Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-470/11-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-22
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 03.03.2011 r. (data wpływu 18.03.2011 r.), uzupełnione pismem z dnia 04.04.2011 (data wpływu 06.04.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 23.03.2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.03.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 04.04.2011r. (data wpływu 06.04.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 23.03.2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w styczniu 2010r. sprzedał przedsiębiorstwo, czyli kompletne prawa, wartości materialne i niematerialne jednostki gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną, w zakresie produkcji i serwisu wózków inwalidzkich do aktywnej rehabilitacji. W szczególności maszyny, oprzyrządowanie, narzędzia i wyposażenie stosowane do jej działania, materiały do produkcji znajdujące się w magazynie, znak towarowy i związane z nim nazwy produktów, bazę danych klientów dokonujących zakupów w latach 2006-2009 oraz bazę dostawców materiałów do produkcji, pełną dokumentację związaną z rejestracją produktów w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych Produktów Biobójczych, dokumentację związaną z przeprowadzeniem procedury oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi Dyrektywy 93/42/EEC i wyniki badań PCBiC, niezbędne do kontynuacji działalności, a także będące w toku realizacji kontrakty. Wnioskodawca pośredniczył w zawarciu umowy współpracy z osobą posiadającą wiedzę techniczną bezpośrednio użyteczną w ww. działalności. W umowie zobowiązał się dodatkowo do nie prowadzenia bezpośrednio lub pośrednio podobnej działalności i po spłacie większości zobowiązań finansowych wobec kontrahentów w ciągu następnych trzech miesięcy bez podejmowania jakichkolwiek usług wyrejestrował działalność.

Jednocześnie Kupujący przejął zobowiązania do ponoszenia i podejmowania wszelkich serwisów gwarancyjnych i reklamacji dotyczących towarów sprzedanych do dnia podpisania umowy. W cenie sprzedaży uwzględnione zostały ewentualne koszty tych napraw.

Obciążając Kupującego kosztami dostawy Wnioskodawca uznał, że jest to zbycie zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej, czyli sprzedaż przedsiębiorstwa i jako taka nie podlega przepisom ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku z dnia 04.04.2011r. (data wpływu 06.04.2011r.) Wnioskodawca wskazał, że przeprowadzona w styczniu 2010r. sprzedaż stanowiła zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) ponieważ zgodnie z tym artykułem „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej” – jak zostało wyjaśnione, wszystko co było potrzebne do prowadzenia działalności zostało sprzedane. Jeśli chodzi o poszczególne ustępy 551 Kc należy wyjaśnić, iż:

ad 1) art. 551 Kc oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa) – został sprzedany znak towarowy K. i związane z nim nazwy produktów;

ad 2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości – przedsiębiorstwo K. nie posiadało nieruchomości, więc w skład zbywanego majątku nie wchodziła nieruchomość, natomiast wszystkie ruchomości zostały sprzedane w całości;

ad 3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości ,lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych – umowa najmu lokalu, w którym prowadzona była działalność została rozwiązana, gdyż kupujący zamierzał prowadzić działalność w innym mieście, gdzie posiada siedzibę, podobnie została rozwiązana umowa leasingu samochodu, pozostałe elementy potrzebne do działania wypożyczone lub wzięte w leasing miały być przedmiotem odrębnych umów pomiędzy kupującym a firmami będącymi ich właścicielami, przy braku zastrzeżeń ze strony leasingodawcy lub wypożyczającego;

ad 4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne – zbywane przedsiębiorstwo ich nie posiadało;

ad 5-7) i 9) koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – sprzedano pełną dokumentację związaną z rejestracją produktów w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych Produktów Biobójczych, dokumentację związaną z prowadzeniem procedury oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi Dyrektywy 93/42/EEC i wyniki badań PCBiC, znak towarowy K. i związane z nim nazwy produktów;

ad 8) tajemnice przedsiębiorstwa – sprzedano bazę danych klientów, dostawców a wraz z pośrednictwem przy umowie współpracy z osobą posiadającą wiedzę techniczną, a także wiedzę know-how.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dostawa przedsiębiorstwa Wnioskodawcy nie podlega ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług ww. dostawa powinna być traktowana jako sprzedaż przedsiębiorstwa, nie podlegająca pod tą ustawę. Sprzedawane składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład dostawy pozostawały ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, iż można mówić o zespole a nie o zbiorze pewnych elementów. Zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa mogła posłużyć do kontynuowania określonej działalności gospodarczej. Może też stanowić zupełnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące złożone zadania gospodarcze, co m. in. stanowi warunek uznania sprzedaży części przedsiębiorstwa jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ww. ustawy, również nie podlegająca ustawie o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazując, iż jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy, obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Brak jest natomiast w przepisach ustawy o VAT definicji przedsiębiorstwa, odwołując się natomiast do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z art. 551 tej ustawy, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu.

Przedsiębiorstwo czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonał w styczniu 2010r. sprzedaży przedsiębiorstwa prowadzącego działalność w zakresie produkcji i serwisu wózków inwalidzkich do aktywnej rehabilitacji. Zdaniem Wnioskodawcy przeprowadzona transakcja obejmowała przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu Cywilnego. W szczególności sprzedaż obejmowała:

*   znak towarowy K. i związane z nim nazwy produktów;
*   majątek ruchomy – maszyny, oprzyrządowanie, narzędzia i wyposażenie, materiały do produkcji znajdujące się w magazynie;
*   kontrakty będące w toku realizacji;
*   pełną dokumentację związaną z rejestracją produktów Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych Produktów Biobójczych;
*   dokumentację związaną z przeprowadzeniem procedury oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi Dyrektywy 93/42/EEC i wyniki badań PCBiC;
*   bazę danych klientów i dostawców;
*   know – how.

Natomiast transakcja sprzedaży przedsiębiorstwa nie obejmowała m.in.:

*   własności nieruchomości – ponieważ zbywane przedsiębiorstwo nie posiadało prawa do nieruchomości;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne – ponieważ zbywane przedsiębiorstwo ich nie posiadało;

Wnioskodawca wskazał ponadto, że działalność prowadzona była w lokalu, który był wykorzystywany na podstawie umowy najmu. Przedmiotowa umowa została rozwiązana, gdyż nabywca przedsiębiorstwa zamierzał prowadzić działalność w innym mieście. Ponadto została również rozwiązana umowa leasingu samochodu. Pozostałe składniki użytkowane na podstawie umów leasingu lub wypożyczenia miały być przedmiotem odrębnych umów zawartych pomiędzy kupującym a leasingodawcą lub wypożyczającym.

W świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, iż składniki majątku Wnioskodawcy mające będące przedmiotem sprzedaży, stanowią przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, bowiem spełnione zostały warunki, o których ma w ww. przepisie.

Zatem należy stwierdzić, że skoro przedmiotem zbycia było przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 551 Kodeksu cywilnego, to stosownie do art. 6 pkt 1 tej ustawy transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.