Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.822.2024.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki związane z realizacją projektu pn. „(…)”.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; drogi-drogi publiczne; jednostka-jednostka budżetowa; projekt; zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej braku prawa do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki
    związane z realizacją projektu pn. „(...)”. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Województwo (dalej: Województwo) jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 566 ze zm.), w celu wykonywania swoich zadań, województwo może tworzyć
    samorządowe jednostki organizacyjne oraz zawierać umowy z innymi podmiotami. Jedną
    z jednostek budżetowych Województwa jest Zarząd Dróg Wojewódzkich w A (dalej: ZDW),
    które nie posiada osobowości prawnej i zostało powołane uchwałą Zarządu Województwa
    (...).
    Przedmiotem działania ZDW jest wykonywanie obowiązków zarządcy dróg wojewódzkich
    w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. ZDW jest odpowiedzialny za zarządzanie
    drogami wojewódzkimi na terenie województwa (...). W jego gestii jest wykonywanie m.in.
    budowy, rozbudowy tych dróg i obiektów w ciągu nich. W związku z powyższym ZDW
    zamierza przystąpić do realizacji zadania pn.: „(...)” (dalej: Projekt, Zadanie lub Inwestycja).
    Przedsięwzięcie będzie realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju
    Regionalnego w ramach Funduszy Europejskich (...).
    Przyczyną przystąpienia do Zadania inwestycyjnego jest realizacja wyzwań rozwojowych
    sieci dróg wojewódzkich Województwa (...). Wnioskodawcą przedmiotowego Projektu jest
    Województwo (...), które zrealizuje Zadanie przy pomocy wojewódzkiej samorządowej
    jednostki organizacyjnej, którą jest ZDW (...), będący realizatorem Inwestycji. ZDW,
    zakresem swego działania, obejmuje obszar administracyjny województwa (...). ZDW jest
    jednostką budżetową. Przedmiotem działania ZDW jest prowadzenie całokształtu spraw
    związanych z planowaniem, budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną
    dróg wojewódzkich w województwie, z wyjątkiem dróg tej kategorii, położonych w
    granicach miast na prawach powiatu. Do podstawowych zadań ZDW należy:
    - realizacja budżetu województwa w zakresie dróg wojewódzkich,
    - pełnienie funkcji zarządcy dróg wojewódzkich,
    - obsługa inwestorska zadań realizowanych na drogach wojewódzkich.
    Beneficjentem środków jest Województwo, (...), czas realizacji Projektu to (...),
    dofinansowanie w ramach ww. Projektu wynosi 70%.
    Faktury związane z realizacją Projektu będą wystawiane na nabywcę: Województwo (...),
    natomiast odbiorcą faktur będzie: Zarząd Dróg Wojewódzkich (...).

    W wyniku realizacji ww. Projektu, Województwo nie będzie osiągało jakichkolwiek
    przychodów, ani w trakcie realizacji ani po jego zakończeniu – jego efekty nie będą
    wykorzystywane przez Województwo do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Nabywane w celu realizacji Projektu towary i usługi nie będą miały związku z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy Województwo będzie miało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją
    projektu pn. „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następny okres
    lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Zgodnie z przywołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunek
    uprawniający do odliczenia w powyższym przypadku nie zostanie spełniony, gdyż towary i
    usługi zakupione w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, Województwo nie będzie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego od
    kwoty podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem. Tym samym, nie będzie
    przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust.
    1 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)

    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 566 ze zm.):
      Organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych
      przez ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa:
      Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań
      publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz
      organów administracji rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa:
      1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność,
      2) dysponuje mieniem wojewódzkim,
      3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o samorządzie województwa:
      W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe
      jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.
    Natomiast art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie województwa stanowi, że:
      Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone
      ustawami, w szczególności w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.
    Natomiast w myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 320 ze zm.), zwanej dalej ustawą o drogach publicznych:
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Stosownie do art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Na mocy art. 6 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku
      województwa w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz
      obrony narodowej.

    Jak wynika z art. 6 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Ustalenie przebiegu istniejących dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały
      sejmiku województwa, po zasięgnięciu opinii zarządów powiatów i zarządów
      związków metropolitalnych, na obszarze których przebiega droga, a w miastach na
      prawach powiatu – opinii prezydentów miast.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    W świetle art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Wobec powyższego, co do zasady określonej w art. 2a ust. 2 oraz art. 19 ust. 2 ustawy o
    drogach publicznych, drogi wojewódzkie stanowią własność samorządu województwa, a
    zarządcą tej kategorii dróg jest zarząd województwa.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy będzie Państwu
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w
    związku z realizacją Projektu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi, które są opodatkowane podatkiem VAT, były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej,
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

    W analizowanej sprawie należy wskazać, że rozbudowa drogi będzie odbywała się w
    ramach władztwa publicznego i Państwo wykonując to zadanie będą działali jako organ
    administracji publicznej i będą korzystali ze środków prawnych o charakterze władczym.
    W takim ujęciu nie będą mogli Państwo być uznani za podatnika, gdyż będą realizowali
    Państwo w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb
    wspólnoty.
    Zatem, rozbudowa drogi przez Państwa będzie dokonywana w ramach zadań własnych
    nałożonych ustawą o samorządzie województwa. Tym samym, nabywając towary i usługi
    nie będą dokonywali Państwo ich zakupu w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co oznacza, że w tym przypadku nie będą
    działali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Ponadto, wskazali Państwo, że – Województwo nie będzie osiągało jakichkolwiek
    przychodów, ani w trakcie realizacji Zadania, ani po jego zakończeniu, a towary i usługi
    nabywane w związku z realizacją Projektu nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie będę mieli Państwo możliwości
    odliczenia podatku VAT.
    Podsumowanie
    Województwo nie będzie miało prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją
    projektu pn. „(...)”.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku –
    pytania sformułowanego przez Państwa we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie
    sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności
    braku prawa do zwrotu podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
    Projektu, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W

    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.