Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.635.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Ustalenie, czy dostawa udziału w nieruchomości gruntowej,
będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy też
będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku, w
szczególności ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt
10a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: budynek-budynek usługowy
komornik-komornik sądowy
zwolnienie-warunki zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 10 października 2025 r. dotyczący
    ustalenia, czy dostawa udziału w nieruchomości gruntowej, będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, czy też będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku, w
    szczególności ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, wpłynął 10
    października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na wniosek wierzycieli komornik wszczął egzekucję z udziału w wysokości 1/4 w
    nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem mieszkalnym z częścią usługową,
    położonej w (...) nr działki (...)., dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi kw o nr (...).. Z
    analizy danych zawartych m. in. w księdze wieczystej nieruchomości, w tym znajdujących
    się tam aktów notarialnych, jak również oświadczeń zebranych w toku postępowania
    wynika, że Dłużnik wraz z ówczesną małżonką (...).w dniu 27 czerwca 2001 r. nabył prawo
    do udziału w wysokości 1/2 w ww. nieruchomości na zasadach wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Ustalono, że w dacie nabycia nieruchomości Dłużnik prowadził działalność
    gospodarczą, lecz nie był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zwany dalej
    VAT. Dłużnik został zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu 1 lipca 2002 r. Komornik
    ustalił zarazem, że nabycie udziału w nieruchomości nie było związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą i nie jest udokumentowane fakturą VAT. Z oświadczenia
    Dłużnika wynika również, że zbywca udziału w nieruchomości nie był uprawniony do
    wystawiania faktur VAT. W konsekwencji w dacie nabycia udziału w nieruchomości Dłużnik
    nie skorzystał z odliczenia podatku VAT jak również brak było podstaw do zastosowania
    przepisów zwolnienia podmiotowego i przedmiotowego w zakresie tego podatku.
    Nadto na podstawie oświadczenia Dłużnika ustalono, że:
    - nieruchomość będąca przedmiotem egzekucji nie została wprowadzona przez Dłużnika
    do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Dłużnika działalności gospodarczej;
    - nie sfinansował on zakupu nieruchomości będącej przedmiotem postępowania
    egzekucyjnego z kredytu przeznaczonego na działalność gospodarczą;
    - nie korzystał on z części mieszkalnej budynku przez cały okres posiadania nieruchomości;
    - część mieszkalna budynku nigdy nie była wykorzystywana przez Dłużnika do działalności
    gospodarczej;
    - część mieszkalna budynku nigdy nie była udostępniana przez Dłużnika osobom trzecim;
    - budynek, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego, w świetle wiedzy Dłużnika jest
    budynkiem, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (dz. U. z 2025 r. poz. 418);

    - od momentu pierwszego zasiedlenia budynku posadowionego na działce (...). upłynął
    okres dłuższy niż 2 lata, w świetle art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 361 ze zm.);
    - w 2023 r. w części użytkowej przeprowadzony został remont, którego koszt w ocenie
    Dłużnika wyniósł około 35.000,00 zł. W ocenie Dłużnika kwota ta przewyższa 30%
    wartości początkowej udziału przysługującego Dłużnikowi w przedmiotowej
    nieruchomości, ale nie stanowi 30% wartości całej nieruchomości (oświadczenie z dnia
    8 sierpnia 2025 r.). Jednocześnie wskazał, że wydatki na remont zostały poniesione
    przez osobę trzecią (...).na mocy porozumienia z Dłużnikiem, który z uwagi na
    poniesione nakłady na tą część nieruchomości, zgodził się na zwolnienie tej osoby z
    czynszu za najmowaną od Dłużnika część lokalu użytkowego. Powyższe oświadczenie
    jest sprzeczne z oświadczeniem złożonym przez Dłużnika do protokołu w dniu 23 lutego
    2023 r., który w toku przeprowadzonych wówczas oględzin nieruchomości oświadczył,
    że remont lokalu użytkowego przeprowadzony został we wrześniu 2022 r. Pomimo
    zobowiązania Dłużnik nie przedłożył faktur potwierdzających jego oświadczenie;
    - po dokonaniu wskazanych powyżej ulepszeń, budynek w części dotyczącej prowadzenia
    działalności, został oddany do użytkowania;
    - nie korzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego od tych nakładów. Jednak w
    ocenie Dłużnika wydatki na remont przewyższyły 30% wartości początkowej udziału
    przysługującego Dłużnikowi w przedmiotowej nieruchomości, ale nie stanowi 30%
    wartości całej nieruchomości;
    Nadto komornik oświadcza, że nie posiada wiedzy czy w ciągu 2 lat, licząc m.in. od dnia
    sporządzenia niniejszego wniosku, przed planowaną sprzedażą egzekucyjną udziału w
    wysokości 1/4 w prawie własności opisanej nieruchomości gruntowej, ponoszone będą do
    dnia sprzedaży kolejne wydatki na ulepszenie lub przebudowę posadowionego na działce
    (...). budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które będą stanowiły co
    najmniej 30% wartości początkowej tego budynku tj. czy dokonane będą istotne zmiany
    przeprowadzone w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany
    warunków jego zasiedlenia.
    Komornik zawiadamia, iż w celu uzyskania powyższych danych przeprowadził
    udokumentowane działania, które ostatecznie nie doprowadziły, na skutek braku
    możliwości uzyskania wszystkich niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia
    spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18,
    zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10, 10a ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Komornik poza oświadczeniem Dłużnika i danych zawartych w księdze wieczystej nie
    posiada dokumentów, na podstawie których mógłby stwierdzić czy nabycie udziału w
    opisanej powyżej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a także czy w
    niniejszej sytuacji można zastosować przepisy obejmujące zwolnienie podmiotowe i
    przedmiotowe w ramach tego podatku.
    Jednocześnie Komornik zawiadamia, że dostawa wskazanego powyżej udziału w
    nieruchomości nastąpi w dacie prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności
    udziału w nieruchomości co oznacza, że organ egzekucyjny nie ma możliwości
    sprecyzowania konkretnej daty dostawy nieruchomości, gdyż jest ona uzależniona od
    orzeczenia Sądu. Wobec powyższego Komornik nie wie czy na dzień dokonania sprzedaży
    Dłużnik będzie zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług.

## Pytanie

Czy dostawa udziału w nieruchomości gruntowej, która została opisana powyżej, będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy też dostawa udziału w nieruchomości
    będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku, w szczególności ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie organu egzekucyjnego dostawa udziału w wysokości 1/4 w nieruchomości
    gruntowej, zabudowanej budynkiem mieszkalnym z częścią usługową, położonej w (...)
    oznaczonej nr działki (...)., dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi KW o nr (...).będzie
    korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 775; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
        Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz
        komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów
        Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy,
        dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub
        posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.):
        Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
        niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa
        podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
        właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Natomiast zgodnie z art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
        Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za
        podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności

    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze
    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie opodatkowanie podatkiem od towarów i usług ma miejsce wówczas, jeżeli
    po stronie dłużnika spełnione są przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi
    czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy i podmiotowym,
    tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest
    dokonywana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy,
    zgodnie z którą:
        Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
        terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W myśl art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym,
        w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego,

        o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
        majątek wspólny.
    Na mocy art. 36 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
        przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w
        tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
        prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
        użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
        używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wątpliwości Pana dotyczą ustalenia, czy dostawa udziału w nieruchomości, która została
    opisana w zdarzeniu przyszłym, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy
    też dostawa udziału w ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od tego
    podatku, w szczególności ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przedmiotem dostawy będzie nieruchomość
    zabudowana budynkiem mieszkalnym z częścią usługową. Dłużnik nabył prawo do udziału

    w wysokości 1/2 w ww. nieruchomości na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Nabycie udziału w nieruchomości nie było związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Dłużnika i nie było udokumentowane fakturą VAT. Ponadto wskazał Pan, że:
    - nieruchomość będąca przedmiotem egzekucji nie została wprowadzona przez Dłużnika
    do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Dłużnika działalności gospodarczej;
    - nie sfinansował on zakupu nieruchomości będącej przedmiotem postępowania
    egzekucyjnego z kredytu przeznaczonego na działalność gospodarczą;
    - nie korzystał on z części mieszkalnej budynku przez cały okres posiadania nieruchomości;
    - część mieszkalna budynku nigdy nie była wykorzystywana przez Dłużnika do działalności
    gospodarczej;
    - część mieszkalna budynku nigdy nie była udostępniana przez Dłużnika osobom trzecim.
    Część mieszkalna budynku, co wynika wprost z opisu zdarzenia przyszłego, nie była
    wykorzystywana przez Dłużnika w działalności gospodarczej, nie była także udostępniana
    przez Dłużnika osobom trzecim. Tym samym w odniesieniu do części mieszkalnej budynku
    Dłużnik nie będzie występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W
    konsekwencji, sprzedaż w trybie egzekucji komorniczej udziału w części mieszkalnej
    budynku nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Odnośnie części użytkowej budynku, to jak wynika z wniosku była przedmiotem najmu.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 z późn. zm.):
        Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
        używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się
        płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Trzeba tu zaznaczyć, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i
    „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością
    gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność
    tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego, czy przedmiot najmu stanowi w jego
    działalności środek trwały.
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    W tym miejscu zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W sytuacji gdy dłużnik wykorzystywał część nieruchomości do działalności gospodarczej,
    to zbycie tej części nieruchomości nie będzie dokonane w ramach prawa do
    dysponowania majątkiem prywatny, lecz będzie dokonane w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. W konsekwencji Dłużnik (w zakresie sprzedaży części
    użytkowej) będzie podatnikiem podatku VAT. Tym samym, sprzedaż w trybie egzekucji
    komorniczej udziału w części usługowej budynku będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą być
    opodatkowane albo zwolnione.
    Kwestia możliowści zastosowania zwolnienia od podatku transakcji zbycia nieruchomosci
    zabudownej uregulowana jest w art. 43 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem
        gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym
    jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
        Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
        nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
        budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
        zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W takiej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania
    zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku
    dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych
    towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego
    podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności
    towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie
    zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki, budowle lub ich części rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8
    ustawy, zgodnie z którym:
        W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
        części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia
        się wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do

    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis
    obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.
    Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
        Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
        sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku
        możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia
        spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18,
        zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że
        warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana,
    jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez
    komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Dłużnik wraz z ówczesną małżonką nabył na
    zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej prawo do udziału w wysokości 1/2
    przedmiotowej nieruchomości - działki (...) 27 czerwca 2001 r. Na nieruchomości
    posadowiony jest się budynek, w którym znajduje się część usługowa i część mieszkalna.
    W związku z tym, że jak wykazano powyżej, w odniesieniu do sprzedaży egzekucyjnej
    udziału w nieruchomości opodatkowaniu podlega tylko udział w części usługowej należący
    do Dłużnika, tylko w odniesieniu do tej części należy rozpatrywać możliwość zastosowania
    zwolnienia od podatku.
    Wskazał Pan w opisie zdarzenia przyszłego, że budynek znajdujący się na nieruchomości
    stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane oraz że od momentu
    pierwszego zasiedlenia budynku posadowionego na działce (...) upłynął okres dłuższy niż 2
    lata. Ponadto wskazał Pan, że w 2023 r. w części użytkowej przeprowadzony został
    remont, kwota wydatków nie stanowiła 30% wartości całej nieruchomości. Wydatki na
    remont zostały poniesione przez osobę trzecią na mocy porozumienia z Dłużnikiem, który
    z uwagi na poniesione nakłady na tą część nieruchomości, zgodził się na zwolnienie tej
    osoby z czynszu za najmowaną od Dłużnika część lokalu użytkowego. Po dokonaniu
    wskazanych powyżej ulepszeń, budynek w części dotyczącej prowadzenia działalności,
    został oddany do użytkowania. Dłużnik nie korzystał z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od tych nakładów.
    Oświadczył Pan również, że nie posiada wiedzy czy w ciągu 2 lat, licząc m.in. od dnia
    sporządzenia niniejszego wniosku, przed planowaną sprzedażą egzekucyjną udziału w
    prawie własności opisanej nieruchomości, ponoszone będą do dnia sprzedaży kolejne
    wydatki na ulepszenie lub przebudowę posadowionego na działce (...) budynku, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które będą stanowiły co najmniej 30%
    wartości początkowej tego budynku tj. czy dokonane będą istotne zmiany
    przeprowadzone w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany
    warunków jego zasiedlenia.
    Wskazał Pan, iż w celu uzyskania powyższych danych przeprowadził udokumentowane
    działania, które ostatecznie nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania
    wszystkich niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków
    zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10, 10a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, w skutek braku możliwości ustalenia przez Pana, czy w ciągu 2 lat, licząc m.
    in. od dnia sporządzenia niniejszego wniosku, przed planowaną sprzedażą egzekucyjną
    udziału w prawie własności opisanej nieruchomości, ponoszone będą do dnia sprzedaży
    kolejne wydatki na ulepszenie lub przebudowę posadowionego na działce (...) budynku, w

    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, biorąc pod uwagę art. 2 pkt 14
    ustawy o podatku od towarów i usług i zawartej w nim definicji pierwszego zasiedlenia, nie
    ma możliwości rozpatrzenia zwolnień o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a.
    Należy wskazać również, że bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia
    od podatku przedmiotowej transakcji na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2, gdyż zwolnienie to ma
    zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniami, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    W związku z powyższym, w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj.
    domniemanie, że warunki zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości nie będą
    spełnione.
    Zatem, w analizowanym przypadku dostawa (sprzedaż w ramach postępowania
    egzekucyjnego) udziału w części usługowej budynku znajdującego się na działce nr (...)
    będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 21 ustawy.
    W związku z tym, że dostawa udziału w części usługowej budynku nie będzie korzystała ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, to w związku z art. 29a ust. 8
    ustawy odpowiednio zwolnieniem tym nie jest objęta także transakcja sprzedaży udziału
    przypisanego do niego proporcjonalnie gruntu - działki (...) na której usytuowany jest
    przedmiotowy budynek i również będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Podsumowując, sprzedaż udziału w budynku części:
      - mieszkalnej budynku, wraz z przypisanym proporcjonalnie gruntem nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem VAT,
      - usługowej (użytkowej) wraz z przypisanym proporcjonalnie gruntem jest
        opodatkowana podatkiem VAT.
    Zatem Pana stanowisko w sprawie, zgodnie z którym dostawa udziału w wysokości 1/4 w
    nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem mieszkalnym z częścią usługową -
    działki nr (...) będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy
    o VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczyć należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Pana, jako Komornika oraz
    dokumentów na jakich Pan bazował ustalając, czy doszło do ulepszeń budynku w części
    usługowej znajdującego się na przedmiotowej nieruchomości, nie była przedmiotem
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.