Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-407/08-3/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-09-30
Teza: Czy koszty takie jak: 1) amortyzacja budynków i budowli, 2) podatek od nieruchomości, 3) opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ponoszone w związku z posiadaniem nieruchomości, które ze względu na rozwiązanie umów dzierżawy nie są w chwili obecnej przedmiotem dzierżawy (nieruchomości zlokalizowane w A, B, C oraz częściowo w D) stanowią koszt uzyskania przychodu spółki stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1” oraz stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16”?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; nieruchomości; nieruchomości-podatek od nieruchomości; opłata-opłata za użytkowanie wieczyste
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 czerwca 2008 r. (data wpływu 30.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z posiadaniem nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z posiadaniem nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. należy do międzynarodowej grupy S.

Sp. z o.o. jest spółką właścicielską większości polskich nieruchomości grupy, położonych w miejscowościach: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K (o łącznej powierzchni ok. 90 ha). Większość nieruchomości spółka dzierżawi produkcyjnym spółkom koncernu i czerpie z tego tytułu stałe przychody w wysokości czynszu dzierżawnego. Podstawowym przedmiotem działalności spółki jest wynajem nieruchomości na własny rachunek (xxx).

Nieruchomości położone w miejscowościach: D (tylko w odniesieniu do części nieruchomości), A, B oraz C nie są już wydzierżawiane (w tym zakresie umowy dzierżawy zostały rozwiązane). Spółka podejmuje działania mające na celu znalezienie nabywców bądź nowych dzierżawców w odniesieniu do nieruchomości, w stosunku do których zostały rozwiązane umowy dzierżawy (w tym celu prowadzi już rozmowy z potencjalnymi klientami oraz biurami pośrednictwa w obrocie/dzierżawie nieruchomości przemysłowych).

Spółka ponosi w związku z „niedzierżawionymi” nieruchomościami (zlokalizowanymi w A, B, C oraz częściowo w D) następujące stałe koszty:

1.  amortyzacji budynków i budowli,
2.  podatku od nieruchomości,
3.  opłat z tytułu użytkowania wieczystego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty takie jak:

1.  amortyzacja budynków i budowli,
2.  podatek od nieruchomości,
3.  opłaty z tytułu użytkowania wieczystego

ponoszone w związku z posiadaniem nieruchomości, które ze względu na rozwiązanie umów dzierżawy nie są w chwili obecnej przedmiotem dzierżawy (nieruchomości zlokalizowane w A, B, C oraz częściowo w D) stanowią koszt uzyskania przychodu spółki stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1” oraz stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16”?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pkt 2 i 3 pytania. Wniosek Spółki w zakresie pkt 1 pytania, został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 30 września 2008 r., nr ILPB3/423-407/08-2/ŁM.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty jak:

1.  amortyzacja budynków i budowli,
2.  podatek od nieruchomości,
3.  opłaty z tytułu użytkowania wieczystego

ponoszone w związku z posiadaniem nieruchomości, aktualnie nie będącymi przedmiotem dzierżawy (A, B, C, częściowo D), stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W odniesieniu do pkt 1) – amortyzacja budynków i budowli – spółka stoi na stanowisku, że jako, iż jest przedsiębiorcą, koszt stanowiący równowartość odpisów amortyzacyjnych dokonywanych zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie podatkowej, stanowić będzie koszt podatkowy. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (…) dokonane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Stosownie do art. 16a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają stanowiące własność podatnika (…) kompletne i zdatne do użytku budowle, budynki o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu, dzierżawy (…). Stosownie natomiast do przepisu szczególnego art. 16c pkt 5 ww. ustawy nie podlegają amortyzacji takie składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w takim przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności.

W przypadku Spółki podstawowa działalność gospodarcza jest jak najbardziej kontynuowana, z dwoma dzierżawcami zostały w odniesieniu do części majątku rozwiązane umowy dzierżawy. W tym zakresie Spółka podejmuje czynności mające na celu znalezienie nowych dzierżawców, względnie nabywców nieruchomości. Spółka nie zamierza zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej, a tylko wyłącznie z takim warunkiem wiąże się konieczność wyłączenia z wyniku podatkowego kosztów amortyzacji majątku stanowiącego własność przedsiębiorcy.

W odniesieniu do pkt 2) i 3) – tj. koszt podatku od nieruchomości oraz opłat z tytułu użytkowania wieczystego, Spółka stoi na stanowisku, że ujęcie w koszty podatkowe przedmiotowych wydatków wynika z samej znowelizowanej definicji art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”. Wydatki z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłat z tytułu użytkowania wieczystego nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy. Wyłączenie części nieruchomości z działalności aktualnie generującej przychody jest tymczasowe i nie powoduje utraty pośredniego związku z przychodami Spółki w przyszłości.

Podatek od nieruchomości i opłaty z tytułu użytkowania wieczystego są wydatkami obligatoryjnymi związanymi z samym faktem posiadania nieruchomości. Wydatki te, jako obligatoryjne daniny, są ponoszone w celu zachowania źródła przychodu (przychód powstanie albo z tytułu wydzierżawienia nieruchomości nowym klientom, albo w wyniku sprzedaży nieruchomości).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego w pkt 2 i 3 pytania stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

W celu właściwego ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów jednostka winna prawidłowo rozpoznać sposób powiązania kosztów z przychodami. Podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu są kosztem pośrednio pozostającym w związku przyczynowo – skutkowym z przychodami. Wydatki te wynikają z faktu posiadania nieruchomości przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą i należy klasyfikować je jako element kosztów stałych, który podatnik jest obowiązany uiszczać w związku z posiadanym przez niego majątkiem. Wydatki te są ponoszone w związku z samym faktem posiadania nieruchomości czy korzystaniem z niej na podstawie umowy najmu lub dzierżawy przez Spółkę, niezależnie od tego, czy jest prowadzona inwestycja, czy też nie.

W myśl art. 15 ust. 4d ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 4e tejże ustawy, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W związku z powyższym, podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu jako koszt pośredni, stanowią koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.