Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.468.2019.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-06
Teza: Opodatkowanie emerytury z Danii
Słowa kluczowe: Dania; emerytura; opodatkowanie-podwójne opodatkowanie; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2019 r. (data wpływu 27 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Danii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Danii oraz obowiązku zapłaty składek z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 10 października 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.468.2019.1.EC, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1-2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 11 października 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 października 2019 r.), zaś w dniu 22 października 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 19 października 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawczyni otrzymuje świadczenia emerytalne z Danii, za przepracowane tam 14 lat. Urząd duński wypłaca świadczenia emerytalne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych. Od tych świadczeń potrąca należne podatki skarbowe, ubezpieczenie zdrowotne i inne.

W Polsce od marca 2015 r. do dnia złożenia wniosku, z duńskich świadczeń emerytalnych, które są już po potrąceniu składek podatkowych w Danii, potrąca się ponownie składkę na podatek. Wnioskodawczyni otrzymała pismo z duńskiego Urzędu Skarbowego, w którym jest zaświadczone, że potrącanie należnych składek podatkowych następuje w państwie, które wypłaca świadczenia emerytalne. Ponieważ duńska emerytura jest niska, duński Urząd Skarbowy zastosował dla Wnioskodawczyni ulgę podatkową – częściową.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że ma obywatelstwo polskie od urodzenia. W Danii pracowała od dnia 19 stycznia 1983 r. do dnia 15 czerwca 1996 r. Świadczenia emerytalne z Danii są wypłacane od dnia 1 sierpnia 2009 r. i są jedynym dochodem z tego państwa. Od tych świadczeń Urząd Skarbowy w Danii potrąca należne podatki jak: podatek od dochodu, podatek na ubezpieczenie zdrowotne i inne, które obowiązują w Danii.

Świadczenia emerytalne z Danii są wypłacane za pośrednictwem Banku … …, znajdującego się przy ul. …, w …. W okresie otrzymywania emerytury duńskiej Wnioskodawczyni mieszka na stałe w Polsce. Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Z urzędu polskiego Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę polską, z której potrącane są składki na podatek od dochodu oraz składka na ubezpieczenia zdrowotne. Wnioskodawczyni nie otrzymuje żadnych innych dochodów w Polsce, ani też z innego kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy potrącanie składek podatkowych każdego miesiąca od duńskich świadczeń emerytalnych, zarówno w Danii jak i w Polsce, jest zgodne z prawem i art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej?
2.  Dlaczego pośrednik Bank … wypłacający te świadczenia potrąca ponownie kwotę na składkę zdrowotną (pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jest to podwójne opodatkowanie świadczeń emerytalnych duńskich, dlatego nie jest zgodne.

Wnioskodawczyni uważa, że prawidłowo jest: jeżeli państwo duńskie wypłaca świadczenia emerytalne, to również potrąca wszelkie składki podatkowe od tych świadczeń.

Natomiast, jeżeli są stosowane potrącania składek podatkowych od świadczeń emerytalnych już wcześniej opodatkowanych, to świadczenia emerytalne są podwójnie opodatkowane i Wnioskodawczyni czuje się pokrzywdzona płacąc podwójne podatek.

Z pisma od duńskiego Urzędu Emerytalnego wynika, że potrącanie składek na ubezpieczenie zdrowotne jest ustawowe i zgodne z prawem duńskim. Potrącanie ponowne przez Bank … w Polsce składki zdrowotnej jest opodatkowaniem podwójnym i nie jest zgodne z art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest udzielenie odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 1, natomiast w zakresie pytania oznaczonego nr 2, dotyczącego obowiązku zapłaty składek z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego od uzyskiwanego z Danii świadczenia emerytalnego, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni ma obywatelstwo polskie od urodzenia. Od dnia 1 sierpnia 2009 r. Wnioskodawczyni otrzymuje świadczenia emerytalne z Danii, za przepracowane tam 14 lat. W Danii pracowała od dnia 19 stycznia 1983 r. do dnia 15 czerwca 1996 r. Świadczenia emerytalne z Danii są wypłacane od dnia 1 sierpnia 2009 r. i są jedynym dochodem z tego państwa. Urząd duński wypłaca świadczenia emerytalne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych. Od tych świadczeń potrąca należne podatki skarbowe, ubezpieczeń zdrowotnych i inne, które obowiązują w Danii.

W Polsce od marca 2015 r. do dnia złożenia wniosku, z duńskich świadczeń emerytalnych, które są już po potrąceniu składek podatkowych w Danii, potrąca się ponownie składkę na podatek. Wnioskodawczyni otrzymała pismo z duńskiego Urzędu Skarbowego, w którym jest zaświadczone, że potrącanie należnych składek podatkowych następuje w państwie, które wypłaca świadczenia emerytalne. Ponieważ duńska emerytura jest niska, duński Urząd Skarbowy zastosował dla Wnioskodawczyni ulgę podatkową – częściową.

Świadczenia emerytalne z Danii są wypłacane za pośrednictwem Banku ….. W okresie otrzymywania emerytury duńskiej Wnioskodawczyni mieszka na stałe w Polsce. Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Z urzędu polskiego Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę polską, z której potrącane są składki na podatek od dochodu oraz składka na ubezpieczenia zdrowotne. Wnioskodawczyni nie otrzymuje żadnych innych dochodów w Polsce, ani też z innego kraju.

Stosownie do art. 17 ust. 1 Konwencji z dnia 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368, z późn. zm.), świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w ramach systemu ubezpieczeń społecznych drugiego Umawiającego się Państwa albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez to drugie Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 17 ust. 2 ww. Konwencji, z zastrzeżeniem postanowień ust. 1 tego artykułu oraz ust. 2 art. 18, emerytury oraz inne podobne wynagrodzenia powstające w pierwszym Umawiającym się Państwie, a wypłacane osobie posiadającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, w związku lub niezależnie od poprzedniego zatrudnienia, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, chyba że:

*   składki wpłacane przez osobę uprawnioną na rzecz funduszu emerytalnego były odliczane od dochodu podlegającego opodatkowaniu tej osoby w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa, lub

*   składki wpłacane przez pracodawcę nie stanowiły dla osoby uprawnionej dochodu podlegającego opodatkowaniu w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa.

W takim przypadku emerytury mogą być opodatkowane w pierwszym Umawiającym się Państwie.

Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 3 ww. Konwencji, uważa się, że emerytury i renty powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli są wypłacane przez fundusz emerytalno-rentowy lub inną podobną instytucję prowadzącą działalność w zakresie systemów emerytalno-rentowych, w których mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalno-rentowych, pod warunkiem że taki fundusz emerytalno-rentowy lub inna podobna instytucja jest utworzony, uznany dla celów podatkowych i nadzorowany zgodnie z prawem tego Państwa.

Natomiast w rozumieniu art. 17 ust. 4 ww. Konwencji, system emerytalno-rentowy, o którym mowa w ust. 3, obejmuje:

1.  w przypadku Polski - emerytury i renty przyznane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118);
2.  w przypadku Danii - systemy emerytalne, których dotyczą przepisy działu I ustawy o opodatkowaniu systemów emerytalnych (pensionsbeskatningsloven).

W świetle powyższego, świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w ramach systemu ubezpieczeń społecznych Danii mogą być opodatkowane zarówno w państwie miejsca zamieszkania, tj. w Polsce, jak i w państwie źródła, tj. w Danii.

Postanowienie w Konwencji, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji, w przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Danii, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień punktu b) niniejszego ustępu.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. b), jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 Konwencji mogą być opodatkowane w Danii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Danii. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Danii.

Jeżeli zgodnie z postanowieniami Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód (art. 22 ust. 1 lit. c) Konwencji).

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że do emerytury otrzymywanej przez Wnioskodawczynię z Danii ma zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 polsko-duńskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Oznacza to, że emerytura jest opodatkowana zarówno w Danii, jak i w Polsce.

Jednakże w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania określoną w art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji (metoda wyłączenia z progresją) w związku z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 8 ww. ustawy, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych ‒ podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz przytoczone przepisy prawne należy wskazać, że dochód Wnioskodawczyni z emerytury duńskiej może być opodatkowany zarówno w Danii, jak i w Polsce. Jednakże, w Polsce należy zastosować tzw. metodę wyłączenia z progresją określoną w art. 22 ust. 1 lit. a) i c) Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku w związku z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody Wnioskodawczyni z tej emerytury duńskiej powinny być uwzględnione w zeznaniu podatkowym w celu określenia tzw. stopy procentowej podatku należnego od pozostałych dochodów. To oznacza, że będą miały wpływ na zobowiązanie podatkowe należne od dochodów uzyskanych w danym roku podatkowym.

W świetle art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Zgodnie z art. 35 ust. 3 tej ustawy zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1e, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

W myśl art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek Urzędu Skarbowego, przy pomocy którego naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zatem, z tytułu świadczenia emerytalnego uzyskiwanego z Danii nie jest zasadne uiszczenie zaliczek miesięcznych w podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym ich potrącanie przez płatnika dokonującego wypłaty emerytury z zagranicy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. … ., …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.