Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1029/11-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług.
Słowa kluczowe: nadzór; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; szkolenie; szkoły-szkoła wyższa; uczelnie; usługi; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2011 r. (data wpływu 4 lipca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 23 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 23 września 2011 r.) o podpis drugiej osoby upoważnionej do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, oceniany przez pryzmat nadanego statutu oraz posiadanych akredytacji i prowadzonej działalności, jest stowarzyszeniem oświatowym (§ 2 ust. 1 statutu) prowadzącym różne formy działalności (§ 2 ust. 4 statutu), zaliczane do systemu oświaty określonego przepisami art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Działając zgodnie z posiadanym statutem Wnioskodawca jest założycielem niepublicznej szkoły wyższej, funkcjonującej na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Zgodnie za statutem Zainteresowanego, jego przepisami wewnętrznymi, a także przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i statutem tej Uczelni, na Wnioskodawcy ciąży szereg obowiązków wynikających z pełnienia roli założyciela – nadzór założycielski. Są to obowiązki związane z mianowaniem Rektora i nadzorem jego działań, ponadto zatwierdzanie rocznych planów działalności Uczelni, przyjmowanie i zatwierdzanie sprawozdania z działalności po zamknięciu roku obrotowego, podejmowanie decyzji w sprawie jej likwidacji.

Bieżący udział Wnioskodawcy w zarządzaniu (bieżący nadzór założycielski) przejawia się w uczestnictwie w obowiązkowym udziale w obradach Senatu Uczelni, a tym samym wpływ na jej bieżącą politykę, w tym wpływ na kształt regulaminów: organizacyjnego, stypendiów dla studentów, wszystkich opłat pobieranych w Uczelni, oceny nauczycieli akademickich, pracy i wynagrodzeń, ZFŚS, obiegu i kontroli dokumentów, zasad działania biblioteki i Rady Bibliotecznej. Ponadto Wnioskodawca ma wpływ na wiele decyzji związanych z planowaniem i zarządzaniem w Uczelni, takich jak: ustalanie ogólnych kierunków rozwoju i działalności, wpływ na tworzenie jednostek organizacyjnych, opiniowanie zasadności uruchomienia nowych kierunków studiów lub likwidacji istniejących, ustalanie wewnętrznych procedur oceny jakości kształcenia, zasad przyjmowania na studia, organizacji roku akademickiego, dokonywanie okresowych ocen realizacji statutowych zadań Uczelni.

Wymienionych obowiązków nie można przenieść na inny podmiot tak długo, jak długo Wnioskodawca jest założycielem Uczelni, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.).

Z tytułu pełnienia nadzoru założycielskiego Zainteresowany obciąża Uczelnię z tytułu świadczonych usług przeznaczając uzyskane tą drogą środki na swoją działalność statutową, tj. na rozwój oświaty i edukacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisana we wniosku działalność nadzoru założycielskiego – świadczenie usług nadzoru założycielskiego Wnioskodawcy na rzecz Uczelni, dla której jest założycielem w rozumieniu powołanych przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym jest zwolniona od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia od tego podatku usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania oraz dostawę towarów i usług ściśle z tymi usługami związane – przepis ten ma tutaj zastosowanie. Powyższa interpretacja wynika z analizy wskazanego przepisu i wszystkich jego elementów.

Niezaprzeczalnie Wnioskodawca, oceniany przez pryzmat posiadanego statutu, jest stowarzyszeniem oświatowym (§ 2 ust. 1 statutu) prowadzącym różne formy działalności (§ 2 ust. 4 statutu), zaliczane do systemu oświaty określonego przepisami art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Analizując zwłaszcza przepis art. 2 pkt 3a, Wnioskodawca jest jednostką objętą systemem oświaty.

Drugi element definicji zwolnienia od podatku od towarów i usług to usługi świadczone w zakresie kształcenia i wychowania. W powyższym zakresie ustawodawca nie określa czy używając określeń „kształcenie” i „wychowanie” należy stosować powołaną ustawę o systemie oświaty, ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, czy też ustawę z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych. W przypadku braku przepisów dotyczących interpretacji określeń użytych przez ustawodawcę i braku definicji ustawowych sformułowanych przez ustawodawcę na potrzeby danego aktu prawnego, należy stosować definicję ogólną, według której „kształcenie – to całość doświadczeń składających się na proces zdobywania przez jednostkę umiejętności, wiedzy oraz rozumienia otaczającego ją świata”. Analizując powyższe Wnioskodawca dochodzi do przekonania, że ustawodawca używając pojęcia „kształcenie” miał na myśli proces dokonywany przez jednostkę objętą systemem oświaty.

Trzeci element analizowanej definicji to „świadczenie usług ściśle z tymi usługami (czytaj: usługami z zakresu kształcenia świadczonymi przez jednostkę objętą systemem oświaty) związanych”. Użycie przez ustawodawcę określenia „ściśle” pozostawia najwięcej wątpliwości interpretacyjnych, tym bardziej, że ustawodawca oddzielił redakcyjnie jednostki objęte systemem oświaty (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) od innych jednostek świadczących usługi w zakresie kształcenia na poziomie wyższym (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b). Brak definicji ustawowej oraz brak interpretacji w orzecznictwie sądów oraz piśmiennictwie Ministra Finansów z uwagi na fakt, że jest to przepis w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. powoduje trudności interpretacyjne.

Należy udzielić odpowiedzi, czy nadzór założycielski sprawowany przez założyciela, mieści się w kategorii usługi „ściśle” związanej z usługami kształcenia świadczonymi przez jednostki objęte systemem oświaty.

Z pomocą może przyjść rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), a zwłaszcza przepis § 13 ust. 1 pkt 19 mówiący o tym, że zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe PAN oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Zgodnie z ust. 8 i 9 w § 13 rozporządzenia zwolnieniu od podatku VAT podlega tylko usługa ściśle związana z usługą podstawową, jaką w przypadku Wnioskodawcy jest kształcenie, pod warunkiem, że: usługi związane są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonanie tych czynności w stosunku do podatników nie korzystających z takiego zwolnienia. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przywołane przepisy rozporządzenia najpełniej dają odpowiedź na nurtujące pytanie.

Świadczenie usług przez Wnioskodawcę – świadczenie nadzoru założycielskiego jest ściśle związane z usługami podstawowymi świadczonymi przez uczelnię – czyli z kształceniem. Ścisłe związanie usługi nadzoru założycielskiego z usługą kształcenia (podstawową usługą Uczelni) przejawia się w stałym nadzorze nad realizacją przyjętych rocznych planów działalności, udział w posiedzeniach senatu i tym samym wpływ na działalność Uczelni i podejmowanie przez nią decyzji z zakresu planowania i zarządzania oraz doskonalenia procesu kształcenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają m.in. kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo -rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) wynika, że system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Zgodnie z art. 82 ustawy o systemie oświaty, osoby fizyczne i prawne mogą zakładać placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma zastosowanie wyłącznie do usług kształcenia wymienionych w zaświadczeniu właściwego organu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Ponadto, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z § 13 ust. 8 tego rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, 20 i 24, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, pod warunkiem że:

1.  są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20 i 24, lub
2.  ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Od dnia 6 kwietnia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W myśl § 13 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26 stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową.

Na mocy § 13 ust. 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, pod warunkiem że:

1.  są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, lub
2.  ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

We własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, iż w świetle przepisu art. 2 pkt 3a ustawy o systemie oświaty jest on jednostką objętą systemem oświaty. Zatem spełniony jest warunek podmiotowy zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Jednak trudno zgodzić się z Zainteresowanym, że świadczone przez niego usługi na rzecz Uczelni są usługami o charakterze kształcenia lub wychowania. Usługi o takim charakterze niewątpliwie świadczy Uczelnia jako odrębny podmiot, której założycielem jest Zainteresowany, a nie sam Wnioskodawca.

Natomiast, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. kształcenia na poziomie wyższym, ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, lub jednostką badawczo-rozwojową. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Podobny warunek dotyczy zwolnienia wynikającego z § 13 ust. 1 pkt 19 w zw. z § 13 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r., gdyż przepis ten przewiduje możliwość korzystania ze zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, jednak jedynie przez podmiot będący uczelnią oraz z zastrzeżeniem, iż głównym celem świadczenia tych usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 6 kwietnia 2011 r., zwolnienie od podatku określone w § 13 ust. 1 pkt 19 w zw. z § 13 ust. 8 ww. rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w zakresie kształcenia, dotyczy usług świadczonych przez wskazane w tym przepisie jednostki, natomiast zwolnienie od podatku świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest stowarzyszeniem oświatowym prowadzącym różne formy działalności, zaliczane do systemu oświaty określonego przepisami art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Działając zgodnie z posiadanym statutem Wnioskodawca jest założycielem niepublicznej szkoły wyższej, funkcjonującej na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie za statutem Zainteresowanego, jego przepisami wewnętrznymi, a także przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i statutem tej Uczelni, na Wnioskodawcy ciąży szereg obowiązków wynikających z pełnienia roli założyciela – nadzór założycielski. Są to obowiązki związane z mianowaniem Rektora i nadzorem jego działań, ponadto zatwierdzanie rocznych planów działalności Uczelni, przyjmowanie i zatwierdzanie sprawozdania z działalności po zamknięciu roku obrotowego, podejmowanie decyzji w sprawie jej likwidacji. Bieżący udział Wnioskodawcy w zarządzaniu (bieżący nadzór założycielski) przejawia się w uczestnictwie w obowiązkowym udziale w obradach Senatu Uczelni, a tym samym wpływ na jej bieżącą politykę, w tym wpływ na kształt regulaminów: organizacyjnego, stypendiów dla studentów, wszystkich opłat pobieranych w Uczelni, oceny nauczycieli akademickich, pracy i wynagrodzeń, ZFŚS, obiegu i kontroli dokumentów, zasad działania biblioteki i Rady Bibliotecznej. Ponadto Wnioskodawca ma wpływ na wiele decyzji związanych z planowaniem i zarządzaniem w Uczelni, takich jak: ustalanie ogólnych kierunków rozwoju i działalności, wpływ na tworzenie jednostek organizacyjnych, opiniowanie zasadności uruchomienia nowych kierunków studiów lub likwidacji istniejących, ustalanie wewnętrznych procedur oceny jakości kształcenia, zasad przyjmowania na studia, organizacji roku akademickiego, dokonywanie okresowych ocen realizacji statutowych zadań Uczelni. Wymienionych obowiązków nie można przenieść na inny podmiot tak długo, jak długo Wnioskodawca jest założycielem Uczelni, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Z tytułu pełnienia nadzoru założycielskiego Zainteresowany obciąża Uczelnię z tytułu świadczonych usług przeznaczając uzyskane tą drogą środki na swoją działalność statutową, tj. na rozwój oświaty i edukacji.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, iż w przypadku, gdy ww. usługi nie są świadczone przez usługodawcę będącego uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, lub jednostką badawczo-rozwojową, nie podlegają temu zwolnieniu jako niewymienione ani w ustawie, ani w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. W rozpatrywanym przypadku, nie można bowiem Wnioskodawcy uznać za wymieniony w ustawie lub rozporządzeniu podmiot.

Ponadto zauważyć należy, iż skoro działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług na rzecz Uczelni polegających na wykonywaniu nadzoru założycielskiego, to tego typu działalności nie można uznać za usługę kształcenia. Usługę kształcenia świadczy w tym wypadku Uczelnia, która odpowiada za organizację procesu kształcenia, nadzór merytoryczny i wydawanie dyplomów.

Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z treścią wniosku, Zainteresowany w związku z pełnieniem nadzoru założycielskiego obciąża Uczelnię z tytułu świadczonych usług przeznaczając uzyskane tą drogą środki na swoją działalność statutową. Oznacza to, iż głównym celem Wnioskodawcy jest osiągnięcie przez niego dochodu wskutek wykonywania opisanych we wniosku czynności.

W związku z powyższym, opisana we wniosku działalność nadzoru założycielskiego – świadczenie usług nadzoru założycielskiego przez Wnioskodawcę na rzecz Uczelni, dla której jest założycielem w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym – nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, a tym samym podlega opodatkowaniu według 23% stawki podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.