Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-396a/09/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-26
Teza: Czy każdy z zakładów produkcyjnych stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w rozumieniu art. 2 pkt 27e podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy; spółki-spółka kapitałowa; zakład; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2009 r. (data wpływu 20 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 2 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.) – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania przejmowanych zakładów jako zorganizowanych części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tejże ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2009 r. do tut. organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełniony pismem z dnia 2 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.) – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania przejmowanych zakładów jako zorganizowanych części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tejże ustawy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji artykułów spożywczych. Spółka posiada zakład produkcyjny w B., i jest czynnym podatnikiem VAT.

„G” Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej „G”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji artykułów spożywczych. „G” posiada dwa zakłady produkcyjne: jeden w B., a drugi w S., i jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka i „G” są spółkami zależnymi od spółki „M” S.A. z siedzibą w S. W związku z restrukturyzacją grupy kapitałowej, do której należy Spółka i „G”, rozważane jest przeniesienie własności obu zakładów produkcyjnych "G" na rzecz Spółki. Planuje się, iż to przeniesienie własności nastąpi:

*   w formie sprzedaży zakładu na rzecz Spółki lub
*   w formie wniesienia zakładu jako wkładu niepieniężnego (aportu) na pokrycie podniesienia kapitału zakładowego Spółki.

Każdy z zakładów „G” mających być przedmiotem transakcji prowadzi samodzielną i kompletną z technologicznego punktu widzenia działalność produkcyjną. Każdy z zakładów wyspecjalizowany jest w produkcji innego asortymentu towarów spożywczych.

Każdy z zakładów „G” jest wyodrębniony organizacyjnie. W szczególności posiada odrębne kierownictwo odpowiadające za funkcjonowanie zakładu. Wyodrębnienie znajduje również odzwierciedlenie w zapisach regulaminu organizacyjnego oraz w schemacie organizacyjnym „G”.

Rachunkowość zarządcza „G” zapewnia wyodrębnienie zarówno przychodów, jak i kosztów związanych z działalnością każdego z zakładów i pozwala na bieżąco analizować ich wyniki finansowe.

Transakcja obejmie, w wypadku każdego z zakładów „G”, następujące składniki majątkowe:

*   nieruchomość (nieruchomości), w której prowadzona jest działalność zakładu,
*   inne środki trwałe niezbędne do kontynuowania działalności produkcyjnej przez zakład,
*   wybrane wartości niematerialne i prawne (m.in. receptury i znaki towarowe) niezbędne do kontynuowania działalności produkcyjnej przez zakład,
*   wybrane wyposażenie niezbędne do kontynuowania działalności produkcyjnej przez zakład,
*   wybrane należności i wybrane zobowiązania funkcjonalnie związane z prowadzoną produkcją,
*   wybrane surowce niezbędne w procesie produkcji.

Planowana transakcja obejmie również przejęcie dotychczasowych pracowników zakładu w trybie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1976 r. Kodeks Pracy, a także cesję wybranych umów prawa cywilnego (w tym umów leasingu) funkcjonalnie związanych z działalnością zakładu.

Transakcja nie obejmie zapasów towarów i produktów gotowych, gdyż „G” dokona zbycia tych towarów i produktów na rzecz odbiorców (zgodnie z rolą „G” przewidzianą w strukturze grupy kapitałowej, po transakcji działalność „G” koncentrować się będzie na handlu).

Każdy z zakładów będzie kontynuował swoją działalność produkcyjną.

Dodatkowo w piśmie uzupełniającym z dnia 2 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.) w odniesieniu do pytania będącego przedmiotem niniejszej interpretacji Spółka wskazała, iż w ramach sprzedaży/aportu zakładów przekazane będą wszystkie składniki majątku, niezbędne do nieprzerwanego realizowania przez zakłady przypisanych im funkcji gospodarczych. Z transakcji zbycia zakładów mogą być jednak wyłączone takie składniki ich majątku, które nie mają wpływu na możliwość niezależnego funkcjonowania zakładów, jako jednostek samodzielnie realizujących zadania gospodarcze (np. wybrane wartości niematerialne i prawne, wybrane wyposażenie, wyprodukowane wyroby gotowy do sprzedaży).

W związku z powyższym, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zadano następujące pytania.

1.  Czy każdy z zakładów produkcyjnych stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w rozumieniu art. 2 pkt 27e podatku od towarów i usług?
2.  Jak należy ustalić zasady amortyzacji podatkowej środków trwałych nabytych przez Spółkę (środki wprowadzone do ewidencji, środki nie wprowadzone do ewidencji)?
3.  Czy wartość rynkową wyposażenia nabytego w formie aportu, Spółka może odnieść w koszty podatkowe w miesiącu oddania tego wyposażenia do użytkowania?
4.  Jak Spółka powinna ustalić koszt uzyskania przychodów w wypadku późniejszego odpłatnego zbycia aktywów nabytych w formie aportu (środki trwałe, wyposażenie, zapasy, wierzytelności)?
5.  Czy zapłaty uzyskane od dłużników na poczet przejętych wierzytelności są przychodem podatkowym Spółki?
6.  Czy wydatki Spółki na spłatę przejętych zobowiązań będą kosztem uzyskania przychodu Spółki?
7.  Czy w wypadku przejęcia umów leasingu operacyjnego, Spółka ma prawo do traktowania tych umów na użytek podatkowy:

1.  jako umów leasingu operacyjnego, tj. zgodnie z zasadami przewidzianymi dla umów określonych w art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, względnie
2.  w ten sam sposób co umów leasingu operacyjnego, tj. do (i) zaliczenia rat leasingowych w ciężar kosztów podatkowych, (ii) po zakończeniu leasingu Spółka będzie mogła nabyć przedmioty leasingu po cenie nie niższej od hipotetycznej wartości netto (określonej zgodnie z art. 17a pkt 6ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), co nie będzie traktowane jako świadczenie częściowo odpłatne w rozumieniu art. 12 ust. 5a lub art. 12 ust. 6a ww. ustawy, mimo iż okres używania przez Spółkę poszczególnych przedmiotów leasingu będzie krótszy od określonego w art. 17b ust. 1 pkt 1 tej ustawy?

9.  Czy wartość zapłaconych przez „G” do dnia cesji umów leasingu operacyjnego kwot czynszu leasingowego, w części stanowiącej spłatę wartości przedmiotu leasingu, jest przychodem podatkowym Spółki?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze w pozostałym zakresie sprawa zostanie rozpatrzona odrębnymi pismami.

W odniesieniu do pytania pierwszego Wnioskodawca wskazał, iż każdy z zakładów stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Art. 4a pkt 4 ww. ustawy, określa zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jako: „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania".

Zdaniem Spółki, każdy z zakładów posiada wskazane wyżej cechy. W szczególności każdy stanowi zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych - produkcji towarów spożywczych.

Odnosząc się do warunku wyodrębnienia organizacyjnego, wskazać należy na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-524/07-2/MB), w którym stwierdza się, iż „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.". W danym stanie faktycznym, każdy z zakładów jest wyodrębniony organizacyjnie. W szczególności, każdy z zakładów posiada dedykowanych mu pracowników, środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, jak również własne procedury organizacyjne i co ważne - kierownictwo.

Odnosząc się do warunku wyodrębnienia finansowego, należy wskazać, iż wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać samodzielności finansowej. W szczególności, wyodrębnienie finansowe nie oznacza konieczności prowadzenia odrębnej księgowości dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2008 r. (sygn. IBPB3/423-100/08/MS), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, iż wyodrębnienie finansowe: „Nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.". Zdaniem Spółki, wyodrębnienie w ramach rachunkowości zarządczej „G” przychodów i kosztów związanych z działalnością poszczególnych zakładów oraz aktywów i pasywów każdego z zakładów, spełnia warunki wyodrębnienia finansowego. Takie stanowisko potwierdza też Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w przytaczanej już interpretacji z dnia 3 marca 2008 r. sygn. IP-PB3-423-524/07-2/MB.

Odnosząc się do warunku niezależnego (samodzielnego) funkcjonowania, wskazać należy, iż oba omawiane zakłady mają możliwość samodzielnego działania. Są bowiem wyodrębnione organizacyjnie, a produkowane przez nie produkty mogą być zbywane na rynku bez względu na to, kto i w jakiej formie prawnej włada zakładem.

Zdaniem Spółki, bez znaczenia dla uznania zbywanego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa pozostaje pozostawienie poza zakresem transakcji niektórych składników majątku zakładów, takich jak towary oraz wyroby gotowe, czy też część należności i zobowiązań. Pozostawienie tych składników w majątku „G” nie spowoduje bowiem uszczerbku w zdolności do samodzielnego działania zakładów jako odrębnych przedsiębiorstw.

Ponadto Spółka wskazuje, iż stanowisko takie potwierdzają m.in. następujące indywidualne interpretacje prawa podatkowego, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. IPPP2/443-270/09-2/MK), z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. IPPP2/443-174/09-3/MK), z dnia 6 kwietnia 2009 r. (sygn. IPPP1-443-36/09-2/AK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Jednocześnie należy podkreślić, iż przytoczone przez Spółkę interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydane zostały w indywidualnych sprawach, w konsekwencji tut. organ nie jest związany rozstrzygnięciami w nich zawartymi.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.