Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.364.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży
działek.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
komornik-komornik sądowy
licytacja
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży działki nr A i nr B w trybie licytacji publicznej. Uzupełniła go Pani pismem z 17
    czerwca 2025 r. (wpływ 17 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) kancelaria (...) prowadzi postępowanie
    egzekucyjne wobec dłużnika: (...) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: (...)
    pod adresem: (...). Dłużnik figuruje w rejestrze VAT jako płatnik podatku.
    Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość dłużnika oznaczona nr (...) stanowiąca działki
    ewidencyjne o nr B i A w obrębie ewidencyjnym: (...). Działka nr A stanowi grunty orne
    niezabudowane, brak infrastruktury technicznej. Działka nr B stanowi las w części
    wykarczowany z drzewostanu, brak zabudowań, brak infrastruktury technicznej.
    Przedmiotem działalności Dłużnika jest pozyskiwanie i sprzedaż drewna. Aktualnie
    działalność pozostaje zawieszona. Dłużnik działalność gospodarczą rozpoczął w dniu 10
    kwietnia 2018 r.
    Nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w dniu 25 kwietnia 2018 r. w drodze
    dziedziczenia. Dział spadku został dokonany w dniu 13 października 2018 r.
    Komornik nie posiada informacji czy nieruchomość była amortyzowana w
    przedsiębiorstwie Dłużnika oraz czy Dłużnik stosował odliczenia podatku. Komornik nie
    ma wglądu do ksiąg rachunkowych.
    Komornik zamierza przystąpić do sprzedaży wyżej opisanej nieruchomości dłużnika w
    trybie licytacji publicznej i na podstawie art. 18 ustawy o VAT zobowiązany jest do zapłaty
    podatku VAT od sprzedaży rzeczy Dłużnika objętych obowiązkiem podatkowym w zakresie
    VAT.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W odpowiedzi na pytania:
    1. Czy w momencie sprzedaży nieruchomości, działki nr B i nr A będą znajdowały się na
      terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, to
      jakie będzie przeznaczenie wskazanych działek wynikające z tego planu?
    2. Czy w momencie sprzedaży nieruchomości, dla ww. działek będą obowiązywały decyzje
      o warunkach zabudowy? Jeśli tak, to zgodnie z tą decyzją będą to działki przeznaczone
      pod zabudowę jakimi obiektami (należy wskazać)?
    3. Jeżeli nie posiada Pani informacji, o których mowa w ww. pytaniach, które są
      niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie
      zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004

      r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), to należy
      wskazać:
    a) czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Panią jako Komornika działań?
    b) czy działania te zostały udokumentowane?
    c) czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych
      informacji od Dłużnika? (przy czym nie należy opisywać podejmowanych przez Panią
      czynności lub przesyłać zgromadzonych dokumentów, ponieważ w ramach wydawania
      interpretacji prawa podatkowego nie prowadzę jako Organ postępowania
      dowodowego)
    wskazała Pani:
        1. Działka nr A objęta KW nr (...) znajduje się na obszarze, dla którego został
          uchwalony przez Gminę (...) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
          Zgodnie z MPZP działka ta w południowej jej części oznaczona została jako
          tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, w środkowej
          części jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zaś w części
          północnej na powierzchni ok. 18,3 arów jako tereny rolne z dopuszczeniem
          lokalizacji zabudowy. Działka nr B objęta KW nr (...) znajduje się na obszarze, dla
          którego został uchwalony przez Gminę (...) miejscowy plan zagospodarowania
          przestrzennego. Zgodnie z MPZP działka ta oznaczona została jako tereny lasów
          bez możliwości zabudowy.
        2. Dla ww. działek w chwili sprzedaży nie będzie obowiązywała decyzja o
          warunkach zabudowy z uwagi na fakt objęcia ich miejscowym planem
          zagospodarowania przestrzennego.
        3. Nie dotyczy.

## Pytanie

Czy Komornik zobowiązany jest do zapłaty podatku VAT od sprzedaży nieruchomości
    Dłużnika opisanej w stanie faktycznym, a objętej nr (...)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, Komornik jako płatnik podatku VAT za Dłużnika będącego podatnikiem tego
    podatku, jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT w przypadku sprzedaży w drodze
    licytacji publicznej w toku egzekucji sądowej nieruchomości o nr (...) jako nieruchomości
    mogącej służyć prowadzeniu działalności gospodarczej przez Dłużnika, z uwagi na
    przeznaczenie gruntu zgodne z przedmiotem działalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr A w drodze licytacji
      publicznej,
    - nieprawidłowe – w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr B w drodze licytacji
      publicznej.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania

      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze
    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.
    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, stwierdzenia
    wymaga, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast
    dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazania
    wymaga, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu
    dostawy nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani postępowanie egzekucyjne wobec Dłużnika
    prowadzącego działalność gospodarczą. Dłużnik figuruje w rejestrze VAT jako płatnik
    podatku. Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość Dłużnika stanowiąca działki
    ewidencyjne o nr B i A. Działka nr A stanowi grunty orne niezabudowane, brak
    infrastruktury technicznej. Działka nr A znajduje się na obszarze, dla którego został
    uchwalony przez Gminę (...) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z
    MPZP działka ta w południowej jej części oznaczona została jako tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, w środkowej części jako tereny zabudowy

    mieszkaniowej jednorodzinnej, zaś w części północnej na powierzchni ok. 18,3 arów jako
    tereny rolne z dopuszczeniem lokalizacji zabudowy. Działka nr B stanowi las w części
    wykarczowany z drzewostanu, brak zabudowań, brak infrastruktury technicznej. Działka
    nr B znajduje się na obszarze, dla którego został uchwalony przez Gminę (...) miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z MPZP działka ta oznaczona została
    jako tereny lasów bez możliwości zabudowy. Przedmiotem działalności Dłużnika jest
    pozyskiwanie i sprzedaż drewna. Aktualnie działalność pozostaje zawieszona. Dłużnik
    działalność gospodarczą rozpoczął w dniu 10 kwietnia 2018 r.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą nieruchomości Dłużnika
    (tj. działki nr A i nr B) w trybie licytacji publicznej, jest Pani, jako Komornik Sądowy
    prowadzący postępowanie egzekucyjne, zobowiązana do zapłaty podatku VAT.
    Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach
    działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Analiza okoliczności przedstawionych w opisie sprawy oraz obowiązujących w tym
    zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży
    ww. nieruchomości, należy uznać Dłużnika za podatnika podatku od towarów i usług,
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, bowiem zbywana nieruchomość była wykorzystywana w prowadzonej
    przez Niego działalności gospodarczej.
    W konsekwencji dostawa przez Panią w trybie licytacji publicznej w postępowaniu
    egzekucyjnym nieruchomości (działki nr A i nr B) będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg właściwej stawki
    podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów

      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 cyt. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany
    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że niezabudowana działka nr A znajduje się na
    obszarze, dla którego został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Zgodnie z MPZP działka ta w południowej jej części oznaczona została
    jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, w środkowej części
    jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zaś w części północnej na
    powierzchni ok. 18,3 arów jako tereny rolne z dopuszczeniem lokalizacji. Oznacza to, że na
    dzień transakcji działka nr A będzie stanowiła teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt
    33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Wskazać należy, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:

    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    W analizowanej sprawie, Dłużnik nabył działkę nr A w drodze dziedziczenia. Nabycie
    nastąpiło więc w wyniku transakcji niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, w związku z nabyciem ww. działki nie wystąpił podatek VAT naliczony, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że Dłużnikowi przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało,
    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Zatem dla dostawy działki nr A nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie został spełniony
    co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie.
    Z kolei działka nr B wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została
    oznaczona jako tereny lasów bez możliwości zabudowy. Dla ww. działki w chwili sprzedaży
    nie będzie obowiązywała decyzja o warunkach zabudowy z uwagi na fakt objęcia jej
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Tym samym skoro niezabudowana działka nr B została objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego jako tereny lasów bez możliwości zabudowy oraz nie
    wydano dla niej decyzji o warunkach zabudowy, to działka ta nie spełnia definicji terenu
    budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy i tym samym jej sprzedaż w drodze
    licytacji będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że:

    - sprzedaż przez Panią niezabudowanej działki nr A w trybie licytacji publicznej będzie
      stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
      zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystać
      ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. Zatem,
      będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT od sprzedaży działki nr A;
    - sprzedaż niezabudowanej działki nr B w drodze licytacji publicznej będzie podlegała
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
      związku z art. 7 ust. 1 ustawy jako odpłatna dostawa towarów, lecz jej sprzedaż będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko jest:
    - prawidłowe – w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr A w drodze licytacji
      publicznej,
    - nieprawidłowe – w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr B w drodze licytacji
      publicznej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.