Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.388.2021.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-18
Teza: Umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego zawarte pomiędzy Spółką a Wykonawcami nie mają charakteru kontraktu menedżerskiego/umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umowy o podobnym charakterze. Zakres usług wykonywanych przez Wykonawców na podstawie umów o świadczenie usług doradztwa gospodarczego na rzecz Spółki nie pokrywa się z ich obowiązkami jako członków zarządu (są to odrębne czynności) i równocześnie nie będą spełnione łącznie warunki określone w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; działalność-działalność gospodarcza; usługi-usługi doradcze; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.) uzupełnionym pismem (data wpływu 10 maja 2021 r.) oraz pismem 21 lipca 2021 r. (data wpływu 12 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 9 lipca 2021 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.388.2021.1.MJ o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. Sp. z o.o. („Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na: (i) opracowywaniu/doskonaleniu oprogramowania komputerowego w postaci tzw. (…) i jego odpłatnym udostępnianiu podmiotom trzecim, (ii) reklamie internetowej przy wykorzystaniu (…), (iii) pośrednictwie w sprzedaży reklamy.

Spółka jest zarządzana przez menedżerów pełniących funkcje członków zarządu. Menadżerowie za czynności zarządzania otrzymują wynagrodzenie przyznane uchwałą Walnego Zgromadzenia Wspólników (dalej: „WZA”) w trybie art. 2031 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz.U.2020.1526, dalej: KSH). Wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu jest wypłacane z dołu/po zakończeniu roku obrotowego, w ratach.

Bez względu na powyższe, z uwagi na posiadaną wiedzę i doświadczenie (znajomość rynku medialnego oraz technologii/narzędzi służących rozpowszechnianiu treści multimedialnych) Spółka zawarła z członkami zarządu umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego (dalej: „Umowy”). Usługi objęte Umowami nie mają charakteru zarządczego/nie są objęte wynagrodzeniem wypłacanym na podstawie uchwały WZA. Usługi świadczone na podstawie Umów wykonywane są przez przyjmujących zlecenie członków zarządu, w ramach ich działalności gospodarczych (osoby te są zarejestrowanymi w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, są także zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi). Zgodnie z oświadczeniem przyjmujących zlecenia wykonują oni „niniejszą Umowę w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wykonawca wykonując obowiązki z niniejszej Umowy działa samodzielnie i na własny rachunek.”

Umowy regulują w szczególności: (i) zakres świadczeń, (ii) wynagrodzenie określone wg stawki godzinowej, (iii) okres wypowiedzenia, (v) okres trwania umowy, (vi) poufność, (vii) zakaz konkurencji, (viii) kwestie własności intelektualnej.

Zakres świadczeń wykonywanych na podstawie Umów: obejmuje m.in.:

*   Przygotowanie analiz portali internetowych,

*   Projektowanie nowych funkcjonalności platformy i (…),

*   Pozyskiwanie dostawców/twórców treści video,

*   Analizę baz danych/zasobów, oraz pozyskiwanie treści multimedialnych,

*   Doradztwo/wsparcie przy tworzeniu bibliotek treści („kontentu”) na platformie (…),

*   Strukturyzacja biblioteki zasobów/kontentu wideo na platformie (…),

*   Doradztwo w zakresie ustawień (…) na witrynach wydawców-partnerów pod kątem: ilości emisji lub współczynników jakościowych reklam,

*   Testowanie nowych funkcjonalności platformy i (…) na różnych typach urządzeń (desktop, mobile), oraz różnych systemach operacyjnych/przeglądarkach (m.in. (…),(…),(…)),

*   Doradztwo, analizy, testowanie i wdrażanie nowych modeli wideo i audio na platformie (…),

*   Analizy rynku reklamy, w tym w szczególności rynku reklamy internetowej,

*   Doradztwo w procesie przygotowywania dokumentacji technicznej oraz stała weryfikacja tej dokumentacji,

*   Weryfikacja wyliczeń i statystyk za emisję reklam dla dostawców ((…),(…),(…)),

*   Zbieranie oraz analiza informacji o rynku i konkurencji,

*   Planowanie i wsparcie organizacji przedsięwzięć marketingowych.

Zgodnie z postanowieniami umów doradczych „odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane na podstawie niniejszej Umowy ponosi Wykonawca na zasadach określonych w przepisach Kodeksu Cywilnego.” Zważywszy na to, że przyjmujący zlecenie może zaangażować do wykonania zlecenia na rzecz Spółki osoby trzecie, „za działania lub zaniechania osób, którymi się posługuje odpowiada jak za swoje własne działania i zaniechania”.

Zgodnie z postanowieniami Umów, ich przedmiot „realizowany będzie w miejscu i czasie wybranym przez Zleceniobiorcę, z uwzględnieniem ogólnie przyjętych zwyczajów panujących w branży medialnej i technologii informacyjnych”.

Ponadto, w uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał poprawną nazwę oraz wyjaśnił, że umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a Wykonawcami nie mają charakteru kontraktu menedżerskiego/umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umowy o podobnym charakterze.

Zakres usług wykonywanych przez Wykonawców na podstawie umów o świadczenie usług doradztwa gospodarczego na rzecz Wnioskodawcy nie pokrywa się z ich obowiązkami jako członków zarządu. Są to odrębne czynności.

Wykonawca świadczący czynności wynikające z umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka jest zobowiązana do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych menedżerom na podstawie uchwały WZA podjętej w trybie w przypadkach opisanych powyżej?
2.  Czy Spółka jest zobowiązana do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych członkom zarządu z tytułu usług doradztwa wykonywanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w przypadkach opisanych powyżej?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad. Pytanie 1

Zdaniem Spółki przychody ze świadczenia przez osoby fizyczne usług zarządczych w ramach pełnionej funkcji członka zarządu, otrzymywane na podstawie uchwały podjętej w trybie art. 2031 KSH, sklasyfikowane są jako przychody ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 7 PITU, a w konsekwencji Spółka zgodnie z art. 41 ust. 1 PITU zobowiązana będzie do poboru podatku od wynagrodzeń wypłaconych z tego tytułu. Obowiązek ten Spółka wywodzi z następujących przepisów prawa.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 PITU, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 PITU osoby prawne które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Mając powyższe na uwadze, Spółka będzie miała obowiązek poboru zaliczki na podatek w wysokości 17% od przychodów uzyskanych przez członków zarządu na podstawie kontraktów menadżerskich, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu określonych w sposób ryczałtowy w art. 22 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 22 ust. 9 pkt 5 PITU (tj. na kwotę 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 3000 zł, jeśli podatnik jest powołany do składu zarządu tylko w jednej spółce.).

Powyższe stanowisko nie budzi w opinii Wnioskodawcy wątpliwości oraz znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez właściwe organy (np. interpretacja z 25 czerwca 2020 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.364.2020.4.JŚ).

Podsumowując, zdaniem Spółki przychody ze świadczenia przez osoby fizyczne usług zarządczych, w tym członków zarządu, sklasyfikowane są jako przychody ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 7 PITU, a w konsekwencji Spółka zgodnie z art. 41 ust. 1 PITU zobowiązana będzie do poboru podatku od wynagrodzeń wypłaconych z tego tytułu.

Ad. Pytanie 2

W opinii Spółki, nie będzie ona płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń wypłacanych członkom zarządu z tytułu usług doradztwa świadczonych na podstawie Umów, zawartych w ramach prowadzonej przez członków zarządu pozarolniczej działalności gospodarczej.

W opinii Spółki, PITU nie zawiera przepisu, który zobowiązywałby płatników do poboru zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzeń z tytułu umów cywilnoprawnych o świadczenie usług wykonywanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, innych niż wymienione w art. 13 punkt 9 PITU (usługi zarządzania, kontrakty menedżerskie i usługi podobne).

Ponieważ planowane usługi doradztwa nie obejmują jakichkolwiek czynności zarządzania (te wykonywane są w ramach powołania w trybie stosownych przepisów KSH i wynagradzanych w sposób opisany powyżej), ani też czynności podobnych do zarządzania, nie ma podstaw do uznania, że do wynagrodzeń za świadczenie usług doradczych stosuje się art. 13 punkt 9 PITU.

Okoliczność, równoczesnego wykonywania czynności zarządczych na podstawie powołania, nie ma wpływu na obowiązki Spółki w stosunku do wynagrodzeń wypłacanych na podstawie umowy o usługi doradztwa (tu: Umowy) zawartej miedzy przedsiębiorcami, gdyż PITU nie zawiera w tym względzie jakichkolwiek przepisów. Poparcie dla tej tezy można znaleźć w wielu opublikowanych interpretacjach organów podatkowych.

W szczególności organy skarbowe stwierdzają, że jeżeli działalność w zakresie doradztwa jest wyraźnie odróżniona od usług w zakresie zarządzania, oraz nie są spełnione przesłanki z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT (tj. odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane w ramach Umów, swobodny wybór miejsca i czasu wykonania usług, ponoszenie ryzyka gospodarczego) to nie ma przeszkód, by przychody z działalności doradczej były na użytek ustawy PIT traktowane, jako uzyskane w ramach działalności gospodarczej również wtedy, gdy usługi doradztwa i czynności zarządcze są wykonywane przez daną osobę na rzecz jednej firmy, lecz na podstawie dwóch różnych tytułów (oddzielnej na usługi doradztwa i powołania w skład zarządu). Tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidulanej z 19 marca 2021 r. sygn. 0115-KDIT3.4011.809.2020.1.PS, gdzie czytamy: „Charakter wykonywanych czynności w ramach planowanej umowy o świadczenie Usług doradczych wskazuje także, że nie zajdą okoliczności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze świadczenia tych usług można będzie uznać za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. (…) Tym samym Wnioskodawca, świadcząc w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz Spółki Usługi doradcze, których zakres wskazany został w opisie sprawy niniejszego wniosku, będzie uprawniony do kwalifikowania przychodu uzyskanego z tego tytułu jako mającego źródło w pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami art. 5b ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (…) Wnioskodawca wskazał też, że zakres świadczonych Usług doradczych nie będzie się pokrywał z czynnościami wykonywanymi jako członek zarządu”.

W świetle powyższego Spółka prosi o potwierdzenie, że nie będzie płatnikiem zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzeń wypłacanych członkom zarządu z tytułu usług doradztwa świadczonych na podstawie Umów, w ramach prowadzonej przez członków zarządu pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy),

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Treść art. 10 ust. 1 zawiera katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów. Działalność wykonywana osobiście oraz działalność gospodarcza stanowią odrębne źródła przychodów, a dochody uzyskiwane przez podatników z tych źródeł podlegają odmiennym zasadom opodatkowania.

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób opodatkowania i jego wysokość, ale również na obowiązki płatników przewidziane w art. 41 i art. 42 powoływanej ustawy, tj. obowiązek poboru oraz przekazania przez płatnika zaliczek na podatek dochody od osób fizycznych.

Przy czym powoływana ustawa nie definiuje działalności wykonywanej osobiście przez określenie jej cech, lecz wskazuje w art. 13, jakiego rodzaju przychody kwalifikują się do tej działalności.

Stosownie do art. 13 pkt 7 i pkt 9 tej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

*   pkt 7 – przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych,

*   pkt 9 – przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Zatem z powyższej regulacji wynika, że przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w art. 13 pkt 9 ustawy).

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że – jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z 17 czerwca 2015 r. sygn. akt III UZP 2/15 – „w spółkach kapitałowych zawarcie kontraktu menedżerskiego z członkiem zarządu kreuje wtórną podstawę powiązania menedżera ze spółką, bowiem podstawowe znaczenie ma powołanie go na członka zarządu tworzące stosunek członkostwa w zarządzie spółki regulowany przepisami Kodeksu spółek handlowych i innymi przepisami wewnętrznymi spółki”.

Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 czerwca 2016 r. sygn. akt I FSK 83/15 podzielił pogląd wyrażany w piśmiennictwie, że „pozycja członka zarządu, z którym spółka zawarła kontrakt menedżerski (umowę o zarządzanie) jako przedsiębiorcą, jest szczególna. W następstwie kontraktu menedżerskiego (umowy o zarządzanie) członek zarządu nie przejmuje zarządzania spółką we własnym imieniu i na własny rachunek. Zarządzanie spółką nadal jest realizowane przez członka zarządu w ramach członkostwa w zarządzie. Rola kontraktu menedżerskiego (umowy o zarządzanie) ograniczona jest do ustalenia wynagrodzenia za wykonywanie funkcji w zarządzie (czy jeszcze innych czynności określonych w umowie), szczególnych (kwalifikowanych i dodatkowych – w porównaniu z regulacją Kodeksu spółek handlowych i wewnętrznego prawa spółki) obowiązków dotyczących zarządzania spółką, zakazów w zakresie konkurencji oraz podejmowania dodatkowej działalności (Z. Kubot, Kwalifikacje prawne kontraktów menedżerskich członków zarządu spółek kapitałowych, PiZS 2002, nr 2, s. 2 i n)”.

Tak więc – przychody członka zarządu uzyskiwane na podstawie wskazanych umów powinny być kwalifikowane do przychodów określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo należy zauważyć, że w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnym źródłem przychodów jest określona w art. 10 ust. 1 pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 tej ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Uzupełnieniem definicji działalności gospodarczej są przesłanki negatywne, których łączne spełnienie wyklucza możliwość zaliczenia przychodów z działalności podatnika do źródła przychodów – działalność gospodarcza. Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością (art. 5b ust. 1 ww. ustawy).

Jak wynika z literalnej treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

W kontekście działalności gospodarczej należy także zacytować art. 14 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym przychody uzyskane z tytułu tego rodzaju umów stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli umowy te zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie należy podkreślić, że pełniąc funkcję członka zarządu nie działa on we własnym imieniu, lecz w imieniu spółki, zatem prowadzona przez niego działalność w tym zakresie nie spełnia warunku określonego w art. 5a pkt 6 omawianej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na: (i) opracowywaniu/doskonaleniu oprogramowania komputerowego w postaci tzw. „(…)” i jego odpłatnym udostępnianiu podmiotom trzecim, (ii) reklamie internetowej przy wykorzystaniu (…), (iii) pośrednictwie w sprzedaży reklamy. Spółka jest zarządzana przez menedżerów pełniących funkcje członków zarządu. Menadżerowie za czynności zarządzania otrzymują wynagrodzenie przyznane uchwałą Wlanego Zgromadzenia Wspólników (dalej: „WZA”) w trybie art. 2031 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz.U.2020.1526, dalej: KSH). Wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu jest wypłacane z dołu/po zakończeniu roku obrotowego, w ratach.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że przychody uzyskane z tytułu świadczenia przez menedżerów usług zarządczych w ramach pełnionej funkcji członka zarządu są dla Nich przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją zakwalifikowania przychodów z tytułu świadczenia usług zarządczych jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika, na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. (art. 42 ust. 1 ww. ustawy).

Reasumując, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego, należy stwierdzić, że przychody uzyskane z tytułu świadczenia przez menedżerów usług zarządczych w ramach pełnionej przez nich funkcji członków zarządu, są dla menedżerów przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast na Spółce jako płatniku ciąży obowiązek poboru od wynagrodzenia menedżerów zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc natomiast do odpowiedzi na pytanie nr 2 wskazać należy, że z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że Spółka zawarła z członkami zarządu umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego. Usługi objęte Umowami nie mają charakteru zarządczego/nie są objęte wynagrodzeniem wypłacanym na podstawie uchwały WZA. Usługi świadczone na podstawie Umów wykonywane są przez przyjmujących zlecenie członków zarządu, w ramach ich działalności gospodarczych (osoby te są zarejestrowanymi w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, są także zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi). Zgodnie z oświadczeniem przyjmujących zlecenia wykonują oni „niniejszą Umowę w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wykonawca wykonując obowiązki z niniejszej Umowy działa samodzielnie i na własny rachunek.” Zgodnie z postanowieniami umów doradczych „odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane na podstawie niniejszej Umowy ponosi Wykonawca na zasadach określonych w przepisach Kodeksu Cywilnego.” Zważywszy na to ze przyjmujący zlecenie może zaangażować do wykonania zlecenia na rzecz Spółki osoby trzecie, „za działania lub zaniechania osób, którymi się posługuje odpowiada jak za swoje własne działania i zaniechania”. Zgodnie z postanowieniami Umów, ich przedmiot „realizowany będzie w miejscu i czasie wybranym przez Zleceniobiorcę, z uwzględnieniem ogólnie przyjętych zwyczajów panujących w branży medialnej i technologii informacyjnych”. Ponadto umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego zawarte pomiędzy Spółką a Wykonawcami nie mają charakteru kontraktu menedżerskiego/umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umowy o podobnym charakterze. Zakres usług wykonywanych przez Wykonawców na podstawie umów o świadczenie usług doradztwa gospodarczego na rzecz Spółki nie pokrywa się z ich obowiązkami jako członków zarządu. Są to odrębne czynności. Wykonawca świadczący czynności wynikające z umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Mając zatem na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz przytoczone powyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że umowy o świadczenie usług doradztwa gospodarczego zawarte pomiędzy Spółką a Wykonawcami nie mają charakteru kontraktu menedżerskiego/umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umowy o podobnym charakterze. Zakres usług wykonywanych przez Wykonawców na podstawie umów o świadczenie usług doradztwa gospodarczego na rzecz Spółki nie pokrywa się z ich obowiązkami jako członków zarządu (są to odrębne czynności) i równocześnie nie będą spełnione łącznie warunki określone w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego, wynagrodzenie wypłacane Wykonawcy na podstawie umowy o świadczenie usług doradztwa stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dlatego też, na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. Spółka nie ma obowiązku poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzenia wypłacanego członkom zarządu z tytułu usług doradztwa wykonywanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.