Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-86/08-3/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-10
Teza: Czy na Spółce w związku z przywozem ww. rozpuszczalnika, ciąży obowiązek złożenia zabezpieczenia akcyzowego?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe-zharmonizowane wyroby akcyzowe; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; napoje-napoje alkoholowe; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; zabezpieczenie-zabezpieczenie akcyzowe
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 2; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 6; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez pełnomocników przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2008 r. (data wpływu 24 listopada 2008 r.) uzupełnionego w dniu 3 lutego 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zabezpieczenia akcyzowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zabezpieczenia akcyzowego. W dniu 3 lutego 2008 r. uzupełniono przedmiotowy wniosek w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca sprowadził z Niemiec partię pakowanego do sprzedaży detalicznej w pojemnikach o objętości 1l rozpuszczalnika o nazwie handlowej Y, będącego 96% etanolem skażonym 1% ketonem etylowo-metylowym.

Rozpuszczalnik ten ma pochodzenie szwajcarskie.

Z informacji uzyskanych przez Spółkę od kontrahenta niemieckiego wynika, iż firma niemiecka nie płaci za ten środek akcyzy, ponieważ w myśl obowiązujących w Niemczech przepisów wykazała, że używa sprowadzonego ze Szwajcarii ww. produktu do celów przemysłowych.

Zainteresowany wskazał ponadto, iż kod CN rozpuszczalnika Y to 3814 00 90, natomiast alkohol etylowy będący głównym składnikiem rozpuszczalnika X jest całkowicie skażony zgodnie z Rozporządzeniem Komisji Nr 3199/93/WE (zawiera skażalniki niemieckie).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na Spółce w związku z przywozem ww. rozpuszczalnika, ciąży obowiązek złożenia zabezpieczenia akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 55 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wzoru deklaracji uproszczonej oraz sposobu prowadzenia ewidencji nabywanych wyrobów akcyzowych, Spółka przed wprowadzeniem rozpuszczalnika powinna zarejestrować się jako płatnik akcyzy oraz dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu celnego.

Biorąc pod uwagę § 18 ust. 7 i ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2008 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, Spółka jest zdania, iż obowiązek złożenia zabezpieczenia akcyzowego nie dotyczy opisanego przypadku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Źródłem prawa wspólnotowego w zakresie podatku akcyzowego jest m.in. Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 str. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą horyzontalną.

W świetle art. 1 Dyrektywy horyzontalnej, niniejszą dyrektywę stosuje się, na poziomie wspólnotowym, do następujących wyrobów, jak określono w stosownych dyrektywach:

*   olejów mineralnych,
*   alkoholu i napojów alkoholowych,
*   wyrobów tytoniowych.

Zgodnie natomiast z art. 20 Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. U. UE L 316/21 ze zm.), dla celów niniejszej dyrektywy przez pojęcie „alkohol etylowy” rozumie się:

*   wszelkie produkty o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% obj., oznaczone kodami taryfowymi CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to produkty stanowiące część produktu należącego do innego rozdziału Nomenklatury Scalonej,
*   produkty oznaczone kodami taryfowymi CN 2204, 2205, 2206 o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 22% obj.,
*   napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony spirytus.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego jest rozpuszczalnik X o kodzie CN 3814 00 90, który zawiera 96% alkohol etylowy.

Tym samym w składzie ww. rozpuszczalnika znajduje się zdefiniowany w cyt. powyżej art. 20 Dyrektywy Rady 92/83/EWG, alkohol etylowy.

Należy jednak zauważyć, iż ww. alkohol w świetle art. 6 ust. 1 Dyrektywy horyzontalnej, może w określonych przypadkach zostać dopuszczony do tzw. konsumpcji.

Zgodnie z powołanym przepisem podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji lub w momencie wystąpienia ubytków, które muszą podlegać podatkowi akcyzowemu zgodnie z art. 14 ust. 3.

Dopuszczenie do konsumpcji wyrobów objętych podatkiem akcyzowym oznacza:

1.  wszelkie odstępstwa, włączając odstępstwa z naruszeniem prawa, od systemu zawieszenia podatku;
2.  wszelką produkcję tych wyrobów, włączając produkcję nielegalną, poza systemem zawieszenia podatku;
3.  wszelki przywóz tych produktów, włączając przywóz nieformalny, w przypadku gdy wyroby nie zostały umieszczone w ramach systemu zawieszenia podatku.

Jak wynika z powyższego przepisu zapłata podatku akcyzowego w ww. przypadkach powoduje dopuszczenie wyrobu akcyzowego (m.in. alkoholu etylowego) do konsumpcji.

W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca wskazał, iż zużyty do produkcji ww. rozpuszczalnika alkohol etylowy został całkowicie skażony skażalnikami przewidzianymi dla Niemiec.

Zauważyć należy, iż kwestia całkowitego skażenia alkoholu etylowego uregulowana została w art. 1 rozporządzenia Komisji Nr 3199/93/WE z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. U. UE L 93 Nr 288, str.12), natomiast cel tego skażenia wynika z przepisu art. 27 ust. 1 lit. a Dyrektywy 92/83/EWG.

Przedmiotowe uregulowania znajdują jednak zastosowanie do zwolnienia ww. produktu rozprowadzanego w postaci alkoholu całkowicie denaturowanego zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego, przy czym wymogi takie muszą być należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Istotne uregulowanie zawiera przy tym tiret drugie powołanego wyżej przepisu, w świetle którego zwolnienie to uzależnione jest od stosowania przepisów Dyrektywy 92/12/EWG, dotyczących handlowego przemieszczania się alkoholu całkowicie denaturowanego.

Zainteresowany wyjaśnił jednak, iż przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego nie będzie całkowicie skażony alkohol etylowy lecz rozpuszczalnik klasyfikowany do kodu CN 3814 00 90 i że zagraniczny kontrahent: „(…) nie płaci za ten środek akcyzy ponieważ w myśl obowiązujących w Niemczech przepisów wykazał, że używa sprowadzonego ze Szwajcarii ww. produktu do celów przemysłowych”.

Zauważyć zatem należy, iż zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 92/83/EWG, Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów gdy są one denaturowane zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego i używane do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi.

Zwrócić uwagę przy tym trzeba, iż przedmiotowy przepis nie zawiera analogicznego zastrzeżenia jak w przypadku handlowego przemieszczania alkoholu całkowicie denaturowanego.

Wyjaśniając następnie kwestie stosowania zabezpieczania akcyzowego odnośnie nabycia wewnątrzwspólnotowego rozpuszczalnika o kodzie CN 3814 00 90, należy przede wszystkim wskazać na przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej ustawą, która reguluje opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym oraz określa zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą i oznaczania niektórych z tych wyrobów znakami akcyzy (art. 1).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy, a wyroby akcyzowe zharmonizowane to paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 2 do ustawy. W poz. 28 załącznika nr 2 do ustawy, zostały wymienione rozpuszczalniki i rozcieńczalniki złożone organiczne pozostałe, zawierające w swym składzie alkohol etylowy ex 24.30.22-79 i organiczne złożone rozpuszczalniki i rozcieńczalniki, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; gotowe zmywacze farb i lakierów – pozostałe, zawierające w swym składzie alkohol etylowy ex 3814 00 90.

Tym samym stwierdzić należy, iż wskazany we wniosku wyrób jest w świetle polskich uregulowań wyrobem akcyzowym zharmonizowanym.

Z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), zawierającego tabelę stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i importowanych wynika natomiast, iż rozpuszczalniki i rozcieńczalniki złożone organiczne pozostałe, zawierające w swym składzie alkohol etylowy, o kodzie CN 3814 00 90, nie zostały wymienione w poz. 1-23, a więc stawka podatku akcyzowego dla takich wyrobów, zgodnie z poz. 24 wynosi 0 zł (stawka zero).

Ponadto wyjaśnić należy, iż Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849 ze zm.) wskazał w § 2b ust. 1, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których w państwie nabycia nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy i do których stosuje się na terytorium kraju stawkę podatku akcyzowego inną niż stawka 0, ich przemieszczenie na terytorium kraju i wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z zastosowaniem dokumentów handlowych. Rozpuszczalnik klasyfikowany do kodu CN 3814 00 90 wymieniony został pod poz. 30 załącznika do ww. rozporządzenia zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Wobec powyższego biorąc pod uwagę zarówno przepisy wspólnotowe jak i krajowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. wyrobu akcyzowego procedura zawieszonego poboru akcyzy nie znajduje zastosowania. Podkreślić równocześnie należy, iż wyrób ten nie jest nabywany przez Spółkę w trybie art. 55 ustawy, tj. w procedurze przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.

Stąd też w przypadku dokonywania nabycia wewnątrzwspólnotowego zwolnionego z akcyzy na terytorium Niemiec rozpuszczalnika X o kodzie CN 3814 00 90 w pojemnikach 1l, zawierającego alkohol etylowy całkowicie skażony skażalnikami przewidzianymi do stosowania w tym państwie, nie znajduje zastosowania instytucja zabezpieczenia akcyzowego.

Z uwagi jednak na opodatkowanie tych wyrobów – jak wyżej wyjaśniono – zerową stawką podatku akcyzowego, powstaje w wyniku dokonanego nabycia wewnątrzwspólnotowego obowiązek podatkowy (art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy).

Wobec powyższego na Zainteresowanym ciąży w świetle uregulowań art. 14 ust. 1 ustawy, obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego oraz w świetle uregulowań art. 18 ust. 1 ustawy, obowiązek złożenia deklaracji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.