Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.145.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Skutki podatkowe wypłacenia kwoty dodatkowej przez bank w
ramach podpisanej ugody.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (...) 2007 r. zawarł z X., KRS (...), którego następcą prawnym jest Y. z
    siedzibą w (...) (KRS (...)) umowę nr (...), na mocy której Bank udzielił Mu kredytu
    hipotecznego denominowanego do CHF w złotych polskich, stanowiący równowartość
    88.495,58 CHF, z przeznaczeniem na finansowanie części kosztów nabycia spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu położonego w (...) przy ul. (...), z okresem kredytowania
    na lata: (...).2007 - (...).2032.
    Kredyt dotyczył lokalu mieszkalnego i został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, której celem było i jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych
    Wnioskodawcy. Kredyt był zabezpieczony hipoteką wpisaną do księgi wieczystej
    prowadzonej dla lokalu. Do czasu podpisania Ugody Wnioskodawca nie korzystał z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Pomiędzy Bankiem a Wnioskodawcą powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych
    postanowień umowy i całej umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie o sygn. (...) o
    ustalenie i zapłatę, toczący się przed Sądem Okręgowym w (...) z powództwa
    Wnioskodawcy przeciwko Bankowi. Strony postanowiły zakończyć spór ugodą sądową.
    Ugoda sądowa została podpisana (...) 2024 r. pomiędzy Wnioskodawcą a następcą
    prawnym X. – Y z siedzibą w (...).
    W wyniku zawartej ugody Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Ugody
    zostanie tak rozliczony, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od (...) 2007 r., stanowił kredyt
    złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1 ust. 6, z zachowaniem:
    1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z umowy, tj. okresu kredytowania - 298
      miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach
      annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust 7;
    2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji
    Strony uzgodniły, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7 pozostałe do spłaty zadłużenie
    Wnioskodawcy wobec Banku z tytułu Umowy na dzień zawarcia Ugody wynosi 0 zł. Bank
    nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Wnioskodawcy w związku z Umową.
    Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty
    ostatniej raty. Tym samym Strony uznały, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został
    spłacony w całości.
    Bank zwolnił Wnioskodawcę z długu (umorzył zadłużenie Wnioskodawcy) w kwocie
    149.965,30 zł, stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3 a kwotą
    zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Wnioskodawca dokonane zwolnienie z długu przyjął.
    Kwota umorzenia obejmuje:
    - kapitał: 32.116,10 CHF -> 147.695,52 PLN,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 473,21 CHF -> 2.176,20 PLN.
    - odsetki bieżące: 20,35 CHF -> 93,58 PLN.
    Jednocześnie Bank zobowiązał się do zapłaty z tytułu rozliczenia poniesionych przez
    Wnioskodawcę kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego w wysokości 11.300 PLN oraz wypłacić Wnioskodawcy dodatkową kwotę w
    wysokości 61.000 PLN.
    Bank udzielający kredytu był i jest bankiem działającym zgodnie z prawem polskim, jego
    działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, zgodnie z obowiązującymi przepisami podmiot ten był uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów.

    W opisanej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe i nie jest prowadzona kontrola
    podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej
    istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
    Wnioskodawca wystąpił o indywidualną interpretację przepisów prawa zadając pytanie:
    Czy wartość przyjętego przez Wnioskodawcę umorzenia długu w kwocie 149.965,30 PLN z
    tytułu kredytu mieszkaniowego będzie objęta zaniechaniem poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    17 stycznia 2025 r. wydał interpretację nr 0115- KDIT1.4011.752.2024.ASZ, w której
    stwierdził, że przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe
    potwierdzając, że do dochodu uzyskanego w związku z umorzeniem kwoty wierzytelności
    z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2007 r. (opisanego w stanie faktycznym)
    ma zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Wnioskodawca po złożeniu wniosku o interpretację uzyskał zgodę Banku na ujawnienie
    treści negocjacji w zakresie dotyczącym wypłaconej przez Bank kwoty dodatkowej 61.000
    zł. Do dnia 29 stycznia 2024 r. Wnioskodawca zapłacił na rzecz Banku kwotę 260.983,65 zł
    tytułem spłaty kapitału i odsetek od kredytu oraz kwotę 2.071,42 zł tytułem prowizji.
    Kapitał wypłacony przez Bank wyniósł 200.471,79 zł. Bank wydał zaświadczenie o wartości
    spłaty kapitału i odsetek oraz prowizji na dzień 29 stycznia 2024 roku. Na dzień wydania
    zaświadczenia Wnioskodawca nadpłacił Bankowi kwotę 62.583,28 zł ponad kwotę
    wypłaconego kapitału. Dodatkowo Wnioskodawca do daty wydania zabezpieczenia
    wpłacał kolejne raty kapitałowo-odsetkowe do Banku.
    W ramach ugody Wnioskodawca negocjował z Bankiem kwotę zwrotu z tytułu dokonanych
    wpłat. Ostatecznie Strony ustaliły, że Bank zwróci Wnioskodawcy kwotę 61.000 zł.
    Jednakże w treści Ugody Bank nie chciał nazwać wypłaty 61.000 zł zwrotem z tytułu
    nadpłaconych kwot, a nazwał swoje zobowiązanie „kwotą dodatkową”. W związku z
    faktem, że ta „kwota dodatkowa” jest częścią kwoty nadpłaty, której Wnioskodawca
    dochodził pozwem w sprawie przeciwko Bankowi, Wnioskodawca nie otrzymał żadnego
    dodatkowego przysporzenia, a jedynie zwrot uprzednio wpłaconych kwot do Banku.
    Wobec faktu, że w uprzednim wniosku o interpretację Wnioskodawca nie zadał pytania o
    „kwotę dodatkową” wypłaconą przez Bank, kieruje ten wniosek.

## Pytanie

Czy wypłacona Wnioskodawcy przez Bank „kwota dodatkowa”, stanowiąca de facto zwrot
    części wpłaconych kwot na rzecz Banku tytułem spłaty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwrot ustalonej w Ugodzie kwoty jest neutralny
    podatkowo i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest pojęcie przychodu. Przychód został
    zdefiniowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy jako otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej
    jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    Bank zaproponował Wnioskodawcy w ramach ugody umorzenie pozostałej części kredytu
    oraz zwrot określonej kwoty pieniędzy jako zwrot już wpłaconych kwot z tytułu kredytu,
    którą nazwał „kwotą dodatkową”. Jednocześnie kwota, na którą składa się łączna suma
    wpłat dokonanych na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszona
    o łączny zwrot na podstawie ugody jest wyższa niż kwota kapitału pozyskanego z umowy
    kredytu mieszkaniowego.
    Wnioskodawca uważa, że nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W związku
    z zawarciem Ugody Wnioskodawca otrzymał zwrot środków pieniężnych, które wcześniej
    na mocy umowy przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu
    mieszkaniowego. Wnioskodawca zatem otrzymał środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione przez Wnioskodawcę z własnych środków. Kwota
    otrzymana na podstawie Ugody z Bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu
    w majątku Wnioskodawcy, dlatego wypłata ta winna być uznana za neutralną podatkowo.
    Wnioskodawca uważa, że dokonany zwrot przez Bank części kwoty uiszczonej tytułem
    spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    zatem nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty, ani
    obowiązku składania jakichkolwiek informacji do urzędu skarbowego o otrzymanej od
    Banku kwocie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    • dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    • dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za
    przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pkt 9 tego przepisu, źródłami
    przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymanego zwrotu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota 61.000 zł, którą otrzymał Pan od Banku w wyniku
    zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu
    hipotecznego to jej otrzymanie nie spowodowało po Pana stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku. Otrzymane przez Pana pieniądze nie
    są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.