Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.321.2025.2.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Uznanie wydatków na system kafeteryjny za koszty inne niż
bezpośrednio związane z przychodami.
Słowa kluczowe: faktura
koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący uznania wydatków na system kafeteryjny za koszty inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej. Spółka) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą
    na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust.
    1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 1992
    nr 21 poz. 86 ze zm.; dalej, ustawa o CIT). Spółka prowadzi działalność w poniższym
    zakresie:
        outsourcing oprogramowania, tj.: tworzenie oprogramowania na zamówienie,
        modernizacja oprogramowania, dostosowywanie i konfiguracja oprogramowania
        oraz monitorowanie i wsparcie oprogramowania;
        wdrażanie kontroli jakości oprogramowania oraz najlepszych praktyk i narzędzi
        testowania oprogramowania;
        doradztwo w zakresie oprogramowania obejmujące poszukiwanie najlepszych
        rozwiązań dostosowanych do potrzeb klientów Spółki.
    Spółka zatrudnia pracowników w oparciu o umowy o pracę (dalej: Pracownicy) oraz
    współpracuje z kontrahentami w oparciu o umowy o świadczenie usług (dalej:
    Współpracownicy).
    W celu zwiększenia motywacji oraz wydajności Pracowników oraz Współpracowników,
    zgodnie z praktyką przyjętą w branży, w której działa Spółka, poza podstawowym
    wynagrodzeniem Spółka przyznaje Pracownikom i Współpracownikom dodatkowe
    świadczenia o charakterze niepieniężnym. Aby umożliwić efektywne zarządzanie
    wydatkami związanymi z przyznawaniem ww. świadczeń, a także celem dostosowania
    zakresu ww. świadczeń do aktualnych potrzeb Pracowników i Współpracowników, Spółka
    korzysta z systemu internetowego – tzw. kafeterii benefitów (dalej: System kafeteryjny).
    System kafeteryjny pozwala na przyznawanie przez Spółkę Pracownikom i
    Współpracownikom punktów (dalej: Punkty) uprawniających ich do nabycia określonych
    towarów i usług (które nie są na moment przyznania punktów określone) od podmiotów
    innych niż Spółka.
    System kafeteryjny jest udostępniany Pracownikom i Współpracownikom przez
    zewnętrznego dostawcę (dalej: Dostawca), na podstawie umowy zawartej pomiędzy
    Dostawcą a Spółką. W zamian za udostępnianie Pracownikom i Współpracownikom
    Systemu kafeteryjnego, Spółka opłaca na rzecz Dostawcy miesięczne wynagrodzenie, w
    oparciu o otrzymywane od Dostawcy faktury VAT (dalej: Faktury zakupowe).
    Wynagrodzenie finansowane jest z bieżących środków Spółki.
    W ramach Systemu kafeteryjnego Pracownicy i Współpracownicy otrzymują na przypisane
    indywidualne konto funkcjonujące w Systemie kafeteryjnym określoną stałą miesięczną
    ilość Punktów. Punkty przekazywane są przez Spółkę do banku Punktów w Systemie
    kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Spółkę płatności na rzecz
    Dostawcy, która dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową. Samo przypisanie
    Punktów do poszczególnych kont realizowane jest przez Dostawcę w sposób
    automatyczny.
    Dostawca umożliwia Pracownikom i Współpracownikom założenie konta w serwisie
    internetowym, w którym znajduje się informacja o otrzymanych Punktach, całkowitej
    wartości Punktów oraz ofercie towarów i usług, które można nabyć za Punkty. Pracownik
    lub Współpracownik ma możliwość złożenia za pośrednictwem Systemu kafeteryjnego
    zamówienia na poszczególne towary i usługi dostępne w ramach Systemu kafeteryjnego

    aż do wyczerpania dostępnych w ramach przypisanego konta Punktów. Wymiana
    punktów na towary i usługi następować może w trybie jednorazowym (w formie
    jednorazowego umorzenia punktów w zamian za określone towar lub usługę) lub
    abonamentowym (w formie okresowego umorzenia punktów w zamian za udostępnienie
    usługi w kolejnym okresie rozliczeniowym – w takim przypadku otrzymywane w danym
    okresie rozliczeniowym punkty w pierwszej kolejności wymieniane są na świadczenia
    abonamentowe). Jeżeli wartość zgromadzonych Punktów okaże się niewystarczająca do
    nabycia danego towaru lub usługi Pracownicy i Współpracownicy mają możliwość
    dopłacenia brakującej kwoty z własnych środków. Jednocześnie, Pracownicy i
    Współpracownicy nie mają w żadnym przypadku możliwości wypłaty ekwiwalentu
    pieniężnego uzyskanych punktów z przypisanego indywidualnego konta.
    Zgodnie z procedurą obowiązującą w Spółce, uprawnienie do korzystania przez
    Pracowników i Współpracowników z Systemu kafeteryjnego oraz zasady korzystania z
    Systemu kafeteryjnego wynikają z ustaleń pomiędzy Spółką a Pracownikami lub
    Współpracownikami.
    W przypadku Współpracowników, uprawnienie do korzystania z Systemu kafeteryjnego
    jest elementem uzgodnionych zasad współpracy pomiędzy stronami oraz istnieje
    wyłącznie na czas zawartej umowy o świadczenie usług.

## Pytanie

1. Czy do powstania u Pracownika przychodu ze stosunku pracy dochodzi w momencie
      zamiany przez Pracownika Punktów na towary lub usługi w Systemie kafeteryjnym i
      tym samym Spółka jest w tym momencie zobowiązana do pobrania zaliczki na
      podatek dochodowy od osób fizycznych – od kwoty odpowiadającej wartości
      pieniężnej Punktów zamienionych na dany towar lub usługę?
    2. Czy wynagrodzenie Dostawcy, udokumentowane Fakturami zakupowymi, stanowi dla
      Spółki koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami, w
      rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako
    nr 1 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    Zdaniem Spółki, wynagrodzenie Dostawcy, udokumentowane Fakturami zakupowymi,
    stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z
    przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu. Jak stanowi art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania
    przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających
    rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w
    którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodu nie uznaje się
    wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym
    funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia
    urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych
    oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
    Wskazana w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT definicja kosztów uzyskania przychodów zawiera
    następujące kryteria, które musi spełnić dany wydatek, aby mógł zostać uznany za koszt
    uzyskania przychodu:
        wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub
        wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
        oraz
        poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w
        zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu
        określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt. II FSK 839/18; Wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r„ sygn. akt. II FSK 1382/15; wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2017 r„ sygn. akt. II FSK 4113/14), aby
    wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów powinny być spełnione
    łącznie następujące warunki:
    a) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów majątkowych
      podatnika, a nie innego podmiotu,
    b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. jego wartość nie została podatnikowi w
      jakikolwiek sposób zwrócona,
    c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą;
    d) wydatek poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia
    e) wydatek został właściwie udokumentowany, f) wydatek nie znajduje się w grupie
      wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT, których nie uważa się za koszty
      uzyskania przychodów.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, System kafeteryjny jest udostępniany
    Pracownikom i Współpracownikom przez Dostawcę, na podstawie umowy zawartej
    pomiędzy Dostawcą a Spółką. W zamian za udostępnianie Pracownikom i
    Współpracownikom Systemu kafeteryjnego, Spółka opłaca na rzecz Dostawcy miesięczne
    wynagrodzenie, w oparciu o otrzymywane od Dostawcy Faktury zakupowe.
    Wynagrodzenie jest finansowane ze środków bieżących Spółki.
    Na wstępie należy zaznaczyć, że katalog wydatków wskazany w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    ma charakter zamknięty, a wydatki udokumentowane Fakturami zakupowymi nie zostały
    w ramach tego katalogu wymienione. W szczególności, jak wskazała Spółka,
    wynagrodzenie Dostawcy finansowane jest z bieżących środków Spółki. Jak wynika z
    przedstawionego opisu stanu faktycznego, wydatki udokumentowane Fakturami
    zakupowymi są ponoszone przez Spółkę, mają charakter definitywny oraz są właściwie
    udokumentowane.
    W dalszej kolejności należy wskazać na niewątpliwy związek przedmiotowych wydatków z
    przychodem uzyskiwanym przez Spółkę z tytułu świadczenia usług opisanych we wniosku.
    Umożliwienie Pracownikom i Współpracownikom korzystania z Systemu kafeteryjnego

    wpływa bezpośrednio na zwiększenie konkurencyjności Spółki na rynku pracy, co
    natomiast pozwala na pozyskanie wykwalifikowanych pracowników i współpracowników.
    Z uwagi na przyjętą praktykę w branży, w której działa Spółka, brak benefitów dla
    pracowników i współpracowników odbierany jest negatywnie. Jednocześnie,
    wprowadzenie Systemu kafeteryjnego wpływa na efektywność pracy i motywację
    Pracowników i Współpracowników, co przekłada się na lepsze wyniki sprzedażowe Spółki.
    Z uwagi na fakt, że nie jest możliwe powiązanie wydatków dokumentowanych Fakturami
    zakupowymi z konkretnymi przychodami uzyskiwanymi przez Spółkę, ww. wydatki
    powinny zostać zaklasyfikowane jako koszty uzyskania przychodu inne niż bezpośrednio
    związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. koszty
    potrącalne w dacie ich poniesienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje przynależność wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania
    przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada
    się na uzyskanie konkretnych przychodów (koszty bezpośrednie), jak i te, których nie
    można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie
    uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (koszty pośrednie). Koszty pośrednie
    stanowią wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem
    działalności. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami
    podatnika, gdyż brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości
    powstał związany z nimi przychód.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    kosztów pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w negatywnym katalogu kosztów
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT oraz
    pod warunkiem wykazania ich związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś ich
    poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodów, względnie
    zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Przepis art. 15 ust. 1 ustawy CIT konstytuuje więc ogólną zasadę, stosownie do której
    pomiędzy kosztem uzyskania przychodów oraz przychodami podatkowymi musi wystąpić
    związek przyczynowo-skutkowy.
    Artykuł 16 ust. 1 ustawy CIT zawiera katalog kosztów, które podlegają wyłączeniu z
    kosztów uzyskania przychodów.
    Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem,
    jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami (tzw. koszty pośrednie), różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4,
    4b-4e ustawy o CIT).
    Do kategorii kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami
    należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych
    przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości
    powstał związany z nimi przychód. Innymi słowy – posługując się językowym znaczeniem –
    przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których
    poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu.
    Z kolei pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Koszty te jednak są związane z działalnością
    prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego
    przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany
    wydatek służy.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one
    okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie. O tym jednak, czy w istocie
    dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości

    okresu, którego dotyczy, decydować będą przepisy prawa podatkowego, a nie sposób jego
    księgowania na potrzeby prawa bilansowego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka zatrudnia pracowników w oparciu o
    umowy o pracę (dalej: Pracownicy) oraz współpracuje z kontrahentami w oparciu o
    umowy o świadczenie usług (dalej: Współpracownicy). Poza podstawowym
    wynagrodzeniem Spółka przyznaje Pracownikom i Współpracownikom dodatkowe
    świadczenia o charakterze niepieniężnym. Spółka korzysta z systemu internetowego – tzw.
    kafeterii benefitów (dalej: System kafeteryjny). System kafeteryjny jest udostępniany
    Pracownikom i Współpracownikom przez zewnętrznego dostawcę. Spółka opłaca na rzecz
    Dostawcy miesięczne wynagrodzenie, w oparciu o otrzymywane od Dostawcy faktury VAT.
    Pracownicy i Współpracownicy nie mają w żadnym przypadku możliwości wypłaty
    ekwiwalentu pieniężnego uzyskanych punktów z przypisanego indywidualnego konta.
    Zgodnie z procedurą obowiązującą w Spółce, uprawnienie do korzystania przez
    Pracowników i Współpracowników z Systemu kafeteryjnego oraz zasady korzystania z
    Systemu kafeteryjnego wynikają z ustaleń pomiędzy Spółką a Pracownikami lub
    Współpracownikami.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii tego, czy wynagrodzenie Dostawcy,
    udokumentowane Fakturami zakupowymi, stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu
    inny niż bezpośrednio związany z przychodami, w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Państwa zdaniem nie jest możliwe powiązanie wydatków dokumentowanych Fakturami
    zakupowymi z konkretnymi przychodami uzyskiwanymi przez Spółkę, tym samym ww.
    wydatki powinny zostać zaklasyfikowane jako koszty uzyskania przychodu inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj.
    koszty potrącalne w dacie ich poniesienia.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza
    się:
      wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są
      jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym
      funduszu świadczeń socjalnych
    Zgodzić należy się z Państwem, że wydatki udokumentowane Fakturami zakupowymi nie
    zostały wymienione w ramach katalogu znajdującego się w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W
    szczególności, należy zaznaczyć, że wynagrodzenie Dostawcy finansowane jest z bieżących
    środków Spółki, nie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
    Z uwagi na cel (zwiększenia motywacji oraz wydajności), jaki ma spełniać nabycie usług
    kafeteryjnych przez Spółkę, poniesione wydatki na ich nabycie należy potraktować jako
    ogólne koszty działalności (gdyż nie są one związane z konkretnym przychodem), tj.
    koszty, które stanowią inne niż bezpośrednie koszty uzyskania przychodów.
    Podsumowując, wynagrodzenie Dostawcy, udokumentowane Fakturami zakupowymi,
    stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z
    przychodami, w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W

    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko
    sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku wyroki sądowe zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.