Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.836.2020.4.MK1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-03
Teza: Ustalenie kursu waluty obcej w stosunku do złotego polskiego w celu przeliczenia wynagrodzenia ze stosunku pracy do obliczenia wysokości przychodu pracownika i zaliczki na podatek dochodowy oraz określenia dnia uzyskania przychodu pracownika
Słowa kluczowe: waluta-stosowanie kursu walut; wynagrodzenia; wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika; zaliczka-zaliczka w walucie obcej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2020 r. (data wpływu 4 listopada 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 14 stycznia 2021 r. (data nadania 14 stycznia 2021 r., data wpływu 14 stycznia 2021 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 11 stycznia 2021 r. Nr 0114-KDIP2-2.4010.296.2020.2.JG; 0114-KDIP3-1.4011.836.2020.1.MK1 (data doręczenia 12 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kursu waluty obcej w stosunku do złotego polskiego w celu przeliczenia wynagrodzenia ze stosunku pracy do obliczenia wysokości przychodu pracownika i zaliczki na podatek dochodowy oraz określenia dnia uzyskania przychodu pracownika –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kursu waluty obcej w stosunku do złotego polskiego w celu przeliczenia wynagrodzenia ze stosunku pracy do obliczenia wysokości przychodu pracownika i zaliczki na podatek dochodowy oraz określenia dnia uzyskania przychodu pracownika.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. (data nadania 11 stycznia 2021 r., data doręczenia 12 stycznia 2021 r.) Nr 0114-KDIP2-2.4010.296.2020.2.JG; 0114-KDIP3-1.4011.836.2020.1.MK1, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z dnia 14 stycznia 2021 r. (data nadania 14 stycznia 2021 r., data wpływu 14 stycznia 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka podpisała z pracownikami umowy o pracę, wynagrodzenie ustalono w EURO i w takiej walucie jest ono wypłacane. Spółka sporządza listy płac na określony dzień i są one ujmowane w księgach na dzień ich sporządzenia. Spółka stosuje do celów przeliczenia wynagrodzenia na złote i ustalenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i ZUS kurs waluty z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia listy płac. Następnie na dzień dokonania faktycznej wypłaty przelicza wynagrodzenie według kursu poprzedzającego dzień wypłaty. Powstają różnice kursowe i w zależności czy są one dodatnie czy ujemne spółka ujmuje je w przychody lub koszty. Spółka, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń, na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym.

Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń w walucie muszą być przekazane przez Spółkę - płatnika na rachunek właściwego urzędu skarbowego w złotych polskich. Tym samym Spółka zobowiązana jest do ustalenia wysokości przychodu pracownika ze stosunku pracy w złotych polskich.

W tym celu musi przeliczyć wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę określone i wypłacane przez Spółkę pracownikowi w EURO na polskie złote w celu ustalenia kwoty przychodu oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Oprócz obowiązków płatnika, konieczne jest przeliczenie wynagrodzenia wyrażonego w walucie w celu ustalenia kosztu z tytułu wynagrodzenia u pracodawcy w sposób analogiczny, w jaki przeliczane są inne koszty wyrażone w walucie obcej, o których mowa w art. 15 ust. 1 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem z dnia 14 stycznia 2021 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez dokonanie brakującej opłaty, przeformułowanie pytań nr 1 i 2 oraz przedstawienie swojego stanowiska w sprawie w zakresie pytań nr 1 i 2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Według jakiego kursu EURO w stosunku do złotego polskiego Spółka powinna przeliczyć wynagrodzenie ze stosunku pracy, które wypłaca pracownikowi w Euro, celem obliczenia w złotych polskich wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego wynagrodzenia jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych? 2. Jak prawidłowo określić dzień uzyskania przychodu? Pytanie oznaczone we wniosku nr 2, dotyczyło określenia dnia uzyskania przychodu pracownika w kontekście Wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.
2.  Według jakiego kursu w stosunku do złotego polskiego Spółka powinna przeliczyć koszt pracodawcy wyrażony w walucie obcej w celu ustalenia podstawy opodatkowania dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w prawidłowej wysokości ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji są pytania oznaczone we wniosku numerami 1 i 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Stanowisko strony w zakresie pyt. 1

W rozpatrywanej sprawie w ocenie strony znajduje zastosowanie art. 11 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka dla celów właściwego obliczenia kwot przychodu oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych winna przeliczyć na złote polskie wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, ustalone i wypłacane pracownikom w Euro według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji pracownika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał pracownik, i mających zastosowanie przy kupnie walut.

Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 11 ust. 3 ww. ustawy przychody w walutach obcych, z zastrzeżeniem art. 14 i art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, przelicza się na złote według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, z zastrzeżeniem ust. 4.

Stosownie do treści art. 11 ust. 4 ww. ustawy jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik, stosuje różne kursy walut obcych i nie jest możliwe zastosowanie kursu, o którym mowa w ust. 3 zdanie pierwsze, lub bank nie ogłasza kursu walut, do przeliczenia przychodu uzyskanego przez podatnika na złote, stosuje się kurs średni walut obcych ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Zgodnie z brzmieniem art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy art. 11 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do wyrażonych w walutach obcych uprawniających do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku i obniżenia podatku oraz do podatku wyrażonego w walutach obcych.

Natomiast w myśl art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przepisu art. 38 ust. 1 cytowanej ustawy wynika, iż płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

A zatem na podstawie art. 31 w związku z art. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka obowiązana jest, jako płatnik, obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych kwot wynagrodzenia.

Skoro wynagrodzenia pracowników, wypłacane w Euro, przekazywane są na ich rachunki bankowe prowadzone również w Euro, to dokonując analizy ww. przepisów wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie art. 11 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz wskazane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż Spółka dla celów właściwego obliczenia kwot przychodu oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych winna przeliczyć na złote polskie wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, ustalone i wypłacane pracownikom w Euro według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji pracownika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał pracownik, i mających zastosowanie przy kupnie walut.

Stanowisko strony w zakresie pyt.2

W myśl art. 11 ust. 3 ww. ustawy przychody w walutach obcych, z zastrzeżeniem art. 14 i art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, przelicza się na złote według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

*   obliczenie,

*   pobranie,

*   wpłacenie

\- podatku, zaliczki.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa

Przechodząc na grunt przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), należy wskazać na podstawową zasadą obowiązującą w przepisach tej ustawy jaką jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z jego treścią: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przeliczenie przychodów i kosztów w walutach obcych począwszy od 1 stycznia 2011 r. reguluje art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu (art. 11a ust. 1 ww. ustawy).

Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu (art. 11a ust. 2 ww. ustawy).

Kwoty uprawniające do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub obniżenia podatku, wydatki oraz podatek, wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia wydatku lub zapłaty podatku (art. 11a ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka podpisała z pracownikami umowy o pracę, wynagrodzenie ustalono w EURO i w takiej walucie jest ono wypłacane. Spółka stosuje do celów przeliczenia wynagrodzenia na złote i ustalenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i ZUS kurs waluty z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia listy płac. Spółka, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń, na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym. Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń w walucie muszą być przekazane przez Spółkę - płatnika na rachunek właściwego urzędu skarbowego w złotych polskich. Tym samym Spółka zobowiązana jest do ustalenia wysokości przychodu pracownika ze stosunku pracy w złotych polskich. W tym celu musi przeliczyć wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę określone i wypłacane przez Spółkę pracownikowi w EURO na polskie złote w celu ustalenia kwoty przychodu oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wątpliwości Spółki budzi kwestia prawidłowości przyjęcia kursu waluty w stosunku do złotego według jakiego Spółka powinna przeliczyć wynagrodzenie wypłacone pracownikowi w EURO na złote polskie dla potrzeb obliczenia przychodu pracownika i zaliczki na podatek dochodowy oraz określenia dnia uzyskania przychodu przez pracownika.

Zatem, na podstawie art. 31 w związku z art. 38 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Spółka, jako płatnik, obowiązana jest obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy od wypłacanych pracownikom kwot wynagrodzenia.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż Spółka dla celów prawidłowego obliczenia w złotych polskich wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego wynagrodzenia powinna przeliczyć na złote polskie wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, ustalone i wypłacane pracownikom w EURO według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu stosownie do art. 11a ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z przytoczonym wcześniej przepisem art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z powołanym przepisem, przychód stanowią otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne.

Przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.

Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

W przypadku, gdy wypłata wynagrodzenia oraz świadczeń następuje w formie pieniężnej za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, moment wypłaty należności. Natomiast w sytuacji, gdy wypłata wynagrodzenia następuje na konto bankowe, wówczas dniem uzyskania przychodu jest dzień obciążenia rachunku pracodawcy.

Zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 11a ust. 1 ww. ustawy, przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Jeżeli zatem przedmiotowe środki finansowe wypłacone zostały w walucie EURO, to Wnioskodawca wypełniając rolę płatnika jest zobowiązany przychód wyrażony w walucie obcej przeliczyć na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Końcowo należy nadmienić, że Wnioskodawca w swoim stanowisku przywołał regulacje prawne art. 11 ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże regulacje te zostały uchylone ustawą z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r., Nr 226, poz. 1478).

Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.