Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.588.2023.2.NW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-11-21
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 dla usług szkoleń pierwszej pomocy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; ratownictwo; szkolenie; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 26; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
====================================================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

– prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy usług szkoleń pierwszej pomocy świadczonych dla osób, których wzięcie udziału w szkoleniu wynika z obowiązku służbowego (tj. nauczyciele w szkołach, przedszkolach i żłobkach oraz wyznaczeni pracownicy firm),

– nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy usług szkoleń pierwszej pomocy świadczonych dla osób, u których nie wynika to z obowiązku służbowego (tj. dzieci w szkołach, przedszkolach, instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

5 października 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 5 października 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy usług szkoleń z pierwszej pomocy dla nauczycieli, wyznaczonych pracowników firm, dzieci w szkołach, przedszkolach, instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 października 2023 r. (wpływ 26 października 2023 r.) oraz pismem z 16 listopada 2023 r. (16 listopada 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku z 26 października 2023 r.)

Ma Pan problem z ustaleniem tego, czy poniższe usługi które realizuje Pan w firmie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT. Pytając różnych osób, księgowych i pracowników Urzędów Skarbowych ma Pan różne interpretacje, dlatego zgłasza się Pan z prośbą o rozwiązanie wątpliwości.

Ma Pan wątpliwości, czy może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a dla szkoleń pierwszej pomocy dla:

– nauczycieli w szkole (w szkoleniu uczestniczą nauczyciele, którzy sprawują opiekę nad dziećmi i mają mieć szkolenie pierwszej pomocy) „nowelizacja rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach z 31 października 2018 r., która wprowadza obowiązek szkolenia z pierwszej pomocy wszystkich pracowników placówek edukacyjnych”. Za takie szkolenie płaci placówka edukacyjna np. dyrektor szkoły, gmina;

– nauczycieli w przedszkolu – przedszkolni i żłobkowi nauczyciele mają nakaz szkolenia ustawowo z 2003 r. nr 6 poz. 69 ze zm. – zapis mówiący o tym, że nauczyciel podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy;

– pracowników firm (przypisanych jako osoby odpowiedzialne za udzielanie pierwszej pomocy w firmie) „w przypadku obowiązku szkolenia przedmedycznego sprawa jest dość oczywista – pracownik, jeśli zostanie wyznaczony przez pracodawcę do udzielania pierwszej pomocy w firmie, jest zobowiązany do uczestnictwa w specjalnym kursie czy szkoleniu z tego zagadnienia”;

– szkolenia/warsztaty pierwszej pomocy dla dzieci w szkołach przedszkolach, jak i innych instytucjach kulturowych. Jest to autorski program „(…)” którą realizuje Pan w placówkach edukacyjnych i nie tylko, edukując dzieci z zakresu ratowania życia nauka poprzez zabawę. Jest to mini przedstawienie teatralne, gdzie wraz z interakcją grupy uczy Pan pierwszej pomocy na misiach, przebierając się w fartuszki chirurgiczne używając sprzętu pierwszopomocnego;

– warsztaty pierwszej pomocy na eventach (pikniki, safety day) autorskie stanowiska pierwszej pomocy np. RKO, tamowanie masywnych krwotoków, gdzie podczas pikników są np. dmuchańce, animatorzy, stanowiska gdzie ludzie mogą przyjść, dowiedzieć się i poćwiczyć w tematyce pierwszej pomocy. Pana zdaniem to najważniejsze zagadnienia.

Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy przysługuje Panu zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Wskazał Pan, że wykonuje Pan przedmiotowe szkolenie jako Ratownik Medyczny.

Nie jest Pan i nie zamierza Pan być podatnikiem VAT, korzysta Pan ze zwolnienia do limitu 200 000 zł na rok.

Świadczy Pan usługi z zakresu szkoleń pierwszej pomocy na własny rachunek i własną odpowiedzialność.

Zakres tematyczny szkolenia (pierwszej pomocy) dla nauczycieli w szkołach: przyjeżdża Pan do szkoły jako ratownik medyczny i przeprowadza Pan szkolenie np. 2 godziny, zakres który obejmują to zakres np. udzielania pierwszej pomocy w przypadku dzieci, np. RKO (resuscytacja dzieci i dorosłych z użyciem AED), ocena parametrów życiowych, postępowanie w epilepsji, zadławieniu, udarze, zawale, hipoglikemii, anafilaksji, itd., umiejętność wzywania służb ratunkowych, postępowanie w przypadku urazów, opatrywanie ran, złamań zwichnięć itd.

Zakres tematyczny szkolenia dla pracowników firm: zakres godzinowy to np. 4-8 godzin, zakres tematyczny taki sam jak u nauczycieli, dana jednostka wybiera sobie zakres, jak są to pracownicy biurowi, to większy nacisk kładzie się na stany nagłe udary, zawały itd., jeżeli pracownicy produkcji, to większy nacisk kładzie się na urazy. Zakres tematyczny jest zmienny i dostosowany indywidualnie, ale opiewa o zagadnienia ratowania życia, nie wykraczające poza pierwszą pomoc.

Zakres tematyczny szkolenia dla dzieci w szkołach/przedszkolach/instytucjach kulturowych: zakres tematyczny jest taki sam, pierwsza pomoc Pana zdaniem to po prostu zbiór określonych zagadnień, dobierając odpowiednią formę przekazu do dzieci przekazuje się wiedzę z różnych zakresów w zależności od ilości czasu, przykładowo w przedszkolach jest to forma teatru, gdzie dzieci interaktywnie biorą udział np.: poznają nr alarmowe, uczą się bandażować rany na misiach pluszowych, czy reagować w zadławieniu u „królisia pysia”, który nie słuchał rodziców i jadł zbyt szybko.

Zakres tematyczny szkolenia dla osób biorących udział w eventach: zakres tematyczny też taki sam jak wyżej, np. ma Pan 60 min na grupę, na evencie i temat, który wybrał klient to tamowanie masywnych krwotoków, więc przychodzi grupa osób z firmy, czy z eventu i uczy Pan jak tamować krwotoki albo jest event i przez 6 godzin i podchodzą chętni, przyjdzie matka z dziećmi i chce się dowiedzieć, jak ratować swojego (…), jak się zadławi no i Pan jako ratownik wyjaśnia wszystko, umożliwia przećwiczenie na fantomach itd.

Szkolenia realizuje Pan dla zwykłych ludzi, to nie są medycy, czyli to nie są lekarze, pielęgniarki czy ratownicy, czy inne medyczne osoby, to po prostu jest np. Pan (…) sprzedawca w sklepie, albo Pani (…) księgowa w Korporacji, albo Pan (…), który jest spawaczem, albo Pani (…), która jest Nauczycielem Języka Polskiego, albo (…), który jest uczniem klasy 1 szkoły podstawowej, albo Pani (…), która jest matką dwójki dzieci.

Wskazuje Pan, że nie zna Pan przepisów, dlatego kieruje Pan prośbę o interpretację. Nie jest Pan prawnikiem, nie zna się Pan na przepisach. Jest Pan ratownikiem medycznym. Każdy ratownik medyczny ma wpisane w swój zawód, między innymi promowanie zdrowia i edukowanie w zakresie ratowania życia.

Wskazuje Pan, że jeżeli chodzi o dzieci, osoby na eventach, to nie jest to realizacja obowiązku doskonalenia zawodowego, lecz forma indywidualnej chęci tych osób w poszerzeniu swojej wiedzy, żeby w kryzysowej sytuacji móc uratować komuś życie, a nie stać i liczyć na cud.

Wskazuje Pan, że jeżeli chodzi o nauczycieli i pracowników firm, to nie jest obowiązek doskonalenia zawodowego stricte, ale obowiązek pracownika/nauczyciela, że musi mieć takie umiejętności i wiedzę: „Podstawy prawne i zasady przeprowadzania szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczycieli Paragraf 21 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. nr 6 poz. 69 ze zm.) zawiera zapis mówiący o tym, że nauczyciel podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Za organizację szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczyciela odpowiada dyrektor szkoły. Nigdzie nie zostało jednak określone, kto może takie szkolenie przeprowadzić i jak powinien wyglądać program szkolenia. Prawo dotyczące szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczycieli pozostawia pewną dowolność w kwestii formy i sposobu jego prowadzenia. Jeśli jednak chcemy, aby nauczyciele oprócz «papierka» zdobyli również praktyczne umiejętności w zakresie pierwszej pomocy, konieczne jest przeprowadzenie praktycznych zajęć, na których każdy nauczyciel przećwiczy wykonywanie resuscytacji czy obsługę defibrylatora AED. Inaczej sprawa ma się w przypadku żłobków oraz punktów opieki dla dzieci do lat 3 – w takich miejscach opiekunowie i wolontariusze muszą przechodzić szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy dziecku nie rzadziej niż raz na 2 lata (art. 18a. ust. 1 ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3). Wyznaczenie osób odpowiedzialnych za pierwszą pomoc w razie wypadku w szkole. Zgodnie z art. 209 kodeksu pracy (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.) każdy pracodawca ma obowiązek wyznaczyć pracowników do udzielania pierwszej pomocy. Ich obowiązkiem jest organizacja pierwszej pomocy i zadbanie o wyposażenie apteczki. Zapis obejmuje również dyrektorów szkół. Dane wyznaczonych osób i informacje kontaktowe powinny być łatwo dostępne dla każdego. Wyznaczenie osób odpowiedzialnych w szkole za pierwszą pomoc w razie wypadku nie zwalnia jednak innych nauczycieli z obowiązku ukończenia szkolenia z pierwszej pomocy. W sytuacji, gdy osoba wyznaczona do pomocy jest nieobecna, pierwszej pomocy musi przecież udzielić ktoś inny”.

Realizowane przez Pana szkolenie nie jest usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, nie obejmuje nauczania pozostającego w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczaniem mającym na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 900 ze zm.).

Świadczone przez Pana usługi szkolenia z pierwszej pomocy nie są/nie będą usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.)

Nie posiada Pan/nie będzie Pan posiadał statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

Nabyte w trakcie przedmiotowych szkoleń umiejętności nie pozostają/nie będą pozostawały w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem wszystkich uczestników szkoleń/kursów i nie będą miały na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Usługi szkoleniowe z zakresu pierwszej pomocy, nie są/nie będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Nie ma Pana zdaniem takich przepisów określających zakres.

Obowiązek udziału w szkoleniu posiadają Pana zdaniem nauczyciele i pracownicy firm: „Nauczyciel jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo podopiecznych na czas zajęć i podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji i Sportu z 31 grudnia 2002 r.” i „Paragraf 21 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. nr 6 poz. 69 ze zm.) zawiera zapis mówiący o tym, że nauczyciel podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Za organizację szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczyciela odpowiada dyrektor szkoły”.

Pracownicy firm: „Odpowiedź na pytanie, kto musi mieć kurs pierwszej pomocy w zakładzie pracy nie jest na szczęście tożsama z odpowiedzią na pytanie, kto taki kurs może ukończyć. Świadomość na temat bezpieczeństwa w miejscu pracy wciąż wzrasta, tak wśród pracodawców, jak i pracowników i dziś wielu przedsiębiorców nie oszczędza na wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy. Dlatego nierzadko kurs pierwszej pomocy jest organizowany dla wszystkich pracowników, na przykład przy okazji obowiązkowego szkolenia BHP. Kurs pierwszej pomocy z pewnością muszą przejść: osoba lub osoby wyznaczone przez pracodawcę do udzielania pierwszej pomocy w zakładzie pracy; osoby pracujące w placówkach oświatowych; osoby pracujące w klubach malucha i żłobkach, zajmujące się dziećmi do lat 3; pracownicy recepcji hotelowych; wyznaczona osoba na planie filmowym, na którym wykonywane są niebezpieczne ujęcia, jak czynności kaskaderskie czy efekty pirotechniczne” i „pracodawca ma obowiązek wyznaczyć pracownika, który odpowiedzialny będzie za pierwszą pomoc w firmie. Jeżeli zakład pracy jest duży i/lub zatrudnieni pracują w systemie zmianowym, liczba wyznaczonych pracowników musi być adekwatna do sytuacji. Osoba wyznaczona przez pracodawcę musi być zatrudniona na podstawie umowy o pracę. UWAGA: pracodawca nie może wyznaczyć na osobę odpowiedzialną za udzielanie pierwszej pomocy samego siebie, a wytypowany pracownik nie może odmówić. Wybór pracownika do pełnienia tej funkcji jest bezterminowy”.

Wskazał Pan, że nie jest Pan podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.

Wskazał Pan, że jeżeli chodzi o szkolenia dla placówek edukacyjnych, to są one Pana zdaniem finansowane z publicznych środków. Uważa Pan, że na to pieniądze przekazuje dyrektor, a dyrektor otrzymuje pieniądze od burmistrza; „Szkoły i placówki oświatowe prowadzone są przez jednostki samorządu terytorialnego. To one finansują też działanie szkół poprzez środki głównie z: budżetu państwa (subwencje i dotacje, około 38 procent podatku PIT oraz około 7 proc. podatku CIT odprowadzanego przez mieszkańców w danej gminie), własnych dochodów (m.in. wpływów z podatków od nieruchomości, dochodów przedsiębiorstw komunalnych czy ze sprzedaży nieruchomości np. gruntów pod inwestycje), pozyskanych funduszy unijnych”.

### Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 16 listopada 2023 r.)

Czy szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach, wyznaczonych pracowników w firmach oraz dzieci w szkołach, przedszkolach i instytucjach kulturowych, osób biorących udział w eventach, mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie 43 ust. 1 pkt 29?

### Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 26 października 2023 r.)

Według Pana wszystkie szkolenia z zakresu pierwszej pomocy bez względu do kogo są kierowane, są zwolnione z VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy:

Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:

W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c. finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 955):

Zwalnia się od podatku:

usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;

usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub

2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz dla świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza: „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza: „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza: „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Wątpliwości Pana dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Pana usługi szkoleń z pierwszej pomocy dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach, wyznaczonych pracowników w firmach oraz dzieci w szkołach, przedszkolach i instytucjach kulturowych, osób biorących udział w eventach, mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Dla oceny tego, czy usługi wykonywane przez Pana są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

1) czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub

2) czy są to usługi świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia lub

3) czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a jeśli tak, to:

a) czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub

b) czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe lub

c) czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Jak wskazano w uzupełnieniu do wniosku nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty oraz nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że analizowane usługi szkoleń z pierwszej pomocy nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione wszystkie przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych.

Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienioną w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Jak wynika z opisu sprawy, realizuje Pan usługi szkoleń z pierwszej pomocy dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach, wyznaczonych pracowników w firmach, dzieci w szkołach, przedszkolach i instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach. W opisie zdarzenia przyszłego wskazał Pan – „nowelizacja rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach z 31 października 2018 r., która wprowadza obowiązek szkolenia z pierwszej pomocy wszystkich pracowników placówek edukacyjnych”. Za takie szkolenie płaci placówka edukacyjna np. dyrektor szkoły, gmina. Przedszkolni i żłobkowi nauczyciele mają nakaz szkolenia – zapis mówiący o tym, że nauczyciel podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy. (…) „w przypadku obowiązku szkolenia przedmedycznego sprawa jest dość oczywista – pracownik, jeśli zostanie wyznaczony przez pracodawcę do udzielania pierwszej pomocy w firmie, jest zobowiązany do uczestnictwa w specjalnym kursie czy szkoleniu z tego zagadnienia”. Ponadto precyzując zakres tematyczny szkolenia opisał Pan, że przyjeżdża Pan do szkoły jako ratownik medyczny i przeprowadza Pan szkolenie, np. 2 godziny, zakres który obejmują to zakres np. udzielania pierwszej pomocy w przypadku dzieci, np. RKO (resuscytacja dzieci i dorosłych z użyciem AED), ocena parametrów życiowych, postępowanie w epilepsji, zadławieniu, udarze, zawale, hipoglikemii, anafilaksji, itd., umiejętność wzywania służb ratunkowych, postępowanie w przypadku urazów, opatrywanie ran, złamań zwichnięć itd. Natomiast, w przypadku szkoleń dla pracowników firm wyjaśnia Pan, że zakres godzinowy to np. 4-8 godzin, zakres tematyczny taki sam jak u nauczycieli, dana jednostka wybiera sobie zakres, jak są to pracownicy biurowi to większy nacisk kładzie się na stany nagłe udary, zawały itd., jeżeli pracownicy produkcji to większy nacisk kładzie się na urazy. Zakres tematyczny jest zmienny i dostosowany indywidualnie, ale opiewa się o zagadnienia ratowania życia, nie wykraczające poza pierwszą pomoc. Dodatkowo wskazał Pan „Podstawy prawne i zasady przeprowadzania szkolenia z pierwszej pomocy dla nauczycieli Paragraf 21 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. nr 6 poz. 69 ze zm.) zawiera zapis mówiący o tym, że nauczyciel podlega obowiązkowi ukończenia szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy (…). (…) w przypadku żłobków oraz punktów opieki dla dzieci do lat 3 – w takich miejscach opiekunowie i wolontariusze muszą przechodzić szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy dziecku nie rzadziej niż raz na 2 lata (art. 18a. ust. 1 ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (…)” .

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że wykonywane przez Pana usługi szkoleń pierwszej pomocy świadczone dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach oraz wyznaczonych pracowników firm, stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Odnosząc się do usług szkoleniowych świadczonych przez Pana dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach, wyznaczonych pracowników we firmach – stwierdzić należy, że obowiązek przeszkolenia podwładnych w zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy nałożony został na pracodawcę ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

Zgodnie z art. 224 § 1 Kodeksu pracy:

Pracodawca prowadzący działalność, która stwarza możliwość wystąpienia nagłego niebezpieczeństwa dla zdrowia lub życia pracowników, jest obowiązany podejmować działania zapobiegające takiemu niebezpieczeństwu.

W myśl art. 224 § 2 ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w § 1, pracodawca jest obowiązany zapewnić:

1) odpowiednie do rodzaju niebezpieczeństwa urządzenia i sprzęt ratowniczy oraz ich obsługę przez osoby należycie przeszkolone;

2) udzielenie pierwszej pomocy poszkodowanym

Stosownie do treści art. 2091 § 1 ustawy Kodeks pracy:

Pracodawca jest obowiązany:

1) zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;

2) wyznaczyć pracowników do:

a) udzielania pierwszej pomocy,

b) wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;

3) zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności w zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej.

Na podstawie art. 2091 § 2 ww. ustawy:

Działania, o których mowa w § 1, powinny być dostosowane do rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników i innych osób przebywających na terenie zakładu pracy oraz rodzaju i poziomu występujących zagrożeń.

W myśl art. 2091 § 3 ww. ustawy:

Liczba pracowników, o których mowa w § 1 pkt 2, ich szkolenie oraz wyposażenie powinny uwzględniać rodzaj i poziom występujących zagrożeń.

W związku z powyższym zostało wydane rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r., nr 169, poz. 1650, z późn. zm.) które, zgodnie z § 1 ust. 1:

Rozporządzenie określa ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach pracy, w szczególności dotyczące:

1) obiektów budowlanych, pomieszczeń pracy i terenu zakładów pracy;

2) procesów pracy;

3) pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych.

Zgodnie z § 44 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 4, ust. 5 cytowanego wyżej rozporządzenia:

1\. Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom sprawnie funkcjonujący system pierwszej pomocy w razie wypadku oraz środki do udzielania pierwszej pomocy. W szczególności pracodawca powinien zapewnić:

1) punkty pierwszej pomocy w wydziałach (oddziałach), w których są wykonywane prace powodujące duże ryzyko wypadku lub związane z wydzielaniem się par, gazów albo pyłów substancji sklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenie ze względu na ostre działanie toksyczne;

2) apteczki w poszczególnych wydziałach (oddziałach) zakładu pracy.

2\. Ilość, usytuowanie i wyposażenie punktów pierwszej pomocy i apteczek powinny być ustalone w porozumieniu z lekarzem sprawującym profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami, z uwzględnieniem rodzajów i nasilenia występujących zagrożeń.

3\. Obsługa punktów i apteczek, o których mowa w ust. 1, na każdej zmianie powinna być powierzana wyznaczonym pracownikom, przeszkolonym w udzielaniu pierwszej pomocy.

4\. W punktach pierwszej pomocy i przy apteczkach, w widocznych miejscach, powinny być wywieszone instrukcje o udzielaniu pierwszej pomocy w razie wypadku oraz wykazy pracowników, o których mowa w ust. 3.

5\. Punkty pierwszej pomocy i miejsca usytuowania apteczek powinny być odpowiednio oznakowane, zgodnie z Polską Normą, i łatwo dostępne.

Zgodnie z § 21 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1604):

Pracownicy szkoły lub placówki podlegają przeszkoleniu w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

Zgodnie z § 40 ww. rozporządzenia:

Pracownik szkoły lub placówki, który powziął wiadomość o wypadku, niezwłocznie zapewnia poszkodowanemu opiekę, w szczególności sprowadzając fachową pomoc medyczną, a w miarę możliwości udzielając poszkodowanemu pierwszej pomocy.

W tym miejscu należy wskazać również na rozporządzenie Ministra Zdrowia z 26 sierpnia 2009 r. w sprawie przygotowania nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy (Dz. U. Nr 139 poz. 1132), zgodnie z § 1 rozporządzenia:

Rozporządzenie określa:

1) zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy;

2) tryb nabywania wiedzy i umiejętności niezbędnych do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy;

3) wzór zaświadczenia potwierdzającego posiadanie przygotowania do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy, zwanego dalej „zaświadczeniem”.

W związku z § 3 ww. rozporządzenia:

Wiedzę i umiejętności niezbędne do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy nabywa się w ramach szkolenia uwzględniającego specyfikę zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy, zwanego dalej „szkoleniem”, organizowanego przez podmiot wymieniony w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)), zwany dalej „podmiotem organizującym szkolenie”.

Stosownie do § 4 pkt 1 i 2 cytowanego rozporządzenia:

Szkolenie realizowane jest w formie zajęć teoretycznych i praktycznych.

Zajęcia teoretyczne i praktyczne w ramach szkolenia prowadzi lekarz systemu, pielęgniarka systemu lub ratownik medyczny, posiadający co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe.

Dodatkowo w myśl art. 6 pkt 1 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 984 ze zm.):

Nauczyciel obowiązany jest rzetelnie realizować zadania związane z powierzonym mu stanowiskiem oraz podstawowymi funkcjami szkoły: dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, w tym zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę.

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 204):

Opiekunem w żłobku lub klubie dziecięcym może być także osoba, która odbyła nie wcześniej niż 2 lata przed podjęciem zatrudnienia jako opiekun szkolenie z udzielania dziecku pierwszej pomocy (…).

W myśl art. 18a pkt 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat:

Opiekun oraz wolontariusz zobowiązani są do odbycia co 2 lata szkolenia z udzielania dziecku pierwszej pomocy.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów prawa należy stwierdzić, iż świadczone przez Pana usługi szkoleń z pierwszej pomocy dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach oraz dla wyznaczonych pracowników firm (odpowiedzialnych za udzielenie pierwszej pomocy w firmie), spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Szkolenia i kursy te mają na celu wypełnienie obowiązku polegającego na tym, że w każdym zakładzie pracy powinna być osoba przeszkolona w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

Oznacza to, że została spełniona przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku, bowiem szkolenia i kursy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Ponadto zasady organizowania i przeprowadzania ww. szkoleń zostały ściśle uregulowane w powołanych powyżej odrębnych przepisach.

**W konsekwencji uznać należy, że prowadzone przez Pana usługi szkoleń z zakresu pierwszej pomocy prowadzone dla nauczycieli w szkołach, przedszkolach i żłobkach oraz dla wyznaczonych pracowników firm, w celu poszerzenia wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy, będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.**

Tym samym Pana stanowisko w ww. zakresie należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, nie można jednak podzielić Pana poglądu w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleń pierwszej pomocy świadczonych dla dzieci w szkołach, przedszkolach, instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach, dla których wzięcie udziału w szkoleniu nie wynika z obowiązku służbowego.

W przypadku usług świadczonych dla ww. osób, dla których wzięcie udziału w szkoleniu nie wynika z obowiązku służbowego – wbrew stanowisku zawartemu w treści wniosku – nie można uznać, iż ww. usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż udział ww. osób w szkoleniu nie prowadzi do uzyskania przez nich konkretnego zawodu lub rozwijania kwalifikacji w posiadanym zawodzie, ani nie ma związku z konkretną branżą lub zawodem.

Zatem, w przypadku dzieci w szkołach, przedszkolach, instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach, dla których wzięcie udziału w szkoleniu nie wynika z obowiązku służbowego należy zauważyć, że są to osoby, dla których tego rodzaju szkolenia nie wiążą się ściśle z wykonywanym zawodem.

**W konsekwencji, przedmiotowe usługi z zakresu szkoleń pierwszej pomocy dla dzieci w szkołach, przedszkolach, instytucjach kulturowych oraz osób biorących udział w eventach, dla których wzięcie udziału w szkoleniu nie wynika z obowiązku służbowego, nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, ponieważ w tym przypadku nie będą spełnione przesłanki zakwalifikowania ich do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.**

Zatem, Pana stanowisko w ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług w trybie art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług..

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).