Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-1045/15/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-05
Teza: Czy tuż przed przekroczeniem limitu 150.000,00 zł (o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług), obejmującego wynajem na cele usługowe, będzie Pani zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny, a co za tym idzie do wystawiania faktur VAT dotyczących wynajmowanej nieruchomości na cele usługowe?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; najem; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2015 r. (data wpływu 17 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 21 stycznia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny oraz sposobu dokumentowania usług najmu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2015 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 21 stycznia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny oraz sposobu dokumentowania usług najmu.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, obejmującą aktualnie usługi diagnostyki laboratoryjnej i wynajem nieruchomości na cele usługowe (prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, rozlicza podatek dochodowy na zasadach ogólnych, nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT). Otrzymała Pani w ramach podziału spadku po zmarłym mężu (akt notarialny Rep. A nr \_), udział 4/6 w nieruchomości (budynek usługowy). Pozostałą część nieruchomości otrzymały w ramach podziału spadku dwie Pani córki, w równych częściach po 1/6. Przed podziałem spadkowym, nieruchomość była wykorzystywana w jednoosobowej działalności gospodarczej Pani męża, wprowadzona jako środek trwały, amortyzowana oraz wynajmowana na cele usługowe.

Nieruchomość ta jest obciążona kredytem hipotecznym. Ze względu na skomplikowaną sytuację prawną, do czasu uzyskania pełnoletności przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, umowa kredytu hipotecznego dotycząca nieruchomości pozostanie w dotychczasowej formie tj. stroną umowy pozostanie Pani mąż. Natomiast do spłaty kredytu (kapitału i odsetek oraz ewentualnych innych kosztów około kredytowych) zobowiązana jest Pani, co też czyni w comiesięcznych spłatach.

Postanowiła Pani kontynuować wynajem nieruchomości na cele usługowe. W związku z tym nieruchomość została wniesiona (zgodnie z udziałem 4/6) jako środek trwały do jednoosobowej działalności gospodarczej podatniczki.

Z dwoma pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości (jedna córka niepełnoletnia i druga córka pełnoletnia) podpisała Pani porozumienie, mówiące o tym, że wszelkie prawa i obowiązki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie wynajmu lokali w nieruchomości, będą ujmowane przez Panią w ramach jej jednoosobowej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy tuż przed przekroczeniem limitu 150.000,00 zł (o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług), obejmującego wynajem na cele usługowe, będzie Pani zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny, a co za tym idzie do wystawiania faktur VAT dotyczących wynajmowanej nieruchomości na cele usługowe?

Pani zdaniem jest Pani zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny, przed dokonaniem sprzedaży, która powodowałaby przekroczenie limitu 150.000,00zł, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Do limitu tego należy wliczyć najem na cele usługowe. Nie podlega natomiast wliczeniu do tego limitu sprzedaż zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18-20 (usługi diagnostyki laboratoryjnej medycznej). Na podstawie zawartej umowy z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości, będzie Pani wystawiała faktury sprzedaży dotyczące wynajmowanej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy).

Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        1.  energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0), 
        2.  wyrobów tytoniowych, 
        3.  samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Kwestie związane z wystawianiem faktur, w tym faktur korygujących, są uregulowane w przepisach zawartych od art. 106a do 106q ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zaplata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3,

Zgodnie z art. 106d ust. 2 ustawy, faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy, o którym, mowa w art. 18a.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy w poprzednim roku podatkowym oraz w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży ogółem nie przekroczy określonej kwoty, definiowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy, jak również pod warunkiem, że podatnik nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że – jak słusznie wskazano – zgłoszenia rejestracyjnego winna Pani dokonać tuż przed przekroczeniem limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z najmu na cele użytkowe w kwocie 150.000 zł, na podstawie art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy. Do wartości tej nie wlicza się sprzedaży zwolnionej od podatku (usług diagnostyki laboratoryjnej, medycznej). Niemniej jednak wskazania wymaga, że dla potrzeb podatku od towarów i usług odrębnym podatnikiem jest zarówno Pani, jak i córki. Zatem limit obrotu 150.000 zł obligujący Panią do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług będzie dotyczył, nie jak Pani wskazała, całości obrotu z najmu lokali użytkowych na podstawie zawartego porozumienia, lecz tej części sprzedaży, która przypada wyłącznie na Panią.

Natomiast po rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług, jak słusznie Pani wskazała, sprzedaż będzie dokumentowana fakturą, z możliwością wystawiania jej przez Panią stosownie do zapisu art. 106d ust. 2 ustawy.

Oceniając całościowo stanowisko Pani, uznano je za nieprawidłowe.

W niniejszej sprawie rozstrzygnięto wyłącznie kwestię objętą pytaniem, natomiast nie oceniano innych kwestii zawartych we wniosku, w tym prawidłowości zastosowania zwolnienia od podatku przy świadczeniu usług diagnostyki laboratoryjnej, medycznej, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania.

Dodatkowo wskazania wymaga, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.