Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.40.2017.2.KG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-14
Teza: uznanie składników majątkowych i niemajątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania czynności ich wniesienia aportem do spółki.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do Organu w dniu 18 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z 21 lutego 2017 r. (data wpływu 27 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania składników majątkowych i niemajątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania czynności ich wniesienia aportem do spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania składników majątkowych i niemajątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania czynności ich wniesienia aportem do spółki. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 lutego 2017 r. (data wpływu 27 lutego 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 9 lutego 2017 r. znak: 2461-IBPP3.4512.40.2017.1.KG.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (uzupełnione pismem z 21 lutego 2017 r.):

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na podstawie wpisu w CEIDG.

Przedmiotem działalności firmy Wnioskodawcy jest transport drogowy towarów i handel artykułami budowlanymi. W praktyce firma składa się z dwóch części wyodrębnionych organizacyjnie, funkcjonalnie i częściowo finansowo, a mianowicie części zajmującej się wykonywaniem usług transportu drogowego międzynarodowego i części zajmującej się handlem materiałami budowlanymi.

Część firmy zajmująca się wykonywaniem usług transportu drogowego międzynarodowego stanowi całość wyodrębnioną organizacyjnie. Usługi wykonywane są przy pomocy samochodów ciężarowych, monitorowanych przez systemy wewnętrzne GPS, obsługiwanych przez pracowników zatrudnionych na umowach o pracę na stanowiskach pracy kierowcy posiadających zaświadczenia A1, którzy dysponują telefonami komórkowymi będącymi własnością firmy.

Firma dysponuje pracownikiem zatrudnionym na stanowisku pracy kierownika do spraw transportu, który w specjalnie wyodrębnionym pomieszczeniu, wyposażonym w zestaw mebli i zestaw komputerowy zajmuje się tylko koordynowaniem działalności transportowej. Działalność transportowa jest prowadzona na podstawie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika i międzynarodowej licencji na przewóz. Samochody wykonujące usługi transportu są objęte ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika.

Funkcjonalne wyodrębnienie tej części firmy przejawia się tym, że przy pomocy mienia, o którym Wnioskodawca pisze wyżej i sił osobowych posiada ona potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy w zakresie transportu drogowego towarowego.

Jeśli chodzi o wyodrębnienie finansowe, wygląda to następująco – jeden z rachunków bankowych firmy służy ewidencjonowaniu tylko jej wpływów z wykonywania usług transportowych.

Ewidencja zdarzeń gospodarczych prowadzona jest w ten sposób, że możliwe jest wyodrębnienie przychodów, gdyż usługi transportowe są fakturowane w odrębnych ciągach faktur i z tego wynikają należności.

Podstawowe koszty usług transportowych też są możliwe do wyodrębnienia – tak na przykład tylko na potrzeby działalności transportowej firma posługuje się kartami paliwowym, za pośrednictwem których płacone są podstawowe koszty związane z transportem i wynika z tego wielkość powiązanych zobowiązań.

W tym roku Wnioskodawca planuje wnieść aportem zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa zajmującą się świadczeniem usług transportu międzynarodowego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za objęcie udziałów w tej spółce.

Aport będzie zawierał:

1.  ciągniki siodłowe z naczepami, wyposażenie biura, zestaw komputerowy, inne urządzenia,
2.  zapas paliwa znajdujący się w zbiorniku stacjonarnym oraz w bakach ciągników,
3.  zobowiązania wynikające między innymi z umów leasingu, kart paliwowych,
4.  należności z wykonanych usług transportowych.

Jeśli chodzi o sprawy pracownicze nastąpi przejście w trybie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę i będzie dotyczyć kierowców i kierownika do spraw organizacji transportu.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wykonująca usługi transportu drogowego dla samodzielnego działania wymaga korzystania z nieruchomości firmy na potrzeby biurowe, parkingowe, a niekiedy garażowe.

Na dzień wniesienia aportem do spółki część przedsiębiorstwa, będzie mogła działać jako podmiot niezależny, samodzielny, posiadający zdolność do samodzielnego działania.

Na dzień wniesienia aportem do spółki część przedsiębiorstwa, będzie funkcjonalnie i organizacyjnie wyodrębniona. Będzie stanowiła wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość lecz bez wyodrębnienia struktur sformalizowanych typu dział, oddział czy pion. Tak więc, będzie funkcjonowało wyposażone biuro spółki, w którym pracownik zatrudniony na stanowisku pracy koordynatora do spraw transportu będzie zajmował się organizacją, koordynowaniem działalności transportowej i załatwianiem wszelkich spraw formalnych związanych z funkcjonowaniem działalności transportowej. Tabor samochodowy będzie obsługiwany przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy kierowców.

Na dzień wniesienia aportem do spółki części przedsiębiorstwa, będzie stanowiła zespół finansowo wyodrębniony. Prowadzona dokumentacja księgowa będzie zawierała ewidencję zdarzeń gospodarczych, która umożliwi wyodrębnienie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z wykonywaniem usług transportowych.

Działalność związana z wykonywaniem usług transportu drogowego będzie posiadała rachunki bankowe, na które będą wpływały należności, a z których będą regulowane zobowiązania.

Po wniesieniu aportem do spółki działalności transportowej spółka będzie prowadziła przede wszystkim działalność transportową. W perspektywie nie wyklucza się prowadzenia działalności w innych obszarach.

W związku z powyższym opisem, w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytania:

1.  Czy opisany przez Wnioskodawcę zespół składników majątkowych i niemajątkowych wykonujący w ramach jego firmy usługi transportu drogowego spełnia wymogi zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
2.  Czy wniesienie aportu w postaci wyżej wymienionego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Opisany przez Wnioskodawcę zespół składników majątkowych i niemajątkowych wykonujący w ramach jego firmy usługi transportu drogowego spełnia wymogi zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wniesienie aportu w postaci wyżej wymienionego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Jak wynika z okoliczności sprawy, firma Wnioskodawcy składa się z dwóch części wyodrębnionych organizacyjnie, funkcjonalnie i częściowo finansowo; a mianowicie części zajmującej się wykonywaniem usług transportu drogowego międzynarodowego i części zajmującej się handlem materiałami budowlanymi. Część firmy zajmująca się wykonywaniem usług transportu drogowego międzynarodowego stanowi całość wyodrębnioną organizacyjnie.

W tym roku Wnioskodawca planuje wnieść aportem zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa zajmującą się świadczeniem usług transportu międzynarodowego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za objęcie udziałów w tej spółce.

Aport będzie zawierał:

1.  ciągniki siodłowe z naczepami, wyposażenie biura, zestaw komputerowy, inne urządzenia.
2.  zapas paliwa znajdujący się w zbiorniku stacjonarnym oraz w bakach ciągników.
3.  zobowiązania wynikające między innymi z umów leasingu, kart paliwowych, .
4.  należności z wykonanych usług transportowych.

Jeśli chodzi o sprawy pracownicze nastąpi przejście w trybie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę i będzie dotyczyć kierowców i kierownika do spraw organizacji transportu.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który ma być przekazany do spółki stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27 e ustawy o VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, na dzień wniesienia aportem do spółki część przedsiębiorstwa, będzie mogła działać jako podmiot niezależny, samodzielny, posiadający zdolność do samodzielnego działania.

O wyodrębnieniu funkcjonalnym można mówić z uwagi na fakt, że przy pomocy posiadanego mienia i sił osobowych część firmy Wnioskodawcy, która ma być przedmiotem aportu posiada potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy w zakresie transportu drogowego towarowego.

Część firmy Wnioskodawcy, która ma być przedmiotem aportu będzie stanowiła wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość, lecz bez wyodrębnienia struktur sformalizowanych typu dział, oddział czy pion. Z opisu sprawy wynika jednak, że na dzień wniesienia aportem do spółki będzie funkcjonowało wyposażone biuro spółki, w którym pracownik zatrudniony na stanowisku pracy koordynatora do spraw transportu będzie zajmował się organizacją, koordynowaniem działalności transportowej i załatwianiem wszelkich spraw formalnych związanych z funkcjonowaniem działalności transportowej. Tabor samochodowy będzie obsługiwany przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy kierowców.

Okoliczności te wskazują, że zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) mający być przedmiotem planowanego aportu do spółki z o.o. posiada cechę zorganizowania w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności (przedsiębiorstwa). Składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne, w tym czynnik ludzki, a więc pracownicy, w funkcjonującym dotychczas przedsiębiorstwie stanowią wyodrębnioną organizacyjnie całość.

Wyodrębnienie na płaszczyźnie finansowej, przejawia się tym, że jeden z rachunków bankowych firmy służy ewidencjonowaniu tylko jej wpływów z wykonywania usług transportowych. Ewidencja zdarzeń gospodarczych prowadzona jest w ten sposób, że możliwe jest wyodrębnienie przychodów, gdyż usługi transportowe są fakturowane w odrębnych ciągach faktur i z tego wynikają należności. Podstawowe koszty usług transportowych też są możliwe do wyodrębnienia – np. tylko na potrzeby działalności transportowej firma posługuje się kartami paliwowym, za pośrednictwem których płacone są podstawowe koszty związane z transportem i wynika z tego wielkość powiązanych zobowiązań. Prowadzona dokumentacja księgowa będzie zawierała ewidencję zdarzeń gospodarczych, która umożliwi wyodrębnienie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z wykonywaniem usług transportowych. Działalność związana z wykonywaniem usług transportu drogowego będzie posiadała rachunki bankowe, na które będą wpływały należności a z których będą regulowane zobowiązania.

Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, należy stwierdzić, że opisany zespół składników majątkowych i niemajątkowych wykonujący usługi transportu drogowego, mający być przedmiotem aportu, stanowi w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy wskazują, że część przedsiębiorstwa zajmująca się świadczeniem usług transportu stanowi organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych (działalność transportu drogowego), który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W ocenie Organu, w przedmiotowej sprawie konieczność korzystania przez część przedsiębiorstwa wykonującą usługi transportu drogowego z nieruchomości firmy Wnioskodawcy na potrzeby biurowe, parkingowe, a niekiedy garażowe nie wyklucza uznania, że mamy do czynienia z aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Trzeba podkreślić, że w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji. Istotne jest, aby na bazie nabytego majątku nabywca mógł kontynuować dotychczasową działalność zbywcy (z opisu sprawy wynika, że z taką sytuacją w opisanym przypadku niewątpliwie będziemy mieli do czynienia).

W konsekwencji, planowana czynność wniesienia aportem do spółki zespołu składników majątkowych i niemajątkowych stanowiąca zorganizowaną część przedsiębiorstwa, będzie – zgodnie z cytowanym wyżej art. 6 pkt 1 – wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.