Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.433.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Obowiązki płatnika związane z opodatkowaniem umów zleceń
dotyczących świadczenia usług opieki domowej.
Słowa kluczowe: Niemcy
delegacja-delegacja zagraniczna
dieta-dieta zagraniczna
obowiązek-obowiązek płatnika
podróż
płatnik
zleceniobiorca
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X. (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka lub Zleceniodawca) jest spółką prawa handlowego
    wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...).
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega opodatkowaniu w Polsce
    od całości osiąganych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskania. Spółka posiada
    bowiem siedzibę i miejsce efektywnego zarządu na terenie Polski.
    Wnioskodawca nie posiada na terenie Niemiec, w miejscu świadczenia usług opieki tzw.
    zakładu czy stałej placówki, przez które miałby świadczyć swoje usługi. Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą, w ramach której świadczy m.in. usługi opieki nad osobami w
    podeszłym wieku, osobami niepełnosprawnymi lub wymagającymi pomocy w codziennym
    funkcjonowaniu z innych powodów (dalej jako: Podopieczni) w państwie należącym do
    Unii Europejskiej, tj. w Niemczech.
    Działalność Spółki jest klasyfikowana wedle kodów PKD:
    · 88.10.Z Pomoc społeczna bez zakwaterowania dla osób w podeszłym wieku i osób
      niepełnosprawnych
    · 78.10.Z Działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem
      pracowników
    · 78.20.Z Działalność agencji pracy tymczasowej
    · 78.30.Z Pozostała działalność związana z udostępnianiem pracowników
    · 81.10.Z Działalność pomocnicza związana z utrzymywaniem porządku w budynkach
    · 81.21.Z Niespecjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych
    · 87.10.Z Pomoc społeczna z zakwaterowaniem zapewniająca opiekę pielęgniarską
    · 87.20.Z Pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób z zaburzeniami psychicznymi
    · 87.30.Z Pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób
      niepełnosprawnych.
    Wnioskodawca zawiera umowy o świadczenie usług opieki domowej z
    przedstawicielstwem rodziny Podopiecznego, pełnomocnikiem Podopiecznego lub jego
    opiekunem prawnym lub inną osobą działającą na rzecz Podopiecznego, a czasem z
    samym Podopiecznym (dalej jako: Klient).
    Celem wywiązania się z zobowiązań wynikających z umów zawartych z Klientem,
    Wnioskodawca zamierza podjąć współpracę z osobami fizycznymi (dalej jako: Opiekun lub
    Zleceniobiorca), które w imieniu Spółki będą realizować usługi opieki domowej. Do
    zakresu powinności Opiekunów w okresach wykonywania usług opieki domowej w
    Niemczech należą:
    a) pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego, tj.:
      · wszelkie usługi związane bezpośrednio z poprawą jakości życia Podopiecznego;
      · pomoc w codziennych zajęciach związanych z prowadzeniem gospodarstwa
        domowego m.in: gotowanie, pranie, zmywanie naczyń, robienie zakupów, dbanie o
        rośliny i zwierzęta domowe;

      · dbanie o zachowanie porządku w najbliższym otoczeniu Podopiecznego, tj. w
        pomieszczeniach, w których przebywa;
      · zapewnienie Podopiecznemu czystej pościeli i schludnej odzieży, prasowanie;
      · robienie zakupów w zakresie zaopatrzenia niezbędnego do prowadzenia
        gospodarstwa domowego i do wyżywienia;
      · kontrolowanie jakości produktów spożywczych;
      · przygotowywanie lub pomoc w przygotowywaniu posiłków Podopiecznemu z
        uwzględnieniem ich wymaganej ilości, częstotliwości oraz jakości;
      · wykonywanie innych niezbędnych czynności związanych z pomocą w prowadzeniu
        gospodarstwa domowego Podopiecznego;
    b) wsparcie w podstawowej opiece, tj.:
      · pomoc Podopiecznemu w utrzymaniu higieny osobistej m.in.: kąpiel, mycie zębów,
        czesanie włosów, golenie, asysta przy korzystaniu z toalety, dbanie o higienę przy
        wypróżnianiu, zmiana pieluch;
      · pomoc Podopiecznemu przy spożywaniu posiłków, karmienie; pomoc
        Podopiecznemu przy podstawowych, codziennych czynnościach m.in.: wstawanie z
        łóżka, kładzenie się, wstawanie, chodzenie po schodach, ubieranie i rozbieranie,
        przemieszczanie się, transfer na wózek;
    c) utrzymanie jakości życia, tj.:
      · uzgadniane terminów wizyt lekarskich Podopiecznego;
      · towarzyszenie Podopiecznemu w czasie wizyt lekarskich, spotkań rodzinnych,
        wydarzeń kulturalnych;
      · wspólne spędzanie czasu z Podopiecznym w zakresie rozwijania zainteresowań i
        podtrzymywania kondycji fizycznej, spacery na świeżym powietrzu;
      · pozostawanie w stałym kontakcie z rodziną Podopiecznego w celu informowania o
        stanie zdrowia.
    Oprócz powyższego, Zleceniodawca będzie świadczyć usługi podstawowe, przez które
    zgodnie z postanowieniami umowy rozumie się usługi treningowo-szkoleniowo-
    rekrutacyjne, wykonywane w Polsce na rzecz Spółki dla jej pracowników, zleceniobiorców i
    kandydatów do współpracy.
    Podstawą współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Opiekunem będzie wspomniana już
    umowa cywilnoprawna o świadczenie usług (umowa zlecenie).
    Opiekunowie realizować mają czynności polegające na wykonywaniu usług opieki nad
    osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub w podeszłym wieku w miejscu
    zamieszkania takiej osoby, w tym pomocy przy prowadzeniu gospodarstwa domowego.
    Opiekunowie są rezydentami podatkowymi Polski z uwagi na posiadanie centrum
    interesów życiowych na terytorium Polski. Ponadto, Opiekunowie nie dysponują i nie będą
    dysponować zakładem bądź stałą placówką, poprzez które realizowaliby czynności
    określone w umowie zlecenia. Dla ustalenia właściwego rozliczenia podatkowego
    wynagrodzenia Opiekunów, Wnioskodawca będzie stosować regulacje ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W analizowanych okolicznościach należy brać pod uwagę przepisy umowy między
    Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisaną w Berlinie dnia 14
    maja 2003 r. (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90, z uwzględnieniem wzajemnych porozumień
    aktualizujących; dalej jako: UPO).

    W związku z tym, na gruncie UPO przychody osiągane przez Opiekunów na podstawie
    umów zlecenia stanowią dochody z tzw. innej działalności o samodzielnym charakterze, o
    których mowa w art. 14 UPO (nie zaś dochody z pracy najemnej wskazanej w art. 15 UPO).
    To z kolei oznacza, że dla tychże rozliczeń nie ma znaczenia okres wykonywania pracy
    poza granicami Polski (tj. ustalenie, czy odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim
    Państwie przez okres lub okresy (nie)przekraczające łącznie 183 dni podczas
    dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku
    podatkowym).
    Umowa zlecenia zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Opiekunami przewidywać ma m.in.
    następujące postanowienia (na potrzeby tejże umowy używane są terminy Zleceniodawcy
    i Zleceniobiorcy):
    1) Definiujące podróż Opiekuna (Zleceniobiorcy) jako świadczenie usług opieki domowej
      poza miejscem zamieszkania Zleceniobiorcy oraz poza miejscem siedziby
      Wnioskodawcy pod warunkiem, że łączyć się będzie z wyjazdem poza terytorium
      Polski.
    2) Usługi opieki domowej realizowane są w Niemczech. W związku z tym, Zleceniobiorca
      jest zobligowany do odbywania podróży do miejsca świadczenia usług (na rzecz
      Podopiecznego).
    3) Okres rozliczeniowy wynosi 90 dni.
    4) Wynagrodzenie za usługi opieki domowej obejmuje:
    a) wynagrodzenie podstawowe za 40 godzin wykonywania usługi w okresie pełnego
      miesiąca kalendarzowego w stałej kwocie brutto wyrażonej w euro,
    b) wynagrodzenie z tytułu oddelegowania, tj. zwrot kosztów z tytułu podwyższonych
      kosztów utrzymania w ramach wykonywania usług poza granicami kraju i
      prawidłowego wykonania zlecenia, przy czym Zleceniobiorca sam określi na co i w
      jakiej wysokości przeznaczy te środki,
    c) wynagrodzenie dopełniające do z góry określonej kwoty netto wynagrodzenia, które
      jest ustalane na koniec okresu rozliczeniowego z uwzględnieniem sumy
      wynagrodzenia netto z punktu a i b.
    5) Wynagrodzenie należne jest Zleceniobiorcy tylko za faktyczny czas świadczenia usług
      opieki domowej. W przypadku świadczenia usług przez okres krótszy niż przyjęty okres
      rozliczeniowy, Zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie proporcjonalnie do liczby
      dni, w których usługi te były świadczone.
    6) Wysokość wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług w czasie dni świątecznych ulega
      podwyższeniu o uzgodnioną kwotę za każdy dzień świąteczny.
    7) Wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług podstawowych (świadczonych na
      terytorium Polski) rozliczane jest godzinowo w kwocie brutto wyrażonej w walucie
      polskiej i z uwzględnieniem obowiązującej w Polsce płacy minimalnej.
    8) Za okres wdrożenia do prawidłowego wykonania zlecenia, Zleceniobiorcy przysługuje
      50% stawki wynagrodzenia. W tym okresie Zleceniobiorca świadczy swoje usługi w
      proporcjonalnie mniejszym zakresie.
    9) Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia wypłacane jest przelewem na numer
      rachunku bankowego wskazanego przez Zleceniobiorcę. Przy czym, wszelkie koszty
      usług banku Zleceniobiorcy związanych z wypłatą wynagrodzenia w walucie innej niż
      PLN i z obsługą transakcji walutowych ponosi Zleceniobiorca. Ponadto, Zleceniodawca
      nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienia w realizacji transakcji spowodowane
      wewnętrznymi procedurami banku Zleceniodawcy.
    10) Zleceniodawca może wypłacić Zleceniobiorcy zwrotną zaliczkę na poczet zwiększonych
      kosztów utrzymania za granicą w trakcie realizacji umowy, która o ile nie zostanie

      zwrócona w najbliższym okresie rozliczeniowym, zostanie potrącona w całości z
      należnego Zleceniobiorcy wynagrodzenia.
    11) Zleceniodawca może również wypłacić Zleceniobiorcy zwrotną zaliczkę na poczet
      należnego mu wynagrodzenia, która jest rozliczana w najbliższym rozliczeniu
      wynagrodzenia.
    12) Od wynagrodzenia Zleceniobiorcy, Zleceniodawca odprowadzi składki z tytułu
      ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego w wysokości i na zasadach określonych
      obowiązującymi przepisami prawa w kraju właściwym dla zgłoszenia do ubezpieczeń
      społecznych.
    13) Od wynagrodzenia Zleceniobiorcy, Zleceniodawca będzie pobierać zaliczkę na podatek
      dochodowy od osób fizycznych zgodnie z przepisami i międzynarodowymi umowami
      oraz z miejscem właściwości opodatkowania.
    Wnioskodawca wskazuje, że z Opiekunami zawierane będą umowy na czas określony.
    Wyjazdy do Niemiec mają odbywać się na podstawie każdorazowych zleceń (podróży) w
    celu wykonania zleconych czynności przez Wnioskodawcę.
    Szacowany rozkład procentowy czasu świadczenia usług wynosić ma około 95% czasu
    wykonywania usług na terenie Niemiec oraz około 5% czasu świadczenia usług na terenie
    Polski (przy czym zaznaczyć należy, że może on ulegać zmianom). Podkreślić należy, że
    podróże za granicę odbywać się będą w ściśle określonym celu, tj. realizowania usług
    opiekuńczych.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że wynagrodzenie Opiekunów określone w umowach
    zlecenia (dotyczące usług opieki) zawierać ma także należności związane z odbywaniem
    podróży i pobytem Opiekuna poza granicami Polski.
    W związku z powyższym, w wypłacanych wynagrodzeniach z tytułu usług opieki domowej
    na terenie Niemiec Wnioskodawca uwzględniać będzie (na rachunkach lub listach płac)
    następujące składniki:
    · należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, w szczególności z tytułu
      zrekompensowania Opiekunom podwyższonych kosztów wyżywienia w trakcie
      odbywanej podróży do Niemiec,
    · ryczałty za noclegi jako zwrot wydatków lub kwota rekompensująca zwiększone koszty
      utrzymania, w zakresie konieczności ponoszenia przez Opiekunów kosztów
      zakwaterowania za granicą;
    · zwrot poniesionych kosztów przejazdu.
    Przy czym należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania a także pokrycie innych
    drobnych wydatków w trakcie wyjazdu będą wypłacane/zwracane Opiekunom na
    zasadach określonych w rozporządzeniu.
    W związku z powyższym Wnioskodawca każdorazowo przyjmuje, że z tytułu zwiększonych
    kosztów utrzymania Opiekuna kwoty nie przekroczą 12,25 euro za dobę pobytu za granicą.
    Wartość kwoty została bowiem obliczona jako 25% diety przysługującej na terytorium
    Niemiec, czyli 25% z 49 euro. Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku pokrywania
    samodzielnie przez Zleceniobiorcę kosztów noclegu (tj. w sytuacji, gdy Podopieczni nie
    oferują możliwości zamieszkania Opiekunów w ich domu), wówczas wypłacane przez
    Spółkę wynagrodzenie będzie obejmowało także wartość noclegu.
    Mając na uwadze powyższe, przyznany ryczałt z tego tytułu nie będzie wyższy niż 42,5
    euro za dobę pobytu opiekuna za granicą (25% kwoty stanowiącej limit kosztów noclegów
    w Niemczech, tj. 170 euro, obowiązującej jako limit zwrotu kosztów noclegów
    potwierdzonych rachunkiem).
    Jednocześnie, w sytuacji zapewnienia Opiekunowi noclegu oraz wyżywienia przez
    Podopiecznego, Zleceniobiorca nie otrzyma zwrotu wydatków za nocleg oraz ryczałtów za

    wyżywienie w kwocie 12,25 euro za dobę jako należność z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania z przeznaczeniem na inne drobne wydatki.
    Reasumując, wynagrodzenie ryczałtowe wypłacane Opiekunowi ustalane jest w walucie
    euro i składa się z ww. składników. Z zawartej umowy z Opiekunem wynikać będzie
    odpowiednio wartość zwiększonych kosztów utrzymania Opiekuna za granicą.
    Przy czym w sytuacji zwrotu kosztów podróży kwota zwrotu lub zasady jej przyznawania
    będą określone w umowie. Wysokość poszczególnych składników zawierających się w
    przyznanym wynagrodzeniu będzie natomiast każdorazowo odzwierciedlona w rachunku
    dokumentującym wypłatę wynagrodzenia.
    Zatem z rachunku lub dokumentacji płacowej każdorazowo będzie wynikać:
    · kwota z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za dobę pobytu Opiekuna za granicą
      (nie wyższa niż 12,25 euro) oraz
    · kwota ryczałtu na nocleg (nie wyższa niż 42,5 euro za dobę pobytu) lub zwrotu kosztów
      podróży.
    Wartość dodatkowych należności oraz ewentualnie zwróconych kosztów podróży w
    wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia podlegają zwolnieniu na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl poz. 74 tegoż załącznika kwota diety za dobę podróży zagranicznej w Niemczech
    wynosi 49 euro.
    Zatem Wnioskodawca jako płatnik podatku zamierza zwalniać z podatku dochodowego te
    dodatkowe należności, w łącznej kwocie nie przekraczającej jednak każdorazowo 54,75
    euro za dobę pobytu opiekuna za granicą z uwzględnieniem podanych wyżej kwot.
    Opiekunowie jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, otrzymanych
    świadczeń z tytułu diet i ryczałtów za nocleg nie będą zaliczali do kosztów uzyskania
    przychodów w jakiejkolwiek formie.
    Pytania
    1. Czy na Spółce jako na płatniku ciążyć będzie obowiązek poboru i odprowadzenia
      zaliczki na podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Opiekunom, wykonującym
      umowy zlecenia poza granicami Polski, kwot będących równowartością 25% diet, jako
      należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
      noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w umowie podróży, zgodnie z treścią
      rozporządzenia?
    2. Czy prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od
      kwoty wynagrodzenia po odliczeniu kwoty maksymalnej 54,75 euro, tj. z wyłączeniem
      kwot będących równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i
      ewentualnych zwróconych kosztów podróży?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek poboru i
      odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Opiekunom,
      wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski kwot będących równowartością
      25% diet jako należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i
      ryczałtów z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w umowie podróży
      zgodnie z treścią rozporządzenia.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek
      dochodowy wyłącznie od kwoty wynagrodzenia po odliczeniu kwoty maksymalnej
      54,75 euro, tj. z wyłączeniem kwot będących równowartością 25% diet i należności z
      tytułu noclegów i ewentualnych zwróconych kosztów podróży.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska

    Fundamentalną zasadą obowiązującą w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania określona w art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy, zgodnie z którym to przepisem opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    W związku z tym, jak podkreśla się w doktrynie, obok ustawowej powszechności
    opodatkowania funkcjonują zwolnienia przedmiotowe wskazywane w art. 21 analizowanej
    ustawy oraz dochody zwolnione wymienione w art. 52, 52a i 52c ww. ustawy a także
    dochody, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku (zob. A. Melezini, Przedmiot podatku, ABC).
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Ustawodawca dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez
    podatników na różne źródła przychodów. Stosownie więc do dyspozycji art. 10 ust. 1
    analizowanej ustawy źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony);
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
        8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

        8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Zatem w świetle powołanej regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odrębnym źródłem przychodu jest działalność wykonywana osobiście. Zgodnie z art. 13
    pkt 8 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
    c) przedsiębiorstwa w spadku – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów
      zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
      gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Z kolei w myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b cytowanej ustawy wolne od podatku dochodowego
    są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości
    określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego
    do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z
    zastrzeżeniem ust. 13.
    Stosownie zaś do treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się,
    jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i
    zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów lub
    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.
    Przy czym należy mieć na względzie, że w przedstawionym stanie faktycznym
    Opiekunowie jako zleceniobiorcy (tj. osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej) nie zaliczają do kosztów podatkowych otrzymywanych od Spółki świadczeń
    z tytułu diet i ryczałtów.
    Ponadto, dla właściwego rozstrzygnięcia opodatkowania należności z tytułu podróży nie-
    pracowników Spółki (tj. zleceniobiorców- Opiekunów) należy odwołać się do szczególnych
    regulacji, tj. przepisów rozporządzenia.

    Ponadto, z uwagi na brak definicji legalnej terminu „podróży” należy odwołać się do
    wykładni językowej. Według internetowego Słownika Języka Polskiego podróż to
    przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów;
    podróżowanie (http://www.sjp.pwn.pl).
    W tym kontekście wyjazd zleceniobiorcy, mającego miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski poza granice kraju (na terytorium Niemiec) jest odbywaniem przez niego podróży w
    rozumieniu powołanego art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosując zaś reguły wykładni systemowej należy przyjąć, że pojęcie „podróży służbowej”
    zostało zdefiniowane w art. 775 § 1 ustawy Kodeks pracy, który to przepis stanowi, że
    pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza
    miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy
    przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    Jak wynika z powołanego przepisu, podróż służbowa realizowana jest tylko i wyłącznie w
    ramach stosunku pracy, przez nawiązanie którego, stosownie do art. 22 § 1 KP, pracownik
    zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod
    jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a
    pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
    Przy czym podkreślenia wymaga fakt, że powyższe definicje określone w KP odnoszą się
    do podróży służbowej pracowników, nie zaś do podróży służbowej osób niebędących
    pracownikiem.
    Mając na uwadze powyższe, umówione miejsce świadczenia pracy jest istotne dla
    stosunku pracy. Natomiast należy uwypuklić, że dla umów zlecenia miejsce wykonywania
    czynności wynikającej z tej umowy nie ma znaczenia, nawet w przypadku jego określenia.
    Powyższe wynika z art. 734 w związku z art. 750 ustawy Kodeks cywilny.
    Wnioskodawca wskazuje, że w analizowanych okolicznościach realizowania usług opieki
    poza granicami kraju na warunkach umowy zlecenia owego miejsca wykonywania
    czynności nie należy utożsamiać z miejscem wykonywania pracy określonym w umowie o
    pracę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, celem skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wskazanego
    w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w związku z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych koniecznym jest spełnienie kumulatywnie następujących przesłanek:
    · diety i inne należności za czas podróży służbowej będzie otrzymywać osoba niebędąca
      pracownikiem;
    · wysokość tychże należności będzie ustalona zgodnie z treścią rozporządzenia;
    · podroż musi odbywać się w celu osiągnięcia przychodów,
    · otrzymane świadczenia nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych osoby
      niebędącej pracownikiem.
    Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy (delegowania zleceniobiorców do pracy za
    granicą), Wnioskodawca jest zdania, że wyjazdy Opiekunów spełniają definicję podróży, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zasady rozliczania podróży zagranicznych reguluje rozporządzenie. Tak więc w myśl § 2
    rozporządzenia z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w
    terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,

    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia podróży dieta w czasie podróży zagranicznej jest
    przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki.
    Stosownie zaś do dyspozycji § 13 ust. 2 rozporządzenia dieta przysługuje w wysokości
    obowiązującej dla docelowego państwa podróży zagranicznej. W przypadku podróży
    zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej państw pracodawca może ustalić więcej niż
    jedno państwo docelowe. Przy czym w rozumieniu § 13 ust. 4 rozporządzenia wysokość
    diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest określona w
    załączniku do rozporządzenia.
    Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej do Niemiec została określona w wysokości
    49 euro, natomiast limit na nocleg w wysokości 170 euro (poz. 74 załącznika do
    rozporządzenia).
    Z kolei zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia pracownikowi, któremu
    zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie,
    przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    Ponadto, w myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia za nocleg podczas podróży zagranicznej
    pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w
    granicach limitu określonego w poszczególnych państwach w załączniku do
    rozporządzenia.
    Przy czym zgodnie z § 16 ust. 2 Rozporządzenia w razie nieprzedłożenia rachunku za
    nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.
    Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie
    Wnioskodawcy, skoro przyznane Opiekunom należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania za granicą, czy należności ryczałtowe z tytułu noclegów lub zwrot kosztów
    podróży będą wypłacane na zasadach określonych w rozporządzeniu i nie będą
    przekraczać kwot tam określonych, to kwoty będące równowartością 25% diet jako
    należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
    noclegów i/lub zwrotu kosztów podróży zgodnie z rozporządzeniem, korzystają ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16
    lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym należy uznać, że na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będą ciążyć
    powinności w zakresie poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku
    z wypłaceniem Opiekunom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski wyżej
    określonych należności.
    Wnioskodawca jest zdania, że w związku z limitowaniem świadczeń podlegającym
    zwolnieniu w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy, należy uznać za słuszne, że: w sytuacji,
    gdy cała wartość wypłaconych świadczeń Opiekunom korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania, tym samym Wnioskodawca może wyłączyć z opodatkowania ww.
    należności z podstawy obliczenia zaliczki na podatek dochodowy.
    W związku z tym Spółka zobligowana będzie do odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy wyłącznie od kwoty wynagrodzenia po odliczeniu kwot będących
    równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i ewentualnych zwróconych
    kosztów podróży.
    W przypadku, gdy wypłacone przez Wnioskodawcę świadczenia będą wyższe od progów
    wskazanych w rozporządzeniu, to nadwyżki ponad te limity będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. A zatem na Wnioskodawcy jako płatniku będą

    ciążyły powinności w zakresie obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek
    dochodowy z tytułu ich wypłaty.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:
    1. na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na
      podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Opiekunom, wykonującym umowę
      zlecenia poza granicami Polski kwot będących równowartością 25% diet jako
      należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą i ryczałtów z tytułu
      noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanej w umowie podróży zgodnie z treścią
      rozporządzenia;
    2. prawidłowe będzie odprowadzanie zaliczki na podatek dochodowy wyłącznie od kwoty
      wynagrodzenia po odliczeniu kwoty maksymalnej 54,75 euro, tj. z wyłączeniem kwot
      będących równowartością 25% diet i należności z tytułu noclegów i ewentualnych
      zwróconych kosztów podróży.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jednym ze źródeł przychodów jest działalność wykonywana osobiście. Do przychodów z tej
    działalności, na mocy art. 13 pkt 8 ustawy, zalicza się:
      przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Na podmiotach wypłacających ww. przychody ciążą obowiązki płatnika podatku. Zgodnie
    bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

    Aby prawidłowo zrealizować obowiązki płatnika, podmiot wypłacający należności powinien
    m.in. wziąć pod uwagę, czy nie są one w całości albo w części zwolnione od podatku.
    Jednym z przepisów dotyczących zwolnień od podatku jest art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za
    czas:
        a) podróży służbowej pracownika,
        b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
      - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
      ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
      należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze
      kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c;
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2190) – dalej: Rozporządzenie.
    Jednocześnie, ustawodawca wprowadził dodatkowe warunki zastosowania zwolnienia z
    art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy. Na mocy art. 21 ust. 13 ustawy zwolnienie to stosuje się,
    jeżeli:
    · otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i
    · zostały poniesione:
        1) w celu osiągnięcia przychodów lub
        2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
        3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
        4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Ponadto, wedle art. 21 ust. 15c omawianej ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do
      przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której
      mowa w art. 13 pkt 8.
    Dla prawidłowego rozstrzygnięcia Państwa sprawy koniecznym jest przede wszystkim
    ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „podróży” ujęte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyodrębnia dwa rodzaje podróży:
    · „podróż służbową” oraz
    · „podróż osoby niebędącej pracownikiem”.
    Skoro ustawodawca użył w przepisie dwóch różnych zwrotów, to nie należy nadawać im
    tego samego znaczenia.
    Samo pojęcie „podróży” nie zostało zdefiniowane ani w ustawie podatkowej, ani w innych
    przepisach. Zatem, aby odkodować jego treść, należy odwołać się do znaczenia jakie
    pojęcie to ma w języku powszechnym. Według internetowego Słownika Języka Polskiego (
    www.sjp.pl), podróż to przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych

    terenów; podróżowanie. A zatem, podróż to przebycie drogi do jakiegoś odległego
    miejsca, przy czym elementami tego pojęcia nie jest czas odbywania, częstotliwość czy też
    kierunki podróży.
                                    5Pojęcie „podróży służbowej” zostało zdefiniowane w art. 77 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca
    1976 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277), który stanowi:
      Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza
      miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem
      pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    Podróż służbowa jest realizowana w ramach stosunku pracy, zdefiniowanego w art. 22
    Kodeksu pracy. Przepis ten w § 1 stanowi:
      Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy
      określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i
      czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika
      za wynagrodzeniem.
    Istotnym elementem stosunku pracy jest umówione miejsce świadczenia pracy.
    Wykonywanie pracy poza wyznaczonym miejscem odbywa się na polecenie pracodawcy
    jako podróż służbowa.
    Pojęcie „podróży osoby niebędącej pracownikiem” odnosi się do wyjazdów osób, które nie
    mają statusu pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę, w tym
    zleceniobiorców.
    W przypadku umów zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do wykonania
    określonej czynności. Miejsce wykonania tej czynności nie jest elementem istotnym
    umowy na warunkach zlecenia, nawet jeżeli w umowie takie miejsce wskazano – art. 734
    w zw. z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.). Z tego względu należy odróżniać pojęcie podróży zleceniobiorcy od pojęcia
    podróży służbowej.
    Odnosząc powyższe do opisanego przez Państwa zdarzenia, należy uznać, że w sytuacji
    gdy delegują Państwo zleceniobiorców (opiekunów) do wykonywania zadań za granicę, to
    wyjazdy te spełniają definicję podróży osoby niebędącej pracownikiem w rozumieniu art.
    21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, z opisu sprawy wynika, że spełnione są także warunki zwolnienia określone
    w art. 21 ust. 13 ustawy.
    Wobec tego, diety i inne należności przysługujące zleceniobiorcom z tytułu takiej podróży
    podlegają zwolnieniu do wysokości określonej w Rozporządzeniu. Rozporządzenie dotyczy
    co prawda podróży pracowników, ale wskazane w nim limity należności uwzględnia się
    także dla określenia wartości zwolnienia od podatku należności z tytułu podróży osób
    niebędących pracownikami.
    I tak, Rozporządzenie odnosi się do następujących należności:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,
    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Limity przysługujących należności zostały określone odpowiednio w:
    · § 3 Rozporządzenia – dotyczącym zwrotu kosztów przejazdów, w gdzie wskazano m.in.:

        2. Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości
        udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka
        transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym
        miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany
        środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.
    · § 4 Rozporządzenia – dotyczącym zwrotu poniesionych w czasie podróży krajowej lub
      podróży zagranicznej innych niezbędnych wydatków związanych z tą podróżą,
      określonych lub uznanych przez pracodawcę, gdzie w ust. 1 wskazano:
      Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne
      niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę,
      zwraca się je w udokumentowanej wysokości.
    · § 13 i 14 Rozporządzenia – dotyczącym diet, gdzie wskazano m.in.:
      § 13
      2. Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
      4. Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
      § 14
      Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
      4. Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    · § 16 rozporządzenia – dotyczący kosztów noclegów:
      1. Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w
      wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w
      poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia.
      2. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w
      wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas
      przejazdu.
      3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna
      zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg.
    W załączniku do Rozporządzenia, określono przy tym:
    · wartość diety za dobę podróży zagranicznej do Niemiec – w wysokości 49 euro,
    · limit kosztów noclegu – w wysokości 170 euro.
    Wobec tego, należności, które wypłacają Państwo opiekunom (tj. Państwa
    zleceniobiorcom) z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, należności
    ryczałtowe z tytułu noclegów i/lub zwrotu kosztów zdefiniowanych w umowie podróży i
    które mieszczą się w limitach określonych w Rozporządzeniu, są wolne od podatku na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, na Państwu jako płatniku, nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia
    zaliczek na podatek dochodowy w związku z takimi wypłatami. Wartość takich wypłat nie
    powinna być uwzględniana jako element podstawy opodatkowania dla potrzeb wyliczenia
    zaliczki na podatek.

    Jeżeli jednak wypłacone przez Państwa należności będą wyższe od limitów określonych
    Rozporządzeniu, to nadwyżki wypłat ponad te limity będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym. W takiej sytuacji będą mieli Państwo obowiązek obliczenia,
    pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od tej części wypłat.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja ocenia, czy prawidłowo rozumieją Państwo zasady stosowania zwolnienia z
    art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie odnosi się
    natomiast do konkretnych kwot należności, w tym do wyliczonej przez Państwa
    „maksymalnej kwoty odliczenia”. Wykraczałoby to bowiem poza zakres instytucji
    interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.