Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-465/13-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-28
Teza: Czy zaliczenie nabytego składnika majątkowego do wartości niematerialnych i prawnych oraz przyjęty sposób zaliczania nakładów poniesionych na zakup licencji do kosztów podatkowych poprzez odrębną amortyzację kolejnych opłat rocznych są prawidłowe?
Słowa kluczowe: licencja; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; Szwajcaria; umowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności licencyjnych z tytułu prawa do korzystania ze znaku towarowego:

*   **jest nieprawidłowe** - w części dotyczącej dokumentów wymaganych od Holdingu,
*   **jest prawidłowe **- w części dotyczącej dokumentów wymaganych od Licencjodawcy.****

****

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności licencyjnych z tytułu prawa do korzystania ze znaku towarowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca jest spółką kapitałową, polskim rezydentem podatkowym /Licencjobiorca lub Spółka/,
2.  Spółka jest stroną umowy o używanie znaku towarowego /Znak Towarowy/ ze spółką (…) GmbH z siedzibą w Szwajcarii /Licencjodawca/,
3.  W związku z zawartą umową o używanie znaku towarowego, Spółka wypłaca i będzie nadal wypłacać na rzecz Licencjodawcy należności licencyjne,
4.  Licencjodawca nie posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów w kapitale Spółki, Spółka również nie posiada 25% udziałów w kapitale Licencjodawcy,
5.  Zarówno w kapitale Licencjodawcy, jak i w kapitale Spółki, inna spółka (…) AG /Holding/ mająca swoją siedzibę w Szwajcarii ma 100% udziałów,
6.  Holding posiada bezpośrednio 100% udziałów w kapitale zarówno Licencjodawcy, jak i Spółki, przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, a posiadanie udziałów wynika z tytułu własności. Nie znajduje również zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 21 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka dokonując wypłat należności licencyjnych z tytułu używania znaku towarowego po 1 lipca 2013 r. będzie zobowiązana do pobrania tzw. podatku u źródła od wypłaconych należności, przy uwzględnieniu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 w zw. z ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  W jaki sposób udokumentować fakt opodatkowania całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, Licencjodawcy i/lub Holdingu / art. 21 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/?
3.  Czy warunek opodatkowania całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania o którym mowa w art. 21 ust. 3a, dotyczy tylko Licencjodawcy, tylko Holdingu, czy też zarówno Licencjodawcy, jak i Holdingu?

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z wypłatą należności licencyjnych z tytułu używania znaku towarowego po 1 lipca 2013 r., Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania podatku u źródła, z uwagi na możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod łącznym warunkiem posiadania:

1.  certyfikatu rezydencji od Licencjodawcy oraz Holdingu, potwierdzających ich siedzibę w Szwajcarii, oraz
2.  oświadczenia zarówno od Licencjodawcy, jak i od Holdingu, że nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W przypadku braku któregokolwiek z dokumentów, tj. certyfikatu rezydencji lub stosownego oświadczenia /„że nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania”/, od Licencjodawcy lub Holdingu, podatek u źródła od wypłaconych należności licencyjnych wynosi 5%.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej. W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów m.in. ze znaków towarowych, ustala się w wysokości 20% przychodów /podatek u źródła/. Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, regulacje te stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w określonych sytuacjach przewiduje jednak zwolnienie z podatku u źródła. Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: „zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:
    1.  spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
    2.  położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeśli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
3.  spółka:
    1.  o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów /akcji/ w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub
    2.  o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów /akcji/ w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1
    3.  (uchylony),
4.  odbiorcą należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 jest:
    1.  spółka, o której mowa w pkt 2, albo
    2.  zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeśli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zakład jest położony”.

Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy te stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy /również do podmiotów z siedzibą w Szwajcarii/.

Powyższe zwolnienie ma zastosowanie do przychodów /dochodów/ uzyskanych po 1 lipca 2013 r.

Zgodnie zatem z literalnym brzmieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wypłata po 1 lipca 2013 r. opłaty z tytułu używania znaku towarowego na rzecz Licencjodawcy będzie zwolniona z podatku u źródła w Polsce, gdyż:

1.  zarówno w kapitale Licencjodawcy, jak i w kapitale Spółki, inna spółka czyli Holding posiada nie mniej niż 25% udziałów / art. 21 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/; udziały są w posiadaniu Holdingu dłużej niż 2 lata / art. 21 ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/, a posiadanie wynika z tytułu własności / art. 21 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/,
2.  zarówno Licencjodawca, jak i Holding podlega w innym niż Polska państwie członkowskim UE opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania / art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/,
3.  zarówno Licencjodawca, jak i Holding nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania / art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/,
4.  Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Polski / art. 21 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/,
5.  odbiorcą opłat z tytułu używania znaku towarowego będzie Licencjodawca / art. 21 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/, a jednocześnie - zgodnie z art. 21 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - powyższe zasady stosuje się odpowiednio do Szwajcarii.

Wniosek taki jest zarazem zgodny z prawem unijnym. Powyższe przepisy stanowią bowiem implementację do polskiego systemu prawa Dyrektywy, a przepisy Dyrektywy nie pozostawiają wątpliwości, że zwolnieniu podlega również wypłata należności na rzecz Zakładu.

Celem Dyrektywy jest zniesienie opodatkowania należności licencyjnych /m.in. opłat od używania znaków towarowych/ w Państwie Członkowskim, w którym powstają, pobieranego przez potrącenie u źródła lub poprzez jego naliczenie. Zgodnie z Dyrektywą, „zniesienie takich podatków jest szczególnie niezbędne w zakresie takich płatności dokonywanych pomiędzy spółkami powiązanymi różnych Państw Członkowskich, jak również między stałymi zakładami takich spółek”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Dyrektywy „/\`(...)\`/ należności licencyjne powstające w Państwie Członkowskim są zwolnione z wszelkich podatków nałożonych na te płatności w tym Państwie poprzez potrącenie u źródła lub przez naliczenie, pod warunkiem że właściciel /\`(...)\`/ należności licencyjnych jest spółką innego Państwa Członkowskiego lub stałym zakładem spółki Państwa Członkowskiego znajdującym się w innym Państwie Członkowskim”.

Szwajcaria nie jest państwem członkowskim UE, jednak analogiczne zasady zwolnienia stosuje się również w stosunku do podmiotów szwajcarskich. Postanowienia Dyrektywy zostały bowiem rozciągnięte także na Szwajcarię, w wyniku zawarcia Umowy Szwajcaria-UE. Zgodnie z art. 15 ust. 2 Umowy Szwajcaria-UE „(\`(...)\`) należności licencyjne płacone przez spółkę zależną spółce dominującej nie podlegają opodatkowaniu w państwie źródła, jeżeli (\`(...)\`)

*   takie spółki są powiązane posiadaniem co najmniej 25% udziałów przez co najmniej dwa lata lub obie należą do trzeciej spółki, która bezpośrednio posiada co najmniej 25% kapitału zarówno jednej, jak i drugiej spółki przez co najmniej dwa lata,
*   spółka ma siedzibę dla celów podatkowych lub zakład w Państwie Członkowskim, a druga spółka ma siedzibę dla celów podatkowych lub zakład w Szwajcarii (\`(...)\`)”.

W świetle powyższego, zgodnie z polskimi przepisami /ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/, jak i przepisami unijnymi (Dyrektywa oraz Umowa Szwajcaria-UE) - wypłata po 1 lipca 2013 r. kwot za używanie znaku towarowego do Licencjodawcy - będzie zwolniona u źródła w Polsce, a Spółka, jako płatnik - nie będzie zobowiązana do poboru podatku u źródła od dokonanych wypłat, pod warunkiem:

1.  posiadania certyfikatu rezydencji Licencjodawcy oraz Holdingu, potwierdzających ich siedzibę w Szwajcarii, oraz
2.  posiadania oświadczeń zarówno od Licencjodawcy, jak i od Holdingu, że nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, oraz
3.  posiadania przez Holding bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów w kapitale zarówno Licencjodawcy, jak i Spółki, przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, a posiadanie udziałów wynika z tytułu własności.

W przypadku braku certyfikatu rezydencji lub stosowanego oświadczenia, /„że nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania”/, od Licencjodawcy lub Holdingu, lub nieposiadania przez Holding odpowiedniego poziomu udziałów, podatek u źródła od wypłaconych opłat za używanie znaku towarowego wynosi 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego:

*   **jest nieprawidłowe -** w części dotyczącej dokumentów wymaganych od Holdingu,
*   **jest prawidłowe** \- w części dotyczącej dokumentów wymaganych od Licencjodawcy.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką kapitałową, polskim rezydentem podatkowym (dalej: Spółka). Spółka jest stroną umowy o używanie znaku towarowego ze spółką z siedzibą w Szwajcarii (dalej: Licencjodawca). Na jej podstawie Spółka wypłaca i będzie nadal wypłacać na rzecz Licencjodawcy należności licencyjne. Licencjodawca nie jest udziałowcem Spółki ani też Spółka nie posiada udziałów w kapitale Licencjodawcy. Jednakże udziałowcem (posiadającym 100% udziałów) zarówno w kapitale Licencjodawcy, jak i w kapitale Spółki jest spółka mająca swoją siedzibę w Szwajcarii (dalej: Holding). Holding posiada wskazane udziały przez nieprzerwany okres co najmniej 2 lat, a ich posiadanie wynika z tytułu własności.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.): podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przepisie tym wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów określono w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 1 tej ustawy: podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know - how) - ustala się w wysokości 20% przychodów.

Regulacja art. 21 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że: przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podstawie art. 21 ust. 3 omawianej ustawy: zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:
    1.  spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
    2.  położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
3.  spółka:
    1.  o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub
    2.  o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1
    3.  (uchylona);,.
4.  odbiorcą należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:
    1.  spółka, o której mowa w pkt 2, albo
    2.  zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Z art. 21 ust. 3a tej ustawy wynika, że: warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

*   Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a i b oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności (art. 21 ust. 3b ww. ustawy).
    
    Zgodnie z art. 21 ust. 3c ww. ustawy: zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    
    Należy również wskazać, że na mocy art. 21 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    
    Ponadto w art. 21 ust. 5 ww. ustawy wskazano, że: przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.
    
    W myśl art. 21 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: jeżeli w wyniku szczególnych powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1, między podmiotem wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań. Przepisy art. 11 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    
    Należy wskazać, że Konfederacja Szwajcarska nie należy do Unii Europejskiej ani do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, niemniej - zgodnie z art. 21 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - przepisy ust. 3-7 stosuje się do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy.
    
    Załącznik ten, w poz. 25 wymienia spółki utworzone zgodnie z przepisami Konfederacji Szwajcarskiej, m.in. „société anonyme”/„Aktiengesellschaft”/„societá anonima”, „société à responsibilité limitée”/„Gesellschaft mit beschränkter Haftung”/„societá a responsibilitá limitata”.
    
    Ponadto należy zauważyć, że obowiązywanie zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostało ograniczone art. 7 ustawy z dnia 18 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 254, poz. 2533 ze zm.), zgodnie z którym: zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma zastosowanie do przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2013 r.
    
    Na podstawie art. 26 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:
    
    1.  jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub
    2.  istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    
    Jednocześnie stosownie do art. 26 ust. 1f tej ustawy: w przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub w art. 22 ust. 4 pkt 4.
    
    Ponadto w myśl art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże od należności z tytułu odsetek od papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa i zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, zryczałtowany podatek dochodowy pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące te rachunki, jeżeli wypłata należności następuje za ich pośrednictwem. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu a uzyskuje przychody na tym terytorium - w kwestii sposobu opodatkowania - pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.
    
    Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
    
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (dalej: konwencja, konwencja polsko-szwajcarska), sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92 ze zm.): należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    
    Jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uzyskująca należności jest osobą do nich uprawnioną, podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto (art. 12 ust. 2 tej konwencji).
    
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 2a konwencji: bez względu na postanowienia ustępu 2, należności licencyjne wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie jeżeli osoba uprawniona do należności licencyjnych jest spółką (nie będąca spółką osobową) powiązaną ze spółką wypłacającą należności licencyjne.
    
    Z kolei art. 12 ust. 3 ww. konwencji zawiera definicję określenia „należności licencyjne”, które oznacza: wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego, w tym prawa do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami do kin, każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego albo za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    
    Odnośnie do opisanego na wstępie stanu faktycznego i powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że:
    
    *   należności wypłacane przez Spółkę na rzecz Licencjodawcy z tytułu prawa do używania znaku towarowego mieszczą się zarówno w zakresie przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w pojęciu należności licencyjnych zdefiniowanym w art. 12 ust. 3 polsko-szwajcarskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    *   wypłacającym jest Spółka z siedzibą w Polsce - podatnik podatku dochodowego od osób prawnych,
    *   uzyskującym należności licencyjne jest Licencjodawca - spółka z siedzibą w Szwajcarii; spółka ta jest także odbiorcą wskazanych należności,
    *   spełnione są warunki określone w art. 21 ust. 3a i 4 ww. ustawy,
    *   formy prawne spółki Licencjodawcy (GmbH - Gesellschaft mit beschränkter Haftung) oraz Holdingu (AG - Aktiengesellschaft) zostały wymienione w załączniku nr 5 ustawy.
    
    Ponadto należy wskazać na brzmienie art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że: zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
    
    Zgodnie z art. 25a ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej: właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa Umawiających się Państw dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami Artykułów 1 i 2.
    
    Tym samym, warunek istnienia podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych między organami podatkowymi Polski i Szwajcarii jest spełniony.
    
    Ponadto, aby wskazane należności licencyjne mogły korzystać - od 1 lipca 2013 r. - ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z ust. 8 tej ustawy oraz art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka jest zobowiązana posiadać stosowne dokumenty.
    
    Po pierwsze Wnioskodawca powinien być w posiadaniu certyfikatu rezydencji podatkowej podmiotu uzyskującego przychody z tytułu należności licencyjnych. Certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby. Jest to równoznaczne z traktowaniem takiego podmiotu w tym państwie jako podlegającego nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź na moment w nim określony - stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Certyfikat może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności faktycznych.
    
    Po drugie - oświadczenie, że spełniony jest warunek, że spółka uzyskująca przychody z należności licencyjnych nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    
    Ostatnim wymaganym dokumentem jest oświadczenie spółki posiadającej zarówno udziały w spółce wypłacającej należności licencyjne, jak i spółce uzyskującej przychody z tego tytułu, że podlega ona opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania oraz że posiada nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w każdym z tych podmiotów nieprzerwanie przez okres 2 lat.
    
    Ustawodawca nie sprecyzował, jakie warunki winny spełniać takie oświadczenia. W interesie płatnika będzie zatem domaganie się oświadczenia bardzo precyzyjnego, sformułowanego w taki sposób, by nie było wątpliwości, że spółka uzyskująca świadczenie z tytułu licencji jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia. Oświadczenie winno być złożone przez osobę (osoby) posiadające właściwe uprawnienia do reprezentowania podmiotu, w imieniu którego występują, w tym do składania właśnie oświadczeń.
    
    Odnosząc powyższe informacje na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentów wymaganych od Licencjodawcy jest prawidłowe. Wnioskodawca powinien być w posiadaniu certyfikatu rezydencji podatkowej Licencjodawcy oraz oświadczenia, że nie korzysta on ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    
    Natomiast odnośnie do Holdingu stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe, ponieważ certyfikat rezydencji Holdingu nie jest wymagany. Pośród dokumentów niezbędnych do korzystania z omawianego zwolnienia nie wymieniono także oświadczenia, że udziałowiec spółki wypłacającej należności licencyjne, jak i spółki uzyskującej te przychody (tu: Holding) nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania. Nie są to warunki konieczne do uzyskania prawa do tego zwolnienia. Spółka powinna natomiast uzyskać od Holdingu oświadczenie, że podlega on w Szwajcarii opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania oraz że posiada nie mniej niż 25% udziałów (akcji) Wnioskodawcy i Licencjodawcy nieprzerwanie przez okres 2 lat.
    
    Reasumując, Spółka - dokonująca po 1 lipca 2013 r. na rzecz Licencjodawcy wypłat należności licencyjnych z tytułu prawa do korzystania ze znaku towarowego - jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 3 i następne ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem posiadania:
    
    *   certyfikatu rezydencji podatkowej Licencjodawcy oraz jego oświadczenia, że nie korzysta w Szwajcarii ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania oraz
    *   oświadczenia Holdingu, że podlega w Szwajcarii opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania oraz że jest udziałowcem Wnioskodawcy oraz Licencjodawcy posiadającym nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w każdym z tych podmiotów nieprzerwanie przez okres ponad 2 lat.
    
    Jednocześnie warunek opodatkowania całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, o którym mowa w art. 21 ust. 3a ww. ustawy dotyczy tylko Holdingu, ponieważ warunek ten dotyczący Licencjodawcy wynika z art. 21 ust. 3 pkt 2 tej ustawy.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
    ****