Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-820/09-2/PD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Kiedy należy rozpoznawać przychód ze sprzedanych opisanych powyżej „wirtualnych bonów”?
Słowa kluczowe: bony; działalność-działalność gospodarcza; przychód; sprzedaż
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2009 r. (data wpływu 25 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu rozpoznania przychodu z tytułu sprzedaży bonów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób w zakresie momentu rozpoznania przychodu z tytułu sprzedaży bonów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzić będzie sklep internetowy, w którym oferować będzie szeroki zakres towarów i usług. Będą to zarówno towary i usługi opodatkowane VAT stawką podstawową 22%, jak również towary i usługi opodatkowane stawką VAT 7% lub zwolnione z VAT.

Spółka zamierza wprowadzić nowy kanał dystrybucji oferowanych przez jej sklep internetowych towarów i usług Nowy projekt opierał się będzie na produkcie, nazwanym roboczo „wirtualnymi bonami”. Oferta Spółki skierowana będzie jednak nie do osób fizycznych, lecz do klientów korporacyjnych.

Klienci, będący podmiotami gospodarczymi, nabywaliby od wnioskodawcy określoną pulę „wirtualnych bonów”, o określonej wartości nominalnej. Następnie nabyte przez nich „wirtualne bony” zostałyby przez klientów rozdysponowane według ich uznania pomiędzy pracowników. Na sposób rozdysponowania ‚„bonów” wnioskodawca nie ma wpływu.

Nabywca informowałby wyłącznie wnioskodawcę o tym, jakie osoby otrzymały bon i o jakiej wartości nominalnej. Po uzyskaniu tej informacji wnioskodawca dokonywałby stosownego zapisu na indywidualnym koncie poszczególnych osób (pracowników klienta). Należy podkreślić, iż „,wirtualny bon” nie będzie miał papierowej postaci, a jedynie formę zapisu na koncie użytkowników — pracowników klientów, z którego wynikać będzie, że dany pracownik klienta może w sklepie internetowym wnioskodawcy dokonać zakupów wybranych przez siebie towarów i usług za określoną kwotę, bez konieczności zapłaty za zakup — do wysokości zapisu na indywidualnym koncie. Za otrzymany „wirtualny bon” obdarowany nim pracownik klienta będzie mógł dokonywać zakupów w sklepie internetowym wnioskodawcy. Oczywiście zarówno wnioskodawca, jak i klient wnioskodawcy, który nabędzie i przekaże „wirtualny bon” swoim pracownikom, nie mają żadnego wpływu na to, jakiego zakupu dokona dany pracownik: może to być towar lub usługa opodatkowana stawką podstawową VAT, może to być towar lub usługa opodatkowana stawką obniżoną, ale też może to być towar lub usługa zwolniona z podatku VAT. W chwili sprzedaży bonu wnioskodawca nie jest w stanie określić, na jaki cel zostanie wykorzystany bon. Istnieje również możliwość, że „wirtualny bon” nie zostanie nigdy wykorzystany, bowiem pracownik klienta nie skorzysta z możliwości dokonania zakupów w sklepie internetowym wnioskodawcy.

W związku z faktem, iż sprzedaż bonów nie jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług (co potwierdzają interpretacje organów podatkowych wydane w zakresie podatku VAT, np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2009 r. Nr IPPP1-443-86/09-2/JL, czy Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2009 r. Nr ILPP1/443-420/09-4/BP), Spółka zamierza wystawiać podmiotom nabywającym „wirtualne bony” noty obciążeniowe, dokumentujące zawartą umowę i stanowiące wezwanie do zapłaty umówionej kwoty w zakreślonym terminie płatności.

Warto zaznaczyć, że „wirtualne bony” będą miały z góry określony termin ważności. W sytuacji, gdy dany „wirtualny bon” nie zostanie wykorzystany w ustalonym okresie ważności, podmiotowi posiadającemu „bon”, jak również podmiotowi, który „bon” nabył, nie przysługuje roszczenie o zwrot kwoty zapłaconej przy wydaniu niewykorzystanego „bonu”.

Należy również dodać, iż w dacie realizacji „wirtualnego bonu”, tj. dacie nabycia w zamian za „bon” towaru lub usługi, wnioskodawca wystawiać będzie również paragon lub fakturę VAT, dokumentujące dokonaną sprzedaż.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kiedy należy rozpoznawać przychód ze sprzedanych opisanych powyżej „wirtualnych bonów”?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem wnioskodawcy, otrzymaną zapłatę za „wirtualny bon” nie należy traktować jako przychód w dacie jej otrzymania, lecz przychód należy rozpoznawać w dacie realizacji „bonu” przez osobę uprawnioną tzn. w dacie jego zamiany na towar lub usługę, nabywane w sklepie internetowym wnioskodawcy. Natomiast w przypadku bezskutecznego upływu terminu ważności „wirtualnego bonu” przychód winien być rozpoznawany w dacie upływu ważności „bonu”.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) — dalej: ustawa, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej określa przepis art. 12 ust. 3a ustawy. Stanowi on, że za datę powstania tego przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

W przekonaniu wnioskodawcy „wirtualny bon” nie jest rzeczą, ani prawem majątkowym, nie mieści się także w pojęciu „usługa”. Jest jedynie dokumentem, który poświadcza przysługujące jego posiadaczowi uprawnienia, np. do otrzymywania w oznaczonym terminie pewnego świadczenia. Należy zatem uznać, iż wydanie (sprzedaż) bonu nie jest wydaniem towaru ani świadczeniem usługi. Dlatego też przychód podatkowy winien być rozpoznany w momencie wykonania usługi lub wydania towaru, to nie może być rozpoznany powtórnie w momencie otrzymania zapłaty za bon towarowy. Otrzymaną zapłatę za bon należy traktować jako zaliczkę na poczet późniejszego wykonania usługi lub wydania towaru. Tego rodzaju przysporzenia są wyłączone z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy, w myśl którego pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych (\`(...)\`) nie zalicza się do przychodów.

Natomiast w sytuacji, gdy w oznaczonym terminie klient nie zrealizuje uprawnień wynikających z bonu towarowego Spółka ma obowiązek rozpoznania przychodu w wysokości niewykorzystanej przez klienta, na ostami dzień okresu ważności bonu. Podstawę zaliczenia tej kwoty do przychodów stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Powyższe stanowisko potwierdza również praktyka interpretacyjna organów podatkowych. Identyczny pogląd wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w wydanej w imieniu Ministra Finansów interpretacji z dnia 11 grudnia 2008 r. Nr ITPB3/423-507/08/AM.

Należy również podkreślić, iż ustalanie momentu powstania przychodu w dacie otrzymania zapłaty za wirtualny bon prowadziłoby do braku możliwości prawidłowego rozliczenia przychodu. „Wirtualny bon”, mający określoną wartość nominalną, służy osobie uprawnionej do skorzystania z niego do zapłaty za nabywaną w przyszłości usługę lub towar Przy realizacji „bonu”, podmiot realizujący go będzie nim opłacał wartość towaru lub usługi, wynikającą z cennika, zaś cena towaru lub usługi będzie ceną brutto, obejmującą również podatek VAT. W chwili przyjęcia zapłaty za bon wnioskodawca nie wie jeszcze, na jaki cel zostanie użyty „bon”, jakiego rodzaju towar lub usługa zostaną, przez uprawnionego nabyte. Mogą to być towary lub usługi opodatkowane stawką VAT 22%, 7%, lub zwolnione z tego podatku. W chwili otrzymania zapłaty za bon nie ma żadnej możliwości określenia, jaką stawką VAT będzie opodatkowany towar lub usługa, która zostanie za ów „wirtualny bon” nabyta.

Zatem kwota otrzymana za bon będzie zawierać już w sobie również kwotę podatku VAT zawartego w cenie nabywanego w przyszłości towaru lub usługi, o nieznanej wysokości. Przyjęcie, iż kwota otrzymana w zamian za „bon” stanowi przychód w dacie otrzymania, prowadziłoby do konieczności opodatkowania podatkiem dochodowym również podatku VAT. Tymczasem zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zalicza się do przychodów należnego podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem wnioskodawcy przychód w omawianym przypadku należy rozpoznawać w dacie wydania towaru lub usługi, nabywanych w zamian za „wirtualny bon”, zaś w przypadku bezskutecznego upływu terminu ważności bonu - w ostatnim dniu ważności bonu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.