Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.92.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
Inwestycji w zakresie budowy stacji ładowania samochodów
elektrycznych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
samochód-samochód elektryczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie budowy stacji ładowania samochodów

    elektrycznych. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 kwietnia 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1465, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów oraz zadania własne gminy, określone w art. 7 ust. 1, których celem
    jest bieżące i nieprzerwane zaspokojenie zbiorowych potrzeb ludności w drodze
    świadczenia usług powszechnie dostępnych. Zadania użyteczności publicznej gminy
    obejmują między innymi sprawy związane z lokalnym transportem zbiorowym, sprawy:
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, ochrony
    środowiska oraz sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).
    Gmina zrealizowała projekt pn. (...) (dalej: „Inwestycja”). W ramach Inwestycji Gmina
    zakupiła autobus szkolny oraz wybudowała stację ładowania dla samochodów
    elektrycznych. Prace zostały zakończone w roku 2024. Gmina sfinansowała Inwestycję w
    części ze środków własnych, a w części ze środków pochodzących z Rządowego Funduszu
    Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych.
    W ramach Inwestycji Gmina poniosła wydatki inwestycyjne w szczególności na:
    - zakup autobusu szkolnego (...) oraz
    - budowę stacji ładowania samochodów elektrycznych wraz z instalacją prowadzącą do
      punktu ładowania.
    Inwestycja w postaci budowy stacji ładowania samochodów elektrycznych obejmuje teren,
    którego właścicielem jest Gmina i teren ten nie podlega pod kategorię drogi publicznej.
    Za korzystanie ze stacji ładowania samochodów elektrycznych, Gmina będzie pobierać
    opłaty w stosunku do wszystkich korzystających z ww. części Infrastruktury. Opłaty będą
    podlegały opodatkowaniu VAT i będą wykazywane przez Gminę w Jej rozliczeniach dla
    celów VAT.
    Gmina tym wnioskiem obejmuje wyłącznie wydatki, które zostały poniesione na budowę
    stacji ładowania samochodów elektrycznych. Pozostałe wydatki ponoszone w ramach
    realizacji Inwestycji nie stanowią przedmiotu tego wniosku.
    Sposób wykorzystania Infrastruktury – Gmina pozostanie właścicielem Infrastruktury i
    będzie zarządzać Infrastrukturą oraz ponosić koszty związane z jej utrzymaniem.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy
    Sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania samochodów
    elektrycznych, będzie wyłącznie odpłatna. Przedmiotowa stacja nie będzie udostępniania
    na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności Gmina nie będzie
    wykorzystywać jej nieodpłatnie na cele stricte publiczne. W ocenie Gminy, odpłatne
    udostępnianie stacji ładowania, która powstała w ramach inwestycji, będzie stanowić
    działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie budowy stacji ładowania samochodów
    elektrycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Państwa zdaniem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    niniejszej sprawie.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    1) zostały nabyte przez podatnika tego podatku (przesłanka podmiotowa) oraz
    2) pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi (przesłanka przedmiotowa).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, że
    kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kolejno, stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    W konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT
    jest charakter wykonywanych przez nią czynności. Dokonywanie czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłącza, co do zasady, te podmioty z kategorii podatników VAT.
    Natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych na podstawie umowy skutkuje
    zasadniczo uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne
    dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej
    za pośrednictwem stacji ładowania samochodów elektrycznych, będzie ona występować w
    roli podatnika VAT. Gmina stoi na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż
    energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania samochodów elektrycznych
    wykonywana będzie na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej w momencie

    pobrania przez potencjalnego klienta energii elektrycznej za pośrednictwem ww. stacji.
    Pobranie energii elektrycznej za pośrednictwem stacji oznaczać będzie akceptację cennika
    i regulaminu dotyczących pobierania energii elektrycznej za pośrednictwem stacji.
    Zawierana przez Gminę z pobierającymi energię elektryczną umowa będzie klasyczną
    umową adhezyjną zawieraną przez pobierającego energię elektryczną za pośrednictwem
    stacji ładowania. Umowa ta została uregulowana w art. 384 ustawy Kodeks cywilny z dnia
    23 kwietnia 1964 r. (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740).
    Zgodnie z tym przepisem ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności
    ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, gdy druga strona
    mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści (jeżeli posługiwanie się wzorcem jest w
    stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte). Przepis ten obejmuje konsumentów w
    zakresie umów powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia
    codziennego.
    Jak wskazano w komentarzu do Kodeksu cywilnego pod redakcją M. Załuckiego: „Wzorce
    umowy to dokumenty obejmujące klauzule kształtujące prawa i obowiązki w stosunkach
    dwustronnych, przygotowane z góry przez jedną stronę, zwykle dla nieoznaczonego
    kontrahenta, na potrzeby nieograniczonej liczby powtarzających się transakcji,
    umożliwiające zawarcie umowy bez konieczności prowadzenia negocjacji, najczęściej w
    trybie adhezyjnym (...)”.
    Zatem, sprzedając energię elektryczną za pośrednictwem stacji ładowania, Gmina
    zawierać będzie umowy cywilnoprawne.
    Ponadto, w ramach tych czynności, zdaniem Gminy, nie wystąpi Ona jako organ władzy
    publicznej, bowiem sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania nie
    będzie stanowić zadania nałożonego odrębnymi przepisami prawa.
    Występuje związek wydatków na Inwestycję w zakresie dotyczącym budowy stacji
    ładowania samochodów elektrycznych z działalnością opodatkowaną.
    Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędnym do
    zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
    Z literalnej interpretacji art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bezpośrednio wynika, że odliczyć
    można podatek naliczony związany z transakcjami, których następstwem jest określenie
    podatku należnego. Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi Istnienie związku między
    nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest
    traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku w Dyrektywie
    VAT. Przepisy Rozdziału 1-4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.), wprowadzają
    podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą
    opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania
    transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT.

    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary należy rozumieć rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią
    one dostawy towarów. Takie skonstruowanie zakresu czynności opodatkowanych
    prowadzi do realizacji zasady powszechności opodatkowania.
    W ocenie Gminy, powyższe przepisy wskazują, że sprzedaż energii elektrycznej za
    pośrednictwem stacji ładowania, stanowić będzie dostawę towarów opodatkowaną VAT,
    bowiem w ramach tej czynności dojdzie do dostawy energii elektrycznej na rzecz
    podmiotów pobierających tę energię za pośrednictwem stacji ładowania.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacjach indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 marca 2022 r. o sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.116.2022.2.AZ, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w analogicznym
    stanie faktycznym, uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do pełnego
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę punktów
    ładowania samochodów elektrycznych za prawidłowe, jednocześnie odstępując od
    uzasadnienia prawnego swojej oceny.
    Również w interpretacji z 9 stycznia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.520.2022.1.MPU
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznym stanie faktycznym, uznał
    stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych na budowę stacji ładowania samochodów elektrycznych za
    prawidłowe.
    Jednocześnie, w ocenie Gminy, czynność ta nie skorzysta ze zwolnienia z VAT, gdyż ani
    ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują w takim przypadku
    zwolnienia z tego podatku.
    Mając na uwadze powyższe rozważania, zdaniem Gminy, ponoszenie wydatków na
    Inwestycję dotyczącą budowy stacji ładowania samochodów elektrycznych będzie mieć
    bezpośredni związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
    Gmina podkreśla, że jest w stanie wyodrębnić, jaka część wydatków ponoszonych w
    ramach Inwestycji przypadnie wyłącznie na budowę stacji ładowania samochodów
    elektrycznych. W związku z tym będzie Gminie przysługiwać prawo do pełnego odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków związanych z budową stacji ładowania samochodów
    elektrycznych.
    Ponadto Gmina wskazuje, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej
    pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest
    zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo,
    Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym
    Trybunał stwierdził, iż: „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego
    działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie
    zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod
    warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być Ona traktowane inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Skoro bowiem Gmina,
    jako czynny podatnik VAT, zobowiązana będzie uiszczać VAT należny z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania, to powinna ona mieć
    jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących

    możliwość dostarczania energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania
    samochodów elektrycznych.
    Mając na uwadze, iż wydatki poniesione na Inwestycję, będą mieć związek wyłącznie z
    czynnościami opodatkowanymi VAT, należy uznać, iż Gminie przysługuje pełne prawo do
    odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów,
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy jednak dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz

    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na mocy art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gmin.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że w pozostałym
    zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych
    przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku
    VAT, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki.
    Z opis sprawy wynika, że:
    · są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT,
    · zrealizowali Państwo projekt pn. (...),
    · w ramach Inwestycji zakupili Państwo autobus szkolny oraz wybudowali Państwo stację
      ładowania dla samochodów elektrycznych,
    · za korzystanie ze stacji ładowania samochodów elektrycznych, będą Państwo pobierać
      opłaty w stosunku do wszystkich korzystających z ww. części Infrastruktury,
    · sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania samochodów
      elektrycznych, będzie wyłącznie odpłatna,
    · przedmiotowa stacja nie będzie udostępniania na rzecz jednostek organizacyjnych
      Gminy, w szczególności Gmina nie będzie wykorzystywać jej nieodpłatnie na cele
      stricte publiczne,
    · odpłatne udostępnianie stacji ładowania, która powstała w ramach inwestycji, będzie
      stanowić działalność gospodarczą oraz czynność niepodlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy będzie przysługiwać
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    Inwestycji w zakresie budowy stacji ładowania samochodów elektrycznych.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego zostaną
    spełnione, ponieważ – jak wskazali Państwo w opisie sprawy – Gmina jest
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, za korzystanie ze stacji ładowania
    samochodów elektrycznych Gmina będzie pobierać opłaty w stosunku do wszystkich
    korzystających z ww. części Infrastruktury – sprzedaż energii elektrycznej za
    pośrednictwem stacji ładowania samochodów elektrycznych, będzie wyłącznie odpłatna.
    Przedmiotowa stacja nie będzie udostępniania na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy,
    w szczególności Gmina nie będzie wykorzystywać jej nieodpłatnie na cele stricte
    publiczne. Ponadto, odpłatne udostępnianie stacji ładowania, która powstała w ramach
    inwestycji, będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.
    Z powyższego wynika, że stacja ładowania pojazdów będzie wykorzystywana przez
    Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, w analizowanej sprawie, w odniesieniu do przedmiotowej Inwestycji w zakresie
    budowy stacji ładowania samochodów elektrycznych – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    – będzie przysługiwało Państwu prawo do pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT.
    Podsumowanie
    Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie budowy stacji ładowania samochodów
    elektrycznych, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Należy zatem
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że:
    „Sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem stacji ładowania samochodów
    elektrycznych, będzie wyłącznie odpłatna. Przedmiotowa stacja nie będzie udostępniania
    na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności Gmina nie będzie

    wykorzystywać jej nieodpłatnie na cele stricte publiczne. W ocenie Gminy, odpłatne
    udostępnianie stacji ładowania, która powstała w ramach inwestycji, będzie stanowić
    działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku”. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego bądź we własnym stanowisku,
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawa do odliczenia podatku VAT w
    zakresie zakupu autobusu szkolnego oraz opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.