Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-2.4511.189.2016.1.DJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-10-10
Teza: Skutki podatkowe otrzymania spłaty w związku z działem spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek-dział spadku; spłata; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku (data wpływu 19 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni wskazała, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy: działu spadku (po rodzicach), którego przedmiotem jest lokal mieszkalny oraz udział do 1/6 we wspólnych częściach budynku i prawie wieczystego użytkowania gruntu, stanowiący odrębną nieruchomość.

Przeprowadzone postępowania:

1.  Po śmierci mamy (styczeń 2000 r.) zostało przeprowadzone w sądzie postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. W postanowieniu (z maja 2000 r.) sąd stwierdził, że spadek po mamie nabyli: wdowiec-tata oraz trójka dzieci, po 1/4 każde z nich. Decyzją z czerwca 2000 r. Urząd Skarbowy w A umorzył postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru podatku od spadków i darowizn (dot. 1/2 części lokalu mieszkalnego oraz udziału do 1/6 we wspólnych częściach budynku i prawie wieczystego użytkowania), gdyż kwota masy spadkowej, przypadająca na każdego spadkobiercę jest mniejsza od kwoty wolnej od podatku.
2.  W marcu 2016 r. zmarł tata Wnioskodawczyni. W dniu 26 lipca 2016 r. do części spadku po tacie zostało przeprowadzone notarialnie postępowanie spadkowe, w wyniku którego został wydany: akt poświadczenia dziedziczenia, akt notarialny przyjęcia oświadczenia o przyjęciu spadku oraz akt notarialny protokół dziedziczenia. Dnia 26 lipca 2016 r. na druku SD-Z2 złożono w Urzędzie Skarbowym w A zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych. Natomiast 28 lipca 2016 r. urząd skarbowy wydał zaświadczenie, w którym stwierdza, że podatek od spadków i darowizn nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie.

Zdarzenie przyszłe.

1.  Po śmierci taty, Wnioskodawczyni i Jej dwaj bracia chcą przeprowadzić dział spadku jako jedno łączne postępowanie, tj. obejmujące część spadku po mamie, nabytą 16 lat temu (2000 r.) i część spadku po tacie, nabytą w 2016 roku.
2.  Rodzeństwo zamierza dokonać zgodnego działu spadku w ten sposób, że jeden z braci nabyłby wyłączne prawo własności do nieruchomości, zaś drugi brat i Zainteresowana (siostra) otrzymaliby spłatę za te udziały w wysokości nieprzekraczającej ich udziałów w spadku.

W związku z:

*   brakiem możliwości podzielenia między siebie odziedziczonego w naturze, ale niepodzielnego spadku (fizycznie niepodzielna nieruchomość),
*   niemożnością odebrania przez każdego nabytej części spadku (tj. udziału w tejże niepodzielnej nieruchomości)

spadkobiercy chcą przyjąć (jak w pkt 2) taką formę rozdysponowania spadku, która umożliwi w niepodzielnej masie spadkowej (jaką w naturze jest nieruchomość) ostateczne, zgodne podzielenie się tym spadkiem poprzez wzajemne rozliczenie się z niego według wartości nabytych w spadku udziałów.

To poprzez spłatę (niepodzielnej w naturze) masy spadkowej Wnioskodawczyni ma możliwość odebrania równowartości swojego udziału w spadku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy otrzymana przez Wnioskodawczynię – w dziale spadku, obejmującym niepodzielną nieruchomość – ekwiwalentna spłata, tj. równa wartości Jej udziału w spadku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy nabycie udziału w spadku (dotyczy części spadku po tacie) oraz przekazanie tego udziału za spłatę nastąpiłoby w 2016 roku (tj. przed upływem 5 lat od daty nabycia spadku)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymana w ramach działu spadku spłata równa wartości dziedziczonego udziału Zainteresowanej w niepodzielnej masie spadkowej (jaką jest nieruchomość) nie powinna być traktowana jako odpłatne zbycie udziału w nieruchomości, tj. jako przychód, ponieważ:

1.  Spłata w dziale spadku, który Zainteresowana zamierza przeprowadzić służy wyłącznie rozdziałowi między spadkobierców niepodzielonego spadku, jakim jest nieruchomość według wartości dziedziczonych w spadku udziałów. Spłata jest zastępczą formą rozdysponowania spadku, gdyż ten jest niepodzielny w naturze.
2.  W związku z otrzymaną w ramach działu spadku spłatą równą wartości dziedziczonego przez Wnioskodawczynię udziału w spadku, Zainteresowana nie uzyskuje żadnego przyrostu (przychodu) w dziedziczonej masie spadkowej. A to przychód ze sprzedaży udziału podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
3.  Odebranie równowartości swojego udziału w spadku (w niepodzielnej fizycznie nieruchomości) poprzez spłatę równą wartości dziedziczonego w nim udziału, nie ma znamion transakcji sprzedaży udziału, czy odpłatnego zbycia, które to wymagają – dla swej ważności – dokumentu prawnego, stwierdzającego sprzedaż. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wiążą wyraźnie okres karencji w opodatkowaniu z transakcją sprzedaży, cyt: (…) jeśli sprzedaż ma miejsce przed upływem 5 lat od nabycia (…).
4.  Zatem przepisy podatku dochodowego dotyczą wymogu zachowania 5-letniego okresu między nabyciem udziału w spadku i przekazaniem tego samego udziału drugiemu spadkobiercy – w ramach działu spadku – nie mają zastosowania do otrzymanej przez Zainteresowaną za przekazany udział spłaty, będącej równowartością Jej dziedziczonej masy spadkowej. Otrzymana spłata nie jest wynikiem sprzedaży udziału w spadku (nie jest przychodem), ale jest wynikiem działu spadku, dokonanego przez spadkobierców w formie wartościowej, według dziedziczonych udziałów w spadku z uwagi na niepodzielność spadku w naturze i w związku z tym niemożność odebrania przez każdego z nich swojej części spadku.
5.  Otrzymana – w ramach działu spadku – spłata, nieprzekraczająca wartości dziedziczonego udziału nie jest odpłatnością za ten udział. Spłata jest w dalszym ciągu dziedziczoną częścią spadku Wnioskodawczyni (udziałem spadkowym Zainteresowanej), która zmieniła (w dziale spadku) swoją formę na wartościową wyłącznie w celu rozdysponowania niepodzielnego w naturze spadku.
6.  Spłata – w ramach działu spadku – będąca równowartością (w niepodzielnej fizycznie nieruchomości) udziału służy rozliczeniu dziedziczonego spadku i zastępuje jedynie to, co jako spadkobierca Wnioskodawczyni mogłaby uzyskać z działu spadku w naturze, gdyby do niego doszło.
7.  Ww. spłata jest wyłącznie ekwiwalentem dziedziczonego przez Zainteresowaną udziału w niepodzielnej w naturze masie spadkowej.
8.  Dział spadku mieści się w pojęciu dziedziczenia. Dziedziczenie to zarówno samo nabycie spadku, jak i nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze działu spadku. Dział spadku (podział) jest więc dalszym etapem dziedziczenia. Dziedziczenie jest objęte podatkiem od spadków i darowizn, zatem opodatkowanie działu spadku jako elementu dziedziczenia podatkiem dochodowym oznaczałoby podwójne opodatkowanie tej samej dziedziczonej części spadku.
9.  Opodatkowanie zatem podatkiem dochodowym od osób fizycznych, otrzymanej w dziale spadku ekwiwalentnej spłaty udziału Wnioskodawczyni, oznaczałoby dwukrotne opodatkowanie tej samej wartościowo części dziedziczonego przez Zainteresowaną spadku.
10.  Objęcie spłat – otrzymanych w ramach działu spadku – podatkiem dochodowym oznaczałoby nierówne traktowanie i różnicowanie sytuacji spadkobierców tylko dlatego, że odziedziczyli spadek podzielny lub niepodzielny w naturze. Spadkobiercy niedokonujący w ogóle podziału spadku (np. gdy spadek dziedziczy jedyny spadkobierca) lub dokonujący działu spadku wyłącznie w naturze (przez podział rzeczy między siebie) nie byliby objęci podatkiem dochodowym, zaś spadkobiercy otrzymujący (jak Wnioskodawczyni) spłatę równą dziedziczonemu udziałowi z uwagi na brak możliwości podziału składnika w naturze byliby zobligowani do zapłaty podatku dochodowego. Spadkobiercy otrzymujący spłatę nie otrzymaliby ekwiwalentu dziedziczonego w naturze spadku (tj. wartości równej udziałowi w spadku). Spłata równa wartości dziedziczonego udziału zastępuje jedynie tą cześć spadku, którą jako spadkobierca Wnioskodawczyni mogłaby uzyskać z działu spadku w naturze, gdyby do niego doszło.
11.  Do nierównego potraktowania spadkobierców dojdzie również w sytuacji, gdy do spłat otrzymanych przez spadkobierców uczestniczących w dziale tego samego spadku zastosowane będą różne interpretacje przepisów – w zakresie opodatkowania bądź nieopodatkowania spłaty w dziale spadku, obejmującym nieruchomość – tylko dlatego, że będą rozliczać się w innych miejscowo urzędach skarbowych.

Zastosowanie różnych interpretacji przepisów do spłat (równych wartości udziału w spadku), otrzymanych przez spadkobierców, uczestniczących w tym samym dziale spadku spowoduje, że jednemu ze spadkobierców zastosowanie się do interpretacji prawa podatkowego będzie szkodzić, bo nie odbierze on równowartości dziedziczonego udziału w niepodzielnym spadku (tj. w nieruchomości). Spadkobierca ten nie odbierze swojej części spadku, jaką mógłby uzyskać z działu spadku w naturze, gdyby do niego doszło. Jest to ciągle jeden i ten sam dział spadku, w którym uczestniczą równouprawnieni spadkobiercy, dlatego do otrzymanej przez każdego z nich – w dziale spadku – spłaty nie powinny mieć zastosowania różne (w konsekwencjach podatkowych) interpretacje, które to równouprawnienie spadkobierców, przy tym podziale spadku znoszą.

W ocenie Zainteresowanej otrzymana – w planowanym dziale spadku, obejmującym nieruchomość – spłata, nieprzekraczająca wartości dziedziczonego w spadku udziału, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym (jako przychód z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości).

Planowany dział spadku (w którym Wnioskodawczyni otrzyma spłatę równą wartości nabytego w spadku udziału) nie prowadzi do dodatkowego przysporzenia, przekraczającego wartość odziedziczonego udziału w tej masie spadkowej.

W takim dziale spadku otrzymana spłata nie ma znamion odpłatnego zbycia, czy też sprzedaży udziału w nieruchomości, więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przepisy prawne nie określają czasu, w jakim spadkobiercy muszą dokonać działu spadku, czyli czasu rozdysponowania spadku między siebie. Zatem dla otrzymanej – w ramach działu spadku – spłaty, będącej równowartością dziedziczonego udziału w spadku, nie ma znaczenia czas (data) nabycia udziału w spadku oraz data przekazania tego udziału drugiemu spadkobiercy w dziale spadku. Daty te mają istotne znaczenie przy opodatkowaniu bądź zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym odpłatnego zbycia lub sprzedaży udziału w nieruchomości.

Otrzymana – w dziale spadku spłata, nieprzekraczająca wartości dziedziczonego w spadku udziału Wnioskodawczyni – umożliwi rozdysponowanie niepodzielnej masy spadkowej i zastąpi jedynie to, co Zainteresowana jako spadkobierca mogłaby uzyskać z działu spadku w naturze, gdyby do niego doszło.

Przedmiotem wniosku ORD-IN jest spłata (nieprzekraczająca wartości dziedziczonego udziału) w ramach planowanego działu spadku, dot. nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okres ten odnosi się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, ze z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Zatem w omawianej sprawie nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości w spadku po zmarłych rodzicach nastąpiło w dwóch datach: w dniu śmierci matki – w 2000 r. oraz w dniu śmierci ojca w 2016 r.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Art. 1037 § 1 ww. Kodeksu stanowi natomiast, że dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.

Natomiast zgodnie z jego art. 211 i 212 zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Wyjaśnić przy tym należy, że okoliczność, że dział spadku następuje ze spłatą od spadkobiercy, nabywającego na wyłączną własność składniki majątkowe wchodzące w skład spadku na rzecz innych spadkobierców powoduje, że czynność taka ma charakter odpłatny. Zatem dla Wnioskodawczyni czynność odpłatnego działu spadku w świetle prawa cywilnego stanowi formę zbycia – wówczas mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem udziału w nieruchomości, które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bez znaczenia jest bowiem, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze umowy sprzedaży, zamiany, działu spadku, czy zniesienia współwłasności. Użyte w powyższym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin odpłatne zbycie obejmuje zatem szeroki zakres umów.

W myśl art. 155 ustawy Kodeks cywilny, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży czy zamiany, lecz ma zastosowanie do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności do całej rzeczy lub udziału. Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć zatem każde zdarzenie i każdą czynność prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości lub praw (lub udziału w nich) za wynagrodzeniem, w tym odpłatne zbycie udziału w nieruchomości w drodze działu spadku.

Należy jednak podkreślić, że w sytuacji określonej we wniosku kwestię ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię rozpatrywać można jedynie w odniesieniu do udziału nabytego w 2016 r. w drodze spadku po zmarłym ojcu. Zbycie bowiem udziału nabytego w 2000 r. w spadku po zmarłej matce nie stanowi w ogóle źródła przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem upłynął wskazany w tym przepisie pięcioletni termin.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że okoliczność, że dział spadku, którego przedmiotem jest prawo własności nieruchomości, następuje ze spłatą na rzecz pozostałych spadkobierców, a więc ma charakter odpłatny nie jest jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia takiego udziału. W sytuacji, w której spłata równa jest wartości udziału w spadku i nie przekracza go, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

Zatem, otrzymanie przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku spłaty ekwiwalentnej do posiadanego udziału w spadku nie spowoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma więc okoliczność, że spłata w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości przysługującego Zainteresowanej udziału spadkowego.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skoro – jak wskazano w treści wniosku – wartość spłaty, do której uiszczenia – w związku z otrzymaniem na skutek działu spadku całej nieruchomości, będącej przedmiotem spadku po zmarłych rodzicach – zobowiązany będzie brat Wnioskodawczyni, odpowiadała będzie wartości udziału, jaki przysługiwał Zainteresowanej w spadku, to jej otrzymanie nie spowoduje powstania przychodu, w szczególności z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który mógłby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że interpretację prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie.

Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został złożony przez Wnioskodawczynię jako jednego ze spadkobierców nieruchomości, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego spadkobiercy, tj. dla brata Wnioskodawczyni, który także otrzyma spłatę w ramach działu spadku.

Brat Wnioskodawczyni, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.