Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-286/14/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-19
Teza: Zwolnienie od podatku czynności sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; dostawa; działki; nieruchomości; obiekt; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 10 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniach 8 i 9 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności sprzedaży gruntu wraz z szopą – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 14 lipca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności sprzedaży gruntu wraz z szopą.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina posiada grunty przeznaczone do sprzedaży. Na terenie Gminy nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Grunt będący przedmiotem transakcji położony jest w jednostce ewidencyjnej …, obrębie geodezyjnym …. Działka o nr … o powierzchni …ha w wypisie z rejestru gruntów widnieje jako:

*   … – … ha, oraz

*   … – …ha.

Na działce stoi szopa drewniana zakwalifikowana do rozbiórki.

Na przedmiotową nieruchomość nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Uchwalone uchwałą nr … Rady Gminy z dnia … 1999 r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy przewiduje, że działka oznaczona numerem geodezyjnym … położona jest w całości na terenie stanowiącym „obszar istniejącej i wyznaczonej w planach miejscowych zabudowy zagrodowej i różnych form mieszkalnictwa z możliwością modernizacji i uzupełnień oraz lokalizacji inwestycji z wyjątkiem inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi”.

Sprzedaż nieruchomości planowana jest w trybie przetargu nieograniczonego.

Szopa została wybudowana w latach 80-tych przez mieszkańców w czynie społecznym. Jest to stary budynek drewniany pokryty eternitem. Postawiony jest na bloczkach betonowych. W momencie sprzedaży szopa ta będzie znajdowała się na działce gminnej. W chwili obecnej nie jest nikomu wynajmowana.

Według oceny Wnioskodawcy, szopa nie spełnia wymogów definicji budynku wynikającej z ustawy Prawo budowlane. Obiekt jest budowlą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy od sprzedaży gruntów gminnych należy doliczyć VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z nową definicją przez tereny budowlane należy rozumieć tereny przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Sprzedaż takiego gruntu będzie podlegała zwolnieniu od VAT, gdyż nie jest to teren budowlany w rozumieniu definicji ustawowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Według regulacji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicję terenów budowlanych ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 33, który został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. i obowiązuje od dnia 1 kwietnia 2013 r. Zgodnie z tym przepisem, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do treści art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29a ust. 8 ustawy.

W złożonym wniosku poinformowano, że Gmina planuje sprzedaż nieruchomości – grunt, na którym znajduje się szopa niestanowiąca budynku w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, lecz stanowiąca budowlę. Szopa została wybudowana w latach 80-tych przez mieszkańców w czynie społecznym. Jest drewniana pokryta eternitem. Postawiona jest na bloczkach betonowych. W momencie sprzedaży szopa ta będzie znajdowała się na działce gminnej. W chwili obecnej nie jest nikomu wynajmowana.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym należy stwierdzić, że dostawa wskazanej nieruchomości nie będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż – jak wskazano we wniosku – szopa, która będzie się znajdowała na tym gruncie w momencie dostawy stanowi budowlę, co oznacza w tych okolicznościach, że dostawa obejmować będzie grunty zabudowane. Wobec tego okoliczność, że dla terenu położenia tych działek nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy wskazanej działki pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia na tej podstawie prawnej, pod warunkiem, że wskazana budowla będzie faktycznie kompletna, w szczególności nie zostanie rozpoczęta do chwili sprzedaży jej rozbiórka.

W niniejszej sprawie nie zostaną ponadto spełnione warunki dla zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile opisana budowla nie była oddana do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (na co wskazuje treść wniosku) – dostawa będzie dokonana przed pierwszym zasiedleniem budowli. Przedmiotowa dostawa gruntu wraz z tą budowlą korzystać będzie jednak ze zwolnienia przewidzianego w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, skoro z okoliczności sprawy nie wynika, aby dostawa ta miała wystąpić w odmiennych warunkach niż uprawniające do tego zwolnienia. Podstawą wskazanego zwolnienia jest bowiem dokonanie dostawy budynku, budowli lub ich części w sytuacji, gdy:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Końcowo zaznacza się, że interpretacji udzielono przy założeniu, że opisana we wniosku szopa – zgodnie z jednoznacznie sprecyzowanymi wskazaniami Wnioskodawcy – faktycznie stanowi budowlę w myśl przepisów ustawy Prawo budowlane. Podkreślić w tym miejscu należy, że tut. organ nie jest władny do rozstrzygania o statusie danego obiektu jako budowli w świetle przepisów prawa budowlanego i opiera się w swoim rozstrzygnięciu na opisie sprawy przedstawionym przez Wnioskodawcę. Definitywna ocena charakteru opisanej we wniosku dostawy gruntu, jako zabudowanego, bądź niezabudowanego, będzie mogła być dokonana przez właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej, bowiem postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, opiera się jedynie na interpretacji prawa podatkowego. Przepisy te nie określają konkretnych warunków pozwalających na ocenę statusu szopy jako budynku lub budowli.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.