Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/4512-250/15-4/MSu
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-06-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki
Słowa kluczowe: działki; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 04 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki o nr ewidencyjnym …. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki o nr ewidencyjnym …..

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.) w zakresie doprecyzowania przedstawionego opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Miasto …. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) zadania własne gminy obejmują min. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, kanalizacji, utrzymania czystości i porządku. Miasto realizuje wyżej wymienione zadania za pomocą różnych metod. W szczególności należą do nich nabywanie, scalanie, przekształcanie i sprzedaż nieruchomości.

Miasto ….. jest właścicielem nieruchomości gruntowej znajdującej się na działce Nr ….., objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta ….. dla terenu położonego w ….. pomiędzy granicami administracyjnymi miasta od strony południowej, terenem PKP, ul. ….., ul. …., ul. ….. z wyłączeniem działek … i Nr …. uchwalonym Uchwałą Nr ….Rady Miasta …. z dnia 8 marca 2011 r. ogłoszona w Dz. Urz. ….. z dnia 25 maja 2011 r. Nr …, poz. …. Wyżej wymieniona działka Nr …. według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma dwa przeznaczenia terenu. W jednej znacznie większej części jest to teren oznaczony symbolem R z przeznaczeniem na tereny rolne. Natomiast w drugiej części jest to teren oznaczony symbolem PZ, czyli tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dużym udziałem zieleni urządzonej. Na terenach oznaczonych symbolem R dopuszcza się realizację i utrzymanie infrastruktury takiej jak infrastruktura techniczna, dojścia i dojazdy oraz wprowadzenie zalesień następujących gruntów rolnych tj. terenów zadrzewień, gruntów zdegradowanych. Z kolei na terenach oznaczonych symbolem PZ dopuszcza się realizację i utrzymanie usług nieuciążliwych, w tym hoteli i usług uciążliwych oraz infrastruktury takiej jak budynki administracyjne, stacje paliw, warsztaty, garaże, budynki gospodarcze, miejsca postojowe, infrastruktura techniczna, dojścia i dojazdy, ogrodzenia i mała architektura. Przedmiotowa nieruchomość Nr …. posiadająca dwa przeznaczenia terenu, wystawiona do sprzedaży, powinna być opodatkowana w dwóch różnych stawkach podatku VAT.

Przedmiotowa nieruchomość Nr …. nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Była dzierżawiona w latach 1997 do 2004 roku. W tym też okresie Miasto ….. nie posiadało miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z tytułu nabycia wyżej wymienionej działki Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Miasto …. będzie mogło zastosować stawkę zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 do części działki Nr ….. przeznaczonej na cele rolne a w części opodatkować stawką podstawową w wysokości 23% część działki nr…. przeznaczonej na cele przemysłowe art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Miasto jest właścicielem nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży. Posiada miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działka Nr …. ma dwa różne przeznaczenia terenu. Część terenu oznaczona jest symbolem R co oznacza w planie zagospodarowania przestrzennego tereny rolne. Druga część oznaczona jest symbolem PZ czyli tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dużym udziałem zieleni urządzonej i jest terenem niezabudowanym ale przeznaczonym pod zabudowę.

W związku z zaistniałą sytuacją należy do sprzedaży działki zastosować dwie stawki podatku VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ustawy o VAT definiuje pojęcie dostawy towarów. W myśl tego przepisu przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii art. 2 pkt 6 ustawy. Grunt spełnia definicję towaru wynikającego z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalania się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zwolnienie to przysługuje takiej dostawie, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o innym przeznaczeniu niż budowlany. Zatem ze zwolnienia będzie korzystać dostawa części gruntów na działce nr ……, która przeznaczona jest na cele rolne według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Druga część tej samej działki o numerze …. przeznaczona jest na cele przemysłowe czyli są to tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dużym udziałem zieleni urządzonej. Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W związku z czym należy zastosować stawkę podstawową 23 % do tej części gruntu zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Podsumowując, nieruchomość przeznaczona do sprzedaży posiada według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dwa przeznaczenia terenu a tym samym powinna być opodatkowana dwoma stawkami podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 tej ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347, poz. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż planowana sprzedaż nieruchomości będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla czynności tej Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, w myśl obowiązującego art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego należy wywieść, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane.

Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Przyjmuje się, że pojęcie tereny budowlane obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy np. mieszkaniowej, zabudowy techniczno-produkcyjnej, zabudowy zagrodowej.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm. ), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl zapisów art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Planowana dostawa nieruchomości niezabudowanej o nr ….. jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jednakże działka ta według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma dwa przeznaczenia: na tereny rolne oraz tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dużym udziałem zieleni urządzonej.

Wobec powyższych okoliczności w świetle powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy działka w części przeznaczonej pod zabudowę nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Natomiast, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kluczowym elementem dla zastosowania ww. przepisu jest ustalenie, czy przedmiotowa działka była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, oraz czy z tytułu nabycia przedmiotowej działki Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wskazał Wnioskodawca z tytułu nabycia wyżej wymienionej działki Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Oraz przedmiotowa nieruchomość Nr….. nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Tym samym dostawa działki nr ……. w części przeznaczonej pod zabudowę, tj. pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dużym udziałem zieleni urządzonej, nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Natomiast odnośnie pozostałej części nieruchomości nr ……, która jest przeznaczona na tereny rolne, a więc tereny nieprzeznaczone pod zabudowę ich sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że jeśli w momencie sprzedaży opisana wyżej działka o nr …., zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego w części przeznaczona będzie pod zabudowę, a w części nie będzie stanowiła terenów przeznaczonych pod zabudowę, to:

*   dostawa części działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę będzie podlegała opodatkowaniu wg podstawowej tj. 23% stawki podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy,

*   dostawa części działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nie stanowi terenów budowlanych, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego…, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski