Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.741.2025.3.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Sprzedająca nie będzie działała w charakterze podatnika VAT
prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dostawa
grunty-dostawa gruntu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
1

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (...) (dalej:
    „Spółka” lub „Nabywca”) jest spółką, której głównym przedmiotem działalności jest (...).
    Ponadto Spółka prowadzi również działalność związaną z wynajmem i zarządzaniem
    nieruchomościami (...).
    Spółka jest oraz, na moment Transakcji (zdefiniowanej w dalszej części opisu), będzie
    czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    W związku z realizacją kolejnego projektu, Spółka planuje nabyć szereg nieruchomości
    gruntowych.
    W tym zakresie Spółka nabędzie między innymi nieruchomość gruntową p. B. jako
    właścicielki nieruchomości (dalej: „Sprzedająca”; Sprzedająca łącznie z Nabywcą dalej:
    „Strony” lub „Zainteresowani”), która to nieruchomość gruntowa opisana została
    szczegółowo w dalszej części wniosku.

    W związku z tym Strony zawarły przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości (dalej: „Umowa Przedwstępna”), z tytułu której Nabywca zapłaci
    Sprzedającej umówioną cenę. Strony w ramach Umowy Przedwstępnej wyraziły wolę, by
    po spełnieniu określonych warunków doszło do zawarcia Umowy Przyrzeczonej (dalej:
    „Umowa Przyrzeczona”; dalej w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości oraz
    czynności temu towarzyszących, których skutkiem będzie zawarcie Umowy Przyrzeczonej:
    „Transakcja”).
    Przedmiotem Transakcji będzie nieruchomość gruntowa położona na terenie
    miejscowości C., (...), stanowiąca działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni
    (...) metrów kwadratowych, obręb ewidencyjny (...), dla której prowadzona jest księga
    wieczysta nr (...), (dalej: „Nieruchomość”).
    Na małym fragmencie Nieruchomości znajdują się pozostałości siedliska, które w
    przeszłości stanowiły budynek mieszkalny (dalej: „Pozostałości”). Budynek został
    wybudowany przed II Wojną Światową. Pozostałości nie są wykorzystywane już od wielu
    lat (w tym zwłaszcza nie były wykorzystywane w żadnym zakresie przez Sprzedającą). Od
    wielu lat, z uwagi na stan techniczny, budynek nie nadawał się do użytkowania.
    Pozostałości nie były przedmiotem ulepszenia przez Sprzedającą. Z punktu widzenia
    Sprzedającej i Nabywcy, przedmiotem Transakcji ma być grunt niezabudowany.
    Pozostałości nie stanowią bowiem żadnej wartości ekonomicznej i będą musiały być
    usunięte przez Nabywcę w celu realizacji Inwestycji. Od 2023 r. budynek składający się na
    Pozostałości nie figuruje w ewidencji gruntów i budynków, a cała Nieruchomość ma
    oznaczenie rolne (RIIIb, RIVa, RIVb).
    Spółka wskazuje, że na Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących (dalej:
    „Nieruchomości Sąsiadujące”) Spółka planuje realizację inwestycji dotyczącej
    wybudowania obiektu logistycznego (dalej: „Inwestycja”). Po wybudowaniu, Spółka będzie
    świadczyła usługi najmu powierzchni w budynkach magazynowych. Czynności te będą
    podlegały opodatkowaniu VAT.
    Na moment planowanej Transakcji, Nieruchomość będzie objęta decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu oraz Nabywca wyłączy część Nieruchomości z
    produkcji rolnej, jak również uzyska dla planowanej Inwestycji pozwolenie na budowę.
    Nieruchomość nie jest na dzisiaj objęta planem zagospodarowania przestrzennego (dalej:
    „PZP”).
    Sprzedająca nabyła Nieruchomość na podstawie umowy darowizny, udokumentowanej
    aktem notarialnym sporządzonym w dniu (...) 2007 roku przez D.; notariusza (...), za
    numerem Repertorium A (...). Fakt nabycia Nieruchomości oraz posiadania jej na własność
    przez Sprzedającą nie jest kontestowany przez żadną osobę trzecią lub organ.
    Sprzedająca wykonuje działalność gospodarczą i jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy
    z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 236).
    Nieruchomość nie jest i nie była w przeszłości wykorzystywana dla celów działalności
    gospodarczej, o której mowa powyżej.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani
    przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.
    Sprzedająca jest osobą fizyczną, która na dzień zawarcia Transakcji będzie
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Sprzedająca dokonała (...) 2024 r. sprzedaży innej nieruchomości gruntowej. Z tytułu tej
    sprzedaży nie odprowadzono VAT.
    Podsumowując okoliczności nabycia i posiadania Nieruchomości:
    i. Nieruchomość została nabyta przez Sprzedającą w drodze darowizny, a zatem
      Nieruchomość nie została nabyta z intencją dokonania dalszej odsprzedaży;

    ii. nabycie Nieruchomości miało miejsce w 2007 r., a zatem 18 lat temu.
    W celu dostosowania Nieruchomości do wymogów i potrzeb Nabywcy, Sprzedająca
    udzieliła Spółce pełnomocnictwa na szereg czynności prowadzących do umożliwienia
    zakupu przez Nabywcę Nieruchomości, co zostało opisane poniżej. Pełnomocnictwo
    obejmuje m.in. uzyskanie ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny
    Nieruchomości, wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie
    Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i
    udzielający pozwolenia na budowę. Działania te są niezbędne do skutecznego zawarcia
    Transakcji z uwagi na obowiązujące przepisy prawa.
    W myśl postanowień Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, iż do zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej dojdzie pod warunkiem m.in.:
    i. uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę
      dla Inwestycji;
    ii. przeprowadzenie podziału geodezyjnego Nieruchomości;
    iii. faktycznego wyłączenia części Nieruchomości (klasy IV) z produkcji rolnej poprzez
      rozpoczęcie przez Spółkę robót budowlanych i dokonania odpowiedniego wpisu w
      dzienniku budowy.
    Sprzedająca nie podejmowała się dokonywania poniżej wymienionych czynności (ani
    samodzielnie, ani przez pełnomocników):
    i. ponoszenie nakładów finansowych w celu przygotowania działek do sprzedaży,
    ii. uzbrojenie działek,
    iii. wydzielenie dróg wewnętrznych,
    iv. działania marketingowe (inne niż zwykłe formy ogłoszenia),
    v. występowanie do organów z wnioskami o poniższe lub podobne:
      i. przekształcenie działek pod zabudowę,
      ii. decyzję o warunkach zabudowy,
      iii. uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub o jego
        zmianę,
      iv. uzyskanie warunków technicznych przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do
        infrastruktury technicznej,
      v. wycinkę drzew i krzewów.
    Sprzedająca udzieliła Nabywcy w ramach zawartej Umowy Przedwstępnej prawa do
    dysponowania Nieruchomością w celu przeprowadzenia wszelkich niezbędnych badań i
    prób (w tym odwiertów), w szczególności badań geologicznych oraz badań poziomu wód
    gruntowych.
    Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała i przekazała
    Spółce oddzielny dokument potwierdzający bezwarunkowe i nieodwołane udzielenie
    Nabywcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, w tym m.in.:
    i. przeprowadzenie niezbędnych badań i prób,
    ii. wystąpienie o wszelkie pozwolenia, opinie i inne dokumenty z tym związane, w
      szczególności w zakresie audytu środowiskowego i badań geologicznych oraz badań
      poziomu wód gruntowych;
    iii. wystąpienie z wnioskami o wydanie wszelkich decyzji administracyjnych
      wymaganych do powstania na terenie Nieruchomości Inwestycji, w tym decyzji
      podziałowych,

    iv. wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie
      Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i
      udzielający pozwolenia na budowę.
    Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała i przekazała
    Spółce oddzielne pełnomocnictwo (dalej: Pełnomocnictwo) do dokonywania wszelkich
    niezbędnych czynności do nabycia przez Spółkę Nieruchomości, wskazanych w Umowie
    Przedwstępnej. Pełnomocnictwo to obejmuje także:
    i. uzyskanie warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury
        technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej,
        teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej
        lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych,
        oraz włączenia do dróg,
    ii. uzyskanie decyzji zatwierdzających podział Nieruchomości,
    iii. wyodrębnienie działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość do nowych
        ksiąg wieczystych,
    iv. uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej oraz uzyskania decyzji
        dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie,
    v. uzyskanie decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskanie decyzji o nasadzeniach
        zastępczych,
    vi. uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości oraz decyzji
        zamiennych,
    vii. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości oraz
        decyzji zamiennych,
    viii. uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu z Nieruchomości oraz zgody wydanej przez
        zarządcę drogi na włączanie się do ruchu aut obsługujących Inwestycję,
    ix. uzyskanie decyzji – pozwolenia wodnoprawnego oraz decyzji zamiennych,
    x. uzyskanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
        budowę Inwestycji,
    xi. zmianę przeznaczenia Nieruchomości lub jej części w rejestrze gruntów,
    xii. uzyskanie wszelkich zaświadczeń z urzędów oraz organów administracji dotyczących
        Nieruchomości,
    xiii. przystępowanie do wszczętych i niezakończonych postępowań dotyczących
        Nieruchomości, toczących się lub zawieszonych przed organami administracji,
    xiv. występowanie do właściwych organów z wnioskami o wydanie kopii i duplikatów
        dokumentów związanych z wszelkimi procesami inwestycyjnymi przeprowadzonymi
        w odniesieniu do Nieruchomości,
    xv. występowanie z procedurą uzyskania klauzuli ostateczności wszelkich dokumentów
        związanych z procesami inwestycyjnymi przeprowadzonymi w odniesieniu do
        Nieruchomości,
    xvi. dokonywanie wszelkich innych czynności, składanie wszelkich oświadczeń oraz
        podpisanie wszelkich innych dokumentów, jakie wedle uznania Pełnomocnika
        okażą się niezbędne lub wskazane celem realizacji przedmiotowego
        pełnomocnictwa,
    - dalej: „Zakres Pełnomocnictwa”.
    Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała ze Spółką umowę
    użyczenia (dalej: „Umowa Użyczenia”), w ramach której oddała Nieruchomość Spółce do
    bezpłatnego używania. Użyczenie nastąpiło na czas oznaczony do daty końcowej (zgodnie

    z definicją w Umowie Przedwstępnej) lub do odstąpienia od Umowy Przedwstępnej lub do
    daty Transakcji. Celem użyczenia jest używanie Nieruchomości przez Spółkę w celu
    uzyskania wszelkich zezwoleń i decyzji administracyjnych dotyczących Inwestycji.
    Na mocy Umowy Przedwstępnej, Sprzedająca zobowiązała się współpracować z Nabywcą
    w ramach prowadzonej przez niego Inwestycji. Sprzedająca zobowiązała się m.in. nie
    wykonywać przysługujących jej praw do odwoływania się od decyzji wydanych w toku
    prowadzonych przez Nabywcę postępowań.
    W ramach Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, że po jej zawarciu, Sprzedająca
    przekaże Nabywcy wszelkie dokumenty oraz informacje będące w jej posiadaniu i
    dotyczące Nieruchomości. Przekazanie Nabywcy powyższej dokumentacji nastąpi w
    oryginałach lub w poświadczonych urzędowo kopiach i zostanie potwierdzone przez
    Strony poprzez podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego. Kompletna lista dokumentacji
    przekazywanej Nabywcy stanowić będzie załącznik do Umowy Przyrzeczonej. Niezależnie
    od powyższego, Sprzedająca zobowiązała się do niezwłocznego przekazania dodatkowej
    dokumentacji, w posiadanie której wejdzie po dniu zawarcia Umowy Przyrzeczonej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Sprzedająca prowadzi działalność gospodarczą (dalej: DG) polegającą w przeważającej
    części na sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzonej w
    wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.25.Z). Działalność ta jest prowadzona w ramach
    spółki cywilnej. Pozostałe rodzaje prowadzonej DG to (...).
    Działka nr 1 (dalej: Nieruchomość) służyła w przeszłości do uprawy zboża oraz warzyw.
    Następnie na Nieruchomość była prowadzona uprawa tzw. międzyplonu w celu
    zachowania gleby w dobrym stanie oraz uniknięcia rozprzestrzenienia się chwastów. Od
    około siedmiu lat Nieruchomość nie jest wykorzystywana rolniczo. Przez cały okres
    pozostawania Nieruchomości w posiadaniu przez Sprzedającą nie była ona używana dla
    celów osobistych Sprzedającej, w szczególności Nieruchomość nie była ani nie jest
    wykorzystywana dla celów prowadzenia DG. Sprzedająca nie oddawała ani nie oddaje
    Nieruchomości w najem, dzierżawę ani nie oddaje jej do używania na podstawie innych
    umów.
    Jednakże w przeszłości Sprzedająca zawarła umowę przedwstępną sprzedaży
    Nieruchomości z innym niż A. inwestorem, któremu Sprzedająca udzieliła prawa do
    używania Nieruchomości w celu m.in. przeprowadzenia badań geologicznych oraz badań
    poziomu wód gruntowych, uzyskiwania warunków przyłączeniowych od dostawców
    mediów oraz podpisywania z nimi umów przyłączeniowych oraz dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) (dalej: Prawo budowlane).
    Wspomniana umowa przedwstępna nie doprowadziła do zawarcia umowy przyrzeczonej
    tzn. Nieruchomość pozostała w rękach Sprzedającej.
    Sprzedająca nie jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) (dalej: ustawa o
    VAT).
    Sprzedająca nie wykorzystywała ani nie wykorzystuje Nieruchomości do działalności
    rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Płody rolne wytworzone w wyniku ww. upraw zbóż
    oraz warzyw nie były sprzedawane przez Sprzedającą, gdyż uprawy te były prowadzone
    przez rodziców Sprzedającej. Od około siedmiu lat Nieruchomość nie jest wykorzystywana
    do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    W związku z wyżej wspomnianymi działaniami Sprzedającej dotyczącymi planowanej
    sprzedaży Nieruchomości na rzecz innego niż A. inwestora, pełnomocnik Sprzedającej
    złożył w imieniu i na rzecz Sprzedającej wniosek o podział geodezyjny Nieruchomości.
    Postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, w którym Sprzedająca jest stroną,
    zostało wstrzymane z uwagi na brak kontynuacji ówczesnego procesu inwestycyjnego

    przez przedmiotowego inwestora (który nie był podmiotem powiązanym z A.). W ramach
    Transakcji ze Spółką postępowanie to zostało wznowione w celu uzyskania decyzji
    podziałowej dla Nieruchomości.
    Ponadto Sprzedająca udzieliła wspomnianemu inwestorowi pełnomocnictwa zbliżonego
    do Pełnomocnictwa opisanego we Wniosku, na podstawie którego dokonywano szeregu
    czynności zmierzających do przygotowania Nieruchomości do sprzedaży (m.in. badania
    gruntu, zmiana klasyfikacji niektórych klas działek).
    W trakcie minionych lat w odniesieniu do Nieruchomości miał miejsce podział
    nieruchomości przeprowadzony na wniosek organu samorządowego, w celu wydzielenia
    pasa gruntu pod drogę publiczną. Sprzedająca nie byłą inicjatorem tego postępowania.
    Według stanu na dziś nie miał miejsca podział Nieruchomości z inicjatywy Sprzedającej.
    Sprzedająca nawiązała kontakt z Nabywcą z pomocą pośrednika w obrocie
    nieruchomościami. Sprzedająca nie ogłaszała sprzedaży Nieruchomości w środkach
    masowego przekazu ani nie podejmowała innych działań marketingowych w stosunku do
    Nieruchomości.
    Sprzedająca zdecydowała się sprzedać Nieruchomość z uwagi na świadomość korzystnej
    lokalizacji Nieruchomości (bliskość (...) i bardzo dobre połączenie z drogą szybkiego ruchu)
    oraz oferowaną przez Spółkę cenę, której Sprzedająca nie uzyskałaby na rynku w
    przypadku sprzedaży Nieruchomości jako nieruchomości rolnej lub pod budownictwo
    mieszkaniowe.
    Sprzedająca zamierza przeznaczyć środki z Transakcji na cele prywatne, które na ten
    moment nie są sprecyzowane.
    Sprzedająca posiada obecnie:
    1) niezabudowaną działkę rolną nr 2 odkupioną od swojego brata w październiku 2025 r.
    w ramach realizacji umowy powiernictwa, w wyniku której Sprzedająca weszła w prawa
    i obowiązki Nabywcy, który zamierzał dokonać analogicznej do opisanej we Wniosku
    transakcji z ww. bratem Sprzedającej. Ta transakcja jest przedmiotem odrębnego
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 22 października 2025 r. złożonego
    przez Spółkę, w którym Sprzedająca występuje jako zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania.
    2) budynek mieszkalny (dom jednorodzinny) oraz działkę pod ww. budynkiem
    jednorodzinnym zlokalizowaną w innej miejscowości. Sprzedająca weszła w ich
    posiadanie wskutek darowizny z 2017 r.;
    3) lokal niemieszkalny nabyty w 2016 r., w celach inwestycyjnych, wynajmowany przez
    Sprzedającą innym podmiotom (z tytułu najmu Sprzedająca odprowadza podatek VAT);
    4) działkę nabytą w 2006 r. w celu wybudowania domu na potrzeby własne lub dzieci
    Sprzedającej. Działka ta jest niezabudowana i pozostaje niewykorzystywana przez
    Sprzedającą w żaden sposób;
    5) lokal niemieszkalny nabyty w 2021 r., który jest wykorzystywany przez Sprzedającą do
    prowadzenia jej podstawowej DG.
    Sprzedająca nie wyklucza nabycia w przyszłości innych nieruchomości z zamiarem ich
    odsprzedaży.
    Usunięcie Pozostałości nastąpi w najbliższym czasie, po dokonaniu Transakcji opisanej we
    Wniosku.
    Pozostałości siedliska nie stanowią i na dzień dokonania Transakcji nie będą stanowić
    budynku w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. W 2023 r. siedlisko zostało
    wykreślone z ewidencji gruntów i budynków, co potwierdza Zawiadomienie o zmianie z

    dnia (...) 2023 r. wydane przez Starostę (...) (Aktualizacja bazy EGIB polegająca na zmianie
    przebiegu granic oraz usunięcie budynku o idn. (...) posadowionego na dz. ew. 1 na
    podstawie (...).
    Ostatnią osobą zamieszkującą siedlisko była prababcia Sprzedającej i zakończyło się to ok.
    40 lat temu. Od tego czasu nikt nie używał przedmiotowego obiektu. Według stanu na dziś
    pozostałości siedliska stwarzają zagrożenie dla osób postronnych z uwagi na zapadnięcie
    się pozostałości konstrukcji i pokrycia dachu oraz znaczący stopień uszkodzenia ścian,
    który uniemożliwia wejście do środka.
    Nabywca będzie prowadził na Nieruchomości wyłącznie działalność opodatkowaną
    podatkiem VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie jak we wniosku)
    1. Czy w zakresie planowanej Transakcji Sprzedająca będzie działać w charakterze
    podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
    2. Czy Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT?
    3. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Zainteresowanych:
    1) w zakresie planowanej Transakcji Sprzedająca będzie działać w charakterze podatnika
    VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,
    2) Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    3) Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę
    podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego zdarzenia przyszłego
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz
    zbycie praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT (tj. spółdzielczego
    lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu czy prawa użytkowania wieczystego).
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu VAT, bowiem ta, aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub

    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powyższego wynika, że dana czynność (np. dostawa towarów) podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, który to zarazem w odniesieniu do danej transakcji działa w
    takim charakterze (tj. podatnika). Innymi słowy fakt, czy dany podmiot prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT będzie, w kontekście
    danej czynności, determinował następczo fakt jej opodatkowania VAT lub też braku
    takiego opodatkowania. Zarazem, dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT
    - co do zasady – zastosowanie będą miały do niego ewentualne prawa oraz obowiązki
    przewidziane przez ustawę o VAT z uwagi na posiadany status.
    Mając powyższe na uwadze, zasadniczym jest ustalenie, czy w danych okolicznościach
    Sprzedająca, jako osoba fizyczna, będzie działać w charakterze podatnika VAT
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z 3 kwietnia 2025 r.
    w sprawie Grzera (C-213/24) stwierdzono, że działania takie jak:
    i. podział nieruchomości na mniejsze działki i podjęcie niezbędnych działań w celu
      dokonania w związku z tym zmiany wpisów w rejestrze gruntów i księgach
      wieczystych;
    ii. zmiana przeznaczenia działek w miejscowym planie zagospodarowania
      przestrzennego (z gruntów rolnych na działki budowlane);
    iii. nabycie dodatkowej działki gruntu w celu utworzenia dróg wewnętrznych i
      dojazdowych do wydzielonych działek;
    iv. uzbrojenie nieruchomości w media;
    v. usunięcie elementów niezgodnych z zamierzonym wykorzystaniem działek;
    vi. uzyskanie wymaganych zezwoleń od właściwych organów;
    vii. przeprowadzenie reklamy działek wśród potencjalnych nabywców;
    viii. przygotowanie dokumentów niezbędnych do zawarcia notarialnych aktów
      sprzedaży
    można zakwalifikować jako aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, przy
    zaangażowaniu środków podobnych do tych wykorzystywanych przez profesjonalnych
    handlowców.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska- Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej,
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w ww.
    wyrokach czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
    z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
    transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy VAT,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Z drugiej strony za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, wykazując przy

    tym aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na orzecznictwo TSUE, w zakresie w jakim
    odwołuje się ono do pojęcia „majątku prywatnego” i dokonywanych w jego ramach
    czynności, w kontekście oceny podlegania takich czynności VAT. W pierwszej kolejności
    należy w tym miejscu przywołać wyrok TSUE z 4 października 1995 r. w sprawie Dieter
    Armbrecht przeciwko Finanzamt Uelzen (C-291/92), w którym analizowano kwestię
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. We wskazanym orzeczeniu TSUE rozgraniczył czynności
    jakie skarżący wykonywał jako podatnik podatku od wartości dodanej, a jakie dokonywał
    działając jako prywatna osoba fizyczna zarządzając majątkiem prywatnym. W ramach
    oceny w jakim charakterze dany podmiot dokonuje czynności TSUE wskazał, iż podatnik m.
    in. powinien co do zasady przez cały okres posiadania nieruchomości wykazać zamiar
    zachowania jej dla celów prywatnych, czego definitywnym przykładem może być np.
    wybudowanie na nieruchomości gruntowej domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych (analogicznie TSUE w wyroku z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie H. E.
    przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach (C-25/03).
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie
    się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Tym samym uznanie danego podmiotu za podatnika dla celów VAT wymaga ustalenia, że
    jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną) i nie stanowi
    zarazem czynności, która odnosi się do majątku prywatnego i jest wyrazem dysponowania
    przysługującym prawem własności co do tego majątku.
    O zawodowej (profesjonalnej) formie Transakcji świadczy fakt podpisania oddzielnego
    dokumentu Pełnomocnictwa, w którym Sprzedająca upoważnia Spółkę m.in. do uzyskania
    warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury technicznej,
    uzyskania decyzji zatwierdzających podział Nieruchomości, uzyskania niezbędnych decyzji
    administracyjnych, dokonywania wszelkich innych czynności, składania wszelkich
    oświadczeń oraz podpisania wszelkich innych dokumentów, jakie wedle uznania Spółki
    okażą się niezbędne lub wskazane celem realizacji Pełnomocnictwa.
    Niektóre z czynności objętych Pełnomocnictwem z różnych przyczyn muszą zostać
    dokonane przed Transakcją – m.in. bez wyłączenia nieruchomości z produkcji rolnej
    Transakcja nie mogłaby mieć miejsca (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 kwietnia
    2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego).
    Za uznaniem, że Transakcja ma charakter profesjonalny świadczy także podpisanie
    Umowy Użyczenia Nieruchomości, na podstawie której Spółka będzie używać
    Nieruchomości w celu uzyskania wszelkich zezwoleń i decyzji administracyjnych.
    W konsekwencji ostateczna ocena co do tego, czy dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga każdorazowego badania w
    kontekście danej czynności oraz towarzyszącym jej okolicznościom.
    Fakt wykonywania, w oparciu o udzielone Pełnomocnictwo, czynności wskazanych w
    Zakresie Pełnomocnictwa przez Nabywcę na rzecz Sprzedającej, w istocie należy

    poczytywać jako działania dokonywane przez Sprzedającą. Z istoty pełnomocnictwa
    wynika bowiem, iż pełnomocnik mimo iż dokonuje czynności samodzielnie, z uwagi na
    przyznane umocowanie w praktyce działa w imieniu i na rzecz mocodawcy.
    W efekcie należy wskazać, iż Sprzedająca, jak również podmioty na rzecz których
    Sprzedająca udzieliła pełnomocnictwa, którzy zarazem we wskazanym zakresie działać
    będą w imieniu i na rzecz Sprzedającej, będą wspólnie wykonywali szereg czynności, które
    pozostają ze sobą w swoistej synergii stanowiąc w pewnym sensie wspólne
    przedsięwzięcie.
    Charakter dokonywanych działań przez Sprzedającą, zaangażowanie Nabywcy będącego
    profesjonalnym podmiotem, którego głównym przedmiotem działalności jest realizacja
    projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, w kontekście
    podejmowanych czynności zmierzających docelowo do sprzedaży Nieruchomości i
    możliwości wykonania na niej Inwestycji, wskazują na zorganizowany charakter tych
    czynności, których nie sposób uznać za jednostkowe działania. W efekcie całość
    powyższych działań wykracza dalece poza przysługujące Sprzedającej zwykłe
    wykonywanie prawa własności. Tego typu działań nie sposób poczytywać jako działań
    wykonywanych jedynie w obrębie majątku prywatnego, gdyż te stanowią w istocie
    działalność w sferze prawnopodatkowej Sprzedającej.
    Przy czym należy podkreślić, że, z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, działania objęte
    Zakresem Pełnomocnictwa nie stanowią dobrowolnych czynności Sprzedającej, które
    mają na celu uatrakcyjnienie Nieruchomości, lecz są to działania niezbędne do
    skutecznego zawarcia Transakcji. Zatem bez podjęcia tych działań Sprzedająca nie może
    skutecznie sprzedać Nieruchomość ani Nabywcy ani żadnemu innemu podmiotowi,
    którego głównym przedmiotem działalności jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków.
    Mając powyższe na uwadze, planowaną Transakcję należy uznać za aktywność, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania podejmowane przez Sprzedającą i Nabywcę
    wskazują, że sprzedaż Nieruchomości nie nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym (w rozumieniu przepisów ustawy o VAT) tzn. w przedmiotowej sprawie
    występują przesłanki uprawniające do uznania, że Sprzedająca w odniesieniu do czynności
    będącej przedmiotem zapytania, działają w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Końcowo, Zainteresowani pragną wskazać, że zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje
    potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w analogicznych lub zbliżonych stanach
    faktycznych:
    i. W interpretacji indywidualnej wydanej w 2022 r., gdzie Sprzedająca była
      zainteresowaną niebędącą stroną postępowania, dla analogicznego stanu
      faktycznego, gdzie DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy i odstąpił od
      uzasadnienia prawnego swojej oceny:
      Powyższe okoliczności dowodzą, że zostanie wypełniona definicja prowadzenia
      działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Sprzedający będą działać w
      charakterze podatników VAT.
      – interpretacja indywidualna DKIS z 27 stycznia 2022 r., znak 0114-KDIP1-
      3.4012.723.2021.3.JG
    ii. W jednej z najnowszych interpretacji indywidualnych:
      Kupująca Spółka, dokonując ww. działań, uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość,
      której jest Pan właścicielem. Działania te, dokonywane za Pana zgodą, wpłyną na
      podniesienie atrakcyjności niezabudowanej działki wydzielonej z działki numer (...),
      jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, ww.
      działka jest Pana własnością i będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te

      czynności z punktu widzenia podatku VAT, zostaną „wykonane” w Pana sferze
      podatkowo-prawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
      wykonywania ww. czynności przez potencjalnego Nabywcę. W efekcie
      dokonywanych czynności, dostawie podlegać będzie działka o zupełnie innym
      charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg
      czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności niezabudowanej działki i
      ostatecznie jej sprzedaż. W związku z powyższym, udzielenie przez Pana stosownego
      pełnomocnictwa Kupującej Spółce skutkować będzie tym, że wszystkie ww.
      czynności, pomimo że będą podejmowane przez nabywcę, będą jednak
      podejmowane w Pana imieniu i na Pana korzyść, ponieważ to Pan, jako właściciel
      działki, będzie stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń
      oraz dokonania wszelkich czynności z nią związanych. Tym samym, dokonując
      opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży niezabudowanej działki
      wydzielonej z działki numer (...), podejmie Pan działania podobne do tych, jakie
      wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
      których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże
      Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
      – interpretacja indywidualna DKIS z 6 lutego 2025 r., znak: 0112-KDIL3.
      4012.813.2024.2.KFK.
    iii. Z kolei w innej interpretacji wskazano, że jednorazowy charakter czynności nie
      stanowi przeszkody do uznania transakcji za opodatkowaną VAT:
      Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
      odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
      wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia
      częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i
      okoliczności w jakich ją wykonano.
      Stwierdzono również, że działanie samodzielne lub przez pełnomocnika nie ma
      wpływu na kwalifikację podatkową VAT:
      Ponadto na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, Spółka Kupująca
      podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których
      nastąpi uatrakcyjnienie działki, co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości.
      Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do
      sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w
      zakresie zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie wykonywanych
      czynności dostawie będzie podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze,
      niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że
      działań tych nie podejmie Pani, lecz Kupująca Spółka na podstawie pełnomocnictwa.
      Do dnia sprzedaży działki nr 1, czynności wykonywane przez Spółkę w ramach
      udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze
      prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka
      występująca jako Pani pełnomocnik.
      – interpretacja indywidualna DKIS z 12 lutego 2025 r. znak: 0114-KDIP1-
      1.4012.12.2025.2.AWY.
      Jak wskazano w stanie faktycznym, Sprzedająca dokonała w 2024 r. sprzedaży
      gruntu. Jeśli, jak wynika z powyższej interpretacji, jednorazowe działania mogą
      zostać uznane za działalność gospodarczą, to fakt ww. sprzedaży tym bardziej
      przemawia za uznaniem, że dla Transakcji Sprzedająca jest podatnikiem VAT.
    iv. W jednej z interpretacji, gdzie DKIS uznał stanowisko Wnioskodawczyni za
      prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego, wskazano w uzasadnieniu
      stanowiska własnego, że:

      (...) W tym miejscu należy wyjaśnić, że do czasu zawarcia Umowy Sprzedaży
      dokonywany będzie szereg określonych czynności w związku ze sprzedażą
      Nieruchomości, w szczególności zostanie zbadany stan prawny Nieruchomości,
      zostaną uzyskane dokumenty z Ewidencji Gruntów i Budynków, zostanie wykonane
      badanie geotechniczne, pobrane zostaną próbki do badań środowiskowych oraz
      zostaną uzyskane stosowne zaświadczenia dotyczące kwestii niezalegania przez
      Sprzedającą z płatnością podatków i składek.
      W związku z powyższym, Sprzedająca udzieliła Spółce Kupującej pełnomocnictwa w
      zakresie opisanym w części (iv) Zakres Transakcji. Zgodnie z przywołanym zakresem,
      Kupujący został umocowany do m.in. uzyskiwania zaświadczeń, informacji, wypisów,
      wyrysów dotyczących Nieruchomości, zaświadczeń o niezaleganiu przez Sprzedającą
      płatnością podatków oraz składek. Ponadto, wszystkie koszty związane z zawarciem
      Umowy Sprzedaży tj. koszty związane z pozyskaniem informacji o Gruncie, koszty
      związane prowadzeniem wszelkich prac oraz przygotowaniem dokumentów
      niezbędnych do realizacji Inwestycji, zostaną poniesione przez Spółkę Kupującą.
      Kupującemu przysługuje również prawo do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane, na podstawie którego zostanie wykonane badanie geotechniczne i
      zostaną pobrane próbki do badań środowiskowych.
      – interpretacja indywidualna DKIS z 16 grudnia 2024 r., znak 0113-KDIPT1-
      3.4012.866.2024.1.KAK.
    ii. Jak natomiast m.in. wskazano w stanie faktycznym innej interpretacji:
      [...] Wnioskodawczyni oświadcza, że udziela Kupującej Spółce pełnomocnictwa z
      prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
      organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
      faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
      powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
      postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
      nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących
      przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
      elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
      przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
      zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
      odbioru. Sprzedająca oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy
      przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek
      śmierci mocodawcy.
      Sprzedająca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą
      przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2
      w związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994,
      Nr 89, poz. 414 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
      budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość
      celem przeprowadzenia badań gruntu.
      W świetle takich działań, DKIS uznał, że:
      (...) Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa Spółka kupująca
      podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których
      nastąpi uatrakcyjnienie działek nr 1 i 2, co de facto skutkować będzie wzrostem ich
      wartości. Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działek
      do sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w
      zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym. W efekcie wykonywanych
      czynności dostawie będzie podlegała nieruchomość (działki) o zupełnie innym
      charakterze, niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tej
      okoliczności to, że działań tych nie podejmie Pani, lecz kupująca Spółka. Do dnia
      sprzedaży działek nr 1 i 2 czynności wykonywane przez Spółkę w ramach

      udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze
      prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka
      występująca jako Pani pełnomocnik.
      Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze
      zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego gruntu, a
      zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT.
      – interpretacja DKIS z 14 listopada 2024 r., znak: 0114-KDIP4-2.4012.478.2024.2.SKJ;
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, planowana sprzedaż
    Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, Sprzedająca jako osoba fizyczna dokonująca sprzedaży Nieruchomości, w
    opisanych w opisie zdarzenia przyszłego warunkach, będzie działać w odniesieniu do
    Transakcji w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych na gruncie ustawy o VAT traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów. Równocześnie, w ramach art. 43 ust 1 ustawy
    o VAT przewidziany jest katalog czynności, które ex lege przepisu (z pewnymi wyjątkami)
    uznają za zwolnione od VAT. Zwolnienie takie ma przy tym charakter obligatoryjny i co do
    zasady jest niezależne od woli dokonującego czynność.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez pojęcie „terenów budowlanych” należy
    rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Uzupełnieniem dla wykładni powyższego przepisu może stanowić orzeczenie TSUE z 28
    marca 1996 r. w sprawie Gemeente Emmen (C-468/93), gdzie wskazano, że przez „teren
    budowlany” rozumieć należy każdy nieuzbrojony, ale również uzbrojony teren, o ile jako
    taki zostanie uznany przez dane państwo członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę.
    W efekcie, przeznaczenie określonego gruntu na gruncie ustawy o VAT należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego, lub też wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    Nabywca zwraca uwagę, że znajdujące się na Nieruchomości Pozostałości nie
    reprezentują dla Spółki żadnej wartości ekonomicznej. Ich stan techniczny uniemożliwia
    wykorzystanie ich w działalności Kupującego oraz nie wpisują się one w jego plany
    inwestycyjne. Intencją Spółki jest nabycie gruntu w celu realizacji Inwestycji, a Pozostałości
    zostaną usunięte po Transakcji (w takim zakresie w jakim kolidują z realizacją Inwestycji).
    Aktualnie Pozostałości nie stanowią obiektu budowlanego.
    Nieistotność Pozostałości w kontekście uznania gruntu za niezabudowany potwierdzają
    wyroki sądów administracyjnych, gdzie stwierdzono, że istotny jest ekonomiczny cel
    transakcji, a nie tylko sam stan faktyczny:
    i. W jednym z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, że: O terenie
      "zabudowanym" w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. można mówić w sytuacji,
      gdy istniejąca zabudowa ma dla tego terenu podstawowe, dominujące znaczenie.
      Natomiast nie jest istotna "zabudowa", jeśli ma ona charakter uzupełniający w
      stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu”

      – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. I FSK
      1670/20.
    ii. Z kolei w innym wyroku NSA: Podsumowując oceniając, czy grunt jest terenem
      niezabudowanym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT należy mieć na
      względzie przede wszystkim stan faktyczny, co nie wyklucza, że w określonych
      przypadkach, ze względu na charakter gospodarczy transakcji, należy wziąć pod
      uwagę, czy obiekty posadowione na gruncie mają znaczenie wiodące dla określenia
      charakteru tego gruntu jako gruntu zabudowanego. W takim też zakresie w
      pierwszej kolejności oceny, w granicach wniosku o wydanie indywidualnej
      interpretacji, powinien dokonać Sąd pierwszej instancji.
      – Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. I FSK
      560/18.
    iii. Powyższe potwierdza również wyrok NSA, który mówi, że: Ekonomiczny aspekt
      transakcji, jak to już wyżej wskazano ma bowiem decydujący wpływ na ocenę danej
      transakcji pod względem skutków podatkowych w podatku VAT.
      – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2012 r., sygn. I FSK 1375
      /11.
    Nieruchomość na dzień Transakcji objęta będzie decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Zainteresowanych, w momencie dostawy
    (Transakcji) przedmiotowa Nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w rozumieniu
    art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa tej Nieruchomości nie może zostać
    objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w
    rezultacie uznanie stanowiska Zainteresowanych w tym zakresie za prawidłowe), sprzedaż
    Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Ad. 3
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT realizując fundamentalną dla systemu VAT zasadę neutralności
    tego podatku, przyznaje podatnikom prawo do odliczenia kwoty VAT naliczonego w
    zakresie w jakim nabywane towary lub usługi służą wykonywania działalności
    opodatkowanych.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT wskazuje zaś, że kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Granicę w tak przyznanym podatnikom prawie do odliczenia podatku naliczonego określa
    art. 88 ustawy o VAT, który stanowi katalog sytuacji, w ramach których ex lege, podatnik
    nie będzie miał prawa do odliczenia VAT naliczonego (tzw. przesłanki negatywne
    odliczenia).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego istotne jest
    zatem ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, pozostają w
    związku z czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest podatek
    należny (powstanie zobowiązania podatkowego). Ponadto istotne jest ustalenie, czy w
    ramach danej sytuacji nie zachodzi żadna z przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o
    VAT.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż na dzień dokonywania
    Transakcji, tj. zawarcia Umowy Przyrzeczonej, Nabywca będzie pozostawać
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

    Nabycie przedmiotowej Nieruchomości będzie pozostawać w związku z czynnościami
    opodatkowanymi Spółki. Nabycie Nieruchomości pozostawać będzie warunkiem
    niezbędnym dla zrealizowania przez Spółkę planowanej Inwestycji.
    Jak wynika zarazem z opisu zdarzenia przyszłego, nabycie Nieruchomości pozwoli Spółce
    na prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT poprzez realizację
    Inwestycji, a następnie planowaną działalność polegającą na usługach najmu powierzchni
    w budynkach magazynowych, które to czynności będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Przyjmując zarazem, że stanowisko Spółki w zakresie pytań nr 1 i 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, należy wskazać, iż sama Transakcja stanowić będzie również czynność
    opodatkowaną, tj. z tytułu sprzedaży Nieruchomości Sprzedająca naliczy VAT w
    wystawionej przez siebie fakturze dokumentującej sprzedaż tej Nieruchomości, który
    będzie podlegał odliczeniu.
    Końcowo wskazać zaś należy, że planowana Transakcja pozostaje poza katalogiem
    przypadków, o którym mowa w art. 88 ustawy o VAT, tj. nie wystąpi negatywna
    przesłanka, która niwelowałby prawo do odliczenia VAT przez Spółkę.
    W interpretacji indywidualnej dla podobnego stanu faktycznego stwierdzono, że spółka
    kupująca nieruchomość gruntową ma prawo do odliczenia VAT naliczonego:
    Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający będą podatnikami podatku VAT z tytułu dostawy
    na rzecz Spółki działki nr 1, a sama transakcja będzie opodatkowana podatkiem VAT wg
    właściwej stawki dla przedmiotu sprzedaży, to Spółka będzie miała prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem działki, z
    faktur wystawionych przez każdego ze Sprzedających (Zainteresowanych niebędących
    stroną postępowania). Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione -
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyta działka będzie
    służyła - zgodnie ze wskazaniem - do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    – interpretacja indywidualna DKIS z 13 lutego 2025 r. znak 0114-KDIP1- 1.4012.891.2024.2.
    KOM.
    Podobnie w ww. interpretacji indywidualnej, w której Sprzedająca była zainteresowaną
    niebędącą stroną postępowania:
    Z uwagi na fakt, iż Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji będzie wykorzystywana
    przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (tj. realizacji
    Inwestycji), a Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu, Wnioskodawca będzie miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w
    związku z nabyciem Nieruchomości od Sprzedającej, prawo do zwrotu nadwyżki VAT
    naliczonego nad VAT należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę
    różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    – interpretacja indywidualna DKIS z 27 stycznia 2022 r., znak 0114-KDIP1-
    3.4012.723.2021.3.JG.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawioną argumentację,
    przyjmując, iż stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 oraz nr 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności jednej z następujących transakcji:
    4. dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
    pierwszym zasiedleniem;
    5. dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
    Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
    uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które

    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr 1, istotne jest, czy w celu
    dokonania jej sprzedaży Sprzedająca podjęła aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Sprzedającej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą

    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedająca jest właścicielem działki nr 1 (Nieruchomość), którą
    nabyła w drodze darowizny w 2007 r. Nieruchomość nie została nabyta przez Sprzedającą
    w celu jej dalszej odsprzedaży.
    Sprzedająca prowadzi działalność gospodarczą (dalej: DG) polegającą w przeważającej
    części na (...). Działalność ta jest prowadzona w ramach spółki cywilnej. Przez cały okres
    pozostawania Nieruchomości w posiadaniu przez Sprzedającą nie była ona używana dla
    celów osobistych Sprzedającej, w szczególności Nieruchomość nie była ani nie jest
    wykorzystywana dla celów prowadzenia DG. Sprzedająca nie oddawała ani nie oddaje
    Nieruchomości w najem, dzierżawę ani nie oddaje jej do używania na podstawie innych
    umów.
    Sprzedająca nie jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Sprzedająca nie wykorzystywała ani nie wykorzystuje Nieruchomości do działalności
    rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Płody rolne wytworzone w wyniku ww. upraw zbóż
    oraz warzyw nie były sprzedawane przez Sprzedającą.
    Sprzedająca planuje sprzedać wskazaną wyżej działkę. Sprzedająca i Nabywca zawarli
    przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (dalej: „Umowa
    Przedwstępna”), z tytułu której Nabywca zapłaci Sprzedającej umówioną cenę. Strony w
    ramach Umowy Przedwstępnej wyraziły wolę, by po spełnieniu określonych warunków
    doszło do zawarcia Umowy Przyrzeczonej.
    W myśl postanowień Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, iż do zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej dojdzie pod warunkiem m.in.:
    - uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę
      dla Inwestycji;
    - przeprowadzenie podziału geodezyjnego Nieruchomości;

    - faktycznego wyłączenia części Nieruchomości (klasy IV) z produkcji rolnej poprzez
      rozpoczęcie przez Spółkę robót budowlanych i dokonania odpowiedniego wpisu w
      dzienniku budowy.
    W celu dostosowania Nieruchomości do wymogów i potrzeb Nabywcy, Sprzedająca
    udzieliła Spółce pełnomocnictwa na szereg czynności prowadzących do umożliwienia
    zakupu przez Nabywcę Nieruchomości, co zostało opisane poniżej. Pełnomocnictwo
    obejmuje m.in. uzyskanie ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny
    Nieruchomości, wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie
    Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i
    udzielający pozwolenia na budowę. Działania te są niezbędne do skutecznego zawarcia
    Transakcji z uwagi na obowiązujące przepisy prawa.
    Sprzedająca udzieliła Nabywcy w ramach zawartej Umowy Przedwstępnej prawa do
    dysponowania Nieruchomością w celu przeprowadzenia wszelkich niezbędnych badań i
    prób (w tym odwiertów), w szczególności badań geologicznych oraz badań poziomu wód
    gruntowych.
    Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała i przekazała
    Spółce oddzielny dokument potwierdzający bezwarunkowe i nieodwołane udzielenie
    Nabywcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, w tym m.in.:
    - przeprowadzenie niezbędnych badań i prób,
    - wystąpienie o wszelkie pozwolenia, opinie i inne dokumenty z tym związane, w
      szczególności w zakresie audytu środowiskowego i badań geologicznych oraz badań
      poziomu wód gruntowych;
    - wystąpienie z wnioskami o wydanie wszelkich decyzji administracyjnych wymaganych do
      powstania na terenie Nieruchomości Inwestycji, w tym decyzji podziałowych,
    - wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie Nieruchomości
      lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający
      pozwolenia na budowę.
    Ponadto Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała i
    przekazała Spółce oddzielne pełnomocnictwo (Pełnomocnictwo) do dokonywania
    wszelkich niezbędnych czynności do nabycia przez Spółkę Nieruchomości, wskazanych w
    Umowie Przedwstępnej. Pełnomocnictwo to obejmuje także:
    - uzyskanie warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury
      technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej,
      teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej
      lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych,
      oraz włączenia do dróg,
    - uzyskanie decyzji zatwierdzających podział Nieruchomości,
    - wyodrębnienie działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość do nowych
      ksiąg wieczystych,
    - uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej oraz uzyskania decyzji
      dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie,
    - uzyskanie decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskanie decyzji o nasadzeniach
      zastępczych,
    - uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości oraz decyzji zamiennych,
    - uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości oraz decyzji
      zamiennych,
    - uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu z Nieruchomości oraz zgody wydanej przez
      zarządcę drogi na włączanie się do ruchu aut obsługujących Inwestycję,

    - uzyskanie decyzji – pozwolenia wodnoprawnego oraz decyzji zamiennych;
    - uzyskanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
      budowę Inwestycji,
    - zmianę przeznaczenia Nieruchomości lub jej części w rejestrze gruntów,
    - uzyskanie wszelkich zaświadczeń z urzędów oraz organów administracji dotyczących
      Nieruchomości,
    - przystępowanie do wszczętych i niezakończonych postępowań dotyczących
      Nieruchomości, toczących się lub zawieszonych przed organami administracji,
    - występowanie do właściwych organów z wnioskami o wydanie kopii i duplikatów
      dokumentów związanych z wszelkimi procesami inwestycyjnymi przeprowadzonymi w
      odniesieniu do Nieruchomości,
    - występowanie z procedurą uzyskania klauzuli ostateczności wszelkich dokumentów
      związanych z procesami inwestycyjnymi przeprowadzonymi w odniesieniu do
      Nieruchomości,
    - dokonywanie wszelkich innych czynności, składanie wszelkich oświadczeń oraz
      podpisanie wszelkich innych dokumentów, jakie wedle uznania Pełnomocnika okażą
      się niezbędne lub wskazane celem realizacji przedmiotowego pełnomocnictwa.
    Sprzedająca nie podejmowała się dokonywania poniżej wymienionych czynności (ani
    samodzielnie, ani przez pełnomocników):
    - ponoszenie nakładów finansowych w celu przygotowania działek do sprzedaży,
    - uzbrojenie działek
    - wydzielenie dróg wewnętrznych
    - działania marketingowe (inne niż zwykłe formy ogłoszenia)
    - występowanie do organów z wnioskami o poniższe lub podobne:
      • przekształcenie działek pod zabudowę,
      • decyzję o warunkach zabudowy,
      • uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub o jego
        zmianę,
      • uzyskanie warunków technicznych przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do
        infrastruktury technicznej,
      • wycinkę drzew i krzewów.
    Sprzedająca niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisała ze Spółką umowę
    użyczenia, w ramach której oddała Nieruchomość Spółce do bezpłatnego używania. Celem
    użyczenia jest używanie Nieruchomości przez Spółkę w celu uzyskania wszelkich zezwoleń
    i decyzji administracyjnych dotyczących Inwestycji.
    Na Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących Spółka planuje realizację
    inwestycji dotyczącej wybudowania obiektu logistycznego. Po wybudowaniu, Spółka
    będzie świadczyła usługi najmu powierzchni w budynkach magazynowych. Czynności te
    będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii czy w zakresie planowanej
    Transakcji Sprzedająca będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15
    ustawy o VAT (pytanie nr 1) oraz czy Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż
    Nieruchomości, będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z
    VAT (pytanie nr 2).
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy
    wskazać, że doszło do udzielenia innemu niż A. inwestorowi, a następnie Nabywcy, na

    podstawie zawartych z tymi podmiotami umów przedwstępnych, pełnomocnictw do
    podejmowania działań w imieniu Sprzedającej związanych z przygotowaniem gruntu do
    sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiające
    podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że Nabywca (tj. Państwo) już się zgłosił,
    właściciel gruntu (Sprzedająca) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.).
    Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w celu
    pozyskania kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego
    nabywcy.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka nr 1, została udostępniona na rzecz Nabywcy na mocy umowy
    użyczenia, zawartej w związku z przedwstępną umowy sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Nabywcę wszelkich zezwoleń i decyzji administracyjnych dotyczących
    Inwestycji, tj. umożliwienia Nabywcy zrealizowania warunków, od których uzależniono
    zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na
    elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Nabywcę działania nie prowadzą do podwyższenia
    atrakcyjności działki, lecz Nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych
    potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa potencjalnemu kupującemu do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb kupującego i użyczenie gruntu na jego rzecz przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że Sprzedająca zostanie z
    tego powodu uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    Ponadto jak wynika z opisu sprawy, Nieruchomość (działka nr 1) przez cały okres
    pozostawania w posiadaniu przez Sprzedającą, nie była ani nie jest wykorzystywana dla
    celów prowadzenia działalności gospodarczej. Sprzedająca nie oddawała ani nie oddaje
    Nieruchomości w najem, dzierżawę ani nie oddaje jej do używania na podstawie innych
    umów. Sprzedająca nie wykorzystywała ani nie wykorzystuje Nieruchomości do
    działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Sprzedająca nie ogłaszała sprzedaży
    Nieruchomości w środkach masowego przekazu ani nie podejmowała innych działań
    marketingowych w stosunku do Nieruchomości.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości (działki nr 1), nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Sprzedająca nie podjęła takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność
    Sprzedającej w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko
    to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży Nieruchomości (działki nr 1) Sprzedająca będzie korzystała z
    przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Sprzedającej cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę – cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Podsumowując, w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Sprzedająca nie
    będzie działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie sprzedaż Nieruchomości (działki
    nr 1) przez Sprzedającą na rzecz Nabywcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
    Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, analiza zwolnienia od podatku VAT
    sprzedaży Nieruchomości jest bezzasadna.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do Państwa wątpliwości w kwestii ustalenia czy Spółce będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 86 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
    lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu, dotyczących prawa
    do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu
    nabycia Nieruchomości, należy wskazać, że zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami, z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są
    zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega
    opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Zatem, w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy,
    wyłączający możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z uwagi na fakt, że - jak rozstrzygnięto wyżej - sprzedaż Nieruchomości (działki nr 1) nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego
    o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości, z uwagi na zaistnienie
    we wskazanych okolicznościach negatywnej przesłanki wyłączającej możliwość odliczenia
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Ty samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega
    jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków
    prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy wskazać,
    że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o
    aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony
    przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie

    obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie
    można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (Zainteresowany
    będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę
    na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.