Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.225.2018.1.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-02
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w ... a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska”
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2018 r. (data wpływu 12 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\` jest beneficjentem projektu pn.: „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska” (oś priorytetowa 2 Cyfrowe \`(...)\` Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020 nr \`(...)\`) realizowanym w ramach porozumienia zawartego w dniu \`(...)\` r. pomiędzy Województwem \`(...)\`, reprezentowanym przez Zarząd Województwa \`(...)\`, a Regionalną Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\`, reprezentowaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Celem projektu jest ułatwienie komunikowania się społeczeństwa z jednostką administracji publicznej, za pośrednictwem platformy internetowej. Pojęcie „społeczeństwo” należy tu rozumieć nie tylko jako osoby prywatne ale także instytucje publiczne, firmy, uczelnie, pozarządowe organizacje użytku publicznego i inne, również osoby niepełnosprawne. Z kolei pojęcie „platforma internetowa’ to, zgodnie z założeniami projektu, informatyczne medium komunikacyjne wykorzystujące m.in. ePUAP, umożliwiające interaktywny kontakt z urzędem. Obecnie elektronicznymi środkami komunikacji dostępnymi dla społeczeństwa są strona internetowa RDOŚ, BIP oraz poczta elektroniczna. Tylko pocztę elektroniczną można traktować jako medium umożliwiające dwukierunkową, elektroniczną wymianę informacji, jednak w ograniczonym zakresie.

Wdrożenie projektu, którego podstawowymi założeniami są:

*   zwiększenie efektywności i skuteczności udziału społeczeństwa w procedurze oceny oddziaływania przedsięwzięć na środowisko oraz tworzenia planów, zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000,

*   udostępnienie on-line zdigitalizowanych zasobów RDOŚ w formie rejestrów dostępnych danych o znaczeniu historycznym i naukowym,

*   udostępnienie on-line interaktywnych formularzy wniosków składanych do RDOŚ, spowoduje, że powstanie nowy, interaktywny środek komunikacji, zapewniający dwukierunkowość komunikacji w każdym z wymienionych aspektów.

Wniosek aplikacyjny Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w \`(...)\` - złożony w ramach konkursu - uwzględniał podatek VAT jako koszt kwalifikowany, kierując się generalną zasadą zawartą w „Wytycznych programowych dotyczących systemu wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020”, zgodne z którą „podatek od towarów i usług (VAT), może zostać uznany za wydatek kwalifikowany tylko wtedy, gdy beneficjent nie ma prawnej możliwości jego odzyskania”.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\` jest państwową jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej i nie jest płatnikiem podatku VAT, co wynika z regulacji prawnych i było wykazane we wniosku.

Według art. 123 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem administracji rządowej niezespolonej. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wykonuje swoje zadania przy pomocy regionalnej dyrekcji ochrony środowiska, która jest państwową jednostką budżetową.

Artykuł 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2017, poz. 2077) określa państwowe jednostki budżetowe, jako jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które nie posiadają osobowości prawnej. Jednostki budżetowe pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek dochodów budżetu państwa, albo na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W przypadku państwowych jednostek budżetowych, niebędących płatnikami VAT, które uzyskują dofinansowanie z funduszy europejskich, pozostała część środków (tzw. wkład własny) zapewniana jest przez budżet państwa w ramach budżetu środków krajowych, przy czym środki te mogą być wykorzystane jedynie na pokrycie wydatków kwalifikowanych.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\`, jako jednostka budżetowa nie posiada statusu podatnika VAT i nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT. RDOŚ w \`(...)\` zaliczyła podatek VAT do kosztów kwalifikowanych projektu, ponieważ zarówno w fazie realizacyjnej jak i operacyjnej, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem krajowym, nie przysługuje prawo (tzn. brak jest prawnych możliwości) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot VAT.

W związku z realizacją projektu, nie ma możliwości odzyskania podatku VAT nawet w fazie eksploatacyjnej, ponieważ usługi powstałe w wyniku realizacji projektu, będą udostępniane nieodpłatnie. Wszystkie e-usługi ułatwiające komunikację pomiędzy interesariuszem a urzędem, stanowiące nowy, interaktywny środek komunikacji, zapewniający dwukierunkowość komunikacji, będą nieodpłatnie, a więc będą służyły do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy RDOŚ w \`(...)\` ma możliwość odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska” (oś priorytetowa 2 Cyfrowe \`(...)\` Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020 nr \`(...)\`)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 123 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem administracji rządowej niezespolonej. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wykonuje swoje zadania przy pomocy regionalnej dyrekcji ochrony środowiska, która jest państwową jednostka budżetową.

Artykuł 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2017, poz. 2077) określa państwowe jednostki budżetowe, jako jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które nie posiadają osobowości prawnej. Jednostki budżetowe pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek dochodów budżetu państwa, albo na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), nie uznaje się za podatnika VAT organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z tym zapisem RDOŚ w \`(...)\` nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, uznawanego w realizowanym projekcie, jako wydatki kwalifikowane.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast, stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W rozumieniu tego przepisu działalność gospodarczą prowadza podmioty, które zajmują się tym profesjonalnie. W związku z powyższym, warunkiem uznania organu władzy publicznej za podatnika podatku VAT jest prowadzenie „samodzielnej działalności gospodarczej”.

W rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\` takiej działalności nie prowadzi.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towar i usługa, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym, Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w \`(...)\`, która nie jest płatnikiem VAT, nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT i może uznać podatek VAT za wydatek kwalifikowany, tzn. sfinansować go ze środków RPO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT nie jest spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca - towary i usługi związane z realizacją projektu „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska” są wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji projektu. Tym samym, Zainteresowanemu nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie ma również możliwości odzyskania podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Poprawa komunikacji pomiędzy Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w \`(...)\` a społeczeństwem poprzez narzędzia informatyczne - e-drzwi do ochrony środowiska”, ponieważ efekty projektu są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.