Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.515.2024.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 39; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5b-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwania – 15, 24 i 30 grudnia 2024 r.
    (daty wpływu).
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni od (...) 2010 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania.
    Wnioskodawczyni w latach 2021-2022, rozliczała się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawczyni na podstawie zawartej umowy o współpracę ze spółką (...). (dalej:
    „Spółka”) świadczyła w Polsce usługi programistyczne od (...) 2021 r. do (...) 2023 r na rzecz
    ww. spółki.

    W ramach umowy Wnioskodawczyni przeniosła na spółkę całość autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymywała wynagrodzenie.
    W ramach omawianej działalności gospodarczej, we współpracy ze spółką,
    Wnioskodawczyni samodzielnie tworzyła i rozwijała system, którego celem jest (...).
    Oprogramowanie stworzone przez Wnioskodawczynię pozwala (...).
    Czynności związane z tworzeniem oprogramowania były podejmowane przez
    Wnioskodawczynię w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny, uporządkowany i
    zaplanowany). Wnioskodawczyni swoje działania, w ramach których tworzyła utwory
    (programy komputerowe), sama zaplanowała i przeprowadziła, przyjmując dla nich
    określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Zastosowane technologie:
    głównym językiem programowania był (...) w wersjach (...). Całość wykonano w
    architekturze (...). Usługa została udostępniona w oparciu o technologię (...) na chmurze
    (...) jako (...).
    Wnioskodawczyni była odpowiedzialna za:
    - analizę projektu i przygotowanie planu wykonania,
    - przygotowanie propozycji architektury dla całego rozwiązania,
    - tworzenie interfejsów wejścia i wyjścia,
    - modelowanie kontraktów pomiędzy poszczególnymi interfejsami,
    - testy jednostkowe i integracyjne rozwiązania,
    - konteneryzację i przygotowanie do wdrożenia na dowolny system chmurowy przy
      użyciu technologii (...).
    Efekt działalności Wnioskodawczyni jest rozwiązaniem innowacyjnym, został wykonany
    oraz wdrożony jako jeden z prekursorów zastosowania modeli (...) w obszarze (...).
    W ramach omawianej działalności, Wnioskodawczyni zdobywała, poszerzała i łączyła
    interdyscyplinarną wiedzę z wielu dziedzin, w tym z zakresu tworzenia oprogramowania.
    Powstałe oprogramowanie/programy komputerowe były efektem własnej twórczości
    intelektualnej Wnioskodawczyni. W procesie wytwarzania, ulepszania, rozwijania
    oprogramowania Wnioskodawczyni podejmowała działania twórcze - jej praca cechowała
    się kreatywnością, a jej rezultat (wytworzone oprogramowanie) był skutkiem procesów
    myślowych wymagających kreatywności.
    Wnioskodawczyni w ramach zawartej umowy ze spółką przeniosła na firmę (...) całość
    autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób oprogramowania,
    osiągała ona dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Powstałe oprogramowanie to również utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawczyni sprzedawała programy komputerowe w latach 2021-2022, w zamian za
    wykonane usługi Wnioskodawczyni otrzymywała od spółki umówione wynagrodzenie
    płatne w okresach miesięcznych określone stawką godzinową. Wynagrodzenie
    Wnioskodawczyni obejmowało wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do wytworzonych, zmodyfikowanych, ulepszonych i rozwiniętych
    programów komputerowych (oprogramowania), stanowiących efekty prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawczynię.
    W związku z obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box,
    Wnioskodawczyni chciałaby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki
    opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    tj. autorskiego prawa do oprogramowania komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8
    ww. ustawy).

    W konsekwencji, Wnioskodawczyni chciałaby rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego
    prawa do oprogramowania komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką z
    uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% i dokonać korekty za lata
    2021-2022. Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że stworzyła i prowadziła
    ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami
    art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i pozwalającą na ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na
    monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych, obejmującą wydatki od
    początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia,
    rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca
    danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do
    poszczególnych zadań.
    Wnioskodawczyni występuje z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej, ponieważ chciałaby skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z
    autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną
    ochronę prawnopodatkową. Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75
    „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box.”
    Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów
    komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów
    o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji
    prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową. W myśl art. 14b § 3 Ordynacji
    Podatkowej Wnioskodawczyni przedstawia przedmiotowy stan faktyczny w relacji do
    przepisów prawa wskazanych we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej tego
    zdarzenia przyszłego, tj. do art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r.
    poz. 1387 z późn. zm.) (dalej „ustawa o Pit”). Wskazane przez Wnioskodawczynię przepisy
    prawa podatkowego budzą bowiem wątpliwości Wnioskodawczyni co do możliwości ich
    zastosowania w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego.
    W ramach wyżej wymienionej umowy, która skupiona była na wytwarzaniu, rozwijaniu lub
    ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawczyni ponosiła następujące wydatki:
    - użytkowanie samochodu niebędącego środkiem trwałym (np. paliwo, ubezpieczenia,
      leasing) - umożliwiało Wnioskodawczyni sprawny transport, czy to do klienta w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego programu komputerowego, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające jej wiedzę w dziedzinie IT; samochód wykorzystywany był
      do celów świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy, jak również do czynności
      wymagających prowadzenie działalności gospodarczej w całym jej zakresie, dzięki
      czemu była ona w stanie świadczyć usługi programistyczne efektywniej i lepszej jakości;
    - abonamenty telefoniczne wraz z telefonami komórkowymi - umożliwiały konsultację z
      klientem, co służyło personalizacji tworzonego oprogramowania lub jego części i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań, co bez
      wątpienia pozwalało na maksymalne spersonalizowanie produktu; oprócz tego
      telefony służyły do sprawdzania kompatybilności programu komputerowego
      (testowania);
    - sprzęt elektroniczny niebędący środkiem trwałym (np. laptop, komputer stacjonarny) -
      był niezbędny Wnioskodawczyni, ponieważ oprogramowanie lub jego części
      wytwarzane są przy jego pomocy, zapisywane w pamięci urządzenia i bez

      wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle zapisanie i
      odtworzenie prac; w szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
      Wnioskodawczynię z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby do
      spadku wydajności pracy, gdyż utrudnione byłoby sprawne tworzenie programów
      komputerowych przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
      oprogramowania;
    - materiały biurowe takie jak: papier, tusze do drukarki, notatniki, kalendarze,
      segregatory, przybory do pisania, żarówki do oświetlenia biura, które pozwalały
      Wnioskodawczyni na efektywne korzystanie ze sprzętu elektronicznego, w tym
      odpowiednie dokumentowanie prowadzonych prac na programami komputerowymi
      oraz bezpieczne przechowywanie dokumentacji technicznej;
    - szkolenia oraz literatura fachowa - Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, że w
      ramach świadczonych usług wytwarzała produkty spełniające nowe funkcje oraz
      często wymagające zastosowania metod i/lub narzędzi, których jeszcze nie miała
      okazji stosować; aby zdobyć niezbędną wiedzę na temat nowych narzędzi i technologii
      ponosiła ona koszty na stosowne szkolenia w dziedzinie programowania oraz
      kupowała literaturę fachową;
    - oprogramowanie i licencje, m.in. programy pocztowe, komunikatory internetowe,
      licencje środowisk programistycznych oraz baz danych, oprogramowanie testujące
      jakość kodu, które były niezbędne do wykonywania zadań w ramach ww. umowy, bez
      których Wnioskodawczyni nie byłaby w stanie wykonać prac związanych z
      wytworzeniem specjalistycznego oprogramowania;
    - opłaty za Internet - zapewniały Wnioskodawczyni szybkie i stabilne łącze, co jest
      nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów), m.in.
      umożliwiały zdalny kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwalało na
      znalezienia informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego programu
      komputerowego, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawczynię przychody z działalności
    gospodarczej w okresie od (...) 2021 r. do (...) 2022 r. pochodziły z przeniesienia praw
    autorskich do stworzonego przez nią oprogramowania bądź części oprogramowania.
    W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez
    Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do
    obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami
    realizowanymi, które realizowała.
    Wnioskodawczyni sprzedawała programy komputerowe w latach 2021-2022, w zamian za
    wykonane usługi Wnioskodawczyni otrzymywała od spółki umówione wynagrodzenie
    płatne w okresach miesięcznych określone stawką godzinową. Wynagrodzenie
    Wnioskodawczyni obejmowało wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do wytworzonych, zmodyfikowanych, ulepszonych i rozwiniętych
    programów komputerowych (oprogramowania), stanowiących efekty prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawczynię.
    W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania bądź części oprogramowania, Wnioskodawczyni ustaliła faktyczny koszt
    poniesiony w danym okresie na prowadzoną działalność związaną z wytwarzaniem
    określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, która odpowiada
    przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej
    działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie czasochłonności
    prowadzonych prac.
    Uzupełnienie wniosku

    Innowacyjność stworzonego oprogramowania przejawia się w szczególności w
    opracowaniu nowych koncepcji, narzędzi oraz rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Wytworzone „oprogramowanie” rozwiązuje unikalne
    problemy, wymagające indywidualnego podejścia. Ponadto o jego innowacyjności
    świadczą funkcje podnoszące bezpieczeństwo poprzez zastosowanie najnowszych
    dostępnych na rynku języków programowania oraz możliwość rejestracji i walidacji
    danych na potrzeby odtworzenia przebiegu procesów historycznych, co daje solidną
    podstawę do predykcji procesów w przyszłości. Innowacyjność wynika również z potrzeby
    indywidualnego podejścia do problemów branż, które wcześniej nie były automatyzowane
    w ten sposób. Ponadto nowatorskość zastosowanych rozwiązań polega na zastosowaniu
    do ich wytworzenia najnowszych rozwiązań chmurowych dostępnych na rynku - co
    pozwala na rozproszone przetwarzanie danych oraz szybką skalowalność w razie
    potrzeby. Innowacyjność zatem nie może być rozumiana w sposób wąski. Innowacyjne
    zatem będą rozwiązania, które dotychczas u zamawiającego zleceniodawcy/klienta nie
    występowały. Stanowisko to jest zgodne z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP Box.
    W celu realizacji projektu, w ramach którego Wnioskodawczyni stworzyła
    „oprogramowanie”, podejmowała ona szereg działań począwszy od ustalenia wymagań
    klienta i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę
    funkcjonowania dotychczasowych rozwiązań, wykorzystania posiadanej przez
    Wnioskodawczynię wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania z lepszą motoryką oraz niosącego za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniły je bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie
    kodu źródłowego i wynikowego „oprogramowania”, które samo w sobie stanowi
    samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawczyni podejmowała następujące działania
    zmierzające do stworzenia „oprogramowania” opisanego we wniosku:
    - zaprojektowanie nowej i niezawodnej architektury oprogramowania,
    - implementację (stworzenie) oprogramowania,
    - testowanie oprogramowania,
    - zaprojektowanie stosownych algorytmów,
    - automatyzację wdrożeń.
    Jako główny język programowania Wnioskodawczyni wykorzystała język (...), język (...) oraz
    język programowania (...). Do tworzenia interfejsów (...) Wnioskodawczyni użyła
    frameworku (...). Do interakcji z bazą danych Wnioskodawczyni zastosowała
    niestandardowe biblioteki pozwalające na (...) oraz pakiet (...). Bazy danych, jakie
    wykorzystała Wnioskodawczyni to (...) hostowane na platformie (...). Były to główne
    narzędzia, jednak Wnioskodawczyni nie ograniczała się wyłącznie do nich.
    Jeśli chodzi o koncepcję, Wnioskodawczyni zastosowała praktyki takie jak wzorce
    projektowe oraz (...), co gwarantuje wysoką jakość i modularność kodu. Dodatkowo,
    integracja z chmurą (...) stanowiła istotny postęp w praktyce biznesowej Wnioskodawczyni,
    jako że jest to pierwszy raz, kiedy wykorzystała tę technologię. (...) wprowadziło bardziej
    elastyczne podejście do (...).
    Wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawczyni, ponieważ zawiera element zmiany lub ulepszenia niewystępujący
    wcześniej. Oryginalność tego „oprogramowania” polega na dobieraniu i szybkiej
    implementacji nowych technologii w budowanych programach komputerowych w taki
    sposób, by połączone stanowiły wyraźną przewagę nad dotychczas stosowanymi
    rozwiązaniami funkcjonującymi na rynku.

    To nie zastosowanie konkretnych technologii (rozwiązań, narzędzi) spowodowało, iż
    stworzone „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawczyni. To twórczy sposób ich zastosowania i połączenia, w celu wymaganej
    przez klienta implementacji powoduje, że funkcjonalności oraz rozwiązania zastosowane
    przez Wnioskodawczynię w „oprogramowaniu” różnią się od rozwiązań już istniejących.
    Innowacyjność wynika z rozwiązania problemu, dostarczenia funkcjonalności w oparciu o
    oryginalny, unikalny model danych, a także poprzez wykorzystanie istniejących danych w
    celu rozszerzenia interpretacji zawartych w nich informacji.
    Działalność Wnioskodawczyni każdorazowo prowadzona była w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny, według przyjętego przez nią systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Zamierzeniem Wnioskodawczyni było stworzenie innowacyjnego oprogramowania, które
    będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane
    funkcjonalności, tj.:
    1. skalowalność: „oprogramowanie” działa w chmurze (...) i w razie potrzeby pozwala na
      szybką skalowalność;
    2. wymienność i rozłączność (decoupling): „oprogramowanie” stworzone w formie
      mikroserwisów jest rozłączne i w prosty sposób można dodawać nowe mikroserwisy
      dostarczające nowe funkcjonalności w przyszłości - co spełnia warunek prostej i
      nieuciążliwej rozbudowy „oprogramowania” w przyszłości;
    3. bezpieczeństwo: dzięki zastosowaniu języka programowania (...) do budowy
      interfejsów służących do (...).
    Opracowanie rozwiązania nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych
    środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w
    porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wszystkie wyżej wymienione cele zostały
    osiągnięte w ustalonym z klientem czasie trwania umowy przy wykorzystaniu - w
    kontekście zasobów ludzkich - wyłącznej pracy Wnioskodawczyni, własnego sprzętu
    komputerowego Wnioskodawczyni oraz własnych zasobów finansowych.
    Działalność Wnioskodawczyni w zakresie wytwarzania i ulepszania oprogramowania
    komputerowego prowadzona jest w sposób systematyczny, tj. uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny wg pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zlecane przez klienta
    zadania zostały z góry zaplanowane, miały określone cele, a także wyznaczony
    harmonogram. Choć Wnioskodawczyni dysponowała samodzielnością w zakresie
    wyznaczania czasu i miejsca świadczenia usług, jej praca cechowała się uporządkowaniem
    i metodycznością, co było rejestrowane w prowadzonej dokumentacji.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX: „W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej
    słowo »systematyczny« występuje w sformułowaniu »podejmowaną [działalność] w
    sposób systematyczny«, a więc odnosi się do »działalności«, czyli zespołu działań
    podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany”.
    Zamieszczony we wniosku opis usług wykonywanych w ramach tworzonego
    „oprogramowania” świadczy z całą pewnością o uporządkowaniu, zaplanowaniu oraz
    metodyczności pracy Wnioskodawczyni.
    Ponadto, w ww. Objaśnieniu wskazane zostało, iż: „Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla

    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany”.
    Wobec powyższego należy uznać, że projekt był prowadzony przez Wnioskodawczynię w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, wg pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Wnioskodawczyni każdorazowo uzgadniała z klientem harmonogram prac, zgodnie z
    którym realizowała kolejne fazy projektu. Jej prace prowadzone były w określony sposób,
    zgodny z przyjętym planem, w wyniku czego były one zaplanowane, konsekwentne,
    skrupulatne, zamierzone i przemyślane.
    Niewątpliwie owa działalność spełnia kryterium systematyczności.
    Wnioskodawczyni opracowała odrębne harmonogramy prac dla poszczególnych lat
    podatkowych, których dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Wnioskodawczyni po uzgodnieniu z klientem harmonogramu rocznego opracowała
    ostateczny harmonogram prac - z opisem szczegółowych czynności do wykonania w
    danym okresie (miesiącu rozliczeniowym), który po zaakceptowaniu przez klienta podlegał
    realizacji w danym okresie (miesiącu rozliczeniowym). Wszystkie opracowane przez
    Wnioskodawczynię harmonogramy prac (zaakceptowane przez klienta) zostały
    zrealizowane w stosunku do produktu końcowego będącego „oprogramowaniem”,
    podlegającym ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawczyni dysponowała ogólnym opisem problemu, który chciał rozwiązać klient.
    Klient zgłaszał również problemy, które Wnioskodawczyni rozwiązywała w ramach
    trwającej umowy. Problemy te obejmowały:
    - potrzebę usprawnienia procesów biznesowych,
    - potrzebę poprawy obsługi klienta,
    - potrzebę stworzenia nowego „oprogramowania” celującego w problemy klienta,
    - potrzebę rozwiązania złożonych problemów technicznych,
    - potrzebę bezpieczeństwa danych klienta.
    Wnioskodawczyni przeprowadziła badanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykał się klient i nie znalazła rozwiązania, które spełniałoby wszystkie
    oczekiwania klienta, dlatego postanowiła stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby
    dostosowane do indywidualnych potrzeb zleceniodawcy. Wnioskodawczyni dysponowała
    zasobami wiedzy obejmującymi różnorodne technologie informatyczne, czyli wiedzę o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować miało stworzone przez
    Wnioskodawczynię „oprogramowanie”. Ustawodawca, jednakże nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
    element celowościowy, jaki Wnioskodawczyni uwzględniała w swojej działalności.
    Wnioskodawczyni w trakcie tworzenia i rozwijania „oprogramowania” dysponowała
    wiedzą o architekturze powiązanej oraz wykorzystywała innowacyjne technologie, takie
    jak stworzenie (...) opartych na (...). W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawczyni
    stworzyła „oprogramowanie”, Wnioskodawczyni wykorzystywała i rozwijała wiedzę i
    umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
    informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz wieloletniego
    doświadczenia zawodowego. Jest to wiedza i umiejętności z zakresu następujących
    dziedzin: programowania, baz danych, programowania asynchronicznego, mechanizmów
    kolejkowania danych, mechanizmów bezpieczeństwa danych. Wnioskodawczyni
    pracowała przy użyciu technologii (...), uczyła się tych technologii i zdobywała coraz to
    bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i

    pozwoliły Wnioskodawczyni na wytworzenie „oprogramowania” o niewystępującej
    wcześniej specyfikacji i jakości.
    W swojej dotychczasowej działalności Wnioskodawczyni oferowała usługi programistyczne
    oraz sprzedawała również autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie
    programów.
    Produkty oferowane w działalności Wnioskodawczyni opierały się na jej wiedzy z zakresu
    informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązaniach z dziedziny (...). Przy
    tworzeniu „oprogramowania” Wnioskodawczyni każdorazowo korzystała z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Przy tworzeniu „oprogramowania” Wnioskodawczyni planowała następujące etapy swojej
    pracy: rozkładanie na czynniki pierwsze funkcjonalności „oprogramowania”, korzystanie z
    nabytej i wypracowanej wiedzy do wymyślania nowych, dopasowanych do potrzeb klienta
    funkcjonalności oprogramowania, „nadpisanie” nowego fragmentu kodu źródłowego
    „oprogramowania” i tworzenie przy tym nowego programu komputerowego. Stawiała
    sobie za cel wytworzenie nowego „oprogramowania” skrojonego na miarę potrzeb klienta.
    Wnioskodawczyni realizowała wcześniej przyjęty plan, tj. rozkładała na czynniki pierwsze
    funkcjonalności, korzystając z nowo nabytej wiedzy wymyślała nowe, dopasowane do
    potrzeb klienta funkcjonalności oprogramowania, tworząc nowy fragment kodu
    źródłowego programu, budując jednocześnie nowe „oprogramowanie”. Utworzenie
    nowego „oprogramowania” obejmowało następujące etapy:
    1. Etap wstępny - obejmował konsultacje z klientem dotyczące celów, jakie mają być
      osiągnięte w projekcie; podczas konsultacji klient przedstawił oczekiwania co do
      parametrów i funkcjonalności „oprogramowania”; na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawczyni wstępnie przeanalizowała
      możliwość zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów; w związku z
      faktem, że Wnioskodawczyni nie dysponowała standardowo gotowymi rozwiązaniami
      informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu w trakcie tego etapu doszło do
      ustalenia poziomu niepewności co do możliwości realizacji projektu przy użyciu
      określonych zasobów, tj. Wnioskodawczyni przedstawiła ryzyko niepowodzenia
      projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania - obejmował wszelkie czynności podejmowane przez
      Wnioskodawczynię w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy - obejmował wdrożenie „oprogramowania” i podsumowanie wyników
      prac; w trakcie tego etapu miejsce miała akceptacja wyników pracy Wnioskodawczyni
      przez klienta.
    Efektem działań Wnioskodawczyni było powstanie nowego, nieistniejącego wcześniej
    „oprogramowania/programu komputerowego”. Efektem działań Wnioskodawczyni było
    stworzenie nowego zastosowania umożliwiającego (...).
    Efekty pracy Wnioskodawczyni, które Wnioskodawczyni nazywa „oprogramowaniem”,
    zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;

    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zleconych
      przez klienta.
    Zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów, efekty pracy
    Wnioskodawczyni są zawsze odrębnymi „programami komputerowymi
    /oprogramowaniem”, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawczyni przeniosła ogół praw autorskich na
    rzecz klienta na mocy umowy o świadczenie usług. Przeniosła ona prawa autorskie
    odpłatnie na rzecz klienta. Przeniesienie praw majątkowych na klienta nastąpiło na
    podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki
    zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego (lub
    jego części) odbywało się zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art.
    53 tej ustawy.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „program
    komputerowy”, „oprogramowanie” oraz „części oprogramowania” należy rozumieć kod
    programistyczny, wytworzony przez Wnioskodawczynię stanowiący oprogramowanie
    komputerowe. Wskazane pojęcia są pojęciami używanymi zamiennie i oznaczają
    oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawczynię.
    Częścią oprogramowania jest modularny kod programistyczny, który z kolei składa się z:
    1. części zawierającej kod - składającej się z rozkazów sterujących działaniem procesora;
    2. części zawierającej dane - składające się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych
      przez program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych,
      etc.
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że części programowania jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy stanowi jednolity program komputerowy/oprogramowanie.
    W ocenie Wnioskodawczyni, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box z
    dnia 15 lipca 2019 r. (zwanych dalej Objaśnieniami IP Box), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP Box w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    W ocenie Wnioskodawczyni, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów,
    należy przyjąć, że tworzone przez nią Oprogramowanie - będące nierozerwalną,
    funkcjonalną całością - powinno być traktowane jak program komputerowy. Każda
    warstwa oprogramowania - kod źródłowy oraz część zawierająca dane - w kontekście
    gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość stanowiły aktywa, z których
    Wnioskodawczyni uzyskała przychody. Wnioskodawczyni uzyskała przychody z
    oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie Wnioskodawczyni
    tworzone przez nią oprogramowanie, o którym mowa we wniosku należy traktować jako
    jedną całość w kontekście klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego
    ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego.
    Pani działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania obejmuje:
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i

    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    W swojej działalności Wnioskodawczyni nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w szczególności z zakresu oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania oraz tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów oraz procesów. Każde oprogramowanie można uznać za unikalne,
    ponieważ jest to różnorodny zestaw funkcjonalności, różne projekty i różne procesy
    dostarczania wartości dla użytkownika. Praca Wnioskodawczyni polega na ciągłym
    identyfikowaniu potrzeb użytkowników i tworzeniu rozwiązań w celu ich zaspokojenia.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „program
    komputerowy”, „oprogramowanie” oraz „części oprogramowania” należy rozumieć kod
    programistyczny wytworzony przez Wnioskodawczynię stanowiący oprogramowanie
    komputerowe. Wskazane pojęcia są pojęciami używanymi zamiennie i oznaczają
    oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawczynię.
    „Oprogramowanie” jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie wirtualnym. Oprogramowanie stworzone przez Wnioskodawczynię
    wersjonowane było w odpowiednim systemie, który był następnie systematycznie
    synchronizowany z wersją przenoszoną na klienta na platformie, z której korzysta.
    Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego wynagrodzenia.
    Wnioskodawczyni stworzyła „oprogramowanie”, które podlega ochronie na gruncie prawa
    autorskiego i przeniosła go fizycznie na klienta (zleceniodawcę) umieszczając w
    repozytorium na serwerze klienta (zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.
    Pod pojęciem kosztu użytkowania samochodu Wnioskodawczyni ma na myśli wydatki na:
    paliwo, naprawy, koszt leasingu, koszt wymiany opon, koszt serwisowania, koszt
    ubezpieczenia.
    Pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu elektronicznego Wnioskodawczyni rozumie wydatki
    na: słuchawki, klawiaturę, myszkę, monitor, laptop, komputer stacjonarny, router, głośniki,
    telefon komórkowy.
    Wydatki związane z użytkowaniem samochodu oraz zakupem sprzętu elektronicznego
    służyły Wnioskodawczyni do realizacji zadań programistycznych związanych z
    wytworzonym „oprogramowaniem”.
    Koszty te Wnioskodawczyni poniosła od początku prowadzenia działalności związanej z
    tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż we wniosku chodzi o plan subskrypcyjny na (...). Zakupione
    oprogramowanie stanowi wartość niematerialną i prawną w prowadzonej przez nią
    działalności gospodarczej, które jest instalowane w celu poprawnego działania komputera
    /laptopa lub tworzenia „oprogramowania” będącego przedmiotem wniosku.
    Zakupiona licencja na oprogramowanie nie stanowi nabycia, o którym mowa w lit. b), c) i
    d) wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT), tj.:
    - nie stanowi nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d) art. 30ca ust. 4, od
    podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych,

    - nie stanowi nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d) art. 30ca ust. 4, od
    podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych,
    - nie stanowi nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawczyni uczestniczyła w szkoleniach, warsztatach oraz konferencjach:
    (...) w zakresie świadczonych przez nią usług programistycznych. Wnioskodawczyni
    poniosła koszty szkoleń w trakcie trwania działalności związanej z tworzeniem
    „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek. Dzięki dokształceniu Wnioskodawczyni była
    w stanie stworzyć „oprogramowanie”, które charakteryzuje się innowacyjnymi
    rozwiązaniami i funkcjonalnościami oraz jest idealnie skrojone pod potrzeby klienta.
    Wydatki na szkolenia zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są
    nierozerwalnie z nią związane.
    Wnioskodawczyni od (...) 2019 r. prowadziła na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję, w sposób zapewniający wyodrębnienie
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Wnioskodawczyni nie jest wspólnikiem/członkiem zarządu/prezesem zarządu
    /prokurentem/udziałowcem zleceniodawcy, na rzecz którego świadczyła usługi, które są
    przedmiotem zapytania i nie pełni innych funkcji u zleceniodawcy.
    Wnioskodawczyni nie pełniła obowiązków członka zarządu/prezesa/prokurenta u
    zleceniodawcy.
    Przez powiązania osobowe Wnioskodawczyni rozumie jedynie fakt, że w czasie trwania
    ww. umowy była zleceniobiorcą świadczącym usługi dla zleceniodawcy, co wiązało się z
    kontaktami osobowymi z przedstawicielami ze strony zleceniodawcy w celu stworzenia
    oprogramowania.
    Powiązania osobowe w innym rozumieniu nie istniały w czasie trwania ww. umowy ani nie
    istnieją obecnie, Wnioskodawczyni nie była, ani jest wspólnikiem/członkiem zarządu
    /prezesem zarządu/prokurentem/udziałowcem zleceniodawcy.
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni osiągała
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    była możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym
    miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawczyni ustalała dochód z
    każdego programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu
    rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawczyni wyodrębniła
    koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i
    uwzględniła je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie
    obliczyła podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych
    przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z konkretnym
    przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym.
    Pytania

    1. Czy prace prowadzone przez Wnioskodawczynię stanowią działalność badawczo-
      rozwojową?
    2. Czy wytworzony przez Wnioskodawczynię utwór jest kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej (kwalifikowanym IP)?
    3. Czy Wnioskodawczyni może zastosować 5% stawką podatku przy dochodzie
      uzyskanemu z kwalifikowanego IP?
    4. Które z wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
        a. użytkowanie samochodu,
        b. abonamenty telefoniczne,
        c. sprzęt elektroniczny,
        d. materiały biurowe,
        e. szkolenia i literaturę fachową,
        f. oprogramowanie i licencje,
        g. opłaty za Internet
        h. zakup telefonów komórkowych
        i. zakup literatury fachowej
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodologii alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia ona wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace
    rozwojowe winny być, zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, rozumiane zgodnie z art.
    4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą:
    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowe; wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach ww. umowy prowadziła działalność badawczo-
    rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Po
    pierwsze, prace wykonywane przez Wnioskodawczynię obejmowały wykorzystywanie
    wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. Działalność Wnioskodawczyni przyczyniła się do stworzenia, rozwoju i
    ulepszania systemu umożliwiającego inteligentne zarządzanie łańcuchami dostaw, aby
    zoptymalizować koszty działalności i zminimalizować, np. utylizację przeterminowanych
    produktów szybko psujących się, tj. żywność przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawczyni
    z wielu dziedzin m.in. szeroko pojętego wytwarzania oprogramowania oraz logistyki,
    sprzedaży dóbr FMCG etc. Po drugie, prace nad oprogramowaniem miały systematyczny
    charakter, ponieważ nie miały charakteru jednorazowego, lecz były prowadzone w sposób
    zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku było wytwarzane, rozwijane i ulepszane
    przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności
    badawczo-rozwojowej. Działalność Wnioskodawczyni jest działalnością twórczą,
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawczyni jako jedyna programistka i jedyny
    twórca oprogramowania, o którym mowa we wniosku, rozwijała je i ulepszała. Stąd
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Ad. 2.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Prace prowadzone przez Wnioskodawczynię polegały na tworzeniu, rozwijaniu i
    ulepszaniu programu komputerowego - systemu dla branż, m.in. (...) i miały twórczy
    charakter, ponieważ służyły tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i
    zaprojektowanie tych rozwiązań leżały po stronie Wnioskodawczyni.
    Oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej przez nią
    działalności gospodarczej (w ramach współpracy z firmą (...)) stanowi więc oryginalny
    wytwór jej twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Wnioskodawczyni w
    ramach umowy przenosiła na spółkę całość majątkowych praw autorskich do
    wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymywała wynagrodzenie z tego tytułu, a
    zatem - w ocenie Wnioskodawcy - osiągała dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, więc dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,

    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji,
    zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla
    komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawczyni uważa, że dochód z tytułu przeniesienia
    praw do opisanego przez Wnioskodawczynię oprogramowania, które stanowi utwór
    prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust.
    7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia ona wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w
    zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT dotyczące możliwości skorzystania z
    preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ad.4.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawczyni w ramach wyżej wymienionej umowy
    zorientowane były na działalność badawczo-rozwojową, poniosła ona wydatki na:
    - użytkowanie samochodu (np. paliwo, ubezpieczenia, leasing);
    - abonamenty telefoniczne wraz z telefonami komórkowymi;
    - sprzęt elektroniczny (np. laptop, komputer stacjonarny);
    - materiały biurowe;
    - szkolenia;
    - oprogramowanie i licencje;
    - literaturę fachową;
    - opłaty za Internet.
    Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynię są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia

    oprogramowania bądź części oprogramowania, Wnioskodawczyni ustaliła faktyczny koszt
    poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez nią działalność związaną z
    wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji,
    która odpowiada przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu
    z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. W ostateczności
    Wnioskodawczyni per analogiam zastosowała art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, który stanowi, że
    jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
    opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
    ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się
    w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie
    przychodów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie oprogramowania komputerowego o którym mowa w
    ww. umowie, w tym przypisane według odpowiedniej metodologii, należy uznać za koszty
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym
    za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i
        1086),
        a) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania.
    W latach 2021-2022, we współpracy ze spółką, samodzielnie tworzyła i rozwijała Pani
    system, którego celem jest (...). Oprogramowanie stworzone przez Panią pozwala (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Panią efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w

    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że powstałe oprogramowanie/programy komputerowe
    były efektem Pani własnej twórczości intelektualnej. W procesie wytwarzania, ulepszania,
    rozwijania oprogramowania podejmowała Pani działania twórcze - Pani praca cechowała
    się kreatywnością, a jej rezultat (wytworzone oprogramowanie) było skutkiem procesów
    myślowych wymagających kreatywności. Wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się
    od rozwiązań już funkcjonujących u Pani, ponieważ zawiera element zmiany lub
    ulepszenia niewystępujący wcześniej.
    Oryginalność stworzonego „oprogramowania” polega na dobieraniu i szybkiej
    implementacji nowych technologii w budowanych programach komputerowych w taki
    sposób, by połączone stanowiły wyraźną przewagę nad dotychczas stosowanymi
    rozwiązaniami funkcjonującymi na rynku. To twórczy sposób zastosowania i połączenia, w
    celu wymaganej przez klienta implementacji powoduje, że funkcjonalności oraz
    rozwiązania zastosowane przez Panią w „oprogramowaniu” różnią się od rozwiązań już
    istniejących. Innowacyjność wynika z rozwiązania problemu, dostarczenia funkcjonalności
    w oparciu o oryginalny, unikalny model danych, a także poprzez wykorzystanie
    istniejących danych w celu rozszerzenia interpretacji zawartych w nich informacji.
    Efekty Pani pracy, które nazywa „oprogramowaniem”, zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zleconych
      przez klienta.
    Zatem prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z

    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że działalność w zakresie wytwarzania i ulepszania
    oprogramowania komputerowego prowadzona jest w sposób systematyczny, tj.
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny wg pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Zlecane przez klienta zadania zostały z góry zaplanowane, miały określone cele, a także
    wyznaczony harmonogram.
    Pani zamierzeniem było stworzenie innowacyjnego oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Opracowała Pani odrębne harmonogramy prac dla poszczególnych lat podatkowych. Po
    uzgodnieniu z klientem harmonogramu rocznego opracowała ostateczny harmonogram
    prac - z opisem szczegółowych czynności do wykonania w danym okresie (miesiącu
    rozliczeniowym), który po zaakceptowaniu przez klienta podlegał realizacji w danym
    okresie (miesiącu rozliczeniowym).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Panią programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazała Pani, że w ramach działalności, zdobywała, poszerzała i łączyła
    interdyscyplinarną wiedzę z wielu dziedzin, w tym z zakresu tworzenia oprogramowania.
    W trakcie tworzenia i rozwijania „oprogramowania” dysponowała Pani wiedzą o
    architekturze powiązanej oraz wykorzystywała innowacyjne technologie takie jak
    stworzenie (...) opartych na (...). Wykorzystywała i rozwijała Pani wiedzę i umiejętności
    nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki,
    programowania i nowoczesnych technologii oraz wieloletniego doświadczenia
    zawodowego. Jest to wiedza i umiejętności z zakresu następujących dziedzin: (...). Nowe
    kombinacje narzędzi i technologii pozwoliły Pani na wytworzenie „oprogramowania” o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazała Pani, że działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania
    oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pani
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Panią ani też całość prowadzonej przez Panią działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288 ),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie/rozwijanie przez Panią programów
    komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-
    rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W opisie sprawy wskazała Pani, że zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów, efekty Pani pracy są zawsze odrębnymi „programami
    komputerowymi/oprogramowaniem”, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie każdego z majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego (lub jego części) odbywało się zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Od (...) 2019 r.
    prowadziła Pani odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, w
    sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób
    pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych

    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z . z 2019 r. poz. 1231 ze zm.) dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pani zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniach podatkowych za lata 2021-2022.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Panią
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus
    jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. W związku z tym powinna Pani również ustalić odrębnie koszty faktycznie
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Wobec powyższego, wskazane w opisie sprawy wydatki przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.