Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.65.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-10
Teza: Skutki podatkowe z tytułu dokonania działu spadku.
Słowa kluczowe: dopłata
majątek
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
przychód
spadek-dział spadku
spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Pytanie

Czy w związku z dokonanym działem spadku, na mocy którego, mimo dopłat, finalnie,
    każdemu z Zainteresowanych (AA, BA i CA) przypadł majątek o wartości równej, zgodny z
    przysługującym im udziałem w spadku, po ich (AA, BA i CA) stronie powstało jakiekolwiek
    przysporzenie majątkowe skutkujące powstaniem przychodu podatkowego, obligujące do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny,
    należy stwierdzić, że w związku z dokonanym działem spadku, na mocy którego, mimo
    dopłat, finalnie, każdemu z Zainteresowanych (AA, BA i CA) przypadł majątek o wartości
    równej, zgodny z przysługującym im udziałem w spadku, po ich (AA, BA i CA) stronie nie
    powstało jakiekolwiek przysporzenie majątkowe skutkujące powstaniem przychodu
    podatkowego, obligujące do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego
    tytułu.
    Uzasadnienie
    Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof)
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 powyższej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
    15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Katalog źródeł przychodów, których osiągnięcie powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego, zawarty został w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z jego treścią źródłami przychodów m.in. są: 9) inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z

    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    W tym miejscu - w związku z faktem, iż w opisie stanu faktycznego przedstawiono
    zdarzenie w postaci działu spadku - należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy - Kodeks cywilny prawa i obowiązki majątkowe zmarłego
    przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi
    niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy,
    natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu
    cywilnego).
    Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia
    spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowe.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego sąd na wniosek osoby mającej w tym
    interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych
    w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Artykuł 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom,
    do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach
    ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy dział spadku może nastąpić bądź na mocy
    umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie
    któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział
    spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
    Zgodnie z art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego sądowy dział spadku powinien obejmować cały
    spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku.
    W myśl natomiast art. 1038 § 2 tego kodeksu umowny dział spadku może objąć cały
    spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Natomiast zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaściciel i może żądać
    zniesienia współwłasności.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby
    zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby
    sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy
    albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W myśl art. 212 Kodeksu cywilnego:

    § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
    § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia,
      wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich
      zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie
      mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne
      uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już
      wymagalnych.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego.
    Tak więc na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w pierwotnej masie spadkowej nie zwiększył się,
    zmienia wyłącznie charakter własności. Natomiast gdy w wyniku działu spadku udział
    danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan
    jej majątku osobistego. Jeżeli nabycie to jest nieodpłatne, to rodzi ono określone skutki
    podatkowe w rozumieniu przepisów ustawy. Otrzymując nieodpłatnie - w wyniku działu
    spadku - część przekraczającą udział spadkowy podatnik uzyskuje przysporzenie
    majątkowe mające konkretny wymiar finansowy.
    Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym: nie stanowi nabycia albo od płatnego zbycia, o których
    mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c. odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do
    wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści
      się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Z powyższego wynika, że jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku nie
    może być rozpatrywany w kategoriach nabycia podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby
    ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (składnikami majątku), jak też stan jej majątku osobistego. W sytuacji natomiast, gdy dział
    spadku ma charakter nieodpłatny, a na skutek jego dokonania dotychczasowy udział
    danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z przysporzeniem, mającym
    konkretny wymiar finansowy.

    To z kolei, w związku z faktem, że nabycie rzeczy lub praw majątkowych na podstawie
    działu spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, powoduje
    powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, na
    skutek osiągnięcia przychodu z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skoro w wyniku
    dokonanego działu spadku każdy z Zainteresowanych (BA, CA, AA) otrzymał faktycznie
    majątek o wartości równej, zgodny z przysługującym im udziałem w spadku, to żaden z
    nich nie uzyskał przysporzenia majątkowego, skutkującego powstaniem po ich stronie
    przychodu podatkowego, obligującego do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zdaniem Zainteresowanych powyższego wniosku nie zmienia fakt, iż finalnie, z uwagi na
    niemożliwość podziału wszystkich składników objętych działem spadku wprost po równo,
    przewidziano określone dopłaty (od AA na rzecz BA i CA), gdyż dopłaty te mają charakter
    ekwiwalentny (tj. nie przekraczają wartości udziałów poszczególnych spadkobierców w
    całym majątku spadkowym).
    Takie podejście jest jednolicie prezentowane przez organy podatkowe. Tytułem przykładu
    można wskazać następujące rozstrzygnięcia tychże organów:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 11 kwietnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2
      4011.636.2018.2.MP w której wskazano iż:
      „ (...) Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
      Administracyjnego, nabyciem rzeczy lub praw majątkowych w rozumieniu ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie ich na wyłączną
      własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:
      · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
      · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy lub prawa w wyniku podziału tego
      majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
      Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku wspólnego, czy to na
      skutek działu spadku czy też zniesienia współwłasności - nie może być rozpatrywany w
      kategoriach nabycia podlegającego opodatkowaniu. Podział majątku, w wyniku
      którego udział w rzeczy lub prawie majątkowym nie zwiększył się, zmienia bowiem
      wyłącznie charakter własności. Jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości
      przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego to nie powstaje przychód w
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji w której spłata jest
      ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku podatnik nie
      uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego
      względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej.
      Wnioskodawca we wniosku wskazał, że wartość spłaty z tytułu działu spadku
      dokonanego w dniu 8 listopada 2018 r., mającego za przedmiot przedsiębiorstwo (z
      wyłączeniem nieruchomości oraz udziałów w spółkach wchodzących w skład masy
      spadkowej), oraz w części zaliczanej na poczet schedy spadkowej, nie przekroczy
      wartość udziału nabytego przez Wnioskodawcę w całym spadku po ojcu, oraz że
      Wnioskodawca uzyska przysporzenie majątkowe poniżej wartości nabytego i
      zgłoszonego do Urzędu Skarbowego udziału w majątku spadkowym. Opisywana
      czynność została dokonana wyłącznie między spadkobiercami. Zatem, w takim
      przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych kwoty spłaty przyznanej Wnioskodawcy z tytułu ww. działu spadku.
      Reasumując stwierdzić należy, że w omawianym przypadku Wnioskodawca nie będzie
      zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z
      dokonanym w dniu 8 listopada 2018 r. częściowym działem spadku po zmarłym ojcu
      oraz w części zaliczanej na poczet schedy spadkowej, gdyż obowiązek podatkowy w

      podatku dochodowym nie wystąpi. Skoro bowiem, jak wskazano we wniosku spłata
      dokonana przez brata Wnioskodawcy nie przekroczy wartości udziału Wnioskodawcy
      w całym majątku spadkowym, Wnioskodawca nie uzyskał przysporzenia majątkowego
      podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym (...)”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 11 kwietnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-
      2.4011.632.2018.2.EC, w której wskazano, iż:
      „(...) uzyskanie spłaty w drodze działu spadku dotyczącego składników majątku
      wchodzących w skład masy spadkowej po zmarłym mężu, będących przedmiotem
      umowy działu spadku i zniesienia współwłasności zawartej w 2018 r. mającego za
      przedmiot składniki przedsiębiorstwa spadkodawcy, nie przekraczającej udziału
      Wnioskodawczyni w całym majątku spadkowym me spowoduje uzyskania
      przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawczyni podlegającego
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. (...)”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 kwietnia
      2015 r., nr IPPB2/4511-72/15-3/AS, w której wskazano, iż:
      „(...) twierdzić należy, iż otrzymanie przez Wnioskodawczynię kwoty przyznanej przez
      Sąd, w związku z działem spadku i zniesienia współwłasności wynikającej z przedpłaty
      na samochód wraz z prawem do rekompensaty oraz kwota z tytułu spłaty zasądzonej
      od Zbigniewa T. które łącznie nie przekraczają wartości udziału w spadku
      Wnioskodawczyni nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w tym również z odpłatnego zbycia, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Istotne znaczenie dla niniejszego
      rozstrzygnięcia ma okoliczność, że przyznana Wnioskodawczyni przez Sąd. w związku z
      działem spadku i zniesienia współwłasności kwota - wynikająca z „przedpłaty na
      samochód” wraz z prawem do rekompensaty oraz kwota z tytułu spłaty zasądzona od
      Zbigniewa T. nie przekroczyła wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału
      spadkowego W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek
      zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z rzeczonego tytułu.
      Wobec powyższego przyznana Wnioskodawczyni przez Sąd w związku z działem
      spadku i zniesienia współwłasności kwota pieniężna wynikająca z przedpłaty na
      samochód wraz z prawem do rekompensaty oraz kwota z tytułu spłaty zasądzona od
      Zbigniewa T. które łącznie nie przekraczają wartości udziału w spadku
      Wnioskodawczyni nie będą stanowiły dochodu podlegającego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych. (...)”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 11 maja 2022 r., nr 0114-KDIP3-
      1.4011.260.2022.2.MS2, w której wskazano, iż:
      „(...) Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spadek po D.
      zmarłej 10 maja 2020 r. nabyli córka B. i syn M. każdy po 1/2 części spadku. W skład
      masy spadkowej po zmarłej D. wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      mieszkalnego które spadkodawczyni nabyła w drodze umowy zamiany 17 września
      1999 r. Spadkobiercy zamierzają dokonać działu spadku po D. M. wystąpił do Pani z
      propozycją dokonania umownego działu spadku w ten sposób, że przeniesie Pani na
      brata swój udział w spadku (1/2), w zamian za co M. dokona na Pani rzecz spłaty.
      Spłata na Pani rzecz wyniesie najwyżej równowartość Pani udziału w całości spadku
      Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis
      zdarzenia przyszłego uznać należy, że otrzymanie przez Panią w wyniku działu spadku
      spłaty w wysokości nieprzekraczającej równowartości udziału w nieruchomości, która
      wchodziła w skład spadku nie skutkuje dla Pani powstaniem przychodu z odpłatnego
      zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, który podlega opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych (...)”

    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 8 lutego 2022 r., nr 0114-KDIP3-
      1.4011.931.2021.2.MK1, wydana na wniosek w którym Wnioskodawca zadał
      następujące pytanie:
      „(...) Czy na Wnioskodawcy, który w ramach zniesienia współwłasności i częściowego
      działu spadku otrzyma całe przedsiębiorstwo po zmarłym spadkodawcy zaś w umowie
      o zniesienie współwłasności i o częściowy dział spadku zostanie zobowiązany do
      przekształcenia tego przedsiębiorstwa w spółkę z ograniczona odpowiedzialnością i
      dokonania spłaty w postaci przekazania pozostałym spadkobiercom udziału w
      przekształconej spółce z ograniczaną odpowiedzialnością, w liczbie proporcjonalnie
      odpowiadającej wysokości przypadającego na każdego z pozostałych spadkobierców
      udziału w spadku, a w przypadku matki Wnioskodawcy - również spłaty z tytułu
      zniesienia współwłasności - w liczbie proporcjonalnie odpowiadającej przysługującemu
      jej udziałowi w przedsiębiorstwie - będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku
      dochodowym od osób fizycznych? (...)”
      w odniesieniu którego przedstawił swoje, poniższe stanowisko, z którym organ
      podatkowy się w pełni zgodził, jednocześnie odstępując od uzasadnienia prawnego tej
      oceny:
      „(...) W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z
      otrzymaniem przez niego w ramach zniesienia współwłasności i częściowego działu
      spadku, całego przedsiębiorstwa po zmarłym spadkodawcy, z jednoczesnym
      zobowiązaniem w umowie o zniesienie współwłasności i o częściowy dział spadku do
      przekształcenia tego przedsiębiorstwa w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i
      dokonania spłaty w postaci przekazania pozostałym spadkobiercom udziałów w
      przekształconej spółce z ograniczona odpowiedzialnością. w liczbie proporcjonalnie
      odpowiadającej wysokości przypadającego na każdego z pozostałych spadkobierców
      udziału w spadku, a w przypadku matki Wnioskodawcy - również spłaty z tytułu
      zniesienia współwłasności - w liczbie proporcjonalnie odpowiadającej przysługującemu
      jej udziałowi w przedsiębiorstwie – nie będzie na nim ciążył obowiązek podatkowy w
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
      Wnioskodawca wskazuje, że zniesienie współwłasności i częściowy dział spadku jest
      naturalną konsekwencją nabycia praw w wyniku otrzymania spadku po zmarłym ojcu,
      które podlega opodatkowaniu (bądź zwolnieniu z opodatkowania w ściśle określonych
      przypadkach) na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. W
      niniejszej sprawie, z uwagi na dopełnienie formalności związanych ze złożeniem
      zgłoszenia SD-Z2 nabycie spadku w ramach tzw. zerowej grupy podatkowej podlegało
      zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i
      darowizn.
      W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym
      spadkobiercom, przechodzą na nich, a w konsekwencji ustaje wspólność majątku
      spadkowego. W omawianej sprawie, z uwagi na fakt, że przedsiębiorstwo
      spadkodawcy wchodziło do majątku wspólnego spadkodawcy i matki Wnioskodawcy,
      konieczne jest też zniesienie współwłasność i przyznanie matce Wnioskodawcy spłaty
      za przysługujący jej udział w przedsiębiorstwie. Na skutek zniesienia współwłasności i
      działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadowej przypadających
      poszczególnym spadkobiercom. W związku z powyższym, z chwilą zniesienia
      współwłasności i częściowego działu spadku pozostali spadkobiercy utrącą równość
      udziałów nabytych przez nich w spadku (w odniesieniu do przedsiębiorstwa), a w
      przypadku matki Wnioskodawcy - również przypadający jej przed zniesieniem
      współwłasności udział w przedsiębiorstwie a własność tę (własność przedsiębiorstwa)
      nabędzie Wnioskodawca. Zniesienie współwłasności i dział spadku nastąpi za
      odpłatnością - zostaną dokonane spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców, w
      postaci przekazania im udziałów w spółce kapitałowej w liczbie proporcjonalnie
      odpowiadającej wysokości przypadającego na każdego z nich udziału w spadku, a w

      przypadku matki Wnioskodawcy - również spłata z tytułu zniesienia współwłasności - w
      liczbie proporcjonalnie odpowiadającej przysługującemu jej udziałowi.
      W związku z powyższym finalnie, w ramach zniesienia współwłasności i częściowego
      działu spadku, w związku z dokonanymi spłatami pozostałych spadkobierców,
      Wnioskodawca pozostanie właścicielem 6,25% udziałów w kapitale zakładowym spółki
      kapitałowej powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa (co odpowiada jego
      udziałowi w spadku po zmarłym ojcu). W związku z tak dokonanym zniesieniem
      współwłasności I częściowym działem spadku Wnioskodawca nie uzyska żadnego
      przysporzenia majątkowego, ponad przypadający na niego udział w masie spadkowej.
      W takim przypadku, brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych przysporzenia otrzymanego w wyniku działu spadku.
      Podsumowując, planowane zniesienie współwłasności i częściowy dział spadku będzie
      ekwiwalentny do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w spadku, a tym samym
      nie wystąpi przysporzenie majątkowe względem odziedziczonej ułamkowej części
      masy spadkowej.
      W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku
      dochodowego od osób fizycznych z tytułu zniesienia współwłasności i częściowego
      działu spadku, w ramach którego Wnioskodawca otrzyma całe przedsiębiorstwo po
      zmarłym spadkodawcy, zaś w umowie o częściowy dział spadku zostanie zobowiązany
      do przekształcenia tego przedsiębiorstwa w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i
      dokonania spłaty w postaci przekazania pozostałym spadkobiercom udziałów w
      przekształconej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w liczbie proporcjonalnie
      odpowiadającej wysokości przypadającego na każdego z pozostałych spadkobierców
      udziału w spadku, zaś w przypadku matki Wnioskodawcy - również spłaty z tytułu
      zniesienia współwłasności - w liczbie proporcjonalnie odpowiadającej przysługującemu
      jej udziałowi w przedsiębiorstwie. Sytuacja taka nie mieści się w żadnym ze źródeł
      przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.). (...)”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 19 września 2024 r., nr 0114-KDWP.
      4011.118.2024.2.AS, w której wskazano, iż:
      „(...) skoro w wyniku planowanego odpłatnego działu spadku otrzyma Pani
      (Zainteresowana będąca stroną postępowania) majątek o wartości równej lub niższej
      niż wartość spłaty lub dopłaty, to nie uzyska Pani przysporzenia majątkowego i
      czynność ta nie będzie skutkować powstaniem po Pani stronie przychodu. Oznacza to,
      że z tytułu planowanego odpłatnego działu spadku w sytuacji gdy spłata lub dopłata
      będzie miała charakter ekwiwalentny nie będzie Pani (Zainteresowana będąca strona
      postępowania) zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.”
      Stanowisko Pani (Zainteresowanej będącą stroną postępowania) w tym zakresie jest
      więc prawidłowe.
      Odnosząc się do pytania nr 2 wskazuję, że da Pani synów (Zainteresowanych nie
      będących strona postępowania) jeżeli w wyniku planowanego odpłatnego działu
      spadku otrzymają majątek o wartości nieprzewyższającej wartość udziału spadkowego
      to nie uzyskają przysporzenia majątkowego i czynność ta nie będzie skutkować
      powstaniem po ich stronie przychodu. Oznacza to, że z tytułu planowanego
      odpłatnego działu spadku w sytuacji, gdy spłata łub dopłata będzie miała charakter
      ekwiwalentny. Pani synowe (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) nie będą
      zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. (...)”.
    Uprzejmie prosimy o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2024 poz.
    226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 powyższej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną korzyścią
    majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika;
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Ww. katalog źródeł przychodów zawarty został w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią źródłami przychodów są:

      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
        8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
        8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Z informacji przedstawionych przez Zainteresowanych wynika w szczególności, że (...)
    2024 r. Sąd Rejonowy w (...) I Wydział Cywilny wydał postanowienie w sprawie o dział
    spadku i podział majątku wspólnego po zmarłym (...) 2021 r. D.A. Spadek po zmarłym
    nabyli Zainteresowani:
    · A.A (żona, AA),
    · córka B.A (BA),
    · syn C.A (CA).
    Każde z nich w 1/3 spadku z dobrodziejstwem inwentarza.
    Zainteresowani powzięli wątpliwość czy z tytułu dokonanego (...) 2024 r. działu spadku są
    zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Na tle powyższego wskazuję, że w myśl art. 922 §1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz
      do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach
      ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Stosownie do art. 1037 § 1 ww. ustawy:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami,
      bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
    Zgodnie z art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów
      może być ograniczony do części spadku.
    Natomiast zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zśląszenie jej wartości.
    W myśl art. 212 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich
      zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie
      mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne
      uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już
      wymagalnych.

    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku,
    spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Z chwilą
    działu spadku jedni spadkobiercy tracą więc własność udziałów nabytych przez siebie w
    spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. Dział spadku może
    nastąpić za odpłatnością w formie spłaty/dopłaty na rzecz pozostałych współwłaścicieli
    (współwłaściciela) lub nieodpłatnie bez żadnych spłat/dopłat. W przypadku, gdy jeden ze
    spadkobierców nabywa na wyłączną własność określone składniki majątku spadkowego
    ze spłatą lub dopłatą na rzecz pozostałych spadkobierców, dochodzi do odpłatnego
    nabycia. Taki dział spadku ma zatem charakter odpłatny.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w pierwotnej masie spadkowej nie zwiększył się,
    zmienia wyłącznie charakter własności. Natomiast gdy w wyniku działu spadku udział
    danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan
    jej majątku osobistego. Jeżeli nabycie to jest nieodpłatne, to rodzi ono określone skutki
    podatkowe w rozumieniu przepisów ustawy. Otrzymując nieodpłatnie – w wyniku działu
    spadku – część przekraczającą udział spadkowy podatnik uzyskuje przysporzenie
    majątkowe mające konkretny wymiar finansowy.
    Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Zgodnie zaś z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność
    rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu
    spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię
    orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na
    wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego,
    jeśli:
    - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści
      się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Z powyższego wynika, że jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku nie
    może być rozpatrywany w kategoriach nabycia podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby
    ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą, jak też
    stan jej majątku osobistego. W sytuacji natomiast, gdy dział spadku ma charakter
    nieodpłatny, a na skutek jego dokonania dotychczasowy udział danej osoby ulega
    powiększeniu, mamy do czynienia z przysporzeniem, mającym konkretny wymiar
    finansowy.
    To z kolei, w związku z faktem, że nabycie rzeczy lub praw majątkowych na podstawie
    działu spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, powoduje
    powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, na
    skutek osiągnięcia przychodu z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W myśl zaś art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Ocena skutków podatkowych Państwa sytuacji
    Z treści przedstawionego przez Państwa opisu zdarzenia wynika w szczególności, że
    intencją/wolą wszystkich spadkobierców było, aby dział spadku miał równy, ekwiwalentny
    charakter. Spadkobiercom zależało, aby składniki majątku Zmarłego otrzymane w drodze
    działu spadku przez każdego ze spadkobierców nie przekraczały swoją wartością wartości
    należnego udziału spadkowego. Z uwagi jednak na fakt, że niektórych składników
    majątkowych nie udało się (z różnych względów, m.in. matematycznych, technicznych) po
    równo podzielić, składniki te musiała otrzymać jedna osoba – AA. Mimo tego, w celu
    zachowania równego/ekwiwalentnego podziału majątku spadkowego (zgodnie z wolą
    spadkobierców), przewidziano w tym zakresie, w przypadku składników majątku, które
    przypadły pierwotnie w większej mierze jednej osobie – AA dopłaty na rzecz BA i CA.
    Dopłaty te przyjęły charakter ekwiwalentny - tj. nieprzekraczający wartości udziałów
    poszczególnych spadkobierców w całym majątku spadkowym oraz nie spowodowały po
    stronie żadnego ze spadkobierców uzyskania przysporzenia majątkowego (uzyskania
    nadwyżki ponad przysługujący danemu spadkobiercy udział w spadku). Czyli, mimo, że
    dział spadku przewidział ostatecznie określone dopłaty, każdy ze spadkobierców (AA, BA i
    CA) finalnie otrzymał majątek o wartości należnego udziału spadkowego (1/3). Zatem
    dokonany dział spadku w tych okolicznościach miał równy/ekwiwalentny charakter -
    finalnie żaden ze spadkobierców nie otrzymał majątku większego niż przysługujący mu
    udział w spadku.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz przytoczone
    przepisy prawa stwierdzam, że okoliczność, że dział spadku następuje ze spłatą/dopłatą
    od spadkobiercy nabywającego częściowo na wyłączną własność składniki majątkowe
    wchodzące w skład spadku na rzecz drugiego spadkobiercy powoduje, że czynność taka
    ma charakter odpłatny. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    przewiduje jednak powstania obowiązku podatkowego po stronie podatnika w sytuacji, w
    której w wyniku działu spadku ze spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców, podatnik
    nabywa od tych spadkobierców ich udziały w spadku. Otrzymując odpłatnie – w wyniku
    działu spadku – część przekraczającą udział spadkowy podatnik nie uzyskuje
    przysporzenia majątkowego. Nabycie to nie rodzi skutków podatkowych w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem, skoro w wyniku działu spadku, który miał charakter odpłatny – ponieważ sąd
    zasądził dopłaty – Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła część składników
    majątku na wyłączną własność wchodzących w skład spadku, to nie uzyskała Ona
    przysporzenia majątkowego i czynność ta nie skutkowała powstaniem po Jej stronie
    przychodu.
    Natomiast, skoro w wyniku dokonanego działu spadku Zainteresowani niebędący stroną
    postępowania otrzymali majątek o wartości nieprzewyższającej wartość przypadającego
    Im udziału spadkowego oraz przyznana Im została dopłata mająca charakter
    ekwiwalentny, to nie doszło do uzyskania przez Nich przysporzenia majątkowego.
    Czynność ta nie spowodowała powstania po Ich stronie przychodu, bowiem nie uzyskali
    Oni w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem
    odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej.
    Zatem, ani Zainteresowana będąca stroną postępowania jak i Zainteresowani niebędący
    stroną postępowania, nie byli zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu dokonanego działu spadku.
    Oceniając Państwa stanowisko uznaję je za nieprawidłowe. Jakkolwiek wywiedli Państwo
    prawidłowy skutek prawny w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tytułu dokonanego działu spadku, to dokonali Państwo tego w oparciu o
    odmienną argumentację niż wskazana przeze mnie w niniejszej interpretacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Przy czym rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest
    zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Zainteresowanych w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.