Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.601.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Ustalenie czy otrzymane przez Wnioskodawcę w wyniku ugody
z bankiem zwolnienie z długu oraz zwrot kwoty przez bank z
tytułu zapłaconych rat kapitałowo odsetkowych stanowią
przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: banki
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 sierpnia 2025 r. (wpływ 11 sierpnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.B.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2007 r. zawarli Państwo z bankiem (...) umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób
    fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF (dalej: "Umowa"). Umowa zakładała udzielenie
    Państwu kredytu w kwocie 301.387,50 PLN, co stanowiło równowartość 133.044,15 CHF.
    W rzeczywistości, Bank wypłacił Państwu łącznie kwotę 301.387,52 PLN, tj. o 2 grosze
    więcej niż zakładała Umowa.
    Pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r. o sygn. (...) bank poinformował Państwa w odpowiedzi
    na ich zapytanie, że różnica pomiędzy kwotą udzielonego kredytu i kwotą rzeczywiście
    wypłaconą przez Bank wynika z kwestii technicznych związanych z przewalutowaniem
    kredytu i pozostaje bez wpływu na ich obowiązek podatkowy.
    Kredyt został przeznaczony na cele mieszkaniowe - finansowanie przedpłat na poczet
    budowy i nabycia od dewelopera spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w wielorodzinnym budynku mieszkalnym w (...). Kredyt został
    zabezpieczony hipoteką.
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku, zamieszkują Państwo lokal zakupiony przy pomocy
    wspomnianego kredytu. Lokal ten jest wskazany w CEIDG jako miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej A.A., natomiast służyło to przede wszystkim celom rejestrowym.
    Lokal nigdy nie zmieniał swojego przeznaczenia na inny niż mieszkalny, nie był
    dostosowywany pod prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej oraz nie byli w
    nim przyjmowani żadni klienci.
    Umowa zawierała postanowienia dotyczące zasad ustalania kursu waluty oraz waloryzacji
    do waluty obcej (tzw. klauzula ryzyka walutowego). Do dnia zawarcia ugody uiścili Państwo
    na rzecz banku kwoty przewyższające wypłaconą Państwu przez bank kwotę kapitału
    kredytu.
    W dniu 31 stycznia 2025 r. zawarli Państwo z bankiem ugodę nr (...) (dalej: "Ugoda"),
    dotyczącą ww. umowy kredytowej, na mocy której:
    1. Strony zmieniły walutę zadłużenia na PLN i uzgodniły, że zadłużenie z tytułu salda
      kredytu oraz odsetek na dzień zawarcia Ugody wynosi łącznie 271.514,85 PLN.
    2. Bank zwolnił Państwa z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 271.514,85 PLN.
    3. Bank zobowiązał się dodatkowo zwrócić na Państwa rzecz kwotę 45.000,00 PLN z
      tytułu zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych.
    W związku z zawarciem Ugody Wnioskodawcy zrzekli się wszelkich roszczeń wobec banku
    wywodzonych z treści postanowień Umowy. Ugoda została zawarta w celu polubownego

    rozstrzygnięcia sporu dotyczącego skuteczności poszczególnych postanowień umownych i
    całej Umowy oraz uchylenia niepewności co do roszczeń stron związanych z Umową.
    Oświadczają Państwo, że kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego. Nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej. Bank poinformował Państwa, że w wyniku zwolnienia z
    długu (umorzenia), w odniesieniu do kwoty 271.514,85 PLN, po Państwa stronie powstaje
    przychód, a w związku z tym bank ma obowiązek informacyjny. Jednocześnie bank
    poinformował Państwa, że w wyniku zwrotu kwoty 45.000,00 PLN, po Państwa stronie nie
    powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na banku nie ciąży obowiązek
    informacyjny w zakresie tej kwoty.
    Złożyli Państwo w banku oświadczenie podatkowe, w którym potwierdzili Państwo, że
    kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. W tym samym
    dokumencie oświadczyli Państwo również, że nie korzystali wcześniej z zaniechania
    poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Potwierdzili Państwo także, że
    kredyt hipoteczny został zaciągnięty w całości na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz że dla zabezpieczenia
    prawidłowego wykonania przez kredytobiorców obowiązków dotyczących kredytu
    hipotecznego została ustanowiona hipoteka. Na podstawie złożonego oświadczenia bank
    nie wystawi Państwu informacji PIT-11 w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Twierdzą Państwo, że (...) Bank jest podmiotem którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Zgodnie z umową kredytową odpowiadają Państwo solidarnie za spłatę kredytu.
    Umorzenie kwoty kredytu będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców (tj. Pana i
    Pana żony) i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości lub w
    części po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
    Umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek od tego kapitału. Nie będzie
    dotyczyło innych opłat ani odsetek karnych.
    Przed umorzeniem kredytu doszło do jego przewalutowania. Przewalutowanie nastąpiło
    wg Ugody: § 1 ust. 2 - jest to kurs Średni wg Narodowego Banku Polskiego wg Tabeli
    Kursów Średnich walut obcych z dnia 30 stycznia 2025 r. publikowanej przez Bank
    Narodowy na stronie (...). Przewalutowanie dotyczyło kwoty niespłaconego kapitału i
    odsetek wyrażonych w walucie CHF na kwotę wyrażoną w walucie PLN. Kurs NBP z tego
    dnia wyniósł 4,4502 zł. Przewalutowanie odbyło się na potrzeby przeliczenia zobowiązania
    na dzień podpisania ugody.
    Nie podpisywaliście Państwo żadnego dodatkowego Aneksu do samej Umowy Kredytowej.
    Przewalutowana została kwota niespłaconego kapitału i odsetek wyrażona w walucie CHF
    na kwotę wyrażoną w walucie PLN. Jest to standard przy tzw. „frankowych” umowach
    kredytowych. Przewalutowanie kredytu zostało przeprowadzone w ramach istniejącej
    umowy kredytowej w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tej umowy.
    Kwota zwrotu w wysokości 45.000 zł została już Państwu wypłacona w dniu 3 lutego 2025
    r. Kwota zwrotu, o której mowa we wniosku, jest to wypłata środków które wpłaciliście
    Państwo do Banku w ramach rat kapitałowo - odsetkowych.

    Suma Państwa wpłat przez okres kredytowania przekroczyła kwotę kapitału, ale ta
    nadwyżka wynikała po prostu z kwoty odsetek, które były zawarte w każdej racie
    kapitałowo- odsetkowej.
    Pytania
    Czy otrzymane przez Państwa w wyniku ugody z bankiem:
    1. zwolnienie z długu (umorzenie zadłużenia) w kwocie 271.514,85 PLN oraz
    2. zwrot kwoty 45.000,00 PLN z tytułu zapłaconych rat kapitałowo odsetkowych,
    stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Państwa zdaniem, w odniesieniu do kwoty 271.514,85 PLN z tytułu zwolnienia z długu
    (umorzenia zadłużenia), stanowi ona co do zasady przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednakże jest on objęty zaniechaniem
    poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102).
    Ad. 2
    Natomiast w odniesieniu do kwoty 45.000,00 PLN z tytułu zwrotu części zapłaconych rat
    kapitałowo-odsetkowych, stoją Państwo na stanowisku, że nie stanowi ona przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    UZASADNIENIE STANOWISKA:
      1. W zakresie zwolnienia z długu (umorzenia zadłużenia) w kwocie 271.514,85 PLN:
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f."), opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zwolnienie z długu (umorzenie zadłużenia) co do zasady stanowi przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., gdyż skutkuje przysporzeniem majątkowym u podatnika poprzez
    zmniejszenie jego zobowiązań (pasywów).
    Przysporzenie to należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., czyli do innych źródeł przychodów.
    Jednakże, w Państwa przypadku, zastosowanie ma rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102) wraz z Rozporządzeniem MF z dnia 20
    grudnia 2024 r. przedłużającym obowiązywanie wspomnianego rozporządzenia do 31
    grudnia 2026 roku.
    Zgodnie z nim, zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, w przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, kredytem mieszkaniowym jest kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
      lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
      prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale
      w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spełniają Państwo wszystkie warunki określone w ww. rozporządzeniu:
        kredyt został udzielony w 2007 r., tj. przed 15 stycznia 2015 r.
        kredyt został zabezpieczony hipoteką.
        kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, tj. na nabycie spółdzielczego
        własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, co odpowiada wydatkom
        określonym w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.
        kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem
        było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
        nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia, zaniechanie ma zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Ugoda
    została zawarta 31 stycznia 2025 r., zatem mieści się w ramach zapisanych w najnowszej
    wersji rozporządzenia.
      2. W zakresie zwrotu kwoty 45.000,00 PLN z tytułu zapłaconych rat kapitałowo-
        odsetkowych:
    Stoją Państwo na stanowisku, że otrzymana kwota 45.000,00 PLN nie stanowi przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Pojęcie przychodu
    wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika. Za przychody podatkowe
    mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny.
    W przedmiotowej sprawie kwota 45.000,00 PLN stanowi zwrot części nadpłaconych przez
    Państwa rat kapitałowo-odsetkowych. Kwota ta mieści się w kwocie wpłaconej przez
    Państwa do banku w trakcie spłaty kredytu hipotecznego. Stanowi ona zwrot środków
    wcześniej wydatkowanych przez Państwa, a zatem jej otrzymanie nie powoduje

    przysporzenia majątkowego po Państwa stronie. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 2 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 164/15, wskazano, że: "(...) jak
    stanowi przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17
    ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przytoczona definicja przychodu wyprowadzona na podstawie tych przepisów ma
    charakter ogólny, a zatem będzie ona w użyciu wówczas, gdy zastosowania nie będą
    znajdować regulacje szczegółowe, inaczej opisujące danego rodzaju przychód. (...) Mimo
    że nie wynika to wprost z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest
    bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi
    mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane "tytułem zwrotnym"
    nie są zaliczane do przychodów podatkowych."
    Tożsame stanowisko można zaobserwować w wielu interpretacjach podatkowych
    wydawanych w oparciu o analogiczny stan faktyczny, m.in. w interpretacji z dnia 20
    grudnia 2024 r. nr 0115-KDIT1.4011.700.2024.2.MST, z której wynika, że: "Otrzymanie
    kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne
    podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi
    do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). W przedmiotowej sprawie - wobec przyjęcia ugody
    zaproponowanej przez bank (...) wypłacono (...) kwotę. (...), kwota ta mieści się w kwocie
    wpłaconej do banku (...) podczas spłaty kredytu hipotecznego. Wobec powyższego, (...) jej
    otrzymanie nie powoduje (...) dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie są (...) przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje (...) obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego."
    Również na stronie (...) sam Bank informuje, iż (...).
    Podsumowując, kwota 45.000,00 PLN otrzymana przez Państwa od banku w wykonaniu
    ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ jest to zwrot części nadpłaconych przez Państwa rat kapitałowo-
    odsetkowych, który nie powoduje przysporzenia majątkowego po Państwa stronie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie zawartej ugody bank umorzy Panu zadłużenie oraz wypłaci
    określoną kwotę.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pana skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank
    Jak wynika z opisu sprawy, Bank zwróci Państwu część kwoty, którą wpłacali Państwo
    tytułem rat kapitało-odsetkowych.
    W przypadku zwrotu nadpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu
    ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna
    podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Skoro więc otrzymacie Państwo od banku taki zwrot, to otrzymana kwota w ogóle nie
    będzie stanowiła przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Państwu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tego tytułu.
    Zatem w tej kwestii Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,

      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na finansowanie przedpłat na
    poczet budowy i nabycia od dewelopera spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w wielorodzinnym budynku mieszkalnym w (...). Zatem główna przesłanka
    została spełniona.
    Ponadto, z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że kredyt był udzielony
    przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystaliście
    Państwo wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na
    własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.
    Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia – będziecie
    Państwo mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na finansowanie przedpłat na poczet
    budowy i nabycia od dewelopera spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego. Co za tym idzie - nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    W tej kwestii Państwa stanowisko również jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej i wyroku sądu
    wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan – A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.