Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-1029/08/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-09
Teza: Czy odpłatność za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla dzieci pracowników niepełnosprawnych jest świadczeniem wolnym od podatku dochodowego? Świadczenie otrzymała osoba – dziecko osoby niepełnosprawnej, której pobyt został potwierdzony fakturą z opisem pobytu dziecka, a koszt sfinansowany został ze środków z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych-Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych; niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych; pomoc-pomoc indywidualna dla osób niepełnosprawnych; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Usługowej Spółdzielni Inwalidów przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 10 marca 2008r.), uzupełnionym w dniu 16 maja 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatności za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla dzieci pracowników niepełnosprawnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatności za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla dzieci pracowników niepełnosprawnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 24 kwietnia 2008r. wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. W dniu 15 maja 2008r. wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółdzielnia posiadająca status zakładu pracy chronionej (ZPChr) tworzy zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON), którego jest również dysponentem. Środki funduszu wnioskodawca przeznacza na indywidualną pomoc. Pomoc tę przeznacza na następujące rodzaje wydatków: odpłatność za przejazd w obie strony i pobyt na turnusach rehabilitacyjnych wraz z opiekunem, jeżeli lekarz zaleci uczestnictwo opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym, wczasach lub wypoczynku zorganizowanym w innych formach, odpłatność za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla niepełnosprawnych dzieci pracowników, a także dla dzieci osób niepełnosprawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odpłatność za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla dzieci pracowników niepełnosprawnych jest świadczeniem wolnym od podatku dochodowego? Świadczenie otrzymała osoba – dziecko osoby niepełnosprawnej, której pobyt został potwierdzony fakturą z opisem pobytu dziecka, a koszt sfinansowany został ze środków z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Zdaniem wnioskodawcy w art. 21 ust. 1 pkt 27 zapisano: „wolne od podatku dochodowego są otrzymane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych”. Pobyt dziecka na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych nie jest świadczeniem wolnym od podatku dochodowego, choć pobyt został sfinansowany z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w ramach indywidualnej pomocy, świadczenie uzyskała osoba tzn. dziecko nie legitymujące się niepełnosprawnością. Jednak ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 78 stwierdza, że wolne od podatku dochodowego są dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18 z innych źródeł – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł. Zatem finansowanie pobytu dziecka nie legitymującego się niepełnosprawnością na wymienionych formach wypoczynku z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych do kwoty 760 zł jest wolne od podatku dochodowego.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wolne od podatku dochodowego są otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz z zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w ww. przepisie jest ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2008r. Nr 14, poz. 92) oraz wydane na podstawie art. 33 ust. 11 tej ustawy rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810).

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ww. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, prowadzący zakład pracy chronionej tworzy zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zwany dalej „funduszem rehabilitacji”. Natomiast z art. 33 ust. 4 tej ustawy wynika, iż środki funduszu rehabilitacji są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, w tym na indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków.

Przepisu § 1 ww. rozporządzenia w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych stanowi, iż rozporządzenie określa:

1.  rodzaje wydatków ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zwanego dalej "funduszem rehabilitacji", w tym w ramach zasady de minimis;
2.  warunki wykorzystania środków funduszu rehabilitacji;
3.  zakres, warunki i formy udzielania pomocy indywidualnej;
4.  tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystania środków funduszu rehabilitacji;
5.  warunki tworzenia indywidualnych programów rehabilitacji, w tym skład i zakres działania komisji rehabilitacyjnej tworzącej te programy.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 11 lit. g ww. rozporządzenia środki funduszu rehabilitacji przeznacza się m.in. na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych na odpłatność za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla niepełnosprawnych dzieci pracowników, a także dla dzieci osób niepełnosprawnych.

Z przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wynika, iż pomoc indywidualną, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 11, przyznaje się na wniosek osób niepełnosprawnych:

1.  zatrudnionych w zakładzie na podstawie stosunku pracy lub umowy o pracę nakładczą, w tym przebywających na urlopach bezpłatnych oraz urlopach wychowawczych,
2.  będących uczniami odbywającymi praktyczną naukę zawodu w tym zakładzie,
3.  niepracujących byłych pracowników tego zakładu, z zastrzeżeniem § 7.

Analizując powyższe przepisy należy mieć dodatkowo na względzie definicje rehabilitacji oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej zawarte w art. 7, 8 i 9 ww. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej.

Rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy.

Rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym, a realizowana jest przede wszystkim przez:

1.  wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej osoby niepełnosprawnej,
2.  wyrabianie umiejętności samodzielnego wypełniania ról społecznych,
3.  likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych. technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji,
4.  kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw i zachowań sprzyjających integracji z osobami niepełnosprawnymi.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w aspekcie celowości, wszystkie wydatki finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w ramach pomocy indywidualnej dla niepełnosprawnych pracowników stanowią świadczenia z zakresu rehabilitacji, w szczególności społecznej i zawodowej.

Wobec powyższego pomoc indywidualna dla osób niepełnosprawnych na odpłatność za pobyt na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych dla niepełnosprawnych dzieci pracowników, a także dla dzieci osób niepełnosprawnych, stanowi świadczenie na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych zwolnioną z podatku dochodowego na postawie art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powołanych powyżej przepisów prawa oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że stanowisko wnioskodawcy, iż odpłatność za pobyt dziecka (nie legitymującego się niepełnosprawnością) pracownika niepełnosprawnego, na koloniach, obozach oraz turnusach rehabilitacyjnych finansowana w ramach indywidualnej pomocy z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych nie jest świadczeniem wolnym od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale zwolniona na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 tej ustawy, jest **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.