Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.174.2019.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-07
Teza: ustalenie, czy przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego wytworzonego przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy stanowią przychody z zysków kapitałowych
Słowa kluczowe: licencja; połączenie; przychód; przychód-źródła przychodu; spółki-przejęcie spółki; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2019 r. (data wpływu 12 kwietnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego wytworzonego przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy stanowią przychody z zysków kapitałowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego wytworzonego przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy stanowią przychody z zysków kapitałowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce od całości swych dochodów.

We wrześniu 2018 r. Wnioskodawca, działając jako spółka przejmująca, w wyniku połączenia przez przejęcie, nabył cały majątek innej spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce (spółki przejmowanej). W wyniku połączenia przez przejęcie Wnioskodawca, jako spółka przejmująca, stał się następcą prawnym spółki przejmowanej na zasadzie art. 93 § 2 ustawy ordynacja podatkowa.

Wyżej opisana transakcja była wynikiem procesów restrukturyzacyjnych, jakie zostały przeprowadzone w grupie kapitałowej, do której należy Wnioskodawca, a uprzednio należała również spółka przejmowana. Wskazane wyżej połączenie przez przejęcie przeprowadzone było z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

W okresie poprzedzającym przejęcie, spółka przejmowana była właścicielem praw ochronnych do znaków towarowych, a głównym rodzajem działalności tej spółki była dzierżawa własności intelektualnej, działalność marketingowa oraz działalność agencji reklamowych. W ramach prowadzonej przez siebie działalności spółka przejmowana udzielała m.in. licencji na korzystanie ze znaków towarowych na rzecz innych podmiotów z grupy kapitałowej, w tym na rzecz spółki przejmującej. Wskutek połączenia przez przejęcie spółka przejmująca stała się właścicielem praw ochronnych do znaków towarowych, z których korzystała na podstawie umowy licencji, w wyniku czego umowa wygasła.

Jednocześnie, wskutek połączenia przez przejęcie, spółka przejmująca, jako następca prawny stała się stroną umowy licencyjnej z inną spółką z grupy (dalej: spółka korzystająca) i od momentu połączenia przez przejęcie uzyskuje przychody z tytułu licencji znaku towarowego na rzecz spółki korzystającej. Znak będący przedmiotem umowy licencji (dalej Znak towarowy) został wytworzony i zarejestrowany przez spółkę przejmowaną w okresie poprzedzającym połączenie przez przejęcie. W konsekwencji w księgach rachunkowych spółki przejmowanej znak ten, jako znak towarowy wytworzony przez spółkę w toku prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie został wykazany jako wartość niematerialna i prawna podlegająca amortyzacji. W związku z powyższym nie został on również wykazany jako wartość niematerialna i prawna w księgach rachunkowych w spółce przejmującej (tj. Wnioskodawcy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego wytworzonego przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy stanowią przychody z zysków kapitałowych o jakich mowa w art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: Ustawa o CIT)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego uzyskiwane przez Wnioskodawcę nie stanowią przychodów z zysków kapitałowych o jakich mowa w art. 7b ust. 1 Ustawy o CIT.

W opinii Wnioskodawcy, przychody z udostępnienia Znaku towarowego, który został przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy (spółkę przejmowaną) wytworzony, nie są zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, do tej kategorii przychodów nie zalicza się bowiem przychodów z praw majątkowych wytworzonych we własnym zakresie, nie stanowiących wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Przychody te powinny być zatem zaliczane do przychodów z tzw. innych źródeł przychodów (przychodów z tzw. działalności operacyjnej).

Katalog przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych statuuje art. 7b ustawy o CIT. Zgodnie z art. 7b ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1.  przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału;
2.  przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust 3, wkładu niepieniężnego;
3.  inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3;
4.  przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
5.  przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
6.  przychody:
    *   z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych;
    *   z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych;
    *   z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania;
    *   z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c;
    *   ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c.

Wnioskodawca podkreśla, że powołany powyżej przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, ustalający zakres przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych, nie wymienia bezpośrednio konkretnych praw majątkowych, z których przychody te mają być uzyskiwane, lecz odsyła do przepisu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości są kreowane u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa. W myśl art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje,

*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,

wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy kwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że skoro Wnioskodawca udziela licencji na korzystanie ze Znaku towarowego, który został przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy (spółkę przejmowaną) wytworzony we własnym zakresie, to przychody uzyskane z ww. tytułu nie powinny być zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, ponieważ ze względu na jego samodzielne wytworzenie przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy,

Znak towarowy nie mieści się w katalogu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, nie stanowi bowiem w księgach rachunkowych Wnioskodawcy wartości niematerialnej i prawnej, o której mowa w art. 16b ust.1 pkt 4-7 ustawy o CIT, do którego wprost odsyła przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT. Warunkiem koniecznym do spełnienia, aby określone prawa majątkowe uznać za wartości niematerialne od i prawne jest bowiem ich nabycie od innego podmiotu. W rezultacie, przychód z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z praw majątkowych, które zostały przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy wytworzone, powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Stanowisko to potwierdza Minister właściwy ds. finansów publicznych. W odpowiedzi na zapytanie poselskie nr 7428 z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie zysków kapitałowych, sygn. DD6.054.9.2018, stwierdzono, że „zgodnie z wprowadzonym od 1 stycznia 2018 r. art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody z zysków kapitałowych uważa się m. in. przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych. Należy zauważyć, iż wspominany przepis wprost odnosi się do art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym „amortyzacji podlegają, (\`(...)\`) nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. licencje i autorskie lub pokrewne prawa majątkowe. Mając powyższe na uwadze, należy przyjąć, że podatnik który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zbycia prawa majątkowego wytworzonego we własnym zakresie (tj. w sytuacji, gdy dane prawo nie zostało nabyte od innego podmiotu) nie powinien zaliczyć przychodu z takiego zbycia do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT, lecz powinien rozpoznać je jako przychody z pozostałych źródeł”.

Na takie rozumienie przepisów wskazują także zmiany wprowadzane od 1 stycznia 2019 r. ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018 poz. 2159), zgodnie, z którą art. 7b ust. 1 w pkt 6 lit. a otrzyma następujące brzmienie: „Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody: a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika”.

W uzasadnieniu do projektu ww. ustawy zmieniającej, Ustawodawca wskazał, że ma ona na celu „wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych związanych z kwalifikowaniem do określonego źródła przychodów w podatku CIT przychodów uzyskiwanych z praw wytworzonych przez podatników we własnym zakresie (z tytułu korzystania z tych praw lub ich zbycia). Po wprowadzeniu zmiany jednoznacznie przychody te nie będą klasyfikowane do przychodów z zysków kapitałowych, lecz do przychodów „operacyjnych”, co odpowiada ich charakterowi. Skoro zatem zmiany wprowadzone do ustawy o CIT w tym zakresie z dniem 1 stycznia 2019 r . mają, zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy zmieniającej, na celu jedynie „wyeliminowanie wątpliwości” to zdaniem Wnioskodawcy, taka wykładnia przedmiotowej regulacji powinna być uznana za prawidłową również w okresie poprzedzającej zmianę, a zatem w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.

Jednocześnie wskazać należy, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę znajduje również potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 19 października 2018 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.407.2018.1.RK stwierdził, że „przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. odnosi się bowiem do art. 16b u.p.d.o.p., tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości są kreowane u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa. Do kategorii przychodów z zysków kapitałowych nie zalicza się zatem przychodów z praw majątkowych innych niż określone w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p. Jak wynika z opisu sprawy, prawa Spółki do Znaku towarowego są prawami przez Spółkę wytworzonymi, a nie nabytymi, zatem nie mieszczą się w dyspozycji wspomnianego powyżej przepisu”.

Takie samo stanowisko Dyrektor KIS zajął m.in. w interpretacji z dnia 10 grudnia 2018 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.415.2018.1.ŚS.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, przychody z udostępnienia Znaku towarowego nie powinny być zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, bowiem do tej kategorii przychodów nie zalicza się przychodów z praw majątkowych niestanowiących wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Tymczasem Znak towarowy będący przedmiotem umowy licencyjnej nie stanowi dla Wnioskodawcy wartości niematerialnej i prawnej, gdyż został on wytworzony we własnym zakresie przez poprzednika prawnego, czyli spółkę przejmowaną. W związku z powyższym nie może on również być amortyzowany, jako wartość niematerialna i prawna, przez Wnioskodawcę, będącym następcą prawnym spółki, która Znak towarowy wytworzyła. Wynika to z zasady sukcesji na gruncie prawa podatkowego, która wynika z art. 93 § 2 ustawy ordynacja podatkowa. Skoro zatem Znak towarowy nie stanowił u poprzednika prawnego Wnioskodawcy wartości niematerialnej i prawnej w okresie poprzedzającym przejęcie, nie mógł on również zostać rozpoznany jako wartość niematerialna i prawna, o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT przez Wnioskodawcę, który stał się jego właścicielem wskutek sukcesji generalnej, czyli przejęcia całego majątku spółki przejmowanej w drodze połącznia przez przejęcie.

Przychody te zatem powinny być zaliczane przez Wnioskodawcę do przychodów z tzw. z innych źródeł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w przypadku łączenia spółek kapitałowych, zasady ich łączenia regulują przepisy art. 491 i następne ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 505, z późn. zm.; dalej: „ksh”).

Jak wynika z art. 491 § 1 tej ustawy, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą. W myśl art. 492 § 1 pkt 1 ksh, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Ponadto, w myśl art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się: 1) osób prawnych, 2) osobowych spółek handlowych, 3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych – wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej).

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 updop, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:

*   z zysków kapitałowych oraz

*   z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie updop, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b updop.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1.  przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
    1.  dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
    2.  przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
    3.  przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    4.  przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    5.  wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
    6.  równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
    7.  dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału spółek przez wspólników spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych,
    8.  przychody wspólnika spółki dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    9.  zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
    10.  wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,
    11.  odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,
    12.  odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),
    13.  przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:
        *   przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,
        *   przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
        *   przychody spółki dzielonej;
2.  przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;
3.  inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
    1.  przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,
    2.  przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
4.  przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
5.  przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
6.  przychody:
    1.  z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    2.  z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    3.  z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,
    4.  z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,
    5.  ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    6.  z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań waluta wirtualną.



Przepis art. 7b ust. 1 updop zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Należy zauważyć, że powołany powyżej art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprost odnosi się do art. 16b updop, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”.

Stosownie do treści art. 16b ust. 1 pkt 4-7 amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

*   licencje,

*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,

*   wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Z art. 16b ust. 1 updop wynika, że dla uznania danego prawa za wartość niematerialną i prawną konieczne jest jego nabycie od innego podmiotu, celem wyłączenia nabycia pierwotnego.

Zgodnie z powołanym powyżej art. 7b ust. 1 pkt 6 updop, za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych. Celem zawarcia tego zastrzeżenia jest wyłączenie z przychodów z zysków kapitałowych takich przychodów z opłat za korzystanie z licencji, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, które są bezpośrednio, to jest w sposób integralny, związane z uzyskiwaniem przez podatnika, uzyskującego takie przychody, również innych przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że we wrześniu 2018 r. Wnioskodawca, działając jako spółka przejmująca, w wyniku połączenia przez przejęcie, nabył cały majątek innej spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce (spółki przejmowanej). Wnioskodawca zaznaczył, że połączenie przez przejęcie przeprowadzone było z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Wyżej wskazana transakcja była wynikiem procesów restrukturyzacyjnych, jakie zostały przeprowadzone w grupie kapitałowej, do której należy Wnioskodawca, a uprzednio należała również spółka przejmowana.

W ramach prowadzonej przez siebie działalności spółka przejmowana udzielała m.in. licencji na korzystanie ze znaków towarowych na rzecz innych podmiotów z grupy kapitałowej.

Spółka przejmująca, jako następca prawny stała się stroną umowy licencyjnej z inna spółką z grupy i od momentu połączenia przez przejęcie uzyskuje przychody z tytułu licencji znaku towarowego na rzecz spółki korzystającej. Znak będący przedmiotem umowy licencji został wytworzony i zarejestrowany przez spółkę przejmowaną w okresie poprzedzającym połączenie przez przejęcie. Znak ten, jako znak towarowy wytworzony przez spółkę przejmowaną w toku prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie został wykazany jako wartość niematerialna i prawna podlegająca amortyzacji. W związku z powyższym nie został on również wykazany jako wartość niematerialna i prawna w księgach rachunkowych Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT bezpośrednio odnosi się do art. 16b, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości powstały u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa od innego podmiotu i podlegają amortyzacji.

W opisanej sprawie licencje nie stanowią dla Wnioskodawcy wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT.

Stwierdzić zatem należy, że przychody z tytułu opłat licencyjnych za prawo do korzystania ze Znaku towarowego wytworzonego przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy nie stanowią przychody z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychody te powinny być zaliczane przez Wnioskodawcę do przychodów z innych źródeł.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.