Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.95.2025.4.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia
sprzedaży Nieruchomości oraz prawo Wnioskodawcy do
obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż
Nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 4 lutego 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii
    opodatkowania podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia sprzedaży Nieruchomości
    oraz prawa Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 marca 2025 r. (wpływ
    20 marca 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    (...);
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącą polskim rezydentem podatkowym i czynnym
    podatnikiem podatku VAT (dalej „Wnioskodawca”). Wnioskodawca rozważa zawarcie
    umowy zlecenia powierniczego (dalej „Umowa”), na podstawie której zleceniodawca (dalej
    „Powierzający”) zleci Wnioskodawcy dokonanie czynności prawnej polegającej na nabyciu
    przez Wnioskodawcę jako powiernika od podmiotu trzeciego (dalej „Sprzedający”), na
    podstawie umowy sprzedaży (dalej „Umowa Sprzedaży”), niżej opisanej nieruchomości.
    Sprzedający jest zainteresowanym niebędącym stroną postępowania.
    Sprzedający jest osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącą polskim rezydentem podatkowym i czynnym

    podatnikiem podatku VAT. Sprzedający jest właścicielem nieruchomości położonej w
    Polsce, stanowiącej jedną działkę gruntu (dalej „Nieruchomość”). Nieruchomość nie jest
    zabudowana ani ogrodzona i nie jest uzbrojona w media. Nieruchomość nie była od
    momentu jej nabycia przez Sprzedającego i nie będzie do momentu sprzedaży na rzecz
    Wnioskodawcy wykorzystywana przez Sprzedającego wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT. Nieruchomość podlega ustaleniom obowiązującego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej „MPZP”) i znajduje się w
    obszarach oznaczonych na rysunku planu symbolami:
    1. 3U.8., 3U.9. - tereny zabudowy usług wielofunkcyjnych,
    2. ZI.8., ZI.9., ZI.10. - tereny zieleni izolacyjnej,
    3. KDZ.2. - tereny drogi publicznej,
    4. ZWS.12. - tereny zieleni ochronnej cieku wodnego.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zabudowy usług wielofunkcyjnych):
    1. Wyznacza się tereny zabudowy usług wielofunkcyjnych oznaczone na rysunku planu
    symbolami od 3U.3. do 3U.10 z podstawowym przeznaczeniem terenu na obiekty i
    urządzenia związane z działalnością usługową.
    2. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń:
    a. zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w terenach 3U.3., 3U.4., 3U.5., 3U.6., 3U.7.,
      3U.9., 3U.10. z możliwością lokalizacji usług wbudowanych; w terenie 3U.8. nie
      dopuszcza się zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej;
    b. wolnostojących lub dobudowanych budynków gospodarczych i garażowych, z
      zachowaniem pozostałych ustaleń dla terenu;
    c. obiektów małej architektury, urządzeń i budowli, urządzeń ochrony akustycznej
      (ekranów akustycznych) oraz zieleni urządzonej towarzyszącej zabudowie;
    d. sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
    e. stacji paliw w terenach 3U.7., 3U.8., 3U.9.;
    f. parkingów naziemnych (w tym wielopoziomowych) i podziemnych (wbudowanych) w
      terenach 3U.3., 3U.4., 3U.5., 3U.6., 3U.7., 3U.8., 3U.9., 3U.10., z zachowaniem
      minimalnych wskaźników parkingowych wskazanych szczegółowo w MPZP;
    g. nie wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych oraz dojść i
      dojazdów do budynków;
    h. ścieżek rowerowych.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów dróg publicznych):
    1. Wyznacza się tereny dróg publicznych oznaczone na rysunku planu symbolami zgodnie
    ich kwalifikacją: drogi klasy zbiorczej oznaczone na rysunku planu symbolami od KDZ.1.
    do KDZ.4.
    2. Podstawowym przeznaczeniem jest lokalizacja ulic, z wyposażeniem dostosowanym do
    klasy i przeznaczenia ulicy w obszarze (jezdnie, chodniki, obiekty małej architektury,
    ścieżki rowerowe, pasy i zatoki postojowe, pasy zieleni, przejścia piesze i przejazdy
    rowerowe, zatoki przystankowe, zadaszenia przystankowe), wraz z niezbędną
    infrastrukturą techniczną (odwodnienie - w tym rowy odwadniające - jako kanały
    zamknięte lub rowy otwarte, oświetlenie, urządzenia zabezpieczeń, oznakowania i
    sterowania ruchem oraz służące ograniczaniu uciążliwości komunikacyjnej).
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zieleni izolacyjnej):

    1. Wyznacza się tereny zieleni izolacyjnej oznaczone na rysunku planu symbolami od ZI.1.
    do ZI.19. z podstawowym przeznaczeniem terenu na zieleń ograniczającą niekorzystny
    wpływ terenów komunikacyjnych.
    2. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń:
    a. budowli i urządzeń związanych bezpośrednio z ochroną terenów sąsiednich przed
      uciążliwym oddziaływaniem układu komunikacyjnego;
    b. urządzeń i sieci infrastruktury technicznej;
    c. urządzeń ochrony akustycznej (ekranów akustycznych);
    d. nie wyznaczonych na rysunku planu wjazdów na tereny przyległych nieruchomości;
    e. dojść pieszych oraz ścieżek rowerowych;
    f. nie wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych, a w terenie ZI.
      14. również parkingów.
    3. Ustala się następujące warunki zagospodarowania terenu:
    a. zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych;
    b. obowiązek urządzenia zespołów zieleni niskiej, średniowysokiej i wysokiej,
      zapewniającej ochronę przed hałasem i zanieczyszczeniami od terenów komunikacji;
    c. w terenach ZI.6., ZI.10., ZI.11. obowiązuje ochrona stanowisk roślin chronionych, o
      których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 lit. m;
    d. w terenach ZI.5., ZI.6., ZI.7., ZI.8., ZI.11., ZI.12., ZI.14., realizacja obiektów
      budowlanych wymaga zachowania warunków określonych w § 10 ust. 5.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zieleni ochronnej ścieku wodnego):
    1. Wyznacza się tereny zieleni ochronnej cieku wodnego oznaczone na rysunku planu
    symbolami od ZWS.1. do ZWS.12. z podstawowym przeznaczeniem terenu na zieleń
    stanowiącą obudowę biologiczną wód powierzchniowych śródlądowych oraz rowów
    stanowiących urządzenia wodne.
    2. Ustala się:
    a. nakaz zagospodarowania zgodnie z wymogami przepisów odrębnych w zakresie
      ochrony wód powierzchniowych śródlądowych oraz urządzeń wodnych;
    b. w terenach ZWS.7., ZWS.8., ZWS.9., ZWS.11., ZWS.12., obowiązuje ochrona stanowisk
      roślin chronionych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 lit. m;
    c. w terenach ZWS.3., ZWS.4., ZWS.5., ZWS.7., ZWS.8., ZWS.11., ZWS.12., realizacja
      obiektów budowlanych wymaga zachowania warunków określonych w § 10 ust. 5;
    d. zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych;
    e. dopuszcza się stosowanie mostków zapewniających połączenia z terenami
      sąsiednimi oraz połączeń komunikacyjnych niewyznaczonych na rysunku planu.
    W MPZP dla Nieruchomości są wyznaczone linie rozgraniczające tereny o różnym
    przeznaczeniu.
    Zgodnie z Umową Wnioskodawca w szczególności:
    1. otrzyma od Powierzającego środki pieniężne w kwocie równej cenie sprzedaży
    Nieruchomości przez Sprzedającego (dalej „Zaliczka”) z przeznaczeniem na zapłatę na
    rzecz Sprzedającego ceny sprzedaży Nieruchomości,
    2. zobowiąże się do nabycia Nieruchomości w imieniu własnym, lecz na rachunek
    Powierzającego,

    3. zobowiąże się do zwrotu Zaliczki na rzecz Powierzającego w przypadku, gdyby nie
    doszło do nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę,
    4. zobowiąże się do dysponowania Nieruchomością, w tym ponoszenia kosztów
    utrzymania Nieruchomości zgodnie z wytycznymi Powierzającego,
    5. będzie dokonywał zapłaty należności publicznoprawnych (podatki i opłaty) wynikających
    z faktu ujawnienia Wnioskodawcy jako właściciela Nieruchomości, takich jak w
    szczególności podatek od nieruchomości oraz inne obowiązkowe opłaty i podatki
    obciążające właściciela (dalej: „Należności Publicznoprawne”), które następnie będą
    zwracane Wnioskodawcy przez Powierzającego,
    6. będzie dokonywał zapłaty uzasadnionych wydatków, innych niż Należności
    Publicznoprawne, związanych z wykonywaniem praw i obowiązków związanych z
    Nieruchomością, takie jak w szczególności koszty nakładów na Nieruchomość (dalej:
    „Koszty Dodatkowe”), tytułem nabycia usług od podmiotów trzecich (dalej „Usługi
    Dodatkowe”), które to Koszty Dodatkowe następnie będą zwracane Wnioskodawcy
    przez Powierzającego,
    7. zobowiąże się do rozporządzania Nieruchomością zgodnie z wytycznymi
    Powierzającego, w tym w szczególności do przeniesienia własności Nieruchomości na
    rzecz Powierzającego,
    8. otrzyma od Powierzającego wynagrodzenie za świadczenie usług określonych w
    Umowie (dalej „Wynagrodzenie”).
    Powiernik planuje w wykonaniu Umowy przenieść własność Nieruchomości na rzecz
    Powierzającego, przy czym od momentu nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę od
    Sprzedającego do momentu przeniesienia własności Nieruchomości na rzecz
    Powierzającego może upłynąć okres kilku lat.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Wnioskodawca, tj. (...) spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w (...), będzie wykorzystywał nieruchomość po jej nabyciu
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, niekorzystających ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego Nieruchomości na rzecz
    Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia od
    podatku VAT?
    2. Czy Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    całego podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego
    dokumentującej sprzedaż Nieruchomości, w której wykazany zostanie podatek VAT z
    tytułu sprzedaży Nieruchomości, a w szczególności w przypadku, gdyby kwota tego
    podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym była wyższa niż kwota podatku
    należnego, czy Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następnego okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 wraz z uzasadnieniem.
    W ocenie Wnioskodawcy, transakcja polegająca na sprzedaży przez Sprzedającego
    Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie
    korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonywana będzie przez
    podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do
    danej transakcji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od
    towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Każdy, kto
    dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego Sprzedający zarejestrowany jest jako czynny
    podatnik podatku od towarów i usług w Polsce i zawrze Umowę Sprzedaży działając jako
    przedsiębiorca. Wobec powyższego uznać należy, że Sprzedający sprzedając
    Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy będzie działał jako podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przy tym zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o
    VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
    to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2023 r., poz. 977 z późn. zm.; dalej „u.p.z.p.”) ustalenie
    przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.
    p. w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
    rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
    Nieruchomość, zgodnie z postanowieniami MPZP, w całości stanowi grunty przeznaczone
    pod zabudowę. Jak bowiem wynika z MPZP:
    1. część Nieruchomości położona jest na terenach zabudowy usług wielofunkcyjnych z
    podstawowym przeznaczeniem terenu na obiekty i urządzenia związane z działalnością
    usługową,
    2. część Nieruchomości położona jest na terenach drogi publicznej: podstawowym
    przeznaczeniem jest lokalizacja ulic, z wyposażeniem dostosowanym do klasy i
    przeznaczenia ulicy w obszarze (jezdnie, chodniki, obiekty małej architektury, ścieżki
    rowerowe, pasy i zatoki postojowe, pasy zieleni, przejścia piesze i przejazdy rowerowe,
    zatoki przystankowe, zadaszenia przystankowe), wraz z niezbędną infrastrukturą
    techniczną,
    3. dla części Nieruchomości oznaczonej jako tereny zieleni izolacyjnej dopuszcza się
    zabudowę tj. lokalizację obiektów i urządzeń: budowli i urządzeń związanych
    bezpośrednio z ochroną terenów sąsiednich przed uciążliwym oddziaływaniem układu

    komunikacyjnego; urządzeń i sieci infrastruktury technicznej; urządzeń ochrony
    akustycznej (ekranów akustycznych); nie wyznaczonych na rysunku planu wjazdów na
    tereny przyległych nieruchomości; dojść pieszych oraz ścieżek rowerowych; nie
    wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych,
    4. dla części Nieruchomości oznaczonej jako tereny zieleni ochronnej ścieku wodnego
    dopuszcza się ich zabudowę tj. budowę mostków zapewniających połączenia z
    terenami sąsiednimi oraz połączeń komunikacyjnych niewyznaczonych na rysunku
    planu, które zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane również stanowią budowle.
    Zatem Nieruchomość spełnia definicję terenu budowlanego określonego w art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Jednocześnie do dostawy
    Nieruchomości nie znajduje zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT, gdyż Nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana przez
    Sprzedającego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analogiczne do powyższego stanowisko prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, w interpretacjach indywidualnych z dnia:
    1. 9 listopada 2023 r. 0114-KDIP1-3.4012.492.2023.2.KF
    2. 27 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.665.2023.1.DS.
    Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 2 wraz z uzasadnieniem
    W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę całego podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż Nieruchomości, w której wykazany zostanie
    podatek VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości, a w szczególności w przypadku, gdyby
    kwota tego podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym była wyższa niż kwota podatku
    należnego, Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następnego okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Aby podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia
    nieruchomości muszą zostać spełnione trzy podstawowe warunki:
    1. Dostawa nieruchomości musi nastąpić w wykonaniu czynności opodatkowanych.
    2. Dostawa nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    3. Nieruchomość musi być wykorzystywana do czynności opodatkowanych.
    Kryteria z punktu 1 i 2 zostały już rozstrzygnięte w odpowiedzi na pytanie nr 1 (zakładając,
    że stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznane zostanie za prawidłowe), a zatem
    rozstrzygnięcia wymaga kwestia wskazana w punkcie 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o
    której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku
    należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przenosząc Nieruchomość na rzecz
    Powierzającego Wnioskodawca spełniać będzie przesłanki do uznania go za podatnika
    podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT, a przeniesienie to
    stanowić będzie czynność opodatkowaną i nie zwolnioną od podatku VAT.

    Wobec powyższego Nieruchomość wykorzystywana będzie - przez podatnika w
    rozumieniu art. 15 ustawy o VAT - do wykonywania czynności opodatkowanych (i nie
    zwolnionych), a zatem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawcy przysługiwać
    będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w
    przypadku, gdyby kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 VATU, była w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Wnioskodawca będzie miał
    prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do
    zwrotu różnicy na rachunek bankowy (art. 87 ust. 1 ustawy o VAT).
    Tak w szczególności Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 12
    grudnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.870.2024.4.KW.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że dostawa
    Nieruchomości, o której mowa we wniosku, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z regulacją zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział
    opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
    Przez tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,

    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
    ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań
    własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Według art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1, 6 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
    W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
    1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania;
    6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną
    i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni
    biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy, maksymalną wysokość
    zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do parkowania, w tym miejsc
    przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, oraz linie
    zabudowy i gabaryty obiektów;
    9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w
    tym zakaz zabudowy.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418).
    Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej
    architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie
    z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
    Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
    gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
    fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale

    związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne,
    obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje
    przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów,
    stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
    pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
    budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych,
    elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty
    pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
    Obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest
    długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał,
    gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna
    i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz
    kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable
    zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do
    już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części
    ani urządzenia budowlanego.
    W świetle art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
    Przez obiekty małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:
    a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
    b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
    c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
    huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
    Przez urządzenie budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub
    gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
    śmietniki.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle
    orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

    Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje przy tym
    klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 wskazuje jednoznacznie, że
    zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny
    stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia
    określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić
    bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu.
    Sama możliwość wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że grunty te stanowią
    grunty przeznaczone pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca
    nie uzależnił charakteru terenu od głównego celu, który będący przedmiotem
    opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od
    możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozważa zawarcie umowy zlecenia
    powierniczego, na podstawie której zleceniodawca zleci Wnioskodawcy dokonanie
    czynności prawnej polegającej na nabyciu przez Wnioskodawcę jako powiernika od
    podmiotu trzeciego („Sprzedającego”), na podstawie umowy sprzedaży Nieruchomości.
    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, stanowi jedną działkę, która nie jest
    zabudowana, ani ogrodzona i nie jest uzbrojona w media. Nieruchomość, zgodnie z
    obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP), znajduje
    się w obszarach oznaczonych na rysunku planu symbolami:
    1. 3U.8., 3U.9. - tereny zabudowy usług wielofunkcyjnych,
    2. ZI.8., ZI.9., ZI.10. - tereny zieleni izolacyjnej,
    3. KDZ.2. - tereny drogi publicznej,
    4. ZWS.12. - tereny zieleni ochronnej cieku wodnego.
    W miejscowym planie dla Nieruchomości są wyznaczone linie rozgraniczające tereny o
    różnym przeznaczeniu.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zabudowy usług wielofukncyjnych):
    1. Wyznacza się tereny zabudowy usług wielofunkcyjnych oznaczone na rysunku planu
    symbolami od 3U.3. do 3U.10 z podstawowym przeznaczeniem terenu na obiekty i
    urządzenia związane z działalnością usługową.
    2. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń:
    a. zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w terenach 3U.3., 3U.4., 3U.5., 3U.6., 3U.7.,
      3U.9., 3U.10. z możliwością lokalizacji usług wbudowanych; w terenie 3U.8. nie
      dopuszcza się zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej;
    b. wolnostojących lub dobudowanych budynków gospodarczych i garażowych, z
      zachowaniem pozostałych ustaleń dla terenu;

    c. obiektów małej architektury, urządzeń i budowli, urządzeń ochrony akustycznej
      (ekranów akustycznych) oraz zieleni urządzonej towarzyszącej zabudowie;
    d. sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
    e. stacji paliw w terenach 3U.7., 3U.8., 3U.9.;
    f. parkingów naziemnych (w tym wielopoziomowych) i podziemnych (wbudowanych) w
      terenach 3U.3., 3U.4., 3U.5., 3U.6., 3U.7., 3U.8., 3U.9., 3U.10., z zachowaniem
      minimalnych wskaźników parkingowych wskazanych szczegółowo w MPZP;
    g. nie wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych oraz dojść i
      dojazdów do budynków;
    h. ścieżek rowerowych.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów dróg publicznych):
    1. Wyznacza się tereny dróg publicznych oznaczone na rysunku planu symbolami zgodnie
    ich kwalifikacją: drogi klasy zbiorczej oznaczone na rysunku planu symbolami od KDZ.1.
    do KDZ.4.
    2. Podstawowym przeznaczeniem jest lokalizacja ulic, z wyposażeniem dostosowanym do
    klasy i przeznaczenia ulicy w obszarze (jezdnie, chodniki, obiekty małej architektury,
    ścieżki rowerowe, pasy i zatoki postojowe, pasy zieleni, przejścia piesze i przejazdy
    rowerowe, zatoki przystankowe, zadaszenia przystankowe), wraz z niezbędną
    infrastrukturą techniczną (odwodnienie - w tym rowy odwadniające - jako kanały
    zamknięte lub rowy otwarte, oświetlenie, urządzenia zabezpieczeń, oznakowania i
    sterowania ruchem oraz służące ograniczaniu uciążliwości komunikacyjnej).
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zieleni izolacyjnej):
    1. Wyznacza się tereny zieleni izolacyjnej oznaczone na rysunku planu symbolami od ZI.1.
    do ZI.19. z podstawowym przeznaczeniem terenu na zieleń ograniczającą niekorzystny
    wpływ terenów komunikacyjnych.
    2. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń:
    a. budowli i urządzeń związanych bezpośrednio z ochroną terenów sąsiednich przed
      uciążliwym oddziaływaniem układu komunikacyjnego;
    b. urządzeń i sieci infrastruktury technicznej;
    c. urządzeń ochrony akustycznej (ekranów akustycznych);
    d. nie wyznaczonych na rysunku planu wjazdów na tereny przyległych nieruchomości;
    e. dojść pieszych oraz ścieżek rowerowych;
    f. nie wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych, a w terenie ZI.
      14. również parkingów.
    3. Ustala się następujące warunki zagospodarowania terenu:
    a. zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych;
    b. obowiązek urządzenia zespołów zieleni niskiej, średniowysokiej i wysokiej,
      zapewniającej ochronę przed hałasem i zanieczyszczeniami od terenów komunikacji;
    c. w terenach ZI.6., ZI.10., ZI.11. obowiązuje ochrona stanowisk roślin chronionych, o
      których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 lit. m;
    d. w terenach ZI.5., ZI.6., ZI.7., ZI.8., ZI.11., ZI.12., ZI.14., realizacja obiektów
      budowlanych wymaga zachowania warunków określonych w § 10 ust. 5.
    Zgodnie z MPZP (w odniesieniu do terenów zieleni ochronnej ścieku wodnego):

    1. Wyznacza się tereny zieleni ochronnej cieku wodnego oznaczone na rysunku planu
    symbolami od ZWS.1. do ZWS.12. z podstawowym przeznaczeniem terenu na zieleń
    stanowiącą obudowę biologiczną wód powierzchniowych śródlądowych oraz rowów
    stanowiących urządzenia wodne.
    2. Ustala się:
    a. nakaz zagospodarowania zgodnie z wymogami przepisów odrębnych w zakresie
      ochrony wód powierzchniowych śródlądowych oraz urządzeń wodnych;
    b. w terenach ZWS.7., ZWS.8., ZWS.9., ZWS.11., ZWS.12., obowiązuje ochrona stanowisk
      roślin chronionych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 lit. m;
    c. w terenach ZWS.3., ZWS.4., ZWS.5., ZWS.7., ZWS.8., ZWS.11., ZWS.12., realizacja
      obiektów budowlanych wymaga zachowania warunków określonych w § 10 ust. 5;
    d. zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych;
    e. dopuszcza się stosowanie mostków zapewniających połączenia z terenami
      sąsiednimi oraz połączeń komunikacyjnych niewyznaczonych na rysunku planu.
    Zatem, z powyższego wynika, że Nieruchomość - zgodnie z postanowieniem miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego - w całości stanowi grunty przeznaczone pod
    zabudowę. Jak bowiem wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:
      - część działki położona jest na terenach zabudowy usług wielofunkcyjnych z
        podstawowym przeznaczeniem terenu na obiekty i urządzenia związane z
        działalnością usługową,
      - część działki położona jest na terenach drogi publicznej: podstawowym
        przeznaczeniem jest lokalizacja ulic, z wyposażeniem dostosowanym do klasy i
        przeznaczenia ulicy w obszarze (jezdnie, chodniki, obiekty małej architektury, ścieżki
        rowerowe, pasy i zatoki postojowe, pasy zieleni, przejścia piesze i przejazdy
        rowerowe, zatoki przystankowe, zadaszenia przystankowe), wraz z niezbędną
        infrastrukturą techniczną,
      - dla części działki oznaczonej jako tereny zieleni izolacyjnej dopuszcza się zabudowę tj.
        lokalizację obiektów i urządzeń: budowli i urządzeń związanych bezpośrednio z
        ochroną terenów sąsiednich przed uciążliwym oddziaływaniem układu
        komunikacyjnego; urządzeń i sieci infrastruktury technicznej; urządzeń ochrony
        akustycznej (ekranów akustycznych); nie wyznaczonych na rysunku planu wjazdów
        na tereny przyległych nieruchomości; dojść pieszych oraz ścieżek rowerowych; nie
        wyznaczonych na rysunku planu dróg dojazdowych i wewnętrznych,
      - dla części działki oznaczonej jako tereny zieleni ochronnej cieku wodnego dopuszcza
        się ich zabudowę tj. budowę mostków zapewniających połączenia z terenami
        sąsiednimi oraz połączeń komunikacyjnych niewyznaczonych na rysunku planu,
        które zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane również stanowią budowle.
    Zatem ww. tereny spełniają definicję terenu budowlanego określonego w art. 2 pkt 33
    ustawy.
    W konsekwencji dostawa Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że dostawa Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
    posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
    tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    Wskazali Państwo, że Nieruchomość nie była od momentu jej nabycia przez
    Sprzedającego i nie będzie do momentu sprzedaży wykorzystywana przez Sprzedającego
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Zatem sprzedaż Nieruchomości
    nie korzysta także ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji sprzedaż Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dostawa Nieruchomości powinna zatem
    zostać opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1
    jest prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących tego czy Wnioskodawca będzie
    uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę całego podatku naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego dokumentującej sprzedaż
    Nieruchomości, w której wykazany zostanie podatek VAT z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości, a w szczególności w przypadku, gdyby kwota tego podatku naliczonego w
    okresie rozliczeniowym była wyższa niż kwota podatku należnego, czy Wnioskodawca
    będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, należy wskazać, że zgodnie z art. 86
    ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w
    rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych
    w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym
    mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze zleceniem zakupu Nieruchomości.
    Wnioskodawca jako powiernik nabędzie Nieruchomość we własnym imieniu, a następnie

    przekaże ją Powierzającemu (przy czym od momentu nabycia Nieruchomości przez
    Wnioskodawcę od Sprzedającego do momentu przeniesienia własności Nieruchomości na
    rzecz Powierzającego może upłynąć okres kilku lat). Nabycie we własnym imieniu
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę skutkuje możliwością dysponowania nią
    (rozporządzania) jak właściciel, dopóki nie zostanie ona przekazana Powierzającemu, bez
    względu na to, że Wnioskodawca nabywa ją jako powiernik.
    Należy w tym miejscu wskazać, że pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy
    rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania
    towarem. Przepisy ustawy o VAT mają zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na
    inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że nabywca uzyskuje możliwość
    korzystania z rzeczy jak właściciel, bez względu na intencje nabywcy w momencie zakupu.
    Na gruncie analizowanej sprawy oznacza to, że fakt, że Wnioskodawca nabywając
    Nieruchomość działa jako powiernik – jest nieistotny. Nie ma wątpliwości, że
    Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do rozporządzania nabywaną Nieruchomością
    jak właściciel, mimo że jako powiernik, Wnioskodawca jest zobowiązany przenieść jej
    własność na Powierzającego.
    Zatem w stosunkach zewnętrznych to powiernik będzie wyłącznym właścicielem
    nabywanej Nieruchomości. Stosownie do powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
    odpłatna dostawa towarów, czyli przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak
    właściciel.
    Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz przywołane powyżej przepisy prawa
    podatkowego wskazać należy, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z dwiema
    odrębnymi dostawami tego samego towaru – prawa własności Nieruchomości - najpierw
    Sprzedający dokonuje dostawy towaru na rzecz Wnioskodawcy będącego powiernikiem,
    po czym Wnioskodawca (powiernik) dokonuje dostawy tego samego towaru na rzecz
    Powierzającego. W takim przypadku za każdym razem dochodzi do dostawy towaru
    określonej w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak wykazano wyżej, dostawa opisanej Nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę
    nie korzysta ze zwolnienia od podatku, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    według właściwej stawki podatku.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku
    naliczonego.
    Jednocześnie z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i będzie wykorzystywał Nieruchomość po jej
    nabyciu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, niekorzystających ze
    zwolnienia z opodatkowania.
    Zatem w związku z nabyciem Nieruchomości, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z
    faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości. Wynika to z faktu, że w analizowanym
    przypadku spełnione zostaną wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego,
    Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    interpretacje te nie są wiążące dla tutejszego organu, bowiem dotyczą tylko konkretnej
    indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie
    rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę
    interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.