Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.781.2018.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-12
Teza: uznanie zespołu składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny oraz braku opodatkowania podatkiem VAT darowizny ww. składników
Słowa kluczowe: opodatkowanie; przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu 22 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny oraz braku opodatkowania podatkiem VAT darowizny ww. składników **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny oraz braku opodatkowania podatkiem VAT darowizny ww. składników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - L.S., prowadzi od 2010 roku jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG pod nazwą \`(...)\`. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest:

1.  Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z),
2.  Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z),
3.  Pozostałe badania i analizy techniczne (PKD 71.20.B)
4.  Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej nie sklasyfikowana (PKD 74.90.Z)
5.  Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59. B),
6.  Działalność wspomagająca edukację (PKD 85.60.Z)

W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, Wnioskodawca oferuje:

1.  organizację szkoleń m. in. z zakresu BHP, w tym przy wykonywaniu czynności dozorowych, z zakresu ochrony przeciwpożarowej, udzielania pierwszej pomocy, UDT, bezpiecznej eksploatacji autoklawów sterylizacyjnych i przemysłowych, badań okresowych ciśnieniowych zbiorników przenośnych oraz osób zajmujących się lub mających się zajmować napełnianiem zbiorników przenośnych oraz inne,
2.  usługi doradztwa od strony technicznej, ekonomicznej i organizacyjnej przy naprawach, modernizacjach i wymianie na nowe urządzenia podlegające dozorowi technicznemu
3.  organizację instrukcji eksploatacyjnych i stanowiskowych
4.  sporządzanie listy identyfikowanych zagrożeń,
5.  wykonywanie badania stanu urządzenia, jego wyposażenia i oznakowania,
6.  inną pomoc związaną z urządzeniami podlegającymi dozorowi technicznemu,
7.  profesjonalne doradztwo w zakresie wdrażania systemu zarządzania jakością wg standardu EN ISO 9001:2008, jego utrzymywanie oraz doskonalenie,
8.  narzędzia do poprawy skuteczności procesów oraz zwiększenia świadomości pracowników odpowiedzialnych za poszczególne zadania,
9.  szkolenia z różnych koncepcji zarządzania: Lean (Manufacturing, Production, Management), Six Sigma, 5S, TQM,
10.  badania efektywności energetycznej kotłów,
11.  pośrednictwo i działanie w imieniu użytkownika przy kontaktach z Urzędem Dozoru Technicznego w zakresie:

1.  rejestracji urządzeń,
2.  wypełniania dokumentów zgłoszeniowych,
3.  kompletowania dokumentacji dozorowej,
4.  odtwarzania dokumentacji rejestracyjnej wg wymagań UDT,
5.  ustalania terminów badań,
6.  obecności przy bezpośrednich wizytach inspektorów UDT,
7.  przygotowujemy urządzenia do badań okresowych i doraźnych.

Wnioskodawca zawarł również w 2011 roku umowę dzierżawy nieruchomości, należącej od 2010 roku do Wnioskodawcy i jego małżonki na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytej w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Nieruchomość, będąca przedmiotem umowy dzierżawy, jest położona w miejscowości … i znajduje się na niej stacja paliw prowadzona aktualnie przez dzierżawcę. Dzierżawcą nieruchomości jest spółka cywilna (w której wspólnikami są Syn Wnioskodawcy Ł.S. oraz synowa Wnioskodawcy E.S.).

W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 55 ze zn. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, póz. 1025 ze zm., dalej: Kodeks cywilny), wchodzi zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, składniki materialne i niematerialne, w tym m.in.:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa) - \`(...)\`.;
2.  własność nieruchomości - prawo własności nieruchomości w miejscowości …,
3.  własność ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów np. laptop;
4.  prawa, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2 na rzecz spółki cywilnej;
5.  wierzytelności, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2,
6.  środki pieniężne, w tym zgromadzone na rachunku bankowym Wnioskodawcy;
7.  tajemnice przedsiębiorstwa;
8.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
9.  know-how związane ze znajomością branży doradztwa i konsultingu, w tym kontakty biznesowe i informacje związane z bazami potencjalnych klientów, wynikające również z udziału w targach i konferencjach branżowych;
10.  prawa do domeny internetowej … i strony internetowej;
11.  zobowiązania z tytułu umów handlowych zawartych w ramach działalności gospodarczej;
12.  środki transportu - środek trwały samochód marki Volkswagen Golf rok prod. 2003,
13.  prawa i obowiązki z umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz za media;
14.  wartości niematerialne i prawne; autorskie prawa majątkowe do utworów stworzonych na potrzeby działalności marketingowej (prawa do ulotek, prezentacji interaktywnych itp.).

Obecnie Wnioskodawca planuje, w związku z przejściem w czerwcu 2018 roku na emeryturę, na podstawie umowy darowizny przekazać przedsiębiorstwo na rzecz syna Wnioskodawcy Ł.S.. W efekcie dojdzie do przekazania wszystkich składników majątku (materialnych i niematerialnych) wchodzącego w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na rzecz Obdarowanego - syna Wnioskodawcy Ł.S.. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. pozostaje w związku małżeńskim, jednak na podstawie art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz. U. 2017 roku. poz. 682 ze zm., dalej: Kodeks rodzinny i opiekuńczy), przedmiot planowanej umowy darowizny - przedsiębiorstwo - będzie zgodnie z wolą Wnioskodawcy - należał wyłącznie do majątku osobistego obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Wnioskodawca również pozostaje w związku małżeńskim, w związku z czym małżonka Wnioskodawcy wyrazi zgodę na planowaną umowę darowizny przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na rzecz obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. na podstawie art. 37 § 1 pkt 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z art. 55 zn. 2 Kodeksu cywilnego, w przypadku planowanej przez Wnioskodawcę darowizny przedsiębiorstwa na rzecz Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S., Wnioskodawca zamierza przenieść na Obdarowanego Syna Wnioskodawcy - Ł.S. wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Na podstawie art. 43 ze zn. 8 kodeksu cywilnego syn Wnioskodawcy zamierza je prowadzić pod dotychczasową nazwą, ale z dodatkiem własnego imienia i nazwiska, to jest L.C.Ł.S..

Zawarcie planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa będzie wiązało się z przejęciem przez obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. długów i ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawcy - darczyńcy związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S., na podstawie art. 55 ze zn. 4 Kodeksu cywilnego będzie odpowiedzialny solidarnie z Wnioskodawcą za zobowiązania Wnioskodawcy związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa chyba, że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. będzie jednak ograniczona do wartości nabytego przedsiębiorstwa w chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć i Wnioskodawca oraz Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. nie mają zamiaru występować do jakiegokolwiek wierzyciela o wyrażenie takiej zgody. Przed zawarciem planowanej umowy darowizny Wnioskodawca poinformuje o swoich planach m. in. bank, w którym jest prowadzony rachunek firmowy Wnioskodawcy, podmioty trzecie, na rzecz których została ustanowiona hipoteka na nieruchomości, leasingodawcę, biuro rachunkowe, dostawcę usług hostingowych (utrzymanie strony internetowej i domeny internetowej) oraz spółkę cywilną, z którą łączy Wnioskodawcę umowa dzierżawy nieruchomości położonej w ….

W wyniku planowanej umowy darowizny nie nastąpi przejście zakładu pracy Wnioskodawcy w rozumieniu art. 23 ze zn. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku - Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 917 ze zm., dalej: Kodeks pracy) na Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S., ponieważ na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników i takiego zatrudnienia nie planuje również w przyszłości. Jeżeli jednak na dzień planowanej umowy darowizny Wnioskodawca będzie zatrudniał pracowników, nastąpi przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w rozumieniu art. 23 ze zn. 1 Kodeksu pracy z Wnioskodawcy na obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Na obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. przejdą prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych innych umów cywilnoprawnych, które będą obowiązywały w dniu planowanej umowy darowizny.

Planowana umowa darowizny zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i w umowie tej zostanie zawarta wzmianka, że przedmiotem umowy darowizny jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ze zn. 1 Kodeksu cywilnego.

Po zawarciu planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa, Wnioskodawca zakończy działalność gospodarczą i złoży wniosek o wykreślenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Od tego momentu działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będzie prowadzona w dotychczasowej formie przez obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. przed planowaną umową darowizny, zmieni wpis w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w zakresie form prowadzenia działalności gospodarczej (wskaże, że będzie taką działalność prowadził nie tylko jako wspólnik spółki cywilnej, ale również dodatkowo samodzielnie, jednoosobowo) oraz złoży wniosek VAT-R aby uzyskać status podatnika VAT czynnego. Sprzedaż towarów w ramach prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie - po dokonaniu planowanej umowy darowizny - sprzedażą towarów opodatkowaną prowadzoną przez Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Świadczenie usług w ramach prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie - po dokonaniu planowanej umowy darowizny - świadczeniem usług prowadzoną przez Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Składniki przedmiotu planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa w wyniku planowanej umowy darowizny - staną się majątkiem obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. otrzymane środki trwałe wprowadzi do ewidencji środków trwałych, wyposażenie do ewidencji wyposażenia z adnotacją, że pochodzą z darowizny. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. dokona również zmiany w umowie dzierżawy zawartej ze spółką cywilną w zakresie określenia Wydzierżawiającego oraz z innymi kontrahentami Wnioskodawcy.

Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. jest również świadomy, że jako nabywca przedsiębiorstwa będzie, na podstawie art. 112 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 800 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa) odpowiadał całym swoim majątkiem solidarnie z Wnioskodawcą za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, chyba że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o tych zaległościach. Zakres odpowiedzialności obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. będzie ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa. Jednak Wnioskodawca przed zawarciem planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa wystąpi do właściwego organu podatkowego z wnioskiem o wydanie zaświadczenia w trybie art. 306g w zw. z art. 112 § 7 Ordynacji podatkowej, aby Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. posiadał w dniu zawarcia planowanej umowy darowizny pełną wiedzę na temat wysokości ewentualnych zaległości podatkowych Wnioskodawcy. Podobne zaświadczenie Wnioskodawca zamierza również uzyskać z ZUS. Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie posiada żadnych zaległości podatkowych czy wobec ZUS. W stosunku do Wnioskodawcy nie toczą się także żadne postępowania podatkowe, sądowe, administracyjne lub inne czynności kontrolne jakiegokolwiek innego organu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem planowanej umowy darowizny zawartej z Obdarowanym - synem Wnioskodawcy, stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ze zn. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1025 ze zm.) i w konsekwencji, czy planowana darowizna przedsiębiorstwa Obdarowanemu - synowi Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem planowanej umowy darowizny zawartej z Obdarowanym - synem Wnioskodawcy, stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ze zn.1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1025 ze zm., dalej: Kodeks cywilny). W konsekwencji planowana darowizna przedsiębiorstwa Obdarowanemu - synowi Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).

Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, nie zawierają definicji pojęcia przedsiębiorstwo. W związku z powyższym, w celu odpowiedzi na pytanie, czy dany zespół składników stanowi przedsiębiorstwo należy odwołać się do definicji zawartej w art. 55 ze zn. 1 kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 55 ze zn. 1 kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto, na podstawie art. 55 ze zn. 2 kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Powyższy katalog składników przedsiębiorstwa ma charakter otwarty. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa podstawową cechą przedsiębiorstwa jest jego samodzielność. Przedsiębiorstwo, będące przedmiotem zbycia musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą w związku, a nie stanowić jedynie zbiór składników majątkowych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

Powołany art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112AWE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z póżn. zm.; dalej: „Dyrektywa VAT").

W myśl art. 19 Dyrektywy VAT w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) dokonał przy tym wykładni pojęcia „całości lub części majątku” na gruncie powołanej Dyrektywy VAT w wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes. TSUE podkreślił, iż pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz - w zależności od konkretnego przypadku - składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. W wyroku tym TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy VAT, dotyczy między innymi przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Tym bardziej, elementem tym nie mogą być obciążające zorganizowaną część przedsiębiorstwa zobowiązania. W tym zakresie Trybunał uznał bowiem, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, poprzez wprowadzenie wyraźnego wyłączenia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, stanowi uszczegółowienie regulacji z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia". Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów" w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport), itp.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Pojęcie „transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. „zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub jego zorganizowanej części. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przedmiotem planowanej umowy darowizny będą składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, m.in.:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa) - \`(...)\`;
2.  własność nieruchomości - prawo własności nieruchomości w miejscowości \`(...)\`;
3.  własność ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów np. laptop;
4.  prawa, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2 na rzecz spółki cywilnej;
5.  wierzytelności, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2.
6.  środki pieniężne, w tym zgromadzone na rachunku bankowym Wnioskodawcy;
7.  tajemnice przedsiębiorstwa;
8.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
9.  know-how związane ze znajomością branży doradztwa i konsultingu, w tym kontakty biznesowe i informacje związane z bazami potencjalnych klientów, wynikające również z udziału w targach i konferencjach branżowych;
10.  prawa do domeny internetowej … i strony internetowej;
11.  zobowiązania z tytułu umów handlowych zawartych w ramach działalności gospodarczej;
12.  środki transportu - środek trwały samochód marki Volkswagen Golf rok prod. 2003,
13.  prawa i obowiązki z umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz za media.
14.  wartości niematerialne i prawne; autorskie prawa majątkowe do utworów stworzonych na potrzeby działalności marketingowej (prawa do ulotek, prezentacji interaktywnych itp.).

Powyższe składniki materialne i niematerialne pozostają ze sobą we wzajemnym związku, stanowią całość zarówno organizacyjną jak i funkcjonalną.

Wnioskodawca planuje, w związku z przejściem w czerwcu 2018 roku na emeryturę, na podstawie umowy darowizny przekazać przedsiębiorstwo na rzecz syna Wnioskodawcy Ł.S.. W efekcie dojdzie do przekazania wszystkich składników majątku (materialnych i niematerialnych) wchodzącego w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na rzecz syna Wnioskodawcy Ł.S.. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. pozostaje w związku małżeńskim, jednak na podstawie art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz. U. 2017 roku, poz. 682 ze zm., dalej: Kodeks rodzinny i opiekuńczy), przedmiot planowanej umowy darowizny - przedsiębiorstwo - będzie zgodnie z wolą Wnioskodawcy - należał do majątku osobistego obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S.. Wnioskodawca również pozostaje w związku małżeńskim, w związku z czym małżonka Wnioskodawcy wyrazi zgodę na planowaną umowę darowizny przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na rzecz obdarowanego syna Wnioskodawcy -Ł.S. na podstawie art. 37 § 1 pkt 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z art. 55 zn. 2 Kodeksu cywilnego, w przypadku planowanej przez Wnioskodawcę darowizny przedsiębiorstwa na rzecz Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S., Wnioskodawca zamierza przenieść na Obdarowanego Syna Wnioskodawcy - Ł.S. wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Na podstawie art. 43 ze zn. 8 kodeksu cywilnego syn Wnioskodawcy zamierza je prowadzić pod dotychczasową nazwą, ale z dodatkiem własnego imienia i nazwiska, to jest L.C.Ł.S..

Zawarcie planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa będzie wiązało się z przejęciem przez obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. długów i ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawcy - darczyńcy związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S., na podstawie art. 55 ze zn. 4 Kodeksu cywilnego będzie odpowiedzialny solidarnie z Wnioskodawcą za zobowiązania Wnioskodawcy związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa chyba, że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. będzie jednak ograniczona do wartości nabytego przedsiębiorstwa w chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć i Wnioskodawca oraz Obdarowany syn Wnioskodawcy - Ł.S. nie mają zamiaru występować do jakiegokolwiek wierzyciela o wyrażenie takiej zgody. Przed zawarciem planowanej umowy darowizny Wnioskodawca poinformuje o swoich planach m. in. bank, w którym jest prowadzony rachunek firmowy Wnioskodawcy, podmioty trzecie, na rzecz których została ustanowiona hipoteka na nieruchomości, leasingodawcę, biuro rachunkowe dostawcę usług hostingowych (utrzymanie strony internetowej i domeny internetowej) oraz spółkę cywilną, z którą łączy Wnioskodawcę umowa dzierżawy nieruchomości położonej w \`(...)\`

W wyniku planowanej umowy darowizny nie nastąpi przejście zakładu pracy Wnioskodawcy w rozumieniu art. 23 ze zn. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku - Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 917 ze zm., dalej Kodeks pracy) na Obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S., ponieważ na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników i takiego zatrudnienia nie planuje również w przyszłości. Jeżeli jednak na dzień planowanej umowy darowizny Wnioskodawca będzie zatrudniał pracowników, nastąpi przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w rozumieniu art. 23 ze zn. 1 Kodeksu pracy z Wnioskodawcy na obdarowanego syna Wnioskodawcy – Ł.S.. Na obdarowanego syna Wnioskodawcy - Ł.S. przejdą prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych innych umów cywilnoprawnych, które będą obowiązywały w dniu planowanej umowy darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5L ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jednocześnie na mocy art. 6 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem – przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów,
3.  oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
4.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
5.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
6.  koncesje, licencje i zezwolenia;
7.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
8.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
9.  tajemnice przedsiębiorstwa;
10.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

Przy czym, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 Kodeksu cywilnego określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretnie składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Nie wszystkie elementy tworzące przedsiębiorstwo są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach, aby zachowane zostały funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Ponieważ, jak wskazano wyżej, ustawa o podatku od towarów i usług nie określa w swej treści definicji przedsiębiorstwa, koniecznym jest zastosowanie wykładni systemowej zewnętrznej i sięgnięcie do argumentacji spoza interpretowanego aktu prawnego.

W wyroku z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt I FSK 1223/11 NSA stwierdził „(…) przedsiębiorstwo i zorganizowana część przedsiębiorstwa zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT należy rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów (przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), który jest przedmiotem zbycia, pozwalał na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, której służy (…)”.

W orzeczeniu z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. I FSK 1039/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „(…) słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odniósł się do definicji przedsiębiorstwa, zawartej w art. 551 k.c., zgodnie z którą przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. (\`(...)\`) Nie wszystkie elementy wskazane w przepisie muszą wystąpić łącznie, aby można było uznać je za przedsiębiorstwo. Musi być to jednak pewne minimum, bez którego przedsiębiorstwo w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych nie mogłoby realizować swoich działań gospodarczych”.

Również NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 688/07 wskazał, że „(…) dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej”.

W sytuacji opisanej we wniosku, przedmiotem darowizny będzie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym m.in.:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa) - \`(...)\`;
2.  własność nieruchomości - prawo własności nieruchomości w miejscowości \`(...)\`;
3.  własność ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów np. laptop;
4.  prawa, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2 na rzecz spółki cywilnej;
5.  wierzytelności, w tym wynikające z umowy dzierżawy nieruchomości, o której mowa w pkt 2,
6.  środki pieniężne, w tym zgromadzone na rachunku bankowym Wnioskodawcy;
7.  tajemnice przedsiębiorstwa;
8.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
9.  know-how związane ze znajomością branży doradztwa i konsultingu, w tym kontakty biznesowe i informacje związane z bazami potencjalnych klientów, wynikające również z udziału w targach i konferencjach branżowych;
10.  prawa do domeny internetowej … i strony internetowej;
11.  zobowiązania z tytułu umów handlowych zawartych w ramach działalności gospodarczej;
12.  środki transportu - środek trwały samochód marki Volkswagen Golf rok prod. 2003,
13.  prawa i obowiązki z umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz za media;
14.  wartości niematerialne i prawne; autorskie prawa majątkowe do utworów stworzonych na potrzeby działalności marketingowej (prawa do ulotek, prezentacji interaktywnych itp.).

Powyższe składniki materialne i niematerialne pozostają ze sobą we wzajemnym związku, stanowią całość zarówno organizacyjną jak i funkcjonalną. Wnioskodawca planuje, w związku z przejściem na emeryturę, na podstawie umowy darowizny przekazać przedsiębiorstwo na rzecz syna Wnioskodawcy. Zawarcie planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa będzie wiązało się z przejęciem przez obdarowanego syna Wnioskodawcy długów i ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawcy - darczyńcy związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na obdarowanego syna Wnioskodawcy przejdą prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych innych umów cywilnoprawnych, które będą obowiązywały w dniu planowanej umowy darowizny. Sprzedaż towarów w ramach prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie - po dokonaniu planowanej umowy darowizny - sprzedażą towarów opodatkowaną prowadzoną przez Obdarowanego syna Wnioskodawcy. Świadczenie usług w ramach prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie - po dokonaniu planowanej umowy darowizny - świadczeniem usług prowadzoną przez Obdarowanego syna Wnioskodawcy. Obdarowany syn Wnioskodawcy otrzymane środki trwałe wprowadzi do ewidencji środków trwałych, wyposażenie do ewidencji wyposażenia z adnotacją, że pochodzą z darowizny. Obdarowany syn Wnioskodawcy dokona również zmiany w umowie dzierżawy zawartej ze spółką cywilną w zakresie określenia Wydzierżawiającego oraz z innymi kontrahentami Wnioskodawcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy transakcja sprzedaży zespołu składników niematerialnych i materialnych stanowiących Przedmiot Transakcji stanowić będzie transakcję zbycia przedsiębiorstwa i w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań; wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Ponadto, jak wskazano powyżej, decydujące jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Analiza przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych wyżej regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Po zawarciu planowanej umowy darowizny przedsiębiorstwa, Wnioskodawca zakończy działalność gospodarczą i złoży wniosek o wykreślenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Od tego momentu działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będzie prowadzona w dotychczasowej formie przez obdarowanego syna Wnioskodawcy. Sprzedaż towarów oraz świadczenie usług w ramach prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie - po dokonaniu planowanej umowy darowizny - sprzedażą towarów opodatkowaną oraz świadczeniem usług prowadzoną przez obdarowanego syna Wnioskodawcy. Obdarowany syn Wnioskodawcy dokona również zmiany w umowie dzierżawy zawartej ze spółką cywilną w zakresie określenia Wydzierżawiającego oraz z innymi kontrahentami Wnioskodawcy. Opis sprawy wskazuje zatem, że przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, a obdarowany syn Wnioskodawcy będzie kontynuował działalność gospodarczą w zakresie w jakim prowadził ją dotychczas Wnioskodawca.

Tym samym, przedmiotowa transakcja sprzedaży przedsiębiorstwa na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy zauważyć, że wskazany we wniosku przez Wnioskodawcę publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opublikowany został w Dz. U. z 2018 r, poz. 2174.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.