać przychody z innych źródeł w kwocie (...) zł oraz koszty uzyskania przychodu, na
    które składać się będą kwoty (...) zł oraz (...) zł.
    W zakresie pytania nr 4 Pana stanowisko zostało uznane za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
    zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
    dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i
      art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.