Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-79/09/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-12
Teza: Czy pożyczka udzielona przez podatnika podatku od towarów i usług podatnikowi tegoż podatku jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: obowiązek; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2009r. (data wpływu do tut. Organu – 19 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawartej umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2009r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawartej umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka z o.o.) w dniu 12 sierpnia 2008r. otrzymał pożyczkę pieniężną w kwocie 2.000.000 zł od przedsiębiorcy, który wraz z wnioskodawcą jest spółką powiązaną innego przedsiębiorcy, natomiast między sobą nie są w żaden sposób powiązani kapitałowo. Strony są czynnymi podatnikami podatku VAT. Przedsiębiorca udzielający pożyczki nie posiada w swojej działalności wpisu o usługach udzielania pożyczek, zajmuje się natomiast handlem wyrobami stalowymi.

W dniu 26 sierpnia 2008r. w związku z ww. pożyczką została złożona w urzędzie skarbowym deklaracja w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych i uregulowany został podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 40 000 zł. Umowa pożyczki została zawarta w formie pisemnej. Pożyczka została udzielona z oprocentowaniem, a faktury VAT dotyczące odsetek wystawione będą po uregulowaniu kolejnych rat pożyczki, z uwzględnieniem wykazania zwolnienia tych kwot z podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wnioskodawca jako pożyczkobiorca jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych czy też nie ma takiego obowiązku?

Zdaniem wnioskodawcy, jako pożyczkobiorca nie ma on obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych od udzielonej mu pożyczki. Każdy podmiot jest uprawniony do korzystania z instytucji prawa cywilnego w ramach wyrażonej w Kodeksie cywilnym swobody zawierania umów. Do zawierania umów pożyczki nie jest niezbędne posiadanie w umowie spółki zapisów, że spółka jest uprawniona do zawierania tego rodzaju umów cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlega świadczenie usług przy czym zgodnie z art. 8 ust. 3 tej ustawy pod pojęciem usług rozumie się usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Z przepisów powyższych wynika, że za usługi w statystyce publicznej uznawane są czynności, niezależnie od tego, czy podatnik ma tę usługę wpisaną w zakres swojej działalności gospodarczej. Czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W opinii wnioskodawcy, potwierdza tę tezę art. 5 ust. 2 ww. ustawy stanowiący, że czynności określone w art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Za działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy uważa się wszelką działalność również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Zatem, zdaniem wnioskodawcy należy stwierdzić, że udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą można zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać tę czynność za rodzącą obowiązki w podatku VAT, nawet gdy czynność ta nie znajduje się w jej zakresie działania.

Według wnioskodawcy, w świetle powyższego, udzielanie pożyczek podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z tym, że usługi te korzystają ze zwolnienia z tego podatku (art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z poz. 3 do zał. 4). Uwzględniając brzmienie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych usługa pożyczki w tym przypadku nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest, zgodnie ze złożonym wnioskiem, ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy również nadmienić, iż w przedmiotowej sprawie – jako, że czynność cywilnoprawna została dokonana przed 01 stycznia 2009r. - będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. Nr 68 z 2007r., poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki.

Stosownie do treści art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa umowa podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług otrzymał od innej spółki, również czynnego podatnika podatku od towarów i usług, pożyczkę pieniężną. Pożyczkobiorca i pożyczkodawca nie są między sobą w żaden sposób powiązani kapitałowo. Udzielający pożyczki nie posiada w swojej działalności wpisu o usługach udzielania pożyczek. Jeżeli zatem usługa udzielonej wnioskodawcy pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostanie uznana za podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczącą się w zakresie zwolnienia od tego podatku, pożyczka ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a pożyczkobiorca z tytułu otrzymanej pożyczki nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym razie na wnioskodawcy, jako pożyczkobiorcy ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki.

Należy zatem stwierdzić, że o ile ustalenia wnioskodawcy poczynione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług są prawidłowe, to przedmiotowa umowa pożyczki zawarta przez wnioskodawcę jest wyłączona z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-30