Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.256.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Nabycie przyczep od Sprzedawców profesjonalnych i
nieprofesjonalnych.
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
osoba-osoby fizyczne
podatnik-podatnik czynny
przyczepa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług dotyczący nabycia przyczep od Sprzedawców
    profesjonalnych i nieprofesjonalnych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 11 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowany
    podatnikiem podatku VAT UE. Wnioskodawca planuje nabywać odpłatnie w celach
    odsprzedaży używane przyczepy kempingowe z Irlandii Północnej. Wnioskodawca nie jest
    zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnych
    charakterze na terytorium Irlandii Północnej i terytorium Wielkiej Brytanii, jak również nie
    prowadzi tam działalności gospodarczej.
    Przyczepy nie będą stanowiły nowych środków transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10
    ustawy o podatku od towarów i usług. Nabywane przyczepy będą miały w trakcie
    nabywania dowód rejestracyjny wskazujący, że są zarejestrowane w Irlandii Północnej
    (dowód rejestracyjny) lub/i tablice rejestracyjne wskazujące na zarejestrowanie na
    terytorium Irlandii Północnej (format „LLL 1234”). Przyczepy w momencie ich nabycia
    przez Wnioskodawcę będą znajdowały się na terytorium Irlandii Północnej.
    Wnioskodawca będzie nabywał przyczepy od podmiotów (osób fizycznych i prawnych)
    prowadzących działalność gospodarczą (zarejestrowanych podatników podatku od
    wartości dodanej w Irlandii Północnej, posiadających numer VAT UE z przedrostkiem „XI”)
    (dalej zwani „Sprzedawcami Profesjonalnymi”) a także od osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od
    towarów i usług (dalej zwani „Sprzedawcami nieprofesjonalnymi”). Zarówno Sprzedawcy
    profesjonalni jak i nieprofesjonalni będą mieli siedzibę (w przypadku podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą) lub miejsce zamieszkania (w przypadku osób
    fizycznych nieprowadzących działalność gospodarczą) na terytorium Irlandii Północnej.
    Sprzedawcy profesjonalni i nieprofesjonalni nie będą zarejestrowanym na terytorium
    Polski podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    nie będą posiadać oddziału na terytorium Polski, ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    W wyniku odpłatnego nabycia od Sprzedawców profesjonalnych i nieprofesjonalnych
    przyczepy będą przywożone transportem odrębnym (ciężarówka, laweta)
    zorganizowanym przez Wnioskodawcę lub też będą transportowane na własnych kołach
    do Polski (Wnioskodawca będzie wracał z przyczepą zamocowaną do pojazdu
    prowadzonego przez siebie lub inną osobę). Przyczepy w momencie rozpoczęcia
    transportu będą znajdowały się na terytorium Irlandii Północnej.
    Pytania

    1. Czy nabycie przez Wnioskodawcę przyczep od Sprzedawców profesjonalnych w stanie
      faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku stanowić będzie dla Wnioskodawcy
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) w Polsce w rozumieniu ustawy
      podatku od towarów i usług?
    2. Czy nabycie przez Wnioskodawcę przyczep od Sprzedawców nieprofesjonalnych
      stanowić będzie w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku czynność
      podlegającą opodatkowaniu w Polsce na gruncie ustawy o podatku od towarów i
      usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy nabycie przyczep od Sprzedawców profesjonalnych stanowić
    będzie WNT w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz art. 9 ustawy podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług „Przez wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do
    rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane
    lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa
    członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę
    towarów lub na ich rzecz”.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez „państwo członkowskie”
    rozumie się również terytorium Irlandii Północnej w zakresie określonym w Protokole.
    Podobnie zgodnie z art. 2 pkt 3 lit. d) ustawy o podatku od towarów i usług Irlandię
    Północną traktuje się jako terytorium Unii Europejskiej w zakresie określonym w Protokole.
    Zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
    Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
    Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (2019/C 384 I/01) (dalej „Protokół”) „Przepisy
    prawa Unii wymienione w załączniku 3 do niniejszego Protokołu dotyczące towarów mają
    zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do
    Irlandii Północnej. W odniesieniu do Irlandii Północnej organy Zjednoczonego Królestwa są
    odpowiedzialne za stosowanie i wdrażanie przepisów wymienionych w załączniku 3 do
    niniejszego Protokołu, w tym za pobór VAT i akcyzy. Zgodnie z warunkami określonymi w
    tych postanowieniach dochody wynikające z transakcji podlegających opodatkowaniu w
    Irlandii Północnej nie są przekazywane Unii.”
    Zgodnie z pkt 1 załącznika nr 3 do Protokołu natomiast wynika, iż do Irlandii Północnej
    stosuje się m.in Dyrektywę 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
    Z przedmiotowych przepisów wynika, iż na potrzeby transakcji towarowych Irlandia
    Północna - pomimo, iż stanowi część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej, które opuściło Unię Europejską - traktowana jest na potrzeby podatku od
    wartości dodanej jak terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które podlega
    przepisom wspólnotowym w zakresie podatku od wartości dodanej.
    Mając na uwadze powyższe nabycie za wynagrodzeniem przez Wnioskodawcę przyczep
    od Sprzedawcy profesjonalnego, w wyniku którego przyczepy będą transportowane z
    terytorium Irlandii Północnej do Polski, stanowić będzie dla Wnioskodawcy WNT na
    terytorium Polski. Czynność taka nie stanowić będzie zatem importu towarów w
    rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 UPTU z uwagi na to, iż Irlandia Północna nie stanowi
    terytorium „państwa trzeciego” w rozumieniu art. 2 pkt 3 lit. d) ustawy o podatku od
    towarów i usług w zakresie transakcji towarowych.
    Powyższe potwierdza dokument „Informacja. Konsekwencje na gruncie VAT upływu
    okresu przejściowego po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

    Północnej z Unii Europejskiej” zamieszczony na stronie (...), w którym można wyczytać, iż:
    „transakcje towarowe związane z terytorium Irlandii Północnej będą opodatkowane VAT
    na dotychczasowych zasadach stosowanych do przemieszczeń towarów pomiędzy
    państwami członkowskimi (...), np. jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT),
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), sprzedaż wysyłkowa z/na terytorium
    kraju.”
    10 grudnia 2024 r. Zgromadzenie Irlandii Północnej (Northern Ireland Assembly)
    przeprowadziło głosowanie w sprawie dalszego stosowania Protokołu Irlandii Północnej i
    zdecydowało o jego kontynuacji na kolejne cztery lata, a więc do końca 2028 r., o czym
    informuje m.in strona internetowa (...).
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy nabycie przyczep od Sprzedawców nieprofesjonalnych nie będzie
    stanowiło po stronie Wnioskodawcy transakcji podlegającej opodatkowaniu w Polsce, a
    zatem w związku z dokonaną czynnością nie powstanie obowiązek w podatku VAT z
    żadnego tytułu.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług miejsce dostawy
    towarów dla towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
    ich nabywcę lub przez osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w
    momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. W przypadku nabycia przyczep
    miejscem dostawy będzie terytorium Irlandii Północnej. A zatem nie będzie miała miejsca
    na podstawie powyższych przepisów dostawa towarów na terytorium Polski.
    Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług nie
    stanowi WNT nabycie towarów w przypadku, gdy sprzedawcą nie jest podatnik, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, lub podatnik podatku od wartości
    dodanej. Sprzedawca nieprofesjonalny nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15
    ustawy o podatku od towarów i usług, ani podatnikiem od wartości dodanej na gruncie
    przepisów obowiązujących w Irlandii Północnej, a zatem przedmiotowa transakcja nie
    będzie stanowić WNT po stronie Wnioskodawcy.
    Jednocześnie czynność taka nie stanowić będzie zatem importu towarów w rozumieniu
    art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług z uwagi na to, iż Irlandia Północna
    nie stanowi terytorium „państwa trzeciego” w rozumieniu art. 2 pkt 3 lit. d) ustawy o
    podatku od towarów i usług w zakresie transakcji towarowych.
    Tym samym z tytułu nabycia przyczep od Sprzedawców nieprofesjonalnych i ich przywozu
    do Polski po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT
    po stronie Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się przez to państwo
      członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w
      Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
      Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
      Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z
      późn. zm.).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 10 lit a ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu - rozumie się
      przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane
      silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o
      mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub
      od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za
      moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym
      został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub
      w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia
      do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli
      nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym
      podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu
      uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy,
      lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez
      producenta.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od

    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Według art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki. Ponadto zakupione towary muszą służyć działalności gospodarczej
    nabywcy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    W art. 20 ust. 5 ustawy wskazano, że:
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Wskazać również należy, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy:

      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Natomiast na mocy art. 25 ust. 2 ustawy:
      Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art.
      9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu
      przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne
      niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za
      dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca
      udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:
      1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
      znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
      2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze
      względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej
      transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą i jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT UE. Wnioskodawca planuje
    nabywać odpłatnie w celach odsprzedaży używane przyczepy kempingowe z Irlandii
    Północnej. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej
    lub podatku o podobnych charakterze na terytorium Irlandii Północnej i terytorium
    Wielkiej Brytanii, jak również nie prowadzi tam działalności gospodarczej. Przyczepy nie
    będą stanowiły nowych środków transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy. Nabywane
    przyczepy będą miały w trakcie nabywania dowód rejestracyjny wskazujący, że są
    zarejestrowane w Irlandii Północnej (dowód rejestracyjny) lub/i tablice rejestracyjne
    wskazujące na zarejestrowanie na terytorium Irlandii Północnej. Przyczepy w momencie
    ich nabycia przez Wnioskodawcę będą znajdowały się na terytorium Irlandii Północnej.
    Wnioskodawca będzie nabywał przyczepy od podmiotów (osób fizycznych i prawnych)
    prowadzących działalność gospodarczą (zarejestrowanych podatników podatku od
    wartości dodanej w Irlandii Północnej, posiadających numer VAT UE z przedrostkiem) a
    także od osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, niebędących
    podatnikami podatku od towarów i usług. Zarówno Sprzedawcy profesjonalni jak i
    nieprofesjonalni będą mieli siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Irlandii
    Północnej. Sprzedawcy profesjonalni i nieprofesjonalni nie będą zarejestrowanym na
    terytorium Polski podatnikiem, nie będą posiadać oddziału na terytorium Polski, ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. W wyniku
    odpłatnego nabycia od Sprzedawców profesjonalnych i nieprofesjonalnych przyczepy
    będą przywożone transportem odrębnym (ciężarówka, laweta) zorganizowanym przez
    Wnioskodawcę lub też będą transportowane na własnych kołach do Polski (Wnioskodawca
    będzie wracał z przyczepą zamocowaną do pojazdu prowadzonego przez siebie lub inną
    osobę). Przyczepy w momencie rozpoczęcia transportu będą znajdowały się na terytorium
    Irlandii Północnej.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą uznania czy nabycie
    przyczep od Sprzedawców profesjonalnych stanowić będą wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów w Polsce (pytanie nr 1 wniosku) oraz uznania czy nabycie przyczep od
    Sprzedawców nieprofesjonalnych stanowić będą czynności podlegające opodatkowaniu w
    Polsce (pytanie nr 2 wniosku).
    Odnosząc się więc do kwestii objętej pytaniem nr 1 wniosku należy wskazać, że
    Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju. W niniejszej sprawie,
    Wnioskodawca (nabywca towarów) - zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT

    nabędzie towar od Sprzedawcy zarejestrowanego podatnika podatku od wartości dodanej
    w Irlandii Północnej (Sprzedawca profesjonalny). Jednocześnie, przyczepy kempingowe
    zakupione przez Wnioskodawcę będą transportowane z Irlandii Północnej (innego niż
    Polska kraju UE) do Polski i będą służyć Panu w działalności gospodarczej (w celu dalszej
    sprzedaży). Powyższe oznacza, że w analizowanej sprawie zostaną spełnione przesłanki
    art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy i transakcja nabycia przyczepy kempingowej będzie stanowić
    dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów opodatkowane na terytorium
    kraju.
    Odnosząc się zaś do Państwa wątpliwością w zakresie pytania nr 2 wskazać należy z
    powołanych przepisów prawa wynika, że dla uznania zakupu towarów za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju konieczne jest spełnienie
    warunku związanego ze statusem podatkowym uczestników transakcji. Co do zasady więc,
    dostawca i nabywca towarów muszą być podatnikami VAT lub podatku od wartości
    dodanej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy zauważyć że transakcja przedstawiona w zakresie pytania nr 2 nie stanowi dla
    Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju na
    podstawie art. 9 ust. 1 ustawy. Aby móc uznać transakcję za wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy Sprzedawca powinien być
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, czego zabrakło w przedmiotowym przypadku.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest
    podatnikiem podatku od wartości dodanej (Sprzedawca nieprofesjonalny). Zatem skoro
    Sprzedawca nie jest podatnikiem - nie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 9
    ust. 2 pkt 2 ustawy. W konsekwencji nabycie przyczep kempingowych od Sprzedawców
    nieprofesjonalnych nie stanowi dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy.
    W konsekwencji skoro nabycie przyczep kempingowych od podmiotów nieprowadzących
    działalności gospodarczej i niezarejestrowanych do podatku od wartości dodanej nie
    będzie stanowiło wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w myśl art. 9 ust. 1 ustawy,
    to nie powstanie obowiązek podatkowy VAT po Pana stronie.
    Zatem Pana stanowisko, w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.