Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.186.2017.2.AWA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej.
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2017 r. (data wpływu 26 maja 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 3 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz obecnie obowiązujące oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Gmina”) wykonuje zadania, dla których została powołana, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Większość z tych zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego.

Od stycznia 2004 r. Urząd Gminy (dalej jako: „Urząd Gminy”) jako jednostka budżetowa prowadzi na terenie Gminy eksploatację sieci kanalizacyjnej wraz z dwiema oczyszczalniami ścieków. Zadania związane z prowadzeniem sieci kanalizacyjnej to odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Są one prowadzone w ramach referatu Gospodarki Komunalnej, Inwestycji i Remontów w Urzędzie Gminy.

Za pomocą gminnej sieci kanalizacyjnej podległy Gminie Urząd Gminy, świadczy na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych, usługi odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (w szczególności mieszkańcy, przedsiębiorcy czy instytucje z terenu Gminy) (dalej łącznie: „Odbiorcy zewnętrzni”). Z tego tytułu, na rzecz Odbiorców zewnętrznych, co do zasady, wystawiane są faktury VAT. Ponadto, Urząd Gminy wykonuje czynności z zakresu odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy (Urzędu Gminy i jednostek budżetowych utworzonych przez Gminę) (dalej łącznie: „Jednostki organizacyjne”).

Wnioskodawca planuje realizację Inwestycji pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej (\`(...)\`) w ramach zadania uporządkowanie gospodarki ściekowej na terenie Gminy”. Powyższa inwestycja obejmuje rozbudowę sieci kanalizacji sanitarnej mieszczącej się na terenie Gminy, polegające na tworzeniu nowych odcinków gminnej sieci kanalizacji sanitarnej (dalej jako: „Inwestycje”).

Realizacja Inwestycji poprzedzona była sporządzeniem projektu budowlanego kanalizacji sanitarnej oraz operatu wodno-prawnego. Zgodnie ze sporządzonym projektem budowlanym, tworzone i przebudowywane odcinki kanalizacji sanitarnej przebiegają wzdłuż ulic, przy których znajdują się wyłącznie nieruchomości należące do Odbiorców zewnętrznych. Jednostki organizacyjne, jak i żadna z nieruchomości będących w posiadaniu Gminy, nie znajdują się w obszarze tworzonych w ramach Inwestycji nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej. Dlatego też, w wyniku prac realizowanych w ramach Inwestycji wyłącznie Odbiorcy zewnętrzni będą mieli możliwość podłączenia się do nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej i jej użytkowania.

Po zakończeniu Inwestycji, Wnioskodawca będzie zarządzał przebudowaną siecią kanalizacji sanitarnej i nie przekaże jej w administrowanie innemu podmiotowi.

Wydatki dokonywane przez Gminę w ramach Inwestycji będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Gminę, z wykazanym podatkiem VAT.

Wnioskodawca planuje pozyskanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na realizację przedmiotowej Inwestycji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego Gmina nabrała wątpliwości odnośnie zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego, w odniesieniu do nabywanych towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej, wykorzystywanej w sposób opisany powyżej.

Pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez doprecyzowanie opisu sprawy o następujące informacje:

1.  Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Inwestycja, realizowana w ramach operacji „Budowa kanalizacji sanitarnej (\`(...)\`) w ramach zadania uporządkowanie gospodarki ściekowej na terenie Gminy”, będzie wykorzystywana wyłącznie w całości do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej, wykorzystywanej w sposób opisany powyżej?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tej ustawy.

Prawo do odliczenia stanowi integralny element mechanizmu podatku VAT, który „w zasadzie nie może być ograniczany i który jest wykonywany w odniesieniu do całości podatku naliczonego na poprzednich etapach obrotu” (zob. wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: z dnia 6 lipca 1995 r. w sprawie C-62/93 Soupergaz, z dnia 21 marca 2000 r. w sprawach połączonych od C-110/98 do C-147/98 Gabalfrisa i in.).

Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym także „sposobem określenia proporcji”.

Stosownie z kolei do art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego (\`(...)\`).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku, gdy towary i usługi tylko częściowo służą do wykonywania czynności opodatkowanych, prawo do odliczenia przysługuje w części. Natomiast w sytuacji kiedy nabywane towary i usługi służą wyłącznie do celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w całości. W przedmiotowej sytuacji, po zakończeniu realizacji Inwestycji infrastruktura powstała w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej będzie wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, tj. usług odbioru i oczyszczania ścieków świadczonych na rzecz Odbiorców zewnętrznych. Tak jak to zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym w wyniku prac realizowanych w zakresie Inwestycji rozbudowa sieci sanitarnej, wyłącznie Odbiorcy zewnętrzni będą mieli możliwość podłączenia się do nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej i jej użytkowania. Wybudowane w ramach Inwestycji nowe odcinki sieci kanalizacji sanitarnej nie będą wykorzystywane do odbioru i oczyszczania ścieków od jednostek organizacyjnych oraz innych budynków, będących w posiadaniu Gminy.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że wydatki ponoszone w ramach Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej będą służyły wyłącznie działalności gospodarczej Gminy opodatkowanej podatkiem VAT.

Dlatego też, Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.

Stanowisko przedstawione w niniejszym wniosku dotyczące możliwości odliczenia w całości podatku naliczonego związanego z projektami rozbudowy sieci kanalizacyjnych wykorzystywanych do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT znajduje potwierdzenie m.in. w: indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 kwietnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 2461-IBPP4.4512.23.2017.2.BP, indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 12 kwietnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.18.2017.1.JS, indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 12 kwietnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 2041-IBPP3.4512.56.2017.2.SR, indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 11 kwietnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 2461-IBPP3.4512.1.2017.2.ASz.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np. powiaty, gminy, są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że w pozostałym zakresie, np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz ( art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z wskazanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlegają czynności wykonywane odpłatnie. Równocześnie, niektóre czynności wykonywane nieodpłatnie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jako czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług.

Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest więc odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług (ewentualnie nieodpłatne zrównane z odpłatnym świadczeniem), jednak aby takie czynności podlegały opodatkowaniu muszą być one wykonywane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku.

Z opisu sprawy wynika, że od stycznia 2004 r. Urząd Gminy jako jednostka budżetowa prowadzi na terenie Gminy, w ramach referatu M, eksploatację sieci kanalizacyjnej wraz z dwiema oczyszczalniami ścieków. Za pomocą gminnej sieci kanalizacyjnej podległy Gminie Urząd Gminy świadczy – na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych – usługi odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, tj. osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, a w szczególności na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców czy instytucji z terenu Gminy. Z tego tytułu są wystawiane co do zasady faktury VAT na rzecz Odbiorców zewnętrznych. Urząd Gminy wykonuje również czynności z zakresu odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz Jednostek organizacyjnych Gminy, tj. Urzędu Gminy i jednostek budżetowych utworzonych przez Gminę. Wnioskodawca planuje realizację Inwestycji pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej (\`(...)\`) w ramach zadania uporządkowanie gospodarki ściekowej na terenie Gminy”. Powyższa inwestycja obejmuje rozbudowę sieci kanalizacji sanitarnej mieszczącej się na terenie Gminy, polegającą na tworzeniu nowych odcinków gminnej sieci kanalizacji sanitarnej. Zgodnie ze sporządzonym projektem budowlanym, tworzone i przebudowywane odcinki kanalizacji sanitarnej przebiegają wzdłuż ulic, przy których znajdują się wyłącznie nieruchomości należące do Odbiorców zewnętrznych. Jednostki organizacyjne, jak i żadna z nieruchomości, będących w posiadaniu Gminy, nie znajdują się w obszarze tworzonych w ramach Inwestycji nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej. Dlatego też, w wyniku prac realizowanych w ramach Inwestycji wyłącznie Odbiorcy zewnętrzni będą mieli możliwość podłączenia się do nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej i jej użytkowania. Po zakończeniu Inwestycji, Wnioskodawca będzie zarządzał przebudowaną siecią kanalizacji sanitarnej i nie przekaże jej w administrowanie innemu podmiotowi. Wydatki dokonywane przez Gminę w ramach Inwestycji będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Gminę, z wykazanym podatkiem VAT. Wnioskodawca planuje pozyskanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na realizację przedmiotowej Inwestycji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca ma wątpliwości czy przysługuje Gminie prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej, wykorzystywanej w sposób opisany powyżej.

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Zaznaczyć przy tym należy, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Jak wynika z opisu sprawy, po zakończeniu realizacji Inwestycji infrastruktura powstała w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej będzie w całości wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, tj. usług odbioru i oczyszczania ścieków świadczonych na rzecz Odbiorców zewnętrznych, tj. osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, a w szczególności na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców czy instytucji z terenu Gminy. W wyniku prac realizowanych w ramach Inwestycji wyłącznie Odbiorcy zewnętrzni będą mieli możliwość podłączenia się do nowych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej i jej użytkowania. Wybudowane w ramach Inwestycji nowe odcinki sieci kanalizacji sanitarnej nie będą natomiast wykorzystywane do odbioru i oczyszczania ścieków od jednostek organizacyjnych oraz innych budynków, będących w posiadaniu Gminy.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że świadczenie usług odbioru i oczyszczania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną). W konsekwencji, Gmina jako osoba prawna będzie podlegała obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. Wskazane wyżej czynności będą wykonywane bowiem przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Gmina w tym przypadku nie będzie mogła zatem skorzystać z wyłączenia, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy.

Analizując okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego, albowiem Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej, wykorzystywanej w sposób przedstawiony we wniosku, będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podsumowując, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej (\`(...)\`) w ramach zadania uporządkowanie gospodarki ściekowej na terenie Gminy” w zakresie rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej wykorzystywanej do odpłatnego świadczenia usług odbioru i oczyszczania ścieków wyłącznie na rzecz Odbiorców zewnętrznych.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.