Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.821.2017.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-01
Teza: braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2017 r. (data wpływu 15 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. (data wpływu 24 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” w zakresie prac dotyczących Placu … w X **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” w zakresie prac dotyczących Placu …,

*   braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” w zakresie prac dotyczących ul. … w X.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz doprecyzowania stanowiska Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina X posiada status podatnika VAT czynnego o numerze NIP …. Jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną nadaną ustawowo przez art. 165 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r paz.1875 ) zwaną dalej u. s. g.

Gmina nie podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sadowego, stąd nie wypełniła poz. 21 formularza przeznaczonego na podanie numeru w tym rejestrze.

Zadania własne gminy określone są w art. 7 u. s. g. oraz uszczegółowione w przepisach szczególnych – konkretyzujących ich realizację. Zgodnie z art. 7 u. s. g. zaspokajanie potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Zadania te obejmują w szczególności sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
2.  gminnych dróg, ulic. mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,

3a) działalności w zakresie telekomunikacji,

1.  lokalnego transportu zbiorowego,
2.  ochrony zdrowia.
3.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych.

6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,

1.  gminnego budownictwa mieszkaniowego,
2.  edukacji publicznej,
3.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
4.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
5.  targowisk i hal targowych,
6.  zieleni gminnej i zadrzewień,
7.  cmentarzy gminnych,
8.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
9.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
10.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej,
11.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej,
12.  promocji gminy,
13.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r poz. 239),
14.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Gmina oprócz zadań własnych realizuje wiele zadań zleconych - co wynika z art. 166 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, iż jeżeli wynika to z uzasadnionych potrzeb państwa, ustawa może zlecić jednostkom samorządu terytorialnego wykonywanie innych zadań publicznych. Ustawa określa tryb przekazywania i sposób wykonywania zadań zleconych. „Zgodnie z art. 11a ust. 1 u. s. g. organami gminy są: 1) rada gminy, 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta). W myśl art. 26 ust. 1 u. s. g. organem wykonawczym gminy jest wójt, zaś zgodnie z ust. 4 w miastach powyżej 100 000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta. Wójt wykonuje swoje zadania za pośrednictwem urzędu, którego jest kierownikiem (art. 33 ust. 1 u. s. g.). Zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1868), zwanej dalej u. s. p. prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100 000 mieszkańców (\`(...)\`) Miastem takim jest więc Gmina X. Zadania powiatu określone są w art. 4 u. s. p.

Tak więc do zadań gminy będącej miastem na prawach powiatu oprócz zadań nałożonych przez u. s. g. dochodzą także zadania nałożone przez u. s. p.

Zgodnie z art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 Sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r„ poz. 1870 ze zm.) zwaną dalej u. f. p. sektor finansów publicznych tworzą m. in. jednostki samorządu terytorialnego oraz jednostki budżetowe.

Jednostkami budżetowym, zgodnie z art. 11 u. f. p. są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, działające na podstawie statutu określającego w szczególności ich nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na skutek wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 stwierdzone zostało, iż gminna jednostka organizacyjna której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi. W konsekwencji tego należy uznać, że samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła.

Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie TSUE za obowiązkowe uznano „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT.

Termin obowiązkowej centralizacji podatkowej dotyczącej podatku VAT w samorządach został określony komunikatem Ministerstwa Finansów opublikowanym dnia 15.01.2016 r. na dzień 01.01.2017 r., zatem Gmina X od tego właśnie terminu rozpoczęła scentralizowane rozliczanie podatku od towarów i usług, tj. procesem tym objęte zostały wraz z Urzędem Miasta X wszystkie gminne jednostki budżetowe. Formalną podstawę ww. działania stanowi art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizacje projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454 ze zm.).

W dniu 18.09.2017 r. Gmina X zawarła z Instytucją Zarządzającą, tj. Województwem … umowę o dofinansowaniu Projektu „…” w ramach Osi Priorytetowej 13 Infrastruktura Społeczna Działania 13.8 Rewitalizacja Y Obszaru Funkcjonalnego w ramach Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2014-2020, zaś w dniu 18.09.2017 r. aneks do ww. umowy. Całkowita wartość Projektu wynosi 67.805.422,77 zł. Instytucja zarządzająca przyznała Beneficjentowi dofinansowanie w formie płatności ze środków europejskich (ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego) w kwocie nieprzekraczającej 42.775.139,40 zł. Beneficjent zobowiązał się zapewnić wkład własny w wysokości nie mniejszej niż 17.777.165,21 zł i stanowiący nie mniej niż 29,36 % kwoty całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu, które wynoszą 60.552.304,60 zł.

Realizacja projektu jest realizacją zadań własnych Gminy jako wspólnoty lokalnej i organu władzy publicznej mającej na celu realizację zadań w zakresie określonym w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym tj. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Wcześniej, w dniu 29 marca 2016 r. zawarto umowę z wykonawcą wyłonionym w trybie przetargu nieograniczonego zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 2164) na wykonanie prac objętych ww. projektem w zakresie Placu … (etap 1). W dniach 08.11.2016 r., 22.03.2017 r., 15.05.2017 r. i 29.05.2017 r. ww. umowę aneksowane m. in. w zakresie terminu realizacji prac.

W dniu 02.08.2016 r. Gmina zawarła umowę na wykonanie robót uzupełniających dla ww. zadania inwestycyjnego.

Przedmiotem umów była zmiana zagospodarowania Placu … w X wraz z przebudową jego nawierzchni oraz budową multimedialnego zespołu fontann z zapleczem technicznym, budowa nowego szaletu, przeniesieniem stacji meteorologicznej, przebudową układu komunikacyjnego oraz sygnalizacji świetlnej, urządzeniem terenów zieleni, małą architekturą oraz budową i przebudową sieci wodociągowej z przyłączami, kanalizacji sanitarnej z przyłączami, kanalizacji deszczowej z przyłączami, przyłącza gazu z instalacją zalicznikową, kanalizacji teletechnicznej, stacji transformatorowej, energetycznych linii kablowych SN i nn i oświetlenia terenu oraz przebudową linii kablowych nn i oświetlenia terenu. Ww. prace zostały zrealizowane. W dniu 13.06.2017 r. podpisano protokół odbioru końcowego, zaś w dniu 13 czerwca 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy i niewniesieniu sprzeciwu do użytkowania.

Plac … jest placem w centrum X, o pow. ok. 35 tys. m.kw. powstałym w latach 20 XIX wieku w celu urządzania parad wojskowych. Stąd jego dawna, historyczna nazwa: Plac …. Jest zabytkiem wpisanym do rejestru zabytków pod numerem …. Obecnie jako centralny punkt miasta służy celom publicznym jako miejsce odbywania się uroczystości państwowych z okazji świąt narodowych i ceremonii państwowych. Na terenie Placu … znajdują się pomniki upamiętniające zdarzenia i postacie z historii X i historii Polski: Pomnik …, Pomnik …, Pomnik …. Istnieją plany, iż w przyszłości stanie tam także nowy Pomnik ….

W dniu 17 października 2017 r. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta X ukazało się ogłoszenie o zamówieniu celem wyboru – w trybie przetargu nieograniczonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) – wyboru wykonawcy przebudowy istniejącego deptaka – renowacja istniejącego ciągu pieszego na ul. … na odcinku od ul. … do ul. … wraz z Placem … stanowiący etap II projektu.

Zgodnie ze Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia zakres zamówienia obejmuje:

1.  przebudowę istniejącego deptaka w ramach projektu „…”
    *   przebudowę istniejącego odcinka ciągu pieszego i układu drogowego na Placu … wraz z elementami organizacji ruchu:
    *   budowę oświetlenia ulicznego,
    *   budowę energetycznego przyłącza kablowego z szafką oświetleniową,
    *   budowę instalacji iluminacji,
    *   budowę instalacji nawadniającej,
    *   budowę instalacji teletechnicznej,
    *   budowę instalacji elektroenergetycznej do zasilania imprez masowych,
    *   budowę obiektów małej architektury,
    *   przebudowę i rozbudowę sieci kanalizacji deszczowej,
    *   przesadzenie istniejącej roślinności i nasadzenie nowej,
    *   dopasowanie/uzupełnienie istniejącej nawierzchni /okładzin elewacyjnych/schodów na styku z elementami nowymi,
    *   nadzór archeologiczny,

1.  przebudowę chodnika-likwidację bus-pasa na ul. …,

1.  wykonanie i montaż 1 szt. tablicy pamiątkowej z odlewu brązu oraz 1 szt. tablicy informacyjnej, z informacją o dofinansowaniu inwestycji ze środków europejskich.

Niniejszym wnioskiem nie jest objęty niewielki, uboczny i wydzielony komponent odpłatny (szalet miejski z obszarem odpłatnie udostępnionym) – wyłączony z kosztów kwalifikowanych projektu współtowarzyszący inwestycji, a wynikający z realizacji zadań gminy w zakresie ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 827) oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.).

Dodatkowo wskazać należy, iż budowa szaletu miejskiego nie jest objęta niniejszym wnioskiem, także dlatego że problematyka funkcjonowania miejskich odpłatnych szaletów i działanie Gminy jako podatnika w tym zakresie z prawem do odliczenia objęta była pakietem interpretacji Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi:

*   z dnia 22 stycznia 2014 r. znak IPTPP4/443-785-3/OS,

*   z dnia 5 lutego 2014 r. znak: IPTPP4/443-785/13-5/OS, IPTPP4/443-785/12-6/OS, IPTPP4/443-785/13-7/OS, IPTPP4/443-785/13-8/OS.

Powyższy komponent jest więc elementem opisu stanu faktycznego, nie jest zaś przedmiotem objętym zakresem wniosku.

Projekt pn. „…” obejmuje zrewitalizowanie Placu … (etap I) wraz z deptakiem - wyłączoną z ruchu kołowego ul. … (etap II). Istniejąca infrastruktura jest w złym stanie technicznym, nieprzystosowana dla osób niepełnosprawnych. Przestrzeń ta jest jedną z najintensywniej użytkowanej przestrzeni publicznej X. Projekt poprzez odnowę, przebudowę, a także adaptację zdegradowanych przestrzeni prowadzi do rozwiązywania zdiagnozowanych problemów społecznych tych obszarów, tj. przeciwdziała wykluczeniu społecznemu oraz sprzyja aktywności zawodowej. Ponadto Projekt przyczyni się do poprawy jakości korzystania z przestrzeni, a także do likwidacji izolacji obszarów problemowych przez aktywizację grup zmarginalizowanych ze Śródmieścia (m.in. bezrobotnych, niepełnosprawnych), czy realizację działań społeczno – kulturalnych skierowanych do tych grup społecznych.

Infrastruktura powstała w ramach:

*   I etapu projektu (Plac …) jest i pozostanie własnością Gminy X z wyjątkiem nieodpłatnego przekazania pewnych elementów wytworzonej infrastruktury na rzecz podmiotów:

*   Uniwersytetu … w X na podstawie porozumienia nr … z 27.10.2014 r.

*   … Sp. z o. o. na podstawie porozumienia nr … z dnia 13.09.2016 r.

*   …S. A. na podstawie umowy nr …z 07.12.2014 r.

W związku z faktem iż inwestycja tak kompleksowa, złożona i interdyscyplinarna jak rewitalizacja części śródmieścia miasta X aby doszła do skutku musiała się odbyć – z uwagi na uwarunkowania techniczne – z uwzględnieniem wymiany w trakcie opisanych prac niektórych elementów infrastruktury technicznej (energetycznej, gazowej, kanalizacyjnej) należącej do ww. podmiotów. Powyższe związane jest również z realizacją zadań własnych Gminy, gdyż na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 u. s. g. zadania własne gminy obejmują również sprawy wodociągów, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

*   II etapu projektu (wyłączona z ruchu kołowego ul. …) jest i pozostanie własnością Gminy X.

Ww. wniosek składany jest w związku z wytycznymi dotyczącymi systemu wdrażana Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2014-2020 w zakresie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego stanowiącymi Załącznik nr 1 do uchwały Nr … Zarządu Województwa Y z dnia 27 czerwca 2017 r.

W ww. wytycznych czytamy: Dokumentując kwalifikowalność podatku VAT należy:

1.  przedłożyć z właściwego organu podatkowego pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego o możliwości odliczenia podatku VAT dotyczącego realizowanego projektu (interpretacja indywidualna) wraz z pisemnym wnioskiem o płatność.

Pytanie nr 1 dotyczące Placu … zadane jest w trybie zaistniałego stanu faktycznego- podatek VAT nie był odliczany, pytanie nr 2 w zakresie tzw. wyłączonej z ruchu ul. … zadane jest w trybie zdarzenia przyszłego, nie planuje się jego odliczania.

W piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

*   towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu, o których mowa we wniosku dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (Placu … w X) wykorzystywane będą do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu,

*   towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu, o których mowa we wniosku dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (wyłączonej z ruchu kołowego ul. … w X) wykorzystywane będą do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu

*   faktury dokumentujące zakup towarów i usług w związku z realizacją projektu dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (Placu … w X) wystawione są na Gminę X, Plac …, NIP:…,

*   faktury dokumentujące zakup towarów i usług w związku z realizacją projektu dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (wyłączonej z ruchu kołowego ul. … w X) wystawione będą na Gminę X, Plac …, NIP:….

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1).

Czy przy realizacji projektu pn. „…” w zakresie prac opisanych we wniosku dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (Placu … w X) Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług z nimi związanych?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Przy realizacji projektu pn. „…” w zakresie prac opisanych we wniosku dotyczących ogólnodostępności sfery publicznej (Placu … w X) Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług z nimi związanych.

Na podstawie art. 86 ust.1 u.p.t.u. w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ww. przepisu, jak również z dotychczasowej wykładni organów podatkowych, jak i orzecznictwa sadów administracyjnych wynika, iż odliczenie to przysługuje podmiotowi działającemu w charakterze podatnika.

W myśl art. 7 ust. 1 u. s. g. zaspokajanie potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Zadania te obejmują w szczególności sprawy:

1.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Realizując tego typu inwestycję w zakresie ogólnodostępnych sfer użyteczności publicznej Gmina działa jako organ władzy publicznej wykonując zadania nałożone przez art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.g. są to zadania których nie może wykonywać przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, tylko jednostka samorządu terytorialnego wykonując zadania publiczne.

Powstała w ramach ww. projektu infrastruktura służyć będzie ogółowi mieszkańców X, jak i wszystkim odwiedzającym miasto przyjezdnym. Będzie mieć charakter ogólnodostępny, służyć zaspokojeniu potrzeb zbiorowych wspólnoty lokalnej. Podkreślić też należy, iż Plac … jako centralny punkt miasta służy celom publicznym jako miejsce odbywania się uroczystości państwowych z okazji świat narodowych i ceremonii państwowych.

Przy realizacji tego typu przedsięwzięć podmiotom prawa publicznego takim jak jednostki samorządu terytorialnego czy inne organy władzy publicznej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż w ogóle nie działają i nie mogą działać w charakterze podatnika podatku VAT.

Znajduje to potwierdzenie m. in w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów dla Gminy X dotyczących ww. działań na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.g. w zakresie ogólnodostępnej sfery użyteczności publicznej takiej jak parki czy drogi publiczne:

*   z dnia 16 lutego 2016 r. znak:1061-IPTPP3.4512.1.2016.1.JM

*   z dnia 15 września 2016 r. znak 1061-IPTPP1 4512.382.2016.1.MG

*   z dnia 29 listopada 2016 r. znak: 1061-IPTPP1 4512.549.2016.1.MGo

*   z dnia 20 lutego 2017 r. znak: 1061 -IPTPP2.4512.65 2017.1.KT

*   z dnia 14 marca 2017 r. znak:1061-IPTPP3.4512.55.2017.1.BM

*   z dnia 20 marca 2017 r. znak 1061-IPTPP3.4512.63.2017.1.MK

*   z dnia 14 lutego 2017 r. znak:1061-IPTPP2.4512.1.2017.1.SM

*   z dnia 16 lutego 2017 r. znak:1061-IPTPP2.4512.3.2017.1.JS

*   z dnia 15 lutego 2017 r. znak:1061-IPTPP3.4512.696.2016.1.IŻ

jak i dla innych podmiotów prawa publicznego np.

*   z dnia 30 marca 2015 r. znak:IPTPP4/4512-32/15-4/JM

*   z dnia 18 stycznia 2016 r znak: ITPP3/4512-658/15/JK.

Potwierdzeniem tego może być także wykładnia resortu finansów z dnia 24 listopada 2016 r. pn. „Centralizacja rozliczeń jednostek samorządu terytorialnego” – str. 41. Czytamy: ,,Trudno natomiast uznać zakup/wytworzenie/zmodernizowanie np. sali gimnastycznej czy basenu placówki oświatowej (szkoły podstawowej, gimnazjum lub liceum), dróg publicznych, placów zabaw, świetlic wiejskich, plaż nadmorskich za okoliczności obiektywnie potwierdzające wykonywanie czynności opodatkowanych VAT. Budowa takich obiektów odbywa się przede wszystkim w celu realizacji przez JST nieodpłatnych zadań publicznych, tj. pozostających poza systemem VAT.

Potwierdza to także orzecznictwo sądów administracyjnych.

I tak:

W wyroku NSA z dnia 11.10.2011 r. sygn. akt I FSK 965/11 czytamy: ,,(\`(...)\`) Reasumując stwierdzić trzeba, że gmina, budując drogę publiczną (gminną), nie występuje w charakterze podatnika VAT a poniesione w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od kwoty podatku należnego. Takiego związku przyczynowo - skutkowego, nawet o charakterze pośrednim, nie można upatrywać w tym, że celem budowanej drogi jest zapewnienie dojazdu do działek, które gmina sprzedała prywatnym inwestorom, na których to działkach będzie prowadzona działalność gospodarcza i że wybudowanie drogi miało wpływ na cenę działek. (\`(...)\`)”.

W wyroku NSA z dnia 19.11.2014 r sygn. akt I FSK 1669/13 czytamy: „(…) Gmina, budując drogę publiczną (gminną), nie występuje więc w charakterze podatnika VAT, a poniesione w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od kwoty podatku należnego. Takiego związku przyczynowo – skutkowego, nawet o charakterze pośrednim, nie można upatrywać w tym. że celem budowanej drogi jest zapewnienie dojazdu do terenów, które gmina sprzedała lub zamierza sprzedać prywatnym inwestorom, na których to działkach będzie prowadzona działalność gospodarcza i że wybudowanie drogi miało wpływ na cenę działek.(\`(...)\`)”.

Z kolei w wyroku NSA z dnia 23.07.2015 r. sygn. akt I FSK 1096/14 czytamy: „(\`(...)\`) Do zakresu działania gminy należą zatem wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W sferze publicznoprawnej mieści się również zarządzanie tzw. mieniem komunalnym, a zatem mieniem w którego skład wchodzą własność i inne prawa majątkowe należące do poszczególnych gmin. W przypadku mienia komunalnego (ruchomego oraz nieruchomego) obowiązkiem gmin jest ochrona tego mienia sprawowanie nad nim zarządu z zachowaniem szczególnej staranności, zgodnie z przeznaczeniem tego mienia (art. 50 Usg). W odniesieniu natomiast konkretnie do nieruchomości tworzących zasoby komunalne gminy, wśród zadań własnych gminy znajduje się szeroko rozumiana gospodarka nieruchomościami. W przypadku terenów o walorach turystycznych i rekreacyjnych rozwój i modernizacja związanej z tym infrastruktury należy niewątpliwie do zadań własnych gminy, o czym świadczy treść art. 7 ust. 1 pkt 10 u.s.g. Odrębną kwestię stanowi natomiast w jaki sposób takie tereny są przez gminę wykorzystywane.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że tereny objęte inwestycjami są terenami ogólnodostępnymi, a zatem ich zasadnicze przeznaczenie ma charakter niekomercyjny, służący zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, a także innych osób odwiedzających gminę w celach turystycznych. Inwestycje zostały więc przeprowadzone w ramach zadań własnych gminy. Miały na celu poprawę infrastruktury na obszarach dostępnych nieodpłatnie, niewykorzystywanych do czynności opodatkowanych.

Podnoszony przez skarżącą wpływ inwestycji na tereny dzierżawione należało uznać zatem za bezzasadny. Dalece pośredni związek, który w tym przypadku zachodzi był, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niewystarczający. Przyjmując argumentację skarżącej należałoby bowiem uznać, że w zasadzie każda aktywność inwestycyjna gminy w okolicach przedmiotu odpłatnej dzierżawy powinna skutkować uznaniem, iż ma ona związek z czynnościami opodatkowanymi. Nakłady na utrzymanie jakości dróg, porządku, czystości, poprawy ogólnodostępnej infrastruktury itp. nie mogą jednak generować prawa do odliczenia tylko z tego tytułu, że pośrednio wpływają na wzrost wartości nieruchomości, które gmina może wykorzystać w celach komercyjnych (\`(...)\`)”.

Z kolei w wyroku z dnia 17.11.2015 r. sygn. akt I SA/Rz 952/15 WSA w Rzeszowie zważył, co następuje ,,(\`(...)\`) Sąd Administracyjny uznał, że w przypadku gdy inwestycja wynika z zadań własnych gminy i w jakiś sposób wykorzystywana jest w procesie wykonywania czynności opodatkowanych, to związek ten - aby dawał prawo do odliczenia podatku naliczonego musi być bezpośredni. Inwestycja ta musi służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, nie zaś być tylko wykorzystywana przy okazji, poza swym głównym celem powstania.

Wybudowanie przez Gminę parkingu w żaden sposób nie wpływa na wykonywanie przez nią czynności opodatkowanych.

Odnosząc powyższe stanowisko do realiów niniejszej sprawy można wskazać, że fakt możliwego (potencjalnego), okazjonalnego korzystania z parkingu przez osoby, z którymi gmina dokonuje czynności cywilnoprawnych (opodatkowanych VAT) nie zmienia oceny, że wykonanie tej inwestycji leży w zakresie jej zadań własnych, przy realizacji których działa – w rozumieniu ustawy o VAT, jako konsument a nie podatnik.

Przyjęcie, że wykorzystanie parkingu przez takie osoby skutkuje możliwością odliczenia podatku naliczonego prowadziłoby do niemającej uzasadnienia tezy, że każde wykorzystanie dokonanej przez gminę inwestycji dokonanej przez gminę, przez osoby - kontrahentów gminy przy wykonywaniu umów skutkuje prawem do odliczenia VAT. Taki pogląd uzasadniałby odliczenie VAT od drogi zbudowanej do urzędu, odliczenie VAT od placu zabaw, na którym kontrahenci zostawiają dzieci, idąc zawrzeć umowę, odliczenie wiaty przystankowej, na której oczekują na autobus aby pojechać do urzędu i zawrzeć umowę itp. Tak szerokie rozumienie tego przepisu w odniesieniu do Gminy nie jest zasadne. Nie każdy związek będzie uzasadniał w tym przypadku przyznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Związek pomiędzy takimi inwestycjami i wykonywaniem czynności opodatkowanych jest pośredni i w tym konkretnym przypadku nie może dawać uprawnienia do odliczenia podatku - stanowisko Ministra jest więc słuszne (\`(...)\`)”.

Wskazać należy, iż instytucje zajmujące się rozdziałem środków unijnych od dłuższego czasu nierzadko sugerują interpretację, iż beneficjentom przysługuje odliczenie podatku nawet w sytuacji gdy wytworzony w ramach projektów majątek służy pośrednio lub bezpośrednio sprzedaży opodatkowanej tyle że u innych podmiotów.

Instytucje odpowiedzialne za rozdział i przyznawanie środków unijnych przywołują niekiedy dla prawidłowości tej tezy oficjalne stanowisko Komisji Europejskiej z dnia 14 lipca 2016 r. Ref. Ares (2016) 344587 skierowane do Ministra Rozwoju.

W stanowisku Komisji Europejskiej czytamy (tłumaczenie własne Gminy X): „Zgodnie z przepisami EFRR i Funduszu Spójności na okres programowania 2007-2013, VAT nie jest kwalifikowalny za każdym razem gdy VAT podlega zwrotowi. „Odzyskiwalny” jest pojęciem szerszym niż ten w dyrektywie VAT, do której odnosi się wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości C-276/141 i który stosuje terminy takie jak „zwrot” i „odliczenie” w celu umożliwienia odzyskania podatku VAT naliczonego poprzez potrącenie go z VAT należnego. „Odzyskiwalny” obejmuje wszystkie mechanizmy nawet te które nie podlegają mechanizmowi zwrotu i odliczania VAT, co pozwala ulżyć (odciążyć) beneficjentom z ekonomicznego ciężaru płacenia podatku VAT („wkład”). Ponadto, w przypadku projektów generujących dochody, fazy budowy i eksploatacji projektu nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od siebie ale jako nierozdzielna całość. Oznacza to, że pytanie czy podatek VAT powinien podlegać zwrotowi czy też nie dla organu tworzącego infrastrukturę zgodnie z zasadami polityki spójności, powinno być rozpatrywane równolegle z pytaniem, czy podatek VAT jest pobierany od przychodów w fazie eksploatacji, niezależnie od ustawień (konfiguracji) wybranych przez państwo członkowskie. Stąd też państwo członkowskie nie powinno być uprawnione do utrzymywania, że podatek VAT stanowi wydatki niemożliwe do odzyskania, gdy jest płacony przez beneficjentów, którzy przekazują zadania eksploatacyjne współfinansowanych projektów innym podmiotom, które będą pobierały podatek VAT od przychodów.

Jeśli rozważania, takie jak zaproponowane w Pańskim piśmie, zostałyby uwzględnione i miałyby wpływ na kwalifikowalność VAT (tj. rozróżnienie między budującym (konstruktor) i eksploatującym (operator) w ślad za (w następstwie) odrębnym statusem prawnym i ekonomicznym tych organów) państwa członkowskie mogłyby zawsze sztucznie uczynić VAT niemożliwym do odzyskania a zatem kwalifikowalnym. W związku z tym uważamy, że w przypadku, gdy podatek VAT jest pobierany z tytułu przychodów w fazie eksploatacji infrastruktury, podatek VAT w budowie (w trakcie budowy) powinien być zawsze uznany za odzyskiwalny, a więc niekwalifikowalny niezależnie od statusu podmiotów posiadających i zarządzających infrastrukturą zgodnie z prawem podatkowym.(\`(...)\`)”.

Wnioskodawca sygnalizuje ten fakt, niemniej przywołując ww. interpretacje organów podatkowych i orzecznictwo sądowe oraz tradycyjną interpretację przepisu art. 86 ust. 1 u.p.t.u. stoi na stanowisku jak wyżej. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, iż gminom przysługiwałoby prawo do odliczenia w zasadzie w każdym przypadku z uwagi na fakt, iż prawie zawsze efekt większości inwestycji infrastrukturalnych wpływa pośrednio lub bezpośrednio na atrakcyjność otoczenia w tym przedsiębiorców licznie prowadzących działalność gospodarczą (handlową i usługową) przyczyniając się do zwiększenia sprzedaży opodatkowanej lub wpływa w jakiś sposób na atrakcyjność nieruchomości gminnych położonych w mieście, co hipotetycznie w przyszłości może, choć nie musi przyczynić się do zwiększenia wartości cen ich sprzedaży lub cen najmu.

Dodatkowo wskazać należy, iż Wnioskodawca dysponuje – oprócz wcześniej wymienionych – szeregiem interpretacji indywidualnych Ministra Finansów dla Gminy X z których wynika, iż w przypadku nieodpłatnych działań samorządu, ale związanych z celami działania jednostki samorządu terytorialnego i misją publiczną, nie rodzą one konsekwencji podatkowych w postaci opodatkowania podatkiem należnym działalności nieodpłatnej (np. użyczeń, czy nieodpłatnych przekazań), co w przypadku przedsiębiorców może w pewnych sytuacjach mieć miejsce (w szczególności gdy działania nieodpłatne nie są związane z działalnością gospodarczą lecz z celami prywatnymi), choć zarazem nie dają jednostce samorządu terytorialnego prawa do odliczenia podatku naliczonego.

I tak np. w interpretacji indywidualnej dla Gminy X z dnia 12 czerwca 2015 r. znak IPTPP2/4512-218/15-5/PRP (autor: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi) dokonano kompleksowej oceny zjawiska działań nieodpłatnych ze strony samorządu.

W ww. interpretacji czytamy m.in. „(…) Odrębnej analizy wymaga jeszcze stosunek prawny łączący Gminę jako właściciela nieruchomości z ww. odrębną osobą prawną i podatnikiem, tj. stowarzyszeniem. Stosunkiem tym jest użyczenie, a więc stosunek cywilnoprawny, lecz nieodpłatny. Zgodnie z dotychczasową jednolitą i wieloletnią wykładnią Ministra Finansów w tym dla Gminy wszelkie działania o charakterze nieodpłatnym ze strony jednostek samorządu terytorialnego mające na celu realizację zadań własnych, choć są czynnościami cywilnoprawnymi, to nie są czynnościami opodatkowanymi, więc w konsekwencji nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ww. działaniami nieodpłatnymi, w przeciwieństwie do działań cywilnoprawnych, lecz odpłatnych (np. najmu, dzierżawy, oddania terenu w użytkowanie wieczyste, sprzedaży, zamiany, aportu) – np. interpretacje Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2013 r. znak IPTPP1/443-421/13-3/MW oraz IPTPP1/443-421/13-2/MW w sprawie imprez, na których wstęp jest nieodpłatny i nie towarzyszy im zawieranie odpłatnych umów tzw. „sponsorskich”, z dnia 05 lutego 2014 znak IPTPP4/443-785/13-5/OS i IPTPP4/443-785/13-8/OS w sprawie skutków podatkowych działań nieodpłatnych w postaci usług nieodpłatnego udostępniania szaletów i skutków zastąpienia ww. czynności usługami o charakterze odpłatnym.

Podkreślić też należy, iż w analogiczny sposób do działań o charakterze nieodpłatnym podchodził także naczelnik właściwego dla Gminy Urzędu Skarbowego, a od 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, gdy to on wcześniej, przed Dyrektorem Izby Skarbowej w Łodzi, w imieniu Ministra Finansów był organem interpretacyjnym dla podatników z terenów woj. Y. Gmina była adresatem takich interpretacji w zakresie skutków działań nieodpłatnych (brak wystąpienia obowiązku podatkowego, brak prawa do odliczenia podatku naliczonego) – np. interpretacja indywidualna z dnia 09 marca 2009 r. znak IPPP2/443-159/09-2/PW dla Gminy zarejestrowanej ówcześnie jako Urząd Miasta X- brak prawa do odliczenia podatku VAT przy realizacji inwestycji oddanej w nieodpłatne użytkowanie.

(…) W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy(…)”.

Podobnej oceny działań o charakterze nieodpłatnym dokonał także działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacjach indywidualnych z dnia 17 czerwca 2015 r. znak: IPTPP2/4512-205/15-4/IR oraz znak IPTPP2/4512-205/15-5/IR.

Wcześniej podobnej wykładni działań nieodpłatnych ze strony samorządu dokonał działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach indywidualnych z dnia 21 sierpnia 2010 r. znak: IPPP1-443-599/10-2/MP i IPPP1-443-381/10-4/AS. W interpretacji z dnia 15 lipca 2010 r. czytamy m.in. : „(…) nie ma zatem podstaw do opodatkowania świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. W myśl przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1591 ze zm.) zadania z zakresu wodociągów, zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, tj. w tym przypadku budowa sieci wodociągowej oraz jej wykorzystanie w celu wykonywania tych zadań należą do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to że czynność przekazania tych obiektów podmiotowi, który te zadania także będzie wykonywał, jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT(…)”.

W interpretacji z dnia 21 sierpnia 2010 r. organ zważył co następuje „(…) W tym miejscu należy wskazać, iż przekazanie majątku do eksploatacji jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. (…) Nie ma zatem podstaw do opodatkowania świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. W myśl przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, tj. w tym przypadku budowa sieci wodociągowej oraz jej wykorzystanie w celu wykonywania tych zadań, należą do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to ze czynność przekazania tych obiektów podmiotowi, który te zadania także będzie wykonywał jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (…)”.

W uzupełnieniu własnego stanowiska w sprawie wnioskodawca wyraził pogląd, iż działalność nieodpłatna samorządu w ramach zadań własnych nałożonych przepisami prawa jest działalnością niepodlegająca opodatkowaniu.

Co więcej, w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej oczekuje na rozstrzygnięcie sprawa o sygnaturze C-140/17 w związku z postanowieniem NSA z dnia 22.12.2016 r. sygn. akt I FSK 972/15, w której stanowisko resortu finansów sprowadza się w skrócie do tego, iż jednostce samorządowej nabywającej towary i usługi jako organ władzy publicznej celem działalności nieodpłatnej nie przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku w ramach korekty, nawet po późniejszym , w trakcie przyszłej eksploatacji zmianie przeznaczenia na działalność gospodarczą i opodatkowaną.

Tak więc stanowisko resortu finansów w tej sprawie zawisłej przed TSUE jest poniekąd argumentem przemawiającym za uznaniem prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w ww. wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności te muszą być wykonywane przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Ponadto według art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – efekty powstałe w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu. W związku z powyższym, Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Tym samym Zainteresowanemu nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” w zakresie prac dotyczących Placu … w X, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – efekty powstałe w związku z realizacją ww. projektu będą wykorzystane przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” w zakresie prac dotyczących Placu … w X. Natomiast w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” w zakresie prac dotyczących ul. … w X zostało wydane odrębne rozstrzygniecie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Okoliczność, że efekty powstałe w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wykorzystane przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przyjęto jako element opisu sprawy i tut. Organ nie dokonywał oceny w tym zakresie. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności gdy efekty przedmiotowego projektu będą wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy do czynności opodatkowanych, niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.