Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.119.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
grunty-grunt niezabudowany
podatnik
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

2Spółka z o. o. nabyła działkę o powierzchni 11.089 m od osoby fizycznej w formie aktu
    notarialnego. Do transakcji nie została wystawiona faktura ze względu na brak obowiązku
    podlegania zgłoszenia jako płatnika podatku od towarów i usług strony sprzedającej,
    nieruchomość została sprzedana bez naliczenia podatku VAT, a spółka nie miała
    możliwości na dokonanie odliczenia. Spółka dokonała zakupu ww. nieruchomości, ze
    względu na posiadane środki finansowe oraz atrakcyjną ofertę sprzedającego.
    Nieruchomość nie była używana w ramach działalności gospodarczej, nie jest częścią
    regularnej działalności. (Przepis: Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, który dotyczy zwolnienia
    z VAT transakcji dotyczących gruntów niezabudowanych, które nie są wykorzystywane w
    działalności gospodarczej) Działka jest niezabudowana, obowiązuje Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego - przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe,
    wysokość zabudowy do 1,5 kondygnacji, w związku z czym działka nie jest przeznaczona
    do celów rolniczych.
    Nieruchomość została zakupiona i nieużytkowana przez spółkę, obecna sytuacja
    finansowa firmy doprowadziła do konieczności upłynnienia majątku, należy traktować tę
    sytuację jako sprzedaż „osobistą" przez spółkę.
    Spółka nie wynajmowała działki oraz nie prowadziła i nie prowadzi działań związanych z
    uatrakcyjnieniem nieruchomości.
    Powołując się na zasadę neutralności VAT, podatek ten nie powinien stanowić obciążenia
    podatników, jeśli transakcja nie wiąże się z działalnością gospodarczą. Przedmiotem
    przeważającej działalności przedsiębiorcy jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków.
    Na ten moment spółka planuje dokonać sprzedaży ww. nieruchomości, spółka jest
    zgłoszona do urzędu jako płatnik podatku od towarów i usług, w związku z czym prosimy o
    interpretację czy spółka jako strona sprzedająca, jeżeli nie odliczyła VAT-u od zakupu, przy
    sprzedaży ma obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług w momencie
    dokonywania sprzedaży?

## Pytanie

Czy w momencie transakcji sprzedaży spółka ma obowiązek odprowadzenia podatku vat
    do urzędu, jeżeli w momencie zakupu była ona płatnikiem VAT-u, a zakupiona
    nieruchomość została po kwocie netto=brutto, ze względu na zakup od osoby fizycznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Analizując przytoczone przepisy oraz interpretacje, wnioskujecie Państwo, że spółka przy
    dokonaniu sprzedaży omawianej nieruchomości nie ma obowiązku doliczania podatku
    VAT do transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność – stanowiąca
    dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu ustawy – była opodatkowana tym
    podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do
    konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 15 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Jak wynika z wniosku, opisana we wniosku działka gruntu stanowi mienie spółki z o.o.
    Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną
    przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek świadomego działania organów
    spółki w okresie jej istnienia i właśnie z zamiarem wykorzystania go do prowadzenia
    działalności gospodarczej spółki. Tym samym sprzedaż działek gruntu będzie następować
    w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo w
    odniesieniu do tej transakcji wystąpią w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy. Zatem sprzedaż ww. nieruchomości będzie stanowić dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy
    towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Ww. regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”,
    zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje dostawy terenów
      niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art.
      12 ust. 1 lit. b).
    Stosownie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w
    sprawie C#468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen,
    teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Tym samym również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130), zwanej dalej ustawą o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Są nimi
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego,
    natomiast w przypadku jego braku – decyzja o warunkach zabudowy – jako akt
    indywidualny prawa administracyjnego. Zatem w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów. Tak więc charakter
    danego terenu wyznacza ww. plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też
    szerzej – przeznaczony pod zabudowę.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy w momencie transakcji sprzedaży spółka będzie
    miała obowiązek odprowadzenia podatku VAT do urzędu.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie działka niezabudowana dla
    której obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego i przeznaczona jest
    ona pod budownictwo mieszkaniowe.
    Jak wyżej wskazano, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    obejmuje zbycie gruntów niezabudowanych wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Tym samym z ww. zwolnienia od podatku od towarów i
    usług korzystać będą dostawy gruntów o charakterze wyłącznie rolnym, leśnym, itp.
    Elementem, który determinuje zastosowanie zwolnienia od podatku przy zbyciu gruntów
    niezabudowanych jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym o tym,
    że dany teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania
    przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.
    Tym samym z uwagi na fakt, że działka gruntu mająca być przedmiotem sprzedaży
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod
    zabudowę (mieszkaniową), jej sprzedaż nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Końcowo wskazać należy, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią
    przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w
    oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    W sprawie nie będzie miało zatem również miejsca zwolnienie z opodatkowania
    podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie został spełniony
    warunek przedstawiony w tym przepisie. Nie można bowiem uznać, że nie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku VAT w momencie nabycia ww. nieruchomości, jeśli
    – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego - nabycie nieruchomości nie nastąpiło w ramach
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane
    fakturą.
    Zatem sprzedaż przedmiotowej działki, z uwagi na brak możliwości zwolnienia od podatku
    w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jak również art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.