Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.946.2024.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Możliwość podwyższenia wartości początkowej
amortyzowanego środka trwałego w sytuacji poniesienia
wydatków na inwestycje budowlaną (budowa basenu).
Słowa kluczowe: basen
działalność-działalność gospodarcza
wartość-wartość początkowa
wartość-wartość początkowa-wartość początkowa
środka trwałego
środek-środek trwały
Zagadnienia: początkowej środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych.-Koszt wytworzenia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Określenie wartości
początkowej środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych.-Wytworzenie we własnym
zakresie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 17
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 1-pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Określenie wartości
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 6 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 4 lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 15 marca 2005 r. jest Pani przedsiębiorcą i prowadzi Pani obiekty noclegowe
    turystyczne z miejscami krótkotrwałego zakwaterowania, tj. świadczy Pani usługi pobytu
    wczasowego oznaczone w CEiDG m.in. następującymi symbolami:
    · 55.20.Z - obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania,
    · 96.04.Z - działalność usługowa związana z poprawa kondycji fizycznej,
    · 56.10.A - restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne,
    · 55.10.Z - hotele i podobne obiekty zakwaterowania,
    · 56.29.Z - pozostała usługowa działalność gastronomiczna.
    Jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT.
    (...) 2014 r. firma pod nazwą X dokonała zakupu praw do nakładów w postaci naniesień
    budynków i budowli stanowiących kompleks Ośrodka Wypoczynkowego „(...)”- na
    podstawie aktu notarialnego repertorium A (...) -zawartego w (...).
    Kompleks Ośrodka Wypoczynkowego „(...)” położony jest w (...), przy ul. (...). Stanowi
    działkę gruntu numer: 1/1, o powierzchni: (...) ha. Na wskazanej działce znajdują się (...).
    Dwa budynki: A i B - to dwukondygnacyjne obiekty typu hotelowego z pokojami na
    wynajem - służące do krótkotrwałego zakwaterowania gości.
    Budynek C - to budynek socjalny - służy do zakwaterowania pracowników.
    W budynku D znajduje się: recepcja, stołówka, kuchnia i kawiarnia.

    Ponadto, na terenie wyżej wskazanej działki, znajduje się wiata grillowa - wykorzystywana
    do obsługi własnych gości ośrodka, gdzie organizowane są biesiady grillowe i spotkania
    integracyjne. Na przedmiotowej działce znajduje się także: boisko trawiaste do piłki nożnej
    lub siatkowej oraz plac zabaw dla dzieci.
    W 2024 r., na działce numer: 1/1, wybudowano basen zewnętrzny wraz z zadaszeniem,
    jednym tarasem rekreacyjnym, jedną towarzyszącą infrastrukturą siłowni zewnętrznej,
    który to kompleks przeznaczony jest wyłącznie dla gości ośrodka „(...)”.
    Nieruchomość została oddana do użytkowania, stanowi w działalności gospodarczej
    środek trwały, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w (...) 2014 r. w
    stawce amortyzacji 10% (grupa KŚT: 109 - pozostałe budynki niemieszkalne) - na
    podstawie aktu notarialnego numer (...) z (...) 2014 r.
    W (...) bieżącego roku [rok złożenia wniosku: 2024 r. - przypis organu] rozpoczęła Pani
    realizację inwestycji budowlanej polegającej na budowie zadaszonego basenu na terenie
    Pani ośrodka wczasowego. (...) 2024 r. została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na
    użytkowanie basenu wraz zadaszeniem usytuowanego na terenie Pani nieruchomości.
    Tym samym, zakończyła Pani w (...) 2024 r. inwestycję polegającą na wybudowaniu
    zadaszonego basenu na terenie Ośrodka Wczasowego „(...)”.
    W uzupełnieniu wniosku:
    · doprecyzowała Pani, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy
      ustalenia, czy wydatki poniesione na realizację inwestycji budowlanej - budowy
      basenu - podwyższą wartość początkową już amortyzowanego środka trwałego,
    · wskazała Pani - odpowiadając na poniże pytania - że:
        – Jaka jest forma opodatkowania Pani przychodów/dochodów z działalności
        gospodarczej?
          Opodatkowuje się Pani podatkiem liniowym.
        – Co – konkretnie – składa się na „Nieruchomość”?
          Na nieruchomość - podlegającą obecnie amortyzacji - składa się kompleks
            hotelowo#wypoczynkowy „(...)”, w jego skład wchodzą budynki i budowle
            stanowiące jedną całość. Znajduje się on na dzierżawionym gruncie i
            podlega obecnie amortyzacji.
        – Co – konkretnie – wprowadziła Pani do ewidencji środków trwałych w 2014 r. jako
        „KŚT 109 – pozostałe budynki niemieszkalne”?
          W skład wchodzą: dwa budynki hotelowe, jeden budynek recepcji, kawiarni i
            jadali oraz budynek socjalny (pokoje dla pracowników) wraz wyposażeniem
            tych budynków, miejscem do tańczenia.
    Jest to funkcjonalna całość, która jest traktowana jako jeden środek trwały.
    – Co jest środkiem trwałym/środkami trwałymi wprowadzonym/wprowadzonymi do
      ewidencji środków trwałych?
        · Czy ośrodek wypoczynkowy jest traktowany jeden środek trwały – jako całość
        funkcjonalna (obejmuje budynki, wyposażenie, tereny zielone, infrastrukturę) i
        służy jednemu celowi gospodarczemu?
        · Czy każdy z budynków i każda z budowli ma odrębne funkcje i jest ujęta jako
        osobny środek trwały?
          Ośrodek wypoczynkowy, w skład którego wchodzą wyżej wskazane budynki
            wraz z wyposażeniem, infrastrukturą i budowlami są traktowane jako jeden
            środek trwały. Stanowią one bowiem jedną funkcjonalną całość, do której
            obecnie został dołączony wybudowany basen.

    – Od kiedy (od jakiej daty) amortyzuje Pani ten środek trwały/te środki trwałe?
    Wyżej wskazany środek trwały jest amortyzowany od 2014 r.
    – Jeśli każdy z budynków i każda z budowli ujęła Pani w ewidencji jako odrębny środek
      trwały – Jak (zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych – Rozporządzenie
      Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów
      Budowlanych – PKOB) – zostały sklasyfikowane?
    Wyżej wskazane budynki i budowle tworzą jedną funkcjonalną całość, dlatego stanowią
    jeden środek trwały podlegający amortyzacji.
    – Czy basen mieści się w budynku (którym), czy jest obiektem wolnostojącym?
    Wybudowany basen jest kwalifikowany jako obiekt wolnostojący funkcjonalnie połączony
    z pozostałymi elementami wyżej wskazanego środka trwałego.
    – Czy basen stanowi wyodrębnioną funkcjonalnie całość?
    Basen nie stanowi wyodrębnionej funkcjonalnie całości, jest to element ośrodka
    wypoczynkowego (...). Jest dostępny wyłącznie dla gości hotelowych, nie jest udostępniany
    klientom z zewnątrz.
    – Czy basen jest z każdej strony wydzielony z przestrzeni przegrodami budowlanymi –
      jakie to przegrody?
    Basen nie jest wydzielony przegrodami. Basen nie posiada przegród budowlanych.
    Przegrody budowlane są to elementy oddzielające części budynku lub konstrukcji, a basen
    wolnostojący nie wymaga takich przegród. Jest to obiekt wolnostojący składający się z
    płyty dennej i ścian oporowych basenu. Basen nie posiada przegród, szatni, przebieralni
    osoby korzystające z basenu przygotowują się do korzystania w pokojach ośrodka
    wypoczynkowego (...). Basen jest trwale związany z gruntem i nie może być przeniesiony
    (co wskazuje na jego trwałość i związek z ośrodkiem) i jest użytkowany jako część ośrodka
    wypoczynkowego z przeznaczeniem tylko dla gości ośrodka (basen nie stanowi niezależnej
    działalności, np. nie jest basenem publicznym - dostępnym dla osób spoza ośrodka).
    Wydatek poniesiony na ulepszenie zwiększa funkcjonalność i wartość użytkową obiektu
    poprzez podniesienie zakresu i standardu świadczonych usług dla gości oraz zwiększenie
    atrakcyjności ośrodka). Ma przewidywany okres użytkowania dłuższy niż rok i nie jest
    tymczasową konstrukcją. Korzysta z mediów (woda, prąd, kanalizacja) ośrodka i jest
    podłączony do jego ujęcia.
    – Czy przegrody są przytwierdzone do podłoża?
        · Jeśli tak – to:
        § W jaki sposób?
        § Czy jest to stałe połącznie (czym dla Pani jest: „stałość połączenia”)?
        · Jeśli nie – to dlaczego?
        Basen posiada płytę denną zbrojoną, która pełni funkcję fundamentu, zapewniając
        stabilność basenu i zapobiegając osiadaniu gruntu. W praktyce stanowi ona
        jednocześnie podstawę konstrukcyjną i fundament basenu.
    – Czy basen współdzieli przegrodę z budynkiem (którym)?
        Basen nie współdzieli przegrody z budynkiem.
    – Czy basen posiada fundamenty?
        Basen posiada płytę zbrojną denną, która pełni rolę fundamentu, zapewniając
        stabilność basenu.
    – Co oznacza zwrot „zadaszonego basenu”?

        Basen posiada przesuwne modułowe zadaszenie basenu na prowadnicach
        wykonane z płyty poliwęglanowej na profilach aluminiowych.
    – Kto wydał decyzje z (...) 2024 r. dotyczącą pozwolenia na użytkowanie basenu wraz
      zadaszeniem?
        Pozwolenie zostało wydane przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w
        (...).
    – Czy basen jest kompletny i zdatny do użytku?
        Tak, basen jest kompletny i zdatny do użytku, stanowi on jednak funkcjonalną
        całość ośrodka wypoczynkowego.
    – Czy basen ma przewidywany okres użytkowania dłuższy niż rok?
        Przewidywany okres użytkowania basenu jest dłuższy niż rok.
    – Czy basen jest wykorzystywany w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?
        Basen jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.
    – Czy w wyniku inwestycji (wybudowania zadaszonego basenu) nastąpiła przebudowa,
      rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego?
        W wyniku inwestycji nastąpiła modernizacja środka trwałego.
    – Czy suma wydatków poniesionych na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję,
      adaptację lub modernizację budynku w danym roku podatkowym przekroczyła 10 000
      zł?
        Suma wydatków poniesionych na modernizację obiektu OW [Ośrodka Wczasowego
        - przypis organu] „(...)” w roku podatkowym 2024 przekroczyła kwotę 10.000 zł.
    – Czy wydatki poniesione na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub
      modernizację budynku spowodowały wzrost jego wartości użytkowej środka trwałego
      w stosunku do wartości z dnia przyjęcia do używania mierzonej w szczególności
      okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za
      pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji?
        Wydatki poniesione na modernizację środka trwałego, spowodowały wzrost
        użytkowej OW [Ośrodka Wczasowego - przypis organu] „(...)” w stosunku do
        wartości z dnia przyjęcia do używania mierzonej w szczególności okresem
        używania i jakością usług uzyskiwanych za pomocą ulepszonego,
        zmodernizowanego środka trwałego.
    – Czy wydatki poniesione/ponoszone na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję,
      adaptację lub modernizację budynku stanowią wydatki na nabycie części składowych
      lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł?
        Wydatki poniesione na modernizację Ośrodka Wczasowego „(...)” stanowią wydatki
        na nabycie części składowych, których jednostkowa cena nabycia przekracza
        wartość 10.000 zł.
    Pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym wydatki poczynione na inwestycję
    budowlaną - budowa basenu - podwyższają wartość początkową amortyzowanego
    obecnie środka trwałego?
    Stanowisko przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    W Pani ocenie, wydatki poniesione na realizację inwestycji budowlanej - budowy basenu -
    zwiększają wartość początkową amortyzowanego środka trwałego OW [Ośrodka
    Wczasowego - przypis organu] „(...)”.

    Podkreśliła Pani, że wydatek poniesiony na wybudowanie basenu zadaszonego - jako
    obiektu pomocniczego - zgodnie z klasyfikacją środków trwałych: w skład wchodzą nie
    tylko elementy główne (podstawowe), ale także pomocnicze, które umożliwiają
    funkcjonowanie głównego obiektu.
    Podała Pani bowiem, że:
    · basen jest związany z ośrodkiem wypoczynkowym i stanowi jego ulepszenie w
      rozumieniu art. 22 gust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · podnosi wartość użytkową całego kompleksu,
    · jest ściśle związany z działalnością ośrodka - służy tylko jego gościom i nie działa jako
      komercyjny obiekt publiczny,
    · basen został technicznie i funkcjonalnie zintegrowany z infrastrukturą ośrodka,
    · basen nie jest samodzielnym obiektem,
    · nie jest eksploatowany jako osobny obiekt komercyjny - nie generuje odrębnych
      przychodów.
    Stwierdza Pani, że poniesione wydatki na ulepszenie środka trwałego (czyli wydatki innego
    rodzaju niż remont) powiększyły jego wartość. W Pani ocenie, zostały spełnione trzy
    warunki:
    · po pierwsze, ulepszenie środka trwałego.
    Chodzi o wydatki poniesione na modernizację - tzn. unowocześnienie, uwspółcześnienie
    czegoś, wyposażenie obiektu w cechy, których on poprzednio nie posiadał,
    · po drugie - celem wydatków na tak rozumiane ulepszenie jest wzrost wartości
      użytkowej środka trwałego,
    · po trzecie - kryterium wzrostu wartości użytkowej jest początkowa wartość z dnia
      przyjęcia środków trwałych do używania w stosunku do wartości po ulepszeniu.
    Podkreśla Pani, że w orzecznictwie sądów administracyjnych i interpretacjach organów
    podatkowych, ukształtowało się już takie stanowisko dotyczące kwalifikacji wydatków do
    poszczególnych kategorii, czyli do kategorii wydatków remontowych i kategorii wydatków
    na modernizację środka trwałego, przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 27 października 2017 r. (sygn. akt II FSK 2704/15). Inwestycja ma
    zatem na celu podwyższenie jakości usług uzyskiwanych za pomocą ulepszonego środka
    trwałego, jakim jest [Ośrodek Wypoczynkowy - przypis organu] „(...)”. Cała inwestycja
    powinna - Pani zdaniem - być kwalifikowana jako ulepszenie (modernizacja) środka
    trwałego, jakim jest kompleks Ośrodka Wypoczynkowego „(...)” i powinna być ujęta jako
    zwiększenie wartości początkowej Ośrodka Wypoczynkowego „(...)” przyjętej przez firmę [z
    wniosku wynika, że: „(...) 2014 r. firma pod nazwą X dokonała zakupu praw do nakładów w
    postaci naniesień budynków i budowli stanowiących kompleks ośrodka wypoczynkowego
    „(...)”- przypis organu] dla celów amortyzacji podatkowej w stawce: 10%. Modernizacja
    istniejącego środka trwałego Ośrodka Wypoczynkowego „(...)” w stawce 10% jako obiekt
    pomocniczy - grupa 109 pozostałe budynki niemieszkalne.
    Wskazała Pani, że rodzaj ten obejmuje hotele i podobne budynki krótkotrwałego
    zakwaterowania. Ponadto, wszelkie wydatki muszą być odpowiednio udokumentowane:
    fakturami, umowami, protokołami odbioru, itp. Jeżeli suma nakładów w danym roku
    podatkowym przekracza 10.000 zł (dla celów podatkowych), uznaje się je za modernizację
    wymagającą aktualizacji wartości początkowej. Brak zaliczenia do kosztów bieżących
    działalności, ponieważ nakłady zwiększające wartość początkową i nie mogą być zaliczone
    bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Z cytowanego powyższej przepisu - w
    Pani ocenie - wynika więc, że środek trwały zostaje ulepszony, powoduje to konieczność

    powiększenia jego wartości początkowej o sumę wydatków poniesionych w związku z tym
    ulepszeniem. W efekcie poniesione wydatki nie będą stanowiły bezpośredniego kosztu
    uzyskania przychodów.
    Różnica pomiędzy nakładami na remont, a nakładami inwestycyjnymi polega - w Pani
    opinii - na tym, że pierwsze z nich zmierzają do potrzymania, odtworzenia wartości
    użytkowej środków trwałych i dotyczą konserwacji, napraw, a drugie do podjęcia, czy
    rozszerzenia działalności i to nie tylko w drodze wytworzenia środka trwałego, lecz też
    jego ulepszenia, przebudowy, adaptacji, modernizacji, powodującej istotną zmianę cech
    użytkowych.
    Odwołując się do orzecznictwa i piśmiennictwa w tym zakresie - Pani zdaniem - dla
    uznania, że w danej sprawie mamy do czynienia z ulepszeniem środka trwałego -
    wystarczy stwierdzenie, że występuje chociażby jeden z elementów ulepszenia. Tym
    samym, aby wydatki na ulepszenie środka trwałego powiększały jego wartość początkową
    i była wyłączona została możliwość jednorazowego zaliczenia ich do kosztów uzyskania
    przychodów, muszą być spełnione kumulatywnie ustawowe przesłanki.
    Podała więc Pani, że:
    · po pierwsze, musi nastąpić sytuacja ulepszenia środka trwałego, tj.: przebudowa,
      rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja, modernizacja,
    · po drugie, musi nastąpić wzrost wartości użytkowej środka trwałego mierzony w
      szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
      uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji,
    · po trzecie, efekt poprawy parametrów środka trwałego powinien być wynikiem
      porównania stanu z dnia przyjęcia środka trwałego do używania oraz stanu po
      przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji i modernizacji.
    Zauważa Pani, że zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
    rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną
    zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym
    także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa
    cena nabycia przekracza 10.000 zł.
    Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w
    stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w
    szczególności: okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Uważa Pani, że znajduje to potwierdzenie:
    · w interpretacjach:
      – 0111-KDIB1-1.4010.490.2021.1.EJ,
      – 0111-KDIB1-1.4010.783.2022.1.KM,
      – 0111-KDIB1-2.4010.529.2023.1.AW,
    · w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego:
      – II FSK 1125/17,
      – II FSK 2704/15,
      – II FSK 1463/15.
    Mając na uwadze powyższe, uważa Pani, że Pani stanowisko powinno zostać uznane za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. 202 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a
    osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów. Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem, że mają one bezpośredni
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, żeby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez Podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby
      inne niż Podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi natomiast, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Co jednak ważniejsze, zgodnie z art. 22c tej ustawy:

      Amortyzacji nie podlegają:
        1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
        3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
        4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
        5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której
        te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają
        amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
        zaprzestano tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Jak stanowi art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z punktu widzenia podniesionej przez Panią problematyki, wskazuję również, że na
    podstawie art. 22g ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
      uwzględnieniem ust. 2#18, uważa się:
        1) w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez
        podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę
        ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej,
        2) w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia.
    Natomiast, zgodnie z art. 22g ust. 3, 4 i 17 omawianej ustawy:
      3. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku,
      ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz
      systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji,
      oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy

      zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku
      naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o
      podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od
      towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy
      od importu składników majątku.
      4. Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do
      wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się
      wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów
      ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i
      kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i
      prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka
      trwałego do używania.
      17. Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną
      zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym
      także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa
      cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma
      wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub
      modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują
      wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych
      do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą,
      jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i
      kosztami ich eksploatacji.
    Przy rozstrzyganiu problemu, czy opisany przez Panią basen, powiększa wartość
    początkową (amortyzowanego) Ośrodka Wczasowego „(...)” [we wniosku i jego
    uzupełnieniu, określając ten Ośrodek posługuje się Pani – zamiennie - terminami:
    wczasowy/wypoczynkowy - przypis organu] , czy też stanowi odrębny środek trwały -
    należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych zawartą w rozporządzeniu Rady
    Ministrów z 3 października 2016 r. (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).
    Stosownie do wskazanej Klasyfikacji, środki trwałe to:
      (...) rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie
      ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i
      przeznaczone na potrzeby jednostki z wyłączeniem aktywów posiadanych przez
      jednostkę w celi osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu
      wartości tych aktywów, uzyskania przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów
      w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji handlowej, a w
      szczególności aktywów finansowych oraz tych nieruchomości i wartości
      niematerialnych i prawnych, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz są
      posiadane przez nią w celu osiągniecia tych korzyści oraz lokat w przypadku zakładów
      ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.
    W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się jednak
    pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie
    wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może być nim, np.: budynek, maszyna, pojazd
    mechaniczny. Przywołana wyżej klasyfikacja dopuszcza jednak, aby w ewidencji - za
    pojedynczy obiekt - przyjęto obiekt zbiorczy, którym może być zespół przewodów
    rurociągowych lub zespół latarni jednego typu, użytkowanych na terenie zakładu, ulicy,
    osiedla, zespoły komputerowe.
    We wniosku i jego uzupełnieniu podała Pani m.in., że:
    · (...) 2014 r. dokonała Pani zakupu praw do nakładów w postaci naniesień budynków i
      budowli stanowiących kompleks Ośrodka Wczasowego „(...)”,

      – budynki i budowle zostały wzniesione na gruncie Skarbu Państwa,
    · na działce znajdują się cztery budynki i budowle:
      – budynki: A i B - to dwukondygnacyjne obiekty typu hotelowego z pokojami na
      wynajem -służące do krótkotrwałego zakwaterowania gości,
      – budynek C - to budynek socjalny - służy do zakwaterowania pracowników,
      – w budynku D znajduje się: recepcja, stołówka, kuchnia i kawiarnia,
    Ponadto, działka zawiera:
    – wiatę grillową wykorzystywaną do obsługi własnych gości ośrodka,
    – boisko trawiaste do piłki nożnej lub siatkowej,
    – plac zabaw dla dzieci.
    Istotne jest również to, że do ewidencji środków trwałych - jako KŚT: 109 - w 2014 r.
    wprowadziła Pani:
    · dwa budynki hotelowe,
    · jeden budynek recepcji, kawiarni i jadalni,
    · budynek socjalny (pokoje dla pracowników) wraz wyposażeniem tych budynków,
      miejscem do tańczenia.
    - wskazując jednocześnie, że:
      Jest to funkcjonalna całość, która jest traktowana jako jeden środek trwały.
    Natomiast, okoliczności dotyczące opisanego basenu przedstawiła Pani (m.in.)
    następująco:
    · w (...) 2024 r. rozpoczęła Pani realizację inwestycji budowlanej polegającej na budowie
      zadaszonego basenu na terenie Pani Ośrodka,
        – zakończyła ją Pani w (...) 2024 r.,
    · przedmiotowy basen:
        – nie jest wydzielony przegrodami/nie posiada przegród budowlanych (basen nie
        wymaga takich przegród),
        – to obiekt wolnostojący składający się z płyty dennej i ścian oporowych basenu,
        – nie posiada szatni, przebieralni - osoby korzystające z basenu przygotowują się do
        korzystania w pokojach Ośrodka Wypoczynkowego „(...)”,
        – jest trwale związany z gruntem i nie może być przeniesiony (co wskazuje na jego
        trwałość i związek z ośrodkiem),
        – jest użytkowany jako część ośrodka wypoczynkowego z przeznaczeniem tylko dla
        gości ośrodka (basen nie stanowi niezależnej działalności, np. nie jest basenem
        publicznym dostępnym dla osób spoza ośrodka),
        – nie jest tymczasową konstrukcją,
        – korzysta z mediów (woda, prąd, kanalizacja) ośrodka i jest podłączony do jego
        ujęcia,
        – zwiększa funkcjonalność i wartość użytkową obiektu poprzez podniesienie zakresu
        i standardu świadczonych usług dla gości oraz zwiększenie atrakcyjności ośrodka,
        – posiada przesuwne modułowe zadaszenie basenu na prowadnicach wykonane z
        płyty poliwęglanowej na profilach aluminiowych,
        – posiada płytę zbrojną denną, która pełni rolę fundamentu, zapewniając stabilność
        basenu,

        – nie współdzieli przegrody z budynkiem.
    Co równie ważne:
    · wybudowany basen jest kwalifikowany jako obiekt wolnostojący funkcjonalnie
      połączony z pozostałymi elementami wyżej wskazanego środka trwałego,
    · basen nie stanowi wyodrębnionej funkcjonalnie całości, jest to element ośrodka
      wypoczynkowego (...). Jest dostępny wyłącznie dla gości hotelowych, nie jest
      udostępniany klientom z zewnątrz.
    Z wyżej wymienionych względów zaznaczam, że stosownie do Klasyfikacji Środków
    Trwałych:
      (...) w skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również
      tzw. „obiekty pomocnicze” obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy,
      podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp. Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż
      jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
    Rozwinięcie wyżej wskazanych wytycznych można (przykładowo) odnaleźć w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 kwietnia 2007 r.
    sygn. akt I SA/Go 1278/06, gdzie Sąd zilustrował podobne do przedstawionego przez Panią
    zagadnienia następująco:
      Katalog obiektów pomocniczych nie ma charakteru zamkniętego. Obiekty pomocnicze
      obsługujące więcej niż jeden budynek należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie
      z ich przeznaczeniem. (...) zbiornik gazowy nie stanowi odrębnego od budynku środka
      trwałego, lecz jest jego częścią składową. Nie może on bowiem działać samodzielnie,
      lecz służy obsłudze budynku. Dla sklasyfikowania bowiem go jako pojedynczego
      obiektu inwentarzowego konieczna jest możliwość taktowania takiego urządzenia jako
      samodzielnego obiektu. Jest to podobna konstrukcja do urządzenia peryferyjnego. Tak
      jak drukarka nie może działać bez komputera, tak samo zbiornik bez podłączenia go
      do sieci nie będzie ogrzewać nieruchomości związanej z osiąganiem przychodu przez
      podatnika. (...) wydatek (...) związany z nabyciem i instalacją zbiornika na gaz
      propan#butan, mógłby jedynie, jako składnik środka trwałego, zwiększać jego wartość
      przyjętą jako podstawę naliczania amortyzacji.
    Skoro więc w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że opisany basen:
      korzysta z mediów (woda, prąd, kanalizacja) ośrodka i jest podłączony do jego ujęcia
    - to - opierając się na podanych przez Panią informacjach i zgodnie z Pani zapewnieniem
    (które nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji i stanowi element stanu faktycznego)
    przyjmuję, że jest to: „obiekt wolnostojący funkcjonalnie połączony z pozostałymi
    elementami wyżej wskazanego środka trwałego”, a więc uznaję ten basen za obiekt
    pomocniczy względem Ośrodka Wypoczynkowego „(...)”.
    Jednakże - co wynika wprost z treści wniosku - zaznaczyła Pani, że:
    · na działce znajdują się cztery budynki i budowle,
    · do ewidencji środków trwałych - jako KŚT: 109 - w 2014 r. wprowadziła Pani:
      – dwa budynki hotelowe,
      – jeden budynek recepcji, kawiarni i jadali
      – budynek socjalny (pokoje dla pracowników) wraz wyposażeniem tych budynków,
      miejscem do tańczenia,
    Jak już wyżej cytowano, omawiana Klasyfikacja Środków Trwałych przesądza, że:
      Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do
      właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
    Tym „rodzajem” - stosownie do Objaśnień wstępnych tej Klasyfikacji jest:

      (...) trzeci szczebel podziału klasyfikacyjnego środków trwałych, rodzaje, któremu
      nadano symbole trzycyfrowe.
    Natomiast, w oparciu o wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 28 października 2016
    r. sygn. akt II FSK 2898/14, wskazuję, że:
      Granicę budynku stanowią zewnętrzne powierzchnie ścian oraz górna powierzchnia
      najwyższego stropu, posadzka piwnic w budynkach podpiwniczonych lub poziom
      terenu przy budynkach nie podpiwniczonych. W przypadku budynków występujących
      w zabudowie zwartej, granice pomiędzy poszczególnymi obiektami stanowią
      płaszczyzny styku ścian szczytowych, a jeżeli występuje wspólna dla dwóch obiektów
      ściana to granica pomiędzy budynkami przebiega przez jej środek. Granice instalacji
      należących do wyposażenia budynku stanowią w zależności od rodzaju instalacji np.
      mufy, studzienki rewizyjne, zawory zamykające dopływ wody, gazu, czynników
      grzewczych, itp. Do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane
      w konstrukcje budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne,
      komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie
      budynku np. wbudowane meble. W skład budynku, jako pojedynczego obiektu
      inwentarzowego, wlicza się również tzw. „obiekty pomocnicze” obsługujące dany
      budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp. Obiekty
      pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych
      rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
    Ustawa z 7 lipca 1994 r. prawo budowalne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) - jako
    budynek uznaje:
      (...) taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z
      przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Niemniej jednak, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II
    FSK 630/15 akcentuje, że:
      W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego określenie „trwale związany z
      gruntem” rozumie się różnie, także w ujęciu cywilistycznym. Jednakże to określenie i
      jego cywilistyczne rozumienie z przyczyn podanych wyżej należy odrzucić - mimo że
      jest ono obecne w orzecznictwie (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 sierpnia
      2009 r., III SA/Wa 114/09, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 września 2008 r., I SA/Ol
      294/08, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2006 r., I SA/Bd 226/06). Natomiast
      w innych orzeczeniach NSA trafnie akcentuje, że przez trwałe związanie z gruntem
      należy rozumieć takie połączenie danej budowli (budynku) z gruntem, które ma
      charakter techniczno-użytkowy, uwzględniający z jednej strony związek budynku z
      podłożem, a z drugiej to, że jako konstrukcja przestrzenna musi oprzeć się czynnikom
      mogącym zniszczyć jego konstrukcję ustawioną na fundamencie (wyrok NSA z dnia 3
      kwietnia 2014 r., II FSK 895/12 wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., II FSK 1405/10 z
      glosą aprobującą R. Dowgiera PPL i FS 2013, nr 2, str. 37-41). Zatem to, czy budynek
      jest, czy nie jest częścią składową gruntu, czy jego właściciel jest dzierżawcą
      nieruchomości gruntowej na niej położonym nie ma istotnego znaczenia dla pojęcia co
      jest przedmiotem opodatkowania. Skoro określenie „trwale związany z gruntem” nie
      zostało zdefiniowane (...) w ustawie - Prawo budowlane, to w świetle utrwalonego
      orzecznictwa (wyrok NSA z dnia 24 lipca 2002 r., I SA/Gd 1979/97, POP 2003, nr 2, poz.
      43; uchwała NSA z dnia 20 marca 2000 r., FPS 14/99, ONSA 2000, nr 3, poz. 92) i
      piśmiennictwa (T.Spyra, Granice wykładni prawa. Znaczenie językowe tekstu prawnego
      jako granica wykładni, Kraków 2006, B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa
      podatkowego, Gdańsk 2008 r., s. 41; A. Bielska-Brodziak, Orzecznictwo NSA w
      sprawach podatkowych. Językowa granica wykładni, Radca Prawny 2006, nr 2, s. 81)
      należało przyjąć jego językowe rozumienie. W tym znaczeniu trwałe związanie oznacza
      sytuację, w której stosunek normy, zjawisk, itp. łączących się ze sobą, wpływających,
      oddziałujących na siebie (związek) jest odporny na działanie czynników zewnętrznych
      (trwały - M. Szymczak, red., Słownik języka polskiego t. III, Warszawa 1992, str. 1069)

      Oznacza to, że w językowym znaczeniu przez „trwałe związanie” rozumieć należy
      połączenie, które powinno mieć charakter fizyczny, a nie prawny (R. Dowgier, glosa do
      wyroku NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., II FSK 1405/10, PPLiFS 2013, nr 2, s. 39). W
      wyroku z dnia 29 lipca 2010 r., II OSK 1234/00 (CBOSA), Naczelny Sąd Administracyjny
      zwrócił uwagę, że „trwałe związanie z gruntem oznacza związanie na tyle mocne, iż
      odłączenie obiektu spowodowałoby zasadniczą jego zmianę w sensie technicznym,
      uniemożliwiającą ponowne jego posadowienie w innym miejscu bez konieczności
      ponownego przygotowania podłoża”. Zauważyć tu jeszcze trzeba, że w piśmie
      Ministerstwa Finansów z dnia 10 lutego 2003 r., LK-2443/LP/02/AP, wykazano iż:
      „Pojęcie trwałego związania z gruntem oznacza zarówno posiadanie przez obiekt
      budowlany fundamentów, które są usytuowane poniżej poziomu terenu - wkopane w
      grunt – jak i trwałego związania fundamentów obiektu budowlanego. Obiektu
      budowlanego, w którym dolna płaszczyzna fundamentu znajduje się na poziomie
      terenu, a jego przeniesienie lub rozebranie nie wiąże się z wykonywaniem robót
      ziemnych nie można uznać za trwale związanego z gruntem”. Oznacza to, że
      budynkiem w rozumieniu (...) art. 3 pkt 2 PrBud może być nawet taki obiekt
      budowlany, który nie stanowi części składowej gruntu. Sytuacja taka, jak pisze we
      wspomnianej glosie R. Dowgier, może mieć miejsce np. wtedy, gdy budynek został
      wzniesiony na okres krótszy niż jego trwałość techniczna lub od razu z zastrzeżeniem
      jego rozbiórki po pewnym czasie użytkowania - jak w niniejszej sprawie, w przypadku
      budowy budynku na cudzym, dzierżawionym gruncie. (...) Reasumując, należy przyjąć,
      że użyte w (...) art. 3 pkt 2 PrBud określenie „trwale związany z gruntem” nie powinno
      być rozumiane w znaczeniu, o którym mowa w art. 47 § 2 i 3 w związku z art. 48 KC.,
      lecz w znaczeniu językowym.
    Wszystkie omówione wyżej uwarunkowania prowadzą zatem do wniosku, że opisany
    przez Panią basen powinna Pani zaklasyfikować do właściwego rodzaju wskazanego w
    Klasyfikacji Środków Trwałych - zgodnie z jego przeznaczeniem. Jak już bowiem wyżej
    wskazano:
      Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do
      właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
    Zatem - w przedstawionych przez Panią okolicznościach - wydatki poczynione na
    inwestycję budowlaną, którą była budowa opisanego we wniosku basenu, nie podwyższa
    wartości początkowej amortyzowanego obecnie środka trwałego Ośrodka Wczasowego
    /Wypoczynkowego „(...)”.
    Z omówionych wyżej powodów, Pani stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczam, że:
    · przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich
      mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc
      tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,
    · niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej przez Panią klasyfikacji
      środka trwałego - Ośrodka Wczasowego/Wypoczynkowego „(...)”. Obowiązek
      prawidłowego zaklasyfikowania środka trwałego do właściwej grupy spoczywa na
      Podatniku,
    · przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa.
      Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
      nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.

      Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej
      odpowiedzi udzielam wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).