Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.742.2024.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Dotyczy ustalenia, czy wskazane wydatki związane z
prowadzonym blogiem oraz kanałem w mediach
społecznościowych związany z zakupem/opłaceniem:
transportu (...), noclegu w recenzowanych hotelach, posiłków
w recenzowanych restauracjach, biletów wstępu do
odwiedzanych miejsc (...) czy innych obiektów (...), usług
przewodnika, zakupu towarów np. konsoli do gier, aby
przygotować test/recenzję takiego towaru, stanowią dla Spółki
koszt uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: internet-strona internetowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
reklama
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. posiada siedzibę oraz zarząd na terytorium Polski. Spółka jest rezydentem
    podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 CIT. Przedmiotem działalności gospodarczej jest
    (...):
      — (...).
    Spółka zamierza dodatkowo rozszerzyć zakres usług o prowadzenie bloga oraz w
    przyszłości kanału na platformach społecznościowych, np. (...).
    Spółka zamierza przygotowywać relacje, rekomendacje nabywanych towarów, które będą
    publikowane na blogu oraz w przyszłości na kanałach w mediach społecznościowych, np.
    (...). Spółka rozważa nagrywanie i recenzowanie w następujących obszarach:
    1. (...).
    Spółka jak wskazano wyżej planuje udostępniać relacje na bloga, a w przyszłości również
    na kanały spółki na (...).
    Spółka będzie mogła pozyskać umowy ze sponsorami, które spowodują zwiększenie
    przychodów. Relacje będą nagrywane przez wspólników spółki, ale również pracowników.
    To wskazane osoby będą zobowiązane do przygotowywania nagrań oraz recenzji w
    powyżej wskazanym zakresie, a także ich obróbkę techniczną oraz udostępnienie na
    blogu, a w przyszłości również na kanałach w mediach społecznościowych.
    Wnioskodawca zamierza zacząć publikować testy i recenzje produktów z kategorii
    wskazanych powyżej. Spółka nie wyklucza w przyszłości zaangażowanie profesjonalnego
    fotografa lub asystenta, który tworzyłby na zlecenie spółki materiały fotograficzne oraz
    wideo z nagrań, których spółka sama nie może wykonać.
    Prowadzenie bloga lub kanału w zakresie wskazanym powyżej wiąże się z ponoszeniem
    przez Wnioskodawcę wydatków, dzięki którym zamieszczane treści są atrakcyjne dla
    czytelników, a w konsekwencji wzrasta ich liczba i blog, a w przyszłości kanał w mediach
    społecznościowych Wnioskodawcy stanie się atrakcyjnym miejscem na reklamę również
    dla potencjalnych kontrahentów (reklamodawców) Spółki, co przełoży się na wzrost
    przychodów w spółce.
    Z uwagi na okoliczność, że prowadzenie bloga lub kanału w mediach społecznościowych
    zdaniem spółki przyczyni się do zwiększenia uzyskiwanych przez Spółkę przychodów,
    zarówno z udostępniania powierzchni reklamowej, jak i z zawieranych umów o
    współpracę, Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki
    związane z funkcjonowaniem bloga oraz kanałem w mediach społecznościowych. Są to
    wydatki związane z organizacją wycieczek, z których relacje są publikowane na blogu lub
    kanale w mediach społecznościowych Wnioskodawcy, tj.: koszty transportu (...), koszty
    noclegu w recenzowanych hotelach, koszty posiłków w recenzowanych restauracjach,
    koszty biletów wstępu do odwiedzanych miejsc (....) czy innych obiektów (...), koszty
    przewodnika, koszty zakupu części zamiennych do rowerów (w przypadku relacjonowania
    wycieczek rowerowych), koszty nabywanych towarów w celu ich recenzji, np. zakup
    kosmetyków, które testowane będą przez wyznaczone do tego osoby ze spółki, które

    zostały wskazane we wniosku, a następnie nagrywana będzie relacja i udostępniana na
    blogu oraz kanale w mediach społecznościowych.
    Wnioskodawca nie wyklucza również możliwość dłuższych, płatnych współprac z
    kontrahentem, polegających na cyklicznym dodawaniu materiałów uwzględniających
    reklamowany produkt lub usługę. Wszelkie zakupione przez spółkę towary/usługi
    finansowane będą z jego środków własnych. Faktury dokumentujące zakupy produktów i
    usług będą dodatkowo opisywane wraz z załączeniem zdjęcia zakupionych towarów, co
    umożliwi wykazanie, że towary i usługi są wykorzystywane do nagrywania recenzji, relacji,
    które będą publikowane na blogu oraz na kanałach w mediach społecznościowych spółki.
    Powyższe wydatki mają również znaczenie w zakresie budowania marki własnej, która w
    przyszłości, zdaniem Wnioskodawcy przełoży się na uzyskiwanie przychodów w ramach
    prowadzonej działalności. Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy może zaliczyć powyżej
    wskazane wydatki związane z prowadzeniem bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych do kosztów uzyskania przychodów.

## Pytanie

Czy wskazane wydatki związane z prowadzonym blogiem oraz kanałem w mediach
    społecznościowych związany z zakupem/opłaceniem: transportu (...), noclegu w
    recenzowanych hotelach, posiłków w recenzowanych restauracjach, biletów wstępu do
    odwiedzanych miejsc (...) czy innych obiektów (...), usług przewodnika, zakupu towarów
    np. konsoli do gier, aby przygotować test/recenzję takiego towaru, stanowią dla Spółki
    koszt uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem spółki, za zasadne należy uznać uwzględnienie wszystkich kosztów, o których
    mowa w pytaniach, do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej.
    Jak stanowi art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „CIT”):
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych
    przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Art. 16 zawiera negatywny katalog wydatków. Jednak wskazany katalog nie przewiduje
    wyłączenia w powyżej wskazanym zakresie.
    Wszelkie wydatki związane z prowadzeniem bloga, profilu na (...), w tym te ponoszone na
    zakup odzieży, biżuterii, dodatków i rekwizytów oraz wykonywaniem fotografii i filmów
    stanowią niezbędne koszty jakie musi ponieść by rozwinąć profil, a tym samym zyskać
    większą ilość lepiej płatnych współprac lub wynająć powierzchnię reklamową.
    Koszty te należy więc kwalifikować jako koszt podatkowy w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej przez spółkę.
    Należy wskazać, że na moment składania wniosku o interpretację indywidualną spółka nie
    prowadzi jeszcze kanału na (...) (winno być: „(...)”). Prowadzi natomiast bloga, który ma
    zostać wykorzystywany w pierwszej fazie rozwoju nowej odnogi działalności spółki. Spółka
    w pierwszej fazie chce ocenić jakie uda się uzyskać zasięgi oraz jak potencjalnie
    ponoszone wydatki przełożą się na zwiększenie przychodu. Następnie planowane jest
    założenie kont w mediach społecznościowych oraz rozszerzenie zakresu publikowania
    recenzji, rekomendacji na media społecznościowe.
    Czynności wskazane w stanie faktycznym będą zmierzać do uzyskiwania przychodów
    poprzez przychody z reklam oraz współpracy z kontrahentami, którzy będą chcieli, aby
    spółka wykonała recenzję ich towarów. Takie działanie zdaniem spółki bezpośrednio
    przełoży się na zwiększenie uzyskiwanych przychodów.

    Spółka uważa, że uzyskiwane przychody należy zaliczyć do pozostałych przychodów, co
    oznacza, że ponoszone wydatki również powinny zostać zakwalifikowane jako koszty
    dotyczące pozostałych przychodów.
    Wszystkie opisane we wniosku koszty ponoszone są w celu osiągnięcia przychodu i nie
    zawierają się w katalogu wyłączeń zawartych w art. 16 CIT.
    W opisanym stanie faktycznym okoliczności niedokonania zakupu wskazanych towarów i
    usług znacznie ogranicza możliwość zarobkowania. Warunkiem koniecznym prowadzenia i
    rozwoju profilu na kanałach w mediach społecznościowych jest stałe ponoszenie kosztów
    związanych z zakupem towarów i usług opisanych w stanie faktycznym. Brak dokonywania
    takich zakupów może spowodować brak zainteresowania kanałem co spowoduje, że
    spółka nie będzie mogła uzyskiwać przychodów np. z reklam, a w przyszłości może
    spowodować znaczny spadek atrakcyjności profilu, a tym samym zniechęcić potencjalnych
    kontrahentów do podjęcia współpracy.
    W tym miejscu należy powołać uzasadnienie wyroku WSA w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 287
    /17 z dnia 10 lipca 2017 r. w podobnej sprawie – „Należy zdać sobie sprawę, że na
    popularność bloga ma wpływ wiele czynników między innymi takich jak jego
    pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych, reklama bloga w środkach masowego
    przekazu, osoba blogera (osoby znane przyciągają więcej odwiedzających), wreszcie temat
    i treść wpisów – atrakcyjność przekazu. Nie można jednak tracić z pola widzenia, że aby
    taka treść mogła powstać bloger musi ponieść pewne wydatki związane z tematyką i
    treścią prowadzonego bloga, inaczej bowiem nie będzie miał narzędzi, aby dotrzeć do
    reklamodawców i innych zleceniodawców, a tym samym – aby osiągnąć jakikolwiek
    przychód. Tylko natomiast blog popularny, atrakcyjny wizualnie, mający dużą liczbę
    odwiedzających może przynieść przychody z jego prowadzenia, o których mowa we
    wniosku o Interpretację”.
    Wnioskodawca wskazuje, że analogicznie do prowadzonego bloga na popularność profilu
    na (...) mają wpływ treści jakie spółka będzie publikować. W przypadku stanu faktycznego
    przedstawionego powyżej uznać należy, jak już wyżej podkreślono, że uniemożliwienie
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów potrzebnych materiałów i narzędzi
    związanych z opisanych w stanie faktycznym uniemożliwi osiągnięcie większego
    przychodu. Prowadząc profil w mediach społecznościowych, który nastawiony jest na
    pozyskanie środków z reklam oraz współpracy, atrakcyjność wizualna jest jedyną drogą do
    tego by osiągnąć większe zasięgi, większą ilość obserwujących, a tym samym większą ilość
    współprac. W podobnym zakresie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że
    wydatki o podobnym charakterze mogą stanowić koszty podatkowe, przykładowo:
      — Interpretacja indywidualna z dnia 21 lipca 2023 roku, Znak: 0113-KDIPT2-
        1.4011.423.2023.2.AP: „Tym samym, skoro celem poniesienia przez Panią wydatków
        na zakup biletów (lotniczych, przewozu pociągiem, autobusem), zakup usług
        noclegowych (pobyt w hotelu, apartamentach, etc.), biletów wstępu/wejścia na
        różnego rodzaju eventy/miejsca/przestrzenie dla Pani i w przyszłości dla operatora,
        jest możliwość właściwego przygotowania się do udziału w sesjach zdjęciowych lub
        filmach, a wydatki te są niezbędne w prowadzonej przez Panią działalności
        gospodarczej, to uznać należy, że są to wydatki, które na podstawie art. 22 ust. 1
        ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych mogą zostać zaliczone do
        kosztów uzyskania przychodów w zakresie, w jakim racjonalnie jest to uzasadnione
        rozmiarem działalności, pod warunkiem, że nie mają wyłącznie osobistego
        charakteru i zostaną właściwie udokumentowane”.
      — Interpretacja indywidualna z dnia 16 października 2023 roku, Znak: 0115-KDIT1.
        4011.575.2023.1.MR: „Zatem skoro wydatki na wskazane we wniosku towary i
        usługi nie noszą znamion wydatków osobistych czy też reprezentacyjnych, bowiem
        ich poniesienie nie ma na celu budowania odpowiedniego, w pewien sposób
        niepowtarzalnego wizerunku i prezencji lecz jest istotą prowadzonej przez Panią
        działalności gospodarczej, to z uwagi na taki przedmiot prowadzonej działalności

        gospodarczej wydatki ponoszone na ten cel stanowią co do zasady koszt uzyskania
        przychodu. Odnosząc się zatem do treści sformułowanych pytań, w sytuacji
        poniesienia wskazanych w nich wydatków wyłącznie na cele prowadzonej przez
        Panią działalności gospodarczej, przy założeniu, że wydatki te są ewidencjonowane
        w sposób opisany wyżej i nie są wykorzystywane na potrzeby osobiste, spełniają
        one przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych, co oznacza, że mogą obiektywnie przyczyniać się do osiągnięcia
        przychodu bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczaniu źródła przychodu”.
      — Interpretacja indywidualna z dnia z dnia 3 sierpnia 2022 r., Znak: 0114-KDIP2-
        1.4011.415.2022.4.MW: „Reasumując, należy stwierdzić, że wydatki poniesione na
        karnet na siłownię oraz usługi trenera personalnego, suplementy diety, dieta,
        ubrania sportowe, sztab medyczny, pracownicy/Zleceniobiorcy pozostają w ścisłym
        związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i stanowią koszt uzyskania
        przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych. Odnosząc się w dalszej części do wydatków związanych z praniem ww.
        odzieży, wskazać należy, że jeżeli faktycznie ponosi Pan wydatki na pranie odzieży,
        której używa do wykonywania zadań związanych z działalnością gospodarczą,
        wydatki te również będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów”.
      — Interpretacja indywidualna z dnia z dnia 29 listopada 2019 r., Znak: 0113-KDIPT2-
        3.4011.704.2019.1.SJ: „Reasumując, Wnioskodawca uważa, że wydatki m.in. na:
        masażystów, lekarzy, rehabilitantów, suplementy diety, odzież sportową, akcesoria
        sportowe, karnety na siłownię, baseny, saunę, kriokomorę, gabinety odnowy
        biologicznej, leki i środki medyczne, fryzjerów, stylistów w Jego przypadku mogą
        stanowić koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego
        stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu
        faktycznego w zakresie kosztów uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we
        wniosku nr 2) – jest prawidłowe”.
    Również sądy administracyjne wskazują, że wydatki ponoszone w związku z prowadzoną
    działalnością w podobnym zakresie mogą stanowić koszt podatkowy, przykładowo: Wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 1633
    /19: „Należy się zgodzić ze skarżącym, że niewielka ilość wyświetleń jego strony nie
    pozwoli mu znaleźć chętnych do zamieszczenia reklam na jego stronie internetowej.
    Jedynie interesujące zdjęcia, wykonane dobrej jakości aparatem fotograficznym, testy
    specjalistycznego sprzętu, opisy ciekawych miejsc i imprez pozwolą osiągnąć skarżącemu
    zamierzony cel gospodarczy. Powyższa argumentacja przekonuje, że między tymi
    wydatkami, atrakcyjnością bloga i reklamodawcami chętnymi zamieścić na stronie
    internetowej bloga swoją reklamę istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Dlatego też, w
    stanie opisanym we wniosku strona wydatki te będzie mogła uznać za koszt uzyskania
    przychodu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

    Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego
    rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku
    przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła
    przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem
    albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      — wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      — jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      — pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      — poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      — został właściwie udokumentowany,
      — wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1
        ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Koszty związane z zachowaniem źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby
    przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów
    należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób
    gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest
    więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w
    przyszłości.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością

    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16: „Niezmiennie trzeba
    mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość
    osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie
    tego wpływu (związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem)
    należy oceniać (badać) ad casum”.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego NSA odniósł się także w wyroku z 8
    sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15 gdzie stwierdził, że: „Kryterium celowości nie
    wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za
    koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to
    nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób
    niekończący się związek skutkowo-przyczynowy”.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w
    oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem
    przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy
    poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego
    wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że przedmiotem działalności gospodarczej
    Spółki jest (...). Spółka zamierza przygotowywać relacje, rekomendacje nabywanych
    towarów, które będą publikowane na blogu oraz w przyszłości na kanałach w mediach
    społecznościowych, np. (...). Spółka jak wskazano wyżej planuje udostępniać relacje na
    bloga, a w przyszłości również na kanały spółki na (...). Spółka będzie mogła pozyskać
    umowy ze sponsorami, które spowodują zwiększenie przychodów. Relacje będą
    nagrywane przez wspólników spółki, ale również pracowników. To Spółka zamierza zacząć
    publikować testy i recenzje produktów z kategorii wskazanych powyżej. Prowadzenie
    bloga lub kanału w zakresie wskazanym powyżej wiąże się z ponoszeniem przez Spółkę
    wydatków, dzięki którym zamieszczane treści są atrakcyjne dla czytelników, a w
    konsekwencji wzrasta ich liczba i blog, a w przyszłości kanał w mediach społecznościowych
    Spółki stanie się atrakcyjnym miejscem na reklamę również dla potencjalnych
    kontrahentów (reklamodawców) Spółki, co przełoży się na wzrost przychodów w spółce. Z
    uwagi na okoliczność, że prowadzenie bloga lub kanału w mediach społecznościowych
    zdaniem spółki przyczyni się do zwiększenia uzyskiwanych przez Spółkę przychodów,
    zarówno z udostępniania powierzchni reklamowej, jak i z zawieranych umów o
    współpracę, Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki związane z
    funkcjonowaniem bloga oraz kanałem w mediach społecznościowych.
    Powzięli Państwo wątpliwości w zakresie ustalenia, czy wskazane wydatki związane z
    prowadzonym blogiem oraz kanałem w mediach społecznościowych związany z zakupem
    /opłaceniem: transportu (...), noclegu w recenzowanych hotelach, posiłków w
    recenzowanych restauracjach, biletów wstępu do odwiedzanych miejsc (...) czy innych

    obiektów (...), usług przewodnika, zakupu towarów np. konsoli do gier, aby przygotować
    test/recenzję takiego towaru, stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów.
    W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości, wskazać należy, że zgodnie z
    przywołanymi powyżej przepisami, kosztem uzyskania przychodu może być wydatek
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Podkreślić należy, że blog oraz kanał w mediach społecznościowych, który będą Państwo
    prowadzić związany jest z tematyką:
    1. ...
    Z wniosku nie wynika bowiem, że takiego rodzaju działalności mają przynosić Państwu
    jakiekolwiek korzyści. Źródłem przychodu nie ma być bowiem samo prowadzenie bloga
    oraz kanału w mediach społecznościowych, tylko jak Państwo wskazali, udostępnianie
    powierzchni reklamowej, jak i zawieranie umów o współpracę.
    Wskazać ponadto należy, że na popularność bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych mają wpływ artykuły (wpisy) tam zamieszczane. W głównej mierze, to
    jakość tych wpisów wpływa na atrakcyjność prowadzonego bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych wśród odbiorców, niezależnie od wysokości poniesionych wydatków.
    Dzielenie się spostrzeżeniami, opiniami i informacjami związanymi z ww. obszarami, jakie
    mają być publikowane na blogu oraz na kanale w mediach społecznościowych, nie ma
    związku z Państwa działalnością gospodarczą.
    W konsekwencji wydatki opisane w zdarzeniu przyszłym, związane z prowadzeniem bloga
    oraz kanału w mediach społecznościowych nie wiążą się z działalnością Państwa Spółki.
    Wskazują Państwo, że źródłem przychodu ma być udostępnianie powierzchni reklamowej
    i zawieranie umów o współpracę. Wydatki związane z zakupem/opłaceniem: transportu
    (...), noclegu w recenzowanych hotelach, posiłków w recenzowanych restauracjach,
    biletów wstępu do odwiedzanych miejsc (...) czy innych obiektów (...), usług przewodnika,
    zakupu towarów np. konsoli do gier, nie są wydatkami poniesionymi na działalność
    reklamową, z której m.in. zgodnie z opisem sprawy, Spółka zamierza osiągać przychody.
    Nie wskazują Państwo, że Spółka będzie ponosiła jakiekolwiek wydatki związane z
    zawarciem umów z reklamodawcami czy z osobami, z którymi będzie zawierać umowy o
    współpracę, np. na pozyskanie reklamodawców, stworzenie banneru reklamowego na
    zamówienie klienta lub na pozyskanie informacji niezbędnych do napisania artykułu
    sponsorowanego, które mogłyby faktycznie wiązać się z osiągnięciem przychodu.
    W konsekwencji, Spółka zamierza ponosić wydatki niezwiązane z działalnością
    przynoszącą przychody.
    Należy raz jeszcze podkreślić, że prowadzenie bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych nie będzie źródłem żadnych przychodów, co wprost wynika z opisu
    sprawy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy,
    że wydatki związane z prowadzeniem bloga oraz kanału w mediach społecznościowych nie
    spełniają przesłanek przyczynowo-skutkowych, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT. Należy zauważyć, że dzielenie się spostrzeżeniami, opiniami, informacjami
    publikowanymi na blogu wskazuje na osobisty charakter publikowanych treści i nie
    powoduje de facto powstania przychodu. Ponadto, z wniosku wprost wynika, że
    zamierzają Państwo uzyskiwać przychód z udostępniania powierzchni reklamowej, jak i z
    zawieranych umów o współpracę.
    Zatem wydatki związane z prowadzeniem bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych nie mogą stanowić Państwa kosztów podatkowych z działalności
    gospodarczej, której przedmiotem jest (...).

    Tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami
    działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła z tytułu prowadzenia bloga oraz kanału w
    mediach społecznościowych. Źródłem przychodu nie jest bowiem samo prowadzenie
    bloga oraz kanału w mediach społecznościowych, lecz udostępnianie powierzchni
    reklamowej, jak i z zawieranie umów o współpracę.
    W świetle powyższego, mając na uwadze przywołane unormowania prawne oraz
    przedstawiony opisu zdarzenia przyszłego, wydatki związane z prowadzeniem bloga oraz
    kanału w mediach społecznościowych i tworzeniem artykułów w nich publikowanych nie
    stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż prowadzenie bloga oraz kanału w mediach
    społecznościowych nie wiąże się z osiąganiem jakichkolwiek przychodów. Zatem, wydatki
    poniesione na prowadzenie bloga oraz kanału w mediach społecznościowych, z którego
    Spółka nie czerpie żadnych przychodów nie spełniają warunków wskazanych przez
    ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych i wyroków sądów
    administracyjnych, stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach
    innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.