Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-494/10-2/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-22
Teza: Czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupu fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych przy dofinansowaniu ze środków PFRON?
Słowa kluczowe: autobus; gmina; niepełnosprawni; odliczenia-brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20.05.2010 r. (data wpływu 24.05.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych przy dofinansowaniu z PFRON - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.05.2010 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych przy dofinansowaniu z PFRON.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 24 lutego 2010 roku zawarta została umowa nr 1/2010 pomiędzy Powiatem a Gminą na dofinansowanie ze środków PFRON części kosztów likwidacji barier transportowych w zakresie zakupu pojazdu przeznaczonego do przewozu osób niepełnosprawnych. Likwidacja barier transportowych zgodnie z umową obejmuje następujący zakres: zakup autobusu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych. Środki finansowe na zakup autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych pochodzą z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - dotacja do wysokości 110 000,00 zł. Na wykonanie dostawy pn. „Zakup i dostawa fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych o ilości miejsc 19 + 1 z możliwością przewozu dwóch osób na wózkach inwalidzkich po demontażu kilku siedzeń dla pasażerów” ogłoszono przetarg nieograniczony, który został rozstrzygnięty w dniu 4 maja 2010 roku. Umowę z wybranym wykonawcą zawarto w dniu 11 maja 2010 roku z terminem realizacji 30 dni. Wartość umowy w cenach netto wynosi 179 900,00 zł. natomiast w cenach brutto 219 478,00 zł. przy stawce podatku VAT w wysokości 22 % - 39 578,00 zł. Samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele związane z rehabilitacją zawodową, leczniczą lub społeczną osób niepełnosprawnych. Planuje się przekazanie w użytkowanie zakupionego autobusu Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej, który wchodzi w skład struktury organizacyjnej beneficjenta. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej jako biorący w użyczenie autobus do przewozu osób niepełnosprawnych nie jest podatnikiem podatku VAT zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług / Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm. /

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupu fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych przy dofinansowaniu ze środków PFRON?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W przypadku realizacji wykonania dostawy fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych o ilości miejsc 19 + 1 z możliwością przewozu dwóch osób na wózkach po demontażu kilku siedzeń dla pasażerów, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego, w związku z czym podatek VAT został zaliczony w koszty kwalifikowane inwestycji. Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług warunkowane jest tym, aby zakupywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie Gmina warunku tego nie spełnia bowiem nie będzie uzyskiwała obrotu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym w świetle treści art. 86 ustawy o VAT inwestycja jako nie mająca związku ze sprzedażą opodatkowaną Gminy nie zrodzi prawa rozliczenia podatku od towarów i usług w systemie VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Ww. przepis został powtórzony w niezmienionym brzmieniu w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010r. § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).

Gmina stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy). Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych (art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym).

W przedstawionym opisie stanu faktycznego i stanowiska Wnioskodawcy wskazano, iż zawarto umowę pomiędzy Powiatem a Gminą na dofinansowanie ze środków PFRON części kosztów likwidacji barier transportowych w zakresie zakupu pojazdu przeznaczonego do przewozu osób niepełnosprawnych. Samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele związane z rehabilitacją zawodową, leczniczą lub społeczną osób niepełnosprawnych. Planuje się przekazanie w użytkowanie zakupionego autobusu Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej, który wchodzi w skład struktury organizacyjnej beneficjenta, oraz jako biorący w użyczenie autobus do przewozu osób niepełnosprawnych nie jest podatnikiem podatku VAT zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.). Ponadto, Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a inwestycja nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną. W oparciu o powyższe należy stwierdzić, iż zakupiony w ramach realizacji przedmiotowego projektu samochód do przewozu osób niepełnosprawnych nie będzie służył Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Reasumując, Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu fabrycznie nowego autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych przy dofinansowaniu ze środków PFRON. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.