Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-137/10/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-26
Teza: prawo do zastosowania stawki 7% przy sprzedaży ciastek kruchych objętych grupowaniem PKWiU 15.81.12-00.15
Słowa kluczowe: ciastka; dostawa; stawka; wyroby
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2010r. (data wpływu 15 lutego 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 7% przy sprzedaży ciastek kruchych objętych grupowaniem PKWiU 15.81.12-00.15 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do zastosowania stawki 7% przy sprzedaży ciastek kruchych objętych grupowaniem PKWiU 15.81.12-00.15.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest producentem pieczywa oraz ciast i ciastek, o różnych smakach i rodzajach. Spółka produkuje m. in. ciastka kruche produkowane wg receptury zawierającej mąkę, tłuszcz, aromaty, jaja, mleko w proszku. Dekorowane marmoladą kremem, lukrem, pomada, itp. Ciasto poddawane jest obróbce mechanicznej lub ręcznej, wypiekane w temp. 180-220 stopni C. Termin przydatności do spożycia 1 do 4 miesięcy.

Zgodnie z opinią Urzędu Statystycznego w Łodzi oraz zgodnie z pkt 7.3. zasad metodycznych PKWiU, obowiązek klasyfikowania wyrobów do odpowiednich grupowań PKWiU należy do producenta wyrobów, ponieważ właśnie producent posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, czyli informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania konstrukcji i przeznaczenia wyrobu.

Z uwagi na powyższe Spółka klasyfikuje przedmiotowe ciastka kruche jako produkty ciastkarskie świeże, a więc należące do grupowania 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego).

Zgodnie z definicją Współczesnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją prof. Bogusława Dunaja, wyd. Lagenscheidt, Warszawa 2007, słowo świeży, oznacza taki, który nie stracił jeszcze swoich walorów smakowych, zapachowych itp. nie zepsuł się, nie zeschnął, nie zwiądł; o artykułach spożywczych: nieprzetworzony, niekonserwowany, w stanie naturalnym; surowy.

Istotne jest również zdaniem Spółki w jaki sposób dany wyrób został wytworzony i w jaki sposób zachowuje swoje walory smakowe oraz inne cechy. Jeżeli produkt zachowuje świeżość w wyniku zastosowania naturalnych procesów wypieku, bez zastosowania dodatkowych sztucznych i aktywnie działających substancji (takich jak konserwanty), należy stwierdzić, że wyrób jest świeży i należy do podgrupy 15.81 (Pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie świeże).

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy o statystyce publicznej nie definiują pojęcia "świeży", dlatego też właściwym do określenia czy dany produkt jest świeży czy też ma przedłużony okres trwałości jest producent wyrobu.

Zgodnie z zasadą jednoznaczności grupowań, wynikającą z pkt 5.1.5. zasad metodycznych do PKWiU, zakresy poszczególnych grupowań pochodnych określonego grupowania macierzystego w żadnym przypadku nie mogą zachodzić na siebie, to znaczy nie może powstać sytuacja, w której określony produkt może być zaliczany do więcej niż jednego grupowania PKWiU.

Oznacza to, że zgodnie z przyjętymi przez Spółkę kryteriami surowcowymi i technologii wytworzenia, wyroby Spółki należy zaliczyć do wyrobów świeżych i tym samym nie będzie ich można zaliczyć do wyrobów o przedłużonej trwałości.

Skutkiem zaklasyfikowania przez Spółkę ciastek kruchych do wyrobów spożywczych świeżych jest więc ich objęcie zakresem grupowania PKWiU 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, na podstawie ort. 41 ust. 1 oraz załącznika Nr 3 poz. 25 ustawy o VAT, ma prawo stosować stawkę VAT wynoszącą 7% w odniesieniu do sprzedaży opisanych powyżej ciastek kruchych, biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z opinią Urzędu Statystycznego w Łodzi, wytwórca sam powinien dokonać klasyfikacji wyrobu, a Spółka klasyfikuje przedmiotowe ciastka kruche jako wyroby ciastkarskie świeże – grupowanie PKWiU 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego)?

Zdaniem Wnioskodawcy: ma on prawo do stosowania stawki 7% przy sprzedaży ciastek kruchych z terminem przydatności do spożycia 1-4 miesięcy, zgodnie z art. 41 ust. 1 oraz załącznikiem Nr 3 poz. 25 ustawy o VAT.

Spółka stoi również na stanowisku, iż ma prawo stosować obniżoną stawkę 7% opierając się bezpośrednio na prawie wspólnotowym, wynikającym z Dyrektywy VAT. Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej spowodowało bowiem podporządkowanie polskiego systemu prawnego hierarchicznie ważniejszemu systemowi prawa wspólnotowego we wszystkich zakresach, które są objęte prawem wspólnotowym.

Stawki obniżone mogą być zastosowane wyłącznie do dostaw towarów lub świadczenia usług które są określone w załączniku III Dyrektywy (art. 98 ust 2 Dyrektywy). W pkt 1 tego załącznika wymienione są „środki spożywcze (łącznie z napojami, ale z wyłączeniem napojów alkoholowych) przeznaczone do spożycia przez ludzi i zwierzęta”.

Spółka ma więc prawo do stosowania stawki VAT wynoszącej 7% na dostawy ciastek kruchych, które są produktami spożywczymi, bez względu na ich klasyfikację PKWiU, opierając się w tym zakresie bezpośrednio na przepisach Dyrektywy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Polska Klaryfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010r., zachowuje swoją aktualność dla potrzeb podatku od towarów i usług.

Należy również wskazać, iż stosownie do Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, dla wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0% lub zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W objaśnieniach do ww. załącznika wskazano, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawką 0% i 3%.

W poz. 25 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% wymieniono pod symbolem PKWiU 15.81.1 – Pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie świeże.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest producentem pieczywa oraz ciast i ciastek, o różnych smakach i rodzajach. Spółka produkuje m. in. ciastka kruche produkowane wg receptury zawierającej mąkę, tłuszcz, aromaty, jaja, mleko w proszku. Dekorowane marmoladą kremem, lukrem, pomada, itp. Ciasto poddawane jest obróbce mechanicznej lub ręcznej, wypiekane w temp. 180-220 stopni C. Termin przydatności do spożycia 1 do 4 miesięcy.

Spółka klasyfikuje przedmiotowe ciastka kruche jako produkty ciastkarskie świeże, a więc należące do grupowania 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego).

Zgodnie z definicją Współczesnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją prof. Bogusława Dunaja, wyd. Lagenscheidt, Warszawa 2007, słowo świeży, oznacza taki, który nie stracił jeszcze swoich walorów smakowych, zapachowych itp. nie zepsuł się, nie zeschnął, nie zwiądł; o artykułach spożywczych: nieprzetworzony, niekonserwowany, w stanie naturalnym; surowy.

Istotne jest również zdaniem Spółki w jaki sposób dany wyrób został wytworzony i w jaki sposób zachowuje swoje walory smakowe oraz inne cechy. Jeżeli produkt zachowuje świeżość w wyniku zastosowania naturalnych procesów wypieku, bez zastosowania dodatkowych sztucznych i aktywnie działających substancji (takich jak konserwanty), należy stwierdzić, że wyrób jest świeży i należy do podgrupy 15.81 (Pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie świeże).

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy o statystyce publicznej nie definiują pojęcia "świeży", dlatego też właściwym do określenia czy dany produkt jest świeży czy też ma przedłużony okres trwałości jest producent wyrobu.

Zgodnie z zasadą jednoznaczności grupowań, wynikającą z pkt 5.1.5. zasad metodycznych do PKWiU, zakresy poszczególnych grupowań pochodnych określonego grupowania macierzystego w żadnym przypadku nie mogą zachodzić na siebie, to znaczy nie może powstać sytuacja, w której określony produkt może być zaliczany do więcej niż jednego grupowania PKWiU.

Oznacza to, że zgodnie z przyjętymi przez Spółkę kryteriami surowcowymi i technologii wytworzenia, wyroby Spółki należy zaliczyć do wyrobów świeżych i tym samym nie będzie ich można zaliczyć do wyrobów o przedłużonej trwałości.

Skutkiem zaklasyfikowania przez Spółkę ciastek kruchych do wyrobów spożywczych świeżych jest więc ich objęcie zakresem grupowania PKWiU 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego).

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż sprzedawane przez Wnioskodawcę ciastka klasyfikowane do grupowania PKWiU 15.81.12-00.15 (Wyroby ciastkarskie z ciasta kruchego), które mieści się załączniku nr 3 do ustawy o VAT, podlegają zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 7%.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy co do stawki podatku VAT w przypadku zaklasyfikowania ciastek do grupowania PKWiU 15.81.12-00.15, należało uznać za prawidłowe.

Natomiast za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż Spółka ma prawo do stosowania stawki VAT 7% na dostawy ciastek kruchych, bez względu na ich klasyfikację wg PKWiU, opierając się w tym zakresie bezpośrednio na przepisach Dyrektywy VAT.

Zauważa się, iż przepisy wynikające z Dyrektyw w świetle systemu prawa krajowego nie są przepisami obowiązującymi wprost. Stanowią rodzaj ramowych wytycznych pozwalających na dostosowanie prawodawstwa poszczególnych krajów do pewnych wymogów unijnych. Wskazują na cele, jakie należy osiągnąć, nie ograniczając równocześnie metod i środków regulujących poszczególne tytuły podatkowe. Ustawa o podatku od towarów i usług reguluje ten sam zakres tematyczny, może jednak niektóre kwestie regulować odmiennie.

Oceniając zatem stanowisko Wnioskodawcy całościowo, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Na marginesie należy zaznaczyć, że obowiązek przedstawienia organom podatkowym prawidłowej klasyfikacji dla sprzedawanych towarów należy do podatnika, który ponosi również odpowiedzialność za nieprawidłowo dokonaną klasyfikację. Wskazuje się, że tut. organ nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, ani też weryfikacji wskazanych przez Wnioskodawcę klasyfikacji, w związku z tym, niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie przy założeniu, że grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.