Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.169.2017.1.JŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-25
Teza: Jeżeli Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jedynie pośredniczy w transakcjach wymiany walut pomiędzy użytkownikami prowadzonej przez Niego internetowej platformy (nie jest właścicielem pieniędzy wpłacanych do indywidualnych wirtualnych portfeli użytkowników), to przychodem uzyskanym z tego tytułu jest wartość prowizji należna Wnioskodawcy z tytułu przeprowadzonych transakcji pośrednictwa w zakresie kupna-sprzedaży walut.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; internet; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; pośrednictwo; prowizje; przychód; waluta-wymiana walut
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 28 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa w wymianie walut przez internet – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa w wymianie walut przez internet.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polski rezydent podatkowy). Wnioskodawca prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowuje na tzw. zasadach ogólnych (podatek liniowy). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca pośredniczy w wymianie walut przy użyciu stworzonej przez siebie platformy internetowej. Działalność serwisu polega na udostępnieniu jego użytkownikom możliwości zawierania transakcji nabycia i zbycia walut obcych pomiędzy sobą tj. na pośrednictwie przy zawieraniu tych transakcji. Innymi słowy serwis stanowi narzędzie, które zostało stworzone celem kojarzenia osób chcących wymieniać między sobą waluty.

W celu rozpoczęcia korzystania z serwisu każdy klient musi się zarejestrować i tym samym utworzyć swoje indywidualne konto na portalu. Ponadto, przed rozpoczęciem korzystania z platformy konieczne jest również zaakceptowanie przez rejestrującego się regulaminu serwisu oraz dokonanie wpłaty środków pieniężnych w dowolnej wysokości do tzw. wirtualnego portfela.

Krąg podmiotów upoważnionych do korzystania z serwisu jest nieograniczony, z zastrzeżeniem posiadania przez nie rachunku bankowego w banku z siedzibą na terytorium Polski i po spełnieniu wymogu rejestracji na portalu. Wnioskodawca wdrożył konieczne narzędzia celem zapewnienia bezpieczeństwa transakcji.

Każdy użytkownik serwisu zarządza swoim wirtualnym portfelem za pośrednictwem indywidualnego konta. Użytkownik może wydawać za pośrednictwem indywidualnego konta zlecenia wymiany walut, jednak wyłącznie do wysokości wpłaconej przez siebie kwoty, znajdującej się w wirtualnym portfelu. Zlecenie wymiany walut może zostać złożone przez użytkownika serwisu w każdym czasie. Zaznaczyć należy, że aby transakcja wymiany walut doszła do skutku, konieczne jest aby inni użytkownicy serwisu złożyli zlecenie przeciwne. Ponadto, w każdym czasie użytkownik może wycofać wpłacone środki pieniężne bez dokonania transakcji.

Środki pieniężne wpłacane są przez użytkowników serwisu na wskazane im przez Wnioskodawcę rachunki bankowe. Dedykowane do tego celu rachunki bankowe prowadzone są w odrębnych walutach. Właścicielem rachunków bankowych jest Wnioskodawca. Służą one wyłącznie obsłudze transakcji zawieranych przez użytkowników serwisu i rozliczaniu tych transakcji. Dla prowadzonej przez siebie działalności operacyjnej Podatnik posiada odrębne konto bankowe. Środki pieniężne wpłacane przez użytkowników, znajdujące się w ich wirtualnych portfelach, są ich wyłączną własnością, aż do momentu kiedy na skutek przeprowadzonej transakcji, zostaną przekazane innemu użytkownikowi serwisu bądź zwrócone ich właścicielowi, zgodnie ze złożoną przez niego dyspozycją (tzn. zwrócone ich właścicielowi bez dokonania transakcji).

Wnioskodawca z tytułu zrealizowanej za pośrednictwem serwisu transakcji wymiany walut pobiera prowizję. Prowizja, w określonej w regulaminie serwisu wysokości (uzależnionej od wartości przeprowadzonej transakcji), jest potrącana przez Wnioskodawcę ze środków pieniężnych użytkownika znajdujących się w jego wirtualnym portfelu. Pobranie prowizji przez Wnioskodawcę następuje po zrealizowaniu usługi pośrednictwa, czyli po przeprowadzeniu transakcji wymiany walut pomiędzy użytkownikami serwisu. Pobranie prowizji następuje w momencie wypłaty środków pieniężnych użytkownikom po dokonanej wymianie (tj. w wymienionej walucie). Oznacza to, że użytkownicy będący uczestnikami zrealizowanej transakcji otrzymują kwotę pomniejszoną już o prowizję należną Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Co w przedstawionym stanie faktycznym stanowi dla Wnioskodawcy przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy dokonanie przez użytkowników serwisu wpłat środków pieniężnych na należące do Wnioskodawcy rachunki bankowe będzie powodowało u Wnioskodawcy powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, jego przychodem z prowadzonej za pośrednictwem serwisu internetowego, działalności gospodarczej jest prowizja.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W przedstawionej we wniosku sytuacji, Wnioskodawca świadczy usługi pośrednictwa w zawieraniu transakcji wymiany walut. Poprzez prowadzony przez siebie serwis internetowy kojarzy podmioty, które chcą przeprowadzić transakcje wymiany walut, a także udostępnia narzędzia, które umożliwiają ich przeprowadzenie. Za swoją usługę pośrednik pobiera od użytkowników portalu prowizję, której wysokość uzależniona jest od kwoty przeprowadzonej transakcji. Zgodnie z zawartą z użytkownikami serwisu umową, jest to jedyna kwota stanowiąca wynagrodzenie Wnioskodawcy. Tym samym, stanowi ona dla niego kwotę należną z tytułu świadczonych usług. W takim przypadku, przychodem o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie kwota należna za wykonaną usługę, tj. prowizja.

Podobne stanowisko w sprawie ustalenia, co stanowi przychód w przypadku usług pośrednictwa zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej nr IBPB-1-1/4511-314/15/EN z dnia 2 września 2015 r. oraz Dyrektor Krajowej Informacji podatkowej w interpretacji nr 1462-IPPB1.4511.63.2017.2.KS z dnia 14 marca 2017 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, wpłaty środków pieniężnych dokonane przez użytkowników serwisu nie powodują powstania u niego obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 14. ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przywołany przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą przychód ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Oznacza to, że za przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, pomniejszony o należny podatek od towarów u usług.

Zgodnie z ust. 1c. w/cyt. przepisu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1 h—1 j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 3 pkt 1 do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Wpłaty dokonane przez użytkowników warunkują możliwość korzystania z platformy internetowej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Zgodnie z warunkami serwisu, które przyszli użytkownicy muszą zaakceptować, aby dokonać transakcji konieczne jest dokonanie wpłaty środków pieniężnych w dowolnej walucie obsługiwanej przez serwis i w dowolnej wysokości na dedykowany rachunek bankowy. Zabezpieczenie środków pieniężnych użytkownika jeszcze przed dokonaniem transakcji ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania serwisu oraz bezpieczeństwa wymiany walut. Co więcej, ze środków wpłaconych przez użytkowników, po przeprowadzonej transakcji wymiany, pobierane jest wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu usługi pośrednictwa. Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku dyspozycji zwrotu środków pieniężnych złożonej przez użytkownika serwisu, bez dokonywania transakcji, wynagrodzenie nie jest pobierane.

Zaznaczyć nadto należy, że samo korzystanie z serwisu przez użytkowników jest darmowe i z tego tytułu Wnioskodawca nie pobiera żadnych opłat.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe wpłaty stanowią zaliczki na poczet usługi pośrednictwa wymiany walut i nie są jego przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychodem Wnioskodawcy z tego tytułu jest wyłącznie kwota otrzymanej prowizji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia przychodu należnego, w tym zakresie należy odnieść się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Przyjmuje się, iż są to przychody, co do których podatnikowi przysługuje skuteczne prawo ich domagania się od kontrahenta. Wobec tego kwoty należne trzeba utożsamiać z wymagalnymi świadczeniami. (…) Roszczenie staje się wymagalne z chwilą nadejścia terminu, w jakim świadczenie ma być spełnione ( art. 455 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny; Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej zwana : "k.c."), przy czym moment ten nie musi pokrywać się ani z datą zawarcia umowy będącej źródłem roszczenia, ani też z datą spełnienia świadczenia przez drugą stronę. Przychód należny powstaje w dacie, kiedy określona kwota przysługującego podatnikowi świadczenia pieniężnego staje się wymagalna i może on domagać się jej zapłaty. Identycznie interpretowany jest zapis dotyczący "kwoty należnej" z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie II FSK 1375/05 (publ. LEX nr 291825) wskazano, że cecha "należności" dotyczy kwot, które są wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, a zatem zasadne jest przyjęcie, iż przychodami w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. stają się kwoty, których podatnik może skutecznie się domagać od swego kontrahenta (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. II FSK 2402/11).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowuje na tzw. zasadach ogólnych (podatek liniowy). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca pośredniczy w wymianie walut przy użyciu stworzonej przez siebie platformy internetowej. Działalność serwisu polega na udostępnieniu jego użytkownikom możliwości zawierania transakcji nabycia i zbycia walut obcych pomiędzy sobą tj. na pośrednictwie przy zawieraniu tych transakcji. W celu rozpoczęcia korzystania z serwisu każdy klient musi się zarejestrować i tym samym utworzyć swoje indywidualne konto na portalu. Każdy użytkownik serwisu zarządza swoim wirtualnym portfelem za pośrednictwem indywidualnego konta. Środki pieniężne wpłacane są przez użytkowników serwisu na wskazane im przez Wnioskodawcę rachunki bankowe. Dedykowane do tego celu rachunki bankowe prowadzone są w odrębnych walutach. Właścicielem rachunków bankowych jest Wnioskodawca. Służą one wyłącznie obsłudze transakcji zawieranych przez użytkowników serwisu i rozliczaniu tych transakcji. Dla prowadzonej przez siebie działalności operacyjnej Podatnik posiada odrębne konto bankowe. Środki pieniężne wpłacane przez użytkowników, znajdujące się w ich wirtualnych portfelach, są ich wyłączną własnością, aż do momentu kiedy na skutek przeprowadzonej transakcji, zostaną przekazane innemu użytkownikowi serwisu bądź zwrócone ich właścicielowi, zgodnie ze złożoną przez niego dyspozycją (tzn. zwrócone ich właścicielowi bez dokonania transakcji). Wnioskodawca z tytułu zrealizowanej za pośrednictwem serwisu transakcji wymiany walut pobiera prowizję, w określonej w regulaminie serwisu wysokości (uzależnionej od wartości przeprowadzonej transakcji) i jest potrącana przez Wnioskodawcę ze środków pieniężnych użytkownika znajdujących się w jego wirtualnym portfelu. Pobranie prowizji przez Wnioskodawcę następuje po zrealizowaniu usługi pośrednictwa, czyli po przeprowadzeniu transakcji wymiany walut pomiędzy użytkownikami serwisu. Pobranie prowizji następuje w momencie wypłaty środków pieniężnych użytkownikom po dokonanej wymianie (tj. w wymienionej walucie). Użytkownicy będący uczestnikami zrealizowanej transakcji otrzymują kwotę pomniejszoną już o prowizję należną Wnioskodawcy.

Jak wskazano we wniosku, zgodnie z umowami zawartymi z użytkownikami serwisu, za świadczenie usług pośrednictwa Wnioskodawca pobiera wyłącznie ustaloną prowizję. Zatem w sytuacji, gdy rola Wnioskodawcy sprowadza się do pośrednictwa, przychodem z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej będzie kwota należna za wykonaną usługę, tj. wartość prowizji.

Reasumując, mając na względzie przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz przywołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jedynie pośredniczy w transakcjach wymiany walut pomiędzy użytkownikami prowadzonej przez Niego internetowej platformy (nie jest właścicielem pieniędzy wpłacanych do indywidualnych wirtualnych portfeli użytkowników), to przychodem uzyskanym z tego tytułu jest wartość prowizji należna Wnioskodawcy z tytułu przeprowadzonych transakcji pośrednictwa w zakresie kupna-sprzedaży walut.

Ponadto, opierając się na treści wniosku oraz oświadczeniu Wnioskodawcy, iż nie jest właścicielem wpłacanych przez użytkowników portalu internetowego pieniędzy na Jego konto bankowe, a jedynie pośredniczy w transakcjach wymiany walut udostępniając swoją platformę internetową, stwierdzić należy, że przedmiotowe wpłaty nie są przychodem z działalności gospodarczej, lecz jak wskazano powyżej przychodem będzie prowizja.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że w sytuacji gdy przychody należne wyrażone są w walucie obcej, mogą powstawać różnice kursowe, o których mowa w przepisie 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwestia różnic kursowych nie była jednak rozstrzygana w niniejszej interpretacji, gdyż nie była przedmiotem złożonego wniosku.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Należy przy tym zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania – właściwy organ – ustali, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest odmienny od rzeczywistego, to wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.