Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-532/13-4/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-14
Teza: Czy konieczność zwrotu (zgodnie z ugodą) 400. 000 zł uprzednio zatrzymanej kaucji obliguje Wnioskodawcę do skorygowania zeznania ClT8 za 2011 r., czy też kwotę tę należy rozliczyć w bieżącym rachunku podatkowych (jako koszty podatkowe)? Czy kwota 200.000 zł otrzymana przez Zamawiającego tytułem ugody sądowej stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania?
Słowa kluczowe: kaucja; korekta; przychód; ugody-ugoda sądowa; zeznania; zwrot
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11.07.2013r. (data wpływu 18.07.2013r.), uzupełnione na wezwanie organu z dnia 30.09.2013r., nr IPPB3/423-532/13-2/GJ, pismem z dnia 07.10.2013r. (data wpływu – 10.10.2013r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie przychodu i jego korekty - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.07.2013r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu i jego korekty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny

W. Sp. z o.o. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi w zakresie działalności budowlano - deweloperskiej oraz wynajmu powierzchni magazynowo - produkcyjnej. W dniu 12 kwietnia 2007 roku Spółka W. jako Zamawiający podpisała z Przedsiębiorstwem Produkcyjno Usługowym R. – wykonawcą, umowę o wybudowanie i oddanie budynku F/G z drogą dojazdową oraz infrastrukturą towarzyszącą tj. kanalizacją deszczową i sanitarną zgodnie z projektami oraz harmonogramem Rzeczowo-Finansowym będącymi załącznikami do w/w umowy. Strony umowy ustanowiły kaucję gwarancyjną poprzez zatrzymanie przez Zamawiającego 3% netto z każdej należnej Wykonawcy zapłaty. Ponadto w umowie zawarto, iż w przypadku nie wykonania lub nienależytego wykonania umowy będą naliczane kary umowne. Jedną z takich kar jest kara za zwłokę w usunięciu wad. Zdaniem Zamawiającego Wykonawca nienależycie wykonał przedmiot umowy (”wadliwie wykonana izolacja przeciwwodna garażu, co powoduje podsiąkanie wody poprzez posadzkę garażu”) dlatego w dniu 12 września 2011 obciążył Wykonawcę karą umowną w wysokości 9.584.499zł. Jednocześnie na podstawie art. 498 Kodeksu Cywilnego oraz par.11 ust. 4 Umowy Zamawiający dokonał potrącenia przedmiotowej kary umownej z zatrzymanej kaucji gwarancyjnej w wysokości 707.511,50 zł. Kwota ta została uznana za przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. l pkt 1 (data faktycznego otrzymania świadczenia w formie potrącenia) w wyniku jednostronnego oświadczenia Zamawiającego o potrąceniu z zatrzymanej kaucji kary umownej. Z chwilą potrącenia kaucji gwarancyjnej z kwotą kary umownej powstał przychód podatkowy po stronie Podatnika w wysokości skompensowanej z karą umowną kaucji gwarancyjnej w kwocie tj.707.511,50 zł i tym samym Podatnik wykazał tę kwotę w przychodach podatkowych roku 2011 i odprowadził podatek dochodowy. Wykonawca w piśmie z dnia 14 września 2011 roku nie zgodził się na naliczenie kar umownych i na dokonane potrącenia. Zamawiający w dniu 10-10-2011 z uwagi na wadliwie wykonaną usługę przez Wykonawcę wniósł pozew o zapłatę 1.166.738,97. W dniu 18 czerwca 2012 r. Wykonawca wniósł pozew do sądu o zasądzenie na jego rzecz kwoty 707.511,50 zł zatrzymanej przez Zamawiającego. Ostatecznie strony zawarły ugodę sądową z dnia 13-05-2013, zgodnie z którą pozwy wniesione przez obydwie strony zostały ograniczone i tak: - Zamawiający uznaje roszczenie Wykonawcy do zwrotu kwoty 400.000 zł (z potraconej kaucji), co oznacza, że Wykonawca uznaje roszczenie Zamawiającego w zakresie 200.000 zł i cofa swój pozew do kwoty 400.000 zł. W konsekwencji Zamawiający jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Wykonawcy kwoty 200.000 zł (potrącenie wzajemnych należności wynikających z ugody).

Uzupełniając powyższy stan faktyczny, w odpowiedzi na wezwanie organu, Spółka podała:

Zawarta ugoda sądowa połączyła i zakończyła dwie sprawy sądowe, tj.

1.  Pierwszą wniesioną przez Zamawiającego czyli Spółkę W. o kwotę 1.186.738,97 i ograniczoną do kwoty 200.000,00 co oznaczało, że Wykonawca, Spółka R. zapłaci Zamawiającemu tytułem wadliwego wykonania robót.
2.  Drugą wniesioną przez Wykonawcę czyli Spółkę R. o zwrot zatrzymanej przez Zamawiającego kaucji gwarancyjnej w wysokości 707,511,50 a ugodą zasądzone do zwrotu z zatrzymanej kaucji 400.000,00 jako niesłusznie potrąconą karę. Pozostała kwota w wy. 307.511,50 pozostaje u Zamawiającego jako kara za opóźnienie w wykonaniu robót przez Wykonawcę. W roku 2011 cała kwota jednostronnie potrąconej kary w wysokości 707.511,50 została zaksięgowana jako przychód podatkowy. Ponieważ ugoda sądowa zasądziła do zwrotu kwotę 400.000,00 jako niesłusznie pobraną powstało pytanie, w jakim okresie rozliczyć zwrot kwoty 400.000,00.

W związku z powyższym Spółka zadała pytania:

1.  Czy konieczność zwrotu (zgodnie z ugodą) 400. 000 zł uprzednio zatrzymanej kaucji obliguje Wnioskodawcę do skorygowania zeznania ClT8 za 2011 r., czy też kwotę tę należy rozliczyć w bieżącym rachunku podatkowych (jako koszty podatkowe)?
2.  Czy kwota 200.000 zł otrzymana przez Zamawiającego tytułem ugody sądowej stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad.1) Z ugody sądowej wynika że Zamawiający uznaje roszczenie wykonawcy o zwrot zatrzymanej kaucji do kwoty 400.000 zł z czego wynika, iż prawidłowe potrącenie z kaucji kary umownej w 2011r. dotyczy jedynie kwoty 307.511,50 zł., pozostała część kaucji tj. 400.000 zł podlega zwrotowi jako nienależnie potrącona. W ocenie podatnika obniżenie wysokości uprzednio zaliczonej do przychodów podatkowych kary umownej w dniu jej otrzymania (potrącenia) nie powoduje nowego momentu powstania przychodu lecz tylko modyfikuje jego pierwotną wysokość. Wobec powyższego podatnik powinien dokonać korekty przychodu wstecz, czyli w dacie pierwotnego oświadczenia o potrąceniu tj. 25-09-2011, kiedy pierwotnie ujęto kwotę z tytułu naliczonej kary jako przychód podatkowy.

Ad. 2) Kwota otrzymana tytułem kary umownej (odszkodowania) od Wykonawcy na podstawie ugody stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania lub potrącenia czyli w roku 2013 zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o PDOP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.