Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP7.8101.81.2025.APMU
Informacja zmieniana: 397941
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczenia usług opieki dla dzieci
w wieku do lat 3 w lokalach należących do klientów
Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
klub
opieka
przedszkole
usługi-usługi edukacyjne
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 24
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2019 r. wpłynął wniosek Wnioskodawcy o wydanie interpretacji
    indywidualnej, przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w
    zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczenia usług opieki dla dzieci w wieku do lat 3.
    Wniosek został uzupełniony pismem z 2 grudnia 2019 r. (data wpływu 6 grudnia 2019 r.).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca planuje świadczenie usług polegających na sprawowaniu opieki nad
    dziećmi do lat 3. Zakładany model działania przewiduje świadczenie tych usług w lokalach
    należących do klientów Wnioskodawcy. Ma to polegać na oddelegowaniu personelu
    Wnioskodawcy do podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi do lat 3. Pracownicy
    Wnioskodawcy będą sprawowali opiekę nad dziećmi w placówkach prowadzonych przez
    Klientów Wnioskodawcy w wyznaczonym terminie. Zakładane jest sprawowanie opieki w
    wybranych dniach, ale też w dłuższym okresie czasu. Zakres świadczonej usługi
    obejmował będzie przede wszystkim wypełnienie brakujących etatów w placówkach
    klienta – umowa nie będzie gwarantowała oddelegowania wyznaczonych osób a po prostu
    zapewnienie opiekuna dla dzieci celem sprawowania opieki w wyznaczonym czasie.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowany jako czynny
    podatnik podatku od towarów i usług. Nie jest również podmiotem prowadzącym żłobek
    lub klub dziecięcy na dzień złożenia wniosku wpisanym do rejestru żłobków i klubów
    dziecięcych na podstawie ustawy z 3 lutego 2011 roku o opiece nad dziećmi do lat trzech.
    Zakładane warunki świadczenia usług zakładają współpracę tylko z placówkami, które
    zostaną wpisane do rejestru żłobków i klubów dziecięcych zgodnie z powołaną wyżej
    ustawą.

## Pytanie

Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą mogły korzystać ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wyrażonego art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług?
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi jakie ma zamiar świadczyć, będą korzystać ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. Świadczone usługi
    będą obejmowały swym zakresem sprawowanie opieki nad dziećmi do lat 3 w placówkach
    prowadzonych przez klientów Wnioskodawcy. Zgodnie z wymienionym przepisem
    zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie opieki nad dziećmi do lat 3
    i usługi ściśle z tymi usługami związane. Usługi jakie Wnioskodawca ma zamiar świadczyć -
    tj. zapewnienie opiekunów do opieki nad dziećmi do lat 3 w wyznaczonym czasie w
    placówkach klientów Wnioskodawcy niewątpliwie spełnia te przesłanki i jako takie mogą
    korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

dokonana przez Dyrektora KIS
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2019 r. 0114-KDIP1-
    3.4012.457.2019.2.KP uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku za prawidłowe.

    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Szef KAS po zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdza, że interpretacja indywidualna
    wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.
                                                [5]Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwanej
    dalej ustawą VAT
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej,
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji,
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Ponadto musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem dokonywana
    czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być
    opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT

      stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83,
      art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że w art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wskazano, że:
      w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego
      wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
      finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art.
      112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art.
      41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 i art. 138i ust. 4 wynosi 23%.
    Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku.
    Zasady i zakres zwolnienia od podatku od towarów i usług dostaw towarów lub
    świadczenia usług zostały wskazane m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę
      towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:
      a) w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w
      przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -
      Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900, 1672, 1718 i 2005),
      b) przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy o VAT:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie
      mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
      pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Art. 43 ust. 17a ustawy o VAT stanowi, że:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
      podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w
            [6]wieku do lat 3  zwanej dalej ustawą o opiece:
      Opieka nad dziećmi w wieku do lat 3 może być organizowana w formie żłobka lub
      klubu dziecięcego, a także sprawowana przez dziennego opiekuna oraz nianię.
    Jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy o opiece:
      Żłobki i kluby dziecięce mogą tworzyć i prowadzić:
      1) jednostki samorządu terytorialnego oraz instytucje publiczne;
      2) osoby fizyczne;
      3) osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że powyższe zwolnienia uregulowane zostały w
    ustawie o podatku od towarów i usług wskutek implementacji odpowiednich przepisów
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
                    [7]podatku od wartości dodanej.
    I tak w myśl art. 132 ust. 1 lit. h oraz lit. i Dyrektywy
      państwa członkowskie zwalniają świadczenie usług i dostawę towarów ściśle
      związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą przez podmioty prawa publicznego lub
      przez inne podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym przez dane
      państwo członkowskie; państwa członkowskie zwalniają także kształcenie dzieci lub
      młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub
      przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką
      działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
      publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
      podobne przez dane państwo członkowskie.
    Zgodnie z art. 13 część A ust. 1 pkt i) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
                                      [8]obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej  ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku:
      nie naruszając innych przepisów wspólnotowych, Państwa Członkowskie zwalniają z
      podatku na warunkach, które określają w celu zapewnienia prawidłowego i prostego
      zastosowania takich zwolnień, jak również, aby zapobiec oszustwom podatkowym,
      unikaniu opodatkowania i nadużyciom edukacja dzieci i młodzieży, szkolnictwo
      powszechne i wyższe, szkolenia zawodowe lub zmiana kwalifikacji zawodowych łącznie
      ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      dokonywaną przez instytucje prawa publicznego, którym te zadania są powierzone lub
      przez inne organizacje określone przez zainteresowane Państwa Członkowskie jako
      mające podobne cele.
    Istotny w niniejszej sprawie jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany
    dalej: TSUE), w sprawie C-434/05 Horizon College.
    Horizon College przekazywało niektórych spośród swoich nauczycieli do dyspozycji innych
    instytucji edukacyjnych, które przejmowały odpowiedzialność za działalność tych
    nauczycieli. W każdym przypadku przekazania zawierana była umowa pomiędzy Horizon
    College, nauczycielem i instytucją przejmującą. Zgodnie z postanowieniami takiej umowy
    instytucja przejmująca miała określać zadania delegowanego nauczyciela z
    uwzględnieniem okresu przekazania i funkcji, jakie nauczyciel ten pełnił w Horizon College.
    Instytucja przejmująca zobowiązana była ponadto do ponoszenia kosztów ubezpieczenia
    odpowiedzialności cywilnej w okresie, w którym nauczyciel pozostawał do jej dyspozycji.
    Wynagrodzenie nauczyciela w dalszym ciągu płacone było przez Horizon College.
    Instytucja przejmująca zobowiązana była do zwrotu kosztów tego wynagrodzenia, bez
    dodatkowej prowizji. Horizon College nie doliczał do tych kwot podatku VAT.
    W wyroku tym TSUE stwierdził:
    – „(...) na pierwsze pytanie rozpatrywane łącznie z pytaniem trzecim należy odpowiedzieć,
      że art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, iż
      zawarte w tym przepisie pojęcia „edukacji dzieci i młodzieży, szkolnictwa
      powszechnego i wyższego, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych”
      nie obejmują odpłatnego udostępniania nauczyciela instytucji edukacyjnej w
      rozumieniu tego przepisu, w której nauczyciel ten tymczasowo prowadzi nauczanie w
      ramach jej zakresu odpowiedzialności, nawet jeśli instytucja, która udostępnia
      nauczyciela, sama jest podmiotem prawa publicznego mającym cele edukacyjne lub
      innym podmiotem określonym przez dane państwo członkowskie jako mający
      podobne cele.”,

    – „(...) na pytania drugie i trzecie, rozpatrywane łącznie, należy odpowiedzieć, że art. 13
      część A ust. 1 lit. i) w związku z art. 13 część A ust. 2, szóstej dyrektywy należy
      interpretować w ten sposób, iż od-płatne udostępnianie nauczyciela instytucji
      edukacyjnej, w której nauczyciel ten tymczasowo prowadzi nauczanie w ramach jej
      zakresu odpowiedzialności, może stanowić czynność zwolnioną od po-datku VAT, jako
      świadczenie usług „ściśle związanych” z działalnością edukacyjną w rozumieniu tego
      przepisu, jeśli jest ono środkiem do lepszego korzystania z nauczania traktowanego
      jako świadczenie główne, o ile jednak sąd krajowy stwierdzi spełnienie następujących
      warunków:
        • zarówno to świadczenie główne, jak i ściśle z nim związane udostępnienie
        nauczyciela dokonywane są przez podmioty, o których mowa w przywołanym art.
        13 część A ust. 1 lit. i), z uwzględnieniem ewentualnych warunków, jakie dane
        państwo członkowskie mogło wprowadzić na podstawie ust. 2 lit. a) tego przepisu,
        • omawiane świadczenie - polegające na udostępnieniu nauczyciela - ma taki
        charakter lub taką jakość, że bez odwołania się do tej usługi nie byłoby gwarancji,
        iż nauczanie prowadzone przez instytucję przejmującą, czyli nauczanie, z którego
        korzystają jej uczniowie lub studenci, miałoby równo-ważną wartość, oraz
        • udostępnienie nauczyciela nie ma głównie na celu osiągnięcia dodatkowego
        dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią
        konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących
        działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje świadczenie usług
    sprawowania opieki nad dziećmi do lat 3 w lokalach należących do klientów
    Wnioskodawcy. Ma to polegać na oddelegowaniu personelu Wnioskodawcy do
    podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi do lat 3. Pracownicy Wnioskodawcy będą
    sprawowali opiekę nad dziećmi w placówkach prowadzonych przez Klientów
    Wnioskodawcy. Jednocześnie Wnioskodawca nie jest podmiotem prowadzącym żłobek lub
    klub dziecięcy wpisany do rejestru żłobków i klubów dziecięcych. Zakładane warunki
    świadczenia tych usług przewiduje współpracę z placówkami, które zostaną wpisane do
    rejestru żłobków i klubów dziecięcych a zakres świadczonej usługi obejmował będzie w
    głównej mierze wypełnienie brakujących etatów w placówkach klienta - umowa nie będzie
    gwarantowała oddelegowania wyznaczonych osób a po prostu zapewnienie opiekuna dla
    dzieci celem sprawowania opieki w wyznaczonym czasie. Wnioskodawca nie jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczyły kwestii czy świadczone przez niego usługi będą
    mogły korzystać ze zwolnienia od podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT.
    W świetle tak przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych podstaw prawnych i
    orzecznictwa TSUE stwierdzić należy, że przedmiotem tej umowy będzie dostarczenie
    (oddelegowanie) określonej ilości pracowników Klientowi. Pracownicy Ci będą wyznaczeni
    do dyspozycji Klienta w określonym czasie. Wprawdzie będą oni sprawowali opiekę nad
    dziećmi do lat 3 w placówkach Klienta i wymagane są od nich odpowiednie kwalifikacje,
    ale nie można uznać, że to Wnioskodawca świadczyć będzie usługi opieki nad dziećmi.
    Zakres świadczonej usługi obejmował będzie przede wszystkim wypełnienie brakujących
    etatów w placówkach klienta. Zatem Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Klienta
    zwolnionych od podatku VAT usług w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, tylko
    Wnioskodawca świadczy usługi udostępnienia pracowników.
    Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT dotyczy usług w zakresie opieki
    nad dziećmi i młodzieżą wykonywanych przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w
    wieku do 3 lat. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie ma prawa do zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT. Zawierając umowę
    świadczy natomiast usługę sprowadzającą się w istocie do udostępnienia Klientowi
    pracownika na warunkach określonych w umowie.

    Nie przysługuje Wnioskodawcy również zwolnienie od podatku VAT przewidziane dla
    dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
    określonymi również w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT. Zwolnienie to dotyczy bowiem
    tylko świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych
    przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    Poza tym, w świetle art. 43 ust. 17 ustawy o VAT, zwolnienie nie może mieć zastosowania,
    gdyż głównym celem świadczenia w przedmiotowej sprawie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku
    do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W powołanym wyżej wyroku TSUE wskazano jak należy rozumieć świadczenie usług „ściśle
    związanych” z działalnością edukacyjną, stwierdzając m.in., że udostępnienie nauczyciela
    nie może mieć głównie na celu osiągnięcia dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie
    transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności
    przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT. TSUE
    wskazał, że „Na gruncie sporu toczącego się przed sądem krajowym do niego należy
    określenie, czy głównym celem udostępniania przez Horizon College niektórych spośród
    swoich nauczycieli innym instytucjom edukacyjnym jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w
    stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej
    podatkiem VAT, jak na przykład agencji pośrednictwa pracy. W tym zakresie okoliczność,
    że instytucja udostępniająca nauczycieli otrzymuje wynagrodzenie równe temu, które
    płaci oddelegowanym nauczycielom, sama w sobie nie jest wystarczająca do ustalenia, że
    transakcja ta nie ma na celu osiągniecie dodatkowego dochodu.”
    Tak więc, w analizowanej sprawie stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę
    usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT jako usługi ściśle związane z
    usługami opieki nad dziećmi. Ponadto udostępnianie pracowników klientowi do
    świadczenia usług opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 poprzez wypełnienie brakujących
    etatów w placówkach klienta stanowiłoby konkurencję w stosunku do działalności np.
    agencji pośrednictwa pracy, co wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku w tym
    przypadku.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wykonywane usługi świadczenia
    opieki dla dzieci w wieku do lat 3 będą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT, jest nieprawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Wnioskodawcy przedstawił we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego,
    które Wnioskodawcy przedstawił we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
      nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
      Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
    • Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
      faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    • Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
      przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
      Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
      rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
      będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
      Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
      któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź
      straci swą aktualność.
    • Wskazuję, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych
      przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co
      oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
      podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan
      faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    • Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
      zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej
      przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi
      podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego
      uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również
      w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną)
    interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n
    Ordynacji podatkowej.
    • Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak
      odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę,
      oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku
      zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze
      zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji,
      miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku
      zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem
      interpretacji.
    • Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, może
      Wnioskodawca nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych
      dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub
      miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w
      którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub
      stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia
      sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem
      jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do
      interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez
      Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w
      trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie
      uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.
    • Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
      przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę
      do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień
      podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa
                      [9]oraz niektórych innych ustaw wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art.
    3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o
                              [10]postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
    Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego
    działanie jest przedmiotem skargi):
    • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916
      Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)
    lub
    • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres
      elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
      zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej
      Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a,
      art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu
      elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej
      wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5
      ww. ustawy).
    Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).
    [1] Dalej: Szef KAS
    [2] Dalej: Dyrektor KIS;
    [3] Dalej: Wnioskodawca;
    [4] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383
    z późn. zm.), dalej: Ordynacja podatkowa.
    [5] Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm;
    [6] Dz. U. z 2025 r. poz. 798 z późn. zm.
    [7] Dz. Urz. UE L z 2019 r. nr 83/42 z późn. zm.
    [8] Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 221/9

    [9] Dz. U. z 2018 r. poz. 2193.
    [10] Dz. U. z 2023 r. poz. 1634