Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-586/15/JKT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-18
Teza: Czy za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), Spółka może uznać wszystkie poniesione w trakcie obowiązywania Zezwolenia wydatki inwestycyjne, również poniesione po dniu 31 marca 2007 r., i w wysokości przekraczającej kwotę wskazaną w Zezwoleniu, jeżeli wydatki te spełniają definicję wydatków kwalifikowanych w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 14 września 2004 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 2 listopada 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 9 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Spółka może uznać wszystkie wydatki poniesione w związku z realizowaną inwestycją na terenie SSE w trakcie obowiązywania Zezwolenia za kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia, w kwocie przewyższającej minimalną kwotę wydatków inwestycyjnych określoną w Zezwoleniu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy Spółka może uznać wszystkie wydatki poniesione w związku z realizowaną inwestycją na terenie SSE w trakcie obowiązywania Zezwolenia za kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia, w kwocie przewyższającej minimalną kwotę wydatków inwestycyjnych określoną w Zezwoleniu.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, będący spółką z ograniczona odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie udzielonego zezwolenia z 15 listopada 2005 r. (dalej: „Zezwolenie”).

Zakres Zezwolenia obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie usług w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych - 28.52 według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego.

Zezwolenie zostało udzielone do 8 sierpnia 2016 r. i zawierało następujące warunki prowadzenia działalności gospodarczej:

1.  zatrudnienie na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej odpowiedniej liczby pracowników w odpowiednich terminach,
2.  poniesienie wydatków inwestycyjnych w rozumieniu § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. nr 222, poz. 2251, ze zm.) o łącznej wartości 78.578.000,00 zł w terminie do 31 marca 2007 r.

Decyzją z 10 sierpnia 2007 r. Minister Gospodarki zmienił wydane Spółce Zezwolenie. Zmiana dotyczyła przedmiotu działalności Spółki i wydatków inwestycyjnych. Przedmiot działalności został rozszerzony o następującą pozycję PKWiU: „Sekcja D podsekcja DJ dział 28 klasa 28.40 - usługi kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali; usługi w zakresie metalurgii proszków”. Natomiast kwota wydatków inwestycyjnych została zmniejszona do kwoty 75 mln zł.

Spółka wypełniła wszystkie warunki wskazane w Zezwoleniu, zmienionym wyżej wskazaną decyzją, od spełnienia których uzależnione było uzyskanie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. na dzień 31 marca 2007 r. poniosła wydatki inwestycyjne w wysokości 75 mln zł oraz zatrudniła wymaganą liczbę pracowników.

Decyzją z 29 kwietnia 2014 r. w sprawie zmiany Zezwolenia z 15 listopada 2005 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej zmieniony został termin na jaki udzielone zostało Zezwolenie z 8 sierpnia 2016 r. na 30 czerwca 2026 r.

Na dzień 31 marca 2007 r. Spółka poniosła określony w Zezwoleniu poziom wydatków inwestycyjnych. Jednocześnie, Spółka również po tej dacie, ponosiła wydatki inwestycyjne w wysokości wyższej niż określona w Zezwoleniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), Spółka może uznać wszystkie poniesione w trakcie obowiązywania Zezwolenia wydatki inwestycyjne, również poniesione po dniu 31 marca 2007 r., i w wysokości przekraczającej kwotę wskazaną w Zezwoleniu, jeżeli wydatki te spełniają definicję wydatków kwalifikowanych w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 14 września 2004 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. nr 222, poz. 2251 ze zm.; dalej: „Rozporządzenie”)?

W ocenie Spółki, wszystkie poniesione przez nią wydatki inwestycyjne kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, również te poniesione przez nią po dniu 31 marca 2007 r. i te, których wartość przewyższa określony w treści Zezwolenia próg kwotowy, winny być uwzględnione w kalkulacji wielkości pomocy publicznej udzielanej Spółce w formie zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, stanowi z kolei, że podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy. Jednocześnie zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o SSE zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,
2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Wolą Ustawodawcy było więc, by podejmujący działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej inwestor dokonywał inwestycji o wartości nie mniejszej niż ta określona każdorazowo w zezwoleniu. Gdyby natomiast zamierzeniem Ustawodawcy było ograniczenie wysokości kwalifikowanych do objęcia pomocą publiczną wydatków inwestycyjnych, dyspozycja taka zostałaby zawarta przez niego wprost w przepisach. Dopiero znowelizowany z dniem 4 sierpnia 2008 r. z mocy ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2008 r., Nr 118, poz. 746; dalej: „ustawa nowelizująca”) art. 16 ust. 2 ustawy o SSE wymaga, by zezwolenia określały maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy. Skoro jednak udzielone Spółce Zezwolenie wydane zostało przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, stosuje się dla niego przepisy obowiązujące w momencie wydawania tego Zezwolenia. Co więcej, przepisy przejściowe ustawy wprowadzającej powyższe zmiany nie odnosiły nowych regulacji do zezwoleń uzyskanych przed dniem wejścia w życie tych zmian, zatem należy przyjąć bez wątpliwości, że kwota wydatków inwestycyjnych określona w Zezwoleniu wydanym Spółce w reżimie prawnym sprzed nowelizacji stanowi minimalny poziom wydatków inwestycyjnych.

Jednocześnie górna granica wielkości zwolnienia z podatku dochodowego przysługującego Spółce jest wyznaczona, zgodnie ze wspomnianym już art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, poprzez wielkość pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy na:

1.  zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub ich spłatę określoną w umowie leasingu lub innej umowie o podobnym charakterze, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu, pod warunkiem zaliczenia ich - zgodnie z odrębnymi przepisami – do składników majątku podatnika,
2.  rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych

\-zaliczone do wartości początkowej tych środków trwałych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

Przy czym stosownie do § 5 ust. 1 Rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

1.  nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;
2.  będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat.

W świetle przytoczonego przepisu należy uznać, że okres korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie zezwolenia wyznacza:

*   z jednej strony data poniesienia pierwszych wydatków inwestycyjnych w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, oraz
*   z drugiej strony data wyczerpania dopuszczalnej pomocy publicznej.

Maksymalną intensywność regionalnej pomocy regionalnej określa § 4 ust. 1 Rozporządzenia.

Zdaniem Spółki należy podkreślić, że żaden z mających zastosowanie w przypadku Spółki przepisów ustawy o SSE ani Rozporządzenia nie zezwala na utożsamianie wskazanej w treści Zezwolenia kwoty wydatków inwestycyjnych z kwotą wyznaczającą maksymalną kwotę zwolnienia z podatku dochodowego. Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, do wydatków kwalifikowanych zalicza się wskazane w przytoczonych powyżej przepisach koszty inwestycji poniesione w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy ekonomicznej w okresie obowiązywania Zezwolenia. W konsekwencji, do wydatków kwalifikowanych Spółka może zaliczyć wszystkie koszty związane z inwestycją, o ile spełnione są wymogi określone w § 6 i § 5 Rozporządzenia, poniesione w trakcie obowiązywania Zezwolenia, w tym również koszty poniesione po dniu 31 marca 2007 r. w wartości przewyższającej wartość określoną w Zezwoleniu.

Termin określony w Zezwoleniu tj. 31 marca 2007 r. stanowiący przewidywaną datę zakończenia przez Spółkę inwestycji stanowi termin istotny dla Spółki o tyle, że określony w Zezwoleniu poziom wydatków inwestycyjnych - tu 75 mln zł - musi zostać osiągnięty w tym ściśle określonym dniu. Nie ma przepisu wskazującego, że poziom wydatków wskazany w Zezwoleniu stanowi maksymalną wartość pomocy publicznej. Wręcz przeciwnie, zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej możliwa do uzyskania pomoc publiczna dostępna w formie zwolnienia podatkowego zależy między innymi od wysokości poniesionych wydatków inwestycyjnych, natomiast wysokość nakładów określona w Zezwoleniu stanowi minimum wydatków, które bezwzględnie muszą być poniesione aby przedsiębiorca, przy spełnieniu wszystkich pozostałych warunków, mógł korzystać z przywilejów prowadzenia działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. Brak również przepisu wskazującego, że wydatki kwalifikowane stanowią wyłącznie wydatki inwestycyjne poniesione przed określonym w Zezwoleniu terminem. Przepis § 5 Rozporządzenia, wskazuje wprost, że chodzi o wydatki poniesione w czasie obowiązywania Zezwolenia, co oznacza, że Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wszystkie koszty poniesione w okresie od 15 listopada 2005 r. do 30 czerwca 2026 r. na realizację inwestycji na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Potwierdzeniem tezy przedstawionej przez Spółkę mogą być wydane przez Ministra Finansów interpretacje indywidualne: Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 października 2008 r. syg. IBPB3/423-668/08/MO czy też z 30 czerwca 2008 r. o syg. IBPB3/423-571/08/AM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.