Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-424/15-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-24
Teza: Opodatkowanie świadczeń medycznych.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychód ze stosunku pracy; ryczałt; usługi-usługi medyczne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2015 r. (wg daty wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest pracodawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, z późn. zm.).

Spółka zamierza objąć grupę ok. 20, spośród 106 zatrudnionych pracowników, opieką medyczną oferowaną przez firmę A. Firma ta zaoferowała pakiety usług obejmujące świadczenia z zakresu:

1.  medycyny pracy – obejmujące m.in. badania wstępne, okresowe i kontrolne;
2.  profilaktyki zdrowotnej – związanej z pracą i warunkami jej wykonywania, a w szczególności:
    *   konsultacje okulisty oraz badania towarzyszące dla osób, których środowiskiem jest monitor ekranowy i ciągłe skupienie wzroku na ekranie,
    *   konsultacje ortopedy oraz ewentualną rehabilitację wynikającą z siedzącego trybu pracy czy pochylania się nad komputerem lub z potencjalnych zdarzeń na obiektach, na których firma prowadzi swoje prace lub w związku z licznymi delegacjami służbowymi pracowników na terenie całego kraju,
    *   konsultacje internisty i/lub laryngologa dla osób pracujących w biurze gdzie działa klimatyzacja lub osób pracujących na obiektach budowlanych, na których prowadzone są prace,
    *   interwencje karetki i własnego zespołu ratowniczego A w razie wypadków przy pracy oraz w drodze do niej i z powrotem, wizyty internisty w sytuacji gdy pracownik poczuje się źle w pracy;
3.  usług medycznych indywidualnych dla pracownika;
4.  pakietów medycznych dla rodziny pracownika.

Zapytaniem objęta jest wyłącznie grupa wskazana w pkt 1 i 2. Koszty abonamentu za świadczenia z tej grupy pokrywane są przez pracodawcę. Koszty abonamentu z grup 3 i 4 będą pokrywane przez pracowników.

Wszyscy pracownicy spółki pracują przy komputerach, w pozycji siedzącej, w pomieszczeniach wyposażonych w klimatyzację lub na obiektach, na których prowadzone są prace zw. z realizacją umów.

Do każdego pakietu usług świadczonych w ramach abonamentu zostanie osobno określona konkretna wartość tych usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Pytanie dotyczy tego, czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka zdrowotna), ponoszone przez pracodawcę stanowią przychód pracownika, a tym samym podstawę do naliczenia podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w wymienionej sytuacji, zgodnie z art. 229 § 6 zdanie pierwsze KP, koszty badań wstępnych i okresowych obciążają pracodawcę. Wykonanie przez pracodawcę obowiązku ustawowego nie może być traktowane jako świadczenie na rzecz pracownika. W efekcie nie może być traktowane jako przychód pracownika, a tym samym jako podstawa do naliczenia podatku dochodowego.

Z kolei zdanie drugie art. 229 § 6 obciąża pracodawcę „innymi kosztami profilaktyki opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy”. Grupa świadczeń profilaktycznych jest ściśle dostosowana do potrzeb zw. z warunkami pracy w spółce. Tym samym mamy do czynienia z realizacją obowiązku pracodawcy, a nie dodatkowym świadczeniem na rzecz pracownika powodującym powstanie przychodu. Świadczenia profilaktyczne również nie mogą więc stanowić podstawy do naliczenia podatku dochodowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w analogicznych stanach faktycznych m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dn. 07.02.2012 r. IPPB2/11-4/AS oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dn. 09.02.2011 r. ILPB1/415-1282/10-4/AGr. Zarówno w jednej jak i w drugiej interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał, iż w sytuacji gdy pracodawca ponosi koszty abonamentu za świadczenia medyczne z zakresu medycyny pracy i profilaktyki niezbędnej z uwagi na warunki pracy, koszty te nie stanowią podstawy do naliczenia podatku dochodowego pracowników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi – w pkt 1 – wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 229 § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502, z późn. zm.), wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników, niezbędnej z uwagi na warunki pracy.

Należy podkreślić, że wartość tego rodzaju świadczeń otrzymanych przez pracownika od pracodawcy nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy.

Stąd, w przypadku zakupu przez pracodawcę usług polegających na wykonaniu wstępnych, okresowych oraz kontrolnych badań lekarskich, wartość tego rodzaju świadczeń nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto gdy pracodawca ponosi inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników, niezbędnej z uwagi na warunki pracy, wartość tego rodzaju świadczeń, otrzymanych przez pracownika od pracodawcy, również nie stanowi jego przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W rozpatrywanej sprawie Zainteresowany powziął wątpliwość, czy objęcie grupy zatrudnionych pracowników opieką medyczną stanowi ich przychód ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z informacji zawartych we wniosku wynika m.in., że ww. wątpliwość dotyczy pakietów usług medycznych obejmujących świadczenia z zakresu:

1.  medycyny pracy – obejmujące m.in. badania wstępne, okresowe i kontrolne;
2.  profilaktyki zdrowotnej – związanej z pracą i warunkami jej wykonywania.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że wartość wykupionych przez Spółkę pakietów usług medycznych, na które składają się świadczenia zdrowotne z zakresu medycyny pracy oraz profilaktycznej opieki zdrowotnej niezbędnej z uwagi na warunki pracy, nie stanowi dla pracowników nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka zdrowotna), ponoszone przez pracodawcę nie stanowią przychodu pracownika, a tym samym podstawy do naliczenia podatku dochodowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.