Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-673a/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-20
Teza: Obowiązek ujęcia ciągnika rolniczego w sporządzonym spisie z natury i jego opodatkowania oraz braku obowiązku opodatkowania czynności jego zbycia w trybie egzekucji komorniczej.
Słowa kluczowe: egzekucja; komornik-komornik sądowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu dnia 22 maja 2014 r.), uzupełniony w dniu 25 czerwca 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ujęcia ciągnika rolniczego w sporządzonym spisie z natury i jego opodatkowania oraz braku obowiązku opodatkowania czynności jego zbycia w trybie egzekucji komorniczej prowadzonej przeciwko dłużnikowi T. - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 czerwca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ujęcia ciągnika rolniczego w sporządzonym spisie z natury i jego opodatkowania oraz braku obowiązku opodatkowaniu czynności jego zbycia w trybie egzekucji komorniczej prowadzonej przeciwko dłużnikowi T..

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan przeciwko dłużnikowi Tomasz T. (dalej Podatnik), który w lipcu 2011 r. nabył do celów prowadzonej działalności gospodarczej ciągnik rolniczy, postępowanie egzekucyjne. Podatnik odliczył podatek naliczony w pełnej wysokości z faktury dokumentującej zakup ww. ciągnika. Następnie w dniu 25 lutego 2014 r. Podatnik zlikwidował działalności gospodarczą i z dniem 28 lutego 2014 r. przestał być podatnikiem VAT czynnym (do momentu likwidacji działalności gospodarczej prowadził działalność gospodarczą i rolną). W związku z tym sporządził spis z natury, jednak nie wykazał w nim przedmiotowego ciągnika rolniczego. Ponadto z dniem 1 marca 2014 r. Podatnik wybrał możliwość zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług (dostawa produktów rolnych/świadczenie usług przez rolnika ryczałtowego). Z informacji uzyskanych od Podatnika wynika, że wykorzystuje ciągnik rolniczy w ramach działalności wykonywanej w charakterze rolnika ryczałtowego. Obecnie ww. ciągnik jest przedmiotem licytacji komorniczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy Podatnik powinien opodatkować podatkiem od towarów i usług przedmiotowy ciągnik rolniczy w dniu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług?

*   Czy sprzedaż przedmiotowego ciągnika rolniczego dokonywana w ramach licytacji komorniczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - dalej u.p.t.u., komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika. W myśl przepisu art. 106c pkt 2 u.p.t.u, faktury dokumentujące dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiają w imieniu i na rzecz dłużnika komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika. Formuła ta powoduje, że komornicy sądowi w ramach czynności określonych w tym przepisie nie są podatnikami podatku VAT. Oznacza to, że podatnikami są dłużnicy, których towary podlegają sprzedaży. Prowadzona przez komornika sprzedaż będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub zwolnieniu, w zależności od przedmiotu dostawy. „Gdy toczy się postępowanie związane z egzekucją sądową płatnikiem jest komornik sądowy, nawet gdy egzekucja prowadzi do przeniesienia własności nieruchomości poprzez licytację” (tak NSA w wyroku z dnia 29 lipca 2005 r. sygn. I FSK 111/05). Podobnie w tzw. urzędowej wykładni interpretacji prawa podatkowego Minister Finansów uznał, że w przypadku sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości, płatnikiem podatku od towarów i usług jest komornik sądowy (interpretacja Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2006 r., PP5-0331-04/MZ/2006/PP-249, Dz. Urz. Min. Fin. Nr 3, poz. 31). W myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie byty przedmiotem dostawy, w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6 do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 5 u.p.t.u.). Jeśli chodzi o obowiązek podatkowy, to powstaje on w dniu zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 6 u.p.t.u.). Dostawa towarów dokonywana przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury (art. 14 ust. 7 u.p.t.u.). Z zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Podatnik zakończył prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z tym zobowiązany był do sporządzenia spisu z natury i wykazania w nim m. in. ciągnika rolniczego, gdyż przysługiwało mu w stosunku do niego prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z art. 14 ust. 6 u.p.t.u., obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Tak więc, Podatnik powinien w deklaracji VAT składanej za luty 2014 r. wykazać podatek należny od ciągnika, obliczony na podstawie art. 29a ust. 2, w zw. z art. 14 ust. 8 u.p.t.u.

W opisanym przypadku ciągnik rolniczy będzie przedmiotem licytacji komorniczej. W tym miejscu należy odwołać się do przepisu art. 14 ust. 7 u.p.t.u., w myśl którego dostawa towarów dokonywana przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury. Pana zdaniem ww. przepis dotyczy sytuacji, gdy towar pozostały z likwidowanego przedsiębiorstwa będzie sprzedawany w ramach nowej działalności gospodarczej. Interpretacja taka wynika z faktu, że zwolnienie od podatku ma uzasadnienie tylko wtedy, gdy dotyczy ono osób prowadzących działalność gospodarczą. Jeżeli bowiem osoba fizyczna, która zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, nie podejmie nowej działalności gospodarczej, to zwolnienie dla niej nie będzie konieczne. Jeśli bowiem sprzedawany towar nie mieści się w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, to sprzedaż nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. To zaś oznacza również, że zwolnienie dla tego typu sytuacji nie jest konieczne (zob. P. Paszek: \[w:\] Leksykon VAT. Praktyka. Teoria. Orzecznictwo pod red. E. Sokołowskiej-Strug, Warszawa 2011, s. 572-573). Zgodnie art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl ust. 2 art. 15 u.p.t.u.,, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u., zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego. Z brzmienia powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, przy czym jego działalność w tym zakresie jest zwolniona od podatku VAT. Co istotne, w przypadku dostawy dokonanej przez rolnika ryczałtowego, niebędącej dostawą produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, rolnik ryczałtowy nie będzie występował w charakterze podatnika VAT. W związku z tym, że Podatnik zakończył prowadzoną działalność gospodarczą i obecnie prowadzi działalność w charakterze rolnika ryczałtowego, uważa Pan że:

1.  Podatnik powinien opodatkować podatkiem od towarów i usług przedmiotowy ciągnik rolniczy w dniu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.
2.  Pomimo wykorzystywania przez Podatnika ciągnika rolniczego w ramach działalności wykonywanej w charakterze rolnika ryczałtowego, dokonywana w ramach licytacji komorniczej sprzedaż ciągnika rolniczego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów art. 5 ust. 1 i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 2 pkt 19 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach mowa jest o rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Natomiast pkt 20 ww. artykułu stanowi, że przez produkty rolne rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

W myśl ust. 4 cyt. artykułu, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z ust. 5 tego artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (ust. 6 cyt. artykułu).

W myśl ust. 7 ww. artykułu, dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Przepis art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie ust. 7a przywołanego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy, jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji (ust. 2 pkt 3 ww. artykułu).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że podatnik, wobec którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, prowadził „działalność gospodarczą” i rolniczą. W dniu 25 lutego 2014 r. zlikwidował „działalność gospodarczą” i z dniem 28 lutego 2014 r. przestał być podatnikiem VAT czynnym. Jednocześnie od dnia następnego, tj. 1 marca 2014 r., korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, jako rolnik ryczałtowy. Na potrzeby „działalności gospodarczej” nabył ciągnik rolniczy, który wykorzystuje w działalności prowadzonej w charakterze rolnika ryczałtowego. Przy nabyciu ciągnika przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nastąpiła likwidacja pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie nastąpiła zmiana statusu podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, tj. podatnik przestał być podatnikiem VAT czynnym z dniem 28 lutego 2014 r. i od dnia następnego wykonuje czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, korzystając ze zwolnienia od podatku jako rolnik ryczałtowy prowadzący rolniczą działalność gospodarczą. Wobec tego należy stwierdzić, że nastąpiła zmiana przeznaczenia ciągnika rolniczego, z wykorzystania do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, do działalności zwolnionej od podatku. Z uwagi na powyższe dłużnik nie był zobowiązany do ujęcia ciągnika rolniczego w sporządzonym spisie z natury i jego opodatkowania. Jednakże z uwagi na zmianę przeznaczenia powinien dokonać korekty uprzednio odliczonego podatku, na zasadach określonych w art. 91 ust. 7a ustawy.

Jednocześnie należy stwierdzić, że zbycie w trybie licytacji publicznej ciągnika rolniczego w imieniu dłużnika, wbrew Pana stanowisku, nie będzie opodatkowane, gdyż wartości tej sprzedaży – zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy – nie wlicza się do sprzedaży, o której mowa ust. 1 tego artykułu.

Jednocześnie wskazać należy, że w kwestii skutków podatkowych w przypadku, gdy podatnik nie wykorzystywał ciągnika rolniczego do działalności wykonywanej w charakterze rolnika ryczałtowego, wydano postanowienie nr .

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 - 561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.