Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-245/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-22
Teza: Powstanie obowiązku podatkowego
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy; sprzedaż-sprzedaż wysyłkowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie powstania obowiązku podatkowego - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką jawną, której głównym przedmiotem działalności jest handel towarami (są to urządzenia do pomiaru alkoholu w wydychanym powietrzu, testy narkotykowe). Ponadto Wnioskodawca sprzedaje wyprodukowane przez siebie materiały eksploatacyjne do tych urządzeń (ustniki i kable). Wnioskodawca posiada własne akredytowane laboratorium do świadczenia usług wzorcowania dla sprzedawanych urządzeń oraz autoryzowany serwis techniczny w ramach, którego Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe dla klientów posiadających zakupione u Wnioskodawcy urządzenia.

Głównymi odbiorcami są służby mundurowe, agencje ochrony, instytucje państwowe, zakłady pracy, sporadycznie klienci indywidualni.

Cała sprzedaż dokumentowana jest fakturami VAT. Wnioskodawca nie ma obowiązku posiadania kasy fiskalnej. Sprzedawane towary jak i materiały eksploatacyjne, po wcześniejszym złożeniu zamówienia dostarczane są do klientów przez firmy kurierskie, wyjątkowo urządzenia odbierane są osobiście przez kontrahentów. Podobnie urządzenia podlegające usługom wzorcowania i serwisowania dostarczane są do Wnioskodawcy, jak i odsyłane po naprawie lub wzorcowaniu przez firmy kurierskie. W większości przypadków klient pokrywa koszty przesyłki kurierskiej, a w fakturze umieszczona jest dodatkowa pozycja „usługa kurierska – zwrot kosztów przesyłki”. Płatność za sprzedane towary i świadczone usługi odbywa się bezgotówkowo na konto spółki w formie przedpłat lub za określonym terminem płatności.

Sporadycznie występuje dostawa za zaliczeniem (pobraniem gotówki) przez firmę kurierską z którą łączy Wnioskodawcę umowa handlowa. Z umowy wynika, iż pobrana od klienta gotówka (klient płaci w momencie odbioru przesyłki) jest przekazywana przez firmę kurierską na konto bankowe Wnioskodawcy.

Po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru wystawiana jest faktura VAT i na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 w powiązaniu z art. 19 ust. 4 Wnioskodawca uznaje, iż w tym momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Faktury sprzedażowe zostają ujęte w rejestrach sprzedaży VAT i w deklaracji VAT 7 za ten okres.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest ustalanie obowiązku podatkowego dla wykonywanych czynności z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi bez względu na rodzaj i formę zapłaty dla:

1.  Sprzedaży towarów i wyrobów gotowych za zapłatą przelewem bankowym, gotówką za pobraniem jeśli towary dostarczane są przez firmy kurierskie lub pocztę do adresata?
2.  Wykonywanie usług serwisowych i wzorcowania na majątku klienta w przypadku dostarczania urządzeń do Wnioskodawcy bezpośrednio przez klienta jak i w przypadku dostarczania ich przez firmę kurierską, gdzie po wykonaniu usługi dokonuje się odesłania urządzeń. Za usługę klient płaci przelewem bankowym z terminem płatności bądź gotówką pobieraną przez firmę dostawczą tzw. za zaliczeniem?
3.  Świadczenie usług wzorcowania i serwisu urządzeń klienta jak poprzednio dostarczanych przez firmy kurierskie, gdzie po wykonaniu usług urządzenia są zwracane do klienta wraz z dodatkowo zamówionymi innymi towarami lub materiałami eksploatacyjnymi w jednej przesyłce wraz z wystawioną fakturą. Na fakturze wskazany jest termin płatności bądź pobierana gotówka przez przedstawiciela firmy kurierskiej (tzw. pobranie)?

Zdaniem Wnioskodawcy, bez względu na rodzaj wykonywanych czynności i formę zapłaty Wnioskodawca stosuje jednolity moment powstania obowiązku podatkowego, z chwilą wydania towaru bądź wykonania usługi. Podstawą takiego stanowiska jest to, że cała sprzedaż jest dokumentowana fakturami VAT i na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 w powiązaniu z art. 19 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług za moment wystawienia faktury dokumentującej wydanie towaru i wykonanie usług uznaje się za datę powstania obowiązku podatkowego. Ponadto Wnioskodawca co do zasady nie prowadzi sprzedaży wysyłkowej za pośrednictwem poczty (kuriera). Sprzedaz za zaliczeniem zgodnie z polityką sprzedażową dokonywana jest wyłącznie w przypadkach, stałych kontrahentów mających problem z uregulowaniem płatności za wcześniej zakupione towary i usługi (faktury były wystawiane z terminem płatności bezgotówkowej i nie zostały uregulowane do dnia złożenia kolejnego zamówienia). Od 1 do 4 przypadków w ciągu roku Wnioskodawca stosuje zasadę sprzedaży za pobraniem. Taka procedura stosowana jest wyłącznie dla nowych klientów, którzy świadomie rezygnują z przedpłaty, a Wnioskodawca z tego względu, że jest to nowy klient przystaje na to. Odbiorcami przesyłek są podmioty gospodarcze i instytucje, sporadycznie osoby fizyczne. Jednak głównym argumentem jest to, iż na części faktur obok zakupionego towaru lub wyrobu widnieje pozycja „usługa kurierska – zwrot kosztów przesyłki”. Gdyż zgodnie z życzeniem klienta to on decyduje o dostarczeniu towaru przez firmę kurierską i zgadza się na taka formę obciążenia. W innych przypadków przy dostawie za pobraniem (zaliczeniem) gotówki przez firmę kurierską część obciążeń wynikających z faktury dotyczy zarówno dostawy towaru lub materiałów eksploatacyjnych (najczęściej ustniki, papier do drukarki itp.), jak i serwisowanych, wzorcowanych urządzeń klienta stanowiących jedna przesyłkę (tzw. dostawy łączone). Rozdzielenie momentu obowiązku podatkowego dla usługi i towaru z jednej faktury jest technicznie niewykonalne. Ponadto taki podział byłby niezgodny z oczekiwaniami klienta i podnosiłby jego koszty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy - przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że dokonuje:

1.  Sprzedaży towarów handlowych w postaci urządzeń do pomiaru alkoholu i testów narkotykowych oraz wyprodukowanych przez siebie materiałów eksploatacyjnych do tych urządzeń (ustniki i kable).
2.  Wykonuje usługi serwisowe i wzorcowania na majątku klienta dotyczące sprzedawanych towarów.

Całą sprzedaż Wnioskodawca dokumentuje fakturami VAT. Sprzedawane towary, jak i materiały eksploatacyjne po wcześniejszym złożeniu zamówienia dostarczane są do klientów głównie przez firmy kurierskie.

Podobne urządzenia podlegające usługom wzorcowania i serwisowania dostarczane są do Wnioskodawcy, jak i odsyłce po naprawie lub wzorcowaniu przez firmy kurierskie.

Płatność za sprzedane towary i świadczone usługi odbywa się bezgotówkowo na konto Wnioskodawcy w formie przedpłat lub za określonym terminem płatności.

Sporadycznie występuje dostawa za zaliczeniem (pobraniem gotówki) przez firmę kurierską, z którą łączy Wnioskodawcę umowa handlowa. Z umowy wynika, iż pobrana od klienta gotówka (klient płaci w momencie odbioru przesyłki) jest przekazywana przez firmę na konto bankowe Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl ust. 4 cyt. wyżej artykułu, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Regulacja zawarta w art. 19 ust. 11 ww. ustawy normuje moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonania usługi otrzymano część należności, w szczególności; przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tej części.

Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 6 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty - w przypadku dostawy wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym.

Analizując zapis art. 19 ust. 13 pkt 6 ww. ustawy stwierdzić należy, iż przepis dotyczący dostawy wysyłkowej nie dotyczy wyłącznie zaliczenia pocztowego, realizowanego przez Pocztę Polską lecz także firm kurierskich, umożliwiających wysyłkę towarów za zaliczeniem pocztowym. Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował określenia „za zaliczeniem pocztowym” i „za pobraniem”, natomiast uzależnił powstanie obowiązku podatkowego od otrzymania zapłaty od dokonanej dostawy wysyłkowej, a więc dokonania przez odbiorcę zapłaty za dostarczoną przesyłkę drogą pocztową bądź przez firmy kurierskie, należy traktować te pojęcia jednoznacznie.

Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan prawny i stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, iż w przypadku:

1.  dostawy (sprzedaży) towarów i świadczenia usług wzorcowania i serwisowych, w sytuacji gdy przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi pobrano część należności w formie przedpłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania tej przedpłaty (art. 19 ust. 11 ustawy)
2.  dostawy (sprzedaż) towarów za zaliczeniem (pobraniem gotówki) przez firmę kurierską, którą to gotówką klient uiszcza w momencie odbioru przesyłki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez Wnioskodawcę zapłaty za sprzedany towar tj. z chwilą uznania kwoty zapłaty na rachunku Wnioskodawcy (art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy). W obu wyżej wymienionych przypadkach bez znaczenia pozostaje fakt, iż Wnioskodawca całą zrealizowaną sprzedaż towarów i świadczenie usług dokumentuje fakturami VAT, bowiem w tych przypadkach obowiązek podatkowy wiąże się nie z faktem wystawienia faktury, lecz z chwilą otrzymania przedpłaty lub zapłaty.
3.  Natomiast w pozostałych przypadkach sprzedaży towarów i świadczenia usług serwisowych i wzorcowania udokumentowanych fakturami VAT, gdy zapłata następuje po wydaniu towaru i wykonaniu usługi za określonym terminem płatności, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach określonych w art. 19 ust. 4 ustawy tj. z chwila wystawienia faktury nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż bez względu na rodzaj wykonywanych czynności i formę zapłaty obowiązek podatkowy powstaje w sposób jednolity w momencie wystawienia faktury należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.