Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.50.2017.2.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-06
Teza: Brak obowiązku wykazywania przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach dla podatku VAT czynności wykonywanych przez Radę Rodziców.
Słowa kluczowe: gmina; podatnik; rada-rada rodziców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2017 r. (data wpływu 17 marca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 maja 2017 r. (data wpływu 18 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wykazywania przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach dla podatku VAT czynności wykonywanych przez Radę Rodziców – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wykazywania przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach dla podatku VAT czynności wykonywanych przez Radę Rodziców.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 maja 2017 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (w niniejszym wniosku jako: „VAT”). Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty.

Działając na podstawie ustawy o finansach publicznych i ustawy o systemie oświaty, Gmina tworzy jednostki budżetowe, w tym jednostki oświatowe. W jednostkach oświatowych działają rady rodziców na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (dalej jako: „Ustawa”).

Rada rodziców dysponuje środkami finansowymi pochodzącymi ze składek ogółu rodziców uczniów Szkoły. Rada rodziców wydatkuje tak zgromadzone środki na cele dydaktyczne, wychowawcze lub opiekuńcze dla uczniów Szkoły, zgodne ze statutem Szkoły, takie jak wycieczki, obozy, kolonie, wyjścia do teatru lub kina, imprezy szkolne, upominki okolicznościowe czy nagrody na koniec roku szkolnego. Środki, którymi dysponuje rada rodziców pochodzą z dobrowolnych składek rodziców dzieci. Składki są dobrowolne i w różnej wysokości.

Rada rodziców na podstawie własnych decyzji, decyduje się przekazać konkretne środki pochodzące z własnych składek na konkretne zadania (w tym zakresie to rodzice a nie organy szkoły decydują na jakie cele przeznaczyć składki zebrane przez radę rodziców). Rada rodziców niejednokrotnie dysponuje wydzielonym rachunkiem pomocniczym w stosunku do rachunku szkoły a przepływy finansowe rady rodziców nie są uwzględniane w sprawozdaniu finansowym danej jednostki budżetowej ani też żadnej innej jednostki Gminy.

W piśmie z dnia 16 maja 2017 r. stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku Wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazał, że przedstawione przez niego pytanie dotyczy wątpliwości prezentowania działań Rady rodziców w deklaracjach scentralizowanych Gminy. Gmina nie ma wątpliwości odnośnie tego czy dana czynność w ujęciu przedmiotowym może stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale Gmina ma wątpliwość czy z uwagi na specyficzne regulacje prawa oświatowego dotyczące Rady rodziców jej działalność w ogóle może stanowić część działalności opodatkowanej całej Gminy.

Rada rodziców może podejmować inicjatywy, które mogą spełniać definicję dostawy towarów lub świadczenia usług i może podejmować inicjatywy, które w ogóle nie będą stanowiły żadnego zdarzenia podlegającego ustawie o VAT. Zapytanie Gminy dotyczy wątpliwości odnośnie prawidłowego zastosowania art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, w tym sensie, czy z uwagi na charakter działalności Rady rodziców (organ działający na rzecz uczniów szkoły, którego celem nie jest osiągnięcie zysku) oraz na niezależność Rady rodziców, jej działania powinny być ujmowanie w sferze działalności gospodarczej całej Gminy. W tym sensie wskazywanie wszystkich czynności wykonywanych przez Radę rodziców jest bezprzedmiotowe.

Rada rodziców świadczy następujące usługi na rzecz dzieci:

*   sprzedaż biletów do kina;

*   sprzedaż biletów na pokazy naukowe;

*   organizację konkursów i akademii;

*   organizację imprez kulturalno-sportowych;

*   transport uczniów;

*   wydanie nagród dla uczniów za osiągnięcia w nauce i wyniki sportowe;

*   wydanie dzieciom przyborów piśmienniczych, plastycznych etc.;

*   organizowanie wycieczek dla dzieci;

*   organizację imprez kulturalno-sportowych, integracyjnych, okolicznościowych, ognisk itp. (w tym również organizowane w trakcie lekcji);

*   organizację wyjść do kina i na pokazy naukowe.

Część z tych usług (oraz dostaw) realizowana jest odpłatnie a część nieodpłatnie. Równocześnie, w przypadku usług (lub dostaw) odpłatnych część ma charakter zindywidualizowanego świadczenia np. wszyscy rodzice dokonują jednakowej opłaty na poczet wycieczki szkolnej i te dzieci, których rodzice zapłacili uczestniczą w danej wycieczce, a cześć nie ma takiego zindywidualizowanego charakteru (np. na wycieczkę wpłacają tylko niektóre osoby a usługę otrzymują wszyscy). W zasadzie każda z powyższych usług lub dostawy towarów może być realizowania w każdym możliwym wariancie, gdyż nie ma ustalonego sposobu organizowania takich zdarzeń.

Pytanie Gminy dotyczy świadczenia odpłatnych usług lub dostawy towarów o zindywidualizowanym charakterze.

Zdaniem Gminy te z czynności, które są wykonywane odpłatnie, mają zindywidualizowany charakter (w tym sensie, że można przypisać konkretne świadczenie w zamian za konkretny ekwiwalent pieniężny) lub też konkretny towar (np. przeniesienie prawa do rozporządzania książką lub nagrodą jak właściciel) w zamian za konkretny ekwiwalent pieniężny, mogłyby być uznawane za odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, gdyby były wykonywane przez podatnika podatku VAT w ramach jego działalności gospodarczej.

Stronami odpłatnego świadczenia usług, objętych zakresem postawionego we wniosku pytania są uczniowie lub ich rodzice oraz Rada rodziców.

Wszystkie czynności objęte zakresem postawionego we wniosku pytania są świadczone przez Radę rodziców wyłącznie na rzecz uczniów.

W odpowiedzi natomiast na pytania o następującej treści:

„Które czynności objęte zakresem postawionego we wniosku ORD-IN pytania wykonywane są w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?

Które czynności objęte zakresem postawionego we wniosku ORD-IN pytania wykonywane są dla innych celów niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?”

Wnioskodawca wskazał, iż w ocenie Gminy wezwanie w zakresie niniejszych punktów nie stanowi doprecyzowania stanu faktycznego, ale uzupełnienie argumentacji prawnej przedstawionej przez Gminę. Gmina wskazała we wniosku, iż przedmiotem jej zapytania jest art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Zatem, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny Gmina argumentuje, że działalność Rady rodziców nie stanowi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Jest to jednak zdanie Gminy wskazane w argumentacji do własnego stanowiska a nie element stanu faktycznego. W istocie kwestia ta stanowi główny przedmiot wątpliwości prawnej Gminy.

Stanem faktycznym (lub zdarzeniem przyszłym) są elementy rzeczywistości, które mogą być tak samo (lub bardzo podobnie) postrzegane przez innych. Dokonanie kwalifikacji polegającej na przyporządkowaniu określonego stanu faktycznego do normy prawnej (jaką jest art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) stanowi proces interpretacji norm prawnych nie zaś przedstawienie stanu faktycznego. Zadane przez Organ pytanie czy czynności wykonywane przez radę rodziców są wykonywane w ramach działalności gospodarczej nie jest faktem tylko oceną (i to oceną prawną) tego faktu. W zakresie własnego stanowiska, zdaniem Gminy czynności wykonywane przez radę rodziców nie są wykonywane w ramach działalności, o której mowa w ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT (co zostało szczegółowo opisane na stronie 3 Wniosku).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy czynności wykonywane przez Radę rodziców, jeśli w ujęciu przedmiotowym spełniają definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, winny być wykazywane przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach na podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane przez Radę rodziców, jeśli w ujęciu przedmiotowym spełniają definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, nie powinny być wykazywane przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach na podatek VAT.

Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U.2016.710) (dalej jako: „ustawa o VAT”) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Wskazany przepis oznacza, że Gmina i jej jednostki budżetowe stanowią jednego podatnika podatku VAT, a w efekcie rozliczenia podatku powinny następować w sposób skonsolidowany. Powyższe wynika z interpretacji art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynikającej z uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. (sygnatura akt: I FPS 1/13) oraz wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29 września 2015 r. (sygnatura akt: C-276/14).

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 2 pkt 1 Ustawy szkoła może być zakładana i prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego. Statut rady rodziców regulują przepisy art. 53 i 54 Ustawy. Zgodnie z brzmieniem art. 53 ust. 1 Ustawy w szkołach działają rady rodziców, które reprezentują ogół rodziców uczniów. Zarazem zgodnie z brzmieniem art. 54 ust. 1 Ustawy rada rodziców może występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki. Natomiast stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, do kompetencji rady rodziców należy uchwalanie w porozumieniu z radą pedagogiczną programu wychowawczego szkoły obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów, realizowanego przez nauczycieli oraz programu profilaktyki dostosowanego do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców. Ponadto do kompetencji rady rodziców należy również opiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły lub placówki oraz opiniowanie projektu planu finansowego składanego przez dyrektora szkoły.

Rada rodziców jako podmiot niezależny od jednostki oświatowej może wykonywać czynności tylko takie, które mieszczą się w uprawnieniach nadanych ustawą o systemie oświaty. Ze swojego charakteru czynności rady rodziców nie stanowią wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Działania te są działaniami wspierającymi proces edukacyjny w szkole i stanowią wyraz inicjatywy rodziców w proces edukacyjny i wychowawczy dzieci.

W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy nie można powiedzieć, iż na gruncie ustawy o VAT czynności wykonywane przez radę rodziców stanowić będą czynności, które powinny być uwzględnione w rejestrach sprzedaży Gminy, z uwagi na fakt, iż czynności rady rodziców nie mieszczą się w ramach definicji działalności gospodarczej Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 1 i następne ustawy o VAT.

Przede wszystkim działania rady rodziców, z uwagi na ograniczenia prawne wynikające z ustawy o systemie oświaty, nie mieszczą się w definicji działalności gospodarczej. Działalność ta nie jest nastawiona na osiągnięcie żadnych przychodów, nie jest nawet działalnością ciągłą i zorganizowaną. Działalność rady rodziców ma charakter pomocniczy i incydentalny w stosunku do działalności edukacyjnej samej szkoły.

Nawet jednak gdyby uznać, iż działalność taka mogłaby stanowić działalność gospodarczą (z czym Wnioskodawca się nie zgadza), to Gmina nie ma żadnego wpływu na taką działalność, nie można zatem twierdzić, iż jest to działalność wykonywana samodzielnie. Skoro ani kierownik jednostki organizacyjnej ani żadna inna osoba w Gminie nie może nakazać lub zakazać określonych działań rodzicom, nie sposób mówić tutaj o jakiekolwiek samodzielności Gminy.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy czynności wykonywane przez Radę rodziców, jeśli w ujęciu przedmiotowym spełniają definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, nie powinny być wykazywane przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach na podatek VAT, gdyż nie są wykonywane przez podatnika w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy pod pojęciem sprzedaży – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ustawodawca w cytowanych wyżej przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, czy też świadczenie usług w rozumieniu art. 8 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Pojęcie podatnika i działalności gospodarczej zostały na potrzeby podatku od towarów i usług zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

I tak zgodnie z art. 15 ust. 1 podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W szczególności – na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym – do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Uszczegółowienie w art. 7 ust. 1 omawianej ustawy wskazuje na szereg obszarów, w jakich gmina realizuje swoje zadania, w szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż realizacja ww. zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Dodać jednocześnie należy, że wykonywanie wskazanych wyżej zadań może odbywać się w dwojakim charakterze, tj. wykonywanej władzy publicznej lub w warunkach działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej, dotyczy to wszelkich działań gminy w zakresie realizacji zadań własnych wynikających z przepisów ustawy o samorządzie gminnym i wówczas nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Jak wynika z treści wniosku Gmina działając na podstawie ustawy o finansach publicznych i ustawy o systemie oświaty, tworzy jednostki budżetowe, w tym jednostki oświatowe. W jednostkach oświatowych działają rady rodziców na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Rada rodziców świadczy następujące usługi na rzecz dzieci:

*   sprzedaż biletów do kina;

*   sprzedaż biletów na pokazy naukowe;

*   organizację konkursów i akademii;

*   organizację imprez kulturalno-sportowych;

*   transport uczniów;

*   wydanie nagród dla uczniów za osiągnięcia w nauce i wyniki sportowe;

*   wydanie dzieciom przyborów piśmienniczych, plastycznych etc.;

*   organizowanie wycieczek dla dzieci;

*   organizację imprez kulturalno-sportowych, integracyjnych, okolicznościowych, ognisk itp. (w tym również organizowane w trakcie lekcji);

*   organizację wyjść do kina i na pokazy naukowe.

Cześć z tych usług (oraz dostaw) realizowana jest odpłatnie a część nieodpłatnie. Pytanie Gminy sformułowane we wniosku dotyczy świadczenia odpłatnych usług lub dostawy towarów o zindywidualizowanym charakterze. Stronami odpłatnego świadczenia usług, objętych zakresem postawionego we wniosku pytania są uczniowie lub ich rodzice oraz Rada rodziców. Wszystkie czynności objęte zakresem postawionego we wniosku pytania są świadczone przez Radę rodziców wyłącznie na rzecz uczniów.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem postawionego we wniosku pytania dotyczącego kwestii braku obowiązku wykazywania przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach dla podatku VAT czynności wykonywanych przez Radę rodziców wskazać należy, iż na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2016 r., poz. 1943, z późn. zm.) w szkołach i placówkach, z zastrzeżeniem ust. 6, działają rady rodziców, które reprezentują ogół rodziców uczniów.

Na mocy art. 53 ust. 2 ustawy o systemie oświaty w skład rad rodziców wchodzą:

1.  w szkołach – po jednym przedstawicielu rad oddziałowych, wybranych w tajnych wyborach przez zebranie rodziców uczniów danego oddziału;
2.  w placówkach – co najmniej 7 przedstawicieli, wybranych w tajnych wyborach przez zebranie rodziców wychowanków danej placówki;
3.  w szkołach artystycznych – co najmniej 7 przedstawicieli, wybranych w tajnych wyborach przez zebranie rodziców uczniów danej szkoły.

Stosownie do art. 54 ust. 1 ustawy o systemie oświaty rada rodziców może występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki.

Z kolei w myśl art. 54 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, do kompetencji rady rodziców, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, należy:

1.  uchwalanie w porozumieniu z radą pedagogiczną:
    1.  programu wychowawczego szkoły obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów, realizowanego przez nauczycieli,
    2.  programu profilaktyki dostosowanego do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców;
2.  opiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły lub placówki, o którym mowa w art. 34 ust. 2;
3.  opiniowanie projektu planu finansowego składanego przez dyrektora szkoły.

Przepis art. 54 ust. 8 ustawy o systemie oświaty stanowi, że w celu wspierania działalności statutowej szkoły lub placówki, rada rodziców może gromadzić fundusze z dobrowolnych składek rodziców oraz innych źródeł. Zasady wydatkowania funduszy rady rodziców określa regulamin, o którym mowa w art. 53 ust. 4.

Dokonując zatem analizy okoliczności sprawy w oparciu o cytowane wyżej przepisy wskazać należy, iż rada rodziców utworzona na podstawie art. 53 ustawy o systemie oświaty, przez rodziców uczniów, jako ich reprezentant, jest wyłącznie wewnętrznym organem szkoły. Rada rodziców nie ma samodzielnego charakteru, działa wewnątrz systemu oświaty, a jej istnienie uzależnione jest od funkcjonowania szkoły. Rada rodziców nie jest więc odrębną od szkoły jednostką organizacyjną. Ponadto nie posiada autonomii w sferze majątkowej oraz organów zarządzających, których działanie lub zaniechania mogłyby zostać przypisane danemu podmiotowi podatku.

Zatem uznać należy, że rada rodziców nie jest samodzielnym podmiotem działającym we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Rada rodziców funkcjonuje przy szkole, w imieniu szkoły i na rzecz szkoły, w której ją powołano. Tym samym nie może też być odrębnym podatnikiem podatku VAT od Gminy, działającej za pośrednictwem szkoły (swojej jednostki).

Jednocześnie zaznaczyć należy, że pojęcie podatnika – jak wyżej wskazano - obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

W związku z powyższym należy przyjąć, że opisane przez Wnioskodawcę odpłatne czynności wykonywane są przez Radę rodziców wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej. Dla uznania bowiem podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług – wbrew temu co twierdzi Wnioskodawca - bez znaczenia jest zarówno cel działania, jak też rezultat działania Rady rodziców.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny, powołane przepisy prawa oraz zakres postawionego we wniosku pytania stwierdzić należy, że czynności spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju dokonywane przez Radę rodziców są czynnościami wykonywanym w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca działający za pośrednictwem szkoły (swojej jednostki), działa w tym zakresie w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego, skoro Rada rodziców jest wewnętrznym organem szkoły, z kolei Gmina jako podatnik VAT działa za pośrednictwem szkoły (swojej jednostki), to stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez Radę rodziców - spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju - winny być wykazywane przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach dla podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że czynności wykonywane przez Radę rodziców, jeśli w ujęciu przedmiotowym spełniają definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, nie powinny być wykazywane przez Gminę w skonsolidowanych deklaracjach na podatek VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.