Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-798/11-3/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-16
Teza: Stawka w latach 2006 -2011 – trwała zabudowa meblowa i kuchenna.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); stawka; szafa wnękowa; usługi; usługi-usługi montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2011 r. (data wpływu 16 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2011 r. (data wpływu 1 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku przy montażu trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku przy montażu trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 1 sierpnia 2011 r. o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży wraz z usługami montażu trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Procedura sprzedaży polega na podpisaniu z potencjalnym klientem umowy na sprzedaż wraz z zamontowaniem trwałej zabudowy meblowej lub kuchennej w obiekcie budowlanym. Czynności świadczone przez Zainteresowanego polegają na montażu u zleceniobiorcy zabudowy złożonej z elementów zakupionych u innego producenta i trwałe jej umiejscowienie w budynku mieszkalnym w taki sposób, że razem tworzą jedną całość, bez możliwości przeniesienia wykonanej zabudowy w inne miejsce. W wyniku wykonanych przez Wnioskodawcę robót powstają zabudowy zmontowane w jedną całość z trwale umiejscowionych elementów w budynkach mieszkalnych. Elementy wykorzystane do wykonania zabudowy to metalowe i niemetalowe elementy stolarki budowlanej. Ponadto Zainteresowany zaznaczył, że czynności, które wykonuje nie polegają na dostarczeniu gotowych mebli, a na wykonywaniu szeregu czynności związanych z dopasowywaniem montowanych elementów, poprzez zmianę ich kształtu i rozmiaru indywidualnie do potrzeb klientów (tj. przycinanie, skręcanie montowanych elementów jak i przygotowywaniu ścianek działowych do dokonywanego montażu). Wynikiem tych usług jest trwała zabudowa, wykonywana z elementów i materiałów zakupionych od producentów tych elementów i materiałów tej zabudowy.

Montaż trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej wykonany przez podmiot niebędący producentem elementów zabudowy mieści się w następujących grupowaniach PKWiU:

*   w przypadku niemetalowych elementów stolarki budowlanej PKWiU 45.42.13-00.00, tj. „roboty związane z montażem pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej”,
*   w przypadku metalowych elementów stolarki budowlanej PKWiU 45.42.12-00.00, tj. „roboty związane z montażem pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej”.

W uzupełnieniu z dnia 25 lipca 2011 r. wniosku Spółka wskazała, że obiekty budowlane w których wykonywane są usługi będące przedmiotem wniosku klasyfikowane są zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych w dziale 11 - Budynki mieszkalne - grupy 111, 112, 113, tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz budynki zbiorowego zamieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką podatku od towarów i usług należało opodatkować opisaną powyżej usługę w latach 2006-2010?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług - w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji. Zatem zarówno towary jak i usługi identyfikowane są na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Co do zasady, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.), stawka podatku wynosi 22%. Jednakże w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12. Zgodnie z art. 41 ust. 12 stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodemizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Zgodnie z treścią § 5 ust. 1 lit. a pkt 1, § 6 ust. 2 pkt 1 i § 37 powołanych w części D.3 wniosku rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-1 2c ustawy.

Wnioskodawca odniósł się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z 9 września 2005 r., sygn. akt I FSK 79/05, z którego wynika, iż przy wykładni pojęcia roboty budowlano-montażowe można posłużyć się porównaniem z przepisami o podatku od osób fizycznych, zgodnie z którymi do wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego, o które można było zmniejszyć podatek dochodowy zaliczono m.in. remont, modernizację lub wykonanie nowych elementów w lokalu mieszkalnym, takich jak pawlacze, czy trwale umiejscowione szaty wnękowe. Celem obu regulacji jest przyczynianie się do rozwijania budownictwa mieszkaniowego, a przede wszystkim poprawy warunków mieszkaniowych ludności i podniesienia standardów w tej dziedzinie.

Czynności, które zamierza wykonywać Wnioskodawca mają właśnie taki cel, co uzasadniało stosowanie do nich preferencyjnej 7% stawki podatkowej. Wobec braku definicji legalnych takich pojęć jak roboty budowlano-montażowe, remonty, czy też roboty konserwacyjne, zdaniem podatnika najbardziej właściwe jest zastosowanie wykładni celowościowej. Wykonanie trwalej zabudowy meblowej powinno być uznane za czynność związaną z remontem i modernizacją lokalu, a nie wytwarzaniem rzeczy ruchomej jaką stanowią meble. Takie stanowisko wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 112/05. Podobne stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1512/07, który wprawdzie nie dotyczył wykonania zabudowy meblowej, jednakże jego uzasadnienie można wprost przenieść na grunt prezentowanej sprawy. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż usługa polegająca na wyprodukowaniu więźby dachowej i jej montażu na dachu budynku mieszkalnego może zostać opodatkowana stawką 7% VAT, gdyż dominującym składnikiem całej transakcji jest usługa, gdyż celem inwestora nie było wyłącznie zakupienie więźby dachowej, lecz także jej montaż przez producenta. W uzasadnieniu przyjętego stanowiska Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z podobnymi świadczeniami mamy do czynienia w przypadku usług wykonania wraz z montażem np. drzwi, szaf i okien. Również w przypadku usług, które zamierza świadczyć Wnioskodawca dominującym elementem jest usługa montażu. Ponadto podobne do Podatnika stanowisko zajął już niejednokrotnie Minister Finansów w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego: IPPP2/443-128/10-4/JG z dnia 2 czerwca 2010 r.; IBPP2/443-686/10/BW z dnia 23 listopada 2010 r.; ILPP2/443-1611/09 -2/ISN z dnia 21 stycznia 2010 r.

Reasumując, analiza powołanych przepisów ustawowych, przepisów cytowanych rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz dotychczasowego orzecznictwa sądowego, jak i interpretacji Ministra Finansów w tym zakresie pozwala stwierdzić, że kompleksowa usługa budowlano-montażowa polegająca na sprzedaży wraz z usługami montażu trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w obiektach mieszkalnych podlega opodatkowaniu wg stawki 7%.

Wnioskodawca zaznaczył, iż od tut. Organu uzyskał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nr ILPP2/443-187/11-2/BA z dnia 20 kwietnia 2011 r., w zakresie stawki podatku od towarów i usług obowiązującej na wykonywane przez niego usługi, według stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust.1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i sług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności stawki obniżone.

I tak, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 14 ust. 1.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy, stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto, w myśl § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1779 ze zm.), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniżało się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Nadmienia się, iż powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. zaczęło obowiązywać od dnia 1 stycznia 2010 r. Zastąpiło ono rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). Obowiązujący od dnia 1 stycznia 2010 r. przepis § 37 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r., zastąpił § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. Jego treść pozostała jednak niezmieniona.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 listopada 2008 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), w którym przedmiotowe kwestie regulował § 5 ust. 1a.

W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., stosownie do przepisu z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b ustawy, obniżoną stawką do 7% objęte były roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a także obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to, budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika, że 7% stawka podatku od towarów i usług, w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r., miała zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy zauważyć, iż w treści powołanych wyżej przepisów ustawodawca użył pojęć: roboty budowlano-montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne nie podając konkretnych symboli statystycznych dla tych usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia roboty budowlano -montażowe, remont i konserwacja, dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez:

*   roboty budowlane – należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś przez
*   remont – należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Stosownie do przepisu § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010 r. stosowało się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie zaś z tą klasyfikacją robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”, który obejmuje:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
3.  instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.

Jak wynika z art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. u. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z cyt. wyżej rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Analiza powołanych wyżej regulacji prawnych jednoznacznie wskazuje, iż (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) obniżona do 7% stawka podatku VAT dotyczy tych robót budowlanych, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 45, które realizowane są w:

*   obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach (PKOB 11), z wyłączeniem lokali użytkowych,
*   lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w dziale PKOB 12,
*   obiektach sklasyfikowanych w klasie ex 1264 PKOB – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży wraz z usługami montażu trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Procedura sprzedaży polega na podpisaniu z potencjalnym klientem umowy na sprzedaż wraz z zamontowaniem trwałej zabudowy meblowej lub kuchennej w obiekcie budowlanym. Usługi będące przedmiotem wniosku wykonywane są w budynkach sklasyfikowanych zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych w dziale 11 - Budynki mieszkalne - grupy 111, 112, 113, tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz budynki zbiorowego zamieszkania.

Czynności świadczone przez Wnioskodawcę polegają na montażu u zleceniobiorcy zabudowy złożonej z elementów zakupionych u innego producenta i trwałe jej umiejscowienie w budynku mieszkalnym w taki sposób, że razem tworzą jedną całość, bez możliwości przeniesienia wykonanej zabudowy w inne miejsce. Elementy wykorzystane do wykonania zabudowy to metalowe i niemetalowe elementy stolarki budowlanej. Ponadto Zainteresowany zaznaczył, że czynności, które wykonuje nie polegają na dostarczeniu gotowych mebli, a na wykonywaniu szeregu czynności związanych z dopasowywaniem montowanych elementów, poprzez zmianę ich kształtu i rozmiaru indywidualnie do potrzeb klientów (tj. przycinanie, skręcanie montowanych elementów jak i przygotowywaniu ścianek działowych do dokonywanego montażu). Wynikiem tych usług jest trwała zabudowa, wykonywana z elementów i materiałów zakupionych od producentów tych elementów i materiałów tej zabudowy.

Montaż trwałej zabudowy meblowej oraz trwałej zabudowy kuchennej wykonany przez podmiot niebędący producentem elementów zabudowy mieści się w następujących grupowaniach PKWiU:

*   w przypadku niemetalowych elementów stolarki budowlanej PKWiU 45.42.13-00.00, tj. „roboty związane z montażem pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej”,
*   w przypadku metalowych elementów stolarki budowlanej PKWiU 45.42.12-00.00, tj. „roboty związane z montażem pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej”.

Reasumując, do usług montażu trwałej zabudowy meblowej oraz kuchennej będących przedmiotem wniosku, sklasyfikowanych w grupowania PKWiU 45.42.12-00.00 oraz 45.42.13-00.00 i wykonywanych w budynkach mieszkalnych PKOB 11 należało w latach 2006–2010 zastosować preferencyjną stawką podatku w wysokości 7%.

Ponadto podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania usług wskazanych we wniosku do właściwego grupowania statystycznego oraz klasyfikacja budynków, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o klasyfikację PKWiU oraz PKOB wskazaną przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.