Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.53.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Opodatkowanie dostawy działki niezabudowanej.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    dostawy niezabudowanej działki nr (...). Uzupełniła go Pani 3 kwietnia 2025 r. o
    pełnomocnictwo oraz pismem z 27 marca 2025 r. (wpływ 1 kwietnia 2025 r.) o
    doprecyzowanie opisu sprawy i opłatę – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości położonej w
    miejscowości (...), obrębie ewidencyjnym (...), gminie (...), powiecie (...), w województwie
    (...), stanowiącej działkę nr (...) o pow. (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział (...)
    prowadzi księgę wieczystą nr (...). Wnioskodawca nabył prawo własności wyżej opisanej
    nieruchomości od osób fizycznych na podstawie umowy darowizny zawartej (...) r. przed
    notariuszem (...), za Repertorium nr (...) będąc w związku małżeńskim, w którym
    obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej nie zmieniony żadną umową, ani
    orzeczeniem sądu nadal w takim stanie pozostają.
    Nieruchomość nie była w okresie 5 (pięciu) lat i obecnie nie jest wykorzystywana na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej. Nieruchomość nie
                              1stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.), jak również nie stanowi jego zorganizowanej
    części w rozumieniu art. 6 pkt 1) w zw. z art. 2 pkt 27e) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004, Nr 54 poz. 535, ze zm.).
    Nieruchomość jest wolna od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności
    roszczeń reprywatyzacyjnych oraz nie są mu znane żadne toczące się postępowania
    reprywatyzacyjne. Nieruchomość nie jest przedmiotem najmu, użyczenia, dzierżawy lub
    innych umów obligacyjnych oraz prawa pierwokupu/odkupu lub prawa dożywocia.
    Nieruchomość nie jest obciążona ponadto żadnymi innymi ciężarami, ograniczeniami,
    roszczeniami oraz hipotekami.
    Do dnia dzisiejszego do Sąd Rejonowy w (...) Wydział (...) nie wpłynął żaden wniosek o
    obciążenie Nieruchomości. Nieruchomość jest wolna od wad fizycznych i prawnych. W
    rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...) działka ewidencyjna nr (...), o obszarze
    (...) ha, położona jest w województwie (...), powiecie (...), jednostce ewidencyjnej Gmina (...),
    obrębie ewidencyjnym (...) i oznaczona jest jako grunty orne (RV, RVI). Działka nr (...) jest
    objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i oznaczona jest
    symbolem R – uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, dozwolona lokalizacja
    zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej.
    Nieruchomość nie jest położona na obszarze rewitalizacji wyznaczonym uchwałą, o której
    mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. 2015 r. poz. 1777
    ze zm.), która przewiduje prawo pierwokupu gminy w przypadku sprzedaży
    nieruchomości; b) obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5
    ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. 2015 r. poz. 1777 ze zm.).
    Nieruchomość nie jest przeznaczona do zalesienia określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy.
    Nieruchomość nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu, nie jest także objęta
    decyzją o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ( Dz. U.
    1991 r. Nr 101, poz. 444 ze zm.).
    Nieruchomość nie jest położona w granicach parku narodowego w rozumieniu ustawy z
    dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004, Nr 92 poz. 880 ze zm.).

    Na Nieruchomości nie ma gruntów, których granice są sporne. Nieruchomość nie jest
    zabudowana, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Nieruchomość nie
    znajduje się w faktycznym władaniu osób trzecich bez tytułu prawnego. Nieruchomość jest
    w jego samoistnym posiadaniu i nie znajduje się w posiadaniu zależnym i dzierżeniu.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki gruntu nr (...) o powierzchni około (...) ha, położonej
    w miejscowości (...), powiat (...), gmina (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w
    (...), Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Co ważne, Wnioskodawca oddał w dzierżawę działkę o nr (...) o pow. (...) spółce mającej
    dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą nr umowy dzierżawy (...) zawarta (...)
    2024 r. na czas nieoznaczony. Dzierżawca w zamian zobowiązuje się płacić
    Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny nie dokumentowanymi
    fakturami. Wydzierżawiający wyraża zgodę na dysponowanie przez Dzierżawcę
    przedmiotem dzierżawy na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 3
    pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie uzyskania niezbędnych
    zgód i pozwoleń.
    Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji
    budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tych działkach wybudować obiekt
                                      2handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z (...) 2024 r. umową przedwstępną, kupująca nieruchomość
    spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    tej nieruchomości, to jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy 527 m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      parkingowych;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także
      uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;
    3. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego;

    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym;
    9. Łącznego nabycia przez Spółkę prawa własności do przedmiotowej nieruchomości oraz
      do działki o nr (...);
    10. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej
      nieruchomości oraz działki ewidencyjnych o nr (...) zgodnie, z którym Kupująca spółka
      będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości 1-kondygnacyjny obiekt
                          2  2handlowo-usługowy o pow. 527,40 m w tym salą sprzedaży o pow. 400,00 m wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu prawo własności nieruchomości stanowiącej
    działkę o powierzchni (...) ha oznaczoną nr (...).
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do ww. działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    5. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę spółce, która planuje je zakupić po uzyskaniu
      ww. pozwoleń.
    6. Działka nr (...) objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    7. Kupująca spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    powyższe pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3
    ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia
    Kupującej Spółce nieruchomość będąca przedmiotem powyższej umowy celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Na pytanie o treści: „Czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
      towarów i usług? Jeśli tak, to z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej jest
      Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?”, odpowiedziała Pani: Nie.

    2. Na pytanie o treści: „Czy nabycie przez Panią działki nr (...) było opodatkowane
      podatkiem od towarów i usług oraz udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą
      podatku od towarów i usług?”, odpowiedziała Pani: Nie.
    3. Na pytanie o treści: „W jaki dokładnie sposób była/jest/będzie wykorzystywana przez
      Panią działka nr (...) od chwili nabycia do chwili sprzedaży?”, odpowiedziała Pani: Na
      własne potrzeby, po podpisaniu umowy działka była dzierżawiona.
    4. Działka była wykorzystywana na prywatne potrzeby (powyższe nie jest wymienione w
      art. 5 ustawy VAT jako czynność opodatkowana). Po podpisaniu umowy przedwstępnej
      działka była dzierżawiona (dzierżawa zwolniona ze względu na wielkość czynszu w
      wysokości (...) zł miesięcznie art. 113 ust. 1 ustawy.
    5. Na pytanie o treści: „W związku z informacją we wniosku o treści:
        „W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) umowa przedwstępna, kupująca
        nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
        związanych z inwestycją na tej nieruchomości. To jest spółka zobowiązuje się do:
        (...)
        10. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla
        przedmiotowej nieruchomości oraz działki ewidencyjnych o numerze (...)
        zgodnie, z którym Kupująca spółka będzie mogła posadowić na przedmiotowej
        nieruchomości 1-kondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow.527,40m2 w
        tym salą sprzedaży o pow.400,00m2 wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
        minimum 20 miejsc postojowych, Tym samym w momencie uzyskania przez
        Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń Wnioskodawca zobowiązuje się
        sprzedać mu prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę o powierzchni
        (...) ha oznaczoną nr (...)”.
        należy wskazać, kto, kiedy (czy nastąpi to przed sprzedażą działki nr (...)) i na
        podstawie jakiego dokumentu wystąpi o zmianę miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego?”,
    wskazała Pani, że: Wystąpi o to spółka planująca zakupić działkę. Zmiana planu winna
    nastąpić przed sprzedażą. W przypadku braku zmiany planu Spółka będzie wnioskować
    i musi mieć decyzję o warunkach zabudowy, z której wynika, że można na działce
    postawić pawilon. Tym samym warunkiem zakupu jest albo uzyskanie zmiany planu
    zagospodarowania lub wydania decyzji o warunkach zabudowy przed sprzedażą.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki nr (...) o pow. (...) ha jest opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki o pow. (...) ha o nr (...), jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.

    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem – podatnik – tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania.
    Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być, np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie

    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność – handlową – wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr (...) od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia
    Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie działki o nr (...) warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość

    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr (...) warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym, Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji, zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki nr (...).
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Tym samym, z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją
    o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działka o pow. (...) ha nr (...)
    stanowiącej teren budowlany będą opodatkowane podatkiem VAT i nie korzysta ze
    zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba ich
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik
    podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT, taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...),
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej)
    stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów

    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółce prawo własności
    niezabudowanej działki nr (...) o pow. (...) ha. Prawo własności nieruchomości nabyła Pani
    (...) r., na podstawie umowy darowizny.
    Pani wątpliwości dotyczą opodatkowania planowanej dostawy działki nr (...).
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej
    czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą,
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego zasadnym jest wykluczenie z grona podatników VAT osób fizycznych w
    przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących
    część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży
    bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.

    W tym miejscu podkreślić należy, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika ono z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V.
    Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży – przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej – części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości (lub jej
    części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla
    rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w
    charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej
    sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania jakie podejmuje zbywca w
    celu dokonania sprzedaży.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że nie jest Pani zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Wskazała Pani również, że nieruchomość nie była
    nigdy wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Nieruchomość była wykorzystywana na własne potrzeby. Z opisu sprawy wynika

    także, że ww. nieruchomość oddała Pani w dzierżawę spółce mającej zakupić ją pod
    działalność gospodarczą. Umowa dzierżawy została zawarta (...) 2024 r. na czas
    nieoznaczony, a wydzierżawiający zobowiązał się w zamian płacić określony umową
    czynsz dzierżawny, który nie jest dokumentowany fakturami. Ponadto zawarła Pani
    umowę przedwstępną, w której Spółka (przyszły nabywca) zobowiązała się do załatwienia
    wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce, to jest Spółka zobowiązała
    się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy 527 m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      parkingowych;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także
      uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;
    3. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego;
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym;
    9. Łącznego nabycia przez Spółkę prawa własności do przedmiotowej nieruchomości oraz
      do działki o nr (...);
    10. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej
      nieruchomości oraz działki ewidencyjnych o nr (...) zgodnie, z którym Kupująca spółka
      będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości 1-kondygnacyjny obiekt
                          2  2handlowo-usługowy o pow. 527,40 m w tym salą sprzedaży o pow. 400,00 m wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych.
    Udzieliła Pani przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Ponadto wyraziła
    Pani zgodę na dysponowanie przez Spółkę przedmiotową nieruchomością na cele

    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy Prawo
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania
    zgód, opinii itp. oraz udostępni Spółce nieruchomość celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) zwanej
    dalej Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Z powyższego wynika więc, że umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do
    przeniesienia własności, ale tej własności nie przenosi. Na mocy umowy przedwstępnej
    kupujący nie otrzymuje żadnych uprawnień właścicielskich. Kupujący staje się właścicielem
    dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Zgodnie z powołanymi normami prawa
    cywilnego, umowa przedwstępna jest przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy
    sprzedaży i nawet jeśli została sporządzona w formie aktu notarialnego, nie powoduje
    przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonego przez Panią pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje

    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że z
    tytułu planowanej transakcji będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa oraz zgody na dysponowanie ww.
    działką w celach budowlanych, Spółka (przyszły nabywca) podejmie szereg działań, w
    efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie działki i wzrost jej wartości.
    Spółka dokona szeregu czynności, tj. będzie występować przed organami administracji
    publicznej i podejmować działania faktyczne i prawne niezbędne m.in. do uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę
    drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia
    na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także uzyskania
    zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających
    obsługę komunikacyjną nieruchomości; decyzji o pozwoleniu na budowę; pozwolenia na
    wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez Spółkę odpowiednich nasadzeń
    zamiennych; niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
    skutkującego koniecznością rekultywacji; potwierdzenia badaniami geotechnicznymi
    możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych
    technologii budowlanych; uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji
    sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego; uzyskania
    warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym
    obiektem handlowo-usługowym. Ponadto, Spółka wystąpi o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, która winna nastąpić przed sprzedażą. W przypadku
    braku zmiany planu Spółka będzie wnioskować i musi mieć decyzję o warunkach
    zabudowy, z której wynikać będzie, że można na działce postawić pawilon. Tym samym
    warunkiem zakupu jest albo uzyskanie zmiany planu zagospodarowania lub wydania
    decyzji o warunkach zabudowy przed sprzedażą.
    Aby ww. czynności mogły być wykonane, faktyczny właściciel nieruchomości może sam
    wystąpić z odpowiednimi wnioskami albo może udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu.
    W analizowanej sprawie udzieliła Pani pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy działki. Fakt,
    że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, lecz przez przyszłego
    właściciela nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującą wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej. Spółka, podejmując za Pani zgodą opisane działania,
    uatrakcyjni działkę stanowiącą nadal Pani własność.
    Pomimo więc, że – jak Pani wskazuje – nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu
    uatrakcyjnienia nieruchomości, a także samodzielnie nie podejmowała Pani żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszała zamiaru sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić,
    że Pani działanie wykracza poza sferę rozporządzania majątkiem osobistym.
    Wskazane okoliczności przesądzają o tym, że Pani zaangażowanie w czynności związane z
    planowaną sprzedażą działki nr (...) należy uznać za zbliżone do działań typowych dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców oraz powodują, że opisanych czynności nie można
    interpretować jako rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania,
    zmierzające do osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego sprzedaży. Rodzaj działań

    podjętych przez Panią (wykonywanych przez pełnomocnika) świadczy o zorganizowanym
    charakterze sprzedaży i powoduje, że planowana sprzedaż nieruchomości przybiera
    formę zawodową (profesjonalną) w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania te
    wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i należy je uznać za działalność
    gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Fakt, że pełnomocnik, działając w
    oparciu o udzielone przez Panią formalne pełnomocnictwo, podejmie działania
    zmierzające do realizacji planowanej inwestycji na ww. nieruchomości, świadczy o
    wykorzystaniu tej nieruchomości do celów zarobkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika także, że oddała Pani w dzierżawę działkę nr (...)
    Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą (...) 2024 r. na czas
    nieoznaczony. Dzierżawca w zamian zobowiązuje się płacić Wydzierżawiającemu
    określony umową czynsz dzierżawny nie dokumentowanymi fakturami.
    Zgodnie z treścią art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej
    umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Jak wynika z treści wniosku, będąca przedmiotem planowanej sprzedaży działki nr (...) jest
    przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez Panią z przyszłym nabywcą na czas
    nieokreślony, co na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji wypełnia definicję
    działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w związku z ww.
    dzierżawą, nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży utraciła charakter
    majątku prywatnego.
    Tym samym prawidłowo Pani rozpoznała, że z tytułu opisanej transakcji będzie Pani
    podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
    wykonującym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W
    konsekwencji dostawa niezabudowanej działki nr (...) będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może
    być opodatkowana tym podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    W związku z powyższym ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.

    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działka nr (...) jest objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego i oznaczona jest symbolem R – uprawy polowe i
    ogrodnicze z prawem zabudowy, dozwolona lokalizacja zabudowy rolniczej i urządzeń
    infrastruktury technicznej. Ponadto, zawarcie docelowej umowy sprzedaży uzależnione
    jest m.in. od zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla
    przedmiotowej nieruchomości oraz działki ewidencyjnych nr (...) zgodnie, z którym
    Kupująca spółka będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości 1-
                                    2kondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow. 527,40 m w tym salą sprzedaży o pow.
        2400,00 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych.
    Wystąpi o to Spółka planująca zakupić działkę. W przypadku braku zmiany planu Spółka
    będzie wnioskować i musi mieć decyzję o warunkach zabudowy, z której wynikać będzie,
    że można na działce postawić pawilon. Tym samym, warunkiem zakupu jest albo
    uzyskanie zmiany planu zagospodarowania lub wydania decyzji o warunkach zabudowy
    przed sprzedażą.
    Oznacza to, że na dzień transakcji działka nr (...) będzie stanowić teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    W konsekwencji, dostawa ww. działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
      tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12: „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
    wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
    prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami
    dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por.
    art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w
    poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała
    opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse

    A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia
    tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek
    VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do
    odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem działki nr (...), prawo własności nabyła
    Pani na podstawie umowy darowizny. Nabycie działki nie było opodatkowane podatkiem
    VAT oraz nie było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. Zatem z
    powyższego wynika, że nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać
    odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT
    przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo Pani nie przysługiwało, skoro dostawa nie była
    objęta tym podatkiem.
    Tym samym, w analizowanym przypadku nie został spełniony warunek określony w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa niezabudowanej działki nr (...) nie może
    korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowanie
    Sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) o pow. łącznej (...) ha będzie stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy. Czynność ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a więc będzie opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko w sprawie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy również zauważyć, że w Pani stanowisku w sprawie użyła Pani zwrotu:
    „Przypomnijmy, iż na działce nr (...)”. Jednakże, mając na uwadze merytoryczną treść
    przedmiotowego wniosku, a w szczególności opis sprawy, tutejszy organ przyjął powyższe
    jako oczywistą omyłkę pisarską, która nie miała wpływu na dokonane rozstrzygnięcie
    niniejszej sprawy.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z

    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku – pytania sformułowanego przez Panią we wniosku. Inne kwestie
    przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte
    pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Dotyczy to w szczególności kwestii dokumentowania transakcji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia (...) sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-(...)0 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.