Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-324/10/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-18
Teza: Czy udzielenie dotacji z budżetu gminy, który został zasilony pożyczką z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, tj. kwota w wysokości 60% nakładów inwestycyjnych, mieści się w katalogu zwolnień o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: budżet-budżet gminy; dofinansowanie; dotacja; gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 05 marca 2010r. (data wpływu do Organu – 16 marca 2010r.), uzupełnionym w dniu 19 marca 2010r. i 21 maja 2010r. oraz 09 czerwca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dofinansowania wypłaconego przez Gminę ze środków pożyczonych z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, przeznaczonego na zakup urządzeń ekologicznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2010r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dofinansowania wypłaconego przez Gminę ze środków pożyczonych z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, przeznaczonego na zakup urządzeń ekologicznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 12 maja 2010r. Znak: IBPB II/1/415-324/10/HK wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 19 marca 2010r. i 21 maja 2010r. wpłynęło uzupełnienie wniosku. Jednak w uzupełnieniu z dnia 21 maja 2010r. stwierdzono brak wszystkich elementów, o przedstawienie których wezwał organ podatkowy. Zatem pismem z dnia 27 maja 2010r. Znak: IBPB II/1/415-324/10/HK ponownie wezwano o uzupełnienie wniosku. W dniu 09 czerwca 2010r. wpłynęło wymagane uzupełnienie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Urząd Gminy - Miasta wystawił wnioskodawcy informację PIT-8C o wysokości przychodu uzyskanego z tytułu dofinansowania do zakupu urządzeń ekologicznych w ramach „Programu ograniczenia niskiej emisji dla gminy R.” w celu uwzględnienia w rocznym rozliczeniu, a co za tym idzie, opłacenia podatku.

Jednakże w lipcu 2008r. - kiedy to odbyło się spotkanie na temat ww. programu - osobie reprezentujacej Burmistrza Urzędu Miasta zadano pytanie, czy środki pochodzące z dofinansowania będą podlegały opodatkowaniu. Wówczas padła odpowiedź „nie”, co uzasadniono stwierdzeniem, że Miasto X zajmowało się już tą tematyką i jego mieszkańcy nie płacą od otrzymanych kwot podatku. Wielokrotnie w lokalnych programach telewizyjnych Burmistrz Miasta X wyjaśniał tę kwestię podkreślając, że kosztowało to sporo zabiegów, ale uzyskali interpretację indywidualną, z której wynika, że dofinansowanie takie nie podlega opodatkowaniu.

W lutym 2009r. wnioskodawca złożył stosowny wniosek na zabudowę kotła CO wraz z układem solarnym. Inwestycja została zakończona przed 15 sierpnia 2009r. W listopadzie 2009r. w wydziale finansowym, przy okazji innej sprawy, wnioskodawca ponownie informował się, czy od tej kwoty dofinansowania należny będzie podatek. Również padła odpowiedź „nie”. Jednakże w lutym 2010r. wnioskodawca otrzymał informację o uzyskanych przychodach w związku z dofinansowaniem. Udzielono mu telefonicznej informacji, że ostateczna decyzja na niekorzyść mieszkańców została podjęta 15 grudnia 2009r. przez skarbnika Urzędu Miasta.

Urząd Miasta Y również wdrożył ten sam program i złożył wniosek o uzyskanie interpretacji indywidualnej, po otrzymaniu odpowiedzi Prezydent Miasta Y wniósł zarzuty, po czymuzyskał stanowisko, że dofinansowanie z Powiatowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej winno być wykazane w rozliczeniach rocznych osób fizycznych i opodatkowane. Natomiast środki pochodzące z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej mieszczą się w kategoriach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym, a Urząd nie miał obowiązku sporządzania informacji PIT-8C. Interpretacje te zostały przesłane również do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego jak również do właściwego Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 19 maja 2010r. wnioskodawca doprecyzował, iż źródła finansowania inwestycji dotyczącej zabudowy kotła CO wraz z układem solarnym kształtowały się następująco:

*   środki własne mieszkańca – 30%,
*   środki Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - 10%,
*   środki Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – 60%.

Wnioskodawca był cały czas przekonany, że nie będzie płacił podatku od tego dofinansownia. Jednakże w lutym 2010r. Urząd przesłał wnioskodawcy informację PIT-8C o wysokości przychodu uzyskanego z tytułu dofinansowania do zakupu urządzeń ekologicznych w ramach ww. programu, w celu uwzględnienia w rocznym rozliczeniu i opłaceniu podatku. W czasie rozmów z osobą reprezentującą Burmistrza wnioskodawca nie uzyskał żadnych informacji zawierających stosowne argumenty, potwierdzające słuszność powyższej decyzji. Wnioskodawca zwrócił się z pismem do Urzędu Miasta o podanie podstawy prawnej uprawniającej do wystawienia tej informacji. W odpowiedzi na pismo wnioskodawca otrzymał jako załącznik opinię prawną na temat dofinansowania z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej tj. środków, które stanowiły zaledwie 10% wartości inwestycji. Tymczasem PIT-8C został sporządzony na całość dofinansowania tj. 70% wartości inwestycji (10% + 60%). Uzyskał również lakoniczne wyjaśnienie, że zwolnienie nie dotyczy osób fizycznych, jednocześnie poinformowano go, iż regulamin zawierał informację o tym, że inwestor dokonuje rozliczenia finansowego związanego z udziałem w programie zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże wcześniej poinformowano wnioskodawcę, że tak jak mieszkańcy innej gminy nie będzie płacił podatku. Natomiast po uzyskaniu PIT-8C wnioskodawca otrzymał w Urzędzie Miejskim odpowiedź, że decyzja zapadła 15 grudnia 2009r. – co wydaje się wnioskodawcy sprzeczne z informacjami zawartymi w odpowiedzi Urzędu Miejskiego z dnia 01 marca 2010r.

Wnioskodawca zauważa, że w interpretacjach otrzymanych przez inne Urzędy również powołane są przepisy tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla wnioskodawcy jest to dalece niezrozumiałe, czy w istocie środki pochodzące z tego samego źródła i przeznaczone na ten sam cel mogą dla jednych być opodatkowane a dla drugich nie. Wnioskodawca jest przekonany, że prawo nie działa wybiórczo i dotyczy wszystkich obywateli.

Z kolei w uzupełnieniu wniosku z dnia 31 maja 2010r. wnioskodawca dopracyzował, że zadania realizowane w ramach Programu Ograniczenia Niskiej Emisji dofinansowane są z pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodatki Wodnej, która wpłynęła na konto budżetu Miasta a dopiero później z budżetu Miasta w formie dotacji została przekazana właściwemu podmiotowi na dofinansowanie określonego zadania tj. mającego na celu modernizację systemu ogrzewania, a więc pożyczka została udzielona Gminie, a nie osobie fizycznej korzystającej z Programu Ograniczenia Niskiej Emisji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Urząd Miasta słusznie wystawił PIT-8C na pełną kwotę dofinansowania?

Zdaniem wnioskodawcy, środki o których mowa w przesłanym wniosku nie podlegają opodatkowaniu. Wnioskodawca uważa, że udzielenie dotacji z budżetu Gminy, który został zasilony pożyczką z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej mieści się w katalogu zwolnień, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wnioskodawca ponownie stwierdza, że środki przekazane w ramach Programu Ograniczenia Niskiej Emisji, o których mowa we wniosku, tj. kwota w wysokości 60% nakładów inwestycyjnych, nie podlega opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Wynika ona z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w myśl którego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Jednakże przepis art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe oznacza, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia uzależnione jest od źródła finansowania tj. podmiotu wypłacającego dotacje a zarazem ustalenia, czy przyznawana dotacja jest w istocie dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca otrzymał z Urzędu Gminy dofinansowanie na zabudowę kotła CO wraz z układem solarnym w ramach „Programu Ograniczenia Niskiej Emisji …”. Dofinansowane to zostało wypłacone m.in. z pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (60% wartości inwestycji).

Jeżeli zatem forma udzielonego dofinansowania jest w istocie dotacją w rozumieniu ustawy o finansach publicznych i została wypłacana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, to dotacja otrzymana od Urzędu Gminy mieści się w kategoriach dotacji zwolnionych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Urząd Gminy nie miał obowiązku sporządzania informacji PIT-8C dla osób, które otrzymają dotację z budżetu Gminy w ramach realizacji „Programu ograniczenia niskiej emisji dla Gminy R.”.

Podkreślenia wymaga fakt, iż dotacja nie musi pochodzić ze środków własnych gminy, musi jedynie pochodzić z budżetu gminy w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Skoro zatem dotacja nie była udzielona z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska lecz z budżetu gminy zasilanego pożyczką z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska, należy stwierdzić, iż dotacja ta mieści się w kategoriach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy. Udzielenie bowiem gminie pożyczki z funduszu celowego nie jest równoznaczne z udzieleniem dotacji z funduszu celowego. Jednakże samo ustalenie, że udzielane dofinansowanie pochodzi z budżetu gminy jest niewystarczające dla uzyskania przedmiotowego zwolnienia, niezbędnym jest również ustalenie, iż jest ono w istocie dotacją w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz. U. 2005r. nr 249 poz. 2104 ze zm.).

Należy zaznaczyć, że z przepisu art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja Podatkowa wynika, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stosownie do art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. W związku z powyższym sprawa ustalenia czy środki przeznaczone na realizację „Programu ograniczenia niskiej emisji …” mają formę dotacji nie jest uregulowana przepisami prawa podatkowego lecz przepisami ustawy o finansach publicznych.

Oznacza to zarazem, że działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest organem właściwym do oceny czy środki wypłacone z budżetu gminy są dotacją.

Jeżeli zatem forma udzielonego dofinansowania – dotyczącego 60% wartości inwestycji - jest w istocie dotacją w rozumieniu ustawy o finansach publicznych i zostało wypłacane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, to dotacja otrzymana od Urzędu Gminy - w ww. części - mieści się w kategoriach dotacji zwolnionych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Urząd Gminy nie miał obowiązku wykazania w informacji PIT-8C tej części dofinansowania.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.