Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.155.2021.2.WF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-17
Teza: Opłata od środków spożywczych
Słowa kluczowe: cukier; napoje; opłata
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że Państwa stanowisko przedstawione we wniosku z 14 maja 2021 r. (data wpływu 19 maja 2021 r.) uzupełnionym pismem z 14 lipca 2021 r. (data wpływu 20 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów ustawy o zdrowiu publicznym w zakresie braku obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych oraz nieuwzględniania w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy napojów nabytych przed 1 stycznia 2021 r. (zapasy magazynowe):

1\. od podmiotów prowadzących sprzedaż na terenie kraju a następnie sprzedawanych w 2021 r. do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna),

– **jest prawidłowe,** 2. w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź importu a następnie sprzedawanych w 2021 r. do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna – **jest nieprawidłowe,**
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową – **jest prawidłowe,**
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową – **jest nieprawidłowe,**
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

19 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o zdrowiu publicznym w zakresie opłaty od środków spożywczych.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 8 lipca 2021 r. znak 0111-KDSB1-1.4019.155.2021.1.WF wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełnili Państwo 15 lipca 2021 r. (uiszczenie opłaty) i 20 lipca 2021 r. (wpływ pisma).

We wniosku oraz uzupełnieniu przedstawili Państwo następujący stan faktyczny.

Spółka jest przedsiębiorstwem handlowym typu (\`(...)\`) z siedzibą w Polsce. Przedmiotem działalności Spółki jest handel artykułami spożywczymi i konsumpcyjnymi wszelkiego rodzaju oraz prowadzenie placówek handlowych o dużej powierzchni na terenie Polski. Spółka prowadzi swoją działalność poprzez sieć hal sprzedaży, które oferują m.in. pełne zaopatrzenie dla gastronomii, hotelarstwa, handlu detalicznego, kiosków, sklepów na stacjach benzynowych, obsługi imprez, barów, kuchni, stołówek i innych podmiotów prowadzących działalność gastronomiczną.

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje sprzedaży napojów z dodatkiem cukrów, kofeiny lub tauryny, o których mowa w art. 12a ust. 1 Ustawy (dalej: „Napoje słodzone”) do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna).

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową Napojów słodzonych.

Na dzień 1 stycznia 2021 roku, tj. dzień wejścia w życie przepisów Ustawy z dnia 14 lutego 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Dz.U. z 2020 r., poz. 1492, dalej: „Ustawa nowelizująca”), wprowadzającej m.in. opłatę od środków spożywczych (dalej: „Opłata”), Spółka posiadała na stanie magazynowym Napoje słodzone zakupione do dnia 31 grudnia 2020 roku, tj. przed obowiązywaniem przepisów dotyczących ww. Opłaty.

Posiadane przez Spółkę na stanie Napoje słodzone zakupione przed 1 stycznia 2021 roku mogą pochodzić zarówno od producentów krajowych (zostały zakupione w Polsce), mogły również zostać nabyte w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu od producentów zagranicznych.

W odniesieniu do Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 roku Wnioskodawca nie był zamawiającym, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 Ustawy.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z dokonaną w 2021 roku sprzedażą Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna).

ciąży na nim obowiązek zapłaty Opłaty.

Wniosek doprecyzowali Państwo o następujące informacje:

W odpowiedzi na pytanie Organu, Spółka wyjaśnia, że w ramach działalności nabywa i sprzedaje szeroki asortyment Napojów słodzonych (kilkaset różnych towarów). Jednocześnie Spółka potwierdza, iż przedmiotem Wniosku są Napoje słodzone, wskazane w art. 12b ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym, w zależności od rodzaju towaru ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 (Soki z owoców i warzyw) i 10.89 (Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej nieskalsyfikowane) oraz w dziale 11 (Napoje), w których składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, tj. cukry będące monosacharydami lub disacharydami (przykładowo maltoza, glukoza, sacharoza czy fruktoza) oraz substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (przykładowo ksylitol, sorbitol czy aspartam), kofeina lub tauryna.

Szczegółowe wskazanie substancji znajdujących się w poszczególnych rodzajach Napojów słodzonych nie jest możliwe, z uwagi na fakt, że przedmiotem Wniosku jest szeroka grupa towarów (będących Napojami słodzonymi, o których mowa w art. 12b ust. 1 Ustawy o zdrowiu publicznym), a nie jeden napój o określonym składzie czy klasyfikacji statystycznej.

(…)

W odpowiedzi na pytanie Organu, Spółka potwierdza, iż Napoje słodzone będące na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 roku zostały nabyte przez Wnioskodawcę:

1.  od podmiotów prowadzących sprzedaż na terenie kraju,
2.  w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
3.  w ramach importu.

Jednocześnie, Napoje słodzone będące na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 roku nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę jako zamawiającego, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 Ustawy o zdrowiu publicznym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z dokonaną w 2021 roku sprzedażą Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna),

ciąży na nim obowiązek zapłaty Opłaty oraz uwzględnienia Napojów słodzonych w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 Ustawy?

Państwa zdaniem.

W związku z dokonaną w 2021 roku sprzedażą Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna),

nie powstał obowiązek zapłaty Opłaty oraz uwzględnienia Napojów słodzonych w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 Ustawy.

Uzasadnienie stanowiska:

Zgodnie z treścią art. 12a ust. 1 Ustawy, prowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1\. cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008", 2. kofeiny lub tauryny - podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą".

W art. 12a ust. 2 Ustawy zdefiniowano wprowadzanie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1 jako sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

Podmioty obowiązane do zapłaty opłaty wskazane w art. 12d ust. 1 to w szczególności osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej będące podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju.

Jednocześnie, jak wskazano w treści art. 12e ust. 3 i 4 Ustawy, obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą. Pozostałe podmioty wprowadzające na rynek napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, za których wprowadzenie została zapłacona opłata, nie uwzględniają tych napojów w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1.

Powyższe przepisy Ustawy co do zasady definiują mechanizm naliczania i odprowadzania Opłaty i należy je interpretować łącznie. Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, iż zamysłem Ustawodawcy było takie skonstruowanie systemu naliczania i poboru Opłaty, w którym przedsiębiorcy tacy jak Wnioskodawca, tj. prowadzący jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową Napojów słodzonych co do zasady nie są obowiązani do odprowadzania Opłaty, która jest odprowadzana przez podmiot sprzedający Napoje słodzone takiemu przedsiębiorcy. Znajduje to uzasadnienie praktyczne, ponieważ w przypadku takich podmiotów określenie przeznaczenia nabywanych Napojów słodzonych do sprzedaży detalicznej albo do sprzedaży hurtowej na moment ich zakupu jest niemożliwe.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w związku z dokonaną w 2021 roku sprzedażą Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna),

jako na podmiocie prowadzącym jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową, nie ciąży na nim obowiązek zapłaty Opłaty zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 12e ust. 3 Ustawy oraz obowiązek uwzględnienia ww. Napojów słodzonych w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 Ustawy.

Przyjęcie odmiennego stanowisko stałoby w sprzeczności z mechanizmem naliczania i odprowadzania Opłaty ustalonym przez Ustawodawcę oraz skutkowałoby nałożeniem obowiązku naliczania i odprowadzania Opłaty przez podmiot zwolniony wolą Ustawodawcy z takiego obowiązku.

Powyższe stanowisko jest spójne z wydanymi w dniu 23 lutego 2021 z objaśnieniami prawnymi Ministra Zdrowia (sygn. ZPN.611.55.2021 - w załączeniu) odnośnie opłaty od środków spożywczych (tj. Napojów słodzonych).

W objaśnieniach prawnych z dnia 23 lutego 2021 ujęto m.in. odpowiedź na pytanie Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw:

Czy w świetle art. 12a ust. 1 UOZ opłacie podlegają towary nabyte przez przedsiębiorcę przed końcem 2020 r., a zbywane dopiero w 2021 r. ?

na które Minister Zdrowia odpowiedział, iż:

W przypadku napojów znajdujących się na stanie magazynowym na koniec 2020 r. podmiotu prowadzącego jednocześnie sprzedaż hurtową i detaliczną, należy zwrócić uwagę na art. 12e ust. 3 ustawy, który mówi, że obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą. W związku z powyższym, ani podmiot sprzedający napoje do podmiotu prowadzącego sprzedaż detaliczną i hurtową ani podmiot prowadzący sprzedaż detaliczną i hurtową nie są zobowiązani do zapłaty opłaty od produktów sprzedanych i nabytych w 2020 r.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż objaśnienia Ministra Zdrowia zostały wydane w odpowiedzi na pytanie skierowane przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców w trybie art. 33 Prawa przedsiębiorców. Artykuł ten umożliwia właściwym ministrom wydawanie wyjaśnień dotyczących przepisów regulujących podejmowanie, wykonywanie lub zakończenie działalności gospodarczej, dotyczących praktycznego ich stosowania (objaśnienia prawne). Zgodnie z treścią art. 35 Prawa przedsiębiorców, co do zasady przedsiębiorca nie może być obciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do objaśnień prawnych.

Wnioskodawca uważa ponadto, iż wskazane stanowisko Ministra Zdrowia powinno zostać wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu niniejszego wniosku w świetle treści art. 12j Ustawy, zgodnie z którym organ właściwy w sprawie interpretacji ogólnych, objaśnień i interpretacji indywidualnych przepisów dotyczących opłaty i dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 12i ust. 1, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie. W przypadku interpretacji ogólnych wydawanych na wniosek i interpretacji indywidualnych minister właściwy do spraw zdrowia zajmuje stanowisko w terminie 21 dni od dnia doręczenia wniosku o zajęcie stanowiska, przy czym do terminu do wydania interpretacji ogólnej i interpretacji indywidualnej nie wlicza się okresu od dnia doręczenia tego wniosku do dnia otrzymania stanowiska.

Skoro Minister Zdrowia zajął już stanowisko w powyższej kwestii, zdaniem Wnioskodawcy stanowisko to nie może zostać pominięte przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku.

Niezależnie od powyższych rozważań Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż z treści przepisów Ustawy nie wynika obowiązek naliczenia oraz odprowadzenia Opłaty w przypadku sprzedaży Napojów słodzonych do przedsiębiorców prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową, w związku z czym w żadnym przypadku obowiązkowi temu nie będzie podlegała dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż przedsiębiorcom prowadzącym wyłącznie sprzedaż hurtową Napojów słodzonych nabytych przez Spółkę przed 1 stycznia 2021 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Państwa stanowisko w sprawie przedstawionego stanu faktycznego w zakresie

braku obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych oraz nieuwzględniania w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy napojów nabytych przed 1 stycznia 2021 r. (zapasy magazynowe):

1\. od podmiotów prowadzących sprzedaż na terenie kraju a następnie sprzedawanych w 2021 r. do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna),

– jest prawidłowe, 2. w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź importu a następnie sprzedawanych w 2021 r. do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna – jest nieprawidłowe,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową – jest prawidłowe ,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową – jest nieprawidłowe ,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna) – jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r., poz. 183, ze zm.), zwanej dalej ustawą, wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1\. cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), 2. kofeiny lub tauryny - podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą".

Z kolei art. 12a ust. 2 ustawy, stanowi iż przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

Jednocześnie zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:

1\. w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 287), 2. poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej.

W myśl z art. 12b ust. 1 ustawy za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Zgodnie z art. 12d ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:

1.  podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
2.  zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Obowiązek zapłaty opłaty powstaje, w myśl art. 12e ust. 1 ustawy, z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 12e ust. 3 ustawy obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.

Stosownie do art. 12e ust. 4 ustawy w przypadku, o którym mowa w ust. 3, pozostałe podmioty wprowadzające na rynek napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, za których wprowadzenie została zapłacona opłata, nie uwzględniają tych napojów w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1.

Obowiązek zapłaty opłaty powstaje, w myśl art. 12e ust. 1 ustawy, z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jesteście Państwo podmiotem prowadzącym jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową m. in. Napojów słodzonych.

Przedmiotem wniosku są Napoje słodzone, wskazane w art. 12b ust. 1 ustawy, w zależności od rodzaju towaru ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 (Soki z owoców i warzyw) i 10.89 (Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej nieskalsyfikowane) oraz w dziale 11 (Napoje), w których składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, tj. cukry będące monosacharydami lub disacharydami (przykładowo maltoza, glukoza, sacharoza czy fruktoza) oraz substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (przykładowo ksylitol, sorbitol czy aspartam), kofeina lub tauryna.

W ramach prowadzonej działalności dokonujecie Państwo sprzedaży napojów z dodatkiem cukrów, kofeiny lub tauryny, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna).

Na dzień 1 stycznia 2021 roku. posiadaliście Państwo na stanie magazynowym Napoje słodzone zakupione do dnia 31 grudnia 2020 roku.

Napoje słodzone będące na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 roku zostały nabyte przez Państwa:

1.  od podmiotów prowadzących sprzedaż na terenie kraju,
2.  w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
3.  w ramach importu.

Jednocześnie, Napoje słodzone będące na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 roku nie zostały nabyte przez Państwa jako zamawiającego, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 ustawy.

Państwa wątpliwość budzi, czy ciąży na Was obowiązek zapłaty Opłaty od środków spożywczych oraz wykazania w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy, w związku z dokonaną w 2021 roku sprzedażą Napojów słodzonych nabytych przed 1 stycznia 2021 do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna).

Odnosząc cytowane powyżej przepisy na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że napoje znajdujące się na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r., które zostały nabyte od podmiotów krajowych, zostały już wprowadzone na rynek krajowy, z uwagi na fakt, że prowadzicie Państwo jednocześnie sprzedaż detaliczną i hurtową. Zatem ich dalsza odsprzedaż w 2021 r. nie będzie podlegać opłacie, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, niezależnie od tego, komu sprzedacie Państwo te napoje.

W konsekwencji Państwa stanowisko dotyczące braku obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych od sprzedaży w 2021 r. napojów, które stanowiły zapasy magazynowe na dzień 31 grudnia 2020 r., a nabytych od podmiotów prowadzących sprzedaż na terenie kraju jest prawidłowe. W konsekwencji nie jesteście Państwo również zobowiązani do uwzględnienia w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy tej sprzedaży.

W odniesieniu do sprzedaży w 2021 r. napojów nabytych do 31 grudnia 2020 r. w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź ich importu należy zauważyć, że zgodnie z powołanymi powyżej przepisami, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w art. 12b ust. 1 ustawy. Natomiast przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów należy rozumieć sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty do pierwszego punktu, w którym prowadzona jest sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, zamawiającego, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust.3.

Skoro zatem napoje, o których mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, będące na stanie magazynowym na dzień 31.12.2020 r. zostały przez Państwa nabyte w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź importu, to ich sprzedaż detaliczna, sprzedaż do pierwszego punktu, w którym prowadzona jest sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną i hurtową, stanowi wprowadzenie na rynek krajowy. Tym samym zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 1 oraz 12e ust. 3 ustawy, w przypadku sprzedaży tychże napojów w 2021 r. mają Państwo obowiązek uiszczenia opłaty od środków spożywczych.

Państwa stanowisko dotyczące braku obowiązku zapłaty opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy od sprzedaży w 2021 r. napojów, które stanowiły zapasy magazynowe na dzień 31 grudnia 2020 r., a nabytych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź ich importu do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna – jest nieprawidłowe,
2.  podmiotów prowadzących wyłącznie sprzedaż hurtową – jest prawidłowe ,
3.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową – jest nieprawidłowe ,
4.  konsumentów (sprzedaż detaliczna) – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12g ust. 1 pkt ustawy podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, są obowiązane:

1\. składać w postaci elektronicznej informację, opatrzoną podpisem kwalifikowanym, według wzoru, o którym mowa w ust. 3, organowi właściwemu w sprawie opłaty za pośrednictwem systemu informatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, 2. obliczać i wpłacać opłatę -w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy informacja, na rachunek organu właściwego w sprawie opłaty.

Zatem zgodnie z art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy jesteście Państwo zobowiązani złożyć informację w sprawie opłaty od środków spożywczych z uwzględnieniem napojów w stosunku do których powstał obowiązek zapłaty opłaty.

Tym samym powinniście Państwo wykazać w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy sprzedaż w 2021 r. napojów, które stanowiły zapasy magazynowe na dzień 31 grudnia 2020 r., a nabytych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów bądź ich importu do:

1.  pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna,
2.  podmiotów prowadzących jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową, oraz
3.  konsumentów (sprzedaż detaliczna).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Przysługuje Państwu prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.