Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.551.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek
niezabudowanych nie będzie czynnością podlegającą
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działki-działki rolne
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek osobisty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    ustalenia czy transakcja sprzedaży działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 r. i 2026 r. zamierza Pan sprzedać działki nr 1/12 o pow. 1.791 m.kw., 1/9 o pow.
    1.152 m.kw., 1/8 o pow. 1.152 m.kw., położone w (...), którą to nieruchomość nabył Pan w
    1997 r. jako działkę rolną o łącznej powierzchni 2,75 ha (przed podziałem) od osoby
    fizycznej, na podstawie umowy sprzedaży.
    Nieruchomość została nabyta, gdyż w 1997 r. jako osoba świeżo po ukończeniu studiów,
    rozważał Pan na niej budowę domu w formie siedliska. W 2007 r. Gmina (...) sporządziła
    dla tego terenu Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego na cele mieszkaniowe,
    co nastąpiło to bez Pana inicjatywy.
                                                  2W 2009 r. podzielił Pan połowę tej działki na 12 działek o powierzchni około 1.150 m
    każda. W wyniku podziału powstały działki 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1
    /11 oraz 1/12. Działka została podzielona na Pana wniosek.
    Celem podziału była sprzedaż poszczególnych działek. Sprzedaż całej nieruchomości, tj.
    2,75 ha, jako terenu przeznaczonego pod zabudowę jednorodzinną było w Pana ocenie
    nierealne, tzn. nie znalazłby Pan nabywcy na tak duży areał przeznaczony pod zabudowę
    mieszkaniową. Nadto, część działki - mimo iż przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną
    - jest niemożliwa do sprzedaży ze względu na warunki gruntowe (zbierająca się w
    obniżeniach terenu woda). Tylko przez podział działki i sprzedaż mniejszej działki było
    możliwe odzyskanie środków przeznaczonych wcześniej na zakup nieruchomości.
    Działkę w (...) nabył Pan jako osoba prywatna do majątku prywatnego. Wskazane powyżej
    działki w (...), które zamierza Pan sprzedać, nie służyły Panu, ani przed ani po podziale z
    2009 r. do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w tym nie były wynajmowane
    bądź wydzierżawiane podmiotom trzecim.
    Nie wykorzystywał Pan ww. nieruchomości w jakikolwiek sposób. Działka pozostała
    ugorem i nie była wykorzystywana przez nikogo do jakichkolwiek celów.
    Transakcja nabycia działki z 1997 r., w ramach której nabył Pan działkę w (...), nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z planowaną sprzedażą ww. działek w (...) nie zamierza Pan korzystać z usług
    pośrednika w obrocie nieruchomościami, a potencjalni klienci o możliwości zakupu działek
    dowiedzą się z portalu (...). Nie zawrze Pan również jakiejkolwiek przedwstępnej umowy
    sprzedaży. Ww. działki w (...) nie zostały ujęte przez Pana w ewidencji środków trwałych
    prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż działek będzie ogłoszona przez Pana na
    portalu (...).
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą. Z wpisu prowadzonej działalności gospodarczej w
    CEiDG wynika, że jedną z wpisanych działalności było kupno i sprzedaż nieruchomości na
    własny rachunek (PKD 68.10.Z), która to działalność nigdy nie była rzeczywiście
    wykonywana. Wpis ten został usunięty 6 listopada 2024 r.
    Nie udzieli Pan nabywcy lub jakiejkolwiek innej osobie pełnomocnictwa do występowania
    w Pana imieniu w jakichkolwiek sprawach związanych z ww. działkami.
    Do dnia sprzedaży nie będzie Pan prowadził jakichkolwiek działań zmierzających do
    zwiększenia wartości lub uatrakcyjnienia ww. działek. Nie wystąpi Pan o wydanie decyzji o
    wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. działek.
    Jest Pan właścicielem i współwłaścicielem innych nieruchomości, które nabył Pan w
    przeszłości do majątku prywatnego. Nieruchomości te nigdy nie zostały ujęte przez Pana

    w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Transakcje nabycia
    tych nieruchomości nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie były
    wydzierżawiane, ani wynajmowane osobom trzecim.
    Wiele lat wcześniej (około 2006 r. lub 2007 r.) sprzedał Pan udział w nieruchomości. Z
    uwagi na upływ czasu nie posiada Pan danych identyfikujących działkę, ani cen nabycia i
    sprzedaży. Udział w działce był Pana majątkiem prywatnym, nie ujętym w ewidencji
    środków, nie wykorzystywanym przez Pana w jakikolwiek.
    10 grudnia 2021 r. sprzedał Pan ¼ udziału w działce nr 2, położonej w (...). Działka ta
    powstała z działki, na której znajduje się obecnie Pana dom i Pana żony. Działka została
    wydzielona i sprzedana z powodu zamiaru sprzedaży przez Pana obecnego Pana domu
    jednorodzinnego i faktycznego braku możliwość sprzedaży działki, na której dom się
    pierwotnie znajdował, tj. działki o powierzchni około 2.800,00 m.kw. Tak duża działka
    zabudowana domem jednorodzinnym jest w obecnych warunkach niemożliwa do
    sprzedaży na warunkach rynkowych. Wydzielenie działki miało na celu zmniejszenie działki
    (i ogrodu), na której znajduje się dom jednorodzinny. Dom ten do dnia dzisiejszego nie
    został jednak sprzedany.
    4 listopada 2024 r. sprzedał Pan działkę o powierzchni 1.157 m.kw., położoną w (...), -
    działka ta została nabyta w 1997 r. od osoby prywatnej w formie umowy sprzedaży,
    nabycie nastąpiło, gdyż jako osoba świeżo po studiach rozważał Pan budowę na niej
    własnego domu w formie siedliska. Działka nie była nigdy wykorzystywana w jakikolwiek
    sposób, z działki Pan nie korzystał, do działki doprowadził Pan jedynie przyłącze energii
    elektrycznej, innych nakładów nie dokonywano, nie była środkiem trwałym w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Przyczyną sprzedaży była rezygnacja z
    zamiaru zamieszkania w (...).
    W sprawie opodatkowania ww. sprzedaży uzyskał Pan indywidualną interpretację
    podatkową z 5 lutego 2025 (PIT) i 4 lutego 2025 (VAT). Posiada Pan nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terenie RP.

## Pytanie

Czy z tytułu planowanej przez Pana przyszłej sprzedaży kolejnych, opisanych w poz. 82
    działek, zobowiązany będzie Pan do uiszczenia podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie przyszła sprzedaż działek będzie stanowić czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działki będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie
    wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług i nie wystąpi w charakterze podatnika tego podatku.
    Tym samym, w Pana ocenie, przyszła transakcja sprzedaży działek nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Przy czym, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
        2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,

    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w przypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.

    W opisie sprawy wskazał Pan, że w 2025 r. i 2026 r. zamierza Pan sprzedać działki nr 1/12,
    1/9, 1/8, położone w (...), którą to nieruchomość nabył Pan w 1997 r. jako działkę rolną o
    łącznej powierzchni 2,75 ha od osoby fizycznej, na podstawie umowy sprzedaży.
    Nieruchomość została nabyta, gdyż w 1997 r. jako osoba świeżo po ukończeniu studiów,
    rozważał Pan na niej budowę domu w formie siedliska. W 2007 r. Gmina (...) sporządziła
    dla tego terenu Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego na cele mieszkaniowe,
    co nastąpiło nie z Pana inicjatywy. W 2009 r. podzielił Pan połowę tej działki na 12 działek.
    Działka została podzielona na Pana wniosek. Celem podziału była sprzedaż
    poszczególnych działek. Sprzedaż całej nieruchomości, tj. 2,75 ha, jako terenu
    przeznaczonego pod zabudowę jednorodzinną było w Pana ocenie nierealne, tzn. nie
    znalazłby Pan nabywcy na tak duży areał przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową.
    Tylko przez podział działki i sprzedaż mniejszej działki było możliwe odzyskanie środków
    przeznaczonych wcześniej na zakup nieruchomości. Działkę w (...) nabył Pan jako osoba
    prywatna do majątku prywatnego. Wskazane powyżej działki w (...), które zamierza Pan
    sprzedać, nie służyły Panu, ani przed, ani po podziale z 2009 r. do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej, w tym nie były wynajmowane bądź wydzierżawiane podmiotom
    trzecim. Nie wykorzystywał Pan ww. nieruchomości w jakikolwiek sposób. Działka
    pozostała ugorem i nie była wykorzystywana przez nikogo do jakichkolwiek celów.
    Transakcja nabycia działki z 1997 r., w ramach której nabył Pan działkę w (...), nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z planowaną
    sprzedażą ww. działek w (...) nie zamierza Pan korzystać z usług pośrednika w obrocie
    nieruchomościami, a potencjalni klienci o możliwości zakupu działek dowiedzą się z
    portalu (...). Nie zawrze Pan również jakiejkolwiek przedwstępnej umowy sprzedaży. Ww.
    działki w (...) nie zostały ujęte przez Pana w ewidencji środków trwałych prowadzonej
    działalności gospodarczej. Prowadzi Pan działalność gospodarczą. Z wpisu prowadzonej
    działalności gospodarczej w CEiDG wynika, że jedną z wpisanych działalności było kupno i
    sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z), która to działalność nigdy nie
    była rzeczywiście wykonywana. Wpis ten został usunięty w 6 listopada 2024 r. Nie udzieli
    Pan nabywcy lub jakiejkolwiek innej osobie pełnomocnictwa do występowania w Pana
    imieniu w jakichkolwiek sprawach związanych z ww. działkami. Do dnia sprzedaży nie
    będzie Pan prowadził jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości lub
    uatrakcyjnienia ww. działek. Nie wystąpi Pan o wydanie decyzji o wydanie warunków
    zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. działek. Jest Pan właścicielem i
    współwłaścicielem innych nieruchomości, które nabył Pan w przeszłości do majątku
    prywatnego. Nieruchomości te nigdy nie zostały ujęte przez Pana w ewidencji środków
    trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Transakcje nabycia tych nieruchomości
    nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie były wydzierżawiane, ani
    wynajmowane osobom trzecim.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Pana wątpliwości dotyczą kwestii uznania, czy w
    związku z planowaną przyszłą sprzedażą kolejnych działek zobowiązany będzie Pan do
    zapłaty podatku VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem
    osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
    wykluczone są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy
    wydzielonych działek wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1

    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej
    wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie
    wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu
    dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku
    od towarów i usług. W niniejszej sprawie brak jest takich przesłanek. Z przedstawionego
    opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął
    Pan ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Co prawda, dokonał Pan podziału posiadanego gruntu na mniejsze działki. Jednak podział
    ten związany jest z okolicznością, że tylko podział działki i sprzedaż mniejszej działki daje
    możliwość odzyskania środków przeznaczonych wcześniej na zakup nieruchomości.
    Działkę w (...) nabył Pan jako osoba prywatna do majątku prywatnego. Działki nr 1/12, nr 1
    /9 oraz nr 1/8, które zamierza Pan sprzedać, nie służyły Panu, ani przed, ani po podziale z
    2009 r. do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w tym nie były wynajmowane
    bądź wydzierżawiane podmiotom trzecim. Nie wykorzystywał Pan ww. nieruchomości w
    jakikolwiek sposób. Działka pozostała ugorem i nie była wykorzystywana przez nikogo do
    jakichkolwiek celów. Transakcja nabycia działki z 1997 r., w ramach której nabył Pan
    działkę w (...), nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z
    planowaną sprzedażą działek nr 1/12, nr 1/9 oraz nr 1/8 nie zamierza Pan korzystać z
    usług pośrednika w obrocie nieruchomościami. Nie zawrze Pan również jakiejkolwiek
    przedwstępnej umowy sprzedaży. Działki w (...) nie zostały ujęte przez Pana w ewidencji
    środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Nie udzieli Pan nabywcy lub
    jakiejkolwiek innej osobie pełnomocnictwa do występowania w Pana imieniu w
    jakichkolwiek sprawach związanych z ww. działkami. Do dnia sprzedaży nie będzie Pan
    prowadził jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości lub uatrakcyjnienia
    ww. działek. Nie wystąpi Pan o wydanie decyzji o wydanie warunków zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla ww. działek.
    W okolicznościach tej sprawy będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Tym samym planowana przez Pana sprzedaż działek nr 1/12, nr 1/9 oraz nr
    1/8 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem nie będzie Pan zobowiązany do uiszczenia
    podatku od towarów i usług z tytułu ww. dostawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie braku opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług transakcji przyszłej sprzedaży działek nr 1/12, nr 1/9 oraz nr 1/8. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wyjaśniamy, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestię będącą
    przedmiotem zapytania, inne kwestie nieobjęte pytaniem i stanowiskiem nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa -
    rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem
    przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.