Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-406/14-4/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-08-08
Teza: prawo do pełnego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w części dotyczącej ryczałtu za usługi serwisowe
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; opłata; usługi-usługi serwisowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2014 r. (data wpływu 2 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. (data wpływu 24 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego raty serwisowej w okresie 01.01.2013 – 31.12.2013 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego raty serwisowej w okresie 01.01.2013 – 31.12.2013.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. (data wpływu 15 kwietnia 2014 r.) o dokument wskazujący sposób reprezentacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„\`(...)\`” S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej również: „VAT”). Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest m.in. wydobywanie węgla brunatnego oraz wytwarzanie energii elektrycznej. Prowadzona działalność gospodarcza podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

S.A. zawarła „Umowę o świadczenie usług kompleksowej obsługi serwisowej Full Service Leasing (FSL)”, która obejmuje:

1.  udostępnianie pojazdów Wnioskodawcy oraz
2.  świadczenie na rzecz Spółki usług kompleksowej obsługi serwisowej używanych pojazdów.

Na podstawie Umowy FSL leasingodawca udostępnia Spółce pojazdy samochodowe po podpisaniu „Umowy leasingu operacyjnego” która wraz z harmonogramem opłat staje się automatycznie Załącznikiem do Umowy FSL. Ponadto firma leasingowa świadczy usługi kompleksowej obsługi samochodów oddanych w leasing obejmujące m. in.:

1.  rejestrację i wydanie oraz zwrot pojazdów,
2.  organizację i realizację serwisu w stacjach obsługi obejmującą wszelkie czynności obsługi serwisowej i napraw pojazdów zarówno w ramach objętych gwarancją, jak i poza gwarancją,
3.  ubezpieczenie pojazdów w ramach OC, AC, NNW oraz obsługę likwidacji szkód w pojazdach powstałych w czasie ich eksploatacji,
4.  wymianę sezonową opon, przechowywanie oraz naprawę ogumienia.

Okresem rozliczeniowym z tytułu świadczonych usług jest miesiąc kalendarzowy. Na fakturze dokumentującej świadczenie usług wyszczególnione są następujące pozycje:

1.  rata kapitałowa,
2.  rata odsetkowa,
3.  rata serwisowa,
4.  ubezpieczenie przedmiotu leasingu.

Umowa FSL jest umową główną, na podstawie której strony ogólnie regulują zakres wzajemnych stosunków w zakresie używania samochodów, przy czym przystąpienie do umowy nie kreuje zobowiązań z tytułu umowy leasingu. Ponadto Umowa FSL składa się z kilku załączników. Jednym z nich (Załącznik nr 2) jest właśnie „Umowa leasingu operacyjnego”.

Umowy te mają odrębną numerację, ale ponieważ główną jest Umowa FSL, a Umowa leasingu jest załącznikiem, to podpisanie umowy kompleksowej jest niezbędne.

Leasingowane samochody są wykorzystywane przez Spółkę do działalności związanej z czynnościami opodatkowanymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od raty serwisowej dotyczącej użytkowanych pojazdów w formie leasingu w okresie 01.01.2013 - 31.12.2013?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, iż ma prawo do odliczenia pełnej wartości podatku VAT od raty serwisowej dotyczącej użytkowanych pojazdów w formie leasingu w okresie 01.01.2013 -31.12.2013.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W okresie od 01.01.2011 r. do 31.12.2012 r. zasady odliczania podatku związanego z nabyciem oraz użytkowaniem pojazdów samochodowych regulowały odpowiednio przepisy art. 3 i 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm. dalej: ustawa nowelizująca). Zgodnie z treścią art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania ww. samochodów i pojazdów, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Podkreślić należy, że na mocy art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 7.12.2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z dnia 24.12.2012 r., poz.1456) okres obowiązywania wyżej wymienionych przepisów ustawy z dnia 16.12.2010 r. został wydłużony do 31.12.2013 r. Zatem w okresie 01.01.2013 r. - 31.12.2013 r. odliczenie podatku VAT w ww. zakresie odbywa się na zasadach analogicznych jak w 2012 r.

Zdaniem Spółki zawarta „Umowa leasingu operacyjnego” mimo, że stanowi załącznik do „Umowy o świadczenie usług kompleksowej obsługi serwisowej Full Service Leasing (FSL)” może być traktowana jako odrębna umowa o używanie samochodu na podstawie leasingu i wszystko co wynika z tej umowy podlega ograniczeniu w odliczeniu podatku VAT stanowiącego 60% nie więcej niż 6.000 zł. Natomiast podatek VAT od raty serwisowej dotyczącej pełnej obsługi serwisowej związanej z bieżącą eksploatacją samochodów wynikającej z „Umowy o świadczenie usług kompleksowej obsługi serwisowej Full Service Leasing (FSL)” będzie podlegał odliczeniu w całości. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ograniczenie w odliczaniu podatku naliczonego dotyczy tylko rat i innych płatności wynikających bezpośrednio z „Umowa leasingu operacyjnego” stanowiącej załącznik do umowy kompleksowej.

Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dwoma odrębnymi umowami, tj. umową o obsługę serwisową pojazdów i umową leasingu. Spółka pragnie zaznaczyć, że decyzją stron transakcji - zarówno usługobiorcy jak i usługodawcy - było oddzielne uregulowanie kwestii leasingu pojazdów od obsługi serwisowej. Przyjęcie przez strony umowy takiego rozwiązania spowodowane było faktem, iż w ramach umowy FSL uregulowano usługi jednorodne powtarzalne, których przedmiot może obejmować każdy rodzaj pojazdu. Natomiast umowy leasingu są zawierane odrębnie na każdy pojazd w związku z tym przy zawieraniu umowy FSL na chwilę zawarcia umowy Spółka nie miała wiedzy ile pojazdów będzie leasingowanych oraz jakie pojazdy Spółka będzie leasingowała. Z powyższego wynika, iż Spółka nie nabywa jednej usługi, lecz dwa odrębne świadczenia tj. usługi leasingu oraz usługi serwisowe. Wprawdzie, usługi serwisowe zostały uregulowane w Umowie FSL wraz z pozostałymi czynnościami (przy czym leasing został uregulowany w odrębnej Umowie leasingu operacyjnego, która stanowi załącznik do Umowy FSL), niemniej jednak stanowią odrębne świadczenia, co potwierdza fakt, iż w praktyce mogą występować niezależnie. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż leasingobiorcy często wraz z umowami leasingu zawierają umowy serwisowe z leasingodawcą na zdecydowanie lepszych warunkach, zatem, nieuzasadnione ekonomicznie byłoby szukanie nowych dostawców ww. usług.

W tym miejscu należy przywołać liczne stanowiska organów podatkowych zajęte w podobnych sprawach, przykładowo:

*   interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 30 lipca 2013 r.-sygn. IPTPP4/443-302/13-4/ALN,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 24 lipca 2012 r. - sygn. IPTPP4/443-267/12-4/OS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 12 grudnia 2011 r. - sygn. IPPP1/443-1388/11-2/BS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 21 kwietnia 2011 r.-sygn. IPPP1/443-69/11-4/ISz,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 maja 2013 r.-sygn. IPPPl/443-348/13-2/Igo,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 luty 2011 r. - sygn. IPPP1/443-1197/10-2/ ISz.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Spółki, usługi serwisowe stanowią odrębne czynności od usług leasingu i w konsekwencji podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej miesięczne opłaty z tytułu obsługi serwisowej samochodów osobowych (pozycja na fakturze: rata serwisowa) nie będzie objęty ograniczeniem wynikającym z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej i będzie podlegać odliczeniu na zasadach ogólnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Reasumując, Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od raty serwisowej dotyczącej użytkowanych pojazdów w formie leasingu w okresie 01.01.2013 – 31.12.2013.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący od dnia 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. zasady odliczenia podatku związanego z nabyciem oraz użytkowaniem samochodów osobowych i pojazdów samochodowych, jak i nabyciem paliwa do ich napędu, regulowały odpowiednio zapisy art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, z późn. zm.) (dalej: ustawa nowelizująca).

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Przepis art. 3 ust. 2 cyt. ustawy zawiera katalog pojazdów samochodowych, których powyższe ograniczenia o których mowa w art. 3 ust. 1 nie dotyczą. Pojazdy te muszą jednak spełniać określone wymagania, o których mowa w kolejnych przepisach ustawy.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Przepis ten nie dotyczy jednak pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, w stosunku do których podatnik ma w pełni prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących płatności z tytułu ww. umów.

Podkreślić należy, że okres obowiązywania cyt. wyżej przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. wydłużony został do 31 grudnia 2013 r.

W myśl bowiem art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012r., poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 oraz z 2011r. Nr 102, poz. 585) wprowadza się następujące zmiany: użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”.

Zatem w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. odliczanie podatku VAT w ww. zakresie odbywało się na zasadach analogicznych jak w 2012 r. i było regulowane przepisami art. 3 - 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, z późn.zm.).

Wskazać należy, iż przepis ten, w odniesieniu do przypadków w nim określonych, modyfikuje definicję podatku naliczonego, zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, wskazując, że kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód osobowy lub inny pojazd samochodowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka zawarła „Umowę o świadczenie usług kompleksowej obsługi serwisowej Full Service Leasing (FSL)”, która obejmuje: udostępnianie pojazdów Wnioskodawcy świadczenie na rzecz Spółki usług kompleksowej obsługi serwisowej używanych pojazdów.

Na podstawie Umowy FSL leasingodawca udostępnia Spółce pojazdy samochodowe po podpisaniu „Umowy leasingu operacyjnego” która wraz z harmonogramem opłat staje się automatycznie Załącznikiem do Umowy FSL. Ponadto firma leasingowa świadczy usługi kompleksowej obsługi samochodów oddanych w leasing obejmujące m. in.: rejestrację i wydanie oraz zwrot pojazdów, organizację i realizację serwisu w stacjach obsługi obejmującą wszelkie czynności obsługi serwisowej i napraw pojazdów zarówno w ramach objętych gwarancją, jak i poza gwarancją, ubezpieczenie pojazdów w ramach OC, AC, NNW oraz obsługę likwidacji szkód w pojazdach powstałych w czasie ich eksploatacji, wymianę sezonową opon oraz przechowywanie oraz naprawę ogumienia.

Okresem rozliczeniowym z tytułu świadczonych usług jest miesiąc kalendarzowy. Na fakturze dokumentującej świadczenie usług wyszczególnione są następujące pozycje: rata kapitałowa, rata odsetkowa, rata serwisowa, ubezpieczenie przedmiotu leasingu.

Umowa FSL jest umową główną, na podstawie której strony ogólnie regulują zakres wzajemnych stosunków w zakresie używania samochodów, przy czym przystąpienie do umowy nie kreuje zobowiązań z tytułu umowy leasingu. Ponadto Umowa FSL składa się z kilku załączników. Jednym z nich (Załącznik nr 2) jest właśnie „Umowa leasingu operacyjnego”.

Umowy te mają odrębną numerację, ale ponieważ główną jest Umowa FSL, a Umowa leasingu jest załącznikiem, to podpisanie umowy kompleksowej jest niezbędne.

Leasingowane samochody są wykorzystywane przez Spółkę do działalności związanej z czynnościami opodatkowanymi.

W przedmiotowej sprawie mimo, iż umowa leasingu nazwana jest załącznikiem, mamy do czynienia z dwoma odrębnymi umowami tj. umową o obsługę serwisową pojazdów i umową leasingu. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę złożoną, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi złożonej.

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną, winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jako element usługi złożonej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem podsumowując powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dwoma różnymi świadczeniami na rzecz leasingobiorcy, tj. świadczenie usługi leasingu oraz świadczenie usługi serwisowania przedmiotu leasingu. Świadczenia te, pomimo sposobu skonstruowania umowy tj. umowa leasingu została nazwana załącznikiem do umowy o obsługę serwisową pojazdów, są niezależne od siebie. Opis stanu faktycznego nie wskazuje na występowanie między świadczeniami objętymi ww. umowami relacji tego typu, że jedno ze świadczeń stanowi świadczenie podstawowe, a drugie jest świadczeniem pomocniczym.

W rezultacie należy stwierdzić, że podatek naliczony wynikający z faktur, w części dotyczącej raty serwisowej, nie będzie objęty ograniczeniem wynikającym z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej i będzie podlegać odliczeniu na zasadach ogólnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem spełniona będzie podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia tj. samochody wykorzystywane będą przez Wnioskodawcę – podatnika podatku VAT – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Spółka może odliczyć w całości podatek naliczony dotyczący raty serwisowej dotyczącej użytkowanych pojazdów w formie leasingu w okresie 01.01.2013 - 31.12.2013.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Końcowo wskazać należy, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.