Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.458.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29
lit. a ustawy usług polegających na odpłatnym prowadzeniu
kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela
pilatesu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność dydaktyczna
egzaminy
usługi-usługi kształcenia zawodowego
usługi-usługi szkoleniowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie kształcenia i
wychowania świadczone przez jednostki objęte
systemem oświaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 26
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17a
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług polegających na
    odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
    uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu.
    Uzupełnił go Pan pismami z 27 sierpnia 2025 r. (wpływ 29 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest (...), prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą
    (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...), REGON: (...). Działalność została
    rozpoczęta (...) 2017 r., a jej wznowienie miało miejsce (...) 2025 r. Przedsiębiorstwo
    posiada status aktywny i jest wpisane do CEIDG. Stałe miejsce wykonywania działalności
    znajduje się przy ul. (...).
    Przeważający kod PKD: 85.59.B – Kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy,
    umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

    Od początku 2025 r. Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność związaną z
    organizacją szkoleń zawodowych dla kandydatów na nauczycieli pilatesu. Szkolenia te
    realizowane są w ramach kompleksowego programu dydaktyczno-praktycznego pod
    nazwą (...).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca:
    • odpowiada za organizację szkoleń (rekrutacja, kontakt z kursantami, przygotowanie
      materiałów, logistyka),
    • współpracuje z kadrą dydaktyczną (obecnie szkolenia prowadzi jego żona (...) –
      prowadząca odrębne studio pilates oraz inna współpracująca instruktorka),
    • zapewnia infrastrukturę szkoleniową (sala, sprzęt, dokumenty szkoleniowe, mentoring),
    • umożliwia kursantom realizację praktyk.
    Celem oferowanych szkoleń jest uzyskanie nowego zawodu – nauczyciela pilatesu.
    Program obejmuje liczne moduły tematyczne (...), a każdy z nich kończy się egzaminem i
    przyznaniem uprawnień do prowadzenia zajęć w zakresie, który obejmował ukończony
    moduł. Po zdaniu wszystkich egzaminów – po każdym z modułów – otrzymują oprócz
    dyplomów potwierdzających wiedzę z danego modułu, dyplom końcowy świadczący o
    zaliczeniu całego programu i posiadaniu kompleksowej wiedzy na temat nauczania
    metody pilates – (...).
    Jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez (...) pod firmą (...) została
    wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) prowadzonego przez (...) w dniu (...)
    2025 r. pod numerem ewidencyjnym (...). Wpis do RIS potwierdza, że szkolenia są
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, zgodnie z
    art. 20 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
    Usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę są adresowane wyłącznie do osób
    dorosłych i stanowią formę pozaszkolnego kształcenia zawodowego. Uczestnicy kursów
    uzyskują realne kwalifikacje zawodowe, które umożliwiają im podjęcie zatrudnienia lub
    rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia zajęć pilates – zarówno
    rekreacyjnych, jak i wspomagających rehabilitację ruchową.
    (...), żona Wnioskodawcy, prowadzi odrębną działalność gospodarczą (...). W ramach
    współpracy, na podstawie zawartej umowy, świadczy usługi dydaktyczne (prowadzenie
    szkoleń w charakterze szkoleniowca, drugą osobą prowadzącą szkolenia jest (...), z którą
    Wnioskodawca zawarł analogiczną umowę) na rzecz Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności edukacyjnej w oparciu o współpracę z
    placówkami systemu oświaty ani nie ubiega się o dotacje publiczne. Szkolenia są
    organizowane komercyjnie, w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG.
    Wnioskodawca prowadzi kompleksowe szkolenia dla przyszłych nauczycieli pilatesu.
    Szkolenia te są oferowane w formie programów modułowych, pod nazwą (...), i obejmują
    następujące bloki:
    (...).
    Każdy blok kończy się egzaminem. Kursanci, którzy pozytywnie ukończą wszystkie etapy,
    uzyskują dyplom nauczyciela pilatesu (...), który umożliwia im podjęcie pracy w zawodzie
    nauczyciela pilatesu. Uczestnicy szkolenia biorą również udział w praktykach w studio,
    gdzie mają możliwość:
    • obserwacji zajęć prowadzonych przez doświadczonych instruktorów,
    • prowadzenia zajęć próbnych,
    • uzyskiwania mentoringu i bieżącej oceny postępów.

    Po zdanym egzaminie studenci zdobywają uprawnienia do prowadzenia zajęć pilates w
    zakresie, z którego zaliczyli szkolenie i zdali pozytywnie egzamin.
    Program nauczania przygotowano kompleksowo – obejmuje elementy dydaktyczne,
    techniczne i praktyczne, a jego celem jest uzyskanie przez uczestników nowych
    kompleksowych kwalifikacji zawodowych umożliwiających wykonywanie zawodu
    nauczyciela pilatesu.
    W ramach (...) realizowany jest kompleksowy program szkoleniowy przygotowujący
    kursantów do zawodu nauczyciela pilatesu. Program ten nosi nazwę (...) i obejmuje
    następujące moduły tematyczne:
    (...).
    Każdy zjazd trwa od (...) do (...) godzin szkoleniowych.
    Każdy z modułów zawiera:
    (...)
    Ukończenie każdego modułu kończy się przyznaniem uprawnień w danym zakresie, a
    ukończenie wszystkich egzaminów po każdym module wieńczy uzyskaniem dyplomu
    nauczyciela pilates (...). Absolwenci są w pełni przygotowani do wykonywania zawodu i
    podejmują pracę w branży edukacji ruchowej i rekreacyjnej.
    Szkolenia te mają charakter zawodowy – ich głównym celem jest uzyskanie nowego
    zawodu oraz nabycie kwalifikacji praktycznych i dydaktycznych, które umożliwiają
    samodzielne prowadzenie zajęć pilates w studiach ruchu i centrach rehabilitacyjnych lub
    w ramach własnej działalności gospodarczej – we własnym studio pilatesu.
    Kursanci mają również możliwość odbycia praktyk w studio pilates prowadzonym przez
    (...) – obserwują zajęcia, prowadzą lekcje pod okiem mentora, biorą udział w sesjach
    mentoringowych i przygotowują się do wejścia na rynek pracy jako wykwalifikowani
    nauczyciele. Wnioskodawca oświadcza, że prowadzi dokumentację szkoleniową, w tym
    szczegółowe programy nauczania, harmonogramy zjazdów, egzemplarze certyfikatów
    wydawanych uczestnikom po zakończeniu kursów, a także umowy zawierane z kadrą
    dydaktyczną. Programy te są powtarzalne, spójne i mają zastosowanie do wszystkich
    edycji szkolenia.
    Szkolenia są prowadzone w oparciu o jednolity standard, a każda edycja kończy się
    egzaminem praktycznym. Celem szkoleń jest uzyskanie kwalifikacji zawodowych, co
    potwierdza struktura programu, jego zakres, forma egzaminu oraz uzyskiwany dyplom.
    Szkolenia są adresowane wyłącznie do osób dorosłych i stanowią odpłatne świadczenie
    usług.
    Działalność edukacyjna prowadzona przez firmę Wnioskodawcy – (...) – odpowiada
    kryteriom usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, oraz jest
    realizowana w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, co
    potwierdza wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez (...).
    W ocenie Wnioskodawcy, oferowane szkolenia stanowią usługi kształcenia zawodowego w
    rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006
    /112/WE.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan następujące informacje:
    1. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeśli nie, czy
      korzysta Pan ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)?

      Odp.: Wnioskodawca w chwili obecnej korzysta ze zwolnienia podmiotowego na
      podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż wartość sprzedaży nie przekracza progu
      200.000 zł.
      Niezależnie od statusu rejestracyjnego, przedmiotem wniosku jest określenie, czy
      usługi szkoleniowe spełniają warunki zwolnienia przedmiotowego z VAT wynikające z
      art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
    2. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
        Wnioskodawca prowadzi kompleksowe szkolenia dla przyszłych nauczycieli
        pilatesu. Szkolenia te są oferowane w formie programów modułowych, pod nazwą
        (...), i obejmują następujące bloki:
        (...).
        Każdy blok kończy się egzaminem.
      – proszę, żeby sprecyzował Pan, jakie konkretnie usługi szkoleniowe (szkolenia,
      programy) są objęte pytaniami? Czy jest to jedno kompleksowe szkolenie dla
      przyszłych nauczycieli pilatesu, czy oddzielnie każdy program modułowy kończący się
      egzaminem?
      Odp.: Przedmiotem wniosku są usługi szkoleniowe realizowane w ramach programu
      dydaktyczno-praktycznego pod nazwą (...). Program ten obejmuje moduły tematyczne
      (...), z których każdy kończy się egzaminem cząstkowym i wydaniem zaświadczenia
      zaliczenia modułu.
      Docelowym celem programu jest uzyskanie przez uczestnika dyplomu (...),
      potwierdzającego pełne kwalifikacje zawodowe instruktora pilates. Program jest
      przewidziany do realizacji w cyklu wielomodułowym, który z reguły trwa ok. (...) lat i
      więcej.
      Uczestnicy mogą zapisywać się na całość programu bądź tylko na wybrane moduły.
      Nawet w tym drugim przypadku każdy moduł ma charakter kształcenia zawodowego
      – obejmuje ustrukturyzowany program nauki, kończy się egzaminem i wydaniem
      zaświadczenia potwierdzającego uzyskane umiejętności zawodowe. Z tego względu
      moduły należy traktować jako etapy kształcenia zawodowego, a nie niezależne kursy
      o charakterze rekreacyjnym.
      Cennik i rozliczenie: płatność dokonywana jest za poszczególne moduły, co
      funkcjonalnie odpowiada płatności ratalnej za całość programu. Uczestnicy nie mają
      obowiązku wykupu wszystkich modułów, jednakże brak jest możliwości nabycia
      pojedynczych elementów oderwanych od części dydaktycznej, takich jak sam
      egzamin, certyfikat czy materiały – zawsze nabywana jest usługa edukacyjna (moduł
      lub całość programu).
      Moduły są ze sobą powiązane i tworzą spójny, kompleksowy program edukacyjny,
      którego pełna realizacja prowadzi do uzyskania dyplomu końcowego. Zatem
      niezależnie od tego, czy uczestnik ukończy wszystkie moduły i uzyska dyplom, czy też
      jedynie część modułów z zaświadczeniami cząstkowymi, usługi te należy traktować
      jako kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
      Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione
      od podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego,
      jeżeli są one prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
      przepisach.
      Definicja usług kształcenia zawodowego wynika z prawa unijnego. Zgodnie z art. 44
      rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011: „za usługi kształcenia

      zawodowego uznaje się nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
      zawodem, a także nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
      celów zawodowych, niezależnie od czasu trwania kursu”.
      Oznacza to, że kursy krótkie, cząstkowe lub realizowane etapami również mogą
      stanowić kształcenie zawodowe, jeżeli ich treść i cel mają charakter zawodowy.
      Takie podejście potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE:
      • w sprawie C-445/05 Haderer TSUE stwierdził, że kursy organizowane przez
        prywatne podmioty mogą korzystać ze zwolnienia, o ile ich celem jest przekazanie
        wiedzy i umiejętności zawodowych,
      • w sprawie C-434/05 Horizon College Trybunał uznał, że elementy towarzyszące
        edukacji, takie jak egzaminy czy dokumentacja, są ściśle związane z usługą
        edukacyjną i dzielą jej los podatkowy,
      • w sprawie C-88/09 Graphic Precede TSUE wskazał, że przy ocenie charakteru kursu
        należy brać pod uwagę jego treść i cel zawodowy, a nie formalne uznanie w
        systemie oświaty.
      Również polskie sądy administracyjne potwierdzają takie podejście. W wyroku NSA z 4
      października 2017 r. (I FSK 1640/16) wskazano, że brak wpisu do systemu oświaty nie
      wyklucza zastosowania zwolnienia, jeżeli usługa ma charakter kształcenia
      zawodowego i jest realizowana zgodnie z przepisami szczególnymi (np. wpis do
      Rejestru Instytucji Szkoleniowych). W wyroku WSA w Lublinie (I SA/Lu 25/18)
      podkreślono, że kursy cząstkowe prowadzące do zdobywania kwalifikacji etapami
      również należy traktować jako kształcenie zawodowe, jeśli każdy etap daje wiedzę
      potrzebną do wykonywania zawodu.
      W świetle powołanych przepisów i orzecznictwa, zarówno całość programu (...), jak i
      poszczególne moduły kończące się egzaminem i zaświadczeniem, należy uznać za
      usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
      Każdy moduł, niezależnie od tego, czy uczestnik zrealizuje pełen cykl szkolenia, służy
      uzyskaniu lub uaktualnieniu wiedzy i umiejętności zawodowych, pozostając w
      bezpośrednim związku z wykonywaniem zawodu instruktora pilates. Tym samym,
      usługi świadczone przez Wnioskodawcę korzystają ze zwolnienia od podatku od
      towarów i usług.
    3. Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi szkoleniowe, czy też jedynie podmiotem
      organizującym szkolenia, bądź też innym podmiotem (jeżeli tak, to jakim)?
      Odp.: Wnioskodawca jest podmiotem świadczącym usługi szkoleniowe. Odpowiada
      całościowo za program dydaktyczny, organizację, dokumentację, certyfikację i
      wystawianie dokumentów dla uczestników. To Wnioskodawca zawiera umowy z
      kursantami i ponosi odpowiedzialność wobec nich. Kadra dydaktyczna (np. (...)) działa
      w charakterze współpracowników na podstawie odrębnych umów, jednak całość
      procesu edukacyjnego jest świadczona przez Wnioskodawcę. W konsekwencji,
      Wnioskodawca nie jest wyłącznie organizatorem – jest podmiotem świadczącym
      usługi kształcenia zawodowego.
      Wyłącznym wystawcą faktur wobec uczestników jest Wnioskodawca;
      współpracownicy nie fakturują uczestników i nie zawierają z nimi umów.
    4. Czy świadczy Pan usługi szkoleń zawodowych dla nauczycieli pilatesu jako jednostka
      objęta systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiada Pan zaświadczenie o wpisie do
      ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe
      (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043), zwanej dalej ustawą Prawo oświatowe?
      Odp.: Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu
      ustawy – Prawo oświatowe. Nie posiada wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168

      tej ustawy, ponieważ prowadzona działalność edukacyjna nie jest szkołą ani placówką
      oświatową.
      Jednocześnie Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS),
      prowadzonego przez (...), na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
      o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
      Oznacza to, że oferowane kursy korzystają ze zwolnienia z VAT nie na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, lecz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
      VAT w związku z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE.
    5. Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku są usługami w zakresie kształcenia i
      wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy?
      Odp.: Nie. Usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku nie są usługami, o których
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy usług kształcenia i
      wychowania świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty, uczelnie wyższe,
      jednostki naukowe PAN oraz instytuty badawcze.
      Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki systemu oświaty w rozumieniu ustawy –
      Prawo oświatowe ani statusu uczelni wyższej czy instytutu badawczego.
      Zwolnienie w niniejszej sprawie znajduje podstawę w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy
      o VAT w związku z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE, ponieważ prowadzone
      szkolenia stanowią kształcenie zawodowe w formach i na zasadach przewidzianych w
      odrębnych przepisach, co potwierdza wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS).
    6. Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku świadczy Pan jako uczelnia, jednostka
      naukowa Polskiej Akademii Nauk lub instytut badawczy?
      Odp.: Nie. Wnioskodawca nie świadczy usług szkoleniowych jako uczelnia wyższa,
      jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk ani instytut badawczy. Prowadzona
      działalność ma charakter pozaszkolnego kształcenia zawodowego, wpisanego do
      Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS). Zwolnienie nie jest oparte na art. 43 ust. 1 pkt
      26 ustawy o VAT, lecz na art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a tej ustawy.
    7. Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
      ww. ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia
      2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
      tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832)?
      Odp.: Tak. Wnioskodawca świadczy usługi kształcenia zawodowego, o których mowa
      w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Prowadzone kursy spełniają warunki
      przewidziane w odrębnych przepisach, co potwierdza wpis do Rejestru Instytucji
      Szkoleniowych (RIS) pod numerem (...).
      Jednocześnie usługi szkoleniowe nie są finansowane ze środków publicznych, dlatego
      nie znajdują zastosowania zwolnienia wskazane w § 3 ust. 1 pkt 13-14 rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.
    8. Do jakich konkretnie osób są skierowane szkolenia, będące przedmiotem wniosku?
      Proszę wskazać, kto jest uczestnikiem tych szkoleń, czym zajmują się te osoby, jaki
      zawód wykonują.
      Odp.: Szkolenia kierowane są wyłącznie do osób dorosłych, zainteresowanych
      uzyskaniem nowych kwalifikacji zawodowych lub rozszerzeniem dotychczasowych
      kompetencji. Uczestnikami są w szczególności:
      • fizjoterapeuci, trenerzy personalni i instruktorzy fitness, którzy chcą poszerzyć
        ofertę zawodową o metodę pilates,
      • osoby z branży wellness i rehabilitacyjnej,

      • osoby przekwalifikowujące się zawodowo, które zamierzają rozpocząć działalność
        gospodarczą lub podjąć zatrudnienie jako instruktorzy pilates.
      Kursy nie są kierowane do dzieci ani do osób zainteresowanych rekreacją ruchową w
      celach hobbystycznych. Ich celem jest przygotowanie do pracy w zawodzie
      nauczyciela pilates.
      Minimalny wiek uczestnika: 18 lat; warunkiem udziału jest deklaracja celu
      zawodowego (zmiana/uzupełnienie kwalifikacji).
    9. Czy nabyte w trakcie przedmiotowych usług szkoleniowych umiejętności pozostają w
      bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników tych szkoleń
      (beneficjentów końcowych) i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
      celów zawodowych?
      Odp.: Tak. Nabyte w trakcie kursów umiejętności pozostają w bezpośrednim związku
      z branżą usług ruchowych, fitness i rehabilitacji oraz mają charakter zawodowy.
      Szkolenia mają na celu przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela pilates, a
      także uaktualnienie lub rozszerzenie kompetencji zawodowych osób już aktywnych w
      branży (np. fizjoterapeutów, trenerów fitness, instruktorów ruchu). Wiedza i
      umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń służą wyłącznie celom zawodowym, a nie
      rekreacyjnym.
    10. Czy, a jeśli tak to w jaki konkretnie sposób, uczestnicy ww. szkoleń wykorzystują
      zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu?
      Odp.: Tak. Uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności
      bezpośrednio w ramach wykonywanego lub przyszłego zawodu. Absolwenci
      podejmują zatrudnienie jako instruktorzy pilates w studiach pilates, klubach fitness,
      centrach rehabilitacyjnych i ośrodkach zdrowia. Wielu kursantów zakłada własną
      działalność gospodarczą i prowadzi własne studia pilates. Osoby wykonujące zawody
      pokrewne, np. fizjoterapeuci czy trenerzy personalni, włączają metodę pilates do
      swojej praktyki zawodowej, rozszerzając ofertę usług świadczonych klientom.
    11. Czy osoba korzystająca ze szkolenia kierowana jest na nie przez pracodawcę? Jeśli nie,
      należy wskazać, w jaki sposób odbywa się zgłoszenie na uczestnictwo w
      przedmiotowym szkoleniu.
      Odp.: Co do zasady uczestnicy szkoleń zgłaszają się samodzielnie, na własną
      inicjatywę i własny koszt, motywowani chęcią uzyskania kwalifikacji zawodowych w
      zakresie metody pilates. Zdarzają się przypadki, gdy pracodawca finansuje udział
      swojemu pracownikowi, jednak stanowią one niewielką część wszystkich uczestników.
      Podstawowym sposobem zgłoszenia jest rekrutacja indywidualna prowadzona przez
      Wnioskodawcę.
      Wnioskodawca nie prowadzi rekrutacji „open fitness”; nabór dotyczy wyłącznie osób
      deklarujących cel zawodowy.
    12. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
        Wpis do RIS potwierdza, że szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach
        przewidzianych w odrębnych przepisach, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o promocji
        zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
        Działalność edukacyjna prowadzona przez firmę Wnioskodawcy – (...) – odpowiada
        kryteriom usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o
        których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług,
        oraz jest realizowana w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
        przepisach, co potwierdza wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego
        przez (...).

      – proszę o wskazanie konkretnych przepisów (artykułów, paragrafów) wraz z nazwą
      aktu prawnego, z których wynikają formy i zasady prowadzenia przez Pana szkoleń.
      Podkreślam, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek
      przeprowadzenia szkolenia/kursu; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych
      umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające
      konkretne formy i zasady, na podstawie których przeprowadza Pan szkolenia/kursy
      (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z
      których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób
      objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).
      Odp.: Forma i zasady prowadzenia szkoleń przez Wnioskodawcę wynikają z
      następujących przepisów prawa:
      Przepisy krajowe (system RIS – obowiązek wpisu i ramy działalności szkoleniowej):
      Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
      (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.):
      art. 20 ust. 2 – stanowi, że instytucje szkoleniowe, które zamierzają prowadzić
      kształcenie osób dorosłych dla potrzeb rynku pracy, mają obowiązek uzyskać wpis do
      Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS);
      art. 20 ust. 3-6 – określa elementy zgłoszenia do RIS, obejmujące w szczególności:
      nazwę i zakres szkoleń, ich program i liczbę godzin, kwalifikacje kadry dydaktycznej
      oraz grupę docelową uczestników; przepisy te nakładają też obowiązek aktualizacji
      danych oraz przesądzają o jawności wpisu;
      art. 6 ust. 1 pkt 5 – wskazuje, że do zadań instytucji rynku pracy należy wspieranie
      kształcenia ustawicznego dorosłych, co w praktyce odbywa się poprzez nadzór nad
      działalnością instytucji wpisanych do RIS.
      Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 października 2004 r. w sprawie
      rejestru instytucji szkoleniowych (Dz. U. poz. 2365):
      § 4-7 – precyzują warunki wpisu do RIS, w tym zakres informacji o szkoleniach, jakie
      instytucja jest zobowiązana przekazać: program nauczania, tematyka zajęć, łączna
      liczba godzin dydaktycznych, wymagania wobec uczestników, kwalifikacje osób
      prowadzących; regulują również tryb aktualizacji danych oraz podstawy wykreślenia
      instytucji z rejestru.
      Na podstawie tych przepisów Wnioskodawca został wpisany do RIS prowadzonego
      przez (...) pod numerem (...). Wpis ten oznacza, że oferowane kursy nie są
      prowadzone w sposób dowolny, lecz zgodnie z ramami prawnymi określającymi
      program, wymiar godzinowy, kwalifikacje kadry i grupy uczestników, a więc w
      „formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”.
      Obowiązek corocznej aktualizacji wpisu do 31 stycznia oraz możliwość wykreślenia z
      rejestru w razie niespełnienia wymogów potwierdzają bieżący nadzór WUP nad
      instytucją szkoleniową.
      Dodatkowo program określa liczbę godzin dla każdego modułu, efekty uczenia się i
      formy weryfikacji (egzamin teoretyczny/praktyczny po module i egzamin końcowy).
      Wnioskodawca prowadzi listy obecności, protokoły egzaminów oraz ewidencję
      wydanych dyplomów.
      Przepisy unijne (definicja kształcenia zawodowego i podstawa zwolnienia VAT):
      • art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE – zobowiązuje państwa członkowskie do
        zwolnienia z VAT usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
        zawodowego, jeżeli są one prowadzone przez podmioty realizujące cele
        edukacyjne uznane przez dane państwo;

      • art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 – definiuje pojęcie
        usług kształcenia zawodowego jako nauczanie pozostające w bezpośrednim
        związku z branżą lub zawodem, a także służące uzyskaniu lub aktualizacji wiedzy
        do celów zawodowych, niezależnie od czasu trwania kursu.
      Przepisy unijne określają więc materialną treść pojęcia „kształcenie zawodowe”,
      natomiast przepisy krajowe o RIS określają organizacyjne formy i zasady jego
      prowadzenia.
      Podsumowując powyższe, działalność edukacyjna prowadzona przez (...):
      • jest realizowana w formach i na zasadach wynikających z ustawy o promocji
        zatrudnienia i rozporządzenia o RIS,
      • odpowiada unijnej definicji kształcenia zawodowego z art. 44 rozporządzenia 282
        /2011,
      • mieści się w zakresie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT,
        implementującego art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE.
    13. Czy w zakresie opisanych usług szkoleniowych działa Pan pod kontrolą państwa? Jeśli
      tak, na czym polega ta kontrola?
      Odp.: Tak. W zakresie opisanych usług szkoleniowych działalność Wnioskodawcy
      podlega kontroli państwa.
      Kontrola ta realizowana jest poprzez:
      1. Wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) prowadzonego przez (...) – na
        podstawie art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz
        rozporządzenia w sprawie RIS.
      2. Weryfikację danych zgłoszonych do rejestru – Wnioskodawca zobowiązany jest
        przedstawić informacje dotyczące programu szkoleń, liczby godzin, kwalifikacji
        kadry dydaktycznej oraz grupy docelowej uczestników.
      3. Obowiązek corocznej aktualizacji danych w RIS – w razie braku aktualizacji
        instytucja może zostać wykreślona z rejestru.
      4. Możliwość wykreślenia przez organ – w przypadku nieprzestrzegania przepisów
        rozporządzenia lub podania nieprawdziwych danych.
      Powyższe elementy stanowią formę bieżącej kontroli i nadzoru państwa nad
      działalnością instytucji szkoleniowych wpisanych do RIS. Oznacza to, że działalność
      edukacyjna Wnioskodawcy nie jest całkowicie swobodna czy prywatna, lecz
      realizowana w ramach nadzoru organów administracji publicznej, zgodnie z
      obowiązującymi przepisami.
    14. Czy w zakresie opisanych usług szkoleniowych działa Pan w oparciu o konkretne
      programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?
      Odp.: Programy szkoleń realizowanych przez Wnioskodawcę nie są zatwierdzane
      przez instytucje państwowe w sensie merytorycznym, tak jak ma to miejsce w
      systemie oświaty lub szkolnictwa wyższego.
      Jednocześnie program nauczania stanowi obowiązkowy element zgłoszenia do
      Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS), zgodnie z art. 20 ustawy o promocji
      zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz § 4-7 rozporządzenia w sprawie RIS. Wpis
      do RIS wymaga ujawnienia m.in. tematyki zajęć, liczby godzin dydaktycznych,
      kwalifikacji kadry prowadzącej i grupy docelowej uczestników.
      W konsekwencji, programy nauczania opracowane przez Wnioskodawcę są objęte
      kontrolą formalną i ewidencyjną ze strony organu państwowego (Wojewódzkiego
      Urzędu Pracy). Oznacza to, że choć treść merytoryczna programu jest autorska i
      dostosowana do specyfiki zawodu instruktora pilates, to sposób prowadzenia szkoleń

      i dane dotyczące programu podlegają obowiązkowi zgłoszenia i aktualizacji w
      państwowym rejestrze RIS, co zapewnia transparentność i zgodność z odrębnymi
      przepisami prawa.
    15. Czy ma Pan dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w zakresie
      opisanych usług szkoleniowych?
      Odp.: Wnioskodawca nie ma pełnej dowolności w kształtowaniu zasad swojego
      działania w zakresie usług szkoleniowych.
      Owszem, posiada autonomię w opracowaniu merytorycznych treści programów
      nauczania, tak aby odpowiadały one potrzebom rynku i specyfice zawodu instruktora
      pilates. Jednakże działalność edukacyjna jest prowadzona w ramach ograniczeń
      prawnych wynikających z:
      • art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz
        rozporządzenia w sprawie RIS – które nakładają obowiązek ujawnienia w rejestrze
        m.in. programu szkoleń, liczby godzin, kwalifikacji prowadzących, kręgu adresatów,
      • obowiązku corocznej aktualizacji danych w RIS i możliwości wykreślenia instytucji w
        razie niespełniania warunków,
      • jawności wpisu do RIS, co zapewnia transparentność i weryfikowalność działań
        instytucji szkoleniowej.
      Oznacza to, że choć Wnioskodawca posiada elastyczność w tworzeniu programów
      dostosowanych do branży, nie działa w pełnej swobodzie – jego działalność jest
      formalnie uregulowana i poddana kontroli państwa, a więc spełnia wymogi „form i
      zasad przewidzianych w odrębnych przepisach” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit.
      a ustawy o VAT.
    16. Czy Pana działania w zakresie opisanych usług szkoleniowych wymagają akceptacji
      państwa?
      Odp.: Działania Wnioskodawcy w zakresie opisanych usług szkoleniowych nie
      wymagają akceptacji państwa rozumianej jako indywidualne zatwierdzanie
      programów nauczania przez właściwe organy oświatowe (np. kuratora oświaty czy
      ministra).
      Jednocześnie prowadzenie szkoleń wymaga formalnej akceptacji państwa w
      rozumieniu wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS), prowadzonego na
      podstawie art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz
      rozporządzenia w sprawie RIS.
      Wpis do RIS jest warunkiem prowadzenia działalności szkoleniowej w tym reżimie, a
      jego uzyskanie wymaga spełnienia określonych wymogów prawnych i formalnych (m.
      in. zgłoszenia programu szkoleń, liczby godzin, kwalifikacji kadry dydaktycznej, grupy
      docelowej uczestników). Wpis podlega kontroli i corocznej aktualizacji, a w razie
      naruszeń instytucja może zostać wykreślona z rejestru.
      W konsekwencji, choć Wnioskodawca posiada autonomię merytoryczną przy
      opracowywaniu programów, jego działania są objęte formalną akceptacją i nadzorem
      państwa w ramach systemu RIS. Oznacza to, że działalność nie ma charakteru
      dowolnego, lecz odbywa się w ramach form i zasad określonych w odrębnych
      przepisach prawa.
    17. Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, o których mowa we wniosku, są objęte
      akredytacją w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe?
      Odp.: Nie. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są objęte
      akredytacją w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe. Akredytacja
      kuratora oświaty dotyczy jednostek systemu oświaty i szkół prowadzących kształcenie
      ustawiczne w trybie określonym w tej ustawie.

      Wnioskodawca nie jest jednostką systemu oświaty, lecz podmiotem prowadzącym
      działalność edukacyjną wpisanym do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) na
      podstawie art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
      Wpis do RIS stanowi odrębną formę prawnego uregulowania działalności edukacyjnej,
      odmienną od akredytacji w systemie oświaty, i potwierdza, że usługi kształcenia
      zawodowego prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
      przepisach.
      W konsekwencji, brak akredytacji w rozumieniu Prawa oświatowego nie wpływa na
      możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT,
      ponieważ przesłanką zwolnienia jest spełnianie warunków wynikających z reżimu RIS,
      a nie posiadanie akredytacji oświatowej.
    18. Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są finansowane w całości ze środków
      publicznych? Proszę je wymienić.
      Odp.: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są finansowane w
      całości ze środków publicznych.
      Co do zasady uczestnicy finansują udział w szkoleniach ze środków własnych.
      Sporadycznie zdarzają się przypadki, w których osoba bezrobotna lub poszukująca
      pracy uzyskuje dofinansowanie do szkolenia ze środków publicznych (np.
      Powiatowego Urzędu Pracy, Krajowego Funduszu Szkoleniowego czy programów
      współfinansowanych ze środków UE), jednak finansowanie to ma charakter częściowy
      i jednostkowy.
      Oznacza to, że podstawą zwolnienia z VAT nie jest § 3 ust. 1 pkt 13-14 rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., lecz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
      VAT w związku z art. 20 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku
      pracy oraz wpisem do RIS.
      W konsekwencji, szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie są finansowane w
      całości ze środków publicznych i nie ma obowiązku ich wymieniania jako źródła
      finansowania.
    19. Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są finansowane w co najmniej 70% ze
      środków publicznych? Proszę je wymienić.
      Odp.: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są finansowane w co
      najmniej 70% ze środków publicznych.
      Zasadniczo szkolenia są odpłatne i finansowane przez uczestników ze środków
      własnych. Sporadycznie pojedynczy kursant może uzyskać częściowe dofinansowanie
      z publicznych źródeł (np. Powiatowego Urzędu Pracy, Krajowego Funduszu
      Szkoleniowego, programów unijnych), jednak udział finansowania publicznego w
      takich przypadkach nie przekracza 70% całkowitego kosztu kursu.
      W związku z tym podstawą do zastosowania zwolnienia z VAT nie jest § 3 ust. 1 pkt 14
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., lecz art. 43 ust. 1 pkt 29
      lit. a ustawy o VAT, w powiązaniu z art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i
      instytucjach rynku pracy oraz wpisem Wnioskodawcy do Rejestru Instytucji
      Szkoleniowych (RIS).
    20. Czy posiada Pan dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania
      świadczonych usług są środki publiczne?
      Odp.: Wnioskodawca co do zasady nie posiada dokumentacji potwierdzającej, że
      źródłem finansowania świadczonych usług są środki publiczne, ponieważ szkolenia
      prowadzone w ramach działalności (...) są finansowane przede wszystkim ze środków
      własnych uczestników.

      Sporadycznie zdarzają się sytuacje, gdy uczestnik uzyskuje indywidualne
      dofinansowanie z instytucji publicznych (np. z Powiatowego Urzędu Pracy czy
      Krajowego Funduszu Szkoleniowego), jednak w takich przypadkach dokumentacja
      finansowania znajduje się po stronie uczestnika i instytucji przyznającej wsparcie, a
      nie u Wnioskodawcy.
      W konsekwencji, zwolnienie z VAT nie opiera się na przesłankach finansowania ze
      środków publicznych określonych w § 3 ust. 1 pkt 13-14 rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., lecz na art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, w
      związku z wpisem Wnioskodawcy do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS).
    21. Czy głównym celem świadczonych usług jest osiągnięcie przez Pana dodatkowego
      dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika
      niekorzystającego z takiego zwolnienia?
      Odp.: Nie. Głównym celem świadczonych usług szkoleniowych nie jest osiągnięcie
      dodatkowego dochodu przez konkurowanie z podmiotami niekorzystającymi ze
      zwolnienia, lecz kształcenie zawodowe i przygotowanie uczestników do wykonywania
      zawodu instruktora pilates.
      Oferowane kursy spełniają przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz art.
      132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE, a ich podstawowym celem jest uzyskanie,
      uaktualnienie i potwierdzenie kwalifikacji zawodowych.
      Odpłatność za szkolenia jest naturalnym elementem prowadzenia działalności
      gospodarczej, ale nie stanowi celu samego w sobie. Działalność edukacyjna
      Wnioskodawcy jest prowadzona w reżimie wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych
      (RIS), a jej celem jest umożliwienie uczestnikom zdobycia kwalifikacji zawodowych
      potwierdzonych dyplomem (...).
      W konsekwencji, świadczone usługi nie są konkurencyjnym obejściem zwolnienia
      podatkowego, lecz realizacją celu edukacyjnego przewidzianego w przepisach prawa
      krajowego i unijnego.
    22. Czy Pani (...) oraz Pani (...) są Pana pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy
      o pracę? Jeśli nie, to na podstawie jakiej umowy i na jakich zasadach z Panem
      współpracują? Proszę opisać.
      Odp.: Pani (...) oraz Pani (...) nie są pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy
      o pracę.
      Współpracują z Wnioskodawcą na podstawie umów cywilnoprawnych (umów zlecenia
      /umów o współpracę), w ramach których pełnią funkcję kadry dydaktycznej –
      prowadzą zajęcia praktyczne i teoretyczne w zakresie metody pilates.
      W ramach tej współpracy:
      • realizują część programu szkoleń,
      • działają na rzecz i w imieniu Wnioskodawcy,
      • nie zawierają odrębnych umów z kursantami,
      • nie odpowiadają za organizację, certyfikację ani dokumentację szkolenia.
      Całość procesu edukacyjnego – w tym program, organizacja, dokumentacja,
      certyfikacja uczestników oraz odpowiedzialność wobec kursantów – pozostaje po
      stronie Wnioskodawcy.
      W konsekwencji, osoby te pełnią rolę współpracowników dydaktycznych w ramach
      działalności edukacyjnej prowadzonej przez (...), ale nie świadczą usług edukacyjnych
      we własnym imieniu.

    23. Czy osoby prowadzące szkolenia, tj. Pani (...) oraz Pani (...), posiadają stosowne
      kwalifikacje do prowadzenia tego typu i zakresu szkoleń? Jeśli tak, proszę wskazać
      jakie konkretnie.
      Odp.: Tak. Osoby prowadzące szkolenia – Pani (...) oraz Pani (...) – posiadają stosowne
      kwalifikacje do prowadzenia kursów instruktorskich w zakresie metody pilates.
      Pani (...):
      • od ponad 20 lat legitymuje się państwową legitymacją instruktora rekreacji
        ruchowej;
      • posiada międzynarodowe certyfikaty instruktora pilates (...);
      • legitymuje się ponad 21-letnim doświadczeniem zawodowym jako nauczyciel ruchu,
        w tym 10-letnim doświadczeniem w nauczaniu metody pilates;
      • zdała egzamin na (...) (szkoleniowca nauczycieli pilatesu) i pełniła przez blisko 5 lat
        funkcję (...) w międzynarodowych strukturach szkoleniowych pilates – w (...), a
        także prowadziła oddział tej szkoły w (...);
      • od 10 lat prowadzi szkolenia instruktorskie, przygotowując uczestników do pracy w
        zawodzie instruktora pilates;
      • od 8 lat prowadzi studio pilates, szkoli własną kadrę i zarządza pracą studia.
      Pani (...):
      • ukończyła specjalistyczne kursy instruktorskie w zakresie pilates (...);
      • od 7 lat współpracuje z (...) jako szkoleniowiec, prowadząc zajęcia dydaktyczne w
        modułach metody pilates;
      • pełni funkcję managera w (...), zarządzając pracą zespołu dydaktycznego oraz
        szkoląc członków tego zespołu;
      • legitymuje się wieloma certyfikatami potwierdzającymi wiedzę i kompetencję jako
        (...) w dziedzinie Pilates.
      W konsekwencji, kadra prowadząca szkolenia posiada wymagane kwalifikacje
      merytoryczne i praktyczne do prowadzenia kształcenia zawodowego w zakresie
      przygotowania do zawodu instruktora pilates.
    24. Przez kogo są bezpośrednio wykonywane usługi szkoleniowe będące przedmiotem
      wniosku? Proszę wskazać jednoznacznie, czy przedmiotowe usługi wykonuje zarówno
      Pan, jak i osoby z Panem „współpracujące”. Jeżeli tak, proszę wymienić, które
      dokładnie usługi wykonuje Pan, a które usługi wykonują/będą wykonywały osoby
      (podmioty) z Panem „współpracujące”.
      Odp.: Przedmiotowe usługi szkoleniowe są świadczone przez Wnioskodawcę – (...) –
      jako podmiot odpowiedzialny wobec uczestników za całość procesu edukacyjnego.
      Wnioskodawca nie prowadzi osobiście zajęć dydaktycznych, lecz zapewnia ich
      realizację poprzez wykwalifikowaną kadrę współpracującą – Panią (...) i Panią (...).
      Osoby te prowadzą zajęcia praktyczne i teoretyczne w ramach poszczególnych
      modułów programowych kursu.
      Rola Wnioskodawcy polega na:
      • rekrutacji uczestników,
      • opracowaniu i udostępnieniu programu szkolenia,
      • organizacji i nadzorze nad przebiegiem kursów,
      • zapewnieniu infrastruktury i materiałów dydaktycznych,
      • zawieraniu umów z uczestnikami i wystawianiu faktur,

      • prowadzeniu dokumentacji szkoleniowej,
      • wydawaniu dyplomów i certyfikatów potwierdzających ukończenie szkolenia.
      Współpracownicy (Pani (...) i Pani (...)) wykonują czynności dydaktyczne wyłącznie na
      podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z Wnioskodawcą, w jego imieniu i na
      jego rachunek.
      W konsekwencji, choć zajęcia dydaktyczne prowadzą współpracownicy, to jedynym
      usługodawcą wobec uczestników pozostaje Wnioskodawca, który odpowiada za
      całość usługi edukacyjnej jako kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1
      pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    25. W przypadku, gdy świadczy Pan bezpośrednio (osobiście) usługi szkoleniowe proszę
      wskazać, czy posiada Pan wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie
      nauczania, publicznym bądź prywatnym (np. zgodnie z Prawem oświatowym, Prawem
      o szkolnictwie wyższym) w danym zakresie?
      Odp.: Wnioskodawca nie świadczy osobiście usług dydaktycznych w ramach
      opisanych szkoleń, dlatego pytanie dotyczące jego indywidualnych kwalifikacji w
      zakresie nauczania nie znajduje wprost zastosowania.
      Rola Wnioskodawcy polega na organizacji i nadzorze nad całością procesu
      szkoleniowego, zapewnieniu programu, infrastruktury oraz odpowiedniej kadry
      dydaktycznej, a także na prowadzeniu dokumentacji i wydawaniu dokumentów
      potwierdzających ukończenie kursu.
      Zajęcia dydaktyczne prowadzone są przez wykwalifikowanych współpracowników –
      Panią (...) oraz Panią (...) – które posiadają stosowne międzynarodowe certyfikaty i
      doświadczenie w nauczaniu metody pilates (kwalifikacje zostały szczegółowo
      przedstawione w odpowiedzi na pytanie 23).
      W konsekwencji, nawet jeśli Wnioskodawca sam nie prowadzi zajęć, usługi
      szkoleniowe jako całość spełniają wymogi kształcenia zawodowego określone w art.
      43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz wynikające z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
      2006/112/WE.
    26. Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem zadanego we wniosku pytania nr 1 są
      usługami podstawowymi, czy usługami ściśle związanymi z usługą podstawową? Jeśli
      są usługami ściśle związanymi z usługą podstawową, to która usługa jest usługą
      podstawową i przez kogo jest wykonywana.
      Odp.: Usługi szkoleniowe, objęte zakresem wniosku, stanowią usługę podstawową,
      polegającą na kształceniu zawodowym i przekwalifikowaniu zawodowym w zakresie
      przygotowania do zawodu instruktora pilates.
      Wszystkie elementy towarzyszące – takie jak:
      • prowadzenie egzaminów cząstkowych i końcowych,
      • wydanie dyplomów i certyfikatów potwierdzających kwalifikacje,
      • zapewnienie materiałów dydaktycznych,
      • udostępnienie specjalistycznego sprzętu pilates do zajęć praktycznych
      – mają charakter pomocniczy i ściśle związany z usługą podstawową, gdyż są
      niezbędne do prawidłowej realizacji procesu kształcenia. Nie stanowią one odrębnych
      usług opodatkowanych, lecz elementy składowe kompleksowej usługi edukacyjnej.
      W konsekwencji, usługą podstawową jest kształcenie zawodowe w rozumieniu art. 43
      ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, a całość procesu szkoleniowego – zarówno zajęcia
      dydaktyczne, jak i elementy pomocnicze – wykonywana jest przez Wnioskodawcę jako
      usługodawcę.

      Konstrukcja usługi kompleksowej (edukacja + elementy niezbędne, jak egzamin,
      certyfikat, materiały) jest zgodna z utrwaloną linią orzeczniczą TSUE dotyczącą
      świadczeń złożonych.
    27. Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem pytania nr 1 będą niezbędne do wykonania
      usługi podstawowej (jakiej i przez kogo świadczonej)?
      Odp.: Usługi szkoleniowe objęte zakresem pytania nr 1 nie stanowią elementu
      pomocniczego wobec innej usługi podstawowej, lecz są usługą podstawową samą w
      sobie.
      Ich głównym celem jest kształcenie zawodowe i przekwalifikowanie zawodowe
      uczestników w zakresie zawodu instruktora pilates. Usługodawcą w tym zakresie jest
      Wnioskodawca – (...) – jako podmiot wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych.
      Elementy takie jak egzaminy, certyfikaty czy materiały dydaktyczne są ściśle związane
      i pomocnicze wobec tej usługi podstawowej, ale nie mają samodzielnego charakteru.
      W konsekwencji, usługi szkoleniowe stanowią usługę podstawową w rozumieniu art.
      43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, świadczoną przez Wnioskodawcę, a nie usługę
      pomocniczą wobec innej działalności.
    Pytania
    1. Czy usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
      gospodarczej prowadzonej pod firmą (...), polegające na odpłatnym prowadzeniu
      kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
      wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, zakończonych egzaminem i wydaniem
      dyplomu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji, realizowane w oparciu o wpis do
      Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy,
      korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 132
      ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE?
    2. Czy usługi szkoleniowe w zakresie przygotowania do zawodu instruktora pilates,
      świadczone przez Wnioskodawcę – wpisanego do Rejestru Instytucji Szkoleniowych
      (RIS), a niebędącego jednostką systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo
      oświatowe – korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 132 ust. 1 lit. i
      Dyrektywy 2006/112/WE? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Pana stanowisko w sprawie
    Pyt. 1 Czy usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej pod firmą (...), polegające na odpłatnym prowadzeniu kursów
    zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, zakończonych egzaminem i wydaniem
    dyplomu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji, realizowane w oparciu o wpis do
    Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy,
    korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29
    lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 132 ust. 1
    lit. i dyrektywy 2006/112/WE?
    W ocenie Wnioskodawcy – (...), działającego w formie jednoosobowej działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Pana (...), usługi szkoleniowe, opisane w stanie
    faktycznym, podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1570 ze zm.) – dalej: „ustawa o VAT”, jako usługi kształcenia zawodowego prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Ponadto, zwolnienie to znajduje oparcie w przepisie art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości

    dodanej, który przewiduje obowiązek państw członkowskich zwolnienia od podatku VAT
    usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego, w zakresie, w jakim
    dotyczą one nauczania przez odpowiednie podmioty.
    I. Charakter świadczonych usług
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą wyłącznie na organizowaniu
    i prowadzeniu kursów i szkoleń dla przyszłych instruktorów pilates. Szkolenia realizowane
    są w ramach kompleksowego programu edukacyjnego (...), obejmującego zarówno wiedzę
    teoretyczną (z zakresu anatomii, biomechaniki, metodyki nauczania), jak i praktyczne
    przygotowanie do wykonywania zawodu.
    Program jest podzielony na moduły i każdy moduł kończy się egzaminem, zdanie
    wszystkich egzaminów gwarantuje zdobycie dyplomu nauczyciela pilatesu
    potwierdzającego wysoką jakość usług świadczonych przez studenta. Dodatkowo,
    uczestnicy mogą odbywać praktyki, obserwować zajęcia oraz korzystać z mentoringu – co
    stanowi integralną część procesu edukacyjnego.
    Tym samym, świadczone przez Wnioskodawcę usługi służą uzyskaniu, uaktualnieniu oraz
    podniesieniu kwalifikacji zawodowych uczestników kursów, a zatem mieszczą się w
    zakresie pojęcia „kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe” w rozumieniu
    przepisów zarówno krajowych, jak i unijnych.
    II. Spełnienie przesłanek zwolnienia z VAT
    1. Forma i zasady przewidziane w odrębnych przepisach
    Wnioskodawca złożył wniosek o wpis i otrzymał wpis do tegoż Rejestru Instytucji
    Szkoleniowych (RIS) prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy, co oznacza, że jego
    działalność edukacyjna została zorganizowana zgodnie z odrębnymi przepisami prawa – w
    szczególności ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
    rynku pracy.
    2. Zgodność z Dyrektywą 2006/112/WE
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, usługi nauczania świadczone przez
    odpowiednie podmioty korzystają ze zwolnienia od VAT, niezależnie od formy
    organizacyjnej. Unijna regulacja ma pierwszeństwo przed niejasnymi zapisami ustawy
    krajowej – co potwierdza orzecznictwo NSA i WSA (vide: wyroki NSA I FSK 1640/16, I FSK
    248/15; WSA Lublin I SA/Lu 25/18; WSA Poznań I SA/Po 276/19).
    III. Argumentacja orzecznicza i interpretacyjna
    W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku stanowisko znajduje silne oparcie w
    utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych oraz w aktualnych interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Orzeczenia te
    oraz interpretacje wskazują wprost, że:
    • kształcenie zawodowe i przekwalifikowanie zawodowe nie musi być realizowane
      wyłącznie przez jednostki systemu oświaty ani w ścisłej formie ustawowej;
    • dla zastosowania zwolnienia z VAT kluczowy jest cel edukacyjny i zawodowy usług, a nie
      forma organizacyjna podmiotu czy formalne uznanie w rejestrze.
    5. Wyrok WSA w Lublinie z dnia 7 marca 2019 r., sygn. I SA/Lu 25/18
    Sąd podkreślił, że prawo unijne (art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE) wyraźnie
    przewiduje obowiązek państw członkowskich stosowania zwolnienia dla usług
    edukacyjnych i zawodowych, również jeśli są one świadczone przez inne instytucje niż
    podmioty publiczne, jeżeli mają one podobny cel. WSA zauważył, że „pojęcie odrębnych
    przepisów” nie powinno być interpretowane literalnie i zawężająco, jeśli skutkowałoby to
    niezgodnością z przepisami unijnymi.

    W szczególności sąd wskazał, że szkolenia organizowane w sposób powtarzalny,
    systematyczny, przez podmiot niepubliczny, którego działalność edukacyjna służy
    zdobyciu kwalifikacji, powinny podlegać zwolnieniu, niezależnie od braku wpisu do
    rejestru szkół czy uczelni.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca – przedsiębiorca działający pod
    firmą (...) – organizuje specjalistyczne kursy zawodowe z zakresu metody Pilates. Szkolenia
    te:
    • mają charakter powtarzalny i zorganizowany,
    • są prowadzone zgodnie z ustalonym programem szkoleniowym,
    • kończą się egzaminem i wydaniem zaświadczenia potwierdzającego zdobyte
      kwalifikacje,
    • są skierowane do osób dorosłych chcących uzyskać kompetencje zawodowe w zakresie
      prowadzenia zajęć pilates,
    • są prowadzone przez wykwalifikowane osoby posiadające doświadczenie i
      przygotowanie dydaktyczne,
    • a sam Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS).
    Wszystkie te elementy odpowiadają warunkom wskazanym przez WSA w Lublinie w
    powołanym orzeczeniu. Sąd wprost podkreślił, że kluczowe znaczenie ma cel edukacyjny i
    zawodowy działalności – tj. realne przygotowanie uczestników do wykonywania
    konkretnego zawodu lub podjęcia pracy – a nie formalna rejestracja w systemie oświaty.
    W ocenie Wnioskodawcy, dokładnie taki charakter mają kursy organizowane przez (...) – są
    one ukierunkowane na kształcenie zawodowe, a ich głównym celem jest przygotowanie do
    samodzielnego prowadzenia zajęć z zakresu metody pilates, często jako działalność
    gospodarcza lub element rozszerzenia oferty zawodowej (np. fizjoterapeuci, instruktorzy
    fitness). Dodatkowo, zgodnie z przywołanym wyrokiem, przepisy prawa krajowego nie
    mogą być interpretowane w sposób zawężający, jeżeli w ten sposób naruszają normy
    prawa unijnego (w tym art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE). Oznacza to, że nawet
    gdyby literalna wykładnia krajowej ustawy o VAT sugerowała ograniczenie zwolnienia
    wyłącznie do jednostek systemu oświaty, to należy zastosować wykładnię zgodną z
    prawem unijnym, a więc umożliwiającą przyznanie zwolnienia również takim podmiotom
    jak (...) – jeżeli spełniają one kryterium celu edukacyjnego i zawodowego.
    Ponieważ działalność Wnioskodawcy jest ukierunkowana na kształcenie zawodowe osób
    dorosłych (przygotowanie do wykonywania zawodu instruktora pilates), a organizowane
    kursy mają charakter powtarzalny, systematyczny i sformalizowany – należy uznać, że
    zostaje spełniona przesłanka „instytucji o podobnym celu” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit.
    i dyrektywy 2006/112/WE, co wprost uzasadnia zastosowanie zwolnienia przedmiotowego
    z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    6. Wyrok NSA z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1640/16
    W tym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że zakres zwolnienia
    z VAT nie powinien być zawężany tylko do jednostek edukacyjnych w rozumieniu prawa
    oświatowego. W ocenie NSA, wystarczające jest, aby szkolenie było zgodne z odrębnymi
    przepisami (np. ustawa o promocji zatrudnienia) i miało charakter zawodowy, co wynika
    wprost z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    W powołanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał kwestię, czy usługi
    edukacyjne o charakterze zawodowym, świadczone przez niepubliczne podmioty
    niebędące szkołami, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, mimo że nie figurują
    w systemie oświaty. NSA wyraźnie podkreślił, że o zastosowaniu zwolnienia decyduje
    rzeczywisty charakter kursu i jego cel edukacyjno-zawodowy, a nie status instytucjonalny
    podmiotu.

    Sąd stwierdził m.in., że:
    „Zwolnienie od podatku VAT ma zastosowanie także wtedy, gdy kształcenie zawodowe
    prowadzone jest przez inne niż jednostki systemu oświaty podmioty – pod warunkiem, że
    celem tych usług jest uzyskanie, uaktualnienie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych”.
    (...) prowadzi szkolenia specjalistyczne, które:
    • są ukierunkowane na uzyskanie nowych kwalifikacji zawodowych, dających możliwość
      podjęcia pracy jako instruktor pilates,
    • kończą się wydaniem zaświadczenia i dyplomu potwierdzającego kompetencje
      zawodowe,
    • są skonstruowane jako program modułowy (...), zgodnie z logiką progresywnego
      rozwoju kompetencji – co potwierdza ich merytoryczny charakter edukacyjny,
    • są prowadzone przez osoby posiadające wieloletnie doświadczenie i kwalifikacje
      dydaktyczne,
    • dają uczestnikom dostęp do praktyk, mentoringu i przygotowania do wejścia na rynek
      pracy. Powyższe elementy spełniają dokładnie te kryteria, które NSA uznał za
      przesądzające dla zastosowania zwolnienia z VAT.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzenie szkoleń zawodowych dla
    instruktorów pilates spełnia wszystkie przesłanki określone przez NSA dla zastosowania
    zwolnienia z VAT:
    • istnieje bezpośredni związek pomiędzy usługą a przygotowaniem do zawodu,
    • kursy mają charakter kompleksowy, profesjonalny i zakończony ewaluacją,
    • oferowana edukacja jest rzeczywista i prowadzi do uzyskania kwalifikacji cenionych na
      rynku pracy.
    Dlatego – na podstawie wyroku I FSK 1640/16 – należy przyjąć, że Wnioskodawca jest
    uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT, zgodnie z wykładnią celowościową i prounijną.
    7. Wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 248/15
    NSA podkreślił, że decydujące znaczenie ma rzeczywisty cel usługi edukacyjnej – a więc
    zdobycie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych – a nie jej organizacyjna forma czy
    sposób rejestracji działalności. Kursy, które kończą się egzaminem, mają
    ustrukturyzowany program oraz są powiązane z rynkiem pracy, spełniają przesłanki do
    zastosowania zwolnienia z VAT.
    W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał wyraźnie, że dla zastosowania
    zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz art.
    132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, decydujące znaczenie ma rzeczywisty cel usługi
    edukacyjnej, a nie forma organizacyjna, rejestracyjna czy instytucjonalna podmiotu ją
    świadczącego.
    Sąd zaakcentował, że: „Nie sposób przyjąć, że tylko konkretne jednostki wpisane do
    określonych rejestrów mogą korzystać ze zwolnienia z VAT, jeśli w rzeczywistości oferują
    one kursy, których celem jest zdobycie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych”.
    NSA odrzucił więc podejście formalistyczne na rzecz analizy celowościowej i
    merytorycznej, co oznacza, że treść, program i efekt kursu mają większe znaczenie niż
    forma prawna podmiotu czy sposób prowadzenia działalności gospodarczej.
    (...) prowadzi kompleksowe kursy zawodowe przygotowujące uczestników do
    wykonywania zawodu instruktora pilates. Kursy te:
    • oparte są na ustrukturyzowanym programie dydaktycznym,

    • obejmują moduły tematyczne, praktyczne zajęcia oraz część teoretyczną,
    • kończą się egzaminem oraz wydaniem dokumentu potwierdzającego zdobycie
      kompetencji,
    • są powiązane z realnymi potrzebami rynku pracy – uczestnicy nabywają kwalifikacje
      umożliwiające im samodzielne świadczenie usług, często w ramach własnej
      działalności,
    • są kierowane do osób dorosłych i mają charakter szkoleń pozaszkolnych o charakterze
      zawodowym.
    Wnioskodawca został również wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS), co
    dodatkowo potwierdza charakter oferowanych usług jako usług kształcenia zawodowego
    lub przekwalifikowania zawodowego, zgodnych z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    Na gruncie tego wyroku należy przyjąć, że:
    • nie ma znaczenia, iż (...) nie jest formalnie szkołą czy jednostką systemu oświaty,
    • kluczowe znaczenie ma to, że jego działalność jest realnie ukierunkowana na kształcenie
      zawodowe,
    • oferowane kursy spełniają przesłanki edukacyjne (program, egzamin, kwalifikacje) oraz
      są powiązane z praktyką zawodową,
    • dlatego, zgodnie z wykładnią zaprezentowaną przez NSA, Wnioskodawca ma prawo
      korzystać ze zwolnienia z VAT, nawet jeśli nie posiada statusu placówki oświatowej w
      rozumieniu prawa krajowego.
    Wnioskodawca podkreśla, że wszelkie kursy spełniają funkcję kształcenia zawodowego, a
    ich forma organizacyjna (działalność gospodarcza osoby fizycznej) nie może być
    traktowana jako przeszkoda dla przyznania zwolnienia – co bezpośrednio wynika z
    przywołanego orzeczenia.
    8. Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. I SA/GI 825/24
    Sąd administracyjny przyjął, że wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) stanowi
    wystarczające potwierdzenie, że dana działalność szkoleniowa realizowana jest „w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. W orzeczeniu tym
    podkreślono, że szkolenia skierowane do osób fizycznych poszukujących zatrudnienia,
    które kończą się uzyskaniem kwalifikacji, spełniają wymogi określone w art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy o VAT.
    W przedmiotowym orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że
    zwolnienie z VAT dla usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego
    może przysługiwać także podmiotom niepublicznym, o ile:
    • oferują usługi edukacyjne spełniające cel zawodowy,
    • są wpisane do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS),
    • prowadzą działalność powtarzalnie, systematycznie i profesjonalnie, z jasno określonym
      zakresem tematycznym kursów i strukturą programową.
    WSA podkreślił, że przepisy unijne (art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE) nakazują
    stosowanie zwolnienia podatkowego również wobec podmiotów innych niż szkoły
    publiczne, jeśli ich działalność edukacyjna ma podobny cel. Sąd wskazał, że odmowa
    zwolnienia z VAT na podstawie braku statusu jednostki oświatowej byłaby niezgodna z
    prawem unijnym oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE.
    Wnioskodawca – (...) – spełnia wszystkie kryteria wskazane przez sąd w ww. orzeczeniu:
    • Posiada wpis do RIS – co potwierdza, że jego działalność jest uznana przez publiczne
      służby zatrudnienia za działalność szkoleniową związaną z rozwojem kompetencji
      zawodowych.

    • Prowadzi kursy o charakterze zawodowym, ukierunkowane na zdobycie konkretnych
      kwalifikacji instruktorskich w dziedzinie pilates – obejmujące zarówno komponenty
      teoretyczne, jak i praktyczne, zakończone egzaminem i wydaniem dyplomu.
    • Działa w sposób powtarzalny, zorganizowany i profesjonalny, w oparciu o ustalone
      moduły szkoleniowe (...), zgodne z międzynarodowymi standardami metodyki Pilates.
    • Kursy przygotowują uczestników do wykonywania zawodu i są istotnie powiązane z
      realnym zapotrzebowaniem rynku pracy – wielu absolwentów zakłada własne
      działalności lub podejmuje zatrudnienie w studiach ruchu.
    W świetle powyższego orzeczenia:
    • Wpis do RIS jest silnym argumentem potwierdzającym zawodowy charakter szkoleń,
    • brak formalnego statusu szkoły nie wyklucza zastosowania zwolnienia z VAT,
    • działalność Wnioskodawcy wpisuje się w unijną definicję usług edukacyjnych o
      charakterze zawodowym – co jest rozstrzygające przy wykładni art. 43 ust. 1 pkt 29 lit.
      a ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE.
    W konsekwencji – w ocenie Wnioskodawcy – również na gruncie tego orzeczenia
    świadczenie usług szkoleniowych przez (...) spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    zwolnienia z VAT.
    9. Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 maja 2019 r., sygn. I SA/Po 276/19
    WSA uznał, że szkolenia prowadzone przez niepubliczny podmiot na podstawie programu
    uzgodnionego z rynkiem pracy, które umożliwiają zdobycie zawodu – np. szkolenia
    kosmetologiczne lub rehabilitacyjne – powinny korzystać ze zwolnienia z VAT, nawet jeśli
    nie są formalnie uznane przez MEN. To orzeczenie odnosi się bezpośrednio do sytuacji
    podobnej do przedstawionej przez Wnioskodawcę – kursów przygotowujących do
    wykonywania zawodu instruktora pilates.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odniósł się w tym orzeczeniu do kwestii
    zastosowania zwolnienia z VAT dla szkoleń zawodowych prowadzonych przez podmiot
    niepubliczny, który nie posiada statusu jednostki oświatowej.
    Sąd stwierdził jednoznacznie, że: „Dla zastosowania zwolnienia z VAT kluczowe znaczenie
    ma nie forma organizacyjna podmiotu, ale merytoryczna wartość i cel edukacyjny
    szkolenia – a więc to, czy uczestnik kursu nabywa dzięki niemu konkretne kwalifikacje
    zawodowe”.
    WSA wprost zaakceptował, że szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu (np.
    kosmetologa, fizjoterapeuty, rehabilitanta) – o ile:
    • mają określoną strukturę programową,
    • kończą się uzyskaniem potwierdzenia kwalifikacji,
    • są powiązane z realnym zapotrzebowaniem rynku pracy,
    – mogą korzystać ze zwolnienia z VAT, nawet jeśli nie są formalnie uznane przez MEN czy
    nie posiadają statusu instytucji edukacyjnej w rozumieniu krajowych przepisów
    oświatowych.
    Sąd powołał się również na zasadę prymatu prawa unijnego (w szczególności art. 132 ust.
    1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE), przypominając, że prawo krajowe musi być wykładane w
    sposób zgodny z dyrektywą, która nakłada obowiązek stosowania zwolnienia VAT dla
    usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego – niezależnie od rodzaju
    instytucji świadczącej te usługi, pod warunkiem że spełnione są wymogi merytoryczne.
    Wnioskodawca – (...) – prowadzi kursy zawodowe w zakresie metody Pilates, które:

    • Są opracowane zgodnie z wymaganiami praktyki zawodowej oraz międzynarodowymi
      standardami metodyki ruchu, z jasno określonym zakresem materiału, modułami
      dydaktycznymi oraz ramowym harmonogramem.
    • Kończą się egzaminem teoretycznym i praktycznym oraz wydaniem zaświadczenia
      potwierdzającego kwalifikacje, umożliwiającego podjęcie pracy lub założenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług ruchowych.
    • Są ukierunkowane wyłącznie na przygotowanie do zawodu instruktora pilates, który –
      podobnie jak zawody kosmetologa czy rehabilitanta – jest zawodem wyuczonym,
      zdobywanym poprzez specjalistyczne szkolenia pozaszkolne.
    • Nie są jedynie rekreacyjnymi zajęciami sportowymi, lecz strukturalnym kursem
      przekwalifikowującym zawodowo uczestników.
    Zgodnie z przytoczonym wyrokiem:
    • brak formalnego uznania przez MEN nie może wykluczać zastosowania zwolnienia z
      VAT, jeśli kurs ma merytoryczny charakter zawodowy i służy nabyciu kwalifikacji,
    • oferta szkoleniowa Wnioskodawcy spełnia te same kryteria, co szkolenia uznane przez
      WSA w Poznaniu jako podlegające zwolnieniu z VAT,
    • działalność Wnioskodawcy wpisuje się w funkcjonalną definicję „kształcenia
      zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego”, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt
      29 lit. a ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE.
    Dlatego – w ocenie Wnioskodawcy – nie ma podstaw, by odmówić zastosowania
    zwolnienia z VAT dla kursów prowadzonych przez (...), o ile ich charakter, forma i cel
    edukacyjny spełniają wskazane przesłanki, co zostało w niniejszym wniosku wykazane.
    10. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 4 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-
        KDIB3-2.4012.174.2024.2.MGO
    Dyrektor KIS potwierdził, że kursy zawodowe prowadzone przez prywatny podmiot
    wpisany do RIS – choć niepubliczny – mogą korzystać ze zwolnienia z VAT. Wskazano, że
    szkolenie terapeutyczne, mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych, mieści się
    w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    W tej interpretacji Dyrektor KIS potwierdził, że:
    „Kursy zawodowe organizowane przez niepubliczny podmiot, skierowane do osób
    chcących nabyć konkretne umiejętności zawodowe (w tym przypadku – z zakresu terapii
    zajęciowej), mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT”. Organ wskazał, że dla zastosowania zwolnienia nie jest wymagane, aby
    podmiot był szkołą lub posiadał status instytucji oświatowej. Decydujące są inne
    przesłanki:
    • kurs ma na celu kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe,
    • kurs jest prowadzony przez podmiot, który uzyskał wpis do Rejestru Instytucji
      Szkoleniowych (RIS),
    • zajęcia mają ustalony program i cel zawodowy,
    • kursy prowadzone są systematycznie.
    Dyrektor KIS wskazał również, że cel zawodowy kursu oraz wpis do RIS są wystarczającymi
    przesłankami dla zastosowania zwolnienia z VAT, o ile nie zachodzą przesłanki
    wykluczające w konkretnej sprawie (np. wyłącznie hobbystyczny charakter).
    (...) spełnia te same warunki, co podmiot opisany w interpretacji:

    • Kursy organizowane są w celu kształcenia zawodowego, tj. przygotowują do pracy jako
      instruktor pilates – zawód, który jest wykonywany komercyjnie przez osoby fizyczne
      prowadzące działalność lub zatrudnione w profesjonalnych studiach pilates, studiach
      fitness czy rehabilitacyjnych.
    • (...) posiada aktualny wpis do RIS, potwierdzający, że działalność Wnioskodawcy jest
      uznana za szkoleniową w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach
      rynku pracy.
    • Kursy są prowadzone w sposób ciągły i zorganizowany, według ustalonego programu
      (obejmującego m.in. zajęcia teoretyczne, praktyczne, egzamin końcowy), w rozbiciu na
      specjalistyczne moduły (...).
    • Kursy kończą się wydaniem certyfikatu potwierdzającego zdobycie kwalifikacji, co
      umożliwia absolwentom wykonywanie zawodu instruktora pilates.
    W oparciu o interpretację 0111-KDIB3-2.4012.174.2024.2.MGO, kursy oferowane przez (...)
    są tożsame pod względem struktury, celu oraz organizacji z tymi, które zostały uznane
    przez Dyrektora KIS za podlegające zwolnieniu z VAT.
    W związku z tym – w ocenie Wnioskodawcy – w niniejszym przypadku również spełnione
    są przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, co oznacza, że
    organizowane kursy powinny korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.
    11. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 8 maja 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        1.4012.744.2024.2.MSU
    Interpretacja dotyczyła kursów dla fizjoterapeutów i potwierdziła, że również działalność
    organizowana przez jednoosobową działalność gospodarczą może korzystać ze zwolnienia
    z VAT, o ile spełnione są przesłanki związane z kształceniem zawodowym.
    W interpretacji tej Dyrektor KIS odniósł się do przypadku prywatnej firmy organizującej
    kursy zawodowe dla fizjoterapeutów, prowadzone przez kadrę z odpowiednimi
    kwalifikacjami i zgodnie z programem edukacyjnym służącym przekwalifikowaniu lub
    podniesieniu kwalifikacji zawodowych uczestników.
    Organ podatkowy uznał, że: „Zwolnieniem z VAT mogą być objęte kursy, które spełniają
    przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, nawet jeśli nie są prowadzone przez
    jednostkę systemu oświaty lub uczelnię wyższą”.
    W interpretacji podkreślono, że:
    • kluczowy jest cel kursu – kształcenie zawodowe, nie zaś jego forma prawna ani status
      instytucji organizującej;
    • brak formalnego nadzoru MEN nie pozbawia prawa do zwolnienia, jeśli kurs
      przygotowuje do zawodu, jest prowadzony zgodnie z programem i wpisany do RIS.
    (...) organizuje kursy dla przyszłych instruktorów Pilates, które:
    • Są zawodowe z założenia – mają przygotować uczestników do pracy zawodowej jako
      instruktorzy prowadzący zajęcia w klubach sportowych, ośrodkach rehabilitacji,
      szkołach ruchu i w działalności gospodarczej;
    • Mają zorganizowany program dydaktyczny i egzamin końcowy, a ich zaliczenie skutkuje
      nabyciem kwalifikacji do prowadzenia zajęć metodą pilates, podobnie jak kursy dla
      fizjoterapeutów w omawianej interpretacji;
    • Są prowadzone przez osoby posiadające kwalifikacje zawodowe w zakresie ruchu
      terapeutycznego i pilates;
    • Firma posiada wpis do RIS, co potwierdza prowadzenie działalności szkoleniowej o
      charakterze zawodowym.

    W świetle interpretacji 0113-KDIPT1-1.4012.744.2024.2.MSU, kursy organizowane przez
    (...) spełniają wszystkie wymagane przesłanki do skorzystania ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, ponieważ:
    • prowadzą do nabycia kwalifikacji zawodowych,
    • mają zorganizowaną strukturę dydaktyczną i cel edukacyjny,
    • są organizowane przez podmiot wpisany do RIS.
    Dlatego – w ocenie Wnioskodawcy – brak statusu jednostki oświatowej lub nadzoru MEN
    nie stanowi przeszkody w zastosowaniu zwolnienia, a stan faktyczny jest niemal tożsamy z
    tym ocenionym pozytywnie przez Dyrektora KIS w przywołanej interpretacji.
    IV. Prymat prawa unijnego
    Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z zasadą pierwszeństwa prawa UE (orzecznictwo
    ETS), przepisy krajowe muszą być interpretowane w sposób zgodny z dyrektywą 2006/112
    /WE. W przypadku kolizji pomiędzy ustawą o VAT a prawem unijnym, pierwszeństwo ma
    regulacja unijna, która nie uzależnia zwolnienia od formalnych kryteriów wpisu do
    rejestrów krajowych, lecz opiera się na merytorycznym charakterze usług.
    W ocenie Wnioskodawcy, kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma
    zastosowanie zasady prymatu prawa Unii Europejskiej oraz zasady prounijnej wykładni
    prawa krajowego. Zasada ta, wielokrotnie potwierdzana w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. w sprawach Simmenthal, Costa vs ENEL,
    Kijcukdeveci), zobowiązuje organy państw członkowskich – w tym także organy podatkowe
    – do zapewnienia skuteczności prawa unijnego nawet w przypadku, gdy przepisy prawa
    krajowego wydają się stać z nim w sprzeczności. W odniesieniu do podatku od towarów i
    usług, dyrektywa 2006/112/WE w art. 132 ust. 1 lit. i zobowiązuje państwa członkowskie do
    zwolnienia z VAT usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, pod
    warunkiem, że są one prowadzone przez instytucje posiadające odpowiedni cel
    edukacyjny, niezależnie od ich statusu prawnego (publiczny czy prywatny).
    Co istotne, dyrektywa nie uzależnia prawa do zwolnienia od spełnienia jakichkolwiek
    formalnych wymogów rejestracyjnych w systemie oświaty, takich jak wpis do rejestru
    szkół, akredytacja czy nadzór ministra właściwego do spraw edukacji. Decydujące
    znaczenie ma rzeczywisty charakter i cel danej usługi edukacyjnej, a nie forma
    organizacyjna jej świadczenia.
    W praktyce orzeczniczej krajowych sądów administracyjnych powyższe podejście zostało
    wyraźnie zaakceptowane. W szczególności:
    • W wyroku WSA w Lublinie z dnia 7 marca 2019 r., sygn. I SA/Lu 25/18, wskazano wprost,
      że przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT powinien być interpretowany w
      sposób pro-unijny, tj. z uwzględnieniem wykładni dokonanej na gruncie dyrektywy
      2006/112/WE. Sąd zaznaczył, że „pojęcie odrębnych przepisów nie może być
      interpretowane literalnie i zawężająco, jeżeli prowadziłoby to do naruszenia prawa
      unijnego”.
    • Podobnie orzekł NSA w wyroku z dnia 17 lipca 2018 r., I FSK 1640/16, wskazując, że
      decydującym kryterium dla zastosowania zwolnienia z VAT jest zawodowy charakter
      usługi edukacyjnej, a nie formalna kwalifikacja podmiotu jako szkoły lub placówki
      oświatowej.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w razie ewentualnych
    wątpliwości interpretacyjnych, co do zakresu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, organ
    interpretacyjny zobowiązany jest do takiej wykładni przepisu krajowego, która zapewni
    zgodność z celem i zakresem regulacji unijnej, tj. z art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112
    /WE.
    V. Wnioski końcowe

    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki zwolnienia z podatku VAT, o których mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE,
    zostały spełnione. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi:
    • mają charakter edukacyjny i zawodowy,
    • przygotowują uczestników do wykonywania zawodu instruktora pilates,
    • są realizowane zgodnie z wymogami merytorycznymi i praktycznymi,
    • są potwierdzane odpowiednim certyfikatem i oceną egzaminacyjną,
    • a działalność Wnioskodawcy została zgłoszona do Rejestru Instytucji Szkoleniowych.
    W związku z powyższym, odpowiedź na zadane pytanie powinna brzmieć: Tak –
    świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia od podatku
    VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy (odpowiedź na przeformułowane pytanie nr 2) (ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi szkoleniowe w zakresie przygotowania do zawodu
    instruktora pilates, świadczone przez (...), korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, w związku z art. 132
    ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, zwolnione od podatku są usługi
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, jeżeli są prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca spełnia te
    warunki, ponieważ:
    • jest wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) prowadzonego przez
      Wojewódzki Urząd Pracy na podstawie art. 20 ustawy o promocji zatrudnienia i
      instytucjach rynku pracy,
    • prowadzi kursy w oparciu o program modułowy zakończony egzaminami i wydaniem
      dyplomu zawodowego,
    • działalność edukacyjna odpowiada definicji usług kształcenia zawodowego z art. 44
      rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.
    Orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. NSA I FSK 1640/16, I FSK 248/15; WSA
    Poznań I SA/Po 276/19; WSA Lublin I SA/Lu 25/18) potwierdza, że brak statusu jednostki
    systemu oświaty oraz brak nadzoru MEN nie wyklucza zastosowania zwolnienia, jeżeli
    spełnione są przesłanki materialne – tj. kursy mają charakter kształcenia zawodowego i są
    prowadzone zgodnie z przepisami rynku pracy (RIS).
    Dodatkowo, zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie
    są zobowiązane do zwolnienia z VAT usług kształcenia zawodowego, niezależnie od
    formalnego statusu jednostki, o ile celem jest uzyskanie lub uaktualnienie kwalifikacji
    zawodowych.
    W konsekwencji, brak statusu jednostki systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo
    oświatowe nie wyklucza zastosowania zwolnienia z VAT, a usługi szkoleniowe świadczone
    przez Wnioskodawcę korzystają z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub,

      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty,
    które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w
    zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych
    oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla
    zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają
    zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn.
    wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006
    /112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione
    zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa
    wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach
    członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania
    zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w
    sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

    1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to
    wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
    Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie
    nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie
    specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej orzekł w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa
    warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa
    krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których
    możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w
    tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i
    Montecello, C#498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP,
    C#319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
    Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie
    określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli
    przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie
    zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-
    461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w
    art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest
    każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w
    wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak
    należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388
    /EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu
    zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią
    wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być
    interpretowane jednolicie.
    Zatem, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia
    zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia, należy mieć
    na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Tym samym, przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których
    mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba

    podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę
    zarobkową lub wykonywać określony zawód.
    Zauważyć trzeba – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja
    usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na
    „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie
    specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub
    uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo formy i zasady tych usług
    szkoleniowych muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi szkoleniowe polegające na odpłatnym
    prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie
    kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, zakończonych egzaminem i
    wydaniem dyplomu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji, realizowane przez Pana jako
    podmiot wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS), a niebędący jednostką
    systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe – korzystają ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady.
    Dokonując oceny, czy świadczone przez Pana usługi polegające na odpłatnym
    prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie
    kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu są objęte zwolnieniem, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy
    spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1
    pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
    Jak wynika z powołanych wyżej uregulowań, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, dany podmiot musi być jednostką
    objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz musi
    świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania,
    wskazania wymaga, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest
    obowiązkowe i regulowane przepisami. Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26
    lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii
    Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami
    kształcenia na poziomie wyższym.
    Wskazał Pan, że nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy Prawo oświatowe. Usługi objęte zakresem wniosku nie są usługami, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Nie świadczy Pan również usług szkoleniowych jako
    uczelnia wyższa, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk ani instytut badawczy.
    Zatem, świadczone przez Pana usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu kursów
    zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu nie wypełniają przesłanek do zwolnienia
    wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W związku z powyższym, świadczone przez Pana usługi polegające na odpłatnym
    prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie
    kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem przeanalizować przesłanki warunkujące prawo do
    zastosowania zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

    Aby móc skorzystać z ww. zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy, usługi muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy
    do celów zawodowych, a dodatkowo formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z
    odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
    Z opisu sprawy wynika, że od początku 2025 r. prowadzi Pan wyłącznie działalność
    związaną z organizacją szkoleń zawodowych dla kandydatów na nauczycieli pilatesu.
    Szkolenia te realizowane są w ramach kompleksowego programu dydaktyczno-
    praktycznego pod nazwą (...). Celem oferowanych szkoleń jest uzyskanie nowego zawodu
    – nauczyciela pilatesu. Program obejmuje liczne moduły tematyczne (...), a każdy z nich
    kończy się egzaminem i przyznaniem uprawnień do prowadzenia zajęć w zakresie, który
    obejmował ukończony moduł. Po zdaniu wszystkich egzaminów – po każdym z modułów –
    otrzymują oprócz dyplomów potwierdzających wiedzę z danego modułu, dyplom końcowy
    świadczący o zaliczeniu całego programu i posiadaniu kompleksowej wiedzy na temat
    nauczania metody pilates – (...). Usługi szkoleniowe świadczone przez Pana są adresowane
    wyłącznie do osób dorosłych i stanowią formę pozaszkolnego kształcenia zawodowego.
    Uczestnicy kursów uzyskują realne kwalifikacje zawodowe, które umożliwiają im podjęcie
    zatrudnienia lub rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia zajęć
    pilates – zarówno rekreacyjnych, jak i wspomagających rehabilitację ruchową. Po zdanym
    egzaminie studenci zdobywają uprawnienia do prowadzenia zajęć pilates w zakresie, z
    którego zaliczyli szkolenie i zdali pozytywnie egzamin. Program nauczania przygotowano
    kompleksowo – obejmuje elementy dydaktyczne, techniczne i praktyczne, a jego celem
    jest uzyskanie przez uczestników nowych kompleksowych kwalifikacji zawodowych
    umożliwiających wykonywanie zawodu nauczyciela pilatesu. Szkolenia te mają charakter
    zawodowy – ich głównym celem jest uzyskanie nowego zawodu oraz nabycie kwalifikacji
    praktycznych i dydaktycznych, które umożliwiają samodzielne prowadzenie zajęć pilates w
    studiach ruchu i centrach rehabilitacyjnych lub w ramach własnej działalności
    gospodarczej – we własnym studio pilatesu.
    Wskazał Pan również, że świadczy Pan usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Szkolenia kierowane są wyłącznie do osób dorosłych,
    zainteresowanych uzyskaniem nowych kwalifikacji zawodowych lub rozszerzeniem
    dotychczasowych kompetencji. Uczestnikami są w szczególności:
    • fizjoterapeuci, trenerzy personalni i instruktorzy fitness, którzy chcą poszerzyć ofertę
      zawodową o metodę pilates,
    • osoby z branży wellness i rehabilitacyjnej,
    • osoby przekwalifikowujące się zawodowo, które zamierzają rozpocząć działalność
      gospodarczą lub podjąć zatrudnienie jako instruktorzy pilates.
    Kursy nie są kierowane do dzieci ani do osób zainteresowanych rekreacją ruchową w
    celach hobbystycznych. Ich celem jest przygotowanie do pracy w zawodzie nauczyciela
    pilates. Minimalny wiek uczestnika: 18 lat; warunkiem udziału jest deklaracja celu
    zawodowego (zmiana/uzupełnienie kwalifikacji). Nabyte w trakcie kursów umiejętności
    pozostają w bezpośrednim związku z branżą usług ruchowych, fitness i rehabilitacji oraz
    mają charakter zawodowy. Szkolenia mają na celu przygotowanie do wykonywania
    zawodu nauczyciela pilates, a także uaktualnienie lub rozszerzenie kompetencji
    zawodowych osób już aktywnych w branży (np. fizjoterapeutów, trenerów fitness,
    instruktorów ruchu). Wiedza i umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń służą wyłącznie
    celom zawodowym, a nie rekreacyjnym. Uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i
    umiejętności bezpośrednio w ramach wykonywanego lub przyszłego zawodu. Absolwenci
    podejmują zatrudnienie jako instruktorzy pilates w studiach pilates, klubach fitness,
    centrach rehabilitacyjnych i ośrodkach zdrowia. Wielu kursantów zakłada własną

    działalność gospodarczą i prowadzi własne studia pilates. Osoby wykonujące zawody
    pokrewne, np. fizjoterapeuci czy trenerzy personalni, włączają metodę pilates do swojej
    praktyki zawodowej, rozszerzając ofertę usług świadczonych klientom.
    Analiza powyższego prowadzi zatem do wniosku, że skoro wiedzę uzyskaną w czasie
    prowadzonego przez Pana szkolenia poszczególne ww. osoby mogą wykorzystywać w
    ramach wykonywanych przez siebie zawodów, to pierwszy z warunków uprawniający do
    zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych objętych zakresem pytania, zgodnie z art.
    43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy został spełniony.
    Przy czym dla oceny, czy prowadzone przez Pana usługi szkoleniowe stanowiące usługi
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, są zwolnione od podatku
    od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze
    uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.
    Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, które określają formy i
    zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że forma i zasady prowadzenia szkoleń przez Pana wynikają
    z następujących przepisów prawa:
    1. Przepisy krajowe (system RIS – obowiązek wpisu i ramy działalności szkoleniowej):
        a) Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku
        pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.):
        • art. 20 ust. 2 – stanowi, że instytucje szkoleniowe, które zamierzają prowadzić
          kształcenie osób dorosłych dla potrzeb rynku pracy, mają obowiązek uzyskać
          wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS);
        • art. 20 ust. 3-6 – określa elementy zgłoszenia do RIS, obejmujące w
          szczególności: nazwę i zakres szkoleń, ich program i liczbę godzin, kwalifikacje
          kadry dydaktycznej oraz grupę docelową uczestników; przepisy te nakładają
          też obowiązek aktualizacji danych oraz przesądzają o jawności wpisu;
        • art. 6 ust. 1 pkt 5 – wskazuje, że do zadań instytucji rynku pracy należy
          wspieranie kształcenia ustawicznego dorosłych, co w praktyce odbywa się
          poprzez nadzór nad działalnością instytucji wpisanych do RIS.
        b) Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 października 2004 r. w
        sprawie rejestru instytucji szkoleniowych (Dz. U. poz. 2365):
        • § 4-7 – precyzują warunki wpisu do RIS, w tym zakres informacji o szkoleniach,
          jakie instytucja jest zobowiązana przekazać: program nauczania, tematyka
          zajęć, łączna liczba godzin dydaktycznych, wymagania wobec uczestników,
          kwalifikacje osób prowadzących; regulują również tryb aktualizacji danych
          oraz podstawy wykreślenia instytucji z rejestru.
      – Na podstawie tych przepisów został Pan wpisany do RIS prowadzonego przez
      Wojewódzki Urząd Pracy. Wpis ten oznacza, że oferowane kursy nie są prowadzone
      w sposób dowolny, lecz zgodnie z ramami prawnymi określającymi program, wymiar
      godzinowy, kwalifikacje kadry i grupy uczestników, a więc w „formach i na zasadach
      przewidzianych w odrębnych przepisach”. Obowiązek corocznej aktualizacji wpisu do
      31 stycznia oraz możliwość wykreślenia z rejestru w razie niespełnienia wymogów
      potwierdzają bieżący nadzór WUP nad instytucją szkoleniową. Dodatkowo program
      określa liczbę godzin dla każdego modułu, efekty uczenia się i formy weryfikacji
      (egzamin teoretyczny/praktyczny po module i egzamin końcowy). Prowadzi Pan listy
      obecności, protokoły egzaminów oraz ewidencję wydanych dyplomów.
    2. Przepisy unijne (definicja kształcenia zawodowego i podstawa zwolnienia VAT):

        a) art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE – zobowiązuje państwa członkowskie
        do zwolnienia z VAT usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
        zawodowego, jeżeli są one prowadzone przez podmioty realizujące cele
        edukacyjne uznane przez dane państwo;
        b) art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 – definiuje pojęcie
        usług kształcenia zawodowego jako nauczanie pozostające w bezpośrednim
        związku z branżą lub zawodem, a także służące uzyskaniu lub aktualizacji wiedzy
        do celów zawodowych, niezależnie od czasu trwania kursu.
    Przepisy unijne określają więc materialną treść pojęcia „kształcenie zawodowe”, natomiast
    przepisy krajowe o RIS określają organizacyjne formy i zasady jego prowadzenia.
    Podkreślić należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych
    przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady
    świadczenia usług w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego.
    Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program
    szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie
    musi spełniać organizator kształcenia.
    Zauważyć należy, że treść powołanych przez Pana ustaw, rozporządzeń i dyrektywy nie
    potwierdza form ani zasad prowadzenia szkoleń polegających na odpłatnym prowadzeniu
    kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu. Przepisy wskazanych przez Pana szeregu
    aktów prawnych nie określają sposobu przeprowadzenia kursu (szkolenia), nie określają
    podstawy programowej, czy chociażby ilości godzin w ramach danego kursu (szkolenia).
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, programy szkoleń realizowanych przez Pana nie są
    zatwierdzane przez instytucje państwowe w sensie merytorycznym, tak jak ma to miejsce
    w systemie oświaty lub szkolnictwa wyższego.
    Treść merytoryczna programu jest autorska i dostosowana do specyfiki zawodu
    instruktora pilates. Posiada Pan autonomię w opracowaniu merytorycznych treści
    programów nauczania, tak aby odpowiadały one potrzebom rynku i specyfice zawodu
    instruktora pilates. Pana działania w zakresie opisanych usług szkoleniowych nie
    wymagają akceptacji państwa rozumianej jako indywidualne zatwierdzanie programów
    nauczania przez właściwe organy oświatowe (np. kuratora oświaty czy ministra).
    Wskazane przez Pana w opisie sprawy przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i
    instytucjach rynku pracy oraz rozporządzenie w sprawie rejestru instytucji szkoleniowych
    odnoszą się do funkcjonowania Pana działalności jako podmiotu wpisanego do Rejestru
    Instytucji Szkoleniowych oraz warunków, jakie należy spełnić, aby taki wpis uzyskać i
    zachować na kolejne lata. Przepisy te nie zawierają jednak regulacji bezpośrednio
    odnoszących się do świadczonych przez Pana usług polegających na odpłatnym
    prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie
    kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu. Dla przykładu przepisy ustawy o
    promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazują tylko elementy zgłoszenia do
    Rejestru Instytucji Szkoleniowych, a rozporządzenie precyzuje warunki wpisu do Rejestru
    Instytucji Szkoleniowych, jakie instytucje muszą spełnić. Nie są to natomiast odrębne
    przepisy określające formy i zasady szkoleń.
    Zatem, nie został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia dla świadczonych
    przez Pana usług polegających na odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób
    dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela
    pilatesu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

    Nie można również uznać, że ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy mogą korzystać usługi świadczone na rzecz fizjoterapeutów, którzy – jak
    Pan wskazał – są m.in. uczestnikami kursów zawodowych dla osób dorosłych, których
    celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu.
    Co prawda obowiązek i prawo doszkalania zawodowego osób wykonujących zawód
    fizjoterapeuty wynika m.in. z ustawy z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1213 ze zm.), jednak trudno uznać, że treść przepisów zawartych w
    ww. ustawie odnosi się do kursów zawodowych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji
    do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Fizjoterapeuta wykonuje zawód m.in. wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy
      medycznej.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w
      szczególności na:
      1) diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;
      2) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;
      3) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;
      4) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;
      5) zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.
        38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
        specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2022
        r. poz. 2555 i 2674);
      6) dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;
      7) nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;
      8) prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu
        zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i
        wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;
      9) wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób
        poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;
      10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego
        potencjału funkcji ciała i aktywności.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również nauczanie zawodu
      fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego
      fizjoterapeutów.
    W myśl art. 36 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      1. Szkolenie specjalizacyjne w ramach kształcenia podyplomowego jest prowadzone
        przez podmioty, zwane dalej ,,jednostkami szkolącymi”, po uzyskaniu akredytacji
        udzielonej przez dyrektora CMKP.
      2. Akredytacja może zostać udzielona podmiotom, które:

      1) powołały zespół do spraw szkolenia specjalizacyjnego, w tym podpisały umowy na
        pełnienie obowiązków kierowników specjalizacji z osobami posiadającymi tytuł
        specjalisty w dziedzinie fizjoterapii albo z osobami, którym minister właściwy do
        spraw zdrowia powierzył obowiązki specjalisty w dziedzinie fizjoterapii zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r.
        o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. poz. 89, z późn. zm.);
      2) spełniają standardy kształcenia określone w programie specjalizacji;
      3) są podmiotami, których działalność obejmuje profil prowadzonego szkolenia
        specjalizacyjnego i które zawarły porozumienia z innymi podmiotami na realizację
        staży kierunkowych lub kursów specjalizacyjnych określonych programem
        specjalizacji, jeżeli ich odbywania jednostka szkoląca nie może zapewnić w ramach
        swojej struktury organizacyjnej;
      4) opracowały regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.
    Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 450 ze zm.) stanowi, że:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny – osobę
      uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
      zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
      udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej
      dziedzinie medycyny.
    Dla oceny charakteru usług szkoleniowych, które zamierza Pan realizować na rzecz
    fizjoterapeutów, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania zawodu, istotne
    znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie
    praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie
    szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz.
    1319).
    Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) –
    szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań
    zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania,
    wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.
    Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w
    sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik
    nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w
    zakresie fizjoterapii):
    Celami praktyki zawodowej są m.in.:
    · wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;
    · nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.
    Na mocy § 1 uchwały nr 227/I KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 29 maja 2018 r. w
    sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala
    się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do
    niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia
    Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i
    umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w
    ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie
    teorii i praktyki.
    Z powyższych przepisów wynika, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem
    fizjoterapeutów.

    Jednakże zauważyć należy, że w powołanych powyżej przepisach określono również jakie
    podmioty są uprawnione do przeprowadzania szkoleń.
    Ponadto, aby prowadzone dla nich szkolenia uznać za jedną z możliwych form realizacji
    tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, zasady i
    formy prowadzenia tego szkolenia muszą być zawarte są w odrębnych niż ustawa o
    podatku od towarów i usług przepisach.
    Zauważyć należy, że zarówno treść wyżej wymienionej ustawy o zawodzie fizjoterapeuty,
    przywołanych rozporządzeń, a także treść wskazanych przez Pana w opisie sprawy
    przepisów prawa w odniesieniu do fizjoterapeutów biorących udział w kursach
    zawodowych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu
    nauczyciela pilatesu, w żaden sposób nie potwierdzają form ani zasad prowadzenia tych
    kursów.
    Zatem, z przedstawionych przez Pana informacji nie wynika, aby był Pan podmiotem
    uprawnionym do przeprowadzania szkoleń w zakresie kształcenia i przekwalifikowania
    osób wykonujących zawody medyczne.
    Tym samym, w analizowanym przypadku nie można uznać, że planowane przez Pana
    usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych,
    których celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu,
    świadczone na rzecz fizjoterapeutów, będą prowadzone w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach.
    W konsekwencji, dla planowanych przez Pana usług polegających na odpłatnym
    prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie
    kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu w zakresie kształcenia i
    przekwalifikowania zawodowego przedstawicieli zawodów medycznych – fizjoterapeutów
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    W związku z tym należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi polegające na
    odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych – w tym fizjoterapeutów
    – których celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu
    nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy.
    Ponadto, w odniesieniu do usług polegających na odpłatnym prowadzeniu kursów
    zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu nie można uznać, że zostały spełnione
    wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cytowanego art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    2006/112/WE Rady.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w systemie prawa wspólnotowego jednym ze źródeł
    prawa są wymienione w niniejszej interpretacji Dyrektywy, które są aktami prawa
    wtórnego i wiążą co do zamierzonego celu każde państwo członkowskie, do którego są
    kierowane, pozostawiając jednak władzom krajowym wybór form i środków ich
    wprowadzenia.
    Dyrektywy nie określają w sposób pełny zagadnień będących ich przedmiotem i wymagają
    uściślenia lub uzupełnienia przez państwa członkowskie. Kraje członkowskie są
    zobowiązane do implementowania zapisów dyrektyw do prawa w wyznaczonych w
    dyrektywach terminach.
    Zatem, warunkiem stosowania dyrektyw jest ich wdrożenie do przepisów krajowych.
    Istnieją jednak pewne szczególne okoliczności, kiedy dyrektywa może być stosowana
    bezpośrednio. W przypadku braku implementacji norm dyrektyw do porządku prawnego
    danego państwa członkowskiego albo dokonania implementacji w sposób niepełny lub po

    terminie, dyrektywy mogą być stosowane bezpośrednio pod warunkiem, że przepisy
    dyrektyw są precyzyjne i bezwarunkowe zaś z norm dyrektyw wynikają prawa jednostek
    wobec państwa.
    Przepisy wynikające z dyrektyw w świetle systemu prawa krajowego nie są przepisami
    obowiązującymi wprost. Stanowią rodzaj ramowych wytycznych pozwalających na
    dostosowanie prawodawstwa poszczególnych krajów do pewnych wymogów unijnych.
    Wskazują na cele, jakie należy osiągnąć, nie ograniczając równocześnie metod i środków
    regulujących poszczególne tytuły podatkowe.
    Zauważyć należy, że istotną rolą dyrektywy jest wskazanie właściwej interpretacji
    przepisów krajowych, zwane pośrednim stosowaniem dyrektywy. Jeśli w procesie wykładni
    przepisu krajowego pojawiają się wątpliwości (tzn. istnieją alternatywne, dopuszczalne z
    punktu widzenia zasad wykładni tekstów prawnych interpretacje danego przepisu
    krajowego), należy przyjąć za właściwą interpretację, która jest zgodna z celem dyrektywy
    (wykładnia prowspólnotowa). Inaczej niż w przypadku bezpośredniego stosowania
    dyrektywy źródłem prawa jest w takim przypadku nadal przepis krajowy, którego
    wykładnia uwzględnia cele wynikające z prawa wspólnotowego. Dzięki dyrektywie
    dokonywana jest jedynie właściwa wykładnia przepisu krajowego, co nie powinno wpływać
    na zakres jego stosowania. W takiej sytuacji, w przypadku pośredniego stosowania
    dyrektywy nie sposób uchylać się od stosowania przepisów krajowych, które są
    interpretowane w zgodzie z zasadami prawa wspólnotowego.
    Na podkreślenie powyższej tezy należy dodać, że jak wynika ze stanowiska zajętego przez
    Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 4 czerwca 2009 r. w sprawie C-102/08, Finanzamt
    Dusseldorf-Sud przeciwko SALIX Grundstucks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co. Obiekt
    Offenbach KG, pkt 40 uzasadnienia:
      Transpozycja dyrektywy do prawa krajowego niekoniecznie wymaga formalnego i
      dosłownego przeniesienia jej przepisów do wyraźnej i szczególnej normy prawnej, a
      ogólny kontekst prawny może być wystarczający, o ile faktycznie zapewnia on pełne
      stosowanie dyrektywy w sposób wystarczająco jasny i ścisły.
    Zgodnie z wcześniej powołanym art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady –
    państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne
    lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i
    dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie
    podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
    uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych
    we wniosku usług na podstawie wskazanego przepisu to:
    1) świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub
      przekwalifikowania,
    2) usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub
      inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.
    Zawarte w tym przepisie ograniczenie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    Zwolnieniu podlegają podmioty prawa publicznego lub inne instytucje, pod warunkiem, że
    zajmują się kształceniem dzieci i młodzieży, kształceniem powszechnym lub wyższym,
    kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem. Cytowany przepis umiejscowiony
    został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych
    czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na
    gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w
    interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec
    jego obywateli.
    W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady

    nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a
    ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w tym m.in. wyrokiem TSUE z 19 listopada 2009 r.
    C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV:
      Pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy
      2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią
      one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda
      dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Podkreślić należy, że Dyrektywa odnosi się do usług kształcenia świadczonych przez
    podmioty w tym celu powołane, działające w tym zakresie pod kontrolą państwa, co ma
    zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizujące przy tym określoną
    politykę edukacyjną, dysponujące przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią
    infrastrukturą.
    Z przywołanej argumentacji wynika zatem, że w celu stwierdzenia, czy usługi kształcenia
    zawodowego, podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie przepisów Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady zbadać należy, czy określony podmiot jest, czy też nie jest, odpowiednim (a
    więc mającym cele edukacyjne) podmiotem prawa publicznego.
    Dla tej oceny przytoczyć należy fragment opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15
    stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The
    Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs, odnoszący się do charakteru
    zwolnień, określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE. Wynika z niej, że:
      (...) Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie
      publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi
      świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa
      może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę.
    Istotną wskazówką, jak rozumieć „odpowiedni” (mający cel edukacyjny) podmiot prawa
    publicznego jest również stanowisko wyrażone przez TSUE w ww. wyroku w sprawie C-434
    /05 Horizon College:
      Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której
      mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i Szóstej Dyrektywy, składają się liczne elementy,
      które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy
      organizacyjne danej instytucji (pkt 20).
    Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik
    Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon
    College przeciwko Staatssecretaris van Financien oraz w sprawie C-445/05 Werner
    Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf:
      (...) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń
      zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub
      studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli,
      świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem
      cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki
      edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi
      nauczyciele pracują.
    W konsekwencji powyższego zwolnienie, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    2006/112/WE Rady, odnosi się do usług kształcenia świadczonych przez podmioty prawa
    publicznego w tym celu powołanych, działających w tym zakresie pod kontrolą państwa,

    która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizujących przy tym
    określoną politykę edukacyjną, dysponujących przy tym zasobem kadrowym oraz
    odpowiednią infrastrukturą.
    Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług
    edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno
    powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy
    prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na
    podstawie odpowiednich regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną,
    jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te
    działają w oparciu o konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich
    osób. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki
    techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko
    pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą
    państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania.
    Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie
    kontrolowane przez właściwe instytucje państwowe.
    Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez
    państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy
    uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych
    realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne
    realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią
    jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym
    państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych
    świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie
    może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty
    świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków, w jakich te podmioty działają.
    Zaprezentowana wykładnia znajduje swoje potwierdzenie w wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 listopada 2013 r., w sprawie C-319/12 Minister
    Finansów przeciwko MDDP sp. z o.o. Akademia Biznesu, sp. komandytowej, w którym
    Trybunał stwierdził, że:
      Art. 132 ust. 1 lit. i, art. 133 i 134 Dyrektywy 2006/112/WE należy - interpretować w
      ten sposób, że nie sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości
      dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach
      komercyjnych. Jednakże art. 132 ust. 1 lit. i) tej dyrektywy sprzeciwia się zwolnieniu
      wszystkich usług edukacyjnych w sposób ogólny, bez uwzględnienia celów
      realizowanych przez podmioty niepubliczne świadczące te usługi.
    Trybunał podkreślił dalej, że:
      Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE usługi edukacyjne są
      zwolnione tylko wtedy, gdy są świadczone przez podmioty prawa publicznego o
      celach edukacyjnych lub przez inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
      uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Wynika z tego, że inne
      podmioty, czyli także podmioty prywatne, powinny spełniać przesłankę celów
      podobnych do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego.
    W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej orzekł, że:
      Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006
      /112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione
      zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze,
      przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług – czy to usług kształcenia –
      dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia

      zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami
      – oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane
      usługi były świadczone „przez [...] podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    W ww. wyroku TSUE wskazał, że:
      W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków
      ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego
      każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa
      będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym
      zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i
      Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r.,
      MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
    W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot
    warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:
      Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
      sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu
      edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje
      podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w
      zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających
      program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy
      edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura
      rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 – „Inne formy
      kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli
      przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie
      krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego
      uznania.
    Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie
    określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli
    przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie
    zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Zatem, Rzeczpospolita Polska ma pewną swobodę (co do określenia podmiotów innych
    niż podmioty prawa publicznego, względem których stosuje się zwolnienie) w
    kształtowaniu zwolnień z uwagi na treść art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    z której to swobody korzysta.
    W tym względzie należy zauważyć, że w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH – na tle
    wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. b) Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. b
    Dyrektywy), Trybunał orzekł, że:
      42. Zgodnie z tym, co Trybunał już orzekł, art. 13 część A ust. 1 lit. b) Szóstej
      Dyrektywy nie określa warunków ani też sposobów takiego uznania. W związku z
      powyższym, ustalenie zasad, według których możliwe będzie przyznanie owym
      podmiotom takiej kwalifikacji, pozostaje zasadniczo domeną prawa krajowego
      każdego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie dysponują swobodą
      uznania w tym zakresie.
    Powyższe rozumowanie należy odnieść również do zwolnienia przewidzianego w art. 132
    ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    W świetle powyższego należy uznać, że wskazane w ustawie zwolnienia od podatku
    stanowią implementację przepisu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym Państwa
    Członkowskie zwalniają następujące transakcje: (...) kształcenie zawodowe lub

    przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką
    działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
    lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
    dane państwo członkowskie.
    W rozpatrywanej sprawie, jak ustalono powyżej, świadczone przez Pana usługi polegające
    na odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
    uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu stanowią usługi
    kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego. Natomiast dla oceny spełnienia drugiej z
    przesłanek konieczne jest stwierdzenie, czy jest Pan odpowiednim podmiotem prawa
    publicznego lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym
    przepisie oraz czy świadczy Pan usługi zaspokajające podstawowe potrzeby społeczne
    (leżące w interesie publicznym).
    Zatem, oceniając pod tym kątem usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu kursów
    zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, stwierdzić należy, że jakkolwiek mieszczą się
    one w pojęciu usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, należy stwierdzić, że
    jednak nie posiada Pan żadnej z cech podmiotu prawa publicznego. Nie sposób zgodzić
    się z Pana twierdzeniem, że w zakresie opisanych usług szkoleniowych Pana działalność
    podlega kontroli Państwa, bowiem z okoliczności sprawy, jak również z przepisów przez
    Pana wskazanych dotyczących organizowanych przez Pana kursów, nie wynika, aby był
    Pan podmiotem działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która to kontrola
    mogłaby zapewnić jakość świadczeń czy odpowiednią ich cenę. Podlega Pan wyłącznie
    kontroli polegającej na weryfikacji wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych, w tym jego
    corocznej aktualizacji i możliwości wykreślenia w przypadku nieprzestrzegania przepisów.
    Kontrola ta jednak nie wpływa na jakość oraz merytoryczność świadczonych przez Pana
    usług szkoleniowych. Okoliczności sprawy nie potwierdzają, że nie ma Pan pełnej swobody
    co do organizacji ww. usług, że Pana działania wymagają akceptacji właściwych instytucji
    państwowych, jak również, że instytucje te określają zasady ich przeprowadzania i
    ingerują w działania przez Pana podejmowane.
    Cel Pana działania w zakresie usług polegających na odpłatnym prowadzeniu kursów
    zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu nie jest analogiczny do celu działania podmiotu
    publicznego. Tym samym, nie może być Pan uznany za podmiot o celach uznanych przez
    podmioty prawa publicznego.
    Skutkiem powyższego nie można uznać, że w zakresie świadczonych usług polegających
    na odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
    uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu wpisuje się Pan w
    charakter zwolnień uregulowanych w art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE.
    Oceniając zatem świadczone przez Pana usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu
    kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku
    na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy z uwzględnieniem tez przywołanych wyroków
    TSUE, należy uznać, że nie będzie Pan posiadać żadnej z wymienionych powyżej cech
    podmiotu prawa publicznego.
    W rezultacie, biorąc pod uwagę opis sprawy, treść powołanych przepisów Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że świadczone
    przez Pana usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób
    dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela
    pilatesu nie będą mieściły się w zakresie zwolnienia określonego w art. 132 ust. 1 lit. i)
    Dyrektywy, ponieważ nie jest Pan odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną
    instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo
    członkowskie.

    Ponadto, umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale „zwolnienia
    dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym” odnoszą się do
    czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług (usługi
    pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że
    zaspokajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty
    nienastawione na osiągnięcie zysku. Świadczone przez Pana usługi polegające na
    odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
    uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, trudno uznać za
    zaspokajające podstawowe potrzeby ludności, a tym bardziej jako wykonywane w
    interesie publicznym.
    Ponadto, w odniesieniu do świadczenia przez Pana ww. usług brak jest kontroli Państwa,
    która to kontrola mogłaby zapewnić jakość świadczeń. Tym samym, ma Pan pełną
    swobodę, co do organizacji ww. szkoleń, określenia form i zasad ich prowadzenia.
    Państwo nie ingeruje w Pana działania w powyższym zakresie.
    Tym samym nie można uznać, że realizowane przez Pana szkolenia objęte zakresem
    wniosku realizują cele podobne do celów podmiotu publicznego.
    W konsekwencji, świadczone przez Pana usługi polegające na odpłatnym prowadzeniu
    kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu nie spełniają przesłanki do objęcia ich
    zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w powiązaniu z jego wykładnią
    wynikającą z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Podsumowując, stwierdzam, że usługi szkoleniowe polegające na odpłatnym prowadzeniu
    kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest uzyskanie kwalifikacji do
    wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu, zakończonych egzaminem i wydaniem
    dyplomu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji, realizowane przez Pana jako podmiot
    wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS), a niebędący jednostką systemu
    oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe – nie korzystają ze zwolnienia z podatku
    od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 lit.
    i Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Tym samym, Pana stanowisko należało w całości uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (pytania), tj. zastosowania zwolnienia dla usług szkoleniowych polegających na
    odpłatnym prowadzeniu kursów zawodowych dla osób dorosłych, których celem jest
    uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela pilatesu na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały
    objęte pytaniem ani Pana stanowiskiem w sprawie, w tym w szczególności zastosowanie
    zwolnienia dla ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b i lit. c, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie.
    W tym miejscu należy wskazać, że:
    · interpretacja 0111-KDIB3-2.4012.174.2024.2.MGO została wydana 16 lipca 2024 r. i
      dotyczy usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego osób w celu
      podjęcia pracy w zawodach budowlanych. W interpretacji tej nie przyznano prawa do
      korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Natomiast
      Pan wskazał, że interpretacja ta została wydana 4 kwietnia 2024 r., a z cytowanych
      fragmentów wynika, że dotyczy szkoleń terapeutycznych. Nie sposób zatem odnieść
      się do powołanej przez Pana interpretacji i argumentów z niej wynikających, bowiem
      zachodzi rozbieżność między danymi, które Pan wskazał.
    · interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.744.2024.2.MSU została wydana 21 listopada 2024 r. i
      dotyczy usług szkoleniowych świadczonych bezpośrednio na rzecz Uczestników
      wykonujących zawody medyczne, tj. lekarza, fizjoterapeuty, pielęgniarki i położnej.
      Wskazać należy, że w tej interpretacji przyznano prawo do korzystania ze zwolnienia
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy ze względu na spełnienie obu
      przesłanek wynikających z tego artykułu, w tym również przesłanki dotyczącej
      prowadzenia usług w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków sądu,
    wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem,
    wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.