Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-211/12-3/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-24
Teza: 1. Czy Spółka miała prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego na fakturach dokumentujących nabycie inwestycji w toku oraz wydatki dotyczące dalszych prac związanych z budową infrastruktury technicznej? 2. Czy nieodpłatnie przekazanie efektów prac dotyczących budowy infrastruktury technicznej na obcym gruncie na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT? 3. Czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem nakładów Spółka ma obowiązek dokonania korekty (obniżenia) VAT naliczonego odliczonego w związku z zakupem inwestycji w toku lub dalszymi pracami nad infrastrukturą techniczną?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; infrastruktura; inwestycje; korekta; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przyłącze; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2012 r. (data wpływu 24 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury technicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury technicznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

X dalej: Spółka) zajmuje się działalnością w branży chemicznej. W związku z powyższym prowadziła ona inwestycje polegającą na budowie wytwórni chemicznej, rozumianej jako kompleks środków trwałych – budynków, budowli i urządzeń – służących wytwarzaniu określonej substancji chemicznej.

Spółka dokonała zakupu inwestycji w toku, gdzie zbywca – na podstawie umów przyłączeniowych regulowanych przepisami ustawy Prawo energetyczne oraz warunków technicznych, w sytuacji gdy zawarcie umów przyłączeniowych nie jest wymagane – zobowiązał się do wybudowania infrastruktury technicznej trwale z gruntem związanej, m.in.:

*   przyłączy do sieci ciepłowniczej i kondensatu,
*   przyłączy energetycznych,
*   przyłączy wodno-kanalizacyjnych,
*   przepompowni oraz innych obiektów związanych z doprowadzaniem i odprowadzaniem mediów na gruncie należącym do przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami, a następnie do nieodpłatnego przekazania efektów prac związanych z ich budową temu podmiotowi.

Transakcja sprzedaży inwestycji w toku podlegała opodatkowaniu VAT (nie korzystała ze zwolnienia). W związku z faktem, że po wybudowaniu Spółka zamierzała wykorzystywać wytwórnię chemiczną do wykonywania czynności opodatkowanych, dokonała ona odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej tę dostawę.

Z chwilą zakupu inwestycji w toku, Wnioskodawca przejął również prawa i obowiązki w powyższym zakresie na mocy umowy cesji wierzytelności oraz przeniesienia praw i obowiązków zawartej pomiędzy Spółką, kontrahentem, od którego Spółka nabyła inwestycję oraz zarządcą sieci (dalej: umowa cesji). Spółka kontynuowała budowę i ponosiła koszty związane z dalszą budową przyłączy, przepompowni i innych obiektów związanych z doprowadzeniem i odprowadzeniem mediów (pola rozdzielcze, przyłącza ciepłownicze, wodne, przepompownie ścieków i tym podobne).

Wydatki te były udokumentowane fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT. Spółka dokonywała odliczenia podatku naliczonego zawartego na tych fakturach, związanego z wydatkami na budowę wskazanych obiektów.

Po wybudowaniu przyłączy i przepompowni, Spółka dokonała nieodpłatnego przekazania efektów prac związanych z ich budową na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego poszczególnymi sieciami.

Wydatki poniesione na wybudowanie przedmiotowych obiektów zgodnie z otrzymanymi interpretacjami z dnia 10 stycznia 2012 r. (sygn. ILPB3/423-481/11-5/MM oraz ILPB3/423 -481/11-4/MM) stanowią koszty pośrednie uzyskania przychodów i jako takie są potrącalne w dacie ich poniesienia. Oznacza to, że obiekty te nie stanowią środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatnie przekazanie efektów prac dotyczących budowy infrastruktury technicznej na obcym gruncie na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatnie przekazanie efektów prac dotyczących budowy infrastruktury technicznej na obcym gruncie na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

Zgodnie z art. 5 ust. l ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Powyższe oznacza, że zasadniczo warunkiem opodatkowania danej czynności na gruncie VAT jest jej odpłatny charakter. Dodatkowo jednak ustawodawca przewidział również sytuacje, w których nieodpłatne świadczenia mogą zostać uznane za odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług.

Należy wskazać, że na gruncie ustawy o VAT mogą istnieć pewne wątpliwości, czy w przypadku przekazania nakładów ponoszonych na wybudowanie infrastruktury technicznej na obcym gruncie Spółka dokonuje przekazania towarów czy też samych nakładów, które powinny być uznane za nieodpłatne świadczenie usług. W związku z powyższym Spółka poniżej wskazuje, że niezależnie od klasyfikacji tej transakcji, nie podlega ona opodatkowaniu VAT.

a) Możliwość uznania przekazania za czynność opodatkowaną na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT

Zgodnie z art. 7 ust. l ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa powyżej rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, (\`(...)\`). o ile podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Powyższe oznacza, że nieodpłatne przekazanie danego dobra może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik przekazuje towary:

*   które należą do jego przedsiębiorstwa oraz
*   w odniesieniu do których przysługiwało w całości lub w części prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Mając na uwadze, że Spółka zamierzała wykorzystać wytwórnię chemiczną do wykonywania czynności opodatkowanych, w jej opinii przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych nakładów na infrastrukturę będącą przedmiotem niniejszego wniosku. W konsekwencji, dla ustalenia, czy przedmiotowe przekazanie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów konieczne jest określenie, czy Spółka przekazała zarządcy sieci towary, które należą do jej przedsiębiorstwa. W przypadku bowiem przekazania towarów nienależących do przedsiębiorstwa podatnika, nie może ono zostać uznane za odpłatną dostawę towarów.

Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, prace związane z budową przyłączy oraz przepompowni są wykonywane na gruncie należącym do przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami. Natomiast stosownie do art. 47 ust. l ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: kodeks cywilny) część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Z kolei zgodnie z art. 48 kodeksu cywilnego, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Oznacza to, że zasadniczo sieci (np. wodociągowe, kanalizacyjne, energetyczne itp.) i ich elementy trwale z gruntem związane są częścią składową gruntu i w konsekwencji należą one do właściciela gruntu.

Ponadto w art. 49 § l kodeksu cywilnego wskazano, iż urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. W konsekwencji, stosownie do wskazanego przepisu w momencie podłączenia dodatkowych elementów jak np. przyłączy czy przepompowni do infrastruktury wchodzą one w skład przedsiębiorstwa zarządzającego siecią. Oznacza to również, że do momentu podłączenia tych urządzeń do sieci stanowią one składową część nieruchomości.

W świetle powyższych przepisów kodeksu cywilnego, można wywnioskować, że w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego, Spółka nigdy nie była właścicielem przedmiotowych przyłączy, przepompowni oraz innych obiektów, bowiem do momentu ich podłączenia do sieci stanowiły one część składową nieruchomości, tj. gruntu należącego do zarządcy sieci, a po ich podłączeniu weszły w skład jego przedsiębiorstwa.

Skoro zatem Spółka w żadnym momencie nie była właścicielem wybudowanych przyłączy oraz przepompowni, oznacza to, że nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, która wymaga, aby przekazywane towary należały do przedsiębiorstwa podatnika.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w szeregu interpretacji indywidualnych, m.in. w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 października 2011 r., sygn. ILPP2/443-1144/11-5/SJ „Odnosząc opisaną przez Wnioskodawcę sytuację do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż skoro przedmiotowa inwestycja – budowa sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz dróg – będzie dokonywana na gruncie stanowiącym własność Gminy, nie można uznać, iż przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy powyższej infrastruktury stanowi dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Gmina, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowała również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do rozbudowanej infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz drogowej trwale z tym gruntem związanej”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 października 2011 r. sygn. IPPP1/443-1142/11-2/AP, w której organ stwierdził, że „Odnosząc przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż skoro inwestycja drogowa jest dokonywana na gruncie stanowiącym własność gminy, nie można uznać, iż przekazanie przez Spółkę na rzecz gminy powyższej infrastruktury stanowi dostawę towaru w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W przedmiotowym przypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, bowiem gmina, z racji posiadanego prawa własności do gruntu będzie dysponowała również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do infrastruktury drogowej trwale z tym gruntem związanej”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. ILPP2/443-567/11-3/EN, w której organ stwierdził, że „Zauważyć w tym miejscu należy, iż w świetle powołanych przepisów Kodeksu cywilnego Spółka w momencie nieodpłatnego przekazania wybudowanego przyłącza nie jest właścicielem przedmiotowej inwestycji, bowiem jest ono już włączone do sieci i stanowiąc część istniejącej sieci należącej do miejskiego zakładu wodociągów stanowi jedną całość. Tym samym nieodpłatne przekazanie tego przyłącza na rzecz Gminy należy traktować jako świadczenie usług, bowiem jest to w istocie przekazanie jedynie poniesionych nakładów”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. IPPP2-443-739/08/10-3/S/IK/IŻ, w której organ stwierdził, że „Z uwagi na to, iż przedmiotem przekazania, jak wskazał Wnioskodawca, będzie fragment sieci wodociągowej, niestanowiący kompletnego obiektu, uznać należy, iż w sprawie niniejszej Podatnik będzie nieodpłatnie przekazywał nakłady poniesione na wybudowanie tego fragmentu sieci wodociągowej, co oznacza, iż dojdzie do nieodpłatnego świadczenia usługi przez Wnioskodawcę”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. ITPP1/443-l024/10/AT, w której organ potwierdził stanowisko podatnika „Jednocześnie zwrócił Pan uwagę na postanowienia art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, ust. 2 art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zaznaczając, że w niniejszym stanie faktycznym następuje nieodpłatne przekazanie wybudowanego przez firmę fragmentu sieci wodociągowej na rzecz miejskich wodociągów i oczyszczalni, który nie stanowi kompletnego obiektu, zatem w Pana opinii należy je traktować nie jako dostawę towarów, lecz jako nieodpłatne świadczenie usług”;
*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. ITPP1/443-854/10/AJ, w której organ podatkowy stwierdził, „Uwzględniając natomiast regulacje wynikające z zapisów cytowanego art. 49 Kodeksu cywilnego, należy stwierdzić, iż w momencie nieodpłatnego przekazania Spółka nie będzie właścicielem wybudowanych sieci wodociągowych i kanalizacji sanitarnej, bowiem będą one włączone do sieci (w przypadku domów w zabudowie szeregowej) oraz będą stanowiły część istniejącej sieci należącej do spółki wodociągowej (w przypadku domów w zabudowie bliźniaczej), stanowiąc jedną całość”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 października 2009 r., sygn. ILPP1/443-961/09-5/MT, w której organ wskazał „Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż przebudowa sieci energetycznej nie należącej do Wnioskodawcy, a następnie jej nieodpłatne przekazanie (nakładów na niej) na rzecz Zakładu Energetycznego nie stanowi dostawy towarów. W tym przypadku nie dochodzi do dostawy towarów, ponieważ Wnioskodawca w żadnym momencie nie był właścicielem sieci, a jedynie dokonywał jej przebudowy”.

Mając na uwadze, że w przedstawionym stanie faktycznym, nie będzie spełniona podstawowa przesłanka niezbędna do uznania przekazania nakładów infrastrukturalnych za odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (tj. aby przekazywane towary należały do przedsiębiorstwa przekazującego je podatnika) przekazanie efektów prac w zakresie budowy przyłączy, przepompowni oraz innych obiektów nie może być uznane za odpłatna dostawę towarów i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie tej regulacji.

b) Możliwość uznania przekazania za czynność opodatkowaną na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT

Zgodnie z art. 8 ust. l ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. l pkt l ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 2 tej ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów lub
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W odniesieniu do wskazanej w lit. a) możliwości uznania nieodpłatnego świadczenia za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, jak wskazano w pkt l uzasadnienia do pytania nr 2, w przypadku obiektów budowanych na gruncie nienależącym do Spółki nie mamy do czynienia z towarami stanowiącymi część jej przedsiębiorstwa. W omawianej sytuacji nie miało miejsca więc użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika (Spółki) do celów innych niż działalność gospodarcza. W konsekwencji nie jest możliwe opodatkowanie przekazania nakładów w oparciu o art. 8 ust. 2 pkt l ustawy o VAT.

Analizując art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług może być uznane za odpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT, w przypadku gdy czynność ta następuje do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy świadczenie odbywa się w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie może ono zostać uznane za odpłatne świadczenie usług i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu VAT.

Jak Spółka podkreślała w stanie faktycznym, wskazane prace dotyczące budowy przyłączy, przepompowni oraz innych obiektów umożliwiających doprowadzanie i odprowadzanie mediów były prowadzone w związku z zamiarem zapewnienia wykonywania działalności gospodarczej w wytwórni chemicznej. Zapewnienie bowiem dostępu do mediów dla wytwórni chemicznej jest powszechnie obowiązującym standardem technicznym. Dlatego też należy podkreślić, że wydatki na wybudowanie przedmiotowych obiektów dotyczyły wyłącznie tych świadczeń, które są kluczowe, niezbędne i standardowe z perspektywy funkcjonowania samej wytwórni, a w konsekwencji wskazują na zasadniczy związek z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Nie sposób sobie wyobrazić prawidłowego funkcjonowania jakiegokolwiek budynku, a tym bardziej wytwórni, w której są wykonywane określone procesy chemiczne, bez dostępu do wody, prądu, czy odprowadzania nieczystości. Skoro bez poniesienia przedmiotowych wydatków, Spółka nie mogłaby rozpocząć planowanej działalności na terenie wytwórni, w sposób oczywisty budowa tych obiektów jest niezbędna w celu zapewnienia interesu gospodarczego Spółki, tj. funkcjonowania wytwórni, w której prowadzona jest działalność gospodarcza opodatkowana VAT.

Spółka podejmując przedmiotowe prace, dąży do zapewnienia sobie źródła przychodów z tytułu działalności, która będzie podlegać opodatkowaniu VAT. W konsekwencji działania podjęte przez Spółkę związane z budowa infrastruktury technicznej były ukierunkowane na realizację celów biznesowych. Dlatego też mając na uwadze fakt, że budowa przedmiotowych obiektów była niezbędna do zapewnienia wykonywania w przyszłości czynności opodatkowanych VAT, uznać należy w ocenie Spółki, że przekazanie efektów prac jest związane z prowadzeniem działalności przez Spółkę i w rezultacie nie może być ono zrównane z odpłatnym świadczeniem usług.

Natomiast samo przekazanie wskazanych obiektów na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego poszczególnymi sieciami jest konieczne ze względu na zawartą pomiędzy Spółką a przedsiębiorstwem zarządzającym siecią oraz podmiotem, który odsprzedał Spółce inwestycję w toku umowę cesji, w której Spółka po wybudowaniu przedmiotowej infrastruktury technicznej jest zobowiązana do jej nieodpłatnego przekazania. Powyższy obowiązek wynika również z przytaczanych już wcześniej art. 48 oraz art. 49 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którymi zasadniczo do części składowych gruntu należą m.in. urządzenia trwale z gruntem związane, z wyjątkiem urządzeń służących do m.in. doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. W konsekwencji, mając na uwadze, że budowa jest dokonywana na obcym gruncie, z mocy prawa wybudowane obiekty nie należą do Spółki i w rezultacie Spółka jest zobowiązana do ich fizycznego przekazania na rzecz właściciela gruntu/przedsiębiorstwa zarządzającego siecią. W tym jednak przypadku, sam akt przekazania nie ma charakteru konstytutywnego (nakłady od samego początku stanowią własność właściciela gruntu) ale raczej administracyjny.

Jak wynika z powyższego, przekazanie infrastruktury było więc w istocie wynikiem ustaleń umownych w zakresie posadowienia omawianych przyłączy (na gruncie podmiotu zarządzającego sieciami a nie np. na gruncie Spółki) oraz przepisów Kodeksu cywilnego w zakresie części składowych gruntu i prawa własności urządzeń służących do odprowadzania wody. Jednocześnie mieć na uwadze należy, że gdyby Spółka nie zdecydowała się na dokończenie budowy omawianych elementów infrastruktury oraz nie przekazała ich nabywcy, wówczas wspomniana w opisie stanu faktycznego wytwórnia chemiczna nie mogłaby funkcjonować, co spowodowałoby po stronie Spółki niepowetowane straty ekonomiczne. W związku z tym, uzasadnione jest twierdzenie, że dokończenie budowy i podyktowane względami umownymi oraz cywilistycznymi przekazanie infrastruktury nabywcy, jako czynność warunkująca w dużym stopniu właściwe funkcjonowanie wytwórni chemicznej było czynnością mającą ścisły i bezpośredni związek z prowadzonymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi.

Na marginesie, na co wskazują również zacytowane poniżej interpretacje indywidualne, Spółka pragnie zauważyć, że budowa oraz przekazywanie innym podmiotom lub organom władzy publicznej różnego rodzaju elementów infrastruktury jest obecnie powszechnie spotykaną praktyką, która warunkuje często ukończenie prowadzonej przez podatnika inwestycji. Dobrym przykładem takiego działania jest np. przekazanie na rzecz gminy drogi dojazdowej do przedsiębiorstwa podatnika, wybudowanej na gruncie należącym do jednostki samorządu terytorialnego. Czynność taką należy więc oceniać nie jako wyjętą z kontekstu działalność nieopłacalną ekonomicznie, ale jako, element procesu inwestycyjnego warunkujący jego powodzenie w takim samym stopniu jak np. uzyskanie niezbędnych zezwoleń, koncesji, itp. W obydwu przypadkach związek z działalnością gospodarczą podatnika jest niezaprzeczalny.

Stanowisko takie zostało potwierdzone w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych w zbliżonych do omawianego stanach faktycznych, przykładowo w interpretacji:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. IPPP2/443 -1046/11-2/MM, w której organ podkreślił, że „Natomiast odnośnie drugiej z przesłanek – świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika – należy bezsprzecznie stwierdzić, iż nie jest ona w niniejszej sytuacji spełniona. W sposób bowiem oczywisty budowa drogi dojazdowej oraz związanej z nią infrastruktury jest niezbędna, aby Spółka mogła w ogóle wybudować (uzyskać pozwolenie na budowę) Centrum oraz prowadzić działalność gospodarczą w Centrum. Natomiast samo przekazanie drogi dojazdowej gminie jest konieczne ze względu na zawarte między Spółką a gminą porozumienie oraz na fakt, że zgodnie z przepisami prawa zarząd drogami gminnymi, a więc także przedmiotową drogą sprawowany jest przez organy gminy, a nie może być sprawowany przez podmioty prywatne”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 października 2011 r., sygn. ILPP2/443 -1144/11-5/SJ, w której organ stwierdził, że „Z powyższego wynika, że Zainteresowany dokonując rozbudowy przedmiotowej infrastruktury dążyć będzie do zapewnienia sobie źródła przychodów, które będą uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – będzie osiągać przychody opodatkowane podatkiem VAT wynikające ze sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem infrastruktury w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz budowy dróg na działkach stanowiących własność Gminy, Wnioskodawca będzie świadczył usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzonym przez Zainteresowanego przedsiębiorstwem. Reasumując, nieodpłatne świadczenie na rzecz Gminy i przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową infrastruktury w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz dróg, jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 października 2011 r., sygn. ILPP2/443 -1117/11-2/SJ, w której organ podatkowy stwierdził, że ,Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany, w celu prawidłowego funkcjonowania nowo budowanych marketów ponosi szereg wydatków związanych z przebudową infrastruktury znajdującej się w okolicy tych marketów, tj. m.in.: przebudową istniejącej drogi zlokalizowanej na obcym gruncie (budowa wjazdów i zjazdów do marketu, poszerzenie drogi w okolicy marketu, budowa lub przebudowa sygnalizacji świetlnej w okolicy marketu), budową drogi dojazdowej do marketu, budową chodnika przy drodze dojazdowej do marketu. Z powyższego wynika, że Spółka dokonując rozbudowy infrastruktury technicznej dąży do zapewnienia sobie źródła przychodów, które są uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – przedmiotowa inwestycja jest realizowana z myślą o interesie gospodarczym Spółki, jakim jest funkcjonowanie obiektu, bowiem celem tych wydatków jest umożliwienie korzystania przez klientów i dostawców z wybudowanego marketu. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem (przebudową) infrastruktury drogowej w postaci m.in.: przebudowy istniejącej drogi, budowie wjazdów i zjazdów do marketu, budowie lub przebudowie sygnalizacji świetlnej, budowie chodnika przy drodze dojazdowej, budowie przystanków komunikacji miejskiej, budowę lub zabezpieczenie elementów sieci wodno-kanalizacyjnej, elektroenergetycznej, czy gazowej itp. oraz infrastruktury technicznej umożliwiającej funkcjonowanie marketu, na gruncie niestanowiącym własności Spółki, Wnioskodawca świadczy usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana jest z prowadzonym przez Zainteresowanego przedsiębiorstwem”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 października 2011 r., sygn. IPPP1/443 -1142/11-2/AP, w której organ potwierdził, że „W świetle przytoczonych przepisów mających zastosowanie w sprawie będącej przedmiotem wniosku oraz biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż przekazanie przez Wnioskodawcę gminie rozbudowanej infrastruktury drogowej będzie odbywało się w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, tj. powyższe przekazanie będzie odbywało się w związku z profilem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności w obiekcie handlowym. Hala sprzedażowa będzie służyć Wnioskodawcy do dokonywania dostaw towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że w przedmiotowej sytuacji nie została spełniona przesłanka warunkująca zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie infrastruktura drogowa związana jest z prowadzoną przez Spółkę działalnością”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2011 r. sygn. IPPP3/443 -975/11-2/KT, w której organ stwierdził, że „Z powyższego wynika, że Spółka, dokonując rozbudowy infrastruktury technicznej w postaci budowanej drogi dążyć będzie do zapewnienia sobie źródła przychodów, które będą uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – będzie bowiem osiągać przychody opodatkowane podatkiem VAT wynikające ze sprzedaży mieszkań na wybudowanym osiedlu. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem na terenie Miasta infrastruktury w postaci drogi na budowanym przez Spółkę osiedlu, Wnioskodawca będzie świadczył usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Reasumując, nieodpłatne świadczenie na rzecz Miasta polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową drogi, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. ILPP2/443-783/11 -2/SJ, w której organ stwierdził, że „Z powyższego wynika, że Spółka dokonując rozbudowy infrastruktury technicznej dążyć będzie do zapewnienia sobie źródła przychodów, które będą uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – będzie osiągać przychody opodatkowane podatkiem VAT wynikające z uiszczania przez przedsiębiorców określonych w Regulaminie Strefy, opłat z tytułu administrowania Strefą w tym wynikających z używania przez nich infrastruktury technicznej powstałej w wyniku przedmiotowej inwestycji. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem infrastruktury technicznej w postaci zjazdu z drogi krajowej oraz dróg wewnętrznych dla terenów przemysłowych na drodze gminnej, Wnioskodawca będzie świadczył usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzonym przez Zainteresowanego przedsiębiorstwem”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. ILPP2/443 -567/11-3/EN „Odnosząc powyższe do treści art. 8 ust. 2 ustawy stwierdzić należy, iż pomimo spełnienia jednej z przesłanek zawartych w tym przepisie, a dotyczącej prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z prowadzoną inwestycją, nie została spełniona druga z przesłanek warunkujących zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług, ponieważ przekazanie nieodpłatnie przebudowanej drogi publicznej oraz wykonanego przyłącza wodociągowego, związane jest z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem. Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie przebudowanej drogi publicznej oraz wykonanego przyłącza wodociągowego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

W świetle powyższych interpretacji wskazać należy, że w przypadku, gdy podatnik ponosi wydatki na budowę infrastruktury technicznej (dróg, sieci wodociągowych, elektrycznych itp.) na obcym gruncie związanej z prowadzoną inwestycją a następnie dokonuje jej nieodpłatnego przekazania na rzecz gminy/przedsiębiorstwa zarządzającego siecią, przekazanie takie należy uznać za nieodpłatne świadczenie usług związane z prowadzoną działalnością i w konsekwencji niepodlegające opodatkowaniu VAT w oparciu o art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Interpretacje te – z uwagi na podobieństwo do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego zapytania – są istotne w sprawie i w ocenie Spółki, winny zostać uwzględnione przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.

Tak więc, mając na względzie stan faktyczny, stanowisko Spółki oraz zacytowane interpretacje prawa podatkowego, nieodpłatne przekazanie infrastruktury z uwagi z jednej strony na fakt iż nie należy ona do przedsiębiorstwa Spółki, a z drugiej na związek jej nieodpłatnego przekazania z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, nie podlegają opodatkowaniu VAT w oparciu o art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Konsekwentnie, mając na uwadze, że nieodpłatne przekazanie przez Spółkę efektów prac nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, w ocenie Spółki nie podlega ono opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

I tak, w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Przy czym należy podkreślić, że przez świadczenie usług niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Przepis art. 8 ust. 2, w cyt. wyżej brzmieniu, został wprowadzony do ustawy w celu zapewnienia pełniejszej implementacji przepisów unijnych i stanowi ściślejsze odwzorowanie definicji odpłatnego świadczenia usług zawartej w art. 26 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca zajmuje się działalnością w branży chemicznej. W związku z powyższym prowadził on inwestycję polegającą na budowie wytwórni chemicznej, rozumianej jako kompleks środków trwałych – budynków, budowli i urządzeń – służących wytwarzaniu określonej substancji chemicznej.

Spółka dokonała zakupu inwestycji w toku, gdzie zbywca – na podstawie umów przyłączeniowych regulowanych przepisami ustawy Prawo energetyczne oraz warunków technicznych, w sytuacji gdy zawarcie umów przyłączeniowych nie jest wymagane – zobowiązał się do wybudowania infrastruktury technicznej trwale z gruntem związanej, m.in.:

*   przyłączy do sieci ciepłowniczej i kondensatu,
*   przyłączy energetycznych,
*   przyłączy wodno-kanalizacyjnych,
*   przepompowni oraz innych obiektów związanych z doprowadzaniem i odprowadzaniem mediów na gruncie należącym do przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami, a następnie do nieodpłatnego przekazania efektów prac związanych z ich budową temu podmiotowi.

Transakcja sprzedaży inwestycji w toku podlegała opodatkowaniu VAT (nie korzystała ze zwolnienia). W związku z faktem, że po wybudowaniu Spółka zamierzała wykorzystywać wytwórnię chemiczną do wykonywania czynności opodatkowanych, dokonała ona odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej tę dostawę.

Z chwilą zakupu inwestycji w toku, Wnioskodawca przejął również prawa i obowiązki w powyższym zakresie na mocy umowy cesji wierzytelności oraz przeniesienia praw i obowiązków zawartej pomiędzy Spółką, kontrahentem, od którego Spółka nabyła inwestycję oraz zarządcą sieci (dalej: umowa cesji). Spółka kontynuowała budowę i ponosiła koszty związane z dalszą budową przyłączy, przepompowni i innych obiektów związanych z doprowadzeniem i odprowadzeniem mediów (pola rozdzielcze, przyłącza ciepłownicze, wodne, przepompownie ścieków i tym podobne).

Celem wybudowania analizowanej infrastruktury technicznej było zapewnienie dostępu do mediów (wody, elektryczności, odprowadzania ścieków itp.) dla wytwórni chemicznej, w której Spółka zamierzała wykonywać opodatkowaną VAT działalność gospodarczą. Zatem jedynym motywem, jakim Spółka kierowała się realizując wskazaną inwestycję był zamiar wykorzystania wytwórni w przyszłości do wykonywania działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Należy podkreślić, że bez poniesienia wskazanych kosztów, funkcjonowanie wytwórni chemicznej, a tym samym prowadzenie w niej działalności opodatkowanej VAT nie byłoby możliwe.

Wydatki ponoszone w związku z budową infrastruktury technicznej były udokumentowane fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT. Spółka dokonywała odliczenia podatku naliczonego zawartego na tych fakturach, związanego z wydatkami na budowę wskazanych obiektów.

Po wybudowaniu przyłączy i przepompowni, Spółka dokonała nieodpłatnego przekazania efektów prac związanych z ich budową na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego poszczególnymi sieciami.

Odnosząc opisaną przez Wnioskodawcę sytuację do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż skoro infrastruktura techniczna została wykonana na gruncie należącym do przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami, nie można uznać, iż jej przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz tego przedsiębiorstwa stanowi dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż przedsiębiorstwo zarządzające sieciami, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do wybudowanej infrastruktury technicznej. W związku z powyższym koniecznym jest rozważenie kwestii zakwalifikowania przedmiotowej czynności przekazania wybudowanej infrastruktury technicznej przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami jako nieodpłatnego świadczenia usług, które nie będzie podlegało regulacjom ustawy o podatku do towarów i usług.

Analiza sytuacji przedstawionej we wniosku wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazanie na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami wybudowanej infrastruktury technicznej zlokalizowanej na gruncie będącym własnością tego przedsiębiorstwa, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług, jednakże czynność ta nie będzie spełniała wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy przesłanki do objęcia jej opodatkowaniem. Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT - jak wskazano wyżej - świadczenie tych usług musi się bowiem odbyć bez związku z potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku nieodpłatne świadczenie usług polegające na nieodpłatnym przekazaniu infrastruktury technicznej na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami ma związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, bowiem jak wynika z treści wniosku przedmiotowa infrastruktura techniczna jest elementem niezbędnym i kluczowym do prawidłowego funkcjonowania wytwórni chemicznej. Nie jest możliwe jej funkcjonowanie bez dostępu do wody, energii elektrycznej, jak również bez możliwości odprowadzania ścieków, itp. W konsekwencji powyższego nieodpłatne przekazanie przez Spółkę infrastruktury technicznej na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, nieodpłatnie przekazanie efektów prac dotyczących budowy infrastruktury technicznej na obcym gruncie na rzecz przedsiębiorstwa zarządzającego sieciami nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury technicznej. Odpowiedzi na pytania dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia podatku naliczonego oraz korekty podatku naliczonego w związku z nieodpłatnym przekazaniem infrastruktury technicznej na rzecz innego podmiotu, udzielono interpretacjami indywidualnymi z dnia 24 maja 2012 r. nr ILPP2/443-211/12-2/AD oraz ILPP2/443-211/12-4/AD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.