Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.624.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-07
Teza: Prawo do korekty podstawy opodatkowania
wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku ze
zwrotem towarów. Opodatkowanie stawką krajową VAT
sprzedaży towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
faktura-faktura korygująca
faktura-korekta faktury
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
towar-zwrot towarów
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 7
    października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik (dalej jako: „Spółka”) jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w
    całości od swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania oraz jest czynnym
    podatkiem podatku od towarów i usług.
    Spółka jest producentem przemysłowych urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych.
    Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności produkcja urządzeń chłodniczych
    (lady, regały, wyspy) o szerokim zastosowaniu: z agregatem wbudowanym z
    przeznaczeniem dla małych i średnich sklepów, czy z zewnętrzną instalacją chłodniczą dla
    supermarketów.
    Spółka sprzedaje urządzenia własnej produkcji klientom zagranicznym mającym siedzibę
    na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza tym obszarem.
    W 2025 r. Spółka dokonała sprzedaży 20 szt. urządzeń chłodniczych na rzecz podmiotu
    mającego siedzibę w (...) (dalej jako: Klient”), który posiada właściwy i ważny numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
    członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku
    od wartości dodanej, który Klient podał podatnikowi, zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „Ustawa”). Klient
    dokonał przedpłaty za urządzenia na podstawie faktury proforma, dokonując tym samym
    zapłaty za cały towar przed jego odebraniem. Sprzedaż odbyła się na zasadach FCA (Free
    Carrier), co oznacza, że środek transportu organizuje i opłaca kupujący, a dostawa
    towarów jest zrealizowana z chwilą załadowania na środek transportu zorganizowany
    przez kupującego. W dniu (...) 2025 r. przewoźnik, któremu Klient zlecił usługę transportu
    towarów, odebrał z magazynu Spółki 20 szt. urządzeń chłodniczych, bez składania
    jakichkolwiek zastrzeżeń tak co do stanu opakowania, jak i samych urządzeń. Spółka
    rozpoznała transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Następnie, Klient zwrócił Spółce 2 szt. urządzeń, a później kolejną 1 szt., wskazując, że
    urządzenia dotarły do Klienta uszkodzone - na dokumencie przewozowym (liście
    przewozowym) przewoźnik umieścił adnotację: „Odmowa odbioru”. W związku z
    powyższym, Klient nie potwierdził odbioru 20 szt. urządzeń, a Spółka otrzymała od

    przewoźnika potwierdzenie dostawy 17 szt. i odmowy odbioru 3 szt. Jakiekolwiek próby
    porozumienia się z Klientem w kwestii potwierdzenia odbioru 20 szt. urządzeń okazały się
    bezskuteczne. W związku z powyższym, działając zgodnie z art. 42 ust. 12 pkt 2 Ustawy,
    Spółka wykazała dostawę 3 urządzeń w ewidencji za miesiąc (...) 2025 r. i opodatkowała
    dostawę 3 szt. urządzeń stawką krajową.
    Reklamacja klienta w przedmiocie uszkodzeń urządzeń została rozpatrzona przez Spółkę
    negatywnie, ponieważ urządzenia zostały wydane Klientowi w stanie wolnym od
    jakichkolwiek wad, a uszkodzenia mechaniczne (stłuczone szyby, porysowana blacha,
    rozdarte opakowania) powstały prawdopodobnie w czasie transportu, który organizowany
    był przez Klienta. Spółka wydała przewoźnikowi towar w stanie wolnym od wad, wobec
    czego brak było podstaw do uznania reklamacji za zasadną. Pomimo przekazania
    Klientowi stanowiska Spółki i wielokrotnych wezwań, nie odbierał on urządzeń, ani też nie
    zlecił Spółce naprawy uszkodzeń. Wszelkie pisma wysyłane Klientowi na adres siedziby
    podany w (...) rejestrze handlowym wracały nieodebrane, z adnotacją: adresat nieznany.
    Klient kontaktował się ze Spółką wyłącznie elektronicznie, z firmowego adresu e-mail.
    W konsekwencji, w dniu (...) 2025 r. Spółka odstąpiła od umowy sprzedaży w zakresie 3 szt.
    urządzeń chłodniczych znajdujących się już w magazynie Spółki (wysyłając oświadczenie z
    podpisem elektronicznym kwalifikowanym na adres e-mail Klienta), korzystając z
    ustawowego prawa odstąpienia od umowy wzajemnej w części, na podstawie art. 491 § 2
    Kodeksu cywilnego, a następnie wystawiła fakturę korygującą do faktury sprzedaży,
    zmniejszając ilość urządzeń z 20 do 17 szt. Dalej wysłała Klientowi notę obciążeniową za
    zmniejszenie wartości towaru i koszty magazynowania urządzeń i złożyła oświadczenie o
    potrąceniu wymienionych należności z wierzytelnością Klienta z tytułu zwrotu zapłaconej
    ceny za 3 urządzenia. Po potrąceniu, pozostała do zapłaty na rzecz Klienta kwota, którą
    Spółka w dniu (...) zwróciła Klientowi na konto. Wobec tego, iż Spółka (...) 2025 r. odstąpiła
    od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, i w związku z
    wystawieniem faktury korygującej sprzedaż w tej części, w deklaracji za miesiąc (...), Spółka
    zamierza dokonać korekty podstawy opodatkowania, jak również Spółka zamierza
    dokonać zapisów korygujących wcześniejsze opodatkowanie stawką krajową 23% do 0,00.
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 29a ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 13 w zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w
    związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3
    szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, od których następnie Spółka uiściła VAT w stawce krajowej (23%), Spółce
    przysługuje prawo do korekty stawki krajowej do 0,00?
    2. Czy w świetle art. 42 ust. 12 ustawy, Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową
    (23%) VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia
    [dostarczenia] towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście
    przewozowym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie nr 1
    W związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży przez Spółkę, wystawieniem faktury
    korygującej dla klienta, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do korekty
    stawki krajowej 23%, która została pierwotnie naliczona, w związku z brakiem dokumentu
    potwierdzającego odbiór towaru przez kupującego na terytorium Wspólnoty. Skoro
    transakcja, na skutek odstąpienia od umowy sprzedaży w części, zostaje uznana za
    niezawartą, to należy również skorygować zapłacony podatek VAT należny w stawce 23%
    do 0,00.
    Zgodnie z art. 491 kodeksu cywilnego:

    § 1. Jeżeli jedna ze stron dopuszcza się zwłoki w wykonaniu zobowiązania z umowy
    wzajemnej, druga strona może wyznaczyć jej odpowiedni dodatkowy termin do
    wykonania z zagrożeniem, iż w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu
    będzie uprawniona do odstąpienia od umowy. Może również bądź bez wyznaczenia
    terminu dodatkowego, bądź też po jego bezskutecznym upływie żądać wykonania
    zobowiązania i naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki.
    § 2. Jeżeli świadczenia obu stron są podzielne, a jedna ze stron dopuszcza się zwłoki tylko
    co do części świadczenia, uprawnienie do odstąpienia od umowy przysługujące drugiej
    stronie ogranicza się, według jej wyboru, albo do tej części, albo do całej reszty
    niespełnionego świadczenia. Strona ta może także odstąpić od umowy w całości, jeżeli
    wykonanie częściowe nie miałoby dla niej znaczenia ze względu na właściwości
    zobowiązania albo ze względu na zamierzony przez nią cel umowy, wiadomy stronie
    będącej w zwłoce.
    Co do zasady, w razie odstąpienia od umowy, jest ona uważana za niezawartą, a strony
    zwracają sobie to, co wzajemnie świadczyły. W razie podzielności świadczeń i odstąpienia
    od części umowy - dotyczy to tej części umowy. Zgodnie z poglądami doktryny i
    orzecznictwa, odstąpienie sprzedawcy na podstawie art. 491 KC od umowy sprzedaży
    rzeczy ruchomej powoduje przejście jej własności z powrotem na zbywcę [vide: wyr. SN z
    6.5.2004 r., II CK 264/03, Legalis; wyr. SN z 8.5.2003 r., II CKN 66/01, Legalis; uchw. SN(7) z
    27.2.2003 r., III CZP 80/02, OSNC 2003, Nr 11, poz. 141; wyr. SN z 22.1.2002 r., V CKN 660
    /00, OSP 2003, Nr 1, poz. 2; odmiennie wyr. SN z 26.3.2002 r. II CKN 806/99, Legalis, także:
    M. Gutowski (red.), Kodeks cywilny. Tom II. Komentarz. Art. 353-626, wyd. 3, 2022],
    Równocześnie: Prawo do odstąpienia od umowy ma charakter uprawnienia kształtującego
    o charakterze likwidacyjnym, ponieważ - mówiąc najogólniej - prowadzi do likwidacji
    łączącego strony stosunku prawnego [vide: M. Gutowski (red.), Kodeks cywilny. Tom II.
    Komentarz. Art. 353-626, wyd. 3, 2022].
    Według art. 29a ust. 10 pkt 3 Ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: zwróconą
    nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej
    nie doszło.
    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 13 Ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10
    pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w
    wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w
    którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego
    podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą
    warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
    zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym
    została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której
    mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres
    rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Równocześnie, na podstawie ust. 15 cytowanego przepisu: Warunku posiadania
    dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku: eksportu towarów i
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    W opisanym wyżej stanie faktycznym, umowa sprzedaży w części dotyczącej 3 urządzeń,
    wygasła z dniem odstąpienia, jakby w ogóle nie została zawarta, a własność tych urządzeń
    wróciła do Spółki. W tym stanie rzeczy, odpadła podstawa opodatkowania - lege non
    distinguente - chodzi w tym wypadku o opodatkowanie stawką krajową, na podstawie art.
    42 ust. 12 Ustawy, zatem Spółka uprawniona jest do obniżenia podstawy opodatkowania
    za okres rozliczeniowy, w którym Spółka wystawiła fakturę korygującą na liczbę
    sprzedanych urządzeń (to jest za (...) 2025 r.), bez konieczności posiadania dokumentacji
    dotyczącej uzgodnienia z nabywcą obniżenia podstawy opodatkowania.

    Kluczowe jest częściowe odstąpienie przez Spółkę od umowy sprzedaży urządzeń (w
    zakresie 3 szt.), co wiązało się z koniecznością skorygowania faktury sprzedaży 20 szt.
    urządzeń, do 17 szt. W tym zakresie (3 szt. urządzeń), umowa wygasła, a strony zwróciły
    sobie wszystko, co w jej wykonaniu świadczyły - sprzedający zwraca cenę, a kupujący -
    urządzenia. Czynność opodatkowana została unicestwiona, przedmiot opodatkowania -
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - nie istnieje. Jak wskazuje się w orzecznictwie:
    Odstąpienie od umowy jest wykonaniem uprawnienia kształtującego. Kształtuje ono
    bowiem nowy stan prawny między stronami w ten sposób, że od chwili jego złożenia
    umowa wzajemna przestaje je wiązać, strony nie są już obustronnie wobec siebie
    zobowiązane do świadczeń przewidzianych w umowie, a to co ewentualnie świadczyły już
    wcześniej, podlega zwrotowi. [vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 marca
    2001 r., I ACa 512/00],
    Stanowisko Podatnika znajduje oparcie w interpretacji podatkowej z dnia 14 marca 2024
    r., gdzie wskazano: W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której
    uiszczono zaliczkę, istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia
    ostatecznie nie dochodzi do czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka)
    została przyjęta. Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla
    którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma
    więc czego obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek
    obowiązku podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności
    podlegającej opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać [vide:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT1-1.4012.17.2024.2.RG].
    Należy wskazać dodatkowo, że księgi i ewidencje podatkowe, powinny dokumentować
    rzeczywiste operacje gospodarcze. W przypadku odstąpienia od umowy, zostaje ona
    niejako anulowana a więc wygasa i jest uważana za niebyłą - wobec braku przedmiotu
    opodatkowania, z dniem odstąpienia treść ewidencji powinna odzwierciedlać ten stan
    rzeczy.
    Pytanie nr 2
    Wobec braku posiadania dowodów dostarczenia do klienta 3 szt. urządzeń, Spółka
    prawidłowo opodatkowała stawką krajową (23%) VAT sprzedaż tych 3 szt. urządzeń,
    zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 42 ust. 1 ustawy: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy: Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został
    spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za: okres miesięczny
    - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten
    okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za
    kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
    dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
    rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

    W opisanym stanie faktycznym, wobec odmowy przyjęcia przez klienta 3 sztuk towaru,
    który uległ uszkodzeniu już po wydaniu działającemu w imieniu kupującego
    przewoźnikowi, zatem przy braku potwierdzenia dostawy przez klienta (na liście
    przewozowym przewoźnik umieścił adnotację: „Odmowa odbioru”), Spółka opodatkowała
    sprzedaż stawką krajową w okresie rozliczeniowym kolejnym po następnym okresie
    rozliczeniowym, czyli w przypadku Spółki - po 2 miesiącach od miesiąca pierwotnej
    transakcji. W ocenie Spółki, było to konieczne, z uwagi na brak posiadania dowodów, że
    towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Towary zostały wywiezione, ale
    kupujący je zwrócił, zatem nie zostały do niego dostarczone w świetle Ustawy, choć
    faktycznie na kupującego przeszło ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru w momencie jego
    odbioru z magazynu Spółki, a kupujący miał możliwość dysponowania towarem jak
    właściciel. Towary wróciły do magazynu sprzedawcy w różnym czasie, mimo tego, iż
    przewoźnik odebrał wszystkie urządzenia od Spółki w jednej dacie. Spółka nie miała więc
    innej możliwości, jak opodatkować 3 szt. urządzeń stawką krajową podatku, na podstawie
    art. 42 ust. 12 ustawy. Co również istotne, Spółka cały czas usiłowała uzyskać
    potwierdzenie odbioru od kontrahenta, stojąc na oczywistym w taj sytuacji stanowisku, że
    klient zwrócił towar, który uznał za niepełnowartościowy i oczekuje jego naprawy w
    ramach gwarancji. Jednak klient zaniechał odbierania korespondencji papierowej oraz
    kontaktu elektronicznego w tej sprawie. Zatem, mimo że Spółka opodatkowała transakcję
    stawką krajową, licząc na możliwość późniejszej korekty stawki krajowej na 0%,
    ostatecznie jednak, z zachowania klienta wyraźnie wynikało, że uzyskanie jakiejkolwiek
    dokumentacji jest niemożliwe, a co za tym idzie - niemożliwa będzie późniejsza
    kwalifikacja tej części transakcji, jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Spółka
    zdecydowała zatem o odstąpieniu od umowy, ze względu na zwłokę klienta w odbiorze
    towaru po negatywnym rozpatrzeniu reklamacji, a zatem transakcja, w zakresie 3 szt.
    urządzeń, została ostatecznie anulowana.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - nieprawidłowe w zakresie prawa do korekty stawki krajowej do 0,00, w związku z
      ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży części, to jest w zakresie 3 szt.
      urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów,
      od których Spółka uiściła podatek VAT w stawce 23%;
    - prawidłowe w zakresie uznania, że Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową
      VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa
      dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia towaru do nabywcy,
      a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy:
      Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie
      przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do
      jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w
      ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte,
      w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo
      sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć
      działalności gospodarczej podatnika.
    Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

    W myśl art. 13 ust. 8 ustawy:
      Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o
      których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, oraz towarów opodatkowanych
      według zasad określonych w art. 120 ust. 4 i 5 ustawy.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Według art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    Jednocześnie w myśl art. 20 ust. 1 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w

      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Na podstawie art. 29a ust. 15 pkt 1 ustawy:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
      1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
        art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
        dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do
        złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada
        dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
      2) okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa
        w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
        rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium

        kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten
        kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada
        dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0%
    do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2
    ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów
    będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego
    inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy
    warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.
    Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
      rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez
      niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio
      informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.
    Wprowadzona z dniem 1 stycznia 2021 r. treść przepisu art. 29a ust. 13 ustawy umożliwia
    podatnikowi dokonanie obniżenia podstawy opodatkowania już w momencie wystawienia
    faktury korygującej pod warunkiem, że z posiadanej przez niego dokumentacji wynika, że
    uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania
    dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług, określone w fakturze korygującej i
    faktura korygująca jest zgodna z tą posiadaną dokumentacją. Natomiast w przypadku gdy
    podatnik nie posiada dokumentacji w okresie, w którym wystawił fakturę korygującą,
    obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za ten okres rozliczeniowy, w którym
    dokumentację tę uzyskał.
    Jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
      2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub
      w jakiejkolwiek innej pozycji faktury
        - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
        a) dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
        b) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
      3) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) przyczynę korekty;
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty

      podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i
      sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    W tym miejscu należy stwierdzić, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur.
    Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości.
    W myśl obowiązujących przepisów, jeżeli po wystawieniu faktury pierwotnej wystąpią
    zdarzenia, które mają wpływ na zmianę treści wystawionej faktury lub okaże się, że
    wystawiona faktura zawiera błędy, wówczas należy wystawić fakturę korygującą.
    Podkreślić należy, że prawo do wystawienia faktury korygującej uzależnione jest od ściśle
    wskazanych w ustawie sytuacji. Powyższe oznacza, że ustawodawca nie pozostawił
    podatnikowi swobody w powyższym zakresie lecz uzależnił prawo do skorygowania
    pierwotnie wystawionych faktur od wystąpienia określonych zdarzeń. Wśród okoliczności,
    które determinują konieczność wystawienia faktury korygującej ustawodawca wskazał m.
    in. udzielenie obniżki ceny w formie rabatu, opustów i obniżek cen, zwrot podatnikowi
    towarów oraz zwrot nabywcy całości lub części zapłaty. Zatem w sytuacji gdy po
    wystawieniu faktury pierwotnej podatnikowi zwrócono towar, wówczas podatnik wystawia
    fakturę korygującą. Oznacza to, że dopiero po wykonaniu powyższej czynności, czyli po
    faktycznym zwrocie towaru, możliwe jest udokumentowanie tego zdarzenia fakturą
    korygującą.
    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które
    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”).
    W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę,
    istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do
    czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta.
    Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta
    płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego
    obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku
    podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej
    opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.
    Dotyczy to zarówno przypadku, gdy płatność miała charakter zaliczki i jest zwracana
    nabywcy, jak i sytuacji, gdy płatność stanowiła np. wadium zatrzymywane przez
    sprzedawcę. Także w tym ostatnim przypadku nie ma przedmiotu podatku, zaś przyjęta
    zaliczka przestaje być wynagrodzeniem za spodziewaną czynność opodatkowaną. Pełni
    funkcję quasi - odszkodowawczą i nie łączy się z żadnym świadczeniem sprzedawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. dokonali Państwo sprzedaży 20 szt. urządzeń
    chłodniczych na rzecz podmiotu mającego siedzibę w (...). Klient dokonał zapłaty za cały
    towar przed jego odebraniem. Na tym etapie, rozpoznali Państwo transakcję jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Następnie Klient zwrócił Państwu 3 szt.
    urządzeń, wskazując, że urządzenia dotarły uszkodzone. W związku z powyższym,
    otrzymali Państwo potwierdzenie dostawy 17 szt. urządzeń oraz odmowę odbioru 3 szt.
    urządzeń. W ewidencji za miesiąc (...) 2025 r. wykazali Państwo dostawę 3 szt. urządzeń,
    którą Państwo opodatkowali. Reklamacja Klienta została przez Państwa rozpatrzona
    negatywnie, w konsekwencji czego, (...) 2025 r. odstąpili Państwo od umowy sprzedaży w
    części (w zakresie 3 szt. urządzeń), a następnie wystawili Państwo fakturę korygującą
    sprzedaż w tej części, w deklaracji za miesiąc (...).
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w świetle art. 29a ust. 10
    pkt 3 w zw. z ust. 13 w zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w związku z ustawowym odstąpieniem
    od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej

    uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których następnie uiścili
    Państwo VAT w stawce krajowej (23%), przysługuje Państwu prawo do korekty stawki
    krajowej do 0,00.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że pierwotna faktura uwzględniająca
    sprzedaż 20 szt. urządzeń chłodniczych dokumentowała czynność, do której w części (w
    zakresie 3 szt. urządzeń) w ogóle nie doszło. W takiej sytuacji, gdy nie doszło do zawarcia
    transakcji w pełnym zakresie, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, regulujące
    wystawianie faktur korygujących podstawę opodatkowania oraz podatek należny, wprost
    stanowią o obowiązku wystawienia przez dostawcę faktury korygującej podstawę
    opodatkowania i podatku należnego z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet transakcji, do
    zrealizowania której, w zakresie 3 szt. urządzeń de facto nie doszło.
    Gdy dostawca odstąpi od umowy sprzedaży w wyniku braku odbioru towarów przez
    klienta, na poczet której wniósł uprzednio zapłatę, to zatrzymana kwota zapłaty, nie
    stanowi wynagrodzenia za dokonanie dostawy towaru. W konsekwencji, gdy dostawa
    towaru nie dojdzie do skutku, należy skorygować rozliczenie w zakresie pobranej i
    opodatkowanej płatności, albowiem opodatkowana zapłata nie dotyczy już, z chwilą
    wystąpienia przesłanek warunkujących odstąpienie od umowy, sprzedaży opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług.
    Wobec tego, należy do wystawionej uprzednio faktury, dokumentującej otrzymanie
    zapłaty wystawić fakturę korygującą.
    Zgodnie z powołanym przepisem art. 29a ust. 15 pkt 1 ustawy, w przypadku
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie stosuje się warunku posiadania
    dokumentacji, z której wynika, że podatnik uzgodnił z nabywcą towaru warunki obniżenia
    podstawy opodatkowania.
    Zatem skoro w okolicznościach niniejszej sprawy odstąpili Państwo od umowy sprzedaży
    w zakresie 3 szt. urządzeń, które nie zostały odebrane przez klienta, a za które wcześniej
    otrzymali Państwo zapłatę, niejako przestał istnieć przedmiot transakcji sprzedaży tj. w
    zakresie 3 szt. urządzeń.
    W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, przedmiot opodatkowania, dla
    którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania, nie zaistnieje. W
    konsekwencji nie ma od czego naliczyć podatku. Nie ma bowiem czynności podlegającej
    opodatkowaniu, od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.
    Tym samym, w analizowanej sprawie na podstawie art. 29a ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 13 w
    zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży w części, tj. w
    zakresie 3 szt. urządzeń, przysługuje Państwu prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania do zera w okresie rozliczeniowym, w którym wystawili Państwo fakturę
    korygującą, tj. w deklaracji za miesiąc (...) 2025 r. Natomiast nie przysługuje Państwu
    prawo do korekty stawki VAT do 0,00.
    W związku z powyższą argumentacją, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało
    uznane za nieprawidłowe.
    W dalszej części wniosku, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka prawidłowo
    opodatkowała stawką krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio
    jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia
    dostarczenia towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście
    przewozowym.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.

    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego.
    Dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej
    dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i
    dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    W związku z tym, że Spółka nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia 3 szt. urządzeń do
    nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym w tym
    zakresie, Spółka słusznie opodatkowała sprzedaż 3 szt. towaru stawką krajową.
    Państwa stanowisko do pytania nr 2 w zakresie opodatkowania stawką krajową sprzedaży
    3 szt. urządzeń jest zatem prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy prawa do korekty stawki krajowej do 0,00, w związku z
    ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń,
    zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których
    Spółka uiściła podatek VAT w stawce 23% - (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz
    ustalenia czy w świetle art. 42 ust. 12 ustawy, Spółka prawidłowo opodatkowała stawką
    krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia towaru do
    nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast w zakresie konkretnej wartości stawki podatku
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.