Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.50.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów własności
intelektualnej (tzw. IP; Box).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 lutego 2025 r. (wpływ 27
    lutego 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów
    podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca wykonywał działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2022 do 31 grudnia 2022 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”). Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”, „moduły” to programy komputerowe,
    które były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane
    zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych stworzył i rozwinął:
    1) Aplikacje, które są innowacyjne dzięki wykorzystaniu technologii AI oraz automatyzacji
    procesów. W szczególności aplikacja (...), z asystentem klienta, wyróżniała się na rynku
    jako pionierskie rozwiązanie w bankowości mobilnej. Skrypty wspierały te procesy,
    zapewniając ich niezawodność i optymalizację. Tworzone funkcje automatyzacyjne
    pozwalały na szybkie testowanie aplikacji, skracając czas weryfikacji z kilkudziesięciu
    godzin do kilku minut. W przypadku aplikacji mobilnej moje testy wspierały rozwój
    zaawansowanego asystenta klienta, który znacząco podnosił komfort użytkowania.
    2) Aplikację bankową, która była innowacyjnym rozwiązaniem do obsługi roszczeń. Pana
    skrypty automatyzacyjne optymalizowały jej działanie, zwiększając efektywność i
    przyspieszając procesy obsługi klienta. Automatyzacja umożliwiała szybkie przetwarzanie
    zgłoszeń w czasie 1,5 minuty, co znacznie przewyższało manualne podejście (10 minut).
    Testy weryfikowały poprawność działania aplikacji w 8 minut, zamiast 10 godzin
    manualnych.
    3) Aplikację, która była nowoczesnym narzędziem wspierającym branżę medyczną.
    Automatyzacja procesów przyczyniła się do zwiększenia niezawodności i jakości

    końcowego produktu. Funkcje umożliwiały szybkie tworzenie i testowanie schematów
    wyrobów medycznych, skracając czas operacji z kilkunastu godzin manualnych do 10
    minut automatycznych.
    4) Aplikację, która była unikalnym rozwiązaniem na rynku gier, oferującym innowacyjne
    podejście do wyzwań i nagród w społeczności graczy. Rozwiązania automatyzacyjne
    wspierały rozwój platformy, czyniąc ją bardziej wydajną i niezawodną. Funkcje
    automatyzacyjne przyspieszały proces tworzenia wyzwań z 10 minut do 2 minut. Testy
    regresji weryfikowały działanie całej aplikacji w czasie 10 - 15 minut, eliminując
    konieczność długotrwałego testowania manualnego.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Wskazać
    także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje rozwoju
    Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
    Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
    funkcjonalności;
    2) Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;
    3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.: pisanie
    kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo

    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku.
    Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia
    prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących
    programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i
    unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa
    autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności
    prowadzonej przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się,
    że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych

    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) - opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia
    lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego
    efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2022.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;

    5) telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez
    pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i
    konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych,
    natomiast tego wynagrodzenia wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną
    stawką opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej.
    Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2022
    roku.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2022 do 31 grudnia 2022 r.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
    a) Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    b) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził je od 1 stycznia 2022 do 31 grudnia 2022 r.
    c) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
    prace?
    Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić
    na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:

    1) Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
    Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
    funkcjonalności;
    2) Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;
    3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.: pisanie
    kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    d) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
    tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają
    /będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
    wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
    Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały one zawsze formę programu
    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    e) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny produkt,
    proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty, procesy,
    usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy,
    zmieniony lub ulepszony produkt - oprogramowanie. Wnioskodawca stworzył
    oprogramowanie wskazane we wniosku. Wnioskodawca oferuje produkty które są
    wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
    f) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
    charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?
    Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają
    nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów
    nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian
    do tych produktów,
    g) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
    przychodami, których dotyczy wniosek?
    Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
    wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te
    czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?

    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
    niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
    przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Pana
    funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę?
    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej, - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza
    obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są
    wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku tj.
    od dnia 1 stycznia 2022 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej wnioskodawcy, to nie
    realizuje on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia
    wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach
    działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się
    ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania - efekty Pana prac są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca

    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
    wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana pracy?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw
    do „oprogramowania”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
    Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie wnioskodawca nie
    otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do
    „programu komputerowego. wypłacane wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
    wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z
    wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne a
    mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką podatkową
    wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
    przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego
    wynagrodzenia?
    Odpowiedź: W raz z momentem upływu okresu rozliczeniowego wnioskodawca przenosi
    na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
    z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac
    na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych
    z Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
    stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
    Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
    związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
    Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie
    systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na
    platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego
    wnioskodawcy wynagrodzenia.

    Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który podlega ochronie na gruncie
    prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w
    repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
    faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
    prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
    realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne
    wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona
    ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia
    otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: - czy ewidencja
    prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego IP? - czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2022. Ewidencja prowadzona jest
    „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
    kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    18. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w
    którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    19. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    20. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    21. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania lub jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze.

    22. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W pierwszej kolejności wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce
    rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które wnioskodawca rozwiązuje.
    Niektóre z tych problemów to:
        potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
        potrzeba poprawy obsługi klienta,
        potrzeba stworzenia nowych produktów,
        potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych. wnioskodawca
        przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi
        borykali się klienci. wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
        spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne
        rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami
        wiedzy, którymi wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli
        wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno
        w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program
        przez wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział
        minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
        element celowościowy, jaki wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu (...), uczy się
    tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe
    kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej
    wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania, które są tutaj opisane. Wnioskodawca postawił cele opisane w
    odpowiedzi na pytanie 3a.

    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające: - łatwość użytkowania, - wydajność oraz stabilność, - niezawodność, -
    odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    1. Etap wstępny - obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
    osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co do
    parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
    własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
    zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
    Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
    pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
    kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co
    do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca
    ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje on wszelkie czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych,
    zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych
    funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w
    zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy - obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
    prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
    klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe
    stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie ulepszeń tego
    produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości
    realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiane jest
    również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana
    charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku
    do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych https://epuap.gov.pl/warehouse/feDocContent?
    id=319289496&type=EPUAP_XML 3/7 narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego

    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku: - projektowanie nowszej bardziej
    niezawodnej architektury oprogramowania, - implementację (tworzenie)
    oprogramowania, - testowanie oprogramowania, - konieczność projektowania
    stosownych algorytmów - automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...) Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie
    dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez wnioskodawcę „Oprogramowań”/„programów
    komputerowych Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego
    powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje
    tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne
    technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje,
    poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca
    wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby
    konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce
    gospodarczej wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy
    oprogramowanie.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego
    twórcy - wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta
    wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że
    cecha twórczości i oryginalności jest spełniona.
    Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie
    ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta wnioskodawcy. To co
    wyróżnia oprogramowanie tworzone przez wnioskodawcę to wysoki poziom
    konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu
    do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na
    rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych
    wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Celem wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
        tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
        tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),

        tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe
        klientów,
        tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
        oprogramowania, Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy
    komputerowe zrealizowały cele wnioskodawcy wymienione w odpowiedzi na pytanie a).
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Należy rozumieć, że w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów - efekty prac wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” - efekt pracy
    wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia,
    przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego
    oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Efekty samodzielnej pracy wnioskodawcy, które nazywa on „Oprogramowaniem”/
    „programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują/będą
    przysługiwały osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/
    „programów komputerowych”.
    Do kosztów zakupu urządzeń i materiałów biurowych Wnioskodawca zalicza koszty
    drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Do kosztów kursów i szkoleń programistycznych oraz literatury fachowej Wnioskodawca
    zalicza kursy programistyczne i literatura w zakresie technologii (...) co przekłada się
    poszerzanie wiedzy wnioskodawcy co wpływa na jakość tworzonego oprogramowania.
    Wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie są ponoszone w celu prowadzenia
    przez wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych - opisanych szczegółowo we wniosku
    i uzupełnieniu obejmujących - projektowanie oprogramowania (projektowanie kodu
    źródłowego programów komputerowych dla klienta); - tworzenie oprogramowania
    (tworzenie kodu źródłowego programów komputerowych dla klienta) - ulepszanie
    oprogramowania (rozwój kodu źródłowego programów komputerowych dla klienta) które
    były prowadzone od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. w okresach miesięcznych
    (każde z prac rozwojowych trwały miesiąc) których wynikiem jest wytworzenie i rozwój

    oprogramowania wskazanego we wniosku i uzupełnieniu. Wydatki te jednakże nie były
    ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu prowadzenia prac rozwojowych), lecz
    wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego wydatku przypadającego na
    działalność rozwojową.
    Funkcjonalny związek poniesionych kosztów z poszczególnymi działaniami, które
    Wnioskodawca traktuje jako konkretne prace rozwojowe jest następujący:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory), narzędzi informatycznych do tworzenia oprogramowania- potrzebne
    bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów, drukowania
    dokumentacji projektowej, koszty te są niezbędne dla tworzenia Oprogramowania i
    prowadzenia opisanych prac rozwojowych;
    2) koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu - potrzebne do
    tworzenia kodu źródłowego. - dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi
    utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
    komórkowego, - umożliwia komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku
    dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji,
    ułatwia szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów
    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR;
    5) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    6) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
    ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla
    zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów
    świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z
    potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego
    Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań
    Zleceniodawcy.
    Zleceniodawcy są podmiotami polskimi, usługi są świadczone w Polsce.
    Pytania
    1) Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2) Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?.
    3) Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4) Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.

    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a ust. 38
    ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT
    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się: - badania podstawowe określone jako
    prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
    wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne; - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania. Za
    uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową - w ocenie Wnioskodawcy -
    przemawia:
    1) jej twórczy charakter - prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
    na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
    Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez Wnioskodawcę
    nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy
    komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja i
    zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie działalności
    Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i rozwiązania,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak również w
    praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących.;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w zakres tej
    działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich
    produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów oprogramowania). W
    wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne
    oprogramowania (programy komputerowe) - przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności
    Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy
    wykorzystaniu technologii informatycznych - tworzenia oprogramowania. Wymaga to od

    Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez
    udział w kursach internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce informatycznej,
    analizę dokumentacji do języka programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny - prace
    nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram prac i zasoby. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on
    działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-
    rozwojową.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W art. 30 ca
    ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W
    niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane
    przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box. Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie wykonuje tej
    działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie wskazanym przez
    Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone
    funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają
    one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W art. 1 ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że przedmiotem
    ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe). Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT
    podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach, w tym
    podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia
    ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia
    wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z
    kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus.
    Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej następujące
    koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednakże wykładnia
    tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to
    w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności
    intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;

    6) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on
    do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te
    bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego.
    Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których
    wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca
    będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,

      wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadził Pan działalność gospodarczą
    polegającą na pracach programistycznych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonywał Pan w sposób systematyczny
    prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. W ramach prowadzonych prac twórczych stworzył Pan i rozwinął:
        Aplikacje, które są innowacyjne dzięki wykorzystaniu technologii AI oraz
        automatyzacji procesów. W szczególności aplikacja IKO, z asystentem klienta,
        wyróżniała się na rynku jako pionierskie rozwiązanie w bankowości mobilnej.

        Skrypty wspierały te procesy, zapewniając ich niezawodność i optymalizację.
        Tworzone funkcje automatyzacyjne pozwalały na szybkie testowanie aplikacji,
        skracając czas weryfikacji z kilkudziesięciu godzin do kilku minut. W przypadku
        aplikacji mobilnej moje testy wspierały rozwój zaawansowanego asystenta klienta,
        który znacząco podnosił komfort użytkowania.
        Aplikację bankową, która była innowacyjnym rozwiązaniem do obsługi roszczeń.
        Pana skrypty automatyzacyjne optymalizowały jej działanie, zwiększając
        efektywność i przyspieszając procesy obsługi klienta. Automatyzacja umożliwiała
        szybkie przetwarzanie zgłoszeń w czasie 1,5 minuty, co znacznie przewyższało
        manualne podejście (10 minut). Testy weryfikowały poprawność działania aplikacji
        w 8 minut, zamiast 10 godzin manualnych.
        Aplikację, która była nowoczesnym narzędziem wspierającym branżę medyczną.
        Automatyzacja procesów przyczyniła się do zwiększenia niezawodności i jakości
        końcowego produktu. Funkcje umożliwiały szybkie tworzenie i testowanie
        schematów wyrobów medycznych, skracając czas operacji z kilkunastu godzin
        manualnych do 10 minut automatycznych.
        Aplikację, która była unikalnym rozwiązaniem na rynku gier, oferującym
        innowacyjne podejście do wyzwań i nagród w społeczności graczy. Rozwiązania
        automatyzacyjne wspierały rozwój platformy, czyniąc ją bardziej wydajną i
        niezawodną. Funkcje automatyzacyjne przyspieszały proces tworzenia wyzwań z 10
        minut do 2 minut. Testy regresji weryfikowały działanie całej aplikacji w czasie 10 -
        15 minut, eliminując konieczność długotrwałego testowania manualnego.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wykorzystuje Pan te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy. Pana
    projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy.
    Ponadto, wskazał Pan, że efekty Pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: - zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej, - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, - nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny,
    tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta
    (Zleceniodawcy). Działania Pana zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Zasobami wiedzy, które
    wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie informatyczne.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
    oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    ulepszania Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-

    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      (a + b) * 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:

      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach
      lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:

    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2022 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Może Pan za 2022 rok zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu,
    osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów:
    1. sprzętu komputerowego,
    2. kursów i szkoleń programistycznych, literatury fachowej,
    3. samochodowych,
    4. internetu,
    5. telefonu i kosztów telekomunikacyjnych,
    6. usług księgowych,
    7. urządzeń i materiałów biurowych
    - za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus
        obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na: sprzęt komputerowy, kursy i szkolenia
    programistyczne, literaturę fachową, koszty samochodowe, internet, koszty telefonu i
    koszty telekomunikacyjne, koszty usług księgowych oraz koszty urządzeń i materiałów
    biurowych - mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez
    Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.

    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku
    różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.