Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.585.2017.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-07
Teza: w zakresie opodatkowania usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na zlecenie firmy holenderskiej
Słowa kluczowe: opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2017 r. (data wpływu 8 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 października 2017 r. (data wpływu 27 października), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na zlecenie firmy holenderskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na zlecenie firmy holenderskiej, jak również dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w zakresie podatku od towarów i usług pismem z dnia 23 października 2017 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej 04.01.2017r. (zasady ogólne). Zainteresowany jest czynnym podatnikiem VAT. Od 01.2017r. w Polsce wykonywał jako podwykonawca usługi produkcji elementów do łodzi z tworzyw sztucznych PKD 30.12.Z (PKWiU 30.12.99.0). Zainteresowany otrzymał w maju 2017 r. zlecenie od kontrahenta holenderskiego (firma holenderska) usług produkcji, jako podwykonawca elementów do mostów i ulic z tworzyw sztucznych PKD 22.23.Z (PKWiU 22.23.99.0). Usługi dla firmy holenderskiej jako podwykonawca polegają na wytworzeniu wyrobów z włókna szklanego, żywic poliestrowych i żelbetu poliestrowego (usługi formierzy tworzyw sztucznych wykonywane metodą infuzji – nasączanie metodą podciśnieniową). Usługi te Wnioskodawca wykonuje na terenie Holandii na zlecenie firmy holenderskiej w siedzibie zleceniodawcy z użyciem materiałów do produkcji, które są własnością zleceniodawcy. Wykonywane przez Zainteresowanego usługi polegają na produkcji z tworzyw sztucznych elementów dla budownictwa (np. elementy z tworzyw sztucznych dla mostów i ulic). Nie są to usługi budowlane i nie są to usługi instalacyjne. Są to prace produkcyjne w siedzibie zleceniodawcy. Wnioskodawca nie posiada zarejestrowanej działalności gospodarczej na terenie Holandii. Zainteresowany jest ubezpieczony w Polsce i w Polsce odprowadza składki ZUS. Okres, jaki Wnioskodawca będzie wykonywał usługi na terenie Holandii jest trudny do określenia, obecnie nie ma zleceń od firm polskich na terenie Polski.

Realia ekonomiczne sprawiają, że obecnie bardziej opłacalne jest wykonywanie usług dla kontrahenta holenderskiego. Wnioskodawca nie jest w stanie przewidzieć, jak długo będą trwały zlecenia, czy okres ten przekroczy 183 dni w skali roku. Bezwzględnym centrum interesów życiowych jest Polska, cały zarobek, poza wydatkami bieżącymi, Wnioskodawca będzie wykorzystywał i przywoził do Polski. Na terenie Polski Zainteresowany posiada rodzinę – żonę, która pracuje w Polsce oraz dzieci, które uczęszczają do szkół w Polsce. Wnioskodawca przyjął zlecenie wykonywania usług od kontrahenta holenderskiego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce. Wystawiając faktury Zainteresowany posługuje się pieczątką z danymi działalności gospodarczej zarejestrowanej w Polsce. Na terenie Holandii Wnioskodawca nie posiada oddziału ani zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania miedzy Polskę a Królestwem Niderlandów.

W roku 2017 Zainteresowany nie zawarł i nie zamierza zawrzeć umowy o pracę. Zarówno firma holenderska, jak i w Polsce firma zlecająca Wnioskodawcy wykonywanie usług nie były pracodawcami Zainteresowanego, nigdy z tymi firmami nie wiązał Wnioskodawcy stosunek pracy (nie była zawarta umowa o pracę). Przychody za rok 2017 nie przekroczą limitu, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu wskazał, że jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Kontrahent, dla którego Zainteresowany wykonuje usługi na terenie Holandii również jest zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE.

Zagraniczny kontrahent, na rzecz którego Wnioskodawca świadczy usługi jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11.03.2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221). Kontrahent zagraniczny, na rzecz którego Zainteresowany świadczy usługi posiada siedzibę działalności gospodarczej w Holandii. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz zagranicznego kontrahenta nie są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, które znajdują się w innym miejscu niż jego siedziba działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na zlecenie kontrahenta z Holandii nie podlegają VAT w Polsce? (oznaczone we wniosku jako nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi wykonywane przez Zainteresowanego na terenie Holandii na zlecenie firmy holenderskiej nie podlegają opodatkowaniu VAT. W systemie VIESE Wnioskodawca dokonał sprawdzenia numeru identyfikacyjnego kontrahenta holenderskiego i numer ten jest aktywny. Zgodnie z art. 28b ustawy o VAT kontrahent holenderski w ramach odwrotnego obciążenia opodatkuje usługi wykonywane przez Zainteresowanego na terenie Holandii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – co do zasady – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z kolei przez terytorium państwa trzeciego – zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy – rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 4 ustawy przez terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

I tak, według art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania ww. rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ww. ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 i art. 28n.

W myśl art. 28b ust. 2 ustawy gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Tę zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy art. 28e, 28f ust. 1 i 1a, 28g ust. 1, 28i, 28j ust. 1 i 2 i 28n ustawy nie będą przewidywać innych zasad ustalenia miejsca świadczenia.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy, objętych zakresem zadanego we wniosku pytania oznaczonego jak nr 2, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że miejsce świadczenia i opodatkowania będzie określone zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, skoro nabywcą usług jest podmiot posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Holandii to miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę usług jest terytorium Holandii. Zatem przedmiotowa usługa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Końcowo tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na zlecenie firmy holenderskiej. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.