Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-209/12/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-04-27
Teza: Skoro z przedmiotowej sprzedaży zostaną wyłączone takie składniki majątkowe, jak m.in. należności oraz zobowiązania, to sprzedawany zespół składników majątkowych nie będzie spełniał definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2012 r. (data wpływu 20 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży składników majątku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży składników majątku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadząca działalność w zakresie organizowania oraz prowadzenia szkoleń osób zatrudnianych w warsztatach napraw powypadkowych pojazdów, w zakresie prawidłowego wykonywania napraw blacharsko–lakierniczych, ma wyrobioną na rynku markę. Posiada nieruchomości, w których zorganizowane są sale szkoleniowe, hala do ćwiczeń praktycznych wraz z pełnym wyposażeniem niezbędnym do przeprowadzenia napraw, wykonywanych w ramach kursów i szkoleń oraz zatrudnia wyspecjalizowany personel.

Ponadto jest właścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w innym mieście, na której posadowiona jest hala napraw powypadkowych pojazdów wraz z wyposażeniem, w której świadczy usługi z zakresu napraw powypadkowych pojazdów. Na tej samej nieruchomości znajduje się sklep z częściami i materiałami motoryzacyjnymi, najmowany i prowadzony przez podmiot trzeci. Wskazana wyżej działalność jest częściowo wyodrębniona pod względem księgowym w rachunkowości Spółki. Są utworzone bowiem konta ewidencji majątku, przychodów, kosztów oraz należności. Nie ma natomiast wyodrębnienia tej części majątku w ewidencji zobowiązań. Spółka zamierza sprzedać nieruchomość z halą osobie trzeciej. Wraz z nieruchomością przedmiotem sprzedaży będą znajdujące się na tej nieruchomości środki trwałe (materiały i urządzenia stosowane i wykorzystywane przy naprawach blacharsko-lakierniczych). Jeżeli maszyny są w leasingu, umowy leasingowe tych maszyn będą być może przejęte przez nabywcę. Umowa sprzedaży określi w sposób wyczerpujący przenoszone składniki majątku. Być może będzie to także sklep wzniesiony na nieruchomości. Z tym przedmiotem działalności Spółki związane są także samochód ciężarowy - laweta oraz samochody zastępcze dla klientów, których pojazdy są w naprawie.

Przedmiotowa transakcja na pewno nie będzie obejmowała składników majątkowych związanych z podstawowym zakresem prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę (działalności związanej z organizacją i prowadzeniem szkoleń) i nie wpłynie w żaden sposób na możliwości jej wykonywania. Dlatego nie będą sprzedane w szczególności następujące elementy majątku oraz elementy funkcjonalne przedsiębiorstwa: należności oraz zobowiązania, szereg środków trwałych (nieruchomości, urządzenia techniczne, samochody, sprzęt komputerowy, itd.), zapasy magazynowe związane z podstawową działalnością, personel realizujący szkolenia, księgi rachunkowe i systemy rozliczeniowe, które można przyporządkować do podstawowej działalności. Być może nie będą przedmiotem umowy także samochody zastępcze i samochód ciężarowy - laweta. Na wszystkie sprzedawane składniki majątkowe Spółka zamierza wystawić fakturę VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy transakcja związana ze zbyciem opisanych wyżej składników majątkowych, stanowi transakcję nie mającą za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiąc sprzedaż poszczególnych składników majątku Spółki i czy w związku z tą transakcją sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy transakcja ma za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja, której przedmiot został opisany powyżej, nie jest transakcją mającą za przedmiot zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, zatem podlega opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, a więc odsprzedaż każdego ze składników majątkowych należy rozpatrywać jako dostawę poszczególnych towarów (świadczonych usług), a nie przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Po powołaniu treści art. 5 ust. 1, art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług Spółka wskazała, iż podstawowym wymogiem dla uznania, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jest istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) oraz stosowne wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy jako dział, wydział, oddział, itp. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Podniosła, iż w przedmiotowej sprawie nie ma w tym zakresie wyodrębnienia zobowiązań.

Spółka stwierdziła, iż wymagane jest ponadto, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada wewnętrzną samodzielność finansową i zdolność do samodzielnego funkcjonowania w obrocie. Wskazała, iż podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja z dnia 26 lutego 2008 r., nr IPPB3-423-502/07-2/MB) oraz Dyrektor Izby Skarbowej z Bydgoszczy (interpretacji indywidualna z dnia 24 grudnia 2009 r., nr ITPB1/415-769/09/MR). Stwierdziła, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

W rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Spółka wskazała, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 10 grudnia 2009 r. IBPB1/415-779/09/AB wyraził stanowisko, zgodnie z którym zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Spółka podniosła, iż mając powyższe na uwadze przeniesienie składników majątkowych związane będzie jedynie z pobocznym wątkiem Jej działalności. Składniki te są w pewien sposób zorganizowane, ale w ocenie Spółki, nie są w pełni samodzielne, czego jednym z przykładów jest tylko częściowe wyodrębnienie pod kątem księgowym, gdzie nie ma wyodrębnionych zobowiązań.

Stwierdziła, iż z tego względu nie można uznać, że przedmiotem ww. transakcji będą te składniki, które determinują funkcje spełnianie przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa, również z uwagi na planowaną formę przeniesienia ww. składników. Jednocześnie podniosła, iż z transakcji sprzedaży zostaną wyłączone te składniki majątkowe, które są istotne dla funkcjonowania zorganizowanej części przedsiębiorstwa, takie jak:

1.  należności oraz zobowiązania,
2.  personel Spółki, zapasy magazynowe i szereg środków trwałych (nieruchomości, urządzenia techniczne, samochody, sprzęt komputerowy, itd.), które można przyporządkować do podstawowej działalności Spółki związanej ze szkoleniami,
3.  księgi rachunkowe Spółki,
4.  systemy informatyczne i rozliczeniowe.

Zdaniem Spółki oznacza to, że składniki przenoszone nie mogą funkcjonować samodzielnie w obrocie, dlatego nie można uznać, iż przedmiotem odsprzedaży będzie zespół składników, o którym mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, mogący stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, ale będzie to suma poszczególnych składników majątkowych, które mogą posłużyć do prowadzenia określonego zadania gospodarczego. Powyższe okoliczności dowodzą, że przedmiotem zbycia nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, a tylko poszczególne jego elementy bezpośrednio związane z określonym, pobocznym zakresem działalności gospodarczej Spółki. Z uwagi na ten fakt, umowa sprzedaży poszczególnych składników majątkowych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, według odpowiednich stawek uzależnionych od przedmiotu transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Na mocy art. 6 cyt. ustawy, z zakresu opodatkowania wyłączono pewne czynności. Do czynności tych – z uwagi na treść pkt 1 powołanego przepisu - należą transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania części przedsiębiorstwa za zorganizowaną jego część jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w spawie wspólnego system podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Powyższy przepis wprowadza, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka prowadzi działalność w zakresie organizowania oraz prowadzenia szkoleń dotyczących wykonywania napraw blacharsko-lakierniczych. Posiada nieruchomości, w których zorganizowane są sale szkoleniowe, hala do ćwiczeń praktycznych wraz z wyposażeniem oraz zatrudnia wyspecjalizowany personel.

Jest właścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w innym mieście, na której posadowiona jest hala napraw powypadkowych pojazdów wraz z wyposażeniem, w której świadczy usługi z zakresu napraw powypadkowych pojazdów. Na tej nieruchomości znajduje się także sklep z częściami i materiałami motoryzacyjnymi najmowany przez podmiot trzeci. Wskazana wyżej działalność jest częściowo wyodrębniona pod względem księgowym w rachunkowości Spółki. Są utworzone konta ewidencji majątku, przychodów, kosztów oraz należności. Nie ma natomiast wyodrębnienia tej części majątku w ewidencji zobowiązań. Spółka zamierza sprzedać nieruchomość z halą osobie trzeciej. Wraz z nieruchomością przedmiotem sprzedaży będą znajdujące się na tej nieruchomości środki trwałe (materiały i urządzenia stosowane i wykorzystywane przy naprawach blacharsko-lakierniczych). Jeżeli maszyny są w leasingu, umowy leasingowe tych maszyn będą być może przejęte przez nabywcę. Być może przedmiotem sprzedaży będzie także sklep wzniesiony na nieruchomości. Z tym przedmiotem działalności Spółki związane są także samochód ciężarowy - laweta oraz samochody zastępcze dla klientów, których pojazdy są w naprawie. Przedmiotowa transakcja na pewno nie będzie obejmowała składników majątkowych związanych z podstawowym zakresem prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę. Być może nie będą przedmiotem umowy także samochody zastępcze i samochód ciężarowy - laweta.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż skoro – jak wskazała Spółka - z przedmiotowej sprzedaży zostaną wyłączone takie składniki majątkowe, jak m.in. należności oraz zobowiązania, to sprzedawany zespół składników majątkowych nie będzie spełniał definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, określonej w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy.

Przedmiotem planowanej sprzedaży będą zatem poszczególne składniki majątkowe, których zbycie będzie podlegało opodatkowaniu wg odpowiednich stawek, uzależnionych od przedmiotu transakcji.

Końcowo wskazać należy, iż definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy przekazywane w ramach tej czynności składniki majątkowe wypełniają definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).