Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-414/10/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-09
Teza: Czy opisane Cygara stanowią cygara w rozumieniu art. 98 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, czy tez należy je uznać za tytoń do palenia lub papierosy?
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; wyroby-wyroby tytoniowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3-art. 98

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2010r. (data wpływu 11 czerwca 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2010r. (data wpływu 26 sierpnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania przedstawionego produktu za cygaro **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania przedstawionego produktu za cygaro

Pismem z dnia 13 sierpnia 2010r., na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej wezwano Wnioskodawcę o uzupełnienie wniesionego wniosku. Pismo zostało prawidłowo doręczone 16 sierpnia 2010r.

W dniu 26 sierpnia 2010r. Wnioskodawca pismem z dnia 23 sierpnia 2010r. uzupełnił wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa, na terenie kraju, od podmiotu dokonującego nabycia wewnątrzwspólnotowego, cygara węgierskiej firmy R. o nazwie „K." (dalej „Cygara" lub „Cygara K."), które następnie sprzedaje w Polsce innym podmiotom gospodarczym i indywidualnym nabywcom.

Cygaro Kotva to wyrób tytoniowy składający się z wkładki z rolowanej mieszanki tytoniowej, w kolorze jasno- i ciemnobrązowym, oraz pokrywy z folii tytoniowej (tzw. liść odzyskany) w kolorze ciemnobrązowym, która okrywa produkt w całości. Produkt o kształcie walca otwarty na obu końcach. Z jednego końca, na długości ok. 10 mm, średnica jest proporcjonalnie, lekko zmniejszona, w celu uzyskania obłego kształtu ułatwiającego trzymanie cygara w ustach, co zwiększa komfort palenia.

Mieszanka wkładki składa się z drobin liści tytoniowych o wymiarach od 0,1 do 0,5 mm oraz włókien tytoniowych o długości od 1,0 do 15 mm. W mieszance znajdują się również większe skrawki liści tytoniowych o nieregularnym kształcie i długości ok. 20 mm. Szerokość włókien wynosi od 0,5 mm do 3,0 mm.

Długość i szerokość drobin i włókien może podlegać zmianom. Również udział poszczególnych frakcji w masie nie jest stały i może ulegać zmianie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca przedstawił ponadto, iż:

1.  wkład jest zrolowanym tytoniem utworzonym z tzw. frakcji (inaczej scraps –tłumaczenie z angielskiego: skrawki). Jest to materiał, który powstaje przy szypułkowaniu tytoniu „Virginia” i spełnia definicję tytoniu szarpanego. Wkład składa się z różnej wielkości drobin tytoniowych, w kolorze jasnym i ciemnym o nieregularnym kształcie,
2.  produkt w całości owinięty jest liściem tytoniu odzyskanego (tzw. folia tytoniowa),
3.  produkt waży powyżej 2,3 grama (dwa i trzy dziesiąte grama) i mniej niż 10 gram (dziesięć gram). Średnia masa produktu wynosi wynosi 8,5793 (osiem gram 5793/10000,
4.  średnia długość produktu wynosi 140,16 mm (sto czterdzieści milimetrów 16/100,
5.  średnia obwód produktu wynosi 48,48 mm (czterdzieści osiem milimetrów 48/100) co oznacza, ze obwód jest większy niż 1/3 długości produktu i jest jednocześnie większy niż 34 mm (trzydzieści cztery milimetry), o których mowa w ustawie.

W wyniku analizy laboratoryjnej wydanej przez Politechnikę Krakowską z dnia 30 kwietnia 2010 r. (dalej „Opinia") stwierdzono, że Cygara K. charakteryzują się następującymi średnimi wymiarami: - długość = ok. 140,16 mm, - obwód = ok 48,48 mm, średnica = ok. 15,50 mm.:, masa =8,5793g. Wymiary i masa każdej sztuki nieznacznie się różnią. Grubość folii tytoniowej wynosi = 0,148 mm

Ponadto analiza spektrofotometryczna w podczerwieni mieszanki wkładki wykazała obecność w niej nikotyny — co potwierdza, że mieszanka wkładki Cygara K. jest wykonana z tytoniu.

Analiza spektrofotometryczna w podczerwieni folii, którą owinięte jest Cygaro K., wykazała obecność nikotyny oraz estrów celulozy co potwierdza, że również w folii znajduje się tytoń.

Zawartość nikotyny i jej pochodnych w folii wynosi ok. 10,3% i może się nieznacznie różnić.

W skład folii wchodzi zatem tytoń pochodzący z pyłu tytoniowego z którego przedmiotowa folia jest zbudowana. Naturalnym lepiszczem pyłu tytoniowego w folii tytoniowej jest celuloza stąd obecność estrów celulozy w badanej próbie.

W świetle opinii zawartość pyłu tytoniowego w folii tytoniowej okrywającej Cygaro K. wynosi 65% w suchej masie.

Dla przedmiotowych Cygar K. została wydana przez węgierskie organy celne tzw. „obowiązkowa informacja taryfowa" nr (dalej „OIT"), będąca odpowiednikiem polskiego WIT. OIT została wydana dla firmy R. producenta Cygar K.

Powyższe informacje taryfowe potwierdzają, iż przedmiotowe Cygara powinny zostać zaklasyfikowane do kodu CN 2402 10 00 Wspólnotowej taryfy Celnej

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisane Cygara K. stanowią cygara w rozumieniu art. 98 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 98 ust 4 ustawy o podatku akcyzowym określa wyraźnie, iż za cygara lub cygaretki przeznaczone do palenia uznaje się:

1.  tytoń zrolowany w całości zrobiony z naturalnego tytoniu;
2.  tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;
3.  tytoń zrolowany ze spreparowanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie ustnik oraz spoiwo są wykonane z odzysku, kiedy waga jednej sztuki, nie włączając filtra lub ustnika, wynosi nie mniej niż 1,2 grama, i gdzie owijający liść tytoniu jest ułożony w kształcie spirali z kątem ostrym wynoszącym przynajmniej 30° względem pionowej osi cygara;
4.  tytoń zrolowany ze spreparowanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odzyskanego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi przynajmniej 2,3 grama, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry.

Zgodnie z art. 98 ust 1 ustawy o podatku akcyzowym jak i poz. 42 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym dla celów podatku akcyzowego za wyroby tytoniowe uznaje się takie wyroby bez względu na kod Nomenklatury Scalonej.

Oznacza to, iż każdy wyrób tytoniowy stanowiący cygara w rozumieniu Nomenklatury Scalonej bez względu na to, pod jaki kod CN się kwalifikuje stanowi cygaro, o ile spełnia warunki określone w art. 98 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Z powyższego wynika również wniosek, iż kod CN, pod który kwalifikują się dane wyroby tytoniowe jako cygara ma znaczenie dla kwalifikacji tych wyrobów jako cygar również dla celów podatku akcyzowego.

Z kolei, stosownie do art. 3 ust 1 Dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r., w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, nakładanych na konsumpcję wyrobów tytoniowych oraz Dyrektywy 1999/81/WE, Dyrektywy 2002/10/WE i Dyrektywy 2010/12/UE za cygara lub cygaretki uznaje się:

1.  tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;
2.  tytoń zrolowany ze spreparowanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara z odzyskanego tytoniu pokrywającym produkt w całości, w stosownych przypadkach, łącznie z filtrem, ale nie, w przypadku cygar z ustnikiem, ustnik, gdzie waga sztuki, wyłączając filtt lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g i nie więcej niż 10 g, a obwód równy co najmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 mm.v

Przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie nakładają obowiązku stosowania Polskich Norm w odniesieniu do wyrobów tytoniowych jako wyrobów akcyzowych.

Wręcz przeciwnie, art 3 ust 1 Ustawy o Podatku Akcyzowym wprost wskazuje, iż „do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.2, t, 2, str. 382, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, poz. 1386 z późn. zm.) (dalej „Ustawa o Normalizacji") pod pojęciem „Polskiej Normy" rozumie się dokument przyjęty na zasadzie konsensu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę organizacyjną, ustalający - do powszechnego i wielokrotnego stosowania - zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonym zakresie.

Art. 5 ust 1 Ustawy o Normalizacji stanowi, iż Polska Norma jest normą krajową, przyjętą w drodze konsensu i zatwierdzoną przez krajową jednostkę normalizacyjną, powszechnie dostępną, oznaczoną - na zasadzie wyłączności - symbolem PN.

Dla zakresu stosowania Polskich Norm istotne znaczenie ma art. 5 ust 3 Ustawy o Normalizacji, według którego stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne.

Zastosowanie Polskich Norm, o ile nie nakazują tego przepisy prawa leży w gestii umawiających się stron. Jest obowiązkowe jedynie wtedy, jeśli zostaną one powołane w ustawach, lub na mocy odpowiednich rozporządzeń właściwych ministrów.

Z powyższego wynika zatem, iż przepisy dotyczące stosowania Polskich Norm nie ograniczają możliwości wprowadzenia na terytorium Polski wyrobów, które nie spełniają Polskich Norm, a także obrotu takimi wyrobami Kwalifikacja wyrobów na gruncie Polskich Norm jest niezależna od kwalifikacji dla celów podatku akcyzowego.

Przepisów dotyczących obowiązkowego stosowania Polskich Norm w zakresie obrotu wyrobami tytoniowymi nie zawierają również przepisy ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. 1996 Nr 10 poz, 55) ani przepisy ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. 2001 Nr 31 poz. 353).

Reasumując, zarówno przepisy ustawy o podatku akcyzowym jak i inne przepisy prawa nie przewidują zatem ani możliwości ani obowiązku stosowania Polskich Norm w odniesieniu do kwalifikacji cygar i innych wyrobów tytoniowych jako wyrobów akcyzowych dla celów podatku akcyzowego.

Dla celów podatku akcyzowego zastosowanie ma zatem definicja cygar zawarta w ustawie o podatku akcyzowym lub dyrektywach Unii Europejskiej (w zakresie w jakim ustawa o podatku akcyzowym definiuje pojęcie cygar w sposób węższy niż przyjęty w dyrektywach Unii Europejskiej)

Jednocześnie należy wskazać, iż co prawda w świetle art. 12 ust 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, z późn. zm.) (dalej „Rozporządzenie") OIT, wydana dla firmy węgierskiej WIT nie jest formalnie wiążąca dla polskich organów celnych i podatkowych w odniesieniu do Wnioskodawcy, nie oznacza to jednak, iż informacja taka nie powinna być w żaden sposób brana pod uwagę przez organy celne i podatkowe w toku postępowania celnego oraz postępowania podatkowego w stosunku do innego podmiotu.

Przede wszystkim należy wskazać, iż w samym wniosku o wydanie wiążącej informacji taryfowej organy celne wymagają podania informacji o znanych wnioskodawcy wiążących informacjach wydanych innym osobom, a dotyczących towarów identycznych lub podobnych. Zakładając racjonalność ustawodawcy wspólnotowego, nie można uznać, że jest to okoliczność nic nieznacząca. Stanowi ona wyraz widocznego także w innych przepisach prawa wspólnotowego oraz orzecznictwie ETS dążenia do zapewnienia jednolitości rozstrzygnięć organów administracyjnych i sądowych w zakresie stosowania prawa wspólnotowego. Nie tylko sama „litera prawa wspólnotowego" powinna być identyczna we wszystkich 25 krajach, ale tak samo identyczna powinna być praktyka jego stosowania. Przejawem tej tendencji jest także regulacja zawarta w art. 9 Rozporządzenia, który obliguje Komisję Europejską do podjęcia działań zmierzających do zlikwidowania sytuacji, gdy istnieją rozbieżne wiążące informacje. Jeżeli więc organ otrzymuje od wnioskodawcy informację, że zna on wiążącą informację wydaną na wniosek innego podmiotu, to organ celny nie może uznać, że formalnie taka wiążąca informacja go nie wiąże i rozstrzygnąć sprawę, nie biorąc jej w ogóle pod uwagę. Gdyby bowiem wydał informację o treści odmiennej od tej, jaką zawiera informacja wydana innemu podmiotowi, to oznaczałoby to uruchomienie procedury usuwania z obrotu jednej z tych wiążących informacji, przewidzianej w art 9 Rozporządzenia - procedurę usuwania z obrotu jednej z wiążących informacji należy traktować jako ostateczność.

Powyższe znajduje również odzwierciedlenie w art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej „Ordynacja podatkowa"), według którego postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Wydawane wcześniej wiążące informacje są zatem dowodem istnienia pewnej praktyki działania organów. Jeżeli organ celny uważa, iż ta praktyka jest błędna, to mimo, że formalnie nie jest nią związany, musi działać szczególnie rozważnie, aby nie naruszyć zaufania, jakim z natury rzeczy osoby powinny obdarzać organ administracyjny.

Wiążąca informacja taryfowa ma niewątpliwie walor dokumentu urzędowego potwierdzającego określoną kwalifikację towaru.

Podsumowanie

Dla celów podatku akcyzowego zastosowanie ma definicja cygar zawarta w ustawie o podatku akcyzowym lub dyrektywach Unii Europejskiej (w zakresie, w jakim ustawa o podatku akcyzowym definiuje pojęcie cygar w sposób węższy niż przyjęty w dyrektywach Unii Europejskiej).

Kwestie dotyczące kwalifikacji towarów dla celów podatku akcyzowego, zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy o podatku akcyzowym należy rozstrzygać zgodnie z zasadami Nomenklatury Scalonej (CN).

Dla celów podatku akcyzowego za wyroby tytoniowe uznaje się takie wyroby bez względu na kod Nomenklatury Scalonej. Oznacza to, iż każdy wyrób tytoniowy stanowiący cygara w rozumieniu Nomenklatury Scalonej stanowi wyrób akcyzowy bez względu na to, pod jaki kod CN się kwalifikuje.

Zarówno przepisy ustawy o podatku akcyzowym jak i inne przepisy prawa nie przewidują ani możliwości ani obowiązku stosowania Polskich Norm w odniesieniu do kwalifikacji cygar i innych wyrobów tytoniowych jako wyrobów akcyzowych.

Pomimo, iż wiążąca informacja wydana na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa powoływania się na nią przez inny podmiot, wiążąca informacja powinna być brana pod uwagę przez organy celne i podatkowe w toku postępowania celnego lub podatkowego również w stosunku do innego podmiotu niż podmiot, dla którego została wydana. Organy celne i podatkowe są bowiem formalnie zobowiązane do jednolitego stosowania przepisów prawa celnego i podatkowego w odniesieniu do wszystkich podmiotów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 42 ww. załącznika nr 1 do ustawy do wyrobów akcyzowych zaliczono papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki – bez względu na kod CN.

Stosownie zaś do art. 98 ust. 1 ww. ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN:

1.  papierosy;
2.  tytoń do palenia;
3.  cygara i cygaretki.

W ust. 2-8 art. 98 ww. ustawy ustawodawca dla potrzeb cyt. ustawy zdefiniował powyższe pojęcia, w myśl których odpowiednio :

Za papierosy uznaje się:

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Do celów akcyzy za jeden papieros uznaje się tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 2, o długości nieprzekraczającej 9 centymetrów, wyłączając filtr i ustnik, a w przypadku gdy jego długość jest większa niż 9 centymetrów, za jeden papieros uznaje się każde 9 centymetrów długości tego tytoniu, wyłączając filtr lub ustnik, a także końcowy odcinek tej długości krótszy niż 9 centymetrów.

Za cygara lub cygaretki przeznaczone do palenia uznaje się:

1.  tytoń zrolowany w całości zrobiony z naturalnego tytoniu;
2.  tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;
3.  tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie ustnik oraz spoiwo są wykonane z odzysku, kiedy waga jednej sztuki, nie włączając filtra lub ustnika, wynosi nie mniej niż 1,2 grama, i gdzie owijający liść tytoniu jest ułożony w kształcie spirali z kątem ostrym wynoszącym przynajmniej 30° względem pionowej osi cygara;
4.  tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odzyskanego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi przynajmniej 2,3 grama, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry.

Za tytoń do palenia uznaje się:

1.  tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
2.  odpady tytoniowe oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami w rozumieniu ust. 2, 3 i 4, a nadające się do palenia.

Tytoń do palenia, określony w ust. 5, w którym więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu ma szerokość cięcia mniejszą niż 1 milimetr, jest uznawany za tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów.

Produkty składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 4, są traktowane jako cygara i cygaretki, pod warunkiem że posiadają odpowiednio:

1.  owinięcie z naturalnego tytoniu;
2.  owinięcie i owijkę z tytoniu, oba z ponownie uformowanego tytoniu;
3.  owinięcie z ponownie uformowanego tytoniu.

Produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

Zgodnie z powyższym w przypadku wyrobów tytoniowych przedmiot opodatkowania ustala się nie w oparciu o kod CN do jakich został przyporządkowany poszczególny wyrób tytoniowy w Nomenklaturze Scalonej lecz w oparciu o definicje wyrobów tytoniowych określone w ust. 2-8 art. 98 ustawy o podatku akcyzowym. Powyższe zgodne jest również z przepisami dyrektywy Rady 95/59/WE z 27 listopada 1995r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz. Urz. UE L nr 291 str. 40 ze zm.), która definiując wyroby tytoniowe nie przywołuje kodów CN.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje, iż wyrób będący przedmiotem wniosku:

*   zawiera zrolowany wkład składający się ze skrawek tytoniu o wymiarach od 0,1 do 0,5 mm, włókien tytoniowych o długości od 1,0 do 15 mm oraz liści tytoniowych o nieregularnym kształcie i długości ok. 20 mm – powstających przy szypułkowaniu tytoniu i spełniających definicję tytoniu szarpanego,
*   w całości owinięty jest liściem tytoniu odzyskanego (tzw. folią tytoniową), w kolorze ciemnobrązowym,
*   waży powyżej 2,3 grama (dwa i trzy dziesiąte grama) i mniej niż 10 gram (dziesięć gram). Średnia masa produktu wynosi wynosi 8,5793 (osiem gram 5793/10000,
*   średnia długość produktu wynosi 140,16 mm (sto czterdzieści milimetrów 16/100,
*   średnia obwód produktu wynosi 48,48 mm (czterdzieści osiem milimetrów 48/100) co oznacza, ze obwód jest większy niż 1/3 długości produktu i jest jednocześnie większy niż 34 mm (trzydzieści cztery milimetry), o których mowa w ustawie
*   produkt ma kształt walca , otwartego na obu końcach,
*   z jednego końca, na długości ok. 10 mm średnica jest proporcjonalnie, lekko zmniejszona w celu uzyskania obłego kształtu ułatwiającego trzymanie cygara w ustach.

Odnosząc powyższe do definicji cygar zawartych w art. 98 ust. 4 stwierdzić należy, że produkt przedstawiony przez Wnioskodawcę spełnia warunki zawarte w art. 98 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż, jak zostało przestawione w opisie wyrobu zawartym we wniosku, tytoń wchodzący w skład wyrobu jest tytoniem zrolowanym z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owiniętym liściem tytoniu (folią tytoniową z odzyskanego tytoniu) w kolorze ciemnobrązowym (naturalnym kolorze cygara), waga wyrobu wynosi powyżej 2,3 grama i obwód wynosi powyżej 34 mm tj. powyżej jednej trzeciej długości wyrobu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznające, iż przedstawiony wyrób, zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym, stanowi cygaro należało uznać za prawidłowe.

Należy jednak podkreślić, iż zadaniem tut. organu w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji jest ocena prawna przedstawionego zdarzenia przyszłego, a nie dokonywanie jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Nie oznacza to zatem, iż w toku kontroli podatkowej lub w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez właściwy organ podatkowy w celu zweryfikowania prawdziwości okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji nie mogą zostać poczynione ustalenia faktyczne odmienne od przedstawionych przez podatnika we wniosku. W takiej sytuacji stwierdzenie odmiennego stanu faktycznego może stanowić podstawę do dokonania wobec podatnika wymiaru podatku akcyzowego. Przeszkodą tego wymiaru nie będzie wtedy interpretacja stwierdzająca, iż stanowisko strony jest prawidłowe, gdyż stanowisko to będzie się odnosić w istocie do innego stanu faktycznego, niż tego ustalonego przez organ podatkowy w postępowaniu wymiarowym (zob. m. in. wyrok WSA w Poznaniu z 10 listopada 2009 r., sygn. akt I S.A./Po 869/09, lex nr 541931).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.