Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-423/10-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-09
Teza: Czy przychód z tytułu częściowych dopłat otrzymanych przez x na zakup węzłów cieplnych w ramach zawartych umów, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; wydatek; zakup; zwrot; zwrot-zwrot wydatków; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 12.05.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowej kwalifikacji dopłat otrzymanych na zakup węzłów cieplnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 29 lipca 2010 r. (data wpływu 02.08.2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowej kwalifikacji dopłat otrzymanych na zakup węzłów cieplnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się wytwarzaniem i dystrybucją energii cieplnej na terenie miasta.

W roku 2009, Spółka zawarła m. in. umowy z P(…) oraz z Powiatem (…) na podłączenie do sieci cieplnej obiektów ww. odbiorców. W ramach tych umów, kontrahenci zobowiązali się m. in. do częściowego zwrotu nakładów na zakup węzłów cieplnych. I tak, na podstawie umowy nr (…) z dnia (…)2009 r. pomiędzy P(…) a Wnioskodawcą, Spółka otrzymała 13.644,00 zł tytułem refundacji poniesionych wydatków na realizację inwestycji „Przyłączenie nowoprojektowanego budynku mieszkalnego (…) do sieci cieplnej (…)”.

Natomiast na podstawie umowy nr (…) z dnia (…)2009 r. pomiędzy Powiatem (…) a Wnioskodawcą Przedsiębiorstwo dostało 16.100,00 zł także z tytułu refundacji poniesionych wydatków na realizację inwestycji „Przyłączenie budynku Powiatowego (…) do sieci cieplnej (…)”.

Obydwa dofinansowane węzły cieplne stanowią własność Spółki i na podstawie dowodów OT zostały przyjęte do ewidencji środków trwałych w m-cu 12/2009 r.

W zeznaniu CIT 8 za 2009 r., Spółka wykazała przychód z tytułu uzyskanej dopłaty do zakupu węzłów cieplnych jako zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. amortyzacja tych węzłów cieplnych od części wartości początkowej sfinansowanej refundacją zostanie wyłączona z kosztów uzyskania przychodów.

W zakresie podatku od towarów i usług Spółka na obie transakcje wystawiła faktury VAT i odprowadziła podatek należny VAT wg obowiązujących zasad.

W piśmie z dnia 29 lipca 2010 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Spółka wskazała, iż:

*   zwrot wydatków na zakup węzłów cieplnych (stanowiących własność Spółki) w ramach zawartych umów jest rozliczany przez Spółkę tak jak darowizna;

*   kwoty dopłat do obu zrealizowanych przez Spółkę inwestycji zostały otrzymane przez Spółkę po zakupie węzłów cieplnych, ale przed zakończeniem inwestycji, tj. przed przyjęciem węzłów cieplnych do użytkowania na podstawie dowodów OT;

*   dopłaty do zakupu ww. węzłów cieplnych nie wiązały się z jakąkolwiek formą świadczenia wzajemnego na rzecz kontrahentów;

*   zakupione przez Spółkę węzły cieplne podlegają amortyzacji, zgodnie z przepisami art. 16a -16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;

*   odpisy amortyzacyjne zaliczane są w Spółce w koszty uzyskania przychodów od części wartości początkowej niesfinansowanej ww. zwrotem nakładów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy przychód z tytułu częściowych dopłat otrzymanych przez Spółkę na zakup węzłów cieplnych w ramach zawartych umów, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w roku 2009 przychód z tytułu zwrotu nakładów poniesionych na zakup węzłów cieplnych w ramach ww. umów korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Amortyzacja węzłów cieplnych od części wartości początkowej sfinansowanej refundacją powinna zostać wyłączona z kosztów uzyskania przychodów w roku 2010 i latach następnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 tej ustawy, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Przychodami są więc w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, a w zakresie przychodów związanych z działalnością gospodarczą także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ww. ustawy).

Przychody neutralne podatkowo, a więc niestanowiące podstawy ustalania dochodu podatnika podlegającego opodatkowaniu, wymienia przepis art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonując ich wyczerpującego wyliczenia. W wyniku tej regulacji przepis ten tworzy zamknięty katalog, którego zakres nie podlega rozszerzeniu czy też zawężeniu poprzez stosowanie analogii, czy wykładni rozszerzającej. Do przychodów tych należą, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, zwrócone inne wydatki nie zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki niepodlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów wymienia przepis art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem te wszystkie wydatki wymienione w tym przepisie, które zostały podatnikowi zwrócone, wyłączone są z przychodów podatnika.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Skutki podatkowe związane ze zwrotem kosztów, będą generalnie uzależnione od tego, czy wydatki, które będą zwracane podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów.

Natomiast, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym.

Ponadto, aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych wydatków”, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest by „wydatek ten nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów” oraz by wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi, przy czym wydatek poniesiony jest odpowiednikiem wydatku zwróconego. Tak więc „wydatek zwrócony” to ten sam, a nie taki sam, wydatek, który został poniesiony. Zwróconym wydatkiem nie jest bowiem uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku, lecz nie stanowi jego zwrotu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie i dystrybucja energii cieplnej na terenie miasta (…). W 2009 r. Spółka zawarła z dwoma podmiotami umowy dotyczące podłączenia ich obiektów do sieci cieplnej. W ramach tych umów, kontrahenci zobowiązali się m. in. do częściowego zwrotu nakładów na zakup węzłów cieplnych. Kwoty dopłat do zakupu ww. węzłów cieplnych zostały otrzymane przez Spółkę po ich nabyciu, lecz przed zakończeniem inwestycji, tj. przed przyjęciem węzłów cieplnych do używania na podstawie dowodów OT.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż w przypadku otrzymania przez Spółkę zwrotu wydatków na nabycie środka trwałego, odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów, a kwota jaką Spółka otrzyma z tytułu zwrotu przedmiotowych wydatków nie będzie stanowiła przychodu do równowartości poniesionych wydatków.

W przedmiotowej sytuacji nie znajdzie zatem zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14 i 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a - 16m.

Reasumując, środki pieniężne otrzymane przez Spółkę po zakupie środków trwałych jako zwrot wydatków poniesionych na zakup przedmiotowych środków trwałych nie stanowią dla Spółki przychodu podatkowego, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych środków trwałych z tytułu nabycia których Spółka otrzymała zwrot, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Powyższej interpretacji udzielono na podstawie stanu faktycznego opisanego w złożonym w dniu 12 maja 2010 r. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji celem wydania interpretacji indywidualnej.

Jednocześnie nadmienia się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.