Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.544.2020.12.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę za
usługi ubezpieczeniowe na rzecz Zakładów Ubezpieczeń; zarówno gdy płatność dokonywana jest przez Spółkę
bezpośrednio na rzecz Zakładów Ubezpieczeń, jak i w
okolicznościach dokonywania płatności za pośrednictwem X.; nie mieści się w katalogu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
osób prawnych, a tym samym; nie podlega opodatkowaniu
podatkiem u źródła w Polsce i po stronie Spółki nie istnieją
żadne obowiązki w tym zakresie
Słowa kluczowe: pobór-pobór podatku u źródła
podatek-pobór podatku
usługi-usługi ubezpieczeniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 18 grudnia 2020 r. wpłynął do Organu wniosek z 10 grudnia 2020 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę za usługi
    ubezpieczeniowe na rzecz Zakładów Ubezpieczeń - zarówno gdy płatność dokonywana
    jest przez Spółkę bezpośrednio na rzecz Zakładów Ubezpieczeń, jak i w okolicznościach
    dokonywania płatności za pośrednictwem A. - nie mieści się w katalogu zawartym w art.
    21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym - nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce i po stronie Spółki nie istnieją
    żadne obowiązki w tym zakresie.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 stycznia 2021 r. (data
    wpływu 26 stycznia 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    B. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych (dalej: „CIT”).
    Spółka zajmuje się produkcją (...).
    Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), której głównym
    obszarem działalności jest wytwarzanie elementów (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu zabezpieczenia ryzyka
    związanego z jego działalnością, Wnioskodawca dokonuje zakupu usług
    ubezpieczeniowych od podmiotów posiadających siedzibę działalności w innych krajach
    niż Polska (dalej: „Zakłady Ubezpieczeń”), w tym również za pośrednictwem oddziałów
    Zakładów Ubezpieczeń, zlokalizowanych w innych krajach niż Polska (oraz innych niż
    siedziba główna danego Zakładu Ubezpieczeń).
    Jednocześnie w niektórych przypadkach - uzasadnionych względami biznesowymi oraz
    polityką Grupy - Spółka zakupuje usługi ubezpieczeniowe za pośrednictwem A. AB z
    siedzibą w (...), w Szwecji (dalej: „A.”) - który pośredniczy w nabywaniu usług
    ubezpieczeniowych dla podmiotów z Grupy, w tym dla Spółki - przy czym koszty związane
    z ubezpieczeniami poszczególnych podmiotów z Grupy są refakturowane przez A. na
    poszczególne podmioty z Grupy - w tym m.in. na Wnioskodawcę.
    W takich przypadkach - na podstawie otrzymywanych od A. faktur dokumentujących
    koszty dotyczące ubezpieczenia Spółki - Wnioskodawca płaci należności związane z
    usługami ubezpieczeniowymi świadczonymi przez określone Zakłady Ubezpieczeń
    bezpośrednio do A., który jest obciążany przez Zakłady Ubezpieczeń.

    Przykładowo - w 2019 r. oraz w 2020 r. Spółka zawarła następujące polisy
    ubezpieczeniowe z Zakładami Ubezpieczeń:
    1) polisa zawarta z oddziałem Zakładu Ubezpieczeń w Austrii (centrala Zakładu
      Ubezpieczeń znajduje się w Irlandii) dotycząca ubezpieczenia odpowiedzialności
      cywilnej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, z wyłączeniem
      odpowiedzialności cywilnej za produkty oraz
    2) polisy zawarte za pośrednictwem A.:
      - w zakresie: (i) odpowiedzialności w zakresie powiernictwa emerytalnego, (ii)
        odpowiedzialności cywilnej dotyczącej praktyk pracowniczych (tj. ubezpieczenie
        związane z zakazanymi praktykami wobec pracowników - np. mobbing), (iii)
        odpowiedzialności cywilnej dyrektorów i kierowników oraz (iv) ubezpieczenia
        przestępstw (które mogą zostać popełnione wobec Spółki - np. fraud,
        sprzeniewierzenie);
      - dotycząca ubezpieczenia transportu morskiego;
      - dotycząca uszkodzenie mienia i przerwania działalności;
      - w zakresie odpowiedzialności za produkty (w tym odpowiedzialność ogólna, a
        także obejmująca demontaż, ponowną instalację oraz wycofanie produktów z
        rynku);
      - w zakresie zarządzania ryzykiem w cyberprzestrzeni.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 25 stycznia 2021 r. podali Państwo dane
    identyfikujące podmioty, z którymi zawarli Państwo umowy, o których mowa we wniosku.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę za usługi ubezpieczeniowe na rzecz Zakładów
    Ubezpieczeń - zarówno gdy płatność dokonywana jest przez Spółkę bezpośrednio na rzecz
    Zakładów Ubezpieczeń, jak i w okolicznościach dokonywania płatności za pośrednictwem
    A. - nie mieści się w katalogu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, a tym samym - nie podlega opodatkowaniu podatkiem u
    źródła w Polsce i po stronie Spółki nie istnieją żadne obowiązki w tym zakresie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wynagrodzenie
    wypłacane przez Spółkę za usługi ubezpieczeniowe na rzecz Zakładów Ubezpieczeń -
    zarówno gdy płatność dokonywana jest przez Spółkę bezpośrednio na rzecz Zakładów
    Ubezpieczeń, jak i w okolicznościach dokonywania płatności za pośrednictwem A. - nie
    mieści się w katalogu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”), a tym samym - nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w
    Polsce i po stronie Spółki nie istnieją żadne obowiązki w tym zakresie.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie przedstawionego
    powyżej stanowiska.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1-2a ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2
    ustawy o CIT (tzw. nierezydentów podatkowych), przychodów:
    - z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
      znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
      należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za

      użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane
      ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej
      (know-how),
    - z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    - z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
        - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Należy wskazać, iż usługi ubezpieczeniowe nie zostały wymienione w sposób literalny w
    katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła.
    Jednocześnie, katalog usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1-2a ustawy o CIT jest
    katalogiem częściowo otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o
    podobnym charakterze” - za świadczenia takie uznaje się świadczenia równorzędne do
    wskazanych we wcześniejszej części tej regulacji bądź podobne do wymienionych, lecz
    określone w inny sposób.
    Niemniej, w ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze specyfikę oraz charakter usług
    ubezpieczeniowych, nie stanowią one usług podobnych do żadnych z usług
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią one
    usług podobnych do usług gwarancji i poręczeń.
    Odnosząc się do analizy specyfiki usług ubezpieczeniowych należy zwrócić bowiem
    uwagę na definicję ubezpieczenia - zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2020 r. poz. 1740, dalej: „Kodeks cywilny”), przez
    umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
    przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w
    umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
    Jednocześnie, zgodnie z § 2 tej regulacji, świadczenie ubezpieczyciela polega w
    szczególności na zapłacie:
      1. przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą
        wskutek przewidzianego w umowie wypadku;
      2. przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego
        świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby
        ubezpieczonej.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż istotną ubezpieczenia jest
    zrekompensowanie skutków przyszłych ewentualnych zdarzeń losowych, polegające na
    wypłacie odszkodowania za szkodę lub umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego
    świadczenia.
    Odnosząc się z kolei do definicji poręczeń, należy wskazać, iż zgodnie z art. 876 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem
    wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie
    wykonał.

    Należy także wskazać, iż usługa gwarancji nie została jednoznacznie zdefiniowana na
    gruncie przepisów Kodeksu cywilnego, niemniej we wskazanej ustawie można znaleźć
    rozróżnienie kilku rodzajów gwarancji - tj. gwarancji udzielanej przy sprzedaży,
    wykonaniu dzieła oraz gwarancji zapłaty za roboty budowlane.
    Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt, iż gwarancja udzielana przy sprzedaży oraz
    wykonaniu dzieła ma charakter gwarancji jakości, w analizowanej sytuacji - dla
    porównania tego rodzaju świadczeń z usługami ubezpieczenia - należy odwoływać się
    do gwarancji zapłaty za roboty budowlane.
              1Jak stanowi art. 649 § 1 Kodeksu cywilnego, gwarancji zapłaty za roboty budowlane,
    zwanej dalej „gwarancją zapłaty”, inwestor udziela wykonawcy (generalnemu
    wykonawcy) w celu zabezpieczenia terminowej zapłaty umówionego wynagrodzenia za
    wykonanie robót budowlanych.
    Jednocześnie, zgodnie § 2 tej regulacji, gwarancją zapłaty jest gwarancja bankowa lub
    ubezpieczeniowa, a także akredytywa bankowa lub poręczenie banku udzielone na
    zlecenie inwestora.
    Dodatkowo, w praktyce przyjmuje się, iż gwarancja to umowa, na podstawie której
    gwarant zapewnia co do istnienia określonych właściwości bądź zdarzeń, na wypadek
    gdyby okoliczności, co do których zapewniał, nie ziściły się. Gwarancja bankowa lub
    ubezpieczeniowa jest przy tym swoistym poświadczeniem, iż - w ocenie gwaranta -
    dłużnik spłaci zaciągnięte zobowiązanie, przy czym gwarant przyjmuje na siebie
    zobowiązanie, że samodzielnie wykona ten obowiązek w razie braku spłaty ustalonego
    zobowiązania przez dłużnika.
    Jednocześnie, odnosząc się do kluczowych różnic dotyczących ubezpieczeń oraz
    gwarancji i poręczeń, należy zwrócić uwagę, iż umowy poręczenia oraz umowy
    gwarancji są ściśle związane ze stosunkiem zobowiązaniowym, którego dotyczą.
    Świadczenia te mają bowiem charakter akcesoryjny względem stosunku
    podstawowego, z którego wynika zobowiązanie dłużnika względem wierzyciela.
    Z kolei, w przypadku ubezpieczeń stosunek ubezpieczenia istnieje pomiędzy zakładem
    ubezpieczeń a ubezpieczonym i dotyczy potencjalnej szkody, którą ubezpieczony może
    ponieść. W ramach konstrukcji umowy ubezpieczenia brak jest zatem trzeciego
    podmiotu, charakterystycznego dla umowy poręczenia i gwarancji.
    Dodatkowo, należy w tym miejscu wskazać na istotną różnicę pomiędzy umowami
    ubezpieczenia a umowami poręczeń i gwarancji dotyczącą kręgu podmiotów
    uprawnionych do zawierania wskazanych umów - umowy ubezpieczenia mogą zawierać
    wyłącznie zakłady ubezpieczeń, posiadające odpowiednie zezwolenia organów nadzoru.
    Z kolei, umowę gwarancji i poręczenia bez ograniczeń w zakresie posiadania zezwoleń
    mogą zawierać wszystkie podmioty.
    Tym samym - mając na uwadze przywołane powyżej definicje oraz występujące różnice
    dotyczące usług ubezpieczeniowych, poręczeń oraz gwarancji - należy wskazać, iż usługi
    ubezpieczeniowe stanowią odrębne świadczenie, o osobnej specyfice w porównaniu do
    usług poręczeń oraz gwarancji.
    Co jest szczególnie istotne, usługi ubezpieczeniowe mają na celu rekompensatę
    poniesionej szkody, podczas gdy poręczenie oraz gwarancja mają na celu
    zagwarantowanie wierzycielowi, że dłużnik spełni swoje świadczenie. Istota
    ubezpieczeń jest więc odmienna niż istota gwarancji oraz poręczeń.
    W konsekwencji - w ocenie Wnioskodawcy - mając na uwadze istotne różnice we
    wskazanych świadczeniach, w szczególności odrębną istotę usług ubezpieczeniowych -
    usług tych nie można uznać za usługi podobne do usług gwarancji oraz poręczeń.
    Na marginesie Wnioskodawca pragnie również - w ramach porównania przepisów,
    intencji ustawodawcy oraz ich wpływu na ocenę rzetelności i racjonalności
    ustawodawcy - wskazać, iż zgodnie z art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatnicy są

    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty usług doradczych,
    badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych,
    ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze -
    poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT lub podmiotów mających miejsce
    zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w
    przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT w części, w jakiej koszty
    te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy
    przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu
    odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość
    zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m ustawy o CIT, i odsetek.
    Mając na uwadze powyższe, należy zwrócić uwagę, iż w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o
    CIT wymienione zostały wprost usługi ubezpieczeń, gwarancji oraz poręczeń, podczas
    gdy w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT wskazano wyłącznie usługi gwarancji oraz
    poręczeń, z pominięciem usług ubezpieczeniowych.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, gdyby intencją ustawodawcy było objęcie usług
    ubezpieczeniowych dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, wówczas - mając na
    uwadze zasadę jego racjonalności - takie usługi zostałyby wprost wskazane w tym
    przepisie, analogicznie jak w przypadku art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Z uwagi
    natomiast na rozróżnienie katalogu z art. 21 oraz art. 15e ustawy o CIT - nie można
    uznać, iż w obu katalogach mieszczą się usługi ubezpieczeniowe, przy czym w jednym z
    nich jako „usługi podobne do gwarancji i poręczeń”.
    Powyższe stanowisko dotyczące traktowania usług ubezpieczeniowych jako świadczeń,
    które nie zostały wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT - a tym samym jako
    świadczeń niepodlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła - znajduje potwierdzenie
    w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych - przykładowo, w wyrokach:
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 września 2020 r., sygn. akt III
      SA/Wa 2694/19;
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 września 2020 r., sygn. akt III
      SA/Wa 2457/19;
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt III
      SA/Wa 2361/19, w którym sąd wskazał że: „porównanie treści art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.
      d.o.p. oraz art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. wskazuje, że w drugim z powołanym
      przepisów z kosztów uzyskania przychodów wyłączono koszty usług doradczych,
      badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych,
      ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. W
      porównaniu z katalogiem przychodów zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.
      zwraca uwagę osobne wskazanie ubezpieczeń obok gwarancji, przy zachowaniu
      zwrotu „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. W związku z powyższym przy
      uwzględnieniu zasady konsekwencji terminologicznej, nie znajduje uzasadnienia
      stanowisko organu, że usługi ubezpieczenia są podobne do gwarancji, skoro treść
      innego przepisu tej samej ustawy prowadzi do odmiennych wniosków wobec
      wskazania ubezpieczeń obok gwarancji oraz obok zwrotu obejmującego grupę
      świadczeń o podobnym charakterze. W literaturze jest wszakże prezentowany pogląd,
      że powyższa zasada wynikająca z koncepcji racjonalnego ustawodawcy może zostać
      ograniczona, o ile wskazuje na to niepozostawiająca wątpliwości intencja prawodawcy,
      niemniej jednak przełamanie omawianej zasady dopuszczalne jest w obrębie całego
      systemu prawa, ale nie w obrębie jednego i tego samego aktu prawnego (...). Mając na
      uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że usługi ubezpieczeniowe nie są

      usługami podobnymi do gwarancji, a zatem nie podlegają opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.”,
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA
      /Bd 249/20, w której sąd uznał, że: „Jako prawidłowe należy ocenić stanowisko, że
      usługi ubezpieczeniowe nie są usługami podobnymi do gwarancji, na tyle by uznać, że
      podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
      2a u.p.d.o.p. (...). Jak zauważa sam organ w interpretacji pojęcie usług
      ubezpieczeniowych jest pojęciem znacznie szerszym od gwarancji, zatem przywołując
      pojęcie czynności podobnych do „gwarancji”, ustawodawca nie ustalił, że
      przedmiotem opodatkowania mogą być przychody z tytułu usług ubezpieczeniowych,
      o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p Dodatkowo za takim stanowiskiem
      przemawiają wnioski wypływające
      z wewnętrznej wykładni systemowej. Porównanie treści ad. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.
      oraz ad. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. (...) zwraca uwagę osobne wskazanie ubezpieczeń
      obok gwarancji przy zachowaniu zwrotu „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. W
      związku z powyższym przy uwzględnieniu zasady konsekwencji terminologicznej, nie
      znajduje uzasadnienia stanowisko organu, że usługi ubezpieczenia są podobne do
      gwarancji, skoro treść innego przepisu tej samej ustawy prowadzi do odmiennych
      wniosków wobec wskazania ubezpieczeń obok gwarancji oraz obok zwrotu
      obejmującego grupę świadczeń o podobnym charakterze”,
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lipca 2020 r., sygn. akt III SA
      /Wa 2621/19, w której sąd uznał, że: „w literaturze prezentowany jest pogląd, że „(...)
      W orzecznictwie przyjmuje się, że nie ma podstaw do zastosowania art. 518 § 1 Kc -
      wprost lub w drodze analogii - do gwaranta spłacającego cudzy dług na podstawie
      umowy przewidzianej w ad. 391 Kc, ponieważ gwarancja jest źródłem samoistnej
      odpowiedzialności za nieosiągnięcie obiecanego i gwarantowanego rezultatu, nie ma
      charakteru akcesoryjnego i rodzi pierwotną odpowiedzialność odszkodowawczą” (...).
      Podsumowując jako prawidłowe należy ocenić stanowisko, że usługi ubezpieczeniowe
      nie są usługami podobnymi do gwarancji, a zatem nie podlegają opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem na podstawie ad. 21 ust. 1 pkt 2a updop (...) Mając na
      uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że usługi ubezpieczeniowe nie są
      usługami podobnymi do gwarancji, a zatem nie podlegają opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, a co za tym idzie
      Spółka nie jest płatnikiem podatku zryczałtowanego na podstawie art. 26 ust. 1
      updop”.
    Reasumując, w ocenie Spółki, usługi ubezpieczeniowe nabywane od Zakładów
    Ubezpieczeń (w tym za pośrednictwem A.) nie mieszczą się w kategorii świadczeń
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT - w szczególności nie stanowią usług
    podobnych do literalnie wskazanych w tej regulacji usług gwarancji oraz poręczeń, a
    tym samym - nie podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem u źródła.
    W konsekwencji, wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę za usługi
    ubezpieczeniowe - zarówno gdy płatność dokonywana jest przez Spółkę bezpośrednio
    na rzecz Zakładów Ubezpieczeń, jak i w okolicznościach dokonywania płatności za
    pośrednictwem A. - nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, zaś
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do realizacji jakichkolwiek obowiązków w tym
    zakresie.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska
    przedstawionego we wniosku.
    Interpretacja indywidualna

    W dniu 24 lutego 2021 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-1.4010.544.2020.2.ŚS, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 3 marca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 24 marca 2021 r. nadanym w placówce pocztowej 25 marca 2021 r. (data
    wpływu 29 marca 2021 r.) wnieśli Państwo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Szczecinie, skargę na ww. interpretację indywidualną.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo o:
    - uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości;
    - zasądzenie od Organu interpretacyjnego na rzecz strony skarżącej kosztów
      postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
    Pismem z 28 kwietnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.544.2020.3.ŚS udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację - wyrokiem
    z 27 października 2021 r. sygn. akt III SA/Sz 386/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli również
    Państwo.
    Postanowieniem z 2 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
    sprostował na wniosek Państwa uzasadnienie ww. wyroku.
    Strony wniosły zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 marca 2022 r. sygn. akt
    II FZ 10/22 oddalił zażalenia B. Sp. z o.o. oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
    27 listopada 2023 r. wycofałem skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Szczecinie z 27 października 2021 r. sygn. akt III SA/Sz 386/21.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 listopada 2023 r. sygn.
    akt II FSK 57/22 umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej.
    Natomiast wyrokiem z 5 września 2024 r. sygn. akt II FSK 57/22 w związku ze skargą
    kasacyjną Spółki uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania
    Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację - wyrokiem
    z 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 66/25.
    Nie wniosłem skargi kasacyjnej od tego wyroku.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynął do
    Organu 22 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
  - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Szczecinie w ww. wyroku;
  - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam,
    że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie ustalenia, czy
    wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę za usługi ubezpieczeniowe na rzecz Zakładów
    Ubezpieczeń - zarówno gdy płatność dokonywana jest przez Spółkę bezpośrednio na rzecz
    Zakładów Ubezpieczeń, jak i w okolicznościach dokonywania płatności za pośrednictwem
    A. - nie mieści się w katalogu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, a tym samym - nie podlega opodatkowaniu podatkiem u
    źródła w Polsce i po stronie Spółki nie istnieją żadne obowiązki w tym zakresie - jest
    prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienie prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
    oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. w 2021 r.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku wyroków sądów administracyjnych stwierdzić
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą
    Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
    interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z
    uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli
    stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.