Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-12/14-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-04-03
Teza: Czy praktyka Spółki dotycząca wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty jest prawidłowa i czy będzie prawidłowa w rozumieniu przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2014 r.?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura zbiorcza; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2013 r. (data wpływu 8 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (dalej „Spółka”) zajmuje się produkcją i sprzedażą drzwi i okien drewnianych. Swoje wyroby sprzedaje poprzez sieć współpracujących firm (dalej „Partnerzy handlowi”). W celu zwiększenia sprzedaży produktów Spółki, Spółka zawiera z partnerami handlowymi umowy współpracy, na mocy których partnerowi handlowemu będzie przysługiwała premia pieniężna, której wysokość jest uzależniona od strategii gospodarczej Spółki oraz przekroczenia określonej wartości sprzedaży produktów Spółki. Umowy współpracy przewidują, że wysokość premii, w zależności od bieżących celów gospodarczych Spółki, może ulec zwiększeniu w przypadku, gdy działania marketingowe partnera handlowego i warunki rynkowe w jakich działa, okażą się szczególnie pozytywne dla budowania marki Spółki oraz zwiększenia obrotu produktami Spółki. Premia jest wypłacana w okresie kwartalnym na podstawie zbiorczej faktury korygującej wystawianej przez Spółkę. Zbiorcza faktura korygująca dokumentuje wartość premii pieniężnej, rozumianej jako rabat posprzedażny (dalej „Rabat”). Podstawą obliczenia należnej premii pieniężnej jest wartość obrotu netto w okresie rozliczeniowym i jest ona ustalana na podstawie zestawienia wielkości sprzedaży przygotowanego przez Spółkę w ciągu 7 dni po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego. Partner handlowy jest zobowiązany do potwierdzenia odbioru zbiorczej faktury korygującej wystawionej przez Spółkę w terminie 2 dni od jej otrzymania. Spółka zamierza także kontynuować wyżej opisaną praktykę po dn. l stycznia 2014 r.

Obecnie Spółka dokumentuje rabaty za pomocą zbiorczych faktur korygujących (uproszczonych faktur korygujących).

Uproszczona faktura Korygująca, musi zawierać następujące informacje: 1) oznaczenie „korekta” lub „faktura korygująca”; 2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 3) nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; 4) numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy; 4) okres, do którego odnosi się udzielany rabat; 5) łączną kwotę udzielonego rabatu oraz łączną kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Zdaniem Spółki wystawiane przez nią Uproszczone Faktury Korygujące dokumentujące udzielone rabaty są zgodne z obowiązującym prawem, a także będą zgodne z § 13 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie faktur, a także z art. 106j ust. 3 ustawy o VAT w brzmieniu od 1 stycznia 2014r. i w konsekwencji, Uproszczone Faktury Korygujące stanowić będą, z formalnego punktu widzenia, przy zachowaniu pozostałych warunków określonych w przepisach, podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego. Przyznawana premia pieniężna stanowi rabat w rozumieniu przepisów o VAT, obniżający podstawę opodatkowania tym podatkiem. Dokumentowanie przyznanych rabatów poprzez wystawienie faktury korygującej jest zatem prawidłowe. Z uwagi na fakt, że rabaty odnoszą się do całości obrotu netto w danym okresie rozliczeniowym ( kwartalny okres rozliczeniowy), Spółka może je dokumentować na podstawie Uproszczonych Faktur Korygujących, które nie zawierają numerów faktur korygowanych, zarówno obecnie, jak i po 1 stycznia 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy praktyka Spółki dotycząca wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty jest prawidłowa i czy będzie prawidłowa w rozumieniu przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dn. 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej „ustawa o VAT”, podstawą opodatkowania jest obrót tj. kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z ust. 4 cytowanego przepisu, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont).

W związku z wejściem w życie ustawy z dn. 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35), art. 29 ustawy o VAT od 1 stycznia 2014r. zostanie uchylony i będzie zastąpiony przez art. 29a, zgodnie z którym postawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży do nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika (ust. l).

Na podstawie art. 29a ust. 7 pkt 1 podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, a biorąc pod uwagę ust.10 pkt 1, podstawa opodatkowania będzie obniżana o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

Biorąc pod uwagę powyższe, zarówno na podstawie obecnie obowiązujących przepisów, jak i tych po 1 stycznia 2014 r. rabaty oraz inne obniżki ceny sprzedaży zmniejszają podstawę opodatkowania VAT.

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku, niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienie do podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 68, poz. 360 ze zm.) - dalej „ Rozporządzenie”, § 13 ust.1 stanowi, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę.

Natomiast zgodnie z ust. 3 cytowanego paragrafu, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać: 1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2) dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4; 3) okres, do którego odnosi się udzielony rabat; 4) kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” (ust.8).

Od 1 stycznia 2014r. zasady dotyczące wystawiania faktur korygujących zostaną przeniesione do art. 106j ustawy o VAT.

W związku z powyższym, w art. 106j ust. 2 zawarto wymogi dotyczące wystawiania faktur korygujących, a także Uproszczonych Faktur Korygujących (ust.3).

Na podstawie „nowych” przepisów, w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki cen w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2 powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielony opust lub obniżka; może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację należy stwierdzić, że Spółka stosuje prawidłową praktykę wystawiania Uproszczonych Faktur Korygujących a także wystawiane faktury korygujące będą spełniały wymogi formalne na gruncie „nowych” przepisów, obowiązujących po 1 stycznia 2014 r. Podkreślenia wymaga fakt, że stanowisko Spółki potwierdzają także liczne interpretacje indywidualne organów podatkowych.

Konkluzja:

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego i uzasadnienia prawnego, zdaniem Spółki stosuje ona prawidłową praktykę, zgodną z obowiązującymi przepisami prawa, polegającą na dokumentowaniu rabatów odnoszących się do całości obrotu z danym partnerem handlowym w danym okresie rozliczeniowym przy pomocy Uproszczonych Faktur Korygujących, które nie zawierają numerów faktur korygowanych. Praktyka ta będzie także zgodna na gruncie przepisów obowiązujących po 1 stycznia 2014r.

Wskazać także należy, że przedmiotem interpretacji podatkowej mogą być nie tylko przepisy, które weszły w życie, ale także te przepisy podatkowe, które w momencie składania wniosku zostały uchwalone i opublikowane w dzienniku ustaw, jednakże względu na vacatio legis jeszcze nieobowiązujące. Spółka jest zatem uprawniona do wystąpienia z wnioskiem dotyczącym przepisów, które będą obowiązywały w przyszłości, a których ostateczne brzmienie jest już znane.

Uzasadnionym jest zatem wystąpienie przez Spółkę z wnioskiem w zakresie obowiązków dokumentowania przyznawanych rabatów na gruncie przepisów ustawy o VAT obowiązującej od dn. 1 stycznia 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 29 ust. 1 ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Z kolei, zgodnie z art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:

1.  eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
2.  dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju,
3.  sprzedaży energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
4.  pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.

Natomiast stosownie do art. 29 ust. 4c ustawy, przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Wskazać należy, iż ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury, w tym faktury korygujące, zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.).

W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę.

Na podstawie § 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-6,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Zgodnie z § 13 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4;
3.  okres, do którego odnosi się udzielony rabat;
4.  kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Stosownie do § 5 ust. 1 pkt 1-6 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia,
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę,
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a,
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towar lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b,
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży.

Jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 3, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku (§ 13 ust. 4 cyt. rozporządzenia).

Jak wynika z § 13 ust. 5 rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy całości lub części należności, o której mowa w § 10 ust. 1.

Ponadto należy nadmienić, iż w oparciu o § 13 ust. 8 ww. rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyraz „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Z powyższych uregulowań dotyczących wystawiania faktur korygujących wynika, że podatnik może wystawić fakturę korygującą dotyczącą wszystkich dostaw towarów i usług dokonanych w danym okresie rozliczeniowym zawierającą:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4;
3.  okres, do którego odnosi się udzielany rabat;
4.  kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego;

– bez konieczności odniesienia jej do faktur pierwotnych, tj. bez podania danych zawartych w fakturze, której dotyczy faktura korygująca obejmujących dane określone w § 5 ust. 1 pkt 1-2 i pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towarów lub usług objętych rabatem.

Warunkiem dokonania korekty w formie przewidzianej w § 13 ust. 3 rozporządzenia jest, aby korekta za dany okres z tytułu udzielenia rabatu dotyczyła wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą drzwi i okien drewnianych. Swoje wyroby sprzedaje poprzez sieć współpracujących firm (dalej „Partnerzy handlowi”). W celu zwiększenia sprzedaży produktów Spółki, Spółka zawiera z partnerami handlowymi umowy współpracy, na mocy których partnerowi handlowemu będzie przysługiwała premia pieniężna, której wysokość jest uzależniona od strategii gospodarczej Spółki oraz przekroczenia określonej wartości sprzedaży produktów Spółki. Premia jest wypłacana w okresie kwartalnym na podstawie zbiorczej faktury korygującej wystawianej przez Spółkę. Zbiorcza faktura korygująca dokumentuje wartość premii pieniężnej, rozumianej jako rabat posprzedażny (dalej „Rabat”). Podstawą obliczenia należnej premii pieniężnej jest wartość obrotu netto w okresie rozliczeniowym i jest ona ustalana na podstawie zestawienia wielkości sprzedaży przygotowanego przez Spółkę w ciągu 7 dni po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego. Partner handlowy jest zobowiązany do potwierdzenia odbioru zbiorczej faktury korygującej wystawionej przez Spółkę w terminie 2 dni od jej otrzymania.

Obecnie Spółka dokumentuje rabaty za pomocą zbiorczych faktur korygujących (uproszczonych faktur korygujących).

Uproszczona faktura Korygująca, musi zawierać następujące informacje: 1) oznaczenie „korekta” lub „faktura korygująca”; 2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 3) nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; 4) numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy; 4) okres, do którego odnosi się udzielany rabat; 5) łączną kwotę udzielonego rabatu oraz łączną kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Mając na uwadze powyższy opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż udzielony przez wnioskodawcę rabat, który obniża cały obrót uzyskany w danym okresie rozliczeniowym, może zostać udokumentowany poprzez wystawienie zbiorczej faktury korygującej, o której mowa w § 13 ust. 3 rozporządzenia, zawierającej wszystkie wskazane w tym przepisie elementy. Jak wynika bowiem z opisu stanu faktycznego, rabat jest rozliczany w odniesieniu do całości obrotu, tj. w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów w tym okresie (kwartalny okres rozliczeniowy). W konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania zbiorczej faktury korygującej, zawierającej wszystkie elementy, o których mowa § 13 ust. 2.

Zauważyć również należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca udzieli rabatu dotyczącego sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, wtedy Wnioskodawca winien mieć na uwadze przepis § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 3, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie stanu faktycznego w kwestii wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty.

Natomiast wniosek dotyczący wystawiania zbiorczych faktur korygujących dokumentujących przyznane rabaty w zakresie zdarzenia przyszłego został rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Wskazać należy, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisanym stanie faktycznym, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.