Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.640.2024.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi B+R.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
obowiązek-obowiązek płatnika
składki-składki na ubezpieczenie społeczne
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą
    pod firmą(dalej jako: „Firma”). Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Przedmiotem przeważającej działalności Firmy jest działalność produkcyjna, w jej obrębie
    prowadzone są prace nad projektowaniem i konstruowaniem maszyn CNC (Computerized
    Numerical Control).
    Firma prowadzi prace nad nowymi rozwiązaniami (które są przedmiotem wniosku), które
    można rozdzielić i przyporządkować do dwóch kategorii, tj.:
    A. Projekty polegające na zaprojektowaniu i wyprodukowaniu maszyny odpowiadającej
      wyspecjalizowanym potrzebom klienta – zakres A,
    B. Projekty polegające na zaprojektowaniu nowego urządzenia, które wchodzi następnie
      do produkcji seryjnej i poszerza ofertę Firmy – zakres B.
    Zakres A
    W zakresie A konstruowane maszyny, które nie są przeznaczone do produkcji seryjnej,
    lecz stanowią każdorazowo rozwiązanie unikalne, pasujące jedynie do warunków
    technicznych (wymogów) określonych przez klienta przy składaniu zamówienia.
    Większość konstruowanych w Firmie maszyn wymaga prototypowego podejścia. W ofercie
    Firmy znajdują się maszyny ogólnego przeznaczenia, w większości z branży meblarskiej. W
    przypadku, gdy klient wymaga zaprojektowania wyspecjalizowanej maszyny (np. zdolnej
    do obróbki wyspecjalizowanych materiałów), Firma musi zmodernizować i dostosować
    maszynę do danej branży i do obrabianego materiału.
    W początkowej fazie działalności Firmy stosowane były proste rozwiązania, nowe maszyny
    były opracowywane szybko i efektywnie. Nowe, stosowane w poszczególnych branżach,
    materiały, wymagały i wymagają odpowiedniego dostosowania urządzeń.
    Na rynku istnieją firmy, które oferują wysokospecjalistyczne rozwiązania, aczkolwiek są to
    maszyny drogie i klienci poszukują rozwiązań alternatywnych. Klient zgłaszając się do
    Firmy przedstawia konkretne zapotrzebowanie (problem) i Firma, bazując na
    doświadczeniu i wiedzy Wnioskodawcy i pracowników Firmy, opracowuje rozwiązanie tego
    problemu.
    Prototypowanie maszyny specjalistycznej z wykorzystaniem maszyny ogólnego
    przeznaczenia wymaga starannego planowania i uwzględnienia wielu czynników.
    Pierwszym krokiem jest dokładne zdefiniowanie wymagań maszyny specjalistycznej
    (wymagań klienta). Istotne jest określenie jakie funkcje i cechy powinna posiadać, jaki
    rodzaj materiałów będzie przetwarzać, jakie są oczekiwane parametry wydajności i
    precyzji. Kolejnym krokiem jest analiza, jakie zasoby są dostępne do prototypowania
    maszyny specjalistycznej - jeśli maszyna ogólnego przeznaczenia jest już dostępna w
    ofercie Firmy, konieczne jest określenie jej możliwości i ograniczeń. Na dalszym etapie
    prac następuje dostosowanie i modyfikacja komponentów maszyny, rozbudowa lub
    dodanie specjalistycznych części. Może to wymagać wykonania nowych podzespołów lub
    zmiany konstrukcji istniejących. Prototypowanie maszyny specjalistycznej z
    wykorzystaniem maszyny ogólnego przeznaczenia przekłada się na oszczędność czasu i
    kosztów w porównaniu z budową maszyny od podstaw.
    Po złożeniu (montażu) maszyny konieczne jest jej zaprogramowanie. Do tego celu CNC
    Firma wykorzystuje oprogramowanie.
    To zaawansowane oprogramowanie do projektowania parametrycznego, które jest
    szeroko stosowane w branży inżynieryjnej i projektowej. Działa na zasadzie modelowania
    CAD (Computer-Aided Design), co oznacza, że umożliwia projektowanie obiektów w

    trójwymiarowej przestrzeni komputerowej. Ponadto oprogramowanie oferuje narzędzia
    do przeprowadzania symulacji, które pozwalają na sprawdzenie wytrzymałości, obciążeń,
    temperatury i innych parametrów projektowanych części i zespołów, umożliwia
    generowanie dokumentacji technicznej w postaci rysunków 2D, które zawierają wymiary,
    tolerancje, listę materiałów i inne istotne informacje potrzebne do produkcji.
    Natomiast to oprogramowanie do projektowania i obróbki materiałów, które oferuje
    szeroki zakres narzędzi do tworzenia różnorodnych elementów, w tym przemysłowych.
    Oprogramowanie generuje kod, niezbędny do obróbki za pomocą maszyn CNC.
    Użytkownik może dostosować parametry obróbki, takie jak prędkość, głębokość cięcia,
    narzędzia itp. Oprogramowanie pozwala na obróbkę na maszynach CNC wieloosiowych,
    co umożliwia tworzenie bardziej złożonych projektów.
    Połączenie pracy jest efektywne, szczególnie w przypadku projektów, które wymagają
    zarówno modelowania, jak i obróbki CNC. W Firmie pierwszym krokiem jest stworzenie
    modelu 3D części lub elementu. Następnie zaakceptowany element jest eksportowany do
    formatu kompatybilnego. W generowana jest ścieżka narzędziowa dla maszyny CNC. Takie
    połączenie umożliwia projektowanie złożonych i wysokiej jakości rozwiązań.
    Cały proces wykonania i zaprogramowania nowej maszyny jest iteracyjny i wymaga
    zarówno umiejętności programowania, jak i obsługi maszyn CNC.
    Po opracowaniu rozwiązania następują próby technologiczne z wykorzystaniem
    materiałów własnych klienta, który w celu przeprowadzenia prób przyjeżdża do Firmy. Na
    podstawie wyników testów wprowadzane są niezbędne poprawki i optymalizacje. Po
    akceptacji rezultatu prób następuje przeszkolenie klienta (jego pracowników) i odbiór
    maszyny.
    Konstruowane w ramach zakresu A maszyny stanowią nowe, dotychczas niewystępujące
    w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy rozwiązanie techniczne i przyczyniają się do
    rozwoju wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy i pracowników Firmy. Zaprojektowanie
    całokształtu urządzenia, programowanie sterowników wchodzących w skład maszyny,
    dobór materiałów i technologii konstrukcji oraz kalibracja paramentów działania, są
    zadaniami Firmy.
    Zakres B
    Przebieg prac w zakresie B jest podobny, z tą różnicą, że prototyp po fazie testów jest
    następnie umieszczany w ofercie Firmy i wchodzi do produkcji seryjnej. Decyzja o
    wprowadzeniu nowej maszyny do oferty Firmy może wynikać z ogólnego, powtarzającego
    się zapotrzebowania klientów zgłaszanego m.in. podczas rozmów handlowych, targów
    branżowych lub w związku z planami Firmy dotyczącymi ekspansji na nowy segment rynku.
    Projekty w zakresie A i B są i będą w przyszłości prowadzone w sposób metodyczny,
    zaplanowany, zorganizowany i ciągły, uporządkowany według ustalonych procedur.
    Proces realizacji projektu każdorazowo jest zaplanowany i udokumentowany. Realizacja
    jednego projektu trwa co najmniej kilka miesięcy. Rocznie Firma realizuje około 2-4
    projektów z obu zakresów. W Firmie prowadzona jest ewidencja projektów, w tym
    kosztów, która pozwala ustalić zakres prac i potwierdza regularność czynności w obszarze
    działalności innowacyjnej.
    Przykładowym projektem, który Wnioskodawca chce potraktować jako projekt stanowiący
    przejaw działalności badawczo-rozwojowej jest projekt X.
    W ten projekt zaangażowany był Wnioskodawca, będący projektantem, konstruktorem
    oraz wykonawcą elektryki i automatyki oraz dwóch pracowników, tj. mechanik oraz
    spawacz, ślusarz.
    Pracownicy Firmy (wymienieni powyżej, realizujący opisany projekt, oraz inni pracownicy)
    zajmują się projektowaniem i produkcją, innowacyjnych pod względem rozwiązań
    technicznych, maszyn. Ten etap prac nad ma kluczowe znaczenie w procesie powstawania

    prototypu nowej maszyny, zatem praca tej grupy pracowników ma bezpośredni związek z
    działalnością projektową o charakterze rozwojowym.
    Potwierdzeniem innowacyjności rozwiązań opracowywanych w Firmie są złożone przez
    Wnioskodawcę wnioski o uzyskania prawa ochronnego (patentu).
    W związku z prowadzeniem wyżej opisanej działalności Wnioskodawca ponosi
    następujące kategorie kosztów:
    A. Koszty wynagrodzeń – umowy o pracę
    Wnioskodawca w celu realizacji projektów, zatrudnia pracowników na podstawie umowy o
    pracę. W ramach nawiązanego stosunku pracy Wnioskodawca ponosi następujące koszty:
    1) wynagrodzenia podstawowe wypłacane pracownikom zatrudnionym na podstawie
      umowy o pracę – należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF,
    2) składki z tytułu należności wskazanych w punkcie 1 powyżej, określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – w części
      finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek, tj. składki na ubezpieczenie
      emerytalne, rentowe, wypadkowe.
    B. Koszty związane z nabyciem materiałów i surowców
    W ramach prowadzonej działalności Firma nabywa duże ilości różnego rodzaju materiałów
    i surowców wykorzystywanych w procesie tworzenia maszyn i urządzeń. Do
    przykładowych można zaliczyć: elementy stalowe i aluminiowe, korytka kablowe,
    podzespoły elektroniki, płyty MDF, przewody, sterowniki do maszyn, czujniki, elementy
    automatyki i pneumatyki, pompy, siłowniki, elementy komputerów sterujących, monitory
    itp. Każdorazowo użyte do produkcji materiały i surowce stanowią nieodłączną część
    zaprojektowanej maszyny i przyczyniają się do jej sprawnego funkcjonowania i spełnienia
    założeń konstruktorskich. Na podstawie istniejącej dokumentacji Firma jest w stanie
    precyzyjnie przyporządkować wykorzystane materiały i surowce do poszczególnych
    projektów.
    W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym,
    Wnioskodawca planuje rozliczyć koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie
    z art. 26e UPDOF, przy czym w szczególności zaznacza, że:
      wniosek dotyczy okresu 2018-2024 oraz lat następnych, w których będzie
      prowadzona tożsama działalność spełniająca wszystkie cechy działalności
      szczegółowo opisanej w stanie faktycznym,
      Wnioskodawca nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie
      specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub na podstawie decyzji o
      wsparciu,
      w okresie 2018-2024 Wnioskodawca nie korzystał ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b UPDOF,
      podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
      zamierza odliczyć w ramach ulgi koszty kwalifikowane, wymienione w art. 26e ust. 2 i
      ust. 3 UPDOF,
      zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art.
      26e ust. 7 pkt 3 UPDOF. Od 2018 r. do 2021 r. limit kosztów kwalifikowanych wynosił
      100% kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 2 i 3. Natomiast, od 2022 r. limit
      kosztów kwalifikowanych wynosił 100% kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a,

      zamierza do kosztów kwalifikowanych zaliczyć koszty wynagrodzeń wyłącznie w
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizacji działalności badawczo-rozwojowej
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu (zgodnie z ww.
      interpretacją ogólną),
      koszty kwalifikowane nie zostały Wnioskodawcy zwrócone i nie będą zwrócone w
      jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,
      Firma nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art.
      17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
      innowacyjnej,
      w przypadku maszyn przeznaczonych do produkcji seryjnej, Wnioskodawca uznaje
      za prace badawczo-rozwojowe wszystkie etapy projektu poprzedzające rozpoczęcie
      produkcji seryjnej (produkcja seryjna nie jest traktowana przez Wnioskodawcę jako
      prace badawczo-rozwojowe),
      Wnioskodawca ma zamiar rozliczyć koszty kwalifikowane wynagrodzeń
      pracowników, zgodnie z metodyką przyjętą w interpretacji ogólnej Ministra Finansów
      z 13 lutego 2024 r. (nr DD8.8203.1.2021).
    Uzupełnienie wniosku
    W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca był opodatkowany tzw. podatkiem liniowym.
    Twórczy charakter działalności przejawia się w projektowaniu unikalnych oraz
    zindywidualizowanych rozwiązań technicznych w postaci nowych maszyn (każda maszyna,
    będąca przedmiotem wniosku jest unikalna i nie była wcześniej dostępna w ofercie firmy).
    Każdy prototyp to przejaw myśli koncepcyjnej Wnioskodawcy oraz specjalistów
    zatrudnionych w firmie. Rozwiązania prototypowe jakie wykonuje Wnioskodawca mają
    wpływ na postęp technologiczny i rozwojowy przemysłu wytwórczego w Polsce.
      Efektem prac był/ jest nowy prototyp, który był/ jest dostosowany do wymagań
      klienta (tj. odpowiada stricte danym założeniom). Konstruowane maszyny (zakres A)
      nie są przeznaczone do produkcji seryjnej, lecz stanowią każdorazowo rozwiązanie
      unikalne, pasujące jedynie do warunków technicznych (wymogów) określonych przez
      klienta przy składaniu zamówienia (w zakresie A; w zakresie B podobnie, z tym, że
      opracowane nowe rozwiązania trafiają do oferty firmy i produkcji seryjnej).
      W nowych rozwiązaniach zastosowanie znalazły innowacyjne mechanizmy i
      komponenty o wysokiej precyzji (m.in. silniki), narzędzia z wbudowanymi czujnikami
      itp. Wszystkie rozwiązania z grupy A to rozwiązania personalizowane, wykorzystujące
      energooszczędne oraz minimalizujące zużycie m.in. chłodziw układy. Wszystkie te
      innowacje mają na celu poprawę wydajności, obniżenie kosztów, zwiększenie
      elastyczności produkcji i dostosowanie maszyn CNC do zmieniających się wymagań
      przemysłowych.
      Tworzone rozwiązania za każdym razem były inne, lepsze, nowocześniejsze. Bazują
      na zdobytej w czasie realizacji poprzednich zleceń aktualnej wiedzy i
      umiejętnościach. Oryginalność rozwiązań przejawia się m.in. w nowatorskim
      podejściu, unikalnych funkcjonalnościach. Takie projekty oferują funkcje lub cechy,
      które nie występowały w dotychczasowych rozwiązaniach. Oryginalność projektów

      innowacyjnych wynika z tego, że wprowadzają one zmianę w sposobie myślenia lub
      działania, która wyróżnia je na tle dotychczasowych rozwiązań. To pozwala na
      dostarczanie większej wartości klientom lub lepsze wykorzystanie dostępnych
      zasobów.
      Maszyny mogą być projektowane jako systemy w pełni autonomiczne, zdolne do
      optymalizowania procesów i reagowania na zmienne warunki produkcyjne.
      Funkcjonalności i mechanizm działania poszczególnych prototypów w dużej mierze
      opiera się również na odpowiednim zaprogramowaniu maszyn. Zastosowanie
      nowych rozwiązań w zakresie technologii napędu i regeneracji zmniejsza zużycie
      energii elektrycznej co wpływa zarówno na niższe koszty użytkowania, jak i chroni
      środowisko. Poprzez zastosowanie dodatkowych czujników oraz systemów
      adaptacyjnych możliwe jest osiąganie coraz wyższej precyzji obróbki (nawet w
      trudnych warunkach). M.in. te koncepcje i hipotezy pozwalały zakładowi budowy
      maszyn CNC prowadzić działalność innowacyjną, której celem było wprowadzenie
      przełomowych rozwiązań i zapewnienie konkurencyjności na rynku. Dzięki nim
      zakład tworzył wartość dodaną poprzez opracowywanie technologii i produktów
      wykraczających poza standardowe praktyki w branży.
      Zastosowanie nowych technologii w projektach maszyn, które odróżniały je od
      istniejących rozwiązań na rynku, obejmowało uczenie maszynowe, zastosowanie
      algorytmów optymalizujących ścieżki narzędzi w czasie rzeczywistym. Dodatkowo
      zastosowanie znalazły nowe materiały i technologie produkcji.
    Działalność Wnioskodawcy, o której mowa we wniosku, wykonywana jest w sposób
    systematyczny. Działalność innowacyjna jest prowadzona praktycznie od samego
    początku prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę. Stanowiła o przewadze
    konkurencyjnej na rynku, bez prowadzenia prac rozwojowych nie ma rozwoju firmy.
    Wszystkie projekty były nadzorowane przez Wnioskodawcę, który był głównym motorem
    rozwoju. W zakresie realizacji prac nad każdym z projektów celem Wnioskodawcy było
    opracowanie nowego rozwiązania, niewystępującego dotychczas w działalności firmy. Ww.
    cele były osiągane dzięki umiejętnościom i wiedzy Wnioskodawcy oraz pracowników firmy
    oraz przy wykorzystaniu posiadanego przez firmę sprzętu oraz środków finansowych.
    Ww. działania były podejmowane w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
    wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań.
      Budowa maszyn wymaga zastosowania wiedzy z wielu dziedzin nauki i technologii.
      Wnioskodawca dysponował i rozwijał wiedzę m.in. z zakresu mechaniki, automatyki i
      robotyki, materiałoznawstwa, elektroniki, elektrotechniki i informatyki.
      W ramach prac nad projektami Wnioskodawca rozwinął wiedzę z ww. zakresów;
      wiedza ta została też wykorzystana do tworzenia nowych zastosowań. Nowe
      umiejętności zostały również nabyte przez pracowników Wnioskodawcy.
      Przydatność wiedzy weryfikowana była na bieżąco podczas prowadzenia projektów.
      Nie wszystkie proponowane rozwiązania spełniały kryteria lub też nie spełniały
      założonych celów. W takich przypadkach rozwiązanie, jako nieskuteczne, nie było
      wdrażane a Wnioskodawca wybierał inną ścieżkę rozwiązania problemu.

      W ramach prac w zakładzie budowy maszyn zazwyczaj łączy się i kształtuje istniejącą
      wiedzę z różnych dziedzin nauki i techniki. Proces ten umożliwia tworzenie
      innowacyjnych rozwiązań, które mają przewagę nad dotychczasowymi technologiami.
      Takimi dziedzinami są mechanika precyzyjna, automatyka i robotyka, informatyka i
      oprogramowanie czy też elektrotechnika i energoelektronika. Łączenie mechaniki z
      elektroniką i informatyką pozwala na projektowanie maszyn jako systemów
      mechatronicznych. Efektami łączenia i kształtowania wiedzy są przykładowo: nowe
      rozwiązania pozwalające na łatwe dostosowanie maszyn do różnych procesów
      produkcyjnych, redukcja odpadu produkcyjnego oraz nowe technologie obróbki.
      Wnioskodawca poszerzał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności z ww. dziedzin.
      Nowe umiejętności pozwalały na wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań, które
      mają przewagę nad dotychczasowymi technologiami.
      Zawsze w pracach nad projektami będącymi przedmiotem wniosku. Każda nowa
      zrobotyzowana maszyna to produkt unikalny, do tej pory nie spotykany w
      działalności Wnioskodawcy.
      Prowadzone prace były nakierowane na rozwój produktów (innowacyjne rozwiązania
      w zakresie budowy maszyn). Firma złożyła dwa zgłoszenia patentowe, co stanowi
      potwierdzenie innowacyjności.
      Zasady prowadzenia prac (mechanizm) był podobny w każdym z realizowanych
      projektów. Prowadzone prace miały na celu zaproponowanie rozwiązania, które
      będzie lepsze od już istniejących w zakresie m.in. procesów produkcyjnych,
      energochłonności, bezpieczeństwa itp. Każdy kolejny produkt firmy bazował na
      zasobach wiedzy zdobytych podczas realizacji poprzednich projektów.
    Koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową, były zaliczane, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wniosek nie dotyczy kosztów kwalifikowanych rozpoznawanych poprzez odpisy
    amortyzacyjne.
    Wnioskodawca, po zidentyfikowaniu prowadzącej działalności jako mogącej stanowić
    działalność badawczo-rozwojową, dokonuje i zamierza dokonać stosownego
    wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w prowadzonych księgach.
    Pytania
    1. Czy wskazana w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego działalność
      Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie
      podatkowym art. 5a pkt 38 UPDOF a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z
      ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF?
    2. Czy ponoszone przez Firmę koszty wynagrodzeń pracowników oraz składek
      określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych - w części finansowanej przez Firmę jako płatnika składek, tj. składek na
      ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe - stanowią koszty kwalifikowane w
      rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od
      podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26e ww. ustawy?
    3. Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przez
      Wnioskodawcę wydatki na nabycie materiałów i surowców (w tym części,

      podzespołów) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2
      UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej
      zgodnie z art. 26 ww. ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    1. Opisana w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym działalność
      Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie
      podatkowym art. 5a pkt 38 UPDOF i Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z
      ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF.
    2. Ponoszone przez Firmę koszty wynagrodzeń pracowników oraz składek określonych w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części
      finansowanej przez Firmę jako płatnika składek, tj. składek na ubezpieczenie
      emerytalne, rentowe, wypadkowe - stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
      26e ust. 2 pkt 1 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone przez Wnioskodawcę od
      podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26e ww. ustawy.
    3. Ponoszone przez Wnioskodawcę w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu
      przyszłym wydatki na nabycie materiałów i surowców stanowią koszty kwalifikowane
      w rozumieniu art. 26e ust. 2 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od
      podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Ad 1
    Działalność badawczo-rozwojowa
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 UPDOF, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie natomiast do definicji zawartej w art. 5a pkt 39 UPDOF, badaniami naukowymi
    są:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), rozumiane jako
      prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
      wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Przez prace rozwojowe rozumie się natomiast działalność obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4 ust. 3 cyt.
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

    Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/ usług
    oraz procesów i technologii produkcji. Działalność Firmy w opisanych w stanie faktycznym
    i zdarzeniu przyszłym obejmuje prace rozwojowe, w rozumieniu tych przepisów, ponieważ
    spełnia łącznie następujące kryteria:
      działalność stanowi działalność twórczą,
      działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
      celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,
      działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług,
      działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany
      mają charakter ulepszeń.
    Działalność twórcza:
    Przepisy UPDOF nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z teorią wykładni
    prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym i potocznym w
    celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W.
    Doroszewskiego (Zob. http://sjp.pwn.pl.) charakter twórczy oznacza „tworzący lub mający
    zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”.
    W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019
    r. poz. 1231 ze zm.) wskazuje się natomiast, że ,,działalność twórcza oznacza, że
    ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”
    (Zob. Poźniak-Niedzielska, Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego,
    tom 13, pod redakcją prof. dr hab. Janusza Barty, wyd. 3, Warszawa 2013, str. 9).
    Warto również sięgnąć do Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów pochodzących z prawa własności
    intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej,
    jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box,
    jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została przewidziana w art. 26e
    ust. 1 UPDOF.
    Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą uznaje się działalność,
    której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się w dowolnej formie; ma
    charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych
    działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma charakter oryginalny, tzn. stanowi
    nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać retrospektywnie (tzn. rezultat
    pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w które istnieje identyczne, uprzednio stworzone już
    dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w
    stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn.
    przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-
    rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli
    podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej

    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”.
    W świetle powyższego, działalność Firmy ma charakter twórczy, ponieważ prace składają
    się na projektowanie unikalnych w pełni zindywidualizowanych rozwiązań technicznych w
    postaci nowych maszyn CNC. Działalność ta ma za cel zaprojektowanie i zbudowanie
    nowych prototypów maszyn i urządzeń lub znacząco i trwale ulepszonych wersji maszyn,
    a każdy projekt jest oryginalny i indywidualny. Każdy z projektów jest tworzony dla
    zindywidualizowanych potrzeb klienta, a to zaś powoduje konieczność rozwiązywania
    nowych zadań technicznych i sięgania po dotychczas niewykorzystywane rozwiązania.
    Wobec tego, każdy prototyp maszyny jako rezultat pracy specjalistów Firmy, stanowi nowe
    rozwiązanie techniczne, dotychczas niewystępujące w praktyce gospodarczej Firmy.
    Działalność podejmowana w sposób systematyczny:
    Podobnie jak w przypadku pojęcia „twórczy”, znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w
    języku powszechnym ze względu na brak ustawowej definicji. Według słownika języka
    polskiego, pojęcie „Systematyczny” to „uporządkowany według pewnego systemu,
    regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny”.
    Według tego słownika „systematyczny proces” to „proces zachodzący stale, od dłuższego
    czasu”, natomiast „systematyczne działanie” to działanie „prowadzone w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu”, których efekty są „planowe i metodyczne”.
    Istotne w tym zakresie jest stanowisko organów podatkowych zawarte w interpretacjach
    indywidualnych, które podkreślają, że: „(...) działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-
    rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych
    przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i
    realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz
    obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika (...)”. (tak np. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.538.2018.2.APO). Systematyczny charakter działalności oznacza także działalność
    prowadzoną w sposób stały, regularny, uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, ze
    wskazaniem harmonogramu i zasobów (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, z dnia 6 marca 2020 r. sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.617.2019.2.APO).
    Warto również wskazać stanowisko Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2021 r. (znak: 0112-KDIL2-1.4011.833.2020.2.KF), który stwierdził, że „działalność
    badawczo-rozwojowa musi być także podejmowana w systematyczny sposób, czyli istotne
    jest bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i
    rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w
    przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy
    zatem rozumieć jako niemożność uznania za działalność badawczo-rozwojową
    incydentalnych działań podatnika”.
    Odnosząc powyższe do działalności Firmy należy wskazać, że również ta cecha została
    spełniona. Prace są i będą w przyszłości prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany,
    zorganizowany i ciągły, uporządkowany według ustalonych procedur. Proces realizacji
    projektu każdorazowo jest szczegółowo zaplanowany i udokumentowany, a tym samym
    działalność Firmy podejmowana jest w sposób systematyczny.
    Celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań: W ramach działalności pracownicy Firmy zwiększają
    zasoby wiedzy oraz wykorzystują ją do tworzenia nowych zastosowań w realizowanych
    projektach, które są nakierowane na wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy
    pracowników do tworzenia nowych produktów.
    W ramach każdego z projektów pracownicy Firmy na skutek prowadzonych prac
    projektowych oraz testów końcowych rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności,

    które są następnie wykorzystywane przy realizacji kolejnych projektów. W efekcie
    działalność Firmy nie ma na celu wprowadzania jedynie rutynowych czy okresowych
    zmian do opracowanych maszyn CNC, lecz każdorazowo zmierza do opracowywania
    nowych i znacząco ulepszonych w pełni zindywidualizowanych prototypów.
    Działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług: Nowatorska
    działalność Firmy polega na tworzeniu zindywidualizowanych prototypów maszyn CNC
    według wymagań określonych przez klienta a także na wprowadzaniu nowych maszyn do
    oferty Firmy. Realizacja takich projektów wiąże się z wymogiem nabywania, łączenia,
    kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
    produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów.
    Działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń: Prace prowadzone przez Firmę nie mają charakteru rutynowego i nie
    stanowią okresowych zmian, bowiem są to nowe kreatywne koncepcje i rozwiązania,
    indywidualnie tworzone dla klientów. Projekty realizowane w Firmie mają kompleksowy
    charakter i skutkują powstaniem nowych i znacząco ulepszonych prototypów maszyn i
    urządzeń.
    Warto zwrócić uwagę na wytyczne w zakresie postrzegania działalności badawczo-
    rozwojowej zamieszczone w Podręczniku Frascati 2015 (pkt. 2.21 ostatni akapit), które
    bezpośrednio odnoszą się do branży, w której działa Firma: „Działalność B+R w przemyśle
    budowy maszyn często ma ścisły związek z projektowaniem (design). W małych i średnich
    przedsiębiorstwach (MŚP) w tej branży zwykle nie ma specjalnego działu ds. badań i
    rozwoju, a działalność badawcza i rozwojowa jest często uwzględniana w ogólnej rubryce
    „projektowanie i rysunki techniczne”. Jeżeli do uruchomienia i eksploatacji instalacji
    pilotażowych lub prototypów potrzebne są obliczenia, projekty, rysunki robocze i
    instrukcje obsługi, należy je zaliczyć do prac badawczych i rozwojowych. Jeżeli są one
    prowadzone w celu przygotowania, wykonania i utrzymania standaryzacji produkcji (np.
    szablony, obrabiarki) lub w celu promowania sprzedaży produktów (np. oferty, ulotki,
    katalogi części zamiennych), należy je wyłączyć z zakresu B+R.
    W podanym przykładzie można zidentyfikować kilka cech B+R:
      nowatorstwo w badaniu potencjału nowych urządzeń – poprzez uruchomienie
      prototypów;
      nieprzewidywalność – ponieważ testowanie prototypów może przynieść
      nieoczekiwane rezultaty; pierwiastek
      twórczy – pojawiający się w procesie projektowania nowych urządzeń, które mają
      zostać wyprodukowane;
      możliwość przeniesienia – poprzez tworzenie dokumentacji technicznej w celu
      przełożenia wyników testów na informacje, które zostaną wykorzystane na etapie
      opracowywania produktu;
      a także systematyczność, o ile za wyżej wymienionymi działaniami technicznymi stoi
      szczegółowa organizacja projektu”.
    Działalność Firmy spełnia wszystkie powyższe cechy, w związku z czym Wnioskodawca stoi
    na stanowisku, że działalność ta stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa
    w art. 5a pkt 38 UPDOF i Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której
    mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF.

    Możliwość uznania porównywalnej działalności za działalność badawczo-rozwojową,
    została potwierdzona w licznych interpretacjach indywidualnych, m.in.:
      w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lutego 2024 r. (znak: 0111-KDIB 1-
      3.4010.754.2023.2.ZK): z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności
      podmiotu składającego wniosek, jest produkcja oraz sprzedaż maszyn
      wykorzystywanych w procesach produkcyjnych. Produkty budowane są w oparciu o
      najnowsze dostępne technologie bazując na stale poszerzanej wiedzy, co umożliwia
      dowolne modyfikacje w zależności od potrzeb użytkownika – w przypadku
      konstrukcji modułowych jest możliwe wstawienie nowych modułów, co pozwala na
      dodawanie nowych funkcjonalności. Podmiot ten stale opracowuje nowe
      rozwiązania zgodnie z aktualnymi, globalnymi trendami. Wszystkie rozwiązania są w
      całości projektowane i produkowane w ramach działalności, łącznie z
      oprogramowaniem sterującym pracą maszyny. Dyrektor KIS uznał, że: „Zgodnie z
      opisem stanu faktycznego oraz powołanymi wyżej przepisami, stanowisko
      Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w przedstawiona w stanie faktycznym
      działalność Wnioskodawcy w zakresie rozwoju nowych maszyn do (...) spełnia
      definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy z
      dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe”;
      w interpretacji indywidualnej z dnia 9 marca 2022 r. (znak: 0111-KDIB 1-
      3.4010.661.2021.1.IZ), w której Dyrektor KIS uznał, że wskazane w opisie stanu
      faktycznego prace, podejmowane w ramach realizowanych maszyn, urządzeń,
      narzędzi mają charakter prac rozwojowych i spełniają definicję działalności
      badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 UPDOP w brzmieniu
      obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 r., jak i również przed dniem 1
      października 2018 r., która uprawnia spółkę do zastosowania ulgi określonej w art.
      18d UPDOP;
      w interpretacji z dnia 23 stycznia 2024 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4011.774.2023.2.IM),
      Dyrektor KIS uznał, że prace polegające na projektowaniu i produkcji maszyn,
      stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przedmiotem przeważającej
      działalności firmy składającej wniosek o interpretację jest projektowanie i budowa
      maszyn oraz świadczenie usług w zakresie montażu i konstruowania maszyn.
      Ponadto, w ramach działalności firma realizuje indywidualne projekty odpowiadające
      na wyspecjalizowane potrzeby klientów. Należy wskazać, że firma prowadzi prace,
      które można rozdzielić i przyporządkować do dwóch kategorii:
      projekty w zakresie tworzenia maszyn i urządzeń od podstaw, na podstawie
      samodzielnie opracowanych koncepcji, spełniających wymagania klienta,
      projekty polegające na modernizacji wcześniej zaprojektowanych przez Firmę lub
      inne podmioty maszyn w przypadku których następuje przeprojektowanie procesu
      działania maszyny/urządzenia i wymiana elementów kluczowych.
    Reasumując, działalność Firmy wpisuje się w wszystkie niżej wymienione kryteria:

      jest ukierunkowana na nowe odkrycia, ponieważ opracowuje nowe i znacząco
      ulepszone prototypy maszyn i urządzeń , a tym samym stwarza warunki
      umożliwiające pozyskanie nowej wiedzy prowadzącej do rozwoju nowych produktów,
      opiera swoją działalność na oryginalnych koncepcjach i hipotezach nowych
      rozwiązań, natomiast tworzone produkty posiadają cechę unikatowości, co wyklucza
      wszelkie działania rutynowe i odtwórcze,
      projektuje i tworzy nowe produkty, które w stosunku do dotychczasowej działalności
      mają nowy lub znacząco ulepszony charakter,
      realizuje swoje prace w warunkach niepewności technologicznej i badawczej,
      bowiem na bieżąco są identyfikowane i rozwiązywane problemy techniczne, co
      pozwala na produkcję wyrobów spełniających indywidualne wymagania klientów,
      prowadzi prace w sposób systematyczny, tj. działania zaplanowane są od strony
      formalnej i uwzględnione w budżecie, bowiem prowadzona jest dokumentacja
      projektowa;
      prowadzi prace, których wyniki mogą być powtórzone, a zapewnia to wiedza i
      doświadczenie pracowników.
    Tym samym działalność prowadzona przez Firmę, polegająca na realizacji przedsięwzięć
    związanych z projektowaniem i produkcją prototypów maszyn CNC stanowi działalność
    badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 5a pkt 38 UPDOF a
    Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1
    UPDOF. Prowadzona w tożsamym zakresie w przyszłości działalność Firmy również będzie
    stanowić działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 5a
    pkt 38 UPDOF a Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa
    w art. 26e ust. 1 UPDOF, gdyż taka działalność będzie spełniać wszystkie ww. cechy
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Ad 2
    Koszty wynagrodzeń pracowników
    Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
    kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
    dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane
    przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu.
    Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, obejmują „wszelkiego
    rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich
    ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”.

    W związku z powyższym, koszty uzyskania przychodu w postaci wynagrodzeń, premii,
    dodatków, dodatkowych świadczeń takich jak PPE na rzecz pracowników oraz składek,
    określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF w
    tej części, w jakiej czas przeznaczony przez poszczególnych pracowników zatrudnionego
    przez Firmę na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy danego pracownika w danym miesiącu.
    Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko zostało potwierdzone w licznych
    interpretacjach, np. w interpretacji z dnia 20 lipca 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.250.2023.2.ZK) Dyrektor KIS zaznaczył, że: „przepisy podatkowe dają możliwość
    uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który
    realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby
    pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych,
    wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego
    rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości. Zatem, w
    przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko
    związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie
    z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych
    pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych
    przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-
    rozwojowej”.
    Należy podkreślić, że do katalogu kosztów kwalifikowanych można zaliczyć wydatki z
    tytułu wynagrodzeń pracowników, których nieobecność w pracy jest uzasadniona, w
    szczególności dotyczące urlopu oraz choroby. Takie stanowisko zostało potwierdzone
    przez Ministra Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 21 lutego 2024 r., w myśl którego:
    „(...) do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e
    ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT i art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, należą poniesione w danym
    miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu, w tym również należności z tytułu usprawiedliwionej
    nieobecności pracownika, do których poniesienia pracodawca jest zobowiązany na
    podstawie odrębnych przepisów, m.in. te dotyczące urlopu oraz choroby”.
    Warto zaznaczyć, że UPDOF nie narzuca na podatnika żadnych wymogów formalnych w
    zakresie sposobu prowadzenia ewidencji. W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 23
    stycznia 2024 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4011.774.2023.2.IM) organ wskazał, że „Wybór
    sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy
    prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że podatnik
    korzystający z ulgi – dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu pracy
    poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową”.
    W przypadku więc, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi B+R) tej części wynagrodzenia, która nie jest związana z realizacją
    działalności B+R. Należy jednak podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom
    formy takiego podziału/wyodrębnienia. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, wybór sposobu
    udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom.
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wszystkich pracowników wymienionych w stanie
    faktycznym w proporcji odpowiadającej zaangażowaniu w prace rozwojowe do ogólnego
    czasu pracy w danym miesiącu stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust.
    2 pkt 1 UPDOF.

    W związku z powyższym, koszty wynagrodzeń pracowników bezpośrednio
    zaangażowanych do projektów rozwojowych oraz składki określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez
    Firmę jako płatnika składek, tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe,
    wypadkowe, stanowią koszty kwalifikowane Wnioskodawcy w rozumieniu art. 26e ust. 2
    pkt 1 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej
    zgodnie z art. 26 ww. UPDOF w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację prac
    projektowych pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Ad 3
    Koszty materiałów i surowców
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF kosztami kwalifikowanymi są koszty nabycia
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową. Przepis ten pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów
    wszelkich surowców, materiałów i podzespołów niezbędnych do realizacji prac
    rozwojowych. Zatem, gdy wykorzystanie tych surowców, materiałów i podzespołów jest
    niezbędne do realizacji projektu, należy uznać, że zachodzi bezpośredni związek danych
    surowców, materiałów i podzespołów z działalnością o charakterze badawczo-
    rozwojowym. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z 11 maja 2017 r. (znak: 0114-KDIP2-1.4010.27.2017.1.
    MR).
    Wnioskodawca jest w stanie co do zasady precyzyjnie wskazać koszty surowców i
    materiałów wykorzystywanych w poszczególnych projektach. Wszystkie materiały i
    surowce używane przy budowie prototypu są niezbędne do realizacji projektu i
    ostatecznie stają się nieodłączną częścią prototypu umożliwiając jego prawidłowe
    funkcjonowanie i spełnienie założeń konstruktorskich.
    Z uwagi na powyższe, wykorzystywane w procesie projektowania i produkcji materiały i
    surowce mają bezpośredni związek z pracami badawczo-rozwojowymi i stanowią dla
    Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF
    ponoszone w związku z działalnością o charakterze badawczo-rozwojowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pana intencjami, wniosek dotyczy lat
    podatkowych 2018-2024 oraz lat następnych.
    Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2018-2022 (t. j. Dz. U z 2016 r. poz.
    2023 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; t. j. Dz. U z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j.
    Dz. U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U z 2022 r.
    poz. 2647 ze zm., dalej również jako: Ustawa o PIT):
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza
      od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
      zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku
      podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła
      określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym
    instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność
    gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to
    wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów
    realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-

    rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności
    gospodarki.
    Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania
    określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących
    działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych). Mając na względzie wysokie
    koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o
    możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym
    podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od
    podstawy obliczenia podatku.
    Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik,
    który spełnia łącznie następujące warunki:
    1) uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej;
    2) prowadzi działalność badawczo-rozwojową;
    3) ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone
      jako „koszty kwalifikowane”.
    Pojęcie działalności gospodarczej
    W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że pozarolnicza działalność
    gospodarcza w rozumieniu ustawy to:
      Działalność zarobkowa:
    a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
    b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39-40 omawianej ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do 30
    września 2018 r.:

      Ilekroć w ustawie mowa jest o:
      [pkt 39] badaniach naukowych - oznacza to:
    a) badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne
      podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach
      zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
      komercyjne,
    b) badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy,
      zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
    c) badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub
      wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług;
      badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych,
      budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym
      istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii,
      a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do
      uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;
      [pkt 40] pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki,
      technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do
      planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub
      ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących
      rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych,
      procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli
      takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:
    a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie
      i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu
      stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym
      celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których
      ostateczny kształt nie został określony,
    b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do
      celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi
      produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja
      wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.
    Ustawą z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669) zmieniono przepisy art. 5a pkt 39 i pkt 40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowelizacja weszła w życie 1 października 2018
    r.
    O ile treść art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej pozostała taka sama, to art. 19 ww. ustawy z
    3 lipca 2019 r. wprowadzono nowe definicje badań naukowych i prac rozwojowych w
    ustawie podatkowej, których źródłem stała się ww. ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Zmiana miała na celu zapewnienie spójności definicji badań naukowych i prac
    rozwojowych z tymi obowiązującymi w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Dokonana zmiana treści art. 5a pkt 39 oraz 40 ustawy podatkowej miała charakter
    doprecyzowujący i ujednolicający obowiązujące w polskim prawie definicje.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    stanie prawnym obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć jest w niej mowa o
    badaniach naukowych - oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

            Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
            zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów
            bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
            Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione
            na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
            wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce,
      czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,
    - podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i
    „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania

    rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces
    wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
      prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
      prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem
    odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w
    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.
    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym
    dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne
    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie
    nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
    procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
      opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
      wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

      produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
      opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
      produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub
      usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy, tj. obejmują:
      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i
      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      planowaniu produkcji oraz

      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      w sposób systematyczny,
      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą
    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:

      jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
      badawczo-rozwojowego;
      jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod
      względem przydatności do realizacji tego projektu.
    Ocena charakteru Pana działalności
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że jest Pan osobą fizyczną
    prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą i podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Pana firma prowadzi prace nad nowymi
    rozwiązaniami (które są przedmiotem wniosku), które można rozdzielić i przyporządkować
    do dwóch kategorii, tj.: projekty polegające na zaprojektowaniu i wyprodukowaniu
    maszyny odpowiadającej wyspecjalizowanym potrzebom klienta – zakres A oraz projekty
    polegające na zaprojektowaniu nowego urządzenia, które wchodzi następnie do produkcji
    seryjnej i poszerza ofertę Pana firmy – zakres B. Projekty w zakresie A i B są i będą w
    przyszłości prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany, zorganizowany i ciągły,
    uporządkowany według ustalonych procedur. Proces realizacji projektu każdorazowo jest
    zaplanowany i udokumentowany. Realizacja jednego projektu trwa co najmniej kilka
    miesięcy. Rocznie Firma realizuje około 2-4 projektów z obu zakresów. W Firmie
    prowadzana jest ewidencja projektów, w tym kosztów, która pozwala ustalić zakres prac i
    potwierdza regularność czynności w obszarze działalności innowacyjnej. Twórczy
    charakter działalności przejawia się w projektowaniu unikalnych oraz
    zindywidualizowanych rozwiązań technicznych w postaci nowych maszyn (każda maszyna,
    będąca przedmiotem wniosku jest unikalna i nie była wcześniej dostępna w ofercie firmy).
    Każdy prototyp to przejaw myśli Pana koncepcyjnej oraz specjalistów zatrudnionych w
    firmie. Rozwiązania prototypowe jakie Pan wykonuje mają wpływ na postęp
    technologiczny i rozwojowy przemysłu wytwórczego w Polsce. Pana działalność, o której
    mowa we wniosku, wykonywana jest w sposób systematyczny. Działalność innowacyjna
    jest prowadzona praktycznie od samego początku prowadzenia działalności przez Pana.
    Stanowiła o przewadze konkurencyjnej na rynku, bez prowadzenia prac rozwojowych nie
    ma rozwoju firmy. Ww. działania były podejmowane w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań.
      Opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu, a w szczególności powyższe
      twierdzenia, pozwalają uznać, że opisana działalność będąca przedmiotem Pana
      pytania pierwszego:
      obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
      ma twórczy charakter;
      podejmowana jest w systematyczny.
      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań.
    Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej
    Zgodnie z art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Ponadto, w myśl art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika

      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Stosownie do art. 26e ust. 7 ustawy koszty kwalifikowane są limitowane.
    W stanie prawnym obowiązującym od 2018 r. do 2021 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie
      działalności gospodarczej - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    W stanie prawnym obowiązującym od 2022 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-
      5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane (...).
    Pamiętać trzeba też, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:
      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej
      księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1,
      wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy
    opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na
    działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.
    Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają
    na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego
    w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty
    kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku
    dochodowego.
    W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową.
    2. Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o PIT.

    3. Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2-3 ustawy o PIT.
    4. Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy o PIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach
      badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów.
    5. Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu.
    6. W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnik wyodrębnił w
      sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    7. Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu.
    8. Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o PIT.
    9. Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Z wniosku wynika, że nie prowadzi Pan i nie prowadził działalności gospodarczej na
    terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub na podstawie decyzji
    o wsparciu, w okresie którego dotyczy wniosek, nie korzystał Pan ze zwolnień
    podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi koszty
    kwalifikowane, wymienione w art. 26e ust. 2 i ust. 3 ww. ustawy, zamierza Pan dokonać
    odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 26e ust. 7 pkt 3 ww.
    ustawy. Od 2018 r. do 2021 r. limit kosztów kwalifikowanych wynosił 100% kosztów, o
    których mowa w art. 26e ust. 2 i 3. Natomiast, od 2022 r. limit kosztów kwalifikowanych
    wynosił 100% kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3 oraz 200%
    kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Koszty kwalifikowane nie zostały Panu zwrócone i nie będą zwrócone w
    jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania. Pana firma nie posiada
    statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja
    2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. W przypadku maszyn
    przeznaczonych do produkcji seryjnej, uznaje Pan za prace badawczo-rozwojowe
    wszystkie etapy projektu poprzedzające rozpoczęcie produkcji seryjnej (produkcja seryjna
    nie jest traktowana przez Pana jako prace badawczo-rozwojowe). Koszty, które mają
    podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, były zaliczane, w
    myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Po zidentyfikowaniu prowadzącej
    działalności jako mogącej stanowić działalność badawczo-rozwojową, dokonuje Pan i
    zamierza dokonać stosownego wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych w prowadzonych
    księgach.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, a także ww. przepisy,
    należy stwierdzić, że Pana działalność polegająca na zaprojektowaniu i wyprodukowaniu
    maszyny odpowiadającej wyspecjalizowanym potrzebom klienta oraz zaprojektowaniu
    nowego urządzenia, które wchodzi następnie do produkcji seryjnej i poszerza ofertę Pana
    firmy, podejmowana w sposób przedstawiony w opisie sprawy, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 października 2018 r. oraz od dnia 1
    października 2018 r., a w konsekwencji przysługuje Panu prawo do skorzystania z

    odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e omawianej
    ustawy.
    Wynagrodzenia osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę jako koszty
    kwalifikowane
    Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników (tj. osób
    zatrudnionych na umowy o pracę) do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w
    cytowanym wyżej art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Wynagrodzenia zasadnicze, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost
    w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze
    stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione
    jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze
    stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia
    skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w
    łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Należności ze stosunku pracy mogą być uznane za koszty kwalifikowane tylko w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Przez „ogólny czas pracy pracownika w danym miesiącu” należy rozumieć wyłącznie czas
    faktycznie przepracowany. Zwracam uwagę, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu faktycznie
    poświęconego na tę działalność. Jednocześnie odliczeniu, co do zasady, podlegają
    wynagrodzenia zasadnicze, premie (np. roczne, uznaniowe, miesięczne, motywacyjne),
    nagrody; koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników m.in. ubezpieczeń
    zdrowotnych i opieki medycznej wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od tych
    należności określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.
    Zwracam uwagę, że istotne jest, aby pracownicy (tj. osoby zatrudnione na podstawie
    umowy o pracę) faktycznie wykonywali zadania będące realizacją prac badawczo-
    rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że
    w zakresie kompetencji pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących
    realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie
    uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas ich wynagrodzenia obejmujące ww. koszty
    pracownicze będą mogły stanowić dla podatnika koszt kwalifikowany w całości.
    W sytuacji, gdy pracownicy wykonują obowiązki nie tylko związane z działalnością
    badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-
    rozwojowej) tej części wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, a także składek od tych

    przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór
    sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy
    prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że podatnik
    korzystający z ulgi – dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu pracy
    poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową.
    W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w
    którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas to
    wynagrodzenie nie będzie stanowić kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e
    ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Koszty wynagrodzeń pracowników oraz składki na ubezpieczenia społeczne od tych
    wynagrodzeń finansowane przez Pana firmę mogą być uznane za koszty kwalifikowane
    podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu.
    Reasumując, ponoszone przez Pana firmę koszty wynagrodzeń pracowników oraz składek
    określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    - w części finansowanej przez Pana firmę jako płatnika składek, tj. składek na
    ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe - stanowią koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym mogą zostać odliczone przez Pana od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie
    z art. 26e ww. ustawy.
    Koszty nabycia materiałów i surowców jako koszty kwalifikowane
    Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia kosztów nabycia materiałów do kosztów
    kwalifikowanych została uregulowana w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:
      (...)
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
    ponosi Pan też koszty nabycia materiałów i surowców.
    W odniesieniu do ww. kosztów zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciem
    „materiały”, które nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym
    od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością
    badawczo-rozwojową.
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).
    W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości:
      Materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby

    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami, pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów, których definicję słownikową przytoczono
    powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej
    prowadzenie. Innymi słowy – kosztami kwalifikowanymi są wydatki na materiały, bez
    których niemożliwe jest nie tylko prowadzenie samych badań, wdrażania różnych
    procesów w ramach działalności badawczo-rozwojowej, ale również, bez których
    niemożliwe byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i
    oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    Pana firma nabywa duże ilości różnego rodzaju materiałów i surowców wykorzystywanych
    w procesie tworzenia maszyn i urządzeń. Do przykładowych można zaliczyć: elementy
    stalowe i aluminiowe, korytka kablowe, podzespoły elektroniki, płyty MDF, przewody,
    sterowniki do maszyn, czujniki, elementy automatyki i pneumatyki, pompy, siłowniki,
    elementy komputerów sterujących, monitory itp. Każdorazowo użyte do produkcji
    materiały i surowce stanowią nieodłączną część zaprojektowanej maszyny i przyczyniają
    się do jej sprawnego funkcjonowania i spełnienia założeń konstruktorskich. Na podstawie
    istniejącej dokumentacji Firma jest w stanie precyzyjnie przyporządkować wykorzystane
    materiały i surowce do poszczególnych projektów.
    Zatem, Pana wydatki na nabycie materiałów i surowców wpisują się w kategorię materiały
    i surowce, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. To oznacza, że ma Pan możliwość uznania tych wydatków za koszty
    kwalifikowane.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zastrzec należy, że – stosownie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej
    interpretacji nie była kwestia możliwości uznania za koszty kwalifikowane wynagrodzeń
    pracowników za czas nieobecności ich w pracy, np. z tytułu urlopu lub choroby.
    W konsekwencji nie oceniłem tej części Pana stanowiska, która wykracza poza zakres Pana
    wniosku i skonstruowanych pytań.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który o
    bowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił
    i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
      do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.