Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.653.2024.2.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Ustalenie czy przychody powstałe z tytułu rozliczenia dodatniego wyniku Transakcji IRS stanowią przychody o charakterze odsetkowym.
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; obligacje; poręczenie; swap; zobowiązanie-odpowiedzialność za zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty finansowania dłużnego-Pojęcie przychodów o charakterze odsetkowym
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15c-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15c-ust. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15c-ust. 13; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15c-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy przychody powstałe z tytułu rozliczenia
    dodatniego wyniku Transakcji IRS stanowią przychody o charakterze odsetkowym.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 7 stycznia 2025 r. (data wpływu 7 stycznia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z
    siedzibą w (...) jest spółką kapitałową, podlegającą w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca jest spółką zawiązaną dla celów prowadzenia działalności w sektorze
    nieruchomości. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca m.in. buduje oraz
    nabywa położone na terytorium Polski nieruchomości komercyjne, w tym przede
    wszystkim magazyny logistyczne, które następnie wynajmowane są przez Spółkę
    określonym najemcom.
    W związku z rodzajem prowadzonej działalności, charakteryzującej się niską efektywnością
    kosztową na etapie realizacji inwestycji oraz mając na uwadze ryzyka, które się z nią wiążą,
    a także w celu rozwoju tejże działalności gospodarczej Spółki, na podstawie umowy
    kredytów z dnia 15 grudnia 2022 roku, z późniejszymi zmianami i ujednoliceniami (dalej:
    „Umowa Kredytu”), zawartej z bankami komercyjnymi wchodzącymi w skład konsorcjum
    stworzonego przez te banki na potrzeby udzielenia finansowania (dalej: „Banki”, a każdy z
    banków jako: „Bank”), Spółka otrzymała kredyt (dalej: „Kredyt”) w walucie obcej (euro).
    Wnioskodawca rozlicza swoje zobowiązania wynikające z Kredytu w walucie obcej (euro).
    Z uwagi na fakt, że zadłużenie z tytułu Kredytu oprocentowane jest według zmiennej stopy
    procentowej stanowiącej sumę zmiennej stawki bazowej EURIBOR 3M oraz marży
    ustalonej przez Banki, Spółka narażona jest na ryzyko zmiany stopy bazowej składającej
    się na oprocentowanie zmienne Kredytu. W celu zabezpieczenia się przed ryzykiem
    zmiany stopy procentowej, Wnioskodawca zawarł z Bankami transakcje Interest Rate
    Swap (dalej: „Transakcje IRS”). Banki, z którymi Spółka zawiera Transakcje IRS posiadają
    swoją siedzibę w Niemczech tj. są podmiotami niemającymi siedziby na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej.
    Transakcje IRS są instrumentami finansowym, których przedmiotem jest wzajemne
    zobowiązanie stron do dokonywania wymiany strumieni płatności odsetkowych w tej
    samej walucie, naliczanych od uzgodnionej kwoty nominalnej (kwoty kapitału w przypadku
    Spółki) i dla ustalonego okresu, przy czym jedna ze stron płaci kwoty oparte na stałej
    stopie procentowej, zaś druga na zmiennej stopie procentowej. W praktyce polega to na
    zamianie kwoty odsetek obliczonej w oparciu o zmienną stopę procentową uwzględnioną
    w płatnościach odsetkowych do Banku, na kwotę odsetek opartą o stałą stopę
    procentową.
    Rozliczenie Transakcji IRS ma charakter wyłącznie finansowy - obejmuje rozliczenie
    pieniężne w chwili realizacji kontraktu, co w przypadku Transakcji IRS zawartej z danym
    Bankiem oznacza częściowe rozliczenie Transakcji IRS na koniec danego okresu
    odsetkowego, który jest zbieżny z okresem odsetkowym ustalonym dla Kredytu.
    Przykładowo: Transakcja IRS, w której nominał transakcji odpowiada kredytowi A ma takie
    same okresy odsetkowe jak kredyt A, jak również oprocentowanie stałe i zmienne w

    ramach Transakcji IRS naliczane są w danym okresie odsetkowym od nominału transakcji
    takiego jak kapitał kredytu A, od którego naliczane jest oprocentowanie zmienne w
    ramach Umowy Kredytu.
    Transakcja IRS w relacjach między Wnioskodawcą a Bankiem jest uregulowana
    następującymi dokumentami:
        ISDA 2002 Master Agreement - umową ramowa dotycząca pochodnych
        instrumentów finansowych, w tym Transakcji IRS, opracowaną według wzoru
        standardowej umowy ramowej ISDA, wypracowanej w ramach międzynarodowego
        stowarzyszenia International Swap and Derivatives Assoctiation (ISDA),
        Schedule to ISDA 2002 Master Agreement - załącznikiem do ww. umowy ramowej
        modyfikującym niektóre z jej standardowych postanowień w relacji Bankiem,
        regulującym zasady zawierania, rozliczania i dokumentowania instrumentów
        pochodnych między stronami tej umowy,
        Credit Support Annex to to the Schedule to the ISDA Master Agreement -
        dokumentem regulującym wsparcie kredytowe (zabezpieczenie) dla transakcji
        pochodnych. W praktyce CSA definiuje warunki, na jakich zabezpieczenie jest
        deponowane lub przenoszone pomiędzy stronami swapu w celu ograniczenia
        ryzyka kredytowego wynikającego z pozycji instrumentów pochodnych, które są „in
        the money” (czyli na plusie).
        potwierdzenie zawarcia transakcji zamiany stóp procentowych IRS, które stanowi
        pisemne potwierdzenie zawarcia Transakcji IRS, określającymi parametry danej
        Transakcji IRS, w tym datę jej zawarcia, uzgodnioną wysokość stałej stopy
        procentowej, zmienną stopę procentową oraz kwotę nominalną, do której stosuje
        się ww. stopy procentowe.
    W Transakcjach IRS, ustalono, że dana Transakcja IRS odnosi się do nominału transakcji
    równego co do wysokości udziałowi danego Banku w udostępnionym Wnioskodawcy
    kapitale Kredytu, który pozostaje do spłaty oraz stanowi podstawę naliczania odsetek od
    Kredytu w danym okresie odsetkowym, z uwzględnieniem jego amortyzacji, czyli spłaty rat
    kapitałowych Kredytu zgodnie z harmonogramem spłaty zawartym w Umowie Kredytu.
    Dana Transakcja IRS uwzględnia również:
    a) zmienną stopę procentową, równą stawce bazowej EURIBOR 3M ustalonej dla Kredytu,
      na podstawie której od nominału transakcji właściwego dla danego okresu
      odsetkowego, na koniec tego okresu odsetkowego obliczana jest kwota zmienna, oraz
    b) stałą stopę procentową, uzgodnioną w ramach danej Transakcji IRS, na podstawie
      której od nominału transakcji na koniec danego okresu odsetkowego obliczana jest
      kwota stała.
    W ramach rozliczenia Transakcji IRS, na koniec danego okresu odsetkowego, Bank będący
    stroną tej transakcji jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Spółki kwoty zmiennej, a Spółka
    jest zobowiązana do zapłaty na rzecz tego Banku kwoty stałej.
    ISDA 2002 Master Agreement zmodyfikowana postanowieniami danego Schedule to ISDA
    2002 Master Agreement przewiduje mechanizm wzajemnego nettowania płatności kwoty
    zmiennej i kwoty stałej, co oznacza, że faktyczne przepływy finansowe pomiędzy stronami
    Transakcji IRS w ramach ich rozliczenia dotyczą jedynie różnicy pomiędzy kwotą zmienną
    a kwotą stałą, w miejsce odrębnej płatności kwoty zmiennej i odrębnej płatności kwoty
    stałej.

    Transakcje IRS oraz Umowa Kredytu, w tym odsetki naliczane od Kredytu, są rozliczane
    odrębnie, przy czym okresy odsetkowe oraz terminy płatności ww. kwot wynikających z
    Transakcji IRS są analogiczne jak okresy odsetkowe i terminy płatności odsetek od
    Kredytu. Spółka zobowiązana jest do spłaty Kredytu, tj. kwoty głównej wraz z odsetkami na
    rzecz Banków, w terminach ustalonych w Umowie Kredytu. Dana Transakcja IRS jest
    rozliczana z danym Bankiem, który jest stroną tej transakcji poprzez odrębne od spłaty
    Kredytu płatności, tj. w zależności do tego jak kształtuje się stawka bazowa EURIBOR 3M:
    poprzez płatności ze Spółki do Banku albo poprzez płatności od Banku do Spółki.
    W ramach rozliczenia Transakcji IRS, w zależności od wysokości stawki bazowej EURIBOR
    3M, która będzie obowiązywała w danym okresie odsetkowym, płatności rozliczane są na
    następujących zasadach:
        w chwili nadejścia terminu płatności odsetek do Banku, w związku z zawarciem
        Kredytu Wnioskodawca otrzymuje od Banku równowartość odsetek, jaką jest
        zobowiązany zapłacić do Banku z tytułu Kredytu, a w zamian za to Wnioskodawca
        jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku kwoty odsetek opartych o stałą stopę
        procentową,
        różnica między odsetkami opartymi o stałą procentową a odsetkami o zmienną
        stopę procentową, stanowi wynagrodzenie z tytułu Transakcji IRS,
        dodatni wynik występuje wtedy, kiedy kwota środków pieniężnych otrzymanych z
        Banku przez Wnioskodawcę w związku z Umową i Transakcją IRS jest wyższa niż
        kwota odsetek płaconych przez Wnioskodawcę do Banku w związku z Kredytem,
        ujemny wynik występuje wtedy kiedy kwota środków pieniężnych otrzymanych z
        Banku przez Wnioskodawcę w związku z Umową i Transakcją IRS jest mniejsza niż
        kwota odsetek płaconych przez Wnioskodawcę do Banku w związku z Kredytem,
        jeżeli kwota stała będzie równa kwocie zmiennej, pomiędzy Spółką a Bankiem nie
        nastąpi żaden przepływ finansowy z tytułu rozliczenia danej Transakcji IRS.
    Tym samym, należy również podkreślić, że wynik transakcji na pochodnych instrumentach
    finansowych może być dla Wnioskodawcy dodatni lub ujemny, w zależności od pozycji
    jaką zabezpiecza oraz zakresu zmian instrumentu bazowego. W przypadku wystąpienia
    ujemnego wyniku na transakcji, kwota ta traktowana jest jako koszt uzyskania przychodu
    w podatku dochodowym od osób prawnych na zasadach wynikających z ustawy o CIT oraz
    ujmowana w kalkulacji podatku dochodowego w części dotyczącej kosztów finansowania
    dłużnego (art. 15c ustawy o CIT). W przypadku dodatniego wyniku finansowego na
    transakcji), kwota ta traktowana jest jako przychód w podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Transakcje IRS służą zabezpieczeniu ryzyka Spółki wynikającego ze zmienności stawki
    bazowej EURIBOR 3M, stanowiącej podstawę do naliczania oprocentowania zmiennego od
    Kredytu w ramach Umowy Kredytu. Ta zmienność skutkuje dla Spółki obowiązkiem
    zapłaty odsetek od Kredytu w nieprzewidywalnej, zmiennej wysokości. Transakcje IRS
    zabezpieczają przepływy z umów kredytowych. Spółka nie zawiera takich transakcji w
    celach spekulacyjnych, lecz wyłącznie w związku z posiadaniem odpowiadającego tym
    transakcjom długu. Zawarcie tych transakcji służy zabezpieczeniu Spółki przed ryzykiem
    ponoszenia nadmiernych kosztów odsetkowych, gdyby stopy procentowe wzrosły powyżej
    ustalonego poziomu. Dzięki Transakcjom IRS Spółka wie jakiej wysokości kosztu
    finansowania swojej działalności może się spodziewać, dzięki czemu może lepiej
    /bezpiecznej/pewniej planować swoje inne koszty, ceny sprzedaży i wszelkie inne działania
    gospodarcze. Planowanie, budżetowanie w oparciu o które zawierane są umowy z
    odbiorcami, jak i dostawcami, dzięki Transakcjom IRS jest znacznie pewniejsze. Transakcje

    IRS ograniczają również samą wysokość kosztu finansowania działalności prowadzonej
    przez Wnioskodawcę.
    W uzupełnieniu wniosku z 7 stycznia 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy poprzez
    wskazanie danych identyfikujących banki, z którymi zawierali Państwo Transakcje IRS i
    które posiadają swoje siedziby na terytorium Niemiec.
    Pytania
    Czy w celu obliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c
    ust. 1 i 3 ustawy o CIT, jako przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c
    ust. 3 w związku z art. 15c ust. 13 ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien traktować
    przychody powstałe z tytułu rozliczenia dodatniego wyniku Transakcji IRS?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w celu obliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o
    której mowa w art. 15c ust. 1 i 3 ustawy o CIT, jako przychody o charakterze odsetkowym
    w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien traktować
    podlegające opodatkowaniu w danym roku przychody powstałe z tytułu rozliczenia
    dodatniego wyniku Transakcji IRS.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze
    wskazanych kwot:
    1) kwotę 3.000.000 zł albo
    2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    Jak stanowi art. 15c ust. 3 ustawy o CIT: Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego
    rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego,
    podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym,
    przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające
    opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
    Natomiast stosownie do art. 15c ust. 12 ustawy o CIT: Przez koszty finansowania dłużnego
    rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w
    tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych
    środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości
    początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje,
    premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie
    zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych
    instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

    Z literalnego brzmienia powyższego przepisu wynika, że ustawodawca zdecydował się
    wprowadzić szeroki katalog wydatków stanowiących koszty finansowania dłużnego,
    obejmujący wszelkiego rodzaju wydatki związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w
    tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych
    środków, w tym także - co literalnie wynika z treści komentowanej normy - „koszty
    zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione”. Niewątpliwe jest iż katalog kosztów
    ujętych w definicji „kosztów finansowania dłużnego” ma przy tym charakter przykładowy
    (nie enumeratywny), o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowań
    „wszelkiego rodzaju koszty” oraz „w szczególności”.
    Należy przy tym zauważyć, że według Słownika Języka Polskiego „uzyskać” znaczy tyle, co
    otrzymać coś, co było przedmiotem starań. Natomiast środki finansowe to, zgodnie z
    ustawą z 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 30 z późn. zm.)
    - środki pieniężne oraz środki niepieniężne o wiarygodnie określonej wartości i stopniu
    płynności umożliwiającym niezwłoczne pokrycie ryzyka lub straty środkami pieniężnymi
    uzyskanymi z tych środków niepieniężnych (art. 2 pkt 27b). Jednocześnie ustawodawca
    przesądził, że środki niepieniężne to płynne aktywa, jak np. bony skarbowe, obligacje
    Skarbu Państwa (art. 74 ustawy o usługach płatniczych).
    Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r.
    ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (dalej: „dyrektywa ATAD”), która stworzyła podstawy do wprowadzenia w ustawie CIT
    przepisów ograniczających koszty finansowania dłużnego: „koszty finansowania
    zewnętrznego” oznaczają wydatki z tytułu odsetek od wszystkich form zadłużenia, inne
    koszty ekonomicznie równoważne odsetkom i wydatki poniesione w związku z
    pozyskiwaniem finansowania, zgodnie z definicją w prawie krajowym, w tym - choć nie
    tylko - płatności w ramach pożyczek partycypacyjnych, odsetki kalkulacyjne z tytułu takich
    instrumentów jak obligacje zamienne i obligacje zerokuponowe, kwoty w ramach
    alternatywnych uzgodnień dotyczących finansowania, takich jak finansowanie typu
    islamskiego, element odsetkowy finansowania w przypadku płatności z tytułu leasingu
    finansowego, odsetki skapitalizowane ujęte w wartości bilansowej danego składnika
    aktywów, lub amortyzacja skapitalizowanych odsetek, kwoty określane przez odniesienie
    do zwrotu z finansowania w ramach zasad dotyczących ustalania cen transferowych, w
    stosownych przypadkach, kwoty odsetek nominalnych w ramach instrumentów
    pochodnych lub uzgodnień dotyczących zabezpieczenia związanych z finansowaniem
    zewnętrznym, z którego korzysta dany podmiot, określone zyski i straty z tytułu różnic
    kursowych wynikające z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z
    pozyskiwaniem finansowania, opłaty gwarancyjne związane z uzgodnieniami dotyczącymi
    finansowania, opłaty związane z uzgodnieniami i podobne koszty związane z zaciąganiem
    pożyczek.
    W ocenie Wnioskodawcy, bezsprzecznym jest iż definicja pojęcia „finansowanie
    zewnętrzne” wyrażona w dyrektywie ATAD ma bardzo szeroki charakter i obejmuje nie
    tylko odsetki od pożyczek, lecz odsetki od wszelkich form zadłużenia. Co więcej, należy
    zauważyć, że w zawartej w art. 2 pkt 1 dyrektywy ATAD definicji „kosztów finansowania
    zewnętrznego” expressis verbis wskazane zostały „zyski i straty z tytułu różnic kursowych
    wynikające z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z pozyskiwaniem
    finansowania”. W myśl komentowanego przepisu bezsprzecznym zatem jest, iż do
    kosztów finansowania zewnętrznego zalicza się także koszty związane pośrednio lub
    bezpośrednio z pozyskaniem finansowania zewnętrznego. Tym samym, z treści
    komentowanej normy dyrektywy ATAD bezpośrednio wynika, iż wyłączenie nadwyżki
    kosztów finansowania dłużnego z kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z celem
    dyrektywy ATAD - nie powinno mieć zastosowanie strat z tytułu różnic kursowych
    wynikających z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z pozyskiwaniem
    finansowania.

    Mając na uwadze dotychczasowe rozważania, nie budzi zatem wątpliwości, że definicja
    kosztów finansowania dłużnego została nakreślona zarówno w ustawie o CIT, jak i w
    dyrektywie ATAD w sposób szeroki. Każdorazowo o tym, czy dany koszt stanowi „koszt
    finansowania dłużnego” decydować będzie, czy jest to „koszt związany z uzyskaniem
    środków finansowych i z korzystaniem z nich”.
    Zgodnie z art. 15c ust. 13 ustawy o CIT przez przychody o charakterze odsetkowym
    rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne
    przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania
    dłużnego.
    Odnosząc się przy tym do wcześniejszych rozważań, koszty finansowania dłużnego są
    definiowane na podstawie art. 15c ust. 12 ustawy o CIT jako wszelkiego rodzaju koszty
    związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych,
    środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym
    skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary
    i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w
    tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one
    poniesione.
    Co więcej jak podkreślił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor”) w
    interpretacji z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.88.2023.1.SP stwierdził,
    że powyżej wskazany katalog ma jedynie charakter przykładowy:
    „Podkreślić należy, że treść powołanego wyżej art. 15c ust. 12 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych wskazuje, że katalog kosztów ujętych w definicji „kosztów
    finansowania dłużnego” ma charakter przykładowy, o czym świadczy użycie przez
    Ustawodawcę sformułowań „wszelkiego rodzaju koszty” oraz „w szczególności”.”
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy zasadne jest stwierdzić, że zarówno w
    warstwie językowej, jak i na podstawie reguł wykładni systemowej zewnętrznej przyjąć
    należy, że zarówno art. 15c ust. 12, jak i ust. 13 ustawy o CIT nie dotyczą jedynie odsetek,
    ale również wszelkich opłat, premii i prowizji, kosztów gwarancji, poręczeń, a także innych
    wydatków o zbliżonym charakterze. Kosztem finansowania dłużnego są zatem wszelkie
    wydatki związane z finansowaniem przy pomocy długu, niezależnie od tego, czy zostały
    poniesione na rzecz podmiotu powiązanego czy też niepowiązanego. Z kolei przez
    przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym
    odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom
    odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Spółka, w związku z Transakcjami IRS, może
    otrzymywać od Banków określone kwoty z tytułu rozliczenia dodatniego wyniku transakcji
    swap stopy procentowej (IRS) polegających na wymianie płatności odsetkowych. Celem
    transakcji IRS z perspektywy Wnioskodawcy jest zatem ograniczenie ryzyka stopy
    procentowej ściśle skorelowanego z Kredytem udzielonym Spółce. Wynikiem
    ekonomicznym równoległego rozliczenia transakcji IRS i zabezpieczanego w ten sposób
    Kredytu jest zapłata przez jedną ze stron na rzecz drugiej płatności w odpowiedniej
    wysokości wynikającej z wyniku zawartej transakcji. Tym samym w sytuacji rozliczenia
    dodatniego wyniku Spółki z tytułu Transakcji IRS uzyskiwany jest przychód ściśle
    powiązany z otrzymanymi odsetkami i tym samym równoważny ekonomicznie odsetkom
    odpowiadającym kosztom finansowania dłużnego. W przypadku zaś rozliczenia ujemnego
    wyniku z tytułu Transakcji IRS powstają koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    które w myśl definicji zawartej w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT stanowią koszty
    finansowania dłużnego.
    We wskazanych powyżej okolicznościach przychody osiągane z Transakcji IRS są
    uzyskiwane w związku z zawartym przez Wnioskodawcę Kredytem w celu ograniczenia
    ryzyka stopy procentowej, a tym samym w związku z uzyskaniem środków finansowych, z

    których Spółka korzysta w swej działalności. W związku z tym, w ocenie Spółki
    bezsprzecznym jest, że w ramach Transakcji IRS dochodzi do wypłaty środków
    równoważnych ekonomicznie odsetkom, z tytułu transakcji, które służą zabezpieczeniu jej
    zobowiązań kredytowych. Przychody te odpowiadają więc kosztom finansowania
    dłużnego, które obejmują wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych
    podmiotów, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności
    odsetki i koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów
    finansowych zgodnie z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT.
    Co istotne, kwoty płacone przez Spółkę w razie osiągnięcia ujemnego wyniku na
    Transakcjach IRS służące zabezpieczeniu ryzyka stopy procentowej z tytułu zaciągniętych
    kredytów, a niewątpliwie stanowiących pochodny instrument finansowy są uznawane
    przez organy podatkowe odpowiednio za koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art.
    15c ust. 12 ustawy o CIT, tak m.in.:
        w interpretacji indywidualnej z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.273.2018.1.AM, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że
        „Opisane we wniosku instrumenty finansowe IRS oraz Cl RS stanowią pochodne
        instrumenty finansowe, są związane z pozyskaniem i korzystaniem ze środków
        finansowych a ich celem jest zabezpieczenie zobowiązań Spółki wynikających z
        udzielonego Spółce kredytu. Celem instrumentu IRS jest zabezpieczenie ryzyka
        zmiany stopy procentowej, a instrumentu CIRS - zabezpieczenie ryzyka zmiany
        stopy procentowej oraz ryzyka walutowego. Jak wynika wprost z art. 15c ust. 12
        kosztami finansowania dłużnego są wszelkiego rodzaju koszty związane z
        uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków
        finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności koszty
        zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
        niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione. A zatem koszty związane z
        pochodnymi instrumentami finansowymi IRS i CIRS powinny być uwzględniane przy
        wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.”.
        w interpretacji indywidualnej z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.88.2023.1.SP, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że
        „W myśl art. 4a pkt 22 ustawy o CIT ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych
        instrumentach finansowych, oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w
        art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
        finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego
        inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt
        2 lit. c-e ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst
        jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1500 z późn. zm.), Instrumentami finansowymi w
        rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi: c) opcje, kontrakty
        terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty
        pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa
        procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument
        pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez
        dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o
        których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565.”

        w interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.147.2024.3.SP, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał
        rację podatnikowi, iż „Zawarcie Transakcji IRS, z ekonomicznego punktu widzenia,
        między innymi, zamienia zmienne koszty Kredytów (tj. zmienne oprocentowanie
        Kredytów obliczane w oparciu o stawkę bazową EURIBOR 3M, której wysokość jest
        zmienna w czasie i zależy od czynników rynkowych) na stałe koszty Kredytów (tj.
        stałe oprocentowanie uiszczane przez Spółkę na rzecz Banku w związku z
        rozliczaniem Transakcji IRS). Zatem, zawarcie Transakcji IRS miało wyłącznie na celu
        bezpośrednie zabezpieczenie (kosztu) działalności operacyjnej, wpływa na
        wysokość tego kosztu.”.
    Powyższe bez wątpienia dowodzi, iż Transakcje IRS stanowią formę pochodnych
    instrumentów finansowych, o których mowa w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, zaś
    rozliczenia z tytułu Transakcji IRS mają charakter ściśle ekonomicznie powiązany z
    odsetkami.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że przychody uzyskiwane z tytułu
    rozliczenia dodatniego wyniku na Transakcjach IRS opisane w stanie faktycznym
    niewątpliwie są ściśle związane z Kredytem. Co za tym idzie, przychody te stanowią
    przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania
    dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT. W związku z tym powinny być
    uwzględnione do kalkulacji limitu, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT na
    potrzeby obliczenia dochodu (straty).
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m. in: w interpretacji z dnia 16 sierpnia 2018
    r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.273.2018.1.AM, w której Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej wskazał, że: „Spółka powinna korygować wartość nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego w taki sposób, że wynik dodatni na rozliczeniu instrumentu IRS
    zmniejsza nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego, a wynik ujemny zwiększa nadwyżkę
    kosztów finansowania dłużnego.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop” lub „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów
      uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka
      kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
      1) kwotę 3 000 000 zł albo
      2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P - Po)-(K - Am - Kfd)] x 30

      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P – zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po – przychody o charakterze odsetkowym,
      K – sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z
      niniejszego ustępu,
      Am – odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
      Kfd – zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z niniejszego ustępu.
    W myśl art. 15c ust. 3 ww. ustawy:
      Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką
      poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do
      kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez
      podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o
      charakterze odsetkowym.
    Warunkiem koniecznym stosowania ograniczenia wynikającego z art. 15c ustawy o CIT,
    jest wystąpienie u danego podatnika nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad
    osiągniętymi przez podatnika w danym roku podatkowym, podlegającymi opodatkowaniu,
    przychodami o charakterze odsetkowym.
    Zgodnie z art. 15 ust. 12 ww. ustawy:
      Przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane
      z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków
      finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym
      skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości
      niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej,
      kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia
      zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na
      rzecz kogo zostały one poniesione.
    Stosownie do art. 15c ust. 13 ustawy o CIT:
      Przez przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek,
      w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie
      odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
    Wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15c ustawy o CIT
    dotyczy kosztów finansowania dłużnego. Nie jest przy tym istotne na rzecz kogo koszty te
    zostały poniesione. W szczególności nowa regulacja nie uzależnia jej stosowania od tego,
    czy udzielającym finansowania jest podmiot powiązany z podatnikiem (bezpośrednio lub
    pośrednio).
    Zgodnie z definicją kosztów finansowania zewnętrznego zawartą w art. 2 pkt 1 dyrektywy
    ATAD, są nimi: „wydatki z tytułu odsetek od wszystkich form zadłużenia, inne koszty
    ekonomicznie równoważne odsetkom i wydatki poniesione w związku z pozyskiwaniem
    finansowania, zgodnie z definicją w prawie krajowym, w tym - choć nie tylko - płatności w
    ramach pożyczek partycypacyjnych, odsetki kalkulacyjne z tytułu takich instrumentów jak
    obligacje zamienne i obligacje zerokuponowe, kwoty w ramach alternatywnych uzgodnień
    dotyczących finansowania, takich jak finansowanie typu islamskiego, element odsetkowy
    finansowania w przypadku płatności z tytułu leasingu finansowego, odsetki
    skapitalizowane ujęte w wartości bilansowej danego składnika aktywów lub amortyzacja

    skapitalizowanych odsetek, kwoty określane przez odniesienie do zwrotu z finansowania
    w ramach zasad dotyczących ustalania cen transferowych, w stosownych przypadkach,
    kwoty odsetek nominalnych w ramach instrumentów pochodnych lub uzgodnień
    dotyczących zabezpieczenia związanych z finansowaniem zewnętrznym, z którego
    korzysta dany podmiot, określone zyski i straty z tytułu różnic kursowych wynikające z
    zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z pozyskiwaniem finansowania, opłaty
    gwarancyjne związane z uzgodnieniami dotyczącymi finansowania, opłaty związane z
    uzgodnieniami i podobne koszty związane z zaciąganiem pożyczek”.
    Treść przywołanego art. 15c ust. 12 ustawy o CIT wskazuje, że katalog kosztów ujętych w
    definicji „kosztów finansowania dłużnego” ma charakter przykładowy (nie enumeratywny),
    o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowań „wszelkiego rodzaju koszty” oraz
    „w szczególności”. Nie budzi zatem wątpliwości, że definicja kosztów finansowania
    dłużnego została nakreślona zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych, jak i w dyrektywie bardzo szeroko. Każdorazowo o tym, czy dany koszt stanowi
    „koszt finansowania dłużnego” decydować będzie, czy jest to „koszt związany z
    uzyskaniem środków finansowych i z korzystaniem z nich”.
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą w sektorze nieruchomości, polegającą m.in. na budowaniu oraz
    nabywaniu nieruchomości komercyjnych, które następnie są wynajmowane. W 2022 r.
    Spółka otrzymała kredyty od banków w walucie obcej (euro), który został przeznaczony na
    rozwój prowadzonej działalności. Zadłużenie z tytułu kredytu jest oprocentowane według
    zmiennej stopy procentowej stanowiącej sumę zmiennej stawki bazowej EURIBOR 3M
    oraz marży ustalonej przez Banki. Spółka jest narażona na ryzyko zmiany stopy bazowej
    składającej się na oprocentowanie zmienne kredytów, dlatego zawarła z Bankami
    (podmiotami zagranicznymi) Transakcje IRS. Transakcje IRS to instrumenty finansowe,
    których przedmiotem jest wzajemne zobowiązanie stron do dokonywania wymiany
    strumieni płatności odsetkowych w tej samej walucie, naliczanych od uzgodnionej kwoty
    nominalnej (kwoty kapitału w przypadku Spółki) i dla ustalonego okresu, przy czym jedna
    ze stron płaci kwoty oparte na stałej stopie procentowej, zaś druga na zmiennej stopie
    procentowej. Rozliczenie Transakcji IRS ma charakter wyłącznie finansowy - obejmuje
    rozliczenie pieniężne w chwili realizacji kontraktu, co w przypadku Transakcji IRS zawartej
    z danym Bankiem oznacza częściowe rozliczenie Transakcji IRS na koniec danego okresu
    odsetkowego, który jest zbieżny z okresem odsetkowym ustalonym dla Kredytu. W
    ramach rozliczenia Transakcji IRS, na koniec danego okresu odsetkowego, Bank będący
    stroną tej transakcji jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Spółki kwoty zmiennej, a Spółka
    jest zobowiązana do zapłaty na rzecz tego Banku kwoty stałej. Faktyczne przepływy
    finansowe pomiędzy stronami Transakcji IRS w ramach ich rozliczenia dotyczą jedynie
    różnicy pomiędzy kwotą zmienną a kwotą stałą, w miejsce odrębnej płatności kwoty
    zmiennej i odrębnej płatności kwoty stałej. Wynik transakcji na pochodnych
    instrumentach finansowych może być dla Państwa dodatni lub ujemny, w zależności od
    pozycji jaką zabezpiecza oraz zakresu zmian instrumentu bazowego. Transakcje IRS służą
    zabezpieczeniu ryzyka Spółki wynikającego ze zmienności stawki bazowej EURIBOR 3M,
    stanowiącej podstawę do naliczania oprocentowania zmiennego od Kredytu w ramach
    Umowy Kredytu. Ta zmienność skutkuje dla Spółki obowiązkiem zapłaty odsetek od
    Kredytu w nieprzewidywalnej, zmiennej wysokości. Transakcje IRS zabezpieczają
    przepływy z umów kredytowych. Spółka nie zawiera takich transakcji w celach
    spekulacyjnych, lecz wyłącznie w związku z posiadaniem odpowiadającego tym
    transakcjom długu. Zawarcie tych transakcji służy zabezpieczeniu Spółki przed ryzykiem
    ponoszenia nadmiernych kosztów odsetkowych, gdyby stopy procentowe wzrosły powyżej
    ustalonego poziomu.
    Powzięli Państwo wątpliwości, czy w celu obliczenia nadwyżki kosztów finansowania
    dłużnego, jako przychody o charakterze odsetkowym należy traktować podlegające
    opodatkowaniu w danym roku przychody powstałe z tytułu rozliczenia dodatniego wyniku
    Transakcji IRS.

    Zgodnie z treścią wniosku, od 2023 r., z powodu wzrostu stopy EURIBOR, zaczęli Państwo
    otrzymywać wynagrodzenie od banków w związku z zawartymi umowami zabezpieczenia.
    Jak wynika z art. 15c ust. 12 updop przez koszty finansowania dłużnego rozumie się
    wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od
    podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w
    szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową
    raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty
    zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
    Każdorazowo o tym, czy dany koszt stanowi „koszt finansowania dłużnego” decydować
    będzie, czy jest to „koszt związany z uzyskaniem środków finansowych i z korzystaniem z
    nich”.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, należy wskazać, że dokonywane przez
    Państwa transakcje zabezpieczenia stóp procentowych przy użyciu Transakcji IRS
    stanowią transakcje na instrumentach pochodnych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pochodnych
    instrumentów finansowych, a jedynie odwołuje się do definicji tego pojęcia zawartej w
    ustawie o obrocie instrumentami finansowymi.
    Na podstawie art. 4a pkt 22 updop,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.)
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
      inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,

      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
      są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
      rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne,
      o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      j) uprawnienia do emisji.
    Zabezpieczenie stóp procentowych przy użyciu Transakcji IRS, o których mowa we
    wniosku, to pochodne instrumenty finansowe związane z zabezpieczeniem stóp
    procentowych otrzymanych kredytów. W przypadku otrzymania od banków
    wynagrodzenia stanowią one zatem przychód związany z rozliczeniem zawartych przez
    Państwa i banki transakcji zabezpieczenia stóp procentowych, a nie przychód za
    finansowanie innego podmiotu (czy przychód za przekazywanie środków finansowych
    innemu podmiotowi). Z tej też przyczyny wynagrodzenie takie po Państwa stronie nie
    może stanowić przychodu o charakterze odsetkowym, o którym mowa w art. 15c ust. 13
    updop.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy podkreślić, że wskazane w art. 15c ust. 13
    updop przychody o charakterze odsetkowym to przychody z tytułu odsetek, w tym
    odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom
    odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
    Zatem nie można zaaprobować Państwa stanowiska w odniesieniu do wskazanego w
    stanie faktycznym rozliczenia dodatnich wyników z tytułu Transakcji IRS, tj. wynagrodzenia
    przysługującego od banków.
    W takim przypadku powstaje po Państwa stronie przychód na zasadach ogólnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Jak wskazano we wniosku: „W ramach rozliczenia Transakcji IRS, w zależności od
    wysokości stawki bazowej EURIBOR 3M, która będzie obowiązywała w danym okresie
    odsetkowym, płatności rozliczane są na następujących zasadach:
        w chwili nadejścia terminu płatności odsetek do Banku, w związku z zawarciem
        Kredytu Wnioskodawca otrzymuje od Banku równowartość odsetek, jaką jest
        zobowiązany zapłacić do Banku z tytułu Kredytu, a w zamian za to Wnioskodawca
        jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku kwoty odsetek opartych o stałą stopę
        procentową,
        różnica między odsetkami opartymi o stałą procentową a odsetkami o zmienną
        stopę procentową, stanowi wynagrodzenie z tytułu Transakcji IRS,

        dodatni wynik występuje wtedy, kiedy kwota środków pieniężnych otrzymanych z
        Banku przez Wnioskodawcę w związku z Umową i Transakcją IRS jest wyższa niż
        kwota odsetek płaconych przez Wnioskodawcę do Banku w związku z Kredytem,
        ujemny wynik występuje wtedy kiedy kwota środków pieniężnych otrzymanych z
        Banku przez Wnioskodawcę w związku z Umową i Transakcją IRS jest mniejsza niż
        kwota odsetek płaconych przez Wnioskodawcę do Banku w związku z Kredytem,
        jeżeli kwota stała będzie równa kwocie zmiennej, pomiędzy Spółką a Bankiem nie
        nastąpi żaden przepływ finansowy z tytułu rozliczenia danej Transakcji IRS.”.
    Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, na wysokość przychodów, jak i kosztów podatkowych
    nie może wpływać sposób fizycznego przekazywania środków finansowych, np. po
    uwzględnieniu potrącenia/kompensaty. Tym samym sposób rozliczenia nie może
    modyfikować przychodów i kosztów podatkowych.
    Podsumowując, Państwa stanowisko, zgodnie z którym w celu obliczenia nadwyżki
    kosztów finansowania dłużnego, jako przychody o charakterze odsetkowym należy
    potraktować podlegające opodatkowaniu w danym roku przychody powstałe z tytułu
    rozliczenia dodatniego wyniku Transakcji IRS - jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    zaznaczyć, że są one wiążące jedynie w sprawach, których dotyczą. Organ, pomimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią źródła materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.