Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/423-18/14/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-13
Teza: możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz podwykonawców.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podwykonawstwo; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 13 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz podwykonawców - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz podwykonawców.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką realizującą projekty deweloperskie w zakresie nieruchomości komercyjnych. Wnioskodawca na zlecenie spółki, będącej inwestorem pełni m.in. funkcję generalnego wykonawcy biurowców wchodzących w skład inwestycji budowlanej X. Zadaniem Wnioskodawcy, jako generalnego wykonawcy, jest koordynacja prac prowadzonych na poszczególnych etapach realizacji inwestycji oraz kontrola kompletnego, terminowego i należytego pod względem jakości wykonania wszystkich robót. Co do zasady, to na

Wnioskodawcy, jako generalnym wykonawcy spoczywa pełna odpowiedzialność wobec inwestora za kompleksowe wywiązanie się z warunków umowy o roboty budowlane. Tym samym do prawidłowego realizowania swoich obowiązków, jako generalnego wykonawcy, potrzebuje szeregu wysoce wykwalifikowanych specjalistów, posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie planowania i realizacji poszczególnych etapów inwestycji budowlanej w postaci biurowców. Wnioskodawca korzysta również z firm podwykonawczych wykonujących wszelkie prace budowlane na terenie realizowanej inwestycji. Zgodnie z przyjętą polityką działalności, ze względu na czasowy charakter poszczególnych projektów oraz ich różną specyfikę, Wnioskodawca nie zatrudnia wszystkich potrzebnych specjalistów na umowy o pracę. Przy świadczeniu usług generalnego wykonawstwa korzysta z usług specjalistycznych firm podwykonawczych, w zależności od charakteru przedsięwzięcia oraz od potrzeb danego etapu realizacji inwestycji. Wnioskodawca korzysta w tym zakresie m.in. z usług osób prawnych, spółek osobowych, a także osób fizycznych, działających w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (tzw. usługodawcy lub firmy podwykonawcze). Podmioty te świadczą wyspecjalizowane usługi z zakresu danej dziedziny i zatrudniają odpowiednio wykwalifikowanych i doświadczonych ekspertów i pracowników, którzy zostają bezpośrednio oddelegowani do wykonywania usług na rzecz Wnioskodawcy. W przypadku jednoosobowych działalności gospodarczych, bądź spółek osobowych, często te same osoby, które zawierają z Wnioskodawcą umowę, następnie wykonują usługi objęte umową (najczęściej dotyczy to specjalistów wykonujących tzw. wolne zawody, np. architektów, projektantów, geodetów, inżynierów budownictwa, kontrolerów finansowych, kontrolerów kosztów, prawników, itp.) Usługi te świadczone są przez ww. podmioty, na podstawie umów cywilnoprawnych, które regulują wzajemne prawa i obowiązki stron, w tym zakres świadczonych usług, okres świadczenia usług oraz należne za nie wynagrodzenie.

Co do zasady, w celu koordynacji pracy poszczególnych podwykonawców pracujących na danym etapie realizacji inwestycji (w tym zarówno podwykonawców świadczących specjalistyczne usługi doradcze, techniczne, projektowe, finansowe itp., jak i podwykonawcze firmy budowlane) oraz zapewnienia poufności informacji związanych z inwestycją, Wnioskodawca zamierza zobowiązać się, w zależności od specyfiki nabywanej usługi, do zapewnienia:

*   możliwości wykonywania usług związanych z umową w przestrzeni biurowej należącej do Wnioskodawcy, w pobliżu miejsca realizacji inwestycji, co obejmuje również zapewnienie możliwości korzystania ze sprzętu biurowego oraz materiałów biurowych znajdujących się w biurze (np. papier, drukarka, skaner, kserokopiarka, przybory biurowe),
*   możliwości korzystania ze służbowego telefonu komórkowego należącego do Wnioskodawcy,
*   możliwości korzystania ze służbowego komputera, z dostępem do chronionych serwerów Wnioskodawcy oraz serwera poczty email, serwerów księgowych, serwerów danych itp.,
*   poniesienia we własnym zakresie kosztów podróży koniecznych w celu wyświadczenia usług (np. koszty przejazdów, koszty paliwa, koszty noclegów),
*   udostępnienia placu budowy w celu posadowienia kontenerów (zaplecze budowy) dla firm budowlanych,
*   udostępnienia mediów typu (np. prąd, woda) do celów budowlanych, jak i utrzymania zaplecza budowy,
*   udostępnienia usług typu ochrona placu budowy, sprzątanie placu budowy, wywożenie śmieci i pozostałych nieczystości z terenu placu budowy,
*   udostępnienia kontenerów sanitarnych dla podwykonawców,
*   obsługi elektrycznej w zakresie utrzymania placu budowy.

Zawarte z firmami podwykonawczymi umowy o świadczenie usług przewidują, że udostępnienie ww. mienia i świadczeń Wnioskodawcy na rzecz danej firmy podwykonawczej oraz zwrot kosztów podroży będzie następowało w związku z realizacją umowy o świadczenie usług (doradczych, projektowych, finansowych, prawnych, budowlanych, itd.), a nie na cele prywatne. Ponadto zwrot poniesionych kosztów będzie następował na podstawie stosownych dokumentów uwzględniających rodzaj i zakres poniesionych wydatków. Również wynagrodzenie należne za usługi będzie skalkulowane w sposób uwzględniający fakt, że część kosztów ponoszonych w celu wykonania usług (udostępnienie mienia i ponoszenie związanych z tym kosztów eksploatacyjnych, koszty podróży) poniesie Wnioskodawca, a nie usługodawca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione w przyszłości na udostępnianie składników mienia oraz świadczeń wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki z tytułu świadczeń wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, będzie mógł zaliczyć w koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – winno być: t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. – dalej: „ustawa o CIT”). Stosowanie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych enumeratywnie w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższy przepis oznacza, że podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych wszelkich wydatków, pod warunkiem że:

*   nie zostały one enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
*   istnieje związek pomiędzy ich poniesieniem, a możliwością uzyskania przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Są to dwa podstawowe i jedyne kryteria uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów przewidziane przez ustawę o CIT. Ustawa ta nie zawiera bowiem żadnych dodatkowych warunków w tym zakresie. Zatem, wydatki dokonane przez podatnika mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dla celów podatkowych, jeśli są nakierowane na osiągniecie przychodu, przy czym warunkiem koniecznym zaliczenia danego wydatku do kosztów podatkowych nie jest wystąpienie konkretnego przychodu, lecz chociażby działanie podatnika w celu jego potencjalnego osiągnięcia, zachowania, czy też zabezpieczenia. Wystarczające jest przy tym wykazanie choćby pośredniego związku z przychodami.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wszystkie wyżej wskazane świadczenia, których koszt będzie ponosił Wnioskodawca, są ściśle związane z realizacją usług generalnego wykonawstwa inwestycji i służą zapewnieniu efektywnego świadczenia usług przez zaangażowanych podwykonawców na poziomie oczekiwanym przez Wnioskodawcę. Uzasadnieniem dla przyznania tych świadczeń jest chęć zabezpieczenia źródła przychodu w postaci umowy z inwestorem, poprzez zagwarantowanie, że każdy etap realizacji inwestycji przebiegał będzie z zachowaniem najwyższej staranności i tempa, do którego utrzymania zobowiązał się Wnioskodawca, jako generalny wykonawca W pierwszej kolejności należy podkreślić, że poszczególne firmy podwykonawcze działają w zakresie własnego przedsiębiorstwa i są niezależnymi podmiotami gospodarczymi, natomiast usługi świadczone na rzecz Wnioskodawcy wymagają współpracy, koordynacji oraz bieżących uzgodnień pomiędzy poszczególnymi konsultantami i pracownikami budowlanymi, którzy pracują bezpośrednio nad danym etapem inwestycji. Zaangażowanie specjalistów z poszczególnych dziedzin zmienia się na kolejnych etapach realizacji, w związku z tym w interesie Wnioskodawcy jest umożliwienie poszczególnym firmom podwykonawczym korzystania z należącej do Wnioskodawcy przestrzeni biurowej oraz baz danych (serwerów). Wspólna przestrzeń biurowa w pobliżu placu budowy umożliwi bieżące kontrolowanie postępu prac przez odpowiedzialnych za to podwykonawców, a ponadto możliwość odbywania spotkań, konsultacji i dokonywania bieżących uzgodnień pomiędzy konsultantami i pracownikami różnych specjalności, oddelegowanymi do wykonania usług przez poszczególne firmy podwykonawcze. Pozwoli to również na stworzenie jednego, wspólnego miejsca wymiany informacji i gromadzenia ważnych dokumentów dotyczących inwestycji, nad którymi Wnioskodawca będzie miał kontrolę. Również wyniki pracy poszczególnych podwykonawców będą w ten sposób dostępne dla innych konsultantów, pracujących na dalszych etapach realizacji inwestycji. Tym samym poniesienie przez Wnioskodawcę kosztu związanego z udostępnieniem przestrzeni biurowej zapewni bezpieczeństwo obrotu dokumentami, a także przyśpieszenie wykonania przez nich usług i ograniczy ryzyko błędów wynikające z braku kooperacji, bądź utrudnień w komunikacji pomiędzy osobami wspólnie przyczyniającymi się do realizacji złożonego projektu, a tym samym ułatwi usługobiorcom świadczenie usług na najwyższym poziomie, adekwatnym do oczekiwań Wnioskodawcy oraz do jego odpowiedzialności, jako generalnego wykonawcy. W celu zapewnienia, że wspólna przestrzeń biurowa będzie wykorzystywana przez podwykonawców, co przyczyni się do lepszego i szybszego wykonania usług, Wnioskodawca zamierza udostępnić im również swoje zasoby biurowe, które umożliwią im wykonywanie usług również poza ich zwykłą siedzibą. Do udostępnionych sprzętów będą należały przykładowo takie rzeczy jak drukarki, skanery, kserokopiarki, papier, miejsca pracy (biurka i krzesła), artykuły piśmiennicze, artykuły służące do przechowywania, segregowania i porządkowania dokumentów. Wnioskodawca jako generalny wykonawca jest zobowiązany do zapewnienia poufności wielu informacji związanych z inwestycją oraz procesem jej realizacji. Natomiast konsultanci przy świadczeniu usług będą musieli korzystać zarówno z jawnych, jak i poufnych dokumentów i informacji. W związku z tym, oprócz wspólnej przestrzeni biurowej, Wnioskodawca udostępni także podwykonawcom serwery, komputery oraz telefony. Na serwerach będą umieszczane m.in. poufne informacje. Dostęp do poszczególnych zasobów będzie ograniczony, tzn. możliwe będzie korzystanie z serwera wyłącznie poprzez komputer udostępniony przez Wnioskodawcę danemu konsultantowi, wyposażony w odpowiednie systemy zabezpieczeń oraz systemy autoryzacji użytkownika. Komputer będzie przypisany do konkretnego podwykonawcy, w związku z czym będzie miał on dostęp do przeznaczonych dla niego poufnych dokumentów, a Wnioskodawca będzie kontrolował sposób ich wykorzystania. Konsultant będzie mógł korzystać z udostępnionego adresu e-mail, również w celu autoryzacji korespondencji z innymi podwykonawcami oraz z Wnioskodawcą oraz w celu kontroli obiegu informacji oraz postępu w pracach. W efekcie, wyposażając osoby bezpośrednio zaangażowane w realizację inwestycji w komputery, Wnioskodawca może w pełni nadzorować dostęp do chronionych danych, co z kolei jest kluczowe z uwagi na konieczność zachowania poufności i bezpieczeństwa informacji. Dzięki posiadaniu komputerów przenośnych, konsultanci mogą również wykonywać swoje zadania poza terenem inwestycji, czy poza wspólną przestrzenią biurową, np. podczas podroży, czy też zdalnie z dowolnego miejsca pobytu. Zatem poprzez poniesienie kosztów udostępnienia serwerów oraz komputerów konsultantom Wnioskodawca zapewni należyty poziom bezpieczeństwa informacji, do których zachowania w poufności jest zobowiązany, jako generalny wykonawca, a także ułatwi terminowe wykonanie usług oraz kontrolę nad postępem prac. Również służbowe telefony mają na celu zachowanie listy kontaktów oraz korespondencji osób zaangażowanych w realizację inwestycji pod kontrolą Wnioskodawcy. Ich celem jest również usprawnienie obiegu informacji. Wnioskodawca zamierza bowiem uniknąć ryzyka, że ze względu na potrzebę cięcia kosztów konsultant będzie zmuszony do rezygnacji z dodatkowych rozmów, czy kontaktów telefonicznych, które mogą przyczynić się do świadczenia usług na najwyższym możliwym poziomie. Dzięki udostępnionym telefonom, podwykonawcy będą mogli pozostawać w stałym kontakcie zarówno z Wnioskodawcą, jak i z innymi osobami współpracującymi nad projektem, niezależnie od miejsca, w którym się znajdują. Ponadto należy podkreślić, ze specyfika usług świadczonych w związku z realizacją inwestycji powoduje, że część zleconych zadań będzie wykonywana poza siedzibą Wnioskodawcy (np. na placu budowy, w urzędach administracji, na spotkaniach i w kontaktach z innymi podwykonawcami, urzędnikami, dostawcami itd). W związku z powyższym zapewnienie konsultantowi możliwości kontaktu w każdej chwili przez telefon zabezpiecza interes Wnioskodawcy. Ponadto, nabywając usługi telekomunikacyjne dla wielu osób, Wnioskodawca uzyskuje lepsze warunki finansowe świadczenia takich usług, niż są w stanie uzyskać konsultanci indywidualnie. Biorąc pud uwagę, że umowy przewidują możliwość obciążania Wnioskodawcy przez konsultantów tego typu uzasadnionymi kosztami, przyjęte rozwiązanie polegające na zapewnienie telefonów skutkuje zmniejszeniem sumarycznej kwoty kosztów przeznaczonych na usługi telekomunikacyjne. Co więcej, zapewnienie telefonów pozwala na zachowanie numeru telefonu w przypadku zmiany konsultanta, co zapewnia innym osobom ciągłość kontaktu z osobą, która zostanie zaangażowana w miejsce poprzedniego konsultanta. Tym samym, poprzez poniesienie kosztu udostępnienia telefonów, Wnioskodawca dąży do zmniejszenia kosztów usług telekomunikacyjnych, zwiększa bezpieczeństwo zachowania informacji związanych z inwestycją, jednocześnie ułatwiając ich obieg oraz minimalizując ryzyko obniżenia poziomu świadczonych usług ze względu na koszty rozmów. Powyższe bezpośrednio wpływa na możliwość należytego wywiązania się z obowiązków Wnioskodawcy, jako generalnego wykonawcy.

Jak już wyżej wskazano, świadczenie poszczególnych usług może wymagać, aby dany podwykonawca odbył podróż. W takim przypadku, w celu zapewnienia należytego poziomu usług i ułatwienia ich wykonania. Wnioskodawca zamierza pokrywać we własnym zakresie koszt wydatków koniecznych w celu odbycia podróży, takich jak bilety kolejowe, autobusowe, samolotowe, koszty paliwa, czy też koszt taksówki. Poprzez samodzielną organizację podroży niektórych konsultantów Wnioskodawca sprawuje kontrolę nad tymi kosztami, wybierając możliwie najkorzystniejsze opcje. W sytuacji, gdyby osoby te samodzielnie organizowały swoje podróże, mogłoby dochodzić do zawyżenia ponoszonych kosztów (np. wskutek wybrania droższego środka transportu, czy droższego hotelu). Biorąc pod uwagę, że podwykonawcy będą uprawnieni do doliczania do faktury za usługi poniesionych we własnym zakresie kosztów podróży związanych ze świadczeniem usług, mogłoby to prowadzić do zawyżenia kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę. Dzięki samodzielnemu finansowaniu takich podróży, Wnioskodawca dąży zatem do optymalizacji ponoszonych kosztów funkcjonowania. Natomiast w sytuacji, gdy podwykonawcy samodzielnie poniosą jakiekolwiek koszty związane z podróżą służbową, ich zwrot (na podstawie faktury przedstawionej przez podwykonawcę) będzie dokonywany tylko i wyłącznie, jeśli poniesione koszty były uzasadnione zakresem wykonywanej usługi.

W przypadku firm podwykonawczych, świadczących usługi budowlane zasadne jest także ułatwienie im wykonywania zamówionych usług poprzez udostępnienie placu budowy w celu posadowienia kontenerów (zaplecze budowy), udostępnienie mediów typu (np. prąd, woda) do celów budowlanych, jak i utrzymania zaplecza budowy, udostępnienie usług typu ochrona placu budowy, sprzątanie placu budowy, wywożenie śmieci i pozostałych nieczystości z terenu placu budowy, udostępnienie kontenerów sanitarnych dla podwykonawców oraz obsługa elektryczna w zakresie utrzymania placu budowy. Celem powyższych działań jest zapewnienie sprawnego przebiegu i koordynacji prac budowlanych, zapewnienie porządku na terenie budowy oraz ochrony tego terenu - do czego Wnioskodawca jest zobowiązany na podstawie uzgodnień z inwestorem.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, ze wszystkie wskazane powyżej świadczenia polegające na udostępnieniu mienia lub określonych świadczeń na rzecz konkretnych podwykonawców, bądź na zwrocie wydatków przez Wnioskodawcę wykazują związek z zabezpieczeniem i zachowaniem źródła przychodów, jakim jest świadczenie usług generalnego wykonawstwa przy realizacji inwestycji. Wydatki te mają na celu ułatwienie świadczenia oraz zapewnienie terminowości i najwyższej jakości świadczonych usług, wymaganej przez Wnioskodawcę, jako podmiot całkowicie odpowiedzialny za kompleksową realizację przedsięwzięcia budowlanego. Świadczenia te mają też na celu prawidłowe wykonanie zobowiązań Wnioskodawcy, jako generalnego wykonawcy, takich jak poufność informacji. Niezapewnianie firmom podwykonawczym oraz ich konsultantom wskazanych świadczeń negatywnie wpłynęłoby na możliwość realizacji zadań wynikających z umowy generalnego wykonawstwa inwestycji, a zatem zagroziłoby uzyskaniu przychodu przez Wnioskodawcę. Udostępnione mienie i świadczenia, zgodnie z umowami o świadczenie usług, mogą być wykorzystywane przez podwykonawców tylko i wyłącznie w celu wykonania umowy, podobnie jak koszty podróży, które będą zwracane tylko i wyłącznie w przypadku odbycia ich w celu świadczenia usług. Jednocześnie należy podkreślić, że wyżej opisane świadczenia, których koszt planuje ponosić Wnioskodawca, są skorelowane z wysokością wynagrodzeń, które będą otrzymywać firmy podwykonawcze. Wynagrodzenie bowiem będzie uwzględniało, że część kosztów związanych z realizacją umowy jest ponoszona przez Wnioskodawcę, podczas gdy w innym przypadku koszty te musiałby ponieść usługodawca we własnym zakresie, co automatycznie zwiększyłoby cenę jego usługi. Ponoszenie takich kosztów bezpośrednio przez Wnioskodawcę prowadzi zatem również do uproszczenia rozliczeń z podwykonawcami.

Reasumując, należy wskazać, że wydatki na wyżej wskazane świadczenia zostaną poniesione przez Wnioskodawcę tylko i wyłącznie w celu poprawnej realizacji inwestycji i rzetelnego wykonywania jego obowiązków, jako generalnego wykonawcy. Zatem wszystkie planowane wydatki zostaną poniesione przez Wnioskodawcę wyłącznie w celu zabezpieczenia źródła przychodu, jakim jest należyte wykonanie usług generalnego wykonawcy w ramach umowy zawartej w inwestorem. Ponadto, żadne ze wskazanych świadczeń nie zostało wymienione w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym istnieje związek przyczynowo -skutkowy pomiędzy planowanymi wydatkami poniesionymi na udostępnienie mienia i świadczeń, bądź zwrot wydatków w związku z usługami wykonywanymi przez firmy podwykonawcze, a zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy wskazane wydatki będą mogły zostać zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. ustawy o CIT.

Na marginesie, Wnioskodawca zwraca uwagę na powszechność tego typu sytuacji w relacjach między firmami. Dążąc do zapewnienia elastyczności w reagowaniu na zmieniające się warunki gospodarcze, firmy coraz częściej korzystają z zewnętrznych podmiotów, których pracownicy są delegowani do wykonywania obowiązków w siedzibie usługobiorcy (np. konsultanci angażowani do realizacji konkretnego projektu, sekretarki na okres urlopowy, kasjerki w supermarkecie w okresie świątecznego szczytu zakupów). W związku z tym powstaje coraz więcej podmiotów gospodarczych świadczących usługi outsourcingu, które z uwagi na charakter wykonywanych zadań wymagają obecności w miejscu wyznaczonym przez usługobiorcę zamawiającego dane świadczenia. Zaangażowane w ten sposób osoby siłą rzeczy muszą korzystać z przydzielonej im przestrzeni w biurze lub innym wyznaczony miejscu w zakładzie, porozumiewają się za pomocą firmowych telefonów, korzystają z firmowego serwera. Nie ma w takim przypadku możliwości, aby podmiot świadczący usługę zapewniał własne narzędzia pracy (biurko, krzesło, telefon, drukarkę, serwer, itp.), a także własne usługi związane z utrzymaniem miejsca pracy (usługi sprzątania, energia, telekomunikacja). Normalnie przyjętą praktyką w takich sytuacjach, zarówno w realiach polskich, jak i międzynarodowych jest brak wzajemnego obciążania się przez podmioty za tego typu udostępnienie zasobów. Nie miałoby sensu gospodarczego, aby podmiot zamawiający usługę wymagającą obecności w jego siedzibie albo wykorzystania jego narzędzi pracy miał obciążać swojego zleceniobiorcę za to, że ten ma możliwość wstępu na teren zamawiającego i wykorzystania jego narzędzi, które służą wykonaniu zamówionej usługi. Takie obciążenie prowadziłoby do sytuacji absurdalnych (np. obciążenie firmy remontowej kosztami energii za to, ze wykonując remont dla zlecającego może podłączyć do gniazdka swoją wiertarkę, obciążenie osoby wykonującej usługę odwozu właściciela pojazdu do domu za to, ze może ją wykonać pojazdem właściciela, itp.). Wszystkie tego typu świadczenia mają tę wspólną cechę, że ich celem jest ułatwienie lub umożliwienie usługodawcy wyświadczenia zamówionej usługi w sposób, który przyczyni się do wygenerowania po stronie zamawiającego przychodu lub zachowania, czy zabezpieczenia jego źródła. Z tej też przyczyny wydatki na tego typu świadczenia, pomimo, że nie korzysta z nich bezpośrednio podmiot, który je nabywa, są związane z jego przychodem. Co więcej, ustalając cenę w transakcjach strony zakładają istnienie tego typu świadczeń zamawiającego i mając to w świadomości kalkulują należne usługodawcy wynagrodzenie. Ewentualne kwestionowanie w takim przypadku prawa do ujęcia wydatków na udostępnione świadczenia w kosztach uzyskania przychodów byłoby zatem bezzasadne zarówno z punktu widzenia art. 15 i 16 ustawy o CIT, jak z punktu widzenia powszechnie stosowanej przez firmy polskie i międzynarodowe praktyki gospodarczej.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 26 listopada 2008 r. Znak: IBPB3/423-722/08/BG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienić przy tym należy, że Wnioskodawca winien pamiętać o obowiązku należytego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków, a więc z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330, ze zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31 – 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.