Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.544.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Skutki podatkowe przeniesienia udziału w mieszkaniu przed
upływem 5 lat od jego nabycia w zamian za zwolnienie z długu
oraz nieodpłatnego przeniesienia własności udziału w
garażowcu.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 listopada 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2021 r. razem z partnerem nabyła Pani mieszkanie w udziałach po 1/2 części na kredyt
    hipoteczny, objęte aktem notarialnym.
    W 2022 r. wzięła Pani z ww. partnerem ślub i mieszkanie weszło do wspólnego majątku.
    W 2023 r. – będąc małżeństwem – wraz z mężem nabyła Pani udział w garażowcu (miejsce
    postojowe w hali garażowej), objęte aktem notarialnym.
    W 2025 r. notarialnie wraz z mężem ustaliła Pani rozdzielność majątkową, a w (...) 2025 r.
    wzięła rozwód. Chciałaby Pani wraz z byłym mężem notarialnie:
    1) przenieść Pani udział 1/2 części w mieszkaniu na byłego męża w zamian za zwolnienie
      Pani z długu – kredytu,
    2) podzielić majątek - udział w garażowcu, na mocy którego to podziału cały udział
      nabędzie były mąż, bez spłat i dopłat.
    Wartość całego mieszkania to 320.000 zł (tj. po 160.000 zł każdy udział), a wysokość
    kredytu do spłaty to około 260.000 zł. Natomiast, wartość miejsca postojowego to 30.000
    zł.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Małżeństwo zawarła Pani (...) 2022 r.
    Mieszkanie nabyte w 2021 r. w udziałach po 1/2 części nie zostało po zawarciu
    małżeństwa formalnie włączone do majątku wspólnego małżonków.
    Udział w garażowcu (miejsce postojowe w hali garażowej) został nabyty w 2023 r. do
    majątku wspólnego małżonków.
    Rozdzielność majątkową zawarła Pani (...) 2025 r., a rozwiodła się (...) 2025 r.
    Przeniesienie udziału w mieszkaniu na byłego męża oraz przekazanie mu udziału w
    garażowcu nastąpi w formie aktu notarialnego w ramach podziału majątku po rozwodzie.
    Planowany termin: (...) 2025 r.
    Przeniesienie udziału w mieszkaniu nastąpi w zamian za przejęcie przez byłego męża
    zobowiązania kredytowego oraz podział majątku nastąpi jednym aktem notarialnym.
    Przeniesienie udziału w mieszkaniu nie zostanie zrobione w ramach podziału majątku,
    ponieważ nieruchomość ta znajduje się w majątkach osobistych (została nabyta przez
    zawarciem związku małżeńskiego i nie została wniesiona do majątku wspólnego).
    Podział majątku - lokalu niemieszkalnego nie wiąże się z obowiązkiem jakichkolwiek spłat
    lub dopłat ze strony A.A na Pani rzecz.

## Pytanie

Czy z uwagi na to, że przeniesienia własności i podziału majątku dokonuje Pani z byłym
    mężem po rozwodzie (po ustaniu małżeństwa), zastosowanie znajdzie wyłączenie o
    którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w
    związku z tym obie czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, czynność przeniesienia własności 1/2 mieszkania oraz Pani udziałów w
    garażowcu na byłego męża nie powinny być opodatkowane podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ mieszkanie zakupione przed ślubem weszło w skład majątku

    wspólnego po zawarciu małżeństwa, garażowiec stanowił majątek wspólny od chwili jego
    zakupu. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego
    majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wyjaśniam, że stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku wspólnego należą w szczególności:
        1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej
        każdego z małżonków;
        2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z
        małżonków;
        3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
        emerytalnego każdego z małżonków;
        4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
        ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.
        z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);
        5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w
        sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.
        Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt
        9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie
        emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.
    Na mocy art. 33 cytowanego Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
        3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
        przepisom;
        4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb
        jednego z małżonków;
        5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
        6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie
        rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie
        dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu

        całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu
        zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na
        przyszłość;
        7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności
        zarobkowej jednego z małżonków;
        8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego
        z małżonków;
        9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne
        prawa twórcy;
        10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba
        że przepis szczególny stanowi inaczej.
    Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się
    ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku
    wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału
    majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do
    całości majątku wspólnego. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww.
    Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe
    (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia
    separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:
    · małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
    · z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
    · wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego
      ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z
      małżonków.
    Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na
    zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem
    przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
    Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku
    wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy
    orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości wskazuję, że w art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
    ustawodawca wprowadził wyłączenia z zakresu przedmiotowego ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody osób fizycznych wskazane w ww. przepisie
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre
    spośród nich podlegają jednak opodatkowaniu innymi podatkami niż podatek dochodowy
    od osób fizycznych, np. podatkiem od spadków i darowizn czy też podatkiem tonażowym.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy:

      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku
      małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej
      oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej
      małżonków lub śmierci jednego z nich.
    Zatem, wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w
    wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu
    wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci
    jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego
    przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez
    jednego z tytułu podziału majątku.
    Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że (...) 2025 r. rozwiodła się Pani z mężem. W
    Pani małżeństwie panował ustój wspólności majątkowej małżeńskiej. Przed zawarciem
    związku małżeńskiego w 2021 r. wraz z partnerem, który następnie został Pani mężem,
    nabyli Państwo mieszkanie w udziałach po 1/2, na kredyt hipoteczny. Mieszkanie, po
    zawarciu związku małżeńskiego w 2022 r., nie zostało włączone do majątku wspólnego
    Pani i Pani byłego męża. W czasie trwania związku małżeńskiego w 2023 r. wraz z mężem
    nabyła Pani udział w garażowcu (miejsce postojowe). W związku z rozwodem, chciałaby
    Pani przenieść udział w mieszkaniu na byłego męża w zamian za zwolnienie Pani z długu
    (kredytu) i podzielić majątek - udział w garażowcu, na mocy którego to podziału cały udział
    nabędzie były mąż (bez spłat i dopłat). Przeniesienie udziału w mieszkaniu nie zostanie
    zrobione w ramach podziału majątku, ponieważ nieruchomość ta znajduje się w
    majątkach osobistych (została nabyta przed zawarciem związku małżeńskiego i nie została
    wniesiona do majątku wspólnego).
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że podział majątku
    wspólnego, w ramach którego Pani były mąż bez spłat i dopłat otrzyma Pani udział w
    garażowcu, nie będzie skutkować powstaniem po Pani stronie przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W Pani sytuacji, w związku z
    podziałem majątku wspólnego, na skutek którego przekaże Pani swój udział w garażowcu
    na rzecz byłego męża, nie znajdzie zastosowania wyłączenie, wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Idąc dalej i odnosząc się do kwestii przeniesienia na Pani byłego męża, Pani udziału w
    mieszkaniu nabytego w 2021 r., w związku z tym, że – jak Pani wskazuje w opisie zdarzenia
    – mieszkanie nabyte w 2021 r. w udziałach po 1/2 części nie zostało po zawarciu związku
    małżeńskiego formalnie włączone do majątku wspólnego małżonków i nieruchomość ta
    znajduje się w majątkach osobistych, to wyłącznie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5
    ww. ustawy, również nie znajdzie zastosowania.
    Wobec tego, wyjaśniam że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania,
    która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z brzmienia ww. przepisu wynika, że źródłem przychodu podlegającego opodatkowaniu
    jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nastąpi przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie i nie
    zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Pojęcie „odpłatnego zbycia”, oznacza każde przeniesienie prawa własności lub praw
    majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres
    umów i pozostaje bez znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia
    współwłasności, działu spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce
    w omawianym przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz współkredytobiorcy prawa
    własności udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z obowiązku zwrotu długu.
    „Płatność” bowiem nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego
    przepływu gotówkowego, może oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w
    postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania,
    zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć
    wyłącznie zapłaty w pieniądzu. Płatnością może także być zwolnienie z długu, czy
    potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
    Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie
    przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w
    komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (A. Bartosiewicz, R.
    Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II), który
    definiuje odpłatne zbycie jako:
      przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za
      wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz
      zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w
      innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi
      być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że
      zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma
      przysporzenia majątkowego.
    Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności. Przeniesienie na rzecz jednego ze współwłaścicieli udziału w
    nieruchomości w zamian za przejęcie całkowitej spłaty kredytu wskazuje bezsprzecznie, że
    czynność taka ma charakter odpłatny.
    Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. I tak, np. Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 697/11 wskazał,
    że:
      Sąd podziela wywody organu interpretacyjnego co do wykładni terminu odpłatne
      zbycie, przez który należy rozumieć przeniesienie własności rzeczy lub praw na inna
      osobę za wynagrodzeniem. W zaprezentowanym we wniosku stanie faktycznym
      przeniesienie przez skarżącą wnioskodawczynię udziału spółdzielczego

      własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na konkubenta (nabywca prawa) w
      zamian za przejęcie przez niego długu, było odpłatnym zbyciem tego prawa. Poprzez
      opisane we wniosku czynności doszło bowiem do zwolnienia wnioskodawczyni z długu.
    Wobec powyższego stwierdzam, że w zamian za przeniesienie na rzecz drugiego
    współkredytobiorcy – Pani byłego męża, udziału w mieszkaniu, otrzyma Pani świadczenie
    wzajemne polegające na zwolnieniu z ciążącego na Pani długu. Innymi słowy, dokona Pani
    zbycia udziału w ww. mieszkaniu w zamian za przejęcie przez drugiego
    współkredytobiorcę kredytu (zwolnienie z długu). Na skutek tej czynności przestanie Pani
    być zobowiązana wobec swojego wierzyciela – Banku, do zapłaty określonej kwoty
    pieniężnej.
    W konsekwencji, przeniesienie udziału w mieszkaniu w zamian za zwolnienie Pani z długu
    – kredytu, stanowi formę odpłatnego zbycia. W związku z tym, przeniesienie ww. udziału
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku 2021, będzie stanowiło źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegającego opodatkowaniu. Z tego tytułu będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego
    czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.