Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.572.2025.2.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 październik 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 listopada
    2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X w zakresie
    usług informatycznych i konsultingowych dla klientów korzystających z oprogramowania
    (...).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje prace o charakterze
    programistycznym i technicznym, obejmujące w szczególności:
    − tworzenie i rozwój autorskich skryptów w językach (...),
    − implementację rozwiązań w środowisku (...),
    − budowę integracji z zewnętrznymi systemami przy użyciu (...),
    − projektowanie oraz rozwój własnych modułów, automatyzacji i komponentów dla
      systemów (...),
    − utrzymanie i modyfikację kodu źródłowego istniejących rozwiązań.
    Efektem powyższych działań są programy komputerowe lub ich części (skrypty, moduły,
    biblioteki), które stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca przenosi na swoich kontrahentów autorskie prawa majątkowe do
    wytworzonych utworów na wszelkich znanych polach eksploatacji, zgodnie z zawartymi
    umowami o współpracy. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę obejmuje
    również zapłatę za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów
    wytworzonych w ramach prowadzonej działalności. Wnioskodawca prowadzi odrębną
    ewidencję przychodów i kosztów związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, umożliwiającą wyodrębnienie dochodu z danego prawa w
    rozumieniu art. 30cb ustawy o PIT.
    Obecnie Wnioskodawca rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, jednak planuje przejście na podatek liniowy lub zasady ogólne, w
    celu skorzystania z preferencji IP Box. W przyszłości zamierza kontynuować działalność
    polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, które stanowi
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT. Wnioskodawca wskazuje, że wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie programów
    komputerowych stanowi 100% wykonywanej działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca przedstawia programy komputerowe, które zostały napisane w 2025 r.
    Wnioskodawca posiada kompletną dokumentację z lat poprzednich.
    A. System (...)
      Autorski program komputerowy, realizujący (...). Program obejmuje:
        − moduły (...),

        − warstwę (...),
        − logikę (...),
        − (...).
      Program zapewnia (...).
      Zakres prac: (...).
    B. System (...).
      Autorski program komputerowy, umożliwiający (...). Program obejmuje:
        − (...).
      Program dostosowuje (...).
      Zakres prac: (...).
      Program napisany w (...), z wykorzystaniem dedykowanego mikroserwisu w (...).
    C. System (...).
      Autorski program komputerowy, odpowiedzialny za (...). Program obejmuje:
        − moduły (...),
        − transformację (...),
        − aktualizację (...),
        − obsługę (...).
      Program zapewnia (...).
      Zakres prac: (...).
    D. System (...).
      Autorski program komputerowy zbudowany w oparciu o (...) oraz zestaw własnych
      modułów (...). Program realizuje m.in.:
        − (...).
      Cała logika została zaprojektowana i zaimplementowana przez Wnioskodawcę w
      postaci autorskich skryptów (...).
      Zakres prac: (...).
    E. System (...).
      Autorski program komputerowy, obejmujący (...). Program realizuje (...), w tym:
        − (...).
      Program korzysta z (...).
      Zakres prac: (...).
    F. Pakiet autorskich projektów (...).
      Autorski program komputerowy, obejmujący (...). Program składa się z powiązanych
      modułów (...) m.in.:
        − zarządzanie (...),
        − zarządzanie (...),
        − zarządzanie (...),
        − rejestrację i obsługę (...),
        − automatyczne (...),

        − ocenę (...).
      Program składa się z wielu funkcjonalnie powiązanych komponentów, w tym:
        − (...).
      Każdy projekt (...) wchodzący w skład pakietu stanowi moduł jednego większego
      programu komputerowego. Całość została zaprojektowana i zaimplementowana przez
      Wnioskodawcę w sposób twórczy i systematyczny.
      Zakres prac: (...).
    G. Generyczny mikroserwis (...).
      Autorski program komputerowy napisany w platformie (...), realizujący (...). Program
      obejmuje:
        − (...).
      Zakres prac: (...).
    H. Aplikacja (...).
      Autorski program komputerowy wykorzystujący (...). Celem programu jest (...).
      Program obejmuje:
        − moduły (...),
        − mechanizm (...),
        − generowanie (...),
        − interfejs (...),
        − integrację (...).
      Zakres prac: (...).
      Efekty pracy Wnioskodawcy mają postać programów komputerowych tworzonych
      samodzielnie przez Wnioskodawcę. Wszystkie opisane elementy są wynikiem własnej
      działalności intelektualnej Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca tworzy samodzielnie algorytmy wykorzystywane w programach
    komputerowych. Obejmują one m.in. logikę przetwarzania danych, warunki decyzyjne,
    walidacje, reguły synchronizacji, mechanizmy automatyzacji oraz inne elementy konieczne
    do działania aplikacji. Są to rozwiązania autorstwa Wnioskodawcy, opracowane przez
    Wnioskodawcę na potrzeby konkretnych funkcjonalności.
    Efekty pracy Wnioskodawcy związane z rozwijaniem autorskich skryptów dotyczą
    wyłącznie własnych programów komputerowych Wnioskodawcy. Rozwój polega na
    dodawaniu nowych funkcjonalności, modułów i logiki działania do stworzonych przez
    Wnioskodawcę aplikacji – w odpowiedzi na potrzeby i problemy zgłaszane przez klienta. W
    praktyce aplikacje rzadko są statyczne. W miarę zmian procesów pojawiają się nowe
    wymagania, nowe obszary automatyzacji, a niektóre wcześniejsze mechanizmy przestają
    być aktualne. Reakcją na to jest twórcze projektowanie i implementowanie nowych
    rozwiązań. Nie jest to utrzymanie techniczne, lecz twórcza rozbudowa istniejących
    programów autorstwa Wnioskodawcy.
    Użyte we wniosku pojęcie „rozwijam” odnosi się wyłącznie do twórczego rozbudowania
    własnych programów komputerowych Wnioskodawcy wskazanych wyżej. Wnioskodawca
    rozwija wyłącznie autorskie moduły i kod źródłowy, które działają w środowisku (...) lub
    komunikują się z nim przez API. W szczególności obejmuje to:
    − dodawanie nowych funkcji i logiki (...),
    − projektowanie nowych modułów i rozszerzeń,
    − tworzenie nowych algorytmów procesowych, synchronizacyjnych i walidacyjnych,

    − modyfikacje i refaktoryzacje kodu Wnioskodawcy ((...)),
    − rozbudowę architektury integracji i workflow w odpowiedzi na nowe wymagania.
    Wszystkie te działania dotyczą własnych programów komputerowych Wnioskodawcy i
    mają charakter twórczy.
    W ramach tworzenia i rozwijania programów komputerowych Wnioskodawca stosuje
    narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w jego praktyce gospodarczej.
    W szczególności:
    − (...) – pierwsze wykorzystanie środowiska (...);
    − nowoczesne integracje (...) z systemami (...);
    − autorskie algorytmy procesowe (m.in. (...));
    − mikroserwisy (...);
    − zaawansowane moduły (...);
    − wykorzystanie (...);
    − złożone modele (...).
    Wprowadzenie tych narzędzi wymagało zaprojektowania od podstaw nowych modułów,
    algorytmów i architektury, co potwierdza twórczy charakter wykonywanych przez
    Wnioskodawcę prac.
    Programy komputerowe opisane we wniosku zostały wytworzone i rozwinięte przez
    Wnioskodawcę z wykorzystaniem technologii stosowanych w ekosystemie (...) oraz
    niezależnych mikroserwisów działających poza tym środowiskiem.
    Technologie i języki programowania, które Wnioskodawca stosuje:
    − (...)
    Platformy i środowiska:
    − (...).
    Nowe narzędzia i koncepcje niewystępujące wcześniej w praktyce Wnioskodawcy:
    − nowoczesne integracje (...),
    − zaawansowane moduły (...),
    − architektura oparta o mikroserwisy,
    − zastosowanie modelu (...),
    − złożone modele (...).
    Wykorzystanie powyższych technologii wymagało zaprojektowania od podstaw nowych
    modułów, algorytmów i architektury, co nadaje działalności Wnioskodawcy wyraźnie
    twórczy charakter.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe różnią się w sposób istotny od
    rozwiązań wcześniej stosowanych przez Wnioskodawcę oraz jego kontrahentów.
    Oryginalność wynika przede wszystkim z:
    1) autorskiej logiki i nowych algorytmów, które wcześniej nie występowały w żadnym z
      systemów klienta ani w praktyce Wnioskodawcy, w tym m.in. (...);
    2) zastosowania nowych technologii i architektury, takich jak (...);
    3) funkcjonalności niedostępnych w standardzie (...), wdrożonych przez Wnioskodawcę za
      pomocą autorskich modułów frontendowych, walidatorów, komponentów UI i logiki
      procesowej; nie są to modyfikacje (...), lecz niezależne komponenty autorstwa
      Wnioskodawcy;

    4) wprowadzenia nowych procesów i modeli działania, które wcześniej nie istniały u
      klienta, takich jak (...).
    Programy te zostały zaprojektowane i zaimplementowane od podstaw, według własnych
    koncepcji Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie, które Wnioskodawca wytwarza lub rozwija, różni się od rozwiązań
    wcześniej funkcjonujących u kontrahenta dzięki zastosowaniu technologii i narzędzi, które
    wcześniej nie były tam wykorzystywane. W szczególności:
    − nowoczesne integracje (...);
    − (...), umożliwiający (...);
    − autorskie algorytmy (...);
    − zaawansowane moduły (...);
    − mikroserwisy działające poza (...), pozwalające na (...);
    − złożone modele (...).
    Zastosowanie tych technologii spowodowało, że powstające rozwiązania mają
    funkcjonalności, których wcześniej u kontrahenta nie było, automatyzują procesy i
    zastępują przestarzałe mechanizmy.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia programów komputerowych jest
    prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Każdy projekt
    Wnioskodawca realizuje według wypracowanego przez lata procesu obejmującego
    określenie celu, przygotowanie planu prac, zaprojektowanie architektury oraz kolejnych
    etapów implementacji, testów i wdrożenia.
    Wnioskodawca prowadzi prace w oparciu o przyjęte założenia funkcjonalne i
    harmonogram wykonania poszczególnych zadań. Ten schemat działania stosuje
    konsekwentnie we wszystkich projektach, co zapewnia systematyczność realizowanej
    działalności.
    Na etapie rozpoczęcia każdego projektu Wnioskodawca określa cele obejmujące
    stworzenie nowego programu komputerowego lub twórczą rozbudowę istniejącego
    własnego rozwiązania – poprzez dodanie nowych funkcjonalności, automatyzację
    procesów, poprawę wydajności, integrację z dodatkowymi systemami albo zastąpienie
    przestarzałych mechanizmów nowoczesną komunikacją API. Cele są ustalane dla danego
    okresu realizacji projektu, zgodnie z potrzebami kontrahenta oraz zakresem planowanego
    rozwiązania. Źródłem finansowania wszystkich prac są wyłącznie środki z działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Nie korzysta on z finansowania zewnętrznego.
    Cele, które sobie Wnioskodawca wyznaczał, były realizowane zgodnie z planem prac dla
    poszczególnych programów komputerowych opisanych wyżej. Obejmowały one m.in.
    stworzenie nowych modułów, automatyzację procesów, integracje z dodatkowymi
    systemami oraz zastąpienie przestarzałych mechanizmów nowoczesnymi rozwiązaniami
    API.
    Wszystkie prace Wnioskodawca wykonywał samodzielnie, wykorzystując wyłącznie własne
    zasoby:
    − zasoby ludzkie – praca programistyczna i projektowa Wnioskodawcy,
    − zasoby rzeczowe – sprzęt komputerowy, środowiska testowe i narzędzia
      programistyczne,
    − zasoby finansowe – środki pochodzące z działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie korzystał z zasobów zewnętrznych ani z żadnego dofinansowania.
    Systematyczność działalności Wnioskodawcy polega na tym, że wszystkie prace związane z
    tworzeniem programów komputerowych realizowane są według stałego, powtarzalnego i

    uporządkowanego schematu: Wnioskodawca określa cele, przygotowuje plan prac,
    projektuje architekturę i logikę rozwiązania, a następnie wykonuje implementację, testy i
    wdrożenie. Na bieżąco monitoruje potrzeby użytkowników oraz zmiany procesowe i
    technologiczne, dzięki czemu prace nad programami prowadzi w sposób planowy i
    metodyczny. Zapewnia to ciągłość, uporządkowanie i systematyczność działań
    Wnioskodawcy.
    Dla każdego programu komputerowego wymienionego wyżej Wnioskodawca
    przygotowuje roboczy harmonogram prac, obejmujący ustalenie zakresu, podział na etapy
    oraz kolejność realizacji zadań. Harmonogramy mają charakter techniczny i wewnętrzny, a
    ich celem jest uporządkowanie prac projektowych.
    W praktyce wszystkie zaplanowane etapy – projektowe, implementacyjne, testowe i
    wdrożeniowe –są realizowane w ramach danego okresu prac. Harmonogramy są
    dostosowywane do bieżących potrzeb kontrahenta, jednak zawsze obejmują wykonanie
    określonych modułów i funkcjonalności w ramach tworzonych przez Wnioskodawcę
    programów komputerowych (systemów integracyjnych, modułów workflow, aplikacji (...)).
    Wnioskodawca nie sporządza formalnych, publikowanych harmonogramów – mają one
    wyłącznie charakter roboczy i służą organizacji pracy Wnioskodawcy. Ich charakter
    Wnioskodawca ocenia jako kompletny szkic wystarczający do sporządzenia pełnej
    dokumentacji projektowej z przeszłości i wydzielenia wszystkich elementów składowych
    procesu.
    Przed rozpoczęciem realizacji każdego programu komputerowego Wnioskodawca
    dysponował wiedzą wynikającą z wykształcenia informatycznego oraz wieloletniego
    doświadczenia zawodowego w zakresie programowania, projektowania systemów i
    integracji (...). Korzysta na bieżąco z dokumentacji technicznej, specyfikacji (...) oraz
    obowiązujących standardów projektowych. Stałe samokształcenie, szkolenia i analiza
    nowych technologii zapewniają Wnioskodawcy zasób wiedzy niezbędny do tworzenia
    autorskich programów komputerowych.
    W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu
    programowania, projektowania architektury systemów, tworzenia algorytmów oraz
    integracji przy użyciu (...). Wnioskodawca pracuje również z modelowaniem danych,
    automatyzacją procesów i zagadnieniami bezpieczeństwa informacji. Dodatkowo
    Wnioskodawca rozwija umiejętności analizy wymagań, projektowania logiki biznesowej,
    testowania oraz wdrażania autorskich programów komputerowych.
    Tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe opierają się na rozwiązaniach
    wiedzowych i technicznych z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności na
    projektowaniu architektury systemów, tworzeniu algorytmów, integracjach (...),
    modelowaniu danych i automatyzacji procesów. Od strony technologicznej Wnioskodawca
    korzysta z powszechnie stosowanych narzędzi i języków programistycznych, takich jak (...),
    a także standardów komunikacji (...). Rozwiązania te stanowią podstawę do tworzenia
    nowych, autorskich modułów i aplikacji oraz ich dalszej twórczej rozbudowy.
    W zakresie objętym wnioskiem efekty pracy Wnioskodawcy, które określa jako programy
    komputerowe, powstają w wyniku własnej, indywidualnej działalności twórczej
    Wnioskodawcy. Mają oryginalny charakter, stanowią nowe, wcześniej nieistniejące
    rozwiązania i obejmują autorską logikę działania, samodzielnie napisany kod oraz decyzje
    projektowe opisane w stanie faktycznym.
    Elementy o charakterze odtwórczym, konfiguracyjnym lub czysto technicznym nie są przez
    Wnioskodawcę traktowane jako programy komputerowe i nie są objęte wnioskiem.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca opisał, że tworzenie programów
    komputerowych obejmuje autorską logikę działania, samodzielnie napisany kod oraz
    indywidualne decyzje projektowe. Prace Wnioskodawcy nie polegają na wykonywaniu
    prostych, powtarzalnych czynności technicznych wymagających jedynie podstawowych

    umiejętności programistycznych – każdorazowo Wnioskodawca opracowuje własne
    rozwiązania dostosowane do konkretnego problemu.
    Klienci nie przekazują Wnioskodawcy szczegółowych projektów ani instrukcji
    programistycznych do odtworzenia. Wnioskodawca otrzymuje jedynie ogólny cel
    biznesowy lub problem, natomiast architektura rozwiązania, logika działania, algorytmy,
    integracje oraz kod źródłowy są w całości autorskim opracowaniem Wnioskodawcy. Efekty
    jego pracy nie stanowią technicznej realizacji szczegółowego projektu klienta, lecz są
    wynikiem własnych decyzji projektowych i sposobu rozwiązania postawionego zadania.
    W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że rezultaty jego pracy mają postać
    samodzielnie wytworzonych rozwiązań programistycznych – kodu źródłowego, modułów,
    skryptów, komponentów i aplikacji, które Wnioskodawca wykonuje od podstaw lub
    twórczo rozbudowuje. Wnioskodawca opisuje jedynie sposób powstawania tych
    rozwiązań oraz fakt, że wykonuje je samodzielnie i do momentu przeniesienia przysługują
    jemu prawa majątkowe wynikające z ich stworzenia.
    W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że rezultaty jego pracy mają postać
    samodzielnie wytworzonych rozwiązań programistycznych – kodu źródłowego, modułów,
    skryptów i komponentów – tworzonych od podstaw lub twórczo rozbudowywanych
    własnych programów. Wnioskodawca opisuje jedynie sposób powstawania tych rozwiązań
    oraz fakt ich samodzielnego wykonania. Do momentu przeniesienia na kontrahenta
    Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa wynikające z ich stworzenia.
    W ramach działalności Wnioskodawca tworzy samodzielnie rozwiązania programistyczne:
    kod źródłowy, moduły, skrypty i komponenty, które opracowuje od podstaw lub twórczo
    rozbudowuje. Wnioskodawca przenosi na kontrahentów autorskie prawa majątkowe
    wyłącznie do rezultatów pracy, które samodzielnie wykonał. Nie przenosi praw do
    elementów, które nie są jego autorstwa ani do oprogramowania podmiotów trzecich.
    Zmiany, które Wnioskodawca wprowadza do tworzonych programów komputerowych, nie
    mają charakteru rutynowych ani okresowych aktualizacji technicznych. Rozwój polega na
    twórczym dodawaniu nowych funkcjonalności, modułów i logiki działania oraz na
    projektowaniu i implementacji nowych rozwiązań w odpowiedzi na pojawiające się
    potrzeby biznesowe. Prace te wymagają napisania nowego, autorskiego kodu i modyfikacji
    architektury, a nie wykonywania czynności o charakterze technicznym lub
    konserwacyjnym.
    Tworzenie oprogramowania polega na samodzielnym zaprojektowaniu architektury, logiki
    działania, algorytmów oraz napisaniu kodu źródłowego składającego się na program
    komputerowy opisany we wniosku. Wnioskodawca pracuje indywidualnie – nie
    uczestniczy w zespołowym wytwarzaniu jednego systemu i nie tworzy fragmentów
    przygotowanych wspólnie z innymi osobami. Każdy moduł lub komponent, który powstaje
    w ramach działalności, stanowi własną koncepcję i implementację Wnioskodawcy od
    początku do końca rozwiązania. Rozwiązania Wnioskodawcy mogą komunikować się z
    innymi systemami poprzez interfejsy, jednak kod, który tworzy, jest odrębnym autorskim
    programem, a nie modyfikacją ani uzupełnieniem cudzego oprogramowania.
    Wnioskodawca osiąga dochód wyłącznie z tytułu przeniesienia autorskich praw
    majątkowych do efektów swojej własnej twórczej pracy – programów komputerowych
    oraz ich modułów, które samodzielnie projektuje i implementuje. Wnioskodawca nie
    uczestniczy we wspólnym wytwarzaniu jednego systemu z innymi osobami i nie jest
    członkiem zespołu programistycznego. Nie przenosi ani nie licencjonuje praw do
    oprogramowania stworzonego przez kogokolwiek innego. Wnioskodawca nie licencjonuje
    również programów tworzonych przez siebie. Wynagrodzenie Wnioskodawcy dotyczy
    wyłącznie rezultatów indywidualnego, autorskiego działania.
    Wnioskodawca nie sprzedaje „części/fragmentów” w oderwaniu od programu. Osiąga
    dochód wyłącznie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do rezultatów
    swojej twórczej pracy, tj. programów komputerowych, które samodzielnie projektuje i

    implementuje. Poszczególne moduły lub komponenty powstają jako elementy tych
    programów.
    Wnioskodawca nie pracuje w zespołach programistycznych i nie współtworzy jednego
    systemu z innymi osobami. Wszystkie opisane programy komputerowe powstają
    wyłącznie w wyniku prac Wnioskodawcy, dlatego kwestia współwłasności programu
    tworzonego przez zespół nie występuje.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych przez Wnioskodawcę
    programów komputerowych odbywa się zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53. Postanowienia
    umów zapewniają skuteczne i zgodne z prawem przeniesienie praw majątkowych do
    rezultatów pracy Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca będzie prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2
    ustawy o PIT, w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów i dochodu dla
    każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W prowadzonej ewidencji Wnioskodawca będzie wyodrębniał każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, w sposób umożliwiający
    przypisanie do niego przychodów, kosztów oraz dochodu.
    Ewidencja będzie prowadzona w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, zgodnie z wymogami ustawy o PIT.
    Wnioskodawca potwierdził, że w ewidencji będą wyodrębniane koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w sposób umożliwiający określenie kwalifikowanego
    dochodu dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Pytanie

Czy w opisanym „stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym” Wnioskodawca ma prawo do
    zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego (IP Box) wobec dochodu
    uzyskiwanego z przeniesienia autorskich praw majątkowych do kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w postaci programu komputerowego lub jego części, zgodnie z
    art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym „stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym” spełnia
    on wszystkie przesłanki określone w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, uprawniające do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku
    dochodowego (IP Box).
    Wnioskodawca samodzielnie prowadzi działalność badawczo-rozwojową, polegającą na
    tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych, które stanowią
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy.
    Uzyskiwany dochód pochodzi z przeniesienia autorskich praw majątkowych do tych
    programów komputerowych. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, pozwalającą
    na ustalenie przychodów, kosztów i dochodu przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. W konsekwencji, dochód osiągany z tytułu przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych może być
    opodatkowany stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych i konsultingowych dla klientów
    korzystających z oprogramowania (...). W ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan
    prace o charakterze programistycznym i technicznym, obejmujące w szczególności:
    tworzenie i rozwój autorskich skryptów w językach (...), implementację rozwiązań w
    środowisku (...), budowę integracji z zewnętrznymi systemami przy użyciu (...),
    projektowanie oraz rozwój własnych modułów, automatyzacji i komponentów dla
    systemów (...), utrzymanie i modyfikację kodu źródłowego istniejących rozwiązań. Efektem
    powyższych działań są programy komputerowe lub ich części (skrypty, moduły, biblioteki),
    które stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazał Pan programy komputerowe, napisane w 2025 r.:
    · System (...) – autorski program komputerowy, realizujący (...);
    · System (...) – autorski program komputerowy, umożliwiający (...);
    · System (...) – autorski program komputerowy, odpowiedzialny za (...);
    · System (...) – autorski program komputerowy zbudowany w oparciu o (...) oraz zestaw
      własnych (...);
    · System (...) – autorski program komputerowy, obejmujący (...);
    · Pakiet autorskich projektów (...) – autorski program komputerowy, obejmujący (...);
    · Generyczny mikroserwis (...) – autorski program komputerowy (...);
    · Aplikacja (...) – autorski program komputerowy (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że efekty Pana pracy mają postać programów komputerowych
    tworzonych samodzielnie. Wszystkie opisane elementy są wynikiem Pan własnej
    działalności intelektualnej. Samodzielnie tworzy Pan algorytmy wykorzystywane w
    programach komputerowych. Obejmują one m.in. logikę przetwarzania danych, warunki
    decyzyjne, walidacje, reguły synchronizacji, mechanizmy automatyzacji oraz inne elementy
    konieczne do działania aplikacji. Są to rozwiązania Pana autorstwa, opracowane na
    potrzeby konkretnych funkcjonalności.
    Efekty Pana pracy związane z rozwijaniem autorskich skryptów dotyczą wyłącznie Pan
    własnych programów komputerowych. Rozwój polega na dodawaniu nowych
    funkcjonalności, modułów i logiki działania do stworzonych przez Pana aplikacji – w
    odpowiedzi na potrzeby i problemy zgłaszane przez klienta. W praktyce aplikacje rzadko
    są statyczne. W miarę zmian procesów pojawiają się nowe wymagania, nowe obszary
    automatyzacji, a niektóre wcześniejsze mechanizmy przestają być aktualne. Reakcją na to
    jest twórcze projektowanie i implementowanie nowych rozwiązań. Nie jest to utrzymanie
    techniczne, lecz twórcza rozbudowa istniejących programów Pana autorstwa.
    Rozwija Pan wyłącznie swoje autorskie moduły i kod źródłowy, które działają w środowisku
    (...) lub komunikują się z nim przez (...). W szczególności obejmuje to:
    − dodawanie nowych funkcji i (...)
    − projektowanie nowych modułów i rozszerzeń,
    − tworzenie nowych algorytmów (...),
    − modyfikację i refaktoryzację kodu ((...)),
    − rozbudowę architektury integracji i workflow w odpowiedzi na nowe wymagania.
    Wszystkie te działania dotyczą Pana własnych programów komputerowych i mają
    charakter twórczy. W ramach tworzenia i rozwijania programów komputerowych stosuje
    Pan narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w Pana praktyce
    gospodarczej. W szczególności:
    - (...) – pierwsze wykorzystanie środowiska (...);
    - nowoczesne integracje (...) z systemami (...);
    - autorskie algorytmy procesowe (m.in. (...));
    - mikroserwisy działające poza (...);
    - zaawansowane moduły (...);
    - wykorzystanie modelu (...);
    - złożone modele (...).
    Wprowadzenie tych narzędzi wymagało zaprojektowania od podstaw nowych modułów,
    algorytmów i architektury, co potwierdza twórczy charakter wykonywanych prac.
    Efekty Pana pracy, powstają w wyniku Pana własnej, indywidualnej działalności twórczej.
    Mają oryginalny charakter, stanowią nowe, wcześniej nieistniejące rozwiązania i obejmują
    autorską logikę działania, samodzielnie napisany kod oraz decyzje projektowe.
    Zmiany, które wprowadza Pan do tworzonych programów komputerowych, nie mają
    charakteru rutynowych ani okresowych aktualizacji technicznych. Rozwój polega na

    twórczym dodawaniu nowych funkcjonalności, modułów i logiki działania oraz na
    projektowaniu i implementacji nowych rozwiązań w odpowiedzi na pojawiające się
    potrzeby biznesowe. Prace te wymagają napisania nowego, autorskiego kodu i modyfikacji
    architektury, a nie wykonywania czynności o charakterze technicznym lub
    konserwacyjnym.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych jest
    prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Każdy projekt
    realizuje Pan według wypracowanego przez lata procesu obejmującego określenie celu,
    przygotowanie planu prac, zaprojektowanie architektury oraz kolejnych etapów
    implementacji, testów i wdrożenia.
    Prowadzi Pan prace w oparciu o przyjęte założenia funkcjonalne i harmonogram
    wykonania poszczególnych zadań. Ten schemat działania stosuje Pan konsekwentnie we
    wszystkich projektach, co zapewnia systematyczność realizowanej działalności. Dla
    każdego programu komputerowego przygotowuje Pan roboczy harmonogram prac
    obejmujący ustalenie zakresu, podział na etapy oraz kolejność realizacji zadań.
    Harmonogramy mają charakter techniczny i wewnętrzny, a ich celem jest uporządkowanie
    prac projektowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i

    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach tworzenia i rozwijania programów komputerowych
    stosuje Pan narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w Pana praktyce
    gospodarczej. W szczególności:
    − (...) – pierwsze wykorzystanie środowiska (...);
    − nowoczesne integracje (...) z systemami (...);
    − autorskie algorytmy (...);
    − mikroserwisy działające poza (...);
    − zaawansowane moduły (...);
    − wykorzystanie modelu (...);
    − złożone modele (...).
    Wprowadzenie tych narzędzi wymagało zaprojektowania od podstaw nowych modułów,
    algorytmów i architektury.
    Wytworzone przez Pana programy komputerowe różnią się w sposób istotny od
    rozwiązań wcześniej stosowanych przez Pana oraz kontrahentów. Oryginalność wynika
    przede wszystkim z:
    1) autorskiej logiki i nowych algorytmów, które wcześniej nie występowały w żadnym z
      systemów klienta ani w praktyce Wnioskodawcy, w tym m.in. (...);
    2) zastosowania nowych technologii i architektury, takich jak (...);
    3) funkcjonalności niedostępnych w standardzie (...), wdrożonych przez Wnioskodawcę za
      pomocą autorskich modułów frontendowych, walidatorów, komponentów UI i logiki
      procesowej; nie są to modyfikacje (...), lecz niezależne komponenty autorstwa
      Wnioskodawcy;
    4) wprowadzenia nowych procesów i modeli działania, które wcześniej nie istniały u
      klienta, takich jak (...).
    Programy te zostały zaprojektowane i zaimplementowane od podstaw, według Pana
    własnych koncepcji.
    Przed rozpoczęciem realizacji każdego programu komputerowego dysponował Pan
    wiedzą wynikającą z wykształcenia informatycznego oraz wieloletniego doświadczenia
    zawodowego w zakresie programowania, projektowania systemów i integracji (...).
    Korzysta Pan na bieżąco z dokumentacji technicznej, specyfikacji (...) oraz obowiązujących
    standardów projektowych. Stałe samokształcenie, szkolenia i analiza nowych technologii
    zapewniają Panu zasób wiedzy niezbędny do tworzenia autorskich programów
    komputerowych.
    W ramach działalności wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę z zakresu programowania,
    projektowania architektury systemów, tworzenia algorytmów oraz integracji przy użyciu
    (...). Pracuje Pan również z modelowaniem danych, automatyzacją procesów i
    zagadnieniami bezpieczeństwa informacji. Dodatkowo rozwija Pan umiejętności analizy
    wymagań, projektowania logiki biznesowej, testowania oraz wdrażania autorskich
    programów komputerowych.
    Tworzone przez Pana programy komputerowe opierają się na rozwiązaniach wiedzowych i
    technicznych z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności na projektowaniu
    architektury systemów, tworzeniu algorytmów, integracjach (...), modelowaniu danych i
    automatyzacji procesów. Od strony technologicznej korzysta Pan z powszechnie
    stosowanych narzędzi i języków programistycznych, takich jak (...), a także standardów

    komunikacji (...). Rozwiązania te stanowią podstawę do tworzenia nowych, autorskich
    modułów i aplikacji oraz ich dalszej twórczej rozbudowy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że tworzenie przez Pana programów
    komputerowych obejmuje autorską logikę działania, samodzielnie napisany kod oraz
    indywidualne decyzje projektowe. Pana prace nie polegają na wykonywaniu prostych,
    powtarzalnych czynności technicznych wymagających jedynie podstawowych umiejętności
    programistycznych – każdorazowo opracowuje Pan własne rozwiązania dostosowane do
    konkretnego problemu.
    Tworzone przez Pana programy komputerowe opierają się na rozwiązaniach wiedzowych i
    technicznych z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności na projektowaniu
    architektury systemów, tworzeniu algorytmów, integracjach (...), modelowaniu danych i
    automatyzacji procesów. Od strony technologicznej korzysta Pan z powszechnie
    stosowanych narzędzi i języków programistycznych, takich jak (...), a także standardów
    komunikacji (...). Rozwiązania te stanowią podstawę do tworzenia nowych, autorskich
    modułów i aplikacji oraz ich dalszej twórczej rozbudowy.
    Zmiany, które wprowadza Pan do tworzonych programów komputerowych, nie mają
    charakteru rutynowych ani okresowych aktualizacji technicznych. Rozwój polega na
    twórczym dodawaniu nowych funkcjonalności, modułów i logiki działania oraz na
    projektowaniu i implementacji nowych rozwiązań w odpowiedzi na pojawiające się
    potrzeby biznesowe. Prace te wymagają napisania nowego, autorskiego kodu i modyfikacji
    architektury, a nie wykonywania czynności o charakterze technicznym lub
    konserwacyjnym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem jeżeli w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w
    latach przyszłych, Pana działalność będzie prowadzona w sposób tożsamy do opisanego,
    to będzie ona spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ww. ustawy.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie będzie całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione w uzupełnieniu wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,

        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
        w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
        podatnika na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:

        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.

    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan prace o
    charakterze programistycznym i technicznym. Efektem powyższych działań są programy
    komputerowe lub ich części (skrypty, moduły, biblioteki), które stanowią utwory w
    rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Rezultaty Pana pracy mają postać samodzielnie wytworzonych rozwiązań
    programistycznych – kodu źródłowego, modułów, skryptów i komponentów – tworzonych
    od podstaw lub twórczo rozbudowywanych własnych programów. Do momentu
    przeniesienia na kontrahenta przysługują Panu majątkowe prawa wynikające z ich
    stworzenia. Pracuje Pan indywidualnie. Każdy moduł lub komponent, który powstaje w
    ramach Pana działalności, stanowi Pana własną koncepcję i implementację od początku
    do końca Pana rozwiązania mogą komunikować się z innymi systemami poprzez
    interfejsy, jednak kod, który Pan tworzy, jest odrębnym autorskim programem, a nie
    modyfikacją ani uzupełnieniem cudzego oprogramowania.
    Wskazał Pan, że przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych przez Pana
    programów komputerowych odbywa się zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53. Postanowienia
    umów zapewniają skuteczne i zgodne z prawem przeniesienie praw majątkowych do
    rezultatów Pana pracy.
    Będzie Pan prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, w
    sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów i dochodu dla każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W prowadzonej ewidencji będzie Pan
    wyodrębniał każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zgodnie z art. 30cb ust.
    2 ustawy o PIT, w sposób umożliwiający przypisanie do niego przychodów, kosztów oraz
    dochodu. Ewidencja będzie prowadzona w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zgodnie z wymogami ustawy o PIT. W
    ewidencji będą wyodrębniane koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w
    sposób umożliwiający określenie kwalifikowanego dochodu dla każdego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Wskazał Pan, że obecnie rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, jednak planuje przejście na podatek liniowy lub zasady ogólne, w
    celu skorzystania z preferencji IP Box.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, w przypadku, gdy efektem Pana pracy będą programy
    komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, to autorskie prawa do tych programów komputerowych,
    wytwarzanych samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będą
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie
    prawnej, a nie przykładowo autorskie prawo do części takiego programu komputerowego.
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za przyszłe okresy rozliczeniowe, jeśli przedstawione
    okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie, przy założeniu, ze wybrana
    przez Pana forma opodatkowania umożliwi Panu korzystanie z ulgi IP BOX.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko – zgodnie z którym dochód osiągany z tytułu
    przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonych w przyszłości (wniosek
    bowiem dotyczy zdarzenia przyszłego) programów komputerowych będzie mógł być
    opodatkowany stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT – uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w
    zakresie objętym wnioskiem w kontekście sformułowanego własnego stanowiska, a zatem
    nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku

    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.