Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.23.2021.10.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Dotyczy ustalenia: - czy naliczone przez Zamawiającego kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie towarów i usług, potrącone z bieżących faktur dokumentujących realizację umowy na (…), stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; - czy naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia ich w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych not obciążeniowych zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment; termin; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Kary, odszkodowania, opłaty przymusowe-Kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 22 stycznia 2021 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    ustalenia:
      - czy naliczone przez Zamawiającego kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie
        towarów i usług, potrącone z bieżących faktur dokumentujących realizację umowy
        na (...), stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o
        podatku dochodowym od osób prawnych;
      - czy naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia ich
        w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych not obciążeniowych zgodnie
        z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 28 grudnia 2015 r. została podpisana umowa pomiędzy Skarbem Państwa – A
    (zwana dalej: „Zamawiającym”) a konsorcjum w skład którego weszły B (zwana dalej:
    „Wnioskodawcą”) oraz C (dalej: „C”) na modernizację (...) oraz realizację zadań około
    projektowych.

    Umowa na (...) zawiera szczegółowe daty realizacji dostaw (...) oraz wykonanie
    poszczególnych usług, jak również postanowienia o naliczeniu stosownych kar umownych
    za zwłokę w przypadku nieterminowego wykonania ww. dostaw i usług. W trakcie realizacji
    umowy wystąpiły sytuacje powodujące opóźnienia zarówno w dostawie sprzętu, jak i w
    realizacji zadań około projektowych. Są to okoliczności niezależne od Wnioskodawcy. W
    związku z nieterminową realizacją umowy na (...) Zamawiający obciążył solidarnie
    Wnioskodawcę oraz C karami umownymi.
    Jedyną przyczyną naliczania kar umownych było opóźnienie w terminowym dostarczaniu
    (...) oraz opóźnienie w terminowym zrealizowaniu określonych w umowie usług. Kara
    umowna nie dotyczyła żadnej innej sytuacji, w szczególności nie była związana z:
    a) wadą dostarczonego towaru,
    b) wadą wykonanych robót i usług,
    c) zwłoką w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
    d) zwłoką w usunięciu wad towarów, czy
    e) zwłoką w usunięciu wad wykonanych robót bądź usług.
    Wnioskodawca oraz występująca z nią w konsorcjum C zakwestionowały podstawy
    wystawienia not obciążeniowych obejmujących kary umowne zarówno co do naliczenia,
    jak i wysokości. Co do zasady, Wnioskodawca podnosi, iż opóźnienie w terminie
    wykonania umowy wynika z przyczyn, za które nie ponosi odpowiedzialności.
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku spór pomiędzy stronami umowy na (...) w ww.
    zakresie nie został rozstrzygnięty i zakończony.
    Wnioskodawca otrzymał dokumenty not obciążeniowych wraz wezwaniem do zapłaty, a
    następnie ich wysokość została potrąca z bieżących płatności wynikających z faktur
    wystawionych w związku z realizacją przedmiotowej umowy na (...).
    Wnioskodawca w odpowiedzi na naliczenie kar umownych wskazał, iż nie ponosi
    odpowiedzialności za powstałe opóźnienia, gdyż powstały one wskutek okoliczności, na
    które Wnioskodawca nie mógł mieć wpływu, w tym w szczególności:
    1) Brak niezbędnej zgody właściciela dokumentacji (...) do opracowania dokumentacji
      dedykowanej dla (...) na podstawie dokumentacji (...). Odpowiedzialnym za uzyskanie
      niezbędnej zgody ze strony niemieckiej był Zamawiający (czyli A). Z tego powodu
      opóźnienie wyniosło (...) dni;
    2) Wydłużony proces zatwierdzania przez Zamawiającego Projektu Wykonania
      Modernizacji. Trwający od maja 2016 r. do grudnia 2017 r. proces był spowodowany
      uszczegółowianiem i doprecyzowaniem zapisów i zmian w konfiguracji oraz potrzebą
      uzyskania zgodności z rozwiązaniami konstrukcyjnymi, oferowanymi przez dostawcę
      (...);
    3) Wystąpienie niekorzystnych uwarunkowań pogodowych (susza) uniemożliwiające w
      miesiącu czerwcu i lipcu przez okres 4 tygodni wykonywania badań i testów (...);
    4) Występujące podczas testów prototypu uszkodzenia awaryjne. Podczas testów doszło
      do ujawnienia (...). Wymagało to uwzględnienia przerw w testach oraz wykonania
      zwiększonego zakresu prac niezbędnych do doprowadzenia (...) do wymaganej
      sprawności technicznej. Dodatkowo, podczas testów ujawniły się niedoskonałości
      systemów modernizowanych, co skutkowało koniecznością wprowadzenia zmian
      konstrukcyjnych i wykonaniem dodatkowych badań przebiegowych lub funkcjonalnych;
    5) Znacznie wydłużona procedura rozszerzania i zatwierdzania przez Zamawiającego
      metodyk testu etapu I, mająca bezpośredni wpływ na dostawę prototypu i rozpoczęcia

      procesu modernizacyjnego a także inne opóźnienia w realizacji testów wynikłe z
      przyczyn niezależnych od Wykonawcy;
    6) Opóźnienie Zamawiającego w zapewnieniu jednego z (...) do wykonania testów;
    7) Konieczność wykonania prac dodatkowych, które nie były przewidziane do wykonania w
      terminach określonych w Umowie.
    Pytania
    1. Czy naliczone przez Zamawiającego kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie
      towarów i usług, potrącone z bieżących faktur dokumentujących realizację umowy na
      (...), stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych?
    2. Czy naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia ich w
      księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych not obciążeniowych zgodnie z art.
      15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1) kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie towarów i usług, potrącone z bieżących
      faktur dokumentujących realizację umowy na (...), stanowią koszty uzyskania
      przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.);
    2) naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich ujęcia w
      księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych not obciążeniowych stosownie do
      art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże
    ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma
    lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i
    zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między
    tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o
    związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone
    źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt
    uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a
    przychodem bezpośredniego związku.
    Co do zasady, kary umowne mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów o ile ich
    poniesienie wykazuje związek przyczynowo-skutkowy z przychodami oraz nie zostały ujęte
    w katalogu wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.

    Kary umowne są instytucją prawa cywilnego (prawa zobowiązań).
    Zgodnie z przepisem art. 483 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z
    2020 r. poz. 1740 ze zm.; dalej: „k.c.”) kara umowna jest określoną sumą pieniężną, jaką
    strona umowy zobowiązana jest zapłacić w przypadku powstania szkody wynikłej z
    niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Kara umowna nie może być
    jednak środkiem umarzania zobowiązań.
    Przepis art. 483 § 2 k.c. stanowi bowiem, że dłużnik nie może bez zgody wierzyciela
    zwolnić się z zobowiązania przez zapłatę kary umownej. W razie niewykonania lub
    nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w
    zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody.
    Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne,
    chyba że strony inaczej postanowiły (art. 484 § 1 k.c.). Kara umowna należna jest zatem na
    mocy zastrzeżenia umownego. Możliwość jej żądania nie jest zależna od rzeczywistego
    zaistnienia szkody w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem
    zobowiązania. Dla powstania obowiązku zapłacenia kary umownej wystarczy bowiem
    zaistnienie określonych w umowie przesłanek (np. odstąpienie od umowy).
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa
    się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad
    dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru
    wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonywanych robót i usług.
    Katalog okoliczności powodujących wykluczenie odszkodowań i kar umownych z kosztów
    podatkowych jest zamknięty i obejmuje:
    1) wady dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,
    2) zwłokę w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
    3) zwłokę w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
    Wykluczenie z kosztów podatkowych związane jest ze zdarzeniami spowodowanymi
    wadliwością, to znaczy wada jest w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji
    odszkodowań i kar umownych z kosztów podatkowych. Wady mogą być fizyczne albo
    prawne. Wada fizyczna polega na zmniejszeniu wartości lub użyteczności rzeczy. Wada
    prawna ma miejsce wówczas, gdy rzecz sprzedana stanowi własność osoby trzeciej albo,
    jeżeli jest obciążona prawem osoby trzeciej. Definicje te mają odpowiednie zastosowanie
    do wad robót, natomiast wada usługi, to po prostu nienależyte jej wykonanie.
    Jedną z przesłanek wykluczenia z kosztów podatkowych kar umownych i odszkodowań
    jest zwłoka w dostarczeniu towarów „wolnych od wad”. Okoliczność ta dotyczy zdarzeń
    opisanych w przepisach kodeksu cywilnego w ramach roszczeń odszkodowawczych w
    zakresie rękojmi lub gwarancji. Z tytułu rękojmi lub gwarancji obok roszczeń obejmujących
    obniżenie ceny lub odstąpienie od umowy przysługują roszczenia do usunięcia wad
    fizycznych rzeczy albo dostarczenia rzeczy wolnej od wad. Oprócz tych uprawnień
    kupujący może domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania lub zapłaty kary
    umownej. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że koszty samych napraw gwarancyjnych,
    robót poprawkowych, związanych z usunięciem wad (naprawy) w ramach gwarancji lub
    rękojmi jako koszty bezpośrednio związane z osiągnięciem przychodów, zaliczane są do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zatem przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie
    dotyczy jakichkolwiek kar umownych i odszkodowań, lecz obejmuje tylko kary umowne i
    odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz
    zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo
    wykonanych robót i usług.

    W przypadku Wnioskodawcy, nie mamy do czynienia z karami określonymi w art. 16 ust. 1
    pkt 22 ustawy, a jednocześnie nie ma innego przepisu, który wykluczałby z kosztów
    uzyskania przychodów kary umowne poniesione w związku ze zwłoką w wykonaniu
    umowy. Każdorazowy wydatek z tytułu odszkodowania poniesiony przez podatnika
    powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
    Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego
    rodzaju kosztów.
    Należy więc zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu. Zakwalifikowania każdego wydatku do kosztów podatkowych należy
    dokonywać indywidualnie, kierując się doświadczeniem i zasadami logiki.
    W przypadku Wnioskodawcy, wykazanie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy
    wydatkiem a przychodem nie budzi wątpliwości. Kara umowna, niezależnie czy została
    prawidłowo naliczona czy nie, została naliczona w związku z realizacją konkretnej umowy,
    wynegocjowanej i realizowanej przez strony (w większym konsorcjum) przez dłuższy
    okres. Ponadto z tytułu realizacji tej umowy, Spółka uzyskała i w dalszym ciągu uzyskuje
    przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na
    podstawie wystawionych faktur. Kary umowne, na podstawie oświadczenia
    Zamawiającego, zostały potracone z płatności wynikających z tych faktur.
    Organy podatkowe wielokrotnie wskazywały na możliwość zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów pod warunkiem dochowania należytej staranności w prowadzeniu
    działalności gospodarczej. Na możliwość zaliczania kar umownych do kosztów uzyskania
    przychodów wskazał np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 29 marca 2017 r., Znak: 2461-IBPB-1-1.4510.1.2017.2.BK wyjaśnił, że
    „(...) zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, mogą podlegać wyłącznie te kary
    umowne, których zapłata oparta jest na obiektywnych przesłankach, wskazujących, że
    podmiot zobowiązany do jej uiszczenia dochował należytej staranności, tj. podjął wszelkie
    działania stanowiące podstawę prawidłowej realizacji. Zaliczeniu do kosztów uzyskania
    przychodów, nie mogą podlegać te kary umowne, których powstanie było następstwem
    celowego (świadomego) działania podatnika, lub wynikało z jego zaniedbań, czy też
    niewłaściwego rozumienia zapisów umów z kontrahentami”. Podobne orzeczenie w
    interpretacji indywidualnej wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 30
    stycznia 2017 r. Znak: 2461-IBPB-1-1.4510.373.2016.1.BK.
    Na potwierdzenie powyższej tezy warto również wskazać na orzeczenie sądu
    administracyjnego (I SA/Bd 478/20): „Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy
    to wypunktowanie sytuacji objętych treścią pkt 22 jednoznacznie prowadzi do wniosku, że
    przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. nie ma zastosowania do kar umownych
    przedstawionych we wniosku o interpretację. Żadna z sytuacji nie odpowiada temu, co
    skarżąca przedstawiła we wniosku o wydanie interpretacji. Opóźnienie w przekazaniu
    sprzętu medycznego nie stanowi - w szczególności – „wady wykonanych robót lub usług”.
    Nie można - w każdym razie w wielu wypadkach nie można - postawić znaku równości
    między „wadą wykonanej usługi”, a nienależytym wykonaniem zobowiązania.”
    W świetle powyższego Wnioskodawca powinien zaliczyć przedmiotową karę umowną do
    kosztów uzyskania przychodów, ponieważ z jednej strony dołożył należytej staranności
    aby wywiązać się z umowy zawartej z Zamawiającym, z drugiej zaś zwłoka powstała na
    wskutek okoliczności na które nie mógł mieć wpływu.
    Moment poniesienia i potrącenia kosztu.
    Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach

    poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (z zastrzeżeniem
    ust. 4b i 4c ustawy).
    Kwestię kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje przepis art.
    15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż koszty
    uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są
    potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie
    do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów
    uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
    podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy
    dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych
    kosztów.
    W odniesieniu do kwalifikacji kar umownych na gruncie powyższego podziału, zarówno
    organy podatkowe, jak i sądy administracyjne przyjmują jednolicie, że kara umowna (w
    przypadkach, w których kara stanowi w ogóle koszt uzyskania przychodów), co do zasady
    stanowi koszt pośrednio związany z przychodami. Zatem do momentu rozpoznawania
    kosztów pośrednich, jako kosztów uzyskania przychodów odnosi się wspomniany już art.
    15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawca otrzymał od Zamawiającego noty obciążeniowe a ich wartość została
    potrącona z bieżących płatności wynikających z faktur wystawionych za realizację
    kontraktu na (...). Noty obciążeniowe są zatem podstawą do ujęcia w księgach
    rachunkowych Wnioskodawcy a jednocześnie decydują o momencie zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy:
      1) Naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15
        ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
      2) Są potrącalne jako koszt pośredni zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych w dniu ujęcia w księgach rachunkowych na
        podstawie otrzymanych not obciążeniowych.
    Interpretacja indywidualna
    W dniu 19 kwietnia 2021 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-1.4010.23.2021.1.MF, w której uznałem Państwa
    stanowisko w zakresie ustalenia, czy naliczone przez Zamawiającego kary umowne z
    tytułu opóźnienia w dostawie towarów i usług, potrącone z bieżących faktur
    dokumentujących realizację umowy na (...), stanowią koszty uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – za
    nieprawidłowe.
    Uznając, że naliczone przez Zamawiającego kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie
    towarów i usług potrącone z bieżących faktur dokumentujących realizację umowy na (...)
    nie stanowią dla Państwa kosztów uzyskania przychodów, odniesienie się do pytania Nr 2,
    czy naliczone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia ich w
    księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych not obciążeniowych zgodnie z art. 15
    ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – stało się niezasadne.
    Interpretację doręczono Państwu 22 kwietnia 2021 r.

    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 19 maja 2021 r., wysłanym w tym samym dniu, za pośrednictwem poczty wnieśli
    Państwo  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego  w  Gliwicach,  skargę  na  ww.
    interpretację indywidualną.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo o:
    - uchylenie zaskarżonej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 19
    kwietnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w całości;
    - zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony Skarżącej według norm przepisanych.
    Pismem z 25 czerwca 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.23.2021.2.MF udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację – wyrokiem
    z 13 października 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 891/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 listopada 2024 r. sygn. akt II
    FSK 209/22 oddalił ww. skargę kasacyjną Organu.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął do tut.
    Organu 30 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        Warszawie w ww. wyrokach;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
        pytania nr 1 i nr 2 – jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 i
    nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym, tj. 2021 r.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
      interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.