Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.308.2024.1.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Czynność nieodpłatnego przeniesienia przez Spółkę udziału
we własności nieruchomości na Pani rzecz jako wspólnika
będzie umową nienazwaną, przenoszącą własność w
następstwie wykonania uchwały wspólników o wycofaniu
nieruchomości ze Spółki i nie przyjmie formy umowy
darowizny ani umowy nieodpłatnego zniesienia
współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego,
to wskazane na podstawie tej czynności nabycie nie będzie
podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości
spółki-spółka komandytowa
wycofanie
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan komplementariuszem w spółce „(...)” (...) spółka komandytowa, zarejestrowanej
    pod numerem NIP: (...) (dalej: „Spółka”). Obecnie wspólnicy Spółki, w tym Pan, planują
    wycofanie ze Spółki nieruchomości i jej nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne
    wspólników – komplementariuszy Spółki. Nieruchomość mająca być przedmiotem
    wycofania ze Spółki stanowi udział w wysokości (...) w nieruchomości położonej przy ul.
    (...), dla której utworzona została księga wieczysta pod numerem (...) (dalej:
    „Nieruchomość”). Nieruchomość, będąca obecnie środkiem trwałym Spółki, stanowiła
    uprzednio własność Pana i jej męża [winno być: i jego żony] na prawach wspólności
    majątkowej ustawowej i została wniesiona jako wkład niepieniężny do Spółki w postaci
                        (1)przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, w skład którego wchodziła m.
    in. Nieruchomość. Umowa przeniesienia własności przedsiębiorstwa na Spółkę została
    sporządzona w formie aktu notarialnego ((...)). Zgodnie z tym aktem na dzień wniesienia
    ww. wkładu wspólnikami spółki komandytowej byli:
    - Pan oraz Pana żona (jako komandytariusze) oraz
    - „(...)” sp. z o.o. (jako komplementariusz); przy czym wspólnikami „(...)” sp. z o.o.
    zarejestrowanej pod numerem KRS: (...) byli (i nadal są) Pan i Pana żona.
    Byli Państwo małżeństwem, w którym panował ustawowy ustrój wspólności
    majątkowej. Obecnie (i na dzień wycofania Nieruchomości ze Spółki) wspólnikami spółki
    komandytowej byli:
    - Pan oraz Pana żona (jako komplementariusze) oraz
    - „(...)” sp. z o.o. (jako komandytariusz); przy czym wspólnikami „(...)” sp. z o.o.
    zarejestrowanej pod numerem KRS: (...) będą Pan i Pana żona.
    Są Państwo po rozwodzie. Wycofanie Nieruchomości i jej nieodpłatne przekazanie na
    potrzeby własne wspólników (komplementariuszy) zostanie dokonane w ten sposób, że
    własność Nieruchomości nabędą Pan i Pana żona będąca drugim komplementariuszem
    do swoich majątków odrębnych proporcjonalnie do udziału tych wspólników w zysku
    spółki komandytowej (z pominięciem trzeciego wspólnika jakim jest komandytariusz, tj.
    „(...)” sp. z o.o.). Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki nie nastąpi tytułem wypłaty
    zysku w tej spółce. W wyniku planowanej czynności udziały wspólników w zyskach i
    stratach w Spółce nie ulegną zmianie. Przeniesienie Nieruchomości do majątku
    komplementariuszy nastąpi na podstawie uchwały wspólników w formie aktu
    notarialnego.
    Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy w formie aktu notarialnego o
    nieodpłatne przekazanie wspólnikom – komplementariuszom. Powyższa umowa nie
    będzie stanowiła umowy darowizny ani umowy zniesienia współwłasności w rozumieniu
    przepisów ustawy Kodeks cywilny, będzie natomiast umową nienazwaną zawierającą
    oświadczenia: spółki komandytowej o przeniesieniu nieodpłatnie na wspólników
    (komplementariuszy) własności składników majątku. Przeniesienie na wspólników
    (komplementariuszy Spółki) Nieruchomości nastąpi na ich potrzeby własne, a Spółka nie
    uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności. Wspólnicy Spółki nie

    przewidują likwidacji spółki komandytowej – będzie ona nadal prowadziła działalność w
    oparciu o pozostały majątek.

## Pytanie

Czy od opisanej czynności nieodpłatnego przekazania nieruchomości na rzecz wspólników
    – komplementariuszy Spółki będącej spółką komandytową, do ich majątków prywatnych,
    powstanie dla Pana zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, wycofanie z majątku Spółki składnika majątku w postaci Nieruchomości i
    nieodpłatne przekazanie jej do majątku wspólników (komplementariuszy), nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, zatem nie spowoduje
    powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
    Wskazuje Pan, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy
    znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych
    wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
    testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
    darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
    6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu
    oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie
    jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
    otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego
    śmierci (art. 1 ust. 2 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn opodatkowaniu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw
    znajdujących się lub wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z tytułów
    wymienionych enumeratywnie w tym przepisie. Wskazuje Pan, iż katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, określony w art. 1 ust. 1
    i 2 ww. ustawy, jest katalogiem zamkniętym. Wobec powyższego jedynie wymienione w
    nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki
    podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Podatkowi od spadków i
    darowizn podlega zatem np. darowizna, która ma na celu przysporzenie majątkowe z
    majątku darczyńcy bez ekwiwalentu ze strony obdarowanego lub nieodpłatne zniesienie
    współwłasności.
    Podkreśla Pan, iż ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia
    „darowizna”. W konsekwencji w tym zakresie należy stosować prawną definicję tego
    pojęcia unormowaną w przepisach ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu
    cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do
    czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez
    ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu
    jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego.

    Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do
    jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia
    określa umowa darowizny. Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Przepisy ww.
    ustawy nie definiują również pojęcia „współwłasność”, w związku z czym należy odwołać
    się do odpowiednich przepisów uregulowanych w Kodeksie cywilnym. Na podstawie art.
    195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku
    osobom (współwłasność). Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego każdy ze
    współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być
    wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim
    roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na
    dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego
    regulują sposoby wyjścia ze stanu współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie
    współwłasności może nastąpić m.in. w drodze umowy między współwłaścicielami. W
    ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
    1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
    (tzw. podział fizyczny),
    2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny). W przypadku będącym przedmiotem
    wniosku nie będzie miało miejsca zawarcie umowy darowizny ani nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności.
    Wycofanie nieruchomości ze spółki i jej nieodpłatne przeniesienie do majątku wspólników
    nastąpi na podstawie uchwały wspólników (w formie aktu notarialnego), a w celu jej
    wykonania zostanie zawarta umowa nienazwana w formie aktu notarialnego o
    nieodpłatne przekazanie wspólnikom składnika majątku spółki komandytowej. Wolą
    wspólników spółki komandytowej jest uzyskanie nieruchomości na wyłączną własność na
    potrzeby własne, w części przysługującym im udziałom w zyskach spółki (z pominięciem
    trzeciego wspólnika jakim jest komandytariusz, tj. „(...)” sp. z o.o.). Mając powyższe na
    uwadze, czynność nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę własności nieruchomości
    wspólnikom (komplementariuszom) na ich rzecz będzie umową nienazwaną, przenoszącą
    własność w następstwie wykonania zobowiązania wynikającego z uchwały wspólników o
    wycofaniu nieruchomości i nie przyjmie formy umowy darowizny ani umowy
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, to
    wskazane na podstawie tej czynności nabycie nie będzie podlegało ustawie o podatku od
    spadków i darowizn.
    Pana zdaniem, mając na uwadze przedstawiony stan, planowana czynność nie przyjmie
    którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie
    będzie to bowiem ani umowa darowizny ani umowa nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności.
    Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlega jedynie nabycie na
    podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ww. ustawy; wśród nich
    ustawodawca nie wymienił czynności (tytułu) opisanej we wniosku.
    W konsekwencji, w Pana ocenie, czynność wycofania nieruchomości ze Spółki i jej
    przekazanie na cele prywatne nie mieści się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wolą wspólników Spółki nie jest
    zawarcie umowy darowizny. Wspólnicy utrzymują swój stan posiadania, co oznacza, że
    nieodpłatne przekazanie przez Spółkę nieruchomości, na cele osobiste wspólników, nie
    powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W związku z
    powyższym czynność ta nie powinna powodować obowiązku zapłaty tego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn
    (t. j.Dz.U.z2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na mocy art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    W myśl art. 1a omawianej ustawy:
      Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio
      do nieodpłatnego:
      1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części
        przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;
      2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.
    Podkreślić przy tym należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od
    spadków i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności
    rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota
    ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie
    we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darnym, ściśle
    określonym ustawą o podatku od spadków i darowizn.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęć „darowizna” czy „zniesienie
    współwłasności”, do których Pan się odwołuje. Dlatego w tym zakresie należy odwołać się

    do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem
    jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego - świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego.
    Z kolei w myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego regulują sposoby wyjścia ze stanu
    współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. w drodze
    umowy między współwłaścicielami.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
    - podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
      (tzw. podział fizyczny),
    - przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    - sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Ze zdarzenia przedstawionego we wniosku wynika, że wspólnikami Spółki
    komandytowej (obecnie i na dzień wycofania Nieruchomości ze Spółki) są: Pan i Pana
    żona (jako komplementariusze) oraz (...)” sp. z o.o. (jako komandytariusz). Wycofanie
    Nieruchomości i jej nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne wspólników
    (komplementariuszy) zostanie dokonane w ten sposób, że własność Nieruchomości
    nabędą małżonkowie (Pan i Pana żona będąca drugim komplementariuszem) do swoich
    majątków odrębnych proporcjonalnie do udziału tych wspólników w zysku spółki
    komandytowej (z pominięciem trzeciego wspólnika, jakim jest komandytariusz, tj. „(...)”
    sp. z o.o.). Przeniesienie Nieruchomości do majątku komplementariuszy nastąpi na
    podstawie uchwały wspólników w formie aktu notarialnego. Powyższa umowa nie
    będzie stanowiła umowy darowizny ani umowy zniesienia współwłasności w
    rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, będzie natomiast umową nienazwaną.
    Przeniesienie na wspólników (komplementariuszy Spółki) Nieruchomości nastąpi na ich
    potrzeby własne, a Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania
    czynności.

    Z opisu zdarzenia nie wynika, że przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z
    wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie to bowiem, jak
    wynika  z  opisu  zdarzenia  ani  umowa  darowizny  ani  umowa  nieodpłatnego  zniesienia
    współwłasności. Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlega jedynie
    nabycie na podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ww. ustawy; wśród
    nich ustawodawca nie wymienił czynności (tytułu) opisanej we wniosku.
    Skoro  więc  czynność  nieodpłatnego  przeniesienia  przez  Spółkę  udziału  we  własności
    nieruchomości  na  Pani  rzecz  jako  wspólnika  będzie  umową  nienazwaną,  przenoszącą
    własność w następstwie wykonania uchwały wspólników o wycofaniu nieruchomości ze
    Spółki  i  nie  przyjmie  formy  umowy  darowizny  ani  umowy  nieodpłatnego  zniesienia
    współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, to wskazane na podstawie
    tej czynności nabycie nie będzie podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Powyższe oznacza, że z tytułu tej czynności po Pana stronie nie powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podatkowy w opisanej we wniosku sytuacji, nie ocenia poprawności i skuteczności
    przedstawionej czynności prawnej (bo nie do tego jest uprawniony). Organ ocenia jedynie
    jej skutki podatkowe, zgodnie z nadanymi uprawnieniami, zawartymi w art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.