Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.692.2025.3.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Prawo odzyskania naliczonego podatku VAT wynikającego z
wydatków poniesionych na realizację projektu.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii
odliczenia-prawo do odliczenia
prosument
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 3 października 2025 r.
    (wpływ 3 października 2025 r.) oraz pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Gmina jako beneficjent otrzymała dofinansowanie na
    realizację Projektu pn. „...” w ramach Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla
    (...). Realizatorem powyższego projektu jest Urząd Miejski w (...).
    Wartość projektu ogółem wynosi (...) zł (słownie:...), z czego wysokość wydatków
    kwalifikowalnych to (...) zł (słownie: ...). Wysokość dofinansowania wynosi (...) zł (słownie:
    ....). Powyższe przekłada się na procentowe wartości – 40,2% wkład własny, 59,8% dotacja.
    Wniosek o udzielenie dotacji wskazuje kwotę brutto (w tym VAT) stanowiącą koszt
    realizacji jako wydatki kwalifikowane do objęcia dotacją.
    Projekt planowany do realizacji przez Gminę polegać będzie na termomodernizacji
    budynku Szkoły Podstawowej w X.
    W ramach robót przewidziano docieplenie stropów i stropodachów, ścian nadziemnych
    styropianem gr. (...) cm oraz ścian piwnicznych styropianem fundamentowym gr. (...) cm.
    Ponadto zaplanowano modernizację kotłowni opalanej węglem poprzez wstawienie
    pompy ciepła powietrze-woda o mocy ok. (...) kW (w projekcie wykonawczym założono
    zapas mocy w wysokości (...) kW).
    W związku z faktem, iż instalacja c.o. będzie pracowała na nowych parametrach
    zaprojektowano wykonanie nowego orurowania, montaż nowych grzejników płytowych
    wraz z zaworami z głowicami termostatycznymi.
    Ponadto w ramach zadania inwestycyjnego przewidziano wymianę oświetlenia
    wbudowanego tradycyjnego i wstawienie w jego miejsce opraw typu LED, a także
    wykonanie instalacji PV o mocy (...) kWp.

    Usprawnienia energetyczne, o których mowa przyczynią się do ograniczenia zużycia
    energii końcowej na poziomie (...) %, co z kolei pociągnie za sobą spadek emisji CO do 2
    atmosfery o (...) %.
    Oprócz prac termomodernizacyjnych w ramach przedsięwzięcia przewidziano także
    rozwiązania dotyczące ochrony bioróżnorodności i adaptacji do zmian klimatu. W związku
    z tym w obrębie szkoły zaprojektowano łączkę kwietną z budkami na owady, (...).
    W celu lepszego upowszechnienia wśród mieszkańców gminy wiedzy na temat
    energooszczędności infrastruktury oraz wykorzystania OZE w aspekcie walki ze zmianami
    klimatu projekt przewiduje organizację gminnego szczytu klimatycznego z okazji „...” 2025
    roku. Będzie to wydarzenie przeznaczone dla wszystkich mieszkańców bez względu na
    wiek – przewiduje się część zaplanowaną wyłącznie dla dzieci i młodzieży oraz oddzielną
    dla dorosłych. Zarówno w jednym jak i drugim przypadku głównym punktem będą
    prezentacje, wykłady, jak również panele dyskusyjne z zaproszonymi ekspertami do spraw
    ochrony środowiska, a także specjalistami z zakresu OZE i energooszczędności.
    Przewiduje się 3-4 sesje tematyczne (przykładowo jakość powietrza w gminie, efektywność
    energetyczna i opłacalność zastosowania OZE, ochrona wód w gminie).
    Modernizacja energetyczna budynku szkoły X będzie również przedmiotem panelu
    dyskusyjnego dotyczącego oszczędnego wykorzystania zasobów naturalnych oraz
    zastosowania OZE. Na tym przykładzie uczestnicy wydarzenia zapoznają się, jak
    poszczególne usprawnienia termomodernizacyjne wpływają na stopień
    energooszczędności infrastruktury, przybliżona zostanie tematyka sposobu
    funkcjonowania pomp ciepła, w szczególności powietrze-woda oraz ich parametrów
    energetycznych oraz opłacalności finansowej.
    Na koniec gminnego szczytu klimatycznego odbędzie się konkurs z nagrodami. Startować
    w nim będą mogły zespoły 4-5 osobowe składające się z dowolnie wybranych członków
    (przykładowo uczniowie z klasy wraz z wychowawcą, rodzice z dziećmi, etc.). Dwa zespoły,
    które zdobędą najwyższą liczbę punktów (najtrafniej będą odpowiadały na zadawane
    pytania) zostaną dopuszczone do finału. Na członków zwycięskiej drużyny będą czekały
    atrakcyjne nagrody (...).
    Ponadto po przeprowadzeniu prac termomodernizacyjnych w szkole w X w jedną z sobót
    zostanie zorganizowany dzień otwarty, w trakcie którego zainteresowani będą mogli
    zapoznać się produktami projektu.
    Termin realizacji projektu: (...)
    Gmina nie będzie wykorzystywać zakupionego sprzętu do czynności opodatkowanych, w
    związku z czym nie spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, uprawniający do odliczenia podatku naliczonego.
    Faktury Dokumentujące poniesione wydatki na realizację projektu będą wystawiane na
    Gminę.
    W uzupełnieniu wniosku z 3 października 2025 r. (wpływ 3 października 2025 r. ) wskazali
    Państwo, że:
    1. Czynności wykonywane w budynku Szkoły Podstawowej w X są zwolnione od podatku
      od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 26 przewiduje zwolnienie z VAT usług kształcenia i
      wychowania świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty oraz dostaw
      towarów i świadczenia usług ściśle z nimi związanych);
    2. Gmina będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną od
      pozostałych wydatków na realizację ww. projektu;
    3. Na pytanie Organu „Czy będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w
      rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)?”,wskazali Państwo, że „Tak, szkoła

      prowadzona przez Gminę, która będzie eksploatować mikroinstalację odnawialnego
      źródła energii (instalację fotowoltaiczną) w celu zaspokojenia własnych potrzeb
      energetycznych, posiada status prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu ustawy
      o OZE i może korzystać z przewidzianych w ustawie mechanizmów rozliczania
      nadwyżek energii elektrycznej.”;
    4. Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii;
    5. Na pytanie Organu „Czy w przypadku wykonania instalacji fotowoltaicznej będzie
      zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?”, wskazali
      Państwo, że „Tak, Gmina złożyła wniosek do przedsiębiorstwa energetycznego o
      określenie warunków przyłączenia do sieci dystrybucyjnej.”;
    6. Na pytanie Organu „Jakie zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
      fotowoltaicznej energii elektrycznej zostaną określone z przedsiębiorstwem
      energetycznym?”, wskazali Państwo, że „Zasady rozliczania energii wyprodukowanej z
      instalacji fotowoltaicznej:
      System net-billing – dla instalacji uruchomionych od (...)
      Nadwyżki energii oddane do sieci są sprzedawane po cenie rynkowej (średnia cena
      godzinowa z rynku dnia następnego – tzw. RDN). Za energię pobraną z sieci prosument
      płaci jak zwykły odbiorca, według taryfy swojego sprzedawcy energii. Na rachunku
      prosumenta tworzony jest indywidualny depozyt prosumencki – środki ze sprzedaży
      energii można przeznaczyć na pokrycie kosztów zakupu energii.”;
    7. Umowa nie będzie przewidywać wynagrodzenia dla Gminy w związku z wyprodukowaną
      energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej;
    8. Gmina będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii;
    9. Instalacja, o której mowa we wniosku mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust.
      2 ustawy o odnawialnych źródłach energii – art. 4d ust. 2 pkt 1;
    10. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci nadwyżka energii jest przekazywana do sieci, a jej wartość jest
      gromadzona na koncie prosumenta. Niewykorzystane środki z konta przepadają po
      zakończeniu okresu rozliczeniowego;
    11. Powstała instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie do celów innych niż
      działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów
      i usług;
    12. W związku z planowaną realizacją inwestycji polegającej na budowie instalacji
      fotowoltaicznej przy szkole podstawowej w X, Gmina wskazuje, że energia wytworzona
      przez tę instalację mogłaby być wykorzystywana zarówno do:
      - czynności stanowiących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
        podatku od towarów i usług,
      - czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art.
        15 ust. 2 ustawy o VAT (realizacja zadań oświatowych nałożonych ustawą – Prawo
        oświatowe, finansowanych z budżetu gminy).
      W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego
      przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 2a
      ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
      działalności gospodarczej, jak i do innych celów, podatnik jest obowiązany do

      odliczenia podatku z zastosowaniem sposobu określenia proporcji (tzw.
      prewspółczynnika).
      Z uwagi na fakt, że instalacja fotowoltaiczna mogłaby służyć zarówno działalności
      gospodarczej, jak i realizacji zadań własnych Gminy, nie ma możliwości
      przyporządkowania poniesionych wydatków w całości do działalności gospodarczej.
      Tym samym Gmina (jako podatnik VAT) powinna rozliczać podatek naliczony od
      wydatków związanych z tą inwestycją z zastosowaniem prewspółczynnika, o którym
      mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, określonego zgodnie z rozporządzeniem Ministra
      Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
      jednostkach samorządu terytorialnego;
    13. Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych
      od podatku VAT;
    14. W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna w szkole podstawowej byłaby
      wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności
      zwolnionych od tego podatku, Gmina nie będzie miała obiektywnej możliwości
      odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego wyłącznie do
      poszczególnych kategorii czynności.
      Instalacja fotowoltaiczna będzie bowiem zasilała w energię elektryczną cały obiekt
      szkoły, a zużycie energii elektrycznej przez poszczególne pomieszczenia lub urządzenia
      nie będzie w praktyce technicznie możliwe do rozdzielenia w sposób pozwalający na
      jednoznaczne przypisanie kosztów do działalności opodatkowanej lub zwolnionej.
      W konsekwencji, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, Gmina będzie zobowiązana
      do stosowania proporcji (tzw. współczynnika sprzedaży) w celu określenia zakresu
      prawa do odliczenia podatku naliczonego. Proporcja ta powinna być ustalana w
      oparciu o obrót z tytułu czynności opodatkowanych i zwolnionych od VAT, zgodnie z
      zasadami wskazanymi w ustawie.
    W uzupełnieniu wniosku z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.) wskazali
    Państwo, że:
    1. Energia elektryczna wyprodukowana z instalacji fotowoltaicznej będzie rozliczana w
      oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, tj. w systemie net-
      billingu.
      Wskazują Państwo jednocześnie, że w wyjaśnieniach z dnia 3 października 2025 r. do
      pytania Organu oznaczonego nr 8 błędnie wskazano art. 4 ust. 1 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii, w miejsce prawidłowego – art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii.
    2. Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
      Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do dostarczania energii elektrycznej
      w budynku Szkoły Podstawowej w X i będzie wykorzystywana na potrzeby działalności
      tej Szkoły.
      Powstała instalacja będzie wykorzystywana do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Gmina
      nie będzie wykorzystywać instalacji fotowoltaicznej do czynności opodatkowanych ani
      do czynności zwolnionych od podatku VAT.
      Uzupełniająco do pytania oznaczonego nr 12 o treści: „W sytuacji gdy powstała
      instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa wykorzystywana zarówno do
      działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od
      towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
      ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała możliwość przyporządkowania ponoszonych

      wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o podatku od towarów i usług?”
      Wyjaśnić należy, że gdyby taka sytuacja wystąpiła nie istnieje obiektywna możliwość
      odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.

## Pytanie

Czy Gminie jako beneficjentowi przysługuje prawo odzyskania naliczonego podatku VAT
    wynikającego z wydatków poniesionych na realizację projektu pn. „....”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Gminy, nie jest ona uprawniona do zwrotu naliczonego podatku VAT,
    związanego z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia.
    Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego związanego z nakładami poniesionymi na realizację zadań
    inwestycyjnych w projekcie zarówno w trakcie realizowania inwestycji jak i po jej
    zakończeniu. Tym samym Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i
    usług zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1-2, pkt 12 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, w tym zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Gmina argumentuje to tym, że zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane przez
    jednostkę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i służyły będą tylko i wyłącznie
    do realizacji zadania publicznego, do którego jednostka została powołana.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik od
    towarów i usług oraz gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
    realizacja przez Państwa zadania pn. „...” ma związek z czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną
    czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia
    usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę,
    należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie
    są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
    transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
    konkurencji.

    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
    działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy o VAT (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o
    napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w
    skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest
    nie większa niż 50 kW.

    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
    mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
    odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
    przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U.
    z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji
    o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
    1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
    2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022
    r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
    lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną
    w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci
    elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem
    mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z
    art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
    zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
    1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
      mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
      dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
      prosumenta energii odnawialnej;
    2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
      rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

    a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej
      wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w
      umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
    b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
    3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
    a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
    b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
      elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
      odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii
      i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora
      systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego,
      o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji
      odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
    - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
      odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
      której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
    - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania
      (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego
      źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i
      sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe,
      albo
    - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
      odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
      energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie
      handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii
      elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w
    ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a–
    2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art.
    4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
    Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo
    przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

    Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
    zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej i nie stanowi:
    1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
    2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
    zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
    sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.
    z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych
      miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest
      zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
      odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę,
      o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
      przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
      sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii
      elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego
      miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
      poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
        tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
        wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
        prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne,
        stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu
        rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
        niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
        tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
        korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
        1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
        2) ust. 1a pkt 1.
        Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:

        1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          dla czerwca 2022 r.
    – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
    Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
    którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                    4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
        raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                    4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
        grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
        zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z
        jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt,
        o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji
        programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
        finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach
        regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej
        ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
    Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
    art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
    energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na podstawie umowy, o
    której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
    Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia,
    o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje
    sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię
    energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

    Z okoliczności sprawy wynika, że otrzymali Państwo dofinansowanie na realizację projektu
    pn. „...”. Projekt planowany do realizacji przez Gminę polegać będzie na
    termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej w X. Faktury dokumentujące poniesione
    wydatki na realizację projektu będą wystawiane na Państwa. Energia elektryczna
    wyprodukowana z instalacji fotowoltaicznej powstałej w ramach realizacji projektu będzie
    rozliczana w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, tj. w
    systemie net-billingu. Będą Państwo w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację
    fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację ww. projektu.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
    „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi
    „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Państwa
    uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z
    grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – bowiem będą dokonywali

    Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cytowanym art. 4b
    ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazany przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Kwotę tę należy uznać za
    wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnych
    źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokonają
    Państwo dostawy tej energii, za którą przysługuje Państwu wynagrodzenie. Depozyt
    prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
    których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
    elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak
    wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta
    wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
    Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje,
    że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy
    energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, dokonają na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w ww. instalacji wytworzonej w ramach zadania pn. „...”, stanowi
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w ramach ww. zadania,
    wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, generalną

    zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz
        celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
        przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej
        nie jest możliwe.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związana z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej licznie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością i poza tą działalnością,
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności
        innej niż gospodarcza, średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do
        działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej
        do działalności gospodarczej poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia

      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    VAT. Brak będzie natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na
    towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu
    podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości
    poniesionych wydatków na realizację projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie
    znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy o VAT.
    Odnosząc się zatem do kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego lub zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „...”, w
    przypadku wydatków poniesionych na wykonanie instalacji fotowoltaicznej należy
    zauważyć, że instalacja fotowoltaiczna będzie służyć do produkcji prądu, której dostawa
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że ustawa o
    podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia
    od podatku dla dostawy prądu. Ponadto – jak Państwo wskazali - powstała instalacja
    będzie wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług tj. czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (realizacja zadań oświatowych nałożonych ustawą –

    Prawo oświatowe, finansowanych z budżetu gminy). Instalacja fotowoltaiczna będzie
    wykorzystywana do dostarczania energii elektrycznej w budynku Szkoły Podstawowej w X i
    będzie wykorzystywana na potrzeby działalności tej Szkoły.
    Należy zatem uznać, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej w
    budynku Szkoły mają związek – wbrew Państwa twierdzeniu – zarówno z działalnością
    gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na realizację zadania pn. „...”, w części
    dotyczącej wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, w sytuacji gdy
    będą mieli Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do
    działalności innej niż gospodarcza, to będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie przysługiwać Państwu
    natomiast prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi.
    Z kolei w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację ww. zadania w zakresie wykonania instalacji fotowoltaicznej w
    całości do działalności gospodarczej, będzie przysługiwało Państwu na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    lub zwrotu podatku VAT w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników. Tym samym, w sytuacji zaistnienia okoliczności
    wskazanych w art. 87 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do wydatków w zakresie wykonania
    instalacji fotowoltaicznej będzie Państwu przysługiwało również prawo do częściowego
    zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy.
    Odnosząc się natomiast do pozostałych wydatków poniesionych w ramach realizacji ww.
    projektu tj. poza wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej, należy wskazać, że
    podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną
    spełnione, bowiem – jak wynika z opisu sprawy - ww. pozostałe wydatki nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym
    samym, w odniesieniu do pozostałych wydatków poniesionych w ramach zadania pn. „...”
    (poza wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej) – na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy – nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego. Tym samym,
    nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art.
    87 ust. 1 ustawy.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko, należy uznać je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.