Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.459.2025.2.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu nie spowoduje
powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od
towarów i usług. Nie spowoduje również obowiązku korekty
podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi
na nabycie gruntu i wybudowanie na nim Lokalu na podstawie
art. 91 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
korekta-korekta podatku naliczonego
lokal-lokal handlowy
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
1

naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2023 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:
      § wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu do majątku prywatnego nie spowoduje
        powstania obowiązku podatkowego w zakresie VAT,
      § nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego w związku z ww.
        wycofaniem.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Nowy wniosek jest związany z korektą stanu przyszłego Pana wcześniejszej interpretacji
    (...) oraz aktualizacją w związku z upływem lat, interpretacji (...).
    Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, czynnym
    podatnikiem VAT. Nie zatrudnia Pan pracowników. Głównym źródłem przychodów jest
    wynajem długoterminowy własnych lokali użytkowych sieciom handlowym. Działalność
    została założona, żeby inwestować nadwyżki finansowe w nieruchomości, w celu
    zabezpieczenia bytu i przyszłości rodziny. W ramach działalności gospodarczej posiada
    Pan obecnie 3 takie lokale. Jest Pan ich właścicielem razem z małżonką, z którą posiada
    Pan wspólnotę majątkową. Dochody z działalności są opodatkowane podatkiem liniowym.
    Jest Pan również wspólnikiem spółki jawnej wraz z Pana bratem. Spółka zajmuje się tym
    samym co Pana działalność. Posiadają Panowie w niej jeden lokal, a przychody z tego
    tytułu są opodatkowane ryczałtem. Spółka nie będzie już prowadziła dalszego rozwoju.
    Jeden z lokali posiadanych przez Pana (zwany dalej Lokalem), w ramach działalności
    gospodarczej, został wybudowany w roku 2018 na gruncie zakupionym w roku 2017. Z
    tytułu nabycia ww. gruntu oraz nakładów poniesionych na budowę lokalu przysługiwało
    Panu całkowite odliczenie podatku od towarów i usług, z którego Pan skorzystał. Lokal ten
    od 2018 r. jest wynajmowany sieci handlowej (...). Z tytułu wynajmu otrzymuje Pan czynsz,
    od którego odprowadza Pan podatek od towarów i usług.
    W najbliższym czasie zamierza Pan przenieść ww. lokal z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego (wspólnie z małżonką), tj. wycofać go ze środków trwałych i przestać
    amortyzować w ramach działalności gospodarczej. Lokal ten dalej będzie wynajmowany
    sieci (...), a Pan dalej, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, będzie rozliczał
    ten podatek od uzyskiwanego czynszu najmu. Pana działalność w przypadku wynajmu
    takiego lokalu ogranicza się praktycznie do wystawiania raz w miesiącu faktur za czynsz i
    płacenie rachunków, które nie ciążą na najemcy.
    Pytania

    1. Czy wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu spowoduje powstanie obowiązku
      podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług?
    2. Czy wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu spowoduje obowiązek dokonania
      korekty podatku VAT naliczonego, który został odliczony w związku z nabyciem gruntu
      i budową Lokalu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu nie spowoduje powstania
    obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
    Najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (umowa
    najmu ma długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe),
    bez względu na to, czy jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako
    odrębne źródło przychodu w rozumieniu ustawy o PIT.
    Zatem, pomimo wycofania Lokalu ze środków trwałych działalności gospodarczej
    pozostaje nadal podatnikiem VAT. „Prywatny” najem nieruchomości niemieszkalnych to
    odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega
    opodatkowaniu VAT według podstawowej 23% stawki.
    Nie będzie Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego, zamierza Pan pozostać
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Natomiast przez odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, stosownie do art. 7 ust.
    2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się również nieodpłatne przekazanie
    przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    § przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    § wszelkie inne darowizny − jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części,
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
      nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w stosunku do przedmiotowego Lokalu, art. 7
    ust. 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania. Lokal nie będzie bowiem wykorzystany na
    cele prywatne, lecz w związku z przeznaczeniem go do wynajmu, będzie nadal przez
    Wnioskodawcę wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Oddając w najem składniki majątku po ich wycofaniu z ewidencji środków trwałych nie
    traci Pan statusu podatnika VAT w tym zakresie. Wynika to z tego, że oddanie
    przedmiotowego Lokalu w najem, poza dotychczasową działalnością gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o VAT, de facto skutkować będzie wykonywaniem działalności
    gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości) oraz wykonywaniem czynności
    opodatkowanych VAT (usługi najmu lokali niemieszkalnych).
    Stanowisko to potwierdza praktyka organów podatkowych (por. interpretację Izby
    Skarbowej w Warszawie z 30 grudnia 2014 r. IPPP2/443-936/14-5/DG; interpretację Izby
    Skarbowej w Poznaniu z 12 listopada 2014 r., ILPP1/443-705/14-5/NS.
    W Pana ocenie, wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu nie spowoduje powstania
    obowiązku korekty podatku VAT odliczonego przy zakupie gruntu oraz budowy Lokalu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego
    zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w
    art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i
    12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów
    o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów − w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów − jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    gospodarczej − w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy: W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w
    ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te
    zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Natomiast, jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4,
    korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu
    korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym
    nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 − w
    deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów
    powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy: W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w
    ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane − w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu − w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku,
    gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje
    się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie
    korekty.
    Zatem, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione przez Pana zdarzenie
    przyszłe należy zauważyć, że nie będzie Pan miał obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego, w odniesieniu do Lokalu gdyż:
    · przekazanie przedmiotowego Lokalu z działalności gospodarczej do majątku prywatnego
      celem ich dalszego wynajmu na cele użytkowe, nie będzie stanowiło zmiany w
      sposobie ich wykorzystania, w szczególności nie będzie stanowiło czynności
      zwolnionej od podatku;
    · Lokal nadal będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej, tzn. do czynności
      opodatkowanych, tj. wynajmu na cele niemieszkalne. Nie nastąpi więc w tym
      przypadku zmiana przeznaczenia Lokalu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ustawy (...).

    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r.
    str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i
    tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      − jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Jak wynika z zasady ogólnej wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 659 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      § 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
      używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      § 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność
    gospodarczą. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Głównym źródłem przychodów jest
    wynajem długoterminowy własnych lokali użytkowych sieciom handlowym. W ramach
    działalności gospodarczej posiada Pan obecnie 3 takie lokale. Jest Pan ich właścicielem
    razem z małżonką, z którą posiada Pan wspólnotę majątkową.
    Jeden z lokali posiadanych przez Pana (zwany dalej Lokalem), w ramach działalności
    gospodarczej, został wybudowany w roku 2018 na gruncie zakupionym w roku 2017. Z
    tytułu nabycia ww. gruntu oraz nakładów poniesionych na budowę lokalu przysługiwało
    Panu całkowite odliczenie podatku od towarów i usług, z którego Pan skorzystał. Lokal ten
    od 2018 r. jest wynajmowany sieci handlowej. Z tytułu wynajmu otrzymuje Pan czynsz, od
    którego odprowadza Pan podatek od towarów i usług.
    W najbliższym czasie zamierza Pan przenieść ww. lokal z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego. Lokal ten dalej będzie wynajmowany sieci handlowej, a Pan dalej,
    jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, będzie rozliczał ten podatek od
    uzyskiwanego czynszu najmu.

    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy wycofanie Lokalu z
    działalności gospodarczej do majątku prywatnego, stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości stwierdzić należy, że czynność wycofania Lokalu z
    prowadzonej działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1
    ustawy, ponieważ w analizowanej sprawie nie nastąpi dostawa towarów (Lokalu) na Pana
    cele osobiste i ww. Lokal w dalszym ciągu będzie służył do działalności gospodarczej w
    zakresie najmu, tj. czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazano we wniosku, Lokal po jego wycofaniu z Pana jednoosobowej działalności
    gospodarczej będzie przez Pana odpłatnie udostępniany (najem Lokalu na sieci
    handlowej) i w dalszym ciągu wykorzystywany do czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (w ramach usługi najmu będzie Pan
    działać w charakterze czynnego podatnika VAT).
    Zatem, skoro Lokal po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego nie będzie wykorzystywany do zaspokajania Pana potrzeb osobistych,
    czynność wycofania do majątku prywatnego tego Lokalu nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu nie spowoduje powstania
    obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko w powyższym zakresie uznałem za prawidłowe.
    Ma Pan również wątpliwości, czy w opisanej sytuacji będzie Pan zobowiązany do
    dokonania korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem gruntu i budową Lokalu.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów − w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów − jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej − w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 − w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane − w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu − w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do
    takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania
    prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym,
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany.
    Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z
    danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb
    korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres
    wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie, stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku
    naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nieruchomość stanowi środek trwały w prowadzonej
    przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej. Odliczył Pani podatek VAT naliczony
    związany z nabyciem gruntu i wybudowaniu na nim Lokalu. Po planowanym wycofaniu

    nieruchomości z Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, będzie go Pan
    wynajmował, a więc nadal będzie wykorzystywany przez Pana w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Z opisu sprawy wynika, że Lokal będzie wykorzystywany przez Pana do
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, więc nie będzie wykorzystywany
    na Pana cele osobiste. Wycofany Lokal z Pana działalności nadal będzie służyć
    czynnościom opodatkowanym – najem na rzecz sieci handlowej.
    Zatem, Lokal nadal będzie przez Pana wykorzystywany do działalności gospodarczej – do
    czynności opodatkowanych. Tym samym, nie nastąpi w tym przypadku zmiana
    przeznaczenia Lokalu, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty.
    W konsekwencji, wycofanie z działalności gospodarczej Lokalu, w odniesieniu do którego
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT i przeznaczenie go do działalności w
    zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego związanego z
    wydatkami poniesionymi na nabycie gruntu i wybudowanie na nim Lokalu na podstawie
    art. 91 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pana, nie ma natomiast
    zastosowania do Pana żony.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie
    zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w
    wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.