Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.762.2024.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: Ustalenie, czy wydatki wymienione we wniosku są kosztami bezpośrednimi w myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego.
Słowa kluczowe: deweloper; działalność-działalność deweloperska; inwestycje; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-sprzedaż lokalu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4c; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wydatki wymienione we wniosku są kosztami
    bezpośrednimi w myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i
    powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania
    przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w
    dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest celową spółką deweloperską,
    powołaną do realizacji projektu deweloperskiego polegającego na budowie budynku
    mieszkalnego wielorodzinnego na gruncie położonym przy ul. (...) w (...). W ramach
    działalności gospodarczej, Spółka posiada tytuł prawny do władania nieruchomościami –
    prawo własności, planuje zawierać umowy z wykwalifikowanymi podmiotami
    gospodarczymi w szczególności o usługi budowlane oraz zastępstwo inwestycyjne. Wraz z
    rozpoczęciem prac, Spółka rozpocznie sprzedaż lokali, powierzchni przynależnych oraz
    miejsc postojowych. Przedsięwzięcie deweloperskie będzie realizowane przez Spółkę ze

    środków własnych spółki, pożyczek lub kredytów, jak również ze zwalnianych środków z
    zamkniętego lub otwartego mieszkaniowego rachunku powierniczego, na który klienci
    wpłacać będą środki zgodnie z umową.
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 września 2011 roku o ochronie praw nabywcy lokalu
    mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (dalej jako: „Ustawa deweloperska”), Spółka
    zapewni nabywcom ochronę wpłacanych przez nich kwot na poczet zakupu lokali
    mieszkalnych w postaci zamkniętego lub otwartego mieszkaniowego rachunku
    powierniczego.
    Zgodnie z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Prawo bankowe (dalej
    jako: „Prawo bankowe”), na zamkniętym lub otwartym mieszkaniowym rachunku
    powierniczym, będącym szczególnym rodzajem rachunku powierniczego, gromadzone są
    środki powierzone Spółce, jako posiadaczowi rachunku, przez nabywców mieszkań,
    natomiast wypłaty środków zostaną dokonane po spełnieniu warunków określonych w
    umowie o prowadzenie zamkniętego lub otwartego mieszkaniowego rachunku
    powierniczego.
    Specyfika działalności budowlanej polega na tym, że projekty budowlane realizowane są w
    długim okresie. W ramach prowadzonego przedsięwzięcia deweloperskiego Spółka ponosi
    szereg kosztów, przychody zaś zostaną osiągnięte dopiero w momencie sprzedaży lokali,
    powierzchni przynależnych oraz miejsc postojowych. Spółka zaczęła ponosić koszty na
    etapie przygotowania inwestycji i będzie ponosiła szereg kosztów związanych z
    realizowaną inwestycją jednocześnie dokonując odpowiedniej klasyfikacji zgodnie z
    przyjętymi założeniami. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami będą potrącane zgodnie z art. 15 ust. 4 Ustawy o p. d. o. p, w tym roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, tj. przychody ze
    sprzedaży lokali wraz z przynależnymi im powierzchniami, miejscami postojowymi i
    udziale w gruncie. Za dzień osiągnięcia przychodów z ww. tytułów Spółka uznaje dzień
    podpisania umowy przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu
    notarialnego.
    W związku z realizacją przedsięwzięcia deweloperskiego Spółka będzie ponosić koszty
    związane z inwestycją deweloperską, obejmujące m.in.:
      1. Koszty założenia i utrzymania rachunku powierniczego na realizowane
        przedsięwzięcie deweloperskie w tym m.in. prowizję bankową za otwarcie rachunku
        powierniczego, inne opłaty dot. rachunków powierniczych;
      2. Koszty kontroli zakończenia poszczególnych etapów przedsięwzięcia przez bank
        związanych z procedurą wypłaty środków z rachunku powierniczego;
      3. Koszty związane z wykonaniem infrastruktury technicznej i drogowej na terenie
        nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie (np. droga wewnętrzna
        dojazdowa do lokali);
      4. Koszty wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej oraz
        budowy przyłącza cieplnego, przyłącza do sieci elektroenergetycznej, instalacji
        wodno-kanalizacyjnej;
      5. Koszty zagospodarowania terenu wokół budynku (tereny zielone, place zabaw,
        chodniki, drogi dojazdowe);
      6. Opłatę za zajęcie pasa drogowego dla celów budowlanych w związku z
        przedsięwzięciem deweloperskim;
      7. Koszty umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży lokali,
        miejsc postojowych i pomieszczeń przynależnych, w tym także wypisów aktu
        notarialnego wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów
        przedwstępnych, umów sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu
        wieczystoksięgowym;

      8. Koszty marketingowe i reklamy w mediach dotyczące wyłącznie przedsięwzięcia
        inwestycyjnego, takie jak doradztwo w zakresie obsługi marketingowej, ekspozycja
        materiałów marketingowych na bilbordach, kampanie reklamowe, projekty
        banerów i stoisk reklamowych, reklamy prasowe, ogłoszenia w serwisach
        mieszkaniowych, druk materiałów reklamowych;
      9. Koszty zarządzania sprzedażą kalkulowane jako prowizja ze sprzedaży lokali,
        powierzchni przynależnych oraz miejsc postojowych.

## Pytanie

Czy wydatki wymienione w załączniku numer 1 są kosztami bezpośrednimi w myśl art. 15
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 roku i
    powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania
    przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w
    dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego”. W efekcie dane wydatki w określonych
    warunkach mogą być bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być dokonywana na tle określonej sytuacji, przy
    uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika i w warunkach w których
    wydatki są ponoszone. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania
    przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których
    poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych
    przychodów.
    Spółka stoi na stanowisku, że koszty wymienione w załączniku 1 do niniejszego wniosku
    stanowią koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami i zgodnie
    z art. 15 ust. 4 ustawy o p. do. o. p. i winny być potrącane w tym roku podatkowym, w
    którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. W związku ze specyfiką
    działalności deweloperskiej Spółka jest zdania, że koszty wymienione w załączniku 1
    przyczyniają się w sposób bezpośredni do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży lokali,
    powierzchni przynależnych oraz miejsc postojowych.
    UZASADNIENIE
    Ad 1. i 2.
    Zdaniem Spółki wydatki poniesione w związku z zamkniętym lub otwartym
    mieszkaniowym rachunkiem powierniczym (dalej jako: „MRP”) powinny być zaliczane do
    kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodów ze sprzedaży.
    Ponoszenie kosztów prowizji w związku z uruchomieniem rachunku jest konieczne przy
    zawieraniu przedwstępnych umów sprzedaży lokali.
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 września 2011 roku o ochronie praw nabywcy lokalu
    mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (dalej jako: „Ustawa deweloperska”), Spółka jest
    zobligowana do zapewnienia nabywcom ochrony wpłacanych przez nich kwot na poczet
    zakupu lokali mieszkalnych w postaci zamkniętego lub otwartego mieszkaniowego
    rachunku powierniczego.
    Wobec powyższego Spółka ponosi koszty otwarcia i utrzymania rachunków powierniczych
    nabywców mieszkań, na które składają się w szczególności:
        koszty prowizji bankowej za otwarcie przez bank MRP,

        koszty obsługi MRP (opłaty okresowe za prowadzenie rachunku, opłaty za realizację
        wypłat z rachunku, opłaty za poświadczenie dokumentów w związku z MRP),
        koszty kontroli zakończenia etapów przedsięwzięcia prowadzone przez bank lub
        inny podmiot na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą związane z
        procedurą wypłaty środków z rachunku powierniczego.
    Koszty otwarcia i utrzymania mieszkaniowych rachunków powierniczych są bezpośrednio
    związane z faktem podpisywania przedwstępnych umów sprzedaży lokali i z realizowanym
    przedsięwzięciem deweloperskim. Koszty kontroli realizacji poszczególnych etapów
    inwestycji również mają bezpośredni związek z wypłatami zgromadzonych środków na
    mieszkaniowych rachunkach powierniczych na rachunek bieżący Spółki. Koszty te nie
    powstałyby samoistnie, w oderwaniu od realizacji inwestycji.
    Zdaniem Spółki koszty te są bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami i powinny
    być rozliczane w momencie sprzedaży mieszkań.
    Opinię tę podzielił Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 7
    kwietnia 2015 r. (sygn. IBPBI/2/423 1494/14/PC), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    w interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2018 roku (sygn. 0111-KDIB2-2.4010.25.2018.1.
    BF), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 lutego
    2021 roku (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.519.2020.1.NL) oraz Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2021 roku (sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.437.2020.1.OK).
    Ad 3. i 4.
    Zdaniem Spółki, koszty budowy przyłączy, koszty mediów takie jak koszty wykonania
    przyłącza cieplnego, przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, instalacji wodno-
    kanalizacyjnej, ponoszone będą w celu doprowadzenia budynku do stanu
    umożliwiającego jego użytkowanie oraz zapewnienie jego właściwego funkcjonowania.
    Spółka stoi na stanowisku, że koszty te powinny być rozpoznawane na takich samych
    zasadach jak koszty zakupu gruntu czy też zakupu usług budowlanych. Oznacza to że
    koszty te powinny być ujęte w momencie sprzedaży mieszkań w budynku, czyli osiągnięcia
    przychodów ze sprzedaży przez Spółkę. Bez poniesienia tego rodzaju kosztów budynek
    nie otrzymałby pozwolenia na użytkowanie, stąd można je również bezpośrednio
    przypisać do realizowanego przedsięwzięcia deweloperskiego.
    Opinię tę podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach
    indywidualnych z dnia 7 sierpnia 2018 roku (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.208.2018.4.MO), z
    dnia 24 kwietnia 2018 roku (sygn. 0111-KDIB2-2.4010.25.2018.1.BF), z dnia 1 lutego 2021
    roku (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.519.2020.1.NL) oraz z dnia 10 lutego 2021 roku (sygn. 0114-
    KDIP2-1.4010.437.2020.1.OK).
    Spółka stoi na stanowisku, że koszty wykonania infrastruktury technicznej i drogowej na
    terenie nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie deweloperskie
    ponoszone są w celu doprowadzenia nieruchomości do stanu umożliwiającego jej pełne
    wykorzystanie. Bez poniesienia tego rodzaju kosztów inwestycja nie spełniałaby wymogów
    do codziennego użytkowania, dlatego można je również bezpośrednio przypisać do
    realizowanego przedsięwzięcia deweloperskiego.
    Opinię tę podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
    dnia 7 sierpnia 2018 roku (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.208.2018.4.MO), Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 lutego 2021 roku (sygn. 0111-
    KDIB1-1.4010.519.2020.1.NL) oraz Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 10 lutego 2021 roku (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.437.2020.1.OK).
    Ad 5.

    Zdaniem Spółki, koszty zagospodarowania terenu wokół budynku (tereny zielone, place
    zabaw, chodniki, drogi dojazdowe) ponoszone będą w celu doprowadzenia inwestycji do
    stanu umożliwiającego jej pełne użytkowanie, zwiększenie atrakcyjności inwestycji oraz w
    konsekwencji przyczyniające się do sprzedaży lokali, powierzchni przynależnych oraz
    miejsc postojowych, dlatego powinny być ujęte w momencie sprzedaży mieszkań w
    budynku, czyli osiągnięcia przychodów ze sprzedaży przez Spółkę. Spółka nie poniosłaby
    tego rodzaju kosztów gdyby nie realizowała przedsięwzięcia deweloperskiego, będą to
    koszty bezpośrednio związane z realizowaną inwestycją.
    Opinię tę podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
    dnia 1 lutego 2021 roku (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.519.2020.1.NL) oraz Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2021 roku (sygn. 0114-
    KDIP2-1.4010.437.2020.1.OK).
    Ad 6.
    Koszty dotyczące opłaty za zajęcie pasa drogowego dla celów budowlanych w związku z
    przedsięwzięciem deweloperskim zdaniem Spółki wykazują bezpośredni związek z
    realizacją procesu budowlanego inwestycji deweloperskiej i tym samym wykazują
    bezpośredni związek z przychodami osiągniętymi ze sprzedaży lokali mieszkalnych, miejsc
    postojowych oraz powierzchni przynależnych. Najczęściej opłaty takie pojawiają się w
    związku z pracami przy wjeździe/wjazdach na teren nieruchomości lub podczas realizacji
    przyłączy mediów.
    Ad 7.
    Opłaty notarialne ponoszone w związku z zawieraniem umów deweloperskich oraz, umów
    przedwstępnych i sprzedaży przyczyniają się bezpośrednio do powstania po stronie Spółki
    przychodu ze sprzedaży mieszkań. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 26 ust. 1
    ustawy deweloperskiej obowiązek zawierania umów deweloperskich w formie aktu
    notarialnego ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Podobnie rzecz ma się z
    umowami przeniesienia własności nieruchomości (zarówno, gdy jest to umowa pierwotna,
    jak i w sytuacji, gdy umowa zawierana jest w wykonaniu istniejącego uprzednio
    zobowiązania), o czym stanowi art. 158 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks
    cywilny. Ponoszenie opłat notarialnych jest zatem konieczne przy zawieraniu umów
    deweloperskich i umów sprzedaży nieruchomości, stąd ich poniesienie warunkuje po
    stronie Spółki osiągnięcie przychodu ze sprzedaży.
    Spółka uważa, że koszty te powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w
    chwili uzyskania przez Spółkę przychodów ze sprzedaży lokali czy miejsc postojowych,
    ponieważ są związane ze sprzedażą konkretnego lokalu czy miejsca postojowego i winny
    być one traktowane jako koszty bezpośrednio związane z przychodem.
    Takie stanowisko Spółki potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacjach indywidualnych z dnia 24 kwietnia 2018 roku (sygn. 0111-KDIB2-
    2.4010.25.2018.1.BF), z dnia 26 października 2018 roku (sygn. 0114-KDIP2-
    2.4010.386.2018.2.AG), z dnia 1 lutego 2021 roku (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.519.2020.1.
    NL) oraz z dnia 10 lutego 2021 roku (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.437.2020.1.OK).
    Ad 8.
    Wydatki marketingowe ponoszone przez Spółkę, dotyczące konkretnego przedsięwzięcia
    można przypisać do osiągniętego przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych,
    pomieszczeń przynależnych. Koszty reklamy dotyczą wyłącznie realizowanej inwestycji a
    nie ogólnej działalności Spółki. Wskazać należy, iż celem ponoszenia przez spółkę
    wydatków na promocję i reklamę jest rozpowszechnienie wiedzy na temat konkretnego
    przedsięwzięcia deweloperskiego oraz promowanie go we wszystkich możliwie
    dostępnych kanałach informacyjnych. Spółka będzie ponosić koszty marketingu i reklamy
    takie jak: reklamy w mediach dotyczące przedsięwzięcia inwestycyjnego, doradztwo w
    zakresie obsługi marketingowej, ekspozycja materiałów marketingowych na bilbordach,

    kampanie reklamowe, projekty banerów i stoisk reklamowych, reklamy prasowe,
    ogłoszenia w serwisach mieszkaniowych, koszty druku materiałów reklamowych.
    Wydatki na reklamę, promocję i informację o lokalach w budynku przyczyniają się do
    zrealizowania celu ekonomicznego, do jakiego została powołana Spółka - czyli do
    sprzedaży mieszkań i zrealizowania zysku. Promocja danego projektu przeznaczonego na
    sprzedaż jest nieodłącznym elementem procesu sprzedaży, a więc wydatki na jej rzecz
    można w tym przypadku uznać za koszty bezpośrednio związane z przychodem, na
    podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o p. d. o. p. Stanowisko Wnioskodawcy w tej sprawie
    podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14
    czerwca 2017 roku (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.43.2017.1.AG).
    Ad. 9.
    Zdaniem Spółki, koszty dotyczące prowizji za sprzedaż lokali, miejsc postojowych,
    pomieszczeń przynależnych ponoszone będą w związku z zawieraniem umów
    deweloperskich i przyczynią się bezpośrednio do powstania po stronie Spółki przychodu
    ze sprzedaży mieszkań.
    Zgodnie z praktyką w branży deweloperskiej oraz oczekiwaniami rynku, spółka nie planuje
    zatrudniać własnych pracowników oraz organizować sprzedaży we własnym zakresie,
    korzystając w tym zakresie z usług wyspecjalizowanych podmiotów gospodarczych. W tym
    świetle, działania dotyczące zarządzania sprzedażą mają na celu intensyfikację sprzedaży
    oraz doprowadzenie do sfinalizowania transakcji sprzedaży lokali i miejsc postojowych.
    Wobec powyższego koszty te mają bezpośredni wpływ na wielkość przychodu, jaki Spółka
    osiągnie ze sprzedaży. Co istotne wynagrodzenie za usługę zarządzania procesem
    sprzedaży przysługuje tylko w przypadku zawarcia przez Spółkę przedwstępnej umowy
    deweloperskiej bądź ostatecznej umowy sprzedaży (w przypadku gdy umowa
    deweloperska nie została zawarta).
    Zdaniem Spółki, koszty prowizji za sprzedaż związany z podpisaniem umów na konkretne
    lokale mieszkalne czy miejsca postojowe powinny być traktowane jako koszty
    bezpośrednio związane z przychodem i w związku z tym powinny zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów w chwili uzyskania przychodów ze sprzedaży mieszkań.
    Takie stanowisko potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 381/07, w którym sąd utrzymując w mocy
    decyzje organu I i II instancji, uznał, że koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości
    stanowią koszt uzyskania przychodów dopiero w momencie uzyskania przychodów z
    tytułu sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805):
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu

    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania
        przychodów.
    Podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod
    warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz że wykaże ich
    związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do
    której, pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić
    związek przyczynowo-skutkowy.
    Mając na uwadze powyższe oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, zgodnie z
    którym Spółka będzie ponosić wydatki związane z inwestycją deweloperską, obejmujące:
        koszty założenia i utrzymania rachunku powierniczego na realizowane
        przedsięwzięcie deweloperskie w tym m.in. prowizję bankową za otwarcie
        rachunku powierniczego, inne opłaty dot. rachunków powierniczych;
        koszty kontroli zakończenia poszczególnych etapów przedsięwzięcia przez bank
        związanych z procedurą wypłaty środków z rachunku powierniczego;
        koszty związane z wykonaniem infrastruktury technicznej i drogowej na terenie
        nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie (np. droga wewnętrzna
        dojazdowa do lokali);
        koszty wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej oraz
        budowy przyłącza cieplnego, przyłącza do sieci elektroenergetycznej, instalacji
        wodno-kanalizacyjnej;
        koszty zagospodarowania terenu wokół budynku (tereny zielone, place zabaw,
        chodniki, drogi dojazdowe);
        opłatę za zajęcie pasa drogowego dla celów budowlanych w związku z
        przedsięwzięciem deweloperskim;
        koszty umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży lokali,
        miejsc postojowych i pomieszczeń przynależnych, w tym także wypisów aktu

        notarialnego wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów
        przedwstępnych, umów sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu
        wieczystoksięgowym;
        koszty marketingowe i reklamy w mediach dotyczące wyłącznie przedsięwzięcia
        inwestycyjnego, takie jak doradztwo w zakresie obsługi marketingowej, ekspozycja
        materiałów marketingowych na bilbordach, kampanie reklamowe, projekty
        banerów i stoisk reklamowych, reklamy prasowe, ogłoszenia w serwisach
        mieszkaniowych, druk materiałów reklamowych;
        koszty zarządzania sprzedażą kalkulowane jako prowizja ze sprzedaży lokali,
        powierzchni przynależnych oraz miejsc postojowych.
    - wskazać należy, że ww. wydatki będą stanowić dla Państwa koszt uzyskania przychodu
    bowiem spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych tj. przedmiotowe wydatki pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym z całokształtem działalności gospodarczej Spółki i osiąganymi
    przychodami z tej działalności.
    Odnosząc się natomiast do momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania
    przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
    W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
        bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
        uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
        jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód – art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy
        o podatku dochodowym od osób prawnych),
        inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie – art. 15 ust. 4d-4e ustawy o
        podatku dochodowym od osób prawnych).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia
    bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby
    prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą być w danych
    warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle
    określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w
    warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość
    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami,
    nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest
    możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
      sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
      później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
      podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
      tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani
      do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, regulują zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio
    związane z przychodami.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.

    Mając powyższe na względzie do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami można
    więc zaliczyć wymienione w pkt 1 i 2 koszty założenia i utrzymania rachunku
    powierniczego na realizowane przedsięwzięcie deweloperskie w tym m.in. prowizję
    bankową za otwarcie rachunku powierniczego, inne opłaty dot. rachunków powierniczych
    oraz koszty kontroli zakończenia poszczególnych etapów przedsięwzięcia przez bank
    związanych z procedurą wypłaty środków z rachunku powierniczego.
    Wskazać bowiem należy, że umowy deweloperskie podlegają przepisom ustawy z dnia 20
    maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego
    oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1177 ze zm.; dalej: „
    Ustawa Deweloperska”). Ustawa określa środki ochrony wpłat dokonywanych przez
    nabywcę, zasady wypłaty środków finansowych z mieszkaniowego rachunku
    powierniczego, obowiązki dewelopera przed zawarciem umowy, której celem jest
    przeniesienie własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, zasady i tryb
    zawierania oraz treść umowy rezerwacyjnej, zasady i tryb zawierania oraz treść umowy
    deweloperskiej oraz innych umów zawieranych między nabywcą a deweloperem, których
    celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego,
    prawa i obowiązki stron umowy deweloperskiej oraz innych umów zawieranych między
    nabywcą a deweloperem, których celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego
    albo domu jednorodzinnego, zasady i tryb dokonywania odbioru lokalu mieszkalnego albo
    domu jednorodzinnego oraz zasady odpowiedzialności nabywcy i dewelopera w tym
    zakresie, zasady działania i zakres odpowiedzialności Deweloperskiego Funduszu
    Gwarancyjnego (art. 1 ustawy deweloperskiej).
    Zgodnie z ww. ustawą, deweloper zapewnia nabywcy jeden z następujących środków
    ochrony wpłat dokonywanych przez nabywcę: 1) otwarty mieszkaniowy rachunek
    powierniczy; 2) zamknięty mieszkaniowy rachunek powierniczy (art. 6 pkt 1 ustawy
    deweloperskiej). Bank prowadzący mieszkaniowy rachunek powierniczy ewidencjonuje
    wpłaty i wypłaty odrębnie dla każdego nabywcy, a na żądanie nabywcy podaje
    szczegółowe informacje dotyczące wpłat i wypłat dokonanych w wykonaniu umowy, której
    stroną jest nabywca występujący z żądaniem udzielenia informacji, takie jak data oraz
    kwoty wpłat i wypłat (art. 7 pkt 4 ustawy deweloperskiej). Bank dokonuje kontroli
    zakończenia każdego z etapów przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania
    inwestycyjnego przed wypłatą środków pieniężnych, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 3
    (art. 17 pkt 1 ustawy deweloperskiej). Koszty, opłaty i prowizje za prowadzenie
    mieszkaniowego rachunku powierniczego obciążają dewelopera (art. 14 pkt 1 ustawy
    deweloperskiej).
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy oraz charakter Państwa działalności
    stwierdzić należy, że wydatki te nie byłyby ponoszone, gdyby nie prowadzona inwestycja
    zmierzająca do uzyskania przychodów ze sprzedaży określonych lokali, miejsc
    postojowych i powierzchni przynależnych. Obowiązek dokonania wskazanych wyżej
    czynności i poniesienia określonych kosztów wynika wprost z dyspozycji poszczególnych
    przepisów ustawy deweloperskiej. Ustawodawca w sposób wyraźny uzależnił możliwość
    prowadzenia przedsięwzięć deweloperskich od spełniania szeregu warunków mających na
    celu zabezpieczenie nabywcy.
    Tym samym należy stwierdzić, że zrealizowanie celu gospodarczego Spółki, to jest
    uzyskanie przychodu w postaci ceny zbywanych lokali, miejsc postojowych i powierzchni
    przynależnych uzależnione jest od poniesienia powyższych wydatków. Jednocześnie
    należy zauważyć, że koszty te nie powstałyby samoistnie, w oderwaniu od realizowanej
    inwestycji. Umożliwia to bezpośrednie powiązanie ich z przychodami osiąganymi ze
    sprzedaży poszczególnych produktów.
    Odnosząc się do wydatków wymienionych w pkt 3, 4, 5 wniosku tj. kosztów związanych z
    wykonaniem infrastruktury technicznej i drogowej na terenie nieruchomości, na której
    realizowane jest przedsięwzięcie (np. droga wewnętrzna dojazdowa do lokali), kosztów
    wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej oraz budowy przyłącza

    cieplnego, przyłącza do sieci elektroenergetycznej, instalacji wodno-kanalizacyjnej a także
    kosztów zagospodarowania terenu wokół budynku (tereny zielone, place zabaw, chodniki,
    drogi dojazdowe) wskazać należy, że koszty te są ściśle związane z procesem budowy
    budynku mieszkalnego służą bowiem „wytworzeniu” przedmiotów realizowanej przez
    Spółkę sprzedaży. Tym samym, wydatki są ponoszone bezpośrednio w celu uzyskania
    przysporzeń (przychodów) ze zbycia lokali, miejsc postojowych i powierzchni
    przynależnych.
    Wydatki wymienione w pkt 7 w postaci kosztów umów deweloperskich, umów
    przedwstępnych, umów sprzedaży lokali, miejsc postojowych i powierzchni przynależnych,
    w tym także wypisów aktu notarialnego wydawanych przy zawarciu umów
    deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży oraz kosztów sądowych w
    postępowaniu wieczystoksięgowym wykazują także bezpośredni związek z przychodami
    osiąganymi ze sprzedaży poszczególnych towarów handlowych, jakimi są dla Spółki lokale,
    miejsca postojowe i powierzchnie przynależne.
    Zatem zasadnym jest uznanie Państwa stanowiska, że wskazane we wniosku wydatki
    dotyczące:
        założenia i utrzymania rachunku powierniczego na realizowane przedsięwzięcie
        deweloperskie w tym m.in. prowizję bankową za otwarcie rachunku powierniczego,
        inne opłaty dot. rachunków powierniczych;
        kontroli zakończenia poszczególnych etapów przedsięwzięcia przez bank związane
        z procedurą wypłaty środków z rachunku powierniczego;
        wykonania infrastruktury technicznej i drogowej na terenie nieruchomości, na
        której realizowane jest przedsięwzięcie (np. droga wewnętrzna dojazdowa do lokali);
        wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej oraz budowy
        przyłącza cieplnego, przyłącza do sieci elektroenergetycznej, instalacji wodno-
        kanalizacyjnej;
        zagospodarowania terenu wokół budynku (tereny zielone, place zabaw, chodniki,
        drogi dojazdowe);
        umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży lokali, miejsc
        postojowych i pomieszczeń przynależnych, w tym także wypisów aktu notarialnego
        wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów
        sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym
    - są ściśle związane z procesem inwestycyjnym, tj. budową lokali, miejsc postojowych i
    powierzchni przynależnych. Służą one bowiem „wytworzeniu” przedmiotów realizowanej
    przez Wnioskodawcę sprzedaży. Tym samym, wydatki te są ponoszone bezpośrednio w
    celu uzyskania przysporzeń (przychodów) ze sprzedaży lokali mieszkalnych/użytkowych
    znajdujących się w budowanych budynkach. Do ww. wydatków znajdzie zastosowanie art.
    15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatem ww. wydatki mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w momencie, w którym osiągnięty
    zostanie odpowiadając im przychód tj. w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży
    lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w dniu przeniesienia prawa
    własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego.
    Nie można natomiast, zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wydatki poniesione na:
        zajęcie pasa drogowego dla celów budowlanych w związku z przedsięwzięciem
        deweloperskim;

        marketing i reklamę w mediach dotyczące wyłącznie przedsięwzięcia
        inwestycyjnego, takie jak doradztwo w zakresie obsługi marketingowej, ekspozycja
        materiałów marketingowych na bilbordach, kampanie reklamowe, projekty
        banerów i stoisk reklamowych, reklamy prasowe, ogłoszenia w serwisach
        mieszkaniowych, druk materiałów reklamowych;
        zarządzanie sprzedażą kalkulowane jako prowizja ze sprzedaży lokali, powierzchni
        przynależnych oraz miejsc postojowych
    - również winny zostać zakwalifikowane do kosztów bezpośrednio związanych z
    przychodami.
    W ocenie Organu, wydatki te wykazują związek z prowadzoną działalnością, nie jest to
    jednak związek bezpośredni czyli przekładający się wprost na wartość (wysokość)
    przychodów ze sprzedaży. Wydatki te nie mają bowiem bezpośredniego odzwierciedlenia
    w osiąganych przychodach, a więc takich których nie można przypisać do konkretnego
    przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty,
    chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym
    związku z konkretnymi przychodami. Zatem powyższe wydatki powinny być traktowane
    dla celów podatkowych – co do zasady - jako tzw. koszty pośrednie potrącalne na
    zasadach określonych w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, tj. w dacie ich poniesienia, bowiem w sposób pośredni będą wpływać na
    przychody. Ww. wydatki ponoszone przez Spółkę nie przekładają się wprost (w sposób
    bezpośredni) na przychody ze sprzedaży przedsięwzięcia deweloperskiego. Powyższe
    koszty odnoszą się do całokształtu działalności Spółki i związane są z jej funkcjonowaniem.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Państwa stanowisko w zakresie
    ustalenia:
        czy wydatki wymienione w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 7 wniosku są kosztami
        bezpośrednimi w myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych i powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie
        uzyskania przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni
        przynależnych czyli w dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci
        aktu notarialnego należy uznać za prawidłowe,
        czy wydatki wymienione w punktach 6, 8, 9 wniosku są kosztami bezpośrednimi w
        myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i powinny być
        zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu ze
        sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w dniu
        przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego należy
        uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków sądowych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach
    innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały
    wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.