Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-854/10/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-23
Teza: Czy podatek od wartości dodanej zwrócony zagranicą należy zaliczyć do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek od wartości dodanej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 9 września 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uiszczenia na terytorium innych niż Rzeczpospolita Polska krajów członkowskich Unii Europejskiej podatku od wartości dodanej – jest **nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uiszczenia na terytorium innych niż Rzeczpospolita Polska krajów członkowskich Unii Europejskiej podatku od wartości dodanej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportowych. Ewidencję księgową prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE. Jej firma transportowa świadcząca usługi transportowe regularnie kupuje paliwo na terytorium innych państw Unii Europejskiej, jak i uiszcza opłaty za przejazd autostradą. Zakup paliwa w każdym przypadku obciążony jest podatkiem od wartości dodanej. Ww. wydatki Wnioskodawczyni zalicza do kosztów uzyskania przychodów w kwocie brutto. Odzyskany podatek od wartości dodanej zwrócony w późniejszym terminie stanowi przychód podatkowy w dniu jego otrzymania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy pojęcie: "podatek od towarów i usług" oraz "podatek od wartości dodanej", to pojęcia tożsame i czy w związku z tym zagraniczny VAT nie jest/jest neutralny dla celów podatku dochodowego?

Czy przedmiotowe wydatki opisane powyżej należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w kwocie netto czy brutto. Czy jeśli Wnioskodawczyni decyduje się na zwrot podatku zagranicznego, kwota zwrotu w momencie otrzymania będzie stanowić przychód podlegający polskim przepisom ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z brakiem harmonizacji przepisów w zakresie podatków pośrednich w obrębie Unii Europejskiej a tym samym braku tożsamości między pojęciami "podatku od towarów i usług" w polskim prawie a „podatkiem od wartości dodanej", zagraniczny VAT nie jest neutralny dla celów podatku dochodowego, tj. stanowi koszt uzyskania przychodu w momencie nabycia towarów i usług od kontrahenta unijnego, a jego zwrot jest dla polskiego podatnika przychodem podlegającym opodatkowaniu. Przedstawioną powyżej opinię potwierdzają interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:

*   z dnia 16 marca 2009 r. Znak: IBPBI/1/415-007/08/BK,
*   z dnia 9 kwietnia 2009 r. Znak: IBPBI/1/415-276/09/KB.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przy czym w myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

1.  podatek naliczony:
    *   jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    *   w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
2.  podatek należny w przypadku:
    *   importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
    *   przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
3.  kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż za wyjątkiem przypadków wskazanych w ww. przepisach podatek od towarów i usług nie może stanowić podatkowego kosztu uzyskania przychodu.

Należy podkreślić, iż w polskim systemie prawnym podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiednikiem podatku od wartości dodanej funkcjonującego w innych państwach Unii Europejskiej.

Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towaru i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium innych państw członkowskich, z wyjątkiem podatku od towaru i usług nakładanego tą ustawą.

Ustawa o podatku od towarów i usług stanowi implementację przepisów VI Dyrektywy dotyczącej „wspólnego systemu podatku od wartości dodanej”. Pojęcie podatku od wartości dodanej obejmuje więc zarówno „podatek od towarów i usług”, obowiązujący na terenie Polski, jak i „podatek od wartości dodanej”, o którym mowa w powołanym wcześniej art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towaru i usług, tj. podatek nakładany na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Z uwagi na tożsamość podatku od wartości dodanej oraz podatku od towaru i usług podatek ten powinien podlegać tym samym regulacjom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych co podatek od towarów i usług, obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy zauważyć, iż skrót VAT, używany na oznaczenie polskiej ustawy od towarów i usług, oznacza „Value Added Tax” tj. podatek od wartości dodanej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni, będąca zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, regularnie kupuje paliwo na terytorium innych państw Unii Europejskiej, jak i uiszcza opłaty za przejazd autostradą. Zakup paliwa w każdym przypadku obciążony jest podatkiem od wartości dodanej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w przestawionym stanie faktycznym, nie występują przesłanki dające podstawę do zaliczenia podatku od wartości dodanej do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni powinna zatem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki obciążone podatkiem od wartości dodanej w kwocie netto.

Z powyższej przyczyny otrzymany przez Wnioskodawczynię zwrot zapłaconego podatku od wartości dodanej nie stanowi przychodu.

W myśl bowiem art. 14 ust. 2 pkt 7 d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami - naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli zatem, Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do zaliczenia podatku od wartości dodanej do kosztów uzyskania przychodów, to zwrot tego podatku nie stanowi dla Niej przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawczyni, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych w przedmiotowym wniosku interpretacji indywidualnych zaznaczyć należy, iż interpretacja z dnia 9 kwietnia 2009 r. Znak: IBPBI/1/415-276/09/KB, wydana została w indywidualnej sprawie w odniesieniu do innego niż w przedmiotowej sprawie stanu faktycznego. Natomiast wskazana interpretacja indywidualna z dnia 16 marca 2009 r. Znak: IBPBI/1/415-007/08/BK nie istnieje w Systemie Informacji Podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.