Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-224/13-3/16-S/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-09-21
Teza: Czy podatkowi dochodowemu od osób fizycznych podlega zbycie prawa do nieruchomości nabytego w wyniku zniesienia współwłasności małżeńskiej?
Słowa kluczowe: małżeństwo; nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1649) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, w związku wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14 (data wpływu 30 maja 2016 r.) oraz prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13 (data wpływu 27 czerwca 2016 r.), stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu 27 marca 2013 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2013 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest mężatką od dnia 9 marca 1976 r. Dnia 7 grudnia 1989 r., na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego (AN Nr …), … (mąż Wnioskodawczyni) został właścicielem nieruchomości składającej się z gruntu ornego, łąki, lasu i pastwiska o łącznej powierzchni 3,2791 ha, położonej w obrębie …, gm. ….

W dniu 8 stycznia 2009 r., celem uporządkowania spraw majątkowych, Wnioskodawczyni zawarła w formie aktu notarialnego (AN Nr …) umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową o ww. nieruchomości.

Uchwałą Rady Gminy w … z dnia 25 września 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, część gospodarstwa znajdująca się we wsi …, obręb …, gm. … znalazła się na obszarze przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe.

W dniu 5 października 2011 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem sprzedała działkę o powierzchni 1 355 m2, za kwotę 110 000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy rozszerzenie wspólności majątkowej stanowiło dla Wnioskodawczyni nabycie nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w konsekwencji, sprzedaż nieruchomości gruntowej stanowiła źródło przychodu podlegające zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 30e ww. ustawy? Jeżeli tak, to jak ma Wnioskodawczyni ustalić podstawę opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zawarcie umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej jest uregulowaniem ustroju majątkowego małżonków, odbywa się nieodpłatnie i cały zysk ze sprzedaży nieruchomości wchodzi do majątku wspólnego.

W wyniku zawarcia w 2009 r. umowy rozszerzającej wspólność ustawową, Wnioskodawczyni została współwłaścicielem nieruchomości nabytej przez męża w 1989 r. Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działki gruntowej nastąpiła po upływie 5 lat od daty nabycia. Zatem, sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., nr 51, poz. 307). Nie ma w prawie podatkowym przepisu na dokonanie podziału przychodu ze sprzedaży (przedmiotu wchodzącego w skład wspólności majątkowej) przypadającego małżonkom w celu wymierzenia podatku jednemu z tych małżonków (wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2002 r., sygn. akt III SA 2717/00, OSP 2003 r. z 4, p 47). Brak jest norm przewidujących, w jaki sposób ma następować określenie podatku jednemu z małżonków od przychodu ze sprzedaży przedmiotu wchodzącego w skład wspólności majątkowej oraz norm stanowiących o tym, że jest to w ogóle możliwe.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w systemie prawa podatkowego nie istnieją normy, które pozwoliłyby organowi podatkowemu na określenie podatku jednemu z małżonków od przychodu ze sprzedaży przedmiotu wchodzącego w skład wspólności majątkowej. Oznacza to, że ustawodawca nie chciał opodatkowywać takiego rodzaju przychodu. Niemożliwe staje się więc opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów ze sprzedaży nieruchomości, jeżeli objęte one były wspólnością majątkową. Milczenie ustawodawcy co do objęcia obowiązkiem podatkowym tego stanu faktycznego, powoduje konieczność uznania tej transakcji za wolną od opodatkowania.

W dniu 6 czerwca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu 27 marca 2013 r.), wydał interpretację indywidualną Nr IPTPB2/415-224/13-2/AK, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości jest nieprawidłowe.

W powyższej interpretacji stwierdzono, że Wnioskodawczyni nabyła udział w przedmiotowej nieruchomości w 2009 r., tj. w dniu zawarcia umowy rozszerzającej ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Zatem, odpłatne zbycie udziału w nieruchomości w 2011 r. nastąpiło przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, Wnioskodawczyni uzyskała dochód i powstał obowiązek podatkowy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretację indywidualną z dnia 6 czerwca 2013 r., Nr IPTPB2/415-224/13-2/AK, doręczono w dniu 10 czerwca 2013 r.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem, Wnioskodawczyni w dniu 20 czerwca 2013 r. (data wpływu 21 czerwca 2013 r.), wezwała tutejszy Organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia 16 lipca 2013 r., Nr IPTPB2/415W-117/13-2/AK, (doręczonej w dniu 23 lipca 2013 r.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji.

Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, Wnioskodawczyni w dniu 14 sierpnia 2013 r. (data wpływu 19 sierpnia 2013 r.), złożyła za pośrednictwem tutejszego Organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o zmianę przedmiotowej interpretacji.

W skardze Wnioskodawczyni zarzucała naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawczyni, nieruchomość została nabyta w 1989 r. w drodze przekazania gospodarstwa rolnego, w czasie trwania małżeństwa. Zatem, Wnioskodawczyni nie mogła nabyć tej samej nieruchomości po raz drugi w 2009 r., poprzez zawarcie umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską. W przypadku sprzedaży części tej nieruchomości, cały przychód wchodzi niepodzielnie do majątku wspólnego małżonków.

Pismem z dnia 12 września 2013 r., Nr IPTPB2/4160-86/13-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów udzielił odpowiedzi na ww. skargę wnosząc o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 6 czerwca 2013 r., Nr IPTPB2/415-224/13-2/AK.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżony akt prawu nie odpowiada. Według Sądu, stan faktyczny pozostaje poza sporem.

Sąd podkreślił, że w myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: p.d.f.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) p.d.f., źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Sąd zgadza się z Ministrem Finansów, że przepisy p.d.f. nie zawierają definicji ustawowej pojęcia użytego w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8, to jest „nabycia nieruchomości”. Podziela także stanowisko, że w tej sytuacji, jego znaczenia należy poszukiwać na gruncie prawa cywilnego. Sąd nie może natomiast zaakceptować poglądu, że skoro „p.d.f. nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne, nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może ono nastąpić, to ww. pojęcie należy rozumieć szeroko, tzn., że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci nabycia własności rzeczy”.

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08 (CBOSA), nie została przedstawiona analogiczna interpretacja pojęcia „nabycie”. Przede wszystkim, stan faktyczny, w którym ww. wyrok zapadł, był zupełnie inny od tego, z którym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mianowicie, wnioskodawca w dniu 11 grudnia 1998 r. nabył wraz z żoną, do majątku objętego wspólnością ustawową, zabudowaną nieruchomość. Z kolei w dniu 25 stycznia 2006 r., w wyniku sądowego podziału majątku wspólnego, został wyłącznym właścicielem tej nieruchomości, którą sprzedał w dniu 18 maja 2007 r. Istotne było, że w wyniku podziału majątku dorobkowego otrzymał on na wyłączną własność majątek o wartości 844 430 zł, w tym zabudowaną nieruchomość o wartości 800 000 zł. Tytułem wyrównania udziałów, podatnik dokonał spłaty na rzecz byłej żony kwoty 384 215 zł. W tym stanie faktycznym, organy uznały, że wartość prawa do zabudowanej nieruchomości otrzymanej przez podatnika w wyniku podziału majątku wspólnego przekroczyła jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim oraz, że za datę nabycia nieruchomości, w tej części która przekroczyła udział podatnika w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego. W konsekwencji, bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f., dla tej części nieruchomości należało liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano podziału. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku zaakceptował stanowisko Sądu I Instancji, że datą nabycia, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) p.d.f., był 2 luty 2006 r., a więc moment uprawomocnienia się postanowienia sądu o podziale majątku wspólnego, w wyniku którego podatnik stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości, w części przekraczającej jego udział w majątku wspólnym.

Sąd podniósł, że jakkolwiek brak wskazania w art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f. tytułów prawnych nabycia mógłby sugerować, że chodzi tu o każde uzyskanie wymienionych w nich praw, bez względu na tytuł i formę nabycia, jednakże analiza orzecznictwa wskazuje, że nie wszystkie formy nabycia będą mieściły się w tym pojęciu. W uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 1996 r., FPS 7/96 (ONSA 1997/2, poz. 51), Sąd nie uznał za nabycie zwrotu wywłaszczonej uprzednio nieruchomości, mimo że decyzja wydana w tym przepisie miała charakter konstytutywny. Tak więc, nie każde przeniesienie własności jest nabyciem w rozumieniu ww. przepisu.

W niniejszym stanie faktycznym należało rozważyć przede wszystkim charakter prawny małżeńskiej umowy majątkowej, rozszerzającej wspólność ustawową, czego Minister Finansów nie uczynił.

Zgodnie z art. 31 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.o.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami, z mocy ustawy, wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 k.r.o.). Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1 k.r.o. Jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej.

Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie: czy powiększenie majątku wspólnego małżonków - umową zawartą na podstawie art. 47 § 1 k.r.o. - o nieruchomość, stanowiącą dotąd przedmiot majątku odrębnego jednego z nich stanowiło dla drugiego małżonka „nabycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanym przez Wnioskodawczynię, z dnia 9 kwietnia 2002 r., sygn. akt III SA 2717/00 (LEX 76287), powołano się na uchwałę 7 sędziów z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. FPS 7/96 (ONSA 1997, z. 2, poz. 51), w której zwrócono także uwagę na wyjątkowy - bo ograniczający swobodę dysponowania prawem własności - charakter art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f., co nakazuje ścisłą jego interpretację. Sąd stwierdził też, że ewentualne wątpliwości prawne, które wystąpią przy jego stosowaniu, powinny być wyjaśniane na korzyść podatnika. W ww. wyroku, Sąd wyraził również pogląd, że umowa majątkowa rozszerzająca wspólność ustawową (art. 47 § 1 k.r.o.) jest czynnością prawną organizacyjną, której przedmiotem jest regulacja majątkowoprawnych stosunków małżonków (por. A. Dyoniak: Glosa do uchwały SN; OSP 1993, z. 5, poz. 92), a nadto stwierdził, że włączenie do majątku małżonków, w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową, nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka, nie jest nabyciem tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f. przez drugiego małżonka.

Ten typ współwłasności charakteryzuje się tym, że:

*   jest to współwłasność bezudziałowa,

*   żaden z małżonków, w czasie jej trwania, nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego,

*   jest wspólnością masy majątkowej odpowiadającej pojęciu mienia (art. 44 K.c.).

Sąd wskazał, że przy podzieleniu stanowiska Organu podatkowego, a mianowicie, że Wnioskodawczyni jest zobowiązana do uiszczenia zryczałtowanego podatku na podstawie art. 30e ust. 1 p.d.f. dlatego, że sporną nieruchomość nabyła w drodze umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową w dniu 8 stycznia 2009 r., zaś zbyła ją wraz z mężem w dniu 5 października 2011 r., czyli przed upływem terminu 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f., byłaby otwarta kwestia co do Jej małżonka, który nieruchomość, tę nabył w dniu 7 grudnia 1989 r. a więc sprzedając ją po upływie 5 lat od nabycia, do uiszczenia zryczałtowanego podatku na podstawie art. 30e ust. 1 p.d.f. zobowiązany by nie był. Oczywiście Sąd zdaje sobie sprawę, że zaskarżona interpretacja kwestii tej nie dotyczy, ale nie sposób nie stwierdzić, że jeżeli cały przychód uzyskany przez małżonków ze sprzedaży nieruchomości wszedł - niepodzielnie - do ich majątku wspólnego, to zróżnicowanie ich pozycji - w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f. - przy istniejącej małżeńskiej wspólności majątkowej byłoby nie do zaakceptowania.

Mając na uwadze przedstawione wyżej względy, Sąd orzekł, że zaskarżona interpretacja indywidualna podlegała uchyleniu na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).

Sąd stwierdził, że w ponownie udzielonej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów powinien uwzględnić stanowisko przedstawione w uzasadnieniu wyroku.

Po otrzymaniu nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Wyrokiem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną Organu.

Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw i dlatego należało ją oddalić.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stan faktyczny jaki wyłania się z akt sprawy nie budzi wątpliwości. Spór sądowy wzbudziła natomiast kwalifikacja prawnopodatkowa stanu faktycznego, który Wnioskodawczyni zawarła w formie aktu notarialnego umowę majątkową małżeńską, rozszerzającą wspólność majątkową o nieruchomość stanowiącą dotychczas majątek odrębny małżonka. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zauważył, że w opisanym stanie faktycznym należało rozważyć przede wszystkim charakter prawny małżeńskiej umowy majątkowej rozszerzającej wspólność ustawową, czego Minister Finansów nie uczynił.

Sąd stwierdził, że umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1 k.r.o. Jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego miedzy małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2015 r., sygn. I CA 185/15, LEX nr 1808658). Tak więc, skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy (mąż Wnioskodawczyni) wyzbyła się prawa do tej rzeczy. Kwestia ta, była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 9 kwietnia 2002 r., sygn. akt III SA 2717/00 oraz w wyroku z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. II FSK 313/14 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a p.d.f. źródłami przychodów są: odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w orzeczeniach sądów administracyjnych podkreśla się, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nabycia. Z reguły więc, przyjmuje się dość szerokie rozumienie tego pojęcia. Nie sposób jednak przyjąć, co czyni Minister Finansów, że Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość z chwilą zawarcia umowy o rozszerzenie wspólności małżeńskiej majątkowej. Tak jak już wyjaśniono wyżej, rozszerzenie to ma charakter organizacyjny i nie stanowi nabycia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji wykładnia językowa przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.f. odpowiada prawu. Małżeńską umowę majątkową nie można utożsamiać ze zbyciem ani z nabyciem poszczególnych składników majątku, ani z nabyciem udziałów w tym majątku. Minister Finansów, całkowicie pomijając charakter prawny zawartej umowy, nie dokonując analizy współwłasności łącznej, doszedł do nieuprawnionego wniosku, że Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość z chwilą zawarcia umowy o rozszerzeniu wspólności małżeńskiej majątkowej.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13 wraz z aktami sprawy wpłynął do tutejszego Organu w dniu 27 czerwca 2016 r.

Mając powyższe na uwadze, ponownemu rozpatrzeniu podlega wniosek z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu 27 marca 2013 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14 oraz w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13 – stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości - jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi przychód, z którego dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment (data) nabycia.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest mężatką od dnia 9 marca 1976 r. W dniu 7 grudnia 1989 r., na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, mąż Wnioskodawczyni został właścicielem nieruchomości składającej się z gruntu ornego, łąki, lasu i pastwiska o łącznej powierzchni 3,2791 ha.

W dniu 8 stycznia 2009 r., celem uporządkowania spraw majątkowych, Wnioskodawczyni zawarła w formie aktu notarialnego umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową o ww. nieruchomości.

Uchwałą Rady Gminy z dnia 25 września 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, część gospodarstwa znalazła się na obszarze przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe.

W dniu 5 października 2011 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem sprzedała działkę o powierzchni 1.355 m2, za kwotę 110 000 zł.

Ustawodawca w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posługuje się terminem „nabycie” i przepis ten nie zawiera definicji tego pojęcia.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1965 r.- Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.) małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1038/13 stwierdził, że rozszerzenie wspólności ustawowej małżeńskiej na podstawie art. 47 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność tę potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14. W związku z tym, w 2009 r., w drodze umowy rozszerzenia wspólności ustawowej, Wnioskodawczyni nie nabyła udziału nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz ww. wyroki sądów, stwierdzić należy, że przychód uzyskany w dniu 5 października 2011 r. przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży udziału w nieruchomości, nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż Wnioskodawczyni w 2009 r. nie nabyła udziału w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji, uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód z tytułu odpłatnego zbycia w 2011 r. udziału w nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Należy również wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawczyni, jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości (męża Wnioskodawczyni).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.