Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-670/14-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-26
Teza: Czy w powyższym stanie faktycznym przyznana dodatkowa odprawa pośmiertna korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 161, z późn. zm.), w związku z czym na Wnioskodawcy nie spoczywają żadne obowiązki płatnika ani też obowiązki informacyjne związane z jej wypłatą?
Słowa kluczowe: odprawy-odprawa pośmiertna; praca-zbiorowy układ pracy; pracownik; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2014 r. (data wpływu 29 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odprawy pośmiertnej wypłaconej rodzinie zmarłego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odprawy pośmiertnej wypłaconej rodzinie zmarłego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w związku ze śmiercią pracownika w wyniku nieszczęśliwego wypadku postanowił, niezależnie od bardzo niskiej w tym konkretnym przypadku odprawy pośmiertnej w wysokości przewidzianej przepisami prawa pracy (art. 93 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 tj. z późn. zm., dalej "Kodeks pracy"), przyznać rodzinie dodatkową odprawę pośmiertną w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia liczonego jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy. Uwzględniając całokształt okoliczności, jak również trudną sytuację rodziny zmarłego pracownika, Wnioskodawca postanowił wypłacić wyższą niż określona prawem pracy odprawę pośmiertną, przyznając dodatkową odprawę pośmiertną uchwałą Zarządu Wnioskodawcy. Dodatkowa odprawa pośmiertna została przyznana na podstawie uchwały Zarządu (nie wynika ona z żadnych obowiązujących u Wnioskodawcy wewnętrznych uregulowań w zakresie prawa pracy, jak również umowy o pracę ze zmarłym pracownikiem). Odprawa zastała wypłacona ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

W związku z zaistniałą sytuacją powstała wątpliwość, czy Wnioskodawca, jako podmiot dokonujący przedmiotowej wypłaty jest zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz czy ciążą na nim obowiązki informacyjne związane z wypłatą odprawy pośmiertnej rodzinie zmarłego pracownika. Dla określenia zakresu ewentualnych obowiązków Wnioskodawcy będącego płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, decydujące znaczenie ma rozstrzygnięcie, czy dodatkowa odprawa pieniężna korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w powyższym stanie faktycznym przyznana dodatkowa odprawa pośmiertna korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 161, z późn. zm.), w związku z czym na Wnioskodawcy nie spoczywają żadne obowiązki płatnika ani też obowiązki informacyjne związane z jej wypłatą?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana przez członków najbliższej rodziny zmarłego pracownika dodatkowa odprawa pośmiertna będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W związku z powyższym na Wnioskodawcy jako podmiocie wypłacającym ten rodzaj świadczenia nie ciążą żadne obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, że ma on zastosowanie wyłącznie do odpraw pośmiertnych wypłaconych wyłącznie w zakresie uregulowanym w art. 93 Kodeksu Pracy. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego z zakresu prawa pracy zgodnie przyjmuje się, że źródłem uprawnień dla pracownika może być nie tylko odpowiednie postanowienie umowy o pracę, regulaminu wynagradzania lub układu zbiorowego pracy, lecz również jednostronna decyzja o charakterze przysparzającym, podjęta na korzyść pracownika. W ocenie Wnioskodawcy decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma charakter świadczenia jako odprawy pieniężnej pośmiertnej. Jest poza sporem, że dodatkowa odprawa pośmiertna została przyznana w związku z zaistnieniem okoliczności uprawniających do otrzymania odprawy pośmiertnej na podstawie przepisu art. 93 Kodeksu Pracy. W swojej istocie przyznanie dodatkowej odprawy pieniężnej stanowi podwyższenie odprawy poza limit wynikający z przepisów prawa pracy, co nie zmienia jej charakteru - wciąż pozostaje odprawą pośmiertną. Z tego też względu wypłacona przez Wnioskodawcę dodatkowa odprawa pośmiertna będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W związku z powyższym na Wnioskodawcy jako podmiocie wypłacającym ten rodzaj świadczenia nie ciążą żadne obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne.

Powyższe stanowisko potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych, np. interpretacja z dnia 8 maja 2013 r. Nr IPPB2/415-234/13-2/EL, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wynikającą z treści przepisów art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, za wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe.

Z treści wniosku wynika, że niezależnie od bardzo niskiej w tym konkretnym przypadku odprawy pośmiertnej w wysokości przewidzianej przepisami prawa pracy (art. 93 Kodeksu pracy), w związku ze śmiercią pracownika w wyniku nieszczęśliwego wypadku, Wnioskodawca postanowił przyznać rodzinie dodatkową odprawę pośmiertną na podstawie Uchwały Zarządu. Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, że ma on zastosowanie wyłącznie do odpraw pośmiertnych uregulowanych w art. 93 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), otrzymana odprawa przez członków najbliższej rodziny zmarłego pracownika - jeżeli istotnie jak wynika z wniosku jej wypłata nastąpiła w następstwie śmierci pracownika - korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W związku z powyższym na Wnioskodawcy jako podmiocie wypłacającym ten rodzaj świadczenia nie ciążą żadne obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla tutejszego organu. Wydane interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.