Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1393/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-01-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. (data wpływu 12 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniu 7 grudnia 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2012 r. złożono wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku w związku z realizacją projektu.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 23 sierpnia 2010 r. 12 wspólnot mieszkaniowych podpisało porozumienie partnerskie na rzecz wspólnego złożonego wniosku i realizacji projektu dofinansowanego ze środków UE. Zgodnie z zawartym porozumieniem liderem projektu została Wspólnota Mieszkaniowa ul. J. 13, pozostałe wspólnoty mieszkaniowe zostały partnerami projektu. W dniu 29 grudnia 2010 r. pełnomocnik powyższych wspólnot działając w ich imieniu podpisał umowę (…)pomiędzy Zarządem Województwa (…), a Wspólnota Mieszkaniową ul. J. 13 pn. : „O” , dofinansowanego przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego (…) na lata 2007-2013 oś priorytetowa 4 – rozwój, restrukturyzacja i rewitalizacja miast, działanie 4.1 Humanizacja blokowisk, poddziałanie 4.1.1 Poprawa warunków technicznych budynków zrealizowanych w technologiach z wielkiej płyty. Wykonanie projektu następuje w wyniku zawartych umów: umowy nr 1 z dnia 24 czerwca 2010 r. , umowy nr 4z dnia 19 lipca 2011 r., umowy nr 2 z dnia 25 lipca 2010 r. wraz z aneksem, umowy nr 1/J z dnia 6 sierpnia 2010 r. wraz z aneksem, umowy nr 1 z dnia 18 lipca 2011 r., umowy nr 2 z dnia 18 lipca 2011 r., umowy nr 3 z dnia 18 lipca 2011 r., umowy nr 1 z dnia z dnia 24 maja 2012 r., umowy nr 2 z dnia 24 maja 2012 r., umowy nr 3 z dnia 25 maja 2012 r., umowy nr 4 z dnia 25 maja 2012 r. Wszystkie ww. wspólnoty mieszkaniowe figurują w ewidencji podatników i płatników organu podatkowego jako podmioty niebedące podatnikami podatku od towarów i usług. Ponadto żadna ze wspólnot nie składa „deklaracji VAT”. W uzupełnieniu do wniosku wskazano ze wniosek dotyczy wyłącznie Wspólnoty Mieszkaniowej ul. J. 28.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub części w odniesieniu do realizowanego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub części w odniesieniu do przedmiotowego projektu, ponieważ:

Zgodnie z art. 6 ustawy o własności lokali ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową, która może nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Przepis ten nie daje wspólnocie przymiotu osoby prawnej lecz przymiot jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. W celu należnego utrzymania lokali właściciele zobowiązani są do ponoszenia wydatków na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością. Koszty te podzielić można na koszty zarządu nieruchomością wspólną i koszty związane z utrzymaniem poszczególnych lokali. Następnie Wnioskodawca powołuje art. 5, art. 8, art. 15, art. 29, art. 113 ustawy o VAT. Przyjęty sposób rozliczania kosztów utrzymania nieruchomości nie daje podstaw do postawienia tezy, że przyjmowanie przez wspólnotę zaliczek wpłacanych przez członków wspólnoty na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, jak i poszczególnych wyodrębnionych lokali stanowi działalność gospodarczą, a same zaliczki obrót w rozumieniu powołanych wyżej przepisów ustawy o VAT. Zaliczki te stanowią jedynie partycypacje w kosztach funkcjonowania jednostki organizacyjnej – wspólnoty mieszkaniowej przez jej członków. Wspólnota, a więc jej członkowie, nie dokonują poprzez zapłatę ww. zaliczek odpłatnego świadczenia usług na rzecz samych siebie w rozumieniu ustawy o VAT, także jeśli zaliczki te dotyczą wyodrębnionych lokali, a nie części wspólnej. Tym samym brak jest uzasadnienia do stwierdzenia, że wewnętrzne rozliczenia między wspólnotą a jej członkami podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a wspólnota staje się z tego tytułu podatnikiem. Należy jednak stwierdzić, że w pewnych sytuacjach wspólnota mieszkaniowa zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT może być podatnikiem, a kwoty przez nią otrzymywane będą stanowiły podstawę opodatkowania. Tak będzie w przypadku dokonywania czynności podlegających na rzecz osób trzecich np. wynajmowania lokali lub udostępniania ścian budynku na reklamy. Będąc z tego tytułu podatnikiem VAT wspólnota mieszkaniowa jest zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwolniona przedmiotowo od podatku, jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej (pomniejszonej o kwotę podatku), nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. W przypadku rozpoczęcia wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w trakcie roku podatkowego, wspólnota jest, zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, zwolniona od podatku, jeżeli przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, równowartości ww. kwoty 10.000 euro. Wspólnoty mieszkaniowe nie wykonują czynności opodatkowanych przekraczających kwotę 10.000 euro, w związku z powyższym nie są płatnikiem podatku VAT. Przedmiotowa inwestycja nie będzie wykorzystana do wykonywania przez wspólnoty mieszkaniowe czynności opodatkowanych, nie zostanie również zbyta, gdyż służyć będzie członkom wspólnot będących partnerami projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy).

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z innymi Wspólnotami realizuje projekt pn. „O.”. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, a realizowane zadanie nie ma związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Mając zatem na uwadze powołany wyżej stany prawny w odniesieniu do okoliczności przedstawionych we wniosku stwierdzić należy, iż skoro Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, to przy założeniu, iż nadal będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego z tytułu świadczonych usług na rzecz członków wspólnoty, a nabywane w ramach przedmiotowego projektu zakupy nie posłużą wykonywaniu czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowego zadania.

Końcowo zauważyć należy, iż w niniejszej interpretacji odniesiono się wyłącznie do kwestii będącej przedmiotem zapytania, a nie oceniano innych kwestii przedstawionych we własnym stanowisku, w szczególności dotyczących świadczonych czynności Wspólnoty na rzecz jej członków jako pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, jak również wysokości limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, bowiem nie były one przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.