Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.62.2018.2.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-26
Teza: w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych z tytułu wniesienia przez gminę będącą jedynym udziałowcem spółki komunalnej aportu do tej spółki
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja podatkowa; gmina; podmiot-podmioty powiązane
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 lutego 2018 r. (data wpływu 20 lutego 2018 r.), uzupełnionym 4 kwietnia 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych z tytułu wniesienia przez gminę będącą jedynym udziałowcem spółki komunalnej aportu do tej spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych z tytułu wniesienia przez gminę będącą jedynym udziałowcem spółki komunalnej aportu do tej spółki.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 marca 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.62.2018.1.BJ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 4 kwietnia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem wodociągowo - kanalizacyjnym zorganizowanym jako Sp. z o.o. Gminy X.

Przepisy art. 9a ust. 1d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm. dalej jako updop) określają zasady stosowania cen transferowych, jednakże brak tam regulacji odnoszącej się wprost do wnoszonych na rzecz spółki (w realiach niniejszego przypadku - spółki komunalnej) aportów przez gminę, będącą jedynym udziałowcem.

Zgodnie z przepisami art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g i h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.), w kompetencji rady gminy mieści się również decydowanie o szeroko pojętych zasadach rozporządzania mieniem gminnym, w tym określanie zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta (burmistrza) oraz prowadzenie polityki organizacyjnej wobec gminnych jednostek organizacyjnych i spółek komunalnych. Przepis ten należy interpretować jako upoważnienie ustawowe do stanowienia aktów prawa miejscowego w tym zakresie. Wobec Wnioskodawcy miarodajną w tym względzie jest Uchwała Rady Miejskiej X z 5 grudnia 2007 r. w sprawie zasad wnoszenia i zbywania udziałów w spółkach prawa handlowego przez Burmistrza Miasta X. Wymaga podkreślenia, iż zgodnie z jej treścią Burmistrz Miasta X jest upoważniony do wnoszenia do spółek prawa handlowego w zamian za obejmowane udziały wkładów niepieniężnych w postaci składników aktywów, mogących zgodnie z przepisami prawa stanowić wkład niepieniężny, po zasięgnięciu opinii Rady Miejskiej X w zakresie celowości zamierzenia oraz wyceny wnoszonego mienia (§ 1 ust. 1 pkt 2 ww. Uchwały Rady Miejskiej X).

Oznacza to, że na etapie wnoszenia aportu do Wnioskodawcy przez Gminę X jako jej jedynego udziałowca, wycenione aktywa (w postaci mienia - aportu) stanowią już przedmiot kompleksowej wyceny, a dokonany w tym zakresie szacunek nie podlega kwestionowaniu przez Wnioskodawcę.

Dlatego też Wnioskodawca zwraca się o dokonanie interpretacji budzących wątpliwość podatnika w tym zakresie regulacji art. 9a ust. 1d pkt 1-3 oraz art. 9a ust. 3d updop. W szczególności chodzi o potwierdzenie lub zaprzeczenie, czy wniesienie aportu do spółki komunalnej przez gminę jako jej jedynego udziałowca, uznane może być za transakcję, warunkującą konieczność sporządzania dokumentacji cen transferowych tak, jakby miało to miejsce w przypadku usług zawierających się w profilu działalności przedsiębiorstwa, zrealizowanych odpłatnie na rzecz tej gminy.

Innymi słowy chodzi o ustalenie, czy wobec Wnioskodawcy brak obowiązku sporządzenia dokumentacji dotyczącej cen transferowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 9a ust. 3d updop - tzn. określenie ceny przedmiotu transakcji (wniesienia aportu) wynika z przepisu ustawy (wskazana ustawa o samorządzie gminnym) oraz wydanego z jej delegacji ustawowej innego aktu normatywnego - aktu prawa miejscowego o mocy powszechnie obowiązującej na terenie działania organu, który go wydał (powołana Uchwała Rady Miejskiej X).

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 28 marca 2018 r. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że aport, który został wniesiony przez Gminę, jako jedynego udziałowca Wnioskodawcy, o którym mowa we wniosku, został wniesiony w 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wniesienie przez gminę będącą jedynym udziałowcem spółki komunalnej do tej spółki aportu w wysokości powodującej osiągnięcie przez spółkę wartości, o których stanowią przepisy art. 9a ust. 1d pkt 1-3 oraz art. 9a ust. 3d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm. dalej jako updop), uzasadnia uznanie wniesienia aportu za czynność implikującą konieczność prowadzenia dokumentacji cen transferowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność prawna polegająca na wniesieniu przez gminę do spółki komunalnej, której jest jedynym udziałowcem aportu zwiększającego kapitał zakładowy tej spółki, pomimo osiągnięcia kwot warunkujących zastosowanie cen transferowych i sporządzeniu stosownej w tym zakresie dokumentacji z tytułu zwykłych transakcji (np. usług realizowanych na rzecz gminy) nie aktywuje obowiązku zastosowania reżimu właściwego do zastosowania cen transferowych (w tym prowadzenia dokumentacji).

Zdaniem Wnioskodawcy należy podkreślić, iż skoro aporty wnoszone do spółki komunalnej, jaką jest Wnioskodawca, przez Gminę X, są już wycenione po zasięgnięciu opinii Rady Miejskiej X, to przekazanie to odbywa się w oparciu o przepis ustawy (o samorządzie gminnym) oraz wydanego na jej podstawie aktu normatywnego (powołana uchwała Rady Miejskiej X).

Powoduje to, iż Wnioskodawca nie powinien prowadzić dokumentacji dotyczącej cen transferowych - wobec nieprzekroczenia limitów kwot lub przyjmowania aportu przekazywanego na podstawie delegacji ustawowej i w oparciu o akt prawa miejscowego (art. 9a ust. 1d pkt 1-3 oraz art. 9a ust. 3d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. updop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie wskazać należy, że w kontekście zadanego pytania, wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia była wyłącznie kwestia dotycząca obowiązku sporządzenia dokumentacji cen transferowych z tytułu wniesienia przez gminę będącą jedynym udziałowcem spółki komunalnej aportu do tej spółki.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm.; dalej: „updop”) – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r., podatnicy:

1.  których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:
    1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty) ‒ lub
2.  dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 euro, lub
3.  zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:
    1.  umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub
    2.  umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 20 000 euro

*   są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

Zgodnie z art. 9a ust. 1d ustawy o CIT, za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość 50.000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy przekroczyły równowartość:

1.  2.000.000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 20.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 50.000 euro powiększoną o 5.000 euro za każdy 1.000.000 euro przychodu powyżej 2.000.000 euro;
2.  20.000.000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 100.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 140.000 euro powiększoną o 45.000 euro za każde 10.000.000 euro przychodu powyżej 20.000.000 euro;
3.  100.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość w roku podatkowym przekracza kwotę stanowiącą równowartość kwoty 500.000 euro.

Stosownie do art. 11 ust. 1 updop, jeżeli:

1.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

\-i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Należy zaznaczyć, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2175, dalej: „ustawa nowelizująca”).

Zgodnie z art. 11 ust. 4 updop, w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2018 r., przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Zgodnie więc z nowym brzmieniem art. 11 ust. 4 updop, za podmioty powiązane nie są uznawane podmioty, których udziałowcem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy nowelizującej, art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - stosuje się do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2017 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym, zorganizowanym jako Sp. z o.o., której 100% udziałowcem jest Gmina. W 2017 r. Wnioskodawca otrzymał od Gminy aport, którego wartość przekracza wartości określone w art. 9a updop, warunkujące obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej tej transakcji.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że skoro 100% udziałowcem Wnioskodawcy jest Gmina, a od 2017 r. za podmioty powiązane nie są uznane podmioty, których udziałowcem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, to Spółka nie jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej dla transakcji realizowanych z Gminą.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.