Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.68.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Obowiązki podatkowe oraz opodatkowania uzyskanych
dochodów z tytułu pracy zdalnej dla firmy ukraińskiej.
Słowa kluczowe: Ukraina
praca
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – na wezwanie – pismem z 18 lutego 2025 r. (data wpływu 18 lutego 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W związku z agresją zbrojną Rosji na Ukrainę został Pan zmuszony do opuszczenia
    terytorium Ukrainy. Przyjechał Pan do Polski 11 marca 2022 roku. Po przybyciu do Polski
    otrzymał Pan tymczasową ochronę zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy
    obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (ma
    Pan PESEL UKR). Od 28 czerwca 2022 r. do chwili obecnej pracuje Pan w polskiej firmie (...)
    Sp. z o.o. (KRS (...)). W przyszłości chciałby Pan również pracować zdalnie (ze względów
    bezpieczeństwa związanych z agresją zbrojną Rosji na Ukrainę) dla ukraińskiej firmy
    (ukraińska firma nie posiada oddziałów ani przedstawicielstw na terenie Polski).
    Dlatego ma Pan pytanie w zakresie konieczności płacenia podatków w Polsce od
    dochodów (wynagrodzeń) jakie będzie Pan otrzymywać od ukraińskiej firmy.
    Zgodnie art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej – Ustawa), osoby
    fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Tym
    samym, zgodnie z polskim prawem, może Pan zostać uznany za rezydenta Polski. Zgodnie
    z art. 3a Ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Między Ukrainą a Polską podpisano w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. Konwencję w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, (Dalej – Konwencja). Część 2
    art. 4 Konwencji określa zasady ustalania miejsca zamieszkania podatnika, jeżeli jest on
    rezydentem obu Umawiających się Państw. Zgodnie z częścią 2 art. 4 Konwencji takie
    zasady obejmują stały pobyt, ośrodek interesów życiowych, obywatelstwo danej osoby itp.
    Zgodnie z art. 14.1.213 Kodeksu podatkowego Ukrainy jednym z podejść do określenia
    miejsca zamieszkania podatnika jest jego obywatelstwo (jeśli niemożliwe jest ustalenie
    statusu rezydenta osoby fizycznej na podstawie poprzednich postanowień niniejszej
    subklauzuli, osoba fizyczna zostanie uznana za rezydenta, jeśli jest obywatelem Ukrainy).
    Biorąc pod uwagę kryterium obywatelstwa, Ukraina będzie Pana uważać za mieszkańca
    Ukrainy. Ponadto, ustawodawstwo Ukrainy nie przewiduje możliwości wyboru rezydencji
    podatkowej przed zapłatą podatków. Opodatkowanie dochodów (pensji) na Ukrainie z
    ukraińskiej firmy odbywa się zgodnie z następującym uzasadnieniem: zgodnie z ogólną
    zasadą art. 163 Ordynacji Podatkowej Ukrainy, jeżeli osoba fizyczna otrzymuje dochód od
    ukraińskiego pracodawcy (wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę), dochód ten podlega
    opodatkowaniu na Ukrainie, niezależnie od tego, w jakim państwie jest rezydentem
    podatkowym. Podatek dochodowy na Ukrainie od dochodów osób fizycznych wynosi 18
    proc. i jest pobierany przez pracodawcę przy wypłacie wynagrodzeń. W Ukrainie ma Pan
    ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, ponieważ mieszkając w Ukrainie, miał Pan (i
    obecnie ma) stałe miejsce zamieszkania – mieszkanie, którego jest Pan właścicielem.
    Ponadto, ma Pan inwestycję w Ukrainie – kupił Pan mieszkanie od dewelopera, która
    powinna zostać wkrótce ukończona. Mimo, że Pana pobyt w Polsce jest długi (mieszka Pan
    w Polsce od 11 marca 2022 roku), ma Pan wymuszony, tymczasowy charakter
    spowodowany agresją zbrojną Rosji na Ukrainę. Mieszkając w Polsce wynajmuje Pan
    mieszkanie (nie ma Pan własnego mieszkania).
    Uzupełnienie

    Do Polski przyjechał Pan sam, ale teraz Pana rodzina jest z Panem w Polsce. W okresie,
    którego dotyczy wniosek o wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, będzie Pan
    przebywał na terytorium Polski powyżej 183 dni w danym roku podatkowym. Po
    zakończeniu wojny planuje Pan powrót na Ukrainę. Myśli Pan, że Ukraina traktuje i będzie
    traktowała Pana za swojego rezydenta podatkowego, ponieważ jednym z kryteriów
    rezydencji podatkowej jest kryterium obywatelstwa.
    Dysponuje Pan certyfikatem rezydencji potwierdzającym rezydencję na Ukrainie za 2022
    rok. Złożył Pan wniosek o wydanie certyfikatu rezydencji potwierdzającego rezydencję na
    Ukrainie za 2024-2025 r.
    Określenie „zdalnie” oznacza, że pracę będzie Pan wykonywał dla firmy ukraińskiej z
    terytorium Polski. Pracę dla firmy będzie Pan świadczył na podstawie umowy o pracę.
    W okresie świadczenia pracy dla firmy ukraińskiej będzie Pan przebywał w Polsce przez
    okres przekraczający łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego. Świadczenie
    pracy nie będzie odbywało się w ramach działalności gospodarczej. Nie dysponuje Pan
    stałą placówką w Polsce dla wykonywania swej działalności.
    Pytania
    1. Czy musi Pan płacić podatek (PIT) w Polsce od dochodów uzyskanych na Ukrainie, jeśli
      będzie Pan pracować zdalnie dla ukraińskiej firmy, która nie ma oddziałów ani
      przedstawicielstw w Polsce?
    2. Jeśli tak, to w jakiej wysokości i w jakim terminie oraz czy będą brane pod uwagę
      podatki, które zapłaci Pan w Ukrainie od takiego dochodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Biorąc powyższe pod uwagę uważa Pan, że z punktu widzenia dochodów, jakie będzie Pan
    otrzymywał z Ukrainy, może Pan być uznany za rezydenta podatkowego zarówno Polski,
    jak i Ukrainy.
    Zgodnie art. 15 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z uwzględnieniem
    postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20 płace, uposażenia i inne podobne wynagrodzenia,
    które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy
    najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana
    jest w drugim Umawiającym się Państwie.
    Praca, która może być wykonywana zdalnie przez Internet, nie wymaga od wykonawcy
    przebywania w określonej lokalizacji. Dokumenty elektroniczne powstałe w wyniku pracy
    zdalnej pracownika są przechowywane na serwerze pracodawcy. Ponadto, Pana
    ewentualny przyszły pracodawca nie wysłał Pana do Polski w celu wykonania tej pracy, w
    związku z czym uważa Pan, że miejscem wykonywania takiej pracy jest Ukraina, a nie
    Polska.
    Myśli Pan, że nie musi Pan płacić podatku (PIT) w Polsce od dochodów uzyskanych na
    Ukrainie, jeśli będzie Pan pracować zdalnie dla ukraińskiej firmy, która nie ma oddziałów
    ani przedstawicielstw w Polsce, jeśli będzie Pan posiadać certyfikat rezydencji podatkowej
    na Ukrainie. Zgodnie z prawem ukraińskim, taki dochód uzyskany na podstawie umowy o
    pracę będzie opodatkowany w Ukrainie według stawki 18 procent.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy

    Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium
    Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby
    na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie

    którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że do Polski przyjechał Pan sam, ale
    teraz Pana rodzina jest z Panem w Polsce. Będzie Pan przebywał na terytorium Polski
    powyżej 183 dni w danym roku podatkowym. Zatem w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych będzie spełniał Pan warunki pozwalające na
    uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce.
    Jednocześnie jednak, skoro Ukraina również będzie uważała Pana za swojego rezydenta
    podatkowego, tj. osobę mającą tam miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, to
    zastosowanie w Pana sytuacji znajdą tzw. reguły kolizyjne, które określa art. 4 Konwencji
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z
    1994 r. Nr 63 poz. 269 – dalej: „Konwencja”).
    W myśl art. 4 ust. 1 Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega
      opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko w
      tym Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w danym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za
        mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania
        osobiste i gospodarcze (ośrodek jej interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;

      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
        Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,
        właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    We wniosku wyjaśnił Pan, że posiada stałe miejsce zamieszkania na Ukrainie i tam posiada
    Pan ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. W związku z agresją zbrojną Rosji na
    Ukrainę został Pan zmuszony do opuszczenia terytorium Ukrainy. Przyjechał Pan do Polski
    11 marca 2022 roku. Pana pobyt w Polsce jest tymczasowy, zamierza Pan wrócić na
    Ukrainę.
    Oznacza to, że w Pana przypadku miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o ww.
    reguły kolizyjne będzie Ukraina. Tym samym, w Polsce – pomimo przebywania powyżej
    183 w tym roku podatkowym – będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów uzyskiwanych na terytorium Polski.
    W konsekwencji, do dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej na terytorium Polski na
    rzecz ukraińskiego pracodawcy należy zastosować art. 15 ww. Konwencji o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Opodatkowanie dochodów z umowy o pracę w świetle polsko – ukraińskiej Konwencji o
    unikaniu podwójnego opodatkowania
    W świetle art. 15 ust. 1 Konwencji:
      Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20 płace, uposażenia i inne
      podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym
      się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym

      Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
      Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 Konwencji:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce
      zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w
      drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym
      Państwie, jeżeli:
      a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające
        łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego oraz
      b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który
        nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz
      c) wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą
        pracodawca posiada w drugim Państwie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 Konwencji, wynagrodzenia z tytułu pracy najemnej osoby
    mającej miejsce zamieszkania na Ukrainie, podlegają opodatkowaniu tylko na Ukrainie,
    chyba że są to świadczenia osiągane z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Polski.
    Jeżeli praca najemna jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może
    być opodatkowane w tym drugim państwie, tj. w Polsce.
    Jednakże w sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 2 ww. Konwencji
    polsko – ukraińskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Ukrainy wynagrodzenie z
    tytułu pracy najemnej wykonywanej na terytorium Polski podlega opodatkowaniu
    wyłącznie na Ukrainie. Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza,
    że zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w
    państwie miejsca zamieszkania podatnika oraz w państwie, w którym praca jest
    wykonywana.
    Należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie
    Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 15
    ust. 1, ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy
    najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w
    którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym
    osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że w okresie świadczenia pracy dla
    firmy ukraińskiej będzie Pan przebywał w Polsce przez okres przekraczający łącznie 183
    dni podczas danego roku kalendarzowego co oznacza, że nie zostały łącznie spełnione
    przesłanki wynikające z art. 15 ust. 2 Konwencji. Do dochodów uzyskanych z pracy
    wykonywanej w Polsce na rzecz ukraińskiego pracodawcy zastosowanie będzie miał
    przywołany powyżej art. 15 ust. 1 Konwencji.
    Użycie w art. 15 ust. 1 Konwencji zwrotu „może być opodatkowane w tym drugim
    Państwie” oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo w
    którym podatnik ma miejsce zamieszkania.
    Zatem w przypadku gdy nie zostaną łącznie spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust.
    2 Konwencji, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania na Ukrainie z tytułu pracy

    wykonywanej na terytorium Polski, będzie opodatkowany zarówno w Polsce, jak i w
    państwie rezydencji, tj. na Ukrainie. Na Ukrainie będzie mógł Pan zastosować metodę
    unikania podwójnego opodatkowania wynikającą z Konwencji polsko – ukraińskiej.
    Opodatkowanie dochodów z umowy o pracę w Polsce
    Dochody uzyskiwane z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz ukraińskiego pracodawcy
    będą podlegały opodatkowaniu w Polsce stosownie do przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Podatek dochodowy (w świetle art. 27 ust. 1 ustawy), z zastrzeżeniem art. 29–30f, pobiera
    się od podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:
    Podstawa obliczenia podatku w złotych  Podatek wynosi
    ponad  do
                    120.000  12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł
    120.000  10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120.000 zł
    Przepis art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy, stanowi, że:
      Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z
      zagranicy, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki
      na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
    W myśl art. 45 ust. 1 tej ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W związku z powyższym, dochody uzyskane przez Pana z pracy wykonywanej na
    terytorium Polski na rzecz ukraińskiego pracodawcy będą podlegały opodatkowaniu
    zarówno w Polsce, jak na Ukrainie, w myśl art. 15 ust. 1 polsko – ukraińskiej Konwencji o
    unikaniu podwójnego opodatkowania. Skoro, będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania
    na Ukrainie, to na Ukrainie będzie mógł Pan zastosować metodę unikania podwójnego
    opodatkowania wynikającą z Konwencji polsko – ukraińskiej. W Polsce nie będą brane pod
    uwagę podatki zapłacone od tego dochodu w Ukrainie.
    W Polsce Pana dochody z tytułu zdalnej pracy na rzecz ukraińskiej firmy będą podlegały
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie ze wskazanym powyżej art. 27 ust. 1

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli będzie Pan uzyskiwał dochody ze
    stosunku pracy bez pośrednictwa płatnika to będzie Pan obowiązany do samodzielnego
    odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, w świetle art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy. Z
    tytułu uzyskanych dochodów z umowy o pracę będzie Pan obowiązany rozliczyć się w
    zeznaniu podatkowym składanym do dnia 30 kwietnia roku następnego po roku
    podatkowym, w którym uzyska Pan przychód i odprowadzić należy podatek dochodowy.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.