Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-213/08-3/MŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-16
Teza: czy i w jaki sposób kwotę z faktury wystawionej przez przewoźnika Spółka jest zobowiązana doliczyć do przychodu pracownikom i zleceniobiorcom - w jaki sposób dokonać należytej podziału tej kwoty, celem odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również czy wartość tego świadczenia stanowić będzie podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. czy możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na usługi transportowe pracowników.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; spółki; usługi-usługi transportowe; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.11.2008r. (data wpływu 27.11.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.11.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków Spółki na transport pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Laboratorium Kosmetyczne xxxx S.A. zwane dalej Pracodawcą lub Spółką dofinansowuje pracownikom oraz zleceniobiorcom koszty dojazdu do siedziby zakładu pracy jako miejsca wykonywania obowiązków pracowniczych oraz obowiązków wynikających z umów cywilnoprawnych tym celu Spółka zawarła umowę na usługi transportowe z profesjonalnym przewoźnikiem, polegające na przewozie pracowników oraz osób współpracujących ze Spółką pomiędzy siedzibą Spółki a miejscami wskazanymi w umowie. Wynagrodzenie za świadczone przez przewoźnika usługi transportowe ustalone zostało w sposób ryczałtowy, za jeden dzień świadczenia usługi, bez względu na ilość korzystających z przewozu osób (pracowników lub osób współpracujących). Firma transportowa z każdym miesiącem wystawia na rzecz Spółki fakturę VAT, opiewającą na kwotę wynikająca z przemożenia wartości ryczałtowej i liczby dni pracy w danym miesiącu. Jednocześnie pracownicy i osoby współpracujące ponoszą częściowe koszty tej usługi, w zależności od tego, na jak długiej trasie korzystają z przewozu. Z uwagi na fakt, iż firma transportowa świadczy swoje usługi na trzech trasach różnej długości, koszt ponoszony przez osoby korzystające jest uzależniony od długości tej trasy i kształtuje się w wysokości 20,00 zł, 40,00 zł oraz 60,00 zł miesięcznie. Jako istotne wskazać należy, iż ani Pracodawca, ani Przewoźnik nie są w stanie kontrolować, który z pracowników bądź zleceniobiorców w danym dniu korzystał z usługi przewozu do siedziby lub z siedziby zakładu pracy. W związku z powyższym nie jest możliwe ustalenie wartości świadczenia przypadającego na poszczególne osoby w związku z niewiedzą, które z nich korzystają z transportu i w jakim zakresie. Wnoszenie odpłatności za usługi w sposób ryczałtowy uniemożliwia więc identyfikację ceny konkretnej usługi ponoszonej na konkretnego pracownika czy zleceniobiorcę. Tym samym nie jest możliwe ustalenie wartości faktycznie otrzymanego przez pracownika świadczenia. Ponadto fakt świadczenia tej usługi nie wynika ani z przepisów płacowych Pracodawcy, ani z umów o pracę czy umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  czy i w jaki sposób kwotę z faktury wystawionej przez przewoźnika Spółka jest zobowiązana doliczyć do przychodu pracownikom i zleceniobiorcom - w jaki sposób dokonać należytej podziału tej kwoty, celem odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również czy wartość tego świadczenia stanowić będzie podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
2.  czy możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na usługi transportowe pracowników.

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest zagadnienie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, tj. pytanie oznaczone nr 2.

W części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualne.

Spółka stoi na stanowisku, że przedstawione koszty jako wydatek na pracowników spełniają wymogi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W związku z powyższym, kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim.

Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, który określa art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z uwagi na fakt, iż treść tego artykułu nie zawiera regulacji dotyczących przedmiotowych wydatków, należy odnieść się do ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 ust. 1 tejże ustawy.

Spółka zawarła z przewoźnikiem umowę na usługi transportowe świadczone dla pracowników i zleceniobiorców Spółki, częściowo dofinansowując te przejazdy. W przedmiotowej sprawie poniesione przez Spółkę wydatki na nabycie usług transportowych mają niewątpliwie istotny związek z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami. Konieczność ich ponoszenia wynika z miejsca siedziby Spółki i związanych z tym trudnościami z dojazdem pracowników.

Należy przy tym dodać, iż usługi te wykonywane są jedynie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością.

Zatem ponoszone przez Spółkę koszty transportu pracowników jako koszty, mające pośredni wpływ na osiągnięte przychody, stanowią koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.