Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.69.2017.2.ICz
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-21
Teza: Opodatkowanie w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2017 r. czynności pomocniczych wykonywanych do usług finansowych w ramach modelu biznesowego odpowiadającego określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; stawka-stawki podatku; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 marca 2017r. (data wpływu 4 kwietnia 2017r.), uzupełnionym pismem z 23 czerwca 2017 r. (data wpływu 27 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2017 r. czynności pomocniczych wykonywanych do usług finansowych w ramach modelu biznesowego odpowiadającego określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych jest:

*   **prawidłowe** w kwestii Umowy o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą (umowa nr 2),
*   **nieprawidłowe** w zakresie wykonywania czynności w ramach pozostałych umów.

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2017 r. czynności pomocniczych wykonywanych do usług finansowych w ramach modelu biznesowego odpowiadającego określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 czerwca 2017 r. (data wpływu 27 czerwca 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 czerwca 2017r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.69.2017.1.ICz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – „X” - jest spółką działającą w ramach grupy kapitałowej Banku P. (dalej Bank). Działalność „X” polega na wykonywaniu w imieniu i na rzecz Banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych oraz czynności faktycznych związanych z działalnością bankową, o których mowa w prawie bankowym.

W ramach zawartych z Bankiem umów, „X” prowadzi centrum telefoniczne, które stanowi alternatywny kanał dostępu dla obecnych i potencjalnych klientów Banku. Kanał telefoniczny umożliwia niezbędny kontakt pomiędzy klientami a Bankiem, wykorzystywany zarówno w celu obsługi obecnych klientów jak i w celu zdobywania nowych klientów i przedstawiania im oferty Banku.

Czynności wykonywane przez „X” zostały zlecone przez Bank ze względów biznesowych, jednak z punktu widzenia klientów stanowią element oferty oraz działalności bankowej prowadzonej przez Bank i są postrzegane jako działania samego Banku. Klient nie ponosi na rzecz „X” żadnych opłat, nie wiąże go również z Wnioskodawcą żadna umowa. Przyjęty powyżej model biznesowy odpowiada określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych, unormowanych w u.p.b.

Zgodnie z tymi regulacjami:

1.  Bank odpowiada za działania „X” jak za własne działania, a odpowiedzialności tej nie można ograniczyć (art. 6b ust. 2 u p.b );
2.  Bank i „X” powinni posiadać plany działania zapewniające ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności (art. 6c ust. 1 pkt 1 u.p.b. ),
3.  należy zapewnić, aby powierzenie wykonywania czynności nie wpłynęło niekorzystnie na prowadzenie przez Bank działalności zgodnie z przepisami prawa, ostrożne i stabilne zarządzenie Bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej Banku, możliwości wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta oraz ochronę tajemnicy prawnie chronionej (art. 6c ust.1 pkt 2 u.p.b. );

„X” świadczy na rzecz Banku swoje usługi na podstawie umów opisanych szczegółowo poniżej:

1.  Umowa o świadczenie usług w ramach programu retencyjnego:
    *   proponowanie Klientom Banku, którzy zgłosili zamiar rozwiązania umowy z Bankiem nowych warunków współpracy, mających na celu zatrzymanie ich w Banku, przypominanie o aktywacji usług i produktów bankowych
2.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą
    *   wykonywanie akcji wychodzących realizowanych do Klientów Banku, tj. połączenia telefoniczne wychodzące.
    *   wysyłki sms.
    *   wysyłki nagród w konkursach realizowanych przez Bank.W ramach akcji telefonicznych przeprowadzane są ankiety satysfakcji I reputacji, pozyskiwanie rekomendacji obsługa programu rabatowego galeria rabatów, akcje informacyjne oraz umawianie spotkań Klientów Banku z Doradcami w Oddziałach Banku.
3.  Umowa agencyjna o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisów bankowości elektronicznej oraz helpdesku aplikacji bankowych i wewnątrzbankowych
    *   przyjmowanie dyspozycji (zlecenia przelewów) od Klientów Banku i wprowadzanie przez Pracowników „X” do systemów informatycznych,
    *   udzielanie informacji Klientom Banku o sposobach uruchomienia, instalacji i aktywowania Kanałów Elektronicznego Dostępu, autoryzacji dyspozycji Klientów, wymaganiach sprzętowych, na temat zasad bezpiecznego korzystania z systemów, konfiguracji przeglądarek i oprogramowania do prawidłowego korzystania z systemów, o produktach bankowych,
    *   przyjmowanie dyspozycji i zleceń Klientów odnośnie blokady/odblokowania metod autoryzacji, ustalania hasła startowego, zmiany numeru zaufanego do kontaktów w ramach usługi bankowej,
    *   realizacja procedur bezpieczeństwa oraz związanych z informowaniem Klientów o potencjalnych zagrożeniach,
    *   testowanie nowych lub zmienianych funkcjonalności systemu.
4.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisu bankowości elektronicznej, poczty elektronicznej oraz czynności Back Office:
    *   przyjmowanie dyspozycji i wprowadzanie do systemów informatycznych przez Pracowników „X” od Klientów Banku odnośnie wykonania lub modyfikacji przelewu, zmiany prowadzonego rachunku, uaktywnienia kodów, otwierania prolongaty oraz zamknięcia lokat, ustanowienia PIN, anulowania hasła odblokowania serwisów, zmiany dostępnych limitów, przyjęcia reklamacji.
    *   przyjmowanie wniosków o wydanie kart. udzielenie pożyczki, otwarcie rachunku.
    *   udzielanie informacji na temat salda rachunków, historii dokonanych operacji, oferty produktowej Banku, o statusach złożonych przez Klienta wniosków,
    *   udzielanie odpowiedzi na pisemne zapytania Klientów.
5.  Umowa o świadczenie usług windykacyjnego postępowania wyjaśniającego:
    *   wykonywanie czynności windykacyjnych względem dłużników (w formie kontaktu korespondencyjnego, telefonicznego bez pobierania środków pieniężnych z tytułu spłat wierzytelności),
    *   analiza możliwości finansowych dłużnika pod kątem określenia optymalnych z punktu widzenia obu zainteresowanych Stron zmian istniejących warunków zapłaty roszczeń Banku,
    *   wykonywanie czynności związanych z wysyłką korespondencji oraz archiwizacją dokumentacji i danych.
6.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze informacyjnego serwisu telefonicznego - Infolinii
    *   udzielanie obecnym i potencjalnym Klientom Banku informacji nt. oferty produktów bankowych kont osobistych, rachunków bieżących i pomocniczych, lokat terminowych, produktów rozliczeniowych, oferty funduszy i pakietów inwestycyjnych, produktów karłowych, ubezpieczeń do produktów, oferty kredytów i pożyczek, oferty alternatywnych kanałów dostępu do usług i produktów bankowych, informacji nt. tabel opłat i prowizji, kursów walut, oprocentowania depozytów i kredytów,
    *   przyjmowanie wniosków o wydanie kart bankowych, przyznanie pożyczki lub o korzystanie z innych produktów będących w ofercie Banku.
7.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze Klientów korzystających z kart płatniczych
    *   przyjmowanie przez Pracowników „X” od Klientów Banku a następnie wprowadzanie do systemów informatycznych dyspozycji i zleceń dotyczących aktywacji kart, odblokowania i blokowania kart, zmiany parametrów autodebetu. zamówienia kart po zastrzeżeniu, odświeżanie limitów transakcyjnych na kartach, podniesienie limitu na kartach,
    *   informacje udzielane Klientom Banku oraz Pracownikom Oddziałów Banku dotyczące transakcji wykonanych przy użyciu kart (powód odmowy, kwota, miejsce, data), stanu zadłużenia karty, salda dostępnego na karcie, rodzaju i kwocie naliczonych prowizji, cyklu rozliczeniowego na kartach.
8.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności technicznych i informacyjnych związanych z obsługą dystrybucji jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych przez Bank
    *   udzielanie Klientom Banku informacji o stanie kont funduszy inwestycyjnych i innych produktach inwestycyjnych opartych o jednostki uczestnictwa oraz o operacjach dokonanych na tych kontach, przyjęciu do realizacji oraz realizacji złożonego zlecenia lub o odrzuceniu złożonego zlecenia,
    *   przyjmowanie dyspozycji i zleceń Klientów Banku dotyczących funduszy i innych produktów inwestycyjnych, otwarcia konta w fundusz wraz z dokonaniem przelewu tytułem nabycia jednostek uczestnictwa funduszy, dokonania przelewu tytułem wpłaty na rachunek funduszu, otwarcia kolejnych umów.

W odniesieniu do wyżej wymienionych i opisanych umów oraz usług, Wnioskodawca dysponuje interpretacją indywidualną z 29 marca 2011 r (IBPP3/443-994/10/IK), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził stanowisko „X” , że usługi te podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

Dodatkowo „X” wykonuje na rzecz Banku niżej opisane czynności na podstawie umów zawartych po wystąpieniu z w/w wnioskiem o interpretację:

1.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi telefonicznego serwisu - Infolinii Bankowości Osobistej Premium
    *   udzielanie Klientom Banku informacji nt. oferty produktów bankowych kont osobistych rachunków bieżących i pomocniczych lokat terminowych, produktów rozliczeniowych, oferty funduszy i pakietów inwestycyjnych, produktów karłowych ubezpieczeń do produktów, oferty kredytów i pożyczek, oferty alternatywnych kanałów dostępu do usług i produktów bankowych, informacji nt. tabel opłat i prowizji kursów walut oprocentowania depozytów i kredytów, ustanowienia PIN anulowania hasła, odblokowania serwisów, zmiany dostępnych limitów, przyjęcia reklamacji,
    *   przyjmowanie wniosków o wydanie kart bankowych, przyznanie pożyczki lub o korzystanie z innych produktów będących w ofercie Banku, wykonania lub modyfikacji przelewu, zmiany prowadzonego rachunku, uaktywnienia kodów, otwierania prolongaty oraz zamknięcia lokat
    *   udzielanie informacji na temat salda rachunków, historii dokonanych operacji, oferty produktowej Banku, o statusach złożonych przez Klienta wniosków
2.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi Produktów Bankowości Transakcyjnej dla Klientów Banku
    *   przyjmowanie i rejestracja w systemach informatycznych zgłoszeń Klientów Banku w zakresie rachunków bankowych, sald, historii operacji, blokad na rachunkach, zestawień obrotów zapytań dotyczących transakcji, ich księgowania, rozliczania oraz powodów odrzucenia transakcji,
    *   przyjmowania i przekazywanie do Banku zgłoszeń dotyczących przygotowania wyciągów bankowych, opinii bankowych, potwierdzeń sald. raportów dla audytora.
    *   udzielanie informacji w zakresie wysłanych i otrzymanych transakcji, kart płatniczych, kursów walut, tabeli opłat i prowizji, rozliczeń dotyczących czeków, oferty produktów i usług Banku,
    *   wsparcie obsługi reklamacji, wniosków Klientów
3.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie Pożyczek
    *   współpraca Banku i „X” w związku z udzielaniem przez Bank pożyczki - bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowych.
4.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie kredytów na zakup nieruchomości współpraca Banku i „X” w związku z udzielaniem przez Bank kredytów na zakup, budowę lokali mieszkalnych i domów jednorodzinnych osobom fizycznym (konsumentom) - bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowych.

„X” oraz Bank rozważają ponadto podjęcie współpracy w zakresie wykonywania przez „X” następujących czynności:

1.  Projekt sprzedaży pożyczek oraz kart kredytowych, który umożliwia zawieranie umów sprzedaży na poziomie Cali Center bez konieczności podpisywania umowy w Oddziale Banku
    *   sprawdzenie dostępności oferty pożyczki/karty dla Klienta Banku,
    *   kalkulacja rat pożyczki/kredytu,
    *   wypełnienie wniosku wspólnie z klientem Banku
    *   weryfikacja danych/badanie zdolności kredytowej,
    *   przesłanie umowy do Klienta Banku via mail
2.  Projekt obsługi Klientów Banku za pomocą nowoczesnych kanałów komunikacji, tj. chat oraz video.

W piśmie uzupełniającym z 23 czerwca 2017r. Wnioskodawca wyjaśnił co następuje:

Wnioskodawca – „X” Sp. z o.o. (dalej Wnioskodawca albo „X”) - jest spółką działającą w ramach grupy kapitałowej Banku P. (dalej Bank) Działalność „X” polega na wykonywaniu w imieniu i na rzecz Banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych oraz czynności faktycznych związanych z działalnością bankową, o których mowa w prawie bankowym. Obecnie świadczone przez Spółkę usługi podlegają zwolnieniu z podatku VAT (z wyłączeniem czynności telemarketingowych oraz szkoleniowych) na postawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualnej wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 marca 2011 r., znak: IBPP3/443-994/10/IK.

W ramach zawartych z Bankiem umów, „X” prowadzi centrum telefoniczne, które stanowi alternatywny kanał dostępu dla obecnych i potencjalnych klientów Banku Kanał telefoniczny umożliwia niezbędny kontakt pomiędzy klientami a Bankiem, wykorzystywany zarówno w celu obsługi obecnych klientów jak i w celu zdobywania nowych klientów i przedstawiania im oferty Banku.

Czynności wykonywane przez „X” zostały zlecone przez Bank ze względów biznesowych, jednak z punktu widzenia klientów stanowią element oferty oraz działalności bankowej prowadzonej przez Bank i są postrzegane jako działania samego Banku. Klient nie ponosi na rzecz „X” żadnych opłat, nie wiąże go również z Wnioskodawcą żadna umowa. Przyjęty powyżej model biznesowy odpowiada określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych, unormowanych w u.p.b.

Zgodnie z tymi regulacjami;

1.  Bank odpowiada za działania „X” jak za własne działania, a odpowiedzialności tej nie można ograniczyć (art. 6b ust. 2 u.p.b.);
2.  Bank i „X” powinni posiadać plany działania zapewniające ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności (art. 6c ust. 1 pkt 1 u.p.b.);
3.  należy zapewnić, aby powierzenie wykonywania czynności nie wpłynęło niekorzystnie na prowadzenie przez Bank działalności zgodnie z przepisami prawa,

ostrożne i stabilne zarządzenie Bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej Banku, możliwości wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta oraz ochronę tajemnicy prawnie chronionej (art. 6c ust. 1 pkt 2 u.p.b.);

„X” świadczy na rzecz Banku swoje usługi na podstawie umów opisanych szczegółowo poniżej

1.  Umowa o świadczenie usług w ramach programu retencyjnego:
    *   proponowanie Klientom Banku, którzy zgłosili zamiar rozwiązania umowy z Bankiem nowych warunków współpracy, mających na celu zatrzymanie ich w Banku, przypominanie o aktywacji usług i produktów bankowych.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych. Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, m.in. przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów, ustanowienia, modyfikacji i usunięcia zleceń automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą kredytową, zgody na obciążenie rachunku w formie, polecenia zapłaty, wykonywania dyspozycji otwierania i zamknięcia lokat terminowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
2.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą:
    *   wykonywanie akcji wychodzących realizowanych do Klientów Banku, tj. połączenia telefoniczne wychodzące,
    *   wysyłki sms,
    *   wysyłki nagród w konkursach realizowanych przez Bank.W ramach akcji telefonicznych przeprowadzane są ankiety satysfakcji i reputacji, pozyskiwanie rekomendacji, obsługa programu rabatowego galeria rabatów, akcje informacyjne oraz umawianie spotkań Klientów Banku z Doradcami w Oddziałach Banku. Usługa polegająca na reklamowaniu produktów bankowych. Usługa obecnie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
3.  Umowa agencyjna o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisów bankowości elektronicznej oraz helpdesku aplikacji bankowych i wewnątrzbankowych:
    *   przyjmowanie dyspozycji (zlecenia przelewów) od Klientów Banku i wprowadzanie przez Pracowników „X” do systemów informatycznych,
    *   udzielanie informacji Klientom Banku o sposobach uruchomienia, instalacji i aktywowania Kanałów Elektronicznego Dostępu, autoryzacji dyspozycji Klientów, wymaganiach sprzętowych, na temat zasad bezpiecznego korzystania z systemów, konfiguracji przeglądarek i oprogramowania do prawidłowego korzystania z systemów, o produktach bankowych.
    *   przyjmowanie dyspozycji i zleceń Klientów odnośnie blokady/odblokowania metod autoryzacji, ustalania hasła startowego, zmiany numeru zaufanego do kontaktów w ramach usługi bankowej.
    *   realizacja procedur bezpieczeństwa oraz związanych z informowaniem Klientów o potencjalnych zagrożeniach.
    *   testowanie nowych lub zmienianych funkcjonalności systemu.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, m.in przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów (odpowiedź na pytanie nr 5).
4.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisu bankowości elektronicznej, poczty elektronicznej oraz czynności Back Office.
    *   przyjmowanie dyspozycji i wprowadzanie do systemów informatycznych przez Pracowników „X” od Klientów Banku odnośnie wykonania lub modyfikacji przelewu, zmiany prowadzonego rachunku, uaktywnienia kodów, otwierania, prolongaty oraz zamknięcia lokat, ustanowienia PIN, anulowania hasła, odblokowania serwisów, zmiany dostępnych limitów, przyjęcia reklamacji,
    *   przyjmowanie wniosków o: wydanie kart, udzielenie pożyczki, otwarcie rachunku,
    *   udzielanie informacji na temat salda rachunków, historii dokonanych operacji, oferty produktowej Banku, o statusach złożonych przez Klienta wniosków,
    *   udzielanie odpowiedzi na pisemne zapytania Klientów.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych. Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min. przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów, ustanowienia, modyfikacji i usunięcia zleceń automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą kredytową, zgody na obciążenie rachunku w formie, polecenia zapłaty, wykonywania dyspozycji otwierania i zamknięcia lokat terminowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
5.  Umowa o świadczenie usług windykacyjnego postępowania wyjaśniającego:
    *   wykonywanie czynności windykacyjnych względem dłużników (w formie kontaktu korespondencyjnego, telefonicznego bez pobierania środków pieniężnych z tytułu spłat wierzytelności).
    *   analiza możliwości finansowych dłużnika pod kątem określenia optymalnych z punktu widzenia obu zainteresowanych Stron zmian istniejących warunków zapłaty roszczeń Banku.
    *   wykonywanie czynności związanych z wysyłką korespondencji oraz archiwizacją dokumentacji i danych.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych. Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r, o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min. informowanie o stanie zadłużenia, negocjowanie warunków spłaty zadłużenia, (odpowiedź na pytanie nr 5).
6.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze informacyjnego serwisu telefonicznego - Infolinii:
    *   udzielanie obecnym i potencjalnym Klientom Banku informacji nt. oferty produktów bankowych: kont osobistych, rachunków bieżących i pomocniczych, lokat terminowych, produktów rozliczeniowych, oferty funduszy i pakietów inwestycyjnych, produktów kartowych, ubezpieczeń do produktów, oferty kredytów i pożyczek, oferty alternatywnych kanałów dostępu do usług i produktów bankowych, informacji nt. tabel opłat i prowizji, kursów walut, oprocentowania depozytów i kredytów,
    *   przyjmowanie wniosków o: wydanie kart bankowych, przyznanie pożyczki lub o korzystanie z innych produktów będących w ofercie Banku.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, (odpowiedź na pytanie nr 1) Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min. informowanie Klientów o warunkach korzystania z produktów bankowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
7.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze Klientów korzystających z kart płatniczych:
    *   przyjmowanie przez Pracowników „X” od Klientów Banku a następnie wprowadzanie do systemów informatycznych dyspozycji i zleceń dotyczących aktywacji kart, odblokowania i blokowania kart, zmiany parametrów autodebetu, zamówienia kart po zastrzeżeniu, odświeżanie limitów transakcyjnych na kartach, podniesienie limitu na kartach.
    *   informacje udzielane Klientom Banku oraz Pracownikom Oddziałów Banku dotyczące transakcji wykonanych przy użyciu kart (powód odmowy, kwota, miejsce, data), stanu zadłużenia karty, salda dostępnego na karcie, rodzaju i kwocie naliczonych prowizji, cyklu rozliczeniowego na kartach.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min. przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów, ustanowienia, modyfikacji i usunięcia zleceń automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą kredytową, przyjmowanie i wykonywanie dyspozycji zablokowania kart płatniczych oraz kredytowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
8.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności technicznych i informacyjnych związanych z obsługą dystrybucji jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych przez Bank:
    *   udzielanie Klientom Banku informacji o stanie kont funduszy inwestycyjnych i innych produktach inwestycyjnych opartych o jednostki uczestnictwa oraz o operacjach dokonanych na tych kontach, przyjęciu do realizacji oraz realizacji złożonego zlecenia lub o odrzuceniu złożonego zlecenia.
    *   przyjmowanie dyspozycji i zleceń Klientów Banku dotyczących funduszy i innych produktów inwestycyjnych, otwarcia konta w fundusz wraz z dokonaniem przelewu tytułem nabycia jednostek uczestnictwa funduszy, dokonania przelewu tytułem wpłaty na rachunek funduszu, otwarcia kolejnych umów.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min informowanie Klientów o warunkach korzystania z produktów bankowych, (odpowiedź na pytanie nr 5). W odniesieniu do umów oraz usług wymienionych i opisanych w punktach 1, 3-8 powyżej, Wnioskodawca dysponuje interpretacją indywidualną z dnia 29 marca 2011 r. (IBPP3/443-994/10/IK), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził stanowisko „X” , że usługi te podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług. Dodatkowo „X” wykonuje na rzecz Banku niżej opisane czynności na podstawie umów zawartych po wystąpieniu z ww. wnioskiem o interpretację.
9.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi telefonicznego serwisu - Infolinii Bankowości Osobistej Premium:
    *   udzielanie Klientom Banku informacji nt. oferty produktów bankowych: kont osobistych, rachunków bieżących i pomocniczych, lokat terminowych, produktów rozliczeniowych, oferty funduszy i pakietów inwestycyjnych, produktów kartowych. ubezpieczeń do produktów, oferty kredytów i pożyczek, oferty alternatywnych kanałów dostępu do usług i produktów bankowych, informacji nt. tabel opłat i prowizji, kursów walut, oprocentowania depozytów i kredytów, ustanowienia PIN. anulowania hasła, odblokowania serwisów, zmiany dostępnych limitów, przyjęcia reklamacji.
    *   przyjmowanie wniosków o wydanie kart bankowych, przyznanie pożyczki lub o korzystanie z innych produktów będących w ofercie Banku, wykonania lub modyfikacji przelewu, zmiany prowadzonego rachunku, uaktywnienia kodów, otwierania, prolongaty oraz zamknięcia lokat.
    *   udzielanie informacji na temat salda rachunków, historii dokonanych operacji, oferty produktowej Banku, o statusach złożonych przez Klienta wniosków.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów, ustanowienia, modyfikacji i usunięcia zleceń automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą kredytową, zgody na obciążenie rachunku w formie, polecenia zapłaty, wykonywania dyspozycji otwierania i zamknięcia lokat terminowych, przyjmowanie i wykonywanie dyspozycji zablokowania kart płatniczych oraz kredytowych, (odpowiedź na pytanie nr 5).
10.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi Produktów Bankowości Transakcyjnej dla Klientów Banku:
    *   przyjmowanie i rejestracja w systemach informatycznych zgłoszeń Klientów Banku w zakresie rachunków bankowych, sald. historii operacji, blokad na rachunkach, zestawień obrotów, zapytań dotyczących transakcji. Ich
    *   księgowania, rozliczania oraz powodów odrzucenia transakcji,
    *   przyjmowania i przekazywanie do Banku zgłoszeń dotyczących przygotowania wyciągów bankowych, opinii bankowych, potwierdzeń sald. raportów dla audytora.
    *   udzielanie informacji w zakresie wysłanych i otrzymanych transakcji, kart płatniczych, kursów walut, tabeli opłat i prowizji, rozliczeń dotyczących czoków, oferty produktów i usług Banku,
    *   wsparcie obsługi reklamacji, wniosków Klientów.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, m.in. informowanie Klientów o warunkach korzystania z produktów bankowych, nt. kursów walut, opłat i prowizji (odpowiedź na pytanie nr 5).
11.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie Pożyczek:
    *   współpraca Banku l „X” W związku z udzielaniem przez Bank pożyczki — bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowychUsługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów I usług, (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, m.in. wsparcie procesu udzielania pożyczek gotówkowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
12.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie kredytów na zakup nieruchomości:
    *   współpraca Banku i „X” w związku z udzielaniem przez Bank kredytów na zakup, budowę lokali mieszkalnych i domów jednorodzinnych osobom fizycznym (konsumentom) - bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowych.Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług, (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności są wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min wsparcie procesu udzielania kredytów na nieruchomości (odpowiedź na pytanie nr 5). „X” oraz Bank rozważają ponadto podjęcie współpracy w zakresie wykonywania przez „X” następujących czynności:

1.  Projekt sprzedaży pożyczek oraz kart kredytowych, który umożliwia zawieranie umów sprzedaży na poziomie Cali Center, bez konieczności podpisywania umowy w Oddziale Banku
    *   sprawdzenie dostępności oferty pożyczki/karty dla Klienta Banku.
    *   kalkulacja rat pożyczki/kredytu.
    *   wypełnienie wniosku wspólnie z klientem Banku.
    *   weryfikacja danych/badanie zdolności kredytowej.
    *   przesłanie umowy do Klienta Banku via mailUsługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych. Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy 7 dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 1). Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względom Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, a w szczególności z korzystaniem z pożyczek gotówkowych oraz kart kredytowych (odpowiedź na pytanie nr 5).
2.  Projekt obsługi Klientów Banku za pomocą nowoczesnych kanałów komunikacji, tj. chat oraz video Usługa stanowi element niezbędny oraz właściwy do wykonywania usługi finansowej polegającej na prowadzeniu rachunku bankowego oraz oferowaniu produktów bankowych Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.(odpowiedź na pytanie nr 1) Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku prowadzą do przeniesienia środków pieniężnych Banku na rzecz Klienta i odwrotnie, wpływają na wielkość ich należności względem Banku i odwrotnie (zmiana sytuacji finansowej), a także zmianę jego sytuacji prawnej w związku korzystaniem z produktów bankowych, min. przyjmowanie od Klientów dyspozycji i zlecenia przelewów, ustanowienia, modyfikacji i usunięcia zleceń automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą kredytową, zgody na obciążenie rachunku w formie, polecenia zapłaty, wykonywania dyspozycji otwierania i zamknięcia lokat terminowych, zastrzegania kart (odpowiedź na pytanie nr 5).

Usługi dotychczas świadczone (z wyjątkiem usług telemarketingowych oraz szkoleniowych) oraz usługi, które Spółka zamierza Świadczyć w przyszłości stanowią odrębną całość obejmującą funkcje charakterystyczne dla usługi finansowej tj. wypełniają specyficzne i istotne funkcje usługi finansowej Klienci Banku nie mają nawet świadomości, że rozmowy z nimi prowadzone oraz sprawy przez nich zgłaszane są obsługiwane przez Pracowników Spółki, a nie Banku (odpowiedź na pytanie nr 2).

Usługi świadczone przez Spółkę dla Banku realizowane są na podstawie Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe, przepis art. 6a regulujący kwestie outsourcingu (odpowiedź na pytanie nr 3).

Czynności wykonywane w ramach wymienionych umów nie obejmują usług doradztwa, wskazano w art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (odpowiedź na pytanie nr 4).

Spółka wykonując usługi na podstawie zawartych z Bankiem umów, nie przejmuje na siebie odpowiedzialności za realizację zmian prawnych i finansowych wobec Klientów Banku (odpowiedź na pytanie nr 6).

Czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku są usługami pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych, Spółka nie jest stroną umowy dotyczącej produktów finansowych. Zadaniem Spółki jest takie działanie, aby doprowadzić strony (Bank - Klient) do zawarcia umowy Spółka nie przejmuje odpowiedzialności za realizację zmian prawnych oraz finansowych Klientów Banku (odpowiedź na pytanie nr 7).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego czynności, wykonywane przez „X” na rzecz Banku także w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2017 r. korzystać będą ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego czynności wykonywane przez „X” na rzecz Banku także od 1 lipca 2017 r. korzystać będą ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u p t u ).

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 135 ust 1 lit d dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz U UE L.2006 3478 1. dalej dyrektywa 2006/112) państwa członkowskie zwalniają transakcje łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności W myśl art. 135 ust. 1 lit b dyrektywy 2006/112 państwa członkowskie zwalniają transakcji łącznie z pośrednictwem dotyczące udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 u p.t u. zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę". Na podstawie art. 43 ust 1 pkt 40 u p t u. zwalnia się od podatku „usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”. Dodatkowo, na gruncie stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia niniejszego wniosku, stosownie do art. 43 ust. 13 u.p.t.u. zwalnia się od podatku świadczenie usług stanowiących element usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41 u.p.t u , które same stanowią odrębną całość i są właściwe oraz niezbędne do świadczenia usług zwolnionych zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41 Należy zwrócić uwagę, że dyrektywa 2006/112 nie reguluje odrębnie zwolnienia usług stanowiących element usług finansowych Zwolnienie tzw. usług pomocniczych wynika bowiem z powołanego wyżej art. 135 ust 1 Dyrektywy 2006/112 oraz jest kształtowane przez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Polską regulację w tym zakresie rozpatrywać należy w kategoriach nadania waloru normatywnego przesłankom zwolnienia usług pomocniczych do usług finansowych ukształtowanym w orzecznictwie TSUE (wyinterpretowanym z dyrektywy 2006/112). W związku z tym należy uznać, że art. 43 ust. 13 u.p.t.u. stanowi tzw. superfluum ustawowe i powiela zwolnienia opisane w poszczególnych punktach powołanego wyżej art. 43 ust. 1 u.p.t.u., stąd też ustawodawca zdecydował się na jego uchylenie.

Zakres zwolnienia usług pomocniczych do usług finansowych został w szczególności ukształtowany w wyroku TSUE z 5 czerwca 1997 r w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) W świetle tego orzeczenia zwolnienie usług finansowych przewidziane przez dyrektywę 2006/112 obejmuje także świadczenie usług pomocniczych do tych usług, jeśli stanowią odrębną całość i pełnią specyficzne, istotne funkcje zwolnionej usługi finansowej - .services (\`(...)\`) form a distinct whole, fulfilling in effect the specific, essential functions of the said services" Chodzi bowiem o to, aby podmioty działające w sektorze usług finansowych miały swobodę wyboru modelu organizacyjnego, w ramach którego podjęcie decyzji o zaangażowaniu podmiotów trzecich (outsourcing) nie powinno mieć przełożenia na skutki podatkowe w VAT (zob. pkt 68 wyroku TSUE z 4 maja 2006 r w sprawie C-169/04 Abbey National).

Opierając się na tych wytycznych polski ustawodawca expressis verbis wprowadził do systemu zwolnień przedmiotowych art. 43 ust 13 u.p.t.u., na gruncie którego zwalnia się usługi pomocnicze (z wyjątkami), o ile stanowią odrębną całość, są właściwe i niezbędne do świadczenia usług zwolnionych. Mimo użycia nieco innego języka należały przyjąć, że w istocie zakres zwolnienia usług pomocniczych wyznaczonych przez orzecznictwo TSUE co do zasady nie różni się od zakresu zwolnienia tych usług wynikającego z art. 43 ust. 13 u.p.t.u. W obu przypadkach centralnym elementem tego zwolnienia jest wymóg, aby dana usługa miała charakter zwolnionej usługi finansowej, stanowiła tę usługę (stawała się tą usługą): pełniła specyficzne, istotne funkcje usługi finansowej (język TSUE) / była właściwa (tj. „mająca cechy danego gatunku, grupy przedmiotów czy zjawisk” - zob. Słownik Języka Polskiego) i niezbędna do świadczenia usługi zwolnionej (język ustawy).

Na marginesie jedynie warto odnotować, że w orzecznictwie sądów administracyjnych spotkać się można z poglądem, na gruncie którego art. 43 ust. 13 u p.t.u. stanowi rozszerzenie zakresu zwolnienia z Dyrektywy 2006/112 {zob. przykładowo wyrok NSA z 8 maja 2012 r. (I FSK 268/12) w zakresie, w jakim dotyczy usług ubezpieczeniowych. Problem ten nie ma jednak znaczenia w niniejszej sprawie, „X” świadczy bowiem na rzecz Banku usługi pomocnicze do usług finansowych (a nie ubezpieczeniowych).

W ocenie Wnioskodawcy usługi świadczone przez „X” przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego odpowiadają przesłankom zwolnienia zarówno z art. 43 ust 13 u.p.t.u. jak i art. 135 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w rozumieniu orzeczenia TSUE w sprawie SDC. Usługi te polegają na zapewnieniu telefonicznego kanału dostępu do usług świadczonych przez Bank (zarówno obecnych jak i potencjalnych). Zakres tych usług, precyzyjnie wskazany we wniosku o wydanie interpretacji, prowadzi do konkluzji, że mają one w istocie charakter usługi finansowej świadczonej przez Bank (czy to udzielania pożyczek i kredytów, czy też przyjmowania depozytów). Trzeba pamiętać, że (przykładowo) na usługę kredytową składa się kilka elementów spośród których istotną rolę odgrywają komunikacja z kredytobiorcą, rejestracja danych klienta, przyjmowanie dyspozycji, dokonywanie zmian w systemie informatycznym, wyjaśnianie ewentualnego stanu zadłużenia itd. Jeśli funkcją usług kredytowych jest udzielenie i obsługa kredytu bankowego, to funkcja ta realizowana jest także dzięki usługom opisanym we wniosku o wydanie interpretacji złożonym przez „X” w niniejszej sprawie.

Jednocześnie trzeba zauważyć, że usługi świadczone na rzecz Banku są w istocie postrzegane przez klientów jako usługi finansowe świadczone przez Bank. Usługi „X” prowadzą przy tym do wykonania usługi finansowej przez Bank. W tym sensie dzielą ich charakter prawny.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na pogląd, zgodnie z którym usługi o „technicznym” charakterze nie mogą podlegać zwolnieniu przedmiotowemu z podatku, ponieważ nie mają charakteru zwolnionych usług finansowych. Wynika to m.in z orzeczenia TSUE z 28 lipca 2011 r. w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oy - zob pkt 24 uzasadnienia: ,,(\`(...)\`)należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu wspomnianej dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego (\`(...)\`)”. Stanowisko to można oprzeć również na obowiązującym jeszcze art. 43 ust. 13 u.p.t.u., który wymaga, aby usługa pomocnicza miała charakter „właściwy" do zwolnionej usługi finansowej, tj. miała cechy tej usługi zwolnionej (waloru takiego nie można przypisać usługom mającym wyłącznie charakter techniczny).

Trzeba również zwrócić uwagę na wyrok TSUE z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 dotyczący usług call-center świadczonych na rzecz instytucji finansowych. Trybunał uznał w nim, że rozpatrywane na gruncie przedstawionego stanu faktycznego sprawy usługi mają charakter administracyjno-techniczny, nie zmieniają sytuacji prawnej ani finansowej stron i nie skutkują zrealizowaniem znamion zwolnionych usług finansowych.

Odnosząc te rozważania do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w niniejszej sprawie należy jednak uznać, że usługi świadczone przez „X” na rzecz Banku zawierają elementy, które powinny być kwalifikowane jako czynniki zmieniające sytuację prawną i finansową zarówno klienta jak i Banku. Przykładowo „X” negocjuje warunki oferty z klientem (w ramach kryteriów ustalonych uprzednio z Bankiem), przyjmuje wnioski o udzielenie pożyczki i przyznanie karty kredytowej, przyjmuje i wykonuje dyspozycje zlecenia przelewów pieniężnych, dyspozycje ustanowienia, zmodyfikowania i usunięcia zlecenia automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą banku lub zgody na obciążanie rachunku w formie polecenia zapłaty, dyspozycje otwarcia i zamknięcia lokat terminowych, dyspozycje zablokowania kart płatniczych.

Usług „X” nie można przy tym również określić jako usług wyłącznie marketingowych, mających na celu promocję usług Banku. Czynności pracowników „X” mają na celu nie tylko zachęcenie klientów do skorzystania z oferty Banku, ale także polegają na podjęciu działań w celu skutecznego zawarcia umowy i zrealizowania usługi finansowej Banku.

W związku z tym należy uznać, że przedstawione i określone szczegółowo w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego usługi wykonywane przez „X” na rzecz Banku stanowią element usług finansowych i podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 u.p.t.u W ocenie Wnioskodawcy, dla wyrażonej powyżej oceny prawnej w zakresie zwolnienia czynności wykonywanych przez „X” z podatku od towarów i usług, nie ma znaczenia uchylenie art. 43 ust. 13 u.p.t.u. z dniem 1 lipca 2017 r. Przepis ten. jak już wspomniano, w zakresie, w jakim dotyczy czynności wykonywanych przez „X” nie poszerzał zakresu zwolnienia przewidzianego na mocy dyrektywy 2006/112 i ukształtowanego w orzecznictwie TSUE.

Trzeba przy tym zauważyć, że powyższy pogląd bezpośrednio potwierdza uzasadnienie do projektu ustawy z 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 2024), w którym podkreślono, że uchylenie art. 43 ust. 13 i 14 u.p.t.u. dotyczy wyłącznie usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych. W projekcie nowelizacji wskazano, że „po wprowadzeniu zmiany przepisów polegających na wykreśleniu ust. 13 i 14 w art. 43 ustawy VAT, ze zwolnienia zostaną wyłączone usługi, które przed zmianą przepisów były uznawane za stanowiące element usługi ubezpieczeniowej, które były świadczone przez podmioty trzecie na rzecz zakładów ubezpieczeń”.

Stanowisko Wnioskodawcy uzupełnione pismem z 23 czerwca 2017 r.

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego czynności wykonywane przez „X” na rzecz Banku także od 1 lipca 2017 r korzystać będą ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.).

Uzupełnienie stanowiska:

1.  Umowa o świadczenie usług w ramach programu retencyjnego - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług.
2.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą - Usługa opodatkowana.
3.  Umowa agencyjna o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisów bankowości elektronicznej oraz helpdesku aplikacji bankowych i wewnątrzbankowych - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług
4.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisu bankowości elektronicznej, poczty elektronicznej oraz czynności Back Office - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług.
5.  Umowa o świadczenie usług windykacyjnego postępowania wyjaśniającego Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług.
6.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze informacyjnego serwisu telefonicznego - Infolinii - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
7.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze Klientów korzystających z kart płatniczych - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług
8.  Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności technicznych i informacyjnych związanych z obsługą dystrybucji jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych przez Bank - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług
9.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi telefonicznego serwisu - Infolinii Bankowości Osobistej Premium - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
10.  Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi Produktów Bankowości Transakcyjnej dla Klientów Banku - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług.
11.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie Pożyczek - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług
12.  Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie kredytów na zakup nieruchomości - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Przyszłe zdarzenia

1.  Projekt sprzedaży pożyczek oraz kart kredytowych, który umożliwia zawieranie umów sprzedaży na poziomie Cali Center, bez konieczności podpisywania umowy w Oddziale Banku - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
2.  Projekt obsługi Klientów Banku za pomocą nowoczesnych kanałów komunikacji, tj. chat oraz video - Usługa mieści się w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz 40 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 135 ust 1 lit. d dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE L 2006 3478.1, dalej: dyrektywa 2006/112) państwa członkowskie zwalniają transakcje łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności. W myśl art. 135 ust. 1 lit b dyrektywy 2006/112 państwa członkowskie zwalniają transakcji łącznie z pośrednictwem dotyczące udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. zwalnia się od podatku .usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę”. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 u.p.t.u. zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług”. Dodatkowo, na gruncie stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia niniejszego wniosku, stosownie do art. 43 ust. 13 u.p.t.u. zwalnia się od podatku świadczenie usług stanowiących element usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41 u.p.t.u., które same stanowią odrębną całość i są właściwe oraz niezbędne do świadczenia usług zwolnionych zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41 Należy zwrócić uwagę, że dyrektywa 2006/112 nie reguluje odrębnie zwolnienia usług stanowiących element usług finansowych Zwolnienie tzw. usług pomocniczych wynika bowiem z powołanego wyżej art. 135 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 oraz jest kształtowane przez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Polską regulację w tym zakresie rozpatrywać należy w kategoriach nadania waloru normatywnego przestankom zwolnienia usług pomocniczych do usług finansowych ukształtowanym w orzecznictwie TSUE (wyinterpretowanym z dyrektywy 2006/112). W związku z tym należy uznać, że art. 43 ust. 13 u.p.t.u. stanowi tzw. superfluum ustawowe i powiela zwolnienia opisane w poszczególnych punktach powołanego wyżej art. 43 ust. 1 u p t u., stąd też ustawodawca zdecydował się na jego uchylenie.

Zakres zwolnienia usług pomocniczych do usług finansowych został w szczególności ukształtowany w wyroku TSUE z 5 czerwca 1997 r w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC). W świetle tego orzeczenia zwolnienie usług finansowych przewidziane przez dyrektywę 2006/112 obejmuje także świadczenie usług pomocniczych do tych usług, jeśli stanowią odrębną całość i pełnią specyficzne, istotne funkcje zwolnionej usługi finansowej - „sen/ices (\`(...)\`) form a distinct whole, fulfilling in effect the specific, essential functions of the said Services". Chodzi bowiem o to, aby podmioty działające w sektorze usług finansowych miały swobodę wyboru modelu organizacyjnego, w ramach którego podjęcie decyzji o zaangażowaniu podmiotów trzecich (outsourcing) nie powinno mieć przełożenia na skutki podatkowe w VAT (zob. pkt 68 wyroku TSUE z 4 maja 2006 r. w sprawie C-169/04 Abbey National).

Opierając się na tych wytycznych polski ustawodawca expressis verbis wprowadził do systemu zwolnień przedmiotowych art. 43 ust 13 u.p.t.u. na gruncie którego zwalnia się usługi pomocnicze (z wyjątkami), o ile stanowią odrębną całość, są właściwe i niezbędne do świadczenia usług zwolnionych. Mimo użycia nieco innego języka należały przyjąć, że w istocie zakres zwolnienia usług pomocniczych wyznaczonych przez orzecznictwo TSUE co do zasady nie różni się od zakresu zwolnienia tych usług wynikającego z art. 43 ust. 13 u.p.t.u. W obu przypadkach centralnym elementem tego zwolnienia jest wymóg, aby dana usługa miała charakter zwolnionej usługi finansowej, stanowiła tę usługę (stawała się tą usługą): pełniła specyficzne, istotne funkcje usługi finansowej (język TSUE) / była właściwa (tj. mająca cechy danego gatunku, grupy przedmiotów czy zjawisk” - zob. Słownik Języka Polskiego) i niezbędna do świadczenia usługi zwolnionej (język ustawy).

Na marginesie jedynie warto odnotować, że w orzecznictwie sądów administracyjnych spotkać się można z poglądem, na gruncie którego art. 43 ust. 13 u.p.t.u. stanowi rozszerzenie zakresu zwolnienia z Dyrektywy 2006/112 (zob. przykładowo wyrok NSA z 8 maja 2012 r. (I FSK 268/12) w zakresie, w jakim dotyczy usług ubezpieczeniowych. Problem ten nie ma jednak znaczenia w niniejszej sprawie, „X” świadczy bowiem na rzecz Banku usługi pomocnicze do usług finansowych (a nie ubezpieczeniowych).

W ocenie Wnioskodawcy usługi świadczone przez „X” przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego odpowiadają przesłankom zwolnienia zarówno z art. 43 ust. 13 u.p.t.u jak i art. 135 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w rozumieniu orzeczenia TSUE w sprawie SDC. Usługi te polegają na zapewnieniu telefonicznego kanału dostępu do usług świadczonych przez Bank (zarówno obecnych jak i potencjalnych). Zakres tych usług, precyzyjnie wskazany we wniosku o wydanie interpretacji, prowadzi do konkluzji, że mają one w istocie charakter usługi finansowej świadczonej przez Bank (czy to udzielania pożyczek i kredytów, czy też przyjmowania depozytów). Trzeba pamiętać, że (przykładowo) na usługę kredytową składa się kilka elementów spośród których istotną rolę odgrywają komunikacja z kredytobiorcą, rejestracja danych klienta, przyjmowanie dyspozycji, dokonywanie zmian w systemie informatycznym, wyjaśnianie ewentualnego stanu zadłużenia itd. Jeśli funkcją usług kredytowych jest udzielenie i obsługa kredytu bankowego, to funkcja ta realizowana jest także dzięki usługom opisanym we wniosku o wydanie interpretacji złożonym przez „X” w niniejszej sprawie.

Jednocześnie trzeba zauważyć, że usługi świadczone na rzecz Banku są w istocie postrzegane przez klientów jako usługi finansowe świadczone przez Bank Usługi „X” prowadzą przy tym do wykonania usługi finansowej przez Bank. W tym sensie dzielą ich charakter prawny.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na pogląd, zgodnie z którym usługi o „technicznym” charakterze nie mogą podlegać zwolnieniu przedmiotowemu z podatku, ponieważ nie mają charakteru zwolnionych usług finansowych. Wynika to m.in. z orzeczenia TSUE z 28 lipca 2011 r. w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oy - zob pkt 24 uzasadnienia „(\`(...)\`) należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu wspomnianej dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego (…)”. Stanowisko to można oprzeć również na obowiązującym jeszcze art. 43 ust. 13 u.p.t.u., który wymaga, aby usługa pomocnicza miała charakter „właściwy” do zwolnionej usługi finansowej, tj. miała cechy tej usługi zwolnionej (waloru takiego nie można przypisać usługom mającym wyłącznie charakter techniczny).

Trzeba również zwrócić uwagę na wyrok TSUE z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 dotyczący usług call-center świadczonych na rzecz instytucji finansowych Trybunał uznał w nim, że rozpatrywane na gruncie przedstawionego stanu faktycznego sprawy usługi mają charakter administracyjno-techniczny, nie zmieniają sytuacji prawnej ani finansowej stron i nie skutkują zrealizowaniem znamion zwolnionych usług finansowych.

Odnosząc te rozważania do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w niniejszej sprawie należy jednak uznać, że usługi świadczone przez „X” na rzecz Banku zawierają elementy, które powinny być kwalifikowane jako czynniki zmieniające sytuację prawną i finansową zarówno klienta jak i Banku. Przykładowo „X” negocjuje warunki oferty z klientem (w ramach kryteriów ustalonych uprzednio z Bankiem), przyjmuje wnioski o udzielenie pożyczki i przyznanie karty kredytowej, przyjmuje i wykonuje dyspozycje zlecenia przelewów pieniężnych, dyspozycje ustanowienia, zmodyfikowania i usunięcia zlecenia automatycznej spłaty zadłużenia z tytułu operacji dokonanych kartą banku lub zgody na obciążanie rachunku w formie polecenia zapłaty, dyspozycje otwarcia i zamknięcia lokat terminowych, dyspozycje zablokowania kart płatniczych.

Usług „X” nie można przy tym również określić jako usług wyłącznie marketingowych, mających na celu promocję usług. Banku Czynności pracowników „X” mają na celu nie tylko zachęcenie klientów do skorzystania z oferty Banku, ale także polegają na podjęciu działań w celu skutecznego zawarcia umowy i zrealizowania usługi finansowej Banku.

W związku z tym należy uznać, że przedstawione i określone szczegółowo w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego usługi wykonywane przez „X” na rzecz Banku stanowią element usług finansowych i podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 u p.t.u.

W ocenie Wnioskodawcy, dla wyrażonej powyżej oceny prawnej w zakresie zwolnienia czynności wykonywanych przez „X” z podatku od towarów i usług, nie ma znaczenia uchylenie art. 43 ust. 13 u.p.t.u. z dniem 1 lipca 2017 r. Przepis ten, jak już wspomniano, w zakresie, w jakim dotyczy czynności wykonywanych przez „X” nie poszerzał zakresu zwolnienia przewidzianego na mocy dyrektywy 2006/112 i ukształtowanego w orzecznictwie TSUE.

Trzeba przy tym zauważyć, że powyższy pogląd bezpośrednio potwierdza uzasadnienie do projektu ustawy z 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz U. z 2016 r., poz. 2024), w którym podkreślono, że uchylenie art. 43 ust. 13 i 14 u.p.t.u. dotyczy wyłącznie usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych W projekcie nowelizacji wskazano, że „po wprowadzeniu zmiany przepisów polegających na wykreśleniu ust. 13 i 14 w art. 43 ustawy VAT, że zwolnienia zostaną wyłączone usługi, które przed zmianą przepisów były uznawane za stanowiące element usługi ubezpieczeniowej, które były świadczone przez podmioty trzecie na rzecz zakładów ubezpieczeń”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** w kwestii Umowy o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą, .
*   **nieprawidłowe** w zakresie wykonywania czynności w ramach pozostałych umów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy zwalnia się od podatku usługi w zakresie usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Powyższego przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (art. 43 ust. 14 ustawy).

Z kolei w myśl art. 43 ust. 15 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Stosownie do art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 2024), od dnia 1 lipca 2017 r. w art. 43 ustawy uchylony został ust. 13 i 14, natomiast ust. 15 tego artykułu otrzymał brzmienie:

„Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.”

Powyższa zmiana doprowadziła do usunięcia z regulacji dotyczących zwolnień od VAT, zwolnienia dla usług stanowiących element zwolnionej od podatku usługi finansowej lub ubezpieczeniowej, wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz 37-41 ustawy, stanowiących odrębną całość oraz będących właściwymi i niezbędnymi do świadczenia usługi zwolnionej.

W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41 miały na celu implementację do krajowego porządku prawnego przepisów art. 135 ust. 1 lit. a-f dyrektywy VAT, zgodnie z którymi zwolnieniu od tego podatku podlegają wymienione transakcje z dziedziny finansów i ubezpieczeń. Przepisy art. 43 ust. 13 i 14 nie mają wprawdzie bezpośredniego odpowiednika w przepisach dyrektywy VAT, stanowiły – jak pierwotnie uznano – odzwierciedlenie tez wynikających z orzecznictwa TSUE, odnoszącego się do kwestii możliwości zastosowania, w świetle przepisów ww. dyrektywy, zwolnienia dla części składowej usługi wykonywanej przez podmiot trzeci (np. wyroki w sprawach C–2/95 SDC, C–235/00 CSC, C–169/04 Abbey National, C–350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj), co odniesiono także do usługi ubezpieczeń. Mając jednak na uwadze orzeczenie TSUE w sprawie C–40/15, gdzie TSUE orzekł o braku analogii transakcji ubezpieczeniowych z usługami finansowymi, oraz zawężającą wykładnię Trybunału w odniesieniu do części składowej usługi finansowej, zasadne stało się usunięcie ust. 13 i 14 w art. 43 ustawy o VAT.

Celem przedmiotowej zmiany jest ściślejsze odwzorowanie przepisów dyrektywy VAT dotyczących zakresu stosowania zwolnienia do usług finansowych i ubezpieczeniowych oraz orzecznictwa TSUE. Z uwagi na to, że interpretacja zgodna z orzecznictwem TSUE w zakresie usług finansowych może i powinna zostać wyprowadzona bezpośrednio z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38–41, przepis art. 43 ust. 13 jest zbędny. Przy dokonywaniu interpretacji przepisów art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38–41 ustawy o VAT, uwzględnić należy orzecznictwo TSUE, dotyczące usług finansowych (w tym usług stanowiących element usług finansowych). Ze zwolnienia będą nadal korzystać usługi stanowiące element usług finansowych wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38–41, jeżeli takie zwolnienie wynika z orzecznictwa TSUE.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca - „X” Sp. z o. o. („X”) - jest spółką działającą w ramach grupy kapitałowej Banku. Działalność „X” polega na wykonywaniu w imieniu i na rzecz Banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych oraz czynności faktycznych związanych z działalnością bankową, o których mowa w prawie bankowym.

W ramach zawartych z Bankiem umów, „X” prowadzi centrum telefoniczne, które stanowi alternatywny kanał dostępu dla obecnych i potencjalnych klientów Banku. Kanał telefoniczny umożliwia niezbędny kontakt pomiędzy klientami a Bankiem, wykorzystywany zarówno w celu obsługi obecnych klientów jak i w celu zdobywania nowych klientów i przedstawiania im oferty Banku.

„X” świadczy na rzecz Banku swoje usługi na podstawie umów tj.

Umowa o świadczenie usług w ramach programu retencyjnego: proponowanie Klientom Banku, którzy zgłosili zamiar rozwiązania umowy z Bankiem nowych warunków współpracy, mających na celu zatrzymanie ich w Banku, przypominanie o aktywacji usług i produktów bankowych.

Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą.

Umowa agencyjna o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisów bankowości elektronicznej oraz helpdesku aplikacji bankowych i wewnątrzbankowych.

Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywanie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach serwisu bankowości elektronicznej, poczty elektronicznej oraz czynności Back Office.

Umowa o świadczenie usług windykacyjnego postępowania wyjaśniającego.

Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze informacyjnego serwisu telefonicznego – Infolinii.

Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na obsłudze Klientów korzystających z kart płatniczych.

Umowa o świadczenie usług w zakresie czynności technicznych i informacyjnych związanych z obsługą dystrybucji jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych przez Bank Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności bankowych oraz wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi telefonicznego serwisu - Infolinii Bankowości Osobistej Premium.

Umowa agencyjna dotycząca świadczenia usług w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową w ramach obsługi Produktów Bankowości Transakcyjnej dla Klientów Banku - Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie Pożyczek - współpraca Banku i „X” w związku z udzielaniem przez Bank pożyczki - bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowych.

Umowa o współpracy z Partnerem Sprzedaży w zakresie kredytów na zakup nieruchomości współpraca Banku i „X” w związku z udzielaniem przez Bank kredytów na zakup, budowę lokali mieszkalnych i domów jednorodzinnych osobom fizycznym (konsumentom) - bez podejmowania przez „X” decyzji kredytowych.

„X” oraz Bank rozważają ponadto podjęcie współpracy w zakresie wykonywania przez „X” następujących czynności:

*   Projekt sprzedaży pożyczek oraz kart kredytowych, który umożliwia zawieranie umów sprzedaży na poziomie Cali Center bez konieczności podpisywania umowy w Oddziale Banku
*   Projekt obsługi Klientów Banku za pomocą nowoczesnych kanałów komunikacji, tj. chat oraz video.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku, usług świadczonych na rzecz Banku, w ramach zawartych umów, na gruncie przepisów ustawy o VAT, w brzmieniu które obowiązuje od 1 lipca 2017 r.

Z uwagi na powołane przepisy, jak również przedstawioną powyżej analizę wprowadzanych zmian od 1 lipca 2017 r. w ustawie o podatku od towarów i usług, w celu ustalenia, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi na podstawie opisanych umów będą korzystać ze zwolnienia od podatku, uwzględnić należy orzecznictwo TSUE dotyczące usług finansowych (w tym usług stanowiących element usług finansowych).

Istotne w tym zakresie są – co wskazano powyżej – orzeczenia TSUE, z 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 SDC, z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd., oraz z 28 lipca 2011 r. C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj TSUE (powołane również przez Wnioskodawcę).

W wyroku w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) dotyczącym zwolnień przedmiotowych na gruncie wspólnego systemu VAT, TSUE wskazał cechy charakterystyczne usługi finansowej w kontekście ustalenia warunków stosowania zwolnienia dla konkretnych podtypów usług finansowych wymienionych w art. 13 (B) B(d) pkt 3 i 5 VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. d i lit. f Dyrektywy 2006/112/WE). Sprawa dotyczyła usług świadczonych przez SDC (stowarzyszenie) przede wszystkim na rzecz banków oraz innych jednostek podłączonych do jego systemu informatycznego. SDC świadczyło usługi przetwarzania danych związanych z transakcjami prowadzonymi przez jego klientów, a także pewnych usług związanych ze sprawami administracyjnymi swoich członków. Trybunał orzekł, że ani sposób wykonywania usług, ani charakter prawny usługodawcy, ani nawet brak bezpośredniej umowy podmiotu wykonującego usługi z ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania zwolnień, o których mowa w art. 13 (B) (D) pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są przez klienta Banku postrzegane jako element otrzymanej usługi finansowej.

Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową. Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że „Sam fakt, że jakiś element jest niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie daje podstaw do konkluzji, że usługa, którą dany element reprezentuje jest zwolniona.”

Podobne stanowisko zostało przedstawione przez Trybunał w orzeczeniu z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd. W wyroku tym TSUE stwierdził, że „obrót papierami wartościowymi polega na działaniach zmieniających sytuację prawną i finansową miedzy stronami i działania te są porównywalne do przypadków przeniesienia lub płatności. Dostawa zwykłej usługi technicznej lub administracyjnej, nie zmieniającej sytuacji prawnej lub finansowej nie wydaje się więc być objęta zwolnieniem ustalonym w art. 13 część B lit. d pkt 5 Szóstej dyrektywy.

(…) Wynika z tego więc, że usługi o charakterze administracyjnym nie zmieniające prawnej bądź finansowej pozycji stron nie są objęte zwolnieniem ustalonym w art. 13 część B lit. d pkt 5”.

Z kolei w wyroku w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj TSUE wskazał że, aby móc zakwalifikować świadczone usługi jako czynności zwolnione z opodatkowania w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 szóstej dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną całość, która – jeśli ją oceniać globalnie – w konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi opisanej w tym przepisie. W odniesieniu do operacji dotyczących przelewów w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy świadczone usługi muszą skutkować przekazaniem środków pieniężnych oraz prowadzić do zmian prawnych i finansowych. Należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu wspomnianej dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego. W tym celu sąd krajowy powinien w szczególności zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy względem banków, zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy czynności.

Z analizy ww. orzeczeń wynika więc, że ze zwolnienia będą korzystać usługi stanowiące element usług finansowych, jeżeli:

*   z ogólnego punktu widzenia stanowią osobną całość,
*   obejmują funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej,
*   świadczone usługi muszą pociągać za sobą zmiany w sytuacji prawnej i finansowej zainteresowanych podmiotów.

W cytowanym również przez Wnioskodawcę orzeczeniu z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie C-607/14 Bookit Ltd TSUE podkreślił, że transakcje zwolnione na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT zostały zdefiniowane ze względu na charakter świadczonych usług, a nie ze względu na usługodawcę lub usługobiorcę. Zwolnienie nie jest zatem uzależnione od spełnienia wymogu, by transakcje były dokonywane przez określony rodzaj zakładu lub osoby prawnej, jeśli wchodzą one w zakres transakcji finansowych.

Trybunał orzekł, że „przelew jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem, w odpowiednim przypadku, między bankami. (…).

„(…) brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu składała się z różnych odrębnych usług, które stanowią wówczas „transakcje dotyczące” przelewów w rozumieniu tego przepisu (…). Jakkolwiek nie można wykluczyć, że omawiane zwolnienie może obejmować usługi niebędące w swej istocie przelewami, to jednak zwolnienie to może dotyczyć jedynie transakcji tworzących odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny, których skutkiem jest pełnienie jedynie szczególnych i istotnych funkcji takich przelewów (zob. podobnie wyrok z dnia 5 czerwca 1997r. , SDC, C-2/95 EU:C:1997:278, pkt 66-68).”

Zdaniem TSUE z powyższego wynika, że „aby można było zaklasyfikować świadczone usługi jako transakcje dotyczące przelewów w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT, muszą tworzyć odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny, której skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu i która w konsekwencji skutkuje przeniesieniem środków pieniężnych i powoduje zmiany prawne i finansowe. W tym względzie należy odróżnić usługę zwolnioną z podatku w rozumieniu dyrektywy VAT od wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w szczególności, aby w tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy transakcji ( zob. podobnie: wyrok z dnia 5 czerwca 1997 r., SDC, C-2/95, z dnia 28 lipca 2011 r. Nordea Pankki Suomi, C-350/10).”

Mając na uwadze zacytowane orzeczenia TSUE należy wskazać, ze w analizowanej sprawie świadczone przez Wnioskodawcę usługi opisane we wniosku stanowią element usługi finansowej „w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi prowadzenia rachunków pieniężnych i wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych”, wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT, gdyż ich celem jest umożliwienie realizowania transakcji finansowych.

Usługi powyższe mogą być potraktowane jako odrębna całość, o czym świadczy fakt, że są świadczone przez odrębny podmiot.

Opisane usługi skutkują doprowadzeniem do realizacji zawarcia pożyczki, udzielenia kredytu, realizacji płatności lub przelewu i można je postrzegać jako niezbędne dla wykonania usługi finansowej. Jednakże, ponieważ art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT musi być przedmiotem ścisłej interpretacji, sama okoliczność, że usługa jest niezbędna dla realizacji transakcji zwolnionej nie pozwala stwierdzić, że usługa ta podlega zwolnieniu.

Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi wykonywane w ramach modelu outsourcingu związane z udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług prowadzenia rachunków pieniężnych i wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, jakkolwiek są związane z usługami finansowymi poprzez obsługę pewnych procesów zachodzących w ramach wykonywania tych usług, same w sobie jednak takimi usługami nie są. Wnioskodawca nie uczestniczy w sposób szczególny i istotny w zmianach prawnych i finansowych prowadzących do przeniesienie własności danych środków pieniężnych na Klienta. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, nie można uznać tych czynności za transakcje dotyczące udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług prowadzenia rachunków pieniężnych i wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, wykonywanie których korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wnioskodawca nie dokonuje bezpośrednio świadczenia usług w zakresie udzielenia pożyczki, kredytu, lub wykonania transakcji płatniczych, czy też prowadzenia rachunków pieniężnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy. Wdraża jedynie środki techniczne i administracyjne umożliwiające Bankowi dokonanie czynności finansowych.

Świadczone czynności w ramach wyżej opisanych umów są tylko wsparciem procesu zmierzającego do sprzedaży oferowanych produktów bankowych. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią kompleksowych czynności zmierzających do wykonania całej usługi finansowej. Usługi wykonywane w ramach opisanych umów sprowadzają się do wykonywania czynności administracyjno-technicznych, które nie mają wpływu na zmianę sytuacji prawnej bądź finansowej Klientów Banku.

Ponadto z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka wykonując usługi na podstawie zawartych z Bankiem umów, nie przejmuje na siebie odpowiedzialności za realizację zmian prawnych i finansowych wobec Klientów Banku.

Wobec powyższego czynności, wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach opisanych umów na rzecz Banku, w świetle wskazówek TSUE, należy uznać za czynności o charakterze administracyjnym i technicznym, niestanowiące elementu spełniającego szczególne oraz istotne funkcje usługi udzielania pożyczek oraz kredytów jak również wykonania transakcji płatniczych, czy też prowadzenia rachunków pieniężnych i jako takie niedoprowadzające do zmiany sytuacji finansowej i prawnej stron, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku.

Na proces realizacji transakcji finansowych składa się w istocie zbiór określonych świadczeń złożonych realizowanych przez zaangażowany podmiot w ten proces. Czynności te - rozpatrywane kompleksowo - doprowadzają ostatecznie do realizacji operacji przekazania określonej ilości środków pieniężnych.

Brak jest również podstaw do twierdzenia, że świadczone usługi mieszczą się w pojęciu usług pośrednictwa w świadczeniu usług wymienionych art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT.

Mając na uwadze wykładnię zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT oraz w art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy, konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „usług pośrednictwa”. W związku z tym, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 112 nie definiują tego pojęcia, w celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.

W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że pojęcie pośrednictwa „(…) obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. W tym kontekście celem takiej działalności jest uczynić wszystko co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę, przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy (zob. podobnie wyrok z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services, Rec. str. I 10237, pkt 39). Natomiast nie ma miejsca działalność polegająca na pośrednictwie, jeśli jedna ze stron umowy zleca podwykonawcy część czynności faktycznych związanych z umową (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie CSC Financial Services, pkt 40)” – pkt 23.

Z kolei w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. TSUE wskazał w kwestii znaczenia słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 cześć B lit. d pkt 5, że „odnosi się ono do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy. Z drugiej strony, nie stanowi negocjacji sytuacja, w której jedna ze stron powierza podwykonawcy część formalności administracyjnych związanych z umową, takich jak udzielanie informacji drugiej stronie oraz przyjmowanie i przetwarzanie wniosków, zapisów na papiery wartościowe, będące przedmiotem umowy. W takim przypadku, podwykonawca zajmuje tę samą pozycję, jak strona sprzedająca produkt finansowy i nie jest zatem pośrednictwem”.

W konsekwencji, w świetle orzecznictwa TSUE „usługa pośrednictwa” powinna mieć następujące cechy:

*   pośrednik nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i jego działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów,
*   strona transakcji finansowej wypłaca pośrednikowi wynagrodzenie za świadczoną przez niego usługę pośrednictwa,
*   celem działań pośrednika jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę (a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy),
*   czynności pośrednika nie ograniczają się do dopełnienia formalności administracyjnych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).

Tym samym działalność pośrednika nie może sprowadzać się jedynie do kojarzenia podmiotów zainteresowanych zawarciem umowy pożyczki, kredytu, czy innego produktu finansowego.

Jak wynika z wniosku, w ramach zawartych z Bankiem umów, „X” prowadzi centrum telefoniczne, które stanowi alternatywny kanał dostępu dla obecnych i potencjalnych klientów Banku. Kanał telefoniczny umożliwia niezbędny kontakt pomiędzy klientami a Bankiem, wykorzystywany zarówno w celu obsługi obecnych klientów jak i w celu zdobywania nowych klientów i przedstawiania im oferty Banku.

Wnioskodawca świadczy na rzecz Banku usługi, których celem jest zwiększenie sprzedaży oferowanych przez Bank produktów bankowych.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Banku usługi w opisanym modelu biznesowym w zakresie outsourcingu czynności bankowych nie mogą być zakwalifikowane jako usługi pośrednictwa finansowego. Z opisu sprawy wynika, że Spółka jedynie kontaktuje się z potencjalnymi klientami w celu zachęcenia ich do skorzystania z przygotowanej oferty Banku. Wnioskodawca nie reprezentuje Banku w jakimkolwiek zakresie, Wnioskodawca nie negocjuje warunków umowy, nie negocjuje warunków płatności czy też innych warunków związanych z danym produktem finansowym w imieniu i na rzecz Banku. Klientom zainteresowanym może jedynie przeprowadzić symulację zdolności kredytowej oraz wysokości rat kredytu. Działalność Wnioskodawcy ogranicza się więc do czynności technicznych, czyli do przedstawienia – za pośrednictwem telefonu – oferty Banku potencjalnym klientom i zachęcenia do skorzystania z tej oferty. Zauważyć również należy, że do zadań pośrednika należy m.in. znalezienie kontrahenta, w tym przypadku klienta zainteresowanego ofertą kredytową Banku. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie wypełniają zatem wskazanych wyżej istotnych elementów dla usługi pośrednictwa. Brak jest bowiem elementów przemawiających za uznaniem tego typu usług za „odrębną działalność pośrednictwa, której celem zasadniczym jest czynienie wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę”.

W konsekwencji, czynności pomocnicze wykonywane przez Wnioskodawcę do usług finansowych w ramach modelu biznesowego odpowiadającego określonym ustawowo wymogom w zakresie outsourcingu czynności bankowych, nie mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT i będą opodatkowane podstawową stawką podatku w wysokości 23%.

Rozstrzygnięcia tego nie zmienia fakt, iż w poprzednim stanie prawnym, w odniesieniu do wyżej wymienionych i opisanych umów, Wnioskodawca dysponuje interpretacją indywidualną z 29 marca 2011 r (IBPP3/443-994/10/IK), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził stanowisko „X”, że usługi te podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

Jednak w rozstrzygnięciu wyraźnie wskazano, że usługi te nie są objęte zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT. Zostały one zwolnione na podstawie art. 43 ust. 13 jako usługi pomocnicze stanowiące element usług finansowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT, który obowiązywał do 30 czerwca 2017r.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku jest nieprawidłowe.

W ramach ww. modelu biznesowego na podstawie zawartej umowy, opisanej w pkt 2, Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową polegających na prowadzeniu kampanii telemarketingowych, czynności technicznych i szkoleniowych oraz innych działań związanych z marketingiem i sprzedażą.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny, powyższe czynności, wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach wskazanej umowy na rzecz Banku, należy uznać za czynności z dziedziny marketingu i reklamy oraz usługi o charakterze administracyjnym i technicznym, które nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku.

Zatem ww. usługi winny zostać opodatkowane na zasadach ogólnych z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznające ww. usługi za opodatkowane jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.