Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.377.2017.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt; przedszkole; szkoły; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2017 r. (data wpływu 1 września 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 października 2017 r. (data wpływu 9 października 2017 r. ) oraz pismem z dnia 13 października 2017 r. (data wpływu 13 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 października 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz pismem z dnia 13 października 2017 r. o pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina, jako beneficjent podpisała umowę z Zarządem Województwa pełniącego rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020 pn. „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego” o łącznej wartości 1.408.571,88 zł, w tym:

*   środki funduszu w kwocie 901.470,62 zł.,
*   środki budżetu Gminy 507.101,26 zł.,

której celem jest poprawa warunków realizacji zadań edukacyjnych jak również ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług po dokonanej w 2016 r. centralizacji, rozliczającym się wraz z jednostkami budżetowymi. Beneficjentem środków, jak i realizatorem inwestycji będzie Urząd Gminy realizujący to zadanie w imieniu Gminy. Faktury wystawiane będą na Gminę a odbiorcą będzie Urząd Gminy, a nie Zespoły Szkolno-Przedszkolne. Termomodernizacja obejmować będzie dwie jednostki budżetowe:

*   Zespół Szkolno-Przedszkolny A, w kwocie 761.479,61 zł.,
*   Zespół Szkolno-Przedszkolny B, w kwocie 647.092,27 zł.

Zakres prac obejmować będzie:

*   wymiana pokrycia oraz ocieplenie dachów,
*   ocieplenie ścian zewnętrznych budynków,
*   wymiana stolarki okiennej,
*   wymiana grzejników.

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016r. poz. 446 z późn. zm.). Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 ust. 1 ww. ustawy). Gmina podejmując się realizacji inwestycji pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego” ma na celu zaspokojenie zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej w zakresie edukacji oraz poprawę warunków bezpieczeństwa w budynkach szkół, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 oraz 15 ww. ustawy (zadania własne gminy). Zespół Szkolno-Przedszkolny A oraz Zespół Szkolno-Przedszkolny B są jednostkami, nad którymi nadzór sprawuje Gmina, która przekazuje im środki na funkcjonowanie zgodnie z planem finansowym jednostek. Budynki Zespołów Szkół są własnością Gminy i zostały przekazane w trwały zarząd na podstawie decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu na podstawie art. 13 ust. 1, art. 43 ust. 1, 2 i 5, art. 44 oraz art. 45 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1774), w związku z art. 81 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156).

Podstawową działalnością Zespołów Szkolno-Przedszkolnych jest działalność publiczna polegająca na wykonywaniu zadań statutowych zgodnych z celem powołania i istnienia placówek. Dodatkowo, w pewnym zakresie, prowadzona jest również działalność zwolniona z podatku VAT:

*   opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin (czynności zwolnione),
*   wydawanie duplikatów legitymacji (czynności zwolnione),
*   usługi stołówkowe,
    1.  dla uczniów (czynności zwolnione),
    2.  dla nauczycieli (czynności zwolnione).

Do końca roku szkolnego 2016/2017 (czerwiec 2017) prowadzona była również sprzedaż opodatkowana stawką 8% VAT – żywienie personelu niepedagogicznego. W okresie wakacji stołówki szkolne były nieczynne natomiast od września 2017 roku w stołówkach szkolnych nie będzie żywiony personel niepedagogiczny więc sprzedaż opodatkowana nie będzie występowała.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 9 października 2017 r. w odpowiedzi na pytanie: „Jakie konkretnie czynności z wymienionych we wniosku (pobyt dzieci w przedszkolu, wydawanie duplikatów legitymacji, usługi stołówkowe) wykonywane są w budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego B, a jakie w budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego B? – należy podać odrębnie dla każdego budynku” – Wnioskodawca wskazał, że: „W budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A poza działalnością publiczną polegającą na wykonywaniu zadań statutowych, powadzona jest również działalność zwolniona z podatku VAT:

*   opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin (czynności zwolnione),
*   wydawanie duplikatów legitymacji (czynności zwolnione),
*   usługi stołówkowe,
    1.  dla uczniów (czynności zwolnione)
    2.  dla nauczycieli (czynności zwolnione).

W budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego B również poza działalnością publiczną powadzona jest działalność zwolniona z podatku VAT:

*   opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin (czynności zwolnione),
*   wydawanie duplikatów legitymacji (czynności zwolnione),
*   usługi stołówkowe,
    1.  dla uczniów (czynności zwolnione)
    2.  dla nauczycieli (czynności zwolnione).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina realizując projekt pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego” ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) najistotniejszym warunkiem dającym prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest ścisły związek dokonywanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Sprzedaż zwolniona nie warunkuje tego prawa. W opisanej sytuacji dominuje działalność publicznoprawna, niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Występuje tu również w zakresie działalności gospodarczej sprzedaż zwolniona (opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin, duplikaty legitymacji, żywienie w stołówce szkolnej uczniów i nauczycieli), natomiast od miesiąca lipca br. nie występuje i w przyszłości nie będzie występowała sprzedaż opodatkowana. Gmina podejmuje się realizacji projektu pn. „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A oraz B w Gminie” w celu poprawy warunków w budynkach szkół, które służą przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb zbiorowych w zakresie edukacji, jak również w celu osiągnięcia efektu ekologicznego poprzez zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery. Przeprowadzona termomodernizacja budynków szkolnych nie będzie więc miała związku z działalnością opodatkowaną.

Na podstawie powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Gmina realizując ww. inwestycję nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że w dniu 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454, z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 tej ustawy, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. Natomiast zgodnie z art. 4 cyt. ustawy, jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 11 grudnia 2006 r., Nr 347, s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym – krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku, konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    1.  czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    2.  ponadto, czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług, na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np.: gminy, z uwagi na podmiotowość nadaną im przepisami prawa (w przypadku gmin, ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), w zakresie, w jakim wykonują zadania, do realizacji których zostały powołane, działają jako organ władzy publicznej, a zatem dla tych czynności korzystają z wyłączenia od opodatkowania w oparciu o przepis art. 15 ust. 6 ustawy.

Jednostki samorządu terytorialnego (np.: gminy), są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: sprzedaż, zamiana (nieruchomości i ruchomości), wynajem, dzierżawa, itp., umowy prawa cywilnego (nazwane i nienazwane).

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę, jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu, rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy:

*   edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym),
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – w celu wykonywania zadań, gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym – gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.

Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa (art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Z wniosku wynika, że Gmina, jako beneficjent podpisała umowę z Zarządem Województwa pełniącego rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020 pn. „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A oraz B w Gminie”, której celem jest poprawa warunków realizacji zadań edukacyjnych jak również ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług po dokonanej w 2016 r. centralizacji, rozliczającym się wraz z jednostkami budżetowymi. Beneficjentem środków, jak i realizatorem inwestycji będzie Urząd Gminy realizujący to zadanie w imieniu Gminy. Faktury wystawiane będą na Gminę a odbiorcą będzie Urząd Gminy a nie Zespoły Szkolno-Przedszkolne. Termomodernizacja obejmować będzie dwie jednostki budżetowe:

*   Zespół Szkolno-Przedszkolny A,
*   Zespół Szkolno-Przedszkolny B.

Zakres prac obejmować będzie: wymianę pokrycia oraz ocieplenie dachów, ocieplenie ścian zewnętrznych budynków, wymianę stolarki okiennej, wymianę grzejników.

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 ust. 1 ww. ustawy). Gmina podejmując się realizacji ww. inwestycji ma na celu zaspokojenie zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej w zakresie edukacji oraz poprawę warunków bezpieczeństwa w budynkach szkół, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 oraz 15 ww. ustawy (zadania własne gminy). Zespół Szkolno-Przedszkolny A oraz Zespół Szkolno-Przedszkolny B są jednostkami, nad którymi nadzór sprawuje Gmina, która przekazuje im środki na funkcjonowanie zgodnie z planem finansowym jednostek.

W budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego B poza działalnością publiczną polegającą na wykonywaniu zadań statutowych, powadzona jest również działalność zwolniona z podatku VAT:

*   opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin (czynności zwolnione),
*   wydawanie duplikatów legitymacji (czynności zwolnione),
*   usługi stołówkowe dla uczniów (czynności zwolnione), dla nauczycieli (czynności zwolnione).

W budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A również poza działalnością publiczną powadzona jest działalność zwolniona z podatku VAT:

*   opłaty za pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin (czynności zwolnione),
*   wydawanie duplikatów legitymacji (czynności zwolnione),
*   usługi stołówkowe dla uczniów (czynności zwolnione), dla nauczycieli (czynności zwolnione).

Przeprowadzona termomodernizacja budynków szkolnych nie będzie miała związku z działalnością opodatkowaną.

Wątpliwości Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie budzi kwestia możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A oraz B w Gminie”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi, bowiem z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z zakupionymi towarami i usługami wynika, że nabycie tych towarów i usług w części nie będzie miało w ogóle związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (realizacja zadań własnych Gminy), a w pozostałej części będzie miało związek z prowadzoną działalnością gospodarczą zwolnioną od podatku (pobyt dzieci w przedszkolu powyżej 5 godzin, wydawanie duplikatów legitymacji, usługi stołówkowe dla uczniów i nauczycieli).

Biorąc pod uwagę powołane przepisy w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie – pomimo, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż efekty realizacji tego zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując, w związku z realizacją projektu pn.: „Kompleksowa termomodernizacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego A oraz B w Gminie”, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym stanie faktycznym oraz własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.