Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/147/CRS/10/PK-919
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2010-10-29
Teza: Czy zwrot pracownikowi wydatku, przez pracodawcę, na zakup szkieł kontaktowych zgodnie z opisanymi powyżej procedurami korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: soczewka korekcyjna; wydatek; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), Minister Finansów zmienia z urzędu interpretację indywidualną z dnia 30 listopada 2009 r. Nr IPPB2/415-551/09-4/LK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów, uznającą za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2009 r. (data wpływu 4 września 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 listopada 2009 r. (data wpływu 12 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwrotu wydatków poniesionych na zakup szkieł kontaktowych, gdyż **stwierdza jej nieprawidłowość**.****

****

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie – działając na podstawie § 2 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – wydał w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 4 września 2009 r., w którym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Obecnie Wnioskodawca dokonuje zwrotu wydatków na zakup okularów do pracy przy komputerze jeżeli zalecenie ich stosowania wyda lekarz okulista, w czasie profilaktycznych badań lekarskich. Na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973) Wnioskodawca wydał zarządzenie (w sprawie ustalania limitu pokrycia wartości okularów korygujących wzrok dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy wyposażonych w monitory ekranowe oraz zasad i warunków tego pokrycia), zgodnie z którym pokrywa on wydatki na zakup okularów do wysokości 300 zł, na podstawie przedstawionej faktury i zaświadczenia lekarskiego orzekającego o konieczności stosowania okularów korygujących wzrok do pracy przy komputerze. Od dokonanego zwrotu Wnioskodawca nie potrąca zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, ponieważ wydatek ten korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy.

W chwili obecnej trwają prace nad zmianą zarządzenia. Zmiana dotyczy głównie kwestii przedmiotowych, tj. rozszerza zakres przedmiotowy zwrotu wydatku o szkła kontaktowe (do tej pory zwrot obejmował tylko okulary korygujące wzrok) oraz sposobu dokumentowania wydatku (przedstawiona faktura będzie wystawiona na pracownika - w chwili obecnej jest wystawiana na Wnioskodawcę).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zwrot pracownikowi wydatku, przez pracodawcę, na zakup szkieł kontaktowych zgodnie z opisanymi powyżej procedurami korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy: zwrot wydatku na zakup szkieł kontaktowych przez pracownika korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ szkła kontaktowe pełnią taką samą funkcję, co okulary korygujące wzrok, tzn. znoszą lub zmniejszają skutki wrodzonej lub nabytej wady wzroku. Podstawą wypłaty w tym przypadku będzie faktura z załączonym zaświadczeniem lekarskim orzekającym o stosowaniu szkieł kontaktowych do pracy przy monitorach ekranowych. Dla kwestii podatkowych (podatek dochodowy od osób fizycznych), zdaniem Wnioskodawcy, nie ma znaczenia, czy faktura będzie wystawiona na pracownika, czy też na Wnioskodawcę.

W interpretacji z dnia 30 listopada 2009 r. Nr IPPB2/415-551/09-4/LK Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa Minister Finansów stwierdza, co następuje.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2009 r., zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

W rozpatrywanym przypadku należy odwołać się do przepisu § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973), na podstawie którego pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.

Fakt zobowiązania pracodawcy na mocy powołanego przepisu do zapewnienia okularów korekcyjnych oznacza, że wolna od podatku dochodowego jest wyłącznie wartość świadczenia rzeczowego jakie pracownik otrzyma od swojego zakładu pracy. Zwolnieniem tym nie jest zatem objęta kwota jaką zakład pracy wypłaci pracownikowi tytułem zwrotu kosztów zakupu okularów korekcyjnych na podstawie faktury wystawionej na pracownika.

Natomiast odpowiedź na pytanie, czy do świadczeń rzeczowych przysługujących pracownikowi na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy można zaliczyć soczewki kontaktowe, leży w gestii Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego, stąd też nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b ustawy - Ordynacja podatkowa.

Dlatego też należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 30 listopada 2009 r. Nr IPPB2/415-551/09-4/LK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w sentencji której błędnie stwierdzono prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.

Zmieniona interpretacja indywidualna dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2009 r. i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji, tj. w dniu 30 listopada 2009 r.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

****