Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.728.2025.7.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Opodatkowanie przychodów ze świadczenia usług
opiekuńczych za granicą.
Słowa kluczowe: opiekunka do dzieci
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
stawka-stawki ryczałtu
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 8,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 5-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 10 września 2025 r. (wpływ 10 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Opieka nad noworodkami i niemowlętami od dnia urodzenia dziecka do 2-3 go miesiąca
    życia dziecka (rzadko do 6-go miesiąca życia). Kontrakty wyłącznie w domu klienta i
    wyłącznie poza granicami kraju (Polska). Obowiązki dotyczą tylko opieki (nie medyczna)
    nad noworodkami, wykonywanie podstawowych czynności pielęgnacyjnych (karmienie
    butelką, przewijanie, kąpiele) jak i również, pranie dziecięcych ubranek, mycie i sterylizacja
    dziecięcych butelek, uzupełnianie brakujących rzeczy potrzebnych w codziennych
    czynnościach (pieluchy, chusteczki mokre itp.) jak i również wsparcie rodziców przy
    obowiązkach opiekuńczych związanych z dzieckiem.
    Do obowiązków także należy obserwacja stanu zdrowia dziecka i informowanie rodziców o
    ewentualnych nieprawidłowościach (nie medyczna porada), wspieranie rozwoju
    psychoruchowego dziecka poprzez odpowiednie zabawy i stymulacje dostosowane do
    wieku dziecka. Podczas trwania kontraktu ma Pani zapewnione zakwaterowanie w domu
    klienta. Klient jest osobą prywatną. Ma Pani odpowiednie Certyfikaty (Anglia) ukończonych
    kursów dotyczących opieki nad noworodkami, bezpieczeństwa i jak wspierać rodziny
    podczas pracy. Pani kontrakty nie są pracą społeczną, rodziny nie są wspierane przez
    jakiekolwiek instytucje. Pani kontrakty są serwisem prywatnym.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Sprawuje Pani opiekę w następujących krajach: Wielka Brytania, Niemcy, Austria,
    Szwajcaria, Francja, Włochy, Szwecja, Grecja, Izrael, Egipt. Nie wyklucza Pani, że ta lista
    może powiększyć się o kraje: USA, Kanada, Dania, Czechy, Norwegia, Wyspy Kajmańskie,
    Dubaj.
    Pani stałe miejsce zamieszkania do celów podatkowych jest w Polsce. Nie może Pani
    wykluczyć rozszerzenie działalności w Polsce, ale jest to mało prawdopodobne, przez 10
    lat wykonywania tego zawodu nie miała Pani ani jednej oferty na terenie Polski.
    Działalność jest prowadzona jedynie w odniesieniu do klientów spoza granic kraju.
    Działalność zarejestrowała Pani w Polsce 13 lipca 2025 r.
    Nie posiada Pani siedziby gospodarczej, działalność zarejestrowała Pani na adres
    zamieszkania. Opisane usługi świadczy Pani w domu klienta, który nie jest Pani siedzibą
    gospodarczą.
    Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Polsce. Adres to: (...). Nie jest Pani zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT.
    Opisane usługi świadczy Pani wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
    Opisane we wniosku usługi nie świadczy Pani w formach i na zasadach określonych w
    przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
    Świadczy Pani opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat. W większości przypadków sprawuje
    Pani opiekę nad dziećmi w wieku od 0-16 tygodni życia, ale bywają kontrakty, gdzie dzieci

    osiągają wiek 24 tygodni życia w trakcie ukończenia przez Panią kontraktu. Przez 10 lat
    świadczenia Pani usług miała Pani dwojga dzieci, które ukończył 20 tydzień życia, więc to
    jest bardzo rzadkie.
    Opisane usługi nie świadczy Pani jako dzienny opiekun na zasadach określonych w
    przepisach ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 798).
    Okres podatkowy, który jest przedmiotem Pani zapytania to okres od 13 lipca 2025 r.
    W roku podatkowym 2023 przebywała Pani więcej niż 183 dni w Wielkiej Brytanii, w roku
    2024 w żadnym kraju nie przebywała Pani więcej niż 183 dni (Belgia 84 dni, Wielka
    Brytania 42 dni, Szwecja 84 dni, Francja 14 dni, Szwajcaria 42 dni, Grecja 42 dni, Polska 58
    dni), rok 2025 (Grecja 164 dni, Wielka Brytania 32 dni, Francja 70 dni, Włochy 14 dni,
    Polska 85 dni.
    Sukcesywnie planuje Pani osiągnąć balans połowę roku pracować poza granicami kraju, a
    druga połowę przebywać w Polsce.
    Kraje, w których Pani pracuje nie traktują Pani jako rezydenta podatkowego z uwagi na
    miejsce zamieszkania w Polsce.
    Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji krajów, w których sprawuje Pani bądź będzie
    sprawować opiekę nad noworodkami i niemowlętami.
    Nie wyjechała Pani do tych krajów z zamiarem przesiedlenia się na stałe. Kontrakty mają
    charakter tymczasowy.
    Ośrodek interesów gospodarczych ma Pani w Polsce. Zainwestowała Pani w kupno działki
    i budowę domu w celu powrotu i osiedlenia się w Polsce. W Polsce ma Pani rodzinę i
    grono wieloletnich przyjaciół. Uczestniczy Pani w życiu kulturalnym Pani regionu (festiwale
    teatralne “(...)” czy festiwal filmowy “(...)”).
    Ma Pani powiązania w Polsce rodzinne jak i sentymentalne. W Polsce Pani się
    wychowywała i wykształciła i po niemalże 20 latach emigracji wróciła do kraju.
    W krajach, w których Pani pracuje jest Pani główne źródło dochodu.
    Dochód z działalności gospodarczej jest Pani głównym źródłem dochodu.
    Działalność gospodarcza nie jest wykonywana za pośrednictwem stałej placówki na
    terenie krajów, w których Pani pracuje. Współpracuje Pani z agencjami w Wielkiej Brytanii,
    które wysyłają Pani oferty klientów, ale nie jest Pani przez te agencję opłacana ani nie płaci
    Pani tym agencjom za przekazanie oferty prac. Podpisuje Pani bezpośrednio umowę z
    klientem i jest Pani przez tego klienta opłacana.
    Nie posiada Pani w Polsce placówki działalności gospodarczej.
    Dochody uzyskuje Pani bezpośrednio od klienta. Żadna placówka nie pośredniczy w
    uzyskiwaniu przez Panią dochodu.
    W Polsce rozlicza Pani dochody z działalności gospodarczej.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania nie uzyskiwała Pani innych dochodów w
    Polsce ani w krajach, w których sprawuje Pani opiekę.
    Po wystąpieniu do Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi
    otrzymała Pani następującą klasyfikację kodu PKD:
    “wymieniona działalność polegająca na opiece nad noworodkami i niemowlętami, w domu
    klienta, wyłącznie poza granicami kraju, dotycząca opieki (bez medycznej) i wsparcia
    rodziców w obowiązkach opiekuńczych przy dziecku, świadczona przez osobę posiadającą
    odpowiednie certyfikaty ukończonych kursów dotyczących opieki i bezpieczeństwa
    noworodków, mieści się w podklasie:
    PKD 88.91.Z „Opieka dzienna nad dziećmi”.
    Po sklasyfikowaniu PKWiU przez ten sam ośrodek:

    “Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi informuje, że zgodnie
    z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z
    późn. zm.) wymienione usługi sprawowania całodobowej opieki nad noworodkiem na
    zlecenie rodzica dziecka, w jego domu rodzinnym, mieszczą się w grupowaniu: PKWiU
    88.91.13.0 „Usługi pomocy społecznej bez zakwaterowania świadczone przez opiekunki do
    dzieci”.”
    Pytania:
    1. Czy jest Pani zwolniona z VAT według: 1. Art. 43 ust. 1 pkt 24 albo 2. Nie naliczanie w
    Polsce VAT dla usług B2C dla klienta prywatnego?
    2. Czy obowiązuje Panią ryczałt 8,5% do przychodu 100.000 zł i 12% od przychodu 100.000
    zł?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2. W zakresie pytania
    Nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Po wystąpieniu do Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi
    otrzymała Pani następującą klasyfikację kodu PKD:
    “wymieniona działalność polegająca na opiece nad noworodkami i niemowlętami, w domu
    klienta, wyłącznie poza granicami kraju, dotycząca opieki (bez medycznej) i wsparcia
    rodziców w obowiązkach opiekuńczych przy dziecku, świadczona przez osobę posiadającą
    odpowiednie certyfikaty ukończonych kursów dotyczących opieki i bezpieczeństwa
    noworodków, mieści się w podklasie:
    PKD 88.91.Z „Opieka dzienna nad dziećmi”.
    Po sklasyfikowaniu PKWiU przez ten sam ośrodek:
    “Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi informuje, że zgodnie
    z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z
    późn. zm.) wymienione usługi sprawowania całodobowej opieki nad noworodkiem na
    zlecenie rodzica dziecka, w jego domu rodzinnym, mieszczą się w grupowaniu: PKWiU
    88.91.13.0 „Usługi pomocy społecznej bez zakwaterowania świadczone przez opiekunki do
    dzieci”.”
    Przyjmując tę klasyfikację dopuszczalnym byłoby stosowanie stawki podatku w wysokości
    8,5% od uzyskanego przychodu. W art. 12 ust. 1 pkt 2 litera x literalnie wyłączono z
    opodatkowania stawką 15% następujące usługi: "z wyłączeniem usług pomocy społecznej
    bez zakwaterowania w zakresie opieki dziennej nad dziećmi, z wyłączeniem opieki nad
    dziećmi niepełnosprawnymi (PKWiU 88.91.13.0)" co wskazuje na możliwość stosowania
    stawki podatku 8,5% wymienionej w art. 12 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy.
    Wskazała Pani, że ma nadzieję, że odpowiedziała w sposób wyczerpujący na wszystkie
    pytania. Rozumie Pani, że Pani zawód i Pani usługi są dość nietypowe i nie zawsze można
    je przypisać pod konkretny kod czy ustawę. Sama i także z pomocą doradcy podatkowego
    próbowała Pani rozpracować jaką stawkę ryczałtu ma Pani odprowadzać. Nie otrzymała
    Pani odpowiedzi wiążącej ani od doradcy ani od Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur
    Urzędu Statystycznego w Łodzi a Chciałaby Pani mieć pewność, że prawidłowo
    odprowadza Pani podatki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Nieograniczony obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
      posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby
    fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania:
      podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Według art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis ten wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym przepisie spójnika „lub” w
    sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania,
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów

    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ustawy, jest
    uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast
    podatnik który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Z treści wniosku wynika, że:
        w latach podatkowych, których dotyczy wniosek nie była Pani traktowana – zgodnie
        z wewnętrznym prawem Wielkiej Brytanii, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Francji,
        Włoch, Szwecji, Grecji, Izraela, Egiptu, USA, Kanady, Danii, Czech, Norwegii, Wysp
        Kajmańskich i Zjednoczonych Emiratów Arabskich – jako osoba mająca miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w którymkolwiek z tych Państw,
        w żadnym Państwie nie przebywała Pani więcej niż 183 dni;
        ma Pani silne powiązania osobiste z Polską, bowiem w Polsce ma Pani miejsce
        zamieszkania. Ośrodek interesów gospodarczych ma Pani w Polsce. W Polsce
        zarejestrowała Pani działalność gospodarczą. Zainwestowała Pani w kupno działki i
        budowę domu w celu powrotu i osiedlenia się w Polsce. W Polsce ma Pani rodzinę i
        grono wieloletnich przyjaciół. Uczestniczy Pani w życiu kulturalnym Pani regionu.
        Ma Pani powiazania w Polsce rodzinne jak i sentymentalne. W Polsce Pani się
        wychowywała i wykształciła i po niemalże 20 latach emigracji wróciła do kraju.
    Okoliczności przedstawione we wniosku przesądzają, że – w okresie, którego dotyczy
    wniosek – posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencję
    podatkową) w Polsce – w tym kraju posiada Pani bowiem ośrodek interesów życiowych.
    Tym samym w Polsce ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy.
    Pani wątpliwość budzi kwestia obowiązku opodatkowanie dochodów uzyskiwanych w
    Wielkiej Brytanii, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Francji, Włoch, Szwecji, Grecji, Izraela, Egiptu,
    USA, Kanady, Danii, Czech, Norwegii, Wysp Kajmańskich i Zjednoczonych Emiratów
    Arabskich z tytułu prowadzonej tam działalności gospodarczej.
    Pani przychody z działalności gospodarczej – zagraniczny zakład
    Zgodnie z art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie oznacza to:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na
        terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na
        terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro,
        fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
        państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego
        państwa,
      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
      - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy umowa/Konwencja o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
    W Pani sprawie należy dokonać ww. oceny na podstawie następujących umów/Konwencji
    o unikaniu podwójnego opodatkowania:
    1. Umowy z 13 stycznia 2004 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
      Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
      dochodu i od majątku (Dz.U. z 2005 r. Nr 224 poz. 1921 ze zm.), zmienionej 4 lutego
      2008 r. protokołem zawartym między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o
      zmianie umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku
      podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. Nr 222, poz. 1450);
    2. Umowy z dnia 13 września 2011 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
      Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się
      od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2012 r., poz. 991 ze zm.,
      dalej „umowa polsko-czeska”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
      implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
      zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
      Polskę i Czechy dnia 7 czerwca 2017 r.;
    3. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
      zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia
      2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368 ze zm., dalej: „UPO”) zmodyfikowanej przez
      Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
      mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
      podpisaną przez Polskę i Danię dnia 7 czerwca 2017 r.;
    4. Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Arabskiej Republiki Egiptu
      w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
      opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w
      Warszawie dnia 24 czerwca 1996 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 78 poz. 690);
    5. Umowy pomiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki
      Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie
      podatków od dochodu i majątku z 20 czerwca 1975 r., zmodyfikowanej przez
      Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
      mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
      podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r.,
      poz. 1369);
    6. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki
      Greckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
      dochodu i majątku, sporządzonej w Atenach 20 listopada 1987 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr
      120 poz. 524 ze zm.) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą
      środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji

      podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24
      listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369);
    7. Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania
      w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Jerozolimie 22 maja 1991 r. (Dz. U. z
      1992 r. nr 28 poz. 124). zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
      implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
      zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w
      Paryżu 24 listopada 2016 r.;
    8. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków
      od dochodu wraz z Protokołem, podpisane w Ottawie dnia 14 maja 2012 r. (t. j. Dz. U.
      z 2013 r. poz. 1371 ze zm. , dalej: „UPO”) zmodyfikowanej przez Konwencję
      wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na
      celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną
      przez Polskę i Kanadę dnia 7 czerwca 2017 r.
    9. Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z
      dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. 2005 Nr 12 poz. 90);
    10. Konwencji z 9 września 2009 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii
      w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
      opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji (Dz.
      U. z 2010 r. Nr 134 poz. 899 ze zm.) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
      implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
      zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w
      Paryżu 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r.
      poz. 1369);
    11. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów
      Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu
      uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w
      Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178);
    12. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
      sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22 poz. 92 ze zm.);
    13. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej
      Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
      zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
      zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. nr
      250 poz. 1840) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
      traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
      opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu 24 listopada 2016 r.,
      podpisaną w Paryżu 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369);
    14. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki
      Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
      dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzonej w Rzymie dnia
      21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 62 poz. 374);
    15. Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów
      Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
      się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Abu Zabi
      dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.) zmodyfikowanej przez
      Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego

      mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
      podpisaną przez Polskę i Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 7 czerwca 2017 r.;
    16. Konwencji podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem
      Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków
      od dochodu (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193).
    Wskazać należy również, że poza wymienionymi Państwami świadczyła Pani będzie
    również usługi opiekuńcze na Wyspach Kajmańskich, z którymi Polska nie ma zawartej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W myśl art. 5 ust. 1 Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii,
    stwierdzić należy, że:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 tego przepisu:
      Określenie „zakład" obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Umowy:
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład" nie
      obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym,
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek
      rodzaju działalności, o jakich mowa w punktach a) do e), pod warunkiem jednak, że
      całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów
      działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa
      mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej
      można przypisać je temu zakładowi.

    Stosownie do art. 5 ust. 1 Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Czeską:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Z kolei art. 5 ust. 2 UPO wskazuje, że:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z ust. 4 tego artykułu:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”
      nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia jakichkolwiek
      rodzajów działalności, wymienionych w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita
      działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter
      przygotowawczy lub pomocniczy
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w
      drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność gospodarczą w ten sposób, to zyski
      przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej
      mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Na podstawie art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „zakład” oznacza stałą placówkę,
      poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
      przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 Konwencji:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,

      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Stosownie do art. 5 ust. 5 Konwencji:
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie "zakład" nie
      obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym,
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek
      rodzaju działalności, o jakich mowa w punktach a) do e), pod warunkiem jednak, że
      całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów
      działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa
      mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej
      można przypisać je temu zakładowi.
    W rozumieniu art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Arabskiej Republiki Egiptu:
      Określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo
      prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
    Na podstawie art. 5 ust. 2 Umowy:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych,
      g) farmę lub plantację,

      h) pomieszczenia i składy towarowe wykorzystywane do prowadzenia sprzedaży.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 Umowy:
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie „zakład” nie
      obejmuje:
      a) użytkowania urządzeń, które służą wyłącznie do składowania lub wystawiania dóbr
      albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania lub wystawiania;
      c) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymania stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu zakupu dóbr lub
      towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      każdej innej działalności mającej charakter przygotowawczy lub pomocniczy;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek
      połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod
      warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego
      połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa mogą być opodatkowane w tym
      Państwie tylko wówczas, gdy przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie poprzez zakład tam położony. Jeżeli przedsiębiorstwo
      prowadzi taką działalność, to zyski tego przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
      tym drugim Państwie tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Z kolei na podstawie art. 5 ust. 1 Umowy pomiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, w której
      całkowicie albo częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 UPO:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządzania,
      b) filię,
      c) biuro, w którym prowadzona jest działalność handlowa,
      d) zakład fabryczny,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
      g) budowę albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Nie stanowią zakładu:
      a) placówki, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania dóbr
      albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
      b) dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa, utrzymywane wyłącznie dla
      składowania, wystawiania albo wydawania,

      c) dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa utrzymywane wyłącznie w celu
      obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
      d) stała placówka utrzymywana wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstw,
      e) stała placówka utrzymywana przez przedsiębiorstwo wyłącznie dla celów
      reklamowych, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub
      wykonywania podobnej działalności o przygotowawczym lub pomocniczym
      charakterze.
    W myśl art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko
      w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa podlegają
      opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie jednak tylko w takiej mierze, w
      jakiej mogą być przypisane temu zakładowi
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Republiki Greckiej:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, za
      której pomocą przedsiębiorstwo wykonuje całkowicie lub częściowo swoją
      działalność.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 Umowy:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu;
      b) filię;
      c) biuro;
      d) zakład fabryczny;
      e) warsztat;
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania bogactw naturalnych.
    W myśl ust. 4 tego artykułu:
      Bez względu na postanowienia ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu określenie
      „zakład” nie będzie obejmowało:
      a) placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo dostarczania
      dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa, utrzymywanych
      wyłącznie dla składowania, wystawiania lub dostarczania;
      c) zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa, utrzymywanych
      wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamy, dostarczania
      informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności o
      przygotowawczym albo pomocniczym charakterze dla przedsiębiorstwa;
      f) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu wykonywania łącznie
      działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod warunkiem że ogólna

      działalność tych placówek, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności,
      posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    W myśl art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa
    Izrael:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 Umowy:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) zakład fabryczny,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    W myśl ust. 4 tego artykułu:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu nie stanowią zakładu:
      a) użytkowanie placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa wyłącznie dla
      składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywanie dla przedsiębiorstwa stałej placówki wyłącznie dla celów reklamy,
      dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania
      podobnej działalności, mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter,
      f) prowadzenie przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa placówki
      montażowej w drugim Umawiającym się Państwie w związku z dokonywaną przez to
      przedsiębiorstwo dostawą maszyn lub urządzeń dla drugiego Umawiającego się
      Państwa;
      g) utrzymywanie dzierżawionego sprzętu przemysłowego, handlowego lub
      naukowego;
      h) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek
      połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do g), pod
      warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego
      połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

    Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa będą podlegać opodatkowaniu
      tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
      przedsiębiorstwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 Konwencji:
      Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu;
      b) filię;
      c) biuro;
      d) fabrykę;
      e) warsztat; oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce
      poszukiwania lub eksploatowania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie "zakład"
      nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia
      którychkolwiek rodzajów działalności, o jakich mowa w punktach (a) do (e)
      niniejszego ustępu, pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki wynikająca
      z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    W myśl art. 7 ust. 1 Konwencji:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w
      drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność gospodarczą w ten sposób, to zyski
      przedsiębiorstwa mogą być opodatkowanie w drugim Państwie, jednak tylko w takiej
      mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną
    Niemiec:

      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
      przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat i
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Jednocześnie na mocy art. 5 ust. 4 umowy polsko-niemieckiej wyłączono spod pojęcia
    „zakładu” działalność polegającą na:
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, uważa się, iż zakład nie
      obejmuje:
      a) użytkowaniu placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywaniu zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
      c) utrzymywaniu zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywaniu stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywaniu stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywaniu stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek
      rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem
      jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia
      rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    W myśl art. 7 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w
      drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa
      mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej
      mogą być przypisane temu zakładowi.
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 Konwencji z 9 września 2009 r. między Rzecząpospolitą Polską a
    Królestwem Norwegii:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę,
      przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Z art. 5 ust. 2 tego przepisu wynika, że:
      Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,

      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z ust. 5 tego artykułu:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie "zakład"
      nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia
      którychkolwiek rodzajów działalności, o jakich mowa w punktach a) do e) niniejszego
      ustępu, pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego
      połączenia ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Konwencji:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje
      działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
      drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu
      zakładowi.
    W myśl art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem
    Stanów Zjednoczonych Ameryki:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
      przedsiębiorstwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 Umowy:
      Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu;
      b) filię;
      c) biuro;
      d) fabrykę;
      e) warsztat; oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych

    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Umowy:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie "zakład"
      nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy
      dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia
      którychkolwiek rodzajów działalności, o jakich mowa w literach a) do e), pod
      warunkiem, że całkowita działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma
      charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    W myśl art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w
      drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski podlegające
      przypisaniu temu zakładowi zgodnie z postanowieniami ustępu 2, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie
    W myśl art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 tego przepisu:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) zakład fabryczny,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 konwencji polsko-szwajcarskiej:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, nie stanowią
      zakładu:
      a) użytkowane placówki, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo
      wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa wyłącznie dla
      składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;

      d) stałe placówki utrzymywane wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) stałe placówki utrzymywane wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania
      informacji, prowadzenia badań naukowych albo wykonywania podobnej działalności
      mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter;
      f) prowadzenie przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa placówki
      montażowej w drugim Umawiającym się Państwie w związku z dokonywaną przez to
      przedsiębiorstwo dostawą maszyn lub urządzeń dla drugiego Umawiającego się
      Państwa;
      g) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek
      połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do f), jednak pod
      warunkiem, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia
      rodzajów działalności, ma przygotowawczy lub pomocniczy charakter.
    W myśl art. 7 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
    Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "zakład" oznacza stałą placówkę,
      przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Z ust. 2 tego przepisu wynika, że:
      Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie "zakład"
      nie obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;

      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia
      którychkolwiek rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do e)
      niniejszego ustępu, pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki,
      wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności ma charakter przygotowawczy
      lub pomocniczy.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Konwencji:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje
      działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
      drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu
      zakładowi.
    W myśl art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem
    Republiki Włoskiej:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Z ust. 2 tego przepisu wynika, że:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządzania;
      b) filię;
      c) biuro;
      d) zakład fabryczny;
      e) warsztat;
      f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
      g) budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.
    W świetle ust. 3 art. 5 Umowy:
      Określenie „zakład” nie będzie obejmowało:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla
      składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu
      przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym,
      prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo
      pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
    Na mocy art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane

      w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane
      temu zakładowi.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Zjednoczonych Emiratów Arabskich:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 Umowy:
      Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) zakład fabryczny,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych,
      g) gospodarstwo rolne lub plantację.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Umowy:
      Bez względu na postanowienia ustępów od 1 do 3 określenie "zakład" nie obejmuje:
      a) użytkowania urządzeń służących wyłącznie do składowania, wystawiania albo
      wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania dla przedsiębiorstwa
      wszelkiej innej działalności mającej charakter przygotowawczy lub pomocniczy;
      f) sprzedaży należących do przedsiębiorstwa dóbr lub towarów wystawionych na
      targach lub pokazie, po zamknięciu tych targów lub pokazu, z zastrzeżeniem, że
      podmioty zaangażowane w transakcję dochowają wszelkich wymogów
      przewidzianych w tym względzie w każdym z Umawiających się Państw
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Umowy:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa będą podlegać opodatkowaniu
      tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Stosowanie do art. 5 ust. 1 Konwencji podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r.
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 Konwencji:

      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
    Natomiast, zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji:
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład” nie
      obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
      wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
      celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek
      rodzaju działalności, o jakich mowa w punktach od a) do e), pod warunkiem jednak,
      że całkowita działalność placówki wynikająca z takiego połączenia rodzajów
      działalności ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Według art. 7 ust. 1 Konwencji:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa
      mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej
      można przypisać je temu zakładowi.
    Mając na uwadze treść umów/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania należy
    zauważyć, że, przedsiębiorstwo mające siedzibę w jednym państwie, a prowadzące
    działalność na terytorium drugiego, co do zasady, podlega opodatkowaniu w państwie
    swojej siedziby. Państwu, w którym prowadzona jest działalność, służy prawo do
    opodatkowania zysków osiąganych przez przedsiębiorstwo pochodzące z innego kraju,
    pod warunkiem że przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w tym państwie w formie
    zakładu. W przeciwnym przypadku, dochody przedsiębiorstwa zagranicznego podlegają
    opodatkowaniu w państwie jego siedziby.
    Aby placówka mogła stać się zakładem, przedsiębiorstwo musi prowadzić własną
    działalność całkowicie lub częściowo za jej pośrednictwem. Działalność placówki nie musi
    mieć charakteru produkcyjnego.
    Zgodnie z definicją placówka musi być „stała”; musi zatem istnieć więź między placówką a
    określonym punktem geograficznym. Ponieważ placówka musi być stała, zakład może
    istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma
    charakteru tymczasowego. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy w

    rzeczywistości istnieje przez krótki okres, jeśli ze względu na szczególny rodzaj działalności
    jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres. Nawet jeżeli praktyka państw
    członkowskich nie jest jednolita, jeżeli chodzi o kryterium czasu, to jednak doświadczenie
    wskazuje, że zwykle nie uważa się, że zakład istnieje, jeżeli działalność była wykonywana w
    państwie za pośrednictwem stałej placówki utrzymywanej krócej niż sześć miesięcy.
    Jednym z wyjątków od tej reguły jest sytuacja, gdy działalność ma charakter powtarzalny,
    w takim przypadku każdy okres, w którym placówka była użytkowana, powinien być brany
    pod uwagę w połączeniu z ilością wszystkich okresów, w których była użytkowana (okres
    może się rozciągnąć na wiele lat).
    Dokonując interpretacji przywołanych postanowień umów/konwencji o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, zwracam również uwagę na tekst Modelowej Konwencji,
    która zmodyfikowała szereg przywołanych umów/konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. Stanowi ona wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z
    siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień
    umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD
    wraz z Komentarzem.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku określenie „placówka” obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia
    wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy
    są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do dyspozycji
    pewną przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy do zaistnienia stałej
    placówki gospodarczej (placówka może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych
    pomieszczeń). Placówka może być także usytuowana w pomieszczeniach innego
    przedsiębiorstwa. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem czy najemcą
    lokalu, środków lub urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Nie wymaga się, aby
    przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką. Nawet, gdy
    lokal jest bezprawnie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium jednego państwa przez przedsiębiorcę z innego państwa, to należy uznać, że
    mamy do czynienia z istnieniem placówki.
    Dysponowania nie należy zatem rozumieć w sensie prawnym, ale czysto faktycznym. Nie
    w każdym przypadku, gdy przedsiębiorca przebywa na terenie należącym do innego
    podmiotu, dochodzi do powstania placówki. Chodzi jedynie o sytuacje, w których mamy
    do czynienia z aktywnym prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Dysponowania placówką nie należy rozumieć jako dysponowania szczególnego, to jest
    dysponowania wyłączającego inne podmioty. Oznacza to, że jedno miejsce, plac czy lokal
    może być w dyspozycji kilku podmiotów, np. właściciela lokalu oraz podmiotu
    prowadzącego za pośrednictwem lokalu (miejsca) działalność gospodarczą czy też w
    dyspozycji kilku podmiotów, które prowadzą za jego pośrednictwem działalność i
    każdemu można z tego tytułu przypisać posiadanie zakładu. Dla przykładu może być to
    plac budowy, na którym prace wykonuje kilku podwykonawców i generalny wykonawca.
    Każdy z nich posiada stały zakład na terenie placu budowy.
    Aby placówka mogła stać się zakładem, przedsiębiorstwo musi prowadzić własną
    działalność całkowicie lub częściowo przez stałą placówkę. Słowo „przez którą” należy
    rozumieć szeroko i odnosić je do działalności gospodarczej wykonywanej w określonej
    lokalizacji, będącej do dyspozycji przedsiębiorstwa. Tytułem przykładu, przedsiębiorca
    układający nawierzchnię drogi prowadzi działalność „przez” miejsce wykonywania tej
    czynności.

    Zgodnie z Komentarzem – prowadzenie działalności przez placówkę oznacza, że osoby w
    określony sposób zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność gospodarczą w
    państwie, w którym stała placówka jest położona. Działalność przedsiębiorstwa może być
    prowadzona przez samego przedsiębiorcę lub osoby zatrudnione przez przedsiębiorstwo
    na podstawie płatnego stosunku pracy. Personel obejmuje pracowników i inne osoby
    otrzymujące instrukcje z przedsiębiorstwa, tzw. osoby zależne.
    Z powyższego wynika, że kryterium prowadzenia działalności przez placówkę będzie
    spełnione, jeśli zostaną zrealizowane dwie przesłanki:
        podejmowane przez przedsiębiorcę czynności stanowią działalność gospodarczą,
        przedsiębiorca dysponuje personelem, który prowadzi tę działalność, przy czym
        mogą być to bądź osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę, bądź pozostające z
        przedsiębiorcą w stosunku zależności.
    Działalność placówki nie musi mieć charakteru produkcyjnego. Działalność ta może mieć
    różnorodny charakter. Może to być np. działalność handlowa lub jak w opisanym we
    wniosku przypadku działalność związana z opieką całodobową nad dziećmi.
    Z Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji wynika, że często trudno jest odróżnić
    działalność mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy od działalności, która
    takiego charakteru nie ma. Wskazuje się w tym zakresie m.in., że działalność placówki nie
    posiada charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, gdy stanowi istotną i znaczącą
    część działalności przedsiębiorstwa jako całości, gdy istnieje znaczący związek między
    prowadzoną przez tę placówkę działalnością a uzyskiwanymi przez przedsiębiorstwo
    dochodami. Ponadto, działalność przygotowawcza lub pomocnicza zagranicznego
    przedsiębiorstwa prowadzona za pośrednictwem stałej placówki, aby nie była uznana za
    zakład, musi być wykonywana wyłącznie dla przedsiębiorstwa macierzystego, a także nie
    ma charakteru przygotowawczego lub pomocniczego jakakolwiek działalność
    zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona w drugim państwie za pośrednictwem stałej
    placówki, której cel jest identyczny z celem przedsiębiorstwa jako całości.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD w przypadku, gdy stała placówka
    jest wykorzystywana zarówno dla działalności w ramach wyłączeń, jak i dla innej
    działalności, uznaje się ją za zakład, który podlega opodatkowaniu z tytułu obu rodzajów
    działalności (np. gdy magazyn jest utrzymywany w celu wydawania towarów oraz zajmuje
    się sprzedażą).
    Innymi słowy, zakład powstanie, jeżeli oprócz czynności przygotowawczych lub
    pomocniczych wykonywana jest działalność zasadnicza, nawet w relatywnie niewielkim
    zakresie.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika m.in., że mieszka Pani w Polsce.
    Zarejestrowała Pani działalność gospodarczą w Polsce i świadczy Pani usługi opieki nad
    noworodkami i niemowlętami wyłącznie poza granicami Polski. Opisane usługi świadczy
    Pani w domu klienta, który nie jest Pani siedzibą gospodarczą. Ma Pani zapewnione
    zakwaterowanie w domu klienta. Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    jest w Polsce. Nie posiada Pani siedziby działalności gospodarczej, działalność
    zarejestrowała Pani na adres zamieszkania.
    W Pani sprawie należy wskazać na ogólną regulację zawartą w art. 5 cytowanych wyżej
    umów/Konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, z których wynika, że
    dla uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu, winny
    wystąpić łącznie trzy następujące przesłanki:
        istnienie miejsca, gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
        stały charakter takiej placówki,

        wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma
        przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
    Zatem, na podstawie przedstawionego przez Panią zdarzenia przyszłego, nie dojdzie do
    powstania zakładu w państwach na terenie, których sprawuje Pani opiekę nad dziećmi i
    tym samym będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu z tytułu dochodów uzyskiwanych na terenie tych państw. Dom klienta nie
    może być uznany za zakład w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    bowiem nie ma charakteru stałego, a świadczenie w nim usług jest zależne od długości
    konkretnego zlecenia.
    W sytuacji, gdy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest Pani
    rezydentem podatkowym Polski) oraz nie posiada Pani na terytorium powołanych państw
    zakładu w rozumieniu art. 5 umów/Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania –
    przychód uzyskany przez Panią z tytułu usług świadczonych na terytorium Wielkiej
    Brytanii, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Francji, Włoch, Szwecji, Grecji, Izrael, Egiptu, Stanów
    Zjednoczonych Ameryki, Kanady, Danii, Czech, Norwegii, Wysp Kajmańskich,
    Zjednoczonych Emiratów Arabskich, w ramach działalności gospodarczej podlega
    opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Dlatego też miejscem opodatkowania Pani wszystkich
    przychodów włącznie z uzyskanymi na terenie powołanych państw jest Polska. Przychody
    te powinna Pani wykazać w zeznaniu rocznym PIT-28.
    Określenie stawki ryczałtu dla świadczonych usług
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą
      w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
        przez zlecającego te czynności;

      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, użyte w ustawie:
      Określenie „działalność usługowa” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą,
      której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją
      Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4
      września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz.
      1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz.
      556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Na mocy art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
        wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
        przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
        euro.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w
      roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez
      względu na wysokość przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
      a) prowadzenia aptek,
      b) (uchylona)
      c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
      d) (uchylona)

      e) (uchylona)
      f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
        mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z
        odnawialnych źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
      a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
      b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
        jednego lub każdego z małżonków,
      c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
        drugiego małżonka
    – jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
    działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
      6) (uchylony).
    Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który
      wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
      uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów
      lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
      odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
      1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
      2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Zwracam również uwagę, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej
    działalności usług.

    Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez
    ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. x ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi:
      15% przychodów ze świadczenia usług w zakresie pomocy społecznej bez
      zakwaterowania (PKWiU ex dział 88), z wyłączeniem usług pomocy społecznej bez
      zakwaterowania w zakresie odwiedzania i pomocy domowej świadczonych osobom
      niepełnosprawnym (PKWiU 88.10.14), usług pomocy społecznej bez zakwaterowania
      w zakresie opieki dziennej świadczonych osobom dorosłym niepełnosprawnym
      (PKWiU 88.10.15), usług pomocy społecznej bez zakwaterowania w zakresie opieki
      dziennej nad dziećmi, z wyłączeniem opieki nad dziećmi niepełnosprawnymi (PKWiU
      88.91.11), usług pomocy społecznej bez zakwaterowania w zakresie opieki dziennej
      nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną (PKWiU 88.91.12), usług pomocy
      społecznej bez zakwaterowania świadczonych przez opiekunki do dzieci (PKWiU
      88.91.13), pozostałych usług pomocy społecznej bez zakwaterowania, gdzie indziej
      niesklasyfikowane (PKWiU 88.99.19),
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że ilekroć w ustawie używa się oznaczenia „ex” przy
    symbolu danego grupowania PKWiU oznacza to, że zakres wyrobów lub usług jest węższy
    niż określony w tym grupowaniu – o czym stanowi art. 4 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Oznaczenie „ex” dotyczy zatem tylko określonej usługi z danego grupowania.
    Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu
    zawężenie stosowania przepisu tylko do tej nazwy grupowania.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności
      usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży
      napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.
    Z przepisu tego wynika, że stawkę 8,5% stosuje się do usług wyłącznie wtedy, gdy na
    podstawie tego artykułu nie objęto tych usług inną stawką ryczałtu.
    Z przedstawionego przez Panią zdarzenia przyszłego wynika, że zarejestrowała Pani
    działalność gospodarczą w Polsce i świadczy Pani usługi opieki nad noworodkami i
    niemowlętami wyłącznie poza granicami Polski. Opisane usługi świadczy Pani w domu
    klienta, który nie jest Pani siedzibą gospodarczą. Ma Pani zapewnione zakwaterowanie w
    domu klienta. Pani kontrakty nie są pracą społeczną. Rodziny nie są wspierane przez
    jakiekolwiek instytucje. Pani kontrakty są serwisem prywatnym.
    Pani usługi zostały sklasyfikowane przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędy
    Statystycznego pod PKWiU 88.91.13.0 „Usługi pomocy społecznej bez zakwaterowania
    świadczone przez opiekunki do dzieci”.
    W tym miejscu zaznaczyć należy, że według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24
    grudnia 2007 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), dział 88 – Pomoc
    społeczna bez zakwaterowania obejmuje świadczenie różnorodnych usług pomocy
    społecznej bezpośrednio klientom. Podklasa 88.91.Z Opieka dzienna nad dziećmi
    obejmuje:
        dzienną opiekę nad dziećmi, świadczoną w domach prywatnych lub
        ośrodkach opieki dziennej,
        opiekę pozaszkolną,
        opiekę dzienną nad dziećmi niepełnosprawnymi.

    Mając na uwadze powyższe nie sposób uznać, że zawarte przez Panią kontrakty
    stanowiące serwis prywatny, można uznać za pomoc społeczną. Ponadto jak Pani
    wskazała opisie wniosku będzie Pani zakwaterowana w domu klienta. Opisane usługi
    świadczy Pani wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami. Opisane we
    wniosku usługi nie świadczy Pani w formach i na zasadach określonych w przepisach o
    pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach ustawy z dnia 14
    grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
    Z uwagi na powyższe powołany przez Panią we własnym stanowisku art. 12 ust. 1 pkt 2 lit
    x odnoszący się do świadczenia usług pomocy społecznej bez zakwaterowania nie ma u
    Pani zastosowania.
    Pomoc społeczna to instytucja zajmująca się pomocą ludziom potrzebującym (por.
    odpowiednio Słownik Języka Polskiego PWN, sjp.pwn.pl oraz Wielki Słownik Języka
    Polskiego WSJP, wsjp.pl/).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją Mieczysława Szymczaka,
    Wydawnictwo PWN, tom I, strona 796, instytucja to zakład o charakterze publicznym
    zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie. Natomiast
    zgodnie ze Współczesnym słownikiem języka polskiego pod redakcją Bogusława Dunaja,
    Wydawnictwo Langenscheidt, strona 531, instytucja to wyodrębniony zakład o charakterze
    publicznym, zajmujący się określonym zakresem spraw, powołany do działania w ważnej
    dziedzinie życia społecznego.
    Słownikowe znaczenie słowa „instytucja” wskazuje jednoznacznie, że jednoosobowa
    działalność gospodarcza, która będzie prowadzona przez Panią samodzielnie, nie może
    zostać uznana jako działalność instytucji świadczących pomoc społeczną.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 lit x ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne należało uznać za nieprawidłowe.
    Z uwagi na fakt, że zakres świadczonych przez Panią usług nie został objęty inną stawką
    ryczałtu, należy zastosować stawkę 8,5% określoną w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit a, o ile nie
    zachodzą inne okoliczności, które powodowałyby utratę prawa do opodatkowania w tej
    formie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zastrzec jednak należy, że zastosowanie stawki 8,5% dla przychodów ze świadczonych
    przez Panią usług jest prawidłowe wyłącznie, jeżeli faktycznie nie uzyska Pani przychodów
    ze świadczenia innych usług wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy, do których to usług
    przypisana jest inna stawka ryczałtu.
    Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży

    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.