Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1603/12/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-03-14
Teza: opodatkowanie dzierżawy (najmu) nieruchomości, w tym moment uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: czynsz; dzierżawa; nieruchomości; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przychód-źródła przychodu; własność
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 04 grudnia 2012 r. (data wpływu do Organu 12 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 11 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z dzierżawy (najmu) nieruchomości:

*   w części dotyczącej kwalifikacji uzyskanego przychodu – **jest prawidłowe**,
*   w części dotyczącej rozliczenia otrzymanej zaliczki – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2012 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z dzierżawy (najmu) nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 28 lutego 2013 r. Znak: IBPB II/2/415-1605/12/ŁCz wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 11 marca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada nieruchomość składającą się z działek 353/32, 353/29 oraz 378/13 i zamierza ją wydzierżawić Spółce z o.o., której jest Prezesem Zarządu oraz pośrednio poprzez inną spółkę z o.o. udziałowcem. Dla potrzeb ustalenia ceny dzierżawy za 1 m² zlecił podmiotowi zewnętrznemu (rzeczoznawcy) ustalenie ceny rynkowej wynajmu i cenę przyjętą w tym opracowaniu zamierza zastosować w przyszłej umowie dzierżawy (najmu). Umowa dzierżawy (najmu) ma zostać zawarta na okres 30 lat, w związku z planowanymi inwestycjami na tych działkach, które ma przeprowadzić spółka wskazana powyżej. W umowie dzierżawy (najmu) okres rozliczeniowy (zapłaty) czynszu ma być określony raz w roku na koniec każdego roku obowiązywania umowy. W związku z faktem, iż wnioskodawca zamierza zabezpieczyć swoje interesy za pierwsze 10 lat obowiązywania umowy chce pobrać zaliczkę na przyszłe płatności czynszu. Zostanie wystawiona faktura VAT potwierdzająca uiszczenie przez spółkę tej zaliczki a następnie przez okres pierwszych dziesięciu lat corocznie z tej zaliczki rozliczana będzie kwota rocznego czynszu określona powyżej.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie w formie spółki cywilnej, której przedmiotem jest m.in. sprzedaż napojów, transport drogowy towarów, kupno i sprzedaż nieruchomości, hotele i podobne obiekty zakwaterowania i działalność turystyczna. Głównym natomiast przedmiotem działalności spółki cywilnej jest sprzedaż napojów alkoholowych.

Działki będące przedmiotem wniosku nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej. Działki te również nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przychody uzyskane z tak opisanej umowy dzierżawy (najmu) mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
2.  Czy otrzymana zaliczka będzie przychodem z dzierżawy (najmu) każdego roku w wysokości 1/10 aż do jej całkowitego rozliczenia?

Zdaniem wnioskodawcy,

1.  Przychody uzyskiwane z tytułu najmu, dzierżawy na podstawie art. 6 ust. 1a, 1b mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu opodatkowaniu podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze lub/i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Literalne brzmienie tego przepisu wskazuje jednoznacznie na możliwość wyboru tej formy opodatkowania dla przychodów osiąganych z tytułu umowy dzierżawy (najmu) wskazanej w opisanym stanie faktycznym.
2.  Otrzymana zaliczka na poczet przyszłych czynszów płatnych zgodnie z umową w okresach raz w roku na koniec każdego roku powinna być rozliczana zgodnie z zasadą, iż w dacie płatności czynszu raz w roku czynsz w wysokości 1/10 otrzymanej zaliczki (netto - pomniejszonej o należny i zapłacony podatek od towarów i usług) staje się czynszem należnym i tylko ta część może stanowić przychód w rozumieniu przepisów zarówno podatku dochodowego od osób fizycznych jak „ryczałtu”. Za takim stanowiskiem przemawia zapis art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku, który wprost odwołuje się do zapisu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W omawianym art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z ust. 1e wynika, iż w przypadku ustalenia przez strony (umowy), że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Biorąc pod uwagę ten zapis stanowisko wnioskodawcy jest w pełni uzasadnione. Za takim stanowiskiem przemawia również fakt, iż w takich samych okresach (raz w roku) i w takiej samej wysokości (1/10 zaliczki) kontrahent wnioskodawcy, księgować będzie w koszty uzyskania przychodu własnej działalności wydatek związany z umową dzierżawy (najmu).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Przepis art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów powstawania źródeł przychodów ma na celu pogrupowanie tych źródeł według podobnego charakteru, co następnie skutkuje zróżnicowanym traktowaniem tychże źródeł. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, której głównym przedmiotem jest sprzedaż napojów alkoholowych. Wnioskodawca zamierza wydzierżawiać (wynajmować) trzy działki, ale jako najem prywatny, opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, a nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Działki te nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej, ani nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wyjaśnić zatem należy, że dzierżawa (najem) dla celów podatkowych może być traktowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy. Co do zasady, możliwość dokonania wyboru w ww. zakresie, a co za tym idzie i sposobu rozliczenia przychodów z dzierżawy (najmu), ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w dzierżawę (najem). Jednakże wybór ten jest ograniczony istnieniem związku pomiędzy wydzierżawianym (wynajmowanym) składnikiem majątkowym a prowadzoną przez podatnika pozarolniczą działalnością gospodarczą. Jeżeli bowiem wynajmowany składnik majątku związany jest z tą działalnością, przychód z jego dzierżawy (wynajmu) stanowi zawsze przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem kwestią istotną dla zakwalifikowania przychodów z dzierżawy (najmu), do odpowiedniego źródła przychodów jest ocena, czy umowy dzierżawy (najmu) nieruchomości, z których wnioskodawca planuje uzyskiwać przychody będą zawierane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe działki nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej oraz że nie są wykorzystywane w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jeżeli zatem będące przedmiotem dzierżawy (wynajmu) działki nie są składnikiem majątku związanym z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą oraz umowa dzierżawy zostanie zawarta poza prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, to przychody z dzierżawy (wynajmu) ww. działek będą mogły być zaliczone do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tak jak chce wnioskodawca.

W myśl art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Natomiast stosownie do treści art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, tj. m.in. przychodów z dzierżawy i najmu.

Zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - w terminie złożenia zeznania.

Po zakończeniu roku podatnicy obowiązani są do złożenia zeznania rocznego PIT-28. Należy je złożyć do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym (art. 21 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).

Jednakże warunkiem skorzystania z tej formy opodatkowania jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, złożenie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy, które podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Przy czym stosownie do treści art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Mając powyższe na względzie, jeżeli przed uzyskaniem w trakcie roku podatkowego przychodu z dzierżawy (najmu) działek wnioskodawca złoży we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenie o wyborze opodatkowania tego przychodu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to przychód może być zaliczony do odrębnego źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%.

W związku z powyższym w zakresie pytania nr 1 stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do drugiego z pytań sformułowanych w przedmiotowym wniosku należy zauważyć, że przychodem w myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Identyczne zasady przewiduje art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, stanowiąc, że – jak wyjaśniono powyżej w interpretacji - opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez pojęcie „otrzymane” - zgodnie ze Słownikiem języka polskiego - należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również każda kwota, która wpłynęła na rachunek podatnika, a wynikająca z zawartej umowy dzierżawy (najmu). Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik - wykazując określoną aktywność - ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy.

Oznacza to, że momentem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie jest moment powstania należności kwoty pieniężnej, lecz moment rzeczywistego otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika tej kwoty. Otrzymanie przychodu może polegać zatem na wręczeniu podatnikowi pieniędzy i wartości pieniężnych, zwiększeniu o określoną wierzytelność jego rachunku bankowego albo na dostarczeniu podatnikowi świadczeń w naturze lub w formie innych nieodpłatnych świadczeń. Przychód powstaje zatem wtedy, kiedy podatnik otrzymuje pieniądze, albo kiedy pieniądze są postawione do jego dyspozycji.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Natomiast stosownie do art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, iż podstawą uzyskiwania przychodów z dzierżawy (najmu) jest fakt zawarcia między stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego (wynajmującego), a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym.

Przychód po stronie wydzierżawiającego (wynajmującego) powstanie gdy wystąpią przesłanki wynikające z ww. art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz zostanie otrzymany lub postawiony do dyspozycji wydzierżawiającego (wynajmującego).

Jak wynika ze zdarzenia przedstawionego we wniosku wnioskodawca zamierza wydzierżawić (wynająć) posiadaną przez siebie nieruchomość Spółce z o.o., której jest Prezesem Zarządu oraz jej udziałowcem. Umowa dzierżawy (najmu) ma zostać zawarta na okres 30 lat. W umowie dzierżawy (najmu) okres rozliczeniowy (zapłaty) czynszu ma być określony raz w roku na koniec każdego roku obowiązywania umowy. W związku z faktem, że wnioskodawca zamierza zabezpieczyć swoje interesy za pierwsze 10 lat obowiązywania umowy chce pobrać zaliczkę na przyszłe płatności czynszu. Następnie przez okres pierwszych dziesięciu lat corocznie z tej zaliczki rozliczana będzie kwota rocznego czynszu określona powyżej.

Wobec powyższego, kwota otrzymana przez wnioskodawcę będąca zaliczką (zabezpieczeniem), a odpowiadająca czynszowi za okres 10 lat, stanowi niewątpliwie określony przyrost majątkowy i w rezultacie stanowi należność tytułem umowy dzierżawy (najmu) nieruchomości w dacie jej otrzymania. Tym samym nie można zgodzić się z wnioskodawcą, że otrzymana zaliczka będzie przez niego systematycznie rozliczana za każdy roczny okres. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy otrzymana kwota stanowi przychód wnioskodawcy z tytułu dzierżawy (najmu) i winna być rozliczona zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, tj. w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym uzyska przychód. Wnioskodawca zobligowany jest obliczać ryczałt od uzyskanego przychodu, odpowiadający otrzymanej kwocie zaliczki, i wpłacać na rachunek urzędu skarbowego.

Odnosząc się zaś do argumentacji wnioskodawcy, który powołuje się na art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że przepisy te w ogóle nie mają zastosowanie w jego sprawie. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że dotyczy on przychodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychody wnioskodawcy mają być natomiast osiągane z dzierżawy (najmu). To oznacza, że nie będą to przychody, do których mogą znaleźć zastosowanie art. 14 ust. 1 i następne ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym art. 14 ust. 1e. Przepisy, na które powołuje się wnioskodawca dotyczą momentu ustalenia przychodów wyłącznie z działalności gospodarczej i nie mogą mieć zastosowania do przychodów z dzierżawy (najmu) osiąganych poza działalnością gospodarczą.

Tym samym równowartość czynszu za okres 10 lat otrzymana przez wnioskodawcę stanowi w dacie otrzymania jego przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, który winien zostać opodatkowany w całości do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym uzyskał wskazaną kwotę, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Przez wzgląd na powyższe nie można uznać stanowiska wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.