Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.4.AP
Informacja zmieniana: 650765
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Ustalanie limitu w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
rachunkowych.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej
limit
uprawa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Obowiązek
prowadzenia ksiąg podatkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24a-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalania
    limitu w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych. Uzupełnił go Pan - w
    odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 maja 2025 r. (wpływ 29 maja 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan działalność rolniczą pod nazwą ... . Zajmuje się Pan prowadzeniem
    działów specjalnych produkcji rolnej uprawy pomidorów oraz ogórków. Produkty
    uprawiane są w kompleksie szklarni położonym w ..., a następnie sprzedawane
    podmiotom trzecim.
    Z tytułu prowadzonej działalności rolniczej jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny. Ustala Pan dochody z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu
    norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw, a zatem stosuje Pan
    tzw. niepełną księgowość. W obecnym stanie faktycznym nie ma Pan obowiązku
    prowadzenia ksiąg rachunkowych, ponieważ obowiązek taki nie wynika z przepisów o
    rachunkowości. Przychody z działów specjalnych produkcji nie przekraczały do tej pory
    równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Zamierza Pan, oprócz prowadzonej już działalności rolniczej, założyć również
    jednoosobową działalność gospodarczą. Planuje Pan nie tylko uprawiać i sprzedawać
    wskazane wyżej produkty, ale również zająć się skupywaniem produktów od innych
    producentów i ich dalszą sprzedażą. Przypuszcza Pan, że przychody roczne z działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz planowanej działalności gospodarczej mogą łącznie
    przekroczyć równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z Bazą Internetową REGON, prowadzi Pan gospodarstwo rolne w ramach
    działów specjalnych produkcji rolnej od 15 maja 1999 r.
    Planuje Pan rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod
    koniec bieżącego roku, tj. 2025 r. lub na początku przyszłego roku, tj. 2026 r.
    Jednoosobowa działalność gospodarcza miałaby obejmować handel hurtowy
    warzywami i owocami, tj. zakup towaru od producentów lub firm, a następnie dalszą
    ich sprzedaż do sieci handlowych i lokalnych sklepów. Działalność byłaby
    opodatkowana na zasadach ogólnych, a co za tym idzie byłaby prowadzona podatkowa
    księga przychodów i rozchodów oraz wpłacane zaliczki na podatek dochodowy.
    Nadal będzie Pan uzyskiwał przychody z działów specjalnych produkcji rolnej i
    przewiduje Pan, że łączne przychody z działalności gospodarczej oraz działów
    specjalnych produkcji rolnej przekroczą równowartość w walucie polskiej 2 500 000
    euro.
    Na dzień złożenia wniosku (jak i uzupełnienia), nie toczyło się i nie toczy się w stosunku
    do Pana postępowanie podatkowe lub kontrolne dotyczące opisu przedstawionego we
    wniosku.
    Pytanie (postawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

    Czy do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych będą sumowane Pana
    przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami
    planowanej jednoosobowej działalności gospodarczej? Jeżeli tak, to, czy po przekroczeniu
    limitu księgi rachunkowe będą dotyczyły Pana obu działalności, czy tylko działalności
    rolniczej - działów specjalnych produkcji rolnej?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Przychody uzyskane z działów specjalnych produkcji rolnej nie sumują się razem z
    przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej, a zatem do limitu obligującego
    do założenia ksiąg rachunkowych nie będą sumowane Pana przychody osiągane z działów
    specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami planowanej jednoosobowej działalności
    gospodarczej.
    Pana zdaniem, w razie zaistnienia zdarzeń określonych w pytaniu, przychód z działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz z jednoosobowej działalności gospodarczej w kolejnym
    roku podatkowym należy ustalać osobno, a limit przychodów, określony w art. 2 ust. 1 pkt
    2 ustawy o rachunkowości, w przypadku podmiotu osiągającego przychody z tytułu
    działów specjalnych produkcji rolnej, powinien być ustalany wyłącznie z uwzględnieniem
    wielkości przychodów z tego tytułu, tj. bez uwzględniania wysokości przychodów z innych
    źródeł.
    Uważa Pan, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy rozpatrywać
    indywidualnie w zależności od źródła przychodu.
    Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako: „u.p.d.o.f.”) – co do zasady – dotyczą opodatkowania
    wszelkich dochodów osób fizycznych.
    Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób
    fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody,
    w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej
    równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
    Działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów, wskazanym w art. 10
    ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
    Zgodnie natomiast z art. 15 u.p.d.o.f., przychód z działów specjalnych produkcji rolnej
    ustala się według zasad określonych w art. 14 u.p.d.o.f., jeżeli podatnik prowadzi księgi
    wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany
    zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku
    podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej,
    jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku. W przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14 u.p.d.o.f. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( t. j. z
    2023 r. poz. 120 ze zm.), przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do mających
    siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób
    fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i
    przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz
    przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z 5 lipca 2018 r. o zarządzie
    sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z

    sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze
    sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej
    równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Jak z powyższego wynika, zasadnicze znaczenie w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych ma ustalenie wysokości ww. limitu przychodów.
    Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych.
    Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 29 lipca 2020 r. (sygn.
    akt I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249) wskazał, że „z cytowanych przepisów ani nie wynika
    wprost, ani nie można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w celu ustalenia, czy
    przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, należy łączyć przychody zdziałów specjalnych produkcji rolnej z
    przychodami z innych źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., odrębnym źródłem
    przychodów są działy specjalne produkcji rolnej. Już sam art. 15 u.p.d.o.f. w całości odnosi
    się tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15
    ust. 2 u.p.d.o.f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o
    rachunkowości dotyczy zaś jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże
    się obowiązek prowadzenia ksiąg.”
    Tożsame stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2023 r.
    (sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195), a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    wyroku z 29 lipca 2020 r. (sygn. akt I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249).
    Wyżej wskazane Sądy nie podzieliły stanowiska organów I instancji stwierdzając, że błędna
    jest interpretacja przepisów prawa materialnego dokonana przez organy. Wykładnia
    wprowadzonych 1 stycznia 2016 r. zmian w art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f., nie znajduje,
    zdaniem Sądu, uzasadnienia. Z przepisów tych nie wynika w szczególności, że w celu
    ustalenia, czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z
    przychodami z innych źródeł, tym bardziej przychodów z działalności rolniczej, które są
    wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 2 ust. 1 pkt
    1 u.p.d.o.f.).
    Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 662
    /18 stwierdził, że „Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej. Do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o
    rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych nie
    należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności
    gospodarczej”.
    Tym bardziej, Pana zdaniem, nie należy sumować przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, limit przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni
    rok obrotowy wynoszący równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro winien liczyć się
    oddzielnie dla przychodów z działalności rolniczej - działów specjalnych produkcji rolnej
    oraz z przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Art. 15 u.p.d.o.f. zamieszczony został w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. - dotyczącym źródeł
    przychodów. W art. 10 u.p.d.o.f. ustawodawca dokonał prezentacji poszczególnych źródeł
    przychodów, a następnie w kolejnych artykułach począwszy od art. 12 u.p.d.o.f., zawarł
    regulacje dotyczące poszczególnych źródeł przychodów. Zgodnie z tą systematyką, art. 15
    u.p.d.o.f. dotyczy wyłącznie źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.
    f., tj. działów specjalnych produkcji rolnej. Stąd nie można przyjmować, aby odwołanie
    poczynione w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. odnosiło się do wszystkich źródeł przychodów, a

    nawet do przychodów wyłączonych spod działania u.p.d.o.f. za jakie należy uznać
    przychody z działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.) (wyrok NSA z 30 marca 2023
    r. sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195).
    Bez znaczenia pozostaje to, czy chodzi o przedmiotowość, czy o podmiotowość obowiązku
    zaprowadzenia ksiąg rachunkowych. Skoro, jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z 16 marca 2023 r., wydanej w stosunku do małżonków
    prowadzących wspólne gospodarstwo rolne, ,limit przychodów netto uzyskanych w
    ramach gospodarstwa rolnego w kwocie 2 000 000 euro (interpretacja wydana na gruncie
    poprzedniego stanu prawnego – aktualnie limit wynosi 2 500 000 euro), o którym mowa w
    cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, zobowiązujących do założenia
    ksiąg rachunkowych – dotyczy każdego z Państwa odrębnie, to tym bardziej limit ten
    ustala się odrębnie dla dwóch różnych, podlegających pod inne ustawy, źródeł przychodu.
    Stoi Pan zatem na stanowisku, że przychody uzyskane z działów specjalnych produkcji
    rolnej nie sumują się razem z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej, a
    zatem do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych nie będą sumowane Pana
    przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami
    planowanej jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek i 23 lipca 2025 r. wydałem interpretację indywidualną Nr
    0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację odebrał Pan 23 lipca 2025 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    18 sierpnia 2025 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie (data wpływu do Organu 22 sierpnia 2025 r.).
    Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzuca Pan:
      1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a
        to:
        a) obrazę art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
        osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej jako: „u.p.d.o.
        f.”) w zw. z art. 24a ust. 4 u.p.d.o.f w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29
        września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.,
        dalej jako: „u.o.r.”) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że do wyliczenia
        limitu przychodów określonego w ustawie o rachunkowości zobowiązującego
        podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych należy przyjąć łączną kwotę
        przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu prowadzenia działów
        specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej,
        podczas gdy z cytowanych przepisów nie wynika, że w celu ustalenia, czy
        przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia
        ksiąg rachunkowych, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji
        rolnej z przychodami z innych źródeł, co w konsekwencji doprowadziło do
        uznania przez Organ, że stanowisko przedstawione przez Pana we wniosku
        jest nieprawidłowe;
        b) obrazę art. 15 ust. 2 oraz art. 24a ust. 4 u.p.d.o.f., poprzez niewłaściwe
        zastosowanie i uznanie, że w przypadku, gdy Pana przychody z działów
        specjalnych produkcji rolnej w danym roku nie przekroczą limitu, o którym
        mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.o.r., ale suma przychodów z tego źródła oraz
        innych źródeł przekroczy limit, o którym mowa, będzie miał Pan obowiązek
        prowadzenia ksiąg rachunkowych, które będą dotyczyły przychodów z obu

        rodzajów Pana działalności, podczas gdy z cytowanych przepisów ani nie
        wynika wprost, ani nie można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w
        celu ustalenia, czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go
        do prowadzenia ksiąg rachunkowych, należy łączyć przychody z działów
        specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych źródeł, co w
        konsekwencji doprowadziło do uznania przez Organ, że stanowisko
        przedstawione przez Pana we wniosku jest nieprawidłowe;
      2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,
        a to:
        a) obrazę art. 120 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14e § 1 pkt 1 w zw. z art. 14h
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm., dalej jako: „o.p.”) poprzez brak uwzględnienia przy wydawaniu
        interpretacji orzecznictwa sądów administracyjnych, dotyczącego wykładni
        przepisów art. 15 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.o.r. w zw. z art.
        24a ust. 4 u.p.d.o.f., a także poprzez brak odniesienia się przez Organ do
        powodów braku akceptacji stanowiska przedstawionego w wyrokach
        wskazanych przez Pana we wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do
        pominięcia przez Organ jednolitego stanowiska sądów administracyjnych i
        uznania, że stanowisko przedstawione przez Pana we wniosku jest
        nieprawidłowe;
        b) obrazę art. 121 § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art 14c § 1 i 2 o.p. poprzez
        nieodniesienie się przez Organ do całości przedstawionego we wniosku Pana
        stanowiska, niepoddanie analizie wszystkich regulacji prawnych mających
        wpływ na ocenę przedmiotowej kwestii, której dotyczył wniosek, jak również
        nieprzedstawienie w sposób wyczerpujący swojego stanowiska co do oceny
        prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, a tym samym prowadzenie
        postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu podatkowego, co w
        konsekwencji doprowadziło do uznania przez Organ, że stanowisko
        przedstawione przez Pana we wniosku jest nieprawidłowe.
    Wnosi Pan o:
      1) uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej interpretacji,
      2) zasądzenie od Organu na Pana rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów
        zastępstwa procesowego, według norm przepisanych,
      3) rozpoznanie sprawy także pod Pana nieobecność.
    Zmiana interpretacji indywidualnej w wyniku uwzględnienia skargi
    Ponownie przeanalizowałem Pana sprawę. W rezultacie:
      1) uwzględniam w całości Pana skargę,
      2) stwierdzam, że w sprawie wydania dla Pana tej interpretacji nie doszło do
        działania bez podstawy prawnej, ani do rażącego naruszenia prawa;
      3) zmieniam z urzędu zaskarżoną interpretację indywidualną – stwierdzam, że
        stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe i odstępuję od
        uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W nawiązaniu do powołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam,
    że są to rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach
    faktycznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (t. j. Dz. U. Nr 78
    poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa
    powszechnie obowiązującego. Na mocy art. 87 ust. 1 tejże ustawy:
      Źródłami powszechnie obowiązujących prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są:
      Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
    Tym samym, nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym
    orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów
    sądowych). Orzeczenie to ma charakter jednostkowy.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej zaznaczam, że została
    ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie
    będącej przedmiotem Pana wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej zmiany interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14e § 1a
    pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.).
    Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić interpretację
      indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na
      podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
      sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z 2020 r. poz. 2299 i 2320 oraz
      z 2021 r. poz. 54 i 159).
    W myśl art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania
      zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w
      terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję,
      uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową
      decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie,
      bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy
      prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, który stanowi:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.