Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.31.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 6
    lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2012 r. pod
    firmą (...) . Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na
    podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma
    opodatkowania to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od
    etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy,
    wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę są wykonywane w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania
    zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany sztywnymi
    godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje
    możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą a
    kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za

    jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności
    efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie
        możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia
        oprogramowania i metod jego implementacji;
      2. prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych - prace
        badawcze mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w
        procesie biznesowym Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie
        systemu optymalizacji;
      3. praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - Wnioskodawca
        uczestniczy w tworzeniu nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy
        potrzeb Kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego,
        przygotowywaniu koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków
        programowania i technologii wybranych na etapie projektowania
        oprogramowania. Bierze on również udział w przygotowywaniu automatycznych
        testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność
        funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniających
        możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych
        usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym
        zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych,
        obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wnioskodawca wspiera
        Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania w trakcie użytkowania
        oprogramowania w związku z analizą potencjalnych błędów na etapie
        produkcyjnego działania oprogramowania oraz przygotowaniem struktury
        poprawy tychże błędów;
      4. integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca uczestniczy w pracach nad
        kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego
        odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z
        oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych
        systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności:
    (...)
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję Architekta IT:
      - uczestniczy w spotkaniach projektowych, których celem jest podział prac, ustalenie
        istotnych kwestii dotyczących współtworzonego oprogramowania;
      - analizuje potrzeby Klienta, jak również potrzeby rynku, na którym ma funkcjonować
        dane oprogramowanie;
      - analizuje wymagania projektowe oraz dobiera technologie, w których projekt
        będzie implementowany;

      - opracowuje rozwiązania dla nietrywialnych zagadnień, które są wymagane do
        stworzenia danego oprogramowania;
      - tworzy projekty struktury architektury oraz architekturę rozwiązania; - pomaga
        innym członkom zespołu z napotkanymi problemami, odpowiada na ich pytania
        oraz przedstawia propozycje rozwiązań napotkanych problemów;
      - tworzy dokumentację;
      - przygotowuje prototypy w celu weryfikacji wybranych rozwiązań;
      - implementuje nowe funkcjonalności;
      - analizuje i wdraża poprawki do części systemu niefunkcjonujących prawidłowo;
      - udziela wsparcia technicznego Kontrahentowi podczas wdrażania i użytkowania
        oprogramowania.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie
    art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy
    o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem
    ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w
    wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są
    programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i
    sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na
    podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład
    umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego
    funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych,
    zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy
    i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie,
    stanowiącymi, że:
      - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013
        r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.

    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
    przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są
    w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego,
    tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
    miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje
    przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego
    wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha
    twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte
    pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w
    zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej;
    - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie
    koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej;
    koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane
    zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez
    specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych,
    co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego; należy również
    podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per
    se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z
    ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
    możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
    działalnością badawczo-rozwojową;
    Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
    gospodarczej;
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu;
    - koszty związane z amortyzacją/leasingiem oraz użytkowaniem samochodu
    umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu
    nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające
    wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane
    z wytworzeniem oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych;
    - Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić
    koszty związane z wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio
    przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy
    przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
    niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
    - należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe,
    które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista;
    tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu
    komputerowego i elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy
    każdego programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
    wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż
    przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
    niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów
    komputerowych;
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie;
    - najnowsze oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zleceń na rzecz
    kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny w działalności Wnioskodawcy;
    poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją
    pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku programistycznym;
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi;
    - Wnioskodawca podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi on koszty związane z
    noclegiem oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu
    widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się

    sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem
    w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy;
    g) koszt usług telekomunikacyjnych;
    - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy
    personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
    indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt opłaty za Internet
    zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w
    dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny
    kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów,
    testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy;
    również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł
    wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych; nie można
    zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
    wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy; oprogramowanie zarówno w
    procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci;
    jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez
    Internetu; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia
    łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
    h) składki na ubezpieczenia społeczne;
    - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia
    społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i
    Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są
    obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w
    Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
    programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
    mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
    działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego
    zdolność zawodową;
    i) koszty dokształcenia zawodowego;
    - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura branżowa, udział w szkoleniach,
    konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia
    wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
    ciągłym zmianom; oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie
    wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące
    znaczenie mają posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w
    tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe
    technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty;
    j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu;
    - koszty te ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w
    przypadku popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu
    oddania projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej
    osoby trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć
    utraty płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia
    uznanie tych kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem
    oprogramowania.
    Od 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb
    ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego

    Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w
    tejże ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w
    zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu
    z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu
    pytania:
    1) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
    Należy wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego
    „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
    a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
    b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
    c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym
        polega oryginalność tego „programu komputerowego”?
    d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Odpowiedź obejmuje pytania oznaczone A, B, C, i D:
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi on prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności: (...)
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy” proszę wyjaśnić:

      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Za każdym razem ten sam - stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
        ulepszonego i rozwiniętego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „programu komputerowego”?
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
    5) Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe
      od już istniejących?
    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytania oznaczone jako 3, 4, 5, i 6:
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem

    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że „(...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
      wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (...)” należy rozumieć, że w każdym
      przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
      – efekty Pana samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które
      podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.
    8) Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      programów komputerowych?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
        przez kontrahentów?

    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a nie twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    10) Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2019 r. (od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny), do czasu aż stan faktyczny nie
    ulegnie zmianie.
    11) Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
      one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
      we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2019 r. od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również
    w przyszłości.
    12) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?
    Odpowiedź: Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego
    Kontrahent są niezależnymi podmiotami, Wnioskodawca występuje jako podmiot
    profesjonalny, w związku z czym ponosi on odpowiedzialność wobec osób trzecich za
    rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    13) W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania, projektowania systemów informatycznych oraz interfejsów
    programistycznych aplikacji. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
    które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    14) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    15) Czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniały
      wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
      poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał
      dlaczego i w jaki sposób określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
      majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw
    autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania.

    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie
    prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    16) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
        2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
        przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
        bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.,
        poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    17) Czy wydatki na usługi doradcze obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Nie. Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    18) Jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”,
      „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wydatek wskazany przez Wnioskodawcę dotyczy kosztu amortyzacji
    samochodu i jego eksploatacji. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki
    poniesione na raty leasingowe, amortyzację samochodu, paliwo, ubezpieczenie, serwis,
    wymianę płynów i części eksploatacyjnych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane.
    19) Jakich konkretnie kosztów zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych
      dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym
      (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, fotela
    biurkowego, szafek na dokumenty, regałów, półek, lampy biurkowej, materiałów
    biurowych takich jak papier, długopisy, segregatory i teczki. Wnioskodawca oświadcza, iż
    wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią
    związane.
    20) Jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy
      Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez
      zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer

    stacjonarny, klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny
    (laptop), telefon, okablowanie, przełącznik sieciowy (switch), sieciowy punkt dostępowy
    (access point), router internetowy. Koszty zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia działalności związanej z
    tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek.
    Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    21) Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi/poniósł Pan koszt zakupu licencji? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i
      inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć
    zakup licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wnioskodawca
    ponosi koszty związane z zakupem licencji do wirtualnych narzędzi programistycznych,
    systemu operacyjnego, pakietu oprogramowania biurowego. Są to wydatki niezbędne w
    działalności programistycznej, które nie tylko usprawniają pracę Wnioskodawcy, ale i
    uwydatniają jej efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością oraz z wytworzeniem oprogramowania.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT).
    22) Jakich konkretnie kosztów związanych z wyjazdami służbowymi dotyczy Pana wniosek?
      Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”,
      „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wydatki dotyczące wyjazdów służbowych
    obejmują bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, przejazdy taksówkami, opłaty za
    paliwo, noclegi w hotelach, diety, opłaty za parking, wynajem samochodów.
    23) Jakich konkretnie kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach dotyczy Pana
      wniosek? Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji? Należy
      wskazać zamknięty katalog kosztów (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy kosztów związanych z udziałem w szkoleniach i
    konferencjach, które bezpośrednio wpływają na jakość i efektywność tworzonego
    oprogramowania. Koszty te obejmują opłaty za uczestnictwo w szkoleniach i
    konferencjach branżowych, koszty podróży, (bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe)
    oraz transport lokalny, a także zakwaterowanie podczas trwania tych wydarzeń.
    Dodatkowo, wniosek obejmuje koszty zakupu materiałów szkoleniowych, takich jak
    książki, podręczniki oraz dostęp do zasobów online.
    Zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji obejmuje nowoczesne
    technologie i narzędzia programistyczne, architekturę systemów IT. Uczestnictwo w tych
    szkoleniach i konferencjach pozwala Wnioskodawcy na bieżąco śledzić najnowsze trendy i
    technologie w branży IT, co bezpośrednio przekłada się na jakość i innowacyjność
    tworzonego oprogramowania. Dzięki zdobytym umiejętnościom i wiedzy Wnioskodawca
    może lepiej analizować potrzeby klienta, dobierać odpowiednie technologie, projektować
    efektywne rozwiązania.
    24) Czego dotyczą „certyfikaty” wymienione wśród wydatków na dokształcenie zawodowe?
      Jakie umiejętności Pan nabył? W jaki sposób wykorzystuje Pan te umiejętności w
      działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź: Certyfikaty wymienione wśród wydatków na dokształcenie zawodowe dotyczą
    szkoleń i kursów oraz egzaminów które pozwoliły Wnioskodawcy na zdobycie i
    potwierdzenie zaawansowanych umiejętności niezbędnych do wytwarzania, rozwijania,
    ulepszania programu komputerowego.
    25) Jakich konkretnie wydatków poniesionych na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od
      utraty dochodu dotyczy Pana wniosek? Jaki jest dokładnie zakres tego ubezpieczenia i

      w jakim celu poniósł Pan te wydatki? Czy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i
      ubezpieczenia od utraty dochodu zobowiązuje Pana umowa zawarta z Kontrahentem?
    Odpowiedź: Zakup ubezpieczenia od utraty dochodu, nie jest bezpośrednio wymagany
    przez kontrahenta ani nie wynika wprost z zawartej z nim umowy. Jednak z punktu
    widzenia Wnioskodawcy, ubezpieczenie od utraty dochodu jest istotne, aby zabezpieczyć
    się przed ryzykiem utraty zdolności do generowania dochodu w przypadku choroby,
    wypadku lub innej sytuacji uniemożliwiającej wykonywanie pracy. Ubezpieczenie to
    zapewnia Wnioskodawcy ochronę finansową, co jest kluczowe, ponieważ jego dochody
    zależą od ciągłości realizacji umów, takich jak tworzenie, rozwijanie lub ulepszanie
    programów komputerowych na rzecz kontrahentów.
    26) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana pytanie nr 4 były lub są
      ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    27) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    28) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 4? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    29) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 4) stosowany jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w

      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    30) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
      • każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób
    zapewniający:
      - wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanego oprogramowania
        oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu(straty)
        przypadających na każde z takich praw autorskich, a w szczególności:
      - wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
      - wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde
        prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie dochodu;
      - dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z praw
        własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        prawo własności intelektualnej.
    31) Na czym polega pełnienie przez Pana funkcji Architekta IT, o której mowa w pytaniu nr
      3? Należy opisać na czym ta funkcja polega i jakie konkretnie zadania wykonuje Pan w
      jej ramach.
    Odpowiedź: Pełnienie funkcji Architekta IT obejmuje szeroki zakres zadań i
    odpowiedzialności, które mają na celu zapewnienie, że tworzone oprogramowanie spełnia
    wymagania klienta oraz jest zgodne z najlepszymi praktykami i standardami
    technologicznymi.
    W ramach tej roli Wnioskodawca uczestniczy w spotkaniach projektowych, których celem
    jest podział prac oraz ustalenie kluczowych kwestii dotyczących współtworzonego
    oprogramowania. Analizuje potrzeby klienta oraz rynku, na którym ma funkcjonować
    dane oprogramowanie, aby zapewnić, że projekt spełnia oczekiwania i jest konkurencyjny.
    Dokonuje analizy wymagań projektowych oraz dobiera odpowiednie technologie, które
    będą używane do implementacji projektu. Tworzy rozwiązania dla skomplikowanych
    problemów technicznych, które są kluczowe dla realizacji projektu. Projektuje strukturę
    architektury oraz opracowuję szczegółową architekturę rozwiązania. Pomaga innym
    członkom zespołu w rozwiązywaniu napotkanych problemów, odpowiada na ich pytania
    oraz przedstawia propozycje rozwiązań. Opracowuje dokumentację techniczną, która jest
    niezbędna do prawidłowego funkcjonowania i utrzymania oprogramowania. Tworzy
    prototypy w celu weryfikacji wybranych rozwiązań i technologii. Implementuje nowe
    funkcjonalności zgodnie z wymaganiami projektowymi. Analizuje i wdraża poprawki do
    części systemu, które nie funkcjonują prawidłowo. Udziela wsparcia technicznego
    kontrahentowi podczas wdrażania i użytkowania oprogramowania.

    32) Czy w wyniku wykonywania czynności związanych z pełnieniem funkcji Architekta IT
      wytwarza Pan nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające
      ochronie na postawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Jeżeli
      tak − należy wskazać, czy całe wynagrodzenie za pełnienie funkcji Architekta IT jest
      odpłatnością za:
        · sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        · licencję dotyczącą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        · kwalifikowane prawo własności intelektualnej uwzględnione w cenie sprzedaży
          produktu lub usługi, czy
        · odszkodowanie za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu?
    Odpowiedź: W wyniku wykonywania czynności związanych z pełnieniem funkcji
    Architekta IT Wnioskodawca wytwarza nowe prawo własności intelektualnej, które
    podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Wnioskodawca oświadcza, że nie wie czy jego działalność jest działalnością
    badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i z tego powodu kieruje do Organu wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Część wynagrodzenia za pełnienie funkcji Architekta IT jest odpłatnością za sprzedaż
    prawa własności intelektualnej, które zdaniem Wnioskodawcy stanowi kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    33) Czy w sytuacji, gdy oprogramowanie jest wytwarzane w zespole, w którym Pan pełni
      funkcję Architekta IT, to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana jest
      program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, czy też część oprogramowania, która dopiero w
      połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – będzie stanowić
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie
      art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Zarówno w przypadku realizacji zlecenia wyłącznie przez Wnioskodawcę,
    jak również w ramach współpracy w ramach zespołu danego Kontrahenta,
    Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą utworów, które powstają w efekcie
    podejmowanych przez Niego przedsięwzięć bowiem każdy z członków zespołu jest
    odpowiedzialny za realizację powierzonej mu pracy w projekcie. Część projektu
    programu (nowa funkcjonalność), który wówczas tworzy Wnioskodawca, jest utworem
    (odrębnym projektem programu komputerowego) w rozumieniu art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy dodać, że finalne oprogramowanie
    (produkt) składa się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem projektu jednej z
    owych części tego (finalnego) oprogramowania.
    34) Czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana będzie powstawać
      część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami –
      wytworzonymi przez inne osoby – będzie stanowić kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
      i prawach pokrewnych, to ww. osoby (współtwórcy, w tym Pan pełniąc funkcję
      Architekta IT) przenoszą razem (łącznie) na rzecz Kontrahentów (jako
      współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do
      stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Pan z tego
      tytułu otrzymuje wynagrodzenie?

    Odpowiedź: Część projektu programu (nowa funkcjonalność), którą tworzy
    Wnioskodawca, jest utworem (odrębnym projektem programu komputerowego) w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Finalne
    oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem
    projektu jednej z owych części tego (finalnego) oprogramowania, podobnie jak
    pozostali członkowie zespołu. Każdy z nich tworzy część finalnego oprogramowania,
    każda z tych części stanowi utwór. Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa
    autorskie wyłącznie do wytworzonej przez siebie części projektu finalnego
    oprogramowania.
    35) Czy podstawą stosunku prawnego łączącego Pana z każdym z Kontrahentów w
      zakresie wykonywania funkcji Architekta IT, o której mowa w pytaniu nr 3 jest/była
      /będzie oddzielna umowa zlecenie, czy też innego rodzaju umowa (jakiego
      konkretnie typu/rodzaju)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że zawarte umowy z Kontrahentami są/były
    /będą umowami B2B lub innymi umowami o świadczenie usług przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    36) Jaki wpływ na powstanie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      (autorskiego prawa do programu komputerowego) ma pełniona przez Pana funkcja
      Architekta IT, o której mowa w pytaniu nr 3?
    Odpowiedź: W ramach pełnionych funkcji, o których mowa w pytaniu 3 Wnioskodawca
    tworzy dokumentację programu komputerowego, która stanowi utwór, nowe prawo
    własności intelektualnej chroniony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    37) Za jakie konkretnie czynności dotyczy wskazana w pytaniu numer 3 „część
      wynagrodzenia Wnioskodawcy przypadająca za pełnienie funkcji Architekta IT” czy jest
      to „część wynagrodzenia” z tytułu świadczenia jakichś usług?
    Odpowiedź: Część wynagrodzenie wskazana w pytaniu nr 3 dotyczy wynagrodzenia za
    przeniesienia autorskich praw do programu komputerowego na Kontrahenta.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy część wynagrodzenia Wnioskodawcy przypadająca za pełnienie funkcji Architekta IT
      w przedstawionych projektach jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca
      ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    4. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,

        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        g) koszt usług telekomunikacyjnych,
        h) składki na ubezpieczenia społeczne,
        i) koszty dokształcenia zawodowego,
        j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do
        obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
        ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    5. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod
    uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za
    działalność badawczo-rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności
        od potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      c) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje,
        oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
        natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych),
        pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację
        archaicznych rozwiązań;
      d) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do
        ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona
        jest w sposób systematyczny;
      e) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta,
        co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie,

    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad
    jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania
    rozwiązującego problemy nakreślone przez kontrahenta przy negocjowaniu
    współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu -
    począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej
    działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej
    kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią
    przejaw jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności, jak i jego kontrahenta. Jak wskazano w
    Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX),
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość Wnioskodawcy odnosi
    się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do programów
    komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by
    można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten
    wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:

      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej
        przez niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie
        przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
        których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o
    PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego
    ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą
    być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko
    one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr.
    TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpecnostnf softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.),
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art.
    74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na
    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności opisanej we wniosku, która
    jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym
        albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o
        PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z

    postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług
    przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3
    Wnioskodawca w ramach realizacji projektów pełni funkcję Architekta IT. W kontekście
    przedstawionego stanu faktycznego oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych
    pytań, wykonywanie takiego zakresu zadań spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej m.in. wykonywane przez Wnioskodawcę prace są systematyczne,
    dostarczające wartość dodaną i rozwojową dla funkcjonowania oprogramowania,
    również pozostają one innowacyjne i niespotykane w innych rozwiązaniach tego typu.
    Należy podkreślić, że w Polsce oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport
    OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję Architekta IT:
      - uczestniczy w spotkaniach projektowych, których celem jest podział prac, ustalenie
        istotnych kwestii dotyczących współtworzonego oprogramowania;
      - analizuje potrzeby Klienta, jak również potrzeby rynku, na którym ma funkcjonować
        dane oprogramowanie;
      - analizuje wymagania projektowe oraz dobiera technologie, w których projekt
        będzie implementowany;
      - opracowuje rozwiązania dla nietrywialnych zagadnień, które są wymagane do
        stworzenia danego oprogramowania;
      - tworzy projekty struktury architektury oraz architekturę rozwiązania;
      - pomaga innym członkom zespołu z napotkanymi problemami, odpowiada na ich
        pytania oraz przedstawia propozycje rozwiązań napotkanych problemów;
      - tworzy dokumentację;
      - przygotowuje prototypy w celu weryfikacji wybranych rozwiązań;
      - implementuje nowe funkcjonalności;
      - analizuje i wdraża poprawki do części systemu niefunkcjonujących prawidłowo;
      - udziela wsparcia technicznego Kontrahentowi podczas wdrażania i użytkowania
        oprogramowania.
    Zważając na szerokie definiowanie programu komputerowego można stwierdzić, że
    Wnioskodawca w ramach powyższych prac wytwarza Oprogramowanie opracowując
    dokumentację, rozwiązania biznesowe, modele danych, specyfikacje dla programistów
    etc. Takie materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym

    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 - art. 74). Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę
    przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe,
    przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna,
    wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA
    w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Prawo własności intelektualnej zostało od podstaw wykonane przez Wnioskodawcę
    oraz cały zespół pracujący w projekcie i obecnie ciągle jest ulepszane o dodatkowe
    innowacyjne rozwiązania (techniczne rozwiązania systemowe i programistyczne oraz
    biznesowe). Wytworem twórczej pracy Wnioskodawcy jest m.in. dokumentacja
    techniczno-biznesowa wytwarzanego oprogramowania oraz tworzenie innowacyjnych
    rozwiązań w celu poprawy jego użyteczności i funkcjonalności. Stanowisko
    Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w:
    a) Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 roku, stanowiącym że pojęcie
    „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi
    być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
    tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie,
    program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs;
    b) Interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 19 listopada 2019 roku o sygnaturze 0114-KDIP3-2.4011.459.2019.2.MG, z której
    wynika, że nie ma znaczenia, czy prace twórcze polegają wyłącznie na opracowaniu
    kodu i przenoszeniu do niego prawa autorskich czy też na innych pracach twórczych w
    ramach przenoszenia praw do utworu.
    W drodze wykładni systemowej można powołać się na interpretacje wydane przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ws. 50% kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    korzystania lub rozporządzania autorskim prawem do programu komputerowego,
    przykładowe sygnatury 0112-KDIL3-3.4011.48.2018.2.DS czy 0113-KDIPT3.
    4011.95.2019.3.KK. W przytoczonych rozstrzygnięciach Organ podatkowy zajął
    stanowisko, iż „nie tylko kody źródłowe programów komputerowych wypełniają
    przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 omawianej ustawy, lecz także opisy
    koncepcji, analizy, specyfikacje, instrukcje, propozycje rozwiązań architektonicznych,
    systemowych niebędące składnikami programu komputerowego, ale powstające w
    związku z tworzeniem takiego programu, a także utwory połączone z programem
    komputerowym (np. utwory audiowizualne), podręczniki użytkownika, czy też interfejsy
    użytkownika”.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy część wynagrodzenia przypadająca za
    pełnienie funkcji Architekta IT w ramach świadczenia usług na podstawie umów z
    Kontrahentem stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a
    wynika to z przytoczonej argumentacji, która jednoznacznie wskazuje na to, że jest to
    dochód z Oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PIT.
    Ad 4

    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
    na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo- rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo- rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo- rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium,
    które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      i) koszty dokształcenia zawodowego,
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.

    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 5
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą od (...) 2012 r. pod firmą (...) . Przedmiotowa działalność
    dotyczy tworzenia oprogramowania. Posiada Pan nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybrana przez Pana forma opodatkowania to podatek
    liniowy.
    Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy
    potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz
    asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Pana są wykonywane w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ma Pan możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych
    miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany sztywnymi godzinami pracy.
    Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia

    miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Panem, a kontrahentem. W związku z tak
    wykonywaną działalnością ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Pana Działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma charakter twórczy o
    indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada
    charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiony na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Tworzy Pan oprogramowanie
    w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na
    celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności
    od swoich potrzeb. Jest Pan w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w
    ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje
    Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Realizuje Pan zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    (...)
    Wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta. Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory
    w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której

    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
    archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Tworzenie
    programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace w sposób
    systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i
    korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Wytwarzane przez Pana
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.
    in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego)
    oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy Pan usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Pana działalność polega na tworzeniu nowych zastosowań,
    które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc
    to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie
    tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan
    tego w takiej skali. Tworzy Pan i rozwija oprogramowanie/programy komputerowe w
    oparciu o technologie i języki programowania określone we wniosku. Efektem Pana
    prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów. Program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i
    rozwinął działanie starych programów, lub też powodował stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Dodał Pan, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do
    tego efektu doprowadzić. Pana praca polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował
    Pan podobnych rozwiązań.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.

    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Tworzenie
    programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny,
    zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Działania prowadzone są przez Pana w metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest Pan należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane. Za każdym razem na wstępie postawił Pan sobie w celu wytworzenia
    nowego i rozwiniętego „programu komputerowego” ten sam cel - stworzenie
    oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie
    zaplanowane funkcjonalności. Przy każdym oprogramowaniu zostały osiągnięte te same
    cele, czyli stworzenie oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Samodzielnie
    Pan je stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio
    przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc
    to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie
    tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego
    w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,
    w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest
    Pan twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Programowanie jest pracą
    polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry
    ustalony. Wskazał Pan, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego
    efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Podkreślił Pan, iż program stworzony przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów, lub też powodował
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze najbardziej
    wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie
    konkretnej funkcjonalności. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie jest Pan podmiotem, który pełni
    wyłącznie proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi Pan ryzyko związane ze swoją
    działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa
    do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży
    IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta,
    tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych
    produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że
    ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Opiera Pan
    tworzone rozwiązania na technologiach i językach programowania opisanych we
    wniosku. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub
    konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego
    działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci

    nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa,
    poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w
    celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów

    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Nie świadczy Pan usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których
    osiąga przychód. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Działania
    prowadzone są przez Pana w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Efektem Pana prac, którym
    są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów. Program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i
    rozwinął działanie starych programów, lub też powodował stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Pana działalności,
    więc do momentu ich wytworzenia nie oferował Pan podobnych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych – również w wyniku wykonywania czynności związanych z pełnieniem
    funkcji Architekta IT;
    - przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do - w
    przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta;
    - część wynagrodzenia za pełnienie funkcji Architekta IT dotyczy wynagrodzenia za
    przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego na Kontrahenta i jest
    odpłatnością za sprzedaż prawa własności intelektualnej;
    - sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy;
    - prowadzi Pan od (...) 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Również część Pana wynagrodzenia za pełnienie funkcji Architekta IT jest kwalifikowanym
    dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy
    od roku 2019 oraz w latach kolejnych, do momentu ewentualnej zmiany stanu
    faktycznego w przyszłości.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które ponosi Pan na:
      - usługi księgowe i doradcze,
      - amortyzację/leasing i użytkowanie samochodu (raty leasingowe, paliwo,
        ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych),

      - zakup wyposażenia biurowego i artykułów biurowych (biurko, fotel biurkowy, szafki
        na dokumenty, regały, półki, lampa biurkowa, papier, długopisy, segregatory,
        teczki),
      - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (komputer stacjonarny,
        klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny
        (laptop), telefon, okablowanie, przełącznik sieciowy (switch), sieciowy punkt
        dostępowy (access point), router internetowy),
      - zakup licencji na oprogramowanie (do wirtualnych narzędzi programistycznych,
        systemu operacyjnego, pakietu oprogramowania biurowego),
      - wyjazdy służbowe (bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe, przejazdy taksówkami,
        opłaty za paliwo, noclegi w hotelach, diety, opłaty za parking, wynajem
        samochodów),
      - usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny, internet),
      - składki na ubezpieczenia społeczne,
      - dokształcenie zawodowe (literatura branżowa; udział w szkoleniach i konferencjach,
        które bezpośrednio wpływają na jakość i efektywność tworzonego
        oprogramowania (opłaty za uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach
        branżowych, koszty podróży (bilety lotnicze, kolejowe lub autobusowe) oraz
        transport lokalny, a także zakwaterowanie podczas trwania tych wydarzeń);
        certyfikaty – dotyczą szkoleń i kursów oraz egzaminów, które pozwoliły na
        zdobycie i potwierdzenie zaawansowanych umiejętności niezbędnych do
        wytwarzania, rozwijania, ulepszania programu komputerowego),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wydatków poniesionych na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie
    od utraty dochodu biorąc pod uwagę treść art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Nie wykazał Pan bezpośredniego związku ww. kosztu z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się
    kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Trudno przyjąć, że wydatek na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od utraty dochodu, gdy
    zawarta z Kontrahentem umowa nie będzie zobowiązywała Pana do zawarcia umowy
    takiego ubezpieczenia jest wprost związany z wytworzeniem oprogramowania.
    Wskazał Pan, że zakup ubezpieczenia od utraty dochodu, nie jest bezpośrednio wymagany
    przez kontrahenta ani nie wynika wprost z zawartej z nim umowy. Ubezpieczenie od
    utraty dochodu jest istotne, aby zabezpieczyć się przed ryzykiem utraty zdolności do
    generowania dochodu w przypadku choroby, wypadku lub innej sytuacji uniemożliwiającej
    wykonywanie pracy. Ubezpieczenie to zapewnia Panu ochronę finansową, co jest
    kluczowe, ponieważ Pana dochody zależą od ciągłości realizacji umów.
    Zawarcie w takiej sytuacji umowy ubezpieczenia będzie wynikało wyłącznie z Pana woli.
    Ponoszenie tego typu wydatków stanowi wydatki związane z Pana działalnością w ujęciu

    ogólnym (zapewnieniem i zachowaniem środków finansowych na skutek zaistnienia
    zdarzeń losowych), a nie z wytworzeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Skoro charakter wydatków wskazuje na brak bezpośredniego związku z wytworzeniem IP,
    nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze wydatki poniesione przez Pana na ubezpieczenie OC i
    ubezpieczenie od utraty nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z
    wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i nie mogą być
    uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus.
    W konsekwencji koszty te nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w lit. a wzoru z art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. kosztów związanych z
    bezpośrednio prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje
    się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.