Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-550/11-5/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-08
Teza: Czy poniesione wydatki sfinansowane z ww. dotacji stanowią koszty uzyskania przychodu nawet jeśli dane zakupy zostały sfinansowane dotacją?
Słowa kluczowe: bezrobotny; dotacja; przychód; wyposażenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2011 r. (data wpływu 4 kwietnia 2011 r.) uzupełnionym w dniach 20 czerwca 2011 r. i 22 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów, w zakresie przychodów, oraz w zakresie kwalifikacji poniesionych wydatków do środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, wyposażenia i pozostałych kosztów.

W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 9 czerwca 2011 r., znak ILPB1/415-550/11-2/AA, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 czerwca 2011 r., natomiast w dniach 20 czerwca 2011 r. i 22 czerwca 2011 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą (zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, rozliczający się na zasadach ogólnych wg skali podatkowej, prowadzi KPIR) otrzymał dotację w grudniu 2010 roku z Urzędu Pracy o wartości brutto 19.110 zł (pomoc publiczna udzielona w dniu 21 grudnia 2010 r. na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) § 1 ust. 2 rozporządzenia MIPS z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62, poz. 512 z późn. zm.). Pomoc udzielana zgodnie z zawartą umową z dnia 21 grudnia 2010 r. stanowi pomoc de minimis z Rozporządzenia Komisji nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu o pomocy de minimis i jest udzielona zgodnie z przepisami tego rozporządzenia. Zainteresowany działalność rozpoczął od dnia 17 stycznia 2011 r., a zakupy dokonane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy zostały udokumentowane fakturami VAT.

Zainteresowany jako bezrobotny otrzymuje dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej, uzyskuje z tego tytułu przychód podatkowy (pieniądze z dotacji wpłynęły na jego konto przed rozpoczęciem działalności gospodarczej). Nie jest to przychód z działalności gospodarczej, ale przychód z innych źródeł.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o PDOF, wolne od podatku dochodowego są: jednorazowe śr. przyznane bezrobotnemu na podjecie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W związku z powyższym przychód z tytułu otrzymania dofinansowania nie ujmuje się w podatkowej KPIR, ani w zeznaniu rocznym.

Wydatki związane z otrzymaną dotacją stanowią koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Ograniczenie w tym zakresie dotyczy tylko wydatków na zakup śr. trwałych i WNiP.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PDOF nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia śr. trwałych oraz WNiP dokonywanych, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych śr. lub WNiP, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Oznacza to, że pozostałe wydatki sfinansowane z otrzymanego dofinansowania, np. zakup wyposażenia innych zakupów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, mimo iż przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust.1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PDOF nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129. 136 i 137 - NIE MA TU WYMIENIONEGO PKT 21 UST.1 PKT 121.

Oznacza to, iż nie ma zakazu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów zakupów dokonanych ze środków z PUP.

Zgodnie z § 3 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej KPiR (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) przez wyposażenie rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, do śr. trwałych. Na podstawie § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia składniki majątku o wartości przekraczajacej 1.500,00 zł należy objąć ewidencją wyposażenia.

W związku z powyższym zakupy otrzymane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy udokumentowane fakturami VAT (dołączone do wniosku jako załączniki) zostały zakwalifikowane przez Wnioskodawcę następująco:

1.  Program A., wersja pełna za cenę netto: 6.900,00 zł zakupiony 31 stycznia 2011 r. - zakwalifikowano jako WNiP (licencja), amortyzacja 24 m-ce, od m-ca następnego po wprowadzeniu do tabeli WNIP czyli od lutego 2011 r.
2.  Program S. z nakładką: program V. za cenę netto: 4.018,70 zakupiony 31 stycznia 2011 r. - zakwalifikowano jako WNiP (licencja), amortyzacja 24 m- ce, od m-ca następnego po wprowadzeniu to tabeli WNiP czyli od lutego 2011 r.
3.  Dalmierz za cenę netto: 975,63 zakupiony 31 stycznia 2011 r. - zaksięgowano bezpośrednio w koszty w m-cu styczniu 2011 r.
4.  Zestaw komputerowy: notebook, drukarkę za cenę netto: 3.045,53 zakupiony 7 lutego 2011 r. - zaksięgowano w wyposażenie w m-cu lutym 2011 r. i wpisano do tabeli wyposażenia.
5.  Program C za cena netto: 626,83 zakupiony 7 lutego 2011 r. – zaksięgowano bezpośrednio w koszty w m-cu lutym 2011 r.
6.  Program Antywirusowy G. za cenę netto: 121,95 zakupiony 7 lutego 2011 r.- zaksięgowano bezpośrednio w koszty w m-cu lutym 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy poniesione wydatki sfinansowane z ww. dotacji stanowią koszty uzyskania przychodu nawet jeśli dane zakupy zostały sfinansowane dotacją?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki sfinansowane dotacją podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z wyjątkiem odpisów amortyzacyjnych i WNiP w części sfinansowanej dotacją.

Podatek VAT od wszystkich wydatków sfinansowanych dotacją podlega odliczeniu na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy,
*   być właściwie udokumentowany.

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia, które nie są środkami trwałymi, a które zostały sfinansowane ze środków dotacji otrzymanej z Urzędu Pracy. Warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami a przychodami z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. u. Nr 99, poz. 1001, ze zm.).

Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) przez wyposażenie rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.

Sfinansowanie wydatków na zakup wyposażenia ze środków przyznanych osobie bezrobotnej z urzędu pracy na podjęcie działalności gospodarczej, nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż przyznane środki mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122,129, 136 i 137.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zatem w świetle ww. przepisu wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w myśl ww. art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Kosztem tym, mogą być natomiast odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Jednakże w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Oznacza to, iż odpisy amortyzacyjne od przedmiotowych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej w części pokrytej z dotacji.

Reasumując, stwierdzić należy, iż wydatki sfinansowane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy w formie dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej, przeznaczone na zakup składników majątku nie zaliczonych do środków trwałych, a więc na gruncie przedmiotowej sprawy poniesione na nabycie wyposażenia, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Również odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków trwałych w części pokrytej z dotacji w świetle treści art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Ponadto tut. organ wskazuje, że wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   przychodów zostanie rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną z dnia 8 lipca 2011 r., nr ILPB1/415-550/11-4/AA,
*   kwalifikacji poniesionych wydatków do środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, wyposażenia i pozostałych kosztów zostanie rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną z dnia 8 lipca 2011 r., nr ILPB1/415-550/11-6/AA.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.