Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.663.2018.1.IT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-22
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na fakturach zakupowych związanych z realizacją projektu przy zastosowaniu wskaźników proporcji, o których mowa w art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; proporcja; szkoły-szkoła wyższa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2018 r. (data wpływu 8 października 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na fakturach zakupowych związanych z realizacją projektu przy zastosowaniu wskaźników proporcji, o których mowa w art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na fakturach zakupowych związanych z realizacją projektu przy zastosowaniu wskaźników proporcji, o których mowa w art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, jest uczelnią publiczną, której zadania określone zostały w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy podstawowymi zadaniami uczelni są:

1.  kształcenie studentów w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych w pracy zawodowej,
2.  wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, za umacnianie zasad demokracji i poszanowania praw człowieka,
3.  prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, świadczenie usług badawczych oraz transfer technologii do gospodarki,
4.  kształcenie i promowanie kadr naukowych,
5.  upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, w tym poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych,
6.  prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń w celu kształcenia nowych umiejętności niezbędnych na rynku pracy w systemie uczenia się przez całe życie,
7.  stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów,
8.  działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych,
9.  stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia i w badaniach naukowych.

Oprócz wymienionych wyżej zadań, Wnioskodawca świadczy również inne usługi, np. usługi najmu nieruchomości, zakwaterowania, usługi wydawnicze, usługi związane z przygotowaniem opinii, ekspertyz na zlecenie podmiotów zewnętrznych itp.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, posiada również rejestrację jako podatnik VAT UE.

Realizowane przez Wnioskodawcę zadania, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą, obejmują czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione, jak również czynności niepodlegające opodatkowaniu wykonywane w ramach podstawowej działalności statutowej. W związku z tym Wnioskodawca składa deklaracje VAT, w których wykazuje podatek należny, a także podatek naliczony obniżający podatek należny.

W zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, Wnioskodawca stosuje art. 86 ust. 1, ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm), zwaną dalej „ustawą VAT”.

Jeżeli zakupy towarów i usług związane są bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawca stosuje art. 86 ust. 1 ustawy VAT i odlicza 100% podatku naliczonego w tych zakupach.

W przypadku nabycia towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy VAT i podstawową działalnością statutową niepodlegającą opodatkowaniu, Wnioskodawca odlicza podatek naliczony w oparciu o przepisy art. 86 ust 2a-2h ustawy VAT stosując tzw. prewspółczynnik. Natomiast dla zakupów związanych z realizowanymi w ramach działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi, stosuje rozliczenie podatku metodą określoną w art. 90 ustawy VAT - tzw. współczynnik proporcjonalnego odliczania podatku.

Jeżeli zakupy towarów i usług związane są zarówno z działalnością statutową, jak i działalnością gospodarczą opodatkowaną i działalnością gospodarczą zwolnioną przy odliczaniu podatku naliczonego stosuje prewspółczynnik skorygowany o współczynnik proporcjonalnego odliczenia.

Przy zakupach towarów i usług związanych bezpośrednio z czynnościami zwolnionymi z podatku lub z działalnością statutową niepodlegającą opodatkowaniu podatek naliczony nie jest odliczany i nie pomniejsza podatku należnego.

Do czynności niepodlegających opodatkowaniu wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach podstawowej działalności statutowej zalicza się m in.:

*   kształcenie studentów na nieodpłatnych studiach stacjonarnych finansowanych z dotacji budżetu państwa w ramach bezpłatnej edukacji,

*   prowadzenie badań naukowych w tym badań podstawowych w zakresie określonym ustawą o finansowaniu nauki, jeżeli nie stanowią świadczenia usług,

*   udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych.

Do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT zalicza się w szczególności:

*   czynności zwolnione z VAT np. kształcenie studentów w ramach odpłatnych studiów niestacjonarnych, prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń,

*   czynności opodatkowane np. świadczenie usług badawczych, sprzedaż praw do wyników badań, udzielanie licencji, wynajem nieruchomości, przygotowanie ekspertyz, opinii, usługi wydawnicze.

W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (RPO W 2014-2020); Oś priorytetowa I - Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce; Działanie 1.1 - Działalność badawczo-rozwojowa jednostek naukowych; Typ projektów „Wsparcie infrastruktury badawczo-rozwojowej jednostek naukowych”, Wnioskodawca podpisał z Jednostką Wdrażania Programów Unijnych umowę na realizację projektu.

Projekt realizowany będzie w latach 2018-2020.

W ramach niniejszego projektu planowane jest utworzenie zintegrowanego ośrodka badawczego systemów bezzałogowych. Celem przedsięwzięcia jest utworzenie bazy naukowej, pozwalającej na prowadzenie prac badawczych w obszarze systemów bezzałogowych, zarówno lądowych jak i powietrznych.

W ramach projektu planowane jest:

1.  Wybudowanie budynku dostosowanego specjalnie do prac uwzględniających prace z konstrukcjami lotniczymi;
2.  Zakup urządzeń i narzędzi umożliwiających efektywną pracę badawczo-rozwojową oraz serwisową na terenie lotniska.

Budynek podzielony będzie na dwie części: laboratoryjno-biurową, gdzie znajdować się będzie m.in. laboratorium komputerowo-obliczeniowe oraz część warsztatową, w której znajdować się będzie niezbędny sprzęt oraz narzędzia do realizowanych prac. W ramach niniejszego projektu planowane jest utworzenie kilku laboratoriów (w tym latające laboratoria), dzięki którym możliwe będzie prowadzenie prac badawczych.

Wartość projektu ogółem wynosi 33 495 600,02 zł.

Łączne koszty kwalifikowalne projektu wynoszą 30 885 974,04 zł

w tym:

*   dofinansowanie ze środków RPOW 24 655 999,02 zł

*   wkład własny 6 229 975,02 zł.

Koszty kwalifikowalne to koszty niezbędne do realizacji projektu.

Dofinansowanie ze środków RPOW obejmuje następujące kategorie wydatków:

*   dokumentacja techniczna dla inwestycji objętej projektem,

*   zakup nieruchomości,

*   budowa budynku wraz z nadzorem inwestorskim,

*   zakup i instalacja wyposażenia w laboratoriach i warsztatach,

*   promocja projektu,

*   zarządzanie projektem.

Zgodnie z regulaminem konkursu podmiot wnioskujący o dofinansowanie projektu musi wykazać, że projekt składa się z części gospodarczej i niegospodarczej. Działalność gospodarcza i niegospodarcza w ramach projektu będzie wydzielona w ewidencji księgowej wnioskodawcy.

Projekt realizowany jest zgodnie ze schematem A przewidzianym w Regulaminie konkursu, co oznacza, że część gospodarcza stanowi powyżej 20% kosztów kwalifikowanych projektu, a wkład własny wnioskodawcy wolny od wsparcia publicznego co najmniej 50% kosztów kwalifikowalnych przypadających na część gospodarczą projektu, w tym obligatoryjny wkład jednostki naukowej w wysokości nie mniejszej niż 2,5% kosztów kwalifikowanych projektu, w formie finansowej.

Działalność gospodarcza i niegospodarcza finansowana jest zgodnie ze schematem pomocy publicznej.

W budżecie projektu koszty kwalifikowalne przypisano odpowiednio:

*   do działalności gospodarczej (40,34%) 12 459 950,04 zł

*   do działalności niegospodarczej (59,66%) 18 426 024,00 zł.

W realizowanym przez Wnioskodawcę projekcie, jak zapisano we wniosku o dofinansowanie i studium wykonalności, wykonana infrastruktura wykorzystana będzie do celów działalności gospodarczej oraz dla celów własnej działalności badawczo-rozwojowej i edukacyjnej zwanej działalnością niegospodarczą.

Realizowane aktywności obejmować będą agendę badawczą oraz agendę edukacyjną.

Agenda badawcza w ramach działalności gospodarczej zakłada m in.:

*   prowadzenie zleconych prac badawczo-rozwojowych na rzecz przedsiębiorców i instytucji z regionu,

*   komercjalizację wyników badań,

*   dostęp do wspartej infrastruktury poprzez jej wynajem.

Agenda edukacyjna w ramach działalności gospodarczej dotyczyła będzie prowadzenia działań szkoleniowych, w tym: kursy warsztaty, konferencje, treningi oraz działalności dydaktycznej, np. studia podyplomowe.

Wykorzystanie ośrodka do działalności niegospodarczej dotyczyć będzie prowadzenia dalszych badań naukowych i prac rozwojowych, wsparcia działalności kół naukowych oraz stworzenia warunków do odbywania praktyk studenckich i realizacji prac dyplomowych. Wymieniony powyżej zakres planowanych do realizacji prac oznacza, że nabywane w projekcie towary i usługi, wykorzystywane będą do:

*   działalności gospodarczej opodatkowanej 23% podatkiem VAT (prowadzenie zleconych prac badawczo-rozwojowych na rzecz przedsiębiorców i instytucji z regionu, komercjalizacja wyników badań, wynajem infrastruktury),

*   działalności gospodarczej zwolnionej (prowadzenie kursów, szkoleń, warsztatów, studiów podyplomowych),

*   działalności statutowej polegającej na prowadzeniu dalszych badań i prac rozwojowych, wsparciu procesu edukacyjnego, która stanowi działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, czyli tzw. działalność niegospodarczą.

W realizowanym projekcie nie jest możliwe przypisanie zakupionych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej. Nie jest również możliwe wyodrębnienie części zakupionych towarów tj. pojedynczych składników stanowiących wyposażenie laboratorium lub określonych usług i przypisanie ich do działalności gospodarczej, która będzie realizowana w utworzonych laboratoriach.

Z uwagi na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą jak i niegospodarczą możliwe jest rozliczenie naliczonego podatku VAT z zastosowaniem prewspółczynnika obliczonego w oparciu o przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT oraz wydanego na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów.

W § 6 w/w rozporządzenia wskazano sposób określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej jako najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez uczelnie publiczne działalności i dokonywanych przez nie nabyć tzw. sposób określenia proporcji.

Ustalony w rozporządzeniu wzór do wyliczenia prewspółczynnika wskazuje również dane, na podstawie których uczelnia publiczna określa jego wysokość i oblicza kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu.

Zgodnie z podanym wzorem proporcję dla uczelni publicznych ustala się jako udział rocznego obrotu z działalności gospodarczej w rocznym obrocie z działalności gospodarczej powiększonym o:

1.  dotacje oraz inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę uczelnię na realizację zadań wskazanych w art. 94 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym, z wyłączeniem dotacji przeznaczonej na pomoc materialną dla studentów i doktorantów oraz dotacji przeznaczonej na specjalne stypendia naukowe dla doktorantów i studentów;
2.  środki na finansowanie nauki do wysokości poniesionych kosztów przez uczelnię w danym roku oraz inne dotacje lub środki o podobnym charakterze - przeznaczone na realizację przez uczelnię w danym roku badań naukowych, prac rozwojowych oraz innych zadań zleconych, których realizacja nie mieści się w działalności gospodarczej, z wyłączeniem dotacji przeznaczonych na stypendia dla uczestników studiów doktoranckich uczestniczących w realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych.

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy.

Przyjęte do ustalenia prewspółczynnika dane powinny wynikać ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-finansowego uczelni.

Ponadto należy mieć na uwadze fakt, że w realizowanym projekcie zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej. Ponieważ nie jest możliwe odrębne określenie kwoty podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną i kwoty podatku naliczonego związanego z działalnością zwolnioną, zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 2-4, jako uzupełnienie uregulowań zawartych w art. 86 ustawy VAT. Oznacza to, że ustalony prewspółczynnik należy skorygować o współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku (wskaźnik proporcji). Sposób wyliczenia proporcji określa art. 90 ust. 3-4 ustawy.

Obliczony u Wnioskodawcy, na podstawie danych wynikających ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo finansowego uczelni, prewspółczynnik na rok 2018 wynosi 19%. Ustalony współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku wynosi 45%. Oznacza to, że w realizowanym projekcie, w którym szacowana kwota naliczonego podatku VAT wynosi 5 800 600,02 zł, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku w wysokości 495 951,30 zł, stosując współczynnik 8,55% (19% x 45%), natomiast nie ma prawa do odliczenia kwoty podatku w wysokości 5 304 648,72 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do zakupów towarów i usług dokonywanych na potrzeby realizacji projektu Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach zakupu towarów i usług związanych z realizowanym projektem przy zastosowaniu prewspółczynnika określonego w oparciu o przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, skorygowanego o współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku określonego w oparciu o przepisy art. 90 ust. 2-4 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle opisanego na wstępie stanu faktycznego, w odniesieniu do zakupów towarów i usług niezbędnych do realizacji projektu Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach zakupu towarów i usług związanych z realizowanym projektem stosując „prewspółczynnik” obliczony zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, skorygowany o współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku określony w oparciu o przepisy art. 90 ust. 2-4 ustawy VAT.

Zgodnie z art. 15 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z przytoczonych przepisów wynika, że działalność gospodarcza nie jest więc uzależniona od rezultatów i nie musi przynosić jakichkolwiek efektów. Istotnym dla oceny sytuacji czy podmiot prowadzi działalność gospodarczą staje się zamiar jej prowadzenia i ponoszone w związku z tym faktem koszty.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści tego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje po spełnieniu określonych warunków, tj. podmiot odliczający podatek jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a zakupione towary i usługi przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych.

Przez czynności opodatkowane rozumieć należy czynności, w wyniku których u podatnika podatku VAT powstanie zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku należnego.

Na mocy art. 86 ust. 2a w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 86 ust. 22 ustawy VAT, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, w przypadku niektórych podatników wskazał w § 6 rozporządzenia sposób określenia proporcji dla uczelni publicznej oraz zakres danych, na podstawie których ustala się wysokość prewspółczynnika.

Podstawę do ustalenia prewspółczynnika stanowią dane wynikające ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-finansowego uczelni.

W przypadku uczelni mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy.

Przepisami uzupełniającymi do art. 86 ustawy VAT są zapisy wynikające z art. 90 ustawy, odnoszące się wyłącznie do działalności gospodarczej.

Ustawodawca w art. 90 ust. 1 wprowadził zapis, z którego wynika, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych i zwolnionych podatnik powinien określić odrębnie kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi.

Jeżeli nie jest możliwe przypisanie zakupionych towarów lub usług do określonej działalności tj. opodatkowanej, zwolnionej, podatnik na podstawie art. 90 ust 2 ustawy VAT, może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać do czynności opodatkowanych. Sposób ustalenia proporcji określa art. 90 ust. 3 i 4 ustawy VAT.

W oparciu o przedstawione wyżej przepisy oraz analizę stanu faktycznego, wynikającego z wytycznych konkursu i złożonego wniosku o dofinansowanie, w realizowanym projekcie:

*   zakupione towary i usługi wykorzystywane będą zarówno do działalności gospodarczej jak i niegospodarczej; działalność gospodarcza obejmować będzie świadczenie usług opodatkowanych 23% podatkiem VAT (prowadzenie zleconych prac badawczo-rozwojowych na rzecz przedsiębiorców i instytucji zewnętrznych, wynajem infrastruktury dla przedsiębiorców i instytucji) i świadczenie usług zwolnionych (prowadzenie kursów, szkoleń, warsztatów, studiów podyplomowych); działalność niegospodarcza nakierowana będzie na realizację zadań statutowych, tj. prowadzenia dalszych badań naukowych i prac rozwojowych, wsparcia działalności kół naukowych oraz stworzenia warunków do odbywania praktyk studenckich i realizacji prac dyplomowych,

*   nie jest możliwe przypisanie na podstawie art. 86 ust. 1 całości lub części kwot zakupionych towarów i usług do czynności opodatkowanych, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zdaniem Wnioskodawcy, odliczając w zakresie częściowym podatek VAT od zakupów towarów i usług związanych z realizowanym projektem, przysługuje jej prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego obliczonego w oparciu o przepisy art. 86 ust. 2a-2h i art. 90 ust. 2-4 ustawy VAT. Ustalony w oparciu o w/w przepisy prewspółczynnik wynosi 19% na rok 2018, natomiast wskaźnik proporcji wynosi 45%. Przy zastosowaniu obu wskaźników odliczenie podatku naliczonego od zakupów realizowanych na rzecz projektu dokonywane będzie w roku 2018 w oparciu o współczynnik w wysokości 8,55% (19%x45%). Szacowana kwota podatku do odliczenia w oparciu o wyżej wymieniony współczynnik wyniesie 495 951,30 zł, natomiast kwota podatku niepodlegająca odliczeniu wyniesie 5 304 648,72 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017, poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Natomiast podatnikowi nie przysługuje takie prawo przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu albo zwolnioną od podatku.

Natomiast na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z ust. 2c analizowanego artykułu, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy (art. 86 ust. 2d ustawy).

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio (art. 86 ust. 2g ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Odnośnie sposobu określenia proporcji należy wskazać, że na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193), zwane dalej rozporządzeniem. W § 6 powyższego rozporządzenia wskazano sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez uczelnie publiczne działalności i dokonywanych przez nie nabyć (tzw. sposób określenia proporcji), jak również wskazano dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to – na mocy art. 90 ust. 2 ustawy – podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2–8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Należy jednak podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest uczelnią publiczną, której zadania określone zostały w ustawie prawo o szkolnictwie wyższym oraz zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, posiada również rejestrację jako podatnik VAT UE. Realizowane przez Wnioskodawcę zadania, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, obejmują czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione, jak również czynności niepodlegające opodatkowaniu wykonywane w ramach podstawowej działalności statutowej. W związku z tym Strona składa deklaracje VAT, w których wykazuje podatek należny, a także podatek naliczony obniżający podatek należny.

Wnioskodawca podpisał z Jednostką Wdrażania Programów Unijnych umowę na realizację projektu, który realizowany będzie w latach 2018-2020. W ramach niniejszego projektu planowane jest utworzenie zintegrowanego ośrodka badawczego systemów bezzałogowych. Celem przedsięwzięcia jest utworzenie bazy naukowej, pozwalającej na prowadzenie prac badawczych w obszarze systemów bezzałogowych, zarówno lądowych jak i powietrznych. W ramach projektu planowane jest: 1. Wybudowanie budynku dostosowanego specjalnie do prac uwzględniających prace z konstrukcjami lotniczymi; 2. Zakup urządzeń i narzędzi umożliwiających efektywną pracę badawczo-rozwojową oraz serwisową na terenie lotniska.

Zgodnie z regulaminem konkursu podmiot wnioskujący o dofinansowanie projektu musi wykazać, że projekt składa się z części gospodarczej i niegospodarczej. Działalność gospodarcza i niegospodarcza w ramach projektu będzie wydzielona w ewidencji księgowej wnioskodawcy.

W budżecie projektu koszty kwalifikowalne przypisano odpowiednio:

*   do działalności gospodarczej (40,34%) 12 459 950,04 zł

*   do działalności niegospodarczej (59,66%) 18 426 024,00 zł.

W realizowanym przez Wnioskodawcę projekcie, jak zapisano we wniosku o dofinansowanie i studium wykonalności, wykonana infrastruktura wykorzystana będzie do celów działalności gospodarczej oraz dla celów własnej działalności badawczo-rozwojowej i edukacyjnej zwanej działalnością niegospodarczą.

Nabywane w projekcie towary i usługi, wykorzystywane będą do:

*   działalności gospodarczej opodatkowanej 23% podatkiem VAT (prowadzenie zleconych prac badawczo-rozwojowych na rzecz przedsiębiorców i instytucji z regionu, komercjalizacja wyników badań, wynajem infrastruktury),

*   działalności gospodarczej zwolnionej (prowadzenie kursów, szkoleń, warsztatów, studiów podyplomowych),

*   działalności statutowej polegającej na prowadzeniu dalszych badań i prac rozwojowych, wsparciu procesu edukacyjnego, która stanowi działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, czyli tzw. działalność niegospodarczą.

W realizowanym projekcie nie jest możliwe przypisanie zakupionych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej. Nie jest również możliwe wyodrębnienie części zakupionych towarów tj. pojedynczych składników stanowiących wyposażenie laboratorium lub określonych usług i przypisanie ich do działalności gospodarczej, która będzie realizowana w utworzonych laboratoriach.

Obliczony, na podstawie danych wynikających ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo finansowego uczelni, prewspółczynnik na rok 2018 wynosi 19%. Ustalony współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku wynosi 45%. Oznacza to, że w realizowanym projekcie, w którym szacowana kwota naliczonego podatku VAT wynosi 5 800 600,02 zł, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku w wysokości 495 951,30 zł, stosując współczynnik 8,55% (19% x 45%), natomiast nie ma prawa do odliczenia kwoty podatku w wysokości 5 304 648,72 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach zakupu towarów i usług związanych z realizowanym projektem przy zastosowaniu prewspółczynnika określonego w oparciu o przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT i rozporządzenia w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, skorygowanego o współczynnik proporcjonalnego odliczenia podatku określonego w oparciu o przepisy art. 90 ust. 2-4 ustawy VAT.

W rozpatrywanej sprawie w związku z wykorzystywaniem nabywanych w ramach realizacji Projektu towarów i usług do celów działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej), oraz niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi będą służyły do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy wskazać, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności Wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT).

Zatem przy zakupie towarów i usług służących do realizacji Projektu związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Natomiast przy zakupach związanych wyłącznie z działalnością Wnioskodawcy, która nie podlega ustawie bądź związanych wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT, Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednakże z uwagi na okoliczność, że – jak wskazał Wnioskodawca – przypisanie towarów i usług nabytych w ramach realizacji Projektu w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie będzie możliwe, jak również nie będzie możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot w stosunku do towarów i usług, które będą wykorzystywane przez Wnioskodawcy do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, to Wnioskodawca w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w pierwszej kolejności będzie zobowiązany, do obliczenia podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy.

W dalszym etapie – w związku z faktem, że nabywane towary i usługi związane z działalnością gospodarczą będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych jak i do czynności zwolnionych od podatku – Wnioskodawca winien dokonać kolejnego podziału podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art. 90 ust. 2, 3 i następne ustawy.

Podsumowując należy stwierdzić, że skoro wydatki związane z realizacją przedmiotowego Projektu będą związane z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi od podatku oraz niepodlegającymi opodatkowaniu, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w związku z jego realizacją, w wysokości ustalonej w pierwszej kolejności w oparciu o sposób określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy, a następnie na podstawie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Prawo to będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy.

Zgodzić zatem należy się z Wnioskodawcą, że Uczelnia nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego w fakturach zakupowych związanych z realizacją Projektu oraz, że zasadne jest stosowanie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach zakupowych związanych z realizacją Projektu według struktury obliczonej przy zastosowaniu wskaźnika proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług oraz wskaźnika proporcji obliczonego na podstawie art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy stosowaniu obu tych wskaźników Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na fakturach zakupowych związanych z realizacją Projektu jedynie w zakresie częściowym, wynikających z przyjętych w danym roku podatkowym ww. wskaźników.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznaczyć należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie podnoszone w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Sposób określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (sposób określenia proporcji), o którym mowa w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy nie był przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Kwestię te przyjęto jako element przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie wskazać należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.