Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-697/12/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-30
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rat leasingowych dotyczących samochodu osobowego przeznaczonego na wypożyczenie a następnie po upływie 6 miesięcy wykorzystanego również do obsługi imprez okolicznościowych
Słowa kluczowe: leasing; leasing-raty leasingowe; samochód-samochód osobowy; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2012r. (data wpływu 17 lipca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 października 2012r. (data wpływu 15 października 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rat leasingowych dotyczących samochodu osobowego przeznaczonego na wypożyczenie a następnie po upływie 6 miesięcy wykorzystanego również do obsługi imprez okolicznościowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rat leasingowych dotyczących samochodu osobowego przeznaczonego na wypożyczenie a następnie po upływie 6 miesięcy wykorzystanego również do obsługi imprez okolicznościowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 października 2012r. (data wpływu 15 października 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 26 września 2012r. znak: IBPP2/443-697/12/RSz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Jednym z przedmiotów działalności Wnioskodawcy jest wypożyczanie samochodów osobowych oraz świadczenie usług przewozowych nieregularnych (obsługa imprez). Do celów tych przeznaczone i wykorzystywane wyłącznie na te cele są dwa samochody osobowe stanowiące własność Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza podpisać umowę leasingu na okres dwóch lat na trzeci samochód osobowy i wykorzystywać go na cele „oddanie w odpłatne używanie" tj. na wypożyczenie, a po upływie sześciu miesięcy również dodatkowo świadczyć usługę przewozową pasażerską tj. obsługa imprez okolicznościowych.

W piśmie uzupełniającym z dnia 10 października 2012r. dodatkowo wyjaśniono, iż:

Samochód osobowy, który Spółka zamierza nabyć będzie wykorzystywany przez okres 6 miesięcy od daty podpisania umowy leasingu wyłącznie na cele „oddanie w odpłatne używanie”, a po upływie 6 miesięcy również dodatkowo świadczyć usługę przewozową pasażerską, tj. obsługa imprez okolicznościowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wyłączenie ograniczeń prawa co do wysokości odliczenia VAT naliczonego zawarte w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy dotyczy również samochodów użytkowanych w oparciu o umowę leasingu?
2.  Czy jeżeli po okresie sześciu miesięcy, w którym to okresie samochód będzie wyłącznie wykorzystany na cele wypożyczania, będzie następnie wykorzystany również do obsługi imprez okolicznościowych, to czy Wnioskodawca ma nadal prawo do odliczenia VAT naliczonego od rat leasingowych?

Zdaniem Wnioskodawcy: odpowiedź na pytanie pierwsze brzmi tak i na pytanie drugie również tak.

Uzasadnienie: ograniczenie odliczenia VAT naliczonego od samochodów osobowych do 60% nie więcej niż 6.000 zł dotyczy zarówno samochodów nabytych - art. 3 ust. 1 jak i użytkowanych w oparciu o umowę najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze - art. 3 ust. 6. A więc, zasada ograniczenia działa na samochody osobowe, bez względu na tytuł prawny do tego samochodu.

Jeżeli ograniczenie nie dotyczy samochodów nabytych - art. 3 ust. 2 pkt 7 - gdy przedmiotem działalności podatnika jest

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów), lub
2.  oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele na okres nie krótszy niż sześć miesięcy,

to również nie powinno dotyczyć samochodów (pojazdów) użytkowanych na podstawie innych umów, jeżeli jest spełniony warunek oddania w odpłatne użytkowanie i przeznaczenie wyłącznie na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Warunek przeznaczenia wyłącznie na cele oddania w odpłatne użytkowanie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy daje Wnioskodawcy, po upływie tego okresu, prawo do wykorzystania tego samochodu również na cele obsługi imprez okolicznościowych z zachowaniem prawa do odliczenia 100% VAT w każdej racie leasingowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U z 2011r. nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulują przepisy art. 3 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011r.) do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast, jak stanowi art. 3 ust. 2 tej ustawy, przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    *   odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    *   oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ww. ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

Z powołanego wyżej przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Jednak, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 tego artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Sformułowanie zawarte w powyższym zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób.

W kontekście ww. przepisu przedmiot działalności gospodarczej w tym wypadku jest związany jednocześnie z wynajmem konkretnych samochodów ze względu na użycie w nim wyrazu „tych”, przy czym najem samochodów jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

W związku z tym zaistnienie przesłanki w postaci prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest wystarczające do nabycia prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Bowiem do nabycia tego uprawnienia niezbędne jest zaistnienie drugiej przesłanki w postaci przeznaczenia danego samochodu do wynajmu.

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Z brzmienia tego przepisu wynika, iż zawarte w jego treści ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczy samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Powyższe oznacza, że przepis ten nie będzie miał zastosowania w sytuacji wskazanej w art. 3 ust. 2 tej ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że jednym z przedmiotów działalności Wnioskodawcy jest wypożyczanie samochodów osobowych oraz świadczenie usług przewozowych nieregularnych (obsługa imprez). Wnioskodawca zamierza podpisać umowę leasingu na okres dwóch lat na samochód osobowy i wykorzystywać go na cele „oddanie w odpłatne używanie”. Samochód osobowy, który Spółka zamierza nabyć będzie wykorzystywany przez okres 6 miesięcy od daty podpisania umowy leasingu wyłącznie na cele „oddanie w odpłatne używanie”, a po upływie 6 miesięcy również dodatkowo świadczyć usługę przewozową pasażerską, tj. obsługa imprez okolicznościowych.

Jak już wcześniej wskazano, wynikające z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego u usługobiorców użytkujących samochody, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, odnosi się do samochodów i pojazdów samochodowych wskazanych w ust. 1 tego artykułu. Powyższe pozwala zatem na stwierdzenie, iż ograniczenie to nie będzie miało zastosowania w sytuacjach przewidzianych w ust. 3 tegoż artykułu, a zatem również w sytuacji gdy podatnik użytkujący samochód osobowy, na podstawie umowy leasingu, wykorzystuje go, w ramach prowadzonej w zakresie wynajmu działalności gospodarczej, przez okres co najmniej 6 miesięcy wyłącznie w tym celu.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu samochodów a samochód osobowy, który zamierza użytkować na podstawie umowy leasingu, zamierza wykorzystywać w celu wynajmu, przy czym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy wyłącznie w tym celu, zatem ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej nie będzie miało zastosowania.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w kwestii której dotyczy pytanie nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii czy Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego od rat leasingowych w sytuacji gdy po okresie sześciu miesięcy, w którym to okresie samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele wypożyczania (wynajmu), będzie wykorzystany, oprócz wynajmu, również na świadczenie usługi pasażerskiej, tj. obsługi imprez okolicznościowych, należy stwierdzić, iż wskazane wyżej regulacje prawne, a w szczególności art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, jednoznacznie wskazują, że ograniczenie wynikające z tych przepisów nie dotyczy sytuacji gdy przedmiotem działalności jest wynajem samochodów, a samochód osobowy, który będzie użytkowany na podstawie umowy leasingu, wykorzystywany w celu wynajmu, przy czym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy wyłącznie w tym celu.

Powyższe oznacza, że w sytuacji gdy po okresie 6 miesięcy wykorzystywany wyłącznie na cele wynajmu, podatnik przeznaczy pojazd oprócz najmu również na pozostałe cele prowadzonej opodatkowanej działalności, zachowa pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego nabyciem.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy samochód osobowy na dzień podpisania umowy leasingu operacyjnego będzie przeznaczony wyłącznie pod wynajem przez okres co najmniej 6 miesięcy, a po upływie 6 miesięcy Wnioskodawca również dodatkowo świadczyć będzie usługę przewozową pasażerską, tj. obsługę imprez okolicznościowych, to zachowa on prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługę leasingu operacyjnego do końca trwania umowy leasingu, tylko wówczas gdy przedmiot leasingu będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych oraz pod warunkiem, nie wystąpią żadne przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Zatem również w zakresie pytania nr 2 stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.