Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.87.2025.2.ŁZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę mogą zostać uznane
za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca
ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
działalność-działalność gospodarcza
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 1 lipca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na
    pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 lipca 2025 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się:
    1) tworzeniem nowych funkcjonalności interfejsu użytkownika,
    2) rozwojem i optymalizacją istniejącego kodu,
    3) projektowaniem architektury frontendowej aplikacji,
    4) tworzeniem komponentów UI i integracją z API backendowym,
    5) tworzeniem logiki biznesowej,
    6) tworzeniem testów automatycznych,
    7) tworzeniem dokumentacji technicznej,
    8) przygotowywaniem i utrzymywaniem środowisk deweloperskich, testowych i
      produkcyjnych.
    Nowo opracowywane funkcje mają za zadanie rozwiązywać złożone problemy interfejsów
    i interakcji użytkownika z dużymi zbiorami danych, często w warunkach wysokiej
    dostępności i wydajności. Przykładowe zadania funkcji, które tworzy Wnioskodawca, to:
        dynamiczne kreatory komponentów, pozwalające użytkownikowi tworzyć złożone
        struktury (np. filtry, formularze, reguły dostępu) bez wiedzy technicznej;
        edytory z natychmiastowym podglądem efektów zmian, działające w czasie
        rzeczywistym, pozwalające na kolaborację wielu użytkowników jednocześnie;

        systemy uprawnień i widoczności treści, które działają kontekstowo;
        widoczność danych zależy od roli, miejsca w strukturze organizacyjnej i aktualnej
        konfiguracji;
        funkcje automatyzujące decyzje w UI na podstawie danych wejściowych (np. stany
        przycisków, sugestie akcji, zaawansowane walidacje formularzy);
        integracja agentów AI. Zadania te wymagają autorskich rozwiązań
        architektonicznych, ponieważ nie opierają się na gotowych bibliotekach, lecz na
        własnych mechanizmach logiki i stanu aplikacji, oraz łączą dziedziny matematyki i
        informatyki celem osiągnięcia maksymalnej wydajności i niezawodności.
    Tytułem opisu Oprogramowania rozwijanego przez Wnioskodawcę należy wskazać
    aplikację stanowiącą platformę typu all-in-one workspace do zarządzania zadaniami,
    projektami i współpracą zespołową. Aplikacja oferuje użytkownikom m.in.:
        tworzenie i organizację projektów, zadań, checklist i podzadań;
        widoki w różnych formach: lista, kanban, kalendarz, harmonogram, diagram Gantta;
        rozbudowany system tagów, statusów, priorytetów i zależności między zadaniami;
        wbudowany edytor dokumentów, notatek i komentowania w czasie rzeczywistym;
        system automatyzacji z integracją m.in. z e-mail, Slackiem, kalendarzami;
        narzędzia do śledzenia czasu pracy i raportowania postępów.
    Innowacyjność systemu polega m.in. na:
        bardzo wysokim poziomie personalizacji,
        użytkownik może definiować własne pola, statusy, układy widoków,
        elastycznym mechanizmie uprawnień działającym na poziomie workspace’ów,
        projektów, zadań i nawet pól w formularzach,
        zastosowaniu mikrofrontendów i dynamicznego ładowania modułów interfejsu,
        działaniu w czasie rzeczywistym z wykorzystaniem WebSocketów,
        obsłudze dużych wolumenów danych z zachowaniem płynności interfejsu.
    Jest to aplikacja rozwijana stale, w szybkim cyklu produktowym, o dużej skali i złożoności
    technicznej, w której każda nowa funkcjonalność musi być skalowalna, wydajna i
    kompatybilna z istniejącym systemem. Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i
    rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019
    r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego. Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;

    2) Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Wnioskodawca w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spełnienie powyższych
    warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny, systematyczny, jak i w
    sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac Wnioskodawcy wynikających z
    podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności. Wnioskodawca nie prowadzi badań
    naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności
    opisanej we wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu
    uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca

    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych
    rozwiązań - Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z
    różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania
    wideo, fora o technologii).
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy
    podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem
    rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że
    działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) - opisanego we wniosku w warunkach
    działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia
    programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest
    program komputerowy, napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Oprogramowanie
    nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą
    realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po
    stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania
    tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego
    przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla
    którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych
    z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania

    dostępnego na rynku. Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz
    Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie
    odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę
    następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to
    warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych. W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do
    Oprogramowania. Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w
    następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania,
    tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania - do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez pozostały
    dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje
    niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego
    wynagrodzenia wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką
    opodatkowania. Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej
    odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa

    autorskie do Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb
    ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również
    wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na
    każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie
    łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka
    prowadzona jest na bieżąco od 1 lipca 2025 roku. Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia
    współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i funkcjonalności tworzonego
    Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak zastrzeżeniem, że opisany we
    wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności pozostanie
    niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło uzyskiwanych dochodów z tytułu
    sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
      Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 lipca 2025 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
      a) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
        Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 lipca 2025 r.
      b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
        prace? Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace
        można podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
        1) Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez
        rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za
        prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien
        spełniać dany program komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np.
        poprzez omówienie funkcjonalności;
        2) Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
        technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
        poszczególnych etapów prac;
        3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
        pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
        4) Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
        docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      c) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
        tak,
      co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają
        /będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
        wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
      Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną
        zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one
        zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
        programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
        gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
      d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
        ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny

        produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował
        produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej
        działalności gospodarczej? Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca
        zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony produkt - oprogramowanie
        i dokona tego również w przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie
        opisane we wniosku. Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty które są
        wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
      e) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
        mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
        ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności
        obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów,
        procesów lub usług?
        Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty
        mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
        produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
        okresowych zmian do tych produktów.
      f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
        przychodami, których dotyczy wniosek? Odpowiedź: Pomiędzy pracami
        rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność, Wnioskodawca bowiem
        przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane
      pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te
      czynności? Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą
      umową, nie są wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym
      przez zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością? Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko
      gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
      przez Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
      czynów niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
    podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      Pana funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?

    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej, - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
      o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i
      kiedy je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza
    obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są
    wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku tj.
    od dnia 1 lipca 2025 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie
    realizuje on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia
    wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach
    działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się
    ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania oprogramowania - efekty Pana prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
    wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana
      pracy?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
      b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?). Odpowiedź:
        Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie Wnioskodawca nie
        otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw
        do „programu komputerowego. wypłacane wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
        wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
        ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z

        wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne a
        mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką
        podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi
    na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych
    z Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
      stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
    związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
    Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie
    systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na
    platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego
    Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który
    podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta
    (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy).
    Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
    realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne
    wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona
    ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia
    otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
      w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
      wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie
      Pan wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie Zleceniodawcy w
      rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
      tymi państwami? Odpowiedź: Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: - czy
      ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności

      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP? - czy prowadzona ewidencja
      pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
      dochodu? Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 lipca 2025 r. Ewidencja
      prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do
      wytworzenia kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty,
      o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
      zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w
    którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a -
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c -
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce rozwiązać klient. Klient
    zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
        potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
        potrzeba poprawy obsługi klienta,
        potrzeba stworzenia nowych produktów,
        potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
    Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
    spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie,
    które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.

    Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu języków
    programowania JavaScript, TypeScript, Node, React, Angular 2+, uczy się tych technologii i
    zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i
    technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i
    jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania, które są tutaj opisane.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:
        łatwość użytkowania,
        wydajność oraz stabilność,
        niezawodność,
        odpowiedni standard bezpieczeństwa
    Etap wstępny - obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
    osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co do
    parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
    własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
    zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
    Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
    pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
    kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co
    do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca
    ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje on wszelkie czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych,
    zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych
    funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w
    zakresie wykonanych analiz.
    Etap końcowy - obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników prac.
    W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez klienta
    lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe

    stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie ulepszeń tego
    produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości
    realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiana jest
    również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana
    charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku
    do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowani i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
        projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
        implementację (tworzenie) oprogramowania,
        testowanie oprogramowania,
        konieczność projektowania stosownych algorytmów - automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach programowania JavaScript,
    TypeScript, Node, React, Angular 2+. Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych
    funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania
    przez Wnioskodawcę „Oprogramowań”/„programów komputerowych. Używanie nowych
    narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia
    architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane
    oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w
    tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność
    oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy.

    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta
    Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, o oznacza, że
    cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne,
    nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i
    odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie
    tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt
    wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb
    zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania JavaScript, TypeScript,
    Node, React, Angular 2+. powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub
    rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest
    dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających - tworzone są różne
    funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich
    wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia
    architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Celem wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
        tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
        tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury, (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
        tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
        tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
        oprogramowania.
    Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta.
    Wymienione programy komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione we
    wniosku). Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że
    oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    W każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów - efekty prac Wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” - efekt pracy
    Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia,
    przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego
    oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywa on „Oprogramowaniem”/
    „programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują/będą
    przysługiwały osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/
    „programów komputerowych”.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty urządzeń i materiałów biurowych, to: drukarki,
    materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty użytkowania samochodu, to: koszty paliwa, koszty
    napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego.
    Wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie są ponoszone w celu prowadzenia
    przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych - opisanych szczegółowo we wniosku
    i uzupełnieniu obejmujących:
        projektowanie oprogramowania (projektowanie kodu źródłowego programów
        komputerowych dla klienta);
        tworzenie oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego programów
        komputerowych dla klienta);
        ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego programów komputerowych
        dla klienta) które były prowadzone od 1 lipca 2025 r. w okresach miesięcznych
        (każde z prac rozwojowych trwały i trwają) których wynikiem jest wytworzenie i
        rozwój oprogramowania wskazanego we wniosku i uzupełnieniu.
    Wydatki te jednakże nie były ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu prowadzenia prac
    rozwojowych), lecz Wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego wydatku
    przypadającego na działalność rozwojową.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad pytanie 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności
    badawczorozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art.
    5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39
    ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje
    się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art.
    4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
        badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą:
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania.
    Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową - w ocenie
    Wnioskodawcy - przemawia:
    1. jej twórczy charakter - prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak

      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2. okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) - przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych - tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3. podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny - prace
      nad oprogramowaniem. Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad pytanie 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W art. 30 ca
    ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W
    niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace
    rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad pytanie 3.

    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie
    z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.
    in. autorskie prawo do programu komputerowego.
    Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są
    utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi
    (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad pytanie 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej. Głównymi kosztami poniesionymi przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść,
    są koszty bezpośrednio związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich
    opisanych szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania - do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty
    uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać
    zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne
    wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że wykonuje Pan działalność opisaną
    we wniosku polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 lipca
    2025 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny
    prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wskazał Pan, że wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”,
    „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez
    Pana. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt Pana prac
    rozwojowych.
    W ramach prowadzonej działalności zajmuje się Pan:
        tworzeniem nowych funkcjonalności interfejsu użytkownika,
        rozwojem i optymalizacją istniejącego kodu,
        projektowaniem architektury frontendowej aplikacji,
        tworzeniem komponentów UI i integracją z API backendowym,
        tworzeniem logiki biznesowej,
        tworzeniem testów automatycznych,
        tworzeniem dokumentacji technicznej,
        przygotowywaniem i utrzymywaniem środowisk deweloperskich, testowych i
        produkcyjnych.
    Nowo opracowywane funkcje mają za zadanie rozwiązywać złożone problemy interfejsów
    i interakcji użytkownika z dużymi zbiorami danych, często w warunkach wysokiej
    dostępności i wydajności. Przykładowe zadania funkcji, które Pan tworzy, to:
        dynamiczne kreatory komponentów, pozwalające użytkownikowi tworzyć złożone
        struktury (np. filtry, formularze, reguły dostępu) bez wiedzy technicznej;
        edytory z natychmiastowym podglądem efektów zmian, działające w czasie
        rzeczywistym, pozwalające na kolaborację wielu użytkowników jednocześnie;
        systemy uprawnień i widoczności treści, które działają kontekstowo;
        widoczność danych zależy od roli, miejsca w strukturze organizacyjnej i aktualnej
        konfiguracji;
        funkcje automatyzujące decyzje w UI na podstawie danych wejściowych (np. stany
        przycisków, sugestie akcji, zaawansowane walidacje formularzy);
        integracja agentów AI. Zadania te wymagają autorskich rozwiązań
        architektonicznych, ponieważ nie opierają się na gotowych bibliotekach, lecz na
        własnych mechanizmach logiki

      i stanu aplikacji, oraz łączą dziedziny matematyki i informatyki celem osiągnięcia
      maksymalnej wydajności i niezawodności.
    Tytułem opisu Oprogramowania rozwijanego przez Pana należy wskazać aplikację
    stanowiącą platformę typu all-in-one workspace do zarządzania zadaniami, projektami i
    współpracą zespołową. Aplikacja oferuje użytkownikom m.in.:
        tworzenie i organizację projektów, zadań, checklist i podzadań;
        widoki w różnych formach: lista, kanban, kalendarz, harmonogram, diagram Gantta;
        rozbudowany system tagów, statusów, priorytetów i zależności między zadaniami;
        wbudowany edytor dokumentów, notatek i komentowania w czasie rzeczywistym;
        system automatyzacji z integracją m.in. z e-mail, Slackiem, kalendarzami;
        narzędzia do śledzenia czasu pracy i raportowania postępów;
        Innowacyjność systemu polega m.in. na:
          bardzo wysokim poziomie personalizacji
          użytkownik może definiować własne pola, statusy, układy widoków,
          elastycznym mechanizmie uprawnień działającym na poziomie workspace’ów,
          projektów, zadań i nawet pól w formularzach,
          zastosowaniu mikrofrontendów i dynamicznego ładowania modułów interfejsu,
          działaniu w czasie rzeczywistym z wykorzystaniem WebSocketów,
          obsłudze dużych wolumenów danych z zachowaniem płynności interfejsu.
    Jest to aplikacja rozwijana stale, w szybkim cyklu produktowym, o dużej skali i złożoności
    technicznej, w której każda nowa funkcjonalność musi być skalowalna, wydajna i
    kompatybilna z istniejącym systemem.
    Podkreślił Pan, że utwory tworzone i rozwijane przez Pana w każdym przypadku są
    chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    Jak wynika z wniosku, projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją
    prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po Pana stronie.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Pana nie były wcześniej tworzone i znane w Pana przedsiębiorstwie, jak również są
    innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku
    w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w
    wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
    specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreślił Pan, że każde
    zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele
    różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie
    oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy,
    doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych
    celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów
    /oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazał Pan, że wykonywane czynności
    nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.
    W celu realizacji projektów, w ramach których tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie,
    podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania
    opisanego we wniosku:
        projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
        implementację (tworzenie) oprogramowania,
        testowanie oprogramowania,

        konieczność projektowania stosownych algorytmów - automatyzacje wdrożeń
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach programowania JavaScript, TypeScript, Node,
    React, Angular 2+.
    Wskazał Pan, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie
    dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Pana „Oprogramowań”/„programów
    komputerowych”. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego
    powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje
    tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne
    technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje,
    poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w Pana praktyce gospodarczej.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy, przy której
    wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na
    kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana
    działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu. Oprogramowanie
    tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona.
    Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie
    ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co wyróżnia
    oprogramowanie tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i
    niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb
    zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    mieszanki technologii języków programowania JavaScript, TypeScript, Node, React,
    Angular 2+. powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się
    od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do
    konkretnych potrzeb podmiotów zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych
    systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają
    zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wskazał Pan, że
    stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi
    dodatkowy wyróżnik.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się

    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). W
    ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Pana celem jest dostarczenie klientowi programów komputerowych realizujących
    założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
        tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
        tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
        tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
        tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
        oprogramowania,
    Finansowanie następuje ze środków własnych. Opracowanie ww. programów
    komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków
    finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z
    przedstawicielami klienta. Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla
    uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań -
    Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii).
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w
    tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Pan uwzględnia w swojej działalności.
    W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że w pierwszej kolejności dysponował Pan opisem
    ogólnym, jaki problem chce rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Pan
    rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
        potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
        potrzeba poprawy obsługi klienta,
        potrzeba stworzenia nowych produktów,
        potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
    Przeprowadził Pan rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi
    borykali się klienci. Nie znalazł Pan żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie
    oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane
    do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.

    W ramach działalności, dzięki której tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza Pan
    „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz Pana doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu języków programowania
    JavaScript, TypeScript, Node, React, Angular 2+, uczy się tych technologii i zdobywa coraz
    to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i
    pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności oferował Pan usługi programistyczne. Sprzedawał Pan
    także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się na Pana wiedzy z
    zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia
    złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie
    inne rozwiązania.
    Efektem Pana działań w ramach tworzenia Oprogramowania są zastosowania
    zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność oraz
    odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:

        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z
    zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań -
    Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii).
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w
    tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki uwzględnia Pan w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Podkreślił Pan, że nie
    świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do

    tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem,
    wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności
    mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) -
    opisanego we wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające
    do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym
    wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym.
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pan Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją
    prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po Pana stronie.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Pana nie były wcześniej tworzone i znane w Pana przedsiębiorstwie, jak również są
    innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Dotychczas w swojej działalności oferował
    Pan usługi programistyczne. Sprzedawał Pan także autorskie prawa majątkowe do
    wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się na Pana wiedzy z
    zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia
    złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie
    inne rozwiązania.
    W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Pana działania
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W wyniku prac rozwojowych zaprojektował i stworzył Pan nowy, zmieniony lub ulepszony
    produkt - oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały

    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d  30
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
        na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz
        rozwija oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
        osób fizycznych;
        efekty pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w
        rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze były/są
        /będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
        podstawie art. 74 tej ustawy;

        przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy
        umowy, przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na
        podstawie pisemnej umowy na wskazanych polach eksploatacji, zawartej z
        zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych;
        prowadzi Pan od 1 lipca 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym
        od osób fizycznych;
        w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone i rozwijane przez Pana autorskie prawo do
    Oprogramowania jest/będzie kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania stanowi/będzie stanowić
    dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych od 1 lipca 2025 r. oraz za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony
    stan faktyczny i prawny.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:

        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki ponoszone przez Pana na:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania;

    2. urządzenia i materiały biurowe, tj. koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
      papierniczych, koszty tuszu;
    3. usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny i internet), telefon komórkowy,
      smartwatch i inne urządzenia mobilne (tablety);
    4. użytkowanie samochodu: koszty paliwa, napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu
      oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego;
    5. usługi księgowe;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową,
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ
    uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy -
    Ordynacja podatkowa.