Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-668/13-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-24
Teza: uznanie czynności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Przewoźników za dostawę towarów i świadczenie usług oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup towarów, które będą przedmiotem odsprzedaży
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 04.07.2013 r. (data wpływu 08.07.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Przewoźników za dostawę towarów i świadczenie usług oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup towarów, które będą przedmiotem odsprzedaży – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.07.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Przewoźników za dostawę towarów i świadczenie usług oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup towarów, które będą przedmiotem odsprzedaży.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej: G. lub Spółka) jest jednym z wiodących operatorów logistycznych w Polsce. W ramach prowadzonej działalności, G. nabywa usługi transportowe od spółek oraz przedsiębiorców (osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) z siedzibą / miejscem zamieszkania na terytorium Polski (dalej: Przewoźnicy).

Obecnie, Spółka rozważa zawarcie umowy sprzedaży bezgotówkowej (dalej: Umowa) z A. Polska Sp. z o.o. (dalej: A.) – operatorem sieci automatycznych stacji paliwowych położonych w 28 krajach Europy, w tym w Polsce — zgodnie z którą A. wyda G. tzw. „karty paliwowe” uprawniające do zakupu paliw silnikowych oraz tzw. środka „B.”, reduktora spalin będącego materiałem eksploatacyjnym pojazdów ciężarowych (dalej łącznie: Towary) na stacjach benzynowych A. położonych na terytorium Polski oraz na wybranych polskich stacjach partnerskich A., na których znajdują się dystrybutory należące do A.

Zgodnie z Umową, A. będzie świadczyć na rzecz G. również usługi ułatwiające kontrolę transakcji zakupu Towarów dokonywanych za pomocą kart paliwowych, tj.: usługę C, w ramach której G. będzie informowane o każdym nieprawidłowym i niepożądanym użyciu kart oraz usługę I, w ramach której A. umożliwi Spółce monitorowanie na bieżąco transakcji dokonanych kartami na stronie internetowej A.

Umowa przewiduje, iż G. będzie uprawnione do przekazywania kart paliwowych otrzymanych od A. wybranym Przewoźnikom, przy czym możliwe będą sytuacje, gdzie jeden Przewoźnik otrzyma kilka kart paliwowych.

Właścicielem kart będzie w każdym przypadku A., natomiast celem identyfikacji danej karty paliwowej, na karcie wskazany zostanie G. — jako posiadacz karty — oraz numer rejestracyjny samochodu Przewoźnika (w przypadku kart przekazanych Przewoźnikom).

Spółka pragnie podkreślić, iż — pomimo tego, iż karty będą przekazywane Przewoźnikom — jedyną stroną Umowy z A. będzie G. W szczególności, zgodnie z Umową:

1.  G. będzie zobowiązane do zapłaty na rzecz A. ceny za zakupione przy pomocy kart paliwowych Towary, na warunkach określonych w Umowie. Spółka negocjuje z A. rabaty / ceny promocyjne, które będą stosowane w transakcjach zakupu paliw za pomocą kart paliwowych.
2.  Spółka odpowiada za ustalenie z A. łącznego limitu wartościowego transakcji jakie będą mogły zostać zrealizowane w danym miesiącu przy użyciu kart paliwowych przekazanych Spółce oraz określenie listy stacji benzynowych, na których możliwe będzie wykorzystanie kart paliwowych otrzymanych od A.
3.  G. wskazuje również A. miesięczne limity wartości transakcji, które mogą zostać zrealizowane przy użyciu poszczególnych kart paliwowych przekazanych przez Spółkę Przewoźnikom. Limity te będą — co do zasady — ustalane na podstawie przewidywanej długości tras pokonywanych w każdym miesiącu przez kierowców Przewoźnika celem realizacji zleceń dla G., średniego zużycia paliw na 100 km oraz średniego zużycia B. oraz średniej ceny za Towary.
4.  Spółka ponosi pełną i wyłączną odpowiedzialność za przestrzeganie postanowień Umowy oraz wykorzystanie kart paliwowych. W szczególności, Spółka ponosi odpowiedzialność za wszelkie operacje przeprowadzone z użyciem kart paliwowych, nawet w przypadku zgubienia, kradzieży, sfałszowania lub podrobienia danej karty paliwowej, jak również w przypadku bezpodstawnego użycia karty.
5.  Z momentem pobrania Towarów, Spółka przejmuje odpowiedzialność za Towary. Innymi słowy, ewentualne roszczenia reklamacyjne i odszkodowawcze związane z wadami Towarów będą kierowane przez Przewoźników wyłącznie względem G.
6.  G. ma prawo w każdym momencie zablokować lub zawiesić daną kartę lub wszystkie karty paliwowe.

Po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego określonego w Umowie, A. wystawi na Spółkę faktury dokumentujące zakup Towarów przy użyciu kart paliwowych przekazanych G., przy czym możliwe będzie określenie wartości Towarów nabytych przy użyciu każdej z kart paliwowych.

Szczegółowe zasady korzystania z kart paliwowych przez Przewoźników zostaną określone w umowach zawartych pomiędzy G. a Przewoźnikami. Umowy te będą wskazywać w szczególności, że karty paliwowe stanowią własność A. i są one wydawane Przewoźnikom za pośrednictwem G., w celu dokonywania zakupów Towarów. W umowach zawartych przez Spółkę z Przewoźnikami określone zostaną również: (i) miesięczny limit wartości transakcji, jakie będą mogły zostać zrealizowane przy użyciu każdej z kart przekazanych Przewoźnikowi, (ii) zasady blokowania i zawieszania kart oraz (iii) ceny sprzedaży paliw oraz B. przez G. na rzecz danego Przewoźnika.

Należy przy tym zwrócić uwagę, iż ceny sprzedaży Towarów przez Spółkę na rzecz Przewoźników będą ustalane pomiędzy G. a Przewoźnikami niezależnie od wysokości cen ustalonych w Umowie (tj. cen ustalonych pomiędzy G. a A.). W szczególności, cena sprzedaży Towarów na rzecz Przewoźników będzie uwzględniać marżę G., a ponadto Spółka będzie decydować, czy cena ta powinna uwzględniać również ewentualne rabaty udzielone G. przez A..

G. rozważa również umożliwienie Przewoźnikom korzystania z usług pomocniczych ułatwiających kontrolę transakcji realizowanych za pomocą kart paliwowych (tj. w szczególności z usługi CARDALERT i INFOSERWIS). W takich przypadkach, w umowie zawartej z danym Przewoźnikiem określone zostanie wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczenia wskazanych usług (niezależne od ceny sprzedaży Towarów ustalonej z Przewoźnikiem).

W związku z planowaną odprzedażą paliw na rzecz Przewoźników, G. uzyskało od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi, wymaganą przez art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., nr 1059).

Spółka pragnie zaznaczyć, że zarówno G., A. jak i Przewoźnicy są zarejestrowani dla celów VAT w Polsce. G. pragnie również zaznaczyć, iż karty paliwowe będą wykorzystywane wyłącznie do tankowania paliwa do samochodów ciężarowych (tzn. innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony).

Spółka rozważa wdrożenie wskazanego powyżej modelu rozliczeń od lipca 2013 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Spółka wnosi o potwierdzenie, że w przypadku wdrożenia modelu rozliczeń będącego przedmiotem niniejszego wniosku:

1.  Transakcje odprzedaży przez G. na rzecz Przewoźników Towarów nabytych przy użyciu kart paliwowych, będą stanowiły odpłatne dostawy towarów podlegające opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji, Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.
2.  Spółce będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup od A. Towarów, które będą przedmiotem odprzedaży na rzecz Przewoźników.
3.  Umożliwienie Przewoźnikom przez G. korzystania z usług CARDALERT oraz INFOSERWIS za dodatkowym wynagrodzeniem należnym Spółce powinno zostać zaklasyfikowane dla celów podatku VAT jako odpłatne świadczenie usług, a w konsekwencji Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.

Zdaniem Spółki w przypadku wdrożenia modelu rozliczeń będącego przedmiotem niniejszego wniosku:

1.  Transakcje odprzedaży przez G. na rzecz Przewoźników Towarów nabytych przy użyciu kart paliwowych, będą stanowiły odpłatne dostawy towarów podlegające opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji, Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.
2.  Spółce będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup od A. Towarów, które będą przedmiotem odprzedaży na rzecz Przewoźników.
3.  Umożliwienie Przewoźnikom przez G. korzystania z usług CARDALERT oraz INFOSERWIS za dodatkowym wynagrodzeniem należnym Spółce powinno zostać zaklasyfikowane dla celów podatku VAT jako odpłatne świadczenie usług, a w konsekwencji Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.

Ad 1

W opinii Spółki, w przypadku wdrożenia modelu rozliczeń będącego przedmiotem niniejszego wniosku, transakcje odprzedaży Towarów nabytych przy użyciu kart paliwowych, dokonywane przez G. na rzecz Przewoźników będą stanowić odpłatne dostawy towarów podlegające opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji, Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Powyższy przepis reguluje opodatkowanie tzw. „transakcji łańcuchowych”, w których drugi podmiot w łańcuchu transakcji nabywa towary od pierwszego podmiotu w łańcuchu a następnie odprzedaje te towary w stanie niezmienionym na rzecz ostatniego (finalnego) nabywcy, przy czym towary będące przedmiotem transakcji są wydawane przez pierwszego dostawcę bezpośrednio na rzecz ostatniego (finalnego) nabywcy (tj. drugi podmiot w łańcuchu w ogóle nie wchodzi w fizyczne posiadanie towaru będącego przedmiotem transakcji).

Jak wynika z art. 7 ust. 8 ustawy o VAT w przypadku „transakcji łańcuchowych przyjmuje się że każdy z podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw wykonał czynność opodatkowaną VAT (odpłatną dostawę towarów). Nie ma przy tym znaczenia, że podmiot „środkowy” nigdy nie otrzymał fizycznie tego towaru. Ustawodawca przyjął bowiem pewnego rodzaju fikcję prawną skutkującą tym, że każdy z podatników (dostawców) uczestniczących w tego typu transakcji dokonał czynności opodatkowanej VAT, a w rezultacie jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego i wystawienia faktury VAT dla dokonanej przez siebie dostawy towarów.

W opinii Spółki transakcje sprzedaży Towarów które będą realizowane przy użyciu kart paliwowych otrzymanych przez G. od A. i wydanych Przewoźnikom spełniają dyspozycje art. 7 ust. 8 ustawy o VAT. W przypadku analizowanych transakcji Spółka nabędzie bowiem od A. Towary, które następnie zostaną odprzedane Przewoźnikom. Fizyczne wydanie Towarów nastąpi natomiast przez A. (pierwszy podmiot w łańcuchu transakcji) bezpośrednio na rzecz Przewoźników (ostatni podmiot w łańcuchu transakcji).

W przypadku analizowanych transakcji G. będzie występować zarówno w charakterze nabywcy jak i dostawcy Towarów, na co wskazują zapisy Umowy zawartej pomiędzy G. a A. oraz umów zawartych pomiędzy G. a przewoźnikami.

Należy bowiem zwrócić uwagę, iż Spółka będzie jedyną stroną transakcji z A. (tj. wyłącznym nabywcą Towarów od A.), co znajduje potwierdzenie w zapisach Umowy, zgodnie z którymi:

1.  G. będzie ponosić pełną i wyłączną odpowiedzialność za wszelkie operacje przeprowadzone z użyciem kart paliwowych, nawet w przypadku zgubienia, kradzieży, sfałszowania lub podrobienia danej karty paliwowej, jak również w przypadku bezpodstawnego użycia karty.
2.  Spółka będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz A. ceny za Towary (A. nie będą przysługiwać jakiekolwiek roszczenia względem Przewoźników).
3.  G. będzie ustalać wszystkie istotne elementy transakcji z A., tj. listę stacji benzynowych, na których możliwe będzie nabycie Towarów przy użyciu kart paliwowych, cenę Towarów oraz limity wartościowe przypisane do każdej z kart.
4.  Spółce będzie przysługiwać wyłączne prawo zablokowania lub zawieszenia danej karty
5.  Ponadto z momentem nabycia Towarów za pomocą karty paliwowej Spółka będzie przejmować odpowiedzialność za Towary, a tym samym ewentualne roszczenia odszkodowawcze Przewoźników będą kierowane wyłącznie względem Spółki.

Jednocześnie – jak wynika z postanowień umów, które będą zawierane z Przewoźnikami – G., jako dostawca, będzie kształtować wszystkie istotne elementy transakcji sprzedaży Towarów na rzecz Przewoźników. W szczególności:

1.  Cena odprzedaży Towarów na rzecz Przewoźników będzie ustalana niezależnie od ceny negocjowanej przez G. z A. i będzie uwzględniać marżę G..
2.  Spółka będzie decydować o tym, jaka będzie maksymalna wartość Towarów, które będą mogły zostać nabyte przez Przewoźnika przy użyciu danej karty (poprzez ustanowienie limitów wartościowych).
3.  G. będzie miało decydujący wpływ na określenie, na jakich stacjach benzynowych Przewoźnik będzie mógł skorzystać z kart paliwowych.
4.  Spółce będzie przysługiwać prawo zawieszenia lub zablokowania danej karty w przypadku niewywiązania się przez Przewoźnika z umowy z G. (np. w przypadku nieuiszczenia ceny).

Ponadto, z momentem nabycia Towarów za pomocą karty paliwowej, Spółka będzie przejmować odpowiedzialność za Towary. Innymi słowy, ewentualne roszczenia reklamacyjne i odszkodowawcze związane z wadami Towarów będą kierowane przez Przewoźników wyłącznie względem G..

W związku z powyższym w opinii G. — w przypadku implementacji modelu rozliczeń będącego przedmiotem niniejszego wniosku, Spółka będzie nabywać od A. prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel (będzie nabywcą Towarów) a następnie będzie odprzedawać te Towary Przewoźnikom (działać w charakterze dostawcy).

W konsekwencji — zdaniem Spółki — transakcje odprzedaży Towarów nabytych przy użyciu kart paliwowych, dokonywane przez G. na rzecz Przewoźników powinny, zgodnie z art. 7 ust. 1 w zw. z ust. 8 ustawy o VAT zostać zaklasyfikowane jako odpłatne dostawy towarów, a w konsekwencji G. będzie zobowiązane do wykazania podatku VAT należnego z tytułu tych transakcji.

Przedstawione powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, w interpretacji z 2 maja 2013 r. (sygn. IPPP2/443- 100/13-5/MM) wskazał, iż: „w ramach prowadzonej działalności Spółka oferuje swoim Klientom możliwość dokonywania na stacjach benzynowych bezgotówkowych zakupów — przede wszystkim paliw, ale również innych towarów i usług oraz ich rozliczania przy wykorzystaniu tzw. kart paliwowych. \[\`(...)\`\] uznać należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nabywaniem i odsprzedażą towarów i usług. Z postanowień umownych pomiędzy Operatorami a Spółką wynika, że drugi w łańcuchu podmiot (Zainteresowany) ma wpływ na istotne elementy kształtujące obrót danym towarem (świadczeniem danej usługi). W sytuacji opisanej we wniosku dochodzi do rozporządzania przez Zainteresowanego towarem jak właściciel (\`(...)\`) Zainteresowany ma uprawnienia decyzyjne co do istotnych elementów związanych z dostawą towaru (świadczeniem usługi) — ma wpływ na kształtowanie ceny towarów i usług, ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne produktów nabywanych przez Klientów za pomocą kart paliwowych, a także ciążą na nim obowiązki związane z ponoszeniem roszczeń reklamacyjnych w stosunku do sprzedawanych towarów i usług. Uwzględniając powyższe, czynności dokonywane pomiędzy Zainteresowanym a danym Klientem stanowiące odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT”.

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, w interpretacji z 10 kwietnia 2013 r. (sygn. IPTPP2/443- 42/13-4/IR) stwierdził, iż: „Zainteresowany poza zapewnieniem swoim klientom możliwości korzystania z kart paliwowych ma wpływ na kształtowanie ceny towaru, warunków jego nabycia bowiem w drodze umowy strony ustaliły zasady przyznawania rabatów w postaci obniżenia ceny jednostkowej nabywanego towaru i usługi, terminy płatności oraz maksymalny limit kwotowy zakupów przypadający na każdą kartę to uznać należy, iż czynności dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a jego kontrahentami, dokonującymi zakupów na stacjach paliw należących do Koncernu lub z nim współpracujących (akceptujących karty), stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT tj. odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 8 i art. 8 ust. 2a ustawy. Tym samym Wnioskodawca jest zobowiązany do wykazania i rozliczenia podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej”.

Podobny pogląd zaprezentował również:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 23 października 2012 r. (sygn. IPPP1/443-674/12-2/MPe) oraz z 11 września 2012 r. (sygn. IPPP2/443-811/12-2/BH);

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 14 lutego 2013 r. (sygn. ILPP4/443- 518/12-2/ISN);

*   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 stycznia 2013 r. (sygn. III SA/Wa 1739/12) oraz z 8 listopada 2012 r. (sygn. III SA/Wa 253/12).

Ad 2

Zdaniem G., Spółce będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup przez G. Towarów, które następnie będą przedmiotem odprzedaży na rzecz Przewoźników.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w analizowanym stanie faktycznym. Dodatkowo, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, warunkiem odliczenia VAT naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury jest: (i) posiadanie statusu podatnika VAT przez nabywcę towarów i usług oraz (ii) wykorzystywanie przez podatnika nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W przypadku wdrożenia modelu rozliczeń będącego przedmiotem niniejszego wniosku, G. (spółka z siedzibą na terytorium Polski zarejestrowana dla celów podatku VAT) będzie nabywać Towary od A., które będzie następnie odprzedawać na rzecz Przewoźników. Jednocześnie – jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 1 – odprzedaż Towarów na rzecz Przewoźników powinna zostać zaklasyfikowana dla celów VAT jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym, nabyte przez Spółkę Towary będą wykorzystywane w działalności opodatkowanej G.. Tym samym – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółce będzie przysługiwać prawo odliczenia podatku VAT naliczonego faktur dokumentujących zakup Towarów i usług od A..

Spółka pragnie w tym miejscu podkreślić, iż z uwagi na okoliczność, że paliwa nabywane przez Spółkę i odprzedawane Przewoźnikom będą wykorzystywane wyłącznie w samochodach innych niż samochody osobowe — w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania przewidziane w ustawie o VAT ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych.

Spółka pragnie podkreślić, że przedstawione powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 21 września 2012 r. (sygn. IPPP2/443-605/12-2/IZ) uznał, że: „\[\`(...)\`\] uznać należy, iż Spółka nabywa paliwa w swoim imieniu, Spółka faktycznie ponosi koszty z tym związane, zatem przyjąć należy, że Spółka nabywa paliwo, które następnie odsprzedaje użytkownikowi kart paliwowych — firmę F \[…\] Należy więc przyjąć, iż paliwa te są towarem wykorzystywanym do wykonywania czynności opodatkowanych, a zatem spełniona jest przesłanka dotycząca prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, zawarta w art. 86 ust 1 ustawy. Zatem, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku, naliczonego na fakturze wystawionej przez koncern paliwowy dokumentującej zakup paliwa w części, w jakiej paliwa te są następnie odsprzedawane F.. \[…\]”.

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 11 września 2012 r. (sygn. IPPP2/443-811/12-2/BH) który zgodził się ze stanowiskiem podatnika, że: „W ocenie Spółki transakcje dokonywane pomiędzy Spółką a Dostawcami, w ramach których wydają oni towary lub usługi Klientom Spółki posiadającym karty paliwowe, stanowią odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Nabywane w ten sposób przez Spółkę towary i usługi są następnie odprzedawane przez Spółkę Klientom, a więc służą wykonywaniu przez nią czynności opodatkowanych. W związku z powyższym, Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Dostawców dokumentujących transakcje zrealizowane przez jej Klientów przy użyciu kart paliwowych”.

Podobne stanowisko zaprezentował również:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 10 kwietnia 2013 r. (sygn. IPTPP2/443- 42/13-4/IR);

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 14 lutego 2013 r. (sygn. ILPP4/443-518/12-3/ISN); oraz

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 3 grudnia 2012 r. (sygn. ITPP2/443-1068/12/EB).

Ad 3

W opinii Spółki, udostępnienie Przewoźnikom przez G. możliwości korzystania z usług CARDALERT oraz INFOSERWIS za dodatkowym wynagrodzeniem należnym Spółce powinno zostać zaklasyfikowane dla celów podatku VAT jako odpłatne świadczenie usług, a w konsekwencji Spółka będzie zobowiązana wykazać podatek VAT należny z tytułu tych transakcji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega w szczególności odpłatne świadczenie usług na terytorium Polski.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie, w myśl art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Należy również podkreślić, iż – jak wskazuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) – dana czynność stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

1.  istnienie dwóch podmiotów, tj. usługodawcy oraz usługobiorcy będącego konsumentem usługi (tak wskazał m.in. TSUE w wyroku z 29 lutego 1996 r.; sygn. C-215/94),
2.  istnienie stosunku prawnego łączącego usługodawcę i usługobiorcę, którego rezultatem jest wzajemne działanie tych podmiotów; działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane jest przez usługodawcę w zamian za wykonanie usługi na rzecz usługobiorcy (tak wskazał m.in. TSUE w wyroku z 3 marca 1994 r.; sygn. C-16/93),
3.  pomiędzy usługą i otrzymanym z jej tytułu wynagrodzeniem istnieje bezpośredni i czytelny związek (tak wskazał m.in. TSUE w wyroku z 5 lutego 1981 r.; sygn. C-154/80).

W przypadku analizowanych transakcji, G. (działający w charakterze usługodawcy) udostępni Przewoźnikom możliwość korzystania z usług CARDALERT oraz INFOSERWIS, tj. w szczególności:

1.  umożliwi Przewoźnikom otrzymywanie elektronicznych powiadomień (tzw. alertów) o nieprawidłowym i niepożądanym użyciu kart oraz
2.  umożliwi Przewoźnikom bieżące monitorowanie transakcji dokonanych za pomocą kart paliwowych na stronie internetowej A..

Świadczenie wskazanych usług przez G. będzie miało charakter odpłatny (wynagrodzenie G. z tego tytułu zostanie określone w umowach zawartych z Przewoźnikami).

Tym samym – zdaniem Spółki – niewątpliwie spełnione zostaną wskazane powyżej przesłanki, a tym samym udostępnienie Przewoźnikom możliwości korzystania (za wynagrodzeniem należnym Spółce z usług CARDALERT oraz INFOSERWIS powinno zostać zaklasyfikowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Spółka jako usługodawca będzie zobowiązana do wykazania podatku VAT należnego z tytułu analizowanych transakcji.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.