Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.303.2025.1.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego
wynikającego z faktur dokumentujących wydatki w związku z
realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki w związku z realizacją projektu pn. „...”.
    Wniosek uzupełnili Państwo 10 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Instytut (dalej: Wnioskodawca lub Instytut) jest instytutem badawczym, funkcjonującym na
    podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (tekst jedn. Dz.U. z
    2017 poz. 1158, z późn. zm.). Wnioskodawca posiada osobowość prawną. Zgodnie z
    przepisami ustawy o instytutach badawczych, do podstawowej działalności Instytutu
    należy prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, przystosowywanie wyników
    badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki oraz ich wdrażanie. W związku
    z prowadzoną działalnością podstawową Instytut może upowszechniać wyniki badań
    naukowych i prac rozwojowych.
    Program badawczy Instytutu obejmuje wszystkie zagadnienia związane z produkcją ...
    Instytut może prowadzić działalność gospodarczą w zakresie określonym w statucie.
    Działalność gospodarcza jest wyodrębniona pod względem finansowym i rachunkowym z
    działalności statutowej Instytutu.
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Instytut uczestniczy w realizacji projektu: „...” (dalej: Projekt). Podstawą do
    przeprowadzenia Projektu jest dofinansowanie ze środków publicznych przyznawanych
    przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR), z którym zawarto umowę o
    dofinansowanie.
    Nadrzędnym celem projektu jest ...
    Zawarto umowę konsorcjum pomiędzy Wnioskodawcą a dwoma innymi instytutami
    badawczymi (jednostkami naukowymi i badawczymi). Liderem konsorcjum jest inna
    jednostka badawcza (nie Wnioskodawca). Konsorcjum jest zawiązane w celu wspólnego
    wykonania działań przewidzianych w ramach Projektu. Konsorcjanci zobowiążą się
    jednocześnie do wspólnej realizacji Projektu – 10 zadań (w ramach trzech faz) określonych
    w harmonogramie. Projekt zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące jego
    charakterystyki, zamierzonych działań (głównie praw B+R). Efektem prac B+R
    przeprowadzonych w 3 fazach będzie ...
    Instytut ma wykonać dwa zadania polegające na ...
    Lider reprezentuje konsorcjum, a także koordynuje i nadzoruje wykonywanie zdań w
    ramach Projektu. Lider pośredniczy w przekazywaniu środków finansowych
    otrzymywanych jako dofinansowanie. Konsorcjanci zobowiązują się do współdziałania dla
    osiągniecia celu, dla którego zostało powołane Konsorcjum, co obejmuje w szczególności
    przygotowanie wniosku o dofinansowania i realizację Projektu.
    Środki finansowe otrzymane na podstawie umowy o dofinansowanie zostaną przekazane
    w całości na konto Lidera. Lider przekazuje środki finansowe konsorcjantom (w tym
    Instytutowi) zgodnie kosztorysem Projektu określonym we wniosku o dofinansowanie.
    Lider oraz pozostali konsorcjanci zobowiązali się do wspólnej realizacji pełnego zakresu
    Projektu.
    Zakładane jest, że w ramach realizacji Projektu, konsorcjanci (w tym Wnioskodawca),
    uzyskają prawa majątkowe do wyników prac badawczo-rozwojowych oraz powiązanych z
    nimi praw dostępu.
    Po zakończeniu realizacji Projektu ma nastąpić podział tych praw majątkowych - w formie
    odrębnej umowy. Tak więc, przeprowadzenie przez Instytut działań w ramach Projektu
    będzie powodowało powstanie określonych praw po stronie Instytutu.

    Podział prac ma mieć z założenia charakter odpłatny. Projekt jest z założenia komercyjny.
    O gospodarczym charakterze świadczy przede wszystkim, że ... ma być wdrożony w
    praktyce gospodarczej.
    Przewidziano, że wdrożenie wyników prac badawczo – rozwojowych realizowanych w
    ramach Projektu może nastąpić poprzez udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących konsorcjantom praw albo poprzez sprzedaż praw do w celu
    wprowadzenia ich do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy.
    Według obecnych założeń, komercjalizacja wyników badań zostanie przeprowadzona
    poprzez powołanie przedsiębiorstwa typu spin-off (spółki celowej) po zakończeniu
    realizacji Projektu.
    Szczegółowy sposób komercjalizacji nie jest obecnie sprecyzowany. Przy czym zakładane
    jest, jak wskazano, że Wnioskodawca poprzez realizację Projektu uzyska określony zakres
    praw majątkowych. Prawa te będą przedmiotem licencji albo sprzedaży –
    prawdopodobnie do spółki celowej.
    W związku z tym, na etapie realizacji Projektu, zakładane jest, że inny podmiot uzyska
    odpłatne prawo do korzystania z praw, które to prawa będą posiadane przez
    Wnioskodawcę w wyniku realizacji Projektu. Odrębna umowa będzie precyzować sposób
    wynagradzania Wnioskodawcy za korzystanie (lub uzyskanie) z posiadanych przez
    Wnioskodawcę praw. Instytut ma w założeniu otrzymywać z tego tytułu odrębny strumień
    środków finansowych – przekazywanych przez inny podmiot. Możliwe jest, że inny
    podmiot zakupi od Wnioskodawcy prawa do wyników albo Wnioskodawca udzieli
    odpłatne licencji. Uzyskanie wynagrodzenia jest przy tym spodziewanym i zakładanym
    efektem Projektu. Uzyskanie wynagrodzenia będzie się wiązało po stronie Wnioskodawcy
    z wykonaniem obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.
    Wynagrodzenie dotyczące korzystania przez inny podmiot z praw jest niezależne od
    dofinansowania (dofinansowania nie stanowią pokrycia przyszłego wynagrodzenia za
    korzystanie z praw). Wynagrodzenie za korzystanie z praw będzie uzyskane obok
    dofinansowania.
    Wynagrodzenie za korzystanie z praw jest związane z prawami, jakie powstaną po stronie
    Instytutu w wyniku realizacji Projektu. Wykorzystanie tych praw będzie niezbędne innemu
    podmiotowi dla prowadzenia produkcji i sprzedaży efektów Projektu (systemu). Tak więc
    uzyskanie wynagrodzenia za korzystanie z praw nastąpi w zamian za korzystanie przez ten
    inny podmiot z praw uzyskanych przez Instytut.
    W odniesieniu do Wnioskodawcy, wszystkie koszty kwalifikowane Projektu są pokrywane
    dofinansowaniem (nie występuje wkład własny).
    Zasadniczo Projekt nie przewiduje, że jego wyniki będą szeroko rozpowszechniane w
    sposób nieodpłatny - poza działaniami, które stanowić będą w istocie promocję Produktu.
    Tak więc, w ramach Projektu, Wnioskodawca nie będzie nieodpłatnie upowszechniać
    wyników (wiedzy), co stanowiłoby przejaw działalności statutowej Wnioskodawcy –
    niebędącej działalnością gospodarczą.
    W ramach Projektu, Instytut będzie kupował towary (określone w umowie o
    dofinansowanie). Nabywane będą także usługi. Faktury dokumentujące nabycie towarów i
    usług związanych z realizacją Projektu, w części realizowanej przez Wnioskodawcę, będą
    wystawiane na Wnioskodawcę. Nabycia będą obejmować w szczególności: wyposażenie,
    materiały, sprzęt, usługi obce niezbędne do realizacji Projektu oraz do promocji, opłaty
    związane z uzyskaniem dostępu do wiedzy. Nabywane towary i usługi będą powiązane
    wyłącznie z wykonywaną działalnością gospodarczą – przygotowaniem i wprowadzeniem
    do komercyjnego obrotu Produktu.
    Wnioskodawca nie przewiduje, żeby wyniki Projektu były przez niego wykorzystywane do
    celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
    podatku od towarów i usług.

    Wnioskodawca nie zamierza wykorzystywać efektów Projektu do czynności zwolnionych z
    podatku VAT.
    Bezpośrednim beneficjentem czynności wykonywanych przez Instytut w związku z
    realizacją Projektu, na które Instytut otrzymuje dofinansowanie, będzie sam Instytut. W
    wyniku realizacji Projektu, Instytut uzyska bowiem określone prawa majątkowe.
    Koszty finansowe objęte dofinansowaniem odnoszą się wyłącznie do realizowanego
    Projektu.
    Realizacja Projektu następuje poprzez konsorcjum (Lider, Instytut i trzeci konsorcjant)
    dzięki otrzymywanemu dofinansowaniu. Konsorcjum zostaje zawarte w celu wykonania
    Projektu i uzyskania dofinansowania na ten cel. Bez uzyskania dofinansowania
    konsorcjum nie miałoby racji bytu. W tym sensie, realizacja Projektu jest uzależniona od
    otrzymanego dofinansowania.
    Projekt jest wykonywany wspólnie w ramach konsorcjum. Dofinansowanie jest jedno i
    dotyczy Projektu jako całości. Bez uzyskania dofinansowania przez Instytut, Projekt nie
    byłby realizowany. Wniosek o dofinansowanie zakłada, że dofinansowanie otrzymają
    wspólnie Lider oraz pozostali konsorcjanci (nie jest przewidziana, nawet teoretycznie,
    sytuacja, gdyby dofinansowanie otrzymał np. sam Lider). Realizacja Projektu bez
    dofinansowania nie miałaby miejsca.
    Wartość dofinansowania i pokrywanych nim kosztów jest z góry określona (wynika z
    wniosków o dofinansowanie). Kwoty, które Instytut ewentualnie uzyska w ramach
    wynagrodzenia za korzystanie przez Lidera z praw Instytutu nie są określone.
    Realizacja Projektu, a zwłaszcza prawidłowość rozliczanych wydatków, są kontrolowane
    przez NCBiR. Wysokość dofinansowania zależy od wydatków jakie będą ponoszone w
    ramach Projektu.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków ponoszonych w ramach Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawcy będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków ponoszonych w ramach Projektu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (...).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym
    uprawnieniem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku VAT. Prawo to
    gwarantuje zachowanie zasady neutralności podatku dla podatników, która realizowana
    jest właśnie poprzez umożliwienie podatnikowi obniżenia podatku należnego o kwoty
    podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług, związanych z jego działalnością
    gospodarczą. Dzięki zasadzie neutralności to ostateczny konsument (nabywca towaru lub
    usługi) ponosi koszt podatku VAT, a nie podatnik (pośredniczący w obrocie
    gospodarczym). Tym samym zasada ta sprowadza się do zapewnienia podatnikowi tego
    podatku prawa do uniknięcia obciążenia kosztem naliczonego podatku, dzięki możliwości
    jego odliczenia. W konsekwencji podatnik VAT nie może być obarczony jego
    ekonomicznym kosztem.
    Przedmiotem pytania są wydatki ponoszone przez Instytut w ramach Projektu. Wydatki te
    wymieniono we wniosku o dofinansowanie. Są one więc określone i ustalone.

    W konsekwencji, prawo do odliczenia trzeba rozpatrywać w kontekście całego Projektu.
    Projekt ma zaś charakter komercyjny. Jego celem jest opracowanie Systemu, który będzie
    przedmiotem sprzedaży.
    Czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT są m.in. odpłatna dostawa towarów oraz
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
    Z perspektywy Instytutu, efektem Projektu będzie uzyskanie wynagrodzenia za
    korzystanie przez inny podmiot z praw przysługujących Instytutowi.
    Powyższa okoliczność przesądza o istnieniu prawa do odliczenia. Po pierwsze bowiem,
    Projekt ma charakter całkowicie komercyjny - zakładane jest wdrożenie jego wyników w
    działalności gospodarczej.
    Przede wszystkim dokonywane wydatki są powiązane z całością Projektu. W ostatecznym
    rozrachunku, efektem podejmowanych przez Instytut działań – głownie prac badawczych -
    a więc także ponoszonych wydatków - będzie więc wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Wnioskodawca nie będzie natomiast wykorzystywał posiadanych praw
    do innych celów, w tym do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT albo
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Z całokształtu Projektu wynika, iż rezultaty wykonanych prac mają być wykorzystywane
    jedynie w odniesieniu do przedstawionego Projektu. Uznać więc trzeba, że w ramach
    Projektu podejmowane będą działania mające cel nie tyle ogólny i nieokreślony badawczy
    (polegający na zdobywaniu wiedzy), co ukierunkowany na konkretny rezultat, jakim jest
    stworzenie Systemu i wprowadzenie go do sprzedaży.
    Sprzedaż elementów Systemu będzie prowadzona przez inny podmiot. Niezbędne przy
    tym będzie korzystanie przez inny podmiot z praw Instytutu (który będzie posiadał
    określone prawa do wyników Projektu) - za co Instytutowi będzie przysługiwać
    wynagrodzenie za korzystanie z praw albo za sprzedaż tych praw.
    Działania przewidziane w Projekcie są przeprowadzane w ramach konsorcjum. Tym
    niemniej zachowana jest odrębność członków konsorcjum: Lidera, Wnioskodawcy oraz
    trzeciego konsorcjanta. Z perspektywy Instytutu, końcowym efektem działań w ramach
    konsorcjum będzie wynagrodzenie za korzystanie z praw.
    Do tego konkretnego celu posłużą Instytutowi prawa uzyskane poprzez realizację Projektu.
    Tak więc, wydatki ponoszone przez Instytut w założeniu prowadzą do powstania po
    stronie Instytutu określonych praw. A prawa te będą wykorzystywane do
    przeprowadzenia czynności opodatkowanych.
    Od początku jest więc przewidywane, że ponoszone przez Instytut wydatki mają
    prowadzić do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Z punktu widzenia Instytutu
    niewątpliwy jest tym samym związek nabywanych towarów i usług z dalszymi
    czynnościami opodatkowanymi, co zaś stanowi przesłankę do odliczenia podatku
    naliczonego od tych wydatków.
    Już w momencie ponoszenia wydatków można będzie zidentyfikować ich ostateczny cel,
    jakim jest uzyskanie wynagrodzenia za korzystanie z praw. Ponadto należy uznać, że
    rzeczona sprzedaż będzie z punktu widzenia Instytutu zasadniczym skutkiem realizacji
    Projektu. Projekt jak wskazano, polega bowiem nie tyle na ogólnych badaniach
    naukowych, a na osiągnięciu konkretnego celu. To z tym celem należy łączyć ponoszone
    wydatki.
    Dodatkowo trzeba podkreślić, że jeśli, tak jak w omawianym przypadku, działalność
    badawcza może być przyporządkowana do konkretnej sprzedaży opodatkowanej VAT, to
    należy mówić o prawie do odliczenia podatku naliczonego. Prace badawcze w
    rozpatrywanej sytuacji trzeba łączyć z wyraźnie określoną działalnością komercyjną, a nie
    z ogólną działalnością naukową Instytutu.

    Można zauważyć, że pomiędzy przeprowadzeniem badań, a osiągnięciem zakładanych
    rezultatów (komercjalizacja – sprzedaż Produktu) nastąpi znaczny upływ czasu (nawet
    kilka lat). Tak więc osiągnięcie efektów Projektu, a także wykonywanie wskazanych wyżej
    czynności opodatkowanych, będzie zasadniczo oddalone w czasie. Okoliczność ta nie
    wpływa jednak negatywnie na prawo do odliczenia. Warunkiem odliczenia jest bowiem
    dokonanie zakupu z zamiarem jego wykorzystania do działalności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Na marginesie, bez znaczenia pozostaje tutaj okoliczność, iż ww. wydatki finansowane są z
    dofinansowania, gdyż przepisy określające zasady odliczania podatku VAT nie warunkują
    realizacji ww. prawa bądź jego zakresu od źródła finansowania (środki własne, czy też
    środki należące do osoby trzeciej). O powyższym prawie decyduje jedynie związek ww.
    zakupów z działalnością opodatkowaną Instytutu.
    Podsumowując, Wnioskodawcy będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach Projektu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są

    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W tym miejscu wskazać należy, że konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka
    podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Jakkolwiek ani w prawie
    cywilnym, ani w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum,
                                                1przyjmuje się, że zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 353 ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.) w ramach
    tzw. swobody umów.
    W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób
    dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia
    społecznego oraz właściwości takiego stosunku. Konsorcjum nie jest podmiotem
    gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być
    rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum
    są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach
    niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne
    przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcjum podmioty mogą
    określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (lider konsorcjum). Co do
    zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto
    rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez lidera konsorcjum.
    Konsorcjum, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, nie może być
    zatem uznane za podatnika VAT. Zatem, przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum
    są odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Oznacza to, że działając w
    ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych rozliczeń stosować ogólne reguły
    wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też

    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy. Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że
    zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach
    obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym
    obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy
    jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo
    do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług.
    Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie
    odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy
    i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X
    Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez
    wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości
    dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony
    rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku
    zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług
    wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla
    podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania
    podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie
    korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są
    traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika,
    nie zaś jako jego przywilej.

    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a
    konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno
    przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo.
    Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku
    winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W
    ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych
    podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że są Państwo zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Uczestniczą Państwo w projekcie „...”. Zawarto
    umowę konsorcjum pomiędzy Wnioskodawcą a dwoma innymi instytutami badawczymi
    (jednostkami naukowymi i badawczymi). Liderem konsorcjum jest inna jednostka
    badawcza (nie Wnioskodawca). Konsorcjum jest zawiązane w celu wspólnego wykonania
    działań przewidzianych w ramach Projektu.
    Po zakończeniu realizacji Projektu ma nastąpić podział tych praw majątkowych - w formie
    odrębnej umowy. Tak więc, przeprowadzenie przez Instytut działań w ramach Projektu
    będzie powodowało powstanie określonych praw po stronie Instytutu.
    Podział prac ma mieć z założenia charakter odpłatny. Projekt jest z założenia komercyjny.
    O gospodarczym charakterze świadczy przede wszystkim, że ... ma być wdrożony w
    praktyce gospodarczej.
    Przewidziano, że wdrożenie wyników prac badawczo – rozwojowych realizowanych w
    ramach Projektu może nastąpić poprzez udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących konsorcjantom praw albo poprzez sprzedaż praw do w celu
    wprowadzenia ich do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy.
    W ramach Projektu, będą Państwo kupowali towary (określone w umowie o
    dofinansowanie). Nabywane będą także usługi. Faktury dokumentujące nabycie towarów i
    usług związanych z realizacją Projektu, w części realizowanej przez Wnioskodawcę, będą
    wystawiane na Wnioskodawcę. Nabywane towary i usługi będą powiązane wyłącznie z
    wykonywaną działalnością gospodarczą – przygotowaniem i wprowadzeniem do
    komercyjnego obrotu Produktu.
    Na tle przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą prawa do
    odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących
    wydatki w związku z realizacją projektu.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym
    istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar służy wykonywaniu czynności

    opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają
    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych
    czynności.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – projekt jest z
    założenia komercyjny. O gospodarczym charakterze świadczy przede wszystkim, że ... ma
    być wdrożony w praktyce gospodarczej. Komercjalizacja wyników badań zostanie
    przeprowadzona poprzez powołanie przedsiębiorstwa typu spin-off (spółki celowej) po
    zakończeniu realizacji Projektu. Ponadto nie przewidują Państwo, żeby wyniki Projektu
    były przez Państwa wykorzystywane do celów innych niż działalność gospodarcza w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług oraz nie zamierzają
    Państwo wykorzystywać efektów Projektu do czynności zwolnionych z podatku VAT.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że mają Państwo prawo do odliczenia pełnych
    kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki w związku z
    realizacją projektu pn. „...”, skoro efekty projektu będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że wydatki poniesione przez Państwa nie służą
    /nie będą służyły wyłącznie do czynności opodatkowanych, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.