Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-291/12/13-5/S/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-07
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym, przekazywane nagrody (których wartość nie przekracza 760 złotych) wydawane osobom fizycznym w ramach konkursów organizowanych i emitowanych przez Wydawnictwo, korzystają ze zwolnienia z podatku PIT?
Słowa kluczowe: konkursy; nagrody; uczestnicy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2988/12 (data wpływu 22.07.2013 r.) - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15.03.2012 r. (data wpływu 23.03.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia od opodatkowania nagród przyznawanych w konkursach organizowanych przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.03.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia od opodatkowania nagród przyznawanych w konkursach organizowanych przez Wnioskodawcę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wydawnictwo zajmuje się działalnością wydawniczą i promocyjną oraz jest wydawcą internetowego periodyku „X.”, który został zarejestrowany i wpisany do sądowego rejestru dzienników i czasopism. W ramach swojej działalności Wydawnictwo planuje organizować różnego rodzaju konkursy, w których przewidziane są nagrody dla uczestników, a także informować o nich potencjalnych uczestników poprzez wydawane przez siebie czasopismo. Wartość nagród nie będzie przekraczała 760 złotych. Konkursy będą realizowane na rzecz Wydawnictwa, jak i na rzecz jego kontrahentów \[dalej: „Kontrahent”\]. Wydawnictwo będzie zawsze występowało jako organizator konkursu.

Konkursy organizowane przez Wydawnictwo nie charakteryzują się żadnym stopniem losowości, więc nie można ich uznać za jakiekolwiek loterie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 r. (Dz. U. 2009, Nr. 201 Poz. 1540, ze zm.). Zwycięzcą wyżej wymienionych konkursów będzie mógł zostać uczestnik, którego wybierze specjalnie w tym celu powołane jury. Sposób wyboru zwycięzcy konkursu oraz inne zasady będą każdorazowo określane w regulaminie konkursu dostępnym dla wszystkich uczestników, przy czym uczestnikami nie będą pracownicy Wydawnictwa.

Wydawnictwo nie prowadzi działalności produkcyjnej ani handlowej, a zakup towarów, które mają być przeznaczone jako nagrody w konkursach, nie ma na celu ich dalszej odsprzedaży w kraju lub zagranicą. Wydawnictwo nabywać będzie towary od podmiotów zewnętrznych lub od Kontrahentów. W ramach swojej działalności Wydawnictwo nie prowadzi handlu towarami, a jedynie świadczyć będzie usługi marketingowe i reklamowe dla Kontrahenta. Wydawnictwo pragnie podkreślić, iż w związku z organizacją powyżej wspomnianych konkursów, przestrzegane będą przepisy ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. 1997, Nr 133, poz. 883 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym, przekazywane nagrody (których wartość nie przekracza 760 złotych) wydawane osobom fizycznym w ramach konkursów organizowanych i emitowanych przez Wydawnictwo, korzystają ze zwolnienia z podatku PIT?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Zdaniem Wydawnictwa, wydawane przez nie nagrody osobom fizycznym w ramach organizowanych i ogłaszanych przez Wydawnictwo konkursów, korzysta ze zwolnienia z podatku PIT.

Uzasadnienie W myśl art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT, od uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Wyjątek przewidziany w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT określa, iż zwolniona od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Z powyższego wynika, iż aby dana nagroda korzystała ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT, muszą być spełnione następujące warunki:

*   nagroda przyznawana jest w związku z konkursem organizowanym przez środki masowego przekazu;
*   nagroda przyznawana jest w związku z konkursem emitowanym (ogłaszanym) przez środki masowego przekazu;
*   wartość nagrody nie przekracza 760 zł.

Definicja konkursu

Przepisy ustaw podatkowych nie definiują pojęcia konkursu, stąd należy posłużyć się słownikowymi definicjami. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (pod red. M. Szymczaka, Y., Warszawa 2002 r.) konkurs to: „impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możność wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykłe wyróżnianych nagrodami”. Natomiast z Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją B. Dunaja, wyd. Cykada, str. 202 wynika, iż „konkurs”, to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród.

W związku z faktem iż konkursy organizowane przez Wydawnictwo cechują się współzawodnictwem, posiadają regulamin i dla zwycięzcy wybieranego przez jury przewidziana jest nagroda, należy uznać je za konkursy, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT.

Definicja środka masowego przekazu

Ustawa o PIT nie definiuje co do zasady środków masowego przekazu, wskazuje jednak przykład)” podmiotów uznawanych za nie, wymieniając - prasę, radio i telewizję.

Według definicji Wydawnictwa Y. S.A., środki masowego przekazu to środki komunikowania masowego, mass media, środki masowej informacji propagandy, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności.

Ponadto prasa definiowana jest w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe \[Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm. - dalej: „Prawo prasowe”\]. W rozumieniu art. 7 ust. 2 Prawa prasowego - „prasa” oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele- i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską.

Kwestia definicji prasy była poruszana w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt IV KK 174/07 w którym stwierdzono: „W świetle przepisów prawa prasowego bezspornym jest, że prasa oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości a ukazują się nie rzadziej niż raz w roku art. 7 ust. 1 pkt . 1 pr.pr. (\`(...)\`)\`(...)\` Ustawodawca wyraźnie i jednoznacznie stwierdza, że prasę są zarówno dzienniki i czasopisma jak i „wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania (…) upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania.” - art. 7 ust. 2 pkt . 1 in fine. W tej sytuacji jest rzeczą bezsporną, że dzienniki i czasopisma przez to że ukazują się w formie przekazu Internetowego nie tracą znamion tytułu prasowego, i to zarówno wówczas gdy przekaz internetowy towarzyszy przekazowi utrwalonemu na papierze, drukowanemu, stanowiąc inną, elektroniczną jego postać w systemie on line jak i wówczas gdy przekaz istnieje tylko w formie elektronicznej w Internecie, ale ukazuje się tylko periodycznie spełniając wymogi, o których mowa w art. 7 ust. 2 pr.pr.”.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w kolejnym postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt III KK 250/10, gdzie zostało podkreślone: „Tak więc przekaz za pośrednictwem Internetu, jeżeli spełnia wymogi określone w treści art. 7 ust. 2 pkt 1 pr. pr., jest prasą, a interwał czasowy w jakim się pojawia determinuje to, czy jest to dziennik w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 2 pr. pr., czy też czasopismo w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 2 pr. pr.”.

Dodatkowo, podkreślić należy, że periodyk wydawany przez Wydawnictwo został wpisany do rejestru dzienników i czasopism przez Sąd Okręgowy w Warszawie m.in. na podstawie prawa prasowego. W związku z powyższym, nie ulega wątpliwości, że Wydawnictwo należy klasyfikować jako prasę, która mieści się w definicji środka masowego przekazu wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT.

Ze względu na fakt, iż organizatorem konkursu jest wydawnictwo wydające periodyk wpisany do rejestru dzienników i czasopism, należy uznać iż warunek dotyczący organizowania konkursu przez środki masowego przekazu zostaje spełniony. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 maja 2008 r., znak IBPB2/415-323/08/HK.

Warto podkreślić, że w ostatnio wydawanych interpretacjach podatkowych dyrektorzy izb skarbowych stoją na stanowisku, że Internet można uznać za środek masowego przekazu. Organy podatkowe podkreślają, iż o ile konkurs może być ogłaszany w Internecie, to nie można uznać, iż Internet jest organizatorem konkursu. Przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 listopada 2011 r., znak IBPBII/1/415-732/11/BJ.

Ponadto należy dodać, iż organizowanie przez podmioty nie będące środkami masowego przekazu (np. bank czy telefonię komórkową) konkursów, poprzez wykorzystanie strony internetowej (zawierającej się w definicji środka masowego przekazu), nie będzie korzystało ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT. Jak wynika z orzecznictwa, wymóg ogłoszenia w środku masowego przekazu jest w powyższej sytuacji dotrzymany, jednak ze względu na brak zaklasyfikowania podmiotu organizującego konkurs jako środka masowego przekazu nie można stosować zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT. Tak stwierdził między innymi skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1189/09.

W przypadku Wydawnictwa, ze względu na fakt, iż Wydawnictwo będzie zaliczane do kategorii prasy, konkurs będzie zarówno organizowany jak i emitowany (ogłaszany) przez środek masowego przekazu. W związku z tym, wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT będą w całości wypełnione przez Wydawnictwo i wydawane przez nią nagrody (do 760 zł) w ramach konkursów będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Wydawnictwo nie będzie zobowiązane jako płatnik do obliczenia i poboru podatku PIT z tego tytułu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wydał na podstawie ww. wniosku interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Nr IPPB2/415-291/12-2/LS z dnia 15.06.2012 r., w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W powyższej interpretacji stwierdzono że, Wnioskodawca zajmuje się działalnością wydawniczą i promocyjną oraz jest wydawcą internetowego periodyku „X.”. Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdyby organizatorem, jak i miejscem ogłoszenia konkursów, były środki masowego przekazu. Natomiast jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, organizatorem konkursów jest Wnioskodawca, który - w świetle wyżej przytoczonych definicji - instytucją zaliczaną do środków masowego przekazu nie jest. Wnioskodawca jest wydawcą który wykorzystuje współczesne narzędzie komunikowania się (jakim jest Internet) do ogłaszania konkursów w wydawanym przez siebie czasopiśmie internetowym. W konsekwencji, wygrane w konkursach stanowią przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja została doręczona w dniu 27.06.2012 r.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 10.07.2012 r. (data wpływu 12.07.2012 r.) Spółka wezwała tut. Organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe tut. Organ pismem z dnia 13.08.2012 r. Nr IPPB2/415-291/12-4/LS (skutecznie doręczonym w dniu 17.08.2012 r.) stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji.

W dniu 10.09.2012 r. (data wpływu 20.09.2012 r.) Strona złożyła za pośrednictwem tut. Organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydaną interpretację indywidualną Nr IPPB2/415-291/12-2/LS z dnia 15.06.2012 r.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.03.2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2988/12 została uchylona przedmiotowa interpretacja indywidualna.

Zdaniem Sądu, stanowisko organu interpretacyjnego wyrażone w zaskarżonej interpretacji prawa podatkowego jest nieprawidłowe

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako „p.p.s.a.”, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Sąd, mając na względzie opisaną kognicję, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną ponieważ narusza ona przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. W myśl tego przepisu, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „środki masowego przekazu”. Również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia.

Sąd podkreślił, iż w ocenie Spółki wygrane, o ile wartościowo nie przekraczają kwoty 760 zł, korzystają ze zwolnienia podatkowego ponieważ są nagrodami w konkursach organizowanych i emitowanych przez środek masowego przekazu jakim jest internetowy periodyk pod nazwą „X.”, wydany przez spółkę i zarejestrowany w rejestrze sądowym.

W ocenie Ministra Finansów stanowisko spółki jest nieprawidłowe bowiem ogłasza konkursy jako wydawca periodyku. Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdyby organizatorem, jak i miejscem ogłoszenia konkursów, były środki masowego przekazu. Natomiast jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, organizatorem konkursów jest Skarżąca, która instytucją zaliczaną do środków masowego przekazu nie jest. Minister zaznaczył, iż Skarżąca jest wydawcą który wykorzystuje współczesne narzędzie komunikowania się (jakim jest i internet) do ogłaszania konkursów w wydawanym przez siebie czasopiśmie internetowym.

Zdaniem Sądu, stanowisko Ministra Finansów nie jest zgodne z wykładnią przepisu, Zauważyć należy, że wskazanie przez ustawodawcę, w nawiasie występującym w przepisie, środków masowego przekazu ma charakter przykładowy. Treść nawiasu nie stanowi zamkniętego, enumeratywnie wyliczonego katalogu. Wobec tego uzupełnienie zawartych w nawiasie pojęć nowym, współczesnym środkiem masowego przekazu jakim jest Internet nie stanowi nadużycia prawa. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych pochodzi z 26 lipca 1991 r., zapis w punkcie 68 został wprowadzony w życie również z dniem 1 stycznia 1992 r. aczkolwiek inna była wówczas kwota nagród wolnych od podatku, a mianowicie była to trzykrotność najniższego wynagrodzenia za pracę, ogłoszona za grudzień roku poprzedniego. Obecnie obowiązująca wersja - 760 zł, została wprowadzona ustawą z dnia 21 listopada 2001 r. (Dz. U. 134, poz. 1509) i zmieniona ustawą z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679). Uwzględniając datę powstania przepisu należy zasadnie przypuszczać, że Internet nie był wówczas środkiem komunikacji, a na pewno o charakterze masowym. Zauważyć przy tym należy, że periodyk internetowy został zarejestrowany i wpisany do rejestru sądowego na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lipca 1990 r. w sprawie rejestru dzienników i czasopism (Dz. U. Nr 46, poz. 275). Jest więc legalnym czasopismem chociaż nie w formie drukowanej, co potwierdza pogląd o uznaniu Internetu za środek masowego przekazu. Za taką koncepcją przemawiają również słowniki języków obcych wskazujące, że środki masowego przekazu to środki komunikowania masowego czyli instytucje za pomocą których kieruje się pewne treści do nieograniczonej liczby osób. Określenie „mass” pochodzi z łaciny - co oznacza „masowy”, a „media” z angielskiego co oznacza „pośrednictwo”, a więc masowe środki przekazu (por. Władysław Kopaliński - Słownik Wyrazów Obcych Wydanie XXI str. 322). W zasadzie zaskarżona interpretacja temu nie zaprzecza dowodzi jedynie, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdyby organizatorem, jak i miejscem ogłoszenia konkurs6w, były środki masowego przekazu.

W ocenie Sądu nie jest to właściwa wykładnia. Jak wiadomo zarówno prasa, radio jak i telewizja są przekaźnikami najprzeróżniejszych artykułów programów i reklam, które tworzy określony właściciel środka masowego przekazu lub wydawca konkretnego programu. Tak więc właścicielem i/lub wydawcą jest określona organizacja np. spółka, przedsiębiorstwo państwowe, stowarzyszenie, fundacja, a nawet osoba fizyczna jako przedsiębiorca. To właściciel lub wydawca za zgodą właściciela jest technicznym organizatorem konkursu określonego rodzaju, nie może być organizatorem sieć połączeń, a więc sieć nośników. Nośniki stanowią sieć technicznego przekazu tak jak dla prasy drukowanej stanowi ją gazeta. Internet to połączenie słów „lnter” z łacińskiego między i „net” - z angielskiego sieć - Słownik Wyrazów Obcych Europa 2001 str. 330,331.

Zdaniem Sądu interpretowany przepis należy rozumieć w ten sposób, że na łamach środka masowego przekazu jest organizowany i ogłaszany dany konkurs, a organizuje go autor konkursu, a publikuje wraz z techniczną organizacją właściciel nadajnika albo osoba działająca na jego zlecenie. Internet tym różni się od telewizji czy radia, że każdy może być nadawcą o ile zarejestruje się u użytkownika sieci. Sieci mogą być sieciami telefonicznymi (jeszcze), satelitarnymi czy też światłowodami, Skarżąca jest wydawcą periodyku internetowego, w którym mają być publikowane dane o konkursach i o ile konkursy te będą z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a nagrody nie będą przekraczać 760 zł otrzymujący nagrody będą mogli korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. Każdy bowiem odbiorca internetowy może korzystać z tej formy przekazu i w ten sposób brać udział w konkursie poprzez stosowną rejestrację swojego nośnika.

W ocenie Sądu celem zwolnienia, co nie jest bez znaczenia, jest premiowanie uczestników konkursów społecznie użytecznych nie zaś właścicieli poszczególnych środków masowego przekazu w zależności od ich cech technicznych. Wobec tego Spółka dokonała właściwej wykładni analizowanego przepisu i z tej przyczyny Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 153 p.p.s.a. Minister Finansów winien uwzględnić pogląd Sądu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15.03.2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2988/12 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania ( art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.