Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4231-17/14-3/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-16
Teza: Czy w związku z faktem, że wyroby węglowe zużywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów opałowych mogą korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego (co wynika z interpretacji indywidualnej Ministra Finansów w sprawie IPTPP3/443A-12/14-2/KK), zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy na konta ww. podmiotów sprzedających wyroby węglowe z tytułu zakupu węgla w latach 2012-2013 stanowi nadpłatę, czyli nienależnie zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy w rozumieniu art. 72 § 2 pkt 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, powstałą z chwilą zapłacenia podatku w myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej?
Słowa kluczowe: cel; nadpłata; podatek-podatek akcyzowy; sprzedaż
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 72

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie nadpłaty podatku akcyzowego wynikającej z faktur zakupowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zakłady ….S.A. z siedzibą … w myśl ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym są finalnym nabywcą węgla o kodzie CN 2701 do celów opałowych i produkcji pary do celów technologicznych oraz prowadzą ewidencję nabycia wyrobów węglowych zgodnie z fakturami zakupu.

Od dnia 2 stycznia 2012 r. do końca 2013 r. Spółka płaciła podatek akcyzowy od spalonego/zakupionego węgla. W 2012 r., zgodnie z comiesięcznymi deklaracjami dla podatku akcyzowego od wyrobów węglowych w miesiącach od stycznia do października Spółka płaciła podatek akcyzowy od spalonego węgla we własnej ciepłowni w poszczególnych miesiącach na konto Izby Celnej. Spalany węgiel w miesiącach styczeń –październik 2012 r. pochodził z zapasów magazynowych Spółki na dzień 1 stycznia 2012 r. Dokonane wpłaty za: styczeń kwota 27 418 zł, luty kwota 27 722 zł, marzec 23 457 zł, kwiecień 17 974 zł, maj 15 841 zł, czerwiec 15 124 zł, lipiec 14 318 zł, sierpień 14 735 zł, wrzesień 14 767 zł, październik l 374 zł. Razem za spalony węgiel pochodzący z zapasów na dzień 1 stycznia 2012 r. zapłacono łącznie 172 730 zł podatku akcyzowego.

Ponadto w 2012 r. Spółka kupowała węgiel z naliczoną akcyzą na podstawie zawartej umowy nr … z dnia 5 czerwca 2012 r. z podmiotem sprzedającym wyroby węglowe – Firmą …. Sp. z o.o, . Zakupy węgla udokumentowane są fakturami VAT, w których określona jest ilość zakupionego węgla w kilogramach, informacja o naliczonej akcyzie – sposób wyliczenia kwoty akcyzy, nazwa i wartość opałowa wyrobu węglowego, data sprzedaży, numer umowy oraz podpis pracownika Spółki potwierdzający nabycie węgla.

Numery faktur z datami dostaw węgla//ilość zakupionego węgla w kilogramach//kwota akcyzy:

*   164/12 z dnia 18 czerwca 2012 r.// kg// zł;

*   202/12 z dnia 8 sierpnia 2012 r.// kg// zł;

*   203/12 z dnia 14 sierpnia 2012 r.// kg// zł;

*   205/12 z dnia 22 sierpnia 2012 r.// kg// zł;

*   216/12 z dnia 5 września 2012 r.// kg// zł;

*   219/12 z dnia 11 września 2012 r.// kg// zł;

*   233/12 z dnia 26 września 2012 r.// kg// zł;

*   237/12 z dnia 10 października 2012 r.// kg// zł;

*   240/12 z dnia 10 października 2012 r.// kg// zł.

Razem w 2012 r. zakupiono kg węgla i zapłacono zł podatku akcyzowego.

W roku 2013 Spółka kupowała węgiel z naliczoną akcyzą na podstawie zawartej umowy nr …. z dnia 30 lipca 2013 r. z podmiotem sprzedającym wyroby węglowe – Firma Spółka z o.o.. Zakupy węgla udokumentowane są fakturami VAT, w których określona jest ilość zakupionego węgla w kilogramach, kwota naliczonej akcyzy, nazwa i symbol SWW wyrobu węglowego, data sprzedaży, numer umowy oraz podpis pracownika Spółki potwierdzający nabycie węgla.

Numery faktur z datami dostawy węgla//ilość zakupionego węgla w kilogramach//kwota akcyzy:

*   86/11/2013 z dnia 22 sierpnia 2013 r.// kg// zł;

*   90/11/2013 z dnia 31 sierpnia 2013 r.// kg// zł;

*   103/11/2013 z dnia 20 września 2013 r.// kg// zł;

*   112/11/2013 z dnia 11 października 2013 r.// kg// zł;

*   117/11/2013 z dnia 23 października 2013 r.// kg// zł;

*   122/11//2013 z dnia 6 listopada 2013 r.// kg// zł.

Razem w 2013 r. zakupiono 7 908 000 kg węgla i zapłacono 240 877,68 zł podatku akcyzowego.

Spółka została objęta i jest uczestnikiem Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS), zgodnie z ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) oraz wcześniejszą ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami…(Dz. U. Nr 281, poz. 2784 z późn. zm.).

Zgodnie z Decyzją Starostwa Powiatowego z dnia 8 marca 2006 r. Spółce udzielono zezwolenia na uczestnictwo we wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla w latach od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2014 r.

Wnioskodawca na gruncie opisanego stanu faktycznego zamierza wystąpić do Izby Celnej z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym rozumianej jako podatek nienależnie zapłacony za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z faktem, że wyroby węglowe zużywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów opałowych mogą korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego (co wynika z interpretacji indywidualnej Ministra Finansów w sprawie IPTPP3/443A-12/14-2/KK), zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy na podstawie comiesięcznych deklaracji dla podatku akcyzowego od wyrobów węglowych na konto Izby Celnej z tytułu spalania węgla w miesiącach styczeń-październik 2012 r., pochodzącego z zapasów magazynowych Spółki na dzień 1 stycznia 2012 r., stanowi nadpłatę, czyli nienależnie zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, powstałą z chwilą złożenia ww. deklaracji podatkowych w myśl art. 73 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej?
2.  Czy w związku z faktem, że wyroby węglowe zużywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów opałowych mogą korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego (co wynika z interpretacji indywidualnej Ministra Finansów w sprawie IPTPP3/443A-12/14-2/KK), zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy na konta ww. podmiotów sprzedających wyroby węglowe z tytułu zakupu węgla w latach 2012-2013 stanowi nadpłatę, czyli nienależnie zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy w rozumieniu art. 72 § 2 pkt 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, powstałą z chwilą zapłacenia podatku w myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej?

Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania nr 2 wniosku, natomiast w zakresie pytania nr 1 zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacony przez Spółkę podatek akcyzowy na konta ww. podmiotów sprzedających wyroby węglowe z tytułu zakupu węgla w latach 2012-2013 stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 pkt l Ordynacji podatkowej, bowiem wyroby węglowe o kodzie CN 2701 – węgiel – wg Załącznika nr 1 do ustawy, zużywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów opałowych mogą korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym wpłacone kwoty akcyzy na konto podmiotów sprzedających są podatkiem nienależnie zapłaconym przez Spółkę, a nadpłata powstała z dniem zapłaty podatku nienależnego w myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 13 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej – jako:

*   organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego,

*   organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

*   organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten Organ w pierwszej instancji;

Zgodnie z art. 5 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Stosownie natomiast do art. 6 ustawy Ordynacja podatkowa, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Natomiast pojęcie nadpłaty zostało wyjaśnione w art. 72 § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Zwrot podatku został zdefiniowany w art. 3 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa, jako zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że nadpłatą jest kwota nadpłaconego i nienależnie zapłaconego podatku. Podatek zapłacony nienależnie to kwota uiszczona przez podatnika w sytuacji, gdy nie było ustawowego obowiązku jej zapłacenia albo obowiązek ten istniał, ale wygasł.

Jak podkreśla się w piśmiennictwie – w każdym przypadku nadpłaty podatkowej wierzyciel podatkowy otrzymuje świadczenie podatkowe bezpodstawnie. Dla trybu zwrotu nienależnie zapłaconego podatku, jako nadpłaty w ujęciu Ordynacji podatkowej istotnym jest, aby uiszczone świadczenie zrealizowane było na tle szeroko pojętego stosunku podatkowoprawnego, tzn. aby świadczenie to pochodziło od podmiotu stosunku zobowiązaniowego w prawie podatkowym (podatnika, płatnika, inkasenta, osoby trzeciej lub spadkobiercy), na którym generalnie ciążą zobowiązania wobec wierzyciela podatkowego, lecz w konkretnym przypadku podstawę nienależnego świadczenia stanowiło błędne przeświadczenie tego podmiotu o ciążącym na nim zobowiązaniu podatkowym. W każdym takim przypadku podmiot zobowiązań podatkowych, uznając się bezpodstawnie za dłużnika danego stosunku prawnopodatkowego, realizuje nienależne świadczenie na rzecz wierzyciela takiego stosunku. (J. Zubrzycki (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz 2009, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, str. 379, UNIMEX Oficyna Wydawnicza).

Zgodnie z art. 73 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nadpłata powstaje z dniem zaistnienia następujących zdarzeń:

*   zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;

*   pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;

*   zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;

*   wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;

*   zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

*   złożenia zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;

*   złożenia deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;

*   złożenia deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych;

*   złożenia deklaracji kwartalnej dla podatku od towarów i usług - dla podatników podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego Wnioskodawca będący podatnikiem podatku akcyzowego jest finalnym nabywcą węgla o kodzie CN 2701 do celów opałowych i produkcji pary do celów technologicznych oraz prowadzi ewidencję nabycia wyrobów węglowych zgodnie z fakturami zakupu. Od 2 stycznia 2012 r. do końca 2013 r. Wnioskodawca płacił podatek akcyzowy od spalonego/zakupionego węgla. W 2012 r., zgodnie z comiesięcznymi deklaracjami dla podatku akcyzowego od wyrobów węglowych w miesiącach od stycznia do października Wnioskodawca płacił podatek akcyzowy od spalonego węgla we własnej ciepłowni w poszczególnych miesiącach na konto Izby Celnej. Spalany węgiel w miesiącach styczeń-październik 2012 r., pochodził z zapasów magazynowych Spółki na dzień 1 stycznia 2012 r. Zakupy węgla udokumentowane są fakturami VAT, w których określona jest ilość zakupionego węgla w kilogramach, informacja o naliczonej akcyzie – sposób wyliczenia kwoty akcyzy, nazwa i wartość opałowa wyrobu węglowego, data sprzedaży, numer umowy oraz podpis pracownika Wnioskodawcy potwierdzający nabycie węgla. Ponadto w 2012 r. Spółka kupowała węgiel z naliczoną akcyzą na podstawie zawartej umowy nr …. z dnia 5 czerwca 2012 r. z podmiotem sprzedającym wyroby węglowe – firmą Sp. z o.o. Zakupy węgla udokumentowane są fakturami VAT, w których określona jest ilość zakupionego węgla w kilogramach, informacja o naliczonej akcyzie – sposób wyliczenia kwoty akcyzy, nazwa i wartość opałowa wyrobu węglowego, data sprzedaży, numer umowy oraz podpis pracownika Spółki potwierdzający nabycie węgla.

W roku 2013 Spółka kupowała węgiel z naliczoną akcyzą na podstawie zawartej umowy nr …z dnia 30 lipca 2013 r. z podmiotem sprzedającym wyroby węglowe. Zakupy węgla udokumentowane są fakturami VAT, w których określona jest ilość zakupionego węgla w kilogramach, kwota naliczonej akcyzy, nazwa i symbol SWW wyrobu węglowego, data sprzedaży, numer umowy oraz podpis pracownika Spółki potwierdzający nabycie węgla.

Wnioskodawca został objęty i jest uczestnikiem Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS), zgodnie z ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami (Dz. U. Nr 281, poz. 2784 z późn. zm.). Zgodnie z Decyzją Starostwa Powiatowego z dnia 8 marca 2006 r. Wnioskodawcy udzielono zezwolenia na uczestnictwo we wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla w latach od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2014 r.

Wnioskodawca na gruncie opisanego stanu faktycznego zamierza wystąpić do Izby Celnej z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym rozumianej jako podatek nienależnie zapłacony za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r.

Należy zwrócić uwagę, że według art. 75 § 1 i § 2 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik podatku akcyzowego kwestionuje wysokość pobranego podatku akcyzowego, a w deklaracji podatkowej wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego. W takim przypadku podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowana deklarację (art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej). Skorygowaną deklarację traktuje się jako nową (aktualną) deklarację.

Mając powyższe na uwadze z punktu widzenia art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej istotne jest przede wszystkim ustalenie czy Wnioskodawca uiścił podatek nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej. Jak przedstawiono wyżej zdarzenia jakie powodują powstanie nadpłaty wymienia Ordynacja podatkowa w art. 72, art. 73 § 1 i 2 oraz art. 74. Natomiast wszelkiego rodzaju inne przypadki niż wymienione w Ordynacji podatkowej, powodujące nienależne zapłacenie podatku lub nadpłacenie podatku, które nie zostały wymienione w art. 72, art. 73 oraz art. 74 nie stanowią nadpłaty w rozumieniu przepisów tej ustawy, co powoduje, że tryb i zasady zwrotu takiej wpłaty nie odbywają się zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej o zwrocie nadpłaty. Zwrot tych świadczeń, powinien odbywać się według zasad określonych w prawie cywilnym (tak J. Zubrzycki w: B.Adamiak, J.Borkowski, R.Mastalski, J.Zubrzycki, Ordynacja podatkowa, Wrocław 209, str. 379).

Stosownie do powyższego w ocenie tutejszego Organu brak jest podstaw prawnych do tego by odstąpić od wykładni literalnej przepisów Ordynacji podatkowej i uznać, że uprawnionym do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty podatkowej są inne podmioty niż wskazane w cytowanych wyżej przepisach, którzy zrealizowali świadczenie na tle stosunku cywilnoprawnego.

W przedmiotowej sprawie żadna z powołanych wyżej w przepisach Ordynacji podatkowej sytuacji nie odnosi się do przedstawionego stanu faktycznego wskazanego przez Wnioskodawcę.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nadpłatami w rozumieniu art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej mogą być tylko kwoty wpłacone przez podmioty stosunku podatkowoprawnego, tzn. przez podatników, płatników, inkasentów, spadkobierców podatnika lub osoby trzecie, czyli świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy wynikającego z ustawy podatkowej.

Wnioskodawca natomiast nabywał węgiel od podmiotów dokonujących sprzedaży węgla. Należy zatem wskazać, że Wnioskodawca w przedmiotowym stanie faktycznym nie był podatnikiem (płatnikiem, inkasentem) podatku akcyzowego zobowiązanym do zadeklarowania i uiszczenia należnego podatku akcyzowego na rzecz organu podatkowego. Tym samym w przedstawionej sytuacji, tj. nabycia od kontrahenta towaru, który w cenie nabycia zawierał podatek akcyzowy, nie istniało w stosunku do Wnioskodawcy świadczenie pieniężne (podatkowe) realizowane na tle stosunku prawnopodatkowego wynikającego z ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zobowiązujące Wnioskodawcę do uiszczenia na rzecz organu podatkowego podatku akcyzowego.

Stosownie do powyższego Wnioskodawca, jako nabywca towaru z zapłaconym podatkiem akcyzowym nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do deklarowania i zapłaty akcyzy do organu podatkowego, ale nabywcą towaru od innego podmiotu gospodarczego.

Wobec powyższego Wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym, na podstawie art. 72 i 73 Ordynacji podatkowej do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, a tym samym o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie nabytych wyrobów węglowych. Nie zachodzi bowiem w przedmiotowej sprawie stosunek prawnopodatkowy pomiędzy Wnioskodawcą a organem podatkowym. Wnioskodawca nabywał towar w postaci węgla z zawartym podatkiem akcyzowym zadeklarowanym i uiszczonym na wcześniejszym etapie obrotu przez podatnika tego podatku (kontrahenta).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.