Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-98/12-3/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-24
Teza: Czy Spółka prawidłowo będzie odliczać podatek od towarów i usług z faktur wystawianych w całości na A przez świadczeniodawców w ramach Projektu, bez względu na fakt, że zapłata będzie tylko w części następowała ze środków własnych A?
Słowa kluczowe: odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2012 r. (data wpływu 24 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka (dalej: „A”) zawarła w dniu 26 maja 2011 r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej „PARP”) Umowę o Dofinansowanie Projektu w Ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (dalej „Umowa o Dofinansowanie”). Według tej Umowy, beneficjentem jest nie tylko A (wg nomenklatury Umowy o Dofinansowanie - „Beneficjent”), ale także przedsiębiorca, który otrzymał pomoc (wg nomenklatury Umowy o Dofinansowanie - „Beneficjent Prywatny”), czyli spółki należące do Grupy Kapitałowej (dalej „Spółki GK”).

Z Umowy o Dofinansowanie, w szczególności z załączników do niej, wynika, że kwota wsparcia finansowego jest przekazywana bezpośrednio A, ale jednym z warunków tego wsparcia jest wniesienie wkładów przez A i Spółki GK.

Przedmiotem dofinansowania będzie Projekt, który polega na dokształcaniu pracowników podmiotów uczestniczących w tym Projekcie, w zakresie cech pracowniczych, które w efekcie powinny doprowadzić do zwiększenia możliwości i efektywności tych pracowników w pracy (główny cel). W ramach Projektu pojawią się wydatki dokonywane bezpośrednio przez A, na podstawie faktur wystawianych przez świadczeniodawców. Z opłacanych świadczeń korzystać będzie A i Spółki GK. Mając na uwadze zobowiązania zaciągnięte wobec PARP, w celu określenie warunków współpracy w ramach Projektu z Umowy o Dofinansowanie, A zamierza zawrzeć ze Spółkami GK uczestniczącymi w Projekcie umowy o współpracy. Z umów tych wynikają obowiązki obu stron służące wywiązaniu się z Umowy o Dofinansowanie, czyli celem umów było zabezpieczenie podstaw uzyskania beneficjum przez A i Spółki GK, i strony tych umów nie świadczą sobie wzajemnie. Spośród innych obowiązków, zasadniczego znaczenia z podatkowego punktu widzenia nabiera obowiązek wniesienia przez Spółki GK wkładu własnego w formie pieniężnej i niepieniężnej (w formie wynagrodzenia pracowników). Pojawią się zatem przepływy finansowe pomiędzy PARP a A, jako dofinansowanie ww. Projektu, oraz pomiędzy A a Spółkami, tytułem wkładów pieniężnych Spółek GK w Projekt. W konsekwencji, z wydatkowanej kwoty netto (podatek od towarów i usług jest wydatkiem niekwalifikowalnym w ramach Projektu i pokrywanym przez A własnymi środkami pieniężnymi), którą ponosić będzie A, w formie pieniężnej 88,17% jest dofinansowywane przez PARP, a 7,87% przez Spółki GK, jako ich wkład prywatny w otrzymywane wsparcie, z tym jednak zastrzeżeniem, że wskazane udziały procentowe mogą ulegać zmianom w trakcie trwania Projektu.

A, jak i Spółki GK są zarejestrowanymi i czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. A, jak i Spółki GK wykonują wyłącznie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (towary i usługi nabywane w ramach Projektu nie będą służyły działalności zwolnionej lub niepodlegającej podatkowi od towarów i usług).

A w ramach Projektu będzie ponosił wydatki na usługi szkoleniowe. Usługi te świadczone będą przed podmiot zewnętrzny, nie związany z A. Wkłady Spółek GK dokumentowane będą notami księgowymi, gdyż nie stanowią one zapłaty (wynagrodzenia) za świadczenia na ich rzecz ze strony A. Projekt ma posłużyć rozwojowi pracowników A i Spółek GK w oparciu o przyjętą i realizowaną w sieci „A” Strategię Gospodarczą osiągnięcia przewagi konkurencyjnej w handlu. Pracownicy będą brali udział w szkoleniach, które spowodują wzrost ich umiejętności, co będzie miało przełożenie na jakość usług świadczonych przez sieć „A”. Zarówno A, jak i Spółki GK mają skorzystać z Projektu przede wszystkim poprzez podniesienie umiejętności przywódczych, interpersonalnych i menedżerskich kadry kierowniczej, wzrost wiedzy i umiejętności kupców i branżystów, wzrost wiedzy i umiejętności handlowych, wzrost kompetencji pracowniczych oraz utrwalenie wartości korporacyjnych (szacunek, zaufanie, wolny rynek).

Dofinansowanie w ramach Projektu dotyczyć będzie kosztów ogólnych Projektu (nie będzie formą dofinansowania sprzedaży towarów lub usług).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka prawidłowo będzie odliczać podatek od towarów i usług z faktur wystawianych w całości na A przez świadczeniodawców w ramach Projektu, bez względu na fakt, że zapłata będzie tylko w części następowała ze środków własnych A?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego na fakturach wystawionych przez świadczeniodawców w ramach Projektu (art. 86 i a contrario art. 88 UVAT). Nie ma tu znaczenia sposób finansowania kwot netto wynikających z faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka (dalej: „A”) zawarła w dniu 26 maja 2011 r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej „PARP”) Umowę o Dofinansowanie Projektu w Ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (dalej „Umowa o Dofinansowanie”). Według tej Umowy, beneficjentem jest nie tylko A, ale także przedsiębiorca, który otrzymał pomoc, czyli spółki należące do Grupy Kapitałowej (dalej „Spółki GK”). Z Umowy o Dofinansowanie, w szczególności z załączników do niej, wynika, że kwota wsparcia finansowego jest przekazywana bezpośrednio A, ale jednym z warunków tego wsparcia jest wniesienie wkładów przez A i Spółki GK. Przedmiotem dofinansowania będzie Projekt, który polega na dokształcaniu pracowników podmiotów uczestniczących w tym Projekcie, w zakresie cech pracowniczych, które w efekcie powinny doprowadzić do zwiększenia możliwości i efektywności tych pracowników w pracy (główny cel). W ramach Projektu pojawią się wydatki dokonywane bezpośrednio przez A, na podstawie faktur wystawianych przez świadczeniodawców. Z opłacanych świadczeń korzystać będzie A i Spółki GK. Mając na uwadze zobowiązania zaciągnięte wobec PARP, w celu określenie warunków współpracy w ramach Projektu z Umowy o Dofinansowanie, A zamierza zawrzeć ze Spółkami GK uczestniczącymi w Projekcie umowy o współpracy. Z umów tych wynikają obowiązki obu stron służące wywiązaniu się z Umowy o Dofinansowanie, czyli celem umów było zabezpieczenie podstaw uzyskania beneficjum przez A i Spółki GK, i strony tych umów nie świadczą sobie wzajemnie. Spośród innych obowiązków, zasadniczego znaczenia z podatkowego punktu widzenia nabiera obowiązek wniesienia przez Spółki GK wkładu własnego w formie pieniężnej i niepieniężnej (w formie wynagrodzenia pracowników). Pojawią się zatem przepływy finansowe pomiędzy PARP a A, jako dofinansowanie ww. Projektu, oraz pomiędzy A a Spółkami, tytułem wkładów pieniężnych Spółek GK w Projekt. W konsekwencji, z wydatkowanej kwoty netto (podatek od towarów i usług jest wydatkiem niekwalifikowalnym w ramach Projektu i pokrywanym przez A własnymi środkami pieniężnymi), którą ponosić będzie A, w formie pieniężnej 88,17% jest dofinansowywane przez PARP, a 7,87% przez Spółki GK, jako ich wkład prywatny w otrzymywane wsparcie, z tym jednak zastrzeżeniem, że wskazane udziały procentowe mogą ulegać zmianom w trakcie trwania Projektu.

A, jak i Spółki GK są zarejestrowanymi i czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług oraz wykonują wyłącznie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (towary i usługi nabywane w ramach Projektu nie będą służyły działalności zwolnionej lub niepodlegającej podatkowi od towarów i usług).

W interpretacji z dnia 24 kwietnia 2012 r. nr ILPP2/443-98/12-2/AKr, wskazano, iż skoro pozyskana dotacja przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów ogólnych Projektu, to oznacza, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. W konsekwencji, w związku z realizacją Projektu w części dofinansowanej ze środków Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów. Tym samym dotacja z PARP, czyli otrzymany zwrot poniesionych kosztów, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Czynność ta nie została bowiem wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy.

Z kolei, wpłaty w formie wkładu własnego (pieniężnego) Spółek GK stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu. Wkład własny Spółek GK jest związany z konkretnym konsumentem konkretnego szkolenia, w związku z czym jest bezpośrednio związany ze świadczeniem usług szkoleniowych.

Tym samym, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, otrzymany wkład własny pieniężny stanowi obrót, podlegający opodatkowaniu według stawki właściwej dla danej usługi. Bowiem z przepisu art. 29 ust. 1 ustawy wynika, iż na obrót składają się: kwota należna obejmująca całość świadczenia należnego od nabywcy (pomniejszona o kwotę należnego podatku), jak również otrzymane przez podatnika dotacje (mające wpływ na cenę usługi). Tak więc, wkłady własne uznaje się za wynagrodzenie za świadczone usługi szkoleniowe, opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki podatkowej, tj. 23%.

Natomiast, w kwestii wkładu własnego w postaci wynagrodzeń pracowników, w przywołanej interpretacji, stwierdzono, iż wkład ten jest niewątpliwie związany z konkretnym konsumentem realizowanego programu szkoleniowego i jest bezpośrednim kosztem szkolenia. Jednakże wkład własny Spółek GK w formie wynagrodzenia uczestników szkolenia, nie stanowi zapłaty za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz beneficjentów. Wynagrodzenie za pracę to obligatoryjne świadczenie należne pracownikowi od pracodawcy. Wynagrodzenia te stanowią wprawdzie element kalkulacyjny szkolenia, lecz same w sobie nie są przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT.

Podsumowując, w cytowanej interpretacji uznano, iż wkład Spółek GK w postaci pieniężnej jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług według podstawowej 23% stawki podatku VAT, natomiast wkład w postaci wynagrodzenia pracowników nie jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług.

Zatem, w związku z faktem, iż wkłady własne pieniężne Spółek GK stanowią obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez świadczeniodawców w ramach Projektu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.