Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD6/033/133/MNX/13
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-04-17
Teza: Czy wydatki sfinansowane ze środków pochodzących z utworzonego w wyniku podziału zysku funduszu celowego, ponoszone w ramach umowy na powierzenie funkcji Inżyniera Kontraktu można zaliczyć do kosztów działalności Spółki?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz celowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; wydatek; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

Zmiana Interpretacji Indywidualnej

Na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm. dalej: Ordynacja podatkowa) Minister Finansów zmienia z urzędu, jako nieprawidłową, interpretację indywidualną wydaną w dniu 11 kwietnia 2013 r. znak: IPTPB3/423-14/13-2/IR przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, w ten sposób, iż stwierdza, że stanowisko G. Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej z zakresu podatku dochodowego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych ze środków funduszu celowego utworzonego z zysku – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 14 stycznia 2013 r. G. Sp. z o.o. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie umowy z dnia 6 lutego 2006 r. Poddzierżawy Majątku dzierżawi majątek stanowiący własność Miasta Ł. i dzięki tej dzierżawie uzyskuje przychody. Obowiązkiem Spółki, wynikającym z zawartej umowy jest eksploatacja oczyszczalni ścieków i oczyszczanie ścieków z obszaru Miasta Ł. oraz z obszarów innych gmin, zgodnie z zawartymi przez Miasto porozumieniami międzygminnymi przy warunku wykonywania wszelkich prac niezbędnych z punktu widzenia prawidłowej eksploatacji. Ponadto z dalszych zapisów umowy wynika, iż Spółka jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie całości oczyszczalni oraz między innymi za uszkodzenia lub zniszczenia wydzierżawionego majątku. Obowiązkiem Spółki jest utrzymywanie wszystkich urządzeń w dobrym stanie technicznym, zapewniającym sprawne ich funkcjonowanie oraz stosowanie środków organizacyjnych i technicznych zapobiegających awariom oczyszczalni lub ograniczających skutki tych awarii. Spółka jest także zobowiązana do dokonywania remontów, konserwacji i przeglądów oczyszczalni ścieków zgodnie z dokumentacją techniczno-ruchową i obowiązującymi przepisami.

Spółka w dniu 29 marca 2012 r. uzyskała pełnomocnictwo od Prezydenta Miasta Ł. dla Kontraktu do występowania w imieniu Miasta Ł. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na usługę „Inżynier Kontraktu w okresie zgłaszania wad dla kontraktu ….

Obiekty powstałe w wyniku realizacji ww. kontraktu zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w roku 2011. Jednocześnie Spółka wskazuje, iż finansowanie realizacji tej umowy następuje ze środków Spółki pochodzących z funduszu celowego utworzonego z wypracowanego przez Spółkę zysku za 2011 r. Stosowną uchwałę w tym przedmiocie podjęło w dniu 22 lutego 2012 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki. Ponadto na podstawie uchwały 9/2012 Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie podziału zysku netto Spółki za 2011 r. postanowiono przeznaczyć kwotę 1.000.000 zł na fundusz celowy - Inżynier kontraktu. Działając w imieniu Miasta Ł., na podstawie powyższego pełnomocnictwa, Spółka zawarła z P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, umowę z dnia 31 sierpnia 2012 r., dotyczącą pełnienia funkcji Inżyniera Kontraktu na okres zgłaszania wad. W ramach obowiązków umownych Inżynier Kontraktu zobowiązał się m.in. do nadzoru nad usuwaniem wad w ww. majątku, rozstrzygania czy wada wynikła z winy wadliwego wykonawstwa czy nieprawidłowej eksploatacji, pełnienia roli konsultanta i doradcy w problemach technicznych oraz organizowania narad technicznych oceniających stan usuwania wad. Stopień skomplikowania Instalacji, wybudowanej jako jedna z pierwszych w Polsce, przy równoczesnym ryzyku zanieczyszczenia środowiska spowodował konieczność sięgnięcia po wsparcie techniczne doświadczonego Inżyniera Kontraktu dla utrzymania instalacji w stałej sprawności technologicznej w okresie gwarancyjnym. Ponadto Miasto jako właściciel obiektu, na który poniosło wydatek inwestycyjny współfinansowany z funduszy europejskich, wymaga dotrzymania procedur kontraktowych w stopniu umożliwiającym utrzymanie warunków gwarancyjnych w okresie 5-ciu lat. Natomiast Spółka poprzez specjalistyczne wsparcie zabezpieczona jest przed potencjalnymi kosztami napraw, które mogłyby nie zostać uznane przez Wykonawcę/Gwaranta za naprawy gwarancyjne.

Jednocześnie wskazano, iż P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wykonująca obowiązki Inżyniera Kontraktu jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i na podstawie powyższej umowy wystawia na Spółkę faktury VAT. Status podatnika podatku od towarów i usług ma także Spółka, a świadczone przez Spółkę usługi są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zostały zadane następujące pytania:

1.  Czy wydatki sfinansowane ze środków pochodzących z utworzonego w wyniku podziału zysku funduszu celowego, ponoszone w ramach umowy na powierzenie funkcji Inżyniera Kontraktu można zaliczyć do kosztów działalności Spółki?
2.  Czy Spółka może odliczyć VAT naliczony z faktur za pełnienie funkcji Inżyniera Kontraktu, pokrywanych z utworzonego na ten cel funduszu celowego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Spółki, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, jednak pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, iż wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie oceniając - oczekiwać takiego efektu. Według Spółki w Jej przypadku warunki te zostały spełnione.

Wypełniając obowiązki wynikające z umowy poddzierżawy majątku, tj. zapewnienie sprawnego funkcjonowania oczyszczalni, Spółka zobowiązana była do utrzymania korzystnej dla eksploatatora 5-letniej gwarancji, do czego niezbędne jest poprawne wykonywanie zaplanowanych przeglądów, a także usuwanie zaistniałych awarii. Z uwagi na wysoki stopień skomplikowania instalacji możliwe jest częste występowanie takich awarii. Rozstrzygnięcie, czy podlegają one kontraktowej gwarancji wymagać będzie arbitrażu wysoko kwalifikowanej grupy specjalistów. Spółka oczekuje efektu wynikającego z „zatrudnienia” Inżyniera Kontraktu w postaci skrócenia okresów napraw gwarancyjnych, skutecznych rozstrzygnięć w przypadkach wątpliwych, odciążenia własnych służb inżynieryjno-technicznych, wykluczenia możliwości utraty gwarancji oraz właściwego, zgodnego z procedurami FIDIC, zakończenia Kontraktu po upływie okresu gwarancji (okresu zgłaszania wad). Ponadto zapewnienie zgodności z zapisami Kontraktu oraz procedurami FIDIC, a w skrajnych przypadkach reprezentowanie przed arbitrażem lub sądem gospodarczym, wymaga posiadania wiedzy wykraczającej poza zwykłą znajomość rzeczy eksploatatora.

Niezależnie od powyższego majątek niebędący własnością Spółki, a używany przez Spółkę na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z Miastem, jest konieczny i niezbędny dla realizacji własnych zadań Spółki i osiągania z tego tytułu przychodów podatkowych.

W ocenie Wnioskodawcy wydatki dotyczące Inżyniera Kontraktu dla powyższego zadania, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu jako spełniające kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym odm osób prawnych. Wykonane prace będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością i zostaną poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów. Warunkiem formalnoprawnym zakwalifikowania przedmiotowych wydatków Spółki do kosztów uzyskania przychodów jest właściwe udokumentowanie faktu poniesienia danego wydatku. Również ten warunek w przypadku Spółki został spełniony, gdyż potwierdzeniem wykonania usługi (poniesienia wydatku) jest prawidłowo wystawiona faktura VAT.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając z upoważnienia Ministra Finansów (na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego; (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), wydał w dniu 11 kwietnia 2013 r. interpretację indywidualną (Nr IPTPB3/423-14/13-2/IR), w której stanowisko Wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

W ocenie Ministra Finansów stanowiska wyrażonego w interpretacji indywidualnej z dnia 11 kwietnia 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, nie można uznać za prawidłowe, w części dotyczącej niezaliczenia do kosztów podatkowych wydatku z funduszu celowego Spółki.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2014 r., poz. 851 z późn. zm. – „dalej: updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem za koszty uzyskania przychodu, uważa się takie wydatki, których poniesienie przez podatnika jest spowodowane racjonalnym dążeniem i obiektywną możliwością osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia tego źródła i które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 updop.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub na jego zachowanie oraz zabezpieczenie.

Zdaniem Ministra Finansów z uwagi na fakt, że wpłaty na fundusz celowy Spółki zostały sfinansowane z zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym), nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów, ponieważ poniesione wydatki w związku z dokonanym odpisem (wpłatą) nie mają charakteru kosztowego. Natomiast kosztem uzyskania przychodów będą wydatki poniesione z tego funduszu w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W wyroku NSA z dnia 11 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 3074/12 Sąd stwierdził, że spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów podatkowych poniesione wydatki na prace ze środków zgromadzonych na funduszu i zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów na zasadzie z art. 15 ust. 1 updop przy założeniu, że odpisy na ten fundusz nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę - w świetle przedstawionego stanu faktycznego, z którego wynika, że Spółka zaliczy do kosztów podatkowych wydatki z funduszu celowego Spółki na Inżyniera Kontraktu, wydatki z tego funduszu celowego będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile Spółka nie zaliczyła wcześniej do kosztów uzyskania przychodów wpłat na ten fundusz.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy).