Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-670/15-4/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-17
Teza: Opodatkowanie najmu komercyjnego. Odliczenie podatku naliczonego w związku z inwestycją.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; najem; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; stawka; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2015 r. (data wpływu 26 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniach 15 i 19 stycznia 2016 r. oraz 3 lutego 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania czynności najmu komercyjnego pomieszczeń – **jest prawidłowe;** 
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nadbudową budynku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 15 i 19 stycznia 2016 r. oraz 3 lutego 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności najmu komercyjnego pomieszczeń oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nadbudową budynku.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca (Spółka cywilna) planuje nadbudowę budynku obecnie przez siebie użytkowanego. Wnioskodawca użytkuje na swoje potrzeby budynek, który jest własnością tylko jednego ze wspólników. Dla celów podatkowych wspólnik ten rozlicza przez siebie 99% przychodów i kosztów Spółki cywilnej. Drugiemu wspólnikowi przysługuje 1% uczestnictwo w przychodach i kosztach Spółki cywilnej. Oboje wspólnicy należą do tzw. pierwszej grupy podatkowej (córka-ojciec). Budynek, w którym prowadzona jest działalność Spółki cywilnej nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych, nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, w koszty ujmowane są jedynie bieżące koszty zw. z utrzymaniem budynku, tj. podatek od nieruchomości, woda, ogrzewanie, śmieci itp.

Spółka cywilna planuje nadbudować budynek o jedno piętro. W rezultacie powstaną pomieszczenia z przeznaczeniem na wynajem.

Spółka cywilną rozliczałaby ten wynajem podatkowo przez siebie.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i będzie nim w przyszłości, kiedy będzie realizować nadbudowę budynku. Wynajem budynku będzie na cele użytkowe, warunki zabudowy określają przeznaczenie budynku jako handlowo-usługowe.

Wydatki na rozbudowę będą dokumentowane fakturami z wyszczególnionym VAT oraz określeniem Spółki jako nabywcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy możliwe jest rozliczenie w kosztach uzyskania przychodów nadbudowy budynku zakładając, że celem inwestycji jest wynajem powierzchni handlowo-usługowej przez spółkę cywilną?

W kontekście ww. pytania, na tle podatku od towarów i usług Wnioskodawca uściślił, że przedmiotem interpretacji ma być prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego w związku z nadbudową budynku oraz zarazem opodatkowanie najmu komercyjnego powstałych pomieszczeń przez Spółkę cywilną.

Zdaniem Wnioskodawcy, rozliczony zostanie podatek od towarów i usług naliczony w związku z rozbudową nieruchomości.

Wnioskodawca uważa, że ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupami dokumentującymi rozbudowę budynku na cele wynajmu komercyjnego. Z tytułu najmu komercyjnego pomieszczeń Spółka będzie naliczać VAT od podstawy opodatkowania według najwyższej stawki (obecnie 23%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   prawidłowe – w zakresie opodatkowania czynności najmu komercyjnego pomieszczeń;
*   prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nadbudową budynku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych powyżej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego albo ma zastosowanie 0% stawka podatku. Wskazana norma prawna jest wyrazem zasady neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z aktualnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z kolei w przepisie art. 88 ustawy zawarto przesłanki wyłączające prawo podatnika do dokonania odliczenia podatku naliczonego.

I tak, jedną z przesłanek wyłączających wskazane prawo do odliczenia, zawarto w normie art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którą obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionymi we wniosku zdarzeniami przyszłymi:

*   w zakresie opodatkowania czynności najmu komercyjnego pomieszczeń należy stwierdzić, że będzie ona podlegała opodatkowaniu, w tym zakresie bowiem Wnioskodawca, działając jako podatnik VAT, wykorzystywał będzie składniki majątku (tu: pomieszczenia) na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, co wyczerpuje znamiona wskazane w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. W rezultacie zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu według stawki VAT 23%;
*   w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nadbudową budynku należy stwierdzić, że w przypadku wykorzystywania przez Wnioskodawcę, będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT (w tym na moment realizowania opisanej inwestycji), nabywanych towarów i usług do czynności opodatkowanych (tu: wynajem pomieszczeń na cele użytkowe), będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego od podatek naliczony, wynikający z faktur dokumentujących nabycie tych towarów i usług, w zakresie wskazanym w art. 86 ust. 1 ustawy, o ile nie wystąpią okoliczności wskazane w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.