Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-514/15-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-02
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla czynności montażu ogniw fotowoltanicznych na budynkach mieszkalnych, poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych i obiektach Gminy, opodatkowania podatkiem VAT wkładu pieniężnego wnoszonego przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw na budynkach mieszkalnych oraz stawki podatku VAT dla opłat pieniężnych wnoszonych przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2015 r. (data wpływu 3 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 września 2015 r. (data wpływu 3 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla czynności montażu ogniw fotowoltanicznych na budynkach mieszkalnych, poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych i obiektach Gminy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) oraz opodatkowania podatkiem VAT wkładu pieniężnego wnoszonego przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw na budynkach mieszkalnych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5) – **jest prawidłowe,**
*   stawki podatku VAT dla opłat pieniężnych wnoszonych przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla czynności montażu ogniw fotowoltanicznych na budynkach mieszkalnych, poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych i obiektach Gminy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4), opodatkowania podatkiem VAT wkładu pieniężnego wnoszonego przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw na budynkach mieszkalnych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5) oraz stawki podatku VAT dla opłat pieniężnych wnoszonych przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5). Dnia 3 września 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT, składającym miesięczne deklaracje VAT-7.

Gmina chce przystąpić do realizacji inwestycji pod nazwą: „Budowa na terenie gminy mikroinstalacji prosumenckich wykorzystujących odnawialne źródła energii”. W tej inwestycji źródłem finansowania oprócz dotacji unijnej w kwocie 90% kosztów kwalifikowalnych (netto), będą wpłaty mieszkańców w wysokości 10% wartości inwestycji, oraz budżet Gminy (koszty niekwalifikowalne – vat – oraz wkład własny dla inwestycji na budynkach Gminy). Podatek vat jest kosztem niekwalifikowalnym.

Inwestycja obejmuje montaż ogniw fotowoltaicznych na obiektach należących do gminy (2 lokalizacje) i osób fizycznych (25 lokalizacji). Ogniwa będą montowane zarówno na budynkach mieszkalnych należących do osób fizycznych (14 lokalizacji), a w przypadku braku takiej możliwości na budynkach gospodarczych lub gruncie (11 lokalizacji), energia wytworzona z tych instalacji niezależnie od miejsca zamontowania ogniw, będzie mogła być wykorzystana tylko na potrzeby gospodarstwa domowego (w przypadku osób fizycznych). Powierzchnia użytkowa budynków mieszkalnych, na których potrzeby będą montowane ogniwa fotowoltaiczne wynosi od 100 do 360 m2. Właściciele nieruchomości zobowiązali się użyczyć Gminie prawa do dysponowania częścią nieruchomości niezbędną do zrealizowania tej inwestycji na okres do 5 lat od rozliczenia tej Inwestycji. Gmina zawrze z właścicielami obiektów na których będą montowane ogniwa fotowoltaiczne umowy cywilnoprawne, w których zobowiążą się oni do wpłaty 10% kosztów wykonania dokumentacji, dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej na poczet wykupu instalacji po upływie 5 lat. Opłata będzie wniesiona przed wykonaniem prac montażowych i będzie warunkiem wykonania inwestycji na danej posesji. Inwestycja będzie realizowana tylko dla tych mieszkańców, którzy podpiszą umowę i uiszczą ustaloną kwotę udziału własnego, który ma charakter obowiązkowy.

Inwestycja po zakończeniu realizacji będzie własnością Gminy, która użyczy ją na okres 5 lat nieodpłatnie mieszkańcom. Koszty eksploatacji instalacji w tym czasie będzie ponosić Wnioskodawca. Po okresie trwałości projektu – 5 lat – inwestycje zostaną przekazane na własność mieszkańców oraz instytucjom protokołem zdawczo-odbiorczym. Warunki umowy na wykonanie instalacji są jednakowe dla wszystkich mieszkańców, a wysokość tej kwoty będzie uzależniona od wielkości ogniw fotowoltaicznych.

Ponadto Gmina będzie realizowała inwestycję na obiekcie oczyszczalni ścieków i Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej. Energia wytwarzana z zamontowanych tam instalacji będzie wykorzystywana na potrzeby funkcjonowania tych obiektów. Działki na których zlokalizowana jest oczyszczalnia ścieków są własnością Gminy , jednak z chwilą powołania Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. zostały przekazane w odpłatne użytkowanie tej spółki komunalnej. Działka na której zlokalizowana jest Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w jest własnością Gminy, która z chwilą utworzenia instytucji kultury jaką jest Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna została przekazana na jej wyposażenie. Biblioteka jest instytucją kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, dla której Gmina jest organizatorem.

Gmina będzie realizować przedstawioną inwestycję na zasadzie zlecenia wykonawcom i otrzymywać będzie faktury za wykonane roboty budowlane i usługi. Faktury będą wystawione na Gminę, odrębnie dla poszczególnych zadań.

Dnia 3 września 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu sprawy wskazując, że:

„Budynek Miejsko Gminnej Biblioteki Publicznej służy Gminie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Budynek oraz nieruchomość na której położony jest budynek został oddany w nieodpłatne użytkowanie Miejsko Gminnej Bibliotece Publicznej – samorządowej instytucji kultury, która wykonuje zadania własne Gminy, określone przepisami art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach kultury, w tym bibliotek i innych placówek upowszechniania kultury”.

Przy nabyciu tych nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla usługi polegającej na montażu ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych należących do osób fizycznych, jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla montażu ogniw fotowoltaicznych stanowiących odrębną budowlę umocowanych na gruncie osób fizycznych, jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla montażu kolektorów słonecznych na budynkach gospodarczych oraz na budynkach należących do Gminy?
2.  Czy od wkładu wniesionego przez właścicieli budynku w wysokości 10% inwestycji należy odprowadzić podatek VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Stawka podatku VAT za instalację ogniw fotowoltaicznych, na dachu budynku mieszkalnego, jeżeli powierzchnia użytkowa tego budynku nie przekracza 300 m2 wyniesie 8%. Powyższe zgodne jest z art. 41 ust. 12-12b, ust. 2, z uwzględnieniem art. 146a pkt 2 ustawy. Dodatkowo należy wskazać, że w sytuacji montażu kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia przekracza 300 m2, stawkę 8% podatku stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W stosunku do pozostałej części powierzchni budynku, tj. części przekraczającej udział powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, dla instalacji ogniw fotowoltaicznych należy zastosować opodatkowanie 23% stawką podatku, stosownie do art. 41 ust. 12c ustawy. Do pozostałych usług, wykonywanych poza budynkiem, stanowiących odrębną budowlę umocowanych na gruncie osób fizycznych, na budynkach gospodarczych oraz budynkach należących do Gminy ma zastosowanie podstawowa stawka podatku 23%.
2.  Wniesione wpłaty mieszkańców na poczet wykupu instalacji, stanowiące 10% kosztów wykonania dokumentacji, dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej będące jednocześnie warunkiem uczestnictwa w projekcie, podlegają opodatkowaniu według stawki 8%, bez względu na miejsce posadowienia ogniwa fotowoltaicznego, tj. dachu budynku mieszkalnego, poza budynkiem oraz na budynku gospodarczym i będą opodatkowane według stawki 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** w zakresie stawki podatku VAT dla czynności montażu ogniw fotowoltanicznych na budynkach mieszkalnych, poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych i obiektach Gminy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) oraz opodatkowania podatkiem VAT wkładu pieniężnego wnoszonego przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw na budynkach mieszkalnych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5),
*   **nieprawidłowe** w zakresie stawki podatku VAT dla opłat pieniężnych wnoszonych przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Istotą stosunku świadczenia jest zatem każde zachowanie się na rzecz innej osoby (podmiotu). Świadczenie jest więc dwustronnym stosunkiem prawnym i wymaga podmiotu pełniącego rolę odbiorcy (konsumenta świadczenia, nabywcy usługi) oraz podmiotu świadczącego (wykonującego czynności, świadczącego usługę). Tak więc określone ustawą o podatku od towarów i usług „świadczenie na rzecz” obejmuje świadczenie na rzecz skonkretyzowanych, a nawet zindywidualizowanych podmiotów (ostatecznych konsumentów).

Z kolei pod pojęciem odpłatności świadczenia usług, rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wynika z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jednakże, zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy przewidują dla niektórych czynności stawki obniżone.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Artykuł 2 pkt 12 ustawy, zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – według art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Stosownie do treści art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne. Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy budynków: budynki mieszkalne jednorodzinne – 111, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Ponadto, zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719, z późn. zm.) – dalej jako „rozporządzenie” – stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy, obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,

– w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).

Zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Wskazać przy tym należy, że przepisy z zakresu podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego oraz powszechnego rozumienia.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

W myśl art. 3 pkt 7 ww. ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Przez przebudowę, zgodnie z pkt 7a tego artykułu, należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Modernizacja w rozumieniu przyjętym w języku polskim powszechnie oznacza ulepszenie, podwyższenie wartości technicznej, czy też użytkowej, podwyższenie standardu, unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części.

Z kolei definicja remontu została zawarta w pkt 8 art. 3 cyt. ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z jego brzmieniem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym.

Natomiast w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2014 r., poz. 712), znajduje się określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (art. 2 pkt 2), którym jest między innymi ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych.

Co prawda, ustawa o wspieraniu termomodernizacji i remontów ma inny kontekst normatywny niż ustawa o podatku od towarów i usług, ale skoro ustawodawca zdefiniował dane pojęcie w systemie prawnym, to nie ma podstaw do tego, aby odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową. Należy więc zaznaczyć, że definiując pojęcie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego ustawodawca kierował się wyłącznie skutkiem, jaki ma zostać osiągnięty w wyniku tego przedsięwzięcia; zaniechał nawet przykładowego wymienienia rodzajów prac, jakie mieszczą się w pojęciu tego przedsięwzięcia. Definicja określająca przedsięwzięcie termomodernizacyjne wyłącznie na podstawie celu, jaki ma zostać osiągnięty, jest usprawiedliwiona zarówno na gruncie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, jak i na gruncie prawa podatkowego.

Z kolei „montaż”, zgodnie ze Współczesnym słownikiem języka polskiego (red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), oznacza „składanie maszyn, urządzeń z gotowych części; zakładanie instalacji, łączenie oddzielnych części w jedną artystyczną, kompozycyjną całość”. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Dodatkowo należy wskazać, że stosownie do przepisów cyt. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ww. ustawy Prawo budowlane, wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Stwierdzić należy, że w powyższej definicji budynku nie mieszczą się elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Oznacza to, że stawka preferencyjna, przewidziana ww. przepisami art. 41 ust. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy, dotyczy czynności tam wymienionych wykonywanych wyłącznie w budynkach, rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi w bryle budynku instalacjami i urządzeniami technicznymi. Stawki tej ustawodawca nie przewidział dla ww. czynności wykonywanych poza tymi obiektami, w tym również dotyczących elementów infrastruktury budowlanej. W konsekwencji, do pozostałych usług wykonywanych poza bryłą budynku zastosowanie ma stawka podatku w wysokości 23%.

Ponadto podkreślić należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę, a także, czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Zatem dla zastosowania obniżonej 8% stawki podatku znaczenie ma nie tylko zakres wykonywanych prac, ale także zaklasyfikowanie obiektu, którego dotyczą te prace, do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Z przedstawionego we wniosku stanu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Zainteresowany chce przystąpić do realizacji inwestycji pod nazwą: „Budowa na terenie gminy mikroinstalacji prosumenckich wykorzystujących odnawialne źródła energii”. W tej inwestycji źródłem finansowania oprócz dotacji unijnej w kwocie 90% kosztów kwalifikowalnych (netto), będą wpłaty mieszkańców w wysokości 10% wartości inwestycji, oraz budżet Gminy (koszty niekwalifikowalne – vat oraz wkład własny dla inwestycji na budynkach Gminy). Inwestycja obejmuje montaż ogniw fotowoltaicznych na obiektach należących do Gminy (2 lokalizacje) i osób fizycznych (25 lokalizacji). Ogniwa będą montowane zarówno na budynkach mieszkalnych należących do osób fizycznych (14 lokalizacji), a w przypadku braku takiej możliwości na budynkach gospodarczych lub gruncie (11 lokalizacji). Gmina zawrze z właścicielami obiektów, na których będą montowane ogniwa fotowoltaiczne umowy cywilnoprawne, w których zobowiążą się oni do wpłaty 10% kosztów wykonania dokumentacji, dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej na poczet wykupu instalacji po upływie 5 lat. Opłata będzie wniesiona przed wykonaniem prac montażowych i będzie warunkiem wykonania inwestycji na danej posesji. Inwestycja będzie realizowana tylko dla tych mieszkańców, którzy podpiszą umowę i uiszczą ustaloną kwotę udziału własnego, który ma charakter obowiązkowy. Inwestycja po zakończeniu realizacji będzie własnością Gminy, która użyczy ją na okres 5 lat nieodpłatnie mieszkańcom. Ponadto Gmina będzie realizowała inwestycję na obiekcie oczyszczalni ścieków i Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej, energia wytwarzana z zamontowanych tam instalacji będzie wykorzystywana na potrzeby funkcjonowania tych obiektów. Działki na których zlokalizowana jest oczyszczalnia ścieków są własnością Gminy, jednak z chwilą powołania Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. zostały przekazane w odpłatne użytkowanie tej spółki komunalnej. Działka na której zlokalizowana jest Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w jest własnością Gminy, która z chwilą Utworzenia instytucji kultury jaką jest Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna została przekazana na jej wyposażenie. Biblioteka jest instytucją kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, dla której Gmina jest organizatorem. Gmina będzie realizować przedstawioną inwestycję na zasadzie zlecenia wykonawcom i otrzymywać będzie faktury za wykonane roboty budowlane i usługi. Faktury będą wystawione na Gminę , odrębnie dla poszczególnych zadań. Budynek Miejsko Gminnej Biblioteki Publicznej służy Gminie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii:

1.  Jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla usługi polegającej na montażu ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych należących do osób fizycznych, jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla montażu ogniw fotowoltaicznych stanowiących odrębną budowlę umocowanych na gruncie osób fizycznych, jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla montażu kolektorów słonecznych na budynkach gospodarczych oraz na budynkach należących do Gminy?
2.  Czy od wkładu wniesionego przez właścicieli budynku w wysokości 10% inwestycji należy odprowadzić podatek VAT w wysokości 8%?

Kwestię traktowania robót – w tym takich jakie opisał Wnioskodawca – dla potrzeb podatku od towarów i usług rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 czerwca 2013 r. podejmując uchwałę (sygn. akt I FPS 7/12), w której stwierdził, że obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) i w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.), nie może mieć zastosowania do robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego wykonywanych poza budynkiem.

Zatem mając na uwadze powyższe uregulowania, jak również cytowaną uchwałę NSA, na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że:

*   czynności związane z montażem i instalacją ogniw fotowoltaicznych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych (PKOB 111) – objętych społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 2 pkt 12 ustawy oraz spełniających ograniczenia zawarte w art. 41 ust. 12b ustawy – wykonywane w bryle budynku, powinny być opodatkowane preferencyjną, tj. 8%, stawką podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy;
*   czynności związane z montażem i instalacją ogniw fotowoltaicznych wykonywane poza budynkami mieszkalnymi, o których mowa wyżej, tj. na gruncie i budynkach gospodarczych, oraz budynkach należących do Gminy – powinny być opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%, stosownie do art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowy z właścicielami nieruchomości w ramach których zobowiązał się do instalacji ogniw fotowoltaicznych. Właściciele nieruchomości natomiast zobowiązani są do wniesienia wkładu pieniężnego do przedmiotowej inwestycji, przeznaczonego na poniesienie 10% kosztów instalacji.

Z powyższego wynika, że zachodzi związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami przez mieszkańców a zobowiązaniem się Gminy do wykonania określonych czynności na rzecz tych osób. Wpłaty dokonywane przez mieszkańców stanowią zwrot części kosztów realizowanej inwestycji, a po upływie 5 lat od zakończenia realizacji projektu instalacje te zostaną przekazane na własność ich użytkownikom. A zatem we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz uczestnika projektu, które wykonuje Wnioskodawca.

Gmina zawierając umowę z mieszkańcami, wchodzi w rolę świadczącego usługę montażu ogniw fotowoltaicznych. Tym samym wpłaty otrzymywane przez Gminę od mieszkańców stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez nią usług na rzecz mieszkańców. Oznacza to, że dokonane wpłaty, o których mowa we wniosku, stanowiły zaliczki na poczet usługi polegającej na montażu instalacji.

Podsumowując:

1.  Wnioskodawca przystępując do pisanej we wniosku inwestycji polegającej na montażu ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 2 pkt 12 ustawy i art. 41 ust. 12 ustawy oraz spełniających przesłanki zawarte w art. 41 ust. 12b ustawy, powinien zastosować preferencyjną, tj. 8% stawkę podatku od towarów i usług. Względem natomiast montażu ogniw na odrębnych budynkach niemieszkalnych , tj. budynkach gospodarczych i budynkach należących do Gminy (poza mieszkalnymi) oraz na gruncie, zastosowanie ma podstawowa stawka podatku od towarów i usług, tj. 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.
2.  Wnioskodawca zobligowany jest również do opodatkowania podatkiem VAT otrzymanych od osób fizycznych wpłat mających na celu pokrycie 10% wkładu kosztów inwestycji. W takim bowiem kształcie zawartej umowy cywilnoprawnej powstały stosunek umowny bezsprzecznie jest czynnością, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, tj. usługą. Z kolei jej odpłatny charakter obliguje do zastosowania, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12-12b ustawy, obniżonej tj. 8% stawki podatku VAT dla montażu ogniw fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym. W przypadku uzyskania wpłat, na podstawie których zostanie zamontowana instalacja ogniwa fotowoltaicznego na budynkach gospodarczych lub poza budynkiem, wówczas powinna być ona opodatkowana podstawową stawką podatku VAT, tj. 23%.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie stawki podatku VAT dla czynności montażu ogniw fotowoltanicznych na budynkach mieszkalnych, poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych i obiektach Gminy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4), opodatkowania podatkiem VAT wkładu pieniężnego wnoszonego przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw na budynkach mieszkalnych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5) oraz stawki podatku VAT dla opłat pieniężnych wnoszonych przez właścicieli budynków w związku z montażem ogniw poza budynkami oraz na budynkach gospodarczych (część pytania oznaczonego we wniosku nr 5).

Natomiast kwestia prawa do odliczenia podatku VAT zawartego na fakturze dokumentującej montaż ogniw fotowoltanicznych na budynkach osób fizycznych, budynku oczyszczalni ścieków oraz Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 do nr 3), została załatwiona w interpretacji z dnia 2 października 2015 r. nr ILPP1/4512-1-514/15-5/MK.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.