Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.248.2019.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-19
Teza: czy działalność opisana w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT w zw. z art. 18d ust. 1 uCIT, pozwalającą na skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 czerwca 2019 r. (data wpływu za pośrednictwem e-puap tego samego dnia), uzupełnionym 16 lipca 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy działalność opisana w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT w zw. z art. 18d ust. 1 uCIT, pozwalającą na skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2019 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy działalność opisana w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT w zw. z art. 18d ust. 1 uCIT, pozwalającą na skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 lipca 2019 r. Znak 0111-KDIB1-3.4010.248.2019.1.BM wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 16 lipca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wiodącym producentem naczep, naczep niskopodwoziowych i pojazdów modułowych, służącym do specjalistycznego transportu drogowego.

Wnioskodawca stanowi część międzynarodowej grupy spółek, co bezpośrednio wpływa na procesy produkcyjne, wdrażane produkty i prowadzoną działalność badawczo-rozwojową. W zakresie realizowanych projektów badawczo-rozwojowych dotyczących nowych produktów Wnioskodawca współpracuje z centrum badawczo-rozwojowym grupy w L.

W ramach prowadzonej działalności w obszarze produkcji naczep niskopodwoziowych, pojazdów modułowych samobieżnych Wnioskodawca stawia sobie za cel podnoszenie jakości swoich wyrobów poprzez stałe doskonalenie i usprawnianie procesów produkcji.

Zakres ww. prac jest każdorazowo uzgadniany i planowany, w większości przypadków polegają one na opracowaniu całego prototypu naczepy. Prowadzone są także projekty związane ze zmianą elementów konstrukcyjnych naczepy.

Działalność B+R prowadzona w 2018 r.

Wnioskodawca prowadzi również projekty w zakresie badań i rozwoju związane z opracowywaniem nowych rozwiązań w zakresie procesów. Poniżej opisano dwa zrealizowane projekty dotyczące opracowania nowych procesów produkcyjnych i logistycznych. Są to prace w zakresie:

1.  projektowania budowy i modernizacji maszyn i urządzeń oraz całych stanowisk montażowo-produkcyjnych w ramach projektu: „\`(...)\`” oraz
2.  usprawnienia procesu logistyki materiałów i ich transportu w ramach projektu: „\`(...)\`”.

Ad. 1. Dedykowani pracownicy prowadzą prace projektowe związane z wdrożeniem nowych usprawnień procesu na linii produkcyjnej naczep specjalistycznych, co wiąże się z obniżeniem kosztów wytworzenia produktów w zakresie czasochłonności procesu o 15% (w działach spawalni).

Prace projektowe realizowane przez Wnioskodawcę polegały na wprowadzeniu nowych, metod rozbudowy zakładu produkcyjnego i planowanego zwiększenia poziomu produkcji. Dzięki pozyskaniu nowej wiedzy w wyniku przeprowadzenia projektu, wprowadzono niestandardowy, wypracowany w ramach projektu, sposób magazynowania materiału oczekującego na proces gięcia, szlifowania i wiercenia, jak również materiału gotowego do dalszej obróbki po opuszczeniu gniazda. Ponadto, stworzono nowe kody dla niektórych grup produktów, tak aby można było zmienić ich drogi przepływu przez linię produkcyjną. W wyniku dokonanych prac zostały przeprojektowane niektóre stanowiska, co doprowadziło do poprawy ergonomii i wydajności pracy. Oszacowano również wielość potrzebnych powierzchni buforowych przed gniazdami stołów, jak również za gniazdami stołów, w celu modyfikacji wizualizacji stanów produkcyjnych.

Wprowadzona koncepcja modyfikacji rozmieszczenia linii montażu pozwoliła na wzrost wydajności produkcji. Przeciętna czasochłonność produkcji w działach spawalni (gniazda stołów spawalniczych), w których został przeprowadzony projekt, została obniżona o ok. 10-12%, przy osiągnięciu 15% w skali 80% zasobów.

Po rozbudowie zakładu zwiększył się potencjał produkcyjny zakładu. Przez przeprojektowanie głównych procesów produkcyjnych wyeliminowano znaczne utrudnienia w prowadzeniu szczupłej produkcji (znaczne skrócenie dróg transportowych pomiędzy gniazdami, podniesienie możliwości wizualnego zarządzania produkcją w związku z rozproszeniem maszyn należących do jednego gniazda).

Dzięki zastosowaniu nowego, opracowanego w ramach projektu rozwiązania procesowego, zlikwidowano problem transportu surowego materiału w kierunku maszyny i odbioru pociętych elementów. Problemy polegały na blokowaniu się nawzajem pracowników obsługujących sąsiednie maszyny, co niosło ze sobą ryzyko obniżenia wydajności pracy maszyn nawet o 40% i utraty ponadnormatywnej ilości powierzchni hali na potrzeby magazynowania blach. Nowy proces doprowadził do wprowadzenia innego ustawienia maszyn w gnieździe i umożliwił sposoby manipulacji blachami i elementami wyciętymi, jak również usprawnił samą synchronizację pracy operatorów maszyn. W wyniku powyższego proces produkcji został udoskonalony, zmieniono organizację usytuowania stanowisk i sposobu pracy (nastąpiła poprawa ergonomii i bezpieczeństwa) w celu skrócenia dróg transportowych oraz zmian w przepływie materiałów przez zakład produkcyjny. W ramach projektu prowadzono prace projektowe koncepcyjne oraz wariantowe.

Przeprowadzenie projektu pozwoliło na opracowanie i wprowadzenie opisanych wyżej niestandardowych ulepszeń w procesie produkcji.

Ad. 2. Wnioskodawca podjął się stworzenia nowego procesu logistycznego, zapewniającego usprawnienie logistyki zewnętrznej i wewnętrznej w dziale montażu końcowego produkcji naczep specjalistycznych. Prowadzony projekt zakładał: zmniejszenie wolumenu zapasów materiałowych składowanych bezpośrednio na linii produkcyjnej, modyfikację usytuowania stanowisk produkcyjnych (poprawa ergonomii, skrócenie dróg transportowych) oraz wprowadzenie nowego sposobu dostaw materiałów na linię produkcyjną (logistyka wewnętrzna) i do zakładu (logistyka zewnętrzna).

Celem opracowania nowego procesu było podniesienie efektywności oraz jakości działalności pomocniczej w produkcji naczep. Opracowano m.in.: nowy typ rozmieszczenia stanowisk magazynowych, nowy algorytm pracy magazynierów pozwalający na wzrost wydajności pracy i zwiększenie poziomu produkcji o 20% oraz udoskonalenie zasad magazynowania materiału w dziale montażu końcowego (przesunięcie większości materiału z linii produkcyjnej do magazynu). W związku z planowanym zwiększeniem poziomu produkcji, zdiagnozowana została potrzeba poszukiwania nowych, alternatywnych środków transportu wewnętrznego.

Wnioskodawca w wyniku przeprowadzenia projektu osiągnął cel w postaci poprawy logistyki zewnętrznej i wewnętrznej w dziale montażu końcowego produkcji naczep specjalistycznych o ok. 85% względem stanu dotychczasowego w zakresie dostarczania materiałów bezpośrednio dla danego zlecenia na linię produkcyjną. Średnie stany magazynowe na dziale montażu końcowego produkcji naczep zostały zredukowane o 35%, a czas potrzebny pracownikom liniowym na wyszukanie odpowiedniego materiału potrzebnego do wbudowania zredukowany został z przeciętnie 4 minut do 1,5 minuty. Dodatkowo poprawiła się wydajność pracy magazynu i logistyki, liczona w ilości dowiezionego materiału w jednostce czasu.

W wyniku opracowania i wdrożenia nowego procesu nastąpiła zmiana w stosowanych przez przedsiębiorstwo metodach wytwarzania naczep. Nastąpiły zmiany w infrastrukturze linii produkcji oraz w organizacji magazynu w wyniku wykorzystania nowej wiedzy. Konsekwencją dokonanych zmian jest zwiększenie efektywności produkcji oraz reorganizacja dostarczania istniejących produktów.

Projekty prowadzone przez Wnioskodawcę mają jasno określone cele i są realizowane według ustalonego harmonogramu. Rozpoczynają się one od prowadzenia wstępnych prac koncepcyjnych i trwają do etapu walidacji opracowywanego procesu, która ujawnia wszelkie ryzyka i nieścisłości występujące podczas wprowadzania nowych rozwiązań i pozwala na wyeliminowanie ewentualnych nieprawidłowości. Wszystkie osoby zaangażowane w projekt, od fazy projektowania, poprzez realizację projektu i walidację procesów zdobyły nową wiedzę z zakresu logistyki. Prowadzona dokumentacja projektowa zawiera wiedzę powstałą podczas prowadzenia projektu, która może być wykorzystywana w ramach przedsiębiorstwa w dalszej działalności i przekazywana innym pracownikom.

Opisane prace projektowe:

1.  nie stanowią badań podstawowych, wnoszą natomiast nową wiedzę o logistyce, niedostępną powszechnie (opracowaną przez Wnioskodawcę) wiedzę o procesach produkcyjnych, są prowadzone w sposób kreatywny, pozwalający na opracowanie nowych rozwiązań dla przebiegu procesów technologicznych, dostosowanych do potrzeb przedsiębiorstwa Wnioskodawcy;
2.  są realizowane w formie projektów koordynowanych przez koordynatora działu, który prowadzi wszystkie etapy projektu, począwszy od zebrania informacji o występujących problemach badawczych, modyfikacji i stworzenia nowej listy wszystkich typów komponentów, jakie mogą się pojawić w produkcji i pogrupowania ich pod kątem stopnia złożoności, wielkości i potrzebnych narzędzi do wykonania; opracowany jest harmonogram i plan działań oraz przypisane odpowiednie zasoby osobowe i materialne na potrzeby realizacji projektu;
3.  nie są to drobne, okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku.

Pomiędzy realizacją poszczególnych projektów w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę mogą sporadycznie wystąpić niewielkie przerwy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy działalność opisana w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT w zw., z art. 18d ust. 1 uCIT (dalej: „działalność BR”), pozwalającą na skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT (dalej: „ulga BR”)?

Zdaniem Wnioskodawcy, prace opisane w stanie faktycznym stanowią działalność BR jako innowacja produktowa lub procesowa i w konsekwencji, koszty kwalifikowane tych prac mogą zostać rozliczone w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT.

Opisane w stanie faktycznym działania, w ocenie Wnioskodawcy, stanowią prace rozwojowe, o których mowa w art. 4a pkt 27 lit. c) i pkt 28 uCIT, w stanie prawnym obowiązującym do 31 września 2018 r. oraz odpowiednio prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 27 lit. b) i 28 uCIT, w stanie prawnym obowiązującym od 1 października 2018 r.

Działalność BR jest zdefiniowana w art. 4a pkt 26 uCIT, zgodnie z którym stanowi ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W stanie prawnym obowiązującym do 31 września 2018 r., działalność rozwojowa definiowana była w art. 4a pkt 28 uCIT, jako nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Od 1 października 2018 r. definicja ta uległa zmianie i obecnie zgodnie z art. 4a pkt 28 uCIT, prace rozwojowe są definiowane jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWiN”), jako działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W ocenie Wnioskodawcy, zmiany wprowadzone nowelizacją miały na celu doprecyzowanie przepisu i nie mają wpływu na zmianę zakresu przedmiotowego prac rozwojowych. Nowa definicja zawiera w zasadzie zmiany redakcyjne w stosunku do definicji poprzednio obowiązującej oraz doprecyzowanie, że obejmuje ona także prace w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Pominięcie w nowej definicji przykładowego wyliczenia zamieszczonego w poprzedniej definicji prac rozwojowych nie zawęża zakresu przedmiotowego tej definicji a stanowi jedynie uproszczenie dotychczasowego przepisu.

Zgodnie z definicją innowacyjności opisaną w podręczniku OSLO Manual, będącym podstawą do kwalifikowania innowacyjności działań na terenie Unii Europejskiej (Podręcznik Oslo: Zasady gromadzenia i interpretacji danych dotyczących innowacji, wydanie trzecie, wspólna publikacja OECD i Eurostatu, 2005: https://www.oecd-ilibrary.org/docserver/9789264013100-en.pdf?expires=1556094412&id=id&accname=guest&checksum=10D33DDFAAEDD465D973111520F3F799, Wydanie polskie Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Warszawa 2008:http://home.agh.edu.pl/~kkulak/lib/exe/fetch.php?media=user:konrad:vary:oslo-manual.pdf), jeżeli innowacja dotyczy nowych lub znacząco udoskonalonych metod produkcji lub dostarczania, które mają na celu obniżenie kosztów jednostkowych lub podniesienie jakości produktów, to mamy do czynienia z innowacją w obrębie procesu.

Innowacja procesowa w zakresie procesu produkcyjnego przeprowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy polegała na wdrożeniu znacząco ulepszonej metody produkcji i dostawy materiału. Jej zastosowanie jest wynikiem przeprowadzonych prac badawczo-rozwojowych w zakresie projektowania nowej metody przepływu materiału przez linię produkcyjną. W tym celu, prowadzone prace zmierzały do opracowania sposobu magazynowania materiału oczekującego na proces gięcia, szlifowania i wiercenia, jak również materiału gotowego do dalszej obróbki po opuszczeniu gniazd.

W drugim przypadku, problemem badawczym było poszukiwanie nowego sposobu usytuowania stanowisk, skracającego odległości pomiędzy kolejnymi etapami produkcyjnymi i poprawiającego ergonomię pracy oraz wprowadzenie zmian w zakresie magazynowania materiału. W wyniku zastosowania innowacji procesowej nastąpiły zmiany w zasadzie magazynowania materiału w dziale montażu końcowego (przesunięcie większości materiału z linii produkcyjnego do magazynu), jak również w zastosowaniu alternatywnych środków transportu wewnętrznego.

Zdaniem Wnioskodawcy, oba zrealizowane projekty stanowią innowacje procesowe. Badania nad rozwiązaniem problemu technologicznego mają charakter niestandardowy i twórczy. Są to działania nieszablonowe, dostosowane do indywidualnych potrzeb przedsiębiorstwa i prowadzonej działalności. Prace w ramach projektów prowadzone są systematycznie w ściśle określonym harmonogramie pracy; kontrolowany jest ich przebieg. Każdy projekt ma jasno określone cele oraz przypisane zasoby na potrzeby jego realizacji. Wobec powyższego prace te są prowadzone w sposób systematyczny i zorganizowany - według przyjętego planu. Należy wskazać, że systematyczność nie jest tożsama z ciągłością działalności. Zakres znaczeniowy słowa „systematyczny” można określić na podstawie SJPD (Słownik języka polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego), w którym słowo „systematycznie” tłumaczone jest jako „zgodnie z pewnym systemem, w sposób regularny, dokładny”. Słowo to nie ma żadnych powiązań z celem, efektem czynności, ale ze sposobem ich dokonywania. Brak jest też wymogu ciągłości działalności. Analogiczna wykładnia językowa pojęcia „systematycznie” przyjęta została także w publikacji w podręczniku Frascati („Podręcznik Frascati 2015. Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej”, 2015 OECD), gdzie systematyczne prowadzenie prac B+R oznacza przynajmniej zdefiniowanie celu projektu badawczego i określenie jego budżetu. Prowadzenie projektów badawczo-rozwojowych krótkoterminowych, również spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli działania te mają odpowiednie cechy wskazane w definicjach legalnych. Systematyczność nie oznacza wymogu długotrwałości czy ciągłości, lecz podejmowanie czynności według określonego planu. Działalność Wnioskodawcy opisana w stanie faktycznym posiadała cechę systematyczności, gdyż była ona prowadzona zgodnie z pewnym systemem, za jaki można uznać planowanie przeprowadzenia projektu przed jego rozpoczęciem, przeznaczenie na realizację projektu odpowiednich zasobów osobowych i materialnych, w tym finansowych, była ona regularna, bowiem działania Wnioskodawcy stanowiły projekty prowadzone przez jego pracowników w ramach regularnych czynności mających na celu opracowanie i wdrożenie nowych lub ulepszonych rozwiązań. Należy przy tym zwrócić uwagę, że projekty opisane w stanie faktycznym były objęte projektami badawczo-rozwojowymi w danym roku podatkowym, oprócz tych dwóch projektów Wnioskodawca prowadzi szerszą działalność badawczo-rozwojową (jak wskazano na wstępie opisu stanu faktycznego), tj. także inne projekty, a ewentualne przerwy pomiędzy realizacją poszczególnych projektów nie powinny mieć wpływu dla oceny, czy opisane działania stanowią działalność badawczo-rozwojową.

Działania w ramach projektów mają charakter niepowtarzalny, bowiem wiążą się w wypracowaniem nowej metody reorganizacji linii produkcyjnej i wspierającego ten proces sposobu magazynowania towaru, dostosowanych do indywidualnych potrzeb Wnioskodawcy. Podczas prac koncepcyjnych następuje pozyskanie nowej wiedzy potrzebnej do zaimplementowania rozwiązań w postaci nowego rozmieszczenia stanowisk i gniazd linii produkcji oraz w zakresie logistyki materiałów. W wyniku dokonanych modyfikacji w procesie Wnioskodawca uzyskał poprawione parametry funkcjonowania linii i magazynu oraz zmiany w kolejności przebiegu operacji składających się na dany proces technologiczny. W efekcie doszło do podniesienia jakości oferowanych przez Wnioskodawcę produktów.

Działalność Wnioskodawcy stanowi, w jego ocenie, wykorzystywanie i łączenie oraz kształtowanie istniejącej wiedzy i umiejętności, by doprowadzić do ulepszania istniejących oraz powstawania nowych procesów, które zostały opisane w stanie faktycznym. Nie są to zmiany w procesach mające charakter typowy, szablonowy, które można by uznać za prace rutynowe lub okresowe, jakie występują w bieżącej działalności produkcyjnej, lecz wymagają one przeprowadzenia całego projektu badawczo-rozwojowego oraz charakteryzują się wykorzystaniem pomysłów nieszablonowych, gdyż ich celem jest stworzenie nowych rozwiązań, zwiększających wydajność i zmniejszających koszty działalności. Tym samym, działalność Wnioskodawcy należałoby zaklasyfikować jako prace rozwojowe. Wynikiem pomyślnie przeprowadzonych prac rozwojowych Wnioskodawcy jest opracowanie nowego lub ulepszonego procesu. Ponadto, prace te są prowadzone systematycznie, tzn. ze zdefiniowanymi celami projektów, określonymi budżetami i zasobami na ich realizację, w sposób regularny, zgodnie z harmonogramem. Wykorzystywanie prac rozwojowych do tworzenia nowych lub ulepszonych procesów poprzez innowacyjne łączenie dostępnej wiedzy i umiejętności ma na celu zarówno zwiększenie konkurencyjności Wnioskodawcy na rynku, jak również stworzenie nowej wiedzy i nowych zastosowań istniejącej wiedzy, co jest wykorzystywane w dalszych pracach rozwojowych Wnioskodawcy, do tworzenia coraz to nowszych, bardziej innowacyjnych rozwiązań oraz przy prowadzeniu działalności produkcyjnej.

Wnioskodawca prowadzi zatem działalność twórczą w zakresie realizowanych projektów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji legalnej zwrotu „działalność twórcza”. Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe): działalność: 1. „zespół działań podejmowanych w jakimś celu” 2. „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”. Semantyczna interpretacja wyrazu „twórczość” prowadzi zaś do wniosku, że może on wyrażać zarówno proces tworzenia, jak też jego wyniki, zgodnie bowiem z definicją Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe): twórczy 1. „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia” 2. „dotyczący twórców”. Na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wskazuje się, że „działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia” (za Poźniak-Niedzielska, Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego, tom 13, pod redakcją prof. dr hab. Janusza Barty, wyd. 3, Warszawa 2013, str. 9). Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie realizowane w jego przedsiębiorstwie projekty badawczo-rozwojowe są projektami twórczymi, ponieważ w ich wyniku z założenia powinna powstać nowa dokumentacja technologiczna, procesowa, techniczna i inna, niezbędna do wytworzenia nowego lub zmienionego procesu, które charakteryzują się nowymi cechami; Wnioskodawca w wyniku projektu uzyskuje nową wiedzę pozwalająca na opracowanie i wdrożenie nowego lub ulepszonego procesu. Powyższe ma też wpływ na procesy planowania produkcji, które również musza ulegać zmianom, w związku z wdrażaniem nowych procesów.

Wobec powyższego, Wnioskodawca uznaje, iż opisana w stanie faktycznym działalność w zakresie badań i rozwoju stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, a konkretnie prace rozwojowe określone w art. 4a pkt 28 uCIT, a od 1 października 2018 r. określone w art. 4a pkt 28 uCIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Stanowisko Wnioskodawcy jest też zgodne z interpretacjami indywidualnymi wydanymi w podobnych stanach faktycznych:

1.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 maja 2018 r., znak: 0114-KDIP3-1.4011.109.2018.2.ES,
2.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2017 r., znak: 0461-ITPB3.4510.52.2017.1.DK,
3.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2017 r., znak: 1462-IPPB1.4511.93.2017.2.ES,
4.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 marca 2017 r., znak: 0461-ITPB.4510.687.2016.2.PS,
5.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 kwietnia 2017 r., znak: 1462-IPPB5.4510.82.2017.1.MR,
6.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 marca 2017 r., znak: 2461-IBPB-1-3.4510.1041.2016.2.APO,
7.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 marca 2017 r., znak: 0461-ITPB3.4510.686.2016.2016.2.DK,
8.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bydgoszczy z 3 lutego 2017 r., znak: 0461-ITPB3.4510.610.2016.2.DK,
9.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 kwietnia 2017 r., znak: 3063-ILPB2.4510.15.2017.1.AO,
10.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Warszawie z 27 grudnia 2016 r., znak: 1462-IPPB5.4510.938.2016.3.MR,
11.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach z 9 stycznia 2017 r., znak: 2461 -IBPB-1-2.4510.1121.2016.1.MS,
12.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bydgoszczy z 2 grudnia 2017 r., znak: 0461-ITPB3.4510.522.2016.2.PS,
13.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach z 25 stycznia 2017 r., znak: 2461-IBPB-1-2.4510.934.2016.3.KP,
14.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach z 20 stycznia 2017 r., znak: 2461-IBPB-1-2.4510.398.2016.3.KP,
15.  interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bydgoszczy z 22 grudnia 2016 r., znak: 0461-ITPB3.4510.587.2016.2.PS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, z późn. zm., dalej: „uCIT”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 uCIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 września 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

1.  badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
2.  badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
3.  badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 września 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna

Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018r. poz. 1669, dalej: „Ustawa wprowadzająca”), znowelizowała definicję badań naukowych oraz prac rozwojowych zawartą w ustawie o CIT. Zgodnie z treścią Ustawy wprowadzającej, nowelizacja powyższych pojęć weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.

W myśl art. 4a pkt 27 uCIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r. ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy podkreślić wyraźnie należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 uCIT).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 uCIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 uCIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z wniosku wynika, że Prace w ramach projektów prowadzone są systematycznie w ściśle określonym harmonogramie pracy. Każdy projekt ma jasno określone cele oraz przypisane zasoby na potrzeby jego realizacji. Prace te są prowadzone w sposób systematyczny i zorganizowany - według przyjętego planu. Działania w ramach projektów mają charakter niepowtarzalny. Podczas prac koncepcyjnych następuje pozyskanie nowej wiedzy potrzebnej do zaimplementowania rozwiązań w postaci nowego rozmieszczenia stanowisk i gniazd linii produkcji oraz w zakresie logistyki materiałów. W wyniku dokonanych modyfikacji w procesie Wnioskodawca uzyskał poprawione parametry funkcjonowania linii i magazynu oraz zmiany w kolejności przebiegu operacji składających się na dany proces technologiczny. Nie są to zmiany w procesach mające charakter typowy, szablonowy, które można by uznać za prace rutynowe lub okresowe, jakie występują w bieżącej działalności produkcyjnej.

W ocenie tut. Organu, realizowane przez Spółkę Prace B+R w ramach projektów, są działaniami podejmowanymi w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, realizowane przez Spółkę działania spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26-28 uCIT, zarówno w stanie prawnym obowiązującym do 31 września 2018 r. jak również od 1 października 2018 r.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy działalność opisana w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT w zw. z art. 18d ust. 1 uCIT, pozwalającą na skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d uCIT, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.