Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1018/12/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-07
Teza: nabycie w ramach projektu towarów i usług przez Wnioskodawcę winno być przedmiotem odsprzedaży towarów i usług dla Partnerów projektu przy zastosowaniu tej samej stawki co stawka, według której towary i usługi zostaną opodatkowane przez dostawcę faktycznie sprzedającego towary lub usługodawcę faktycznie świadczącego te usługi. Wnioskodawca (Lider) będzie występował zatem w charakterze zarówno otrzymującego towary i usługi, jak i sprzedającego towary i wyświadczającego usługi (na rzecz Partnerów projektu).
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; gmina; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2012r. (data wpływu 24 września 2012r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 listopada 2012r. (data wpływu 8 listopada 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania przez Lidera projektu części majątku powstałego w ramach projektu partnerskiego poszczególnym partnerom – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania przez Lidera projektu części majątku powstałego w ramach projektu partnerskiego poszczególnym partnerom. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 listopada 2012r. (data wpływu 8 listopada 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP3/443-1018/12/MN z dnia 26 października 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (doprecyzowane w piśmie z dnia 5 listopada 2012r.):

W dniu 5 marca 2009r. została zawarta umowa o partnerstwie pomiędzy 10 gminami z powiatów x, z, y celem realizacji wspólnego projektu Partnerów, pod nazwą: „xxx”, przeznaczonego do współfinansowania ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Liderem projektu został Wnioskodawca.

Projekt polegał na realizacji następujących zadań:

1.  oznakowaniu tras rowerowych w ramach wytyczonego szlaku rowerowego „xxx”;
2.  budowie i montażu podstawowej infrastruktury towarzyszącej (stojaki na rowery, wiaty postojowe, kosze na śmieci);
3.  wizualizacji szlaku: strona internetowa dotycząca projektu, mapy szlaku, przewodnik po szlaku, tabliczki informacyjne.

Do zadań Lidera należało m.in.

*   zlecanie usług/ zakupów towarów w związku z realizacją projektu zgodnie z ustawą Prawo Zamówień Publicznych,
*   prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji Projektu,
*   bieżące zarządzanie środkami finansowanymi, zgromadzonymi na rachunku bankowym projektu,
*   rozliczenia 100% otrzymanych środków finansowych dotacji z RPO.

Koszty związane z czynnościami przygotowawczymi do realizacji projektu, jak również inne koszty bezpośrednio dotyczące realizacji projektu, ponosił Lider. Poniesione udokumentowane przez Lidera koszty, były sukcesywnie refundowane przez Partnerów na podstawie wystawionych dokumentów obciążających (noty księgowe). Lider w imieniu Partnerów prowadził rozliczenia finansowe i nadzorował wydatkowanie środków pieniężnych oraz dokumentację Projektu. Po zakończeniu realizacji projektu (zgodnie z zapisami umowy o partnerstwie i wniosku o dofinansowanie) dokonano rozliczenia całości zadania (podziału lidera oraz poszczególnych gmin) i sporządzono PT - przekazanie środka trwałego, dla każdego z partnerów projektu.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż Lider (Wnioskodawca) realizował projekt kompleksowo w imieniu i na rzecz pozostałych partnerów projektu.

Nabywcą towarów i usług w fakturach dokumentujących zakupy/zamówienia w ramach ww. projektu był Wnioskodawca - Lider projektu.

Wszystkie faktury zakupu wystawione były na Wnioskodawcę, a po rozliczeniu inwestycji (dokument OT) przekazane poszczególnym partnerom protokołem przekazania środka trwałego (dokument PT).

Środki finansowe z Regionalnego Programu Operacyjnego otrzymywał Wnioskodawca na wyodrębniony rachunek bankowy. W części odpowiadającej refundacji kosztów za rok 2008 i 2009 po otrzymaniu zostały przekazane poszczególnym partnerom. Środki za lata 2010-2011 przekazywane były w formie zaliczki na wyodrębniony rachunek bankowy Wnioskodawcy – Lidera projektu.

Partnerzy nie otrzymywali dotacji z ROP indywidualnie.

Partnerzy projektu przekazywali Wnioskodawcy (Liderowi projektu) własne środki finansowe z tytułu wkładu własnego. Przekazanie partnerom produktów powstałych w ramach projektu realizowane jest proporcjonalnie do zaangażowania finansowego poszczególnych gmin.

Wytyczony Szlak rowerowy przebiega przez 10 gmin z trzech powiatów tj.:

*   Powiat x: Gmina Miasta B., Gmina B., Gmina D., Gmina R., Miasto i Gmina N.,
*   Powiat z.: Miasto i Gmina W., miasto i Gmina N., Gmina K., Gmina B.,
*   Powiat y: Gmina S..

Wnioskodawca dokonał zakupów wszystkich towarów i usług również tych związanych z tworzeniem szlaku turystycznego na terenach pozostałych partnerów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przekazanie przez Lidera projektu (będącego JST) części majątku powstałego w ramach projektu partnerskiego poszczególnym partnerom (również JST, wnoszącym swój wkład do projektu w postaci dotacji celowej), na podstawie dokumentów PT, jest w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czynnością opodatkowaną?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Przekazanie przez Lidera projektu (Wnioskodawcę) części majątku powstałego w ramach projektu partnerskiego pn. „xxx” poszczególnym partnerom (gminom z powiatów x, y , z, wnoszącym swój wkład do projektu w postaci dotacji celowej), na podstawie dokumentów PT, nie jest czynnością opodatkowaną.

Lider reprezentuje siebie i partnerów, w związku z czym nie nabywa, nie buduje ani nie organizuje na rachunek partnerów, ale tylko w ich imieniu. Środki finansowe - celowe dotacje przekazane przez partnerów liderowi - nie są odpłatnością za dostarczone w wyniku realizacji projektu rzeczy, lecz środkami umożliwiającymi realizację wspólnego celu określonego w umowie partnerskiej. Efekty rzeczowe powstałe w trakcie realizacji projektu są od momentu ich powstania własnością poszczególnych partnerów. Przekazując partnerom efekty rzeczowe zakończonego projektu, lider jedynie rozlicza się z otrzymanych dotacji celowych, dlatego że odpowiada przed partnerami za właściwe ich wydatkowanie. Przekazanie to jest w tej sytuacji czynność techniczną, a nie odsprzedaż. Na brak czynności opodatkowanych w tej relacji pomiędzy jednostkami samorządu wskazuje również konsorcjalny charakter umowy pomiędzy liderem a partnerami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy o VAT wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów (tj. nie podlegają opodatkowaniu) przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania je za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Natomiast stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy. Powyższe wynika wprost z przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z cyt. przepisem w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W myśl art. 30 ust. 3 ustawy o VAT w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku

Z treści wniosku wynika, iż pomiędzy 10 gminami z powiatów b., w. i b. została zawarta umowa o partnerstwie celem realizacji wspólnego projektu Partnerów, pod nazwą: „xxx”. Liderem projektu został Wnioskodawca.

Należy zauważyć, że celem zawartej umowy o partnerstwie jest wspólne działanie w realizacji przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy oraz szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwość jednego podmiotu. Umowa partnerska wiąże podmioty na czas realizacji projektu, czyli do momentu osiągnięcia celu. Partnerstwo nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty zawierające umowę zachowują niezależność w działaniach nieobjętych umową zaś w działaniach objętych umową realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Zawierając umowę o partnerstwie podmioty określiły, że Lider będzie je reprezentował na zewnątrz. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze – umowy o partnerstwie stanowi porozumienie stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego.

Mając na uwadze, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, z punktu widzenia podatku VAT każdy z podmiotów umowy partnerskiej jest odrębnym podatnikiem. Dlatego też podmioty działające w ramach zawartej umowy partnerskiej powinny do wzajemnych rozliczeń stosować ogólne zasady w zakresie wystawiania faktur VAT dokumentujących wykonywane przez nich czynności.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca jako lider projektu jest obowiązany do zlecania usług, zakupu towarów w związku z realizacją projektu, prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji projektu, bieżące zarządzanie środkami finansowanymi, zgromadzonymi na rachunku bankowym projektu, rozliczenia 100% otrzymanych środków finansowych dotacji z RPO.

Wnioskodawca realizował projekt kompleksowo w imieniu i na rzecz pozostałych partnerów, dokonał zakupów wszystkich towarów i usług również tych związanych z tworzeniem szlaku turystycznego na terenach pozostałych partnerów. Zakupy te udokumentowane zostały fakturami VAT w których jako nabywca wskazany został Wnioskodawca. Po rozliczeniu inwestycji (dokument OT) Wnioskodawca przekazał je poszczególnym partnerom protokołem przekazania środka trwałego (dokument PT).

Partnerzy projektu przekazywali Wnioskodawcy (Liderowi projektu) własne środki finansowe z tytułu wkładu własnego. Przekazanie partnerom produktów powstałych w ramach projektu realizowane jest proporcjonalnie do zaangażowania finansowego poszczególnych gmin.

Przenosząc przedstawiony stan faktyczny na grunt przepisów ustawy o VAT należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabył wszystkie towary i usługi, a więc mienie powstałe w wyniku realizacji projektu zostało w całości wytworzone przez Wnioskodawcę, i to Wnioskodawca ma prawo do rozporządzania tym mieniem jak właściciel.

Część wytworzonego mienia została przez Wnioskodawcę przekazana poszczególnym partnerom, proporcjonalnie do wysokości wniesionych środków finansowych.

Zatem należy przyjąć, że Wnioskodawca na mocy umowy partnerskiej - jako lider, nabył towary i usługi związane z realizacją projektu, a następnie dokonał dostawy towarów oraz wykonał usługi, których odbiorcami są pozostali partnerzy. Powyższe wynika z brzmienia cyt. wyżej art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że Wnioskodawca jako podmiot obciążający partnerów kosztami danych usług i towarów traktowany jest jako odbiorca, a następnie dostawca tych samych towarów i usług.

Tym samym w analizowanej sprawie na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług występuje odpłatne świadczenie usług i odpłatna dostawa towarów

Z uwagi na fakt, że część wytworzonego przez Wnioskodawcę mienia, zostanie przekazana partnerom w zamian za świadczenie pieniężne, nie można mówić o niedopłatnym świadczeniu usług i nieodpłatnej dostawie towarów.

Podkreślenia wymaga, iż dla opodatkowania danej czynności nie jest istotnym czy wykonanie tej czynności prowadzi do powstania po stronie świadczącego zysku czy też straty. Opodatkowaniu bowiem podatkiem VAT podlega każde świadczenie, za które zostało wypłacone wynagrodzenie.

Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie pokrywa koszty świadczenia czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług, a świadczeniem wzajemnym rzeczywiście otrzymanym przez podatnika.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca jest Liderem projektu i nabywane towary i usługi związane z realizacją projektu będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę – dotyczy to również sytuacji, gdy towary i usługi będą przekazywane Partnerom – to biorąc pod uwagę cyt. przepisy uznać należy, iż Wnioskodawca będzie działał w przedmiotowej sprawie w imieniu własnym lecz na rachunek innych podmiotów, tj. Gmin (Partnerów).

Zatem koszty zakupu towarów i usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez dokonującego dostawy towaru (świadczącego usługę), Wnioskodawca zobowiązany będzie przenieść na faktycznego odbiorcę (Partnerów projektu).

Reasumując w ocenie tut. organu nabycie w ramach projektu towarów i usług przez Wnioskodawcę winno być przedmiotem odsprzedaży towarów i usług dla Partnerów projektu przy zastosowaniu tej samej stawki co stawka, według której towary i usługi zostaną opodatkowane przez dostawcę faktycznie sprzedającego towary lub usługodawcę faktycznie świadczącego te usługi. Wnioskodawca (Lider) będzie występował zatem w charakterze zarówno otrzymującego towary i usługi, jak i sprzedającego towary i wyświadczającego usługi (na rzecz Partnerów projektu).

Podsumowując w ocenie organu podatkowego przekazanie przez Lidera projektu części majątku powstałego w ramach projektu partnerskiego poszczególnym partnerom, wnoszącym własne środki finansowe na realizację projektu w postaci wkładu własnego, jest w świetle art. 5 ust. 1 pkt l ustawy o podatku od towarów i usług, czynnością opodatkowaną.

Nadmienia się, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Obowiązek wystawiania faktur określony w art. 106 ust. 1 ustawy został sprecyzowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 68, poz. 360), zgodnie z którym zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że właściwym dokumentem poświadczającym obciążenie partnerów kosztami, poniesionymi w związku z realizacją projektu, jest faktura VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 14 marca 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.