Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.825.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody w związku z kredytem
mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
nadpłata-zwrot nadpłaty
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7
    listopada 2025 r.) oraz pismem z 9 grudnia 2025 r. (wpływ 9 grudnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:62-006
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
      AA;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania
      BA.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy (małżonkowie AA i BA; zwani dalej „Wnioskodawcami” lub
    „Kredytobiorcami”), polscy rezydenci, podlegający nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce, zawarli w dniu (...) stycznia 2008 r. z Bankiem umowę o kredyt
    hipoteczny waloryzowany kursem CHF (dalej „Umowa kredytu”). Małżonkowie
    zobowiązani są solidarni oraz występuje między nimi ustrój wspólności majątkowej
    małżeńskiej.
    Bank udzielił Wnioskodawcom kredytu przeznaczonego na zaspokojenie ich własnych
    potrzeb mieszkaniowych, tj. na budowę domu systemem gospodarczym, w którym to
    domu do dziś mieszkają Wnioskodawcy. Bank wypłacił Kredytobiorcom w trzech transzach
    (...) PLN, co stanowiło równowartość (...) CHF, a kwota udostępnionego kapitału została w
    całości przeznaczona na realizację jednego celu mieszkaniowego, tj. budowę domu
    systemem gospodarczym, który zaspokaja potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawców. Na
    dzień złożenia Kredytobiorcom propozycji ugodowego zakończenia sporu, tj. (...) września
    2025 roku, zadłużenie Kredytobiorców z tytułu niespłaconego kredytu wynosiło wraz z
    odsetkami (...) CHF, co po przeliczeniu na PLN po kursie średnim Narodowego Banku
    Polskiego według Tabeli kursów średnich walut obcych z dnia (...) września 2025 r., tj. dnia
    poprzedzającego złożenia propozycji ugodowego zakończenia sporu przez Bank wynosiło
    (...) PLN.
    Kredytobiorcy pozwali Bank w dniu (...) marca 2023 r. przed Sądem Okręgowym oraz
    wnieśli o:
    1. ustalenie, że umowa o kredyt hipoteczny (Umowa kredytu) jest nieważna,
    2. zasądzenie od Banku na rzecz Kredytobiorców:
      a) kwoty (...) zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
        wniesienia pozwu do dnia zapłaty;
      b) kwoty (...) CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
        wniesienia pozwu do dnia zapłaty;
    ewentualnie
    3. zasądzenie od Banku na rzecz Kredytobiorców kwoty (...) zł wraz z ustawowymi
      odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zwrotu
      nienależnych świadczeń w postaci różnicy pomiędzy wysokością rat kapitałowo-
      odsetkowych spełnionych przez Kredytobiorców na rzecz Banku w okresie od dnia (...)
      lutego 2008 r. do dnia (...) marca 2023 r. na podstawie Umowy kredytu, a wysokością
      rat należnych pozwanemu po wyeliminowaniu z Umowy kredytu postanowień
      dotyczących indeksacji;
    4. ustalenie przez Sąd:
      a) nieważności lub bezskuteczności niektórych postanowień Umowy kredytu
        odnoszących się do indeksacji;

      b) że Umowa kredytu jest umową kredytu złotowego.
    W okresie objętym żądaniem pozwu, tj. od dnia (...) marca 2008 r. do dnia (...) marca 2023
    r. Kredytobiorcy wpłacili łącznie tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu
    Umowy kredytu kwotę (...) PLN i (...) CHF (która to kwota w przeliczeniu na PLN według
    kursu średniego z CHF z dnia złożenia pozwu, tj. (...) marca 2023 r. wynosi (...) PLN) tytułem
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz kwotę (...) PLN tytułem innych kosztów około
    kredytowych.
    Łącznie z tytułu wykonywania Umowy kredytu Kredytobiorcy na dzień (...) marca 2023 r.
    wpłacili na rzecz Banku kwotę (...) PLN, przy udostępnionej im kwocie kapitału w wysokości
    (...) PLN. Spowodowało to, że po stronie Kredytobiorców powstała nadpłata ponad
    udostępniony im kapitał w wysokości (...) PLN.
    W toku postępowania sądowego Bank przedstawił Kredytobiorcom propozycję ugody
    pozasądowej („Ugoda”), zakładającej, że strony potwierdzają, że Umowa była ważna, że
    dochodzi do jej wygaśnięcia, po rozliczeniu według następujących zasad:
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu Strony
      przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od
      daty zawarcia Umowy:
      a) stanowił kredyt złotowy udzielony w kwocie (...) PLN;
      b) oprocentowany był na podstawie stopy referencyjnej WIBOR 3M obowiązującej na
        dzień roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu (pierwszej transzy
        kredytu) oraz marży w wysokości 1,45 p.p.;
      c) wysokość marży, o której mowa w pkt b, odpowiada wysokości marży kredytów
        mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został
        uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla
        poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli (...),opublikowanej przez Komisję
        Nadzoru Finansowego na stronie internetowej (...);
      d) pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu
        poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
      e) kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M
        kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym
        rozpoczął się poprzedni okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego;
      f) z systemem spłat w ratach równych;
      g) z zachowanym obecnym okresem kredytowania (data ostatecznej spłaty kredytu
        określona na dzień sporządzenia Ugody).
    6. Warunki udzielenia kredytu w PLN, o którym mowa w ust. 5 powyżej:
      a) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
        wynosiła (...) PLN;
      b) oprocentowanie kredytu zostało określone według zmiennej stopy procentowej jako
        suma stopy referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 1.45 p.p. W dniu wypłaty
        kredytu oprocentowanie wynosiło 7,10 p.p. gdzie stopa referencyjna WIBOR 3M na
        dzień roboczy poprzedzający dzień wypłaty kredytu bądź pierwszej transzy kredytu
        wynosiła 5,65 p.p.;
      c) pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu
        poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
      d) kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stopy referencyjnej kończyły się w
        dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się
        poprzedni okres obowiązywania stopy referencyjnej, przy uwzględnieniu że rok ma
        365 dni. a miesiąc rzeczywistą ilość dni;

      e) marża, o której mowa w pkt b odpowiada wysokości marży kredytów
        mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został
        uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla
        poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli (...), opublikowanej przez Komisję
        Nadzoru Finansowego na stronie internetowej (...);
      f) informacja o wysokości dziennej stopy referencyjnej WIBOR 3M dostępna jest w
        tabeli (...);
      g) zachowany zostaje okres kredytowania aktualny na dzień sporządzenia Ugody.
    7. Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie
      Umowy na poczet kredytu w PLN kształtuje się następująco:
      a) każda dotychczasowa spłata raty kredytu zostanie zaliczona w pierwszej kolejności
        na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych kredytu w PLN. Powstała
        nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne
        odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne
        odsetki:
      b) w przypadku spłat dokonanych bezpośrednio w CHF, spłaty przeliczone zostaną w
        oparciu o średni kurs NBP z dnia poprzedzającego spłatę raty.
    8. Po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN, Strony zgodnie ustalają, że Kredyt
      udzielony na podstawie Umowy został w całości spłacony, a po stronie Kredytobiorcy
      powstała nadpłata podlegająca zwrotowi, w wysokości (...) PLN.
    9. Na skutek indywidualnych uzgodnień, Strony zgodnie postanawiają o zwiększeniu
      kwoty zwrotu na rzecz Kredytobiorcy, o której w ust. 8, do kwoty (...) PLN. Ponadto
      Strony zgodnie postanawiają o zwrocie przez Bank na rzecz Kredytobiorcy kosztów
      procesu w wysokości (...) PLN. Kwota zwrotu pochodzi z wydatków, które zostały
      uprzednio poniesione ze środków Kredytobiorcy na rzecz Banku.
    10. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę (...) PLN. Kwota
      umorzenia stanowi kwotę wskazaną w ust. 3.
    11. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty nadpłaty, o której mowa
      w ust. 9 powyżej, powiększonej o koszty procesu, o których mowa w ust. 9 powyżej, w
      kwocie (...) PLN [„kwota zwrotu”], w terminie 30 dni od dnia zawarcia niniejszej Ugody.
    Na skutek Ugody Wnioskodawcy mają wycofać pozew o stwierdzenie nieważności Umowy.
    Wnioskodawcy podkreślają, że chodzi o ugodę pozasądową, która nie została jeszcze
    podpisana. Dokładna kwota umorzenia będzie wynikała z oznaczonego w Ugodzie kursu
    NBP wymiany PLN-CHF z dnia poprzedzającego podpisanie Ugody, wskazać jednak należy,
    że kwoty te będą różniły się zapewne nieznacznie od kwot wskazanych w niniejszym
    wniosku. Wnioskodawcy nie mają wpływu na treść pozostałych postanowień zawartych w
    Ugodzie. Kredytobiorcy planują zawrzeć ugodę, w przypadku uzyskania pozytywnej dla
    nich interpretacji podatkowej jeszcze w 2025 r.
    W treści Ugody zaproponowanej przez Bank, Strony mają potwierdzić, że Umowa jest
    ważna, Kredytobiorcy odstąpią od roszczeń o stwierdzenie nieważności Umowy oraz
    oświadczyć, że: Zgodnym zamiarem Stron jest kompleksowe uregulowanie rozliczeń
    wynikających z Umowy oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z tego
    stosunku i zakończenie istniejącego sporu na tym tle oraz doprowadzenie do wygaśnięcia
    wszelkich wzajemnych roszczeń objętych postępowaniem sądowym.
    W treści Ugody Bank informuje Kredytobiorców, że Kredytobiorca przyjmuje do
    wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) po jego stronie powstaje
    przychód, a w związku z tym Bank ma obowiązek informacyjny (tj. sporządzić informację
    PIT-11 zgodnie z właściwymi przepisami prawa). Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do
    wiadomości, że aby do osiągniętego przychodu zastosowanie miała regulacja
    rozporządzenia Ministra Finansów dotycząca zaniechania poboru podatku dochodowego

    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków
    określonych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca potwierdza oświadczeniem, który
    stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Ugody. W przypadku złożenia przez Kredytobiorcę
    oświadczenia, które stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Ugody, Bank nie sporządzi
    informacji PIT-11.
    Istotą wątpliwości Wnioskodawców jest to, czy Kwota zwrotu nadpłaty jaką otrzymają od
    Banku, bez względu na to jaka będzie jej docelowa wysokość będzie podlegała
    opodatkowaniu. Wnioskodawcy mają wątpliwości co do skutków podatkowych ww.
    sposobu rozliczenia Stron, w szczególności mają wątpliwość co do skutków podatkowych
    otrzymania Kwoty zwrotu, dlatego składają niniejszy wniosek, aby w zależności od
    stanowiska organu podatkowego, podjąć decyzję co do zawarcia Ugody.
    Wnioskodawcy oświadczają, że:
    - kredyt z Umowy został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe:
    - kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki umownej łącznej kaucyjnej na
      kredytowanej nieruchomości:
    - nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w
      niniejszym wniosku inwestycji.
    Zgodnie z Umową kredytu Wnioskodawcy są solidarnie zobowiązani do spłaty kredytu.
    W uzupełnieniu wniosku wskazaliście Państwo co następuje.
    Na kwotę zadłużenia, którą umorzy bank składa się wyłącznie kwota kapitału, zgodnie
    bowiem z § 2 ust. 3 proponowanej Wnioskodawcom Ugody: „W księgach rachunkowych
    Banku na dzień (...).09.2025 wysokość zadłużenia Kredytobiorców z tytułu Umowy
    wynosiła (...) CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie
    Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia Ugody,
    zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło (...) PLN. Powyższe, powtórzone
    zostało również w Załączniku nr 1 do Ugody – Informacja o sposobie ustalania pozostałej
    kwoty do spłaty kredytu w PLN, gdzie wskazano, że aktualne saldo zadłużenia w walucie
    CHF wynosi (...) CHF, co po przeliczeniu kursem z dnia poprzedzającego przedstawienie
    propozycji, wynosi (...) PLN;
    Kredyt, którego dotyczy niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, został
    udzielony przez Bank. Bank działa na podstawie właściwych zezwoleń uprawniających do
    wykonywania działalności bankowej wydanych w państwie pochodzenia (...), natomiast na
    terytorium Polski w oparciu o zasadę jednolitej licencji. Zasada jednolitej licencji oznacza,
    że instytucja kredytowa, która uzyskała stosowne zezwolenie w jednym państwie
    członkowskim Unii Europejskiej, może na jego podstawie świadczyć usługi na terenie całej
    Unii Europejskiej. W związku z powyższym należy uznać, że kredyt został udzielony przez
    podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym.
    W celu uściślenia i doprecyzowania powyższej informacji uzupełniliście Państwo wniosek o
    wskazanie, że kredytu udzielił bank mający siedzibę w (...), podlegający nadzorowi (...)
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym. Zgodnie z polskim prawem
    bankowym podmiot ten był uprawniony do udzielania kredytów konsumentom na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Kwota (...) zł stanowiąca zwrot kosztów procesu nie przewyższa faktycznie poniesionych
    przez Kredytobiorców wydatków z tytułu prowadzonego procesu.
    W wyniku zawarcia ugody, Bank zwróci Kredytobiorcom środki pieniężne w kwocie
    uprzednio spłaconej przez Kredytobiorców z uwzględnieniem kwoty udostępnionego
    kapitału.

    Nastąpi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Kredytobiorców do Banku tytułem
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat związanych z udostępnionym kredytem i
    które to środki w wyniku zawarcia Ugody staną się nienależne Bankowi.
    Jednocześnie Wnioskodawcy informują, że w stanie faktycznym wniosku wspólnego o
    wydanie interpretacji indywidualnej wskazano, że strony zamierzają zawrzeć ugodę
    pozasądową, stan faktyczny sprawy zmienił się w ten sposób, że ugoda ta miałaby zostać
    zawarta przed sądem bez zmiany jakichkolwiek innych postanowień oraz okoliczności.
    Pytania
    1. Czy do uzyskanego przez Wnioskodawców przychodu związanego z umorzeniem części
      wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie zaniechanie
      poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a zatem Wnioskodawcy nie będą
      zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego
      przychodu?
    2. Czy Kwota zwrotu, którą Bank ma wypłacić Wnioskodawcom będzie stanowiła po
      stronie Wnioskodawców przychód?
    3. Jeśli stanowisko Wnioskodawców w zakresie ww. pytania nr 2 jest nieprawidłowe, to
      Wnioskodawcy zadają pytanie, czy Kwota zwrotu będzie objęta zaniechaniem poboru
      podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
      w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, odnośne pytania nr 1, kwota umorzonego zobowiązania po stronie
    Wnioskodawców będzie objęta zaniechaniem poboru podatku określonym w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tj. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 102):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej – warunek ten
      został spełniony przez Wnioskodawców,
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw – umowa kredytu została zawarta
      w dniu 18 stycznia 2008 roku,
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie – tak, kredyt został wpisany do księgi wieczystej
      nieruchomości objętej umową kredytową;
    4. Kredytobiorcy nie korzystali wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie –Wnioskodawcy
      nie korzystali wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne
      cele mieszkaniowe zabezpieczone hipotecznie.
    W związku z powyższym, uznać należy, że Wnioskodawcy spełniają wszelkie warunki
    pozwalające im na skorzystanie z zaniechania poboru podatku.
    W Państwa ocenie, odnośne pytania nr 2, kwota zwrotu nie stanowi przychodu
    Wnioskodawców.
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art.
    11 ust. 1 PIT wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie
    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
    Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawcy wcześniej
    wpłacili na rzecz Banku w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawców
    dochodzi wówczas do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania.
    Kredytobiorcy nie otrzymają niczego, czego wcześniej sami nie posiadali. Nie dojdzie

    zatem do przysporzenia w majątku Wnioskodawców. Nie będzie przychodu po stronie
    Wnioskodawców.
    Podsumowując, Wnioskodawcy otrzymają świadczenie będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z ich własnych środków. Kwota zwrotu otrzymana na
    podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku
    Wnioskodawców. Wypłata ta jest dla Wnioskodawców neutralna podatkowo.
    W Państwa ocenie, odnośne pytania nr 3, kwota zwrotu będzie objęta zaniechaniem
    poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Kwota zwrotu spełnia warunki uznania jej za kwotę umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 1.
    lit. 1 rozporządzenia. Zdaniem Wnioskodawców zmiana do Umowy wprowadzana poprzez
    Ugodę w istocie stanowi, że dochodzi do umorzenia nie tylko w zakresie Kwoty umorzenia
    (która jako jeszcze niezapłacona przez Kredytobiorców, nie miałaby być jak zwrócona
    przez Bank), ale także w zakresie Kwoty zwrotu. Różnica polega jedynie na tym, że Kwotę
    zwrotu Kredytobiorcy zdążyli już wpłacić Bankowi i dlatego Bank dokonuje czynności
    faktycznej w postaci dokonania jej zwrotu. Sens ekonomiczny i logiczny pozostaje jednak
    wobec tych kwot taki sam – tj. Bank umarza Wnioskodawcom swoją wierzytelność
    wynikającą z Umowy zarówno co do Kwoty zwrotu, jak i co do niezapłaconej jeszcze
    Bankowi pozostałej części Kredytu (Kwota umorzenia).
    Zwracana przez Bank kwota stanowić więc w istocie będzie umorzenie wierzytelności z
    tytuły kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej Wnioskodawców i
    tym samym mieści się zdaniem Wnioskodawców w dyspozycji przepisów rozporządzenia.
    Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku
    określone w Rozporządzeniu. Kredyt został przeznaczony na budowę domu systemem
    gospodarczym mieszczącego się w Polsce, w którym nadal Wnioskodawcy mieszkają –
    czyli kredyt został przeznaczony na inwestycję, której celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.

      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2008 r. zawarliście Państwo umowę o kredyt
    hipoteczny. Kredyt został Państwu udzielony na zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych, tj. na budowę domu systemem gospodarczym. Kwota udostępnionego
    kapitału została w całości przeznaczona na realizację tego celu mieszkaniowego. Jesteście
    Państwo solidarnie zobowiązani do spłaty zadłużenia. Kredyt został zabezpieczony w
    postaci hipoteki umownej kaucyjnej na kredytowanej nieruchomości. Nie korzystaliście
    Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji niż ta
    wskazana we wniosku. Obecnie otrzymaliście Państwo od banku propozycję ugody, w

    ramach której proponuje Państwu umorzenie części zadłużenia oraz zobowiązuje się do
    zapłaty na Państwa rzecz kwoty nadpłaty powiększonej o koszty procesu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Państwa w 2008 r., stanowić będzie dla Państwa przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednakże, do całkowitej kwoty uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będziecie Państwo bowiem spełniać
    wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej
    części umorzonego kredyt.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty
    nadpłaty wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że
    za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to
    na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Prezentując zdarzenie przyszłe wskazaliście Państwo, że w wyniku zawarcia ugody, Bank
    zwróci Państwu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez Państwa z
    uwzględnieniem kwoty udostępnionego kapitału. Nastąpi zwrot środków, które zostały
    wpłacone przez Państwa do Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych i innych
    opłat związanych z udostępnionym kredytem i które to środki w wyniku zawarcia Ugody
    staną się nienależne Bankowi.
    Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymacie Państwo zwrot
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazaliście na rzecz banku w
    ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymacie
    Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z
    Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie
    spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo.
    Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwróci Państwu środki
    pieniężne w kwocie uprzednio przez Państwa spłaconej, to jej otrzymanie nie spowoduje
    po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze
    te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

    Przechodząc do kwestii zwrotu na Państwa rzecz kosztów zastępstwa procesowego,
    wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks
    postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości
    poniesionych przez niego kosztów - nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zatem, zwrócone koszty zastępstwa procesowego nie będą stanowiły dla Państwa
    przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów zastępstwa
    procesowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie stanowiła
    jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Państwa wydatków – nie będzie więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Podsumowując, kwota zwrotu, którą Bank ma Państwu wypłacić nie będzie stanowiła po
    Państwa stronie przychodu.
    W związku z tym, że Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 2 jest prawidłowe,
    odpowiedź na pytanie nr 3 uznałem za bezzasadną.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.