Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1068/10-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-21
Teza: Czy zbycie nieruchomości zabudowanej, która nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej spółki cywilnej należy traktować jako zbycie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej tej spółki?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; spółki-spółka cywilna; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani x, przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2010 r. (data wpływu 23 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 2 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1 oraz art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 19 października 2010 r., znak ILPB1/415-1068/10-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 22 października 2010 r., a w dniu 2 listopada 2010 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 27 października 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku przetargu spółka cywilna w 1998 r. nabyła nieruchomość zabudowaną składającą się z dwóch działek o nr 591 i nr 592, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadził jedną księgę wieczystą, po zakupie nieruchomości na każdą z działek założono odrębne księgi wieczyste. Na działce nr 592 posadowiony jest budynek produkcyjny, a na działce nr 591 garaże. Działka 592 została zakupiona z kredytu bankowego zaciągniętego przez wspólników spółki. Działka nr 591 została zakupiona ze środków własnych osób fizycznych i w księdze wieczystej widnieje jako współwłasność łączna. Budynek posadowiony na działce nr 592 przeznaczony został do działalności gospodarczej spółki. Był remontowany ze środków spółki, wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był amortyzowany.

Garaże posadowione na działce nr 591 z uwagi na między innymi ich stan techniczny nigdy nie były wykorzystane do działalności gospodarczej. Zabudowania te kwalifikują się do kapitalnego remontu lub do rozbiórki. Nieruchomość stanowiąca działkę nr 591 nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych i nie była amortyzowana. Opisana działka nr 591 z posadowionymi garażami została sprzedana. Notariusz uznał, że działka nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej spółki, że nie stanowi przychodu spółki. Notariusz zatem pobrała podatek od czynności cywilno-prawnych traktując, że sprzedaż była dokonana przez osoby fizyczne zwolnione od podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbycie nieruchomości zabudowanej, która nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej spółki cywilnej należy traktować jako zbycie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej tej spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze zbycia opisanej nieruchomości nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej spółki cywilnej. Stosownie bowiem do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. u. 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą. Skoro zatem nieruchomość zabudowana garażami nie była nigdy wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności i potrzeb związanych z tą działalnością, to przychód ze zbycia tej nieruchomości nie jest przychodem spółki z prowadzonej działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepisy zawarte w art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy określają źródła przychodów. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jednym z nich jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Innym ze źródeł przychodów jest – na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c.

Z zawartych we wniosku informacji wynika, iż nieruchomość, nabyta w 1998 roku, stanowiąca działkę nr 591 nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.

W świetle powyższego, do opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości będą miały zastosowanie przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpiła po upływie pięcioletniego okresu od momentu nabycia, to nie powstanie u Wnioskodawcy przychód do opodatkowania.

Reasumując, zbycia nieruchomości zabudowanej, która nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej spółki cywilnej nie należy traktować jako zbycia następującego w wykonaniu działalności gospodarczej tej spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.