Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-219/16/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-06-22
Teza: Czy na skutek zmian w ustawie o doradztwie podatkowym i uchyleniu większości przepisów o usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych może Pani nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2016 r. (data wpływu 25 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od dnia 1 kwietnia 2015 r. prowadzi Pani Biuro Rachunkowe, świadczy usługi polegające na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej i płacowej klientów w zakresie prowadzonych przez nich działalności gospodarczych. Usługi rachunkowo-księgowe są świadczone na podstawie umów wiążących biuro z klientami. Zgodnie z zawartymi umowami prowadzi Pani swoim klientom m.in. książki przychodów i rozchodów, trzy księgi rachunkowe dla stowarzyszeń, ewidencje dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, rejestry podatku VAT, sporządza listy płac oraz deklaracje ZUS. Deklaracje podatkowe sporządza Pani tylko klientom, z którymi podpisała umowę. Kilka razy podpisała Pani deklaracje za klienta, ponieważ nie posiadała certyfikatu. Od października 2015 r. wysyła Pani deklaracje elektronicznie za pomocą certyfikatu kwalifikowanego. Sporządza Pani również zeznania roczne PIT-36, PIT-28, deklaracje PIT-4 oraz informacje PIT-11 na podstawie zapisanych danych w księgowym programie komputerowym. Zeznania roczne również wysyła Pani drogą elektroniczną. Działalność, którą prowadzi Pani jest sklasyfikowana wg PKD 69.20.Z jako „działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe”, polegającą na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej firm. W zakresie świadczonych kompleksowych usług rachunkowo-księgowych wchodzą następujące czynności:

1.  Prowadzenie i przechowywanie dokumentacji księgowej i podatkowej,
2.  Sporządzanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych,
3.  Składanie za pomocą podpisu kwalifikowanego deklaracji/informacji w Urzędach Skarbowych,
4.  Obliczanie składek ZUS dotyczących Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie i składanie stosownych deklaracji,
5.  Sporządzanie listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
6.  Udział w postępowaniach kontrolnych prowadzonych przez organy kontroli w siedzibie Biura Rachunkowego, dotyczących okresu prowadzenia przez Biuro kompleksowej obsługi księgowej Zleceniodawcy i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonanych przez Biuro w ramach zawartych umów.

Biuro Rachunkowe klasyfikuje i dokonuje zapisów transakcji przedsiębiorstwa na podstawie dostarczonych dokumentów księgowych. Księgi podatkowe i ewidencje prowadzone są za pomocą programu komputerowego, a deklaracje sporządza Pani na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych wyłącznie w ramach zawartych umów, a nie jako odrębne zlecenie. Podpisywane są i akceptowane przez Zleceniodawców a Pani jedynie przekazuje je do Urzędów Skarbowych przy pomocy podpisu kwalifikowanego. Nie będzie Pani reprezentowała klientów przed organami kontrolującymi. Na prośbę udziela Pani organom kontrolującym tylko informacji dotyczących wpisów do PKPiR, rejestrów i deklaracji VAT, ponieważ dokumentacja przechowywana jest w biurze. Posiada Pani od klientów pełnomocnictwa tylko do przekazywania deklaracji drogą elektroniczną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na skutek zmian w ustawie o doradztwie podatkowym i uchyleniu większości przepisów o usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych może Pani nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Uważa Pani, że nadal może korzystać ze zwolnienia podmiotowego wykonując działalność sklasyfikowaną wg PKD 69.20.Z, która polega na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej firm, ponieważ nie przekroczyła wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia i nie świadczy usług doradztwa. W zakresie świadczonych przez Panią kompleksowych usług rachunkowo-księgowych jest: prowadzenie i przechowywanie dokumentacji księgowej i podatkowej, sporządzanie na podstawie dokumentów deklaracji, wyliczanie zaliczek na podatek dochodowy Zleceniodawcy i pracowników. Wszystkie usługi świadczone są w ramach zawartych z firmami umów na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową z zapisem w umowie „Zleceniobiorca nie będzie świadczył w zakresie doradztwa dla Zleceniodawcy”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zwalnia się również od podatku od towarów i usług sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy o VAT).

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych,
        1.  jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z art. 113 ust. 5 ustawy wynika natomiast, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 11 cyt. ustawy podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:

1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

1.  energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
2.  wyrobów tytoniowych,
3.  samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

4.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
5.  terenów budowlanych,
6.  nowych środków transportu;

3.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
4.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku od towarów i usług zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ww. ustawy.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi sklasyfikowane wg PKD 69.20.Z - działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada uprawnień do świadczenia usług doradztwa, ani nie wykonuje czynności w tym w zakresie.

Mając powyższe na uwadze, jak również przywołane przepisy stwierdzić należy, że skoro w ramach prowadzonej działalności zgodnie z zakresem wykonywanych czynności, Wnioskodawca nie wykonuje jakichkolwiek usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym doradczych i nie przekroczył kwoty 150.000 zł może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z art. 113 ust. 9 ustawy.

Końcowo podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.