Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-719/11/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-27
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości zabudowanej nabytej z zamiarem prowadzenia w niej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2011 r. (data wpływu 23 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej nabytej z zamiarem prowadzenia w niej działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2011 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej nabytej z zamiarem prowadzenia w niej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od 1995 r. prowadzi Pan - jako osoba fizyczna - najem lokali użytkowych. Od miesiąca maja 2000 r. rozpoczął Pan działalność gospodarczą w zakresie najmu lokali użytkowych, opodatkowaną na zasadach ogólnych (księga przychodów i rozchodów). W 1997 r. od upadłej spółdzielni produkcyjnej nabył Pan (bez podatku od towarów i usług) nieruchomość zabudowaną budynkami użytkowymi, w celu uruchomienia działalności w zakresie uboju zwierząt oraz produkcji wędlin. Planowane działania okazały się rynkowo nieopłacalne. Nakłady na modernizację i rozbudowę zakupionej nieruchomości poczynione były w latach 2000-2009. Od tych wydatków odliczany był podatek naliczony. Wydatki te nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób na potrzeby działalności, a prace przystosowawcze do dzisiaj nie zostały zakończone. Nigdy nie korzystał Pan ze zwolnień podatkowych, ani odliczeń. Ponieważ nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności, nie była amortyzowana. W tym roku zamierza Pan sprzedać ww. nieruchomość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od sprzedaży nieruchomości, gdy uzyskany przychód nie jest przychodem z działalności gospodarczej, powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, ponieważ nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1, ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W świetle powyższych regulacji warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a więc podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ugruntowało się stanowisko, że za podatnika uznaje się również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i dokonała w tym celu pewnych nakładów, mimo że sama sprzedaż jeszcze się nie rozpoczęła, czy nawet nigdy nie zostanie rozpoczęta. Bardzo istotnym elementem, przesadzającym o prowadzeniu działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakich dokonuje dany podmiot w związku z rozpoczęciem działalności. Sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami realizowanymi w tym celu nadaje status podatnika podatku od towarów i usług, już nawet w fazie dokonywania czynności przygotowawczych, co wynika m. in. z orzeczenia TS UE z dnia 29 lutego 1996 r. C-10/94 w sprawie Intercommunale voor zeewaterontzilting (INZO).

Z treści złożonego wniosku wynika, że zamierza Pan zbyć nieruchomość zabudowaną budynkami użytkowymi. Przedmiotową nieruchomość nabył Pan w celu uruchomienia w niej działalności w zakresie uboju zwierząt oraz produkcji wędlin. W latach 2000-2009 poczynił Pan nakłady na jej na modernizację i rozbudowę. Od tych nakładów odliczył Pan podatek naliczony. Planowane działania okazały się jednak rynkowo nieopłacalne, a nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób na potrzeby działalności (prace przystosowawcze do dzisiaj nie zostały zakończone).

Na tym tle powziął Pan wątpliwość dotyczącą powstania obowiązku w związku z planowaną sprzedażą.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje, jak również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy uznać, że planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości zabudowanej będzie związana z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Nie można bowiem uznać planowanej sprzedaży za czynność polegającą na zadysponowaniu, tzw. majątkiem prywatnym, bowiem nieruchomość nabyta została na cele inne niż prywatne (działalność w zakresie uboju zwierząt oraz produkcji wędlin).

Ponadto, mimo że nieruchomość ta nie była ostatecznie – w sensie faktycznym – wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, dokonał Pan szeregu czynności przygotowawczych ku temu zmierzających. Zamiar wykorzystywania ww. nieruchomości do działalności gospodarczej (bez względu na fakt, czy była ona amortyzowana, czy też nie) objawił Pan nie tylko przez dokonanie czynności faktycznych (modernizacja), ale też prawnych (odliczenie podatku naliczonego w związku z poczynionymi nakładami). Zatem sprzedaż taka będzie miała charakter sprzedaży odbywającej się w warunkach określonych w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, gdyż nabył Pan ją z zamiarem wykorzystywana do czynności, które ustawa o podatku od towarów i usług kwalifikuje jako działalność gospodarczą.

W konsekwencji należy stwierdzić, że planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości zabudowanej będzie przejawem prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.