Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-465/14-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-16
Teza: 1. Czy wartość początkowa Znaków, które zostaną uzyskane w drodze darowizny powinna zostać ustalona (dla potrzeb prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę) w wartości rynkowej Znaków z dnia ich nabycia przez Wnioskodawcę? 2. Czy wartość początkowa Znaków, które zostaną wniesione przez Wnioskodawcę, jako wkład niepieniężny do Spółki bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny (w momencie wprowadzenia Znaków do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych), powinna zostać ustalona w wysokości wartości rynkowej Znaków z dnia ich wniesienia jako wkładu niepieniężnego do tej Spółki?
Słowa kluczowe: amortyzacja; darowizna; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2014 r. (data wpływu 7 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaków towarowych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaków towarowych.

We wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W drodze darowizny uzyska od żony prawa majątkowe, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 1544 ze zm.; dalej: Prawo własności przemysłowej), w postaci wzorów użytkowych na które udzielone zostało prawo ochronne (dalej: Znaki) należące do jej majątku osobistego. Uzyskane Znaki będą stanowić część majątku osobistego Wnioskodawcy. Umowa darowizny Znaków będzie określać wartość Znaków w wysokości wartości rynkowej z dnia darowizny.

Jako osoba nieposiadająca odpowiedniej wiedzy w zakresie wyceny wartości znaków towarowych, Wnioskodawca zleci wycenę Znaków specjaliście. W konsekwencji, ustalając wysokość wartości początkowej Znaków, Wnioskodawca posłuży się wyceną ich wartości otrzymaną od specjalisty w tej dziedzinie.

Uzyskane Znaki będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Z uwagi na uwarunkowania gospodarcze planowane jest wniesienie Znaków w ramach wkładu niepieniężnego do spółki jawnej lub spółki cywilnej (dalej: Spółka). Niewykluczone, że Znaki zostaną od razu wniesione do Spółki, tj. nie będą ani przez moment składnikiem majątkowym wykorzystywanym w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Na dzień składania niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać, czy Znaki będą przez jakiś czas wykorzystywane w jednoosobowej działalności gospodarczej, czy też od razu zostaną wniesione do Spółki.

W wyniku wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci Znaków do Spółki, zostanie on jej wspólnikiem posiadającym udział w jej zyskach i stratach.

Obecnie, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę świadczone są usługi w zakresie m.in. dzierżawy własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD 77.40).

Głównym przedmiotem działalności Spółki również będzie m.in. dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKO 77.40).

W przyszłości uzyskane Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonych na potrzeby jednoosobowej działalności gospodarczej, a następnie zostaną ujęte w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki lub zostaną od razu wniesione przez Wnioskodawcę do Spółki i wprowadzone do jej ewidencji wartości niematerialnych i prawnych (w zależności od tego, czy otrzymane Znaki będą przez jakiś czas wykorzystywane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, czy też od razu będą wniesione do Spółki).

W tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca pragnie otrzymać potwierdzenie, co do:

1.  sposobu ustalenia wartości początkowej Znaków dla celów podatkowych jednoosobowej działalności gospodarczej,
2.  sposobu ustalenia wartości początkowej Znaków dla potrzeb ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wartość początkowa Znaków, które zostaną uzyskane w drodze darowizny powinna zostać ustalona (dla potrzeb prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę) w wartości rynkowej Znaków z dnia ich nabycia przez Wnioskodawcę?
2.  Czy wartość początkowa Znaków, które zostaną wniesione przez Wnioskodawcę, jako wkład niepieniężny do Spółki bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny (w momencie wprowadzenia Znaków do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych), powinna zostać ustalona w wysokości wartości rynkowej Znaków z dnia ich wniesienia jako wkładu niepieniężnego do tej Spółki?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkowa Znaków nabytych w drodze darowizny, w momencie ich wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych jednoosobowej działalności gospodarczej powinna zostać określona w wysokości wartości rynkowej Znaków z dnia ich nabycia zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy wartość początkowa Znaków wniesionych przez Wnioskodawcę, jako wkład niepieniężny do Spółki bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny, w momencie ich wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych tej Spółki powinna zostać określona w wysokości wartości rynkowej Znaków i dnia ich wniesienia zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o PIT.

Poniżej Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.

Ad. 1

Jedną z rozważanych opcji wykorzystywania Znaków, które zostaną przez Wnioskodawcą uzyskane w drodze darowizny jest ich wykorzystywanie w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. W przypadku wyboru takiego rozwiązania Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych jednoosobowej działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy wartość początkowa Znaków powinna w takim wypadku zostać ustalona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT tj. w wysokości wartości rynkowej na dzień otrzymania darowizny. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku, umowa darowizny Znaków będzie określać wartość Znaków w wysokości równej wartości rynkowej, wynikającej z posiadanej przez Wnioskodawcę wyceny.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość początkowa Znaków powinna być ustalona w wysokości wartości rynkowej z dnia ich nabycia w drodze darowizny. Zasadniczo moment nabycia Znaków w formie darowizny będzie wyznaczał moment, w którym staną się one elementem majątku wykorzystywanego w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 grudnia 2013 r., nr IBPBI/1/415-923/13/SK, w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., nr ILPB1/415-893/13-4/AA oraz w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 października 2012 r., nr IPPB1/415-1010/12-2/JB.

Podsumowując, wartość początkowa Znaków nabytych w drodze darowizny, w momencie ich wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych jednoosobowej działalności gospodarczej powinna zostać określona w wysokości wartości rynkowej Znaków z dnia ich nabycia zgodnie z art. 22g ust 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Ad. 2

Kolejną z rozważanych opcji wykorzystywania Znaków, które zostaną przez Wnioskodawcę otrzymane w drodze darowizny jest wniesienie ich do Spółki bezpośrednio po ich otrzymaniu. W przypadku wyboru takiego rozwiązania Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

W takiej sytuacji, wartość początkowa współwłasności Znaków wniesionych jako wkład przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy o PIT. Przedmiot wkładu nie był bowiem wcześniej amortyzowany oraz nie jest możliwe ustalenie wydatków na nabycie przedmiotu wkładu poniesionych przez Wnioskodawcę jako że udział we współwłasności Znaków został nabyty w drodze darowizny. Zgodnie z powyższym przepisem, przy ustalaniu wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych należy zastosować art. 19 ustawy o PIT.

W myśl art. 19 ustawy o PIT, wartość rynkową określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku z uwzględnieniem m.in. stanu ich zużycia. Tym samym, powyższy przepis potwierdza, że wartość początkowa Znaków otrzymanych przez Spółkę w ramach wkładu niepieniężnego powinna zostać ustalona w odniesieniu do ich wartości rynkowej. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w rozpatrywanej sytuacji przedmiotowa wartość rynkowa zostanie określona na dzień wniesienia wkładu.

W konsekwencji, wartość początkowa Znaków, które zostaną wniesione jako wkład do Spółki przez Wnioskodawcę powinna zostać ustalona w wysokości ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach podatkowych, m.in. w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2013 r., nr IBPBI/1/415-942/13/KB,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2013 r nr IBPBI/1/415-943/13/KB,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2013 r., nr ITPBl/415-1259b/12/WM,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 października 2012 r., nr ILPB1/415-731/12-4/AG,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 maja 2012 r., nr IBPBI/1/415-242/12/ZK,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 lutego 2012 r., nr IBPBI/1/415-1336/11/KB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22b ust. 1 ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,1.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
2.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
4.  licencje,
5.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z póżn. zm.),
6.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jak wynika z cytowanego unormowania, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są wskazane w jego treści prawa, licencje i know-how, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,

*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,

*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przeciwieństwie do środków trwałych, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych.

Oznacza to, iż prawa, które nie zostały wymienione wprost w tej ustawie jako wartości niematerialne i prawne nie mogą zostać zaliczone do tej kategorii. Tym samym nie podlegają amortyzacji.

W katalogu wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, przy spełnieniu określonych przesłanek, wymienione zostały prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 1410)

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, na warunkach w niej określonych udzielane są m.in. prawa ochronne na znaki towarowe.

Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 ust. 1 ww. ustawy), przy czym może nim być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy (art. 120 ust. 2 ww. ustawy).

Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 121 ww. ustawy).

Na podstawie art. 144 Prawa własności przemysłowej wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy są spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi brak ustawowych warunków do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy, wydaje, z zastrzeżeniem ust. 2, decyzję o odmowie jego udzielenia (art. 145 ust. 1 tej ustawy). Natomiast zgodnie z art. 147 ust. 1 ww. ustawy, Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu prawa ochronnego, jeżeli nie stwierdzi braku ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Udzielone prawa ochronne na znaki towarowe podlegają wpisowi do rejestru znaków towarowych (art. 149 ustawy). Udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy stwierdza się przez wydanie świadectwa ochronnego na znak towarowy (art. 150 ustawy). Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (art. 153 ustawy). Ponadto prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (art. 162 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 162 ust. 6 ustawy - Prawo własności przemysłowej, powyższy przepis stosuje się odpowiednio do praw z dokonanego w Urzędzie Patentowym zgłoszenia, na które nie zostało jeszcze udzielone prawo ochronne.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż na warunkach określonych w przepisach Prawa własności przemysłowej udzielane są m. in. prawa ochronne na znaki towarowe. Po wpłynięciu zgłoszenia znaku towarowego, Urząd Patentowy ma dopiero podstawy do zbadania, czy zostały spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa ochronnego. Jeśli nie zostały spełnione, Urząd może odmówić udzielenia prawa ochronnego, jeżeli zaś nie stwierdzi braku ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy wydaje decyzję o udzieleniu prawa ochronnego.

Uzyskanie przez podatnika prawa ochronnego na znak towarowy, potwierdzonego wydaną przez Urząd Patentowy decyzją, skutkuje kwalifikacją ww. znaku, w myśl art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kategorii wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji podatkowej. Decyzja ta bowiem tworzy podmiotowe prawo używania znaku towarowego i oznaczania nim towarów i usług jako bezwzględne prawo majątkowe. Prawo ochronne jest więc wyłącznym prawem podmiotowym o czasowej i terytorialnej skuteczności. Oczywiście muszą zostać spełnione również pozostałe przesłanki, tj. prawo takie musi być nabyte i nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca uzyska w drodze darowizny od żony prawa majątkowe w postaci wzorów użytkowych na które udzielone zostało prawo ochronne. Uzyskane Znaki będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Z uwagi na uwarunkowania gospodarcze planowane jest wniesienie Znaków w ramach wkładu niepieniężnego do spółki jawnej lub spółki cywilnej. W przyszłości uzyskane Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonych na potrzeby jednoosobowej działalności gospodarczej, a następnie zostaną ujęte w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki lub zostaną od razu wniesione przez Wnioskodawcę do Spółki i wprowadzone do jej ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca pragnie uzyskać potwierdzenie co do sposobu ustalenia wartości początkowej Znaków dla celów podatkowych jednoosobowej działalności gospodarczej oraz wniesienia jako wkładu niepieniężnego do Spółki bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 3 i 4 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

*   w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,
*   w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:
    1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
    2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
    3.  wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

Biorąc pod uwagę cytowane przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie uprawniony do ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej (wskazanego we wniosku prawa ochronnego na znak towarowy) wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia w drodze darowizny (art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Również w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę, jako wkład niepieniężny do Spółki bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny wartość początkowa Znaków, w momencie ich wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych tej Spółki powinna zostać określona w wysokości wartości rynkowej Znaków i dnia ich wniesienia zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o PIT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn.. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.