Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-716/11-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-20
Teza: Wnioskodawca dokonując sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych, transakcję tą powinien opodatkować stawką podatku w wysokości 23 %.
Słowa kluczowe: bilety; dostawa; sprzedaż; stawka-stawki podatku; teatr
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2011 r. (data wpływu 13 czerwca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 lipca 2011r. (data wpływu 25 lipca 2011r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 12 lipca 2011r. nr IPPP2/443-716/11-2/KG o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami oraz smyczy reklamowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami oraz smyczy reklamowych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 lipca 2011r. (data wpływu 25 lipca 2011r., data nadania 21 lipca 2011r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 12 lipca 2011r. nr IPPP2/443-716/11-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 18 lipca 2011r.). Wniosek został uzupełniony w terminie ustawowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Teatr) jest samorządową instytucją kultury i działa w szczególności na podstawie:

1.  ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 13, poz. 123 ze późn. zm.),
2.  ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2009, Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.),
3.  ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2009, Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.),
4.  zarządzenia Wojewody z dnia 22 grudnia 1976 r.

Przedmiotem działalności Teatru jest tworzenie, prezentacja i popularyzacja sztuki teatralnej dla zaspokajania potrzeb i aspiracji kulturalnych społeczeństwa oraz tworzenie warunków aktywnego uczestnictwa w kulturze poprzez prowadzenie działalności artystycznej, impresaryjnej, edukacji teatralnej dzieci, młodzieży i dorosłych, innej działalności.

Teatr jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie kultury, polegające na organizacji i wystawianiu spektakli teatralnych sprzedawanych w formie biletów a także za opłatą zryczałtowaną. Ponadto Teatr prowadzi sprzedaż programów teatralnych, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych i innych. Sprzedaż programów, plakatów i pozostałych, dokonywana jest zarówno przy sprzedaży biletów wstępu na spektakle (widowiska artystyczne), jak i bez związku ze sprzedażą biletów. Programy sprzedawane są np. w celu promocji i reklamy premier teatralnych, na indywidualne zamówienia instytucji lub osób w celu popularyzacji sztuki teatralnej lub np. przez kolekcjonerów programów lub plakatów teatralnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych należy opodatkować stawką podatku VAT w wysokości 23 % czy 8 %?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych winna zostać opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 23 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 182, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 do ustawy o VAT wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, ustawodawca zwolnił od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 cyt. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a , 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a , 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle ust. 18 wskazanego wyżej artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Jak wynika z treści obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a) ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Teatr jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie kultury, polegające na organizacji i wystawianiu spektakli teatralnych sprzedawanych w formie biletów a także za opłatą zryczałtowaną. Ponadto Teatr prowadzi sprzedaż programów teatralnych, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych i innych. Sprzedaż programów, plakatów i pozostałych, dokonywana jest zarówno przy sprzedaży biletów wstępu na spektakle (widowiska artystyczne), jak i bez związku ze sprzedażą biletów. Programy sprzedawane są np. w celu promocji i reklamy premier teatralnych, na indywidualne zamówienia instytucji lub osób w celu popularyzacji sztuki teatralnej lub np. przez kolekcjonerów programów lub plakatów teatralnych.

Na tle powyższego Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie stawki podatku VAT, jaka powinna być zastosowana do sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych.

W analizowanej sprawie zwrócić uwagę należy na cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Wskazać należy, iż w przedmiotowym przypadku nie będzie miał zastosowania przepis art. 43 ust. 17 oraz ust. 17 lit. a ustawy, bowiem jak sprzedaż przez Wnioskodawcę programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych nie jest ściśle związana ze świadczeniem usługi podstawowej, która byłaby zwolniona od podatku VAT na mocy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, określone zostały usługi wyłączone z ww. zwolnienia m.in. w pkt 2 lit. a) wskazano usługi wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego.

Należy zaznaczyć, że pojęcie „wstępu” rozumiane jako prawo do wejścia na dane widowisko artystyczne (spektakl teatralny) wiąże się ze sprzedażą biletów, karnetów itp.

W związku z tym, że świadczenie usług kulturalnych i rozrywkowych, wyłącznie w zakresie wstępu (sprzedaży biletów), od dnia 1 stycznia 2011 r. podlega opodatkowaniu według stawki 8% – zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, jako czynność wymieniona w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy, ustalić należy czy Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym świadczy usługę, o której mowa jest w poz. 182 ww. załącznika.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych, a co za tym idzie nie świadczy usługi, o której jest mowa w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Należy bowiem zauważyć, że wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu dostawy przedmiotowych towarów nie stanowi opłaty za wstęp na spektakl, gdyż taką opłatę Teatr pobiera odrębnie w związku ze sprzedażą biletów. Wobec powyższego, do czynności opisanych w złożonym wniosku nie będzie miała zastosowania obniżona stawka w wysokości 8%.

Reasumując, Wnioskodawca dokonując sprzedaży programów, plakatów, koszulek z nadrukami, smyczy reklamowych, transakcję tą powinien opodatkować stawką podatku w wysokości 23 %.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.