Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.790.2020.10.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Skutki podatkowe związane z dokonanym przez Spółkę
dzieloną podziałem przez wydzielenie części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
faktura-faktura korygująca
odliczenia-prawo do odliczenia
okres-okres rozliczeniowy
spółki-podział spółki przez wydzielenie
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dystrybucja energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - najem, dzierżawa, leasing i
umowy o podobnym charakterze
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - stałej obsługi prawnej i biurowej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi dostarczania wody,
odbioru ścieków, związane z odpadami, zamiatania
śmieci, usuwania śniegu i pozostałe sanitarne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ochrony, dozoru i
przechowywania mienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi telekomunikacyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
3

Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Termin do odliczenia podatku naliczonego w
przypadku faktury korygującej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Terminy do odliczenia podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Zwiększenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 19a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
2

## Pytanie

nr 6, oznaczone we wniosku nr 22) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zwiększające
        kwotę podatku należnego, dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (część pytania nr 7, oznaczonego we
        wniosku nr 23) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zmniejszające
        kwotę podatku należnego dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (część pytania nr 7, oznaczonego we
        wniosku nr 23) – jest nieprawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zmniejszające
        kwotę podatku należnego, dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, dotyczące czynności, o których
        mowa w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (pytanie nr 8, oznaczone we wniosku
        nr 24) – jest nieprawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
        uprawniony/zobowiązany do ujmowania dla celów VAT faktur korygujących
        zakupowych związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.), a otrzymanych w Dniu
        lub po Dniu Wydzielenia (pytanie nr 9, oznaczone we wniosku nr 25) – jest
        nieprawidłowe,

        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien odliczyć podatek VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego
        ZCP (Działu X.), wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia
        na Spółkę dzieloną w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej
        wskazującej Spółkę przejmującą jako nabywcę (pytanie nr 10, oznaczone we
        wniosku nr 26) – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2020 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 12 października 2020 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w
    zakresie określenia skutków podatkowych związanych z dokonanym przez Spółkę dzieloną
    podziałem przez wydzielenie części przedsiębiorstwa.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 11 stycznia 2021 r. (wpływ 13 stycznia 2021 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. S.A.;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B. Sp. z o.o.
    Opis zdarzenie przyszłego
    A. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i podlega
    opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka dzielona jest również czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) zarejestrowanym w Polsce.
    Do tej samej Grupy kapitałowej, do której należy Spółka dzielona, należy również B. Spółka
    przejmująca jest podatnikiem podatku CIT i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w
    Polsce).
    Zainteresowani działają w ramach grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”) zajmującej się
    świadczeniem usług telekomunikacyjnych, m.in. z zakresu dostarczania Internetu w
    technologii światłowodowej. Spółka dzielona również prowadzi działalność operacyjną w
    tym zakresie – jest właścicielem infrastruktury sieciowej, w oparciu o którą świadczy usługi
    na rzecz klientów końcowych.
    Obecnie działalność Spółki dzielonej składa się z dwóch niezależnych od siebie linii
    biznesowych, na które składa się działalność operacyjna i działalność infrastrukturalna.
    Działalność Spółki dzielonej obejmuje także działalność wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego (tzw. back-office). Działalność operacyjna polega przede wszystkim na
    świadczeniu usług telekomunikacyjnych dla klientów detalicznych oraz reemisji lub
    produkcji treści (np. programów telewizyjnych), zaś działalność infrastrukturalna skupia się
    przede wszystkim na zarządzaniu i rozwijaniu infrastruktury telekomunikacyjnej oraz
    sprzedaży dostępu do sieci na zasadzie hurtowej dostawcom usług. Działalność wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego obejmuje usługi wsparcia, niezbędne do prowadzenia
    działalności gospodarczej w ramach obu linii biznesowych Spółki dzielonej. Każdy rodzaj
    działalności prowadzony jest przez wyodrębnioną w strukturze Spółki dzielonej komórkę
    organizacyjną. Działalność operacyjna prowadzona jest przez Dział X., działalność
    infrastrukturalna przez Dział Y., natomiast działalność wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego przez Dział Z.

    Grupa, w ramach której działają Zainteresowani, planuje przeprowadzić reorganizację
    swojej struktury w taki sposób, by spółki świadczące usługi telekomunikacyjne na rzecz
    klientów końcowych (tzw. X.) oraz zajmujące się produkowaniem i reemisją treści (np.
    programy telewizyjne) utworzyły pion operacyjny, natomiast pozostałe spółki
    koncentrowałyby się na zarządzaniu i rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej w ramach
    pionu infrastrukturalnego. W tym celu Grupa planuje podjąć szereg kroków mających na
    celu wyodrębnienie dwóch pionów odpowiedzialnych za dany rodzaj działalności.
    Jednocześnie, na czele każdego z pionów ma stanąć inny podmiot, będący właścicielem
    pozostałych spółek działających w ramach danego pionu oraz podmiotem
    odpowiedzialnym za zarządzanie danym pionem. Obecnie Spółka dzielona posiada udziały
    zarówno w spółkach z pionu operacyjnego, jak i infrastrukturalnego. Udziały w innych
    spółkach pionu infrastrukturalnego posiadają także inne podmioty z Grupy, w tym w
    szczególności C. (dalej: „C.”), który zgodnie z założeniami Grupy ma zostać zlikwidowany w
    2021 r.
    Do podziału Grupy na dwa segmenty dojdzie w rezultacie szeregu czynności
    reorganizacyjnych, jednak kluczową czynnością pozwalającą na dokonanie wyodrębnienia,
    o którym mowa powyżej, planowane będzie dokonanie podziału Spółki dzielonej przez
    wydzielenie w trybie przewidzianym w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 505 z późn. zm.; dalej: „KSH”). W
    wyniku podziału dojdzie do wydzielenia działalności operacyjnej Spółki dzielonej do Spółki
    przejmującej. Jednocześnie, Spółka dzielona będzie kontynuować swą działalność w
    pozostałym zakresie, tj. działalność infrastrukturalną oraz działalność w zakresie wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego (realizowaną odpowiednio przez Dział Y. oraz Dział Z.). Podział
    stanie się skuteczny z dniem jego rejestracji przez sąd rejestrowy w Krajowym Rejestrze
    Sądowym (dalej: „Dzień Wydzielenia”).
    Na Dzień Wydzielenia, jedynym wspólnikiem posiadającym 100% akcji w kapitale Spółki
    dzielonej oraz 100% udziałów w kapitale Spółki przejmującej będzie D., będąca rezydentem
    podatkowym w (...).
    W Dniu Wydzielenia Spółka przejmująca przejmie prawa i obowiązki wynikające ze
                                                  1stosunków pracy z pracownikami przypisanymi do wydzielanej części w trybie art. 23
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1320, dalej: „Kodeks
    pracy”). Ponadto, na Spółkę Przejmującą przeniesione zostaną zawarte przez Spółkę
    dzieloną umowy cywilnoprawne dotyczące wydzielanej zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, w tym m.in. umowy zlecenia lub umowy B2B zawarte z osobami
    fizycznymi.
    Jak wyżej wskazano, przeniesieniem do Spółki przejmującej zostaną objęci pracownicy
    przypisani do wydzielanego ZCP. Wynagrodzenia pracowników, w tym przypisanych do
    wydzielanego ZCP, wypłacane są, co do zasady, w miesiącu następującym po miesiącu,
    którego to wynagrodzenie dotyczy. Z kolei premie wypłacane są, co do zasady, w drugim
    miesiącu po miesiącu, za który premia zostaje przyznana. Przykładowo, wynagrodzenia za
    wrzesień wypłacane są w październiku, z kolei wypłata premii za wrzesień następuje w
    listopadzie. Możliwa jest sytuacja, że wypłata wynagrodzenia/premii (innych należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT lub zasiłku z ubezpieczenia
    społecznego wypłacanego przez zakład pracy) pracownikom wydzielanego ZCP należnego
    za miesiąc, w którym nastąpi podział, oraz za miesiąc poprzedzający miesiąc, w którym
    nastąpi podział, zostanie faktycznie dokonana już przez Spółkę przejmującą. Podobna
    sytuacja możliwa jest w przypadku osób świadczących pracę na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    W ramach podziału Spółka przejmująca otrzyma zestaw składników majątkowych o
    charakterze materialnym i niematerialnym służących do wykonywania działalności
    operacyjnej (nastawionej przede wszystkim na świadczenie usług dla klientów końcowych),
    składających się obecnie na Dział X. Jednocześnie, w związku z podziałem, Spółka
    przejmująca dokona emisji nowych udziałów, które zostaną objęte przez jedynego

    wspólnika Spółki dzielonej (tj. D.). Zamierzeniem Spółki przejmującej jest emisja takiej ilości
    nowych udziałów, aby ich łączna wycena (dokonana na podstawie wyceny samego Spółki
    przejmującej po uwzględnieniu majątku przejętego w ramach podziału) odpowiadała
    wartości rynkowej majątku przejętego w ramach podziału rozumianego jako zbiór
    aktywów i pasywów (zobowiązań).
    Jednocześnie, zgodnie z przepisami KSH, w wyniku podziału dojdzie do umorzenia części
    akcji Spółki dzielonej należących do D. i odpowiedniego obniżenia jej kapitału zakładowego.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że Spółka przejmująca została utworzona przed podziałem
    w celu sprawnego przeprowadzenia procesu wydzielenia. Na moment rejestracji podziału
    Spółka przejmująca nie będzie wykonywała żadnej działalności operacyjnej. Przed
    podziałem Spółka przejmująca przeprowadzi jedynie czynności umożliwiające sprawne
    przejęcie działalności operacyjnej Spółki dzielonej (przykładowo zostanie złożony wniosek
    o rejestrację dla potrzeb podatku VAT tak, aby już od dnia zarejestrowania podziału,
    Spółka przejmująca mogła nieprzerwanie wykonywać działalność opodatkowaną Spółki
    dzielonej w zakresie świadczenia usług na rzecz klientów końcowych: Spółka przejmująca
    zostanie również wpisana do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych tak, aby od
    dnia podziału mogła nieprzerwanie prowadzić działalność regulowaną).
    Podział przez wydzielenie opisany w niniejszym wniosku odbędzie się z uzasadnionych
    przyczyn ekonomicznych, a głównym lub jednym z głównych celów podziału nie jest
    uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    Podstawowym celem planowanego podziału jest rozdzielenie działu operacyjnego i
    infrastrukturalnego Spółki dzielonej z uwagi na zasadniczo różny przedmiot działalności,
    modele operacyjne, strategie biznesowe i klientów każdego z nich. Docelowo, jak
    wskazano powyżej, podział ma zapewnić utworzenie dwóch niezależnych pionów w
    ramach Grupy, w ramach których spółki zostaną przyporządkowane do pionu
    operacyjnego i infrastrukturalnego zarządzanych odpowiednio przez Spółkę przejmującą i
    Spółkę dzieloną. Taka struktura zapewni przejrzystość w funkcjonowaniu Grupy i lepsze
    zarządzanie każdą z wydzielonych linii biznesowych.
    Rozdzielenie części operacyjnej i infrastrukturalnej ma także zapewnić zwiększenie
    wiarygodności rynkowej działu infrastrukturalnego w zakresie transparentności i równego
    traktowania dostawców usług detalicznych niepowiązanych z Grupą, którzy świadczą
    usługi telekomunikacyjne w oparciu o infrastrukturę telekomunikacyjną Spółki dzielonej w
    ramach tzw. modelu „open access”. Podstawowym założeniem modelu jest umożliwienie
    innym dostawcom usług telekomunikacyjnych świadczenia usług na rzecz ich klientów z
    wykorzystaniem z infrastruktury zarządzanej przez spółki segmentu infrastrukturalnego
    Grupy, w tym Spółkę dzieloną, poprzez hurtową sprzedaż dostępu do infrastruktury
    sieciowej.
    Należy przy tym wskazać, że na dzień złożenia wniosku, Spółka dzielona działa już w
    modelu „open access”, współpracując ze wszystkimi chętnymi usługodawcami
    niepowiązanymi. W ramach tego modelu Spółka dzielona jest podmiotem
    odpowiedzialnym za zarządzanie infrastrukturą telekomunikacyjną i jej rozwój, z kolei
    podmioty niepowiązane korzystają z tej infrastruktury na potrzeby świadczenia usług
    telekomunikacyjnych dla klientów końcowych.
    Spółka dzielona na Dzień Wydzielenia będzie posiadała regulamin organizacyjny,
    odzwierciedlający wewnętrzną organizację Spółki dzielonej (dalej: „Regulamin”). Zgodnie z
    Regulaminem, każdy rodzaj działalności będzie wykonywany przez osobny dział – za
    działalność operacyjną odpowiedzialny będzie Dział X., działalność infrastrukturalna
    wykonywana będzie w ramach Działu Y., zaś wsparcie operacyjno-organizacyjne ww.
    działów będzie zapewniane przez Dział Z.
    Regulamin, stanowiący załącznik do uchwały Zarządu Spółki dzielonej, będzie uwzględniał
    w szczególności wymienione poniżej aspekty wyodrębnienia:

    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z Regulaminem, w ramach Spółki dzielonej funkcjonują wyodrębnione
    organizacyjnie: Dział X., Dział Y. oraz Dział Z. Praca Działu X. i Działu Y. jest nadzorowana i
    kontrolowana przez wyznaczonych Dyrektorów, natomiast odpowiedzialność za daną
    funkcję wykonywaną w ramach działalności Działu Z. sprawują wyznaczeni do tego
    członkowie Zarządu Spółki dzielonej (członek zarządu ds. finansowych za kwestie związane
    z rachunkowością oraz podatkami, itd.).
    Zadania podejmowane w ramach poszczególnych działów wykonywane są przez osoby
    niezbędne do prowadzenia działalności danego Działu. Osoby te są zatrudnione w oparciu
    o umowę o pracę bądź też inne umowy (w szczególności umowy zlecenia lub umowy B2B).
    Dodatkowo, w Dziale X. i Dziale Y. wyznaczone są komórki odpowiedzialne za nadzór i
    kontrolę realizacji zleceń wykonywanych przez Dział Z. na rzecz danego działu. Należy
    bowiem wyjaśnić, że, co do zasady, działalność w zakresie wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego przypisana jest do Działu Z., jednak nadzór i kontrola nad działalnością w
    zakresie wsparcia operacyjno-organizacyjnego dotyczącą Działu X., bądź też Działu Y., jest
    sprawowana przez osoby włączone w strukturę danego działu i podlegające organizacyjnie
    pod Dyrektora tego działu. Szczegółowa lista pracowników przypisanych do wykonywania
    zadań danego działu stanowić będzie załącznik do planu podziału.
    Do poszczególnych działów alokowane są składniki materialne i niematerialne związane
    bezpośrednio z danym działem niezbędne do prowadzenia przez niego działalności.
    Do Działu X. zostanie przypisana część aktywów i zobowiązań związana z działalnością
    operacyjną, w szczególności:
    - nieruchomości Spółki dzielonej przeznaczone wyłącznie do prowadzenia bieżącej
      działalności Działu X. (tj. salon sprzedaży),
    - prawa i obowiązki wynikające z umów najmu lokali wykorzystywanych w prowadzeniu
      działalności Działu X. (przede wszystkim umów najmu powierzchni przeznaczonej na
      salony sprzedaży),
    - środki trwałe oraz wyposażenie i sprzęty niestanowiące środków trwałych oraz zapasy
      niezbędne do prowadzenia działalności Działu X. (w szczególności (...),
    - środki finansowe niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności Działu X.,
    - prawa i obowiązki z umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartych z
      klientami Spółki dzielonej,
    - prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z działalnością Działu X., w
      szczególności: umów o dostęp do infrastruktury telekomunikacyjnej (na podstawie
      których Spółka dzielona korzysta z infrastruktury technicznej innych podmiotów),
      umów z agencjami marketingowymi, umów z nadawcami (....), umów z Organizacjami
      Zbiorowego Zarządzania dotyczących reemisji treści, umów o prowadzenie rachunków
      bankowych typu mass collect, umów leasingu samochodów wykorzystywanych w
      działalności operacyjnej,
    - prawa i obowiązki z innych umów niewymienionych powyżej, związanych z działalnością
      Działu X.,
    - wierzytelności i zobowiązania wynikające z umów związanych z działalnością Działu X.
      (również umów wygasłych), w tym rozliczenia międzyokresowe i rezerwy,
    - oprogramowanie i licencje wykorzystywane w działalności Działu X. (np.
      oprogramowanie służące do zarządzania relacjami z klientami, aplikacja mobilna (...)
      czy też narzędzia wykorzystywane podczas świadczenia usług detalicznych, np. przy
      ustalaniu danych osobowych),
    - należności i zobowiązania publicznoprawne, związane z działalnością Działu X.,

    - prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych przypisanych do Działu X. (...),
    - prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i osobami
      zatrudnionymi na innej podstawie niż umowa o pracę, które wykonują czynności
      związane z działalnością Działu X.,
    - znaki towarowe związane z działalnością Działu X. (wszystkie znaki z wyłączeniem
      znaków z grupy „(...)”, które pozostają związane z działalnością Działu Y.),
    - udziały w spółkach zależnych Spółki dzielonej, które prowadzą działalność operacyjną,
      co umożliwi utworzenie pionu operacyjnego w ramach Grupy, na którego czele w
      przyszłości stanie Spółka przejmująca.
    Do Działu Y. zostanie z kolei przypisana część aktywów i zobowiązań związana z
    działalnością infrastrukturalną, w szczególności:
    - wszystkie nieruchomości Spółki dzielonej (w szczególności nieruchomości, na których
      znajduje się infrastruktura telekomunikacyjna Spółki dzielonej, a także nieruchomość
      biurowa), z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych wyłącznie do prowadzenia
      bieżącej działalności Działu X. (salon sprzedaży),
    - prawa i obowiązki wynikające z umów najmu lokali oraz powierzchni związanych z
      działalnością Działu Y., w szczególności umowy najmu tzw. „powierzchni technicznych”,
    - środki trwałe oraz wyposażenie i sprzęty niestanowiące środków trwałych, niezbędne do
      prowadzenia działalności Działu Y. (w szczególności infrastruktura telekomunikacyjna,
      tj. urządzenia telekomunikacyjne, powierzchnia kolokacyjna, szafy i szafki
      telekomunikacyjne, linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody
      oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji),
    - środki finansowe niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności Działu Y.,
    - prawa i obowiązki wynikające z umów przypisanych do Działu Y., w szczególności umów
      o świadczenie usług hurtowych oraz umów o dostęp do infrastruktur (na podstawie
      których Spółka dzielona udostępnia infrastrukturę innym podmiotom), umów
      dotyczących pasywnego punktu dostępu do usługi, umów kolokacji, umów dzierżawy
      ciemnych włókien, umów transmisji danych, umów ramowych z operatorami,
    - prawa i obowiązki z innych umów niewymienionych powyżej, związanych z działalnością
      Działu Y.,
    - wierzytelności i zobowiązania wynikające z umów związanych z działalnością Działu Y.
      (również umów wygasłych), w tym rozliczenia międzyokresowe i rezerwy,
    - oprogramowanie i licencje wykorzystywane w działalności Działu Y. (np.
      oprogramowanie (...) wykorzystywane przy sprzedaży i zarządzaniu relacjami z
      dostawcami usług, oprogramowanie (...) służące do zarządzania służbami w terenie),
    - należności i zobowiązania publicznoprawne, związane z działalnością Działu Y.,
    - prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych przypisanych do Działu Y. (np.
      wpis do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych),
    - prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i osobami
      zatrudnionymi na innej podstawie niż umowa o pracę, które wykonują czynności
      związane z działalnością Działu Y.,
    - znaki towarowe związane z działalnością Działu Y. (znaki z grupy „(...)”),
    - udziały w spółkach zależnych Spółki dzielonej prowadzących działalność
      infrastrukturalną, w tym spółce prowadzącej działalność finansową dla spółek
      będących właścicielami infrastruktury, co będzie stanowić pierwszy krok do utworzenia
      pionu infrastrukturalnego w ramach Grupy, na czele którego stanie Spółka dzielona,

    - certyfikaty inwestycyjne w C., których właścicielem na moment podziału będzie Spółka
      dzielona; w tym miejscu należy wskazać, że C., który zgodnie z założeniami Grupy ma
      zostać zlikwidowany, posiada udziały w spółkach prowadzących działalność
      infrastrukturalną – przeniesienie własności tych udziałów z C. do Spółki dzielonej
      docelowo umożliwi utworzenie pionu infrastrukturalnego.
    Do Działu Z. zostaną przypisane aktywa i zobowiązania związane z działalnością wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego, w szczególności:
    - środki trwałe oraz wyposażenie i sprzęty niestanowiące środków trwałych oraz zapasy
      niezbędne do prowadzenia działalności Działu Z.,
    - prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z działalnością Działu Z., w
      szczególności umów, w ramach których Dział Z. świadczy usługi wsparcia operacyjno-
      organizacyjnego dla innych podmiotów z Grupy,
    - prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i osobami
      zatrudnionymi na innej podstawie niż umowa o pracę, które wykonują czynności
      związane z działalnością Działu Z.,
    - oprogramowanie i licencje wykorzystywane w działalności Działu Y. (oprogramowanie
      związane z obsługą IT oraz z obsługą procesów HR) oraz w działalności Działu X.
    Wśród składników majątkowych alokowanych do Działu X. i Działu Y. są również
    zobowiązania, obejmujące zobowiązania wynikające z realizacji zadań podejmowanych w
    ramach danego działu, w tym m.in. zobowiązania handlowe, zobowiązania wynikające z
    zawartych umów, czy też zobowiązania wobec pracowników. Do Działu X. zostaną również
    przypisane zobowiązania wynikające z umów leasingu samochodów, które przejdą do
    Spółki przejmującej.
    Z kolei do Działu Y. przypisane są zobowiązania o charakterze finansowym, w tym
    zobowiązania z kredytów bankowych. Należy w tym miejscu podkreślić, że po podziale
    możliwe jest, że B. może zostać poręczycielem zobowiązań z tytułu kredytów bankowych.
    Szczególnym zobowiązaniem o charakterze finansowym jest zobowiązanie z tytułu
    pożyczki od udziałowca (ang. shareholder loan), które może zostać podzielone pomiędzy
    spółkę A. oraz spółkę B. odpowiednim kluczem alokacji, który zostanie ustalony w toku
    dalszych przygotowań do podziału, bądź też może zostać w całości przypisane do Działu Y.,
    w zależności od implementowanego scenariusza.
    Do Działu Z. alokowane są zobowiązania wynikające z zawartych umów, czy też
    zobowiązania wobec pracowników.
    Powyższy podział aktywów i zobowiązań będzie odzwierciedlał plan podziału, który będzie
    stanowił prawną podstawę przeprowadzenia procedury podziałowej. Przy czym należy
    wskazać, że aktywa i zobowiązania związane z działalnością Działu Y. oraz Działu Z. mogą
    zostać ujęte łącznie jako aktywa i zobowiązania pozostające w ramach podziału w majątku
    Spółki dzielonej.
    Wyodrębnienie finansowe
    Prowadzona przez Spółkę dzieloną ewidencja księgowa na poziomie rachunkowości
    zarządczej umożliwia przypisanie bezpośrednich przychodów i kosztów do danego rodzaju
    prowadzonej działalności (do działalności prowadzonej przez Dział X., Dział Y. oraz Dział Z.).
    Przychody generowane przez Dział X. obejmują przychody ze sprzedaży usług na rzecz
    klientów detalicznych, klientów biznesowych oraz jednostek publicznych takich jak szkoły,
    gminy czy szpitale. Świadczenie usług telekomunikacyjnych wiąże się z ponoszeniem
    kosztów licencji od nadawców telewizyjnych, dostępu do sieci telekomunikacyjnej, obsługi
    abonentów czy też kosztów związanych ze sprzedażą usług do klientów końcowych oraz
    kosztów marketingu.

    Przychody generowane przez Dział Y. obejmują przychody ze świadczenia usług hurtowych
    zarówno na rzecz podmiotów z Grupy, jak i na rzecz podmiotów zewnętrznych. Dział Y. w
    związku ze świadczonymi usługami ponosi przede wszystkim koszty związane z
    utrzymaniem i rozbudową infrastruktury, jak również koszty konserwacji i utrzymania sieci,
    ubezpieczenia infrastruktury oraz koszty podatków, w tym podatku od nieruchomości oraz
    podatku za umieszczenie infrastruktury w pasie drogowym.
    Przychody generowane przez Dział Z. obejmują przychody ze świadczenia usług na rzecz
    podmiotów z Grupy. Koszty ponoszone przez Dział Z. są związane ze świadczonymi
    usługami i obejmują m.in. koszty wynagrodzeń pracowniczych czy też koszty zw. z
    infrastrukturą biurową, wykorzystywaną w prowadzonej przez Dział Z. działalności.
    Przypisanie do danego rodzaju działalności kosztów innych niż o charakterze
    bezpośrednim możliwe jest na skutek zastosowania kluczy podziałowych względem
    danych księgowych. Spółka dzielona nie generuje obecnie przychodów wspólnych, które
    nie byłyby przypisane do Działu X., Działu Y. albo Działu Z., tj. wszystkie przychody są
    jednoznacznie przypisane i alokowane do jednej linii biznesowej. W ten sposób, Spółka
    dzielona jest w stanie przygotować rachunek zysków i strat w ujęciu zarządczym w oparciu
    o zarządcze wymiary analityczne, takie jak miejsca powstawania przychodów/kosztów oraz
    w szczególnych przypadkach: klucze podziałowe, timesheety (w zakresie czasu pracy) i inne
    źródła potrzebne do przygotowania informacji zarządczej w podziale na rodzaj działalności
    prowadzonej przez Spółkę dzieloną.
    Podobnie przypisanie aktywów i zobowiązań będzie możliwe na Dzień Wydzielenia w
    ramach rachunkowości zarządczej. Również w przypadku podziału aktywów i zobowiązań,
    w niektórych przypadkach konieczne będzie zastosowanie kluczy podziałowych.
    Środki finansowe niezbędne do prowadzenia działalności danego działu będą
    zgromadzone na oddzielnych rachunkach bankowych, przy czym do Działu X. zostaną
    przypisane w szczególności rachunki typu mass collect (rachunki stosowane przez
    podmioty otrzymujące dużo regularnych płatności masowych). Na moment podziału
    płatności przychodzące i wychodzące będą, co do zasady, otrzymywane na rachunki
    bankowe lub realizowane z odpowiednich rachunków bankowych, z których każdy
    związany jest z działalnością danego działu. Środki należące do Działu Y. są gromadzone i
    wydatkowane na kontach wspólnych z Działem Z.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Działalność Działu X. i Działu Y. związana jest zasadniczo z innym, niezależnym etapem
    świadczenia usług telekomunikacyjnych, przy czym każdy z etapów stanowi odrębną całość
    i może być realizowany samodzielnie przez dany podmiot, co potwierdza m.in. praktyka
    rynku i współpraca w ramach modelu „open access”.
    Działalność Działu X. polega na świadczeniu usług telekomunikacyjnych (obejmujących
    dostęp do Internetu, telewizję, telefonię stacjonarną i mobilną, usługi dodatkowe itd.) dla
    klientów detalicznych, w tym przedsiębiorstw, klientów indywidualnych, jednostek
    samorządu terytorialnego czy szkół. Spółka dzielona w ramach Działu X. podejmuje
    również działania marketingowe mające na celu dotarcie do potencjalnego klienta za
    pośrednictwem Internetu, w szczególności poprzez podejmowanie czynności w zakresie
    promowania swoich usług czy też utrzymania kontaktu z klientami i zdobycia ich zaufania
    (customer care). Dział X. odpowiada również za pozyskiwanie contentu, tj. emitowanych
    treści.
    Z kolei przedmiotem działalności Działu Y. jest przede wszystkim zarządzanie i rozwijanie
    infrastruktury telekomunikacyjnej, jak również sprzedaż dostępu do sieci na zasadzie
    hurtowej dostawcom usług. Do zadań Działu Y. należy świadczenie usług takich jak np.
    operowanie oraz budowa sieci telekomunikacyjnej, sprzedaż usług hurtowych,

    prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej czy też świadczenie usług technicznych
    polegających na zapewnieniu dostępu do szerokopasmowego Internetu (...) czy też
    wytwarzaniu usług na dedykowanej infrastrukturze.
    Działalność wsparcia operacyjno-organizacyjnego, wykonywana w ramach Działu Z.,
    obejmuje usługi niezbędne w prowadzeniu działalności gospodarczej, a niestanowiące
    głównego przedmiotu działalności Spółki dzielonej. Są to m.in. usługi prawne, usługi typu
    compliance, usługi dotyczące bezpieczeństwa danych i cyberbezpeiczeństwa, usługi w
    zakresie księgowości i podatków, usługi zarządzania finansami, usługi HR, procurement,
    usługi IT oraz usługi PR.
    Do poszczególnych działów przypisane są niezależne zespoły składników materialnych i
    niematerialnych, zorganizowane w sposób zapewniający spójność i skuteczność działań w
    zakresie prowadzonych przez dany dział rodzajów działalności. Składniki majątkowe
    wchodzące w skład poszczególnych działów są ze sobą wzajemnie powiązane w sposób
    umożliwiający świadczenie usług danego działu odrębnie.
    Podział Spółki dzielonej
    Zgodnie z opisem przedstawionym powyżej, planowane jest przeprowadzenie podziału
    Spółki dzielonej, w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, przez wydzielenie Działu X. do Spółki
    przejmującej. Podział stanie się skuteczny na moment wpisu do Krajowego Rejestru
    Sądowego.
    W wyniku podziału przez wydzielenie opisanego w niniejszym wniosku nie dojdzie do
    zamknięcia ksiąg rachunkowych Spółki przejmującej. Z kolei księgi rachunkowe Spółki
    dzielonej zostaną zamknięte na dzień poprzedzający Dzień Wydzielenia, w związku z czym
    Dzień Wydzielenia będzie stanowił pierwszy dzień nowego roku podatkowego Spółki
    dzielonej.
    Spółka przejmująca po dokonaniu podziału będzie kontynuowała działalność Spółki
    dzielonej w zakresie prowadzonej dotychczas przez nią działalności operacyjnej. Zespół
    składników majątkowych oraz zespół pracowników, przypisane do tego działu, zostaną
    przeniesione na Spółkę przejmującą. Zespół ten będzie wystarczający do realizacji funkcji
    gospodarczych w zakresie prowadzonej działalności operacyjnej. Spółka przejmująca
    będzie posiadała własną kadrę zarządzającą, uprawnioną do podejmowania strategicznych
    decyzji dotyczących działań i kierunku rozwoju działalności operacyjnej, zaś wykonywane w
    ramach tego działu zadania będą nadzorowane i kontrolowane przez członków zarządu
    Spółki przejmującej. Tym samym, po dokonaniu podziału, Dział X. będzie w stanie
    prowadzić samodzielnie działalność gospodarczą.
    Jednocześnie, wydzielenie Działu X. nie zakłóci prowadzonej działalności infrastrukturalnej,
    która będzie kontynuowana przez Spółkę dzieloną. Również działalność wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego będzie kontynuowana przez Dział Z., który pozostanie w
    strukturze Spółki dzielonej. Z tego też względu w dalszej części niniejszego wniosku, kiedy
    będzie mowa o działalności Spółki dzielonej, należy przez to rozumieć zarówno działalność
    Działu Y., jak i działalność Działu Z.
    W ramach podziału Spółka przejmująca otrzyma zestaw składników majątkowych o
    charakterze materialnym i niematerialnym służących do wykonywania działalności
    operacyjnej, składających się na Dział X. Jednocześnie, w związku z podziałem, Spółka
    przejmująca dokona emisji nowych udziałów, które zostaną objęte przez jedynego
    wspólnika Spółki dzielonej (tj. D.).
    Zgodnie z przepisami KSH, w wyniku podziału dojdzie do umorzenia części akcji Spółki
    dzielonej należących do D. i odpowiedniego obniżenia jego kapitału zakładowego.
    Czynności planowane po rejestracji podziału
    Z uwagi na to, iż do prowadzenia działalności operacyjnej przez Spółkę przejmującą
    niezbędna jest infrastruktura telekomunikacyjna, która pozostanie po podziale własnością

    Spółki dzielonej. Spółka przejmująca zawrze ze Spółką dzieloną stosowne umowy,
    obejmujące w szczególności dostęp hurtowy do wspominanej infrastruktury. W związku z
    powyższym istotną kategorią kosztów, niewystępującą przed podziałem w ramach
    działalności Działu X., a które będą występować w działalności Spółki przejmującej, będą
    koszty związane z dostępem hurtowym do infrastruktury zapewnianej przez Spółkę
    dzieloną. Koszty te będą ponoszone przez Spółkę przejmującą na rzecz Spółki dzielonej, w
    związku z czym po stronie Spółki dzielonej wygenerowany zostanie z tego tytułu
    dodatkowy przychód.
    Zainteresowani nie wykluczają również, że po rejestracji podziału zostaną zawarte umowy,
    na podstawie których Spółka przejmująca również będzie świadczyła usługi na rzecz Spółki
    dzielonej.
    Zainteresowani pragną także wskazać, iż funkcje związane z działalnością wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego (tj. obsługą prawną, księgową, usługami dotyczącymi
    bezpieczeństwa danych i cyberbezpieczeństwa, usługami z zakresu HR, procurementem i
    IT) będą wykonywane na rzecz Spółki przejmującej przez Spółkę dzieloną na podstawie
    stosownej umowy, która zostanie zawarta pomiędzy Spółką przejmującą i Spółką dzieloną
    po rejestracji podziału. Usługi te będą wykonywane na zlecenie osób odpowiedzialnych za
    nadzór i kontrolę realizacji zleceń wykonywanych przez Spółkę dzieloną, którzy wraz z
    pozostałymi pracownikami Działu X. przejdą do Spółki przejmującej. Usługi te będą
    świadczone na zasadzie zatrudnienia podmiotu zewnętrznego (outsourcing usług),
    niezależnie od tego, że oba podmioty będą funkcjonować w ramach Grupy.
    Dodatkowo należy wskazać, że po podziale zostanie zawarta przez Spółkę dzieloną oraz
    Spółkę przejmującą umowa najmu powierzchni biurowej, w ramach której Spółka
    przejmująca uzyska za wynagrodzeniem dostęp do powierzchni biurowej, z której obecnie
    korzysta Dział X.
    Rozliczenia CIT związane z transakcjami rozpoczętymi przed Dniem Wydzielenia, ale
    niezakończonymi do tego dnia
    Dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych Spółka dzielona wykazuje m.in.
    przychody z usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych (np. usługi telekomunikacyjne
    świadczone dla abonentów końcowych).
    Możliwe jest ponadto, że w związku z prowadzoną działalnością Spółka dzielona może
    uzyskać przychody, w stosunku do których, zgodnie z ustawą o CIT, datą ich powstania
    będzie Dzień Wydzielenia lub okres po Dniu Wydzielenia, podczas gdy przychody te będą
    dotyczyć świadczeń/operacji zrealizowanych do Dnia Wydzielenia.
    Podobna sytuacja może dotyczyć również kosztów uzyskania przychodów ponoszonych
    przez Spółkę dzieloną w związku z prowadzoną działalnością. Możliwa jest bowiem
    sytuacja, że Spółka dzielona poniesie koszty, które zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego powinny zostać rozpoznane w Dniu Wydzielenia lub w okresie po Dniu
    Wydzielenia.
    Oryginały dokumentów, w tym faktur, wystawionych przez kontrahentów i otrzymanych
    przed Dniem Wydzielenia przez Spółkę dzieloną zachowa Spółka dzielona, a jedynie na
    prośbę Spółki przejmującej sporządzane będą kserokopie tych dokumentów. Kserokopie
    będą przekazywane Spółce przejmującej. Możliwe są także sytuacje, w których nawet po
    Dniu Wydzielenia dokumenty zostaną wystawione na Spółkę dzieloną.
    Dodatkowo Spółka dzielona pragnie wskazać, że odpisy amortyzacyjne dla celów
    podatkowych są ujmowane przez Spółkę dzieloną na ostatni dzień miesiąca.
    Spółka dzielona dokonuje także płatności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym od osób prawnych (dalej: „...”). Płatności te są dokonywane co do zasady na
    rzecz podmiotów niepowiązanych, głównie z tytułu opłat licencyjnych.

    Spółka przejmująca, jako sukcesor prawny praw i obowiązków Spółki dzielonej w zakresie
    przejmowanych składników majątkowych, będzie zobligowana do uiszczania opłat
    licencyjnych z tytułu licencji wykorzystywanych w Dziale X., w tym opłat na rzecz
    podmiotów zagranicznych, podlegających (...).
    Rozliczenia VAT związane z transakcjami rozpoczętymi przed Dniem Wydzielenia, ale
    niezakończonymi do tego dnia
    Możliwe jest, że przed Dniem Wydzielenia Spółka dzielona dokona określonych czynności
    składających się na transakcje dostawy towarów i świadczenia usług realizowanych na
    rzecz nabywców/usługobiorców w ramach działalności wydzielanego ZCP (Działu X.), co do
    których moment ich wykonania/zakończenia, a tym samym obowiązek podatkowy w
    podatku od towarów i usług powstanie po Dniu Wydzielenia. Dotyczy to przypadków, dla
    których obowiązek podatkowy rozpoznawany jest na zasadach ogólnych wynikających z
    art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT, dla których nie otrzymano płatności (zaliczki) przed ich
    wykonaniem. Przykładowo, może wystąpić taka sytuacja, że Spółka dzielona będzie
    świadczyć na rzecz kontrahentów usługi rozliczane w następujących po sobie okresach
    rozliczeniowych, przy czym w trakcie trwania okresu rozliczeniowego dojdzie do podziału
    Spółki dzielonej.
    Mogą również wystąpić przypadki, kiedy dla czynności, dla których obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z np. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy
    mediów, usług telekomunikacyjnych), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego, w
    którym będzie miał miejsce podział, odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
    czynności zostanie wystawiona przed Dniem Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia (w
    odniesieniu do całego okresu rozliczeniowego, którego faktura dotyczy). Przykładowo:
    faktura za najem za dany miesiąc wystawiona z góry lub z dołu, gdzie w trakcie miesiąca
    dojdzie do podziału Spółki dzielonej.
    Podobnie, w zakresie podatku naliczonego, mogą mieć miejsce sytuacje, kiedy w zakresie
    nabywanych przez Spółkę dzieloną towarów lub usług w kraju, dotyczących działalności
    wydzielanego ZCP (Działu X.), obowiązek podatkowy wobec transakcji powstanie przed
    Dniem Wydzielenia, lecz odpowiednia faktura dokumentująca te transakcje: zostanie
    otrzymana przed Dniem Wydzielenia lub zostanie otrzymana w Dniu/po Dniu Wydzielenia
    (przy czym faktury te mogą zostać wystawione odpowiednio na Spółkę dzieloną jak i na
    Spółkę przejmującą).
    Po dokonaniu podziału mogą również wystąpić sytuacje, w których w Dniu Wydzielenia lub
    po Dniu Wydzielenia sprzedawcy dokonujący dostawy towarów bądź świadczenia usług
    związanych z funkcjonowaniem ZCP przejętego w drodze podziału przez Spółkę
    przejmującą będą przez jakiś czas w dalszym ciągu wystawiali faktury wskazujące Spółkę
    dzieloną jako nabywcę.
    Korekta rozliczeń
    W ramach prowadzonej działalności i umów zawieranych z kontrahentami Spółka dzielona
    wystawia faktury korygujące (in minus oraz in plus), które wynikają z udzielonych
    kontrahentom rabatów bądź z innych okoliczności skutkujących koniecznością
    wystawienia faktury korygującej (m.in. z powodu błędów rachunkowych lub innych omyłek
    związanych z wystawionymi fakturami).
    Możliwe jest, że po Dniu Wydzielenia będzie konieczne wystawienie faktur korygujących w
    stosunku do sprzedaży związanej z działalnością wydzielanego ZCP (Działu X.),
    zrealizowanej przed Dniem Wydzielenia.
    Możliwe jest również, iż po Dniu Wydzielenia Spółka przejmująca otrzymywać będzie
    faktury korygujące zakupy związane ze wspomnianym ZCP za okres przed Dniem
    Wydzielenia (przy czym kontrahenci mogą wystawiać faktury korygujące wskazując jako
    nabywcę Spółkę dzieloną bądź Spółkę przejmującą).

    Możliwe są wreszcie sytuacje, w których po Dniu Wydzielenia konieczna będzie korekta
    złożonych za okres przypadający przed Dniem Wydzielenia deklaracji i zeznań
    podatkowych Spółki dzielonej. Konsekwencją dokonanych korekt może być wystąpienie z
    wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, bądź też zapłata zaległości podatkowych za okres
    sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.).
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji (informacji podatkowych)
      za okres sprzed Dnia Wydzielenia a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) będzie
      spoczywał na Spółce dzielonej czy Spółce przejmującej? (część pytania oznaczonego we
      wniosku nr 3, ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku)
    2. Czy prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz obowiązek zapłaty
      ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w okresie sprzed Dnia Wydzielenia a
      związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi po stronie Spółki dzielonej czy
      Spółki przejmującej? (część pytania oznaczonego we wniosku nr 4, ostatecznie
      sformułowanego w uzupełnieniu wniosku)
    3. Czy wyodrębniony przez Spółkę dzieloną Dział X., który w ramach podziału zostanie
      wydzielony do B., będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)
    4. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie zobowiązany do
      wystawiania faktur sprzedażowych i rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności
      składających się na dostawy towarów i świadczenie usług w związku z działalnością
      wydzielanego ZCP (Działem X.), realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek
      podatkowy w VAT powstanie w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu? (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 20)
    5. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie zobowiązany do
      rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności, dla których obowiązek podatkowy
      powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy,
      dostawy mediów, usług telekomunikacyjnych) związanych z wydzielanym ZCP (Działem
      X.), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego danej usługi, w którym przypadnie
      Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu czynności
      zostanie wystawiona przed Dniem Wydzielenia lub począwszy od Dnia Wydzielenia (w
      odniesieniu do całego okresu rozliczeniowego, którego faktura dotyczy)? (pytanie
      oznaczone we wniosku nr 21)
    6. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie uprawniony do
      rozpoznania (odliczenia) podatku naliczonego w stosunku do faktur związanych z
      wydzielanym ZCP (Działem X.) dotyczących czynności, co do których obowiązek
      podatkowy powstał w okresie sprzed Dnia Wydzielenia, a fakturę wystawioną przez
      dostawcę/usługodawcę otrzymano w Dniu lub po Dniu Wydzielenia, także w przypadku
      wystawienia faktury na Spółkę dzieloną? (pytanie oznaczone we wniosku nr 22)
    7. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, powinien wystawiać i
      ujmować dla celów VAT faktury korygujące zwiększające kwotę podatku należnego oraz
      zmniejszające kwotę podatku należnego, w przypadku których do obniżenia podstawy
      opodatkowania wymagane jest posiadanie potwierdzenia otrzymania faktury
      korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dotyczące sprzedaży związanej z
      wydzielanym ZCP (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, jeżeli faktury
      korygujące będą wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia? (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 23)
    8. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, powinien wystawiać i
      ujmować dla celów VAT faktury korygujące zmniejszające kwotę podatku należnego,
      dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP (Działem X.) zrealizowanej do Dnia
      Wydzielenia, dotyczące czynności, o których mowa w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o

      VAT, jeżeli faktury korygujące będą wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 24)
    9. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie uprawniony
      /zobowiązany do ujmowania dla celów VAT faktur korygujących zakupowych
      związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.), a otrzymanych w Dniu lub po Dniu
      Wydzielenia? (pytanie oznaczone we wniosku nr 25)
    10. Który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, powinien odliczyć
      podatek VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego ZCP (Działu X.),
      wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia na Spółkę dzieloną w
      przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej wskazującej Spółkę
      przejmującą jako nabywcę? (pytanie oznaczone we wniosku nr 26)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 3, ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Zainteresowanych obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji
    podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) będzie spoczywał na Spółce dzielonej, również wówczas gdy sporządzenie korekty
    będzie związane z pełnioną rolą płatnika. Prezentowane stanowisko odnosi się w
    szczególności do obowiązków podatkowych na gruncie podatku CIT, PIT oraz VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4, ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Zainteresowanych prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
    oraz obowiązek zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w okresie
    sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi po stronie
    Spółki dzielonej, również wówczas gdy obowiązek zapłaty zaległości podatkowej związany
    będzie z pełnioną rolą płatnika. Natomiast w przypadku prawa do wystąpienia z wnioskiem
    o stwierdzenie nadpłaty, prawo to wystąpi również po stronie Spółki dzielonej, z tym
    zastrzeżeniem że wystąpi tylko w sytuacji, jeżeli Spółka dzielona działając jako płatnik nie
    pobrała od podatnika kwoty odpowiadającej nadpłaconemu podatkowi. Prezentowane
    stanowisko odnosi się w szczególności do obowiązków podatkowych na gruncie podatku
    CIT, PIT oraz VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku nr 5)
    Zdaniem Zainteresowanych wyodrębniony przez Spółkę dzieloną Dział X., który w ramach
    podziału zostanie wydzielony do B. będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 4 (oznaczonego we wniosku nr 20)
    Zdaniem Zainteresowanych w przypadku czynności, dla których obowiązek podatkowy
    powstaje na zasadach ogólnych zgodnie z art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT, składających się
    na dostawy towarów i świadczenie usług realizowanych w związku z działalnością
    wydzielanego ZCP (Działu X.), realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek
    podatkowy w VAT powstanie w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu, to Spółka przejmująca
    będzie zobowiązana do wystawiania faktur sprzedażowych i rozpoznania podatku
    należnego z tego tytułu.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 5 (oznaczonego we wniosku nr 21)
    Zdaniem Zainteresowanych w przypadku czynności, dla których obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy,
    dostawy mediów, usługi telekomunikacyjne), świadczonych w trakcie okresu
    rozliczeniowego danej usługi, w którym przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia
    faktura dokumentująca tego typu czynności zostanie wystawiona:

    a) przed Dniem Wydzielenia – to Spółka dzielona zobowiązana będzie do rozpoznania
      podatku należnego z tytułu tych czynności,
    b) w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia – to Spółka przejmująca zobowiązana
      będzie do rozpoznania podatku należnego z tytułu tych czynności.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 6 (oznaczonego we wniosku nr 22)
    Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku faktur związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) dotyczących czynności, co do których obowiązek podatkowy powstał w okresie sprzed
    Dnia Wydzielenia, a fakturę wystawioną przez dostawcę/usługodawcę otrzymano w Dniu
    lub po Dniu Wydzielenia, podmiotem uprawnionym do rozpoznania (odliczenia) podatku
    naliczonego (również w przypadku wystawienia faktury na Spółkę dzieloną) będzie Spółka
    przejmująca, niezależnie od podmiotu wskazanego na fakturze.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 7 (oznaczonego we wniosku nr 23)
    Zdaniem Zainteresowanych to Spółka dzielona zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia
    dla celów VAT faktur korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących
    dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a
    związanych z wydzielanym ZCP, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w
    związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury pierwotnej
    (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co do ceny). Odpowiednio Spółka
    przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i rozliczenia faktur korygujących
    zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących dostaw towarów lub świadczenia
    usług przez Spółkę dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP, w
    sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w związku z okolicznościami, które
    wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia, jak np. rabat lub obniżka ceny.
    Natomiast w odniesieniu do faktur korygujących zmniejszających kwotę podatku
    należnego, w przypadku których obniżenie podstawy opodatkowania uzależnione jest od
    posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę
    towaru lub usługobiorcę, dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę
    dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP, to Spółka
    przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia lub rozliczenia takich faktur, jeżeli
    potwierdzenie ich otrzymania przez nabywcę/usługobiorcę zostanie otrzymane przez
    Spółkę przejmującą w Dniu lub po Dniu Wydzielenia.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 8 (oznaczonego we wniosku nr 24)
    Zdaniem Zainteresowanych w przypadku faktur korygujących zmniejszających kwotę
    podatku należnego, dotyczących sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP (Działem X.),
    zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, dotyczących czynności, o których mowa w art. 29a ust.
    15 pkt 1-3 ustawy o VAT, jeżeli faktury korygujące będą wystawiane w Dniu Wydzielenia lub
    po Dniu Wydzielenia, zastosowanie znajdzie ogólna zasada rozliczania faktur korygujących,
    zgodnie z którą jeżeli faktura taka wystawiona zostanie w związku z okolicznościami, które
    wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia (jak np. rabat lub obniżka ceny),
    podmiotem zobowiązanym do wystawienia i rozliczenia takiej faktury będzie Spółka
    przejmująca. Natomiast w przypadku, gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w
    związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury pierwotnej
    (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co do ceny) to Spółka dzielona
    zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia dla celów VAT takich faktur korygujących.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 9 (oznaczonego we wniosku nr 25)
    W ocenie Zainteresowanych Spółka przejmująca będzie uprawniona/zobowiązana do
    ujmowania dla celów VAT faktur korygujących zakupowych (zarówno zwiększających jak i
    zmniejszających podatek naliczony) związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.), a
    otrzymanych w Dniu lub po Dniu Wydzielenia.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 10 (oznaczonego we wniosku nr 26)

    Zdaniem Zainteresowanych Spółka przejmująca jest podmiotem uprawnionym do
    odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego ZCP (Działu X.),
    wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia na Spółkę dzieloną
    również w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej wskazującej Spółkę
    przejmującą jako nabywcę. Spółki biorące udział w podziale przez wydzielenie nie będą
    zobowiązane do wystawienia noty korygującej w takim przypadku.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 3)
    Stosownie do argumentacji przedstawionej przez Zainteresowanych w uzasadnieniu do
    stanowiska do pytania nr 2 niniejszego wniosku należy zauważyć, iż w związku z
    planowanym podziałem Spółki dzielonej przez wydzielenie, który zostanie przeprowadzony
    w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, Spółka przejmująca wstąpi z dniem wydzielenia, we
    wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki
    dzielonej pozostające w związku z przydzielonym w planie podziału majątkiem, a więc
    Spółka przejmująca będzie ponosiła wyłączną odpowiedzialność za zobowiązania
    podatkowe związane z Działem X. nieskonkretyzowane przed Dniem Wydzielenia (tzw.
    „stany otwarte”), natomiast Spółka dzielona będzie odpowiedzialna za zobowiązania
    podatkowe związane z Działem X. skonkretyzowane przed Dniem Wydzielenia (tzw. „stany
    zamknięte”), w związku z czym obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji
    podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia a związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) będzie spoczywał na Spółce dzielonej.
    Należy bowiem zauważyć, iż w praktyce może zdarzyć się sytuacja, kiedy po dokonaniu
    opisywanego w niniejszym wniosku podziału Spółki dzielonej przez wydzielenie będzie
    konieczne złożenie korekty deklaracji podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia a
    związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.). Stosownie do art. 81 § 1 Ordynacji
    podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci
    mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. W związku z tym, podmiotem
    uprawnionym do skorygowania deklaracji będzie ten sam podmiot, który wcześniej ją
    złożył. W przedmiotowej sprawie podmiotem uprawnionym do skorygowania deklaracji
    podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) będzie Spółka dzielona jako że to ona złożyła uprzednio te deklaracje, zaś konieczność
    korekty deklaracji podatkowych odnoszących się do wydzielanego ZCP (Działu X.) sprzed
    Dnia Wydzielenia nie może być przedmiotem sukcesji podatkowej.
    Powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie w aktualnej linii interpretacyjnej, gdyż został
    on wyrażony w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada
    2019 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4017.12.2019.1.BS.
    W świetle powyższej argumentacji, zdaniem Zainteresowanych, w związku z podziałem
    Spółki dzielonej przez wydzielenie ZCP (Działu X.) do Spółki przejmującej, obowiązek
    sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji podatkowych za okres sprzed Dnia
    Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) będzie spoczywał na Spółce
    dzielonej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4)
    Stosownie do argumentacji przedstawionej przez Zainteresowanych w uzasadnieniu do
    stanowiska do pytania nr 2 niniejszego wniosku należy zauważyć, iż w związku z
    planowanym podziałem Spółki dzielonej przez wydzielenie, który zostanie przeprowadzony
    w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, Spółka przejmująca wstąpi z dniem wydzielenia, we
    wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki
    dzielonej pozostające w związku z przydzielonym w planie podziału majątkiem, a więc
    Spółka przejmująca będzie ponosiła wyłączną odpowiedzialność za zobowiązania
    podatkowe związane z Działem X. nieskonkretyzowane przed Dniem Wydzielenia (tzw.
    „stany otwarte”), natomiast Spółka dzielona będzie odpowiedzialna za zobowiązania
    podatkowe związane z Działem X. skonkretyzowane przed Dniem Wydzielenia (tzw. „stany

    zamknięte”), w związku z czym prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
    oraz obowiązek zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w okresie
    sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi po stronie
    Spółki dzielonej.
    Należy bowiem zauważyć, iż w praktyce może zdarzyć się sytuacja, kiedy po dokonaniu
    opisywanego w niniejszym wniosku podziału Spółki dzielonej przez wydzielenie będzie
    konieczne złożenie korekty deklaracji podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a
    związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.). Stosownie do art. 81 § 1 Ordynacji
    podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci
    mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. W związku z tym, podmiotem
    uprawnionym do skorygowania deklaracji będzie ten sam podmiot, który wcześniej ją
    złożył. W przedmiotowej sprawie podmiotem uprawnionym do skorygowania deklaracji
    podatkowych za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) będzie Spółka dzielona jako że to ona złożyła uprzednio te deklaracje, zaś konieczność
    korekty deklaracji podatkowych odnoszących się do wydzielanego ZCP (Działu X.) sprzed
    Dnia Wydzielenia nie może być przedmiotem sukcesji podatkowej.
    W związku z powyższym, także prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
    oraz obowiązek zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w okresie
    sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi po stronie
    Spółki dzielonej.
    Powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie w aktualnej linii interpretacyjnej, gdyż został
    on wyrażony w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada
    2019 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4017.12.2019.1.BS.
    Prawidłowość powyższego stanowiska została również potwierdzona w orzecznictwie
    sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr
    502/16, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zgodnie z którym prawo do
    wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty przysługuje Spółce dzielonej, a nie
    Spółce przejmującej. Analogiczne podejście powinno zostać zastosowane w odniesieniu do
    obowiązku zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych.
    W świetle powyższej argumentacji, zdaniem Zainteresowanych, w związku z podziałem
    Spółki dzielonej przez wydzielenie ZCP (Działu X.) do Spółki przejmującej, prawo do
    wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz obowiązek zapłaty ewentualnych
    zaległości podatkowych powstałych w okresie sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z
    wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi po stronie Spółki dzielonej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku nr 5)
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa została zdefiniowana przez ustawodawcę w art. 2
    pkt 27e ustawy o VAT. Zgodnie z tą definicją poprzez zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Definicja ta jest
    tożsama z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w art. 4a pkt 4 ustawy
    o CIT.
    O zorganizowanej części przedsiębiorstwa można mówić w sytuacji, w której zespół
    składników majątkowych i niemajątkowych spełnia łącznie następujące przesłanki:
    - stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych pozostających w
      funkcjonalnym związku i przeznaczonych do wykonywania określonych zadań
      gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);
    - posiada określone, wydzielone miejsce w strukturze organizacyjnej istniejącego
      przedsiębiorstwa (wyodrębnienie organizacyjne);

    - jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie
      finansowe);
    - zespół tychże składników materialnych i niematerialnych może stanowić odrębne
      przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. W
    doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na
    bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt
    wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać
    cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a
    więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników
    tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza składa się z dwóch
    niezależnych od siebie linii biznesowych – działalności operacyjnej oraz działalności
    infrastrukturalnej. Każdy rodzaj działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę posiada
    odrębny zespół składników materialnych i niematerialnych, niezbędnych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Wśród tychże składników, przypisanych do Działu X.,
    znajdują się zarówno aktywa (nieruchomości, środki trwałe, wyposażenie, sprzęt, środki
    finansowe niezbędne w prowadzonej działalności czy też umowy z nią związane), czynnik
    ludzki w postaci wyznaczonych do wykonywania danego rodzaju działalności osób, jak
    również zobowiązania wynikające przede wszystkim z zawartych umów, w tym
    zobowiązania z tytułu umów leasingu samochodów, które przejdą do B.
    Struktura zarządzania, podległość służbowa i funkcjonalna pracowników może przemawiać
    za wyodrębnieniem organizacyjnym (por. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.580.2017.2.KBR).
    O wyodrębnieniu organizacyjnym może również świadczyć obowiązująca struktura
    organizacyjna, wskazująca szczegółowy zakres obowiązków pracowniczych czy też zasady
    zwierzchnictwa nad wykonywaną pracą (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.4510.1047.2016.1.AK; interpretacja
    została co prawda wydana na gruncie ustawy o CIT, jednakże z uwagi na tożsamość
    definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartych w ustawie o CIT i w ustawie o
    VAT, w opinii Spółki, znajdzie zastosowanie do oceny kwalifikacji danego zespołu
    składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w oparciu o art. 2
    pkt 27e ustawy o VAT).
    Mając na względzie powyższe, wyodrębnienie organizacyjne Działu X. potwierdza
    dodatkowo Regulamin, który będzie obowiązywał u Wnioskodawcy na Dzień Wydzielenia.
    Regulamin będzie określał szczegółowo zasady wydzielenia organizacyjnego, finansowego i
    funkcjonalnego, natomiast struktura organizacyjna poszczególnych działów będzie
    stanowić załącznik do planu podziału. Plan podziału będzie zawierał również listę
    pracowników przypisanych do wykonywania zadań w poszczególnych działach.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Dział X. posiada własną kadrę
    zarządzającą, uprawnioną do podejmowania strategicznych decyzji dotyczących działań i
    kierunku rozwoju danego działu, zaś wykonywane w ramach tego działu zadania są
    nadzorowane i kontrolowane przez Dyrektora Działu X.
    Tym samym, w ocenie Zainteresowanych, kryterium wyodrębnienia organizacyjnego
    będzie spełnione w opisywanej sytuacji.
    Zainteresowani pragną przy tym zauważyć, iż zgodnie z orzecznictwem sądów
    administracyjnych, elementem zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą być tzw.
    działy wewnętrzne, świadczące usługi wsparcia niezbędne do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Przykładowo w wyroku NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. I FSK 1383/10,

    Sąd zwrócił uwagę, iż: „Istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych, jest bowiem prowadzenie działalności gospodarczej,
    poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogą być wykonywane bez
    wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa,
    które to zadania mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne
    (outsourcing). Usługi te bowiem, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez
    przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego
    funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.”
    W dalszej części tego wyroku NSA doszło do wniosku, iż: „(...) dla bytu zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) konieczny jest organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące te zadania, co oznacza, że zespół ten nie musi obejmować działów
    obsługujących przedsiębiorstwo pod względem niematerialnym, w zakresie obsługi
    kadrowej, informatycznej i finansowej, które nie są niezbędne do realizacji, przez zespół
    tak wyodrębnionych składników majątkowych, jego określonych zadań gospodarczych.”
    W tym kontekście Zainteresowani pragną zwrócić uwagę, iż w Dziale X. wyznaczono
    komórkę odpowiedzialną za koordynację prac o charakterze wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego (back office). Osoby wchodzące w skład tejże komórki nadzorują oraz
    koordynują realizację zadań o charakterze wsparcia operacyjno-organizacyjnego, które są
    wykonywane przez Dział Z. Po podziale, czynności o charakterze operacyjno-
    organizacyjnym będą wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie stosownej umowy o
    świadczenie usług, która zostanie zawarta z B. Poszczególne prace będą wykonywane na
    zlecenie wyznaczonych do tego osób, zatrudnionych w B., które dodatkowo będą
    odpowiedzialne za nadzór nad wykonanymi zadaniami. W ocenie Zainteresowanych, B. po
    podziale będzie w stanie realizować zadania o charakterze wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego przy wsparciu podmiotów zewnętrznych (outsourcing). Mając na uwadze
    wskazane powyżej orzecznictwo sądów administracyjnych, Zainteresowani stoją na
    stanowisku, że fakt wykorzystywania w działalności usług podmiotów trzecich
    (outsourcingu), nie powinien negatywnie wpływać na ocenę wyodrębnienia
    organizacyjnego Działu X., który w ramach podziału zostanie wyodrębniony do B.
    Zdaniem Zainteresowanych, okoliczność ta nie powinna wpływać na ocenę spełnienia
    wspomnianego kryterium.
    Wyodrębnienie finansowe
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, a w szczególności nie
    wiąże się z koniecznością prowadzenia odrębnej księgowości dla zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Przyjmuje się, iż wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 14 marca 2017 r., sygn. 1462-
    IPPB5.4510.1109.2016.1.PW, zwrócił uwagę, iż: „w doktrynie prawniczej stawia się tezę, że
    minimalny poziom wydzielenia finansowego powinien polegać na wydzieleniu
    ewidencyjnym aktywów, pasywów oraz przychodów i kosztów związanych z ZCP. W tym
    kontekście istotne jest zastrzeżenie, że wyodrębnienie finansowe jednostki nie musi
    jednak oznaczać jej samodzielności finansowej. Przyjmuje się bowiem, że wyodrębnienie
    finansowe nie wiąże się z koniecznością prowadzenia odrębnej księgowości i sporządzania
    bilansu”. Interpretacja została co prawda wydana na gruncie ustawy o CIT, jednakże z
    uwagi na tożsamość definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartych w ustawie

    o CIT i w ustawie o VAT, w opinii Spółki, znajdzie zastosowanie do oceny kwalifikacji danego
    zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w oparciu o
    art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Mając na względzie powyższe, Zainteresowani pragną wskazać, iż na Dzień Wydzielenia
    prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja księgowa na poziomie rachunkowości
    zarządczej będzie umożliwiać przypisanie przychodów, kosztów, aktywów i zobowiązań do
    danego rodzaju prowadzonej działalności. Dokonanie takiego wyodrębnienia będzie
    możliwe na skutek przekształceń i zastosowania kluczy podziałowych względem danych
    księgowych.
    Wyodrębnienie finansowe potwierdza również fakt, że Dział X. posiada niezależne od
    Działu Y. źródła przychodów. Przychody generowane przez Dział X. pochodzą głównie ze
    sprzedaży usług telekomunikacyjnych na rzecz klientów detalicznych, klientów
    biznesowych oraz jednostek publicznych, zaś ponoszone koszty obejmują m.in. koszty
    licencji od nadawców telewizyjnych, dostępu do sieci telekomunikacyjnej, obsługi
    abonentów czy też koszty związane ze sprzedażą usług do klientów końcowych oraz koszty
    marketingu.
    Spółka dzielona będzie również w stanie przypisać poszczególne składniki majątkowe
    wykorzystywane w działalności Działu X. na podstawie planu podziału.
    Za wyodrębnieniem finansowym przemawiać będzie również to, iż środki finansowe
    niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności Działu X. będą zgromadzone na
    oddzielnych rachunkach bankowych Wnioskodawcy, w szczególności na przypisanych do
    Działu X. rachunkach typu mass collect. Na moment podziału płatności przychodzące i
    wychodzące będą, co do zasady, otrzymywane na rachunki bankowe lub realizowane z
    odpowiednich rachunków bankowych, z których każdy związany jest z działalnością
    danego działu.
    Z powyższych względów, w ocenie Zainteresowanych, również kryterium wyodrębnienia
    finansowego będzie spełnione.
    Wyodrębnienie funkcjonalne oraz zdolność do funkcjonowania jako niezależne
    przedsiębiorstwo
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć z kolei jako zdolność zespołu składników
    materialnych i niematerialnych do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym. Podkreśla się, iż zespół tychże składników powinien być na tyle
    wyodrębniony, aby mógł on stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące określone zadania gospodarcze. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi
    zatem stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność
    do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.
    Zdolność ta oznacza możliwość samodzielnego działania na rynku, w oparciu o
    wyodrębnione składniki, jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze
    realizowane w ramach dotychczasowego przedsiębiorstwa. Jak wskazuje się w
    interpretacjach indywidualnych tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako
    potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania
    gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach
    istniejącego przedsiębiorstwa.
    Co więcej, składniki majątkowe tworzące zorganizowaną część przedsiębiorstwa powinny
    pozostawać we wzajemnych relacjach, pozwalając na stwierdzenie, iż jest to coś więcej niż
    tylko przypadkowy zbiór elementów. Składniki te powinny zatem tworzyć pewną całość,
    których punktem odniesienia jest rola, jaką odgrywają one w funkcjonowaniu
    przedsiębiorstwa.

    Jak wskazali Zainteresowani w opisie zdarzenia przyszłego, prowadzona przez niego
    działalność już teraz składa się z dwóch niezależnych od siebie linii biznesowych –
    działalności operacyjnej i działalności infrastrukturalnej. Są to dwa odrębne rodzaje
    działalności gospodarczej, wymagające realizacji różnych zadań gospodarczych – celem
    działalności operacyjnej jest przede wszystkim świadczenie usług telekomunikacyjnych na
    rzecz klientów detalicznych, zaś działalność infrastrukturalna skupia się przede wszystkim
    na zarządzaniu i rozwijaniu infrastruktury telekomunikacyjnej oraz sprzedaży dostępu do
    sieci na zasadzie hurtowej.
    Planowany przez Wnioskodawcę podział przez wydzielenie ma na celu rozdzielenie dwóch
    linii biznesowych nie tylko z uwagi na zasadniczo różny przedmiot działalności, lecz także
    ze względu na różnice dotyczące modeli operacyjnych, strategii biznesowych i klientów
    każdego z nich.
    W ocenie Zainteresowanych, Dział X. będzie stanowić wyodrębnioną funkcjonalnie całość,
    zdolną do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Prowadzona przez
    Wnioskodawcę działalność operacyjna już teraz wiąże się z realizacją odrębnych zadań
    gospodarczych, których celem jest przede wszystkim świadczenie usług
    telekomunikacyjnych. Po dokonaniu podziału, Dział X. będzie kontynuował działalność
    Wnioskodawcy w zakresie prowadzonej dotychczas przez niego działalności operacyjnej.
    Zadania te będą realizowane przy użyciu przypisanych na podstawie planu podziału
    składników materialnych i niematerialnych. Składniki te nie będą w żadnym razie
    przypadkowym zbiorem elementów, gdyż będą wykorzystywane w prowadzonej przez
    Dział X. działalności. Zespół tychże składników majątkowych, przypisanych do Działu X.,
    będzie wystarczający do realizacji funkcji gospodarczych (nawet z uwzględnieniem faktu,
    że część czynności będzie wykonywana przez Dział Y., tj. obsługa prawna, księgowa, usługi
    dotyczące bezpieczeństwa danych i cyberbezpieczeństwa, usługi z zakresu HR,
    procurement i IT – fakt ten bowiem nie pozbawia Działu X. cech gospodarczej
    samodzielności, albowiem owe funkcje wspólne nie są istotne z punktu widzenia
    możliwości prowadzenia przez ten dział działalności, co zostało potwierdzone w
    przytoczonym wcześniej wyroku NSA).
    Na ocenę wyodrębnienia funkcjonalnego nie wpływa również fakt, że po podziale B.
    zawrze z Wnioskodawcą umowę o dostęp do infrastruktury telekomunikacyjnej, na której
    będą świadczone usługi dla klientów końcowych. W tym miejscu należy wyjaśnić, że już w
    tej chwili, Spółka dzielona działa w modelu „open access”, w ramach którego A. jest
    podmiotem odpowiedzialnym za zarządzanie infrastrukturą telekomunikacyjną i jej rozwój,
    z kolei podmioty niepowiązane korzystają z tej infrastruktury na potrzeby świadczenia
    usług telekomunikacyjnych dla klientów końcowych.
    Istniejący w tej chwili podział funkcji związanych z działalnością operacyjną i
    infrastrukturalną na dwa podmioty (Wnioskodawcę i podmioty niepowiązane) potwierdza
    możliwość samodzielnego działania Działu X. na rynku jako samodzielnego podmiotu
    świadczącego usługi telekomunikacyjne stanowiące odrębną gospodarczo całość.
    Za wyodrębnieniem funkcjonalnym powinno przemawiać również to, iż Dział X. będzie
    zdolny do samodzielnego generowania przychodów. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność operacyjna już teraz jest źródłem przychodów, w związku z czym jej
    wydzielenie do B. nie powinno wpłynąć na tę okoliczność z uwagi na różne rodzaje
    działalności każdego z działów oraz różny portfel klientów.
    W świetle powyższej argumentacji, zdaniem Zainteresowanych, wyodrębniony przez
    Wnioskodawcę majątek przenoszony w ramach podziału na spółkę przejmującą (składający
    się na Dział X.) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytań nr 4 i 5 (oznaczonych we wniosku nr 20 i
    21)

    Mając na względzie wyżej przytoczone przepisy precyzujące zasady dotyczące sukcesji
    praw i obowiązków prawnopodatkowych, wskazane w art. 93c Ordynacji podatkowej,
    Zainteresowani są zdania, że zasadę sukcesji ograniczonej (częściowej) na gruncie regulacji
    ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, iż w przypadku podziału spółki
    kapitałowej o przyporządkowaniu do Spółki dzielonej i Spółki przejmującej obowiązku
    rozpoznania podatku należnego będzie decydować data powstania tego obowiązku.
    W konsekwencji, jeżeli obowiązek rozpoznania podatku należnego w zakresie transakcji
    realizowanych w ramach wydzielanego ZCP (Działu X.) powstanie przed Dniem Wydzielenia
    – zobowiązanym do jego uwzględnienia w rozliczeniach VAT będzie Spółka dzielona.
    Natomiast, jeżeli obowiązek ten powstanie w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu, to będzie
    uwzględniany w rozliczeniach Spółki przejmującej. Bez znaczenia powinien pozostawać tu
    fakt, czy transakcje były realizowane przed Dniem Wydzielenia.
    Oznacza to, że w przypadku:
    a) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych zgodnie z
      art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT, składających się na dostawy towarów i świadczenie
      usług realizowanych w ramach działalności w związku z działalnością wydzielanego
      ZCP, realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek podatkowy w VAT
      powstanie w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu, to Spółka przejmująca będzie
      zobowiązana do wystawiania faktur sprzedażowych i rozpoznania podatku należnego z
      tego tytułu,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4
      ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy mediów, usług
      telekomunikacyjnych), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego, w którym
      przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
      czynności zostanie wystawiona przed Dniem Wydzielenia, to Spółka dzielona
      zobowiązana będzie do rozpoznania podatku należnego z tego tytułu,
    c) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4
      ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy mediów, usług
      telekomunikacyjnych), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego, w którym
      przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
      czynności zostanie wystawiona w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia, to Spółka
      przejmująca zobowiązana będzie do rozpoznania podatku należnego z tego tytułu.
    Zaprezentowane przez Zainteresowanych stanowisko w zakresie powyższej kwestii zostało
    potwierdzone m.in. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.688.2019.4.KS).
    Zatem zdaniem Zainteresowanych w przypadku czynności, dla których obowiązek
    podatkowy powstaje na zasadach ogólnych zgodnie z art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT,
    składających się na dostawy towarów i świadczenie usług realizowanych w związku z
    działalnością wydzielanego ZCP (Działu X.), realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli
    obowiązek podatkowy w VAT powstanie w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu, to Spółka
    przejmująca będzie zobowiązana do wystawiania faktur sprzedażowych i rozpoznania
    podatku należnego z tego tytułu.
    Z kolei w przypadku czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
    19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy mediów, usługi
    telekomunikacyjne), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego danej usługi, w
    którym przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
    czynności zostanie wystawiona:
    a) przed Dniem Wydzielenia – to Spółka dzielona zobowiązana będzie do rozpoznania
      podatku należnego z tytułu tych czynności,

    b) w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia – to Spółka przejmująca zobowiązana
      będzie do rozpoznania podatku należnego z tytułu tych czynności.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 6 (oznaczonego we wniosku nr 22)
    Po dokonaniu podziału mogą mieć miejsce sytuacje, kiedy w zakresie nabywanych przez
    Spółkę dzieloną towarów i/lub usług w kraju, dotyczących działalności wydzielanego ZCP
    (Działu X.), obowiązek podatkowy dla tych transakcji powstanie przed Dniem Wydzielenia,
    lecz odpowiednia faktura dokumentująca te transakcje:
    - zostanie otrzymana przed Dniem Wydzielenia lub
    - zostanie otrzymana po Dniu Wydzielenia (przy czym faktury te mogą zostać wystawione
      zarówno na Spółkę dzieloną, jak i na Spółkę przejmującą).
    Zgodnie z przytoczoną powyżej zasadą sukcesji, wyrażoną w art. 93c Ordynacji
    podatkowej, prawa i obowiązki podatkowe, które na dzień podziału są „stanami otwartymi”
    i które będą podlegały konkretyzacji w Dniu Wydzielenia lub po nim przechodzą na Spółkę
    przejmującą.
    Na gruncie regulacji ustawy o VAT zasadę tę należy interpretować w ten sposób, iż w
    przypadku podziału spółki kapitałowej o przyporządkowaniu do Spółki dzielonej i Spółki
    przejmującej uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego będzie decydować data
    powstania tego prawa.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do podatku naliczonego, Spółka dzielona będzie
    uprawniona do odliczenia VAT jedynie z tych faktur zakupowych dotyczących ZCP, co do
    których prawo do odliczenia powstało (tj. powstał obowiązek podatkowy dla danej dostawy
    towarów lub świadczonej usługi) przed Dniem Wydzielenia, a Spółka dzielona była przed
    Dniem Wydzielenia w posiadaniu odpowiedniej faktury dokumentującej tę transakcję.
    Należy wskazać, że wyłącznie Spółce dzielonej przysługiwać będzie prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w przypadku, w którym obowiązek podatkowy dla danej dostawy
    towarów lub świadczonej usługi powstał przed Dniem Wydzielenia i przed Dniem
    Wydzielenia otrzymano fakturę dokumentującą tę transakcję, bez względu na to czy Spółka
    dzielona skorzystała z prawa do odliczenia VAT w tym zakresie czy nie (np. wobec
    uprawnienia do odliczenia podatku w jednym z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych
    zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT). Prawo to uległo bowiem konkretyzacji przed Dniem
    Wydzielenia i nie może być przedmiotem sukcesji. Natomiast, jeżeli zgodnie z ustawą o
    VAT prawo do odliczenia powstanie (tj. powstanie obowiązek podatkowy dla danej
    dostawy towarów lub świadczonej usługi) przed Dniem Wydzielenia oraz faktura zostanie
    otrzymana w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia (również w przypadku, gdy
    zostanie ona wystawiona przed tym dniem), uprawnioną do odliczenia podatku
    naliczonego będzie Spółka przejmująca.
    Jednocześnie należy zauważyć, iż na powyższe nie powinien mieć wpływu fakt, iż faktura
    zakupowa może być wystawiana na Spółkę dzieloną, a odliczenia podatku naliczonego
    będzie dokonywała Spółka przejmująca (np. w sytuacji, gdy sprzedawcy wystawili fakturę
    za sprzedaż przed Dniem Wydzielenia, a faktura została otrzymana po Dniu Wydzielenia).
    Faktury wystawiane przed Dniem Wydzielenia prawidłowo wskazywały bowiem jako
    nabywcę Spółkę dzieloną.
    Prawo do odliczenia VAT z takich faktur i brak konieczności korygowania w nich podmiotu
    będącego nabywcą potwierdził Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z 22
    września 2009 r., sygn. PT1-033-52/333/OP/PK/78/09.
    Powyższe stanowisko potwierdzają również organy podatkowe, np. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-
    KDIP4.4012.688.2019.4.KS).
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych, jeżeli zgodnie z ustawą o VAT obowiązek
    podatkowy w odniesieniu do wykonanych na rzecz Spółki dzielonej dostaw lub usług,

    związanych z działalnością realizowaną w ramach ZCP, powstanie przed Dniem
    Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca te transakcje zostanie otrzymana w
    Dniu lub po Dniu Wydzielenia, Spółka dzielona nie będzie uprawniona do odliczenia VAT z
    takiej faktury (nawet jeśli faktura ta wystawiona będzie na Spółkę dzieloną). W takiej
    sytuacji podmiotem uprawnionym do odliczenia podatku naliczonego będzie Spółka
    przejmująca.
    Jednocześnie to Spółka dzielona, a nie Spółka przejmująca, będzie uprawniona do
    odliczenia VAT z tych faktur zakupowych dotyczących wydzielanego ZCP (Działu X.), co do
    których obowiązek podatkowy w odniesieniu do wykonanych dostaw lub usług powstanie
    przed Dniem Wydzielenia, a Spółka dzielona otrzyma przed dniem podziału odpowiednią
    fakturę dokumentującą te transakcje.
    W ocenie Zainteresowanych, dla odliczenia VAT z faktur zakupowych dotyczących
    wydzielanego ZCP (Działu X.) nie ma znaczenia, który podmiot zostanie wskazany na
    fakturze.
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych, w przypadku faktur związanych z
    wydzielanym ZCP (Działem X.) dotyczących czynności, co do których obowiązek podatkowy
    powstał w okresie sprzed Dnia Wydzielenia, a fakturę wystawioną przez dostawcę
    /usługodawcę otrzymano w Dniu lub po Dniu Wydzielenia, podmiotem uprawnionym do
    rozpoznania (odliczenia) podatku naliczonego (również w przypadku wystawienia faktury
    na Spółkę dzieloną) będzie Spółka przejmująca, niezależnie od podmiotu wskazanego na
    fakturze.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 7 (oznaczonego we wniosku nr 23)
    Problematyka wystawiania faktur korygujących unormowana została w art. 106j ustawy o
    VAT. Z przepisów tej ustawy wynika, że istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej
    wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Faktury korygujące generalnie
    można podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (obrotu i w
    konsekwencji kwoty podatku należnego) oraz na te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w
    wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu.
    Co do zasady fakturę korygującą wystawia podatnik, który wystawił pierwotną fakturę
    dokumentującą daną transakcję.
    Jednakże w przypadku podziału spółki, w związku z wynikającą z art. 93c Ordynacji
    podatkowej zasadą sukcesji częściowej, to Spółka przejmująca w pewnych sytuacjach
    przejmie obowiązek wystawiania – w razie takiej konieczności – faktur korygujących w
    odniesieniu do czynności opodatkowanych dotyczących wydzielanego ZCP. Właściwe
    ustalenie podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty wymaga uwzględnienia
    momentu, w którym dana faktura korygująca powinna korygować rozliczenia VAT, jak
    również podmiotu, który w tym czasie uprawniony był lub jest do dokonania korekty
    właściwych deklaracji podatkowych.
    Tym samym w odniesieniu do faktur pierwotnych dotyczących działalności ZCP, które były
    wystawione i ujęte w deklaracjach złożonych przed Dniem Wydzielenia przez Spółkę
    dzieloną, w przypadku zaistnienia konieczności wystawienia faktur korygujących,
    skutkujących koniecznością korekty rozliczeń Spółki dzielonej za okresy rozliczeniowe
    przed Dniem Wydzielenia, podmiotem zobowiązanym do ich wystawienia będzie nadal
    Spółka dzielona, nie zaś Spółka przejmująca. Jedynie Spółka dzielona jest bowiem
    uprawniona do korekty deklaracji podatkowych przez nią złożonych za miesiące
    poprzedzające podział. Jednocześnie w przypadku konieczności wystawienia po Dniu
    Wydzielenia faktur korygujących, związanych z działalnością ZCP, które powinny zostać
    ujęte w rozliczeniach z tytułu podatku VAT od Dnia Wydzielenia, tj. na bieżąco, podmiotem
    zobowiązanym do ich wystawienia po Dniu Wydzielenia będzie Spółka przejmująca, jako
    sukcesor prawno-podatkowy Spółki dzielonej.

    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie określają wprost, w deklaracji
    za jaki okres powinna być rozliczona faktura korygująca podatek należny in plus. W
    przypadku faktury korygującej podwyższającej podstawę opodatkowania i kwotę podatku
    należnego kluczową rolę pełni przeanalizowanie sytuacji, czy podwyższenie cen stanowi
    nową okoliczność, która ulegnie konkretyzacji w chwili wystawienia faktury korygującej. W
    przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym, np. wystąpią nowe
    (zewnętrzne) okoliczności powodujące podwyższenie ceny po dostawie towarów, bądź
    wykonaniu usług i wystawieniu faktur dokumentujących te dostawy lub usługi, korekta in
    plus powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty,
    gdyż faktury zostały wystawione poprawnie, tzn. nie były wynikiem błędu czy pomyłki ze
    strony wystawiającego faktury. W takiej sytuacji to Spółka przejmująca będzie zobowiązana
    do wystawienia faktury VAT korygującej zwiększającej i ujęcia ich w swoich rejestrach.
    Inaczej jest w sytuacji, kiedy po wystawieniu faktury VAT pierwotnej zaistnieją okoliczności
    pociągające za sobą konieczność wystawienia faktury VAT korygującej zwiększającej
    podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego z przyczyn istniejących już w
    momencie wystawienia pierwotnej faktury zależnych od sprzedawcy (błąd rachunkowy,
    zaniżenie obrotu). Wówczas fakturę VAT korygującą należy rozliczyć tak, jak fakturę VAT
    pierwotną. Oznacza to, że obowiązek wystawienia takiej faktury VAT korygującej będzie
    ciążył na Spółce dzielonej, gdyż taka sytuacja rodzi obowiązek skorygowania deklaracji za
    okres, kiedy powstał obowiązek podatkowy.
    Podsumowując, w sytuacji gdy mamy do czynienia z korektą in plus faktury
    dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług przez Spółkę dzieloną przed
    Dniem Wydzielenia, wystawioną w związku z okolicznościami, które nastąpiły w Dniu
    Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia, jak np. rabat, czy też obniżka ceny – do
    wystawienia i rozliczenia tej faktury korygującej zobowiązana będzie Spółka przejmująca,
    która powinna ująć ją w swojej bieżącej deklaracji VAT. Jeżeli natomiast okoliczność
    uzasadniająca wystawienie faktury korygującej wynika z przyczyny istniejącej już w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych
    towarów, błąd co do ceny), fakturę korygującą będzie zobowiązana wystawić i rozliczyć
    Spółka dzielona w deklaracji, w której została rozliczona faktura pierwotna (tj. w deklaracji
    za okres przed podziałem).
    Powyższy pogląd potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.688.2019.4.KS) oraz w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2020
    r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.140.2020.1.IZ).
    Odnosząc się natomiast do kwestii korekt faktur sprzedażowych prowadzących do
    zmniejszenia podstawy opodatkowania (podatku należnego) wskazać należy, że stosownie
    do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art.
    30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami,
    subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ
    na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jak natomiast wynika z regulacji art. 29a ust. 10 ustawy o VAT podstawę opodatkowania
    obniża się, z zastrzeżeniem ust. 13 tego artykułu, o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.

    Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10
    pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w
    wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania
    przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę
    korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
    usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez
    nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury
    korygującej w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Z
    kolei jak wynika z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT przepis art. 29a ust. 13 stosuje się
    odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i
    wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż
    należna. Jednocześnie należy wskazać, że warunku posiadania przez podatnika
    potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w
    przypadku: eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; dostawy
    towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza
    terytorium kraju; sprzedaży energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu
    przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz jeżeli
    podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury
    korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie,
    że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze
    korygującej (art. 29a ust. 15 ustawy o VAT).
    Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zasadniczo
    korekt faktur sprzedażowych prowadzących do zmniejszenia podstawy opodatkowania
    (podatku należnego), dokonuje podatnik, który wystawił pierwotną fakturę dokumentującą
    daną transakcję. Jednak w przypadku podziału spółki, w związku z wynikającą z art. 93c
    Ordynacji podatkowej zasadą sukcesji, to Spółka przejmująca przejmie w większości
    przypadków obowiązek wystawiania – w razie takiej konieczności – faktur korygujących w
    odniesieniu do czynności opodatkowanych dotyczących wydzielanego majątku
    stanowiącego ZCP pierwotnie zafakturowanych przez Spółkę dzieloną.
    Właściwe ustalenie podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty wymaga
    uwzględnienia momentu, w którym dana faktura korygująca powinna korygować
    rozliczenia VAT, jak również podmiotu, który w tym czasie uprawniony był lub jest do
    dokonania korekty właściwych deklaracji podatkowych.
    Faktury korygujące służą udokumentowaniu ostatecznej wielkości sprzedaży w danym
    okresie rozliczeniowym, tym samym kwoty, o które zmniejsza się podstawę
    opodatkowania oraz podatek należny muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą.
    Potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę stanowi akceptację zmiany
    wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia. Faktura korygująca bez
    potwierdzenia jej odbioru nie będzie stanowić podstawy do obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz kwoty podatku należnego wykazanych w związku z daną transakcją.
    Powyższe wynika z tego, że podatek należny u sprzedawcy jest podatkiem naliczonym u
    nabywcy towarów i usług. Oznacza to, że potwierdzenie odbioru faktury korygującej jest
    niezbędne, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z
    wystawieniem tej faktury. Zawarte w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT uregulowanie ma na
    celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy opodatkowania i tym samym
    kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu
    kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. W konsekwencji dopiero
    posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia
    podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za odpowiedni okres
    rozliczeniowy, zgodnie z przepisem art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

    W kontekście powołanych powyżej regulacji, w przypadku faktur korygujących
    zmniejszających kwoty podatku należnego, dla kwestii ustalenia właściwego momentu dla
    uwzględnienia takiej faktury w rozliczeniach podatkowych kluczowy jest zatem moment, w
    którym podmiot otrzyma potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta.
    Jak bowiem wynika z regulacji art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał
    potwierdzenie otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej.
    Uwzględniając zatem okoliczność, że właściwe ustalenie podmiotu zobowiązanego do
    dokonania korekty wymaga uwzględnienia momentu, w którym dana faktura korygująca
    powinna korygować rozliczenia VAT, jak również podmiotu, który w tym czasie uprawniony
    był lub jest do dokonania korekty właściwych deklaracji podatkowych, to Spółka
    przejmująca będzie zobowiązana do rozliczenia tych faktur korygujących zmniejszających
    kwoty podatku należnego, dokumentujących dostawę towarów lub świadczenie usług
    związanych z ZCP przed podziałem, w przypadku których do obniżenia podstawy
    opodatkowania wymagane jest posiadanie przez podatnika potwierdzenia otrzymania
    faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla których potwierdzenie ich
    otrzymania przez nabywcę/usługobiorcę zostanie otrzymane przez Spółkę przejmującą w
    Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia. W tym zakresie bez znaczenia pozostaje
    okoliczność wystawienia faktury korygującej przez Spółkę dzieloną jeszcze przed Dniem
    Wydzielenia – z punktu widzenia ustalenia podmiotu uprawnionego do rozliczenia takiej
    faktury kluczowy jest moment otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez
    kontrahenta.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych – np. w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2020
    r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.140.2020.1.IZ) oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4.
    4012.688.2019.4.KS).
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych to Spółka dzielona zobowiązana będzie do
    wystawienia i ujęcia dla celów VAT faktur korygujących zwiększających kwotę podatku
    należnego dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę dzieloną
    przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP, w sytuacji gdy faktura
    korygująca wystawiona zostanie w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie
    wystawiania faktury pierwotnej (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co
    do ceny). Odpowiednio Spółka przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i
    rozliczenia faktur korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących
    dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a
    związanych z wydzielanym ZCP, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w
    związku z okolicznościami, które wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia,
    jak np. rabat lub obniżka ceny.
    Natomiast w odniesieniu do faktur korygujących zmniejszających kwotę podatku
    należnego, w przypadku których obniżenie podstawy opodatkowania uzależnione jest od
    posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę
    towaru lub usługobiorcę, dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę
    dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP, to Spółka
    przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia lub rozliczenia takich faktur, jeżeli
    potwierdzenie ich otrzymania przez nabywcę/usługobiorcę zostanie otrzymane przez
    Spółkę przejmującą w Dniu lub po Dniu Wydzielenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 8 (oznaczonego we wniosku nr 24)
    Ponadto, jak zostało już wskazane w uzasadnieniu do poprzedniego pytania
    Zainteresowanych, w art. 29a ust. 15 ustawy o VAT wymienione zostały przypadki, w
    których obniżenie podstawy opodatkowania nie wymaga uzyskania potwierdzenia odbioru
    faktury korygującej. W stosunku do tych korekt zastosowania nie znajdzie regulacja art.

    29a ust. 13 ww. ustawy. W tym zakresie przepisy nie precyzują więc okresu
    rozliczeniowego, w którym uwzględniona powinna być taka faktura korygująca (z
    wyjątkiem przypadku określonego w ust. 15 pkt 4, na mocy normy z art. 29a ust. 16 ustawy
    o VAT). Tym samym w stosunku do korekt obejmujących czynności określone w art. 29a
    ust. 15 pkt 1-3 ustawy o VAT odwołać należy się do opisywanej już ogólnej zasady
    rozliczania faktur korygujących, wymagającej uwzględnienia okoliczności, czy przyczyna
    wystawienia faktury korygującej istniała już w chwili wystawienia faktury pierwotnej, czy
    też powstała dopiero w późniejszym terminie.
    Zgodnie z ogólną zasadą w przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje po wystawieniu
    faktury pierwotnej, korekta powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym
    powstała przyczyna korekty, gdyż faktury pierwotne zostały wystawione poprawnie, tzn.
    nie były wynikiem błędu czy pomyłki ze strony wystawiającego takie faktury. W takiej
    sytuacji to Spółka przejmująca w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia będzie
    zobowiązana do wystawienia faktury VAT korygującej zmniejszającej podstawę
    opodatkowania w stosunku do czynności określonych w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o
    VAT i ujęcia jej w swoich rejestrach.
    Natomiast jeżeli konieczność wystawienia faktury VAT korygującej zmniejszającej podstawę
    opodatkowania w stosunku do czynności określonych w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o
    VAT wynikać będzie z przyczyn istniejących już w momencie wystawienia pierwotnej
    faktury (np. błąd rachunkowy, zaniżenie obrotu), fakturę VAT korygującą należy rozliczyć
    tak, jak fakturę VAT pierwotną. Oznacza to, że obowiązek wystawienia i rozliczenia takiej
    faktury VAT korygującej będzie ciążył na Spółce dzielonej, gdyż taka sytuacja rodzi
    obowiązek skorygowania deklaracji za okres, kiedy powstał obowiązek podatkowy.
    Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych w przypadku faktur korygujących
    zmniejszających kwotę podatku należnego, dotyczących sprzedaży związanej z
    wydzielanym ZCP (Działem X.), zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, dotyczących czynności,
    o których mowa w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o VAT, jeżeli faktury korygujące będą
    wystawiane w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia, zastosowanie znajdzie ogólna
    zasada rozliczania faktur korygujących, zgodnie z którą jeżeli faktura korygująca
    wystawiona zostanie w związku z okolicznościami, które wystąpiły w Dniu Wydzielenia
    bądź po Dniu Wydzielenia (jak np. rabat lub obniżka ceny), podmiotem zobowiązanym do
    wystawienia i rozliczenia takiej faktury będzie Spółka przejmująca. Natomiast w przypadku,
    gdy taka faktura korygująca wystawiona zostanie w związku z okolicznościami istniejącymi
    już w momencie wystawiania faktury pierwotnej (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych
    towarów, błąd co do ceny), to Spółka dzielona zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia
    dla celów VAT faktur korygujących.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 9 (oznaczonego we wniosku nr 25)
    Zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy o VAT w przypadku, gdy nabywca towaru lub usługi
    otrzymał fakturę korygującą, o której mowa w art. 29a ust. 13 i 14 tej ustawy, jest on
    zobowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym
    tę fakturę korygującą otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego określonego na fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do
    takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Zasadą w takim przypadku jest zatem obowiązek zmniejszenia przez podatnika kwoty
    podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym podatnik tę korektę faktury
    otrzymał. W konsekwencji, faktura korygująca zmniejszająca kwotę podatku naliczonego
    związana z działalnością ZCP, otrzymana od Dnia Wydzielenia, powinna być rozliczona w
    miesiącu otrzymania (o ile ustawa o VAT nie przewiduje szczególnych momentów
    powstania prawa do odliczenia od takiej faktury) przez Spółkę przejmującą.
    Natomiast w odniesieniu do faktur korygujących zwiększających u nabywcy podatek
    naliczony należy stwierdzić, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają szczególnych regulacji

    w tym zakresie. W związku z tym należy stosować ogólne przepisy dotyczące zasad
    odliczania podatku naliczonego wynikające z art. 86 ustawy o VAT. Zgodnie z ogólną
    zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy. Przy czym zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, w sytuacji
    gdy kwota podatku naliczonego wynika z faktury otrzymanej przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług albo dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru
    lub wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał
    fakturę. Ta ostatnia regulacja będąca przepisem szczególnym w stosunku do art. 86 ust. 10
    ustawy o VAT, wyznacza moment, w którym powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego na podstawie otrzymanej przez podatnika faktury korygującej zwiększającej
    wartość podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupowej. Prawo to materializuje się
    więc w momencie otrzymania przez podatnika faktury korygującej.
    Co do zasady podatek naliczony na podstawie faktury korygującej może skorygować ten
    podatnik, dla którego została wystawiona faktura i faktura korygująca. Jednakże wskutek
    sukcesji uniwersalnej częściowej (sukcesji podatkowej), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, to Spółka przejmująca przejmuje obowiązki i prawa spółki dzielonej związane
    z rozliczaniem podatku naliczonego związanego z ZCP. Wobec powyższego, Spółka
    przejmująca będzie zobowiązana do rozliczania faktur korygujących (zarówno
    zmniejszających, jak i zwiększających podatek naliczony), dokumentujących dostawę
    towarów lub świadczenie usług związanych z ZCP przed podziałem, jeżeli faktura
    korygująca zostanie otrzymana w Dniu Wydzielenia albo po Dniu Wydzielenia.
    Jednocześnie, w przedstawionych sytuacjach, prawo do rozliczenia faktury korygującej
    przez Spółkę przejmującą wystąpi niezależnie od tego, czy jako nabywca zostanie
    wskazana Spółka dzielona czy Spółka przejmująca.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.140.2020.1.IZ) oraz w interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia
    22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.688.2019.4.KS).
    Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych Spółka przejmująca będzie uprawniona
    /zobowiązana do ujmowania dla celów VAT faktur korygujących zakupowych (zarówno
    zwiększających jak i zmniejszających podatek naliczony) związanych z wydzielanym ZCP
    (Działem X.), a otrzymanych w Dniu lub po Dniu Wydzielenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 10 (oznaczonego we wniosku nr 26)
    Jeżeli faktury zostały wystawione przez sprzedawców dokonujących dostawy towarów lub
    świadczenia usług na rzecz wydzielanej ZCP, a prawo do odliczenia podatku powstało w
    Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia (tj. w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia
    zostały spełnione łącznie dwa warunki – powstał w zakresie tych transakcji obowiązek
    podatkowy, a Spółka przejmująca posiada odpowiednią fakturę), to zgodnie z zasadami
    sukcesji, prawo do odliczenia VAT z tych faktur powinno przysługiwać Spółce przejmującej,
    jako że powstało ono w Dniu Wydzielenia lub po tym dniu.
    Konkluzji tych nie powinien zmieniać fakt, że na fakturze widnieć będą dane Spółki
    dzielonej jako nabywcy. O prawie do odliczenia będzie decydowało bowiem to, z
    działalnością której ze spółek wiąże się prawo do odliczenia, a nie która spółka wskazana
    jest na fakturze jako nabywca. Niedopuszczalna byłaby sytuacja, gdyby Spółka dzielona
    odliczała podatek naliczony z faktur, co do których prawo do odliczenia powstało po Dniu
    Wydzielenia jedynie z tego powodu, że została ona wskazana na fakturze jako nabywca. W
    takim przypadku odliczenie będzie przysługiwało nadal Spółce przejmującej.

    W związku z powyższym, jeżeli w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia sprzedawcy
    wystawią faktury dotyczące działalności ZCP na Spółkę dzieloną, podmiotem uprawnionym
    do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury nadal będzie Spółka przejmująca.
    Prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona m.in. przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-
    KDIP4.4012.688.2019.4.KS) oraz z dnia 24 maja 2017 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.53.2017.2.
    EJU), a także przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z
    dnia 3 czerwca 2016 r. (sygn. IBPP2/4512-319/16/KO).
    Zainteresowani pragną przy tym wskazać, że w ich ocenie spółki biorące udział w podziale
    przez wydzielenie nie będą zobowiązane do wystawienia noty korygującej w takim
    przypadku.
    Zatem w ocenie Zainteresowanych Spółka przejmująca jest podmiotem uprawnionym do
    odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego ZCP (Działu X.),
    wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia na Spółkę dzieloną w
    przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej wskazującej Spółkę
    przejmującą jako nabywcę. Spółki biorące udział w podziale przez wydzielenie nie będą
    zobowiązane do wystawienia noty korygującej w takim przypadku.
    Postanowienie
    8 lutego 2021 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB2-1.4010.429.2020.4.BJ, 0112-
    KDIL2-2.4011.707.2020.5.KP, 0111-KDIB3-2.4012.790.2020.5.SR, 0111-KDIB2-
    1.4017.32.2020.1.BJ, o pozostawieniu wniosku wspólnego bez rozpatrzenia.
    Postanowienie to doręczono Państwu 9 lutego 2021 r.
    Zażalenie na postanowienie
    16 lutego 2021 r. wnieśli Państwo zażalenie na ww. postanowienie o pozostawieniu
    wniosku wspólnego bez rozpatrzenia. Zażalenie wpłynęło do mnie 18 lutego 2021 r.
    W odpowiedzi na zażalenie, 19 kwietnia 2021 r. wydałem postanowienie znak 0111-
    KDIB2-1.4010.429.2020.7.BKD, 0112-KDIL2-2.4011.707.2020.7.KP, 0111-KDIB3-
    2.4012.790.2020.7.MD, 0111-KDIB2-1.4017.32.2020.2.BKD, w którym utrzymałem w
    mocy zaskarżone postanowienie.
    Postanowienie to doręczono Państwu 4 maja 2021 r.
    Skarga na postanowienie
    31 maja 2021 r. wnieśli Państwo skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu. Skarga wpłynęła do mnie 7 czerwca 2021 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o:
    1) stwierdzenie nieważności zaskarżonego Postanowienia w całości z uwagi na wydanie
      Postanowienia z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 w zw. z
      art. 219 Ordynacji podatkowej,
    2) stwierdzenie nieważności Postanowienia I instancji w całości z uwagi na wydanie tego
      postanowienia z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3
      Ordynacji podatkowej.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie i
    poprzedzające je postanowienie – wyrokiem z 21 października 2021 r. sygn. akt I SA/Po 586
    /21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 20 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 160/22 –
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który uchylił interpretację
    indywidualną stał się prawomocny od 20 maja 2025 r.
    Prawomocny wyrok wpłynął do mnie 10 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      podatku od towarów i usług w kwestii:
        - wskazania, czy obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji (informacji
        podatkowych) za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym
        ZCP (Działem X.) będzie spoczywał na Spółce dzielonej czy Spółce przejmującej
        (część pytania nr 1, oznaczonego we wniosku nr 3, ostatecznie sformułowanego
        w uzupełnieniu wniosku) – jest prawidłowe,
        - wskazania, czy prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz
        obowiązek zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w okresie
        sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) wystąpi
        po stronie Spółki dzielonej czy Spółki przejmującej (część pytania nr 2,
        oznaczonego we wniosku nr 4, ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu
        wniosku) – jest prawidłowe,
        - wskazania, czy wyodrębniony przez Spółkę dzieloną Dział X., który w ramach
        podziału zostanie wydzielony do Spółki przejmującej, będzie stanowić
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy
        (pytanie nr 3, oznaczone we wniosku nr 5) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
        zobowiązany do wystawiania faktur sprzedażowych i rozpoznania podatku
        należnego z tytułu czynności składających się na dostawy towarów i świadczenie
        usług w związku z działalnością wydzielanego ZCP (Działem X.), realizowane przed
        Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek podatkowy w VAT powstanie w Dniu
        Wydzielenia lub po tym dniu (pytanie nr 4, oznaczone we wniosku nr 20) – jest
        prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
        zobowiązany do rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności, dla których
        obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy (np. usługi
        najmu, dzierżawy, dostawy mediów, usług telekomunikacyjnych) związanych z
        wydzielanym ZCP (Działem X.), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego
        danej usługi, w którym przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura
        dokumentująca tego typu czynności zostanie wystawiona przed Dniem
        Wydzielenia lub począwszy od Dnia Wydzielenia (w odniesieniu do całego okresu

        rozliczeniowego, którego faktura dotyczy) (pytanie nr 5, oznaczone we wniosku
        nr 21) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
        uprawniony do rozpoznania (odliczenia) podatku naliczonego w stosunku do
        faktur związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) dotyczących czynności, co do
        których obowiązek podatkowy powstał w okresie sprzed Dnia Wydzielenia, a
        fakturę wystawioną przez dostawcę/usługodawcę otrzymano w Dniu lub po Dniu
        Wydzielenia, także w przypadku wystawienia faktury na Spółkę dzieloną (pytanie
        nr 6, oznaczone we wniosku nr 22) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zwiększające
        kwotę podatku należnego, dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (część pytania nr 7, oznaczonego we
        wniosku nr 23) – jest prawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zmniejszające
        kwotę podatku należnego dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (część pytania nr 7, oznaczonego we
        wniosku nr 23) – jest nieprawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące zmniejszające
        kwotę podatku należnego, dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP
        (Działem X.) zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, dotyczące czynności, o których
        mowa w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy, jeżeli faktury korygujące będą
        wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (pytanie nr 8, oznaczone we wniosku
        nr 24) – jest nieprawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
        uprawniony/zobowiązany do ujmowania dla celów VAT faktur korygujących
        zakupowych związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.), a otrzymanych w Dniu
        lub po Dniu Wydzielenia (pytanie nr 9, oznaczone we wniosku nr 25) – jest
        nieprawidłowe,
        - wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca,
        powinien odliczyć podatek VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego
        ZCP (Działu X.), wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia
        na Spółkę dzieloną w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej
        wskazującej Spółkę przejmującą jako nabywcę (pytanie nr 10, oznaczone we
        wniosku nr 26) – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie wydania pierwotnego postanowienia o pozostawieniu wniosku
    bez rozpatrzenia w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, bowiem niniejsza interpretacja
    stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 października 2021 r. sygn. akt I SA/Po 586/21
    oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 160/22,
    czyli interpretacja ta została oparta na przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”
    oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325
    ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.

    Ponadto dla zachowania spójności niniejszej interpretacji, w pierwszej kolejności
    udzielono odpowiedzi na pytanie nr 3 (oznaczone we wniosku nr 5), a następnie na
    pozostałe pytania zgodnie z kolejnością zadanych pytań.
    Zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje
    w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny
    podmiot (innego podatnika) regulują przepisy Ordynacji podatkowej.
    Wskazać należy, że następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi
    określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z
    pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki
    przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy
    praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo
    prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia
    prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w
    prawa, jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.
    Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu
    podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej –
    innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego
    podmiotu (podatnika).
    Powyższe kwestie regulują przepisy działu III rozdziału 14 Ordynacji podatkowej. W
    regulacjach tych, zawarta jest pozycja prawnopodatkowa dwóch kategorii podmiotów:
    następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.
    Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:
      1) osób prawnych,
      2) osobowych spółek handlowych,
      3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych
      – wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
    W myśl art. 93 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:
      1) innej osoby prawnej (osób prawnych),
      2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).
    Na mocy art. 93c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują,
      z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach
      prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w
      związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku.
    Jak stanowi art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i
    obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami
    majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją.
    Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji podatkowej
    częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie, podmiot

    przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które związane są z tą
    częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że w wyniku
    podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki przewidziane w przepisach
    prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek przejmowany na skutek podziału, a
    także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    (art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej).
    Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych
    związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art.
    93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki,
    które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby
    dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze
    zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na
    gruncie rozliczeń podatkowych.
    W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane
    prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z
    literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają
    prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub
    spółce nowo powstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym,
    ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być
    wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają”
    jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowo powstałej w
    wyniku podziału składnikami majątku.
    Z literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków,
    które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W
    konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub
    dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie),
    skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki
    dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub po
    tej dacie (tj. „pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku
    podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć
    wyłącznie spółek nowo zawiązanych.
    Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń
    podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez
    spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych
    wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej, łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami
    majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału. Nie jest to więc pełna
    sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej.
    Plan podziału jest pisemnym uzgodnieniem między spółką dzieloną a spółką przejmującą.
    Nie jest on czynnością prawną, ale raczej ma charakter czynności faktycznej.
    Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji podatkowej w przypadku przejęcia lub
    podziału osoby prawnej stosuje się jedynie wtedy, gdy majątek przejmowany na skutek
    podziału, a przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej,
    stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej:
      Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy
      międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

    Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i
    obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także
    innych aktów prawnych.
    Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II ustawy z dnia 15
    września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.), zwanej
    dalej k.s.h.
    W treści art. 529 § 1 k.s.h. wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek
    kapitałowych. Jednym z nich jest, zgodnie z pkt 4 tego przepisu, podział przez przeniesienie
    części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział
    przez wydzielenie).
    Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h.:
      Do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące
      odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej.
    Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form
    restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na
    przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez
    przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek
    regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.
    Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h.:
      Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
      wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki
      dzielonej, określone w planie podziału.
    Jak stanowi art. 531 § 2 k.s.h.:
      Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem
      przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia,
      koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału
      składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej,
      chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi
      inaczej.
    Zgodnie z art. 532 § 1 k.s.h.:
      Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy
      dotyczące powstania właściwego typu spółki przejmującej albo nowo zawiązanej, z
      wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy niniejszego działu
      nie stanowią inaczej.
    Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. jest to, że
    spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie
    zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu
    (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub
    nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 § 1
    k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z
    przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo
    prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie
    podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;

      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do
    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie
    lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano

    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy
    odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć
    środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie
    niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu
    opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
            1Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1740 ze zm.):
      Przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który
      obejmuje w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, które powinno
    więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie
    tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość
    pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla

    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i
    dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola,
    jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w
    nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Wymagane jest, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede
    wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność
    finansową. Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego
    wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania
    zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i
    kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim
    dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem
    powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po
    stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych
    (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u
    nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie

    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można uznać,
    że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, natomiast, który nie
    dotyczy zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie przy analizie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z punktu
    widzenia pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uwzględnić art. 19
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006
    /112/WE, zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako
    aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa
    towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary,
    będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. Jeśli nabywca majątku nie
    podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki
    niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne
    środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania
    poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    W wyroku C-497/01 (w sprawie Zita Modes z Luksemburga) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: TSUE) stwierdził, iż „pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też
    bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, łącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie
    zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa
    członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być
    interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji,
    gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania
    pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar
    kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego
    części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie.
    Na tę ostatnią okoliczność, czyli przydatność zespołu składników do prowadzenia
    (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98
    (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r.,
    który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne:
    gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są
    zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma
    zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI
    Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.
    W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy
    korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr
    materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą
    przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej
    działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.

    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy w aspekcie art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, rozumieć w sposób
    funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów, który jest
    przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały prowadzeniu
    samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy, realizowanej uprzednio w
    przedsiębiorstwie zbywcy.
    Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy,
    ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część
    przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.
    Wynika to również z treści przepisu art. 91 ust. 9 ustawy, który stanowi, że – w przypadku
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta
    określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Aksjomat racjonalności ustawodawcy oraz
    kategoryczność sformułowania tego przepisu nakazuje przyjąć, że z transakcją zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy
    mamy do czynienia tylko wówczas, gdy nabywca kontynuuje działalność gospodarczą przy
    użyciu nabytego przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa).
    Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć, jako sytuację, w której nabywca
    w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi
    tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a o prowadzenie nabytego
    przedsiębiorstwa.
    Zatem należy wskazać, że – co do zasady – zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    ma miejsce wówczas, gdy cały majątek stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą
    zbywcy.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka dzielona jest czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług zarejestrowanym w Polsce. Do tej samej Grupy kapitałowej, do której należy Spółka
    dzielona, należy również Spółka przejmująca. Spółka dzielona i Spółka przejmująca działają
    w ramach grupy kapitałowej zajmującej się świadczeniem usług telekomunikacyjnych, m.
    in. z zakresu dostarczania Internetu w technologii światłowodowej. Spółka dzielona
    również prowadzi działalność operacyjną w tym zakresie – jest właścicielem infrastruktury
    sieciowej, w oparciu o którą świadczy usługi na rzecz klientów końcowych.
    Obecnie działalność Spółki dzielonej składa się z dwóch niezależnych od siebie linii
    biznesowych, na które składa się działalność operacyjna i działalność infrastrukturalna.
    Działalność Spółki dzielonej obejmuje także działalność wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego (tzw. back-office). Działalność operacyjna polega przede wszystkim na
    świadczeniu usług telekomunikacyjnych dla klientów detalicznych oraz reemisji lub
    produkcji treści (np. programów telewizyjnych), zaś działalność infrastrukturalna skupia się
    przede wszystkim na zarządzaniu i rozwijaniu infrastruktury telekomunikacyjnej oraz
    sprzedaży dostępu do sieci na zasadzie hurtowej dostawcom usług. Działalność wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego obejmuje usługi wsparcia, niezbędne do prowadzenia
    działalności gospodarczej w ramach obu linii biznesowych Spółki dzielonej. Każdy rodzaj
    działalności prowadzony jest przez wyodrębnioną w strukturze Spółki dzielonej komórkę
    organizacyjną. Działalność operacyjna prowadzona jest przez Dział X., działalność
    infrastrukturalna przez Dział Y., natomiast działalność wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego przez Dział Z.
    Grupa, w ramach której działają Zainteresowani, planuje przeprowadzić reorganizację
    swojej struktury w taki sposób, by spółki świadczące usługi telekomunikacyjne na rzecz
    klientów końcowych (tzw. X.) oraz zajmujące się produkowaniem i reemisją treści (np.
    programy telewizyjne) utworzyły pion operacyjny, natomiast pozostałe spółki

    koncentrowałyby się na zarządzaniu i rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej w ramach
    pionu infrastrukturalnego. W tym celu Grupa planuje podjąć szereg kroków mających na
    celu wyodrębnienie dwóch pionów odpowiedzialnych za dany rodzaj działalności.
    Do podziału Grupy na dwa segmenty dojdzie w rezultacie szeregu czynności
    reorganizacyjnych, jednak kluczową czynnością pozwalającą na dokonanie wyodrębnienia,
    o którym mowa powyżej, będzie planowane dokonanie podziału Spółki dzielonej przez
    wydzielenie w trybie przewidzianym w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych.
    W wyniku podziału dojdzie do wydzielenia działalności operacyjnej Spółki dzielonej do
    Spółki przejmującej. Jednocześnie, Spółka dzielona będzie kontynuować swą działalność w
    pozostałym zakresie, tj. działalność infrastrukturalną oraz działalność w zakresie wsparcia
    operacyjno-organizacyjnego (realizowaną odpowiednio przez Dział Y. oraz Dział Z.). Podział
    stanie się skuteczny z dniem jego rejestracji przez sąd rejestrowy w Krajowym Rejestrze
    Sądowym („Dzień Wydzielenia”).
    W Dniu Wydzielenia Spółka przejmująca przejmie prawa i obowiązki wynikające ze
                                                  1stosunków pracy z pracownikami przypisanymi do wydzielanej części w trybie art. 23
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. Ponadto, na Spółkę przejmującą
    przeniesione zostaną zawarte przez Spółkę dzieloną umowy cywilnoprawne dotyczące
    wydzielanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym m.in. umowy zlecenia lub
    umowy B2B zawarte z osobami fizycznymi.
    W ramach podziału Spółka przejmująca otrzyma zestaw składników majątkowych o
    charakterze materialnym i niematerialnym służących do wykonywania działalności
    operacyjnej (nastawionej przede wszystkim na świadczenie usług dla klientów końcowych),
    składających się obecnie na Dział X. Jednocześnie, w związku z podziałem, Spółka
    przejmująca dokona emisji nowych udziałów, które zostaną objęte przez jedynego
    wspólnika Spółki dzielonej (tj. D.). Zamierzeniem Spółki przejmującej jest emisja takiej ilości
    nowych udziałów, aby ich łączna wycena (dokonana na podstawie wyceny samej Spółki
    przejmującej po uwzględnieniu majątku przejętego w ramach podziału) odpowiadała
    wartości rynkowej majątku przejętego w ramach podziału rozumianego jako zbiór
    aktywów i pasywów (zobowiązań).
    Jednocześnie, zgodnie z przepisami KSH, w wyniku podziału dojdzie do umorzenia części
    akcji Spółki dzielonej należących do D. i odpowiedniego obniżenia jej kapitału zakładowego.
    Spółka przejmująca została utworzona przed podziałem w celu sprawnego
    przeprowadzenia procesu wydzielenia. Na moment rejestracji podziału Spółka przejmująca
    nie będzie wykonywała żadnej działalności operacyjnej. Przed podziałem Spółka
    przejmująca przeprowadzi jedynie czynności umożliwiające sprawne przejęcie działalności
    operacyjnej Spółki dzielonej przykładowo zostanie złożony wniosek o rejestrację dla
    potrzeb podatku VAT tak, aby już od dnia zarejestrowania podziału Spółka przejmująca
    mogła nieprzerwanie wykonywać działalność opodatkowaną Spółki dzielonej w zakresie
    świadczenia usług na rzecz klientów końcowych: Spółka przejmująca zostanie również
    wpisana do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych tak, aby od dnia podziału
    mogła nieprzerwanie prowadzić działalność regulowaną).
    Spółka dzielona na Dzień Wydzielenia będzie posiadała regulamin organizacyjny,
    odzwierciedlający wewnętrzną organizację Spółki dzielonej (Regulamin). Zgodnie z
    Regulaminem, każdy rodzaj działalności będzie wykonywany przez osobny dział – za
    działalność operacyjną odpowiedzialny będzie Dział X., działalność infrastrukturalna
    wykonywana będzie w ramach Działu Y., zaś wsparcie operacyjno-organizacyjne ww.
    działów będzie zapewniane przez Dział Z. Regulamin, stanowiący załącznik do uchwały
    Zarządu Spółki dzielonej, będzie uwzględniał w szczególności wymienione poniżej aspekty
    wyodrębnienia:

    Zgodnie z Regulaminem, w ramach Spółki dzielonej funkcjonują wyodrębnione
    organizacyjnie: Dział X., Dział Y. oraz Dział Z. Praca Działu X. i Działu Y. jest nadzorowana i
    kontrolowana przez wyznaczonych Dyrektorów, natomiast odpowiedzialność za daną
    funkcję wykonywaną w ramach działalności Działu Z. sprawują wyznaczeni do tego
    członkowie Zarządu Spółki dzielonej (członek zarządu ds. finansowych za kwestie związane
    z rachunkowością oraz podatkami, itd.).
    Zadania podejmowane w ramach poszczególnych działów wykonywane są przez osoby
    niezbędne do prowadzenia działalności danego Działu. Osoby te są zatrudnione w oparciu
    o umowę o pracę bądź też inne umowy (w szczególności umowy zlecenia lub umowy B2B).
    Dodatkowo, w Dziale X. i Dziale Y. wyznaczone są komórki odpowiedzialne za nadzór i
    kontrolę realizacji zleceń wykonywanych przez Dział Z. na rzecz danego działu. Należy
    bowiem wyjaśnić, że, co do zasady, działalność w zakresie wsparcia operacyjno-
    organizacyjnego przypisana jest do Działu Z., jednak nadzór i kontrola nad działalnością w
    zakresie wsparcia operacyjno-organizacyjnego dotyczącą Działu X., bądź też Działu Y., jest
    sprawowana przez osoby włączone w strukturę danego działu i podlegające organizacyjnie
    pod Dyrektora tego działu. Szczegółowa lista pracowników przypisanych do wykonywania
    zadań danego działu stanowić będzie załącznik do planu podziału.
    Do poszczególnych działów alokowane są składniki materialne i niematerialne związane
    bezpośrednio z danym działem niezbędne do prowadzenia przez niego działalności.
    Wśród składników majątkowych alokowanych do Działu X. i Działu Y. są również
    zobowiązania, obejmujące zobowiązania wynikające z realizacji zadań podejmowanych w
    ramach danego działu, w tym m.in. zobowiązania handlowe, zobowiązania wynikające z
    zawartych umów, czy też zobowiązania wobec pracowników. Do Działu X. zostaną również
    przypisane zobowiązania wynikające z umów leasingu samochodów, które przejdą do
    Spółki przejmującej.
    Z kolei do Działu Y. przypisane są zobowiązania o charakterze finansowym, w tym
    zobowiązania z kredytów bankowych. Po podziale możliwe jest, że Spółka przejmująca
    może zostać poręczycielem zobowiązań z tytułu kredytów bankowych.
    Do Działu Z. alokowane są zobowiązania wynikające z zawartych umów, czy też
    zobowiązania wobec pracowników.
    Powyższy podział aktywów i zobowiązań będzie odzwierciedlał plan podziału, który będzie
    stanowił prawną podstawę przeprowadzenia procedury podziałowej. Przy czym należy
    wskazać, że aktywa i zobowiązania związane z działalnością Działu Y. oraz Działu Z. mogą
    zostać ujęte łącznie jako aktywa i zobowiązania pozostające w ramach podziału w majątku
    Spółki dzielonej.
    Prowadzona przez Spółkę dzieloną ewidencja księgowa na poziomie rachunkowości
    zarządczej umożliwia przypisanie bezpośrednich przychodów i kosztów do danego rodzaju
    prowadzonej działalności (do działalności prowadzonej przez Dział X., Dział Y. oraz Dział Z.).
    Podobnie przypisanie aktywów i zobowiązań będzie możliwe na Dzień Wydzielenia w
    ramach rachunkowości zarządczej. Również w przypadku podziału aktywów i zobowiązań,
    w niektórych przypadkach konieczne będzie zastosowanie kluczy podziałowych.
    Środki finansowe niezbędne do prowadzenia działalności danego działu będą
    zgromadzone na oddzielnych rachunkach bankowych, przy czym do Działu X. zostaną
    przypisane w szczególności rachunki typu mass collect (rachunki stosowane przez
    podmioty otrzymujące dużo regularnych płatności masowych). Na moment podziału
    płatności przychodzące i wychodzące będą, co do zasady, otrzymywane na rachunki
    bankowe lub realizowane z odpowiednich rachunków bankowych, z których każdy
    związany jest z działalnością danego działu. Środki należące do Działu Y. są gromadzone i
    wydatkowane na kontach wspólnych z Działem Z.

    Działalność Działu X. i Działu Y. związana jest zasadniczo z innym, niezależnym etapem
    świadczenia usług telekomunikacyjnych, przy czym każdy z etapów stanowi odrębną całość
    i może być realizowany samodzielnie przez dany podmiot, co potwierdza m.in. praktyka
    rynku i współpraca w ramach modelu „open access”.
    Do poszczególnych działów przypisane są niezależne zespoły składników materialnych i
    niematerialnych, zorganizowane w sposób zapewniający spójność i skuteczność działań w
    zakresie prowadzonych przez dany dział rodzajów działalności. Składniki majątkowe
    wchodzące w skład poszczególnych działów są ze sobą wzajemnie powiązane w sposób
    umożliwiający świadczenie usług danego działu odrębnie.
    Zgodnie z opisem przedstawionym powyżej, planowane jest przeprowadzenie podziału
    Spółki dzielonej, w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, przez wydzielenie Działu X. do Spółki
    przejmującej. Podział stanie się skuteczny na moment wpisu do Krajowego Rejestru
    Sądowego.
    W wyniku podziału przez wydzielenie opisanego w niniejszym wniosku nie dojdzie do
    zamknięcia ksiąg rachunkowych Spółki przejmującej. Z kolei księgi rachunkowe Spółki
    dzielonej zostaną zamknięte na dzień poprzedzający Dzień Wydzielenia, w związku z czym
    Dzień Wydzielenia będzie stanowił pierwszy dzień nowego roku podatkowego Spółki
    dzielonej. Spółka przejmująca po dokonaniu podziału będzie kontynuowała działalność
    Spółki dzielonej w zakresie prowadzonej dotychczas przez nią działalności operacyjnej.
    Zespół składników majątkowych oraz zespół pracowników, przypisane do tego działu,
    zostaną przeniesione na Spółkę przejmującą. Zespół ten będzie wystarczający do realizacji
    funkcji gospodarczych w zakresie prowadzonej działalności operacyjnej. Spółka
    przejmująca będzie posiadała własną kadrę zarządzającą, uprawnioną do podejmowania
    strategicznych decyzji dotyczących działań i kierunku rozwoju działalności operacyjnej, zaś
    wykonywane w ramach tego działu zadania będą nadzorowane i kontrolowane przez
    członków zarządu Spółki przejmującej. Tym samym, po dokonaniu podziału, Dział X. będzie
    w stanie prowadzić samodzielnie działalność gospodarczą.
    Dodatkowo, po podziale zostanie zawarta przez Spółkę dzieloną oraz Spółkę przejmującą
    umowa najmu powierzchni biurowej, w ramach której Spółka przejmująca uzyska za
    wynagrodzeniem dostęp do powierzchni biurowej, z której obecnie korzysta Dział X.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą uznania
    wyodrębnionego Działu X. za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy (pytanie nr 3, oznaczone we wniosku nr 5).
    Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych
    oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane
    wcześniej przesłanki do uznania zorganizowanego zespołu składników materialnych i
    niematerialnych służącego do prowadzenia działalności w ww. zakresie, za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Opisany we wniosku wydzielony przez Spółkę dzieloną majątek będzie bowiem stanowił
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, który jest
    organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    Spółki dzielonej oraz przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    W świetle opisanego zdarzenia przyszłego, planowany podział przez wydzielenie w trybie
    art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, polegający na przeniesieniu Działu X. do
    Spółki przejmującej będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy – gdyż jak wskazano wyżej Dział ten, który w ramach podziału
    zostanie wydzielony do Spółki przejmującej, będzie stanowił zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

    Mając na uwadze powyższą analizę opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa
    stwierdzić należy, że wyodrębniony przez Spółkę dzieloną Dział X., który w ramach
    podziału zostanie wydzielony do Spółki przejmującej, będzie stanowił zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku nr 5)
    należało uznać za prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości czy obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt
    deklaracji (informacji podatkowych) za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z
    wydzielanym ZCP (Działem X.) będzie spoczywał na Spółce dzielonej czy Spółce
    przejmującej (część pytania nr 1, oznaczonego we wniosku nr 3, ostatecznie
    sformułowanego w uzupełnieniu wniosku) oraz czy prawo do wystąpienia z wnioskiem o
    stwierdzenie nadpłaty oraz obowiązek zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych
    powstałych w okresie sprzed Dnia Wydzielenia a związanych z wydzielanym ZCP (Działem
    X.) wystąpi po stronie Spółki dzielonej czy Spółki przejmującej (część pytania nr 2,
    oznaczonego we wniosku nr 4, ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku).
    Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i
      art. 133.
    W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2019
      r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której
      mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu
      pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na
      podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi
      w tych przepisach.
    Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się
    do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego, który w przypadku deklaracji
    VAT-7 jest okresem miesięcznym. W związku z powyższym deklaracja musi uwzględniać
    stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego.
    Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Jak stanowi art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Przy czym w myśl art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Korekta deklaracji ma zatem na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie

    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym już
    wypełnieniu deklaracji, z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą
    uprzednio złożonej deklaracji.
    Stosownie do art. 51 § 1-3 Ordynacji podatkowej:
      Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.
      Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę
      na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku.
      Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na
      podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub
      inkasenta.
    Z kolei w myśl art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Za nadpłatę uważa się kwotę:
      1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
      2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której
        mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od
        należnej;
      4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o
        ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
        podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od
        należnej.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że podział przez wydzielenie ma szczególny charakter, ze
    względu na fakt, że Spółka dzielona nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie
    zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu – Spółki
    przejmującej. Zatem następstwo prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej, dotyczy
    tylko i wyłącznie określonej w planie podziału części przenoszonej na inny podmiot
    (sukcesja uniwersalna częściowa).
    W świetle powołanych regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego należy
    stwierdzić, że Spółka przejmująca nie przejmie obowiązku złożenia deklaracji podatkowej
    za okres sprzed Dnia Wydzielenia oraz zapłaty podatku (albo uprawienia do zwrotu
    podatku) w zakresie rozliczeń związanych z wydzielanym Działem X., gdyż to Spółka
    dzielona jest nadal zobowiązana do złożenia deklaracji i zapłaty podatku za okres przed
    Wydzieleniem oraz uprawniona do uzyskania zwrotu podatku.
    Podsumowując, obowiązek sporządzenia ewentualnych korekt deklaracji (informacji
    podatkowych) za okres sprzed Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym Działem X.,
    w odniesieniu do deklaracji (informacji podatkowych) składanych dla potrzeb podatku od
    towarów i usług (VAT), będzie spoczywał na Spółce dzielonej, a nie na Spółce przejmującej.
    Również prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz obowiązek
    zapłaty ewentualnych zaległości podatkowych powstałych w zakresie VAT w okresie sprzed
    Dnia Wydzielenia, a związanych z wydzielanym Działem X., wystąpi po stronie Spółki
    dzielonej, a nie Spółki przejmującej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie części pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 3,
    ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku) dotyczącej podatku od towarów i
    usług, oraz w zakresie części pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4, ostatecznie
    sformułowanego w uzupełnieniu wniosku) dotyczącej podatku od towarów i usług,
    należało uznać za prawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka
    dzielona czy Spółka przejmująca, będzie zobowiązany do wystawiania faktur

    sprzedażowych i rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności składających się na
    dostawy towarów i świadczenie usług w związku z działalnością wydzielanego ZCP (Działem
    X.), realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek podatkowy w VAT powstanie w
    Dniu Wydzielenia lub po tym dniu (pytanie nr 4, oznaczone we wniosku nr 20) oraz
    wskazania, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy Spółka przejmująca, będzie
    zobowiązany do rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności, dla których obowiązek
    podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy (np. usługi najmu, dzierżawy,
    dostawy mediów, usług telekomunikacyjnych) związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.),
    świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego danej usługi, w którym przypadnie Dzień
    Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu czynności zostanie
    wystawiona przed Dniem Wydzielenia lub począwszy od Dnia Wydzielenia (w odniesieniu
    do całego okresu rozliczeniowego, którego faktura dotyczy) (pytanie nr 5, oznaczone we
    wniosku nr 21).
    Z opisu sprawy wynika, że możliwe jest, że przed Dniem Wydzielenia Spółka dzielona
    dokona określonych czynności składających się na transakcje dostawy towarów i
    świadczenia usług realizowanych na rzecz nabywców/usługobiorców w ramach działalności
    wydzielanego ZCP (Działu X.), co do których moment ich wykonania/zakończenia, a tym
    samym obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstanie po Dniu
    Wydzielenia. Dotyczy to przypadków, dla których obowiązek podatkowy rozpoznawany jest
    na zasadach ogólnych wynikających z art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT, dla których nie
    otrzymano płatności (zaliczki) przed ich wykonaniem. Przykładowo, może wystąpić taka
    sytuacja, że Spółka dzielona będzie świadczyć na rzecz kontrahentów usługi rozliczane w
    następujących po sobie okresach rozliczeniowych, przy czym w trakcie trwania okresu
    rozliczeniowego dojdzie do podziału Spółki dzielonej.
    Mogą również wystąpić przypadki, kiedy dla czynności, dla których obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z np. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy
    mediów, usług telekomunikacyjnych), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego, w
    którym będzie miał miejsce podział, odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
    czynności zostanie wystawiona przed Dniem Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia (w
    odniesieniu do całego okresu rozliczeniowego, którego faktura dotyczy). Przykładowo:
    faktura za najem za dany miesiąc wystawiona z góry lub z dołu, gdzie w trakcie miesiąca
    dojdzie do podziału Spółki dzielonej.
    Podobnie, w zakresie podatku naliczonego, mogą mieć miejsce sytuacje, kiedy w zakresie
    nabywanych przez Spółkę dzieloną towarów lub usług w kraju, dotyczących działalności
    wydzielanego ZCP (Działu X.), obowiązek podatkowy wobec transakcji powstanie przed
    Dniem Wydzielenia, lecz odpowiednia faktura dokumentująca te transakcje: zostanie
    otrzymana przed Dniem Wydzielenia lub zostanie otrzymana w Dniu/po Dniu Wydzielenia
    (przy czym faktury te mogą zostać wystawione odpowiednio na Spółkę dzieloną jak i na
    Spółkę przejmującą).
    Po dokonaniu podziału mogą również wystąpić sytuacje, w których w Dniu Wydzielenia lub
    po Dniu Wydzielenia sprzedawcy dokonujący dostawy towarów bądź świadczenia usług
    związanych z funkcjonowaniem ZCP przejętego w drodze podziału przez Spółkę
    przejmującą będą przez jakiś czas w dalszym ciągu wystawiali faktury wskazujące Spółkę
    dzieloną jako nabywcę.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    W myśl przepisu art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.

    Stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Według art. 19a ust. 4 ustawy:
      Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy
      towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.
    Na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
      a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b) świadczenia usług:
      − telekomunikacyjnych,
      − wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      − najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      − ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      − stałej obsługi prawnej i biurowej,
      − dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Kwestie dotyczące wystawienia faktur regulują przepisy określone w art. 106-106q ustawy.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju
        na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
        podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na mocy art. 106i ust. 1 ustawy:

      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Stosownie do treści art. 106i ust. 3 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż:
      1) 30. dnia od dnia wykonania usług – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5
        pkt 3 lit. a;
      2) 60. dnia od dnia wydania towarów – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust.
        5 pkt 3 lit. b, z zastrzeżeniem ust. 4;
      3) 90. dnia od dnia wykonania czynności – w przypadku, o którym mowa w art. 19a
        ust. 5 pkt 3 lit. c;
      4) z upływem terminu płatności – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt
        4.
    Na podstawie art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usług;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
        lub części zapłaty.
    Zgodnie z art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Jednocześnie w praktyce, przy dokumentowaniu przez podatników obrotu gospodarczego,
    zdarzają się sytuacje, w których należy skorygować uprzednio wystawiony i wprowadzony
    do obrotu prawnego dokument. W związku z tym, ustawodawca przewidział możliwości
    korygowania błędów w fakturach, poprzez wystawienie m.in. faktury korygującej.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
      2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub
        w jakiejkolwiek innej pozycji faktury
      – podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Należy zauważyć, że faktury korygujące dzielą się na te, które powodują zmniejszenie
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego oraz te, które wywołują skutki
    odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania i kwoty podatku
    należnego ulega podwyższeniu.

    Z treści przedstawionych regulacji prawnych wynika, że kwoty, o które zmniejsza się lub
    zwiększa podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać
    udokumentowane fakturą korygującą. Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie
    gospodarcze zawiera pomyłki lub zdarzenie, które faktura ta dokumentowała, uległo
    zmianie, to powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie
    dokonaną transakcję między określonymi podmiotami.
    Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest
    doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Wystawia się
    je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz ww. przepisy prawa
    stwierdzić należy, że obowiązek wystawiania faktur z tytułu działalności wydzielanego ZCP i
    rozpoznania (rozliczenia) z tego tytułu podatku VAT należnego jest przedmiotem sukcesji
    na podstawie art. 93c Ordynacji podatkowej.
    Tym samym jeśli obowiązek podatkowy w odniesieniu do czynności związanych z
    Wydzielanym ZCP i realizowanych przed dniem wydzielenia, powstanie przed dniem
    wydzielenia zobowiązanym do wystawiania faktur sprzedaży i rozliczenia podatku
    należnego będzie Spółka dzielona.
    Z kolei jeśli obowiązek podatkowy w odniesieniu do czynności składających się na dostawy
    towarów i usług związanych z Wydzielanym ZCP powstanie w dniu podziału lub po dniu
    podziału, Spółka dzielona nie będzie zobowiązana do wystawiania faktur sprzedaży i
    rozliczenia podatku należnego. W takim przypadku podmiotem zobowiązanym do
    wykonania tego obowiązku będzie Spółka przejmująca. Oznacza to, że od dnia podziału
    Spółki dzielonej obowiązek wystawiania faktur sprzedaży i rozliczenia podatku VAT
    należnego z tytułu przejętej działalności Spółki dzielonej (zaewidencjonowania podatku
    należnego z tego tytułu w rejestrach VAT oraz w deklaracji VAT-7) zostanie przejęty przez
    Spółkę przejmującą.
    Jednocześnie należy wskazać, że w sytuacji, gdy:
    - Spółka dzielona przed dniem wydzielenia wystawi faktury dotyczące sprzedaży
      dokonanej przed dniem wydzielenia, co do których obowiązek podatkowy powstanie w
      dniu lub po dniu wydzielenia – obowiązek rozliczenia podatku należnego w tym
      przypadku będzie spoczywał na Spółce przejmującej mimo wystawienia faktury przez
      Spółkę dzieloną,
    - w dniu lub po dniu wydzielenia powstanie obowiązek wystawienia faktur sprzedażowych
      z tytułu sprzedaży zrealizowanej przed dniem wydzielenia – faktury w tym przypadku
      powinny zostać wystawione przez Spółkę dzieloną (zakładając, że mamy do czynienia
      ze sprzedażą rozliczaną w podatku VAT na zasadach ogólnych).
    Podsumowując, Spółka przejmująca, będzie zobowiązana do wystawiania faktur
    sprzedażowych i rozpoznania podatku należnego z tytułu czynności składających się na
    dostawy towarów i świadczenie usług w związku z działalnością wydzielanego ZCP (Działem
    X.), realizowane przed Dniem Wydzielenia, jeżeli obowiązek podatkowy w VAT powstanie w
    Dniu Wydzielenia lub po tym dniu.
    Ponadto w przypadku czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
    19a ust. 5 pkt 4 ustawy (np. usługi najmu, dzierżawy, dostawy mediów, usługi
    telekomunikacyjne), świadczonych w trakcie okresu rozliczeniowego danej usługi, w
    którym przypadnie Dzień Wydzielenia, a odpowiednia faktura dokumentująca tego typu
    czynności zostanie wystawiona:

    a) przed Dniem Wydzielenia – to Spółka dzielona zobowiązana będzie do rozpoznania
      podatku należnego z tytułu tych czynności,
    b) w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia – to Spółka przejmująca zobowiązana
      będzie do rozpoznania podatku należnego z tytułu tych czynności.
    Zatem w zakresie objętym pytaniami nr 4 i 5 (oznaczonymi we wniosku nr 20 i 21),
    Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, który z podmiotów, tj. Spółka
    dzielona czy Spółka przejmująca, będzie uprawniony do rozpoznania (odliczenia) podatku
    naliczonego w stosunku do faktur związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.) dotyczących
    czynności, co do których obowiązek podatkowy powstał w okresie sprzed Dnia
    Wydzielenia, a fakturę wystawioną przez dostawcę/usługodawcę otrzymano w Dniu lub po
    Dniu Wydzielenia, także w przypadku wystawienia faktury na Spółkę dzieloną (pytanie nr 6,
    oznaczone we wniosku nr 22).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku i niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o podatek naliczony.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      a) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      b) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

      c) (uchylona);
      1) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      2) (uchylony);
      3) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      4) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      5) (uchylony);
      6) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i
    usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu
    towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego
    systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie
    podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z
    równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
    Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność
    tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
    Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art.

    ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w:
      1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w
        którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
      2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

      a) otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego
        wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu
        miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek
        podatkowy,
      b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten
        podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w
        odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy;
      3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik
        uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji
        podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Przepis art. 86 ust. 11 ustawy wskazuje dodatkowe terminy obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony w sytuacji, gdy podatnik nie dokonał tego obniżenia w terminie
    otrzymania faktury. I tak, stosownie do tej regulacji:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Jak stanowi art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres,
      w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później
      jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy:
      W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust.
      13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art.
      29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty
      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy
      opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały uzgodnione z
      dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu
      rozliczeniowego warunki te zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia
      podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
      spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały
      uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty
      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione.
      Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu
      przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu
      za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Jak wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, sukcesji podlegają prawa i
    obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowo
    powstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W związku z tym decydujące znaczenie
    ma okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem
    wydzielenia. Stąd też, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie prawa i obowiązki, które

    na dzień wydzielenia „pozostają” jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej
    lub spółce nowo powstałej w wyniku podziału składnikami majątku.
    Należy podkreślić, że powołane powyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    uzależniają prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony m.in.
    od obowiązku posiadania faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług
    wykorzystywanych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W odniesieniu do podatku naliczonego Spółka dzielona nie będzie uprawniona do
    odliczenia VAT z tych faktur zakupowych dotyczących ZCP, co do których prawo do
    odliczenia powstało (tj. powstał obowiązek podatkowy dla danej dostawy towarów lub
    świadczonej usługi) przed dniem wydzielenia a Spółka dzielona nie była przed dniem
    wydzielenia w posiadaniu odpowiedniej faktury dokumentującej tą transakcję. Jeżeli więc
    zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług prawo do odliczenia powstanie (tj.
    powstanie obowiązek podatkowy dla danej dostawy towarów lub świadczonej usługi)
    przed dniem wydzielenia, a fakturę wystawioną przez dostawców/usługobiorców
    otrzymano w dniu lub po dniu wydzielenia (również w przypadku gdy faktury zostały
    wystawione na Spółkę dzieloną), Spółka dzielona nie będzie uprawniona do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Podsumowując, Spółka przejmująca, będzie uprawniona do rozpoznania (odliczenia)
    podatku naliczonego w stosunku do faktur związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.)
    dotyczących czynności, co do których obowiązek podatkowy powstał w okresie sprzed
    Dnia Wydzielenia, a fakturę wystawioną przez dostawcę/usługodawcę otrzymano w Dniu
    lub po Dniu Wydzielenia, także w przypadku wystawienia faktury na Spółkę dzieloną.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 (oznaczonego we wniosku nr 22),
    należało uznać za prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy
    Spółka przejmująca, powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące
    zwiększające kwotę podatku należnego oraz zmniejszające kwotę podatku należnego, w
    przypadku których do obniżenia podstawy opodatkowania wymagane jest posiadanie
    potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę,
    dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym ZCP (Działem X.) i zrealizowanej do Dnia
    Wydzielenia, jeżeli faktury korygujące będą wystawiane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia
    (pytanie nr 7, oznaczone we wniosku nr 23) oraz który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy
    Spółka przejmująca, powinien wystawiać i ujmować dla celów VAT faktury korygujące
    zmniejszające kwotę podatku należnego, dotyczące sprzedaży związanej z wydzielanym
    ZCP (Działem X.) zrealizowanej do Dnia Wydzielenia, dotyczące czynności, o których mowa
    w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy, jeżeli faktury korygujące będą wystawiane w Dniu lub po
    Dniu Wydzielenia (pytanie nr 8, oznaczone we wniosku nr 24).
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r.:
      Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W myśl art. 29a ust. 10 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r.:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na mocy art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r.:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika,
      uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
      okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę
      korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
      usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania
      przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia
      deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do
      uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to
      uzyskano.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    stycznia 2021 r.:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Na podstawie art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    W myśl art. 29a ust. 15 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r.:
      Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej
      przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:
      1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

      2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
        znajduje się poza terytorium kraju;
      3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
        usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji
        gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz.
        24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
      4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby
        doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca
        towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z
        warunkami określonymi w fakturze korygującej.
    Na mocy art. 29a ust. 15 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r.:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku:
      1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
        znajduje się poza terytorium kraju;
      3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
        usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji
        gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz.
        24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      4) (uchylony).
    Natomiast stosownie do art. 29a ust. 17 ustawy (wprowadzonym od dnia 1 stycznia 2021
    r.):
      W przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej
      podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała
      przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    W myśl powołanego już wyżej art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i
      art. 133.
    Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania
      naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy
      miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem
      ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
    Zatem Spółka dzielona zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów
    VAT faktur korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących dostaw
    towarów lub świadczenia usług przez Spółkę dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a
    związanych z wydzielanym ZCP, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w
    związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury pierwotnej
    (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co do ceny). Jak bowiem wynika z
    treści art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa
    zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w
    którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

    Odpowiednio Spółka przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i rozliczenia faktur
    korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących dostaw towarów lub
    świadczenia usług przez Spółkę dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z
    wydzielanym ZCP, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w związku z
    okolicznościami, które wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia, jak np.
    rabat lub obniżka ceny.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do faktur korygujących zmniejszających podstawę
    opodatkowania i kwotę podatku należnego tut. Organ wskazuje, co następuje.
    W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r., obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę
    korygującą, pod warunkiem, że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że
    uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy
    opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze
    korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną
    dokumentacją, natomiast w przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została
    wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w
    zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w
    którym dokumentację tę uzyskał.
    Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o
    zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020
    r. poz. 2419) – dalej: „ustawa zmieniająca” – podatnicy do końca 2021 r. w odniesieniu do
    faktur korygujących in minus wystawionych od 1 stycznia 2021 r. nie muszą stosować
    nowych zasad rozliczania tych faktur korygujących. Do rozliczania faktur korygujących in
    minus wystawionych od 1 stycznia 2021 r. mogą wybrać stosowanie zasad
    dotychczasowych, obowiązujących do 31 grudnia 2020 r., warunkujących prawo do korekty
    od uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę towarów lub
    usługobiorcę. Jest to możliwe pod warunkiem, że wybór stosowania tych
    (dotychczasowych) zasad rozliczania faktur korygujących in minus zostanie uzgodniony na
    piśmie pomiędzy dostawcą towarów lub świadczącym usługi, a ich nabywcą, przed
    wystawieniem pierwszej faktury korygującej in minus w roku 2021.
    W związku z powyższym odnosząc się do zawartego we wniosku pytania dotyczącego
    faktur korygujących in minus, które będą wystawiane w Dniu lub po Dniu wydzielenia i
    będą dotyczyć sprzedaży związanej z wydzielonym ZCP realizowanej do Dnia Wydzielenia,
    w przypadku których wymagane jest posiadanie potwierdzenia odbioru przez nabywcę,
    należy uznać, że to Spółka przejmująca zobowiązana będzie do ich wystawienia i
    rozliczenia, w takim bowiem przypadku ww. potwierdzenie Spółka przejmująca otrzyma w
    Dniu lub po Dniu Wydzielenia.
    Jednakże w przypadku, gdy Spółka dzielona nie rozliczy faktur korygujących in minus na
    zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2020 r., wówczas należy dokonać rozliczenia
    tych faktur w oparciu o przepisy obowiązującego od 1 stycznia 2021 r.
    Zatem w sytuacji, gdy okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą
    zmniejszającą podstawę opodatkowania przypadnie przed dniem podziału, a Spółka
    dzielona będzie w posiadaniu dokumentacji, z której wynika, że uzgodniła z nabywcą
    towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją, wówczas to Spółka dzielona
    dokonuje obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w
    wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem w okresie rozliczeniowym, w którym została
    wystawiona faktura korygująca.

    W sytuacji natomiast, gdy okres rozliczeniowy, w którym została wystawiona faktura
    korygująca zmniejszająca podstawę opodatkowania przypadnie przed dniem podziału, ale
    Spółka dzielona nie będzie w posiadaniu dokumentacji (z której wynika, że uzgodniła z
    nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla
    dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te
    zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją), wówczas obniżenia
    podstawy opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę
    uzyskano. Zatem jeśli ten okres rozliczeniowy (w którym uzyskano dokumentację)
    przypadnie już w dniu lub po dniu podziału, wówczas to Spółka przejmująca będzie
    zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania.
    Z kolei sytuacji, gdy okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą
    zmniejszającą podstawę opodatkowania przypadnie w dniu lub po dniu podziału, a Spółka
    przejmująca będzie w posiadaniu dokumentacji, z której wynika, że uzgodniła z nabywcą
    towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją, wówczas to Spółka
    przejmująca dokonuje obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy
    określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem.
    Tym samym Państwa stanowisko w odniesieniu do faktur korygujących zmniejszających
    podstawę opodatkowania całościowo należało uznać za nieprawidłowe.
    Z kolei w odniesieniu do pytania nr 8 (oznaczonego we wniosku nr 24), tut. Organ
    wskazuje, że jak wynika z treści powołanego już wyżej art. 29a ust. 15 ustawy (w brzmieniu
    obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r.), warunku posiadania dokumentacji, o którym
    mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku:
    1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
    2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się
      poza terytorium kraju;
    3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług
      dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu
      przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50
      i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
    4) uchylony.
    Pytanie dotyczy faktur korygujących in minus, które będą wystawiane w Dniu lub po Dniu
    wydzielenia i będą dotyczyć sprzedaży związanej z wydzielonym ZCP realizowanej do Dnia
    Wydzielenia, w przypadku czynności, o których mowa w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o
    VAT, dla których do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego nie
    było wymagane, zgodnie z brzmieniem ww. przepisu obowiązującym:
    - do dnia 31 grudnia 2020 r. – potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę,
    - od 1 stycznia 2021 r. – stosownej dokumentacji określonej w art. 29a ust. 13 ustawy o
      VAT.
    Państwa zdaniem, w ww. przypadku: „(...) zastosowanie znajdzie ogólna zasada rozliczania
    faktur korygujących, zgodnie z którą jeżeli faktura taka wystawiona zostanie w związku z
    okolicznościami, które wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia (jak np.
    rabat lub obniżka ceny), podmiotem zobowiązanym do wystawienia i rozliczenia takiej
    faktury będzie Spółka przejmująca. Natomiast w przypadku, gdy faktura korygująca
    wystawiona zostanie w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie
    wystawiania faktury pierwotnej (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co
    do ceny) to Spółka dzielona zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia dla celów VAT
    takich faktur korygujących.”

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że ww. zasada odnosi się do ujęcia faktur korygujących in
    plus, natomiast w przypadku faktur korygujących in minus obowiązują zasady wynikające z
    treści art. 29a ust. 13 i 14 ustawy, przy czym w przypadku czynności wskazanych w art. 29a
    ust. 15 ustawy, faktury korygujące in minus uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w
    którym wystawiono fakturę korygującą.
    Powyższe zasady rozliczania faktur korygujących zostały również potwierdzone w
    Objaśnieniach podatkowych z dnia 23 kwietnia 2021 r. w zakresie pakietu rozwiązań „Slim
    VAT” (vide: str. 14), gdzie wskazano cyt.: „Tak jak dotychczas, podatnicy dokonujący korekty
    faktury dotyczącej transakcji wskazanych w art. 29a ust. 15 pkt 1-3 ustawy o VAT, którym
    przysługuje prawo do pomniejszenia podstawy opodatkowania, dokonują jej obniżenia za
    okres rozliczeniowy, w którym wystawili fakturę korygującą”.
    W konsekwencji, ze względu na fakt, że ww. faktury korygujące in minus będą wystawiane
    w Dniu lub po Dniu wydzielenia i będą dotyczyły czynności określonych w przepisie w art.
    29a ust. 15 ww. ustawy, w związku z czym będą rozliczane za okres rozliczeniowy, w
    którym zostały wystawione – podmiotem zobowiązanym do ich wystawienia i rozliczenia
    będzie Spółka przejmująca. W przypadku bowiem faktur korygujących, które zgodnie z
    przepisami powinny korygować rozliczenia podatku należnego w Dniu lub po Dniu
    Wydzielenia Spółka przejmująca będzie zobowiązana do wystawienia i rozliczenia faktur
    korygujących.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 8 (oznaczonego we wniosku nr 24)
    należało uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy
    Spółka przejmująca, będzie uprawniony/zobowiązany do ujmowania dla celów VAT faktur
    korygujących zakupowych związanych z wydzielanym ZCP (Działem X.), a otrzymanych w
    Dniu lub po Dniu Wydzielenia (pytanie nr 9, oznaczone we wniosku nr 25).
    W odniesieniu do faktur korygujących zwiększających u nabywcy podatek naliczony należy
    stwierdzić, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają szczególnych
    regulacji. W związku z tym należy stosować przepisy dotyczące zasad odliczania podatku
    naliczonego z dokumentów pierwotnych – faktur zakupowych.
    Ponieważ skutek w postaci prawa do odliczenia podwyższonej kwoty podatku w związku z
    otrzymaniem faktury korygującej przez podatnika materializuje się, co do zasady, w
    momencie otrzymania takiej faktury, należy przyjąć, że faktury korygujące zwiększające
    podatek naliczony otrzymane w Dniu lub po Dniu Wydzielenia będą rozliczane przez
    Spółkę przejmującą.
    Odnosząc się natomiast do otrzymanych faktur korygujących zmniejszających podatek
    naliczony należy wskazać, że z treści wniosku nie wynika, czy będą one rozliczne na
    „nowych” czy też na „starych” zasadach zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej,
    zatem tut. Organ odniesie się do obu przypadków.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r.:
      W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał fakturę korygującą, o której
      mowa w art. 29a ust. 13 i 14, jest on zobowiązany do zmniejszenia kwoty podatku
      naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę fakturę korygującą otrzymał. Jeżeli
      podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      określonego na fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu
      przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu
      za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Na mocy art. 86 ust. 19a ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r.:
      W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust.
      13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art.
      29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty

      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy
      opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały uzgodnione z
      dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu
      rozliczeniowego warunki te zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia
      podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
      spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały
      uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty
      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione.
      Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu
      przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu
      za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Zatem z art. 86 ust. 19a ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r., wynika,
    że w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzyma fakturę korygującą in minus jest
    zobowiązany, co do zasady, do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za
    okres, w którym tę fakturę korygującą otrzymał. Należy zaznaczyć, że ww. przepis dot.
    korygowania odliczonego podatku naliczonego na podstawie faktur korygujących in minus,
    w stosunku do których dostawca z celu obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty
    podatku należnego zobowiązany był do uzyskania potwierdzenia otrzymania tych faktur
    przez nabywcę. Zasady te mogą być stosowane do końca 2021 r. na mocy art. 13 ust. 1 ww.
    ustawy zmieniającej w odniesieniu do faktur korygujących in minus wystawionych od 1
    stycznia 2021 r.
    Jak wynika z Objaśnień podatkowych z dnia 23 kwietnia 2021 r. w zakresie pakietu
    rozwiązań „Slim VAT” (vide: str. 16) cyt.: „Przepis przejściowy wymaga stosowania
    symetrycznego rozwiązania dotychczasowych przepisów po stronie podatku należnego
    oraz podatku naliczonego.” Oznacza to, że uzgadniając stosowanie dotychczasowych zasad
    rozliczania faktur korygujących in minus, nabywca zobowiązuje się do stosowania zasad
    korekty podatku naliczonego takich jak obowiązywały do końca 2020 r., tj. zgodnie z art. 86
    ust. 19a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r. W związku z
    powyższym, skoro obowiązek zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w związku z
    otrzymaniem ww. faktur korygujących wystąpi w Dniu lub po Dniu wydzielania,
    podmiotem zobowiązanym do ich rozliczenia dla celów podatku VAT będzie Spółka
    przejmująca.
    Od powyższej sytuacji należy jednak odróżnić przypadek rozliczenia faktur korygujących
    zmniejszających podatek naliczony, w stosunku do których zastosowanie ma art. 86 ust.
    19a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r., który stanowi, że nabywca
    towaru lub usługi, w przypadku wystąpienia przesłanek do zmniejszenia podstawy
    opodatkowania lub podatku należnego przez kontrahenta jest obowiązany do obniżenia
    kwoty podatku naliczonego. Obniżenie to następuje w rozliczeniu za okres, w którym
    warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    zostały uzgodnione, jeżeli dodatkowo przed upływem tego okresu rozliczeniowego
    warunki te zostały spełnione, tj. doszło do zrealizowania przesłanek warunkujących
    pomniejszenie podstawy opodatkowania. W przypadku, gdy warunki obniżenia podstawy
    opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały spełnione po upływie
    okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały uzgodnione – nabywca towaru lub
    usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego dopiero w rozliczeniu
    za okres, w którym warunki te zostały spełnione. Nowe zasady stosowane od 1 stycznia
    2021 r. dla obowiązku pomniejszenia podatku naliczonego w przypadku obniżenia
    podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
    wykazanym podatkiem oznaczają, że dla powstania obowiązku pomniejszenia VAT
    naliczonego ważny jest nie sam moment otrzymania faktury korygującej, a moment
    uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania oraz moment spełnienia tych
    uzgodnionych warunków.

    Należy zatem przyjąć, że w przypadku faktur korygujących zmniejszających podatek
    naliczony otrzymanych w Dniu lub po Dniu Wydzielenia:
    1. Podmiotem zobowiązanym do korekty podatku naliczonego będzie Spółka dzielona,
      jeżeli:
        - warunki korekty zostały uzgodnione i spełnione przed Dniem Podziału, lub
        - warunki korekty zostały uzgodnione przed Dniem Podziału i przed upływem okresu
        rozliczeniowego, w którym zostały one uzgodnione doszło również do ich
        spełnienia, nawet jeżeli spełnienie nastąpi w Dniu lub po Dniu Podziału.
    2. Podmiotem zobowiązanym do korekty podatku naliczonego będzie Spółka
      przejmująca, jeżeli:
        - warunki korekty zostały uzgodnione przed Dniem Podziału i przed upływem okresu
        rozliczeniowego, w którym zostały one uzgodnione nie doszło do ich spełnienia,
        natomiast zostały one spełnione po Dniu Podziału, lub
        - warunki korekty zostały uzgodnione i spełnione w Dniu lub po Dniu Podziału.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 9 (oznaczonego we wniosku nr 25)
    należało uznać za nieprawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą tego który z podmiotów, tj. Spółka dzielona czy
    Spółka przejmująca, powinien odliczyć podatek VAT z faktur dotyczących działalności
    wydzielanego ZCP (Działu X.), wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu
    Wydzielenia na Spółkę dzieloną w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury
    korygującej wskazującej Spółkę przejmującą jako nabywcę (pytanie nr 10, oznaczone we
    wniosku nr 26).
    W Państwa ocenie, w ww. przypadku podmiotem uprawnionym do odliczenia podatku
    naliczonego będzie Spółka przejmująca, pomimo że na fakturze będą widnieć dane Spółki
    dzielonej jako nabywcy.
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że skoro prawo do odliczenia podatku
    naliczonego powstało w Dniu lub po Dniu Wydzielenia (tj. zostały spełnione łącznie dwa
    warunki – powstał w zakresie transakcji obowiązek podatkowy i Spółka przejmująca
    posiada odpowiednią fakturę), to zgodnie z zasadami sukcesji prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z tych faktur przysługuje Spółce przejmującej, jako że powstało ono w
    Dniu lub po Dniu Wydzielenia. W takim przypadku, pomimo że sprzedawca wystawia
    fakturę dotyczącą działalności ZCP na Spółkę dzieloną, uprawnienie do odliczenia nie
    będzie przysługiwało Spółce dzielonej, lecz Spółce przejmującej.
    Podsumowując, Spółka dzielona nie ma prawa odliczyć podatku VAT z faktur dotyczących
    działalności ZCP, wystawionych przez sprzedawców w dniu i po dniu podziału na Spółkę
    dzieloną w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej wskazującej Spółkę
    przejmującą jako nabywcę. Zatem to Spółka przejmująca jest podmiotem uprawnionym do
    odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących działalności wydzielanego ZCP (Działu X.),
    wystawionych przez sprzedawców w Dniu i po Dniu Wydzielenia na Spółkę dzieloną
    również w przypadku, gdy sprzedawca nie wystawi faktury korygującej wskazującej Spółkę
    przejmującą jako nabywcę.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 10 (oznaczonego we wniosku nr 26)
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania pierwotnego postanowienia.

    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie Ordynacji podatkowej, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które
    nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. W szczególności nie analizowano zobowiązania Spółek do wystawienia noty
    korygującej.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy
    w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej
    zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. S.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.