Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-630/12/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-09-06
Teza: Gmina nie ma prawa do doliczenia podatku naliczonego w związku z budową kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami.
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia-brak prawa do odliczenia; przyłączenie do sieci; urząd-urząd gminy; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2012r. (data wpływu 20 czerwca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 lipca 2012r. (data wpływu 12 lipca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 lipca 2012r. (data wpływu 12 lipca 2012r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina i Miasto K. podpisała umowę w dniu 5 lipca 2006r. wraz z Aneksami nr 1 i nr 2 o dofinansowanie Projektu „\`(...)\`” w ramach ZPORR z Wojewodą.

Beneficjentem jest Gmina i Miasto K. reprezentowana przez Burmistrza Gminy i Miasta K. W przedmiotowej umowie podany został Regon Gminy i Miasta K., a NIP Urzędu Gminy i Miasta K.

Urząd Gminy i Miasta K. był podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatek VAT w umowie o dofinansowanie ww. projektu został przyjęty jako koszt kwalifikowany (bez możliwości odliczenia).

Od dnia 1 października 2009r. podatnikiem podatku od towarów i usług jest Gmina i Miasto K. NIP xxxxxxxxxx.

Przeprowadzona kontrola Urzędu Wojewódzkiego w zakresie rozliczenia finansowego i merytorycznego projektu nie stwierdziła nieprawidłowości.

Inwestycja realizowana była w okresie od 12 sierpnia 2004r. – do 19 grudnia 2007r.

Inwestycję przyjęto do ewidencji środków trwałych Urzędu Gminy i Miasta K. 31 grudnia 2007r.

Zarządzeniem Nr 1/2008 z dnia 2 stycznia 2008r. Burmistrz Gminy i Miasta K. przekazał jednostce budżetowej Gminy i Miasta K. – Zespołowi Usług Komunalnych w K., nieruchomości do nieodpłatnego użytkowania do czasu przekazania ich w trwały zarząd na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w tym przedmiotową „\`(...)\`”.

Gmina i Miasto K., Urząd Gminy i Miasta K. nie był i nie jest podmiotem wykonującym usługi w zakresie kanalizacji sanitarnej w miejscowości P.

Zespół Usług Komunalnych w K. jest odrębnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który realizuje na rzecz Gminy zadania nałożone ustawą z dnia 8 marca 1990r.o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r.Nr 142, poz.1591 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności spraw z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Inwestycja pod nazwą „\`(...)\`” realizowana była w ramach zadań własnych.

Właściciele nieruchomości nie ponosili kosztów budowy kanalizacji. Przyłącza odbywały się do studni rewizyjnej na działce osób fizycznych. Od studni do budynku mieszkalnego koszty ponosili właściciele nieruchomości.

Przedmiotem projektu była budowa kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami. Przyłącza wykonywane były do studni rewizyjnej na działkach właścicieli prywatnych.

Do rozliczenia projektu przyjęto faktury wystawione na Gminę i Miasto K.bez podania NIP, wystawione na Gminę i Miasto K. z podaniem NIP Urzędu Gminy i Miasta K. oraz na Urząd Gminy i Miasta K. z podaniem NIP Urzędu Gminy i Miasta K. (Umowa na realizację inwestycji zawarta była z Gminą i Miastem K.).

Obecnie podatnikiem podatku VAT czynnym, składającym deklaracje VAT-7 jest Gmina,

Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 5 lipca 2012r.):

Czy Gmina i Miasto K. oraz Urząd Gminy i Miasta K. ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostateczna wersja przedstawiona w piśmie z dnia 5 lipca 2012r.), Gmina i Miasto K. ani Urząd Gminy i Miasta K. nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy między innymi wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) stanowi, iż zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Stosowanie do art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 11a ust. 3 cyt. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta.

W myśl art. 33 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o samorządzie gminnym, Wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy.

Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi wykonawczemu gminy.

Istotnym jest przy tym, że – stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym – organizację i zasady funkcjonowania urzędu gminy określa regulamin organizacyjny, nadany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w drodze zarządzenia, co dodatkowo podkreśla, że stanowi on wyłącznie jednostkę zapewniającą obsługę administracyjną, organizacyjną i techniczną wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jako organu gminy. Oznacza to, że urząd jest jednostką organizacyjną organu wykonawczego gminy jakim jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), lecz nie jest jednostką organizacyjną gminy w rozumieniu art. 9 ustawy o samorządzie gminnym.

Ponadto w świetle art. 9 ust. 2 ww. ustawy to gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą (wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej i to wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie), podczas gdy urząd gminy nie dysponuje tego rodzaju kompetencją ustawową – będąc jedynie jednostką realizującą zadania administracyjne, organizacyjne i techniczne – organu wykonawczego gminy.

W związku z powyższym nie może budzić wątpliwości, że w deklaracji dla potrzeb podatku VAT powinien być podawany numer identyfikacji osoby prawnej będącej podatnikiem podatku od towarów i usług, w imieniu której wykonywane są czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, tzn. numer nadany gminie. Tym samym w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług powinno być wskazana Gmina.

Powyższe nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie kwestii będącej przedmiotem wniosku, tj. czy Gmina nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`”.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach zadań własnych zrealizował projekt pn. „\`(...)\`”.

Właściciele nieruchomości nie ponosili kosztów budowy kanalizacji. Przyłącza odbywały się do studni rewizyjnej na działce osób fizycznych. Od studni do budynku mieszkalnego koszty ponosili właściciele nieruchomości.

Gmina i Miasto K., Urząd Gminy i Miasta K. nie był i nie jest podmiotem wykonującym usługi w zakresie kanalizacji sanitarnej w miejscowości P.

Zarządzeniem Nr 1/2008 z dnia 2 stycznia 2008r. Burmistrz Gminy i Miasta K. przekazał jednostce budżetowej Gminy i Miasta K. – Zespołowi Usług Komunalnych w K., nieruchomości do nieodpłatnego użytkowania do czasu przekazania ich w trwały zarząd na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w tym przedmiotową „\`(...)\`”.

Zespół Usług Komunalnych w K. jest odrębnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który realizuje na rzecz Gminy zadania nałożone ustawą z dnia 8 marca 1990r.o samorządzie gminnym.

Wnioskodawca wskazał, że mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie jest wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca nie wykorzystuje mienia będącego przedmiotem projektu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, bowiem po zakończeniu realizacji inwestycji, mienie zostało nieodpłatnie przekazane zarządzeniem jednostce budżetowej Gminy i Miasta K. – Zespołowi Usług Komunalnych w K., będącej odrębnym od Miasta podmiotem. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie jest wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „\`(...)\`”.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem wskazać, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono przy założeniu, iż faktycznie mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie jest wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (tj. generujących podatek należny dla Wnioskodawcy).

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, a w szczególności wykorzystywania przez Miasto powstałego w wyniku realizacji projektu mienia do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.