Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4010.64.2017.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-06
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie przychodu z tytułu środków pieniężnych przekazanych Leaderowi zgodnie z postanowieniami zawartej umowy partnerskiej.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność; partner; projekt; przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne; umowa; zyski; środek-środek trwały; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2017 r. (data wpływu 23 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 lipca 2017 r. (data wpływu 26 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu z tytułu środków pieniężnych przekazanych Leaderowi zgodnie z postanowieniami zawartej umowy partnerskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu z tytułu środków pieniężnych przekazanych Leaderowi zgodnie z postanowieniami zawartej umowy partnerskiej. Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. nr 0115-KDIT2-3.4010.64.2017.1.JG i nr 0115-KDIT2-3.4010.65.2017.1.JG wezwano Wnioskodawcę do ich usunięcia. Wniosek został uzupełniony pismem w dniu 26 lipca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o., (dalej: Wnioskodawca) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, prowadzącą działalność gospodarczą oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zawarł umowę partnerską (umowę wspólnego przedsięwzięcia) na rzecz realizacji podniesienia jego konkurencyjności poprzez wprowadzenie na rynek nowych opakowań z przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko (dalej: Partner).

Zgodnie z postanowieniami umowy Wnioskodawca (dalej: Lider) zrealizuje cały projekt, dokona zakupu odpowiednich urządzeń, wdroży proces produkcyjny a Partner przekaże Wnioskodawcy środki pieniężne na zakup środków trwałych niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia (51%).

Zakładane koszty finansowe wspólnego przedsięwzięcia zostały podzielone pomiędzy Wnioskodawcę i Partnera (tj. odpowiednio po 49% i 51%).

Po zakończonym procesie zakupu środków trwałych i uruchomieniu produkcji Wnioskodawca będzie wypłacał Partnerowi zysk wykazany przez niego w sprawozdaniu finansowym za każdy rok trwania umowy począwszy od roku 2018. Jeżeli zysk nie zostanie osiągnięty to Partner nie otrzyma od Wnioskodawcy środków pieniężnych.

Zgodnie z zapisami umowy do obowiązków stron zawartej umowy należy:

1.  w przypadku Lidera:
    1.  wniesienie środków pieniężnych na zakup środków trwałych,
    2.  zakup środków trwałych oraz uruchomienie produkcji,
    3.  ustanowienie odpowiednich zabezpieczeń na rzecz Partnera,
    4.  wypłaty Partnerowi 51% zysku wykazanego przez Lidera w sprawozdaniu finansowym za każdy rok trwania umowy począwszy od roku 2018.
2.  w przypadku Partnera:
    1.  wniesienie środków pieniężnych, w ten sposób że będzie partycypował w wydatkach na zakup środków,
    2.  wykonywanie czynności marketingowych i logistycznych związanych z transportem materiałów do produkcji oraz wyprodukowanych towarów do odbiorców.

Ponadto zgodnie z ustaleniami:

1.  Środki finansowe przekazywane Liderowi przez Partnera stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Lidera w związku z wykonaniem zadań określonych w umowie, a nie świadczenie usług na rzecz Partnera.
2.  Środki finansowe przekazywane Partnerowi przez Lidera stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Partnera w związku z wykonaniem zadań określonych w niniejszej umowie, a nie świadczenie usług na rzecz Lidera.
3.  W przypadku nie wniesienia wkładu własnego we wskazanej wysokości i terminie przez jedną ze stron umowy, tj. Wnioskodawcę lub Partnera, druga strona może się domagać odsetek za opóźnienie w wysokości 15% w skali roku.
4.  Środki trwałe nabyte w związku z realizacją umowy będą stanowiły wyłączną własność Lidera.
5.  Wszystkie płatności dokonywane w związku z realizacją projektu pomiędzy Liderem a Partnerem, będą dokonywane za pośrednictwem wyodrębnionych dla projektu rachunków bankowych.

Na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokonywania rozliczeń w związku z realizacją wspólnego przedsięwzięcia, w tym rozliczeń z Partnerem. Wszelkie rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą a Partnerem, które były i będą dokonywane w trakcie wspólnego przedsięwzięcia, jak również po jego zakończeniu następują i będą następowały na podstawie noty księgowej.

Wnioskodawca otrzyma od Partnera środki pieniężne zgodnie z przyjętym harmonogramem realizacji projektu.

Po zakończeniu projektu Wnioskodawca będzie przekazywał Partnerowi środki pieniężne stanowiące wypłatę zysku wykazanego przez Lidera w sprawozdaniu finansowym za każdy rok trwania umowy.

W przypadku rozwiązania umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu Partnerowi środków pieniężnych otrzymanych od niego na podstawie zawartej umowy.

W umowie nie uregulowano odpowiedzialności Partnera za zobowiązania wobec wierzycieli, wobec czego Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania wobec wierzycieli w zakresie działań wynikających ze wspólnego przedsięwzięcia oraz w zakresie działań Spółki pełniącej rolę Lidera.

Partner nie uczestniczy w stratach.

Lider będzie wypłacał Partnerowi 51% zysku ze wspólnego przedsięwzięcia, a nie z zysku całej działalności Lidera.

Nie jest ujawnione zaangażowanie Partnera we wspólne przedsięwzięcie wobec kontrahentów zewnętrznych.

Partner jest podmiotem niemającym udziału w podejmowaniu decyzji i realizacji zadań przez Lidera.

Partner ma możliwość przeglądania dokumentów dotyczących wspólnego przedsięwzięcia oraz żądania wyjaśnień, co do podejmowanych działań.

Z tytułu wykonywanych przez Partnera czynności marketingowych i logistycznych, Partner będzie uzyskiwał wynagrodzenie, które jest niezależne od unormowań dotyczących umowy wspólnego przedsięwzięcia.

Zawarta umowa zawiera postanowienia tożsame z umową spółki cichej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przychodem podatkowym Wnioskodawcy są środki pieniężne przekazane przez Partnera (oraz przekazane w terminie późniejszym w związku z realizacją umowy) na zakup środków trwałych i uruchomienie produkcji?
2.  Czy przychodami podatkowymi oraz kosztami uzyskania przychodów Wnioskodawcy w związku z organizacją wspólnego przedsięwzięcia będą wpływy osiągnięte z jego realizacji oraz wydatki poniesione na jego realizację w proporcji odpowiadającej posiadanemu przez Wnioskodawcę udziałowi w zysku wspólnego przedsięwzięcia, tj. zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych), niezależnie od poszczególnych przepływów pieniężnych zaistniałych pomiędzy stronami wspólnego przedsięwzięcia, tzn. czy Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania przychodu oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w proporcji do posiadanego udziału we wspólnym przedsięwzięciu?

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie pytania oznaczonego numerem 1 we wniosku. W zakresie pytania o numerze 2 zostanie Wnioskodawcy wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

*   środki pieniężne przekazane/przekazywane przez Partnera w związku z zawartą umową nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych,
*   przychodami podatkowymi oraz kosztami uzyskania przychodów Wnioskodawcy w związku z organizacją wspólnego przedsięwzięcia będą wpływy osiągnięte z jego realizacji oraz wydatki poniesione na jego realizację w proporcji odpowiadającej posiadanemu przez Wnioskodawcę udziałowi w zysku wspólnego przedsięwzięcia (49%), tj. zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, niezależnie od poszczególnych przepływów pieniężnych zaistniałych pomiędzy stronami wspólnego przedsięwzięcia.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia przychodu, wskazując jedynie na przykładowe jego kategorie.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do art. 12 ust. 3 tej ustawy, za przychód wynikający z działalności gospodarczej podatnika uznaje się nie tylko przychód, który został faktycznie otrzymany, ale również przychód, który jest podatnikowi należny.

Użycie w tym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Dodatkowo, wskazać należy, że o przychodzie można mówić wtedy, gdy następuje trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe.

Natomiast w sytuacji Wnioskodawcy w związku z otrzymaniem środków pieniężnych od Partnera nie wystąpi definitywny przyrost majątku Spółki, gdyż w myśl zawartej umowy, w przypadku jej rozwiązania Wnioskodawca będzie zobowiązany do ich zwrotu.

Reasumując, wpłaty środków pieniężnych przez Partnera nie spowodują przysporzenia po stronie Spółki, a co za tym idzie, nie powstanie też przychód podatkowy.

Zasady kwalifikowania ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów określone zostały natomiast w art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Aby określony wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu, muszą być więc spełnione następujące warunki, tj.:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   wydatek został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   wydatek został właściwie udokumentowany oraz
*   wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Innymi słowy, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów (lub zachowanie oraz zabezpieczenie źródła przychodów), o ile nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera w art. 5 szczególne regulacje w zakresie rozliczania przychodów i kosztów wynikających z realizacji wspólnego przedsięwzięcia, zgodnie z którymi przychody osiągnięte z realizacji wspólnego przedsięwzięcia oraz koszty ich uzyskania łączy się z przychodami oraz kosztami podatkowymi każdego z uczestników przedsięwzięcia proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Na podstawie ust. 2 ww. przepisu, zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje także pojęcia wspólnego przedsięwzięcia, określając jedynie sposób rozliczenia przychodów i kosztów po stronie jego uczestników.

O wspólnym przedsięwzięciu należy mówić jednak w każdym przypadku, gdy co najmniej dwa podmioty podejmują się we współpracy realizacji określonego, i najczęściej w miarę precyzyjnie zdefiniowanego, celu gospodarczego. Podmioty te zawierają więc umowę gospodarczą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, które ze względu na potencjał finansowy, zakres przedmiotowy lub kompetencyjny przekracza możliwości jednego tylko podmiotu. W praktyce, wspólne przedsięwzięcia bywa również określane mianem „konsorcjum”.

Na płaszczyźnie podatku dochodowego od osób prawnych wspólne przedsięwzięcie czy konsorcjum nie posiada więc statusu podatnika. Oznacza to, że podatnikami podatku dochodowego są poszczególni członkowie takiej grupy gospodarczej (czyli podmioty współpracujące).

Mając na uwadze powyższe umowa partnerska na rzecz realizacji podniesienia konkurencyjności Wnioskodawcy zawarta pomiędzy Wnioskodawcą oraz Partnerem spełnia kryteria warunkujące uznanie jej za wspólne przedsięwzięcie w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego środki pieniężne przekazane przez Partnera w związku z realizacją umowy nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ustalenie natomiast po stronie Wnioskodawcy kwoty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów wynikających z realizacji zawartej umowy powinno przebiegać z uwzględnieniem zasad określonych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na podstawie tych zasad, należy w pierwszej kolejności ustalić udział Wnioskodawcy w zysku wynikającym z realizacji wspólnego przedsięwzięcia, a następnie określić wysokość przychodów i kosztów przypadających na Wnioskodawcę poprzez odniesienie prawa Wnioskodawcy do udziału w zysku do łącznej kwoty uzyskanych w przyszłości przychodów oraz łącznej kwoty kosztów uzyskania przychodów. Końcowo, ustaloną w ten sposób kwotę kosztów oraz przychodów podatkowych należy zsumować odpowiednio z przychodami i kosztami podatkowymi Wnioskodawcy wynikającymi z jego pozostałej działalności gospodarczej.

Uwzględniając fakt, że udział Wnioskodawcy w zysku wynikającym z realizacji wspólnego przedsięwzięcia wynosi 49%, Wnioskodawca powinien wykazać dla celów podatkowych 49% łącznej kwoty uzyskanych przychodów oraz 49% łącznej kwoty kosztów poniesionych w związku z realizacją wspólnego przedsięwzięcia.

Wobec powyższego:

*   środki pieniężne przekazane przez Partnera w związku zawartą umową na zakup środków trwałych oraz uruchomienie produkcji nie stanowią przychodu Wnioskodawcy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych,
*   ustalenie kwoty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów wynikających z realizacji zawartej umowy po uruchomieniu procesu produkcji powinno przebiegać z uwzględnieniem zasad określonych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co oznacza, że Wnioskodawca powinien wykazać dla celów podatkowych 49% łącznej kwoty uzyskanych przychodów oraz 49% łącznej kwoty kosztów poniesionych w związku z realizacją wspólnego przedsięwzięcia.

Rozliczenie przepływów pieniężnych pomiędzy Wnioskodawcą a Partnerem i Partnerem a Wnioskodawcą dokonywane w trakcie wspólnego przedsięwzięcia jak i po jego zakończeniu może następować na podstawie noty księgowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą. Wnioskodawca zawarł umowę partnerską (umowę wspólnego przedsięwzięcia, której postanowienia są tożsame z umową spółki cichej) w celu podniesienia jego konkurencyjności poprzez wprowadzenie na rynek nowych opakowań z Partnerem prowadzącym działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko.

Zgodnie z postanowieniami umowy Wnioskodawca – Lider zrealizuje cały projekt, dokona zakupu odpowiednich urządzeń, wdroży proces produkcyjny, a Partner przekaże Wnioskodawcy środki pieniężne na zakup środków trwałych niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia (w udziale stanowiącym 51%).

Zakładane koszty finansowe wspólnego przedsięwzięcia zostały podzielone pomiędzy Wnioskodawcę i Partnera (tj. odpowiednio po 49% i 51%).

Zgodnie z zapisami umowy do obowiązków stron zawartej umowy należy w przypadku Lidera:

1.  wniesienie środków pieniężnych na zakup środków trwałych,
2.  zakup środków trwałych oraz uruchomienie produkcji,
3.  ustanowienie odpowiednich zabezpieczeń na rzecz Partnera,
4.  wypłaty Partnerowi 51% zysku wykazanego przez Lidera w sprawozdaniu finansowym za każdy rok trwania umowy począwszy od roku 2018,

w przypadku Partnera:

1.  wniesienie środków pieniężnych, w ten sposób że będzie partycypował w wydatkach na zakup środków,
2.  wykonywanie czynności marketingowych i logistycznych związanych z transportem materiałów do produkcji oraz wyprodukowanych towarów do odbiorców.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm., dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Katalog przychodów podatkowych określony został w przepisach art. 12-14a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Regulacja art. 12 tej ustawy, nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje, przez przykładowe wyliczenie, rodzaje przychodów. Jednocześnie należy stwierdzić, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Jednocześnie, musi mieć charakter definitywny (dokonany) i mierzalny. Ponadto użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wykaz przychodów stanowi katalog otwarty, zaś zawarte w tym przepisie okoliczności określające przychody mają charakter przykładowy. Jednocześnie, w art. 12 ust. 4 tej ustawy, wyliczone zostały enumeratywnie te rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy regulacja ta tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w tym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Dodatkowo należy wskazać, że o przychodzie można mówić wtedy, gdy następuje trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest, ocena skutków przysporzenia w postaci wniesienia wkładu do wspólnego przedsięwzięcia, tj. środków pieniężnych m.in. na zakup środków trwałych (51%) niezbędnych do realizacji wspólnego przedsięwzięcia, przekazanych przez Partnera Liderowi. W zamian za wkład pieniężny, Partner uczestniczył będzie w zyskach z realizacji przedsięwzięcia, wypłacanych przez Leadera począwszy od 2018 r., w procentowo określonej wysokości, co roku na podstawie sprawozdania finansowego Wnioskodawcy. Partner nie będzie odpowiadał za zobowiązania Leadera wobec osób trzecich, nie będzie uczestniczył w stratach Leadera i nie będzie miał wpływu na podejmowane przez Leadera działania gospodarcze.

Podkreślić przy tym należy, że wkład ten nie ma charakteru definitywnego przysporzenia, bowiem jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w przypadku rozwiązania umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu Partnerowi środków pieniężnych otrzymanych od niego na podstawie zawartej umowy wspólnego przedsięwzięcia.

Odnosząc powyższe do opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że wkład pieniężny wniesiony przez Partnera, w sytuacji, gdy będzie podlegał zwrotowi po rozwiązaniu umowy, nie ma charakteru definitywnego przysporzenia, ponieważ Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu tej wpłaty (wówczas wpłata ta ma charakter zwrotny). W związku z czym, nie powinien być rozpoznawany przez Wnioskodawcę jako przychód.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r, poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.