Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.206.2025.4.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-19
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
wniesienia wkładu w postaci wynalazku patentowego do
Spółki w zamian za objęcie w niej nowych udziałów/
podwyższenia wartości posiadanych udziałów.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
wynalazki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wniesienia wkładu w postaci wynalazku patentowego do Spółki w zamian za objęcie w niej
    nowych udziałów/ podwyższenia wartości posiadanych udziałów (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2).
    Uzupełnił go Pan pismem z 26 maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, prowadzącym od 2 stycznia 2019 r.
    jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej jednoosobowej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca jest zarejestrowany od 3 stycznia 2019 r. jako
    czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Do przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy należy Konserwacja i naprawa
    pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 45.20.Z). Ponadto w ramach
    wykonywanej jednoosobowej działalności gospodarczej wskazano w CEIDG następujące
    rodzaje działalności:
    · Produkcja płyt, arkuszy, rur i kształtowników z tworzyw sztucznych (PKD 22.21.Z),
    · Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych (PKD 22.29.Z),
    · Naprawa i konserwacja maszyn (PKD 33.12.Z),
    · Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia (PKD 33.20.Z),
    · Sprzedaż hurtowa wyrobów farmaceutycznych i medycznych (PKD 46.46.Z),
    · Sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w
      wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.52.Z),
    · Sprzedaż detaliczna wyrobów medycznych, włączając ortopedyczne, prowadzona w
      wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.74.Z),
    · Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i
      targowiskami (PKD 47.99.Z),
    · Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania
      (PKD 70.22.Z),
    · Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z),
    · Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z),
    · Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 96.09.Z).
    Nadto Wnioskodawca jest wspólnikiem w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z
    siedzibą w (...) (NIP (...)), będącej polskim rezydentem podatkowym (dalej: „Spółka”), w
    której posiada 30% udziałów o łącznej wartości (...) zł). Drugim wspólnikiem w Spółce jest
    żona Wnioskodawcy, posiadająca 70% udziałów o łącznej wartości (...) zł. Kapitał
    zakładowy Spółki wynosi w sumie (...) zł i dzieli się na udziały o nominalnej wartości (...) zł
    każdy udział.

    Spółka prowadzi działalność od 29 kwietnia 2024 r., jest opodatkowana zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym od dochodów spółek oraz jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest Pozostałe doradztwo w zakresie
    prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22Z). Pozostała działalność
    gospodarcza Spółki to:
    · instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia (PKD 33.20.Z);
    · działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z);
    · działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z);
    · kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z);
    · wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z);
    · działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z);
    · pozostałe badania i analizy techniczne (PKD 71.20.B);
    · działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z);
    · pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
      niesklasyfikowana (PKD 74.90.Z).
    Poza ww. działalnościami Wnioskodawca, jako osoba prywatna – jest współuprawnionym
    do wynalazku patentowego zgłoszonego (...)2023 r. w Międzynarodowym Biurze (...) w
    trybie procedury międzynarodowej (...).
    Wnioskodawca będąc współuprawnionym do ww. wynalazku patentowego, zawarł 19
    maja 2023 r. z pozostałymi dwoma współuprawnionymi umowę o wspólności prawa do
    patentu. Z § 5 ww. umowy wynika, że udział współuprawnionych w prawach i obowiązkach
    wynikających z umowy oraz w dochodach z tytułu wykonywania prawa są następujące:
    a) ze strony pierwszego współuprawnionego z udziałem 10%,
    b) ze strony drugiego współuprawnionego z udziałem 30%,
    c) ze strony trzeciego współuprawnionego z udziałem 60%.
    W myśl § 6 ww. umowy każdy ze współuprawnionych uprawniony jest do:
    a) korzystania z wynalazku we własnym zakresie oraz występowania przeciwko każdemu,
      kto dopuścił się naruszenia patentu i to bez zgody pozostałych współuprawnionych;
    b) przeniesienia swojego udziału w prawie do wynalazku na inną osobę albo udzielenia
      licencji do korzystania w całości lub części z wynalazku przez inną osobę, wyłącznie za
      wyrażoną pisemną zgodą pozostałych współuprawnionych, z uwzględnieniem
      podziału dochodów z tytułu wykonywania prawa zgodnie z § 5, przy czym pozostali
      współuprawnieni mają pierwszeństwo nabycia tego udziału proporcjonalnie do
      udziałów określonych w § 5.
    Zgodnie z § 6 ww. umowy, każdy ze współuprawnionych uprawniony jest do:
    a) korzystania z wynalazku we własnym zakresie oraz występowania przeciwko każdemu,
      kto dopuścił się naruszenia patentu i to bez zgody pozostałych współuprawnionych;
    b) przeniesienia swojego udziału w prawie do wynalazku na inną osobę albo udzielenia
      licencji do korzystania w całości lub części z wynalazku przez inną osobę, wyłącznie za
      wyrażoną pisemną zgodą pozostałych współuprawnionych, z uwzględnieniem
      podziału dochodów z tytuły wykonywania prawa zgodnie z § 5, przy czym pozostali
      współuprawnieni mają pierwszeństwo nabycia tego udziału proporcjonalnie do
      udziałów określonych w § 5;
    c) w przypadku, o którym mowa w ust. b), udzielenie zgody następuje pod warunkiem
      zawarcia przez nowego współuprawnionego z pozostałymi współuprawnionymi
      umowy o współwłasności na zasadach obowiązujących w umowie.

    Mając na uwadze ww. zapisy, Wnioskodawca – w ramach zarządu majątkiem prywatnym –
    planuje wnieść aportem do Spółki 4% posiadanych przez siebie udziałów w wynalazku
    patentowym w zamian za objęcie w tej Spółce nowych udziałów/podwyższenia wartości
    posiadanych udziałów. Aport przeznaczony na udziały wyniesie 0,5% jego wartości i nie
    przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    (dalej u.p.t.u.). Pozostała część aportu (agio) będzie przeznaczona na kapitał zapasowy
    Spółki. Spółka nie planuje wykorzystywać wniesionego przez Wnioskodawcę w formie
    aportu wynalazku patentowego do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej,
    lecz ewentualnie zbyć w przyszłości posiadane udziały w wynalazku patentowym –
    wniesione wcześniej aportem – na rzecz podmiotu/podmiotów trzecich.
    Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Pytanie „Czym jest opisany we wniosku wynalazek patentowy; do czego służy; proszę
      zwięźle opisać”.
      Odpowiedź: Wynalazek dotyczy (...).
    2) Pytanie „Z jakiego tytułu jest Pan współuprawnionym do wynalazku patentowego, tj.
      czy nabył Pan to prawo (w jaki sposób), czy brał Pan udział w stworzeniu wynalazku, z
      innego tytułu (jakiego); proszę opisać”.
      Odpowiedź: Wnioskodawca jest współuprawnionym do wynalazku patentowego jako
      współtwórca rozwiązania. Wnioskodawca brał bezpośredni udział w stworzeniu
      wynalazku, w szczególności w zakresie opracowania koncepcji (...). Uprawnienie
      Wnioskodawcy do wynalazku patentowego wynika z faktu współautorstwa
      technicznego rozwiązania, potwierdzonego we wspólnym zgłoszeniu patentowym.
    3) Pytanie „W jakim celu nabył/wytworzył Pan wynalazek patentowy, o którym mowa we
      wniosku”.
      Odpowiedź: Wynalazek został opracowany w celu zwiększenia efektywności (...). Celem
      było stworzenie prostego i taniego rozwiązania, które może być zintegrowane z
      istniejącymi (...), aby poprawić ich wydajność bez potrzeby modyfikowania samego (...).
      Wynalazek powstał z myślą o zastosowaniach komercyjnych i przemysłowych, jako
      innowacja wspierająca rozwój (...).
    4) Pytanie „Kto i w jakim celu opatentował wynalazek, o którym mowa we wniosku;
      proszę wyjaśnić”.
      Odpowiedź: Wynalazek został opatentowany wspólnie przez jego twórców, w tym
      przez Wnioskodawcę, w celu ochrony prawnej innowacyjnego rozwiązania (...). Celem
      opatentowania było zabezpieczenie własności intelektualnej, umożliwienie
      komercjalizacji technologii oraz ochrona przed jej nieuprawnionym wykorzystaniem
      przez osoby trzecie. Patent stanowi podstawę do dalszego rozwoju, licencjonowania
      lub wdrożenia wynalazku w przemyśle (...).
      (...)
    5) Pytanie „W jaki sposób wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywać wynalazek patentowy
      objęty zakresem wniosku w całym okresie jego posiadania, tj. do momentu wniesienia
      udziałów w nim do Spółki”.
      Odpowiedź: Na obecną chwilę Wnioskodawca nie wykorzystuje i nie planuje
      wykorzystywać wynalazku patentowego objętego zakresem wniosku w całym okresie
      jego posiadania. Tym samym nie czerpie korzyści z tego wynalazku. Wnioskodawca
      zaznacza przy tym, że jako współuprawniony posiada 60% udziału praw w wynalazku
      patentowym. Jako współuprawniony ma prawo do przeniesienia swojego udziału w
      prawie do wynalazku na inną osobę w całości lub części z wynalazku za pisemną zgodą
      współuprawnionych, co wynika z zawartej umowy o wspólności prawa do patentu. W
      związku z planowaną komercjalizacją wynalazku, Wnioskodawca planuje wnieść
      aportem 4% udziałów w wynalazku patentowym do Spółki z o.o., w której jest

      wspólnikiem. Wniesienie aportu spowoduje, że Spółka będzie właścicielem 4%
      udziałów w prawach do wynalazku i jako podmiot prawa handlowego będzie
      wiarygodnym partnerem dla potencjalnych nabywców tych udziałów. Działanie to
      pozwoli na zwiększenie wiarygodności i konkurencyjności na rynku oraz pozyskiwanie
      przez Spółkę funduszy. Większy kapitał zakładowy i zapasowy Spółki wpływa na jej
      wiarygodność, także w zakresie aportu. Wnioskodawca nie posiada innego
      wartościowego majątku, którym mógłby podnieść kapitał Spółki, jak tylko udział w tym
      patencie.
    6) Pytanie „W jakim celu zamierza Pan wnieść aportem udziały w wynalazku patentowym
      do Spółki; proszę wyjaśnić”.
      Odpowiedź: W związku z planowaną komercjalizacją wynalazku, Wnioskodawca
      planuje wnieść aportem 4% udziałów w wynalazku patentowym do Spółki z o.o., w
      której jest wspólnikiem. Wniesienie aportu spowoduje, że Spółka będzie właścicielem
      4% udziału w prawach do wynalazku. Z uwagi na specyfikę rynku (...), a w szczególności
      rynków zagranicznych, podmiot prawa handlowego jest postrzegany przez
      potencjalnych nabywców jako bardziej wiarygodny niż osoba fizyczna. Spółki mogą
      łatwiej pozyskiwać fundusze, np. poprzez emisję udziałów. Spółki podlegają większej
      kontroli ze strony organów państwowych i są zobowiązane do przestrzegania
      przepisów dotyczących sprawozdawczości finansowej. Spółki jest lepszym wyborem,
      oferując możliwość większego rozwoju i zabezpieczenia. Spółka jest lepszym wyborem
      ze względu na lepszą organizację i większą przejrzystość. Ww. cechy mają istotne
      znaczenie dla potencjalnych nabywców udziału w prawie do patentu. Wniesienie
      aportu spowoduje, że Spółka będzie właścicielem 4% udziału w prawach do wynalazku
      i jako podmiot prawa handlowego będzie wiarygodnym partnerem dla potencjalnych
      nabywców udziałów w wynalazku patentowym. Działanie to pozwoli na zwiększenie
      wiarygodności i konkurencyjności na rynku oraz pozyskiwanie przez Spółkę funduszy.
      Większy kapitał zakładowy i zapasowy Spółki wpływa na jej wiarygodność, także w
      zakresie aportu. Wnioskodawca nie posiada innego wartościowego majątku, którym
      mógłby podnieść kapitał Spółki, jak tylko udział w tym patencie.
    7) Pytanie „W jaki sposób Spółka będzie wykorzystywać wynalazek patentowy”.
      Odpowiedź: Spółka nie zamierza wykorzystywać wynalazku patentowego w
      prowadzonej działalności, ponieważ zakres jej działalności nie pokrywa się z funkcją
      wynalazku. Jak wspomniano powyżej, Wnioskodawca jest wspólnikiem sp. z o.o. i w
      związku z planowaną komercjalizacją wynalazku w ramach Spółki, ma on znaczne
      większe szanse jako podmiot prawa handlowego na pozyskanie większej liczby
      potencjalnych nabywców.
    1) Pytanie „Czy wynalazek patentowy wykorzystywał/wykorzystuje/będzie Pan
      wykorzystywał do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), w
      tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy; jeśli tak, to:
      a) w jakim okresie (proszę podać daty),
      b) czy z tego tytułu był/jest/będzie Pan czynnym podatnikiem podatku VAT”.
      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie wykorzystywał, nie wykorzystuje i nie będzie
      wykorzystywał wynalazku patentowego do działalności gospodarczej, w tym w
      działalności rolniczej. Tym samym Wnioskodawca nie był, nie jest i nie będzie czynnym
      podatnikiem podatku VAT.

## Pytanie

Czy planowane wniesienie wkładu w postaci wynalazku patentowego do Spółki w zamian
    za objęcie w niej nowych udziałów/podwyższenia wartości posiadanych udziałów będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy wniesienie wkładu (aportu) w postaci wynalazku patentowego do
    Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej u.p.t.u.) opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport
    rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. Czynność wniesienia
    aportu (w zależności od jego przedmiotu) może zatem spełniać przesłanki uznania jej za
    dostawę towarów na podstawie art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów, w tym np. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).
    W myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Patenty mieszczą się w kategorii wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w
    art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem aport patentu zalicza się do świadczenia usług.
    Zgodnie art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających
    opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować
    podatkiem od towarów i usług. Istotne jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika,
    a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
    Na mocy ww. przepisu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej.
    Nadto z przedstawionej wyżej definicji działalności gospodarczej, zawartej w art. 15 ust. 2
    u.p.t.u., wynika, że dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób
    profesjonalny. Świadczy o tym użycie między innymi takich sformułowań jak: producent,
    czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec, tj. osoba zajmująca się

    handlem, tj. działalnością polegającą na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu
    sprzedaży, wynajmowania, ich odstępowania za jakąś cenę; usługodawca – podmiot
    świadczący usługi, tj. działalność mającą na celu zaspokojenie wielorakich ludzkich
    potrzeb, mający odpowiednie kwalifikacje i dysponujący odpowiednim sprzętem, lokalem
    itp. Są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności. Działają w
    sposób powtarzalny, wielokrotny czyli częstotliwy.
    Odnosząc się do ww. przepisów Wnioskodawca wskazuje, że wynalazek patentowy
    Wnioskodawca wnosi aportem jako osoba prywatna w ramach zarządu swoim majątkiem
    prywatnym, poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Wynalazek patentowy nie był
    także wniesiony i użytkowany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wkład w
    postaci wynalazku patentowego Wnioskodawca ma zamiar wnieść w zamian za objęcie
    udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, przy czym wartość objętych
    udziałów wyniesie 0,5% wartości wkładu i nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.; dalej u.p.t.u.). Pozostała część aportu (agio) będzie przeznaczona na
    kapitał zapasowy Spółki.
    Wynalazek patentowy, który Wnioskodawca chce wnieść do Spółki w zamian za objęcie w
    niej udziałów nie będzie wykorzystywany do prowadzonej przez Spółkę działalności
    gospodarczej. Spółka planuje ewentualnie zbyć w przyszłości udział w tym wynalazku na
    rzecz podmiotu/podmiotów trzecich.
    Tym samym, czynność wniesienia aportem wynalazku patentowego do Spółki z o.o. ma w
    ocenie Wnioskodawcy skutek jednorazowy, ponieważ nie powstanie dochód z tytułu
    wykorzystywania wynalazku patentowego w działalności Spółki, a wspólnik nie będzie
    uzyskiwał żadnego dochodu na mocy posiadanych udziałów w Spółce z o.o., związanego z
    wykorzystywaniem przez tą Spółkę wynalazku patentowego, wniesionego do niej
    aportem. Wynalazek patentowy nie będzie wykorzystywany przez Spółkę w prowadzonej
    przez nią działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, czynność wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu do Spółki w postaci
    wynalazku patentowego, w zamian za objęcie w niej udziałów, nie będzie nosiła znamion
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zaś Wnioskodawca dla
    tej czynności nie będzie występował w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15
    ust. 1 tej ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również
    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy
    lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełniać przesłanki
    uznania jej za dostawę towarów na podstawie art. 7 (przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde
    świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w tym np. przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych).
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do
    zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z
    wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
    transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem
    jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego
    wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie
    podlega podatkowi VAT.
    Należy zauważyć, iż świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 5 ust. 1
    pkt 1, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą
    istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych,
    gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie
    wartości usługi świadczonej usługobiorcy. Świadczenie usług dokonywane odpłatnie w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wymaga bezpośredniego związku między
    wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE przyjmuje się, że odpłatność ma
    miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub
    świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie

    jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
    Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia
    pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że
    stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona
    także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną
    usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie
    tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej).
    Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest
    usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Przepisy umożliwiające uzyskanie ochrony patentowej na terytorium RP są zawarte w
    ustawie Prawo własności przemysłowej, oraz dodatkowo w Konwencji o udzielaniu
    patentów europejskich z dnia 5 października 1973 r., zmienionej aktem zmieniającym art.
    63 Konwencji z dnia 17 grudnia 1991 r. oraz aktem rewidującym Konwencję z dnia 29
    listopada 2000 (ratyfikowana ustawą o ratyfikacji z dnia 19 września 2003 r., Dz. U. Nr 193,
    poz. 1885, ze zm.; dalej: „Konwencja o udzielaniu patentów europejskich”) oraz ustawie z
    dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach
    patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2).
    Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1170):
      1. Na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa
        ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a
        także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych
        oraz oznaczenia geograficzne.
      2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwy jest Urząd Patentowy.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na warunkach określonych w ustawie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru
      przemysłowego oraz topografii układu scalonego przysługuje prawo do:
      1) uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji;
      2) wynagrodzenia;
      3) wymieniania go jako twórcy w opisach, rejestrach oraz w innych dokumentach i
        publikacjach.
    Na mocy art. 10 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      1. Wydanie decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek oraz prawa ochronnego na
        wzór użytkowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, w ustalonym
        zakresie, czy są spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub prawa
        ochronnego.
      2. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego następuje
        po sprawdzeniu w Urzędzie Patentowym prawidłowości zgłoszenia tego wzoru.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór
      użytkowy, jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje, z
      zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, twórcy.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

      Prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy
      albo prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest zbywalne i podlega dziedziczeniu.
    Według art. 20 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawniony do
      uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji może przenieść to
      prawo nieodpłatnie lub za uzgodnioną zapłatą na rzecz przedsiębiorcy albo
      przekazać mu wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy do korzystania.
    Jak stanowi art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są
      nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.
    Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu patentu, jeżeli zostały spełnione
      ustawowe warunki do jego uzyskania.
    Art. 53 ustawy Prawo własności przemysłowej mówi, że:
      Udzielone patenty podlegają wpisowi do rejestru patentowego.
    W myśl art. 54 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Udzielenie patentu stwierdza się przez wydanie dokumentu patentowego.
    Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w
      sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do art. 67 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Patent jest zbywalny i podlega dziedziczeniu.
    Na tle komentowanego przepisu art. 63 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej
    zarobkowe korzystanie z opatentowanego wynalazku jest rozumiane szeroko jako każde
    korzystanie, którego celem jest osiągnięcie korzyści majątkowej (aktualnej i potencjalnej),
    także w sytuacji, gdy taki skutek nie następuje (zob. tak A. Szajkowski, H. Żakowska-
    Henzler, w: System PrPryw, t. 14A, 2017, s. 642; P. Kostański, w: Kostański, Komentarz
    PrWłPrzem, 2014, s. 373; w zagranicznej literaturze zob. A. Benyamini, Patent, s. 62).
    Wytworzenie opatentowanych produktów powinno być zatem traktowane jako zarobkowe
    korzystanie, nawet wówczas, gdy docelowo nie znajdą one nabywców i przyniosą straty
    związane z inwestycjami poniesionymi na produkcję. Korzystanie zarobkowe nie musi
    polegać na uzyskiwaniu korzyści finansowych, a jedynie pozwalać na uzyskanie takich
    korzyści lub innych korzyści ekonomicznych (zob. tak J. Fiołka, Zakres, s. 68 i n.). Zasadne
    jest zatem szerokie odniesienie do korzyści z korzystania z wynalazku, spójne z
    rozumieniem przyjętym na tle innych przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej,
    np. dotyczących podziału korzyści uzyskanych z korzystania z wynalazku (np. art. 22
    PrWłPrzem), którymi nie są to tylko uzyskane dochody z tytułu korzystania, ale także
    poczynione oszczędności ekonomiczne.
    Należy jednakże wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Powołane przepisy stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L 347, s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób
    ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    W orzecznictwie TSUE wskazuje się, że działalność gospodarczą stanowią również
    czynności, w wyniku których poczyniono nakłady na poczet jej prowadzenia, mimo że
    działalności tej nie rozpoczęto. Z orzecznictwa TSUE wynika, że sam zamiar prowadzenia
    działalności gospodarczej, potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie
    traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy organ skarbowy wie,
    że przewidywana działalność gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji
    opodatkowanych, nie zostanie zrealizowana (zob. orzeczenie w sprawie C-400/98
    pomiędzy Finanzamt Goslar a Brigitte Breitsohl).
    Prawo wspólnotowe wskazuje zatem, że podatnikiem podatku od towarów i usług może
    być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z
    tego tytułu dochodu.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 704/11, w którym Sąd stwierdził: „(...)
    zgodnie ze wskazanym art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, »działalność
    gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu (...) wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych«. Tym samym to nie
    szeroko rozumiane okoliczności nabycia know-how (towarzyszący mu zamiar), a
    późniejsze wykorzystanie tej wiedzy ma kluczowe znaczenie dla kwalifikacji normatywnej
    czynności z nią związanych jako działalności gospodarczej, czego strona nie dostrzega,
    niejako utożsamiając przesłanki określone w zdaniu pierwszym i drugim ww. przepisu (...).
    Oceniając natomiast spełnienie ww. przesłanki »wykorzystywania (...) wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych«, przez wniesienie
    aportu w postaci know-how do spółki komandytowej (przez komandytariusza), uznać
    należy, że nie nasuwa ono zastrzeżeń. Przy tym w zasadzie nie budzi wątpliwości żadnej ze
    stron zarobkowy cel ww. działania; jest on w stanie faktycznym sprawy oczywisty, bowiem
    w zamian za wniesiony aport komandytariusz nabywa udział w spółce, który uprawnia go

    do uczestniczenia w zysku spółki (art. 123 § 1 Kodeksu spółek handlowych). Spór
    koncentruje się natomiast wokół kwestii »ciągłości wykorzystywania« know-how. W tym
    zakresie wyjaśniono z kolei stronie w zaskarżonym wyroku, że nie można podzielić
    poglądu, iż ww. czynność (wniesienia aportem know-how do spółki komandytowej) ma
    skutek jednorazowy (s. 14 uzasadnienia) i jest to stanowisko (Sądu) zasługujące na
    aprobatę. Niewątpliwie bowiem mamy w tej sytuacji do czynienia z udostępnieniem ww.
    wiedzy (know-how) do działalności spółki; innymi słowy działalność ta opiera się m.in. na
    wykorzystywaniu tej wartości niematerialnej i prawnej. Stosownie też do powyższego,
    komandytariusz uzyskuje w sposób ciągły dochody z tytułu wykorzystywania know-how w
    działalności spółki, tj. co do zasady w każdym kolejnym roku obrotowym (art. 123 § 2
    Kodeksu spółek handlowych). Z tych powodów nie można uwzględnić poglądu strony, że
    wniesienie ww. wkładu niepieniężnego do spółki należy traktować jako element zarządu
    majątkiem prywatnym wspólnika – komandytariusza (...). Twierdzeniu temu sprzeciwia się
    zarówno art. 8 ust. 1 pkt 1, jak i art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT. Przepisy te
    nakazują bowiem traktować jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu
    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli następuje ono w
    ramach działalności gospodarczej, tj. ma charakter ciągły i zarobkowy. Nie budzi zaś
    wątpliwości w niniejszej sprawie, że wskazane przesłanki spełnia wniesienie aportem
    know-how do spółki komandytowej (...)”.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w
    ramach której jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Do Pana przeważającej działalności gospodarczej należy Konserwacja i naprawa pojazdów
    samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Nadto jest Pan wspólnikiem w Spółce, w której
    posiada Pan 30% udziałów o łącznej wartości (...) zł. Drugim wspólnikiem w Spółce jest
    Pana żona, posiadająca 70% udziałów o łącznej wartości (...) zł. Spółka jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT, a jej głównym przedmiotem działalności jest Pozostałe
    doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Poza ww.
    działalnościami, jako osoba prywatna jest Pan współuprawnionym do wynalazku
    patentowego zgłoszonego (...)2023 r. w Międzynarodowym Biurze (...) w trybie procedury
    międzynarodowej (...). Zawarł Pan z pozostałymi dwoma współuprawnionymi umowę o
    wspólności prawa do patentu. Z ww. umowy wynika m.in., że każdy ze
    współuprawnionych uprawniony jest do przeniesienia swojego udziału w prawie do
    wynalazku na inną osobę albo udzielenia licencji do korzystania w całości lub części z
    wynalazku przez inną osobę, wyłącznie za wyrażoną pisemną zgodą pozostałych
    współuprawnionych, z uwzględnieniem podziału dochodów z tytułu wykonywania prawa,
    przy czym pozostali współuprawnieni mają pierwszeństwo nabycia tego udziału
    proporcjonalnie do udziałów oraz do przeniesienia swojego udziału w prawie do
    wynalazku na inną osobę albo udzielenia licencji do korzystania w całości lub części z
    wynalazku przez inną osobę, wyłącznie za wyrażoną pisemną zgodą pozostałych
    współuprawnionych, z uwzględnieniem podziału dochodów z tytułu wykonywania prawa,
    przy czym pozostali współuprawnieni mają pierwszeństwo nabycia tego udziału
    proporcjonalnie do udziałów. Mając na uwadze ww. zapisy – w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym – planuje Pan wnieść aportem do Spółki 4% posiadanych przez siebie udziałów
    w wynalazku patentowym w zamian za objęcie w tej Spółce nowych udziałów
    /podwyższenia wartości posiadanych udziałów. Aport przeznaczony na udziały wyniesie
    0,5% jego wartości i nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Pozostała część aportu (agio) będzie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki. Spółka nie
    planuje wykorzystywać wniesionego przez Pana w formie aportu wynalazku patentowego
    do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, lecz ewentualnie zbyć w
    przyszłości posiadane udziały w wynalazku patentowym na rzecz podmiotu/podmiotów
    trzecich.
    Wynalazek dotyczy (...).
    Jest Pan współuprawnionym do wynalazku patentowego jako współtwórca rozwiązania.
    Brał Pan bezpośredni udział w stworzeniu wynalazku, w szczególności w zakresie

    opracowania koncepcji (...). Pana uprawnienie do wynalazku patentowego wynika z faktu
    współautorstwa technicznego rozwiązania, potwierdzonego we wspólnym zgłoszeniu
    patentowym.
    Wynalazek został opracowany w celu zwiększenia efektywności (...). Celem było stworzenie
    prostego i taniego rozwiązania, które może być zintegrowane z istniejącymi (...), aby
    poprawić ich wydajność bez potrzeby modyfikowania (...). Wynalazek powstał z myślą o
    zastosowaniach komercyjnych i przemysłowych, jako innowacja wspierająca rozwój (...).
    Wynalazek został opatentowany wspólnie przez jego twórców, w tym przez Pana, w celu
    ochrony prawnej innowacyjnego rozwiązania polegającego na (...). Celem opatentowania
    było zabezpieczenie własności intelektualnej, umożliwienie komercjalizacji technologii
    oraz ochrona przed jej nieuprawnionym wykorzystaniem przez osoby trzecie. Patent
    stanowi podstawę do dalszego rozwoju, licencjonowania lub wdrożenia wynalazku w
    przemyśle (...).
    Na obecną chwilę nie wykorzystuje i nie planuje Pan wykorzystywać wynalazku
    patentowego w całym okresie jego posiadania. Tym samym nie czerpie korzyści z tego
    wynalazku. Jako współuprawniony posiada Pan 60% udziału praw w wynalazku
    patentowym. Jako współuprawniony ma Pan prawo do przeniesienia swojego udziału w
    prawie do wynalazku na inną osobę w całości lub części z wynalazku za pisemną zgodą
    współuprawnionych. W związku z planowaną komercjalizacją wynalazku, planuje Pan
    wnieść aportem 4% udziałów w wynalazku patentowym do Spółki. Wniesienie aportu
    spowoduje, że Spółka będzie właścicielem 4% udziałów w prawach do wynalazku i jako
    podmiot prawa handlowego będzie wiarygodnym partnerem dla potencjalnych nabywców
    tych udziałów. Działanie to pozwoli na zwiększenie wiarygodności i konkurencyjności na
    rynku oraz pozyskiwanie przez Spółkę funduszy. Większy kapitał zakładowy i zapasowy
    Spółki wpływa na jej wiarygodność, także w zakresie aportu. Nie posiada Pan innego
    wartościowego majątku, którym mógłby podnieść kapitał Spółki, jak tylko udział w tym
    patencie.
    W związku z planowaną komercjalizacją wynalazku, planuje Pan wnieść aportem 4%
    udziałów w wynalazku patentowym do Spółki. Wniesienie aportu spowoduje, że Spółka
    będzie właścicielem 4% udziału w prawach do wynalazku. Z uwagi na specyfikę rynku (...),
    a w szczególności rynków zagranicznych, podmiot prawa handlowego jest postrzegany
    przez potencjalnych nabywców jako bardziej wiarygodny niż osoba fizyczna. Spółki mogą
    łatwiej pozyskiwać fundusze, np. poprzez emisję udziałów. Spółki podlegają większej
    kontroli ze strony organów państwowych i są zobowiązane do przestrzegania przepisów
    dotyczących sprawozdawczości finansowej. Spółka jest lepszym wyborem, oferując
    możliwość większego rozwoju i zabezpieczenia. Spółka jest lepszym wyborem ze względu
    na lepszą organizację i większą przejrzystość. Ww. cechy mają istotne znaczenie dla
    potencjalnych nabywców udziału w prawie do patentu. Wniesienie aportu spowoduje, że
    Spółka będzie właścicielem 4% udziału w prawach do wynalazku i jako podmiot prawa
    handlowego będzie wiarygodnym partnerem dla potencjalnych nabywców udziałów w
    wynalazku patentowym. Działanie to pozwoli na zwiększenie wiarygodności i
    konkurencyjności na rynku oraz pozyskiwanie przez Spółkę funduszy. Większy kapitał
    zakładowy i zapasowy Spółki wpływa na jej wiarygodność, także w zakresie aportu.
    Spółka nie zamierza wykorzystywać wynalazku patentowego w prowadzonej działalności,
    ponieważ zakres jej działalności nie pokrywa się z funkcją wynalazku. Jak wspomniano
    powyżej, jest Pan wspólnikiem Spółki i w związku z planowaną komercjalizacją wynalazku
    w ramach Spółki, ma Pan znaczne większe szanse jako podmiot prawa handlowego na
    pozyskanie większej liczby potencjalnych nabywców.
    Nie wykorzystywał, nie wykorzystuje i nie będzie Pan wykorzystywał wynalazku
    patentowego do działalności gospodarczej, w tym w działalności rolniczej. Tym samym nie
    był, nie jest i nie będzie Pan czynnym podatnikiem podatku VAT.

    Pana wątpliwości dotyczą kwestii niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wniesienia wkładu w postaci wynalazku patentowego do Spółki w zamian za objęcie
    w niej nowych udziałów/podwyższenia wartości posiadanych udziałów (pytanie oznaczone
    we wniosku nr 2).
    Mając na uwadze opis sprawy w kontekście powołanych przepisów, należy stwierdzić, że
    wniesienie przez Pana wkładu w postaci wynalazku patentowego do Spółki w zamian za
    udziały należy uznać – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – za działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
    Opis sprawy wskazuje, iż wynalazek patentowy nie został opracowany w celach
    osobistych. Wynalazek patentowy dotyczy specjalistycznych rozwiązań dla (...),
    usprawniających ich funkcjonowanie. W odpowiedzi na wezwanie wskazał Pan, że
    wynalazek powstał z myślą o zastosowaniach komercyjnych i przemysłowych, jako
    innowacja wspierająca rozwój (...). Co więcej, wraz z pozostałymi twórcami wynalazku
    opatentował Pan wynalazek, mając na celu m.in. umożliwienie komercjalizacji technologii.
    Biorąc zatem pod uwagę charakter stworzonego przez Pana wynalazku patentowego oraz
    specyfikę prawa majątkowego jakim jest patent nie sposób uznać, że został on stworzony
    w celu zaspokojenia potrzeb osobistych.
    Ponadto – jak wynika z wniosku – wniesienie udziałów w wynalazku patentowym do Spółki
    jest związane z planowaną komercjalizacją wynalazku. Z przedstawionego przez Pana
    opisu sprawy wynika, że wniesienie aportu spowoduje, że Spółka będzie właścicielem 4%
    udziału w prawach do wynalazku i jako podmiot prawa handlowego będzie wiarygodnym
    partnerem dla potencjalnych nabywców udziałów w wynalazku patentowym. Działanie to
    pozwoli na zwiększenie wiarygodności i konkurencyjności na rynku oraz pozyskiwanie
    przez Spółkę funduszy.
    Zatem, choć Spółka sama nie będzie wykorzystywała udziału w wynalazku patentowym do
    celów prowadzonej działalności gospodarczej, to w istocie wniesienie do niej aportu
    będzie miało charakter działalności gospodarczej. Aport posłuży bowiem Panu, jako
    właścicielowi części udziałów w wynalazku oraz wspólnikowi Spółki, do łatwiejszego
    pozyskania potencjalnych nabywców udziału w wynalazku patentowym. Z powyższego
    wynika, że niejako za pośrednictwem Spółki, Pana zamiarem jest komercjalizacja
    wynalazku patentowego, pozyskanie nabywców na ten wynalazek. Jak wyjaśniono
    powyżej, sam zamiar wykorzystania prowadzenia działalności gospodarczej pozwala na
    przesądzenie o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika podatku VAT.
    Co więcej, należy wskazać, że w związku z wniesieniem wkładu w postaci wynalazku
    patentowego do Spółki z jednej strony przenosi Pan na Spółkę, do której dokonuje
    wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w zamian za co
    otrzymuje pewne uprawnienia – obejmuje Pan w niej nowe udziały, bądź podwyższa
    wartość posiadanych udziałów. W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma
    charakter odpłatny.
    Wyjaśnić bowiem należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług
    mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a
    zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest
    warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc
    także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący uzyskuje pewną,
    wymierną korzyść.
    Wobec tego należy uznać, że w przedmiotowej sprawie wystąpi związek przyczynowo-
    skutkowy pomiędzy wniesieniem wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w wynalazku
    patentowym) a otrzymaniem zapłaty za dokonaną czynność. Bowiem Pan, jako wspólnik
    Spółki, wniesie do niej w drodze aportu udziały w wynalazku patentowym, czyli
    specjalistyczne rozwiązanie dla (...), usprawniające ich funkcjonowanie. Natomiast w
    zamian za wniesiony wkład otrzyma Pan nowe udziały w Spółce, bądź podwyższy wartość
    posiadanych udziałów.

    Zatem wniesienie przez Pana wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w wynalazku
    patentowym spowoduje dokonanie świadczenia wzajemnego. W tym zakresie strony
    transakcji będą świadczyć wobec siebie usługę za wynagrodzeniem.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności wskazane we wniosku należy
    przyjąć, że w opisanej sytuacji będzie Pan występować w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy a wniesienie przez Pana wkładu niepieniężnego (udziałów w
    wynalazku patentowym), będzie stanowić odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, które na podstawie w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że planowane wniesienie wkładu w postaci wynalazku
    patentowego do Spółki w zamian za objęcie w niej nowych udziałów/podwyższenia
    wartości posiadanych udziałów będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało
    uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.