Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.197.2018.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-17
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: basen; gmina; miasto; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2018 r. (data wpływu 19 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu realizacji inwestycji pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu realizacji inwestycji pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii na (…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Miasto na prawach Powiatu – jednostka samorządu terytorialnego – jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 stycznia 1994 r. i składa miesięczne deklaracje VAT-7. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym z tytułu wykonywania czynności na podstawie gospodarczej, w zakresie których Wnioskodawca spełnia definicję podatnika zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Miasto podpisało umowę o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 dla Projektu pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”.

Przedmiotem Projektu, jest budowa instalacji fotowoltaicznej o mocy do 40kW dla obiektu, która obejmuje:

*   elementy generatora solarnego: paneli fotowoltaicznych, przewodów wysokonapięciowych DC, rozdzielnie DC, inwerterów, rozdzielnie AC wraz z przynależnymi konstrukcjami montażowymi,
*   instalację elektryczną umożliwiającą wprowadzenie energii elektrycznej do instalacji/sieci obiektu (ON-GRI D),
*   niezbędną rozbudowę i przebudowę instalacji uziemiających i przeciwprzepięciowych,
*   modernizację układu do przygotowania ciepłej wody.

Miasto będzie inwestorem projektu i na Miasto będą wystawiane faktury przez Wykonawcę.

Właścicielem powstałej w ramach projektu infrastruktury będzie beneficjent, tj. Miasto na prawach Powiatu. Zarządzającym obiektem będzie dyrektor MOSiR.

Przedmiotowa inwestycja wpisuje się w art. 7 ust. l pkt 1 i 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.).

Zgodnie z wymogami otrzymania dofinansowania Miasto powinno przedstawić informację, czy jest płatnikiem podatku VAT i, czy ma możliwość odzyskania podatku VAT w ramach realizowanego projektu.

Realizacja projektu przyczyni się do zmniejszenia zużycia energii finalnej obiektu, co spowoduje ograniczenie emisji substancji szkodliwych m.in. CO2, PM10, jak i przyczyni się do zmniejszenia kosztów utrzymania obiektu. Beneficjent będzie wykorzystywał energię na potrzeby własne, okresowo magazynując ją w sieci.

W związku z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu unii europejskiej lub od państw członkowskich europejskiego porozumienia o wolnym handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454) oraz wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 26 września 2015 r. (sygn. C-276/14), który stwierdził, że gminne jednostki budżetowe nie mogą być uznane za podatników podatku od towarów i usług, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności, począwszy od 1 stycznia 2017 r. wszystkie czynności (transakcje) sprzedażowe i zakupowe dokonywane przez jednostki budżetowe miasta Jastrzębie-Zdrój – dla celów podatku VAT – są uznawane za czynności wykonywane bezpośrednio przez Miasto na prawach Powiatu.

Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji jest jednostką budżetową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz jednostką organizacyjną miasta i od dnia 1 stycznia 2017 r. podlega centralizacji rozliczeń podatkowych w zakresie VAT z Wnioskodawcą. Po zakończeniu realizacji inwestycji powstała infrastruktura zostanie przekazana nieodpłatnie dowodem PT, na rzecz MOSiR.

Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji realizuje na terenie Miasta działania w zakresie sportu masowego i rekreacji. Zakres działania MOSIR obejmuje administrowanie lub zarządzanie takimi obiektami jak:

*   stadion miejski,
*   hale widowiskowo-sportowe,
*   lodowisko,
*   kryta pływalnia,
*   kąpielisko,
*   boiska sportowe,
*   obiekty użyteczności publicznej - miasteczko ruchu drogowego, skatepark, tor rowerowy, siłownie zewnętrzne.

W toku prowadzonej działalności MOSIR wykonuje czynności:

*   opodatkowane – sprzedaż biletów wstępu, karnetów, wynajem pomieszczeń i obiektów, rezerwacja torów basenowych, wynajem powierzchni reklamowych, przychody z tytułu organizowanych imprez sportowych i kulturalnych,
*   niepodlegające opodatkowaniu – realizacja zadań własnych Gminy, określonych w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym - sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, tj. prowadzenie obiektów ogólnodostępnych, publicznych, a także czynności wykonywane pomiędzy jednostkami budżetowymi Miasta podlegającymi centralizacji VAT.

Kąpielisko jest obiektem, na którym MOSiR wykonuje tylko i wyłącznie czynności opodatkowane, tj. sprzedaż biletów wstępu na Kąpielisko, wynajem pomieszczenia gastronomicznego, wynajem boiska do piłki plażowej, wynajem powierzchni reklamowych.

Kąpielisko nie jest wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu, czy też zwolnionych.

W związku z tym, iż energia wytwarzana przez produkty Projektu będzie wykorzystywana przez jednostkę (MOSiR) do zasilania sieci elektrycznej obiektu, Wnioskodawca uznał, iż z uwagi na prowadzoną działalność na przedmiotowym obiekcie (wyłącznie czynności opodatkowane VAT), podatek VAT jest kosztem niekwalifikowanym, gdyż Miasto ma możliwość pełnego odliczenia (odzyskania) podatku VAT z tytułu wydatków ponoszonych na wybudowanie infrastruktury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Miasto jako beneficjent Programu RPO W 2014-2020 przy realizacji inwestycji pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”, ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją wyżej wymienionej inwestycji i w jakim zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) ma prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości, z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne. wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy itd.

Kąpielisko jest obiektem, na którym MOSIR – jednostka budżetowa Miasta podlegająca centralizacji VAT z Wnioskodawcą, wykonuje tylko i wyłącznie czynności opodatkowane, tj. sprzedaż biletów wstępu na Kąpielisko, wynajem pomieszczenia gastronomicznego, wynajem boiska do piłki plażowej, wynajem powierzchni reklamowych. Kąpielisko nie jest wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu, czy też zwolnionych.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nabywane towary i usługi w związku z realizacją projektu, będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z przeprowadzeniem projektu pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione czy też niepodlegające opodatkowaniu są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru i usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, o czym stanowi art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1868), jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Jak stanowi art. 92 ust. 2 powołanej ustawy, miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują ład przestrzenny, gospodarkę nieruchomościami, ochronę środowiska i przyrody oraz gospodarkę wodną, a także edukację publiczną (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 8 cyt. ustawy).

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Dodać jednocześnie należy, że wykonywanie wskazanych wyżej zadań może odbywać się w dwojakim charakterze, tj. wykonywanej władzy publicznej lub w warunkach działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – jednostka samorządu terytorialnego – jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 stycznia 1994 r. i składa miesięczne deklaracje VAT-7. Miasto podpisało umowę o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 dla projektu pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”.

Przedmiotem Projektu, jest budowa instalacji fotowoltaicznej o mocy do 40kW dla obiektu, która obejmuje:

*   elementy generatora solarnego: paneli fotowoltaicznych, przewodów wysokonapięciowych DC, rozdzielnie DC, inwerterów, rozdzielnie AC wraz z przynależnymi konstrukcjami montażowymi,
*   instalację elektryczną umożliwiającą wprowadzenie energii elektrycznej do instalacji/sieci obiektu (ON-GRI D),
*   niezbędną rozbudowę i przebudowę instalacji uziemiających i przeciwprzepięciowych,
*   modernizację układu do przygotowania ciepłej wody.

Miasto będzie inwestorem projektu i na Miasto będą wystawiane faktury przez Wykonawcę.

Właścicielem powstałej w ramach projektu infrastruktury będzie beneficjent, tj. Miasto na prawach Powiatu. Zarządzającym obiektem będzie dyrektor MOSiR . Przedmiotowa inwestycja wpisuje się w art. 7 ust. l pkt 1 i 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z wymogami otrzymania dofinansowania Miasto powinno przedstawić informację, czy jest płatnikiem podatku VAT i, czy ma możliwość odzyskania podatku VAT w ramach realizowanego projektu.

Realizacja projektu przyczyni się do zmniejszenia zużycia energii finalnej obiektu, co spowoduje ograniczenie emisji substancji szkodliwych m.in. CO2, PM10 jak i przyczyni się do zmniejszenia kosztów utrzymania obiektu. Beneficjent będzie wykorzystywał energię na potrzeby własne, okresowo magazynując ją w sieci.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. wszystkie czynności (transakcje) sprzedażowe i zakupowe dokonywane przez jednostki budżetowe miasta– dla celów podatku VAT – są uznawane za czynności wykonywane bezpośrednio przez Miasto na prawach Powiatu.

Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji jest jednostką budżetową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz jednostką organizacyjną miasta i od dnia 1 stycznia 2017 r. podlega centralizacji rozliczeń podatkowych w zakresie VAT z Wnioskodawcą. Po zakończeniu realizacji inwestycji powstała infrastruktura zostanie przekazana nieodpłatnie dowodem PT, na rzecz MOSiR.

Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji realizuje na terenie Miasta działania w zakresie sportu masowego i rekreacji. Zakres działania MOSIR obejmuje administrowanie lub zarządzanie takimi obiektami jak:

*   stadion miejski,
*   hale widowiskowo-sportowe,
*   lodowisko,
*   kryta pływalnia,
*   kąpielisko,
*   boiska sportowe,
*   obiekty użyteczności publicznej - miasteczko ruchu drogowego, skatepark, tor rowerowy, siłownie zewnętrzne.

W toku prowadzonej działalności MOSIR wykonuje czynności;

*   opodatkowane – sprzedaż biletów wstępu, karnetów, wynajem pomieszczeń i obiektów, rezerwacja torów basenowych, wynajem powierzchni reklamowych, przychody z tytułu organizowanych imprez sportowych i kulturalnych,
*   niepodlegające opodatkowaniu – realizacja zadań własnych Gminy określonych w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym - sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, tj. prowadzenie obiektów ogólnodostępnych, publicznych, a także czynności wykonywane pomiędzy jednostkami budżetowymi Miasta podlegającymi centralizacji VAT.

Kąpielisko jest obiektem, na którym MOSiR wykonuje tylko i wyłącznie czynności opodatkowane, tj. sprzedaż biletów wstępu na Kąpielisko, wynajem pomieszczenia gastronomicznego, wynajem boiska do piłki plażowej, wynajem powierzchni reklamowych.

Kąpielisko nie jest wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu czy też zwolnionych.

W związku z tym, iż energia wytwarzana przez produkty Projektu będzie wykorzystywana przez jednostkę (MOSiR) do zasilania sieci elektrycznej obiektu, Wnioskodawca uznał, iż z uwagi na prowadzoną działalność na przedmiotowym obiekcie (wyłącznie czynności opodatkowane VAT), podatek VAT jest kosztem niekwalifikowanym, gdyż Miasto ma możliwość pełnego odliczenia (odzyskania) podatku VAT z tytułu wydatków ponoszonych na wybudowanie infrastruktury.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Miasto jako beneficjent Programu RPO W 2014-2020 przy realizacji inwestycji pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”, ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją wyżej wymienionej inwestycji i w jakim zakresie.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy, należy wskazać, że z powołanych powyżej przepisów prawa wynika, iż rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Należy w tym miejscu podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotowa inwestycja, polegająca na budowie instalacji fotowoltaicznej dla obiektu – jak oświadczył Wnioskodawca – będzie służyła wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Analizując okoliczności przedstawione w opisie stanu faktycznego, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego, albowiem Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupy towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podsumowując, Wnioskodawca realizując inwestycję pn.: „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (…)”, ma prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją wyżej wymienionej inwestycji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy, w tym w szczególności o informację, że towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Ponadto, w tym miejscu należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2017 r., poz. 1376), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.