Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-73/15/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-05
Teza: obowiązki płatnika w związku z oddelegowaniem pracowników do pracy w Niemczech do pracodawcy ekonomicznego
Słowa kluczowe: Niemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; płatnik; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 kwietnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 24 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym 9 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika wynikających z oddelegowania pracowników do pracy w Niemczech:

*   w części dotyczącej informacji PIT-11 - **jest prawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika wynikających z oddelegowania pracowników do pracy w Niemczech.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 25 czerwca 2015 r. znak: IBPB -2-1/4511-73/15/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 9 lipca 2015 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zatrudnia pracowników, których chce oddelegować do pracy w Niemczech do spółki niemieckiej, z którą podpisała kontrakt na wykonanie projektu inżynierskiego.

Dla przedstawienia sytuacji, która może nastąpić w wyniku oddelegowania ww. pracowników, Wnioskodawca przyjmuje, że pobyt pracownika „X” w Niemczech będzie trwał w następujących terminach:

*   05.08.2015 - 31.08.2015 - 26 dni,
*   11.09.2015 - 16.10.2015 - 36 dni,
*   20.10.2015 - 18.12.2015 - 59 dni.

Łącznie w 2015 r. pobyt na terenie Niemiec wyniesie 121 dni.

Następnie w roku 2016 pracownik będzie przebywał w Niemczech w następujących terminach:

*   06.01.2016 - 31.01.2016 - 25 dni,
*   02.02.2016 - 28.02.2016 - 27 dni,
*   01.03.2016 - 31.03.2016 - 31 dni.

Łącznie w 2016 r. pobyt na terenie Niemiec wyniesie 83 dni.

Biorąc pod uwagę 12 miesięczny okres rozliczeniowy, Wnioskodawca podaje, że pracownik „X” przekroczy 183 dzień pobytu w Niemczech 10 marca 2016 r.

Dlatego za rok 2015 Wnioskodawca (Spółka) naliczy i odprowadzi podatek od osób fizycznych do urzędu skarbowego w Polsce.

Pracownicy delegowani przez Wnioskodawcę są osobami podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nie posiada w Niemczech zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłaci polski pracodawca, umowa o pracę również zostanie podpisana z polskim pracodawcą, pracownicy będą oddelegowani na okres do dwóch lat.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Firma, z którą Wnioskodawca zawarł kontrakt określony we wniosku ponosi odpowiedzialność lub ryzyko związane z wynikami pracy pracowników oddelegowanych do pracy w Niemczech.
2.  Na firmie, z którą Wnioskodawca zawarł kontrakt określony we wniosku spoczywa obowiązek instruowania i kontrolowania pracowników w miejscu wykonywania pracy.
3.  Prace na terenie Niemiec będą prowadzone pod kontrolą firmy, z którą Wnioskodawca zawarł kontrakt określony we wniosku i to ona będzie ponosiła za nie odpowiedzialność.
4.  Narzędzia i materiały będzie udostępniała pracownikom firma, z którą Wnioskodawca zawarł kontrakt określony we wniosku.
5.  Kontrahent niemiecki będzie określał liczbę i kwalifikacje pracowników i będzie ingerował w to, którzy pracownicy będą tą pracę realizować.
6.  Warunki pracy będą dostosowane do płacy minimalnej w Niemczech. Z informacji przedstawionych w umowie wynika, że pracownik jest użyczony.
7.  Według Wnioskodawcy faktycznym pracodawcą jest polski pracodawca ponieważ wypłaca wynagrodzenie i w każdym momencie może odwołać pracownika z delegacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy i kiedy Spółka powinna zaprzestać naliczania podatku od osób fizycznych od wypłacanych wynagrodzeń do urzędu skarbowego w Polsce i rozpocząć odprowadzanie podatku w Niemczech?
2.  Czy powinno się uwzględnić metodę wyłączenia z progresją czy całość dochodów oddelegowanego pracownika po przekroczeniu 183 dni powinna zostać opodatkowana w Niemczech?

Wnioskodawca powołał przepis art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, na podstawie którego stwierdził, że ponieważ zostały w tym przypadku spełnione łącznie trzy warunki, wynagrodzenie pracowników oddelegowanych i przebywających powyżej 183 dni na terenie Niemiec powinno być opodatkowane w Niemczech wg przepisów prawa niemieckiego począwszy od 12 marca 2016 r.

Opodatkowaniu w całości od tej daty powinno podlegać wynagrodzenie z tytułu pracy poza granicami Polski.

Zdaniem Wnioskodawcy, z dniem 13 marca 2016 r. powinien zaprzestać pobierania zaliczek na podatek od dochodów uzyskanych przez pracownika.

Zgodnie z art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w świetle umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, dochody wypłacane przez Spółkę podlegają opodatkowaniu na terenie Niemiec - w Polsce stanowią dochód zwolniony z opodatkowania) zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej.

Z chwilą przekroczenia przez danego pracownika 183 dni pobytu za granicą, pracodawca powinien zaprzestać poboru zaliczek na podatek dochodowy, z uwagi na fakt, iż od chwili przekroczenia tego okresu wynagrodzenie za pracę wykonywaną za granicą podlega prawu podatkowemu drugiego państwa.

W takiej sytuacji dochód pracownika osiągnięty przez niego po okresie pobytu powyżej 183 dni podlega opodatkowaniu na zasadach obowiązujących w tym drugim państwie. Dochody zagraniczne pracownik uwzględni sam w zeznaniu rocznym.

Wnioskodawca jako płatnik powinien na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprzestać pobierania zaliczek na podatek od tego wynagrodzenia oraz po uprzednim pomniejszeniu go o stosowne koszty uzyskania przychodu, wykazać to wynagrodzenie w informacji PIT-11 jako dochód zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do przepisu art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a wymienionej ustawy stanowi przy tym, iż przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Natomiast, w myśl art. 32 ust. 6 ww. ustawy zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na wniosek podatnika zakład pracy pobiera zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do przepisów ust. 1-5, z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a.

W świetle powyższych przepisów dla rozstrzygnięcia czy Wnioskodawca zobowiązany będzie do obliczenia, pobrania i wpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów, które uzyskane zostaną w roku 2015 i 2016 przez jego pracowników, mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z pracy wykonywanej poza jej terytorium – w Niemczech, konieczne jest rozstrzygnięcie kwestii czy na gruncie umowy międzynarodowej dochody te podlegają opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca (spółka polska), zatrudnia pracowników, których chce oddelegować do pracy w Niemczech do niemieckiej spółki, z którą podpisał kontrakt na wykonanie projektu inżynierskiego. W przedmiotowej sprawie mają więc zastosowanie przepisy umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej umowy, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast przepis art. 15 ust. 2 tej umowy określa wyjątki od powyższej zasady. Zgodnie z tym przepisem, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko

w pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Powyższe uregulowanie stanowi wyjątek od reguły zawartej w art. 15 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej i wskazuje, że wynagrodzenia pracowników podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule trzy warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, iż wynagrodzenie pracowników podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Niemczech) oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika (w Polsce).

W przypadku, gdy okres pobytu pracownika wysłanego do Niemiec, w związku z wykonywaną na terytorium Niemiec pracą, nie przekroczy łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, wówczas zostanie spełniony pierwszy warunek określony w treści przepisu art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej.

Drugi warunek określony w art. 15 ust. 2 pkt b) umowy polsko-niemieckiej wskazuje, że wynagrodzenie musi być wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Niemczech. Termin „pracodawca” należy interpretować zgodnie z Komentarzem do art. 15 Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku. Punkt 8 Komentarza do art. 15 ust. 2 stwierdza, iż pracodawcą w tym znaczeniu jest osoba mająca prawo do prowadzenia prac oraz ponosząca związane z tym ryzyko i odpowiedzialność. Podmiot taki określa się jako „rzeczywistego pracodawcę”. W celu ustalenia, kto jest „rzeczywistym pracodawcą” (niemiecka firma czy polski podmiot) w rozumieniu art. 15 ust. 2 pkt b) umowy polsko-niemieckiej, dodatkowo należy poddać analizie m.in. następujące okoliczności:

*   kto ponosi odpowiedzialność lub ryzyko związane z wynikami pracy pracowników;
*   pod czyją kontrolą i odpowiedzialnością znajduje się miejsce wykonywania pracy;
*   na kim spoczywa obowiązek instruowania pracowników,
*   kto dostarcza narzędzia i materiały do wykonania pracy;
*   kto określa liczbę i kwalifikacje pracowników;
*   kto ponosi finalny koszy wynagrodzenia pracowników;
*   czy liczbę i kwalifikacje pracowników określa tylko pośrednik, czy tylko faktyczny użytkownik.

W przypadku jeśli analiza powyższych funkcji prowadzi do wniosku, iż rzeczywistym pracodawcą jest firma niemiecka, należy uznać, iż warunek określony w art. 15 ust. 2 pkt b) umowy polsko-niemieckiej nie jest spełniony.

Stosownie do art. 15 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej, postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do wynagrodzenia otrzymywanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, zwaną w tym ustępie „pracownikiem”, oraz wypłacanego przez lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli praca ta wykonywana jest w tym drugim Państwie, i jeżeli:

1.  pracownik wykonuje w ramach pracy najemnej również usługi na rzecz osoby innej niż pracodawca, która kontroluje bezpośrednio lub pośrednio sposób wykonania tych usług, i
2.  pracodawca nie ponosi odpowiedzialności lub ryzyka za skutki pracy wykonanej przez pracownika.

Powyższy przepis wskazuje, że reguła opodatkowania dochodu z pracy najemnej w państwie zamieszkania pracownika, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. umowy, nie ma zastosowania w przypadku zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 15 ust. 3 ww. umowy. Przepis art. 15 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej wyklucza możliwość opodatkowania ww. dochodów w państwie rezydencji pracownika, w przypadku gdy:

*   niemiecki podmiot, na rzecz którego świadczone są usługi, niebędący pracodawcą kontroluje sposób wykonywania tych usług,
*   polski pracodawca nie ponosi odpowiedzialności lub ryzyka za skutki pracy wykonanej przez pracownika.

W przypadku spełnienia łącznie ww. warunków wynagrodzenie wysłanych pracowników podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 ww. umowy polsko-niemieckiej, tj. zarówno w Niemczech jak i w Polsce.

Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu znajduje zastosowanie określona w art. 24 ust. 2 lit. a) ww. umowy metoda unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z tym przepisem, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

W myśl art. 27 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że firma niemiecka, z którą Wnioskodawca zawarł kontrakt zgodnie z umową: ponosi odpowiedzialność lub ryzyko związane z wynikami pracy pracowników oddelegowanych do pracy w Niemczech; na firmie niemieckiej spoczywa obowiązek instruowania i kontrolowania pracowników w miejscu wykonywania pracy; prace na terenie Niemiec będą prowadzone pod kontrolą niemieckiej firmy i to ona będzie ponosiła za nie odpowiedzialność; narzędzia i materiały będzie udostępniała oddelegowanym pracownikom niemiecka firma; kontrahent niemiecki będzie określał liczbę i kwalifikacje pracowników i będzie ingerował w to, którzy pracownicy będą tą pracę realizować; warunki pracy będą dostosowane do płacy minimalnej w Niemczech.

Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że pracodawca niemiecki posiada prawo kontrolowania sposobu wykonania usług. Wnioskodawca jako polski pracodawca, nie ponosi odpowiedzialności lub ryzyka za skutki pracy wykonywanej przez wysłanych do Niemiec pracowników. Wobec tego w analizowanej sprawie nie mają zastosowania postanowienia art. 15 ust. 2 ww. umowy. Nie została bowiem spełniona lit. b) art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej. W takiej sytuacji bezprzedmiotowym jest analiza lit. a) tego przepisu. Bowiem jak wyżej wskazano, aby art. 15 ust. 2 umowy miał zastosowanie musiałyby zostać łącznie spełnione wszystkie warunki określone w tym przepisie. W przedmiotowej sprawie będzie miał natomiast zastosowanie art. 15 ust. 3 umowy polsko- niemieckiej

Tym samym wynagrodzenie pracowników z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Niemiec, będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 15 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej, tzn. zarówno w Niemczech, jak i w Polsce, niezależnie od długości pobytu pracownika na terytorium Niemiec. Przy czym w Polsce podatek dochodowy określony będzie z uwzględnieniem art. 24 ust. 2 lit. a) umowy polsko-niemieckiej w związku z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym na Wnioskodawcy jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek obliczania i poboru miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pobór zaliczek będzie zasadny jedynie wówczas, gdy pracownicy złożą Wnioskodawcy taki wniosek.

W informacji-PIT-11 Wnioskodawca jako płatnik, powinien również wykazać dochody, jakie otrzymał od niego pracownik (z uwzględnieniem stosownych kosztów uzyskania przychodu), jako zwolnione od podatku dochodowego na podstawie polsko-niemieckiej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku.

Z objaśnień (pkt 7) zawartych w druku informacji PIT-11 (będącej załącznikiem do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1634) jednoznacznie wynika, że w kolumnie e należy wykazać dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie obowiązków płatnika wynikających z oddelegowania pracowników do pracy w Niemczech, w części dotyczącej informacji PIT-11 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast w pozostałym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.