Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.128.2021.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-29
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu nieruchomości położonej w Irlandii.
Słowa kluczowe: Irlandia; najem; nieruchomości; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zasada-zasada proporcjonalności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.-Obliczenie podatku od dochodów ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2021 r. (data wpływu 5 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismami z dnia 11 i 31 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii – **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

W dniu 5 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego do osób fizycznych w zakresie:

\- opodatkowania zasiłku dla opiekuna wypłacanego z Irlandii,

\- opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii.

W związku z tym, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 27 sierpnia 2021 r., nr 0112-KDWL.4011.108.2021.1.DK i 0112-KDWL.4011.128.2021.1.DK na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane 27 sierpnia 2021 r., skutecznie doręczono 28 sierpnia 2021 r., natomiast w dniu 31 sierpnia 2021 r. do tut. organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie.

**We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.**

Zaistniały stan faktyczny.

Dnia (…)08.2021 Wnioskodawca przeprowadził się do Polski z Irlandii w celu pobytu stałego. Irlandzki „Social Welfare” – odpowiednik polskiej pomocy społecznej, przyznał Zainteresowanemu od dnia (…)03.2021 (na okres dwóch lat) zasiłek dla opiekuna, który Wnioskodawca będzie kontynuował w Polsce i będzie on dalej wypłacany przez urząd irlandzki. Zgodnie z podaną wyżej ustawą zasiłek taki nie podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu (zwolniony z podatku PIT).

Zasiłek dla opiekuna wypłacany z Irlandii został przyznany na podstawie irlandzkich przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów/przepisów o pomocy społecznej (Social Welfare).

Zdarzenie przyszłe

Niebawem Wnioskodawca będzie wynajmował nieruchomość w Irlandii i z tego tytułu będzie otrzymywał przychód z najmu, z którego automatycznie pobierana będzie zaliczka na podatek w wysokości 20 procent dla irlandzkiego urzędu skarbowego (Revenue).

W rozliczeniu rocznym możliwe, że Wnioskodawca będzie otrzymywał zwrot podatku lub będzie musiał dopłacić podatek, zgodnie z przyszłym wyliczeniem urzędu skarbowego irlandzkiego i uwzględnieniu jego rezydencji podatkowej, innych dochodów z zagranicy oraz kwot wolnych od podatku. W Polsce, Wnioskodawca wybiera opcję ryczałtu od dochodów z najmu i rozliczenie chce robić wyłącznie przez siebie (żona jest współwłaścicielem mieszkania). Rozliczenie miesięczne.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i umowa najmu nie zostanie zawarta w ramach tej działalności. Nieruchomość, którą Wnioskodawca zamierza wynajmować nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą. Będzie to najem prywatny.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.**

1\. Czy zasiłek ten jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, czy taki zasiłek trzeba uwzględniać w podatkowym zeznaniu rocznym?

2\. Czy Wnioskodawca musi płacić zaliczki na podatek od najmu w Polsce za nieruchomość wynajmowaną w Irlandii jeśli tam już płaci zaliczki na podatek w wyższej kwocie? (pytanie ostateczne sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

**Zdaniem Wnioskodawcy**,

1\. Zgodnie z przekonaniem Wnioskodawcy i ww. ustawą zasiłek dla opiekuna jest zwolniony z podatku PIT i nie trzeba go uwzględniać w rocznym zeznaniu podatkowym jako przychód.

2\. W przekonaniu Wnioskodawcy nie jest zobowiązany płacić zaliczek na podatek od prywatnego najmu nieruchomości w Irlandii, ponieważ już zapłacone zaliczki w Irlandii przewyższą kwotę podatku płaconego w Polsce.

Tut. organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii (pytanie nr 2, zdarzenie przyszłe), natomiast w zakresie opodatkowania zasiłku dla opiekuna wypłacanego z Irlandii (pytanie nr 1, stan faktyczny) wniosek podlega rozstrzygnięciu odrębnym pismem.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii jest prawidłowe**.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 Umowy z dnia 13 listopada 1995 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1996 r., Nr 29, poz. 129 ze zm.), w rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, pobytu, siedzibę, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie z tytułu dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Odnosząc się do kwestii opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii podkreślenia wymaga, że na gruncie polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zastosowanie znajduje art. 6 ust. 1 powołanej regulacji, w świetle którego dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (w tym dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Zgodnie natomiast z treścią art. 6 ust. 2 ww. Umowy, określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki powietrzne i pojazdy transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego.

Stosownie do zapisów art. 6 ust. 3 Umowy, postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośrednio użytkowania, dzierżawy, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego oraz do dochodu z przeniesienia tytułu własności takiego majątku.

Powyższe zapisy należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) (pkt 1 Komentarza do art. 6) przyjmując, że ust. 1 przyznaje prawo do opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego państwu źródła, tzn. państwu, w którym znajduje się majątek będący źródłem dochodu. Ta praktyka wynika z faktu, że zawsze istnieje bardzo ścisły związek gospodarczy między źródłem dochodu i państwem źródła.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Użyty w art. 6 ust. 1 Umowy zwrot „może być opodatkowany w tym drugim państwie” oznacza, że o tym czy dochód będzie tam opodatkowany zdecyduje już wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do opodatkowania takich dochodów może zrezygnować. Określenie „może być opodatkowany” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa a nie podatnika. Równocześnie, powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.

Wobec powołanych zapisów Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) dotyczących opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego, dochód z nieruchomości położonej w Irlandii podlega opodatkowaniu zarówno w państwie położenia majątku będącego źródłem dochodu, tj. w Irlandii, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce.

Odnosząc się z kolei do sposobu rozliczenia przychodów z najmu nieruchomości położonej w Irlandii uzyskanych przez Wnioskodawcę w roku 2021 i/lub latach następnych wskazania wymaga, że zarówno Polska, jak i Irlandia notyfikowały polsko-irlandzką umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm.).

Konwencja MLI, której celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu podwójnego opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych, została ratyfikowana przez Polskę w dniu 23 stycznia 2018 r., a przez Irlandię w dniu 29 stycznia 2019 r. Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski był dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Irlandii dzień 1 maja 2019 r.

Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy). Postanowienia Konwencji MLI będą miały zastosowanie w odniesieniu do Umowy podatkowej począwszy od innych dat niż data wejścia w życie. Przy tym, poszczególne postanowienia Konwencji MLI mogą być stosowane w różnych datach, zależnie od rodzaju podatków (podatki pobierane u źródła lub inne podatki) oraz od wyborów dokonanych przez Umawiające się Państwa w ich stanowiskach w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

W konsekwencji, jeśli w niniejszym dokumencie nie wskazano inaczej, to zgodnie z art. 35 ust. 1 Konwencji MLI, postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 4 Konwencji MLI będą miały zastosowanie w zakresie stosowania Umowy polsko-irlandzkiej przez Polskę:

\- w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w dniu lub po dniu 1 stycznia 2020 r.; oraz

\- w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po dniu 1 listopada 2019 r.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że okresem podatkowym dla osoby fizycznej jest rok podatkowy. Stosownie do art. 11 ustawy Ordynacja podatkowa, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Zatem, do dochodów osiąganych z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii, przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie od 1 stycznia 2020 r.

Wobec tego, że – jak wynika z wcześniejszych rozważań – na gruncie polsko-irlandzkiej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochód z nieruchomości położonej w Irlandii podlega opodatkowaniu zarówno w ww. państwie ze względu na położenie tam majątku będącego źródłem dochodu, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce. W celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce z tytułu rozliczenia takich dochodów za rok podatkowy 2021 należy zastosować art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, który zastąpił art. 24 ust. 1 lit. a) Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Zgodnie z ww. przepisem, w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji (tu: w Polsce) uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (tu: Irlandię) (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję – tu: Irlandię, wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji – tu: Irlandii), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja (tu: Polska) zezwoli na:

i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (tu: w Irlandii);

ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (tu: w Irlandii).

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (tu: w Irlandii).

Wobec powyższego, do dochodów, które Wnioskodawca uzyska w roku 2021 z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii, zastosowanie znajdzie metoda proporcjonalnego odliczenia, o której mowa w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego przepisu, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Zgodnie z polskim prawem podatkowym, jeżeli najem nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc stanowi odrębne źródło przychodów określane jako tzw. „najem prywatny”, przychody uzyskiwane z tego źródła mogą być opodatkowane w Polsce:

1) na zasadach ogólnych – według skali podatkowej (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub

2) ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).

Jak wskazano w opisie sprawy Wnioskodawca zamierza opodatkować w Polsce przychody z najmu nieruchomości położonej w Irlandii, na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wątpliwości Wnioskodawczy budzi fakt, czy musi płacić zaliczki na podatek od najmu w Polsce za nieruchomość wynajmowaną w Irlandii jeśli tam już płaci zaliczki na podatek w wyższej kwocie.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania.

Z kolei stosownie do ust. 1a ww. przepisu, podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania.

Jak wynika z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasada ta ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich (art. 12 ust. 6 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, do przychodów m.in. z najmu, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z przedstawionego wcześniej art. 27 ust 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku zastosowania metody proporcjonalnego odliczenia, od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Podkreślenia wymaga, że w przypadku wyboru jako formy opodatkowania przychodów z tytułu najmu prywatnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych podatnik nie opłaca zaliczek na podatek, a ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (podatek zryczałtowany).

Reasumując:

\- przychody z tytułu najmu nieruchomości położonej w Irlandii uzyskane przez Wnioskodawcę (w okresie polskiej rezydencji) w roku 2021 r. i/lub latach następnych podlegają opodatkowaniu zarówno w Irlandii jak i w Polsce (metoda proporcjonalnego odliczenia);

\- Wnioskodawca może wybrać jako sposób opodatkowania ww. przychodów ryczałt od przychodów ewidencjonowanych;

\- Wnioskodawca jest zobowiązany do obliczenia w Polsce ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, od zryczałtowanego podatku odlicza podatek zapłacony za granicą;

\- w sytuacji, gdy zryczałtowany podatek po odliczeniu podatku zapłaconego w Irlandii jest równy lub mniejszy niż 0 Wnioskodawca nie ma obowiązku opłacania zryczałtowanego podatku w Polsce,

\- Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia PIT-28 i wykazania uzyskanych przychodów oraz podatku zapłaconego za granicą.

W związku z powyższy stanowisko Wnioskodawczy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.