Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-182/14-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-19
Teza: Darowizna nieruchomości - lokali użytkowych i miejsc parkingowych - korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: darowizna; lokal-lokal użytkowy; miejsce-miejsce postojowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2014 r. (data wpływu 25 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności darowizny nieruchomości **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności darowizny nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskująca wspólnie z mężem, we wspólnocie małżeńskiej, nabyła dwa lokale użytkowe oraz miejsca postojowe, które zostały przypisane do tych lokali:

*   lokal pierwszy nabyty aktem notarialnym w dniu 13 czerwca 2001 r.,
*   lokal drugi nabyty aktem notarialnym w dniu 19 maja 2003 r.,
*   miejsce postojowe nabyte aktem notarialnym w dniu 21 maja 2010 r.,
*   miejsce postojowe nabyte aktem notarialnym w dniu 2 lutego 2012 r.

Wymienione lokale i miejsca postojowe zostały nabyte do działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskującą (Przedsiębiorstwo Handlowe „F.” Elżbieta G.) i cały czas były wynajmowane przez Nią jako podatnika VAT. Miejsca postojowe były dokupione później ze względu na trudności z parkowaniem osób wynajmujących.

Wnioskująca rozliczała podatek VAT z tytułu ww. zakupu oraz najmu w prowadzonej działalności gospodarczej.

W trakcie użytkowania nieruchomości Wnioskująca nie ponosiła wydatków związanych z adaptacją i remontem tych lokali.

Obecnie Wnioskująca zamierza przekazać ww. nieruchomości swoim synom, aktem notarialnym, w formie darowizny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w oparciu o ustawę VAT – art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b, Wnioskująca ma prawo, jako podatnik VAT, skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT z tytułu przekazania w formie darowizny nieruchomości, tj. dwóch lokali użytkowych wraz z dwoma miejscami postojowymi?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy, który brzmi: zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Wnioskująca wskazuje na daty nabycia nieruchomości:

*   lokal użytkowy nabyty w dniu 13 czerwca 2001 r.,
*   lokal użytkowy nabyty w dniu 19 maja 2003 r.,
*   miejsce postojowe nabyte w dniu 21 maja 2010 r.,
*   miejsce postojowe nabyte w dniu 2 lutego 2012 r.

Wnioskująca uważa, że zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami ma Ona prawo skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT przy darowiźnie powyższych nieruchomości na rzecz swoich dzieci.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast w myśl z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W niniejszej sprawie, pomimo, że opisane we wniosku nieruchomości zostały nabyte na zasadach małżeńskiej wspólnoty majątkowej, były one przeznaczone i wykorzystywane do prowadzonej przez Wnioskującą działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, Wnioskująca będzie działała z tytułu nieodpłatnego przekazania (darowizny) tych nieruchomości jak podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Rozpatrując kwestię opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny wymienionych nieruchomości na rzecz dzieci Wnioskującej, należy się odnieść do cyt. wyżej art. 7 ust. 2 ustawy.

Z przepisów art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w ust. 2, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
*   przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem (w tym części składowych).

Tym samym, dokonana przez Wnioskującą czynność darowizny lokali użytkowych oraz miejsc postojowych, zakupionych i wykorzystywanych w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, przy nabyciu których Wnioskującej przysługiwało prawo do odliczenia podatku, należy traktować – stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy - jako dostawę towarów opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Przy czym, na podstawie art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

I tak, art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a przewiduje zwolnienia od podatku dla dostawy budynków, budowli i ich części. Zwolnienia te mają zastosowanie po spełnieniu warunków wskazanych w tych przepisach.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT, są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z wniosku wynika, że dwa lokale użytkowe oraz miejsca postojowe zostały nabyte przez Wnioskującą w okresie od 13 czerwca 2001 r. do 2 lutego 2012 r. i wykorzystywane przez Nią ramach prowadzonej działalności gospodarczej poprzez oddanie w najem. W trakcie użytkowania tych nieruchomości Wnioskująca nie ponosiła wydatków związanych z ich adaptacją lub remontem.

Zatem, z uwagi na brzmienie powołanych przepisów prawa w kontekście opisanego zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że planowana dostawa, mająca postać darowizny, wymienionych we wniosku nieruchomości, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wynika to z faktu, że dostawa ta nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, ani w okresie krótszym niż dwa lata od tego zasiedlenia (zarówno w przypadku lokali jak i miejsc parkingowych), przez co spełnione zostaną przesłanki warunkujące to zwolnienie.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.