Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-691/14/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-12
Teza: Zwolnienie podmiotowe.
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2014 r. (data wpływu 18 czerwca 2014 r.) uzupełnionym w dniu 5 września 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 5 września 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z aktualizacją numeru PKD oraz rozszerzeniem działalności gospodarczej wskazała Pani, że działalność jest klasyfikowana w PKD: 71.12 Z - działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, 74.10.Z - działalność w zakresie specjalistycznego projektowania. Zwrócono Pani uwagę, że zgodnie z opisem dot. punktu 71.12.Z PKD powinien z uwagi na to, że w opisie figuruje doradztwo i techniczne, stać się podatnikiem VAT.

Obok działalności architektonicznej określonej jako przeważający rodzaj działalności, prowadzi Pani także projekty z branży drogowej. Działalność w tym zakresie ogranicza się wyłącznie do sporządzania dokumentacji, tj. zgodnie z PKWiU do usług projektowania technicznego obiektów związanych z transportem - 71.12.14.0. Przy zmianie i rozszerzeniu działalności o ww. numery PKD, złożyła Pani drogą pocztową na adres Urzędu Skarbowego w \`(...)\`, oświadczenie o nieświadczeniu usług doradztwa.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w 2013 roku obrót z działalności gospodarczej nie przekroczył kwoty 150.000 zł i podobnie w 2014 roku przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy tej kwoty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z uwagi na brak faktycznego doradztwa w usługach projektowych, które Pani świadczy może korzystać ze zwolnienia?

W Pani ocenie, po zapoznaniu się z przepisami o podatku od towarów i usług, o opodatkowaniu decyduje zakres faktycznie świadczonych usług, a nie kod PKD usług wpisanych do ewidencji działalności CEiDG. Kod PKD definiuje możliwość świadczenia jakiegoś rodzaju usługi, zawartej w liście przynależnej punktowi PKD.

Mimo zadeklarowania działalności określonej w pkt 71.12.Z - działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, nie prowadzi Pani usług doradczych, a jedynie usługi sporządzania projektów. W związku z tym uważa Pani, że zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2b ustawy o VAT przysługuje Jej zwolnienie określone w art. 113 ust. 1, jako że nie świadczy oraz nie zamierza świadczyć usług doradztwa.

Na potwierdzenie własnego stanowiska wskazała Pani interpretację wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 12 marca 2010 r. znak: IBPPl/443-1247/09/AZb, w której wnioskodawca nie prowadząc doradztwa, w ramach punktu PKD 71.12 Z - otrzymał pozytywną interpretację o zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest bowiem to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Przy czym przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;4.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:

1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

1.  energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
2.  wyrobów tytoniowych,
3.  samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

1.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
2.  terenów budowlanych,
3.  nowych środków transportu;

4.  świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie;

6.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego świadczenie usług w zakresie doradztwa wyłącza podatnika z możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Małego Słownika Języka Polskiego, oznacza „dać radę, udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, finansowych, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oprócz działalności architektonicznej wykonuje Pani projekty z branży drogowej. Korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego ze względu na fakt, że obrót ze sprzedaży za 2013 rok nie przekroczył 150.000 zł. Obecnie poszerzyła Pani działalność gospodarczą, która jest klasyfikowana w PKD 71.12 Z jako działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. Jak podkreśliła Pani mimo tak zadeklarowanej działalności nie będzie wykonywała Pani żadnych czynności doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, a jedynie usługi sporządzania projektów.

Odnosząc treść przytoczonych powyżej przepisów do opisu sprawy należy stwierdzić, że o ile w ramach prowadzonej działalności faktycznie nie będzie Pani wykonywać żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, w tym w szczególności nie będzie wykonywała usług w zakresie doradztwa, to nadal będzie Pani mogła korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.