Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-113/13/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-26
Teza: w zakresie konieczności rozliczenia w Polsce, uzyskanych w 2009 r. dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej powadzonej na terytorium Czech
Słowa kluczowe: Czechy; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; zakład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 29 stycznia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 10 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie konieczności rozliczenia w Polsce, uzyskanych w 2009 r. dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej powadzonej na terytorium Czech – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2013 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie konieczności rozliczenia w Polsce, uzyskanych w 2009 r. dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej powadzonej na terytorium Czech. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 29 marca 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-113/13/BK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W latach 2008-2010 Wnioskodawczyni prowadziła w Republice Czech jednoosobowo działalność gospodarczą. Firma powstała w Republice Czech, tam też była zarejestrowana w czeskim urzędzie miasta, zgłoszona do czeskiego urzędu skarbowego oraz czeskiego ZUS. Firma posiadała nadany przez czeski urząd NIP. Siedziba firmy znajdowała się również w Republice Czech. Z tytułu prowadzonej działalności wszelkie zeznania podatkowe składane były w czeskich urzędach. Również do tych urzędów odprowadzane były należne składki oraz wszelkie inne opłaty. W Polsce w tym czasie Wnioskodawczyni nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej.

Istotne elementy stanu faktycznego przedstawiono również w części G. poz. 69 wniosku ORD-IN, gdzie wskazano, iż za 2009 r. w Polsce Wnioskodawczyni uzyskała dochód z tytułu umowy o dzieło oraz umowy o pracę (wypłacono jej świadczenia urlopowe, gdyż w tym okresie przebywała Ona na urlopie wychowawczym).

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 4 kwietnia 2013 r. wskazano, iż:

*   w latach 2008-2010 w Czechach prowadzona była działalność w zakresie usług spedycyjno-transportowych,
*   ww. działalność była zarejestrowana w czeskim urzędzie skarbowym, jak i w czeskim ZUS,
*   w Czechach znajdowała się siedziba firmy,
*   z tytułu tejże działalności wszelkie podatki i składki odprowadzane były do czeskich urzędów,
*   w trakcie prowadzenia tej działalności Wnioskodawczyni zameldowana była tylko i wyłącznie w Polsce, gdzie przebywała również przez cały ten okres.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy z racji prowadzenia w Czechach działalności jestem obowiązana do rozliczenia się z dochodu za 2009 r. z tejże działalności również w urzędzie skarbowym w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro działalność prowadzona była w Republice Czech i tam odprowadzane były wszelkie składki, to nie musi Ona rozliczać się ponownie w urzędzie skarbowym w Polsce.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Wyżej wskazane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a cyt. ustawy).

W świetle ww. przepisów, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, z którego w szczególności wynika, iż w latach 2008 – 2010 (a więc w roku 2009, którego dotyczy wniosek), Wnioskodawczyni była zameldowana wyłącznie w Polsce, gdzie również przebywała przez cały ten okres, stwierdzić należy, iż dla celów podatkowych, jako polski rezydent podatkowy w 2009 r. Wnioskodawczyni podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Natomiast w Republice Czech podlegała, co do zasady, ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czego konsekwencją jest opodatkowanie w Republice Czech jedynie dochodów osiąganych na terytorium tej Republiki.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 obowiązującej w 2009 r. umowy z dnia 24 czerwca 1993r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1994r. nr 47, poz. 189), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Z treści art. 7 ust. 2 ww. umowy wynika natomiast, iż z zastrzeżeniem postanowień ust. 3 jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem. Jednocześnie art. 7 ust. 3 tejże umowy wskazuje, iż przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się potrącenie nakładów ponoszonych dla tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym leży zakład, czy gdzie indziej.

W świetle ww. przepisów dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Republiki Czech przez polskiego rezydenta podatkowego będzie zatem podlegał opodatkowaniu w Polsce chyba, że działalność gospodarcza na terytorium Republiki Czech prowadzona jest przez położony tam „zakład”, przez który zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 tej umowy należy rozumieć stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  zakład fabryczny,
5.  warsztat oraz
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych (art. 5 ust. 1 i 2 ww. umowy).

Z treści przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, m.in. że w latach 2008-2010 Wnioskodawczyni, prowadziła na terytorium Republiki Czech pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której świadczyła usługi spedycyjno-transportowe. Firma ta została zarejestrowana w czeskim urzędzie skarbowym oraz czeskim ZUS i tam też odprowadzane były wszelkie podatki i składki z tej działalności. Natomiast na terytorium Polski, w roku 2009 Wnioskodawczyni uzyskała dochód z tytułu umowy o dzieło oraz świadczenia z tytułu umowy o pracę (wypłacono Jej świadczenia urlopowe, gdyż w tym okresie Wnioskodawczyni przebywała na urlopie wychowawczym). Oznacza to, iż na terytorium Republiki Czech Wnioskodawczyni uzyskiwała w 2009 r. dochody z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej za pośrednictwem położonego tam (w Republice Czech) zakładu. Tym samym dochody te (w zakresie w jakim można je przypisać temu zakładowi) podlegają opodatkowaniu w Republice Czech. Jednocześnie dochody te, winny również podlegać opodatkowaniu w Rzeczpospolitej Polskiej, bowiem, jak wykazano, Wnioskodawczyni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W sytuacji powyższej, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, znajduje zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 24 ust. 1 lit a ww. umowy, z którego to przepisu wynika, iż jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Czech, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień punktu b) i ustępu 3 taki dochód lub majątek od opodatkowania. Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu. Jest to tzw. metoda wyłączenia z progresją.

Przepis ten znajduje odzwierciedlenie w art. 27 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy w roku 2009 na terytorium Polski Wnioskodawczyni uzyskała dochody podlegające opodatkowaniu, to zobowiązana była do uwzględnienia przy ich rozliczaniu dochodów uzyskanych za pośrednictwem zagranicznego zakładu, z zastosowaniem wyżej wskazanej metody unikania podwójnego opodatkowania.

Mając powyższe na względzie, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.