Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.620.2017.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: decyzja-wydanie decyzji; działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; podatnik-podatnik czynny; rolnik-rolnik ryczałtowy; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1989 r. Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od rodziców 6 hektarowe gospodarstwo rolne, położone na terenie wsi (…). Przedmiotem darowizny była m.in. działka nr 433/124 ark.m.6 o powierzchni 2,1908 ha stanowiąca użytki rolne – grunty orne/działka niezabudowana/. Od tego też czasu do chwili obecnej Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne, produkcję roślinną i zwierzęcą. Wnioskodawca nie prowadzi działów specjalnych.

Od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca zarejestrował się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, rezygnując ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Czynnym podatnikiem VAT Wnioskodawca jest do chwili obecnej.

Wnioskodawca nosił się z zamiarem wybudowania dla siebie i dwójki jego dzieci nowych budynków mieszkalnych na ww. działce nr 433/124. Nieruchomość obejmująca działkę nr 433/124 położona jest w obszarze, dla którego nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, i dla którego gmina nie przystąpiła do sporządzenia planu.

Dnia 22 maja 2017 r. Wnioskodawca uzyskał od Burmistrza Miasta decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji na ww. działce. Następnie Wnioskodawca wystąpił do burmistrza o podział działki nr 433/124 na cztery odrębne działki. Trzy na terenie dla którego wydano ww. decyzję o warunkach zabudowy i czwartą przeznaczoną pod użytki rolne – grunty orne. Decyzję burmistrza zatwierdzającą podział Wnioskodawca uzyskał dnia 20 lipca 2017 r. Na terenie działek Wnioskodawca nie podjął żadnych działań inwestycyjnych typu uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, itp.

Ze względu na to, że w chwili obecnej Wnioskodawca znacznie ograniczył produkcję rolną i inwestycje w gospodarstwo, od dnia 1 stycznia 2018 r. Wnioskodawca będzie ponownie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Oczywiście z wszystkimi konsekwencjami w zakresie korekty dokonanych odliczeń podatku VAT.

Ze względu na zmiany sytuacji rodzinnej i finansowej Wnioskodawcy, decyzję o rozpoczęciu budowy domu Zainteresowany jest zmuszony odłożyć. Wnioskodawca rozważa też możliwość sprzedaży działek w przyszłych latach.

Wnioskodawca podkreśla, że od dnia 1 stycznia 2018 r. będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy, tak więc ewentualna sprzedaż nastąpiłaby w okresie posiadania przez Wnioskodawcę statusu rolnika ryczałtowego, a działki byłyby wyłączone z działalności rolniczej i stanowiłyby jego majątek prywatny.

W piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Gospodarstwo rolne Zainteresowany przejął od rodziców w dniu 10 maja 1989 r. z zamiarem prowadzenia na nim działalności rolniczej i prowadzi je do dnia dzisiejszego. Nigdy zamiarem Wnioskodawcy nie była sprzedaż gospodarstwa.
2.  Działka 433/124 była wykorzystywana w działalności rolniczej.
3.  Z działki 433/124 dokonywane były zbiory produktów rolnych, zbiory zużywane były w gospodarstwie na pasze dla zwierząt hodowlanych. Ostatnie zbiory dokonane z tej działki przez Wnioskodawcę nastąpiły w 2016 r.
4.  Działkę 433/124 z końcem marca 2017 r. Wnioskodawca wycofał z działalności rolniczej, gdyż ze względu na stan zdrowia Wnioskodawca ograniczył częściowo rozmiary produkcji rolnej. Od kwietnia 2017 r. działkę nr 433/124 użytkuje na cele rolnicze syn Wnioskodawcy, który prowadzi odrębne gospodarstwo rolne. Działka ta została użyczona przez Wnioskodawcę nieodpłatnie dla syna, na cele rolnicze, potwierdzeniem tego jest m.in. fakt, że to syn korzysta od 2017 r. z dopłat bezpośrednich do upraw rolnych (oczywiście w zakresie jego odrębnego gospodarstwa rolnego). Innym osobom działki Wnioskodawca nie udostępniał.
5.  Po podziale działka nadal jest wykorzystywana w działalności rolniczej na podstawie nieodpłatnej mowy użyczenia przez syna Wnioskodawcy.
6.  Działki mające być przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej w okresie gdy Zainteresowany był czynnym podatnikiem VAT. Jednak z końcem marca 2017 r. zostały z tej działalności wycofane i przekazane w nieodpłatne używanie synowi.
7.  Ostatnich zbiorów z ww. działki Wnioskodawca dokonał w 2016 r., od kwietnia 2017 r. zasiewów i zbiorów na ww. działce dokonywał syn Wnioskodawcy.
8.  Decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydał Burmistrz Miasta i Gminy na wniosek Wnioskodawcy.
9.  Wnioskodawca nie ponosił dotychczas i nie będzie ponosić żadnych nakładów związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży, typu ogrodzenie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży, itp.
10.  Od kwietnia 2017 r. Wnioskodawca udostępnił działkę synowi na cele rolnicze na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia na czas nieokreślony.
11.  Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza wykorzystać na pokrycie kosztów leczenia i rehabilitację swoją i jego żony.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż w 2018 r. lub późniejszym, działek opisanych w poz. 74, dla których uzyskano decyzję o warunkach zabudowy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ewentualna sprzedaż w 2018 r. lub późniejszym, działek opisanych w poz. 74, dla których uzyskano decyzję o warunkach zabudowy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca oparł swoje stanowisko na rozstrzygnięciu zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 31/10, które stwierdza między innymi, że:

*   sprzedaż działek budowlanych, które uprzednio zostały wyłączone z działalności rolniczej, jako dotycząca majątku prywatnego strony jest poza zakresem zastosowania tego podatku;
*   ww. sprzedaż nie jest też działalnością handlową, gdyż działki nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży.

Podobne zdanie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem I FSK 774/13 z dnia 27 maja 2014 r.:

*   zbycie natomiast nawet kilkunastu działek o charakterze budowlanym (udziałów w takich działkach), powstałych z podziału gruntu rolnego i po uzyskaniu warunków ich zabudowy, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Podatnikami – wg zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cyt. ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że w 1989 r. Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od rodziców 6 hektarowe gospodarstwo rolne. Przedmiotem darowizny była m.in. działka nr 433/124 o powierzchni 2,1908 ha stanowiąca użytki rolne – grunty orne/działka niezabudowana/. Od tego też czasu do chwili obecnej Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne, produkcję roślinną i zwierzęcą. Wnioskodawca nie prowadzi działów specjalnych. Od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca zarejestrował się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, rezygnując ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Czynnym podatnikiem VAT Wnioskodawca jest do chwili obecnej.

Wnioskodawca nosił się z zamiarem wybudowania dla siebie i dwójki jego dzieci nowych budynków mieszkalnych na ww. działce nr 433/124. Nieruchomość obejmująca działkę nr 433/124 położona jest w obszarze, dla którego nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, i dla którego gmina nie przystąpiła do sporządzenia planu.

Dnia 22 maja 2017 r. Wnioskodawca uzyskał od Burmistrza Miasta decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji na ww. działce. Następnie Wnioskodawca wystąpił do burmistrza o podział działki nr 433/124 na cztery odrębne działki. Trzy na terenie dla którego wydano ww. decyzję o warunkach zabudowy i czwartą przeznaczoną pod użytki rolne – grunty orne. Decyzję burmistrza zatwierdzającą podział Wnioskodawca uzyskał dnia 20 lipca 2017 r. Na terenie działek Wnioskodawca nie podjął żadnych działań inwestycyjnych typu uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, itp.

Ze względu na to, że w chwili obecnej Wnioskodawca znacznie ograniczył produkcję rolną i inwestycje w gospodarstwo od dnia 1 stycznia 2018 r. Wnioskodawca będzie ponownie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Oczywiście z wszystkimi konsekwencjami w zakresie korekty dokonanych odliczeń podatku VAT.

Ze względu na zmiany sytuacji rodzinnej i finansowej Wnioskodawcy, decyzję o rozpoczęciu budowy domu Zainteresowany jest zmuszony odłożyć. Wnioskodawca rozważa też możliwość sprzedaży działek w przyszłych latach.

Gospodarstwo rolne Zainteresowany przejął od rodziców w dniu 10 maja 1989 r. z zamiarem prowadzenia na nim działalności rolniczej i prowadzi je do dnia dzisiejszego. Nigdy zamiarem Wnioskodawcy nie była sprzedaż gospodarstwa.

Działka nr 433/124 była wykorzystywana w działalności rolniczej. Z działki 433/124 dokonywane były zbiory produktów rolnych, zbiory zużywane były w gospodarstwie na pasze dla zwierząt hodowlanych. Ostatnie zbiory dokonane z tej działki przez Wnioskodawcę nastąpiły w 2016 r. Działkę 433/124 z końcem marca 2017 r. Wnioskodawca wycofał z działalności rolniczej, gdyż ze względu na stan zdrowia Wnioskodawca ograniczył częściowo rozmiary produkcji rolnej. Od kwietnia 2017 r. działkę 433/124 użytkuje na cele rolnicze syn Wnioskodawcy, który prowadzi odrębne gospodarstwo rolne. Działka ta została użyczona przez Wnioskodawcę nieodpłatnie dla syna, na cele rolnicze, potwierdzeniem tego jest m.in. fakt, że to syn korzysta od 2017 r. z dopłat bezpośrednich do upraw rolnych (oczywiście w zakresie jego odrębnego gospodarstwa rolnego).

Innym osobom działki Wnioskodawca nie udostępniał. Po podziale działka nadal jest wykorzystywana w działalności rolniczej na podstawie nieodpłatnej mowy użyczenia przez syna Wnioskodawcy.

Działki mające być przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej w okresie gdy Zainteresowany był czynnym podatnikiem VAT. Jednak z końcem marca 2017 r. zostały z tej działalności wycofane i przekazane w nieodpłatne używanie synowi. Ostatnich zbiorów z ww. działki Wnioskodawca dokonał w 2016 r., od kwietnia 2017 r. zasiewów i zbiorów na ww. działce dokonywał syn Wnioskodawcy. Decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydał Burmistrz Miasta i Gminy na wniosek Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie ponosił dotychczas i nie będzie ponosić żadnych nakładów związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży, typu ogrodzenie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży, itp. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza wykorzystać na pokrycie kosztów leczenia i rehabilitację swoją i jego żony.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy sprzedaż działek, dla których uzyskano decyzje o warunkach zabudowy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca, zdaniem tut. Organu, nie podejmie ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (np. ogrodzenie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży, itp.). Przedmiotowe działki z końcem marca 2017 r. zostały przez Wnioskodawcę wycofane z działalności rolniczej. Od kwietnia 2017 r. Wnioskodawca udostępnił działkę synowi na cele rolnicze na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia na czas nieokreślony.

Wobec powyższego należy wskazać, że z końcem marca 2017 r. Wnioskodawca zmienił przeznaczenie przedmiotowych działek na wykorzystywane wyłącznie do celów prywatnych. Tym samym – w związku z wycofaniem z działalności ww. działek – nastąpiło zaprzestanie wykorzystania działek do działalności gospodarczej Wnioskodawcy i są one wykorzystywane do celów prywatnych, to ich przyszłą sprzedaż należy uznać za sprzedaż z majątku prywatnego.

Zatem, należy stwierdzić, że sprzedaż opisanych działek nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zainteresowany, w związku z tą dostawą będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania prywatnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie wypełniał przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług.

Reasumując, sprzedaż w 2018 r. lub późniejszym okresie opisanych działek, dla których uzyskano decyzję o warunkach zabudowy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie będzie występował w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności opodatkowania wycofania przez Wnioskodawcę przedmiotowych działek z działalności rolniczej na potrzeby osobiste.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.