Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.208.2020.1.MMU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-03
Teza: Czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ekspozycji walutowej należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej - to jest nie jako przychody z zysków kapitałowych?
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 kwietnia 2020 r. (data wpływu 5 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stwierdzenia, czy przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ekspozycji walutowej należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej - to jest nie jako przychody z zysków kapitałowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stwierdzenia czy przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ekspozycji walutowej należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej- to jest nie jako przychody z zysków kapitałowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, Spółka posiadająca siedzibę w Polsce, będąca podatnikiem podatku CIT oraz czynnym podatnikiem podatku VAT zajmuje się produkcją opakowań z tworzyw sztucznych. Jest to podstawowa działalność Spółki. Dominującym rynkiem zbytu dla podstawowej działalności Spółki jest Europa zachodnia, co za tym idzie większość przychodów z działalności podstawowej pozyskiwana jest w walucie obcej (EUR). W toku prowadzonej działalności Spółka ponosi koszty, które głównie, w przeciwieństwie do przychodów, ponoszone są w złotówkach na rzecz kontrahentów polskich, są to m.in..: koszty zakupu surowców, energii, transportu itd. Ponadto, w złotówkach Spółka ponosi również koszty wynagrodzeń z narzutami, a także koszty podatków i opłat lokalnych itp. W związku z tym, Spółka zmuszona jest do systematycznego przewalutowywania środków pozyskiwanych w toku działalności podstawowej w walucie EUR na złotówki aby była w stanie na bieżąco regulować zobowiązania związane z podstawową działalnością. W tym celu, Spółka musi wymieniać EUR uzyskane ze sprzedaży produktów wytwarzanych w toku podstawowej działalności na złotówki. Mogłaby to robić na bieżąco, sprzedając bankowi EUR które wpłynęło z tytułu spłat należności w zamian za złotówki, ale Spółka wiedząc jakie ma planowane przychody zawiera transakcję forward, której celem jest ustalenie określonego kursu waluty w dniu zawarcia umowy forward, przed terminem wpływu waluty i terminem jej wymiany. Dodatkowym argumentem za zawieraniem transakcji forward jest fakt, że zawarta wcześniej transakcja wymiany pozwala uzyskać wyższy kurs wymiany niż ten, który dostępny jest w banku w dacie zawierania transakcji/w dacie bieżącej/ w dacie wymiany natychmiastowej spot. Transakcja forward ma na celu wyeliminowanie niepewności związanej z przyszłym kształtowaniem się kursu EUR. Pozwala ona zarządowi Spółki na bieżące planowane przepływów, gdyż w momencie zawarcia takiej transakcji zarząd wie dokładnie jaką kwotą złotówek będzie dysponował w określonym czasie w przyszłości i może zaplanować czy będzie mógł zapłacić zobowiązania Spółki w złotówkach. Spółka nadmienia, że transakcje forward zawierane są w kwotach i terminach, które Spółka spodziewa się/planuje otrzymać w określonym momencie w przyszłości ze sprzedaży produkcji podstawowej - biorąc pod uwagę realizowane zamówienia i udzielane kontrahentom terminy płatności.

Podsumowując, transakcje forward dotyczą wymiany EUR otrzymywanych z tytułu spłat należności związanych ze sprzedażą produktów wytwarzanych w podstawowej działalności na złotówki, które służą zapłacie zobowiązań także związanych z działalnością operacyjną. Celem zawarcia kontraktów forward jest zabezpieczenie ryzyka walutowego wynikającego ze zmienności kursów waluty EUR. Zabezpieczenie to związane jest z działalnością podstawową Spółki (hedging). Dotyczy ono zabezpieczenia, aby otrzymywane należności wyrażone w dacie sprzedaży w walucie EUR miały odpowiedni poziom w złotówkach w momencie ich otrzymania. Gdyby Spółka nie zabezpieczała kursu wymiany EUR na złotówki kontraktami forward mogłoby okazać się, że na skutek spadku poziomu EUR w dacie otrzymania spłaty należności z tytułu sprzedaży - kwota złotówek nie jest wystarczająca na pokrycie kosztów bieżącej działalności operacyjnej (spłaty zobowiązań w złotówkach).

Kontrakty forward nie wiążą się z żadnymi kosztami dla Spółki, gdyż ich zawarcie nie generuje żadnych opłat. Wyniki finansowe związane z zawarciem tych kontraktów stanowią de facto różnice kursowe dodatnie lub ujemne z działalności operacyjnej, ujęte w księgach jako różnice kursowe na rachunku walutowym, wyliczone jako różnica między kursem po jakim waluta „weszła” na rachunek walutowy (wyceniona kursem średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień jej otrzymania/spłaty przez odbiorcę należności z tytułu dostaw) - a kwotą po jakim waluta - „zeszła” z rachunku walutowego - wycenioną kursem faktycznie zastosowanym - czyli kursem wynikającym z kontraktu forward.

Według Spółki - wyniki na kontraktach forward stanowią w związku z powyższym klasyczne różnice kursowe z działalności operacyjnej na rachunku walutowym, gdyż dotyczą wymiany środków otrzymanych w wyniku działalności operacyjnej z tytułu spłat należności z tytułu dostaw przez kontrahentów i wydawanych w celu regulowania zobowiązań dotyczących działalności operacyjnej.

Zabezpieczenie przed ryzykiem walutowym jest jedynym i wyłącznym celem zawierania transakcji forward. W sytuacji, gdy struktura walutowa wpływów i wydatków nie wymagałaby ciągłej zamiany waluty, Spółka nie dokonywałaby transakcji forward w celach spekulacyjnych. Spółka nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ekspozycji walutowej należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej - to jest nie jako przychody z zysków kapitałowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na ograniczenie ekspozycji na ryzyko walutowe należy kwalifikować jako przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe (tj. przychody z działalności operacyjnej).

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Katalog przychodów z zysków kapitałowych został zawarty w przepisie art. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uwzględniając przychody będące przedmiotem wniosku (transakcje hedgingowe) właściwą regulacją do oceny powinien być przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z nim, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczonych do zysków kapitałowych.

W ocenie Spółki, przychody z transakcji zabezpieczających, które stanowią przychody z realizacji pochodnych instrumentów finansowych nie powinny być traktowane jako przychody z zysków kapitałowych, ponieważ pozostają one w nierozerwalnym związku z działalnością podstawową Spółki tj. otrzymanie spłat należności handlowych w EUR i wymiany EUR na złotówki celem regulowania zobowiązań z tytułu dostaw i innych kosztów dotyczących podstawowej działalności operacyjnej tj. Działalności produkcyjnej. Celem wskazanych transakcji nie jest uzyskiwanie dodatkowych dochodów przez Spółkę ani spekulacja na rynku walutowym, a wyłącznie ograniczenie ewentualnych strat finansowych wynikających z niekorzystnych zmian kursów walutowych związanych z podstawową działalnością operacyjną przedsiębiorstwa, tj. otrzymaniem należności handlowych i zapłatą zobowiązań handlowych związanych z zakupem surowców i usług, kosztami wynagrodzeń wraz z narzutami, zapłatą podatków i opłat lokalnych itp. Za środki pozyskane ze sprzedaży produktów w walucie obcej (EUR). Z tej przyczyny Spółka stoi na stanowisku, że przychody z pochodnych instrumentów finansowych - w konkretnej sytuacji Spółki - stanowią przychody z działalności innej niż zyski kapitałowe, tj. z działalności operacyjnej.

Stanowisko wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-2.4010.211.2019.2.AW z 1 sierpnia 2019 r., w której stwierdza, że „mając na uwadze opisany stan sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że ww. transakcje na pochodnych instrumentach finansowych zawierane przez wnioskodawcę nie będą generowały przychodów z zysków kapitałowych. Zauważyć bowiem należy, że przedmiotowe instrumenty pochodne zabezpieczają kurs walutowy konkretnych transakcji towarowych, które stanowią główne źródło dochodu Spółki, a co istotne nie są transakcjami o charakterze spekulacyjnym, funkcjonujące w oderwaniu od transakcji towarowych.

W konsekwencji, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.d.o.p., przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ekspozycji walutowej dotyczącej zakupu surowca i produktów (handel międzynarodowy), należy kwalifikować jako przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe (tj. przychody z działalności operacyjnej).

Tym samym stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe.”

Podobne stanowisko przedstawione zostało w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.9.2018.2.JKT z 15 lutego 2018 r. w której stwierdzono, że „skoro zawierane przez wnioskodawcę opcje walutowe służą zabezpieczeniu przychodów z prowadzonej działalności, oraz mając na uwadze, że ich nabycie nie miało celu zarobkowego (spekulacyjnego), zastosowanie znajdzie wyłączenie zawarte w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.d.o.p. zatem, przychody uzyskiwane przez wnioskodawcę w związku z obrotem opcjami walutowymi związanymi z zakupem towarów handlowych przez wnioskodawcę nie będą stanowiły przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b u.p.d.o.p”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.