Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.243.2016.2.ŻR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-07-01
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT.
Słowa kluczowe: usługi-usługi projektowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2016 r. (data wpływu 16 maja 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. (data wpływu 16 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 16 czerwca 2016 r. o podpis Wnioskodawcy oraz doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 2008 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem zgłoszonej w CEiDG działalności jest działalność w zakresie architektury PKD 71.11.Z (działalność główna) oraz 71.12.Z, 74.10.Z.

W dotychczasowej działalności Wnioskodawca wykonywał i wystawiał faktury za następujące czynności:

1.  Projekty budowlane i adaptacje projektów gotowych. Wykonywanie na zlecenie Inwestora projektów wraz z niezbędnymi zbiorami dokumentów, przedstawiające plany inwestycji budowlanej w formie i zakresie określonym w odpowiednim rozporządzeniu, stanowiące część dokumentacji budowy, którego zawartość określa ustawa Prawo budowlane.
2.  Prace projektowe. Wykonywanie jako podwykonawca:
    *   projektów koncepcyjnych,
    *   projektów architektoniczno-budowlanych,
    *   projektów wykonawczych,
    *   autoryzowanie projektów.
3.  Opinie o możliwości podziału nieruchomości. Wykonywane na zlecenie Inwestora dokumentacje określające, czy dana nieruchomość spełnia wymagania pod względem przepisów architektonicznych oraz Prawa budowlanego do jej podziału. Dokumentacja taka nie obejmuje doradztwa, a jedynie stwierdza fakt, że nieruchomość może, lub nie może zostać podzielona.
4.  Występowanie jako pełnomocnik. Występowanie jako pełnomocnik w sprawach projektowych.

Wnioskodawca nadmienia jednocześnie, że do końca 2015 r. był płatnikiem podatku od towarów i usług (VAT), natomiast od stycznia 2016 r. z uwagi na fakt, iż nie osiągnął przychodów przekraczających kwotę 150.000 zł skorzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy.

Ponadto w przyszłości Wnioskodawca zakłada, że będzie wykonywał:

1.  Nadzory autorskie. Wykonywane na zlecenie Inwestora prace polegające na stwierdzaniu w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem, uzgadnianiu możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy, lub inspektora nadzoru inwestorskiego.
2.  Projekty aranżacji wnętrz. Wykonywane na zlecenie Inwestora dokumentacje techniczne na podstawie których wykonywane są prace obejmujące wystrój i wyposażenie ruchome z uwzględnieniem funkcji pomieszczenia.

Do dnia 31 grudnia 2015 Wnioskodawca był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie wykonuje i nie planuje wykonywania czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710). Nie świadczy i nie planuje świadczyć usług o charakterze prawniczym, lub doradczym, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b.

W ramach otrzymywanych pełnomocnictw Wnioskodawca może być uprawniony do załatwiania spraw związanych z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę. Celem takiego pełnomocnictwa jest możliwość złożenia i ewentualnego uzupełnienia wykonanej przez Wnioskodawcę dokumentacji projektowej w Urzędzie, lub jej wypożyczenia celem uzupełnienia braku, lub niezgodności z przepisami oraz uzyskaniem urzędowych informacji i uzgodnień niezbędnych do wykonania projektu budowlanego. Pełnomocnictwo jest realizowane w ramach kompleksowej realizacji projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą - pracownię projektową świadczącą usługi polegające na:

*   wykonywaniu projektów budowlanych i adaptacji projektów gotowych,

*   wykonywaniu prac projektowych,

*   wykonywaniu projektów koncepcyjnych,

*   wykonywaniu projektów architektoniczno-budowlanych,

*   wykonywaniu projektów wykonawczych,

*   autoryzowaniu projektów,

*   wykonywaniu opinii o możliwości podziału nieruchomości,

*   występowanie jako pełnomocnik,

*   wykonywaniu nadzorów autorskich,

*   wykonywaniu projektów aranżacji wnętrz,

oraz nie wykonywaniu usług doradczych, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT zakładając, że przychody z działalności gospodarczej nie przekroczyły w 2015 r. kwoty 150.000 zł a w roku bieżącym wartości proporcjonalnej do okresu prowadzenia działalności?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że roczne przychody Wnioskodawcy z działalności gospodarczej nie przekroczyły w 2015 r. kwoty 150.000 zł, a w roku bieżącym wartości proporcjonalnej do okresu prowadzenia działalności oraz wykonując jedynie opisane w pytaniu usługi, które nie są usługami doradczymi w myśl art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawcy przysługuje prawo do zwolnienia od podatku VAT.

Na poparcie wyżej wskazanego stanowiska Wnioskodawca przywołuje pokrewne interpretacje:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach IBPP1/443-553/14/AW.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach IBPP1/443-871/10/BM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 poz. 710), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów, i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych,

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z art. 113 ust. 5 ustawy wynika natomiast, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się również od podatku od towarów i usług sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 11 cyt. ustawy podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
2.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku od towarów i usług zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ww. ustawy.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 2008 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest działalność w zakresie architektury PKD 71.11.Z (działalność główna) oraz 71.12.Z, 74.10.Z. W dotychczasowej działalności Wnioskodawca wykonywał i wystawiał faktury za następujące czynności: projekty budowlane i adaptacje projektów gotowych, prace projektowe, opinie o możliwości podziału nieruchomości, występowanie jako pełnomocnik w sprawach projektowych. Ponadto w przyszłości Wnioskodawca zakłada, że będzie wykonywał: nadzory autorskie oraz projekty aranżacji wnętrz. Do dnia 31 grudnia 2015 Wnioskodawca był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie wykonuje i nie planuje wykonywania czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze opis świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz powyższą analizę pojęcia usług doradczych, należy stwierdzić, że opisane przez Zainteresowanego usługi, które świadczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie stanowią usług o charakterze prawniczym lub w zakresie doradztwa, które są wyłączone ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Należy wskazać, że czynności wykonywane w ramach kompleksowej realizacji projektu, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa (tj. załatwianie spraw związanych z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę), którego celem jest możliwość złożenia i ewentualnego uzupełnienia wykonanej przez Wnioskodawcę dokumentacji projektowej w Urzędzie, lub jej wypożyczenia celem uzupełnienia braku lub niezgodności z przepisami oraz uzyskaniem urzędowych informacji i uzgodnień niezbędnych do wykonania projektu budowlanego nie stanowią usług o charakterze prawniczym lub doradczym. Również Zainteresowany sam wskazał, iż nie świadczy i nie planuje świadczyć usług o charakterze prawniczym, lub doradczym, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit a lub lit b.

Jednocześnie należy wskazać, że Wnioskodawca do końca 2015 r. był zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast przychód uzyskany przez Zainteresowanego w 2015 r., nie przekroczył kwoty 150.000 zł.

W myśl powołanego wcześniej art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawca nie uzyskał łącznie w poprzednim roku podatkowym obrotu ze sprzedaży opodatkowanej, przekraczającego kwotę uprawniającą do zwolnienia, to może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, przy czym, jeżeli wartość sprzedaży przekroczy wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy kwotę 150.000 zł, to Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia podmiotowego począwszy od czynności, którą przekroczy tę kwotę, w myśl art. 113 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wskazane interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i stanowisko wnioskodawcy. Zatem powołane przez Wnioskodawcę interpretacje nie stanowią źródła prawa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.