Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.724.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Skutki podatkowe przeniesienia praw własności w
nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu wynikającego z
obowiązku zwrotu nienależnie pobranej zaliczki na poczet
dywidendy.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 13
    października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

5 grudnia 2023 roku Wnioskodawca, działając w imieniu własnym, jako osoba
    nieprowadząca działalności gospodarczej zawarł z X umowę ustanowienia odrębnej
    własności lokalu oraz umowę sprzedaży lokalu niemieszkalnego - użytkowego,
                                              2oznaczonego numerem 1, przy ul. A1 w B, o powierzchni użytkowej 220,68 m, wraz z
    udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z 2 miejsc garażowych,
    wykonania robót dodatkowych budowlanych oraz udział w wyposażeniu „Strefy Rekreacji”
    za cenę 2.327.452,74 zł brutto, w tym należny podatek VAT 23%.
    Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...).
    Wnioskodawca posiada (...) udziałów o łącznej wartości 900.000 zł w spółce Y., KRS (...)
    (posiada 90% udziałów) – dalej Spółka. W roku 2024 jako wspólnik Wnioskodawca dokonał
    wypłat zaliczek na poczet dywidendy. Mając na uwadze brak uprzedniej uchwały zarządu
    co do możliwości wypłat zaliczek na poczet dywidendy, jak również brak spełnienia
    warunków przewidzianych kodeksem spółek handlowych umożliwiających wypłatę
    dywidendy, Wnioskodawca został zobowiązany przez Spółkę do zwrotu nienależnie
    pobranej w roku 2024 roku zaliczki na poczet dywidendy.
    Aktualna wartość lokalu wraz z udziałem w części nieruchomości wspólnej oraz
    uprawnieniem do korzystania z miejsc garażowych została wyceniona przez rzeczoznawcę
    majątkowego na kwotę 2.310.000 zł. Kwota ta nadal pozostaje niższa niż wartość zaliczek
    nienależnie pobranych przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca oraz Spółka rozważają zawarcie umowy przeniesienia własności
    nieruchomości opisanej w akapicie pierwszym celem zwolnienia Wnioskodawcy z
    obowiązku zapłaty długu w postaci obowiązku zwrotu nienależnie pobranych zaliczek na
    poczet dywidendy.
    Uzupełniając wniosek wskazał Pan, że przeniesienie prawa własności nieruchomości w
    zamian za zwolnienie z długu nastąpi na podstawie umowy określonej w art. 453 KC, tj.
    datio in solutum.
    Pytania
    1. Czy umowa przeniesienia prawa własności lokalu w zamian za zwolnienie z długu
      wynikającego z obowiązku zwrotu nienależnie pobranej zaliczki na poczet dywidendy
      po stronie Wnioskodawcy stanowi odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, dalej: Ustawy o PIT?
    2. W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pyt. 1, czy mając na uwadze, że
      wysokość długu Wnioskodawcy względem Spółki przewyższa wartość ww.
      nieruchomości, a także przewyższa cenę, za jaką nieruchomość została nabyta, to w
      przypadku konieczności rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych
      wnioskodawca zobowiązany będzie do pomniejszenia aktualnej wartości

      nieruchomości o poniesione koszty, w szczególności o zapłaconą spółce X. cenę
      nabycia w łącznej wysokości 2.327.452,74 zł oraz wartość długu, z którego
      Wnioskodawca zostaje zwolniony?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie przeniesienie prawa własności nieruchomości w celu zwolnienia go z długu
    wynikającego z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych zaliczek na poczet dywidendy, tj.
    innego zobowiązania, nie powoduje żadnego przysporzenia po jego stronie jako dłużnika,
    a tym samym nie stanowi źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.
    p.d.o.f.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza aktualna linia orzecznicza sądów
    administracyjnych, w tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2023
    r., sygn. akt: II FSK 2798/20; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca
    2023 r., sygn. akt: II FSK 2373/20; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt: I SA/Go 214/20; wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt:
    III SA/Wa 3231/15, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2020 r. II FSK
    1196/18, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 sierpnia 2024 r., I SA/Po 301/24, Wyrok NSA z
    dnia 6 lutego 2024 r. II FSK 595/21, Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 października 2023 r.,
    I SA/GI 826/23.
    W art. 9 ust. 1 u.p.d.o f zawarta jest ogólna zasada, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wśród szeregu źródeł przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. wskazano odpłatne
    zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości.
    Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli
    odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane
    w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c -
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca
    miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do
    każdej z osób dokonującej zamiany.
    W ocenie Wnioskodawcy Umowa zawarta ze Spółką będzie stanowić umowę zwalniającą
    Wnioskodawcę z długu (obowiązku zwrotu nienależnie pobranych kwot) w zamian za
    przeniesienie prawa własności do nieruchomości i nie będzie skutkować powstaniem
    jakiegokolwiek przychodu po stronie Wnioskodawcy. Przychód mógłby wystąpić jedynie,
    gdy u podatnika powstałoby przysporzenie (przyrost) majątku wskutek darowania długu
    poprzez zwolnienie z niego. Zgodnie z treścią zdania pierwszego art. 453 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela
    inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Czyli spełnienie za zgodą wierzyciela przez
    dłużnika innego świadczenia w miejsce tego, do którego dłużnik był pierwotnie
    zobowiązany, powoduje wygaśnięcie zobowiązania.
    Powyższy przepis znajduje się w Dziale I Tytułu VII Księgi trzeciej Kodeksu cywilnego
    zatytułowanym „wykonanie zobowiązań”. Wykonanie zobowiązania, w tym przez
    świadczenie zamienne (datio in solutum) o jakim mowa w art. 453 Kodeksu cywilnego, jest
    formą jego zaspokojenia i co do zasady nie powoduje żadnego przysporzenia po stronie
    spełniającego świadczenie dłużnika. Z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on

    ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem -
    jako źródłem dochodu - jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może
    powiększyć jego aktywa. Powiększenie to może mieć cechy zwiększenia zasobów
    majątkowych lub zmniejszenia zobowiązań. Rzeczowa forma zwolnienia się z określonego
    zobowiązania przez przeniesienie własności nieruchomości stanowi tylko substytut
    świadczenia pieniężnego, które nie powoduje powstania przychodu po stronie
    Wnioskodawcy.
    Zagadnienie prawnopodatkowej kwalifikacji czynności prawnej świadczenia w miejsce
    wykonania jako niestanowiącej odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., a zatem niepowodującej powstania przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, było już przedmiotem wielu
    wypowiedzi orzeczniczych. Zagadnienie prawnopodatkowych skutków przeniesienia
    prawa własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, czyli świadczenia
    rzeczowego w zamian za przyrzeczone świadczenie pieniężne (datio in solutum), zostało
    już wszechstronnie rozważone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Zasadniczo
    jednolicie przyjmowany jest pogląd, że przeniesienie własności nieruchomości w takich
    warunkach nie stanowi jej odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a u.p.d.o.
    f., ponieważ przenoszący własność nie uzyskuje żadnego przysporzenia w rozumieniu art.
    9 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f., to jest nie uzyskuje przyrostu majątku powiększającego jego
    aktywa.
    Pogląd ten znajduje potwierdzenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z
    dnia 10 listopada 2022 r. (II FSK 597/20), z dnia 8 lutego 2012 r. (II FSK 1384/10), z dnia 12
    czerwca 2012 r. (II FSK 1260/11), z dnia 9 lipca 2013 r. (II FSK 2312/11), z dnia 21 marca
    2014 r. (II FSK 835/12), z dnia 20 kwietnia 2016 r. (II FSK669/14), z dnia 5 maja 2017 r. (II
    FSK 3144/15), z dnia 27 marca 2019 r. (II FSK 699/17), z dnia 4 marca 2020 r. (II FSK 884
    /18), czy z dnia 9 lipca 2020 r. (II FSK 1196/18). Można w tym kontekście wymienić również
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2012 r. (II FSK 1673/10), czy
    też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2019 r. (II FSK 699/17).
    Wymienione wyroki (za wyjątkiem ostatniego) zapadły na tle wypłaty wspólnikowi zysku
    spółki w formie niepieniężnej, a to w postaci przeniesienia na niego prawa własności
    nieruchomości, względnie wypłaty wspólnikowi w takiej formie wynagrodzenia za
    umorzone udziały i dotyczyły rozliczeń podlegających podatkowej kwalifikacji zarówno w
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i podatku dochodowym od osób prawnych.
    Na kanwie niniejszej sprawy występuje niejako sytuacja odwrotna – a więc to wspólnik
    zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Spółki, a nie spółka na rzecz wspólnika, i to wspólnik
    realizować będzie świadczenie niepieniężne. Zawarto w nich zgodną ocenę, że w żadnym z
    wymienionych przypadków nie dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem w
    rezultacie przeprowadzonej czynności po stronie podmiotu wyzbywającego się prawa
    własności nieruchomości nie wzrasta wartość aktywów, a jedynie ulega zmianie ich rodzaj
    i struktura. Świadczeniu przenoszącego prawo własności nieruchomości nie odpowiada
    bowiem jakiekolwiek świadczenie wzajemne podmiotu nabywającego własność
    nieruchomości. Jakkolwiek zmiana pierwotnego przedmiotu świadczenia ma znaczenie na
    gruncie cywilnoprawnym, nie może jednak modyfikować obowiązku podatkowego, który
    ma charakter administracyjnoprawny.
    Przedstawioną zasadę odniesiono do przeniesienia własności nieruchomości celem
    zaspokojenia roszczenia o zachowek, również w tym przypadku akcentując
    nieekwiwalentność tego świadczenia wobec braku przysporzenia majątkowego po stronie
    przenoszącego własność nieruchomości. Koncepcja, w myśl której każde przeniesienie
    prawa własności nieruchomości przed upływem pięciu lat od jej nabycia powoduje
    powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wywodzi
    się i opiera na dawnej obowiązującej regulacji, przewidującej ryczałtowe opodatkowanie
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (obowiązujący do dnia 31 grudnia 2007 r.
    art. 28 ust 2 u.p.d.o.f.), zastąpionej jednak regulacją przewidującą w takim wypadku

    opodatkowanie dochodu, rozumianego jako różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości a kosztami jego uzyskania (obowiązujący od dnia 1 stycznia 2007 r.
    art 30e ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f.).
    Według Wnioskodawcy przeniesienie prawa własności nieruchomości w zamian za
    zwolnienie z długu nie ma odpłatnego charakteru, gdyż przenoszący to prawo nie
    uzyskuje przysporzenia majątkowego – nie powiększają się jego aktywa majątkowe, a
    jedynie zmienia się ich struktura.
    Analogiczna ocena dotyczy Spółki – w miejsce aktywa w postaci wierzytelności pieniężnej
    uzyskuje ona aktywo w postaci nieruchomości. Należy stwierdzić, ze przeniesienie prawa
    własności nieruchomości w celu zwolnienia z innego zobowiązania nie powoduje żadnego
    przysporzenia po stronie dłużnika oraz wierzyciela, a tym samym nie stanowi źródła
    przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., gdyż w takiej sytuacji
    przepis ten rzeczywiście nie ma zastosowania.
    Powyższe w sposób jednoznaczny potwierdza teza wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 28 marca 2023 r., sygn. akt: II FSK 2373/20, zgodnie z którym
    przeniesienie własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu (datio in solutum)
    nie stanowi jej odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.
    Gdyby jednak Organ uznał, że przedstawione zdarzenie powoduje konieczność zapłaty
    podatku dochodowego po stronie Wnioskodawcy, to powstaje pytanie o sposób ustalenia
    podstawy opodatkowania.
    W ocenie Wnioskodawcy podstawę opodatkowania powinno się określić odejmując od
    wartości rynkowej Lokalu Mieszkalnego i Garażu wartość zwolnienia z długu (tj. dług
    względem Spółki) oraz nakłady poczynione na Lokal (w tym m.in. koszty aktu
    notarialnego), a także koszty nabycia (uiszczoną cenę).
    W myśl art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy
    obliczenia podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego
    treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie zostaje dokonane w ramach wykonywania działalności gospodarczej –
    jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym uzyskany dochód podlega opodatkowaniu.
    Zatem w przypadku zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment ich nabycia.
    W tym miejscu należy wskazać, że moment przeniesienia prawa własności został
    określony przepisami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Podkreślić zatem należy, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności
    rzeczy lub prawa w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu
    prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia własności. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości lub praw
    majątkowych jest nabycie własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za
    zwolnienie z długu.
    Z opisu zdarzenia wynika, że 5 grudnia 2023 r. nabył Pan lokal niemieszkalny
    (nieruchomość) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z
    dwóch miejsc garażowych. Rozważa Pan wspólnie ze Spółką zawarcie umowy
    przeniesienia własności nieruchomości celem zwolnienia Pana z obowiązku zapłaty długu
    w postaci obowiązku zwrotu nienależnie pobranych zaliczek na poczet dywidendy.
    Przeniesienie prawa własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu nastąpi na
    podstawie umowy określonej w art. 453 KC, tj. datio in solutum.
    Nawiązując do pojęcia „odpłatnego zbycia” (o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy) – oznacza ono każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w
    zamian za korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i
    pozostaje bez znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia
    współwłasności, działu spadku, umowy zamiany lub sprzedaży, czy też – jak to ma miejsce
    w omawianym przypadku – w drodze przeniesienia na rzecz wierzyciela prawa własności
    nieruchomości w zamian za zwolnienie z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych
    zaliczek. „Płatność” bowiem nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego
    przepływu gotówkowego, może oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w
    postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania,
    zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć
    wyłącznie zapłaty w pieniądzu. Płatnością może także być zwolnienie z długu, czy
    potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).

    Zatem do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie
    przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w
    komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wywiedzioną przez
    Adama Bartosiewicza, który definiuje odpłatne zbycie jako:
      przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za
      wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz
      zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w
      innej formie, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi
      być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że
      zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma
      przysporzenia majątkowego”.
      (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex,
      2010, wyd. II).
    Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne
    określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności.
    Natomiast zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie, ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Tym
    samym, w zamian za zwolnienie Pana z długu, Pana wierzyciel nabywa własność
    nieruchomości. Przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub praw w zamian za
    zwolnienie z długu jest więc odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub prawa, nie następuje
    bowiem pod tytułem darmym.
    Wobec powyższego, w zamian za przeniesienie na rzecz wierzyciela prawa własności
    nieruchomości otrzyma Pan świadczenie wzajemne polegające na zwolnieniu z ciążącego
    na Panu długu z tytułu nieuregulowanych zobowiązań. Innymi słowy, dokona Pan zbycia
    prawa własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu. Zwolnienie z długu ma
    więc w tej sytuacji dla Pana określoną wartość majątkową, gdyż w jego wyniku przestanie
    Pan być zobowiązany wobec Spółki do zapłaty określonej kwoty pieniężnej – wartości
    nienależnie pobranych zaliczek na poczet dywidendy.
    W przedstawionym zdarzeniu nabycie przez Pana nieruchomości miało miejsce w 2023 r.
    Oznacza to, że termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 upłynie wraz z końcem
    2028 r.
    W konsekwencji powyższego, dokonane przez Pana odpłatne zbycie – przeniesienie
    własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu przed upływem pięcioletniego
    okresu – będzie stanowić dla Pana źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W rezultacie wartość długu, z którego
    Pan zostanie zwolniony w zamian za przeniesienie prawa własności nieruchomości, jest
    wynagrodzeniem za przeniesienie ww. prawa własności, a więc i przychodem
    podatkowym.
    Natomiast określając podstawę opodatkowania należy mieć na uwadze przepisy art. 30e
    ust. 1 i 2 ustawy.

    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Określając zaś koszty uzyskania przychodu należy kierować się art. 22 ust. 6c i 6e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Przywołany powyżej przepis art. 22 ust. 6c ustawy posługuje się pojęciem kosztu nabycia.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości lub prawa. Kosztem
    nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłaci nabywca zbywcy za nieruchomość
    (prawo) będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości
    (prawa) jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z
    oszczędności nabywcy.
    Jednocześnie za nakłady poniesione na nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające,
    modernizujące daną nieruchomość, czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają
    wartość rynkową nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania. Nakładem
    zwiększającym wartość rzeczy i praw majątkowych nie są natomiast różnego rodzaju
    opłaty, związane z nabyciem nieruchomości, jak na przykład wskazane przez Pana koszty
    aktu notarialnego.
    Zatem w przedmiotowej sprawie koszty aktu notarialnego mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodu jako wydatki związane z nabyciem nieruchomości, nie
    natomiast jako nakłady na nieruchomość.
    Podsumowując, przeniesienie własności nieruchomości opisanej we wniosku w zamian za
    zwolnienie z długu, którą to nieruchomość nabył Pan w 2023 r., dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, będzie
    stanowiło dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zbycie to będzie miało charakter
    odpłatny. Podstawą obliczenia podatku dochodowego będzie dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia (czyli wartością długu z którego zostanie Pan
    zwolniony, pomniejszoną o ewentualnie poniesione przez Pana koszty odpłatnego zbycia)
    a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy,
    stanowiącymi udokumentowane koszty nabycia nieruchomości, powiększone o
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, poczynione w czasie
    jej posiadania.

    Mając to na uwadze Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku wyroków informuję, że zostały one wydane w
    indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Istnieją też orzeczenia potwierdzające stanowisko organu (np. wyrok WSA w
    Krakowie z 30 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 973/19).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.