Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-348/16/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-26
Teza: zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: ewidencja; kasa; podmiot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął 31 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność medyczną jako podmiot leczniczy – Niepubliczny Specjalistyczny Z.O.Z., wpisany do księgi rejestrowej prowadzonej przez Wojewodę, w formie działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną od 30 sierpnia 1999 r.

Świadczenia na rzecz pacjentów Niepubliczny Specjalistyczny Z.O.Z. wykonuje w ramach kontraktu podpisanego z Narodowym Funduszem Zdrowia, natomiast przyjęć pacjentów nieuprawnionych do świadczeń w ramach NFZ dokonuje sporadycznie i dotychczas w żadnym z lat świadczenia usług, ich wartość nie przekroczyła kwoty 20 000,00 zł.

Jednocześnie Wnioskodawca jest lekarzem, ale nie ma prawa do prowadzenia indywidualnej lub grupowej praktyki lekarskiej, ponieważ nie jest ona wpisana do Rejestru Indywidualnej Praktyki Lekarskiej lub Grupowej Praktyki Lekarskiej prowadzonego przez Izbę Lekarską.

W związku z pierwotną interpretacją przepisu § 4 pkt 2 litera f rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 roku w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w lipcu 2015 r. Wnioskodawca dokonał zakupu i fiskalizacji kasy fiskalnej, jednak nie rozpoczął ewidencji przychodu przy jej użyciu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy lekarz nieprowadzący prywatnej lub grupowej praktyki lekarskiej, świadczący opiekę medyczną jako podmiot leczniczy w formie Niepublicznego Specjalistycznego Z.O.Z. korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kasy fiskalnej przychodów za wizyty opłacone bezpośrednio przez pacjentów do czasu przekroczenia limitu 20 000,00 zł przychodu, a jeśli tak to czy korzysta z tego zwolnienia pomimo, że przed jego przekroczeniem dokonał zakupu i fiskalizacji kasy.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z wyżej powołanymi przepisami § 4 pkt 2 litera f rozporządzenia, ponieważ nie świadczy opieki medycznej jako lekarz w formie indywidualnej praktyki lekarskiej lub grupowej praktyki lekarskiej, tylko jako podmiot leczniczy – Niepubliczny Specjalistyczny Z.O.Z., nie miał obowiązku zakupu i fiskalizacji kasy fiskalnej, ani obowiązku ewidencjonowania świadczeń opłacanych bezpośrednio przez pacjentów do czasu przekroczenia przychodu 20 000,00 zł.

Wnioskodawca uważa również, że pomimo dokonania zakupu kasy fiskalnej i jej fiskalizacji w dalszym ciągu nie ma obowiązku ewidencjonowania odpłatności za wizyty opłacane bezpośrednio przez pacjentów do czasu osiągnięcia przychodu w wysokości 20 0000,00 zł, gdyż przychody nieprzekraczające tego limitu nie rodzą takiego obowiązku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r, poz. 710), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Obowiązek stosowania kasy rejestrującej w celu ewidencjonowania sprzedaży towarów lub usług wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. W ust. 1 powołanego artykułu postanowiono, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544) – zwane dalej rozporządzeniem.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł – § 5 ust. 1 rozporządzenia.

Ponadto ustawodawca w § 4 rozporządzenia wskazał wyłączenia ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania dla konkretnych czynności. W § 4 pkt 2 lit. f rozporządzenia – zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów.

Przepisy rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących przewidują bezwzględny obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub na rzecz rolników ryczałtowych, z wyjątkiem świadczenia usług przez podatnika na rzecz swoich pracowników. Obowiązek ten nie obejmuje jednak usług świadczonych przez podmioty lecznicze. Należy zaznaczyć, że do tego rodzaju usług świadczonych przez podmioty lecznicze mają zastosowanie regulacje dotyczące zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w tym wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność medyczną w formie działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną jako podmiot leczniczy – Niepubliczny Specjalistyczny Z.O.Z. wpisany do księgi rejestrowej prowadzonej przez Wojewodę. W ramach swojej działalności Wnioskodawca świadczy usługi medyczne na podstawie kontraktu podpisanego z NFZ oraz sporadycznie na rzecz osób nieuprawnionych do świadczeń w ramach NFZ, których wartość – jak podkreślił Wnioskodawca – nie przekroczyła kwoty 20 000 zł. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w lipcu 2015 r. dokonał zakupu i fiskalizacji kasy rejestrującej, jednak nie rozpoczął ewidencji przychodu przy jej użyciu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej w sytuacji, gdy świadczy usługi medyczne jako podmiot leczniczy, a obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył limitu 20 000 zł.

Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki uprawniające do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej. Obrót Wnioskodawcy zrealizowany na rzecz osób nieuprawnionych do świadczeń w ramach NFZ nie przekroczył bowiem limitu 20 000 zł, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto Wnioskodawca prowadząc działalność medyczną jako podmiot leczniczy nie zalicza się do grona podmiotów wymienionych w § 4 pkt 2 lit. f rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, który nakłada na lekarzy i lekarzy dentystów świadczących usługi w zakresie opieki medycznej bezwzględny obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wskazać również należy, że – zgodnie z twierdzeniem Wnioskodawcy – bez znaczenia dla istnienia obowiązku ewidencjonowania obrotu pozostaje fakt zakupu i fiskalizacji kasy rejestrującej, bowiem obowiązek ewidencjonowania sprzedaży powstaje dopiero w momencie realizacji przesłanek, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy oraz utraty zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego uregulowanego w rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Podsumowując, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, świadczonych usług opieki medycznej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych do dnia 31 grudnia 2016 r., o ile obrót z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy kwoty 20 000 zł – zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.