Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.374.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-15
Teza: Rezydencja podatkowa.
Słowa kluczowe: podatek
rezydencja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 21 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 21
    maja 2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.) i z 22 maja 2025 r. (wpływ 22 maja 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Świadczy Pan usługi w sektorze (...) dla firm z Niemiec. Pracuje Pan zdalnie, usługi
    świadczy Pan głównie z samochodu kempingowego przystosowanego do pracy. Często
    zmienia Pan miejsce/kraj, z którego świadczy usługi. W żadnym kraju nie pozostaje Pan

    ponad 183 dni w roku (włącznie z Polską). W ciągu roku przebywa Pan 1-2 miesięcy na
    terenie Gruzji, gdzie posiada Pan działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan
    wspomniane wyżej usługi. W Polsce nie posiada Pan partnerki/dzieci. W Polsce mieszkają
    Pana rodzice, których nieregularnie odwiedza Pan (np. na święta). W Polsce sumarycznie
    przebywa Pan ok. 1 miesiąca w roku (w ramach wyżej wspomnianych wizyt u rodziców
    bądź pracy z samochodu kempingowego). W Polsce nie posiada Pan nieruchomości,
    działalności gospodarczej, wartościowego majątku etc. W Polsce opłaca Pan ubezpieczenie
    zdrowotne. Z racji trybu życia posiada Pan jedynie bieżące rachunki związane z pracą i
    podróżowaniem, które mogą służyć jako dowody/informacja na temat miejsca Pana
    pobytu (np. rachunki za paliwo, bilety lotnicze).
    Uzupełnienie wniosku
    Gdzie obecnie znajduje się Pana centrum interesów osobistych, tj. gdzie podejmuje Pan
    aktywności społeczne, kulturalne, sportowe czy też polityczne – w Polsce, w Gruzji w
    innym państwie – jakim; proszę opisać każdą z tych aktywności?
    Aktywności społeczne, kulturalne i sportowe podejmuje Pan w krajach, w których
    przebywa podczas podróży. Żaden z krajów nie jest Pana permanentnym ośrodkiem życia,
    toteż nie może Pan wskazać kraju, w którym w przeważającej części wykonuje takie
    aktywności. W szerszym ujęciu – są to głównie kraje europejskie, z okazjonalnymi
    okresami przebywania w Azji i Ameryce Południowej.
    Powyższe aktywności wykonuje Pan na równi często w Polsce i Gruzji (z racji przebywania
    w obu krajach zbliżoną ilość czasu).
    Nie podejmuje Pan aktywności politycznych.
    Jakie są Pana powiązania majątkowe z Polską, a jakie z Gruzją; gdzie (w którym państwie)
    znajduje się Pana centrum interesów gospodarczych, w szczególności posiadane
    nieruchomości, wynajmowane nieruchomości, konta bankowe itp.?
    Nie ma Pan powiązań majątkowych z Polską. Nie posiada Pan tu nieruchomości, kont
    bankowych etc. W Gruzji prowadzi Pan działalność gospodarczą. Posiada Pan konta
    bankowe w Gruzji i na Litwie.
    Czy w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w Gruzji wynajmuje Pan tam
    lokal, w którym jest zarejestrowana ta działalność gospodarcza lub posiada Pan własną
    nieruchomość, w której zarejestrował Pan tą działalność?
    Wynajmuje Pan lokal na potrzeby działalności gospodarczej.
    Gdzie posiada Pan majątek ruchomy, lokaty, kredyty, czy też polisy ubezpieczeniowe – w
    Polsce, czy w Gruzji?
    Majątek ruchomy posiada Pan w Gruzji i na Litwie (oszczędności). Polisy ubezpieczeniowe
    posiada Pan na Litwie oraz w Polsce (w Polsce jest Pan dobrowolnie ubezpieczony w NFZ,
    na wypadek utraty zdrowia podczas wizyt w Polsce).
    Gdzie zarejestrowany jest Pana samochód kempingowy, w Polsce, czy w Gruzji?
    Samochód kempingowy wynajmowany w imieniu Pana gruzińskiej działalności
    gospodarczej. Nie posiada Pan własnego samochodu kempingowego.
    Czy posiada Pan obywatelstwo Gruzińskie?
    Nie posiada Pan obywatelstwa Gruzińskiego.

## Pytanie

Czy podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie

    Pana zdaniem – podlega Pan jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce, z racji niespełnienia kryteriów do uznania Pana za polskiego rezydenta
    podatkowego.
    1. Nie przebywa Pan na terenie Polski ponad 183 dni w roku.
    2. Nie posiada Pan w Polsce centrum interesów osobistych.
    3. Nie posiada Pan w Polsce centrum interesów gospodarczych (posiada je Pan w Gruzji,
      co czyni Gruzję Pana centrum interesów życiowych). W Polsce powinien Pan rozliczyć
      się jedynie z przychodów uzyskanych podczas pobytu w kraju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na

        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
        tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
        nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw
        o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła

    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas.
    W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba
    ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede
    wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których
    istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów
    podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty,
    konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Należy również podkreślić, że zmiana rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku
    podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem
    podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku
    podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik
    podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
    Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, powinna być dokonana w każdym
    przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    W tej sprawie zastosowanie znajdzie umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a
    Rządem Gruzji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Tbilisi
    dnia 7 lipca 2021 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 563; dalej: umowa polsko-gruzińska).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy polsko-gruzińskiej:
      W rozumieniu niniejszej Umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu lub inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jego jednostkę
      terytorialną lub władzę lokalną. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby,
      która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w odniesieniu do dochodu
      osiąganego ze źródeł w tym Państwie.
    W myśl art. 4 ust. 2 umowy polsko-gruzińskiej:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się w następujący
      sposób:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym
        ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli osoba ta ma stałe miejsce zamieszkania
        w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w
        tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze
        (ośrodek interesów życiowych);

      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ta ma ośrodek interesów
        życiowych, lub jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw,
        to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym
        zwykle przebywa;
      c) jeżeli osoba ta przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj
        w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym
        Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba ta jest obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji tego przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do
    Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem
    Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity
    najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego
    podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z zaleceniami Rady OECD państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji
    dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji
    zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne
    (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów.
    Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z
    innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji
    OECD, w tym Konwencja zawarta między Polską i Gruzją.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je, biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika
    decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od
    miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci
    są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce

    położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania
    za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych
    w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że pracuje Pan zdalnie, świadcząc usługi z
    samochodu kempingowego przystosowanego do pracy. Często zmienia Pan miejsce/kraj,
    z którego świadczy Pan usługi. W żadnym kraju nie pozostaje Pan ponad 183 dni w roku,
    łącznie z Polską. W ciągu roku przebywa Pan 1-2 miesiące na terenie Gruzji, gdzie posiada
    Pan działalność gospodarczą, tam posiada Pan również konto bankowe oraz wynajmuje
    lokal na potrzeby działalności gospodarczej. Nie ma Pan powiązań majątkowych z Polską.
    Nie posiada Pan w Polsce nieruchomości i kont bankowych. W Gruzji posiada Pan
    oszczędności. Samochód kempingowy nie jest Pana własnością, wynajmuje go Pan w
    ramach działalności gospodarczej. Oszczędności posiada Pan również na Litwie. W Polsce
    mieszkają Pana rodzice, których odwiedza Pan w święta. W Polsce posiada Pan
    dobrowolne ubezpieczenie na wypadek utraty zdrowia. W Polsce oraz na Litwie posiada
    Pan także polisy ubezpieczeniowe.
    Zatem, analizując stopień powiązań gospodarczych Pana z Polską, zgadzam się z Pana
    stanowiskiem, że ośrodek Pana interesów gospodarczych nie znajduje się w Polsce.
    Dlatego też spełnia Pan warunek określony w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym podlega Pan ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce. W Polsce będzie Pan podlegał opodatkowaniu tylko od
    dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowanie: nie podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.