Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.53.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Wymienione we wniosku wydatki związane z realizacją
programu motywacyjnego, Wnioskodawca może zaliczyć do
kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik
programy-program motywacyjny
wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie

    ustalenia czy Spółka jest uprawniona do zaliczenia wydatków poniesionych na
    funkcjonowanie Programów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. (dalej jako: „A.”, „Spółka Polska” oraz „Wnioskodawca”) należy do grupy spółek
    X., w której spółką matką jest B.
    B. (dalej: „Organizator”) jest organizatorem programów motywacyjnych: Program 1 (dalej:
    ‘‘Program 1”) oraz Program 2 (dalej: “Program 2”, łącznie jako: „Programy”), w których
    mogą uczestniczyć wybrani pracownicy, pełniący najwyższe stanowiska w ramach grupy X.
    (dalej: „Uczestnicy”).Programy te zostały wprowadzone celem motywacji, wynagradzania
    oraz zatrzymania w grupie X. osób o wyjątkowych kompetencjach i umiejętnościach,
    którzy osiągają wyjątkowe wyniki biznesowe.
    PROGRAM 1 jest 3-letnim programem motywacyjnym, w ramach którego Uczestnicy
    otrzymują jednostki uczestnictwa, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do
    otrzymania środków pieniężnych w przyszłości. Jednostki uczestnictwa otrzymane po
    przystąpieniu do Programu zgodnie z postanowieniem regulaminu Programu nie mogą
    zostać zbyte, przeniesione, scedowane lub obciążone. Po 3-letnim okresie trwania
    Programu uczestnik otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek
    uczestnictwa (dalej jako: „Wypłata”), którego wartość jest obliczana na podstawie
    odpowiednich wskaźników, określonych dla PROGRAM 1. Jednostki uczestnictwa,
    reprezentujące prawo do otrzymania wypłaty środków pieniężnych z PROGRAM 1 nie są
    papierem wartościowym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U.2024.722 t.j. z dnia 2024.05.14) ani
    pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21), w związku z art. 2
    ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Jednostki
    uczestnictwa są niezbywalne i nie nadają prawa do nabycia lub objęcia akcji lub udziałów.
    PROGRAM 2 jest również 3-letnim programem motywacyjnym, w przypadku, którego
    Uczestnik otrzymuje jednostki, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do
    otrzymania środków pieniężnych w przyszłości. Po 3-letnim okresie trwania Programu
    uczestnik otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek (dalej jako:
    „Wypłata”). Wypłata środków w Programie PROGRAM 2 uzależniona jest od kilku
    czynników, przykładowo takich jak: czynniki ekonomiczne, w tym wynik finansowy B.,
    reputacja korporacyjna, pozytywne oddziaływanie społeczne, w tym na ochronę
    środowiska grupy X. Każdy z czynników ma swoją wagę, która ma wpływ na wartość
    końcową środków pieniężnych, wypłacanych z tego programu motywacyjnego. Jednostki,
    reprezentujące prawo do otrzymania wypłaty środków pieniężnych z PROGRAM 2 nie są
    papierem wartościowym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U.2024.722 t. j. z dnia 2024.05.14) ani
    pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21), w związku z art. 2
    ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Jednostki są
    niezbywalne i nie nadają prawa do nabycia lub objęcia akcji lub udziałów.
    Wszelkie czynności związane z organizacją, administracją, określaniem zasad, a także
    wyborem Uczestników Programów, zarówno PROGRAM 1 i PROGRAM 2 spoczywają na
    Organizatorze, który odpowiada za powołanie odpowiedniego organu administrującego
    (dalej „Administrator”). Ponadto wyłącznie Administrator w imieniu Organizatora oraz
    organy go reprezentujące są podmiotami uprawnionymi do podejmowania ostatecznych
    decyzji w zakresie przyznawania wypłaty z tytułu uczestnictwa w Programach.
    Warunkiem koniecznym do zakwalifikowania danej osoby do udziału w Programach jest
    posiadanie stosunku pracy z jedną ze spółek należących do grupy X. Udział w Programach

    nie jest jednak w żaden sposób zagwarantowany w umowie o pracę z A. ani w innych
    dokumentach firmowych, takich jak regulamin wynagradzania. Programy nie generują
    stosunku pracy, a udział w nich nie daje Uczestnikowi prawa do dalszego zatrudnienia
    wewnątrz Grupy X. Ponadto, w określonych przypadkach, w sytuacji ustania stosunku
    pracy pomiędzy Uczestnikiem a spółką zatrudniającą, takiej osobie nadal przysługuje
    wypłata z tytułu posiadanych jednostek uczestnictwa w proporcji wynikającej z
    regulaminów Programów uchwalonych przez Organizatora.
    Pracownik otrzymuje od Organizatora informację o zakwalifikowaniu do Programów w
    postaci PROGRAM 1/ PROGRAM 2 (...), który określa ogólne warunki uczestnictwa wraz z
    regulaminem każdego z Programów. Oba dokumenty zawierają ww. zastrzeżenie, że
    stosunek powstały poprzez akceptację wskazanych dokumentów, jako przystąpienie do
    Programów, ma jedynie charakter cywilnoprawny i nie powoduje powstania nowego
    stosunku pracy, ani nie wpływa na już istniejący stosunek pracy, a w szczególności nie
    kreuje w ramach niego dodatkowych uprawnień.
    Wypłat środków pieniężnych z Programów dokonują w imieniu Organizatora lokalni
    pracodawcy Uczestników, m.in. A. w stosunku do Uczestników będących pracownikami A.
    Niemniej zarówno koszty wypłaty w ramach Programów, jak i wszelkie uzasadnione
    koszty, opłaty i wydatki poniesione w związku z administracją Programów, w tym wydatki
    poniesione przez Administratora (w proporcjach ustalonych przez Administratora), są
    pokrywane przez lokalnych pracodawców (w tym przez A. w stosunku do pracowników
    tego podmiotu uczestniczących w Programach).
    Wszelkie roszczenia związane z uczestnictwem w Programach przysługują Uczestnikom
    wyłącznie względem Organizatora. Uczestnikom nie przysługują żadne roszczenia
    względem lokalnych pracodawców, włączając w to Wnioskodawcę. Co więcej, w przypadku
    roszczeń względem Uczestników, to Organizator, Administrator lub organy ich
    reprezentujące są wyłącznie uprawnione do ich dochodzenia. Organizator, Administrator i
    organy ich reprezentujące mogą również ustanawiać wewnętrzne procedury odwoławcze
    od decyzji związanych z uczestnictwem w Programach lub przyznaniem nagród.
    Pytania
    1) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wypłaty dokonane na rzecz
      pracowników Wnioskodawcy z tytułu uczestnictwa w Programach, skutkują
      powstaniem po stronie pracowników przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 10
      ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”)
      w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Wnioskodawcy jako podmiocie
      dokonującym Wypłaty nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób
      fizycznych ani obowiązek wystawienia w tym zakresie informacji PIT-11 przekazywanej
      Uczestnikom oraz właściwym dla nich urzędom skarbowym?
    2) Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia wydatków poniesionych na
      funkcjonowanie Programów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o CIT?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do zaliczenia wydatków poniesionych na
    funkcjonowanie Programów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Ogólne zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 zd. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania

    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Zgodnie z utrwalonym w doktrynie prawa podatkowego i orzecznictwie sądów
    administracyjnych stanowiskiem, powyższy przepis wskazuje na to, że, aby dany wydatek
    mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, konieczne jest spełnienie przez niego
    następujących warunków:
        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika;
        wydatek został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
        wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą;
        wydatek ten jest definitywny (rzeczywisty);
        wydatek jest właściwie udokumentowany;
        wydatek nie znajduje się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania
        przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że definicja kosztu uzyskania przychodu ma
    charakter ogólny. Tym samym, każdorazowo - w celu zaliczenia danego wydatku do
    kosztów uzyskania przychodu - powinien on podlegać indywidualnej analizie pod kątem
    spełnienia ww. przesłanek.
    Spełnienie warunków uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów w
    przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym
    W ocenie Wnioskodawcy, w świetle okoliczności opisanego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, spełnienie znacznej większości ww. przesłanek nie powinna budzić żadnych
    wątpliwości (w tym, w szczególności: faktu poniesienia wydatków, ich definitywności,
    udokumentowania czy też braku wymienienia w katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT). W
    związku z tym poniżej przedstawiona zostanie jedynie argumentacja dotycząca celu
    poniesienia analizowanych wydatków oraz ich związku z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Spółkę.
    Tym samym, w pierwszej kolejności należy wskazać, że interpretacja przesłanki związania
    wydatków z prowadzoną działalnością jest - w ocenie Wnioskodawcy - ściśle powiązana z
    faktem ponoszenia tych wydatków w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są bowiem wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być
    oceniany z tego punktu widzenia (por. wyrok NSA z 11 lipca 2013 r., sygn. II FSK 2279/11).
    Jednocześnie warto także podnieść, że o tym, co jest celowe w prowadzonej działalności
    gospodarczej i może mieć wpływ na uzyskanie przychodu decyduje podatnik prowadzący
    na własne ryzyko i rachunek działalność gospodarczą (por. wyrok NSA w Gdańsku z 28
    listopada 1997 r., sygn. I SA/Gd 513/96).
    Tym samym, wydatki ponoszone przez podatnika należy każdorazowo ocenić pod kątem
    ich celowości, a więc konieczne jest stwierdzenie, czy poprzez poniesienie danego
    wydatku podatnik dążył do uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
    lub wywarcia wpływu na wielkość osiągniętych przychodów.
    Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że nie każdy wydatek, nawet związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym zmniejszającym
    podstawę opodatkowania, ale tylko taki, który realizuje cel wskazany w art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty powinny go realizować bądź

    co najmniej realnie zakładać możliwość jego osiągnięcia (por. przykładowo B. Dauter/w:/
    Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, praca zbiorowa, Wrocław 2003, s.
    263).
    W celu określenia czy dany wydatek taki cel realizuje należy dokonywać indywidualnej
    oceny w stosunku do każdego wydatku. Istotne znaczenie ma bowiem zamiar podatnika,
    towarzyszący poczynieniu wydatku, pozwalający na przyjęcie, iż w momencie jego
    ponoszenia realnie można było stwierdzić związek między przyszłym przychodem lub
    zachowaniem czy zabezpieczeniem źródła przychodów (por. przykładowo: wyrok WSA w
    Krakowie z 1 sierpnia 2019 r., sygn. I SA/Kr 608/19).
    Przenosząc powyższe tezy na grunt analizowanego stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego należy wskazać, że:
        kluczowi pracownicy Spółki, otrzymując jednostki uczestnictwa w Programach,
        uzyskują możliwość osiągnięcia wymiernych korzyści finansowych, co niewątpliwie
        wpływa na poczucie docenienia i przynależności pracowników a także ich
        motywację - w ocenie Spółki powoduje to, że poniesienie przez nią wydatków na
        funkcjonowanie Programów skutkuje lepszą motywacją kluczowych pracowników
        do pracy na rzecz Wnioskodawcy przez co zwiększa się ich efektywność, a w
        konsekwencji również uzyskiwane przez Spółkę przychody;
        uzyskanie przez kluczowych pracowników korzyści finansowych jest uzależnione od
        wyników finansowych Grupy X. (w skład której wchodzi m.in. Wnioskodawca), co
        wpływa na ich zaangażowanie i chęć do polepszania sytuacji finansowej m.in. Spółki
        - zdaniem Wnioskodawcy, powiązanie uzyskania osobistych korzyści finansowych
        kluczowych osób podejmujących decyzje zarządcze z wynikami zarządzanych przez
        nie podmiotów, jest działaniem racjonalnym, gdyż powinno mieć wpływ na ich wolę
        do polepszenia sytuacji finansowej podmiotów Wnioskodawcy, co powinno
        korzystnie wpłynąć na uzyskiwane przez niego przychody;
        wypłata środków finansowych przynależnych kluczowym pracownikom na
        podstawie Programów jest uzależniona od pozostawania przez nich w stosunku
        pracy przez okres co najmniej kilku kolejnych lat, co ogranicza rotację pracowników
        na kluczowych dla Spółki stanowiskach - zdaniem Spółki udział pracowników w
        Programach jest czynnikiem zmniejszającym ryzyko utraty osób zajmujących
        kluczowe stanowiska w Spółce. Taka utrata mogłaby skutkować spadkiem
        przychodów Wnioskodawcy oraz koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów
        na rekrutację i wyszkolenie nowych pracowników o wysokich kompetencjach,
        których w obecnych realiach niełatwo jest pozyskać na rynku pracy;
        oferowanie wykwalifikowanym pracownikom możliwości uczestnictwa w
        Programach i - tym samym - możliwości uzyskania dodatkowych korzyści
        finansowych poza należnościami z tytułu stosunku pracy powoduje postrzeganie
        Spółki jako atrakcyjnego pracodawcę, co pozwala na pozyskanie bardziej
        wartościowych kandydatów na kluczowe stanowiska w strukturze Wnioskodawcy -
        w ocenie Spółki również ten aspekt ma wpływ na polepszenie jej sytuacji finansowej

        na skutek bardziej efektywnej pracy pozyskanych kluczowych pracowników w
        stosunku do potencjalnej alternatywy pozyskania pracowników o gorszych
        kwalifikacjach w wyniku oferowania niekonkurencyjnych warunków na rynku pracy.
    Mając na uwadze powyższe argumenty, zdaniem Spółki, z całą pewnością należy
    stwierdzić, że ponoszone przez nią wydatki na Programy są ściśle związane z prowadzoną
    przez nią działalnością gospodarczą, a także są ponoszone w celu uzyskania przychodów
    oraz zabezpieczenia lub zachowania ich źródeł. Jakkolwiek bowiem nie występuje w tym
    zakresie bezpośredni związek ponoszonych wydatków z uzyskiwanymi przychodami to
    występuje silny związek pośredni mający wpływ na funkcjonowanie Wnioskodawcy jako
    całości (w tym znaczący wpływ na uzyskiwane przez niego przychody). Jak było już bowiem
    wskazywane, wydatki ponoszone na funkcjonowanie Programów wpływają m.in. na
    zmniejszenie ryzyka utraty kluczowych pracowników Wnioskodawcy oraz polepszają ich
    motywację oraz efektywność pracy, co ma korzystny wpływ na wynik finansowy Spółki
    oraz jej pozycję rynkową.
    Rozważając kwalifikację przedmiotowych wydatków należy mieć jednocześnie na uwadze,
    że otrzymywane przez pracowników środki pieniężne będą podlegały rozpoznaniu przez
    nich jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych (na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT). W związku z tym, w przypadku
    zanegowania możliwości rozpoznania ich jako koszt uzyskania przychodu w podatku
    dochodowym od osób prawnych doszłoby w tym zakresie do ekonomicznego podwójnego
    opodatkowania (brak pomniejszenia dochodu u Spółki w sytuacji powiększenia dochodu u
    pracowników). Sytuacja taka byłaby w sposób oczywisty sprzeczna z założeniami ustawy o
    CIT oraz ustawy o PIT w związku z czym również ten argument świadczy o tym, że
    analizowane wydatki powinny podlegać rozpoznaniu przez Wnioskodawcę jako koszty
    uzyskania przychodów.
    W związku z powyższymi rozważaniami - w ocenie Wnioskodawcy - ponoszone przez niego
    wydatki na funkcjonowanie Programów spełniają wszystkie warunki wynikające z przepisu
    art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z czym jest on uprawniony do zaliczenia ich do
    kosztów uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach
      obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
      Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

    1) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    5) został właściwie udokumentowany,
    6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku
    przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo
    zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania
    przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z
    pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.
    Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów
    niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie oznacza automatycznie,
    że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy
    bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodu).
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc
    wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie
    wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten
    jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo
    wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym wskazano, że B. jest organizatorem
    programów motywacyjnych: (...) (‘‘PROGRAM 1”) oraz (...) (“PROGRAM 2”), w których mogą
    uczestniczyć wybrani pracownicy, pełniący najwyższe stanowiska w ramach grupy X.
    Programy te zostały wprowadzone celem motywacji, wynagradzania oraz zatrzymania w
    grupie X. osób o wyjątkowych kompetencjach i umiejętnościach, którzy osiągają
    wyjątkowe wyniki biznesowe.
    PROGRAM 1 jest 3-letnim programem motywacyjnym, w ramach którego Uczestnicy
    otrzymują jednostki uczestnictwa, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do
    otrzymania środków pieniężnych w przyszłości. Jednostki uczestnictwa otrzymane po
    przystąpieniu do Programu zgodnie z postanowieniem regulaminu Programu nie mogą
    zostać zbyte, przeniesione, scedowane lub obciążone. Po 3-letnim okresie trwania
    Programu uczestnik otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek
    uczestnictwa, którego wartość jest obliczana na podstawie odpowiednich wskaźników,
    określonych dla PROGRAM 1.
    PROGRAM 2 jest również 3-letnim programem motywacyjnym, w przypadku, którego
    Uczestnik otrzymuje jednostki, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do
    otrzymania środków pieniężnych w przyszłości. Po 3-letnim okresie trwania Programu

    uczestnik otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek. Wypłata
    środków w Programie PROGRAM 2 uzależniona jest od kilku czynników, przykładowo
    takich jak: czynniki ekonomiczne, w tym wynik finansowy B., reputacja korporacyjna,
    pozytywne oddziaływanie społeczne, w tym na ochronę środowiska grupy X. Każdy z
    czynników ma swoją wagę, która ma wpływ na wartość końcową środków pieniężnych,
    wypłacanych z tego programu motywacyjnego.
    Jednostki uczestnictwa, reprezentujące prawo do otrzymania wypłaty środków
    pieniężnych z PROGRAM 1 i PROGRAM 2 nie są papierem wartościowym, o którym mowa
    w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ani
    pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 28a ustawy o
    obrocie instrumentami finansowymi. Jednostki uczestnictwa są niezbywalne i nie nadają
    prawa do nabycia lub objęcia akcji lub udziałów.
    Warunkiem koniecznym do zakwalifikowania danej osoby do udziału w Programach jest
    posiadanie stosunku pracy z jedną ze spółek należących do grupy X. Udział w Programach
    nie jest jednak w żaden sposób zagwarantowany w umowie o pracę z A. ani w innych
    dokumentach firmowych, takich jak regulamin wynagradzania.
    Wypłat środków pieniężnych z Programów dokonują w imieniu Organizatora lokalni
    pracodawcy Uczestników, m.in. A. w stosunku do Uczestników będących pracownikami A.
    Niemniej zarówno koszty wypłaty w ramach Programów, jak i wszelkie uzasadnione
    koszty, opłaty i wydatki poniesione w związku z administracją Programów, w tym wydatki
    poniesione przez Administratora (w proporcjach ustalonych przez Administratora), są
    pokrywane przez lokalnych pracodawców (w tym przez A. w stosunku do pracowników
    tego podmiotu uczestniczących w Programach).
    Jak Państwo wskazują Programy te zostały wprowadzone celem motywacji, wynagradzania
    oraz zatrzymania w grupie X. osób o wyjątkowych kompetencjach i umiejętnościach,
    którzy osiągają wyjątkowe wyniki biznesowe. Wypłata środków finansowych
    przynależnych kluczowym pracownikom na podstawie Programów jest uzależniona od
    pozostawania przez nich w stosunku pracy przez okres co najmniej kilku kolejnych lat, co
    ogranicza rotację pracowników na kluczowych dla Spółki stanowiskach. Udział
    pracowników w Programach jest czynnikiem zmniejszającym ryzyko utraty osób
    zajmujących kluczowe stanowiska w Spółce. Taka utrata mogłaby skutkować Państwa
    spadkiem przychodów oraz koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów na
    rekrutację i wyszkolenie nowych pracowników o wysokich kompetencjach, których w
    obecnych realiach niełatwo jest pozyskać na rynku pracy.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie istnieje związek
    przyczynowo -skutkowy pomiędzy ponoszonymi przez Państwa wydatkami związanymi z
    realizacją programu motywacyjnego, a prowadzoną działalnością gospodarczą
    (osiąganiem przychodów). Ciężar ekonomiczny uczestnictwa Państwa pracowników w
    programie motywacyjnym w ostatecznym rozrachunku ponoszą Państwo, więc wydatki te
    będą spełniały wszystkie warunki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
    Jednocześnie, wydatki na realizację programu motywacyjnego nie znajdują się w katalogu
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym, wymienione we wniosku wydatki
    związane z realizacją opisanego programu motywacyjnego, mogą Państwo zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.