Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.450.2021.2.ŚS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-19
Teza: w zakresie ustalenia w jaki sposób należy określić przychody oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA związane ze sprzedażą przez Spółkę Jawną Maszyn, które zostały wniesione do Spółki drogą wkładu niepieniężnego
Słowa kluczowe: aport; koszt; przychód; spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 września 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP w tym samym dniu), uzupełnionym 9 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia w jaki sposób należy określić przychody oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA związane ze sprzedażą przez Spółkę Jawną Maszyn, które zostały wniesione do Spółki drogą wkładu niepieniężnego – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 20 września 2021 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia w jaki sposób należy określić przychody oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA związane ze sprzedażą przez Spółkę Jawną Maszyn, które zostały wniesione do Spółki drogą wkładu niepieniężnego.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 8 listopada 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.450.2021.1.ŚS wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 9 listopada 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna (dalej zwana: „SKA” albo „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium RP, jest podatnikiem CIT oraz jest wspólnikiem spółki jawnej (dalej jako: „Spółka Jawna”). Spółka Jawna nie jest podatnikiem CIT i pozostaje podmiotem transparentnym podatkowo. Do Spółki Jawnej jako wkład niepieniężny zostały wniesione aportem rzeczy ruchome - maszyny, urządzenia produkcyjne (dalej zwane: „Maszynami”) przez innego wspólnika - spółkę z o.o. z siedzibą na terytorium RP (dalej zwanego: „Wspólnikiem”), (u Wspólnika Maszyny te były traktowane jako środki trwałe i były ujęte w ewidencji środków trwałych). Otrzymane tytułem wkładu niepieniężnego Maszyny Spółka Jawna traktuje jako towar handlowy w związku z tym nie wprowadziła ich do ewidencji środków trwałych, ponieważ Maszyny przeznaczone są na sprzedaż. Wspólnicy stosownie do udziałów w spółce jawnej są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

W jaki sposób należy określić przychody oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA związane ze sprzedażą przez Spółkę Jawną Maszyn, które zostały wniesione do Spółki drogą wkładu niepieniężnego – aportu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku przy sprzedaży Maszyn przez Spółkę Jawną przychód oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA należy ustalić w proporcji do udziału SKA w zyskach Spółki Jawnej określonego w umowie Spółki Jawnej, gdzie przychodem będzie cena uzyskana ze sprzedaży Maszyn, a kosztami uzyskania przychodów będą wydatki poniesione uprzednio przez Wspólnika na nabycie Maszyn (przed dokonaniem aportu) pomniejszone o dokonane przez Wspólnika odpisy amortyzacyjne oraz ewentualne nakłady poniesione przez Spółkę Jawną na te Maszyny oraz inne wydatki i opłaty poniesione w celu dokonania transakcji sprzedaży.

Wskazać należy, że podatkowe konsekwencje wynikające z uczestnictwa podmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w osobowych spółkach prawa handlowego (o których mowa w art. 4 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: „k.s.h.”) określone zostały w przepisach ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, ze zm., winno być: Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o p.d.o.p.”).

Z treści przepisu art. 5 powołanej ustawy wynika, że przychody oraz koszty wynikające z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami i kosztami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Konsekwentnie, skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółek osobowych, a odnoszące się do jej wspólników będących osobami prawnymi, powinny być rozpatrywane także w oparciu o pozostałe przepisy ustawy o p.d.o.p. Z powyższego wynika, że wspólnik spółki osobowej jest nie tylko zobowiązany do rozpoznawania przychodów z tytułu uczestnictwa w tego typu spółce, ale również posiada uprawnienie do wykazania kosztów podatkowych z tytułu różnych zdarzeń zachodzących po stronie spółki osobowej. Uprawnienia tego organ nie kwestionuje. Możliwość rozpoznania kosztów podatkowych oraz sposób ustalania ich wysokości zależą jednak od treści przepisów ustawy o p.d.o.p., które odnoszą się do sytuacji podatnika tego podatku. W niniejszej sprawie konieczne jest ustalenie sposobu, zgodnie z którym Wnioskodawca mógłby dokonać rozliczenia kosztów uzyskania przychodów związanych z transakcją zbycia przez spółkę osobową składników majątku otrzymanych jako wkład niepieniężny.

Zgodnie ze stanem faktycznym (winno być: „zdarzeniem przyszłym”) zaprezentowanym we wniosku do Spółki Jawnej zostały wniesione jako wkład niepieniężny Maszyny. Maszyny były wprowadzone u wspólnika, który wniósł aport, do ewidencji środków trwałych. Z kolei, Spółka Jawna potraktuje wniesione aportem Maszyny jako towar handlowy. Następnie planowane jest, że Spółka Jawna sprzeda Maszyny. W związku z powyższym konieczne jest ustalenie właściwego przepisu ustawy o p.d.o.p., na podstawie którego można określić wysokość kosztu związanego z transakcją zbycia nieruchomości objętej przez spółkę osobową jako wkład niepieniężny. Dochód przy omawianej transakcji należy ustalić, w proporcji do udziału w zyskach oraz stratach Spółki Jawnej, jako różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia Maszyn, a kosztami uzyskania przychodów, które dotyczą tej transakcji.

W omawianej sytuacji do ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie przepis art. 15 ust. 1t ustawy o p.d.o.p., zgodnie z którym: „W przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się:

1\. wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4a, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki;

2\. wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.”

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wkładem niepieniężnym, który obejmuje inne składniki niż środki trwałe, tak więc do ustalenia kosztów uzyskania przychodów, osiągniętych z transakcji zbycia nabytych przez Spółkę Jawną Maszyn, właściwym jest zastosowanie przepisu art. 15 ust. 1t pkt 2 ustawy o p.d.o.p. Przepis ten nie zawiera odniesienia do przyjętej dla celów ewidencji w spółce osobowej wartości początkowej (ani rynkowej) objętych składników majątkowych. W przepisie tym jest jasne odniesienie do wartości wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu. Wartość tych wydatków nie może być jednak rozliczona przez Wnioskodawcę w momencie dokonania aportu do spółki osobowej ze względu na fakt, że moment ten jest neutralny podatkowo. Podatnik nie rozpoznaje w tym momencie przychodów podatkowych, a w konsekwencji nie ma możliwości rozpoznania również kosztów. Chcąc wyjaśnić wątpliwości z późniejszym rozliczeniem podatkowym transakcji zbycia objętego majątku przez spółkę osobową ustawodawca wprowadził wskazany wyżej przepis (art. 15 ust. 1t) który obowiązuje od 1 stycznia 2011 r.

Z uzasadnienia projektu ustawy, wprowadzającej w życie omawiany przepis, wynika jednak, że przy omawianej transakcji sprzedaży jest możliwość rozpoznania wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu niepieniężnego poniesionych przez wspólnika dokonującego tego wkładu. Podobną interpretację przepisu poddanego interpretacji zastosowali autorzy komentarza do ustawy o p.d.o.p. („CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz.”, P. Małecki, M. Mazurkiewicz LEX 2015) stwierdzając, że: „W przypadku gdy zbywającym przedmiot wkładu jest spółka niebędąca osobą prawną, wątpliwości może budzić to, jakie „wydatki na nabycie” tego składnika majątku poniosła ta spółka.

Z uwagi na przyjęty kierunek regulacji, zakładający nieustalanie przychodu na moment wniesienia wkładu do spółki niebędącej osobą prawną, omawiany przepis przewiduje, że wydatki te ustalane będą na poziomie:

1\. wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu poniesionych przez wspólnika wnoszącego wkład niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym przez odpisy amortyzacyjne - w przypadku gdy zbywany jest przedmiot wkładu niezaliczony w spółce do podlegających amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych;

2\. wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu poniesionych przez wspólnika wnoszącego wkład, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - w przypadku gdy zbywany jest przedmiot wkładu niezaliczony w spółce do podlegających amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

W świetle przepisów regulujących zasady uczestnictwa w spółce osobowej (art. 5 oraz art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o p.d.o.p.), operacja wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej jest neutralna podatkowo. Koszty uzyskania przychodów z tytułu zbycia składników majątkowych objętych wkładem niepieniężnym mogą być ustalone na podstawie udokumentowanych wydatków poniesionych przez wspólnika wnoszącego wkład przed dokonaniem aportu. Przy sprzedaży Maszyn przez Spółkę Jawną przychód oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA należy ustalić w proporcji do udziału SKA w zyskach Spółki Jawnej określonego w umowie Spółki Jawnej, gdzie przychodem będzie cena uzyskana ze sprzedaży Maszyn, a kosztami uzyskania przychodów będą wydatki poniesione uprzednio przez Wspólnika na nabycie Maszyn (przed dokonaniem aportu) pomniejszone o dokonane przez Wspólnika odpisy amortyzacyjne oraz ewentualne nakłady poniesione przez Spółkę Jawną na tę Maszyny oraz inne wydatki i opłaty poniesione w celu dokonania transakcji sprzedaży. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji z dnia 1 października 2015 r. wydanej przez Izbę Skarbową w Warszawie, Znak: IPPB3/4510-594/15-2/DP.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm. dalej: „updop”), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów (art. 5 ust. 2 updop).

Z powyższego wynika, że wspólnik spółki osobowej jest nie tylko zobowiązany do rozpoznawania przychodów z tytułu uczestnictwa w tego typu spółce, ale również posiada uprawnienie do wykazania kosztów podatkowych z tytułu różnych zdarzeń zachodzących po stronie spółki osobowej. Rozpoznawanie przychodów i kosztów podatkowych oraz sposób ustalania ich wysokości zależą jednak od treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które odnoszą się do sytuacji podatnika.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji przychodu podatkowego.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Należy wskazać, że updop nie zawiera definicji legalnej pojęcia „przychód”.

W art. 12 updop wyliczone zostały jedynie te kategorie świadczeń, które w szczególności uznawane są za przychód podlegając opodatkowaniu podatkiem dochodowym (katalog pozytywny o charakterze otwartym – art. 12 ust. 1 updop) oraz te kategorie świadczeń, które nie stanowią przychodu podatkowego (katalog negatywny o charakterze zamkniętym – art. 12 ust. 4 updop).

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą

i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 updop, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości rynkowej.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Sposób rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę osobową wniesionych do niej w formie aportu składników majątku niezaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych reguluje art. 15 ust. 1t pkt 2 updop.

Zgodnie z powołanym przepisem, w przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.

Wnioskodawca ma wątpliwość w jaki sposób należy określić przychody oraz koszty uzyskania przychodu alokowane do SKA związane ze sprzedażą przez Spółkę Jawną Maszyn, które zostały wniesione do Spółki drogą wkładu niepieniężnego – aportu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium RP, jest podatnikiem CIT oraz jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka Jawna nie jest podatnikiem CIT i pozostaje podmiotem transparentnym podatkowo. Do Spółki Jawnej jako wkład niepieniężny zostały wniesione aportem rzeczy ruchome - maszyny, urządzenia produkcyjne (dalej zwane: „Maszynami”) przez innego wspólnika - spółkę z o.o. z siedzibą na terytorium RP (dalej zwanego: „Wspólnikiem”), (u Wspólnika Maszyny te były traktowane jako środki trwałe i były ujęte w ewidencji środków trwałych). Otrzymane tytułem wkładu niepieniężnego Maszyny Spółka Jawna traktuje jako towar handlowy w związku z tym nie wprowadziła ich do ewidencji środków trwałych, ponieważ Maszyny przeznaczone są na sprzedaż. Wspólnicy stosownie do udziałów w spółce jawnej są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że w przypadku sprzedaży przez spółkę jawną Maszyn, które zostały do niej wniesione, jako wkład niepieniężny w drodze aportu przychodem zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, a więc cena uzyskana ze sprzedaży Maszyn. Natomiast kosztem uzyskania przychodu będzie wartość wydatków poniesionych uprzednio przez Wspólnika na nabycie Maszyn (przed dokonaniem aportu) na nabycie przedmiotu wkładu zgodnie z art. 15 ust. 1t pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustalając koszt uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży Maszyn należy również uwzględnić dokonane przez Wspólnika odpisy amortyzacyjne, bowiem jak wynika z wniosku u Wspólnika Maszyny były traktowane jako środki trwałe i były ujęte w ewidencji środków trwałych. Do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Maszyn, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca może również zaliczyć ewentualne nakłady poniesione przez spółkę jawną na te Maszyny oraz inne wydatki i opłaty poniesione w celu dokonania transakcji sprzedaży.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu, który o jej wydanie wystąpił, zatem nie wiąże tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Końcowo, Organ wydający niniejszą interpretację podkreśla, że jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania

przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.