Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-780/14-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-01-19
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo – usługowego w ramach projektu
Słowa kluczowe: czynności; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 grudnia 2014r. (data wpływu 22 grudnia 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo – usługowego w ramach projektu pn. „…”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo – usługowego w ramach projektu pn. „…”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 grudnia 2014r. (data wpływu 22 grudnia 2014r.) w zakresie doprecyzowania opisanego stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Powiat, zgodnie z ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn. zm.) jest wyodrębnioną jednostką samorządu terytorialnego, posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zadania, o których mowa w zdaniu poprzednim organy Powiatu wykonują między innymi przy pomocy powiatowych jednostek budżetowych.

Powiat jest czynnym podatnikiem podatku VAT i składa w urzędzie co miesięczną deklarację podatkową VAT-7. W latach 2013 - 2014 Powiat realizował inwestycję, polegającą na budowie budynku biurowo-usługowego przy ul. .. z przeznaczeniem na rozwój przedsiębiorczości w Powiecie pn. „…". Środki finansowe, jakie Powiat przeznaczył na opisaną wyżej inwestycję pochodziły z wkładu własnego Powiatu oraz z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Podczas realizowanej inwestycji Powiat jako czynny podatnik podatku VAT odliczał podatek VAT naliczony z faktur dotyczących zakupów związanych z budową budynku, ponieważ nabywane towary oraz usługi traktował jako służące do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Zważyć bowiem należy, że celem realizowanej przez Powiat inwestycji był rozwój lokalnej przedsiębiorczości, poprzez udostępnianie bazy lokalowej głównie osobom rozpoczynającym działalność gospodarczą w ramach stosunku najmu, po preferencyjnych stawkach czynszowych. Planowaną w tym zakresie działalność - tj. odpłatny wynajem nieruchomości w oparciu o cywilnoprawny stosunek najmu, Powiat kwalifikował jako czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Po zakończonej inwestycji Powiat zaewidencjonował budynek jako własny środek trwały. Obecnie Powiat planuje przekazać budynek w trwały zarząd powiatowej jednostce budżetowej tj. K., za pomocą którego zamierza realizować zadania Powiatu zawarte w calach zrealizowanej inwestycji (tj. rozwój przedsiębiorczości, w szczególności w zakresie aktywizacji osób bezrobotnych). Rzeczona powiatowa jednostka budżetowa w ramach zadań własnych realizowanych przez Powiat, i imieniu Powiatu będzie udostępniać odpłatnie lokale znajdujące się w budynku osobom rozpoczynającym działalność gospodarczą, jak również innym podmiotom na podstawie zawieranych umów najmu, w treści których stroną wynajmującą będzie Powiat-jako właściciel wynajmowanej nieruchomości, reprezentowany przez dyrektora powiatowej jednostki budżetowej – K.. W związku z wykonywanymi czynnościami najmu, Powiat będzie obciążał najemców czynszem powiększonym o należny z tego tytułu podatek VAT. Przedmiotowe faktury w imieniu Powiatu sporządzać będzie K.

Faktury zakupowe (materiały i usługi) są wystawiane na Powiat. Faktury zakupowe (materiały i usługi) w związku z realizowaną inwestycją przyjmowane są od dnia 18 września 2013r.

Przedmiotowa inwestycja została oddana do użytkowania dnia 30 maja 2014r. Przedmiotowa inwestycja stanowi środek trwały Powiatu o wartości początkowej powyżej 15 tysięcy złotych. Bezpośrednio po oddaniu Wnioskodawca oddał nieruchomość do czynności opodatkowanych.

Faktury sprzedaży z tytułu działalności prowadzonej z wykorzystaniem przedmiotowej inwestycji będzie wystawiał K. jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz Powiatu. Jako sprzedawca usług będzie figurował Powiat, Obrót z tytułu wynajmu pomieszczeń oraz należny podatek VAT będzie wykazywał Powiat.

Jednostka budżetowa K. nie będzie czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednostka budżetowa „..” nie będzie wynajmował pomieszczeń w imieniu własnym i na swoją rzecz. Będzie pełnił rolę pełnomocnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanych okolicznościach, Powiat miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo – usługowego w ramach projektu pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zakres czynności opodatkowanych podatkiem VAT, o których mowa wyżej, został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 lub świadczenie usług w świetle art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika, tj. zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zważywszy na powyższe a także na status prawny powiatu, należy uznać, że powiat jako jednostka samorządu terytorialnego jest innym niż organy władzy publicznej uczestnikiem sektora finansów publicznych, zatem nie korzysta z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Wobec tego powiat jako jednostka samorządu terytorialnego jest podatnikiem podatku VAT w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez niego wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie wykonywane przez powiat czynności w sferze aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy, darowizny.

Jak wspomniano wcześniej powiat, w rozumieniu ustawy o samorządzie powiatowym, jest jednostką samorządu terytorialnego, posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy organami powiatu są rada powiatu i zarząd. Zarząd jest organem wykonawczym powiatu (art. 26 ust. 1 powołanej ustawy), który w myśl art. 33 tej ustawy wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu (jednostek budżetowych). Z kolei powiatowa jednostka budżetowa nie posiada odrębnej od powiatu osobowości prawnej i - mimo wyodrębnienia organizacyjnego – nie prowadzi działalności gospodarczej w sposób samodzielny, czy też niezależny od powiatu, co oznacza, że powiatowa jednostka budżetowa w obrocie prawnym korzysta z osobowości prawnej jednostki samorządu terytorialnego - powiatu, w istocie nie działa w imieniu własnym. Cechą charakterystyczną powiatowej jednostki budżetowej jest brak własnego mienia. Wszelkie czynności wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem VAT, wykonywane są przez taką jednostkę w imieniu i na rzecz powiatu, w ramach limitu środków określonego w powiatowej uchwale budżetowej.

W rozpatrywanym przypadku Powiat zamierza przekazać w trwały zarząd powiatowej jednostce budżetowej – K. należący do Powiatu budynek i następnie za jego pośrednictwem wynajmować za odpłatnością znajdujące się w nim lokale. Z powyższego wynika, że pomiędzy Powiatem a K. istnieje ścisła zależność, gdyż jednostka ta nie posiadając odrębnej osobowości prawnej zarządzać ma majątkiem stanowiącym własność Powiatu. W ramach zarządu K. będzie reprezentować Powiat w czynnościach świadczenia odpłatnych usług, polegających na najmie lokali biurowych, przy czym podmiotem praw i obowiązków, które dotyczą wynajmowanych lokali pozostanie nadal Powiat. Zważyć bowiem należy stosownie do orzecznictwa sądowego, że jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które mają w zarządzie nieruchomości, nie stają się z tego tytułu podmiotami jakiegokolwiek prawa o charakterze prawno - rzeczowym. W stosunkach zewnętrznych z osobami trzecimi samorządowa jednostka budżetowa posiadająca w zarządzie nieruchomości występuje co prawda jako strona i składa oświadczenia woli, ale nie działa w imieniu własnym, lecz w imieniu reprezentowanego-w tym przypadku Powiatu (porównaj uchwała Sądu Najwyższego z 14 października 1994 r., III CZP 16/94). Z powyższego należy wywieść zatem, że czynności zarządu mieniem Powiatu, które mają być wykonywane przez K., w tym zawieranie umów najmu i w konsekwencji świadczenie usług najmu będą w istocie czynnościami Powiatu. To Powiat jako właściciel nieruchomości zawsze będzie stroną jakichkolwiek umów cywilnych zawieranych przez tę jednostkę.

Z opisanych wyżej względów, zważywszy na przedstawiony stan faktyczny rozpatrywanego zdarzenia należy uznać, że pomimo faktu, iż czynności formalne związane z najmem w postaci zawarcia umowy i prowadzenia rozliczeń z tego tytułu dokonywane będą za pośrednictwem K., to w rzeczywistości to Powiat świadczyć będzie odpłatne usługi najmu na rzecz podmiotów korzystających z pomieszczeń znajdujących się w budynku wybudowanym w ramach opisywanej wcześniej inwestycji Powiatu. Czynności realizowane przez K. w tym przedmiocie jako zależne od woli Powiatu i realizowane wedle jego dyspozycji nie będą mogły być uznane za działalność prowadzoną w sposób samodzielny, za którą jednostka ta ponosiłaby wyłączną odpowiedzialność. Tym samym w świetle powołanych regulacji prawnych oraz opisu stanu faktycznego, biorąc pod uwagę fakt, że Powiat jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT należy uznać, że zaplanowane przez niego do realizacji w oparciu o umowy cywilne usługi odpłatnego najmu stanowić będą czynności opodatkowane podatkiem VAT w świetle ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści powyższego przepisu ustawy wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku VAT, jeżeli nabyte towary i usługi służą lub mają służyć czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny. Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem), bądź wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zatem w celu stwierdzenia czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanej faktury niezbędne jest nie tylko ustalenie do wykonywania jakich czynności będą wykorzystywane towary i usługi udokumentowane tą fakturą, ale również stwierdzenie, czy nie występują przesłanki negatywne wskazane w art. 88 ustawy. Ponadto po myśli art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 ustawy, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo - prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru" wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś, istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jaki cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej analizę przepisów ustawy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Powiatowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją opisanego wcześniej przedsięwzięcia (tj. budową budynku w K. przy ul. ….). Powiat spełnia warunki ustawowe uprawniające do odliczenia podatku naliczonego. Dokonując obniżenia podatku należnego z tytułu ww. zakupu działał jako zarejestrowany czynny podatnik VAT z zamiarem przeznaczenia nabywanych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych - tj. odpłatnej usługi najmu na rzecz osób rozpoczynających działalność gospodarczą oraz innych podmiotów gospodarczych. Nadto przedmiotowym nabyciom towarów i usług nie towarzyszyły przesłanki negatywne, wykluczające możliwość odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 88 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż mając na uwadze wskazany przez Wnioskodawcę przedmiot wniosku (stan faktyczny) oraz zakres zadanego pytania niniejsza interpretacja dotyczy kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku naliczonego o podatek naliczony w trakcie realizacji projektu „…”. Natomiast tut. Organ nie oceniał okoliczności przedstawionej w opisie sprawy dotyczącej zdarzenia przyszłego, tj. zamiaru przekazania budynku w trwały zarząd K.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014r., poz. 121), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

W myśl art. 659 § 2 ww. ustawy, czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Należy zauważyć, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową, nakładającą na strony tej umowy określone przepisami obowiązki. Tak więc oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest ze wzajemnym świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości przez jej najem.

Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, iż Powiat w latach 2013 - 2014 Powiat realizował inwestycję, polegającą na budowie budynku biurowo-usługowego przy ul. … z przeznaczeniem na rozwój przedsiębiorczości w Powiecie pn. „…". Podczas realizowanej inwestycji Powiat jako czynny podatnik podatku VAT odliczał podatek VAT naliczony z faktur dotyczących zakupów związanych z budową budynku, ponieważ nabywane towary oraz usługi traktował jako służące do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Celem realizowanej przez Powiat inwestycji był rozwój lokalnej przedsiębiorczości, poprzez udostępnianie bazy lokalowej głównie osobom rozpoczynającym działalność gospodarczą w ramach stosunku najmu, po preferencyjnych stawkach czynszowych. Planowaną w tym zakresie działalność - tj. odpłatny wynajem nieruchomości w oparciu o cywilnoprawny stosunek najmu, Powiat kwalifikował jako czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Po zakończonej inwestycji Powiat zaewidencjonował budynek jako własny środek trwały. Obecnie Powiat planuje przekazać budynek w trwały zarząd powiatowej jednostce budżetowej tj. K., za pomocą którego zamierza realizować zadania Powiatu zawarte w calach zrealizowanej inwestycji (tj. rozwój przedsiębiorczości, w szczególności w zakresie aktywizacji osób bezrobotnych). Rzeczona powiatowa jednostka budżetowa w ramach zadań własnych realizowanych przez Powiat, i imieniu Powiatu będzie udostępniać odpłatnie lokale znajdujące się w budynku osobom rozpoczynającym działalność gospodarczą, jak również innym podmiotom na podstawie zawieranych umów najmu, w treści których stroną wynajmującą będzie Powiat-jako właściciel wynajmowanej nieruchomości, reprezentowany przez dyrektora powiatowej jednostki budżetowej - K. W związku z wykonywanymi czynnościami najmu, Powiat będzie obciążał najemców czynszem powiększonym o należny z tego tytułu podatek VAT. Przedmiotowe faktury w imieniu Powiatu sporządzać będzie K. Faktury zakupowe (materiały i usługi) są wystawiane na Powiat. Faktury zakupowe (materiały i usługi) w związku z realizowaną inwestycją przyjmowane są od dnia 18 września 2013r. Przedmiotowa inwestycja została oddana do użytkowania dnia 30 maja 2014r. Przedmiotowa inwestycja stanowi środek trwały Powiatu o wartości początkowej powyżej 15 tysięcy złotych. Bezpośrednio po oddaniu Wnioskodawca oddał nieruchomość do czynności opodatkowanych. Faktury sprzedaży z tytułu działalności prowadzonej z wykorzystaniem przedmiotowej inwestycji będzie wystawiał K. jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz Powiatu. Jako sprzedawca usług będzie figurował Powiat, Obrót z tytułu wynajmu pomieszczeń oraz należny podatek VAT będzie wykazywał Powiat. Jednostka budżetowa K. nie będzie czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednostka budżetowa „…” nie będzie wynajmował pomieszczeń w imieniu własnym i na swoją rzecz. Będzie pełnił rolę pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro Powiat przystępując do realizacji inwestycji miał zamiar wykorzystywać ją do świadczenia usług najmu lokali użytkowych, to występował w związku z tą czynnością w charakterze podatnika podatku VAT i świadczenie to stanowiło czynność opodatkowana podatkiem VAT.

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując okoliczności przedstawione we wniosku, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki, które Powiat ponosił w związku z realizacją budowy budynku biurowo – usługowego w ramach projektu pn. „…”, w trakcie realizacji inwestycji, zamierzał wykorzystywać do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż Powiat miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z inwestycją budowy budynku biurowo – usługowego w ramach projektu pn. „….”, ponieważ Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a ponadto wydatki ponoszone w trakcie realizacji inwestycji miały służyć Wnioskodawcy do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. W świetle powyższego, okoliczność zamiaru przekazania przez Wnioskodawcę w przyszłości budynku w trwały zarząd nie podlegała ocenie Organu wydającego niniejszą interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.