Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-757/12/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-09-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem usług wstępu do kina oraz obowiązek ich opodatkowania w sytuacji nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników.
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2012 r. (data wpływu 25 czerwca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem usług wstępu do kina oraz obowiązku ich opodatkowania w sytuacji nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem usług wstępu do kina oraz obowiązku ich opodatkowania w sytuacji nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka świadczy usługi finansowo-księgowe na rzecz usługobiorców zagranicznych należących do grupy S. Spółka nabyła od polskiego podatnika (sieci popularnych kin w Polsce) ze środków obrotowych firmy, bilety wstępu do kina. Bilety uprawniały do obejrzenia filmów wyprodukowanych przez wytwórnie S. Spółka nieodpłatnie przekazała zakupione bilety pracownikom.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z nabyciem usług wstępu na projekcje kinową firmowych filmów, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054)?
2.  Czy nieodpłatne przekazanie biletów na rzecz pracowników stanowi odpłatne świadczenie usług, a tym samym powinno zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywane usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tym samym Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego udokumentowanego w fakturach otrzymanych od dostawcy biletów kinowych.

Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w takim zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Spółka stwierdziła, że jest częścią globalnej grupy S., która zajmuje się produkcją filmów kinowych. Świadczy usługi finansowo-księgowe na rzecz grupy S. Nabywając bilety kinowe na projekcje firmowych filmów Spółka poszerza świadomość pracowników na temat firmowych produkcji kinowych.

W odniesieniu do pytania drugiego Spółka stwierdziła, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług rozumie się także, nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Przekazała nieodpłatnie bilety wstępu do kina na rzecz swoich pracowników. Ponownie wskazała, że zdaniem Spółki, nieodpłatne świadczenie usług na rzecz pracownika nie miało charakteru przekazania na cele osobiste pracowników. Celem Spółki nie było tylko dostarczenie rozrywki pracownikom, ale zaprezentowanie firmowych filmów, co miało przyczynić się do zwiększenia świadomości pracowników na temat produktów oferowanych przez grupę S., dla której pracują.

Zatem, zdaniem Spółki, nieodpłatne wydawanie przedmiotowych biletów jest związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, w związku z czym nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym nieodpłatne przekazanie biletów pracownikom nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) – zwanej dalej ustawą - w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabytych towarów lub usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na postawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Na podstawie ust. 2 pkt 2 ww. artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Analizując treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy tego przepisu istotne jest ustalenie celu danego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostaje spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Podkreślić przy tym należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie przedmiotowej regulacji podlega nieodpłatne świadczenie usług na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku, czy też takie prawo nie przysługiwało.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka świadczy usługi finansowo-księgowe na rzecz usługobiorców zagranicznych należących do grupy S. Spółka nabyła od polskiego podatnika (sieci popularnych kin w Polsce) ze środków obrotowych firmy, bilety wstępu do kina, które uprawniały do obejrzenia filmów wyprodukowanych przez wytwórnie S. Spółka nieodpłatnie przekazała zakupione bilety pracownikom.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. usług oraz obowiązku opodatkowania czynności nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że – wbrew poglądowi Spółki - na gruncie sytuacji opisanej we wniosku wypełnione zostały warunki art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nieodpłatne świadczenie usług przez Spółkę na rzecz Jej pracowników wypełniło znamiona świadczenia osobistego, gdyż charakter obowiązków pracowniczych wykonywanych przez tych pracowników - na co wskazuje profil działalności Spółki - nie daje podstaw do wykazania związku uczestnictwa w projekcjach filmów z opodatkowaną działalnością gospodarczą podatnika (Spółki). Co prawda Spółka deklaruje, że Jej działanie „miało przyczynić się do zwiększenia świadomości pracowników na temat produktów oferowanych przez grupę S.”, to jednak wywołany tym ewentualny efekt promocyjny jest ukierunkowany na tą grupę, jako całość. W związku z tym nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa we wniosku, podlega opodatkowaniu.

Skoro – jak wskazuje treść wniosku – nabycia przedmiotowych biletów Spółka dokonała w celu ich nieodpłatnego przekazania pracownikom, tj. do (jak stwierdzono powyżej) czynności opodatkowanych, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że Spółka „poszerza świadomość pracowników na temat firmowych produkcji kinowych”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.