Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.3.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-27
Teza: Czy kwoty uzyskane tytułem alimentów zapłaconych za matkę podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadku i darowizn?
Słowa kluczowe: alimenty; darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od spadków i darowizn
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2017 r. (data wpływu 17 listopada 2017 r.) uzupełnionym pismami: z dnia 14 grudnia 2017 r. (data wpływu 22 grudnia 2017 r.) na wezwanie z dnia 28 listopada 2017 r. znak: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.1.MZ (data nadania 28 listopada 2017 r., data doręczenia 14 grudnia 2017 r.) oraz z dnia 12 lutego 2018 r. (data doręczenia 15 lutego 2018 r.) na wezwanie z dnia 29 stycznia 2018 r. znak: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.2.MZ (data nadania 30 stycznia 2018 r., data doręczenia 8 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych z tytułu uzyskanych przez Wnioskodawczynię kwot od Ryszarda G. (konkubenta matki) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych z tytułu uzyskanych przez Wnioskodawczynię kwot od Ryszarda G. (konkubenta matki).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni przysługują zaległe alimenty od jej matki Agnieszki M.. Alimenty te, które są zaległe, uiszcza przelewem na konto komornika jej konkubent Ryszard G. w kwocie 500 zł miesięcznie. Miesięczne alimenty wynoszą 500 zł. Matka Wnioskodawczyni nie uiszcza alimentów i ma kolejną 3 i 4 sprawę o niealimentacji.

Zdaniem Wnioskodawczyni kwoty otrzymane od Ryszarda G. są darowiznami. Osobą zobowiązaną do alimentów jest matka Agnieszka M.. Zdaniem Wnioskodawczyni po przekroczeniu kwoty wolnej od opodatkowania wskazanej w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn będzie ona musiała zapłacić podatek od tej darowizny. W ocenie Wnioskodawczyni Ryszard G. jest osobą obcą, wskazaną w grupie III i dokonuje tym sposobem darowizn. Nie może on płacić za matkę alimentów. Matka - dłużniczka posiada konta bankowe, z których sama mogłaby opłacać alimenty oraz przekazem na konto komornika w swoim imieniu. Matka z Ryszardem G. żyje na dzień dzisiejszy niby w partnerstwie, a nie wiadomo co może się wydarzyć po ich rozstaniu. Być może Ryszard G. chciałby żądać zwrotu wszystkich kwot wpłaconych przez niego na alimenty Wnioskodawczyni.

Pismem z dnia 28 listopada 2017 r. znak: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.1.MZ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania.

Wniosek należy uzupełnić poprzez wskazanie:

*   czy złożone pismo należy traktować jako wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, czy też należy traktować jako uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,

W złożonym wniosku w części A.2. pkt 13 cel złożenia wniosku, Wnioskodawca zaznaczył opcję 2. „uzupełnienie wniosku”.

A zatem, jeżeli powyższe pismo należy traktować jako wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, to należy dokonać uzupełnienia tego wniosku poprzez wskazanie:

*   dat uzyskania kwot od Ryszarda G.,

*   czy pomiędzy Wnioskodawczynią a Ryszardem G. została zawarta umowa darowizny?

Natomiast, jeżeli pismo należy traktować jako uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, to należy wskazać:

*   datę przekazania do tut. Organu pierwotnego wniosku o wydanie interpretacji w powyższym zakresie.

W przesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni wyjaśniła, że:

*   Pierwotny wniosek o wydanie interpretacji podatkowej podpisał się pod tym wnioskiem Wnioskodawczyni ojciec Arkadiusz M. jako jej pełnomocnik (wniosek przesłany został do Urzędu Skarbowego). Natomiast Wnioskodawczyni do tego wniosku uzupełniła braki formalne do jakich ją wezwano w piśmie z dnia 15.11.2017 r. oraz uiściła wskazaną opłatę.

*   Wypełniony formularz, który Wnioskodawczyni wysłała należy traktować jako uzupełnienie braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatków od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych uzyskania kwot od Ryszarda G..

*   Pierwotny wniosek o wydanie interpretacji w powyższym zakresie został nadany listem poleconym do Urzędu Skarbowego, który to wniosek został przecież przesłany do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w nieznanej dla Wnioskodawczyni dacie, bo to Urząd Skarbowy był potem nadawcą, Wnioskodawczyni w swoich terminach wykonała wezwania do usunięcia braków formalnych tak jak to teraz czyni.

*   Między Wnioskodawczynią, a Ryszardem G. nie zawarta jest żadna umowa darowizny, ani jakakolwiek inna umowa, jest osobą obcą dla Wnioskodawczyni, oraz jako osoba trzecia nie jest zobowiązana do płacenia na Wnioskodawczynię alimentów za jej matkę dłużniczkę alimentacyjną - Agnieszkę M..

*   Wnioskodawczyni otrzymała od Ryszarda G. następujące kwoty nadesłane z jego konta na konto komornika sądowego, który przesyłał pieniądze na Wnioskodawczyni konto osobiste w dniach i kwotach: 16.08.2017 r. - 500 zł, 05.09.2017 r. - 500 zł, 13.10.2017 r. - 1.000 zł, 16.11.2017 r. - 500 zł, 11.12.2017 r. - 500 zł.

Ponadto pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. znak: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.2.MZ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania.

W ww. wezwaniu wskazano, że w dniu 11 października 2017 r. do tut. Organu wpłynął wniosek z dnia 3 września 2017 r. Pana Arkadiusza M. (Pani Ojca). Pismem z dnia 27 października 2017 r. znak: 0114-KDIP3-3.4011.430.2017.1.AK wysłano wezwanie do Wnioskodawcy celem uzupełnienia złożonego wniosku. Z uwagi na brak uzupełnienia, pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. znak: 0114-KDIP3-3.4011.430.2017.2.AK zostało wydane postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, skutecznie doręczone Stronie 13 grudnia 2017 r. Strona nie wniosła środków zaskarżenia od powyższego postanowienia. Zatem, postępowanie w sprawie wniosku Pana Arkadiusza M. zostało zakończone.

W dniu 17 listopada 2017 r. wpłynął do Organu wniosek złożony przez Panią Martynę M., w którym zaznaczono, że jest to uzupełnienie wniosku. Wobec powyższego w dniu 28 listopada wystosowano do Wnioskodawczyni wezwanie o uzupełnienie braków formalnych wniosku.

W uzupełnieniu na wezwanie z dnia 28 listopada 2017 r. znak: 0114-KDIP3-2.4015.63.2017.1.MZ wskazano, że pomiędzy Wnioskodawczynią a Panem Ryszardem G. nie została zawarta umowa darowizny. Natomiast we własnym stanowisku do sprecyzowanego pytania wskazano, że wg Wnioskodawczyni uzyskane pieniądze podlegają opodatkowaniu tym podatkiem jako darowizny uzyskane od osoby z III grupy podatkowej. Zatem, istnieje rozbieżność pomiędzy uzupełnieniem wniosku, a stanowiskiem Wnioskodawczyni.

A zatem, jeżeli Wnioskodawczyni oczekuje uzyskania interpretacji na odrębnie złożony we własnym imieniu wniosek z dnia 15 listopada 2017 r. (data wpływu 17 listopada 2017 r.), to należy jednoznaczne wskazać, czy kwoty od Pana Ryszarda G. uzyskane zostały tytułem darowizny.

Ponadto, jeżeli pomiędzy Wnioskodawczynią a Panem G. nie została zawarta umowa darowizny i kwoty od Pana G. nie zostały uzyskane tytułem darowizny, wówczas należy przedstawić własne stanowisko w sprawie, adekwatne do przedstawionego stanu faktycznego i sprecyzowanego pytania.

W przesłanym uzupełnieniu wskazano, że:

*   Między Wnioskodawczynią a Ryszardem G. nie zawarta jest żadna umowa darowizny, ani jakakolwiek inna umowa. Ryszard G. jest dla Wnioskodawczyni osobą obcą, oraz jako osoba trzecia nie jest zobowiązany do płacenia na nią alimentów. Aktualnie płaci on dla Wnioskodawczyni pieniądze tytułem wypełnienia obowiązku alimentacyjnego ciążącego na matce Wnioskodawczyni – Agnieszce M..

*   Wnioskodawczyni otrzymała od Ryszarda G. następujące kwoty nadesłane z jego konta na konto komornika sądowego, który przesyłał pieniądze na jej konto osobiste w dniach i kwotach: 16.08.2017 r. - 500 zł, 05.09.2017 r. - 500 zł, 13.10.2017 r. - 1.000 zł, 16.11.2017 r. - 500 zł, 11.12.2017 r. - 500 zł.

*   Matka Wnioskodawczyni Agnieszka M. pozostaje w nieformalnym związku z Ryszardem G.. Według Wnioskodawczyni, pomimo że z Ryszardem G. nie zawierała żadnej umowy darowizny, nawet w formie ustnej, są to podarowane przez niego pieniądze. Wnioskodawczyni nie może ich traktować w jej ocenie jako alimenty od swojej matki, bo Ryszard G. nie jest do ich zapłaty prawnie zobowiązany. Tym samym są to dla Wnioskodawczyni przez niego darowane pieniądze i należy je traktować jako darowiznę.

*   W związku ze złożonymi powyższymi wyjaśnieniami Wnioskodawczyni uważa, że powinna w końcu uzyskać interpretację prawną, czy uzyskiwane od Ryszarda G. pieniądze stanowią darowiznę opodatkowaną podatkiem od spadków i darowizn, o co cały czas Wnioskodawczyni wnosiła i wnosi. Tak postawione pytanie cały czas podtrzymuje i żąda odpowiedzi, tym bardziej, że opłaciła za wydanie interpretacji podatkowej stosowną opłatę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kwoty uzyskane od Ryszarda G. tytułem alimentów zapłaconych za matkę podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadku i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, tak uzyskane pieniądze podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Są to darowizny uzyskane od osoby z III grupy podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2017 r., poz. 833 z późn. zm.), podatkowi od spadków darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 cyt. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - tytułem m.in. darowizny.

Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego - do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, prawa i inne świadczenia.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Przy czym, zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 cyt. ustawy jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.

Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Według art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1.  9637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2.  7276 zł – jeżeli nabywca jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3.  4902 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie – ust. 2 art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe - art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie do art. 14 ust. 3 tejże ustawy do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1.  do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2.  do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3.  do grupy III - innych nabywców.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku. Podatek naliczany jest zależnie od wartości otrzymanej darowizny, według tabeli określonej w tym przepisie.

Przyjmując za Wnioskodawczynią, że kwoty uzyskane od Ryszarda G. stanowią darowiznę, należy wskazać, że darowizna ta podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, po przekroczeniu kwoty wolnej, tj. w tym przypadku 4.902 zł, dla nabywcy zaliczonego do III grupy podatkowej. Jeżeli darowizna nie przekroczy kwoty 4.902 zł od darczyńcy, w powyższej sprawie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Ponadto należy nadmienić, że jeżeli w przyszłości w ciągu 5 lat od tej samej osoby Wnioskodawczyni uzyska kolejne darowizny, to wówczas należy je zsumować z poprzednimi zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowo należy wskazać, że tut. organ nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia, czy w analizowanej sprawie przekazane na rzecz Wnioskodawczyni środki pieniężne nastąpiły tytułem darowizny. Organ nie bada stanu faktycznego, przyjmując opis stanu faktycznego wskazany przez Wnioskodawczynię.

Należy nadmienić, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym „sprawy podatkowej” wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w ramach czynności sprawdzających, postępowania kontrolnego czy podatkowego, które są prowadzone w oparciu o konkretną dokumentację.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.