Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-203/13/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-05-10
Teza: Czy Wnioskodawca ma obowiązek rozliczać swoje dochody w Polsce?
Słowa kluczowe: praca-praca najemna; przedsiębiorstwa; przychód; siedziba; Stany Zjednoczone; statek-statek morski; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2013 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 18 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 8 maja 2013 r. oraz w dniu 15 maja 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pracy na pokładzie statku morskiego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 8 maja 2013 r. oraz w dniu 15 maja 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pracy na pokładzie statku morskiego.

We wniosku tym oraz w jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 2003 r. do chwili obecnej Wnioskodawca jest zatrudniony w firmie …. z siedzibą …., pływając na statkach pasażerskich, jako członek regularnej załogi. W tym czasie Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych dochodów w Polsce. W żadnym roku, tj. od 2003 r. do chwili obecnej Wnioskodawca nie przebywał na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, jednak miejsce Jego zamieszkania – dla celów podatkowych – jest w Polsce. Statki na których pracuje Wnioskodawca są eksploatowane w transporcie międzynarodowym, np. Karaiby, Japonia, Wietnam, Australia, Nowa Zelandia. Faktycznie siedziba zarządu i siedziba przedsiębiorstwa eksploatującego statek znajduje się w \`(...)\` - Stany Zjednoczone.

Po analizie treści wniosku, mając na względzie zakres kompetencji przyznanej tutejszemu organowi i treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa przyjęto, iż na podstawie przedstawionego stanu faktycznego intencją Wnioskodawcy było uzyskanie odpowiedzi na pytania:

Czy Wnioskodawca ma obowiązek rozliczać swoje dochody w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien rozliczać się z dochodów w Polsce wg. skali podatkowej, gdyż dochody przez Niego uzyskiwane są zwolnione z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 4a tej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści złożonego wniosku wynika, że od 2003 r. do chwili obecnej Wnioskodawca jest zatrudniony w firmie ….. z siedzibą …, pływając na statkach pasażerskich, jako członek regularnej załogi. W tym czasie Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych dochodów w Polsce. W żadnym roku, tj. od 2003 r. do chwili obecnej Wnioskodawca nie przebywał na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, jednak miejsce Jego zamieszkania – dla celów podatkowych – jest w Polsce. Statki na których pracuje Wnioskodawca są eksploatowane w transporcie międzynarodowym, np. Karaiby, Japonia, Wietnam, Australia, Nowa Zelandia. Faktycznie jednak siedziba zarządu i siedziba przedsiębiorstwa eksploatującego statek znajduje się w \`(...)\` - Stany Zjednoczone.

W myśl art. 16 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178), płace, wynagrodzenia i inne świadczenia o podobnym charakterze, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego Umawiającego się Państwa z tytułu zatrudnienia, będą opodatkowane tylko przez to Umawiające się Państwo, chyba że osoba ta wykonuje pracę w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca ta jest tam wykonywana, to takie wynagrodzenia świadczone za tę pracę mogą być opodatkowane przez to drugie Umawiające się Państwo.

Jednakże, zgodnie z art. 16 ust. 2 ww. umowy, niezależnie od postanowień ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania na terytorium jednego z Umawiających się Państw osiąga z pracy najemnej podejmowanej na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa, mogą być opodatkowane tylko w pierwszym Umawiającym się Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa łącznie nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego,
2.  wynagrodzenia są wypłacane przez osobę lub w imieniu osoby, która nie ma na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa miejsca zamieszkania lub siedziby, oraz
3.  wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład, który posiada osoba płacąca wynagrodzenie na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa.

W świetle art. 16 ust. 3 umowy, bez względu na postanowienia ustępu 2 wynagrodzenia otrzymywane z tytułu wykonywanej pracy lub usług osobistych jako pracownik na statku lub samolocie eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z Umawiających się Państw będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo, jeżeli taka osoba fizyczna jest członkiem regularnej załogi statku lub samolotu.

Przepis art. 3 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy natomiast wskazuje, iż w rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej określenia "przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa" i "przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa" oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa.

Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca – jako członek regularnej załogi na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, osiągał dochód, o którym mowa w art. 16 ust. 3 umowy, czyli zwolniony w Polsce z opodatkowania podatkiem dochodowym, zatem w związku z uzyskiwaniem ww. dochodu nie miał obowiązku składania zeznań podatkowych za ww. lata.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.