Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.539.2019.3.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-14
Teza: Brak obowiązku wymiany kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 sierpnia 2019 r. (data wpływu 3 września 2019 r.) uzupełnionym pismem z 2 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie braku obowiązku wymiany kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2019 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie braku obowiązku wymiany kasy rejestrującej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 16 września 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.539.2019.1.MN.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 2 października 2019 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako przedsiębiorca będący podatnikiem podatku od towarów i usług używa w prowadzonej aptece dwóch kas fiskalnych. Jedna z nich jest kasą typu E. spełniającą warunki § 56 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących. Kasa ta ma na stałe ustawione oznaczenia literowe stawek podatku od "A" do "G". Wszystkie oznaczenia są zgodne z § 6 ust 1 pkt 5 rozporządzenia za wyjątkiem litery G, której przypisana jest stawka zw. W kasie tej nie można usunąć oznaczenia G oraz nie można dodać kolejnego oznaczenia literą E.

W asortymencie towarów, które może sprzedawać apteka nie występują towary o stawce podatku VAT zw. co skutkuje nie występowaniem na wydawanych paragonach pozycji oznaczonej literą G.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że kasa (drukarka fiskalna) E. została nabyta w styczniu 2000 roku. Została więc nabyta przed dniem wejścia w życie rozporządzenia MF z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. poz. 1338).

Wnioskodawca zamieścił informację producenta używanej przez niego kasy, podającą podstawę prawną dopuszczenia drukarek fiskalnych FP 600 (używa drukarki FP 6008T) do użytkowania od czasu rozpoczęcia ich produkcji, czyli 1993 roku do dnia dzisiejszego.

1.  Drukarki fiskalne FP 600 zostały skonstruowane zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. (Dz. U. Z dnia 15 maja 1993 r.) oraz zostały dopuszczone do obrotu decyzją Ministra Finansów.
2.  Konstrukcja drukarki FP 600 wymaga ustawianie stawek VAT w kolejności niemalejącej (tzn. od najwyższej do najniższej). W drukarce fiskalnej FP 600 ustawienie stawek VAT 0%, 5%, 8%, 23% wymaga następującego przyporządkowaniu: 23% - A, 8% - B, 5% - C 0% - D.
3.  W drukarkach FP 600 sprzedaż zwolniona, o ile występuje, jest rejestrowana w grupie podatkowej „Sprzed, zwoln. PTU”, zgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami, na podstawie których urządzenie zostało dopuszczone do obrotu (nr decyzji MF: (\`(...)\`)).
4.  W roku 1999 ukazało się rozporządzenie Ministra Finansów (Dz. U. Nr 109 Poz. 1249), które w § 4 pkt 1 lit c) określa konieczność przyporządkowania stawek podatku 22%, 7%, 0% odpowiednio do kolejnych liter „A", „B", „C", pozostawiając dowolność dla przyporządkowania pozostałych stawek. Jednocześnie w tymże rozporządzeniu w § 11 ust. 1 jednoznacznie stwierdzono, iż przepisu z § 4 pkt 1 lit c) nie stosuje się do kas wprowadzonych do obrotu na podstawie decyzji Ministra Finansów wydanych do dnia 31 grudnia 1999 r., a więc również do decyzji o której mowa w punkcie 1 niniejszego pisma.
5.  W roku 2001, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2001 Dz. U. 01.67.691, uzupełniono § 11 o pkt 3 o treści „Kasy nabyte przez użytkowników w okresie obowiązywania decyzji, o których mowa w ust. 2, mogą być nadal stosowane do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego.”
6.  W kolejnych nowelizacjach rozporządzenia utrzymano zezwolenie na stosowanie kas rejestrujących nabytych w poprzednich okresach pod warunkiem „zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatnika”.

Stosowane przez Wnioskodawcę urządzenie fiskalne zapewnia prawidłowość rozliczeń zobowiązań podatkowych.

Stosowana przeze Wnioskodawcę kasa (drukarka fiskalna E.) nie umożliwia połączenia i przesyłania danych między kasą a Centralnym Repozytorium Kas. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie ma obowiązku stosowania kas on-line, jak pojawi się taki obowiązek we właściwym terminie Wnioskodawca dokona wymiany używanych urządzeń fiskalnych.

Stosowana przez Wnioskodawcę kasa nie posiada możliwości technicznych spełnienia jednego z wymagań, o których mowa w rozdziale 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących z dnia 29 kwietnia 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 819 ). Dotyczy ono oznaczenia obrotu zwolnionego z podatku VAT literą E, podczas gdy dotychczas stawce tej przypisana była i nadal jest litera G. Z przyczyn ograniczeń technicznych nie można usunąć oznaczenia G oraz nie można dodać dodatkowego oznaczenia literą E.

W ramach prowadzonej przeze Wnioskodawcę działalności gospodarczej nie dokonuje on obrotu towarami zwolnionymi z podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnik, który posiada kasę fiskalną z oznaczeniem sprzedaży ze stawką zw literą G bez technicznej możliwości zmiany tego oznaczenia na literę E, w przypadku, gdy w jego obrocie nie występuje stawka zw musi wymienić używaną kasę na nową?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem podatnika, skoro kasa wypełnia warunki § 56 rozporządzenia i zapewnia prawidłowość rozliczeń podatku od towarów i usług, nie ma on obowiązku wymiany kasy na nowe urządzenie rejestrujące.

Na stronie Ministerstwa Finansów znajduje się wyjaśnienie (załączone do ORD-IN) z informacją, że „podatnik ma obowiązek zaprogramować tylko te stawki VAT, które są przez niego używane, nie ma obowiązku programowania wszystkich oznaczeń; jeżeli więc u podatnika nie występuje dany rodzaj sprzedaży, np. nie występują usługi zwolnione z VAT, wówczas ten podatnik nie musi programować na kasie litery "E"”.

Zdaniem podatnika oznacza to, że skoro w przypadku braku sprzedaży ze stawką zw można nie programować tej stawki z użyciem oznaczenia litery E to przyporządkowanie stawki zw literze G, w przypadku nie stosowania tej stawki w sprzedaży nie zobowiązuje podatnika do wymiany kasy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(Dz. U. 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2019 r.), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przepis art. 111 ust. 3c ustawy stanowi, że do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d.

Zgodnie z ust. 6a ww. artykułu, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu są obowiązani do uzyskania dla danego typu kas rejestrujących potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 6a i wymagania techniczne dla kas rejestrujących (art. 111 ust. 6b).

Stosownie do ust. 7a pkt 1 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia sposób prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym kas o zastosowaniu specjalnym dla danego rodzaju czynności, oraz warunki i sposób używania kas rejestrujących, w tym sposób zakończenia używania kas w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy tych kas, szczególne przypadki i sposób wystawiania dokumentów w postaci innej niż wydruk przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz rodzaje dokumentów składanych w związku z używaniem kas rejestrujących, sposób ich składania oraz wzory tych dokumentów, uwzględniając potrzebę właściwego prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących przez podatników, o których mowa w ust. 1, oraz potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu sprzedaży przy zastosowaniu tych kas przez podatników, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku i prawidłowości końcowego rozliczenia pracy kas rejestrujących.

Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U 2019 r., poz. 816), podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako przedsiębiorca będący podatnikiem podatku od towarów i usług używa w prowadzonej aptece dwóch kas fiskalnych. Jedna z nich jest kasą typu E. warunki § 56 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących. Stosowana przez Wnioskodawcę kasa nie posiada możliwości technicznych spełnienia jednego z wymagań, o których mowa w rozdziale 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących z dnia 29 kwietnia 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 819 ). Dotyczy ono oznaczenia obrotu zwolnionego z podatku VAT literą E, podczas gdy dotychczas stawce tej przypisana była i nadal jest litera G. Z przyczyn ograniczeń technicznych nie można usunąć oznaczenia G oraz nie można dodać dodatkowego oznaczenia literą E.

Kasa (drukarka fiskalna) E. została nabyta w styczniu 2000 roku. Została więc nabyta przed dniem wejścia w życie rozporządzenia MF z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. poz. 1338). Stosowane przez Wnioskodawcę urządzenie fiskalne zapewnia prawidłowość rozliczeń zobowiązań podatkowych. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej nie dokonuje on obrotu towarami zwolnionymi z podatku VAT.

W tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku wymiany użytkowanej kasy.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, podatnicy, prowadząc ewidencję przypisują oznaczenia literowe od "A" do "G" do stawek podatku lub zwolnienia od podatku, przypisanych do nazw towarów i usług, w następujący sposób:

1.  literze "A" - jest przypisana stawka podstawowa podatku w wysokości 22% albo 23%,
2.  literze "B" - jest przypisana stawka obniżona podatku w wysokości 7% albo 8%,
3.  literze "C" - jest przypisana stawka obniżona podatku w wysokości 5%,
4.  literze "D" - jest przypisana stawka obniżona podatku w wysokości 0%,
5.  literze "E" - jest przypisane zwolnienie od podatku,
6.  literze "F" i "G" - są przypisane pozostałe stawki podatku, w tym wartość 0% (zero techniczne) w przypadku sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 119 ust. 1 lub art. 120 ust. 4 ustawy.

Zgodnie natomiast z § 59 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnik używający kasy na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia może stosować do dnia 31 lipca 2019 r. dotychczas stosowane oznaczenia literowe od „A” do „G” do stawek podatku lub zwolnienia od podatku przypisane do nazw towarów i usług.

Jak stanowi § 56 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia, podatnicy użytkujący kasy, które zostały nabyte w okresie obowiązywania:

1.  decyzji ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. poz. 1338),
2.  potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy, wydanego po dniu 1 września 2011 r.

\-mogą je nadal używać do prowadzenia ewidencji po upływie tego okresu, pod warunkiem że kasy te zapewniają prawidłowość rozliczeń podatnika.

Zgodnie z § 57 ww. rozporządzenia, podatnicy użytkujący kasy, o których mowa w § 56 oraz art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. poz. 332), nieposiadające możliwości technicznych spełnienia wymagań określonych w rozdziale 2 stosują te przepisy odpowiednio.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, kasy rejestrujące nabyte przez użytkowników kas w okresie obowiązywania potwierdzeń wydanych przed dniem 1 września 2011 r. mogą być nadal stosowane do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego, pod warunkiem że zapewniają prawidłowość rozliczeń podatnika.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że jeżeli podatnik użytkuje kasę rejestrującą nabytą w okresie obowiązywania decyzji określonej w § 56 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących i kasa ta nadal zapewnia prawidłowość rozliczeń (gdyż jak wskazał podatnik, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie dokonuje on obrotu towarami zwolnionymi z podatku VAT) a także mając na względzie fakt, że nie posiada ona możliwości technicznych żeby dokonać przypisania zwolnienia od podatku literze „E”, to przedmiotowe urządzenie fiskalne nadal po 31 lipca 2019 r. może być użytkowane przez podatnika.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.