Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-463/16-1/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-29
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT, które dotyczą wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 lipca 2016 r. (data wpływu 15 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT, które dotyczą wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania pn. „…” wyłącznie w zakresie jakim wydatki te służą sprzedaży opodatkowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT, które dotyczą wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania pn. „…” wyłącznie w zakresie jakim wydatki te służą sprzedaży opodatkowanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W latach 2013 - 2016 Gmina realizowała zadanie inwestycyjne pn. „…”. Inwestycja obejmowała wykonanie robót budowlanych, fundamentów, płyty fundamentowej do warstwy wylewki, ściany, strop nad częścią szatniową, dach, strop sali gimnastycznej – sufit podwieszony z ociepleniem nad salą i na strychu, posadzki, stolarka, malowanie i okładziny wewnętrzne, elewacja, schody zewnętrzne, podjazd dla niepełnosprawnych, opaska wokół budynku sali gimnastycznej, wyposażenie sali, instalacja wodociągowa wewnętrzna i zewnętrzna, instalacja kanalizacyjna, instalacja centralnego ogrzewania, instalacje odgromowe, wykonanie projektu i nadzór inwestorski. Roboty budowlane polegały na rozbudowie istniejącego obiektu szkoły o budynek sali sportowej. Inwestycja realizowana była na działce nr 192 w miejscowości N o powierzchni 0,57 ha, na której posadowiony jest budynek szkoły oddany w nieodpłatne użytkowanie dla Stowarzyszenia „…” z siedzibą w N …, na podstawie Uchwały … Rady Miejskiej w R z dnia 20 lipca 2012 r. Stowarzyszenie „…” realizuje w budynku szkoły cel publiczny polegający na prowadzeniu placówek oświatowych na terenie wsi N tj. szkoły podstawowej i oddziału przedszkolnego.

W dniu 28 czerwca 2013 r. Gmina zawarła umowę o przyznanie pomocy nr … w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” z Samorządem Województwa … z siedzibą w K na realizację zadania „…” dofinansowano 50% wartości inwestycji. W umowie VAT nie był kosztem kwalifikowanym. Celem zawartej umowy było zapewnienie powszechnego dostępu do infrastruktury sportowej przez budowę sali gimnastycznej w N.

Decyzją z dnia 24 marca 2015 r. znak: … Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T udzielił Gminie pozwolenia na użytkowanie sali gimnastycznej powstałej w wyniku rozbudowy istniejącego obiektu oświatowego zlokalizowanego na działce nr 192 w miejscowości N.

W dniu 22 października 2015 r. została wystawiona faktura za remont kotłowni w szkole podstawowej w N celem podłączenia ogrzewania w sali sportowej w N, w dniu 1 kwietnia 2016 r. został poniesiony wydatek w ramach tej inwestycji dotyczący ułożenia terakoty, wyrównania wylewki, ostatecznie w dniu 16 czerwca 2016 r. wykonana została dokumentacja projektowo-kosztorysowa po remoncie kotłowni a ostatecznie w dniu 24 czerwca 2016 r. zawarte zostały umowy najmu sali z następującymi podmiotami:

*   Stowarzyszenie „…” z siedzibą w N …,
*   Stowarzyszenie KS N z siedzibą w Domu Ludowym w N.

Wymienione powyżej faktury tj. za remont kotłowni w Szkole Podstawowej w N, ułożenie terakoty w Szkole Podstawowej w N oraz sporządzenie dokumentacji projektowo-kosztorysowej po remoncie kotłowni dotyczą co prawda nakładów poniesionych w budynku Szkoły Podstawowej ale były niezbędne do podłączenie ogrzewania budynku sali sportowej w N. Gmina nie będzie dokonywać odliczenia tych wydatków, ponieważ nie dotyczą one bezpośrednio nakładów na budowę sali sportowej w N ale ich poniesienie było konieczne celem umożliwienia korzystania z sali sportowej w N.

W okresie od dnia uzyskania pozwolenia na użytkowanie sali do dnia zawarcia umów najmu sala sportowa nie była wykorzystywana gospodarczo przez jakikolwiek podmiot z uwagi na trwające prace i konieczność wykonania prac remontowych związanych z podłączeniem ogrzewania oraz sporządzeniem odpowiedniej dokumentacji technicznej w tym zakresie.

Inwestycja od momentu jej zakończenia służy częściowo sprzedaży opodatkowanej (odpłatny najem), gdyż Gmina zawarła umowy najmu opodatkowane VAT z ww. podmiotami na okres 3 miesięcy a następnie umowy zostaną przedłużone na okres co najmniej 10 lat.

Zgodnie z umowami najmu Gmina ustaliła wraz z najemcami „Tygodniowy harmonogram użytkowania Sali” wyznaczając najemcom godziny korzystania z obiektu:

*   Stowarzyszenie „…” 38 godz. Tygodniowo,
*   Stowarzyszenie KS N 28 godz. tygodniowo.

Tytułem prawnym korzystania ze sali sportowej są umowy najmu, sala sportowa figuruje cały czas w ewidencji środków trwałych Gminy, za korzystanie z obiektu pobierany jest czynsz podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT wynoszący odpowiednio:

*   Stowarzyszenie „…” 200,00 zł miesięcznie,
*   Stowarzyszenie KS N 150,00 zł miesięcznie.

Dodatkowa z obiektu sali sportowej mogą korzystać pozostali użytkownicy tj. mieszkańcy Gminy. Od tych użytkowników nie są pobierane żadne opłaty za korzystanie z obiektu, wstęp na obiekt nie jest biletowany. Z uwagi na fakt pozyskania przez Gminę środków finansowych na realizację inwestycji, przeprowadzane naprawy i remonty mogą być wykonywane wyłącznie przez beneficjenta (tj. Gminę) pomocy celem zapewnienia nienaruszalności obiektu dofinansowanego środkami spoza budżetu Gminy.

Harmonogram użytkowania sali został wprowadzony celem zapewnienia powszechności dostępu i korzystania z obiektu a jednocześnie porządkuje w tym zakresie stan faktyczny użytkowania sali dla poszczególnych grup podmiotów do tego uprawnionych.

Gmina nie dokonywała dotąd odliczenia poniesionych na ten cel wydatków w deklaracjach VAT-7 za miesiące poniesienia wydatków.

Na podstawie zawartej umowy ze Stowarzyszeniem najemca zobowiązany jest do ponoszenia opłat związanych z bieżącym utrzymaniem przedmiotu najmu np. koszty energii elektrycznej, ogrzewania, gazu, wywozu nieczystości stałych i ciekłych przez zawarcie bezpośrednich umów z dostawcami mediów oraz obciążania tymi kosztami drugiego najemcę tj. KS N.

Struktura czasu korzystania z obiektu wyliczona w ten sposób wynosi: 72,53% czasu dostępności obiektu dla Stowarzyszenia „…” i KS N oraz pozostałe 27,47% czasu dostępności obiektu dla pozostałych grup społecznych. Celem Gminy wprowadzając taki harmonogram było zapewnienie realizacji umowy najmu oraz realizacja celu zawartej umowy o udzielenie pomocy tj. zapewnienie powszechnego dostępu do infrastruktury sportowej.

Reasumując, obiekt sali sportowej służy:

*   czynnościom opodatkowanym w postaci odpłatnego najmu w zakresie opisanym powyżej;
*   czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu w postaci zapewnienia powszechnego dostępu do infrastruktury sportowej;
*   nie służy żadnym czynnościom zwolnionym od podatku od towarów i usług.

Na wszystkich fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach ww. inwestycji Gmina figuruje jako nabywca towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT potwierdzających poniesione na ten cel wydatki inwestycyjne wyłącznie w zakresie jakim wydatki te służą sprzedaży opodatkowanej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Prawo do odliczenia poniesionych wydatków w części mającej związek ze sprzedażą opodatkowaną Gmina upatruje w art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy).

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jednocześnie przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Poniesione przez Gminę wydatki mają niewątpliwie związek także z czynnościami opodatkowanymi (odpłatny wynajem) więc Gminie powinno przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy, zgodnie z którym w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przepis art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług, wprowadza szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym ponoszonych nakładów) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w tej działalności, jak i na inne cele niestanowiące działalności gospodarczej, np. na cele realizacji zadań własnych Gminy. Zatem powyższy przepis nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Gmina potrafi wyliczyć udział procentowy w jakim nieruchomość ta służy sprzedaży opodatkowanej na podstawie tygodniowego harmonogramu korzystania z sali sportowej i stoi na stanowisku, iż posiada prawo do dokonania odliczenia w zakresie jakim wydatki służą sprzedaży opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4

Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2015 r. brzmieniem przepisu art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy, rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w związku z czym przyznano jej na podstawie ust. 2 powołanego przepisu osobowość prawną.

Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W szczególności – na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy – do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Uszczegółowienie w art. 7 ust. 1 omawianej ustawy wskazuje na szereg obszarów, w jakich gmina realizuje swoje zadania, w szczególności zadania własne obejmują sprawy między innymi edukacji publicznej, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Dodać jednocześnie należy, że wykonywanie wskazanych wyżej zadań może odbywać się w dwojakim charakterze, tj. wykonywanej władzy publicznej lub w warunkach działalności gospodarczej.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2013 r. obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast w pozostałym zakresie występuje w charakterze organu władzy publicznej.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W latach 2013 - 2016 Gmina realizowała zadanie inwestycyjne pn. „…”. Roboty budowlane polegały na rozbudowie istniejącego obiektu szkoły o budynek sali sportowej. Celem zawartej umowy na realizację projektu było zapewnienie powszechnego dostępu do infrastruktury sportowej przez budowę sali gimnastycznej w N. Na wszystkich fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach ww. inwestycji Gmina figuruje jako nabywca towarów i usług. Decyzją z dnia 24 marca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił Gminie pozwolenia na użytkowanie sali gimnastycznej powstałej w wyniku rozbudowy istniejącego obiektu oświatowego. W okresie od dnia uzyskania pozwolenia na użytkowanie sali do dnia zawarcia umów najmu sala sportowa nie była wykorzystywana gospodarczo przez jakikolwiek podmiot z uwagi na trwające prace i konieczność wykonania prac remontowych związanych z podłączeniem ogrzewania oraz sporządzeniem odpowiedniej dokumentacji technicznej w tym zakresie. Inwestycja od momentu jej zakończenia służy częściowo sprzedaży opodatkowanej (odpłatny najem). Obiekt sali sportowej służy:

*   czynnościom opodatkowanym w postaci odpłatnego najmu w zakresie opisanym powyżej;
*   czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu w postaci zapewnienia powszechnego dostępu do infrastruktury sportowej;
*   nie służy żadnym czynnościom zwolnionym od podatku od towarów i usług.

Zaznaczyć należy, że jak wskazał Wnioskodawca przedmiotem inwestycji są roboty budowlane polegające na rozbudowie istniejącego obiektu szkoły o budynek sali sportowej.

Zgodnie z art. 2 pkt 14a ustawy o VAT, przez wytworze nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W myśl art. 22g ust. 17 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji

Stosownie natomiast do art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2014 r. poz. 851 ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Zatem wydatki na realizacje projektu polegającego na budowie sali sportowej stanowią wydatki na wytworzenie nieruchomości, w myśl art. 2 pkt 14a ustawy o VAT.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie, obowiązujący do 31 grudnia 2015 r., art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

Stwierdzić należy, że sala sportowa jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do dwóch kategorii czynności tj. do czynności podlegających opodatkowaniu (odpłatny najem) oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu (nieodpłatne udostępnianie sali mieszkańcom Gminy). Tym samym wydatki, które poniosła Gmina w związku z realizacją ww. inwestycji służą również dwóm rodzajom czynności tj. opodatkowanym i niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wskazano powyżej rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wskazana w tym przepisie zasada jest zasadą generalną, której tylko uzupełnieniem i doprecyzowaniem są następne przepisy ustawy, w tym art. 86 ust. 7b ustawy.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina realizowała inwestycję w latach 2013 – 2016, natomiast decyzją z dnia 24 marca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił Gminie pozwolenia na użytkowanie sali gimnastycznej. Gmina co prawda ponosiła po tej dacie wydatki związane z inwestycją lecz wyraźnie wskazała, że nie dotyczą one bezpośrednio nakładów na budowę sali sportowej.

Zatem należy przyjąć, że wydatki inwestycyjne ponoszone przez Gminę, będące przedmiotem wniosku, dotyczą lat 2013 – 2015.

Zatem Gmina powinna określić, w jakim stopniu przedmiotowy obiekt jest wykorzystywany na potrzeby prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej, w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy, jako podatnika i na podstawie tego udziału ma prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych w stosunku do faktur otrzymanych od 2013 – 2015 r. dotyczących zrealizowanej inwestycji pn. „…”.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków dotyczących zrealizowanej inwestycji Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko według udziału procentowego zgodnie z art. 86 ust. 7b, w związku z art. 2 pkt 14a ustawy. Zatem Gmina na podstawie tych przepisów musi ustalić udział procentowy, w jakim nieruchomość ta jest wykorzystywana do działalności gospodarczej.

Przy czym należy wskazać, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy, bowiem przepisy ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r. nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych kwot. Ważne jest jedynie, by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi.

Nadmienia się ponadto, że zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.) – w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu. Stosownie natomiast do art. 90a ust. 2 ustawy – w przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

Reasumując, Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w stosunku do faktur otrzymanych od 2013 do 2015 r. dotyczących zrealizowanej inwestycji pn. „…” zgodnie z udziałem procentowym w jakim obiekt jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT określonym na podstawie art. 86 ust. 7b.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, interpretacja traci ważność w przypadku zmiany stanu prawnego lub w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.