Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.65.2017.1.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-05
Teza: Czy świadczenie odszkodowawcze otrzymane w 2017 r. ze Stanów Zjednoczonych Ameryki podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn przez Wnioskodawczynię?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; odszkodowania; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od spadków i darowizn
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 23 maja 2017 r. (data wpływu – 24 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania odszkodowania ze Stanów Zjednoczonych Ameryki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania odszkodowania ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Dnia 17 lutego 2017 r. Wnioskodawczyni zawarła ugodę z firmą E., która rzekomo ponosi odpowiedzialność za szkodę, którą był wypadek w pracy G. P. (męża Wnioskodawczyni), który miał miejsce 29 września 2012 r. w USA w Chicago, a którego konsekwencją była śmierć męża Wnioskodawczyni. W wyniku tej ugody Wnioskodawczyni zwolniła wyżej wymienioną firmę ze wszelkich roszczeń istniejących i potencjalnych wynikających z tego wypadku. W zamian za to zwolnienie wyżej wymieniona firma zobowiązała się do wypłaty dla Wnioskodawczyni kwoty 215.000 dolarów amerykańskich, które to pieniądze Wnioskodawczyni otrzymała 14 marca 2017 r. zgodnie z ugodą. Kwota tego świadczenia została pomniejszona o należne wynagrodzenie reprezentującej Wnioskodawczynię kancelarii prawniczej. Wnioskodawczyni otrzymała kwotę 171.904, 87 dolarów amerykańskich.

Otrzymane odszkodowanie nie ma związku z działalnością gospodarczą. Opisywana ugoda była zawarta przed Komisją ds. odszkodowań pracowniczych Stanu \`(...)\` w USA oraz zatwierdzona przez sędziego Stanowej Komisji Odszkodowań Pracowniczych zgodnie z przepisami ustawy o odszkodowaniach pracowniczych Stanu \`(...)\` .

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie odszkodowawcze otrzymane w 2017 r. ze Stanów Zjednoczonych Ameryki podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn przez Wnioskodawczynię?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na terytorium RP nie obejmuje ją podatek od spadków i darowizn z tytułu otrzymanego odszkodowania ze Stanów Zjednoczonych.

Wnioskodawczyni jest stałą rezydentką w Polsce i jedyną uprawnioną osobą do przyjęcia kwoty odszkodowania po swoim zmarłym mężu.

Zdaniem Wnioskodawczyni, mając na względzie treść art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego suma ubezpieczeń przypadających Wnioskodawczyni – upoważnionej osobie, nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Z art. 922 Kodeksu cywilnego wynika, że prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przeszły na Wnioskodawczynię z chwilą jego śmierci. Do tych praw należą sumy ubezpieczeń i te sumy nie należą do masy spadkowej. Art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego stwierdza, że do spadku nie należą prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które w chwili jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Na poparcie swego stanowiska Wnioskodawczyni wskazała interpretację indywidualną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Ponieważ przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie zawierają definicji pojęcia dziedziczenie, przy jego interpretacji odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.).

Stosownie do art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się więc ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Zgodnie natomiast z § 2 ww. przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Z zacytowanych przepisów wynika, iż spadkobiercy z mocy prawa wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Przedmiotem spadku mogą być natomiast zarówno rzeczy, jak i prawa majątkowe.

Do praw majątkowych zalicza się prawa rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste, prawa rzeczowe ograniczone), wierzytelności, prawa na dobrach niematerialnych o charakterze majątkowym oraz prawa rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do świadczeń alimentacyjnych). Prawa majątkowe są więc składnikiem masy spadkowej dającym nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o ich dochodzenie.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni zawarła ugodę z firmą E., która rzekomo ponosi odpowiedzialność za szkodę, którą był wypadek w pracy męża Wnioskodawczyni w dniu 29 września 2012 r. w USA w Chicago, a którego konsekwencją była śmierć męża. W wyniku tej ugody Wnioskodawczyni zwolniła wyżej wymienioną firmę ze wszelkich roszczeń istniejących i potencjalnych wynikających z tego wypadku. W zamian za to zwolnienie firma ta zobowiązała się do wypłaty dla Wnioskodawczyni kwoty 215.000 dolarów amerykańskich, które to pieniądze otrzymała 14 marca 2017 r. zgodnie z ugodą.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że świadczenie odszkodowawcze, które wypłacono Wnioskodawczyni w 2017 r. nie zostało nabyte w drodze spadku. W chwili śmierci męża Wnioskodawczyni (spadkodawcy) przedmiotowe świadczenie, jak również roszczenie o jego wypłatę nie istniało. A zatem otrzymane przez Wnioskodawczynię ze Stanów Zjednoczonych Ameryki świadczenie odszkodowawcze nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Przy czym nadmienić należy, że z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymała świadczenie odszkodowawcze. W tym zakresie ocenione zostało stanowisko. Tym samym powołany przez Wnioskodawczynię art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego dotyczący sumy ubezpieczeń nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Z opisu stanu faktycznego nie wynika aby Wnioskodawczyni, jako uposażona, otrzymała świadczenie pieniężne tytułem wypłaty ubezpieczenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.