Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.20.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Ustalenie rezydencji podatkowej.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania; nierezydent; ośrodki-ośrodek interesów życiowych; rezydent podatkowy; Ukraina; zagranica
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 31 stycznia
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pan obywatelem Ukrainy i przyjechał na terytorium Polski w dniu ... 2024 r. Pana
    wjazd nastąpił przez granicę .... Nie posiada Pan potwierdzenia wjazdu na teren Polski,
    ponieważ granica została przekroczona .... Od momentu przyjazdu tymczasowo
    zamieszkiwał Pan w..., korzystając z mieszkania Pana partnerki. W dniu ... 2024 r.
    zarejestrował Pan numer PESEL z oznaczeniem „UKR”. W dniu ... 2024 r. został..., a w dniu
    ... 2024 r. został Pan ...Pana paszport oraz inne przedmioty (telefony, laptop, gotówka)
    zostały .... Decyzją sądu został Pan zobowiązany do pozostania na terytorium Polski do
    czasu zakończenia postępowania. Planował opuścić Pan Polskę przed upływem 183 dni,
    kontynuując Pana podróż za granicę. Jednak obowiązek pozostania w Polsce uniemożliwił
    Panu realizację tych planów. Pana pobyt na terytorium Polski od... 2024 r. jest wynikiem
    okoliczności od Pana niezależnych. Prowadzi Pan działalność gospodarczą w ramach
    ukraińskiego statusu przedsiębiorcy (FOP), która nie jest związana z Polską. Pana klienci
    oraz transakcje mają charakter zagraniczny i nie obejmują polskiego rynku. Ponadto, Pana
    główne interesy osobiste i gospodarcze pozostają na Ukrainie, gdzie mieszka Pana rodzina
    oraz znajduje się centrum Pana życia..... Nie planuje Pan pozostawać na stałe w Polsce i
    zamierza Pan opuścić kraj po zakończeniu ....
    Uzupełnienie wniosku
    (...)
    Pytanie nr 2: Czy przyjechał Pan do Polski z zamiarem stałego pobytu, czy np. wyłącznie w
    celach zarobkowych?
    Odpowiedź: Nie, przyjechał Pan na krótki okres.
    Pytanie nr 3: Którego roku podatkowego (lat podatkowych) dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy 2024 r. (oraz kolejnego roku, ponieważ nie wie Pan, jak
    długo będzie zmuszony przebywać w Polsce).
    Pytanie nr 4: Ile dni w okresie będącym przedmiotem zapytania przebywał Pan w Polsce, a
    ile w Ukrainie, tj. czy w roku podatkowym (latach podatkowych) będącym przedmiotem
    zapytania przebywał Pan w Polsce powyżej 183 dni? Jeżeli przedmiotem Pana zapytania
    jest kilka lat, to prosimy opisać sytuacje dla każdego roku osobno wskazując jak długie
    były to okresy.
    Odpowiedź: W 2024 r. (od 1.01 do 17.06 przebywał Pan na Ukrainie, a od 17.06 przebywał
    Pan w Polsce i jest Pan tutaj do chwili obecnej). Ostatni raz był Pan w Polsce w 2019 r. (cały
    czas przebywał Pan na Ukrainie).
    Pytanie nr 5: Czy posiada Pan wydany przez organy podatkowe Ukrainy certyfikat
    rezydencji dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych? W przypadku
    pozytywnej odpowiedzi, prosimy wskazać datę wydania i okres ważności ww. certyfikatu
    rezydencji.
    Odpowiedź: Tak, oczywiście, posiada Pan Certyfikat rezydenta Ukrainy (za 2024 rok).
    Okres jego ważności: od 16.01.2024 r. do 31.12.2024 r.

    Pytanie nr 6: Czy w roku/latach podatkowych, których dotyczy wniosek, zgodnie z
    wewnętrznym prawem Ukrainy był Pan traktowany jako osoba, która ma miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w Ukrainie (rezydent podatkowy Ukrainy)?
    Odpowiedź: Tak, oczywiście, jest Pan rezydentem podatkowym Ukrainy przez wszystkie
    lata. Tak, przez wszystkie lata jest Pan rezydentem podatkowym Ukrainy.
    Pytanie nr 7: Jakiego kraju posiada Pan obywatelstwo?
    Odpowiedź: Jest Pan obywatelem Ukrainy.
    Pytanie nr 8: Jakie były/są Pana związki osobiste z Polską a jakie z Ukrainą w okresie,
    którego dotyczy wniosek:
      a) Czy miał lub ma Pan w Polsce osoby bliskie (żonę, partnera, partnerkę, dzieci, inne
        osoby z rodziny, przyjaciół)? Czy z kimś z tych osób prowadził lub prowadzi Pan
        wspólne gospodarstwo domowe?
      b) Czy miał lub ma Pan na Ukrainie bliskie osoby (żonę, partnera, partnerkę, dzieci,
        inne osoby z rodziny, przyjaciół)? Czy z kimś z tych osób prowadzi Pani wspólne
        gospodarstwo domowe?
    Odpowiedź: W Polsce ma Pan obecnie dziewczynę. Na Ukrainie ma Pan rodziców, rodzinę,
    przyjaciół. (Pracuje Pan samodzielnie).
    Pytanie nr 9: W którym kraju (w Ukrainie/Polsce) – w okresie obejmującym Pana wniosek –
    była/jest umiejscowiona Pana aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    czy przynależał Pan do organizacji czy klubów – prosimy podać jaka/jakich i gdzie?
    Odpowiedź: W momencie składania wniosku przebywa Pan w Polsce (ponieważ znajduje
    się Pan tutaj z powodu zatrzymania przez prokuraturę). Nie należy Pan do żadnych
    klubów ani organizacji.
    Pytanie nr 10: Jakie były/są Pana powiązania majątkowe z Polską w okresie, którego
    dotyczy wniosek? Czy miał lub ma Pan w Polsce nieruchomości, inny majątek nieruchomy i
    ruchomy, źródła dochodów (jakie?), konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia,
    inwestycje?
    Odpowiedź: W momencie składania wniosku w Polsce nie posiadał Pan niczego (ani
    biznesu, ani inwestycji, nieruchomości, ubezpieczeń itp.) W momencie składania wniosku
    nie posiadał Pan w Polsce żadnego majątku (biznesu, inwestycji, nieruchomości,
    ubezpieczeń itp.).
    Pytanie nr 11: Czy w okresie obejmującym wniosek uzyskiwał/uzyskuje Pan w Polsce
    jakiekolwiek dochody/przychody? Jeśli tak to, z jakiego tytułu, np. z umowy o pracę,
    umowy zlecenia, inne (jakie?)?
    Odpowiedź: W Polsce nie otrzymywał Pan żadnych dochodów w momencie składania
    wniosku.
    Pytanie nr 12: Jakie były/są Pana powiązania majątkowe z Ukrainą w okresie, którego
    dotyczy wniosek (poza prowadzeniem działalności gospodarczej)? Czy miał lub ma Pan w
    Ukrainie nieruchomości, inny majątek nieruchomy i ruchomy, źródła dochodów inne niż
    działalność gospodarcza (jakie?), konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia,
    inwestycje?
    Odpowiedź: W momencie składania wniosku, Pana powiązania z Ukrainą są takie, że
    mieszkał Pan tam przez całe życie, nie posiadał Pan własnej nieruchomości (mieszkał z
    rodzicami), ma Pan konta bankowe oraz oszczędności.
    Pytanie nr 13: Czy w Ukrainie ma Pan swoje stałe miejsce zamieszkania?

    Odpowiedź: Tak, ma Pan swoje stałe miejsce zamieszkania na Ukrainie.
    Pytanie nr 14: W jakim państwie zwykle Pan przebywała w roku bądź w poszczególnych
    latach, których dotyczy wniosek: W Polsce, w Ukrainie, w Polsce i w Ukrainie?
    Odpowiedź: Przebywał Pan tylko na Ukrainie, ale w 2024 r. (od 01.01.2024 do 17.06.2024
    w Ukrainie, a od 17.06.2024 w Polsce).
    Pytanie nr 15: Czy w okresie będącym przedmiotem zapytania prowadził/prowadzi Pan
    pozarolniczą działalność gospodarczą na terytorium Polski, na terytorium Ukrainy lub na
    terytorium innego kraju? Jeżeli tak, to:
      a) w jakim państwie – w Polsce, w Ukrainie, w innym państwie?
      b) w jakim zakresie prowadzi/prowadzi Pan działalność?
      c) w jaki sposób opodatkowaną?
      d) gdzie konkretnie szukał/szuka Pan klientów, w Polsce, na Ukrainie, w innym
        państwie? Na jakim rynku oferuje Pan swoje produkty/usługi?
      e) czy świadczył/świadczy Pan usługi zdalnie? Jeśli tak, to z jakiego miejsca, np. czy
        wynajmuje lub nabył Pan w tych celach, np. mieszkanie lub biuro?
      f) w jakim kraju posiadał/posiada Pan placówkę działalności gospodarczej, tj. miejsce
        produkcyjne, pomieszczenie, maszyny, urządzenia, biuro, warsztat, filię?
      g) czy placówka ta ma charakter stały, tzn. jest utworzona w określonym miejscu, z
        pewnym stopniem trwałości?
      h) czy prowadził/prowadzi Pan działalność przedsiębiorstwa – całkowicie lub
        częściowo – za pośrednictwem tej stałej placówki? Czy dochody uzyskuje Pan za
        pośrednictwem tej stałej placówki?
    Odpowiedź: W okresie składania wniosku:
      a) prowadził Pan działalność na Ukrainie,
      b) jako przedsiębiorca (FOP) na Ukrainie,
      c) jest Pan przedsiębiorcą 3 grupy – opodatkowuje się Pan zgodnie z ustawodawstwem
        Ukrainy,
      d) szuka Pan klientów na Ukrainie i świadczy usługi Ukraińcom,
      e) świadczy Pan usługi zdalnie (pracuje jako ...),
      f) na Ukrainie pracował Pan jako ... i miał biuro,
      g) nie, ponieważ pracował Pan – zdalnie,
      h) działalność prowadził Pan częściowo przez stałe miejsce i częściowo jako ..., nie
        uzyskuje Pan dochodów przez stałe miejsce.
    Pytanie nr 16: Czy w okresie będącym przedmiotem zapytania prowadził/prowadzi Pan
    pozarolniczą działalność gospodarczą na terytorium Ukrainy zdalnie z terytorium Polski?
    Jeśli nie – w jaki sposób Pan ją prowadzi?
    Odpowiedź: Tak, w momencie składania wniosku prowadził Pan działalność na Ukrainie –
    zdalnie z Polski.
    Pytanie nr 17: Czy w związku z prowadzeniem przez Pana działalności gospodarczej w
    Ukrainie, dla celów prowadzenia tej działalności korzysta Pan w Polsce z jakiegoś stałego
    miejsca lub stałych miejsc (Jakich? Gdzie położonych?)?
    Odpowiedź: Na chwilę obecną pracuje Pan tylko tam, gdzie mieszka, w Polsce (zdalnie).

    Pytanie nr 18: Jakie czynności Pan wykonuje w Polsce w związku z prowadzeniem
    działalności gospodarczej w Ukrainie?
    Odpowiedź: Świadczy Pan usługi doradcze dla klientów (które znajdują się na Ukrainie).
    Pytanie nr 19: W jaki sposób dokonuje Pan sprzedaży towarów/usług? Czy są one przez
    Pana nabywane i przechowywane? Jeżeli tak, to w jaki sposób się to odbywa? Czy
    dysponuje Pan magazynem czy miejscem ich przechowywania (w którym państwie?)?
    Odpowiedź: Nie, świadczy Pan tylko usługi konsultacyjne.
    Pytanie nr 20: W jaki sposób prowadził/prowadzi Pan działalność w Ukrainie w okresie,
    którego dotyczy wniosek? W szczególności:
    · Czy zatrudnia Pan kogoś w ramach działalności gospodarczej? Jeżeli tak, jaki jest zakres
        wykonywanych przez te osoby prac?
    · Czy udzielił Pan komuś pełnomocnictwa do zawierania umów i podejmowania działań
        w Pana imieniu? Jeżeli tak, do jakiego rodzaju działań ta osoba jest upoważniona?
    Odpowiedź: W momencie składania wniosku prowadził Pan działalność osobiście (zdalnie).

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, biorąc pod uwagę, że:
      1) planował Pan opuścić Polskę przed upływem 183 dni od momentu przyjazdu, jednak
        obowiązek pozostania na terytorium Polski wynika z decyzji sądu w związku z
        toczącym się postępowaniem,
      2) nie posiada Pan w Polsce centrum interesów osobistych ani gospodarczych, gdyż
        Pana życie osobiste i zawodowe jest skoncentrowane na Ukrainie,
      3) działalność gospodarcza, którą Pan prowadzi w ramach ukraińskiego statusu
        przedsiębiorcy, nie jest związana z Polską, a Pana przychody nie pochodzą z
        polskiego rynku,
    może Pan zostać uznany za nierezydenta podatkowego Rzeczypospolitej Polskiej w roku
    podatkowym 2024 zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przy założeniu, że Pana pobyt w Polsce nie wynikał z dobrowolnych
    okoliczności, a czas jego trwania przekroczył 183 dni wyłącznie z powodu niezależnych od
    Pana przeszkód?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, nie spełnia Pan
    warunków uznania Go za rezydenta podatkowego Rzeczypospolitej Polskiej w 2024 r. z
    uwagi na następujące okoliczności:
      1) brak centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce:
        a) głównym miejscem Pana życia osobistego pozostaje Ukraina, gdzie posiada
          Pan rodzinę, majątek oraz działalność gospodarczą (FOP)
        b) pobyt w Polsce miał charakter tymczasowy, wynikający wyłącznie z
          zatrzymania przez organy ścigania, co uniemożliwiło Panu realizację
          pierwotnych planów opuszczenia Polski.
      2) pobyt w Polsce krótszy niż 183 dni w roku podatkowym:
        a) zamierzał Pan opuścić Polskę przed upływem 183 dni od momentu przyjazdu
          (tj. przed 15 grudnia 2024 r.),

        b) zatrzymanie przez Policję oraz późniejsze postępowanie sądowe w Polsce
          zmusiły Pana pozostania na terenie kraju wbrew Pana woli i pierwotnym
          planom,
        c) gdyby nie obowiązek pozostania w Polsce wynikający z decyzji organów,
          kontynuowałby Pan podróż do innego kraju;
      3) charakter wykonywanej działalności gospodarczej:
        a) Pana działalność gospodarcza prowadzona jest na terytorium Ukrainy w
          ramach ukraińskiego statusu przedsiębiorcy (FOP),
        b) działalność ta nie jest związana z Polską, a wszelkie transakcje odbywały się na
          rzecz klientów zagranicznych, bez powiązań z polskim rynkiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych oraz daninę solidarnościową.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Przepis ten wskazuje na dwie przesłanki powodujące ustalenie miejsca zamieszkania w
    Polsce, które ze względu na rozdzielenie ich przez ustawodawcę spójnikiem „lub”, mają
    charakter rozłączny. Oznacza to, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać,
    że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Jak wynika również z Objaśnień podatkowych dotyczących rezydencji podatkowej, spójnik
    „lub” oznacza, że spełnienie przynajmniej jednego z tych kryteriów pozwala uznać
    podatnika za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Jednocześnie
    każde z tych kryteriów należy rozpatrywać samodzielnie i niezależnie. Zatem, jeżeli jedna z
    powyższych przesłanek jest spełniona, oznacza to, że w myśl polskich przepisów, osoba
    ma miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b pkt 3 ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      zagraniczny zakład.
    W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek przepis wskazuje posiadanie centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe, czy też gospodarcze w Polsce, a całą
    rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w
    Polsce od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu przepisów krajowych, nie przesądza jednak o
    uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ocena czy podatnik podlega w
    Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

    Jednak zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, krajowe
    przepisy dotyczące rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. W sytuacji, gdy osoba przebywa
    w Polsce powyżej 183 dni i jednocześnie posiada miejsce zamieszkania w drugim kraju,
    mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową, co oznacza, że zastosowanie
    znajdą tzw. reguły kolizyjne określone w art. 4 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona
    w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. nr 63 poz. 269).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 lit. g Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z jej kontekstu nie wynika inaczej:
      określenia „przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa” i
      „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio
      przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.
    Jak wynika z art. 4 ust. 1 Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega
      opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko
      w tym Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w danym Państwie.
    Art. 4 ust. 2 Konwencji stanowi, że:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za
        mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania
        osobiste i gospodarcze (ośrodek jej interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
        Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,
        właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Przywołany wyżej przepis art. 4 ust. 2 ww. Konwencji przewiduje, że w przypadku
    posiadania przez podatnika podwójnej rezydencji podatkowej należy zastosować
    specjalne reguły kolizyjne. W przypadku, gdy podatnik ma miejsce zamieszkania w obu
    umawiających się państwach, należy rozstrzygnąć, z którym z nich ma ściślejsze
    powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach

    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku
    podatkowego.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do
    Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest
    umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w
    zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z
    zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych
    konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w
    Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe)
    uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami
    została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym
    Konwencja zawarta między Polską a Ukrainą.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że ...W związku z tym Pana pobyt w Polsce przekroczył 183 dni.
    Ponadto jest Pan obywatelem Ukrainy, przyjechał Pan do Polski na krótki okres, posiada
    Pan certyfikat rezydenta Ukrainy dokumentujący okres od 16 stycznia 2024 r. do 31
    grudnia 2024 r., nie planuje Pan pozostawać na stałe w Polsce, na Ukrainie ma Pan
    rodziców, rodzinę, przyjaciół, swoje stałe miejsce zamieszkania. Nie posiada Pan własnej
    nieruchomości, na Ukrainie ma Pan konta bankowe oraz oszczędności. W Polsce nie
    posiada żadnego majątku, zamieszkuje tymczasowo korzystając z mieszkania partnerki.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą w ramach ukraińskiego statusu przedsiębiorcy
    (FOP), działalność ta nie jest związana z Polską, klienci oraz transakcje mają charakter
    zagraniczny i nie obejmują polskiego rynku. Świadczy Pan usługi doradcze Ukraińcom
    zdalnie z Polski jako ....
    W związku z tym nawet jeśli przebywa Pan w Polsce dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym, to zważywszy na stałe miejsce zamieszkania w Ukrainie oraz ściślejsze
    powiązania z Ukrainą, w Polsce będzie Pan posiadał tzw. ograniczony obowiązek

    podatkowy, czyli będzie Pan podlegał opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych w
    Polsce.
    Zatem, stanowisko Pana jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja nie dotyczy ustalenia miejsca opodatkowania dochodów z prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, gdyż nie było to przedmiotem Pana pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.