Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.467.2025.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: W odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych ponoszonych na
Inwestycję, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo
do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego, przy zastosowaniu prewspółczynnika
obliczonego dla Zakładu zgodnie z metodologią wskazaną w §
3 ust. 4 rozporządzenia.
Słowa kluczowe: gmina
inwestycje
odliczenia-odliczenie częściowe
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na Inwestycję, przy zastosowaniu
    prewspółczynnika dla Zakładu, zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 4
    rozporządzenia.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie
    ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze
    zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania
    własne (określone m.in. w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane samorządowe jednostki budżetowe i samorządowy zakład budżetowy.
    Aktualnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują m.in. następujące jednostki
    budżetowe:
      · GOPS i SP,
      · SP1
      · SP2
      · SP3,
      · SP4
      · SP5
    jak również samorządowy zakład budżetowy (dalej: „Zakład”) (dalej zwane łącznie:
    „jednostkami organizacyjnymi”).
    Jednocześnie, Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji ww. jednostek budżetowych lub
    Zakładu, jak również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych
    zakładów budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    Mając na uwadze wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 29 września 2015 r.
    w sprawie C-276/14 Gmina prowadzi wspólne rozliczenia VAT wraz ze wszystkimi
    jednostkami organizacyjnymi – w tym z Zakładem.
    W celu wykonywania zadań własnych Gmina realizuje inwestycje, które następnie
    przekazuje nieodpłatnie swoim jednostkom organizacyjnym. W tym zakresie Gmina jest w
    trakcie realizacji inwestycji pn. „...” (dalej: „Inwestycja”).
    Inwestycja swoim zakresem obejmuje zarówno termomodernizację budynku SP, jak
    również termomodernizację budynku Zakładu (dalej: „Budynek”). Gmina posiada przy tym
    obiektywną możliwość bezpośredniego i wyłącznego przyporządkowania ponoszonych
    wydatków pomiędzy ww. budynki, w tym w szczególności Gmina ma możliwość
    bezpośredniego i wyłącznego przyporządkowania wydatków ponoszonych w ramach
    Inwestycji w zakresie termomodernizacji Budynku.
    Mając na względzie powyższe, Gmina pragnie wskazać, że niniejszy wniosek o
    interpretację dotyczy ww. inwestycji wyłącznie w części w jakiej obejmuje ona wydatki

    inwestycyjne ponoszone na realizację prac polegających na termomodernizacji Budynku
    (dalej: „Wydatki inwestycyjne”), tj. z wyłączeniem wydatków ponoszonych na realizację
    prac polegających na termomodernizacji budynku SP.
    Budynek wykorzystywany jest/będzie przez Zakład jako siedziba rzeczonej jednostki
    organizacyjnej. W tym zakresie Zakład wykorzystuje Budynek zarówno do czynności
    wykonanych na podstawie umów cywilnoprawnych (w szczególności świadczenie
    odpłatnych usług dostawy wody/odbioru ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców
    i instytucji z terenu Gminy), jak również do czynności wykonywanych w ramach jednego
    podatnika VAT – Gminy (w szczególności dostawy wody/odbiór ścieków do/od jednostek
    organizacyjnych Gminy oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych
    Gminy). W związku z powyższym, w przypadku Wydatków inwestycyjnych ponoszonych na
    Inwestycję Gmina nie potrafi dokonać ich jednoznacznego przyporządkowania
    odpowiednio do czynności wykonywanych przez Zakład na podstawie umów
    cywilnoprawnych oraz czynności wykonywanych przez Zakład w ramach jednego
    podatnika VAT (Gminy). Zdaniem Wnioskodawcy, przyporządkowania tego dokonać
    można wyłącznie przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji odliczenia.
    Przepisy Rozporządzenia przewidują konieczność odrębnego ustalenia sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla każdej z gminnych jednostek organizacyjnych
    (§ 3 ust. 1).
    W związku z powyższym, Gmina powzięła wątpliwość związaną z tym, czy po
    scentralizowaniu rozliczeń VAT może w odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych na Inwestycję stosować pre-współczynnik obliczony na bazie danych
    właściwych dla Zakładu, któremu przekazany jest/będzie Budynek, w sytuacji gdy koszty
    dotyczące Inwestycji (Wydatki inwestycyjne) są/będą ponoszone bezpośrednio przez samą
    Gminę.

## Pytanie

Czy w odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych ponoszonych na Inwestycję, Gminie
    przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, przy zastosowaniu prewspółczynnika
    obliczonego dla Zakładu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 4 Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych ponoszonych na Inwestycję, Gminie
    przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, przy zastosowaniu prewspółczynnika
    obliczonego dla Zakładu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 4 Rozporządzenia.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Uwagi ogólne
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku
    naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy na byciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana, jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych podatników.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Analizując treść powołanych powyżej regulacji prawnych, czynności dokonywane przez
    Gminę (za pośrednictwem Zakładu) na podstawie umów cywilnoprawnych takie jak m.in.
    świadczenie odpłatnych usług dostawy wody/odbioru ścieków na rzecz mieszkańców,
    przedsiębiorców i instytucji z terenu Gminy – powinny być traktowane jako podlegające
    opodatkowaniu VAT – na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem
    w tym zakresie Gmina działa jako podatnik VAT stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji
    indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej jako: „DKIS” lub „Organ”) z 2 kwietnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.63.2024.2.MK, w której Organ wskazał, że „(...) Odpłatne świadczenie usług
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych nie
    zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w
    konsekwencji podlega opodatkowaniu wg stawki VAT właściwej dla tych usług”.
    Jednocześnie, zdaniem Gminy, czynności wykonywane przez Zakład w ramach jednego
    podatnika VAT – Gminy (tj. czynności wykonywane pomiędzy poszczególnymi jednostkami
    organizacyjnymi Gminy lub Gminą a jej jednostkami organizacyjnymi – m.in. realizowane
    przez Zakład dostawy wody/odbiór ścieków do/od jednostek organizacyjnych Gminy oraz

    innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy) mają charakter
    wewnętrzny, a co za tym idzie stanowią czynności pozostające poza za kresem
    opodatkowania VAT.
    Na prawidłowość powyższego podejścia wskazuje przykładowo interpretacja indywidualna
    DKIS z 20 marca 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.670.2024.2.DP, w której Organ wskazał,
    iż: „(...) Nie występuje więc żadna czynność, dla której działaliby Państwo w charakterze
    podmiotu świadczącego usługę na rzecz swoich jednostek organizacyjnych. Zatem w
    analizowanej sprawie nie występuje świadczenie usług pomiędzy Państwem a gminnymi
    jednostkami organizacyjnymi, które można rozpatrywać w kategorii czynności
    podlegających opodatkowaniu (...). Zatem, z tytułu wykorzystania Infrastruktury w celu
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, nie są
    /nie będą Państwo zobowiązani do na liczenia podatku należnego”.
    W konsekwencji, skoro Wydatki inwestycyjne ponoszone na realizację Inwestycji, związane
    są/będą zarówno z czynnościami opodatkowanymi VAT oraz czynnościami pozostającymi
    poza zakresem opodatkowania VAT, realizowanymi z wykorzystaniem Budynku i nie jest
    możliwe ich jednoznaczne przyporządkowanie do czynności dających prawo do odliczenia
    podatku naliczonego (czynności opodatkowanych VAT) oraz czynności niedających takiego
    prawa (czynności poza VAT), zdaniem Gminy, powinno jej przysługiwać prawo do
    częściowego odliczenia VAT naliczonego od tych wydatków. Do rozstrzygnięcia pozostaje
    natomiast kwestia, w jaki sposób ustalić wysokość podatku, który będzie przez Gminę
    odliczany.
    Gmina dodatkowo pragnie wskazać, iż częściowe odliczenie podatku naliczonego
    gwarantuje zachowanie zasady neutralności VAT, będącej podstawową cechą krajowego i
    wspólnotowego systemu VAT. Zasada ta stanowi, że podatek VAT powinien być dla
    podatników neutralny na każdym etapie wykonywania działalności gospodarczej.
    Realizacji tego celu służy wprowadzenie podstawowego mechanizmu, jakim jest prawo
    podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku na liczonego. Zasada
    ta wielokrotnie była przywoływana w orzeczeniach krajowych sądów administracyjnych
    oraz w orzeczeniach TSUE.
    Przykładowo, w orzeczeniu w sprawie 268/83 D.A. Rompelman i E.A. Rompelman-Van
    Deelen TSUE stwierdził, iż „Na podstawie powyższych przepisów można uznać, że system
    odliczeń ma na celu zwolnienie podatnika w całości od obciążeń podatkiem VAT należnym
    do zapłaty lub zapłaconym w toku całości jego działalności gospodarczej. Wspólny system
    podatku od wartości dodanej zapewnia zatem to, by całość działalności gospodarczej,
    niezależnie od jej celu lub rezultatów, pod warunkiem, iż działalność taka sama w sobie
    podlega VAT była opodatkowana w całkowicie neutralny sposób”.
    Prawo do odliczenia VAT przy zastosowaniu pre-współczynnika
    W sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność podlegającą opodatkowaniu VAT, a także
    działalność spoza zakresu regulacji ustawy o VAT – przypadek Gminy, odliczenie podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych z tego tytułu jest możliwe tylko w takim zakresie,
    w jakim wydatki te da się przyporządkować działalności podlegającej VAT (w szczególności
    potwierdzają to wyroki TSUE w sprawach C-437/06 oraz C-515/07).
    Do sytuacji takiej odnosi się, w szczególności art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Stosownie do
    treści wymienionego przepisu, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej
    „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej

    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Stosownie zaś do art. 86 ust 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zdaniem Gminy, Wydatki inwestycyjne ponoszone na realizację Inwestycji mają/będą
    miały w części związek z wykonywaną przez Gminę (za pośrednictwem Zakładu)
    działalnością gospodarczą. Bowiem jak Gmina wskazała, w zakresie czynności
    opodatkowanych VAT (tj. czynności wykonywanych przez Zakład na podstawie umów
    cywilnoprawnych) Gmina działa jako podatnik VAT w ramach prowadzonej samodzielnie
    działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT w związku z art. 15
    ust. 2 cyt. ustawy).
    Ponadto, wskazane powyżej wydatki są/będą ponoszone również w części w związku z
    czynnościami pozostającymi poza zakresem opodatkowania VAT (tj. czynnościami
    wykonywanymi pomiędzy poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi Gminy lub Gminą
    a jej jednostkami organizacyjnymi). Nie ulega zatem wątpliwości, że tego rodzaju wydatki
    dotyczą towarów i usług wykorzystywanych także do celów innych niż działalność
    gospodarcza.
    Gmina zaznacza, że nabywane w opisywanym zakresie towary i usługi nie służą/nie będą
    służyły celom osobistym, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zdaniem Gminy, w związku z ponoszeniem Wydatków inwestycyjnych na realizację
    Inwestycji, które w pewnej części są/będą także związane z obszarem działalności Gminy,
    obejmującym zdarzenia spoza za kresu VAT, niewątpliwie nie dojdzie do przekazania
    towarów lub ich zużycia na cele osobiste Gminy, ani jej pracowników, ani też do darowizn.
    Jednocześnie, w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług, nie ulega wątpliwości, że
    czynności dokonywane przez Zakład w ramach jednego podatnika VAT – Gminy (pomiędzy
    poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi Gminy lub Gminą a jej jednostkami
    organizacyjnymi) mają charakter wewnętrzny i nie podlegają VAT.
    W konsekwencji, Gmina stoi na stanowisku, że w analizowanym przypadku, przysługuje
    /będzie jej przysługiwać prawo do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego od
    ponoszonych Wydatków inwestycyjnych na realizację Inwestycji, ustalonej zgodnie ze
    sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Minister Finansów korzystając z ww. uprawnienia oraz uwzględniając specyfikę
    prowadzonej przez jednostki samorządu terytorialnego działalności, określił w
    Rozporządzeniu sposób określenia proporcji jaki należy stosować w przypadku

    wykorzystywania przez jednostki samorządu terytorialnego towarów i usług nabywanych
    jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej oraz innej niż gospodarcza. W
    tym zakresie jak wynika z brzmienia § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki
    samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z
    jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Przykładowo, dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    Rozporządzenie przewiduje sposób określenia proporcji według wzoru:
    X= (A x100)/(Dujst )
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    DUJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Analogiczny sposób kalkulacji prewspółczynnika został przewidziany dla jednostek
    budżetowych. W ich przypadku prewspółczynnik ma być również określany metodą
    przychodową na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem sposób
    określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać ustalony według
    wzoru:
    X= (A x100)/(D )
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Rozporządzenie wskazuje także sposób określenia proporcji przez samorządowe zakłady
    budżetowe. W świetle § 3 ust. 4 Rozporządzenia jako sposób określenia proporcji uznaje
    się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:
    X= (A x100)/(P )
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Co istotne, w celu określenia danych niezbędnych do wyliczenia ww. prewspółczynnika
    według sposobu wynikającego z Rozporządzenia (odpowiednio dochody wykonane urzędu
    /jednostki budżetowej lub przychody wykonane zakładu budżetowego), prawodawca
    odwołuje się do treści ustawy o finansach publicznych. Stosownie zaś do zapisów ustawy o
    finansach publicznych, podstawą gospodarki finansowej zarówno jednostki budżetowej,
    jak i zakładu budżetowego jest roczny plan dochodów/przychodów i wydatków, czyli plan
    finansowy. Jednocześnie, przepisy gospodarki finansowej nie sprzeciwiają się
    wykorzystaniu wydatku przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, która przewidziała ten
    wydatek w swoim planie finansowym i która faktycznie poniosła ten wydatek.

    Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, że przepisy ustawy o VAT dotyczące
    prewspółczynnika (przytoczony już powyżej art. 86 ust. 2a i 2b) wymagają, aby sposób
    określenia proporcji odpowiadał najbardziej specyfice prowadzonej działalności i
    dokonywanych nabyć. Od momentu scentralizowania rozliczeń VAT, działalność Gminy
    jako jednego podatnika obejmuje realizowane przez jednostki organizacyjne zadania
    publiczne, będące i niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT
    (czynności opodatkowane VAT i niepodlegające VAT). Zgodnie bowiem z art. 4 Specustawy,
    jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako
    odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi
    jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących
    podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu przez Gminę konsolidacji rozliczeń VAT, każda z
    jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej Gminy (odpowiednio
    w swoim zakresie). Tym samym, prewspółczynnik stosowany do nabyć towarów i usług,
    które zostały przekazane danej jednostce w celu wykonania powierzonego jej fragmentu
    działalności Gminy będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej w tym zakresie
    działalności tylko w sytuacji, gdy zastosujemy prewspółczynnik tejże jednostki. W świetle
    powyższych przepisów, prewspółczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego
    wykorzystania dokonanych zakupów, a w przypadku inwestycji przekazanych jednostkom
    organizacyjnym, to te jednostki korzystają z wydatków inwestycyjnych, choć ponosi je
    Gmina.
    W tym zakresie Gmina pragnie zaznaczyć, że przychody generowane przez objęty
    termomodernizacją Budynek stanowią/będą stanowiły obrót/przychody Zakładu, jako
    jednostki zarządzającej Budynkiem i uwzględniane są/będą wyłącznie w kalkulacji
    prewspółczynnika Zakładu.
    Wnioskodawca pragnie również zaznaczyć, że Minister Finansów podzielił stanowisko
    Gminy w wydanej 24 listopada 2016 r. broszurze informacyjnej „Centralizacja rozliczeń w
    podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego”. Zgodnie z treścią ww. broszury: „W
    przypadku gdy dokonywane zakupy (towarów i usług) będą służyć również działalności
    wykonywanej poza zakresem VAT, a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów w
    całości do działalności gospodarczej nie będzie możliwe, podatek do odliczenia od
    zakupów realizowanych w danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem tzw
    . prewspółczynnika. Sposób (metodę) ustalania tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera
    podatnik, jednakże w przypadku JST za najbardziej adekwatną uznano metodę „obrotowo-
    przychodową", stosowaną dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla
    jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów
    towarów i usług zarówno dokonywanych przez tę jednostkę organizacyjną, jak i JST,
    wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    mieszanych” (str. 25-26 broszury).
    Z powyższego jasno zatem wynika, że jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi
    tzw. wydatki „mieszane”, to przy odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć
    zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    (wyliczony na podstawie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej), która
    wykorzystuje te wydatki zarówno do działalności gospodarczej, jak i na potrzeby
    działalności innej niż gospodarcza. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę
    wykorzystującą wydatki do celów „mieszanych” należy również rozumieć jednostkę, której
    Gmina przekazuje inwestycję (która zarządza inwestycją) bez względu na formę
    przekazania.
    Przedstawione powyżej stanowisko znajduje także pełne uzasadnienie w treści art. 7 ust. 1
    i 2 Specustawy. Zgodnie z ww. regulacją, w wypadku, kiedy Gmina wykonuje przy pomocy
    jednostki organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje jej prawo do

    obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, proporcje oblicza się odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z
    przepisami ustawy o VAT.
    Końcowo, Gmina pragnie zauważyć, że organy podatkowe potwierdzają w licznych
    interpretacjach podatkowych wydawanych w ostatnim czasie w analogicznym stanie
    faktycznym, że jeżeli po scentralizowaniu rozliczeń jednostka samorządu terytorialnego
    realizuje inwestycje, które zamierza bezpłatnie przekazać swoim jednostkom
    organizacyjnym, które z kolei będą wykorzystywały te inwestycje zarówno dla celów
    realizacji działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, to w odniesieniu do tych
    wydatków związanych z tą inwestycją będzie mogła zastosować prewspółczynnik właściwy
    dla jednostki organizacyjnej, której została przekazana inwestycja.
    Taki pogląd wyraził przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 24 sierpnia 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-
    1.4012.671.2018.10.MR, w której organ stwierdził, że „w przypadku nabycia towarów i
    usług w związku z realizacją inwestycji, która została przekazana zakładowi budżetowemu
    i wykorzystywana jest przez ten zakład do działalności gospodarczej (opodatkowanej i
    zwolnionej z VAT) oraz do czynności pozostających poza działalnością gospodarczą
    (czynności niepodlegające VAT), Wnioskodawcy (Gminie) będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu tzw. prewspółczynnika obliczonego dla
    jednostki organizacyjnej Gminy, wykorzystującej zakupione towary i usługi. (...)”.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko zostało zaprezentowane również
    m.in. w: interpretacji indywidualnej DKIS z 15 grudnia 2017 r. sygn. 0115-KDIT1-
    1.4012.716.2017.2.MN, interpretacji indywidualnej DKIS z 24 stycznia 2022 r. sygn. 0114-
    KDIP4-3.4012.709.2021.2.JJ oraz interpretacji indywidualnej DKIS z 20 lipca 2022 r. sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.245.2022.1.BS.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w związku z tym, że ponoszone przez
    Gminę Wydatki inwestycyjne na realizację Inwestycji związane są/będą z Budynkiem, który
    jest/będzie wykorzystywany przez Zakład zarówno na potrzeby prowadzenia powierzonej
    mu działalności gospodarczej Gminy (czynności opodatkowane VAT) oraz działalności
    innej niż gospodarza (czynności poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości
    bezpośredniego przyporządkowania tychże wydatków inwestycyjnych do działalności
    gospodarczej i innej niż gospodarcza, Gmina dokonując odliczenia VAT naliczonego od
    ww. wydatków powinna zastosować pre-współczynnik obliczony dla Zakładu zgodnie z
    metodologią wskazaną w § 3 ust. 4 Rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w oparciu o
    który:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Stosownie do ww. przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa
    pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług
    wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
    · inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    · mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności, tj.:
    · czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
      podatników, natomiast
    · czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
      podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
      towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z

        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    A zatem w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji
    ustala się odrębnie dla:
    · urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu
    miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
    · samorządowej jednostki budżetowej,
    · samorządowego zakładu budżetowego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji
    dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    Powołane rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    określonych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    W myśl z § 3 ust. 4 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 11 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych zakładu
      budżetowego rozumie się przez to przychody zakładu budżetowego w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty dotacji, które
      zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z
      których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu
      zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na
      rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu
      budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,

        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w
    przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w przede wszystkim przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT i niepodlegającej
    opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z
    działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy odlicza podatek
    naliczony w całości. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić „sposób określenia proporcji”
    (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwo Inwestycję polegającą na termomodernizacji m.in. Budynku
    swojego zakładu budżetowego (Zakład). Budynek wykorzystywany jest/będzie przez
    Zakład jako jego siedziba. W tym zakresie Zakład wykorzystuje/będzie wykorzystywał
    Budynek zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT wykonywanych na
    podstawie umów cywilnoprawnych (m.in. odpłatna dostawa wody i odbiór ścieków), jak
    też do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (w szczególności
    dostawa wody i odbiór ścieków na rzecz jednostek Gminy). Posiadają Państwo obiektywną
    możliwość bezpośredniego i wyłącznego przyporządkowania ponoszonych wydatków do
    Budynku. Nie potrafią Państwo dokonać jednoznacznego przyporządkowania wydatków
    odpowiednio do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
    opodatkowanych tym podatkiem.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na Inwestycję, przy
    zastosowaniu prewspółczynnika dla Zakładu, zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 4
    rozporządzenia.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie

    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    W związku z powyższym skoro w okolicznościach niniejszej sprawy – nie będą Państwo w
    stanie przyporządkować wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, a wydatki
    będą służyły zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowane
    podatkiem VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT), to będą Państwo zobowiązani do
    obliczenia podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy o VAT, z
    uwzględnieniem z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    tj. ustalonym dla zakładu budżetowego.
    Podsumowując, stwierdzam, że w odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych ponoszonych
    na Inwestycję, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy zastosowaniu
    prewspółczynnika obliczonego dla Zakładu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 4
    rozporządzenia.
    Zatem Państwa stanowisko uznałem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym ich przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej