Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-536/12-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-27
Teza: Czy obrót kantorów może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej?
Słowa kluczowe: ewidencja; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; podatek-podatek od towarów i usług; usługi; usługi-usługi finansowe; zaprzestanie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2012 r. (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu na kasie rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu na kasie rejestrującej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 lipca 2012 r. (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, przeformułowanie pytania oraz o oryginał podpisu Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi m.in. kantory i w wyniku zbiegu okoliczności (był to pierwszy lub drugi rok wprowadzający obowiązek rejestrowania sprzedaży przy pomocy urządzeń fiskalnych, i proporcja sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej w firmie o tym decydowała – u Zainteresowanego była przewaga sprzedaży opodatkowanej) jest zmuszony (jako jeden z nielicznych prowadzących kantory) do zainstalowania urządzeń fiskalnych na stanowiskach kasowych. Wnioskodawca ma 3 drukarki fiskalne, dwie PX jedną PT. Tę ostatnią Zainteresowany zakupił w 1999 r., a w 2006 r. wymieniony został w niej moduł fiskalny. Obecnie pamięć w niej znowu się zapełniła i potrzeba by znowu wymienić moduł. I tu okazało się, że jest olbrzymi problem. Firma obsługująca Wnioskodawcę twierdzi, że nie ma w zapasie takich modułów jakie były kiedyś, a Zainteresowany nie może kupić nowej drukarki, gdyż jak twierdzi serwisant obecnie produkowane mają zaokrąglenia tylko do dwóch miejsc po przecinku. Zainteresowany sprzedaje np. 2 korony po 0,1635 zł. Przy zaokrągleniu do dwóch miejsc da to 0,32 zł, a przy zaokrągleniu do 4 miejsc 0,33 zł. Raport fiskalny dobowy nie zgodzi się z wydrukiem z programu komputerowego. Z problemem tym Wnioskodawca zwrócił się w dniu 15 maja br. do producenta drukarek Firmy Po. Tego samego dnia otrzymał następującą odpowiedź:

„Firma Po., jako producent Pańskiej drukarki, zaprzestał juz supportu serwisowego tego urządzenia. My jako Centrala, jak również żaden nasz oddział nie posiada modułów fiskalnych do tego modelu. Z danych którymi dysponujemy, istnieje niewielka szansa, że mógłby Pan, dokonać wymiany pamięci fiskalnej u naszego przedstawiciela regionalnego:

1\. Sp. J. \[dojazd\] ul. (…)”.

Zainteresowany niezwłocznie napisał do ww. firmy i jeszcze tego samego dnia wpłynęła następująca odpowiedź:

„Według mojego rozeznania żadna drukarka fiskalna w swoich obliczeniach nie brała pod uwagę więcej niż dwa miejsca po przecinku. To co twierdzi Pana serwisant raczej nie ma wiele wspólnego ze stanem faktycznym. »2 korony po 0,1635 zł. Przy zaokrągleniu do dwóch miejsc da to 0,32 zł, a przy zaokrągleniu do 4 miejsc 0,33 zł«.

Rozwiązaniem tego problemu jest wprowadzenie w kartotece waluty, ceny za 100 sztuk. W przypadku sprzedaży 1 szt. »nabijamy« 0,01. Rachunki zawsze będą się zgadzały. Modułów pamięci do drukarek fiskalnych o nr unikatowym z prefixem »FT« już nie posiadamy. Ostatnie sprzedaliśmy w marcu br.

Tego typu modułów nie ma już w magazynie producenta. Jeżeli nie znajdzie Pan u żadnego z Przedstawicieli Regionalnych (lista na stronie www.posnet.com.pl) to nie ma innego wyjścia jak tylko kupić nowe urządzenie fiskalne (…).

S.K.”.

Odpowiedź na tę propozycję brzmiała następująco:

„Dziękuję za odpowiedź, natomiast wydaje mi się, że dziwne to będzie gdy klient kupi 100 euro w cenie po 4,3, a na paragonie będzie 1 euro po 430 zł. Ja od samego początku gdy wprowadzono obowiązek posiadania kas, czyli chyba od 1994 r. robię to i zapewniam Pana, że stare drukarki zaokrąglały do 4 miejsc po przecinku. Do tej chwili mam zresztą dwa PX, w których po dwa razy wymieniałem pamięć i do tej pory liczą 4 miejsca po przecinku”.

Na tym skończyła się korespondencja z firmą P i ich przedstawicielem regionalnym w S. Z tego co Wnioskodawca się zorientował, stare kasy uwzględniały operacje na polskich złotych przed denominacją (cztery miejsca po przecinku), natomiast od czasu wprowadzenia przepisu o homologacji z 2001 r. stało się to widocznie niepotrzebne i „twórca” przepisu uwzględnił tylko zaokrąglenie do dwóch miejsc po przecinku.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  czynności będących przedmiotem wniosku (obroty kantorów wymiany walut) są klasyfikowane pod symbolem 66.12.13.0 według obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.),
2.  utrata zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej była konsekwencją zmniejszenia w określonym roku obrotów ze sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z tego obowiązku w sprzedaży ogółem poniżej 70%.
3.  obecnie rozliczając podatek VAT stosowana jest proporcja 87% sprzedaży zwolnionej do 13% sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 30 lipca 2012 r.

Czy obrót kantorów może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi kantorów wymiany walut są klasyfikowane pod symbolem 66.12.13.0 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008 r. Usługi finansowe i ubezpieczeniowe są czynnościami zwolnionymi z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie kas rejestrujących i są wymienione pod poz. 23 załącznika do rozporządzenia – Czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania (symbol PKWiU 64-66). W ocenie Wnioskodawcy oznacza to brak obowiązku ewidencjonowania konkretnych czynności – w tym przypadku usług kantorów wymiany walut – niezależnie od obowiązku ewidencjonowania innych czynności.

Zainteresowanemu nie są znane statystyki, gdyż do takich nie ma dostępu, natomiast z doświadczenia (Wnioskodawca prowadzi kantor od 21 lat) wydaje mu się, że w chwili obecnej nie więcej jak jeden kantor na 1000 ma obowiązek rejestrowania sprzedaży przy pomocy urządzeń fiskalnych. Jeżeli byłoby tak faktycznie, to czy nie najlepszym (patrząc z praktycznego i ekonomicznego punktu) rozwiązaniem byłoby zwolnienie firmy Zainteresowanego z obowiązku rejestrowania sprzedaży przy pomocy urządzeń fiskalnych. Jeżeli 999 kantorów może tak pracować to ten tysięczny chyba też. I takie jest stanowisko Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia zwolnił na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w art. 111 ust. 1, oraz określił warunki korzystania ze zwolnienia mając na uwadze interes publiczny (…).

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących określone zostało w § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 930), zwanym dalej rozporządzeniem.

Należy zauważyć, że ustawodawca objął zwolnieniem z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej określone czynności, niezależnie od zwolnienia (lub nie) z tego obowiązku podatnika dokonującego tych czynności. Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. również podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług wymienionych w poz. 1-32 załącznika do rozporządzenia, jeżeli w poprzednim roku podatkowym udział obrotów z tytułu tej sprzedaży w obrotach ogółem podatnika z działalności określonej w art. 111 ust. 1 ustawy, był wyższy niż 80%.

Stosownie do treści § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia zwolnień, o których mowa w ust. 1 oraz w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, nie stosuje się do:

1.  podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2011 r. utracili prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem wejścia w życie rozporządzenia;
2.  podatników, w odniesieniu do których przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia przewidywały powstanie obowiązku ewidencjonowania oraz określały termin rozpoczęcia ewidencjonowania po dniu 31 grudnia 2010 r., w związku z zaistniałymi do dnia 31 grudnia 2010 r. okolicznościami powodującymi utratę prawa do zwolnienia, innymi niż wyznaczony przepisami określony termin obowiązywania zwolnienia do dnia 31 grudnia 2010 r.

W myśl § 2 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W części I załącznika do rozporządzenia zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wymienione zostały w poz. 23 – PKWiU 64-66 „Usługi finansowe i ubezpieczeniowe”.

Zatem sprzedaż ww. usług będzie korzystać do dnia 31 grudnia 2012 r. ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania – na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 23 załącznika.

Zaznaczyć jednak w tym miejscu należy, iż zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się bez względu na wysokość osiąganych obrotów przy dostawie towarów wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Powyższe oznacza, że podatnicy prowadzący sprzedaż ww. towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych mają obowiązek ewidencjonowania tej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, bez względu na wysokość osiąganych obrotów.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi m.in. kantory i był zmuszony (jako jeden z nielicznych prowadzących kantory) do zainstalowania urządzeń fiskalnych na stanowiskach kasowych. Czynności będące przedmiotem wniosku (obroty kantorów wymiany walut) są klasyfikowane pod symbolem 66.12.13.0 według obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Utrata zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej była konsekwencją zmniejszenia w określonym roku obrotów ze sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z tego obowiązku w sprzedaży ogółem poniżej 70%. Obecnie rozliczając podatek VAT stosowana jest proporcja 87% sprzedaży zwolnionej do 13% sprzedaży opodatkowanej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości korzystania przez kantory ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu na kasie rejestrującej.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, obrotów z tytułu świadczonych usług kantorów wymiany walut sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 66.12.13.0, dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, ze względu na rodzaj wykonywanych czynności. Wykonywanie bowiem tych czynności nie jest objęte obowiązkiem ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.