Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.1077.2016.1.JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-08
Teza: w zakresie opodatkowania kary umownej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wpłacenie kary
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; odszkodowania; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 19 grudnia 2016 r. (data wpływu 23 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kary umownej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wpłacenie kary – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kary umownej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wpłacenie kary.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych (dalej: „Wynajmujący” lub „Fundusz”) jest zamkniętym funduszem inwestycyjnym, utworzonym i działającym zgodnie z prawem Rzeczypospolitej Polskiej, wpisanym do rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy, Wydział Cywilny Rejestrowy. Zakres działalności inwestycyjnej Funduszu obejmuje m.in. nabywanie nieruchomości w różnych fazach procesu budowlanego w celu ich ukończenia i dalszej odsprzedaży, nabywanie gruntów w celu realizacji projektów budowlanych na sprzedaż oraz wynajem powierzchni biurowych i handlowych w zakupionych obiektach. Fundusz jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny.

X Sp. z o.o. (dalej jako: „Najemca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Najemca świadczy usługi wsparcia biznesu na rzecz podmiotów z grupy. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka dokonuje zakupów towarów i usług, w odniesieniu do których Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego stosownie do art. 86 ustawy o VAT.

Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych oraz X Sp. z o.o. (dalej łącznie: „Wnioskodawcy” lub „Zainteresowani”) są stroną umowy najmu (dalej: „Umowa”) z dnia 24 marca 2016 r, na podstawie której Najemca wynajął od Wynajmującego pomieszczenia biurowe, pomieszczenia magazynowe oraz miejsca parkingowe w budynku należącym do Funduszu. Pomieszczenia biurowe położone są na kilku piętrach budynku należącego do Funduszu. Zgodnie z Umową, Wynajmujący jest zobowiązany do wykonania prac wykończeniowych pomieszczeń biurowych, polegających na wykończeniu pomieszczeń zgodnie z wykazem ustalonym przez strony Umowy. Najemca przejmuje pomieszczenia biurowe etapowo w terminach ustalonych w Umowie. Po zakończeniu wykonania prac wykończeniowych danego piętra budynku, następuje przekazanie pomieszczeń biurowych znajdujących się na danym piętrze Najemcy na podstawie protokołu odbioru. Przed datą odbioru, Najemca nie jest uprawniony do korzystania z pomieszczeń biurowych. Najemca jest uprawniony do wstępu na teren nieodebranych powierzchni biurowych jedynie w celu przeprowadzenia prac związanych z wstawieniem mebli, instalacji, sprzętu, wyposażenia i infrastruktury informatycznej, za zgodą Wynajmującego w konkretnej dacie.

Co do zasady, okres najmu, zgodnie z Umową, wynosi 60 (sześćdziesiąt) miesięcy liczonych od daty odbioru pomieszczeń biurowych etapu I, z możliwością przedłużenia. Strony określiły w umowie konkretne daty wykonania prac wykończeniowych przez Wynajmującego oraz przekazania pomieszczeń biurowych znajdujących się na poszczególnych piętrach. Najemca dokonał odbioru pomieszczeń biurowych 1 i 2 etapu.

Zgodnie z Umową, czynsz najmu za powierzchnie biurowe każdego etapu jest należny począwszy od daty ich odbioru. Zgodnie z Umową, Najemca ma prawo wprowadzić modyfikacje w zakresie prac wykończeniowych, co następuje poprzez pisemny wniosek Najemcy o wprowadzenie takich zmian. Najemca nie jest uprawniony do wprowadzenia modyfikacji, które mogłyby spowodować znaczące opóźnienie w odbiorze pomieszczeń. W takim przypadku, Wynajmujący przekazuje Najemcy pisemną odmowę zgody na takie zmiany. Jeśli takie modyfikacje spowodują opóźnienie w odbiorze pomieszczeń biurowych, a Wynajmujący wyrazi zgodę na takie zmiany, Wynajmujący jest uprawniony do przełożenia daty odbioru.

Przed odbiorem pomieszczeń biurowych w etapie 3, Najemca po starannej analizie kierunków rozwoju prowadzonej działalności oraz potrzeb swoich pracowników postanowił wystosować do Wynajmującego prośbę o wprowadzenie modyfikacji do zakresu prac wykończeniowych przewidzianego w Umowie. Modyfikacje polegały na wydzieleniu części konferencyjnej na powierzchni biurowej etapu 3. Zwiększenie ilości sal konferencyjnych w biurze Najemcy podyktowane było potrzebą dostosowania powierzchni biurowej do rosnącego zapotrzebowania pracowników Najemcy na oddzielne sale konferencyjne, służące wewnętrznym spotkaniom pracowników firmy, telekonferencjom oraz szkoleniom pracowników. Wewnętrzna analiza przeprowadzona przez Najemcę wykazała, że w najbliższym czasie wzrośnie liczba spotkań zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych w firmie, ze względu na prognozowany rozwój działalności gospodarczej Najemcy. W związku z tym, niezbędne stało się wydzielenie w biurze, które ma zajmować Najemca, dodatkowej, oddzielnej powierzchni konferencyjnej, podnoszącej komfort i ergonomię pracy pracowników Najemcy.

Wynajmujący wyraził zgodę, zgodnie z zapisami Umowy, na wprowadzenie modyfikacji w zakresie prac wykończeniowych. W konsekwencji, ze względu na konieczność przeprowadzenia dodatkowych prac wykończeniowych, odbiór pomieszczeń w terminie uzgodnionym przez strony w Umowie stał się niemożliwy, co oznacza, że przejęcie powierzchni przez Najemcę, a co za tym idzie, termin, od którego Wynajmującemu należny jest czynsz najmu zgodnie z Umową, uległy odroczeniu.

Wnioskodawcy uzgodnili, iż w zamian za wyrażenie przez Wynajmującego zgody na dokonanie modyfikacji w pracach wykończeniowych oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3, Najemca wypłaci Wynajmującemu tzw. karę umowną.

W związku z powyższym, Zainteresowani zawarli aneks do Umowy (dalej: „Aneks”). Zgodnie z Aneksem do Umowy, z uwagi na okoliczność wprowadzenia modyfikacji Najemcy, strony mają ustalić nowy termin odbioru powierzchni przez Najemcę. W związku z tą okolicznością, Najemca jest zobowiązany do wypłaty na rzecz Wynajmującego środków pieniężnych nazwanych w Aneksie karą umowną w wysokości czynszu oraz innych opłat, za okres począwszy od daty, w której zgodnie z Umową Najemca powinien odebrać pomieszczenia biurowe etapu 3, do czasu faktycznego odbioru powierzchni przez Najemcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy świadczenie pieniężne (tzw. kara umowna), którą wypłaca Najemca na rzecz Wynajmującego z tytułu wyrażenia zgody na modyfikacje Najemcy oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3 zgodnie z Aneksem podlega opodatkowaniu VAT w stawce podstawowej?
2.  Czy w przypadku opodatkowania VAT świadczenia pieniężnego (tzw. kary umownej) wypłacanego przez Najemcę z tytułu wyrażenia zgody na modyfikacje Najemcy oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3 zgodnie z Aneksem, Najemca otrzymując z tego tytułu faktury ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawców, świadczenie pieniężne (tzw. kara umowna), które wypłaca Najemca na rzecz Wynajmującego z tytułu wyrażenia zgody na modyfikacje Najemcy oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3 zgodnie z Aneksem podlega opodatkowaniu VAT w stawce podstawowej.
2.  Najemca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od Wynajmującego z tytułu wyrażenia zgody na modyfikacje Najemcy oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W konsekwencji, pod pojęciem świadczenia - składającego się na istotę usługi - należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Zauważyć należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Zatem, czynność podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być spełnione przy tym następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, oraz świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto, gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie powyższe przesłanki zostały łącznie spełnione w przedmiotowej sprawie. Świadczenie pieniężne Najemcy wypłacane Wynajmującemu na podstawie Aneksu stanowi wynagrodzenie za wyrażenie przez Wynajmującego zgody na wprowadzenie modyfikacji w pracach wykończeniowych przez Najemcę, jak również wyrażenie zgody na przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3. Z uwagi na fakt, iż zgodnie z Umową czynsz najmu przysługuje Wynajmującemu od daty odbioru powierzchni przez Najemcę, płatność ta stanowi zabezpieczenie interesów Wynajmującego poprzez zagwarantowanie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia w przypadku skrócenia okresu najmu w sytuacji, gdy Najemca nie wykona obowiązków w zakresie odbioru powierzchni biurowych etapu 3 w terminie określonym umową. Zatem została spełniona przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą wskazanych należności, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotowego wynagrodzenia należnego Wynajmującego nie można również uznać za zadośćuczynienie za utracone korzyści (pomimo iż w Aneksie zostało określone jako kara), stanowi ono bowiem formę wynagrodzenia za jego działanie - tj. wyrażenie zgody na wprowadzenie przez Najemcę modyfikacji w zakresie prac wykończeniowych oraz na przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3. W konsekwencji czynność Wynajmującego w postaci wyrażenia zgody na modyfikacje prac wykończeniowych oraz przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3 stanowi odpłatne świadczenie usług przez Wynajmującego na rzecz Najemcy, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższe stanowisko Wynajmującego pośrednio potwierdzają wyroki NSA z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I FSK 1664/12, oraz z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I FSK 226/15 w zakresie opodatkowania podatkiem VAT według stawki podstawowej usługi polegającej na wyrażeniu zgody na wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu, za które wynajmującego otrzymuje od najemcy swego rodzaju „odszkodowanie”. W pierwszym z wskazywanych powyżej wyroków, NSA stanął na stanowisku, że: „samo stwierdzenie we wniosku, iż mamy do czynienia z odszkodowaniem nie przesądza samo w sobie, że tak właśnie jest.” W wyroku z dnia 7 lipca 2016 r. NSA stanął na stanowisku, iż „(\`(...)\`) zgoda na wcześniejsze rozwiązanie umowy powinna być oceniana jako wyrażenie zgody na odstąpienie za wynagrodzenie, od egzekwowania skutków zawartej umowy. Takie zachowanie mieści się w pojęciu usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest to bowiem zobowiązanie do powstrzymania się od dochodzenia od najemcy realizacji skutków umowy najmu, która łączyła strony.”

Powyższe stanowisko w zakresie opodatkowania VAT usługi wyrażenia zgody na skrócenie okresu najmu potwierdzają również licznie interpretacje indywidualne (przykładowo: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPP1/443-27/ 13/KJ z dnia 13 marca 2013 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1/443-1242/12-2/PR z dnia 28 lutego 2013 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPPl/443-1072/12/LSz z dnia 9 stycznia 2013 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IPPP2/443-1025/14/KO z dnia 13 stycznia 2015 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nr IBPP1/443-1097/14-4/AW z dnia 12 marca 2015 r.).

W odniesieniu do stawki jakiej podlegać będzie powyższe wynagrodzenie, Wynajmujący wskazuje, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia l stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art, 110, wynosi 23%. Ustawa o VAT nie przewiduje również zwolnienia z VAT , które przysługiwałoby tego typu płatnościom. Wynagrodzenie, zdaniem Zainteresowanych, podlegać więc będzie opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawców, świadczenie pieniężne (kara umowna) otrzymywane przez Wynajmującego od Najemcy stanowi wynagrodzenie za usługę świadczoną na jego rzecz, opodatkowaną podatkiem VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dodatkowo zgodnie z art. 86 ust. 8 Ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą m.in. dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zdaniem Zainteresowanych prawo do odliczenia podatku naliczonego uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
*   wystąpienia czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT,
*   wystąpienia związku (bezpośredniego lub pośredniego) podatku naliczonego, określonego w otrzymanych fakturach, dokumentujących odpłatne nabycie towarów lub usług, ze sprzedażą opodatkowaną u nabywcy stosownie do art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT lub ze sprzedażą opodatkowaną poza terytorium kraju, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 Ustawy o VAT (razem łącznie: sprzedaż opodatkowana, działalność opodatkowana lub czynności opodatkowane).

W przedmiotowej sprawie powyższe warunki będą spełnione, gdyż Najemca jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Dodatkowo, jak wskazano powyżej, kara umowna należna Wynajmującemu na podstawie Aneksu stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Usługa ta nie jest objęta żadnym ze zwolnień od podatku od towarów i usług, co oznacza, że do podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawianej przez Wynajmującego nie ma zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Zdaniem Zainteresowanych, spełniona jest również przesłanka odliczenia podatku naliczonego, jaką jest jej związek z wykonywanymi przez Najemcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Związek ten ma przy tym dwojaki aspekt. Po pierwsze, bezspornym jest, że przewidziane w art. 86 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług dotyczy nie tylko towarów i usług bezpośrednio wykorzystywanych do wykonywania konkretnej czynności opodatkowanej VAT (np. dostawy towaru), ale również towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika, o ile polega ona na wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT. Przykładem takich usług, związanych z całokształtem działalności gospodarczej podatnika, są usługi najmu - nie ulega wątpliwości, że podatnik prowadzący, jak Najemca, działalność opodatkowaną VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w czynszu najmu lokalu wykorzystywanego w prowadzonej działalności. Umowa najmu powierzchni biurowych, z której wynika płatność kary służy wykonywaniu czynności opodatkowanych Najemcy. Zdaniem Najemcy, analogicznie należy traktować świadczenie pieniężne z tytułu wyrażenia przez Wynajmującego zgody na modyfikacje Najemcy w zakresie prac wykończeniowych oraz na przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3, którego zapłata pozostaje w związku z całokształtem działalności gospodarczej Najemcy, stanowiąc koszt racjonalny i uzasadniony z biznesowego punktu widzenia.

W pełni zasadne i zgodne z interesem gospodarczym Najemcy jest bowiem wprowadzenie modyfikacji do zakresu prac wykończeniowych oraz w konsekwencji przesunięcie terminu odbioru powierzchni biurowych etapu 3, z uwagi na konieczność dostosowania powierzchni biurowej do potrzeb prowadzonej przez Najemcę działalności gospodarczej ze względu na przewidywany wzrost wolumenu spotkań. Oznacza to, że uzyskanie zgody Wynajmującego na modyfikacje zaproponowane przez Najemcę miało na celu ulepszenie powierzchni biurowej oraz zapewnienie ergonomii pracy pracownikom Najemcy.

Zatem wyplata wynagrodzenia za wyrażenie zgody przez Wynajmującego na wprowadzenie modyfikacji w zakresie prac wykończeniowych oraz przesunięcie terminu odbioru jest pośrednio związana z wykonywaną działalnością opodatkowaną. Z zasady neutralności VAT, wielokrotnie podkreślanej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości wynika, że przedsiębiorca prowadzący działalność opodatkowaną nie powinien ponosić kosztu nieodliczalnego podatku VAT, gdyż ma on obciążać ostatecznego konsumenta towarów i usług (por. wyrok TSUE w sprawie C-268/83 Rompelman). Przy czym zasada ta dotyczy nie tylko wydatków bezpośrednio związanych z czynnościami opodatkowanymi, np. zakupu towarów w celu ich odsprzedaży, lecz również kosztów, które wprost nie przekładają się na sprzedaż opodatkowaną, ale są elementem prowadzonej działalności podatnika. W analogicznych sprawach, prawo do odliczenia VAT potwierdzają również polskie sądy administracyjne, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 16 listopada 2010 r. (sygn. akt I FSK 1960/09) oraz z dnia 11 marca 2010 r. (sygn. akt I FSK 69/09). Potwierdza to również orzeczenie Trybunału w sprawie C-32/03 Fini HS, w którym Trybunał uznał za słuszne uprawnienie do odliczenia podatku VAT naliczonego przez podatnika, który zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, lecz który ze względu na zawartą umowę najmu nadal był zobowiązany do ponoszenia wydatków na czynsz i opłaty związane z pomieszczeniem wykorzystywanym uprzednio do tej działalności. Mając na uwadze wskazane wyżej orzecznictwo TSUE, nie ulega wątpliwości, że w przypadku Najemcy istnieje związek pomiędzy świadczeniem pieniężnym należnym Wynajmującemu od Najemcy a prowadzoną przez Najemcę działalnością usługową podlegającą opodatkowaniu VAT. Poniesiony koszt jest elementem ogólnej, opodatkowanej VAT działalności Najemcy.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawców, Najemca ma prawo do odliczenia VAT z faktur otrzymywanych od Wynajmującego z tytułu świadczenia pieniężnego (kary umownej) wypłacanego na podstawie Aneksu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie oraz zainteresowanemu niebędącemu stroną przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.