Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-24/10-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-30
Teza: wpłata należności podatkowych przez Wnioskodawcę w imieniu swoich klientów po uzyskaniu od nich pełnomocnictw
Słowa kluczowe: należność; pełnomocnictwo; wpłata; zaliczka-zaliczka na podatek; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 7-art. 59

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.12.2009 r. (data wpływu 14.01.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie wpłaty należności podatkowych przez Wnioskodawcę w imieniu swoich klientów po uzyskaniu od nich pełnomocnictw - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.01.2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie wpłaty należności podatkowych przez Wnioskodawcę w imieniu swoich klientów po uzyskaniu od nich pełnomocnictw.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

H. S.A. świadczy na rzecz Klientów usługi w zakresie obsługi kadrowo - płacowej zatrudnianych przez Klientów pracowników i osób wykonujących czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. W ramach zawartych z Klientami umów, H oblicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów uzyskiwanych przez ww. pracowników i osoby pozostające w stosunkach cywilnoprawnych oraz dokonuje wpłat tychże zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych do właściwych urzędów skarbowych, ze środków pieniężnych powierzonych przez Klientów, przy czym dokonanie wpłaty przez H stanowi jedynie czynność techniczną. H S. A. uzyskała od Klientów odrębnych pełnomocnictw na dokonywanie wpłat należności podatkowych w ich imieniu.

W dniu 25.03.2010 r. wezwano Wnioskodawcę telefonicznie do uzupełnienia, sprecyzowania przedstawionego zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie:

*   Czy Wnioskodawca dokonuje wpłat należności podatkowych z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z wykonywaniem rozliczeń kadrowo – płacowych w ramach zawartych z klientami umów w formie gotówkowej czy bezgotówkowej?

Wnioskodawca uzupełnił wniosek pismem z dnia 25.03.2010 r. (data wpływu 26.03.2010 r.) w którym wskazał, iż:

Dla klientów, którzy wyrazili chęć współpracy z H (w zakresie dokonywania przelewów, powoływane są przez Wnioskodawcę subkonta płacowe do konta głównego Wnioskodawcy w Banku C.

Każdy taki klient ma swój nr subkonta, który zasila kwotą w wysokości przelewów jakie mają być zrealizowane z jego subkonta. Są to przelewy wynagrodzeń bądź około płacowe takie jak płatności do ZUS lub US.

Główną regułą stosowana podczas takich operacji jest to, aby saldo zarówno przed jak i po realizacji przelewów na rachunku było zawsze zerowe.

H S.A. nie korzysta ze środków zgromadzonych na subkontach klientów, a w razie nadpłat na subkonto przez klienta kwoty nie bilansujące się, są zwracane niezwłocznie na konta klientów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy H S. A. w ramach wykonywania obowiązków wynikających z zawartych z Klientami umów, może dokonywać wpłat należności podatkowych z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, działając w imieniu Klientów po uzyskaniu od nich pełnomocnictw ?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nic nie stoi na przeszkodzie aby podatek dochodowy od osób fizycznych wpłacała H S.A. działając w imieniu i na rzecz swoich Klientów na podstawie otrzymanych od Klientów pełnomocnictw do wykonywania w ich imieniu tych czynności. Tym samym zobowiązania podatkowe Klientów zostaną uregulowane zgodnie z art. 59 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.)

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 59 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją, zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:

1.  wpłaty;
2.  zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;
3.  umorzenia, w przypadkach przewidzianych w art. 67d § 3;
4.  przejęcia własności nieruchomości lub przejęcia prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym;
5.  przedawnienia;
6.  zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m.

Ustawodawca w ww. przepisie nie sprecyzował podmiotu, który może dokonać zapłaty podatku.

Przy czym należy zaznaczyć, że wpłata przez osobę trzecią kwoty odpowiadającej kwocie podatku może być uznana za skuteczną zapłatę podatku, gdy wpłacający występuje jako osoba, która działając na rachunek podatnika dokonuje zapłaty z jego zasobów pieniężnych. Działa on w tym przypadku jako podmiot umocowany do zapłaty podatku za podatnika. Nie dokonuje wówczas zapłaty podatku, lecz wpłaty kwoty tytułem podatku. Zapłata podatku ma w tym przypadku wyłącznie wymiar techniczny.

W przypadku, gdy osoba trzecia dokonująca wpłaty podatku działa w imieniu i na rachunek podatnika i dokonuje zapłaty podatku ze środków pieniężnych podatnika, należy uznać, że wskutek dokonanej wpłaty nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania podatkowego podatnika w trybie art. 59 § 2 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka świadczy na rzecz Klientów usługi w zakresie obsługi kadrowo - płacowej zatrudnianych przez Klientów pracowników i osób wykonujących czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. W ramach zawartych z Klientami umów, Wnioskodawca oblicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów uzyskiwanych przez ww. pracowników i osoby pozostające w stosunkach cywilnoprawnych oraz dokonuje wpłat tychże zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych do właściwych urzędów skarbowych, ze środków pieniężnych powierzonych przez Klientów, przy czym dokonanie wpłaty przez H S.A. stanowi jedynie czynność techniczną. W tym celu Wnioskodawca otwiera subkonta płacowe do swojego konta głównego w Banku C.

Każdy klient ma swój nr subkonta, który zasila kwotą w wysokości przelewów jakie mają być zrealizowane z jego subkonta. Są to przelewy wynagrodzeń bądź około płacowe takie jak płatności do ZUS lub US.

Mając na uwadze powyższe w rozpatrywanej sprawie niezbędne jest rozstrzygnięcie, czy zapłata zaliczek na podatek dochodowy dokonana przez pracowników Spółki w roli posłańca (wyręczyciela), stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, iż czynność ta powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego powstałego u Klientów – Wnioskodawcy dla których prowadzona jest obsługa kadrowo – płacowa.

Stosownie do art. 4 Ordynacji podatkowej obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

W myśl art. 5 ww. ustawy zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 6 Ordynacji podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Tut. Organ pragnie wskazać, iż w świetle powołanych przepisów obowiązek zapłaty zaliczki na podatek dochodowy, wynika ze zobowiązania podatkowego, a zobowiązanym do jego zapłacenia jest podatnik.

Zapłata o której mowa w art. 59 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, z uwagi na osobisty charakter obowiązku podatkowego, powinna być z założenia dokonana przez samego płatnika (lub podatnika).

Stosownie do art. 60 § 1 pkt 2 cyt. ustawy za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo - kredytowej na podstawie polecenia przelewu. Stosownie do § 2 powyższego artykułu, przepisy § 1 stosuje się również do wpłat dokonywanych przez płatnika lub inkasenta.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż ustawodawca wyraźnie wskazał, iż za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym a taki występuje w rozpatrywanej sprawie – dzień m.in. obciążenia rachunku bankowego płatnika lub podatnika.

Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż dokonanie przez pracowników Spółki H wpłaty zaliczek na podatek dochodowy z subkont utworzonych dla każdego klienta do rachunku głównego Wnioskodawcy, ze środków pieniężnych powierzonych przez klientów Wnioskodawcy (wpłaconych na specjalnie utworzone dla nich subkonta płacowe), nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania podatkowego u klientów Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.