Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-374/12-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-10
Teza: Czy zwrot kosztów naprawy uszkodzonego, z winy dostawcy energii elektrycznej, sprzętu AGD w sytuacji braku, na rzecz Wnioskodawcy - jakiejkolwiek korzyści majątkowej, może stanowić przychód, a co za tym idzie, czy istnieje po stronie Wnioskodawcy obowiązek ujęcia tej kwoty w „Zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011” PIT-37 i odprowadzenia od tej kwoty podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: awaria; koszt-zwrot kosztów; odszkodowania; przychód-przychody z innych źródeł; rekompensata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 26.04.2012 r. (data wpływu 30.04.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu AGD – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.04.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu AGD.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 04.02.2011 r. w domu jednorodzinnym, będącym własnością Wnioskodawcy, nastąpiło przepięcie prądu dostarczonego przez P. S.A., czego efektem było uszkodzenie sprzętu AGD, wymienionego w sporządzonym na tę okoliczność protokole z dnia 21.02.2011 r., przez komisję powołaną przez dostawcę energii elektrycznej. Awaria, o której mowa powyżej nastąpiła z wyłącznej winy dostawcy, gdyż usterka powodująca awarię miała miejsce w sieci przesyłowej (przyłącze na słupie energetycznym), która została usunięta po trzech dniach, tj. 08.02.2011 r. Awaria dotyczyła wyłącznie budynku Wnioskodawcy i wynikła z braku przeglądu i konserwacji sieci przesyłowej przez dystrybutora energii elektrycznej.

Uszkodzony sprzęt AGD, którego dotychczasowa eksploatacja była minimalna i stosunkowo nowy, został naprawiony przez upoważnione serwisy, a koszty naprawy zostały pokryte ze środków finansowych Wnioskodawcy. Koszt naprawy został opodatkowany podatkiem VAT, co znajduje potwierdzenie w fakturach.

Zgodnie z porozumieniem z P. S.A. w dniu 07.04.2011 r. Wnioskodawca przedłożył ww. dostawcy energii elektrycznej opłacone faktury VAT celem zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu. Całkowity koszt naprawy telefonu domowego „Simens” i kawiarki marki Bosch oraz zakupionej listwy oświetleniowej, pokryty ze środków Wnioskodawcy, wyniósł 2.828,67 zł. Pozostały sprzęt, wymieniony w ww. protokole, tj. piekarnik oraz stabilizator nie wymagał naprawy.

W dniu 23.05.2011 r. Wnioskodawca otrzymał zwrot poniesionych kosztów w identycznej wysokości, co nie przysporzyło mu w żadnym przypadku korzyści majątkowych. W marcu bieżącego roku, Wnioskodawca otrzymał od P. S.A. informację na druku PIT-8C o wypłaconym „jednorazowym odszkodowaniu za uszkodzony sprzęt” w ww. wysokości. W efekcie tej informacji Wnioskodawca był zmuszony do ujęcia ww. kosztów w „Zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011”, tj. PIT-37, co spowodowało zwiększenie podatku o kwotę 509,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zwrot kosztów naprawy uszkodzonego, z winy dostawcy energii elektrycznej, sprzętu AGD w sytuacji braku, na rzecz Wnioskodawcy - jakiejkolwiek korzyści majątkowej, może stanowić przychód, a co za tym idzie, czy istnieje po stronie Wnioskodawcy obowiązek ujęcia tej kwoty w „Zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011” PIT-37 i odprowadzenia od tej kwoty podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt awarii sieci przesyłowej energii elektrycznej, tj. wadliwego jej przepływu został potwierdzony w protokole Nr …, sporządzonym przez komisję powołaną przez P. S.A. Zawiera on opis uszkodzenia, rodzaj oraz ilość uszkodzonego, będącego własnością Wnioskodawcy, sprzętu AGD. Ustalono, że po naprawie uszkodzonego sprzętu, i przedstawieniu faktur dokumentujących koszt naprawy nastąpi zwrot tych kosztów w identycznej wysokości.

Ze względu na fakt, że po stronie Wnioskodawcy nie nastąpiło żadne przysporzenie dochodu, stąd nie może być mowy o jakimkolwiek dochodzie, który podlega opodatkowaniu. Wnioskodawca zaznacza, że naprawa omawianego sprzętu została opodatkowana podatkiem VAT i dodatkowe opodatkowanie miałoby charakter podwójnego opodatkowania.

W opinii Wnioskodawcy, zakwalifikowanie przez P. S.A. „zwrotu kosztów naprawy” uszkodzonego, z winy dostawcy energii elektrycznej, jako „odszkodowania” jest nieprawidłowe, a co za tym idzie nie zachodzi obowiązek wystawienia PIT- 8C i idąc dalej umieszczenia przez Wnioskodawcę w „Zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011”, kwoty 2.828,67 zł i odprowadzenia od niej podatku dochodowego.

Według Wnioskodawcy, ta sytuacja, tj. potrącenia podatku dochodowego od kwoty świadczenia odszkodowawczego (będącego pokryciem kosztów naprawy sprzętu uszkodzonego z winy dostawcy energii elektrycznej), czyni sytuację, iż szkoda faktycznie nie została naprawiona przez P. S.A., bowiem szkoda nie została zrekompensowana w części w jakiej Wnioskodawca został zobowiązany do opłacenia podatku dochodowego.

Wypłacona kwota odszkodowania do wysokości wyrządzonej szkody, tj. kosztów naprawy sprzętu nie stanowi – zdaniem Wnioskodawcy źródła przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, źródłami przychodów są inne źródła. Natomiast stosownie do treści art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści wniosku wynika, iż w dniu 04.02.2011 r. w domu, będącym własnością Wnioskodawcy, nastąpiło przepięcie prądu dostarczonego przez dystrybutora, czego efektem było uszkodzenie sprzętu AGD, wymienionego w sporządzonym na tę okoliczność protokole z dnia 21.02.2011 r. W dniu 23.05.2011 r. Wnioskodawca otrzymał zwrot poniesionych kosztów naprawy uszkodzonego, z winy dostawcy energii elektrycznej, sprzętu AGD.

W marcu bieżącego roku, Wnioskodawca otrzymał od spółki informację na druku PIT-8C o wypłaconym „jednorazowym odszkodowaniu za uszkodzony sprzęt”.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji odszkodowania, należy jej więc szukać w innych przepisach, w tym m.in. w przepisach prawa cywilnego. W cywilnoprawnym ujęciu odszkodowanie jest świadczeniem mającym na celu naprawę wyrządzonej szkody lub jej kompensatę. Odszkodowanie może mieć formę restytucji (przywrócenie stanu poprzedniego) lub zapłaty określonej kwoty, która skompensuje poszkodowanemu poniesione straty.

Szkodą jest ubytek w majątku poszkodowanego spowodowany bezprawnym działaniem lub zaniechaniem sprawcy, a także niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem przez dłużnika zobowiązania.

Zasady naprawienia szkody określone zostały w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), m.in. w art. 471, który stanowi, iż dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Z literalnego brzmienia powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że nie wszystkie odszkodowania otrzymywane przez osoby fizyczne są wolne od podatku dochodowego. Zakres zwolnienia wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy obejmuje tylko odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a)-g) tego przepisu.

Analiza cytowanego powyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca konsekwentnie wyłączył z katalogu zwolnień odszkodowania, które zostały otrzymane na podstawie zawartej pomiędzy stronami umowy lub ugody pozasądowej, nawet w sytuacji gdy ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Z opisu zdarzenia przedstawionego we wniosku wynika, iż wnioskodawca zgodnie z porozumieniem z P. S.A. otrzymał zwrot kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu. Powyższa okoliczność stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ww. ustawy wyklucza zwolnienie z opodatkowania otrzymanej kwoty.

W związku z powyższym, ze względu na brak możliwości objęcia opisanego we wniosku odszkodowania którymkolwiek ze zwolnień przedmiotowych należy stwierdzić, że kwota odszkodowania, którą otrzymał Wnioskodawca stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż kwota odszkodowania nie stanowi dla niego przysporzenia majątkowego – lecz stanowi jedynie wyrównanie poniesionych kosztów.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż każde odszkodowanie ma za zadanie wyrównanie szkody w majątku, utraconych korzyści lub szkody poczynionej na osobie (zadośćuczynienie). Nie daje to jednak żadnych podstaw do twierdzenia, że skoro odszkodowanie wyrównuje szkodę, to nie stanowi przychodu. Stanowi zawsze przychód, gdyż otrzymujący je powiększa w ten sposób swój majątek. Odszkodowanie w żadnym wypadku nie ma charakteru restytucyjnego, bowiem niczego nie przywraca a jedynie wynagradza stratę lub krzywdę. Warunkiem otrzymania każdego odszkodowania jest zdarzenie, w wyniku którego dana osoba doznała określonego uszczerbku. Nikt nie otrzyma odszkodowania, jeśli wcześniej nie zaszła przesłanka powodująca możliwość ubiegania się o nie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż kwota odszkodowania, którą Wnioskodawca otrzymał na mocy porozumienia ze spółką z tytułu pokrycia kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu AGD, powinna być wykazana w informacji PIT-8C sporządzonej za rok, w którym dokonana została jej wypłata.

W myśl art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, otrzymana przez Wnioskodawcę kwota odszkodowania z tytułu zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu AGD, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy potraktować jako przychód z tzw. „innych źródeł”, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Kwotę przychodu wskazaną w informacji PIT-8C należy wykazać w zeznaniu rocznym składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, zgodnie z art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy, w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.