Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-134/13-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-21
Teza: 1. Czy Spółka postępuje właściwie ustalając terminy płatności na podstawie umowy z kontrahentem a nie faktury w sytuacji gdy termin płatności różni się od tego ustalonego w podpisanej umowie? 2. Czy Spółka może ponownie określić w formie pisemnej (np. w formie aneksu lub potwierdzić emailem) termin płatności za usługę z kontrahentem inny niż wynikający z umowy i traktować ten nowy termin płatności jako właściwy do regulowania zobowiązań?
Słowa kluczowe: faktura; kontrahent; płatnik; termin; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.02.2013r. (data wpływu: 05.03.2013r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 05.03.2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w rozpoznania kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej S.A. zawiera różnego rodzaju umowy z kontrahentami polskimi i zagranicznymi. S.A. kupuje od kontrahentów zagranicznych różne usługi niematerialne. Są to zakupy praw, licencji, reklamy oraz inne. W umowach określone są terminy dotyczące płatności za wykonane na rzecz Spółki czynności. Zdarzają się przypadki, że kontrahenci na rzecz Spółki wystawiają faktury, na których określono termin płatności inny, niż wynika z zapisów umowy.

Często, również w związku z różnymi zdarzeniami gospodarczymi występują sytuacje, że strony zmieniają terminy płatności zapisane w umowach. Z zasady tych zmian dokonuje się w postaci pisemnej, np. aneksu do umowy, ale również za podstawę do zmiany należnego terminu płatności jako właściwy sposób przyjmujemy, maile potwierdzające zgodę obu stron na zmianę terminu płatności.

Zgodnie z nowymi regulacjami obowiązującymi od 1 styczni 2013 r. stosownie do przepisów ustawy z dnia 16.11.2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012, poz.1342), w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu i nieuregulowania tej kwoty, w terminach 30 dni od daty upływu terminu płatności (jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni - 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów podatkowych) to należy zmniejszać koszty uzyskania przychodów, o kwotę wynikającą z tych niezapłaconych faktur (dokumentów).

Spółka ustalając terminy płatności, w przypadku, gdy termin płatności w umowie różni się od terminu płatności określonego w fakturze, jako właściwe przyjmuje terminy zapisane w umowie.

Natomiast w sytuacji, gdy strony zgodnie ustalą w formie pisemnej (nie ma znaczenia czy w postaci aneksu, pisma czy maila) inny termin niż zapisany w pierwotnej umowie, to dla ustalenia termu płatności stosownie do przepisów ww. ustawy przyjmuje jako właściwy termin zapisany w nowym dokumencie.

Z uwagi na powyższe, wobec braku zapisu w ustawie opisanych przypadków w Spółce pojawiły się wątpliwości w kwestii ustalania terminu, od którego obowiązują opisane zasady w kwestii zaliczania do kosztów podatkowych nieuregulowanych faktur.

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Spółka zadała następujące pytania:

1.  Czy Spółka postępuje właściwie ustalając terminy płatności na podstawie umowy z kontrahentem a nie faktury w sytuacji gdy termin płatności różni się od tego ustalonego w podpisanej umowie?
2.  Czy Spółka może ponownie określić w formie pisemnej (np. w formie aneksu lub potwierdzić emailem) termin płatności za usługę z kontrahentem inny niż wynikający z umowy i traktować ten nowy termin płatności jako właściwy do regulowania zobowiązań?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ustawie z dnia 16.11.2012 r. (Dz. U. z 2012, poz.1342) wprowadza się z dniem 1 stycznia 2013 r. następujące zmiany:

po art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r, o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) dodaje się art. 15b w brzmieniu: „W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) — kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

Jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1 dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie. Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach.”

Spółka S.A. stoi na stanowisku, w świetle przytoczonych przepisów, iż skoro strony ustalą nowy termin płatności, to ten nowy termin jest właściwy dla wzajemnych rozliczeń i ustalania terminów płatności w kontekście przepisu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dodatkowo, Spółka uważa, że w sytuacji, gdy strony uzgodnią w umowie termin płatności do rozliczeń, to w przypadku, gdy wystawca poda na fakturze termin płatności inny niż w umowie to jako prawidłowy przyjmujemy termin płatności zapisany w umowie bo taki był zaakceptowany przez obie strony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.