Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.374.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Przejęcie przez Pana jako jedynego spadkobiercę
przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego prowadzenia jest
dla Pana neutralne na gruncie podatku VAT.
Słowa kluczowe: neutralność podatkowa
przedsiębiorstwa-przedsiębiorstwo w spadku
spadkobiercy
zarząd-zarząd sukcesyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Przedsiębiorstwo w spadku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii czy przejęcie przez
    Pana jako jedynego spadkobiercę przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego
    prowadzenia jest dla Pana neutralne na gruncie podatku VAT.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 czerwca 2025 r. (wpływ 20
    czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(A), będący ojcem Wnioskodawcy, prowadził działalność gospodarczą polegającą na
    odbiorze i zagospodarowaniu odpadów. Ustanowił zarządcę sukcesyjnego w osobie swojej
    małżonki (B) oraz dalszego zarządcę sukcesyjnego wskazanego na wypadek, o którym
    mowa w art. 11 ustęp 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej w osobie Wnioskodawcy.
    (A) zmarł (...) 2021 roku, wskutek czego tymczasowe zarządzenie przedsiębiorstwem
    objęła jego małżonka (B), jako ówcześnie ustanowiony zarządca sukcesyjny. Sporządzono
    akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym (A), który potwierdził, że spadek z mocy
    ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyli w równych częściach jego żona (B) oraz jego
    syn (C). Nie doszło jednak do działu spadku.
    (B) zmarła dnia (...) 2022 roku, wskutek czego Wnioskodawca jako ustanowiony zarządca
    sukcesyjny w trybie art. 11 ustęp 2 o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw przedsiębiorstwem
    osoby fizycznej objął tymczasowe zarządzenie przedsiębiorstwem. Nie doszło dotąd do
    sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej (B).
    Postanowieniem z dnia (...) 2023 roku Sąd Rejonowy w (...) przedłużył zarząd sukcesyjny do
    dnia (...) 2026 roku.
    Przedsiębiorstwo w spadku jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przedsiębiorstwo w spadku zajmuje się (...). Wnioskodawca jest jedynym spadkobiercą (B) i
    (A). Wnioskodawca zamierza przejąć przedsiębiorstwo w spadku w momencie dokonania
    działu spadku do dalszego prowadzenia w ramach działu spadku. W tym celu założył
    działalność gospodarczą, rejestrując się także jako podatnik VAT.

    Uzupełnienie
    (A), będący ojcem Wnioskodawcy, prowadził działalność gospodarczą polegającą na
    odbiorze i zagospodarowaniu odpadów. Ustanowił zarządcę sukcesyjnego w osobie swojej
    małżonki (B) oraz dalszego zarządcę sukcesyjnego wskazanego na wypadek, o którym
    mowa w art. 11 ustęp 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej w osobie Wnioskodawcy.
    (A) zmarł (...) 2021 roku, wskutek czego tymczasowe zarządzenie przedsiębiorstwem
    objęła jego małżonka (B), jako ówcześnie ustanowiony zarządca sukcesyjny. Sporządzono
    akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym (A), który potwierdził, że spadek z mocy
    ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyli w równych częściach jego żona (B) oraz jego
    syn (C). Nie doszło jednak do działu spadku.
    Dodatkowo, odpowiadając na pytania Organu, wskazuję że:
    1. Czy działalność gospodarcza spadkodawcy (Pana (A)) była prowadzona przy użyciu
      zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych?
      Tak, działalność spadkodawcy była prowadzona przy użyciu zorganizowanego zespołu
      składników materialnych i niematerialnych w skład, którego wchodziły między innymi
      pojazdy, maszyny, umowy rodzące zobowiązania i roszczenia wobec podmiotów, z
      którymi były zawierane, w tym umowy o pracę i umowy zlecenia.
    2. Czy przedsiębiorstwo w spadku objęło składniki materialne i niematerialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej spadkodawcy, stanowiące
      mienie spadkodawcy w chwili jego śmierci?
      Tak, przedsiębiorstwo w spadku objęło wszystkie składniki materialne i niematerialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej spadkodawcy, stanowiące
      mienie spadkodawcy w chwili jego śmierci.
    3. Czy towary wchodzące w skład przedsiębiorstwa spadkodawcy są wykorzystane do
      dalszego prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo w spadku w
      tym samym zakresie co działalność gospodarcza spadkodawcy?
      Tak, towary wchodzące w skład przedsiębiorstwa spadkodawcy są wykorzystane do
      dalszego prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo w spadku w
      tym samym zakresie co działalność gospodarcza spadkodawcy.
    4. Jaką działalność prowadziło przedsiębiorstwo przed śmiercią spadkodawcy, którą teraz
      kontynuuje przedsiębiorstwo w spadku, tj. czy była to działalność:
      a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług;
      b) zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług;
      c) niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      Działalność, którą prowadziło przedsiębiorstwo przed śmiercią spadkodawcy, a którą
      teraz kontynuuje przedsiębiorstwo w spadku była i jest opodatkowana podatkiem od
      towarów i usług.
    5. Czy przy nabyciu towarów wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku
      spadkodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego?
      Przedsiębiorstwo w spadku przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego przy
      nabyciu towarów.
    6. Do jakich czynności - po przejęciu przez Pana składników majątku przedsiębiorstwa w
      spadku - będzie Pan wykorzystywał towary nabyte w ramach przedsiębiorstwa przed
      śmiercią spadkodawcy, tj. czy do czynności:
      a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług;
      b) zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług;
      c) niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

      Po przejęciu przez Wnioskodawcę składników majątku przedsiębiorstwa w spadku
      Wnioskodawca będzie kontynuował działalność przedsiębiorstwa i będzie
      wykorzystywał towary nabyte w ramach przedsiębiorstwa przed śmiercią
      spadkodawcy do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    7. Czy po przejęciu przez Pana składników majątku przedsiębiorstwa w spadku dojdzie do
      zmiany sposobu ich wykorzystania? Jeśli tak, to należy wskazać kiedy i w związku z
      zaistnieniem jakich dokładnie okoliczności?
      Po przejęciu przez Wnioskodawcę składników majątku przedsiębiorstwa w spadku nie
      dojdzie do zmiany sposobu ich wykorzystania.
    8. Czy zakres Pana działalności gospodarczej będzie tożsamy z przedmiotem działalności
      gospodarczej prowadzonej przez spadkodawcę?
      Zakres działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę będzie tożsamy z
      przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez spadkodawcę.
      Wnioskodawca nie wyklucza rozszerzenia w przyszłości zakresu działalności
      gospodarczej.
    9. Czy Pana działalność gospodarcza będzie prowadzona w oparciu o wszystkie składniki
      materialne i niematerialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej,
      wchodzące w skład przedsiębiorstwa w spadku?
      Działalność gospodarcza Wnioskodawcy będzie prowadzona w oparciu o wszystkie
      składniki materialne i niematerialne, przeznaczone do wykonywania działalności
      gospodarczej, wchodzące w skład przedsiębiorstwa w spadku.
    10. Czy przed przejęciem przez Pana przedsiębiorstwa w spadku dojdzie do sporządzenia
      aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej (B)?
      Tak, przed przejęciem przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa w spadku dojdzie do
      sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej (B).
    11. Kto jest spadkobiercą po zmarłej (B)?
      Jedynym spadkobiercą po (B) jest Wnioskodawca.
    12. Czy spadkobiercy po (B) będą domagali się spłat i dopłat?
      Spadkobiercy po (B) nie będą domagali się spłat i dopłat.
    (B) zmarła dnia (...) 2022 roku, wskutek czego Wnioskodawca jako ustanowiony zarządca
    sukcesyjny w trybie art. 11 ustęp 2 o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw przedsiębiorstwem
    osoby fizycznej objął tymczasowe zarządzenie przedsiębiorstwem. Nie doszło dotąd do
    sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej (B).
    Postanowieniem z dnia (...) 2023 roku Sąd Rejonowy w (...) przedłużył zarząd sukcesyjny do
    dnia (...) 2026 roku.
    Przedsiębiorstwo w spadku jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przedsiębiorstwo w spadku zajmuje się (...). Wnioskodawca jest jedynym spadkobiercą (B) i
    (A). Wnioskodawca zamierza przejąć przedsiębiorstwo w spadku do dalszego prowadzenia
    w ramach działu spadku. W tym celu założył działalność gospodarczą, rejestrując się także
    jako podatnik VAT.

## Pytanie

Czy przejęcie przez Wnioskodawcę jako jedynego spadkobiercę przedsiębiorstwa w
    spadku do dalszego jego prowadzenia jest dla niego neutralne na gruncie podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy przejęcie przez niego jako jedynego spadkobiercę
    przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego prowadzenia jest neutralne na gruncie
    ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
    przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
    przedsiębiorstw, zarząd sukcesyjny wygasa, między innymi, z upływem dwóch lat od dnia
    śmierci przedsiębiorcy lub z dniem dokonania działu spadku obejmującego
    przedsiębiorstwo w spadku lub z dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości
    przez właściciela przedsiębiorstwa w spadku, z tym, że sąd z ważnych przyczyn może
    przed dniem wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego przedłużyć okres zarządu sukcesyjnego
    na czas nie dłuższy niż pięć lat od dnia śmierci przedsiębiorcy (art. 60 powyższej ustawy),
    do czego doszło w przedmiotowej sprawie.
    Ustawodawca unormował status przedsiębiorstwa w spadku na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług definiując je w art. 2 pkt 39) powyższej ustawy jako „przedsiębiorstwo
    w spadku w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym”, zaś w art. 2 ust. 1 ustawy o
    zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
    związanych z sukcesją przedsiębiorstw, przedsiębiorstwem w spadku są składniki
    niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej
    przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
    Jednocześnie w art. 15 ust. 1 a ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, że
    przedsiębiorstwo w spadku jest podatnikiem od podatku od towarów i usług w okresie od
    otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego.
    Ustawodawca nie uregulował wprost skutków podatkowych przejęcia przedsiębiorstwa w
    spadku przez jednego ze spadkobierców (w tym jedynego spadkobiercę) do dalszego jego
    prowadzenia, niemniej, przejęcie przedsiębiorstwa w drodze działu spadku w celu
    kontynuowania jego działalności stanowi wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego, a tym samym
    zakończenie bytu prawnego przedsiębiorstwa w spadku jako podatnika VAT.
    Wraz z działem spadku, w wyniku którego spadkobierca w całości staje się jedynym
    właścicielem przedsiębiorstwa, kończy posiadanie przedsiębiorstwa w spadku nabytego w
    ramach spadkobrania w procedurze nabycia i następuje bowiem nieodpłatne zniesienie
    majątku spadkowego w taki sposób, że część tego majątku stanowiąca przedsiębiorstwo
    w spadku nabywa spadkobierca do dalszego jego prowadzenia.
    W rezultacie, na skutek działu spadku dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 6 punkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, zaś zgodnie z treścią rzeczonego
    przepisu, w takim przypadku nie stosuje się ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem, przejęcie przedsiębiorstwa w spadku przez spadkobiercę w związku z działem
    spadku w celu jego dalszego prowadzenia w ramach indywidualnej działalności
    gospodarczej przejmującego - jest na gruncie VAT neutralne.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe oznacza również brak skutku w postaci obowiązku
    przeprowadzenia remanentu likwidacyjnego (spisu z natury) na podstawie art. 14 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług ze względu na brak zakończenia działalności
    zmarłego przedsiębiorcy poprzez przejęcie przedsiębiorstwa w spadku.
    Powyższą wykładnię potwierdza interpretacja ogólna Ministra Finansów z 4 czerwca 2020
    r. nr PT3.8101.1.2020. W piśmie tym wskazano, że gdy w momencie wygaśnięcia zarządu
    sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego towary tego
    przedsiębiorstwa, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, nie stanowią
    przedmiotu ostatecznej konsumpcji lecz zostaną wykorzystane przez właścicieli
    przedsiębiorstwa w spadku bezpośrednio do dalszego prowadzenia działalności
    opodatkowanej, art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług w ogóle nie
    znajdzie zastosowania. Powyższe potwierdza również interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2023 roku numer 0114-KDIP1-

    3.4012.54.2023.4. JG. Podsumowując przejęcie przez Wnioskodawcę jako jedynego
    spadkobiercę przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego prowadzenia jest neutralne na
    gruncie ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r., poz. 111 ze zm.):
      Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
      obowiązkowi podatkowemu.
    Zatem, byt prawny podatnika – osoby fizycznej, na którego przepisy podatkowe nakładają
    obowiązek podatkowy ustaje z chwilą jego śmierci.
    Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w
      przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
    W myśl art. 97 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny,
      wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i
      obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z
      wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych
      ustaw. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 97 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały
      prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością
      gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem
      dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.
    Zatem z art. 97 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że spadkobiercy przejmują
    wszelkie majątkowe prawa i obowiązki, a prawa niemajątkowe w zależności od tego czy
    kontynuują działalność spadkodawcy czy nie.
    Stosownie do art. 97 § 4 Ordynacji podatkowej:
      Przepisy § 1-3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji
      wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.
    Zaznaczenia wymaga, że powołany powyżej art. 97 ustawy Ordynacja podatkowa, stanowi
    o prawach i obowiązkach spadkodawcy, które były związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana

    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 1a ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
      spadku do dnia wygaśnięcia:
      1) zarządu sukcesyjnego albo
      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
        ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
        podatników i płatników.
    Art. 15 ust. 1b ustawy wskazuje, że:
      Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego
      prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.
    Przepisy ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 170), zwaną dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”, wprowadziły specyficzny rodzaj
    podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
                                                1Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy
      z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w całości
      mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to
      przedsiębiorstwo.
    Art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę
      sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od
      chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Jak stanowi art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:

      1) osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia
        spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim
        poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o
        których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo
        testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na
        podstawie zapisu windykacyjnego;
      2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu
        przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
      3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w
        spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba
        prawna albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 ustawy z dnia
        23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo
        tytułem wkładu - w przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie
        tego przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorca może powołać zarządcę sukcesyjnego w ten sposób, że:
      1) wskaże określoną osobę do pełnienia funkcji zarządcy sukcesyjnego albo
      2) zastrzeże, że z chwilą jego śmierci wskazany prokurent stanie się zarządcą
        sukcesyjnym.
    Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i
      obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego
      działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia
      przedsiębiorstwa w spadku.
    Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Zarząd sukcesyjny wygasa z:
      1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie
        żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
        windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest
        przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
        działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w
        przedsiębiorstwie w spadku;
      2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
        zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
        poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca
        windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
      3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której
        mowa w art. 3 pkt 3;
      4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w
        tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
      5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
      6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
      7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
    W myśl art. 60 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      1. Sąd z ważnych przyczyn może przed dniem wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego
        przedłużyć okres zarządu sukcesyjnego na czas nie dłuższy niż pięć lat od dnia
        śmierci przedsiębiorcy. Jeżeli akt zgonu przedsiębiorcy nie zawiera daty zgonu
        albo chwila śmierci przedsiębiorcy została oznaczona w postanowieniu
        stwierdzającym zgon, stosuje się odpowiednio art. 59 ust. 2.
      2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zarząd sukcesyjny wygasa z upływem
        okresu określonego przez sąd, z uwzględnieniem art. 59 ust. 1 pkt 1-6.

    W myśl art. 49 pkt 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości
      prawnej, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1a oraz art. 17 ust. 1i
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz.
      106, 568, 1065, 1106 i 1747).
    Zgodnie z treścią art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie
    w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego).
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Pojęcie „przedsiębiorstwa” nie zostało zdefiniowane w ustawie. Zgodnie z poglądem
    przyjętym powszechnie w doktrynie prawa podatkowego, orzecznictwie sądowym oraz
    interpretacjach organów podatkowych – dla celów VAT – pojęcie przedsiębiorstwa
                                        1powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 55 Kodeksu cywilnego (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów

      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie
      podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki
      niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie
      niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu
      opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl
    stwierdził, że: „Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
    majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
    przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
    zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
    wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
    zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do
    okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego”.
    Należy zauważyć, że o tym czy zbycie składników majątku winno być do celów podatku od
    towarów i usług traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1
    ustawy, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
    Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały
    majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym, że kontynuacja działalności przez
    nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa.
    Z opisu sprawy wynika, że jako ustanowiony zarządca sukcesyjny w trybie art. 11 ustęp 2
    ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
    związanych z sukcesją przedsiębiorstw przedsiębiorstwem osoby fizycznej objął Pan
    tymczasowe zarządzenie przedsiębiorstwem. Postanowieniem z dnia (...) 2023 roku Sąd
    Rejonowy w (...) przedłużył zarząd sukcesyjny do dnia (...) 2026 roku. Przedsiębiorstwo w
    spadku jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedsiębiorstwo w
    spadku zajmuje się (...). Jest Pan jedynym spadkobiercą (B) i (A). Przedsiębiorstwo w
    spadku objęło wszystkie składniki materialne i niematerialne, przeznaczone do
    wykonywania działalności gospodarczej spadkodawcy, stanowiące mienie spadkodawcy w
    chwili jego śmierci. Zamierza Pan przejąć przedsiębiorstwo w spadku w momencie
    dokonania działu spadku do dalszego prowadzenia w ramach działu spadku. W tym celu
    założył Pan działalność gospodarczą, rejestrując się jako podatnik VAT. Po przejęciu przez
    Pana składników majątku przedsiębiorstwa w spadku nie dojdzie do zmiany sposobu ich

    wykorzystania. Będzie Pan kontynuował działalność przedsiębiorstwa i będzie
    wykorzystywał towary nabyte w ramach przedsiębiorstwa przed śmiercią spadkodawcy do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy przejęcie przez Pana jako jedynego spadkobiercę
    przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego prowadzenia jest dla Pana neutralne na
    gruncie podatku VAT.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem
    (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każda inna transakcja, która w aspekcie
    ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego
    rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą,
    a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć
    przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się
    wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów
    powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej
    faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają
    wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu
    dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku
    podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia
    wątpliwości.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i podatek ten powinien być rozliczony za ten okres.

    Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z
    którym:
      Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje
      się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Wskazał Pan we wniosku, że jako jedyny spadkobierca zamierza przejąć przedsiębiorstwo
    w spadku do dalszego prowadzenia w ramach działu spadku. W tym celu założył Pan
    działalność gospodarczą, rejestrując się jako czynny podatnik VAT. Będzie Pan
    kontynuował działalność przedsiębiorstwa.
    W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady, aby można było mówić o
    przedsiębiorstwie składniki materialne i niematerialne tworzące to przedsiębiorstwo
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w sposób tworzący zespół. Istotne
    jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki
    pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby mogły posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    W rozpatrywanej sprawie cały majątek przedsiębiorstwa w spadku zostanie przeniesiony
    do nowej działalności gospodarczej założonej przez Pana, która będzie kontynuować
    dotychczasową działalność przedsiębiorstwa w spadku. Składniki materialne i
    niematerialne w momencie nabycia będą stanowiły całość przejmowanego majątku, a
                                          1zatem będą spełniały definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego,
    w związku z tym czynność przeniesienia majątku przedsiębiorstwa w spadku będzie
    podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy.
    W świetle przedstawionych okoliczności sprawy i przywołanych przepisów należy
    stwierdzić, że ww. czynność nie kreuje po Pana stronie obowiązku podatkowego, gdyż nie
    będzie miała miejsca dostawa towarów dokonana przez Pana lub też wykonana przez
    Pana jakakolwiek usługa.
    Podsumowując, przejęcie przez Pana jako jedynego spadkobiercę przedsiębiorstwa w
    spadku do dalszego jego prowadzenia jest dla Pana neutralne na gruncie podatku VAT
    Zatem, Pana stanowisko, że zdaniem Wnioskodawcy przejęcie przez niego jako jedynego
    spadkobiercę przedsiębiorstwa w spadku do dalszego jego prowadzenia jest neutralne na
    gruncie ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie wyznaczonym treścią pytania, tj. w
    zakresie ustalenia czy przejęcie przez Pana jako jedynego spadkobiercę przedsiębiorstwa
    w spadku do dalszego jego prowadzenia jest dla Pana neutralne na gruncie podatku VAT.
    Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego bądź we własnym stanowisku
    (w tym kwestia braku skutku w postaci obowiązku przeprowadzenia remanentu
    likwidacyjnego (spisu z natury) na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług ze względu na brak zakończenia działalności zmarłego przedsiębiorcy
    poprzez przejęcie przedsiębiorstwa w spadku), które nie zostały objęte pytaniem nie mogą
    być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we

    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), (...)). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.