Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.95.2022.1.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-06
Teza: Wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, wystawionych w sklepie internetowym paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klienta) będzie stanowić realizację obowiązku wynikającego z art. 106h ustawy o VAT i będzie zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów tej ustawy.
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna-przechowywanie faktur elektronicznych; internet-sklep internetowy; internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu; paragon-paragon fiskalny; zniszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktura dotycząca sprzedaży zewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

11 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości przechowywania faktur w formie elektronicznej oraz niszczenia paragonu fiskalnego dokumentującego transakcję, dla której wystawiona zostanie e-faktura VAT.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), który prowadzi działalność w zakresie detalicznej sprzedaży towarów handlowych, a obecnie rozwija działalność w zakresie sprzedaży detalicznej poprzez kanał internetowej sprzedaży wysyłkowej e-commerce (dalej: „Sklep internetowy”). W przyszłości Spółka nie wyklucza rozwoju także innych kanałów sprzedaży internetowej.

Klientami dokonującymi zakupów w Sklepie internetowym Wnioskodawcy będą zarówno klienci indywidualni (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, niewystępujące w roli podatników VAT), jak również klienci biznesowi (przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą, będący czynnymi podatnikami VAT).

Spółka zakłada, że rozwój Sklepu internetowego będzie się wiązać z dużą liczbą transakcji. Ze względu na kwestie operacyjne i logistyczne związane z emitowaniem tak znacznej ilości papierowych dokumentów, Wnioskodawca docelowo planuje wystawianie i wydawanie klientom Sklepu internetowego paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej (tzw. e-paragonów), o których mowa w art. 111 ust. 3a pkt 1 lit. b) ustawy o VAT. W tym celu wszystkie transakcje sprzedaży realizowane za pośrednictwem Sklepu internetowego (zarówno na rzecz klientów indywidualnych jak i biznesowych) będą ewidencjonowane za pomocą kas rejestrujących on-line, tj. kas o których mowa w art. 111 ust. 6a ustawy o VAT. Kasy te będę wyposażone w funkcjonalności umożliwiające, poza zapisem w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, także przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu do Centralnego Repozytorium Kas prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Należy nadmienić jednak, że na dzień składania niniejszego wniosku, kasy on-line będące w posiadaniu Spółki są przedmiotem postępowania certyfikacyjnego prowadzonego przez Prezesa Głównego Urzędu Miar. Celem postępowania jest potwierdzenie, że ww. kasy spełniają wymagania techniczne pozwalające na przesyłanie paragonów w postaci elektronicznej do nabywców. W konsekwencji do czasu zakończenia ww. procesu certyfikacji, Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać z funkcjonalności tzw. e-paragonów.

Tym samym Spółka rozważa zastosowanie modelu przejściowego do czasu zakończenia postępowania certyfikacyjnego prowadzonego przez Prezesa Głównego Urzędu Miar. Model przejściowy zakłada, że Wnioskodawca będzie ewidencjonować wszystkie transakcje sprzedaży realizowane za pośrednictwem Sklepu internetowego (zarówno na rzecz klientów indywidualnych jak i biznesowych) za pomocą kas rejestrujących on-line. Niemniej jednak wyemitowane za pośrednictwem tych kas papierowe paragony fiskalne będą niezwłocznie poddawane procesowi niszczenia tzw. dematerializacji (przy czym dematerializacja będzie dokonywana z zachowaniem procedur uniemożliwiających wprowadzenie paragonów do obrotu). Wskutek powyższego Spółka nie będzie doręczać klientom papierowych paragonów fiskalnych, a w dokumentacji Spółki pozostaną elektroniczne kopie tych paragonów.

Jednocześnie model przejściowy zakłada, że dany klient (zarówno biznesowy jak i indywidualny) dokonując akceptacji regulaminu zakupów w Sklepie internetowym:

1) zgłosi żądanie wystawienia faktury,

2) wyrazi zgodę na wystawienie i przesłanie tej faktury w formie elektronicznej tzw. e-faktury (jako oryginału faktury).

Wystawiane w powyższy sposób e-faktury będą mogły być jednoznacznie powiązane z paragonami fiskalnymi, do których te faktury zostały wystawione, poprzez powołanie w treści e-faktury numeru paragonu. Przy czym wykorzystywany przez Spółkę system informatyczny zawiera dane identyfikujące: paragony i wystawione do nich e-faktury. W związku z czym w każdej chwili możliwe będzie odnalezienie w systemie zarówno e-faktury jak również paragonu dokumentującego daną transakcję.

W konsekwencji powyższego, w dokumentacji Spółki znajdować się będą każdorazowo następujące dokumenty:

§ po pierwsze, wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT (tj. egzemplarz, jaki zgodnie z przepisami ustawy o VAT Wnioskodawca zobowiązany jest zachować w swojej dokumentacji) - przechowywana wyłącznie w formie elektronicznej;

§ po drugie, kopia paragonu wyemitowanego przez kasę on-line (tj. treść paragonu zapisana w pamięci kasy rejestrującej oraz w zewnętrznym systemie archiwizacji danych) - również przechowywana wyłącznie w formie elektronicznej.

Dokumenty, o których mowa powyżej, archiwizowane będą przez okres wymagany przepisami ustawy o VAT (tj. do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego) oraz w sposób zapewniający dostęp do danych wynikających z tych dokumentów, w tym możliwość ich odczytu i wydruku przez uprawnionych pracowników Spółki lub na żądanie właściwego organu podatkowego.

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że wykorzystywane przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej systemy informatyczne pozwalają na zachowanie integralności, niezmienności danych i czytelności dokumentów zapisanych w formie elektronicznej. Przy czym należy dodatkowo podkreślić, że egzemplarz e-faktury przeznaczony dla Spółki przechowywany będzie zgodnie z przepisem art. 112a ust. 1 ustawy o VAT, tj. w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność, od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

### Pytanie

Czy przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej, dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klientów), będzie zgodny z przepisami ustawy o VAT, w tym w szczególności z art. 106h w/w ustawy, który wprowadza szczególne obowiązki w przypadku transakcji dokumentowanych za pomocą kas rejestrujących, dla których dodatkowo wystawiane są faktury VAT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych formie elektronicznej dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klienta) będzie stanowić realizację obowiązku wynikającego z art. 106h ustawy o VAT i będzie zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów tej ustawy.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży

a) w postaci papierowej lub

b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony.

Zgodnie natomiast z art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Stosownie do art. 112 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Jednocześnie w myśl art. 106h ust. 1 - 4 ustawy o VAT:

1\. W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

2\. Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

3\. W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.

4\. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

Jak wskazano w przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż realizowana za pośrednictwem Sklepu internetowego dokumentowana będzie fakturami wystawianymi i przechowywanymi w formie elektronicznej. W konsekwencji w analizowanym przypadku zastosowanie znajdzie art. 106h ust. 3 ustawy o VAT, na mocy którego Spółka zobowiązana będzie zostawić w dokumentacji paragon dotyczący realizowanych przez nią transakcji sprzedaży. Ustawodawca nie wskazuje, w jakiej postaci paragon powinien zostać „zostawiony” w dokumentacji Spółki. Co więcej, w przeciwieństwie do przypadków objętych hipotezą normy prawnej wynikającej z art. 106h ust. 1 ustawy o VAT Spółka nie ma obowiązku „dołączać” paragonu fiskalnego do faktury.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, że o ile wskazane w art. 106h ust. 1 Ustawy VAT „dołączanie” paragonu fiskalnego do faktury mogłoby być odczytywane jako ewentualny obowiązek przechowywania tego paragonu w formie papierowej, o tyle w przypadku sytuacji objętych przepisem art. 106h ust. 3 Ustawy VAT treść przepisu nie generuje takich wątpliwości. Z przytoczonego przepisu wynika bowiem, że podatnik zobowiązany jest do „zostawienia” paragonu w swojej dokumentacji. Zasadność powyższego poglądu jednoznacznie potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2018 r. (znak: 0111-KDIB3-2.4012.255.2018.2.ASZ), wskazał, wprost, że: „(\`(...)\`) przepis art. 106h ust. 3 nakłada natomiast obowiązek »zostawienia« w dokumentacji paragonu dotyczącego tej sprzedaży z danymi identyfikującymi te fakturę. Skoro więc ustawodawca posługuje się inną frazą, oznacza to, że obowiązki nałożone na podatnika są inne (odmienne). Tym samym nie znajduje tu zastosowania mechanizm polegający na »dołączeniu« oryginału paragonu”.

W świetle powyższego, mając na uwadze fakt, że Ustawodawca nie zdefiniował w jakiej postaci paragon fiskalny ma zostać zostawiony w dokumentacji podatnika, w ocenie Wnioskodawcy podatnik ma możliwość samodzielnego podjęcia decyzji odnośnie formy realizacji przedmiotowego obowiązku, tym samym Spółka może go przechowywać wyłącznie w formie elektronicznej, niszcząc/dematerializując wydrukowany oryginał paragonu fiskalnego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Organ”) dotyczących możliwości przechowywania paragonów fiskalnych wyłącznie w formie elektronicznej, w tym przykładowo w:

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2021 r. (znak: 0114-KDIP1-3.4012.280.2021.2.KPU) w której Organ wskazał, że: „(\`(...)\`) Przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego proces obejmujący zachowywanie paragonów w dokumentacji Wnioskodawcy w postaci treści paragonów zapisanych na karcie MicroSD spełniał będzie zatem wszystkie wymogi wynikające z przepisów Ustawy VAT, w tym również obowiązku wskazanego w art. 106h Ustawy VAT. Stąd, za prawidłowe należy uznać stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego Spółka będzie mogła dematerializować wydrukowane paragony zachowując ich treść w postaci zapisów na karcie MikroSD”

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2021 r. (znak: 0111-KDIB3-2.4012.66.2021.1.AZ), w której Organ uznał, że: „(\`(...)\`) należy zgodzić się z wnioskodawcą, że art. 106h ust. 3 ustawy o VAT, umożliwia Wnioskodawcy zniszczenie paragonu fiskalnego w sytuacji, w której:

§ sprzedaż będzie zaewidencjonowana przy użyciu kasy rejestrującej,

§ w pamięci kasy rejestrującej zapisana będzie kopia paragonu fiskalnego dotyczącego sprzedaży, zawierająca dane identyfikujące fakturę VAT,

§ egzemplarz, faktury VAT przeznaczony dla Wnioskodawcy będzie miał formę elektroniczną”,

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 20 maja 2020 r. (znak: 0114-KDIP1-3.4012.209.2020.1.JG), w której Organ stwierdził, że: „(\`(...)\`) Wnioskodawca wskazał, że zamierza ewidencjonować sprzedaż towarów lub usług za pomocą kasy rejestrującej, przy czym kasa rejestrująca drukować będzie jednocześnie paragon fiskalny oraz fakturę. Paragon fiskalny będzie zawierał numer faktury, a faktura będzie zawierała numer paragonu. Paragon fiskalny wydrukowany z kasy rejestrującej Wnioskodawcy będzie następnie niszczony (kopia paragonu fiskalnego nadal pozostanie w pamięci fiskalnej kasy rejestrującej Wnioskodawcy, a wartość sprzedaży towaru lub usługi, a także kwota podatku - uwidocznione na paragonie fiskalnym - zostaną zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy rejestrującej Wnioskodawcy). Nabywca będzie otrzymywał zatem wyłącznie fakturę wydrukowaną z kasy rejestrującej. Egzemplarz faktury przeznaczony dla Wnioskodawcy nie będzie drukowany, a przechowywany na serwerze Wnioskodawcy w formacie elektronicznym, z uwzględnieniem podziału na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe jego odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność od momentu jego wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zapewniona zostanie także możliwość bezzwłocznego poboru takiego egzemplarza faktury, a także przetwarzania danych w nim zawartych. Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że dokonując niszczenia paragonu fiskalnego dokumentującego transakcję, dla której wystawiona zostanie przez kasę rejestrującą faktura, Wnioskodawca spełnia warunki przewidziane w art. 106h ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe”,

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2018 r. (znak: 0111-KDIB3-2.4012.255.2018.2.ASZ), w której Organ uznał, że: „(\`(...)\`) odnosząc się do kwestii przechowywania w formie elektronicznej przez Wnioskodawcę paragonów fiskalnych, należy stwierdzić, że nie ma przeciwwskazań do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów. Ustawodawca nie wskazał bowiem jednoznacznej formy przechowywania paragonów, dokumentujących transakcje, które zostały udokumentowane fakturami w formie elektronicznej.”,

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2018 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4012.572.2017.1.AKR), w której Organ stwierdził, że: „(\`(...)\`) Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że przechowywanie przez Spółkę paragonów fiskalnych dołączanych do faktury, faktur sprzedażowych oraz raportów fiskalnych dobowych wyłącznie w elektronicznej bazie dokumentów po zniszczeniu wersji papierowych będzie prawidłowe”,

\- w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lutego 2018 r. (znak: 0114-KDIP1-3.4012.13.2018.1), w której za prawidłowe uznano stanowisko podatnika zgodnie, z którym przechowywanie treści paragonów wyłącznie w formie elektronicznej w przypadku gdy doszło do wystawienia i otrzymania przez nabywcę faktury w formie elektronicznej (tj. w postaci zapisu na informatycznych nośnikach danych) jest zgodne z unormowaniem art. 106h ust. 3 ustany o VAT, bowiem spełniona jest dyspozycja wskazanego przepisu, zgodnie z którą podatnik „zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę”.

Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku realizowanych przez Spółkę transakcji w ramach Sklep internetowego wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów zapisanych formie elektronicznej tj. w pamięci kasy rejestrującej i na informatycznym nośniku danych, niezwłocznie niszcząc/dematerializując wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klienta), zgodny będzie z wymogami zdefiniowanymi w ustawie o VAT w tym w szczególności będzie stanowić realizację obowiązku wynikającego z art. 106h w/w ustawy.

Mając na uwadze powyższe Spółka wnosi jak we wstępie.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 2 pkt 22 ustawy,

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem,

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy,

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a) w postaci papierowej lub

b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony;

Na podstawie art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy,

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217);

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy,

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b.

Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2021 r., poz. 1625 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie kas.

Zgodnie z § 2 pkt 16 rozporządzenia w sprawie kas

Przez paragon fiskalny albo fakturę rozumie się dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy, potwierdzający dokonanie sprzedaży

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie kas,

Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas,

Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12;

Natomiast jeżeli chodzi o zasady dotyczące wystawiania faktur, w pierwszej kolejności należy odnieść się do art. 2 pkt 31 ustawy, w którym wyjaśniono:

Przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Z kolei w art. 2 pkt 32 ustawy wskazano:

Przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy –

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106b ust. 3 ustawy –

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż. Zasada ta nie dotyczy czynności wymienionych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy.

Stosownie do art. 106g ust. 1 ustawy,

Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

W myśl art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy,

W przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy.

Stosownie do art. 106h ust. 1 ustawy –

W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Na mocy art. 106h ust. 2 ustawy –

Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

Zgodnie z art. 106h ust. 3 ustawy

W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę.

W myśl art. 106h ust. 4 ustawy –

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3,

tj. gdy kwota należności ogółem nie przekracza kwoty 450 zł (…).

Zgodnie z art. 106m ust. 1 ustawy

Podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.

Na podstawie art. 106n ust. 1 ustawy,

Stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

W myśl art. 112 ustawy,

Podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 109b ust. 7, art. 130d ust. 3, art. 134 ust. 3, art. 138h ust. 3 i art. 138i ust. 8.

Stosownie do art. 112a ustawy,

1\. Podatnicy przechowują:

1) wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,

2) otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie

\- w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

2\. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju.

3\. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

4\. Podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur w dowolny sposób. Przepisy te nie nakładają obowiązku przechowywania faktur, bez względu na to czy są to faktury tradycyjne czy elektroniczne, w formie papierowej.

Sposób stosowany przez podatnika, ma przede wszystkim zapewniać przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe, zapewniając łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, który prowadzi działalność w zakresie detalicznej sprzedaży towarów handlowych, a obecnie rozwija działalność w zakresie sprzedaży detalicznej poprzez kanał internetowej sprzedaży wysyłkowej e-commerce (dalej: „Sklep internetowy”). W przyszłości Spółka nie wyklucza rozwoju także innych kanałów sprzedaży internetowej.

Klientami dokonującymi zakupów w Sklepie internetowym Wnioskodawcy będą zarówno klienci indywidualni (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, niewystępujące w roli podatników VAT), jak również klienci biznesowi (przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą, będący czynnymi podatnikami VAT).

Spółka zakłada, że rozwój Sklepu internetowego będzie się wiązać ze dużą liczbą transakcji. Ze względu na kwestie operacyjne i logistyczne związane z emitowaniem tak znacznej ilości papierowych dokumentów, Wnioskodawca docelowo planuje wystawianie i wydawanie klientom Sklepu internetowego paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej (tzw. e-paragonów), o których mowa w art. 111 ust. 3a pkt 1 lit. b) ustawy o VAT. W tym celu wszystkie transakcje sprzedaży realizowane za pośrednictwem Sklepu internetowego (zarówno na rzecz klientów indywidualnych jak i biznesowych) będą ewidencjonowane za pomocą kas rejestrujących on-line, tj. kas o których mowa w art. 111 ust. 6a ustawy o VAT. Kasy te będę wyposażone w funkcjonalności umożliwiające, poza zapisem w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, także przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu do Centralnego Repozytorium Kas prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Na dzień składania wniosku, kasy on-line będące w posiadaniu Spółki są przedmiotem postępowania certyfikacyjnego prowadzonego przez Prezesa Głównego Urzędu Miar. Celem postępowania jest potwierdzenie, że ww. kasy spełniają wymagania techniczne pozwalające na przesyłanie paragonów w postaci elektronicznej do nabywców. W konsekwencji do czasu zakończenia ww. procesu certyfikacji, Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać z funkcjonalności tzw. e-paragonów.

Tym samym Spółka rozważa zastosowanie modelu przejściowego do czasu zakończenia postępowania certyfikacyjnego prowadzonego przez Prezesa Głównego Urzędu Miar. Model przejściowy zakłada, że Wnioskodawca będzie ewidencjonować wszystkie transakcje sprzedaży realizowane za pośrednictwem Sklepu internetowego (zarówno na rzecz klientów indywidualnych jak i biznesowych) za pomocą kas rejestrujących on-line. Niemniej jednak wyemitowane za pośrednictwem tych kas papierowe paragony fiskalne będą niezwłocznie poddawane procesowi niszczenia tzw. dematerializacji (przy czym dematerializacja będzie dokonywana z zachowaniem procedur uniemożliwiających wprowadzenie paragonów do obrotu). Wskutek powyższego Spółka nie będzie doręczać klientom papierowych paragonów fiskalnych, a w dokumentacji Spółki pozostaną elektroniczne kopie tych paragonów.

Jednocześnie model przejściowy zakłada, że dany klient (zarówno biznesowy jak i indywidualny) dokonując akceptacji regulaminu zakupów w Sklepie internetowym:

1) zgłosi żądanie wystawienia faktury,

2) wyrazi zgodę na wystawienie i przesłanie tej faktury w formie elektronicznej tzw. e-faktury (jako oryginału faktury).

Wystawiane w powyższy sposób e-faktury będą mogły być jednoznacznie powiązane z paragonami fiskalnymi, do których te faktury zostały wystawione, poprzez powołanie w treści e-faktury numeru paragonu. Przy czym wykorzystywany przez Spółkę system informatyczny zawiera dane identyfikujące: paragony i wystawione do nich e-faktury. W związku z czym, w każdej chwili, możliwe będzie odnalezienie w systemie zarówno e-faktury jak również paragonu dokumentującego daną transakcję.

W konsekwencji powyższego, w dokumentacji Spółki znajdować się będą każdorazowo następujące dokumenty:

§ po pierwsze, wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT (tj. egzemplarz, jaki zgodnie z przepisami ustawy o VAT Wnioskodawca zobowiązany jest zachować w swojej dokumentacji) - przechowywana wyłącznie w formie elektronicznej;

§ po drugie, kopia paragonu wyemitowanego przez kasę on-line (tj. treść paragonu zapisana w pamięci kasy rejestrującej oraz w zewnętrznym systemie archiwizacji danych) - również przechowywana wyłącznie w formie elektronicznej.

Dokumenty, o których mowa powyżej, archiwizowane będą przez okres wymagany przepisami ustawy o VAT (tj. do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego) oraz w sposób zapewniający dostęp do danych wynikających z tych dokumentów, w tym możliwość ich odczytu i wydruku przez uprawnionych pracowników Spółki lub na żądanie właściwego organu podatkowego.

Wykorzystywane przez Wnioskodawcę systemy informatyczne, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pozwalają na zachowanie integralności, niezmienności danych i czytelności dokumentów zapisanych w formie elektronicznej. Egzemplarz e-faktury przeznaczony dla Spółki, przechowywany będzie zgodnie z przepisem art. 112a ust. 1 ustawy o VAT, tj. w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność, od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej, dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klientów), będzie zgodny z przepisami ustawy o VAT, w tym w szczególności z art. 106h ww. ustawy, który wprowadza szczególne obowiązki w przypadku transakcji dokumentowanych za pomocą kas rejestrujących, dla których dodatkowo wystawiane są faktury VAT.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej (bez konieczności przechowywania w formie papierowej) faktur dotyczących sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej do czasu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego, przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur, a także umożliwieniu bezzwłocznego dostępu do nich i ich poboru zapewniającego możliwość odczytu obrazu, pod warunkiem zapewnienia możliwości przetwarzania danych w nich zawartych na żądanie odpowiedniego organu – będzie zgodne z przytoczonymi przepisami.

Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że egzemplarz faktury przeznaczony dla Wnioskodawcy będzie przechowywany w formacie elektronicznym, z uwzględnieniem podziału na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe jego odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność od momentu jego wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zapewniony zostanie także dostęp do danych wynikających z tych dokumentów, w tym możliwość ich odczytu i wydruku przez uprawnionych pracowników Spółki lub na żądanie właściwego organu podatkowego.

Odnosząc się do kwestii przechowywania w formie elektronicznej przez Wnioskodawcę paragonów fiskalnych podłączonych do faktur zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy, należy stwierdzić, że nie ma żadnych przeciwwskazań do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że przechowywanie przez Spółkę egzemplarzy faktur przeznaczonych dla Wnioskodawcy wyłącznie w formie elektronicznej spełnia warunki przewidziane w przepisach art. 106g i art. 112a ustawy.

Natomiast analizując aspekt dotyczący niszczenia paragonu fiskalnego dokumentującego transakcję, dla której wystawiona zostanie faktura, w pierwszej kolejności należy wskazać na treść powołanego wyżej art. 106h ustawy.

Należy zaznaczyć, że w przypadku sprzedaży realizowanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, zarówno w przypadku wystawienia faktury papierowej jak i elektronicznej - podatnik ma obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej oraz dokonania wydruku paragonu.

Jednak w przypadku wystawienia faktury w formie papierowej w myśl powołanego art. 106h ust. 1 ustawy do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tą sprzedaż, (co stanowi odmienną regulację niż przypadek, gdy sprzedaż została udokumentowana fakturą w formie elektronicznej). Obowiązek „dołączenia” niejako determinuje obowiązek przechowywania takiego paragonu w formie papierowej, na co wskazuje literalne brzmienie art. 106h ust. 3 ustawy. W tym przypadku bowiem istnieje konieczność „zostawienia” wydrukowanego paragonu.

W przedmiotowym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z sytuacją, w której nabywca towarów lub usług, dokonując akceptacji regulaminu zakupów w Sklepie internetowym wyraża żądanie wystawienia faktury VAT oraz zgodę na wystawienie i przesłanie tej faktury w formie elektronicznej tzw. e-faktury (jako oryginału faktury). Wystawiane w powyższy sposób e-faktury będą mogły być jednoznacznie powiązane z paragonami fiskalnymi, do których te faktury zostały wystawione, poprzez powołanie w treści e-faktury numeru paragonu. Przy czym wykorzystywany przez Spółkę system informatyczny zawiera dane identyfikujące: paragony i wystawione do nich e-faktury. W związku z czym, w każdej chwili, możliwe będzie odnalezienie w systemie zarówno e-faktury jak również paragonu dokumentującego daną transakcję.

Do powyższej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 106h ust. 3, który nakłada obowiązek „zostawienia” w dokumentacji paragonu dotyczącego tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę. Skoro więc ustawodawca posługuje się inną frazą, oznacza to, że obowiązki nałożone na podatnika są inne (odmienne). Tym samym nie znajduje tu zastosowania mechanizm polegający na „dołączeniu” oryginału paragonu. Wnioskodawca wskazał, że zamierza ewidencjonować sprzedaż towarów lub usług za pomocą kasy rejestrującej on-line. Paragon fiskalny wydrukowany z kasy rejestrującej Wnioskodawcy będzie następnie niszczony. Nabywca będzie otrzymywał wyłącznie fakturę w formie elektronicznej, tzw. e-fakturę. Egzemplarz faktury przeznaczony dla Wnioskodawcy nie będzie drukowany, a przechowywany w formie elektronicznej, z uwzględnieniem podziału na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe jego odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność od momentu jego wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zapewniony zostanie także dostęp do danych wynikających z tych dokumentów, w tym możliwość ich odczytu i wydruku przez uprawnionych pracowników Spółki lub na żądanie właściwego organu podatkowego.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że dokonując niszczenia paragonu fiskalnego dokumentującego transakcję, dla której wystawiona zostanie e-faktura, Wnioskodawca spełnia warunki przewidziane w art. 106h ustawy.

**Podsumowując, wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób archiwizacji, wystawionych w sklepie internetowym paragonów fiskalnych, w ramach którego Spółka będzie przechowywać wyłącznie treści paragonów fiskalnych zapisanych w formie elektronicznej dematerializując (niszcząc) wydrukowane paragony fiskalne (tzw. oryginały dla klienta) będzie stanowić realizację obowiązku wynikającego z art. 106h ustawy o VAT i będzie zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów tej ustawy.**

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).