Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.352.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Powstanie po stronie Spółki obowiązku odprowadzenia w
Polsce podatku u źródła w przypadku nabywania przez Spółkę
usług prawnych.
Słowa kluczowe: Niemcy
Wielka Brytania
podatek-podatek pobierany u źródła
usługi-usługi prawnicze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki 20% lub 10%
od niektórych przychodów osiąganych przez podatników
objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym-
Rodzaje świadczeń i usług podlegających opodatkowaniu
podatkiem u źródła
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Certyfikat rezydencji podatkowej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka komandytowa jest kancelarią prawną należącą do międzynarodowej grupy B.
    (dalej: „Kancelaria”, „Spółka”, „Wnioskodawca”). Spółka jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych i polskich rezydentem podatkowym, podlegającym w
    Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich
    przychodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Komandytariuszem Spółki jest polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest
    polskim rezydentem podatkowym a komplementariuszami Spółki są osoby fizyczne,
    również będące rezydentami podatkowymi w Polsce.
    Spółka oferuje kompleksowe usługi doradztwa prawnego dla różnych sektorów, w tym m.
    in. (...). Do grona klientów Spółki należą, między innymi, (...).
    W ramach swojej działalności Spółka korzysta z doświadczenia oraz możliwości, które
    zapewnia przynależność do międzynarodowej grupy B. i współpracuje z innymi
    kancelariami zrzeszonymi w sieci B. Dzięki współpracy z innymi spółkami z grupy,
    Kancelaria jest w stanie obsługiwać prawnie międzynarodowe transakcje. Jednym z
    najistotniejszych elementów strategii Kancelarii jest łączenie wysokiej jakości usług i
    wiedzy z międzynarodowym doświadczeniem wynikającym z członkostwa w grupie B.
    W celu obsługi prawnej skomplikowanych, międzynarodowych transakcji w ramach
    realizowanej strategii Kancelaria ściśle współpracuje m.in. ze spółką C. (UK) z siedzibą w
    (...) (dalej: „C. UK”) i innymi spółkami z grupy B.
    C. UK jest spółką prawa brytyjskiego specjalizującą się w świadczeniu usług prawnych,
    działającą w formie limited liability partnership. Zgodnie z prawem Wielkiej Brytanii C. UK
    jest spółką transparentną podatkowo, tzn. niebędącą podatnikiem podatku dochodowego
    w Wielkiej Brytanii. Dochody C. UK podlegają opodatkowaniu na poziomie podmiotów
    uznanych za podatników podatku dochodowego. C. UK nie jest uznawana w Wielkiej
    Brytanii za rezydenta podatkowego w rozumieniu prawa krajowego oraz umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Wielką Brytanią.
    C. UK nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
    poprzez położony na jej terytorium zagraniczny zakład, o którym mowa w art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT. Wspólnikami C. UK są bezpośrednio osoby fizyczne, tj. prawnicy sieci B.
    (wspólnicy B.) (dalej: „Wspólnicy - Osoby Fizyczne”) oraz spółka prawa niemieckiego oraz
    spółka prawa brytyjskiego - obie uznawane za podatników oraz rezydentów podatkowych
    w swoich jurysdykcjach (dalej: „Wspólnicy - Osoby Prawne”).
    Na potrzeby niniejszego Wniosku, należy założyć, że pytania zawarte w niniejszym
    wniosku dotyczą wspólników C. UK, którzy są rezydentami podatkowymi w krajach, z
    którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz, że żaden z
    takich wspólników nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej poprzez położony na jej terytorium zagraniczny zakład, o którym mowa w art. 4a
    pkt 11 ustawy o CIT lub w art. 5a pkt 22) ustawy o PIT.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą a C. UK za
    usługi prawne nabywane przez Wnioskodawcę od C. UK, w związku z usługami prawnymi
    świadczonymi przez Wnioskodawcę na rzecz jego klientów.

    W zakresie Pytania 4, niniejszy wniosek obejmuje wyłącznie zagadnienie rozumienia tzw.
    należytej staranności na potrzeby opodatkowania podatkiem u źródła.
    Pytania
    1) Czy w przypadku nabywania przez Wnioskodawcę usług prawnych od C. UK, dochód
      (przychód) z tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji
      wspólników w dochodzie C. UK, Wspólnikom - Osobom Fizycznym będącym
      rezydentami podatkowymi w Wielkiej Brytanii, którzy posiadają ograniczony
      obowiązek podatkowy w Polsce oraz nie prowadzą w Polsce działalności w formie
      zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT lub Konwencji Polsko-
      Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, powinien być kwalifikowany jako
      zyski przedsiębiorstwa dla tych wspólników zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko -
      Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od takiego
      dochodu nie powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek odprowadzenia w Polsce
      podatku u źródła?
    2) Czy w przypadku nabywania przez Wnioskodawcę usług prawnych od C. UK, dochód
      (przychód) z tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji
      wspólników w dochodzie C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem
      podatkowym w Wielkiej Brytanii, posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w
      Polsce oraz nieprowadzącej w Polsce działalności w formie zagranicznego zakładu w
      rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, powinien być kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa
      tego wspólnika, zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od takiego dochodu nie powstanie po
      stronie Wnioskodawcy obowiązek odprowadzenia w Polsce podatku u źródła?
    3) Czy w przypadku nabywania przez Wnioskodawcę usług prawnych od C. UK, dochód
      (przychód) z tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji
      wspólników w dochodzie C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem
      podatkowym w Niemczech, posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
      oraz nieprowadzącej w Polsce działalności w formie zagranicznego zakładu w
      rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, powinien być kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa
      dla tych wspólników zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od dochodu takiego nie powstanie po
      stronie Wnioskodawcy obowiązek odprowadzenia w Polsce podatku u źródła?
    4) Czy w celu dochowania należytej staranności przez Wnioskodawcę, o której mowa w
      art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 41 ust. 4aa ustawy o PIT, wystarczającym będzie
      otrzymanie przez Wnioskodawcę certyfikatów rezydencji od Wspólników-Osób
      Fizycznych oraz Wspólników - Osób Prawnych, o których mowa w Pytaniu 1 - 3, bez
      obowiązku weryfikacji ich statusu rzeczywistego właściciela (w rozumieniu
      odpowiednich przepisów podatkowych polskich) i Wnioskodawca uzyskawszy takie
      certyfikaty rezydencji potwierdzające rezydencję podatkową w danej jurysdykcji nie
      będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku u źródła?
    Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie pytań Nr 2-4 dotyczących
    podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytań Nr 1 i 4 dotyczących podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    W przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych od C. UK, dochód (przychód) z
    tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji wspólników w dochodzie
    C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem podatkowym w Wielkiej
    Brytanii, posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz nieprowadzącej w

    Polsce działalności w formie zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o CIT
    oraz Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania powinien być
    kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa tego wspólnika, zgodnie z art. 7 ust. 1
    Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od
    takiego dochodu nie powstanie po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce
    podatku u źródła.
    Ad 3
    W przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych od C. UK, dochód (przychód) z
    tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji wspólników w dochodzie
    C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem podatkowym w Niemczech,
    posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz nieprowadzącej w Polsce
    działalności w formie zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz
    Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania powinien być
    kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa dla tych wspólników zgodnie z art. 7 ust. 1
    Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji
    od dochodu takiego nie powstanie po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce
    podatku u źródła.
    Ad 4
    W celu dochowania należytej staranności przez Spółkę, o której mowa w art. 26 ust. 1
    ustawy o CIT oraz art. 41 ust. 4aa ustawy o PIT, wystarczającym będzie otrzymanie przez
    Spółkę certyfikatów rezydencji od Wspólników-Osób Fizycznych oraz Wspólników - Osób
    Prawnych, o których mowa w Pytaniu 1 - 3, bez obowiązku weryfikacji ich statusu
    rzeczywistego właściciela (w rozumieniu odpowiednich przepisów podatkowych polskich) i
    Spółka uzyskawszy takie certyfikaty rezydencji potwierdzające rezydencję podatkową w
    danej jurysdykcji nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku u źródła.
    Uzasadnienie stanowiska
    Ad 2-3
    Zakres podmiotowy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) jest ściśle związany z
    instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie
    obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym
    terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co stanowi
    zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego.
    Stosownie do art. 3 ust. 3 o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z:
    1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości;
    3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
      papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium

      Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane
      ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
    4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
      instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
      charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
      (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej
      50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
      inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    5) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    6) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i
      wykonania świadczenia;
    7) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    Z ust. 5 art. 3 ustawy o CIT wynika, że za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3
    pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli
    nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
    Ustawa o CIT, w zakresie tzw. dochodów ze współwłasności (patrz art. 5 ustawy o CIT),
    określa, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
    wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub
    praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do
    posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego
    dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe (zasady te stosuje
    się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz
    obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku).
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
    usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
    pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
    charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    W odniesieniu do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT zauważyć należy, że katalog
    usług w nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie "oraz
    świadczeń o podobnym charakterze". W ramach tego katalogu za świadczenia o
    podobnym charakterze należy uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do
    wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było
    zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same
    przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze
    świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również
    świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej
    nazwane. Niemniej jednak sama nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być
    wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje lub dyskwalifikuje daną usługę jako należącą lub

    nie do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi
    mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem
    zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
    W aktualnym brzmieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT świadczenia w nim wymienione
    można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą
    tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej
    grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń
    wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, ale dodatkowo posiadające
    również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym
    przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a
    ustawy o CIT jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne
    dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami
    charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem "u źródła" ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT. Jak wynika z opisu stanu faktycznego,
    w ramach swojej działalności Spółka korzysta z doświadczenia oraz możliwości, które
    zapewnia przynależność do międzynarodowej grupy B i współpracuje z innymi
    kancelariami zrzeszonymi w sieci B. Dzięki współpracy z innymi spółkami z grupy, Spółka
    jest w stanie obsługiwać prawnie międzynarodowe transakcje. Jednym z najistotniejszych
    elementów strategii Spółki jest łączenie wysokiej jakości usług i wiedzy z
    międzynarodowym doświadczeniem wynikającym z członkostwa w grupie B. i w tym
    zakresie Spółka nabywa usługi prawne od podmiotów grupy B.
    Państwa zdaniem, mając na uwadze powyższe, należy więc uznać, w szczególności, że
    usługi prawne nabywane od C. UK są świadczeniami wymienionymi w art. 21 ust. 1 pkt 2a
    ustawy o CIT, a tym samym podlegają objęciu regulacją art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 2 ustawy o CIT ww. przepisy ust. 1 stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, zasadne jest odwołanie się do:
    1) Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem
      Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
      zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
      zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (dalej: "Konwencja
      Polsko-Brytyjska"), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą
      środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji
      podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez
      Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”); oraz
    2) Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w
      sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
      majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (dalej: „Konwencja Polsko-
      Niemiecka”).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko - Brytyjskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego
    się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba, że przedsiębiorstwo
    prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność przez położony tam zakład.

    Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa
    mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można
    je przypisać temu zakładowi.
    Stosownie do art. 7 ust. 7 Konwencji Polsko - Brytyjskiej, jeżeli w zyskach mieszczą się
    dochody lub przychody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach
    niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez
    postanowienia tego artykułu.
    W artykułach 10, 11, 12 oraz 13 Konwencji Polsko - Brytyjskiej, unormowana została
    kwestia opodatkowania dochodów odpowiednio z tytułów: dywidendy, odsetek,
    należności licencyjnych oraz zysków ze sprzedaży majątku. Ze względu na charakter
    opisanych we wniosku przychodów z usług prawnych zastosowanie w sprawie nie
    powinny więc znaleźć ww. art. 10, 11, 12 i 13 Konwencji Polsko - Brytyjskiej.
    Pojęcie „przedsiębiorstwa” zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 lit. f) Konwencji Polsko -
    Brytyjskiej i ma zastosowanie do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
    Natomiast pojęcie osoby mającej zamieszkanie lub siedzibę w Umawiającym się Państwie
    zdefiniowano w art. 4 ust. 1 Konwencji Polsko - Brytyjskiej i oznacza ono każdą osobę,
    która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
    zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne
    kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego
    jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
    Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym
    Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim
    położonych.
    Pojęcie „osoby” zdefiniowano w art. 3 ust. 1 lit. d) i oznacza ono osobę fizyczną, spółkę
    oraz każde inne zrzeszenie osób i nie obejmuje spółek osobowych.
    Z powyższego wynika, że:
    a) chociaż same podmioty transparentne podatkowo z Wielkiej Brytanii nie mogą zostać
      uznane za przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa (Wielkiej Brytanii) to za takie
      podmioty należy uznać wspólników tych transparentnych podatkowo podmiotów z
      Wielkiej Brytanii, które są osobami mającej zamieszkanie lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie (Wielkiej Brytanii) w rozumieniu Konwencji Polsko - Brytyjskiej;
    b) jeżeli wspólnicy C. UK nie są osobami mającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie (Wielkiej Brytanii) w rozumieniu Konwencji Polsko -
      Brytyjskiej i jednocześnie nie są podatnikami podlegają obowiązkowi podatkowemu
      od całości swoich dochodów w Polsce, wówczas zastosowanie znajdą przepisy innej
      umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Innymi słowy, C. UK nie może zostać uznane za przedsiębiorstwo Umawiającego się
    Państwa (Wielkiej Brytanii), jednak, na podstawie Konwencji Polsko-Brytyjskiej, za takie
    podmioty należy uznać poszczególnych wspólników C. UK, tj. w przypadku Wspólników -
    Osoby Prawnej, będącej rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii. Odpowiednio, w
    przypadku Wspólnika - Osoby Prawnej będącej rezydentem podatkowym w Niemczech -
    zastosowanie znajdzie Konwencja Polsko-Niemiecka.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko-Niemieckiej zyski przedsiębiorstwa Umawiającego
    się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo
    prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony
    tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski
    przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej
    mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Stosownie do art. 7 ust. 7 Konwencji Polsko-Niemieckiej, jeżeli w zyskach mieszczą się
    dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to

    postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego
    artykułu.
    W artykułach 10, 11, 12 oraz 13 Konwencji Polsko-Niemieckiej, unormowana została
    kwestia opodatkowania dochodów odpowiednio z tytułów: dywidendy, odsetek,
    należności licencyjnych oraz zysków ze sprzedaży własności majątku. Ze względu na
    charakter opisanych we wniosku przychodów z usług prawnych zastosowanie w sprawie
    nie powinny więc znaleźć ww. art. 10, 11, 12 i 13 Konwencji Polsko-Niemieckiej.
    Pojęcie "przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa" i "przedsiębiorstwo
    drugiego Umawiającego się Państwa" zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 lit d) Konwencji
    Polsko-Niemieckiej i oznacza odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę
    mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie lub
    przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    drugim Umawiającym się Państwie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) Konwencji Polsko-
    Niemieckiej określenie "osoba" oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie
    osób, natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. c) Konwencji Polsko-Niemieckiej, określenie
    "spółka" oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje
    się jako osobę prawną.
    Analizując zapisy Konwencji Polsko-Brytyjskiej oraz Konwencji Polsko-Niemieckiej, należy
    stwierdzić, że należności z tytułu usług prawnych: nie stanowią należności licencyjnych
    (art. 12, 13 ww. umów); nie stanowią świadczeń o charakterze dywidendowym (art. 10, 11
    ww. umów); nie stanowią świadczeń o charakterze odsetkowym (art. 11, 12 ww. umów).
    Skoro należności o których mowa w niniejszym wniosku nie mieszczą się w dyspozycji art.
    10, 11, 12 oraz 13 ww. umów należy je kwalifikować do zysków przedsiębiorstwa. Art. 7 i 8
    ww. umów ma bowiem zastosowanie do dochodów przedsiębiorstwa, które nie wchodzą
    w zakres dochodów objętych innymi artykułami. Należności dotyczące świadczonych usług
    prawnych należy zatem kwalifikować:
    a) dla podmiotów będących podatnikami podatku dochodowego w Wielkiej Brytanii, do
      których ma zastosowanie Konwencja Polsko-Brytyjska, jako "zyski przedsiębiorstwa" w
      rozumieniu art. 7 Konwencji Polsko-Brytyjskiej. Zyski te podlegają opodatkowaniu
      tylko w państwie siedziby podmiotu, który dochód taki uzyskuje (w tym przypadku w
      Wielkiej Brytanii). Dlatego też, w przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych
      od C. UK, dochód (przychód) z tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami
      partycypacji wspólników w dochodzie C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej
      rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii, posiadającej ograniczony obowiązek
      podatkowy w Polsce oraz nieprowadzącej w Polsce działalności w formie
      zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz Konwencji Polsko -
      Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, powinien być kwalifikowany jako
      zyski przedsiębiorstwa tego wspólnika, zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko -
      Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od takiego
      dochodu nie powstanie po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce podatku
      u źródła.
    b) dla podmiotów będących podatnikami podatku dochodowego w Niemczech, do
      których ma zastosowanie Konwencja Polsko-Niemiecka, jako "zyski przedsiębiorstwa"
      w rozumieniu art. 7 Konwencji Polsko-Niemieckiej (w tym przypadku w Niemczech)
      Dlatego też, w przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych od C. UK, dochód
      (przychód) z tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji
      wspólników w dochodzie C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem
      podatkowym w Niemczech, posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
      oraz nieprowadzącej w Polsce działalności w formie zagranicznego zakładu w
      rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, powinien być kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa

      dla tych wspólników zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu
      podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od dochodu takiego nie powstanie po
      stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce podatku u źródła.
    Podsumowując:
    W przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych od C. UK, dochód (przychód) z
    tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji wspólników w dochodzie
    C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem podatkowym w Wielkiej
    Brytanii, posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz nieprowadzącej w
    Polsce działalności w formie zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o CIT
    oraz Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania powinien być
    kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa tego wspólnika, zgodnie z art. 7 ust. 1
    Konwencji Polsko - Brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji od
    takiego dochodu nie powstanie po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce
    podatku u źródła.
    W przypadku nabywania przez Spółkę usług prawnych od C. UK, dochód (przychód) z
    tytułu których należy przypisać, zgodnie z zasadami partycypacji wspólników w dochodzie
    C. UK, Wspólnikowi - Osobie Prawnej będącej rezydentem podatkowym w Niemczech,
    posiadającej ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz nieprowadzącej w Polsce
    działalności w formie zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz
    Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania powinien być
    kwalifikowany jako zyski przedsiębiorstwa dla tych wspólników zgodnie z art. 7 ust. 1
    Konwencji Polsko - Niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania i w konsekwencji
    od dochodu takiego nie powstanie po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia w Polsce
    podatku u źródła.
    Ad 4
    Odnosząc się do podatników podatku dochodowego od osób prawnych, w myśl art. 26
    ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22
    ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
    możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w zakresie płatności dokonywanych na rzecz
    podmiotów, które są podatnikami podatku dochodowego nie ma zastosowania
    obligatoryjny pobór podatku u źródła (ang. pay & refund), o którym mowa w art. 26 ust. 2e
    ustawy o CIT. Jak bowiem wynika z treści art. art. 26 ust. 2e ustawy o CIT obowiązek ten
    odnosi się do należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Usługi, do których odnosi się niniejszy wniosek (usługi prawne)
    zostały uregulowane w art. 21 ust 1 pkt 2a) ustawy o CIT, a więc nie są objęte obowiązkiem
    wynikającym z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    Weryfikacja zwolnień lub zastosowania stawki podatku innej niż standardowa (tj.
    określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT), zwolnienia lub warunków
    niepobrania podatku, powinna się odbywać z należytą starannością. Obowiązek

    dochowania należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT spoczywa
    na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła na podstawie umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę.
    Skoro więc, zastosowanie stawek podatku wynikających z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
    możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji, w szczególności przy braku (zgodnie z
    Konwencją Polsko-Brytyjską oraz Konwencją Polsko-Niemiecką) dla takiej kwalifikacji
    warunku pozostawania rzeczywistym właścicielem lub osobą uprawnioną do płatności,
    zdaniem Spółki, w celu dochowania należytej staranności przez Spółkę, o której mowa w
    art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, wystarczającym będzie otrzymanie przez Spółkę certyfikatów
    rezydencji od Wspólników - Osób Prawnych, o których mowa w Pytaniu Nr 2 i 3, w
    szczególności Spółka nie jest zobowiązana do weryfikacji statusu tych podmiotów jako
    rzeczywistych właścicieli w rozumieniu odpowiednich przepisów podatkowych polskich.
    Spółka uzyskawszy takie certyfikaty rezydencji potwierdzające rezydencję podatkową w
    danej jurysdykcji nie byłaby zobowiązany do odprowadzenia podatku u źródła w zakresie
    wypłat objętych niniejszym wnioskiem.
    Podsumowując, w celu dochowania należytej staranności przez Spółkę, o której mowa w
    art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, wystarczającym będzie otrzymanie przez Spółkę certyfikatów
    rezydencji od Wspólników - Osób Prawnych, o których mowa w Pytaniu Nr 2 i 3, bez
    obowiązku weryfikacji ich statusu rzeczywistego właściciela (w rozumieniu odpowiednich
    przepisów podatkowych polskich) i Spółka uzyskawszy takie certyfikaty rezydencji
    potwierdzające rezydencję podatkową w danej jurysdykcji nie będzie zobowiązana do
    odprowadzenia podatku u źródła.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań Nr 2-4 dotyczących
    podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytań Nr 2-4
    dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.