Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-166/08/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-26
Teza: Czy od dochodów przeznaczonych na pokrycie takich kosztów jak np.: koszty egzekucyjne, grzywny, renty wyrównawcze kary i odszkodowania należy płacić podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; opieka-opieka zdrowotna-zakład opieki zdrowotnej; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szpitala, przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura 28 lutego 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad zwolnienia od podatku dochodu uzyskanego przez szpital - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad zwolnienia od podatku dochodu uzyskanego przez szpital.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem, którego celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony zdrowia. Szpital korzysta ze zwolnienia z opodatkowania dochodu w oparciu o zapis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca ponosi wydatki niebędące kosztem uzyskania przychodu dotyczące wpłat na PFRON, (jako obowiązkowa danina publiczna) ale także inne – np. koszty egzekucyjne, grzywny, kary i odszkodowania, renty wyrównawcze, odsetki budżetowe. Koszty te zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W trakcie roku podatkowego wnioskodawca zwalniał z opodatkowania część dochodu (część wydatkowana na cele niestatutowe rozliczana była stratą podatkową z lat ubiegłych). W związku ze złożonym oświadczeniem oraz brakiem konieczności wnioskodawca nie odprowadzał zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za okres styczeń-listopad 2007 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy od wskazanych wyżej kosztów nie będących kosztami uzyskania przychodów należy płacić podatek dochodowy od osób prawnych?

Czy całość dochodu podatkowego wnioskodawca może przeznaczyć na cele statutowe?

Czy ustalając podstawę opodatkowania wnioskodawca może:

*   zwolnić tą część dochodu, która została lub zostanie przeznaczona na realizację celów statutowych?
*   dochód wydatkowany na cele statutowe nie związane z realizacją celów statutowych rozliczyć stratą poniesioną w latach ubiegłych?

W ocenie Wnioskodawcy nie trzeba płacić podatku od dochodu stanowiącego równowartość wydatków niebędących kosztem uzyskania przychodu. Wnioskodawca jest podatnikiem, którego celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony zdrowia. Ze zwolnienia od podatku korzystają dochody, które zostały przeznaczone na cele statutowe. W naszej ocenie wadliwa jest redakcja art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód bowiem jako ustawowy element konstrukcji podatku nie może być przeznaczony i wydatkowany. Podatnik prowadząc działalność ponosi określonego rodzaju wydatki oraz uzyskuje różnego rodzaju wpływy. Tym samym dla osiągnięcia określonego celu wydaje pozyskane przez siebie środki, które mają pokrycie w ustalonym dla celów wymiaru podatku dochodzie.

Zdaniem Wnioskodawcy możliwość skorzystania ze zwolnienia uzależniona powinna być jedynie od tego, czy podatnik przeznacza i wydatkuje środki /a nie dochód/ na cele ochrony zdrowia. Powyższe oznacza, iż w żadnym stopniu wysokość dochodu /w rozumieniu podatkowym/ nie powinna wpływać na możliwość oraz zakres zwolnienia podatkowego.

Opisane przez wnioskodawcę zdarzenia /wpłaty na PFRON, koszty egzekucyjne itd./ powodują, że związane z nimi wydatki nie powinny stanowić kosztu uzyskania przychodu, a co za tym idzie będą wpływać na wysokość wykazywanego dochodu. To jednak czy wydatek może być kosztem czy nie, nie wpływa na wielkość posiadanych przez podatnika środków, a tym samym nie zmienia możliwości i zakresu finansowania przez niego działalności z zakresu ochrony zdrowia.

Podsumowując Wnioskodawca uważa, iż zdarzenia, o których mowa wyżej /a nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów/ i kreujące dochód powinny podlegać zwolnieniu, gdyż kryterium branym pod uwagę przy określaniu zakresu zwolnienia powinno być przeznaczenie posiadanych środków na cele statutowe, a nie ich podatkowa kwalifikacja – jako koszty uzyskania przychodów bądź nie. Gdyby jednak argumentacja powyższa nie zyskała aprobaty, to wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochód wykreowany w powyższy sposób można rozliczyć stratą poniesioną w latach ubiegłych, na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Art. 17 ust 1b cytowanej ustawy stanowi natomiast, iż zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

Z treści art. 17 ust. 1a pkt 2 omawianej ustawy wynika natomiast, iż zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych ściśle określa więc dwa warunki, których spełnienie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art 17 ust. 1 pkt 4. Pierwszy z nich wymaga, by statut jednostki zawierał wskazane w ustawie cele, drugi zaś by dochód przeznaczony był na cele statutowe.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, koszty należy rozpatrywać w sposób szczególny. Stosownie do art. 15 ust. 1 omawianej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jeśli więc podatnik uzyskuje dochody zwolnione od podatku dochodowego w związku z prowadzeniem określonej działalności statutowej, tak jak ma to miejsce w przypadku Szpitala, wszelkie wydatki w pierwszej kolejności powinny być analizowane pod kątem możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Następnie wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów należy analizować pod kątem możliwości zaliczenia ich do wydatków przeznaczonych na działalność statutową. Jeżeli wydatek wiąże się bezpośrednio z realizacją celów statutowych, które stanowią pozytywną przesłankę zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadająca temu wydatkowi będzie wolna od podatku na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 4.

Należy zauważyć, iż pomimo że wydatek na PFRON jest obligatoryjny (na mocy przepisu art. 21 ust. 1 i ust. 2a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997r. Nr 123, poz. 776 ze zm.) nie podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podobnie w myśl art. 16 ust. 1 pkt 21 w/w ustawy, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się także zapłaconych odsetek od zaległości budżetowych, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się także kosztów egzekucyjnych (art. 16 ust. 1 pkt 17); grzywien, kar pieniężnych (art. 16 ust. 1 pkt18); kar, odszkodowań (art. 16 ust. 1 pkt 19). Wprawdzie negatywny katalog kosztów nie wymienia rent, jako wydatków które nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, ale nie można uznać ich za wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie w przypadku jednostki takiej jak Szpital trudno doszukać się podstawy umożliwiającej zakwalifikowanie takiego wydatku, jako związanego z realizacją celów statutowych. Celem statutowym Szpitala jest działalność w zakresie ochrony zdrowia, natomiast renta, jest skutkiem nienależytego wykonania celu statutowego. Należy ją więc uznać za wyrównanie szkody wyrządzonej pacjentowi podczas wykonywania usług medycznych, które nie mieści się w pojęciu ochrony zdrowia, a zatem nie jest celem statutowym Szpitala.

W/w wydatki jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów wpływają zatem na zwiększenie dochodu w rozumieniu przepisów podatkowych. Dochody te nie korzystają jednak ze zwolnienia od podatku, ponieważ nie mogą być przeznaczone na cele statutowe, w tym przypadku na cele związane z ochroną zdrowia. Zostały bowiem przekazane na inne cele, tj. na zasilenie PFRON oraz zapłatę odsetek od zaległości budżetowych, kosztów egzekucyjnych itd. Innymi słowy, dochód przeznaczony na te wydatki, nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów i nie służące zarazem działalności statutowej, nie jest objęty zwolnieniem wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Podatnikowi przysługuje jednak prawo pomniejszenia, czy też całkowitego pokrycia dochodu powstałego w związku z ponoszeniem w/w kosztów stratą z lat ubiegłych. Ponoszone przez podatnika straty podatkowe uprawniają go do skorzystania z przewidzianych przepisami prawa podatkowego ulg podatkowych. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, straty podatkowe mogą być rozliczone dochodami osiągniętymi w najbliższych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % kwoty poniesionej straty. Należy pamiętać, że przy ustalaniu strat z lat poprzednich, podlegających odliczeniu w roku podatkowym, stratę tę ustala się według stanu prawnego obowiązującego w roku jej wykazania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.