Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-679/13-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-08
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym wypłata premii/bonusu przez Spółkę na rzecz Detalisty może być dokumentowana za pomocą noty księgowej?
Słowa kluczowe: bonus; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 19.07.2013 r. (data wpływu 26.07.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokumentowania wypłaty premii/bonusu za pomocną noty księgowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.07.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokumentowania wypłaty premii/bonusu za pomocną noty księgowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest spółką zajmującą się odpłatnym świadczeniem usług handlowych i trademarketingowych dla podmiotów z grupy kapitałowej, produkujących i sprzedających na rynku krajowym wyroby mięsne (dalej zwanymi: „Producentami”). Producenci sprzedają swoje produkty do Dystrybutorów, a oni dalej do klientów detalicznych (dalej także: „Detalistów”), stojących w dalszej kolejności łańcucha dostaw. Łańcuch dostaw wygląda więc tak: Producent - Dystrybutor - Detalista.

Taka sytuacja ma miejsce wówczas, gdy nabycie wyrobów przez Detalistę bezpośrednio od Producenta wiązałoby się z trudnościami natury logistycznej. Przykładowo Detaliści nabywają wyroby Producenta od wskazanych przez niego Dystrybutorów, gdy w okolicy działania Detalisty nie ma magazynu Producenta.

Spółka w ramach swoich usług nawiązuje kontakty handlowe z potencjalnymi odbiorcami wyrobów Producenta, ustala warunki współpracy, negocjuje ceny. Ponadto Spółka ponosi wydatki z tytułu prowadzenia działań mających na celu wzrost sprzedaży wyrobów Producenta poprzez reklamę, promocję a także opracowanie i wdrażanie systemów premiowania odbiorców.

Spółka planuje wprowadzenie systemu premiowania Detalistów poprzez wypłacanie im premii/bonusu, których wartość uzależniona będzie od ilości lub wartości wyrobów Producenta zakupionych od Dystrybutorów.

Wypłacana premia nie będzie wynagrodzeniem za jakiekolwiek usługi wykonywane na rzecz Spółki czy też Producenta. Jej celem będzie zmotywowanie Detalistów do nabywania jak największej ilości towarów wytworzonych przez Producenta.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w opisanym stanie faktycznym wypłata premii/bonusu przez Spółkę na rzecz Detalisty może być dokumentowana za pomocą noty księgowej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki z uwagi na to, iż świadczenie określone jako premia /bonus nie jest rabatem, o którym mowa w art. 29 ust. 4 Ustawy VAT może ono być udokumentowane notą księgową.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 Ustawy VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Pojęcie rabatu nie zostało w Ustawie VAT zdefiniowane.

Jak czytamy w uchwale NSA z dnia 25 czerwca 2012 r. sygn. I FPS 2/12:

„Dyrektywa 2006/11 2/WE, jak również ustawa o VAT, nie definiują pojęcia „rabatu”, lecz posługują się tym terminem normując podstawę opodatkowania.

Mając na uwadze treść art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, stwierdzić należy, że na gruncie tej ustawy, rabat to niewątpliwie obniżenie ceny transakcyjnej towaru lub usługi, mające również formę: bonifikaty, upustu, uznanej reklamacji lub skonta. Zwrócić należy uwagę, że pojęcie „rabatu” w tym przepisie utożsamiane jest z tymi czterema expressis verbis wymienionymi formami obniżenia ceny przyznanej przez sprzedającego (wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. Rabat ma zatem niewątpliwie bezpośredni wpływ na wartość konkretnej transakcji (dostawy lub usługi) i w efekcie prowadzi do obniżenia jej wartości (ceny). Tym samym tak rozumiany rabat powinien obniżać podstawę opodatkowania, skoro podatek od wartości dodanej ma być proporcjonalny do ceny towarów i usług.”

Identycznie wskazano w wyroku NSA z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. I FSK 802/11.

Należy także wskazać, iż podstawą opodatkowania jest obrót, a tym jest kwota należna z tytułu sprzedaży (art. 29 ust. 1 Ustawy VAT). Między Spółką a Detalistą nie ma miejsca jakakolwiek sprzedaż. Z punktu widzenia Detalisty sprzedaż ma miejsce jedynie w relacji między nim a jego klientem. Natomiast z punktu widzenia Spółki sprzedaż to transakcja między nią a jej klientami, którymi nie są klienci detaliczni.

Zdaniem Spółki premia /bonus, jaki wypłacać będzie klientom detalicznym nie stanowi rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 Ustawy VAT. Spółka nie dokonuje sprzedaży towarów tym podmiotom. Między Spółką a otrzymującym rabat Detalistą nie są przeprowadzane żadne transakcje. Tym samym nie może dochodzić do obniżenia ceny z ich tytułu.

Celem udzielanych premii/bonusów jest zachęcenie klienta detalicznego do nabywania produktów Producenta, jednak - jak wskazano w stanie faktycznym - towary te nabywane są bezpośrednio od dystrybutorów.

Podzielić należy pogląd wyrażony w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. I FSK 361/11, że nie nazwa, lecz treść świadczenia decyduje o tym jaki ma ono charakter, gdyż ocena prawnego charakteru danego świadczenia powinna nastąpić na podstawie obiektywnej analizy całokształtu okoliczności faktycznych. Nazwanie przez Spółkę wypłacanego świadczenia premią/bonusem nie oznacza, iż jest to rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. Owszem, wysokość tego świadczenia jest uzależniona od ilości/wysokości zakupów jednakże nie pełni ono funkcji rabatu rozumianego jako obniżenie ceny.

Należy także wskazać, iż premia/bonus wypłacany Detalistom przez Spółkę nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie klienta detalicznego na rzecz Spółki czy też na rzecz Producenta. Klient detaliczny nie jest bowiem zobowiązany do wykonywania żadnych czynności na rzecz Spółki/Producenta, które mogłyby zostać uznane za usługę np. marketingową czy reklamową.

Jak czytamy w wyroku NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FSK 273/12:

1.  Przyjmuje się, iż aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem musi być bezpośredni, co oznacza, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
2.  W przypadku jeżeli pomiędzy podmiotami istnieje stosunek prawny, na podstawie którego nabywca dokonuje zakupów u dostawcy, uzyskując premię nie tylko za określoną przez dostawcę wysokość obrotów, lecz także za realizację przez nabywcę na rzecz dostawcy innych czynności (np. marketingowych, serwisowych, szkoleniowych), wówczas mamy do czynienia ze świadczeniem przez nabywcę na rzecz dostawcy odrębnej usługi, wynagradzanej przez dostawcę stosowną premią pieniężną, która powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.”

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego między Spółką a klientami detalicznymi nie istnieje żaden stosunek prawny, który mógłby zostać uznany, iż premia/bonus wpłacany jest w zamian za świadczenie inne, niż nabywanie towaru od dystrybutora.

Skoro zatem Spółka dokonuje wypłaty premii/bonusów które:

*   nie stanowią rabatów określonych w art. 29 ust. 4 Ustawy VAT
*   nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług to nie ma obowiązku dokumentowania tychże wypłat fakturą korygującą czy też zwykłą fakturą.

Właściwa pozostaje natomiast nota księgowa.

Rolą faktury – zgodnie z art. 106 Ustawy VAT – jest przedstawienie, udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu, jaka miała miejsce między podatnikiem (wystawca faktury) a jego kontrahentem. Przepis ten mówi bowiem, że podatnicy, o których mowa w art. 15 Ustawy VAT, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Przez sprzedaż natomiast rozumie się zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy VAT odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak wyżej wskazano między Spółką a klientami detalicznymi nie dochodzi do żadnego świadczenia usług czy dostaw towarów. Premie/bonusy nie są uzależnione od jakiejkolwiek czynności Detalisty na rzecz Spółki, która mogłaby być uznana za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy VAT. Jak wyżej wskazano nie dochodzi także do dostawy towarów.

Tym samym wystawianie faktury przez którąkolwiek ze stron jest nieuprawnione. Byłaby to bowiem tzw. pusta faktura, nie dokumentująca żadnego zdarzenia, które podlegałoby zakresowi podatku VAT.

Faktura korygująca ma natomiast na celu przedstawienie różnic/zmian, jakie zaistniały w danej czynności (np. zmiana ceny, zwrot towaru czy zwykłe sprostowanie niektórych pomyłek). Celem jej wystawienia jest odzwierciedlenie zaistniałego stanu faktycznego. Jeśli między stronami nie było żadnej czynności, która wymagałby wystawienia faktury, to tym bardziej nie jest możliwe wystawienie faktury korygującej.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę. W analizowanym stanie faktycznym – jak wyżej wskazano – nie są udzielane rabaty określone w art. 29 ust. 4 Ustawy VAT. Nie dokonując zbycia towarów na rzecz klientów detalicznych Spółka nie może skorygować wystawionej na ich rzecz faktury, gdyż takowej po prostu nie było.

Jak wynika z powyższego wypłacane przez Spółkę premie/bonusy nie powinny być dokumentowane fakturą czy fakturą korygującą.

Tym samym Spółka ma prawo udokumentować udzielone premie/bonusy, które nie są rabatem w rozumieniu art. 29 ust. 4 Ustawy VAT, notą księgową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.