Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.149.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Skutki podatkowe zwrotu przez bank kwot tytułem: spłaty rat
kapitałowo; odsetkowych, składek na poczet ubezpieczenia,
opłat i prowizji związanych z kredytem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki-odsetki ustawowe
skutki podatkowe
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 marca 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 13 listopada 2006 roku zawarła Pani umowę o kredyt hipoteczny dla osób
    fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF. Celem kredytu było finansowanie zakupu na
    rynku wtórnym prawa do odrębnej własności lokalu mieszkalnego (...) położonego w (...)
    przy ulicy (...). Kwota kredytu z umowy: 187 775,00 zł. Waluta waloryzacji kredytu CHF.
    Kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na koniec dnia 8 listopada 2006 roku
    według kursu kupna waluty z tabeli kursowej Bank 1 wynosiła 79 972,31 CHF. Kwota
    wypłaconego kredytu w dniu 24 listopada 2006 roku na podstawie ww. umowy wyniosła
    187 775,02 zł, co stanowiło 79 316,98 CHF. Okres kredytowania: 420 miesięcy, tj. od dnia
    13 listopada 2006 roku do dnia 3 grudnia 2041 roku. Warunki spłaty kredytu: równe raty
    kapitałowo-odsetkowe.
    Kredyt był spłacany w złotówkach. W 2024 roku, w związku ze stosowaniem przez Bank 2
    w umowie kredytowej klauzul niedozwolonych wniosła Pani przeciwko Bankowi 2 przy
    pomocy Kancelarii, która Panią reprezentuje, do Sądu Okręgowego pozew indywidualny o
    ustalenie nieważności (trwałej bezskuteczności) umowy kredytowej. Sprawa toczy się
    przed Sądem Okręgowym (...).
    Bank 2 złożył pozew wzajemny w sprawie o zapłatę kwoty 187 775,02 zł, która odpowiada
    wypłaconemu przez Bank 2 kapitałowi na podstawie umowy kredytowej. Postępowanie
    zainicjowane pozwem toczy się przed Sądem Okręgowym (...).
    W toku postępowania Bank 2 zwrócił się do Pani z propozycją zawarcia ugody, w wyniku
    którego polubownie zostałby rozstrzygnięty spór pomiędzy stronami w zakresie
    wzajemnie przysługującym Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego.
    Zgodnie z § 1 ugody, przysługiwałyby Pani następujące roszczenia w stosunku do Banku 2
    wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
        194 444,12 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
        11 755,58 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
        375,55 zł tytułem opłat i prowizji związanych z kredytem;
        3 277,49 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od
        dnia wpływu pozwu do Banku 2, tj. 28 października 2024 r. do dnia 21 stycznia 2025
        r.
    Tym samym przysługują Pani w stosunku do Banku 2 roszczenia o zapłatę kwoty w
    wysokości 209 852,74 zł. Natomiast Bankowi 2 przysługują od Pani w związku z wypłatą
    kapitału kredytu roszczenia o zapłatę kwoty w wysokości 187 775,02 zł.

    Po potrąceniu wzajemnych roszczeń, Bank 2 zobowiązany jest do zapłaty na Pani rzecz
    pozostałej kwoty przysługującego Pani roszczenia, tj. kwoty 22 077,72 zł, oraz dodatkowo
    kwoty 18 900,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, która to zostanie
    przekazana na konto wymienione w ugodzie, a które należy do Kancelarii reprezentującej
    Panią w sporze sądowym. Informacja, że koszty w wysokości 18 900,00 zł przysługują
    Kancelarii została przekazana Pani przez Kancelarię w osobnej informacji mailowej.
    Ponadto Bank 2 zawarł w § 4 ugody informację, iż w związku z zawieraną ugodą wystąpił
    do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawieranej ugody Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta
    nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek
    informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11.
    Zawarty przez Panią ww. kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej - zakupu prawa do odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego (...). Umowa kredytowa zabezpieczona została hipoteką kaucyjną w
    wysokości 281 662,50 zł ustanowioną na kredytowanej nieruchomości. Mieszkanie było
    zamieszkane przez Panią od momentu zakupu mieszkania w listopadzie 2006 roku do
    października 2018 roku.
    Od października 2018 roku wynajmowane jest przez Panią z przerwami osobom
    prywatnym. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Posiada Pani również inny kredyt hipoteczny zaciągnięty wraz z mężem w walucie PLN w
    dniu 12 lutego 2018 roku na realizację zakupu innego lokalu mieszkalnego.
    Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez Bank 2, który jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Zamiarem Pani i Banku 2 jest polubowne zakończenie sporu w zakresie przysługujących
    wspólnie roszczeń, w związku z powyższym chce Pani podpisać ugodę do 30 czerwca 2025
    roku.
    Była Pani jedynym kredytobiorcą
    W odpowiedzi na pytanie: „czy kwota 22 077,72 zł jest zwrotem na Pani rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od
    otrzymanego finansowania, czy jest to inna kwota – jaka (czego dotyczy)?”, poinformowała
    Pani, że przysługują Pani w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę kwoty w wysokości
    209 852,74 zł, wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytowej.
    Natomiast Bankowi 2 przysługują w stosunku do Pani w wyniku wykonania umowy
    (wypłaty kapitału kredytu) roszczenia o zapłatę kwoty w wysokości 187 775,02 zł.
    Po potrąceniu wzajemnych roszczeń, Bank 2 zobowiązany jest do zapłaty na Pani rzecz
    pozostałej kwoty przysługującego Pani roszczenia, tj. kwoty 22 077,72 zł.
    Na kwotę 22 077,72 zł składa się:
        6 669,10 zł tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych;
        11 755,58 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
        375,55 zł tytułem opłat i prowizji związanych z kredytem;

        3 277,49 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od
        dnia wpływu pozwu do Banku 2, tj. 28 października 2024 r. do dnia 21 stycznia 2025
        r.
    Pytania
    1. Czy w Pani przypadku po zawarciu ugody z Bankiem 2 kwota roszczenia w wysokości
      187 775,02 zł przysługującego Pani od Banku 2, a wynikającego ze świadczeń
      spełnionych przez Panią w wykonaniu umowy kredytowej podlegać będzie
      zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
      rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
      podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2. Czy w Pani przypadku po zawarciu ugody z Bankiem 2 kwota w wysokości 22 077,72 zł,
      stanowiąca równowartość pozostałego przysługującego Pani od Banku 2 roszczenia,
      będzie dla Pani neutralna podatkowo, gdyż nie będzie stanowić przychodu
      podlegającego opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani opinii, w odniesieniu do pytania 1 w zakresie kwoty roszczenia w wysokości 187
    775,02 zł przysługującego Pani od Banku 2, a wynikającego ze świadczeń spełnionych
    przez Panią w wykonaniu umowy kredytowej, spełnia Pani wszystkie kryteria do objęcia
    Pani zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Jednocześnie w Pani opinii, w odniesieniu do pytania 2, wyliczone w ugodzie
    proponowanej przez Bank 2 pozostałe przysługujące Pani od Banku 2 roszczenie w
    wysokości 22 077,72 zł, powstałe po potrąceniu wzajemnych roszczeń przysługujących
    Pani oraz Bankowi 2 jest dla Pani neutralne podatkowo, bowiem ww. kwota nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu, nie stanowi dla Pani w Pani opinii
    przysporzenia majątkowego. W przypadku zawarcia ugody otrzyma Pani zwrot środków
    pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz banku
    2, a zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione przez Panią z własnych środków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu

      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się – pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie – powoduje, że zobowiązanie
    wygasa. Zgodnie bowiem z art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    W związku z tym, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, kredytobiorca uzyskuje przychód
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczany do „innych
    źródeł”.
    Skutki podatkowe potrącenia wzajemnych roszczeń
    Potrącenie wzajemnych roszczeń jest jednym ze sposobów dokonywania rozliczeń, które
    polega na wzajemnym umorzeniu dwóch wierzytelności. W myśl art. 498 Kodeksu
    cywilnego:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia, wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje

    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do potrącenia wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód
    podatkowy.
    Z wniosku wynika, że 13 listopada 2006 r. zawarła Pani z bankiem 1 umowę o kredyt
    hipoteczny waloryzowany kursem CHF, którego celem było finansowanie zakupu prawa
    do odrębnej własności lokalu mieszkalnego. W 2024 roku, w związku ze stosowaniem
    przez Bank 1 w umowie kredytowej klauzul niedozwolonych wniosła Pani przeciwko
    Bankowi przy pomocy Kancelarii, która Panią reprezentuje, do Sądu Okręgowego pozew
    indywidualny o ustalenie nieważności umowy kredytowej. Sprawa toczy się przed sądem.
    Bank złożył pozew wzajemny w sprawie o zapłatę kwoty 187 775,02 zł, która odpowiada
    wypłaconemu przez Bank kapitałowi na podstawie umowy kredytowej. W toku
    postępowania Bank zwrócił się do Pani z propozycją zawarcia ugody, w wyniku którego
    polubownie zostałby rozstrzygnięty spór pomiędzy stronami w zakresie wzajemnie
    przysługującym Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego.
    Pani zdaniem, spełnia Pani wszystkie kryteria do objęcia Pani zaniechaniem poboru
    podatku dochodowego w zakresie wypłaty przez Bank kwoty 187 775,02 zł na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uregulowanie przez Bank kwoty w
    sposób wynikający z zawartej ugody, tj. w drodze potrącenia wzajemnych roszczeń, nie
    będzie powodowało powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, będzie neutralne podatkowo.
    Skoro kwota roszczenia nie będzie Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie skutkować
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego, to nie będzie miało zastosowanie
    rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem, Pani stanowisko w powyższym zakresie uznałem za nieprawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, składek na poczet ubezpieczenia
    oraz opłat i prowizji związanych z kredytem
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      2) kwotę i walutę kredytu;

      4) zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani przypadku – otrzyma Pani od banku zwrot tytułem rat kapitałowo-odsetkowych,
    tytułem składek na poczet ubezpieczenia, opłat i prowizji związanych z kredytem.
    Otrzymana przez Panią kwota będzie zatem stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pani rzecz
    tych kwot będzie dla Pani neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani
    bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po
    Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w powyższym zakresie należy więc uznać za prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Kwota otrzymanych odsetek stanowi przychód, ale nie każde odsetki otrzymane przez
    osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych
    sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego.
    Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w
    tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:

      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skoro proponowany przez bank na Pani rzecz zwrot kwot nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy
    zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani stanowisko w powyższym zakresie uznałem za nieprawidłowe, gdyż odsetki
    ustawowe stanowią dla Pani przychód, ale zgodnie z ww. przepisem korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, a nie tak jak Pani wskazała we
    własnym stanowisku, że otrzymane od banku odsetki ustawowe są dla Pani neutralne
    podatkowo.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a,
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.