Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-661/10/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-09-16
Teza: Czy prawidłowo zostało założone, iż obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług powstaje w chwili opróżniania automatów wrzutowych?
Słowa kluczowe: automat; podatek-podatek dochodowy; przychód-moment powstania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na udostępnianiu odbioru programów telewizyjnych pacjentom szpitala za pomocą systemu telewizji szpitalnej, składającego się z centrum telewizyjnego i telewizorów uruchamianych po wrzuceniu monety do aparatu wrzutowego. Odbiór programów telewizyjnych przez pacjentów jest możliwy przez 24 godziny na dobę w trzech szpitalach w różnych miejscowościach. Odbiór pieniędzy z automatów wrzutowych dokonywany jest przez firmę zewnętrzną raz w miesiącu - w pierwszym szpitalu 18-go dnia, w drugim 20-go dnia, a w trzecim 23-go dnia miesiąca. Miejscowości, w których położone są szpitale znajdują się w znacznej odległości od siebie, dlatego nie jest możliwe opróżnianie automatów wrzutowych jednocześnie w trzech szpitalach. Po wybraniu wszystkich pieniędzy firma zewnętrzna przekazuje Pani na rachunek bankowy lub gotówką kwotę pomniejszoną o określone procentowo w umowie wynagrodzenie. Na kwotę już pomniejszoną o należne wynagrodzenie firma zewnętrzna wystawia Pani rachunek na koniec każdego miesiąca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowo zostało założone, iż obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług powstaje w chwili opróżniania automatów wrzutowych?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Złożony wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Pani zdaniem w opisanej sytuacji obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje w chwili opróżnienia automatów wrzutowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Powyższy przepis stanowi generalną zasadę określającą moment powstania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyjątek od tej zasady wprowadza art. 14 ust. 1e, 1h i 1i ww. ustawy. Zgodnie z art. 14 ust. 1e ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Stosownie do art. 14 ust. 1h tej ustawy, przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego. W myśl art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Ustalenie momentu uzyskania przychodu uzależnione jest tym samym od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. W odniesieniu do działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług udostępniania odbioru programów telewizyjnych w szpitalach po uiszczeniu opłaty przy zastosowaniu automatów wrzutowych ustalenie momentu uzyskania przychodu z tego tytułu winno nastąpić na podstawie wyżej wskazanego art. 14 ust. 1i cytowanej ustawy. Konsekwencją czego będzie przyjęcie, iż datą powstania przychodu jest dzień otrzymania zapłaty za usługę.

Jednocześnie w myśl art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:

1.  obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,
2.  zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b,
3.  zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.

Z powyższego wynika, iż moment powstania obowiązku podatkowego, skutkujący obowiązkiem zapłaty zaliczek na podatek dochodowy uzależniony jest od wysokości uzyskanego dochodu ustalonego według zasad określonych przepisami ww. ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, iż w przypadku usług udostępniania odbioru programów telewizyjnych w szpitalach opłacanych przy zastosowaniu aparatów wrzutowych, należy co najmniej raz w miesiącu podjąć środki z aparatów wrzutowych, aby prawidłowo ustalić:

*   w którym miesiącu uzyskane przez Panią z pozarolniczej działalności gospodarczej dochody przekroczą kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku, jak również
*   wysokość zaliczki za ten miesiąc (miesiące następne).

W konsekwencji już w momencie wpłaty danej kwoty pieniężnej do automatu podatnik uzyskuje przychód. Zatem stanowisko przedstawione przez Panią, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy z automatów wrzutowych, należy uznać za nieprawidłowe, gdyż takie twierdzenie prowadziłoby do przyjęcia, iż przychód, którym jest każda wpłata do automatu wrzutowego, powstaje w chwili opróżnienia automatów wrzutowych, podczas gdy z przytoczonych przepisów wynika, że przychód powstaje w momencie jego otrzymania, tj. wpłaty określonej kwoty pieniężnej do automatu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.