Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-440/16-2/SO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-10-04
Teza: Czy nieodpłatne pełnienie funkcji Członków Zarządu przez osoby delegowane do Wnioskodawcy przez Spółkę dominującą powoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie przepisów ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; delegacja; przychód; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2016 r. (data wpływu 9 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w sytuacji pełnienia funkcji członków zarządu przez osoby delegowane delegowane przez spółkę dominującą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w sytuacji pełnienia funkcji członków zarządu przez osoby delegowane delegowane przez spółkę dominującą.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka należy do międzynarodowej grupy energetycznej wyspecjalizowanej w szczególności w wytwarzaniu energii elektrycznej. Grupa działa m.in. na terytorium Polski, Stanów Zjednoczonych, Kanady i Szwecji (dalej: „Grupa”).

Ze względu na międzynarodowy charakter prowadzonej działalności oraz dużą ilość realizowanych inwestycji w Grupie ukształtowała się złożona struktura holdingowa. W Grupie została mianowicie wypracowana strategia biznesowa, zgodnie z którą poszczególne zadania lub projekty (np. farmy wiatrowe, świadczenie usługi na rzecz innych spółek z Grupy itp.) realizowane są przez powołane w tym celu spółki celowe. Wyodrębnienie takie pozwała m.in. na lepsze zagospodarowanie inwestycjami i bardziej precyzyjną kontrolę opłacalności poszczególnych projektów (na skutek wyodrębnienia finansowego spółek celowych). Jedną z takich spółek celowych jest Wnioskodawca.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Wspólnikiem Wnioskodawcy posiadającym 100% udziałów jest spółka z siedzibą w Szwecji (dalej: „Wspólnik” lub „Spółka dominująca”). Wspólnik, jako podmiot bezpośrednio czerpiący lub zamierzający czerpać korzyści z udziału w Spółce (np. w postaci dywidendy), jest zainteresowany rozwojem gospodarczym Spółki skutkującym stabilną pozycją finansową oraz poprawą jej wyników finansowych. Jedną z praktyk realizujących ten cel w ramach Grupy jest pełnienie przez przedstawicieli wspólników funkcji Członków Zarządu w spółkach zależnych, co pozwala na bezpośrednie zarządzanie i kontrolę danej spółki. W sytuacji, gdy wspólnik i spółka zależna prowadzą działalność gospodarczą w różnych krajach, bieżące zarządzanie i sprawowanie kontroli właścicielskiej w praktyce może napotykać pewne trudności. Z tego powodu, jak również wobec braku możliwości pełnienia funkcji Członka Zarządu przez osobę prawną w wielu państwach (w tym w Polsce), wspólnik deleguje w tym celu do spółki osoby fizyczne. Powyższy model został również przyjęty w Spółce. Delegowani przez Wspólnika do Spółki Członkowie Zarządu są osobami fizycznymi, nie są zatrudnieni przez Spółkę lub związani z nią umową o pełnienie funkcji, nie wykonują czynności na podstawie umowy zawartej ze Spółką jak również nie otrzymują wynagrodzenia od Spółki. Członkowie Zarządu przebywają w przeważającej mierze w Polsce i zajmują się bieżącym kierowaniem i zarządzaniem Spółką, przy uwzględnieniu interesów Wspólnika, który ich delegował.

Delegowane do Spółki osoby pełniły lub pełnią obecnie funkcje Członków Zarządu w innych spółkach z Grupy. Zatem, za delegacją tych osób przemawiały również względy praktyczne, w szczególności ich doświadczenie w reprezentacji interesów właścicieli podczas pełnienia funkcji Członków Zarządu.

Delegowanie przez Wspólnika Członków Zarządu do Spółki przynosi mu wymierne oraz spodziewane korzyści, w szczególności praktyczne (w postaci lepszego bieżącego nadzoru nad działalnością Spółki) oraz ekonomiczne (w postaci oczekiwanego wzrost wartości inwestycji w Spółkę i wpływów z dywidend).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne pełnienie funkcji Członków Zarządu przez osoby delegowane do Wnioskodawcy przez Spółkę dominującą powoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie przepisów ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne pełnienie funkcji Członków Zarządu przez osoby delegowane ze Spółki dominującej nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”). Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po stronie Wnioskodawcy w szczególności nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia lub częściowo nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 tej ustawy, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Przez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W przepisach prawa podatkowego brak jest legalnej definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” i „częściowo odpłatnego świadczenia”. Zatem, w celu zdefiniowania pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” należy odwołać się do wykładni gramatycznej, a także poglądów orzecznictwa i doktryny.

W doktrynie podkreśla się, że: „Pojęcie nieodpłatnego świadczenia rodziło, i powoduje nadal, poważne kontrowersje. Sądy administracyjne odwoływały się tutaj m.in. do pojęcia świadczenia prezentowanego w nauce prawa cywilnego (świadczenie to zachowanie się dłużnika zgodnie z treścią zobowiązania, które może polegać na czynnym działaniu lub biernym powstrzymaniu się od jakiegoś działania). Ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w dwóch uchwałach podjął próby ostatecznego zdefiniowania nieodpłatnego świadczenia, wpływając tym samym na ukształtowanie się raczej jednolitej linii orzeczniczej w tym zakresie w ostatnich latach” (K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, art. 12 ust. 1, 2016, wyd. 2).

Przechodząc do analizy omawianego pojęcia na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych, należy przytoczyć wspomnianą uchwałę NSA z 18 listopada 2002 r. (sygn. FPS 9/02), w której sąd wskazał, że: „pojęcie „nieodpłatnego świadczenia”, użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu /działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - por. art. 353 Kc/, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. Pogląd ten podzielił m.in. NSA w uchwale z 16 października 2006 r. (sygn. II FPS 1/06), SN w wyroku z dnia 6 sierpnia 1999 r., (sygn. III RN 31/99), NSA w wyroku z dnia 10 kwietnia 2000 r. (sygn. III SA 2252/99).

Natomiast NSA w wyroku z dnia 22 marca 2001 r., (sygn. I SA/Gd 2027/98) wskazał ponadto, że „nieodpłatnym świadczeniem (\`(...)\`) jest takie zdarzenie, którego następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, tj. takim, w którym korzyść majątkową ma otrzymać tylko jedna strona”.

Zgodnie z praktyką organów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenie należy więc rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie w majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie w doktrynie przyjmuje się pogląd, że nieodpłatnym świadczeniem jest tylko takie zdarzenie, w którym korzyść majątkową ma otrzymać tylko jedna strona. Powyższą definicję pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” potwierdza linia orzecznicza NSA m.in. uchwała NSA z 18 listopada 2002 r. (sygn. FPS 9/02), uchwała NSA z 16 października 2006 r. (sygn. II FPS 1/06), uchwała NSA z 24 maja 2010 r. (sygn. II FPS 1/10), wyrok NSA z 19 grudnia 2014 r. (sygn. II FSK 2904/12), wyrok NSA z 5 marca 2014 r. (sygn. II FSK 684/12), wyrok NSA z 25 września 2013 r. (sygn. II FSK 2642/11).

Z powyższego wynika, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego.

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że w ramach stosunków łączących spółkę kapitałową ze wspólnikami takiej spółki szczególną rolę odgrywają świadczenia wynikające z umowy spółki. Do takich świadczeń zaliczyć można m.in. obowiązek wniesienia wkładu na kapitał zakładowy spółki, obowiązek wnoszenia dopłat uchwalonych przez zgromadzenie wspólników, pełnienie funkcji w organach spółki itp.

Zgodnie z art. 201 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, dalej: „KSH”), do zarządu mogą być powołane osoby spośród wspólników lub spoza ich grona. Zgodnie natomiast z § 4 tego przepisu, członek zarządu jest powoływany i odwoływany uchwałą wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. Przy czym „powołanie” jest ogólnym terminem obejmującym każdą formę prowadzącą do nawiązania stosunku organizacyjnego do pełnienia funkcji. Organy podatkowe podkreślają nadto, że: „Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie łączą wykonywania funkcji członka zarządu z wynagrodzeniem. Zatem należy przyjąć, że możliwa jest i przez prawo dopuszczalna sytuacja pełnienia funkcji członka zarządu bez wynagrodzenia” (tak m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 28 kwietnia 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPB6/4510-121/16-2/SO).

W przypadku tego rodzaju działań Wspólnika na rzecz Spółki (delegowanie Członków Zarządu w interesie Wspólnika) nie można uznać, że Spółka uzyskuje nieodpłatne świadczenie, nawet jeżeli nie zostało określone z tego tytułu dodatkowe wynagrodzenie dla Wspólnika. Wspólnik jest bowiem podmiotem bezpośrednio czerpiącym korzyści z partycypacji w Spółce, ma mianowicie m.in. prawo do uzyskania od Spółki przysporzenia majątkowego w postaci prawa do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, prawa do zbycia udziałów, prawa do ich odpłatnego umorzenia, czy nawet uzyskania określonej kwoty z tytułu likwidacji Spółki.

Należy tutaj wskazać, że Wspólnik prowadzi działalność w innym państwie niż Spółka, zatem sprawowanie kontroli właścicielskiej może być utrudnione. Należy również zwrócić uwagę, że z przyczyn biznesowych Grupa realizuje poszczególne inwestycje powołując w tym celu spółki celowe. Pozwala to m.in. na precyzyjną ocenę opłacalności poszczególnych projektów na podstawie prowadzonej księgowości i raportów sporządzanych przez każdą ze spółek. Ponadto, uwzględniając międzynarodowy charakter działalności Grupy, na ukształtowanie się złożonej struktury Grupy wpłynęły także czynniki o charakterze prawnym i administracyjnym, bowiem w każdym z krajów różni się ustawodawstwo nakładające obowiązki na spółki w zakresie rozliczeń podatkowych, zatrudniania pracowników itp. Prowadzenie działalności w różnych krajach bez zakładania spółek zależnych byłoby zatem uciążliwe.

Złożona struktura Grupy, która prowadzi działalność m.in. na terytorium Polski, Stanów Zjednoczonych, Kanady i Szwecji może powodować komplikacje w sprawowaniu kontroli właścicielskiej przez wspólników spółek celowych. Powyższe dotyczy m.in. Wspólnika prowadzącego działalność w Szwecji w stosunku do Spółki prowadzącej działalność na terytorium Polski.

W obrocie gospodarczym jednym ze sposobów rozwiązywania takiego problemu jest oddelegowanie przez spółkę dominującą osób w celu pełnienia funkcji członków zarządu w spółkach zależnych. Rozwiązanie takie pozwala na bieżące zarządzanie sprawami Spółki i sprawowanie kontroli nad jej wynikami finansowymi.

Należy zauważyć, że delegowanie osób do pełnienia funkcji członków zarządu jest praktyką często stosowaną na rynku (oraz stosowaną w Grupie), jest przy tym rozwiązaniem opłacalnym i przynoszącym wymierne korzyści praktyczne (nadzór właścicielski) oraz finansowe (w postaci np. większej dywidendy i lepszych wyników finansowych spółek celowych). Wynika to w szczególności z faktu, że delegowane osoby posiadają doświadczenie w zarządzaniu spółkami celowymi Grupy, ponieważ delegowani Członkowie Zarządu pełnili i/lub pełnią obecnie funkcje Członków Zarządu również w innych spółkach z Grupy. Powyższe pozwala rówież na posiadanie przez te osoby niezbędnej wiedzy w zakresie procesów gospodarczych zachodzących w Grupie i specyfiki działalności Grupy.

Zatem nieodpłatne zarządzanie bądź sprawowanie kontroli nad Spółką przynosi Spółce dominującej wymierne korzyści praktyczne i ekonomiczne. Innymi słowy, zarządzanie bądź sprawowanie kontroli nad Spółką, mimo braku „bezpośredniego” wynagrodzenia, przynosi Wspólnikowi korzyści praktyczne oraz ekonomiczne.

Wnioskodawca w pełni podziela pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-121/16-2/SO), zgodnie z którym „nieodpłatne (bez wynagrodzenia) zarządzanie spółką może przynieść wspólnikowi wymierne korzyści ekonomiczne. Innymi słowy członek zarządu, pełniący w zamian za sprawowane w ramach swojej funkcji usługi, mimo braku „bezpośredniego” wynagrodzenia, otrzymuje korzyści ekonomiczne przykładowo w postaci dywidendy. Nie ma mowy w takim przypadku o braku ekwiwalentności, stanowiącego warunek konieczny do powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń”.

Nie ma zatem w takim przypadku mowy o braku ekwiwalentności, stanowiącym warunek konieczny do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Jak wskazano, Wspólnik w wyniku swoich działań otrzymuje korzyści. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że w przypadku Wspólnika będącego osobą prawną funkcje zarządcze pełnione są przez powołaną do tego celu osobę fizyczną. Osoba prawna nie ma bowiem możliwości osobistego sprawowania funkcji członka zarządu, w związku z czym oddelegowuje do pełnienia tych funkcji osoby fizyczne. Osoba fizyczna wyznaczona przez Wspólnika pełniąc funkcje zarządcze i kontrolne realizuje wyłącznie cele gospodarcze Wspólnika co do Spółki. Nie stanowi ona niezależnej osoby realizującej własne cele gospodarcze. Jako osoba oddelegowana przez Wspólnika, podejmuje działania w szczególności w jego interesie. Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca pragnie ponadto przytoczyć pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2016 r. (sygn. ILPB3/4510-1-505/15-2/JG), zgodnie z którym: „Jednocześnie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że w przypadku wspólnika będącego osobą prawną funkcje zarządcze pełnione są przez oddelegowanego do tego celu pracownika. Wspólnik – osoba prawna nie może wszak sam zasiąść w zarządzie i tym samym oddelegowuje do pełnienia tej funkcji np. swojego pracownika, który wykonywał będzie te wszystkie czynności, jakie wykonywałby wspólnik będąc osobą fizyczną i mając uprawnienie do zasiadania w zarządzie. Osoba fizyczna wyznaczona przez wspólnika pełniąc funkcje zarządcze realizuje wyłącznie cele gospodarcze wspólnika co do spółki zależnej. Nie stanowi ona niezależnej osoby realizującej własne cele gospodarcze. Jako osoba specjalnie wyznaczona przez wspólnika, świadczy usługi w jego imieniu”.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne pełnienie funkcji Członków Zarządu przez osoby delegowane ze Spółki dominującej nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy na gruncie ustawy o CIT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie organów podatkowych, przykładowo:

*   NSA w wyroku z dnia 4 kwietnia 2014 r. (sygn. II FSK 1094/12) stwierdził, że: „w przypadku pełnienia funkcji członka zarządu przez akcjonariusza - wspólnika, nie mamy do czynienia z nieodpłatnymi świadczeniami, ponieważ wspólnik/akcjonariusz może uzyskać w przyszłości określone świadczenia ze spółki, stanowiące dla niego w rzeczywistości także ekwiwalent podejmowanych przez niego czynności zarządczych. Może to być np. prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym cło podziału uchwałą zgromadzenia wspólników/akcjonariuszy, prawo do zbycia udziałów/akcji, prawo do ich umorzenia, czy uzyskania określonej kwoty z tytułu likwidacji podmiotu. W takiej sytuacji, gdy członek zarządu będący akcjonariuszem/wspólnikiem pełni swoje funkcje bez wynagrodzenia, jest on jednak zainteresowany osiąganiem zysku przez spółkę i zwiększaniem wartości jej majątku, a te mogą mu przynieść obecnie i w przyszłości określone korzyści majątkowe. Przyjmuje się wobec tego, że taka sytuacja nie powoduje powstania po stronie spółki kapitałowej przychodu do opodatkowania”;
*   w wyroku z dnia 18 marca 2010 r. (sygn. I SA/Gd 949/09) WSA w Gdańsku wskazał, że: „W cywilistycznym ujęciu świadczenie nieodpłatne cechuje niewątpliwie brak po stronie świadczącego jakiejkolwiek korzyści majątkowej (zarówno in valuta, jak i in natura) w zamian za dokonane przez niego przysporzenie innej osobie”, z czego wywiódł, że „Kwalifikując zatem wykonywanie przez wspólnika pracy czy usług w postaci pełnienia funkcji członka lub prezesa zarządu, nie można zakładać, że spółka uzyskała nieodpłatne świadczenie wg art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., nawet jeżeli nie zostało określone z tego tytułu dodatkowe wynagrodzenie wspólników (np. w umowie o pracę, umowie zlecenia lub umowie o dzieło). W takim bowiem wypadku wynagrodzeniem wspólnika jest prawo do udziału w zysku tej osoby prawnej, co w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wynika wprost z art. 191 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych”;
*   w interpretacji z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-121/16-2/SO) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: „Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy Członek Zarządu pełni swoją funkcję w Spółce bez wynagrodzenia, jest prawidłowe”;
*   w interpretacji z dnia 25 kwietnia 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-128/16-2/AG) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy Członek Zarządu pełni swoją funkcję w Spółce bez wynagrodzenia, jest prawidłowe”;
*   w interpretacji z dnia 30 marca 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-68/16-2/AK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że: „Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy Członek Zarządu pełni swoją funkcję w Spółce bez wynagrodzenia należało uznać za prawidłowe”;
*   w interpretacji z dnia 17 marca 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-57/16-3/AK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy prezes zarządu i prokurent pełnią swoje funkcje w Spółce bez wynagrodzenia należało uznać za prawidłowe”;
*   w interpretacji z dnia 19 lutego 2016 r. (sygn. IPPB6/4510-39/16-2/AK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy Członkowie Zarządu pełnią swoje funkcje w Spółce bez wynagrodzenia należało uznać za prawidłowe”;
*   w interpretacji z dnia 2 lutego 2016 r. (sygn. IBPB-1-3/4510-638/15/PC) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy Członkowie Zarządu pełnią swoją funkcję w Spółce za wynagrodzeniem w postaci udziału w zysku Spółki, należało uznać za prawidłowe”;
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-505/15-2/JG): „Odnosząc zatem powołane uregulowania prawne oraz powyższe wyjaśnienia do przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie – zarówno w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę umowy o zarządzanie ze spółką matką, która określałaby zakres pełnionych funkcji przez członków zarządu, jak i w sytuacji braku takiej umowy – nie dojdzie do powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie również:

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 25 stycznia 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-3/4510-639/15/WLK);
*   w interpretacji z dnia 10 lutego 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-2/4510-795/15/MS);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB6/4510-441/15-2/AK);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-439/15-2/KS);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 4 grudnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB6/4510-298/15-2/AM);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB6/4510-327/15-2/AK);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/4510-830/15-2/DP);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 15 października 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-2/4510-273/15/MM);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 14 września 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPB3/4510-222/15-2/IR);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 14 sierpnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-3/4510-91/15/APO);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 11 sierpnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-217/15-4/JG);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 11 sierpnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-212/15-3/EK);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-214/15-4/KS);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-189/15-4/EK);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lipca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-181/15-4/AO);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lipca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPB3/4510-149/15-2/KC);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lipca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-2/4510-60/15/MW);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 19 czerwca 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/4510-360/15/PC);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 19 maja 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/4510-1-71/15-2/JG);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 30 grudnia 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-972/14-4/AM);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 17 listopada 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/423-1021/14/AK);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 20l4r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/423-252/14-2/GJ);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 16 stycznia 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/423-887/13-2/GJ);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 30 kwietnia 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB4/423-81/14-2/MC);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/423-198/13/CzP);
*   w interpretacji z dnia 1 lutego 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB1/2/423-1400/12/PC);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 7 sierpnia 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (sygn. ITPB3/423-253/13/PST);
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/423-136/13-2/GJ);
*   w interpretacji z dnia 16 marca 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/423-1594/09/JS).

W świetle powyższego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie zaprezentowanego we wniosku stanowiska, zgodnie z którym nieodpłatne pełnienie funkcji Członków Zarządu przez osoby delegowane ze Spółki dominującej nie powoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Wnioskodawca jest świadomy, że przedstawione powyżej interpretacje indywidualne i wyroki sądów nie posiadają waloru ochronnego w stosunku do Wnioskodawcy, jednak ze względu na tożsamość stosowanych regulacji prawa podatkowego, stanowią potwierdzenie ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych i mogą zostać potraktowane, jako wskazówka interpretacyjna w opisanym zdarzeniu przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku. Motywowany przepisami art. 14k i 14m Ordynacji podatkowej Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie jego stanowiska w sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.