Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.502.2018.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-21
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu realizacji projektu, którego efekty będą wykorzystywane po zakończeniu projektu do czynności niepodlegających opodatkowaniu (czynności statutowe Podatnika), jednakże będących podstawą wystąpienia jednorazowych opodatkowanych przychodów incydentalnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2018 r. (data wpływu 16 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizowanymi Projektami– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizowanymi Projektami.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

P. (Wnioskodawca) rozpoczął działalność 1 stycznia 2018r., na podstawie art. … ustawy W. i zgodnie z art. …. tejże ustawy jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Zgodnie z ustawą W., działające do końca 2017 roku, na podstawie uprzednio obowiązującej ustawy W. centralny urząd administracji rządowej i regionalne zarządy znalazły się w strukturze Wnioskodawcy. P. przejęły również zadania związane z gospodarką wodną tj. utrzymaniem wód oraz pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, a także inwestycjami w gospodarce wodnej realizowane wcześniej przez wojewódzkie zarządy melioracji i urządzeń wodnych (samorządowe jednostki organizacyjne). Jednostkami organizacyjnymi P. są: K., R., zarządy zlewni i nadzory wodne.

Od dnia 01.01.2018 r. P. zgodnie z art…. ustawy W. reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych wód płynących oraz wód podziemnych, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym (art. … ust. … ustawy W.) oraz reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych posadowionych na gruntach pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi oraz na gruntach, o których mowa w art. … ust. ….

Wnioskodawca realizuje zadania określone w art. … ustawy W.

P. prowadzą samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów, koszty finansowania zadań określonych w przepisach ustawy oraz koszty pozostałej działalności.

Przychody P. zdefiniowane zostały w art. … ustawy W. w tym:

*   w pkt 1-10 lit.a - przychody nie zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej w tym w pkt 2: wpływy z tytułu należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach płynących
*   w pkt 10 lit. b - przychody z tytułu działalności gospodarczej wymienione w art. 240 ust. 6 ustawy W. tj.

1.  projektowanie, wykonywanie, utrzymywanie i eksploatację urządzeń wodnych;
2.  wytwarzanie energii w elektrowniach wodnych;
3.  prowadzenie działalności edukacyjnej i turystycznej związanej z gospodarką wodną;
4.  świadczenie usług w zakresie towarowego i pasażerskiego transportu wodnego;
5.  inną działalność związaną z gospodarką wodną.

R. w W. oraz w S., jako jednostki organizacyjne Wnioskodawcy, realizują projekty związane z modernizacją, odbudową oraz przebudową zabudowy regulacyjnej na rzece O., finansowane ze środków UE, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020, z Działania 3.2. „R” . Wniosek dotyczy grupy 3 Projektów realizowanych na tych samych zasadach i przeznaczonych do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu.

R. w S., jako jednostka organizacyjna Wnioskodawcy, realizuje w okresie do 2022 r. Projekty pn.: „P.” oraz „M.” (zwane dalej Projektami) i planuje złożyć w styczniu 2019 roku wnioski o dofinansowanie do Centrum.

W ramach Projektów na odcinku O. przewiduje się wykonanie prac modernizacyjnych na odcinkach o łącznej długości około 50 km. Realizowana będzie infrastruktura (ostrogi regulacyjne, tamy podłużne) służąca zarówno celom transportowym, tj. przywrócenie III klasy żeglowności, jak i przeciwpowodziowym, tj. umożliwienia przeprowadzania skutecznych akcji lodołamania. Wdrożenie Projektów wpisuje się w realizację umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej N. o wspólnej poprawie sytuacji na drogach wodnych na pograniczu polsko-niemieckim (ochrona przeciwpowodziowa, warunki przepływu i żeglugi), podpisanej w W.

R. w W., realizuje w okresie do 2021 r. Projekt pn.: „K.” i w 2018 roku planuje złożyć wniosek o dofinansowanie do Centrum.

W ramach Projektu na odcinku rzeki O. w km 427 - 540 realizowana będzie infrastruktura (ostrogi regulacyjne) służąca zarówno celom transportowym, tj. przywrócenie III klasy żeglowności, jak i przeciwpowodziowym, tj. umożliwienia przeprowadzania skutecznych akcji lodołamania. W ramach realizacji Projektu Beneficjent nie przewiduje udziału ani partnera, ani podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków kwalifikowanych.

Przewiduje się, iż realizacja Projektów przyczyni się do aktywizacji transportu towarów barkami. Realizacja Projektu wynika z konieczności spełnienia zapisów Dyrektywy Powodziowej w zakresie ograniczania ryzyka powodziowego i zmniejszenia następstw powodzi w państwach UE oraz wprowadzenia do polityki zasady zrównoważonego rozwoju, a także wpisuje się w realizację celów Strategii Rozwoju Transportu przyjętej przez Radę Ministrów, wyznaczającej najważniejsze kierunki rozwoju transportu w Polsce. Realizacja inwestycji zgodna jest także z celami określonymi w Dokumencie Implementacyjnym do Strategii Rozwoju Transportu do 2020 r. (z perspektywą do 2030 r.), tj.: „U.”. W ramach realizacji Projektów Beneficjent nie przewiduje udziału ani partnera, ani podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków kwalifikowanych.

Zgodnie z zapisami Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 Wnioskodawca nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT w ramach Projektów i w związku z tym podatek od towarów i usług zostanie ujęty w wydatkach kwalifikowanych. Beneficjent we wniosku o dofinansowanie założy, że towary i usługi powstałe w ramach realizacji Projektów nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W wyniku prowadzonych prac możliwe jest, iż Wnioskodawca pozyska drewno, oraz materiały pochodzące z rozbiórki, które zostaną wykorzystane do dokonania czynności opodatkowanej, tj. sprzedaży. Trzeba jednakże zaznaczyć, iż należy to traktować jako czynność doraźną, wynikającą ze specyfiki inwestycji. Ewentualna sprzedaż materiałów rozbiórkowych lub drewna z niezbędnych wycinek drzew nie stanowi bowiem celu inwestycji, a jest jedynie możliwym, incydentalnym następstwem prowadzonych prac budowlanych.

Według aktualnych przepisów, regulujących kwestię należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych i ich odcinków oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach powierzchniowych, tj. Ustawy W. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej, w drodze rozporządzenia określi śródlądowe drogi wodne i ich odcinki na których ponosi się należności za korzystanie. Dotychczas, na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 grudnia 2005 r. w sprawie należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych oraz śluz i pochylni, na przedmiotowych odcinkach rzeki, objętych pracami w ramach projektów nie były pobierane opłaty za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych.

Szacuje się, że wartość ewentualnego zsumowanego przychodu opodatkowanego z tytułu sprzedaży materiałów rozbiórkowych oraz drewna pozyskanego z wycinki drzew w wyniku realizacji ww. Projektów, będzie stanowić znacząco mniej niż 1% przychodów P., które wg planu na 2018 r. mają wynieść ok. 528 mln PLN, a także będzie stanowić mniej niż 1% nakładów inwestycyjnych każdego z Projektów, które wg aktualnych szacunków wynoszą odpowiednio: „P.” ok. 390 mln PLN, „M.” ok. 400 mln PLN oraz „O.” ok. 100 mln zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy P. (Podatnik - zarejestrowany jako czynny podatnik podatku w Urzędzie Skarbowym), będzie posiadało prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z użyciem współczynnika i prewspółczynnika) dla towarów i usług nabywanych w ramach Projektów pn.: „P.”, „M.” oraz „O.”, które będą wykorzystywane po zakończeniu Projektów do czynności niepodlegających opodatkowaniu (czynności statutowe Podatnika wynikające z ustawy W.), jednakże będących podstawą wystąpienia jednorazowych opodatkowanych przychodów incydentalnych (wynikających ze sprzedaży drewna z wycinki na potrzeby realizacji Projektów lub materiałów z prac rozbiórkowych)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), zwanej dalej ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,

*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Ad 1) Celem Projektów, pomimo możliwości wystąpienia doraźnych przychodów z czynności opodatkowanych, które mogą wyniknąć ze sprzedaży drewna lub materiałów z prac rozbiórkowych, jest wykorzystanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności nie podlegających opodatkowaniu (czynności statutowe Podatnika wynikającej z ustawy Prawo Wodne - ochrona przeciwpowodziowa). Podatnik zakłada, że po zakończeniu realizacji Projektów wytworzona infrastruktura nie będzie służyła prowadzeniu działalności gospodarczej w sposób ciągły dla celów zarobkowych, w oparciu o katalog przychodów zdefiniowany w art. 255 ustawy Prawo Wodne.

Stwierdzić zatem należy, że przedmiotowe wydatki na realizację Projektów zostałyby poniesione przez Wnioskodawcę, realizującego Projekty, nawet jeśliby Wnioskodawca wymienionych wyżej czynności opodatkowanych nie zamierzał dokonywać. Celem realizowanych inwestycji są bowiem czynności nieopodatkowane, tj. czynności statutowe Podatnika wynikające z ustawy W., a nie sprzedaż drewna lub materiałów rozbiórkowych, będących niejako efektem ubocznym prowadzonej inwestycji. Należy również zauważyć, iż potencjalna wartość przychodów, które Wnioskodawca może uzyskać w wyniku sprzedaży drewna, materiałów rozbiórkowych, będzie stanowić nieistotną kwotę w stosunku do wartości ponoszonych wydatków związanych z realizacją inwestycji. Również wartość tak uzyskanych przychodów nie będzie istotna z punktu widzenia osiąganych całkowitych przychodów Wnioskodawcy (poniżej 1%).

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją wskazanej inwestycji, w której niejako przy okazji występuje sprzedaż opodatkowana, gdyż cel inwestycji służy zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie realizacji zadań statutowych P. Wnioskodawcy nie przysługuje zatem prawo do odliczenia podatku VAT w części Projektu dotyczącej wycinki drzew oraz materiałów z robót rozbiórkowych, w wyniku których nastąpi sprzedaż opodatkowana. Wykorzystanie do czynności opodatkowanych w niewielkim, marginalnym zakresie, nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji prawa do odliczenia.

Oznacza to, że związek dokonanych zakupów towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych jest w rozpatrywanej sprawie zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza utrwalona linia orzecznicza TSUE, który np. w orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group pic v. Commissioners of Customs & Excise) stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi. Trybunał także w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta stwierdził, że gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia podatku naliczonego jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31.01.2017 (2461-IBPP1.4512.933.2016.2.AZb).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Należy podkreślić, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podmiotowi działającemu w charakterze podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z ww. przepisu, wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo – przedmiotowego.

Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

*   dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,

*   odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Ponadto, na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Szczegółowe zasady sposobu określenia proporcji rozstrzygają przepisy art. 86 ust. 2b-2h ustawy o VAT.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zgodnie z art. … ust. 1 ustawy W. jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Od dnia 01 stycznia 2018 r. Wnioskodawca zgodnie z art. …ustawy W. reprezentuje Skarb Państwa oraz wykonuje prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych wód płynących oraz wód podziemnych, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym (art. … ust. … pkt … ustawy W.) oraz reprezentuje Skarb Państwa oraz wykonuje prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych posadowionych na gruntach pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi oraz na gruntach, o których mowa w art. … ust. ….

Wnioskodawca realizuje zadania określone w art. … ustawy W. Wnioskodawca prowadzi samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów, koszty finansowania zadań określonych w przepisach ustawy oraz koszty pozostałej działalności.

Przychody Wnioskodawcy zdefiniowane zostały w art. … ustawy W. w tym:

*   w pkt 1-10 lit.a - przychody nie zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej w tym w pkt 2: wpływy z tytułu należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach płynących
*   w pkt 10 lit. b - przychody z tytułu działalności gospodarczej wymienione w art. 240 ust. 6 ustawy W. tj.

1.  projektowanie, wykonywanie, utrzymywanie i eksploatację urządzeń wodnych;
2.  wytwarzanie energii w elektrowniach wodnych;
3.  prowadzenie działalności edukacyjnej i turystycznej związanej z gospodarką wodną;
4.  świadczenie usług w zakresie towarowego i pasażerskiego transportu wodnego;
5.  inną działalność związaną z gospodarką wodną.

R. w W. oraz w S., jako jednostki organizacyjne Wnioskodawcy, realizują projekty związane z modernizacją, odbudową oraz przebudową zabudowy regulacyjnej na rzece O., finansowane ze środków UE, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020, z Działania 3.2. „R.”. Wniosek dotyczy grupy 3 Projektów realizowanych na tych samych zasadach i przeznaczonych do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu.

R. w S., jako jednostka organizacyjna Wnioskodawcy, realizuje w okresie do 2022 r. Projekty pn.: „P.” oraz „M.” (zwane dalej Projektami) i planuje złożyć w styczniu 2019 roku wnioski o dofinansowanie do Centrum.

W ramach Projektów na odcinku O. przewiduje się wykonanie prac modernizacyjnych na odcinkach o łącznej długości około 50 km. Realizowana będzie infrastruktura (ostrogi regulacyjne, tamy podłużne) służąca zarówno celom transportowym, tj. przywrócenie III klasy żeglowności, jak i przeciwpowodziowym, tj. umożliwienia przeprowadzania skutecznych akcji lodołamania. Wdrożenie Projektów wpisuje się w realizację umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o wspólnej poprawie sytuacji na drogach wodnych na pograniczu polsko-niemieckim (ochrona przeciwpowodziowa, warunki przepływu i żeglugi), podpisanej w W.

R. w W., realizuje w okresie do 2021 r. Projekt pn.: „K.” i w 2018 roku planuje złożyć wniosek o dofinansowanie do C.

W ramach Projektu na odcinku rzeki O. w km 427 - 540 realizowana będzie infrastruktura (ostrogi regulacyjne) służąca zarówno celom transportowym, tj. przywrócenie III klasy żeglowności, jak i przeciwpowodziowym, tj. umożliwienia przeprowadzania skutecznych akcji lodołamania. W ramach realizacji Projektu Beneficjent nie przewiduje udziału ani partnera, ani podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków kwalifikowanych.

Wnioskodawca wskazał, że realizacja Projektów przyczyni się do aktywizacji transportu towarów barkami. Realizacja Projektu wynika z konieczności spełnienia zapisów Dyrektywy Powodziowej w zakresie ograniczania ryzyka powodziowego i zmniejszenia następstw powodzi w państwach UE oraz wprowadzenia do polityki zasady zrównoważonego rozwoju, a także wpisuje się w realizację celów Strategii Rozwoju Transportu przyjętej przez Radę Ministrów 22 stycznia 2013 r., wyznaczającej najważniejsze kierunki rozwoju transportu w Polsce. Realizacja inwestycji zgodna jest także z celami określonymi w Dokumencie Implementacyjnym do Strategii Rozwoju Transportu do 2020 r. (z perspektywą do 2030 r.), tj.: „U.”. W ramach realizacji Projektów Beneficjent nie przewiduje udziału ani partnera, ani podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków kwalifikowanych.

Zgodnie z zapisami Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 Wnioskodawca nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT w ramach Projektów i w związku z tym podatek od towarów i usług zostanie ujęty w wydatkach kwalifikowanych. Beneficjent we wniosku o dofinansowanie założy, że towary i usługi powstałe w ramach realizacji Projektów nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W wyniku prowadzonych prac możliwe jest, że Wnioskodawca pozyska drewno, oraz materiały pochodzące z rozbiórki, które zostaną wykorzystane do dokonania czynności opodatkowanej, tj. sprzedaży. Wnioskodawca zaznaczył przy tym, że należy to traktować jako czynność doraźną, wynikającą ze specyfiki inwestycji. Ewentualna sprzedaż materiałów rozbiórkowych lub drewna z niezbędnych wycinek drzew nie stanowi bowiem celu inwestycji, a jest jedynie możliwym, incydentalnym następstwem prowadzonych prac budowlanych.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że według aktualnych przepisów, regulujących kwestię należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych i ich odcinków oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach powierzchniowych, tj. ustawy W., Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej, w drodze rozporządzenia określi śródlądowe drogi wodne i ich odcinki na których ponosi się należności za korzystanie. Dotychczas, na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 grudnia 2005 r. w sprawie należności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych oraz śluz i pochylni, na przedmiotowych odcinkach rzeki, objętych pracami w ramach projektów nie były pobierane opłaty za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych.

Wnioskodawca szacuje, że wartość ewentualnego zsumowanego przychodu opodatkowanego z tytułu sprzedaży materiałów rozbiórkowych oraz drewna pozyskanego z wycinki drzew w wyniku realizacji ww. Projektów, będzie stanowić znacząco mniej niż 1% przychodów P., które wg planu na 2018 r. mają wynieść ok. 528 mln PLN, a także będzie stanowić mniej niż 1% nakładów inwestycyjnych każdego z Projektów, które wg aktualnych szacunków wynoszą odpowiednio: „P.” ok. 390 mln PLN, „M.” ok. 400 mln PLN oraz „O.” ok. 100 mln zł.

Wątpliwości Wnioskodawca sprowadzają się do tego czy Wnioskodawca jako czynny podatnik VAT będzie miał prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dla towarów i usług nabywanych w ramach Projektów, które będą wykorzystywane po zakończeniu Projektów do czynności niepodlegających opodatkowaniu (czynności statutowe Podatnika wynikające z ustawy W.), jednakże będących podstawą wystąpienia jednorazowych opodatkowanych przychodów incydentalnych (wynikających ze sprzedaży drewna z wycinki na potrzeby realizacji Projektów lub materiałów z prac rozbiórkowych).

Odnosząc się więc do wątpliwości Wnioskodawcy powtórzyć należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Natomiast przepis art. 86 ust. 2a ustawy ma zastosowanie w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług – wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza – nie jest możliwe w całości do działalności gospodarczej podatnika.

Zaznaczenia wymaga, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dany podmiot ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Zatem dla określenia, czy Wnioskodawcy przysługuje chociaż w części prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji Projektów, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Wskazać należy, że fakt istnienia bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00) Trybunał doszedł do wniosku, że aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem a sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że wydatek musi stanowić element kosztowy sprzedaży opodatkowanej. Niemniej TSUE stwierdził, że wydatki na doradztwo związane z procesem przejmowania spółek zależnych przez CIBO stanowią koszty ogólne, mające związek z działalnością opodatkowaną tej spółki.

W wyroku TSUE w sprawie C-126/14 Sveda Trybunał stwierdził m.in.: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres takiego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich uzyskania stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia (zob. w szczególności wyrok SKF, C 29/08, pkt 57).

Jednak jak wskazała rzecznik generalna w pkt 33 i 34 opinii, Trybunał przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy poniesione wydatki należą do kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju wydatki mają bowiem bezpośredni i ścisły związek z całością działalności gospodarczej podatnika (zob. podobnie wyroki: Investrand, C-435/05, pkt 24; C-29/08, pkt 58).

Z orzecznictwa Trybunału wynika, że krajowe organy podatkowe i sądy, stosując kryterium bezpośredniego związku, powinny brać pod uwagę wszelkie okoliczności, w jakich przebiegały rozpatrywane transakcje, i uwzględnić tylko te spośród nich, które były w sposób obiektywny związane z opodatkowaną działalnością podatnika. Istnienie takiego związku należy oceniać z punktu widzenia istoty rozpatrywanej transakcji (zob. podobnie wyrok Becker, C 104/12, EU:C:2013:99, pkt 22, 23 i 33 i przytoczone tam orzecznictwo).”

W świetle powyższego orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Jednak brak takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług, a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Należy jednakże zaznaczyć, że nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezsporność tego powiązania z dokonywaną przez Wnioskodawcę sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W niniejszej sprawie, jak wskazał Wnioskodawca celem realizowanych Projektów, jest wykorzystywanie nabywanych towarów i usług do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu (czynności statutowe wynikające z ustawy Prawo wodne (ochrona przeciwpowodziowa)). Wytworzona infrastruktura powstała w wyniku realizacji Projektów, nie będzie służyła prowadzeniu działalności gospodarczej w sposób ciągły dla celów zarobkowych, w oparciu o katalog przychodów zdefiniowany w art. … ustawy W. Wnioskodawca realizowałaby inwestycje objętą ww. projektami, bez względu na to czy doszłoby do sprzedaży wskazanych we wniosku materiałów. Ponadto, potencjalna wartość przychodów, które Wnioskodawca może uzyskać w wyniku sprzedaży drewna oraz materiałów rozbiórkowych, będzie stanowić nieistotną kwotę w stosunku do wartości ponoszonych wydatków związanych z realizacją inwestycji. Również wartość uzyskanych przychodów z tytułu tej sprzedaży nie będzie istotna z punktu widzenia osiąganych całkowitych przychodów Wnioskodawcy (poniżej 1%). Zatem sprzedaż drewna oraz materiałów pozyskanych z rozbiórki nie będzie miała wpływu na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

W rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że inwestycje powstałe w ramach wykonywanych Projektów będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Co prawda, w analizowanej sprawie, mogą wystąpić czynności opodatkowane podatkiem VAT, jednak jak wynika z opisu sprawy, są one znikome, są incydentalnym następstwem prowadzonych prac budowlanych w ramach opisanych Projektów, w związku z czym stwierdzić należy, że nie przesądzają one o kwalifikacji poniesionych wydatków do czynności, które dawałyby prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż w rozpatrywanej sprawie związek ten jest zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Zatem, w rozpatrywanej sprawie podatek naliczony nie jest ściśle związany z czynnościami opodatkowanymi, a wręcz przeciwnie – związany jest z inwestycją służącą przede wszystkim do realizacji czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem z uwagi na przedstawione przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją opisanych inwestycji, które będą wykorzystywane po zakończeniu Projektów do czynności niepodlegających opodatkowaniu (czynności statutowe Wnioskodawcy wynikające z ustawy Prawo wodne), w których niejako przy okazji, incydentalnie może wystąpić sprzedaż opodatkowana. W ocenie organu, w przedstawionych okolicznościach sprawy, możliwość wystąpienia sprzedaży opodatkowanej w niewielkim, marginalnym zakresie, nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji prawa do odliczenia. Oznacza to, że związek dokonanych zakupów towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych jest w rozpatrywanej sprawie zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją Projektów: pn „P.”, „M.” oraz „O.”, gdyż zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji będą służyły bezpośrednio czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W tym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w części projektu dotyczącej wycinki drzew, robót rozbiórkowych, w wyniku których nastąpi ewentualna sprzedaż drewna i pozyskanych materiałów pochodzących z rozbiórki, gdyż - jak wyjaśniono powyżej - dokonane zakupy będą służyły bezpośrednio w pierwszej kolejności czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.