Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-442/11/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-12
Teza: Pobieranie opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych jest usługą podlegającą podatkowi VAT.
Słowa kluczowe: gmina; opodatkowanie; opłata; organ; stawka-stawki podatku; umowa; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2011r. (data wpływu 30 marca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie stwierdzenia, czy opłata za korzystanie z przystanków stanowi obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług a jeżeli tak to czy kwotę określoną w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym w wysokości 0,05zł należy uznać za kwotę brutto czy netto –

*   **jest prawidłowe** w zakresie stwierdzenia, że opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
*   **jest nieprawidłowe** w zakresie stwierdzenia, że opłata w wysokości 0,05zł stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem VAT w wysokości 23%.

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, czy opłata za korzystanie z przystanków stanowi obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług a jeżeli tak to czy kwotę określoną w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym w wysokości 0,05 zł należy uznać za kwotę brutto czy netto.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zaistniałego stanu faktycznego:

Wnioskodawca jest samorządowym zakładem budżetowym, działającym jako jednostka organizacyjna miasta w B, na podstawie ustawy o finansach publicznych, oraz Statutu nadanego uchwałą Rady Miejskiej. W związku z wejściem w życie z dniem 01.03.2011r. ustawy z dnia 16.12.2010r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U z 2011r. Nr 5, poz. 13), na jednostki samorządu terytorialnego został nałożony obowiązek naliczania opłat przewoźnikom za korzystanie z przystanków komunikacyjnych. Zgodnie z Uchwałą Nr (..)/2011 Rady Miejskiej w B z dnia 08.03.2011r., opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych wynosi 0,05 zł za jedno zatrzymanie, a wykonanie w/w Uchwały zostało powierzone Dyrektorowi Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w B.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie

Czy opłata za korzystanie z przystanków stanowi obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług a jeżeli tak to czy kwotę określoną w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym w wysokości 0,05zł należy uznać za kwotę brutto czy netto?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast opłata w wysokości 0,05 zł stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się

*   **za prawidłowe** w zakresie stwierdzenia, że opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
*   **za nieprawidłowe** w zakresie stwierdzenia, że opłata w wysokości 0,05zł stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem VAT w wysokości 23%.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania VAT - jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług. Powoduje to, iż czynność polegająca na pobieraniu przez Dyrektora Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego na podstawie uchwały Rady Miejskiej opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych jest co do zasady czynnością podlegającą regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego w złożonym wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Miejski Zakład Komunikacyjny jest samorządowym zakładem budżetowym, działającym jako jednostka organizacyjna miasta, na podstawie ustawy o finansach publicznych, oraz Statutu nadanego uchwałą Rady Miejskiej. W związku z wejściem w życie z dniem 01.03.2011r. ustawy z dnia 16.12.2010r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U. z 2011r. Nr 5, poz. 13), na jednostki samorządu terytorialnego został nałożony obowiązek naliczania opłat przewoźnikom za korzystanie z przystanków komunikacyjnych. Zgodnie z Uchwałą Nr (…)/2011 Rady Miejskiej z dnia 08.03.2011r., opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych wynosi 0,05 zł za jedno zatrzymanie, a wykonanie w/w Uchwały zostało powierzone Dyrektorowi Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego.

W myśl art. 15 ust.1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 o publicznym transporcie zbiorowym ( Dz. U. Nr 5 poz. 13) organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców.

Przepisy ww ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wprowadzają pojęcie operatora publicznego transportu zbiorowego przez którego w myśl art. 4 ust. 1 pkt 8 tejże ustawy rozumie się samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorcę uprawnionego do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie. Natomiast zgodnie z art. 16 ust.1 i ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym - w transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, są ustalane w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.

W przepisie art. 16 ust. 4 cyt. ustawy przewidziano również możliwość pobierania przez jednostkę samorządu terytorialnego opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których jest właścicielem albo zarządzającym. Z tym, że stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad. Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego Uchwałą Nr (..)/2011 Rady Miejskiej z dnia 08.03.2011r., opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych wynosi 0,05 zł za jedno zatrzymanie, a wykonanie w/w Uchwały zostało powierzone Dyrektorowi Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego .

Zgodnie z ww ustawą pobierane opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych mają być przeznaczone na inwestowanie w tę infrastrukturę.

Przedstawiony opis zaistniałego stanu faktycznego w konfrontacji z powoływanymi przepisami prowadzi do wniosku, że mamy tu do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług, gdyż do ponoszenia opłat zobowiązany będzie korzystający z przystanków komunikacyjnych w wysokości ustalonej uchwałą Rady Miejskiej .

Na podstawie art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Należy zauważyć, iż przedmiotem określonej czynności jest konkretna usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług czy też części. Zatem w świetle powołanego powyżej przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT kwota należna obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych z dostawą towarów czy świadczeniem usługi kształtujące cenę, której usługodawca żąda od nabywcy. Tak skalkulowana kwota należności powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla danego towaru czy świadczonej usługi. Istotny z punktu widzenia określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), który stanowi, że ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Przytoczony przepis oznacza, że wszędzie tam, gdzie strony nie określiły wprost, czy umówiona przez nie cena jest kwotą brutto czy netto, przyjmuje się, że jest to cena brutto, a zatem cena obejmująca podatek od towarów i usług. Zasadą zatem jest, że w ramach ustalonych cen zawarty jest już podatek od towarów i usług, jeżeli dana transakcja podlega temu podatkowi, chyba że strony w umowie wyraźnie wskażą inaczej. W tak skonstruowanej cenie zawiera się zatem podstawa opodatkowania (tzw. wartość netto) oraz podatek. Jeżeli zatem strony opodatkowanej transakcji określiły jej cenę, bez wskazania, że jest to wartość netto, do której należy doliczyć VAT, uznać zawsze należy, że jest to cena zawierająca w sobie tenże podatek (tzw. wartość brutto), w ramach której należny podatek można ustalić tzw. rachunkiem „w stu”.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych należy uznać za prawidłowe natomiast w zakresie stwierdzenia ,że opłata 0,05zł stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem VAT w wysokości 23% za nieprawidłowe.

Zauważa się, iż organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego .

Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.