Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.524.2020.1.AMN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-14
Teza: Obowiązki płatnika z związku z dofinansowaniem pracownikom posiłków.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; obowiązek-obowiązek płatnika; posiłki; pracownik; przychód; przychód-opodatkowanie przychodu; płatnik; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2020 r. (data wpływu 19 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z związku z dofinansowaniem pracownikom posiłków – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z związku z dofinansowaniem pracownikom posiłków.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka” lub „Podatnik”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka jest zakładem produkcyjnym działającym w branży (…). Siedziba Spółki oraz główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w A. W zakładzie Spółki w A. jest zatrudnionych ok. 900 osób. W A. i okolicy - Spółka jest największym pracodawcą i dynamicznie się rozwija. W związku z zatrudnianiem pracowników Spółka jest także płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w związku z wypłacanymi wynagrodzeniami dla swoich pracowników.

A. jest położone ok. (…) km od B. na północ oraz ok. (…) km od C. na południe. W pobliżu A. znajdują się jednak także inne zakłady produkcyjne związane z szeroko rozumianą branżą (…) i nie tylko, które stanowią dla Spółki konkurencję na rynku pracy.

A. jest dość trudnym rynkiem pracy. Pracodawcy muszą się starać o pozyskanie i utrzymanie dobrego pracownika. Spółka chce być postrzegana na lokalnym rynku jako bardzo dobry i atrakcyjny pracodawca, który zapewnia swoim pracownikom konkurencyjne warunki pracy i dobre możliwości rozwoju zawodowego. Między innymi dlatego, aby ściągnąć i zatrzymać wykwalifikowanych pracowników, także z okolic samego B. lub C. - Spółka musi gwarantować wysokie standardy związane z zatrudnieniem i tzw. warunkami około zatrudnieniowymi (np. programy motywacyjne).

Zdaniem Spółki, nieodzownym obecnie elementem funkcjonowania dużego i atrakcyjnego zakładu pracy, usytuowanego w takim właśnie miejscu jak A., winno być zapewnienie pracownikom stosownej bazy żywieniowej. Jest to związane m.in. z tym, że produkcja odbywa się na trzy zmiany, a na terenie zakładu nie funkcjonowała do tej pory żadna stołówka, która zapewniałaby (oferowałaby) pracownikom możliwość zjedzenia obiadu, śniadania lub lunchu. Wiele osób dojeżdżających spoza A. było niezadowolonych z faktu, że w innych firmach działają stołówki, a u Podatnika brak takiej możliwości.

Z tego też powodu Spółka podjęła starania zmierzające do otwarcia stołówki przyzakładowej. Spółka nie ma jednak doświadczenia w branży gastronomicznej. Uznała, że zatrudnienie własnego personelu w postaci kucharzy, dalszego personelu i organizowanie codziennego zaopatrzenia - nie byłoby dobrym rozwiązaniem z punktu biznesowego. Postanowiono skorzystać z firmy zewnętrznej (dalej: „Operator” lub „Operator Gastronomiczny”).

Pierwsze próby ściągnięcia na teren zakładu doświadczonego w branży gastronomicznej Operatora nie dały zadowalających rezultatów. Ostatecznie Spółka podjęła decyzję, że usytuuje na terenie zakładu obiekt, który będzie funkcjonował jako stołówka. Zakupiono specjalnie w tym celu zaprojektowany i przygotowany zestaw kilkunastu kontenerów. Obiekt na ten moment jest w fazie montażu i wkrótce zostanie ukończony. Spółka zapewni także stosowne wyposażenie obiektu stołówki w sprzęt AGD. Jest sprawą oczywistą, że w Obiekcie będzie zabudowana lada (bufet) oraz cześć typowo stołówkowa, tj. stoliki z krzesłami, przeznaczona na konsumpcję podanych posiłków w tym zestawów obiadowych. Bieżący porządek i prowadzenie stołówki - leżą w gestii Operatora.

Spółce udało się ostatecznie znaleźć Operatora Gastronomicznego, który zgodził się świadczyć obsługę gastronomiczną dla pracowników Spółki. Spółka nie ukrywa, że szukała Operatora mającego stosowne doświadczenie w branży gastronomicznej i dającego rękojmię, że pracownicy będą zadowolenia z jakości oferty.

Strony zamierzają podpisać umowę o współpracy. Na podstawie zapisów tej umowy Spółka odda w najem na okres nie krótszy aniżeli 3 lata obiekt stołówki (ww. zestaw kontenerowy). Z tego tytułu Spółka będzie obciążała Operatora Gastronomicznego stosowną kwotą czynszu miesięcznego.

Operator przyjął na siebie zobowiązanie, iż zatrudni na miejscu w A.: doświadczonego szefa kuchni, doświadczonego menadżera, kucharza i dwie pomoce kuchenne. Posiłki mają być przygotowywane na miejscu. Spółka zadbała, aby w codziennym menu były umieszczone także dania dla osób niejedzących mięsa.

Strony postanowiły w umowie, że Operator będzie dokonywał m.in. sprzedaży zestawów obiadowych (dalej zwane: „ZO”) oraz będzie dostarczał także inne posiłki bezpośrednio na rzecz pracowników Spółki. Dopuszczalne będzie także, aby z oferty Operatora skorzystały także inne osoby, które aktualnie przebywają na terenie zakładu Spółki (np. pracownicy kontrahentów, kontrahenci, pracownicy organów i urzędów administracji wykonujących określone czynności na terenie zakładu). Każda z tych osób będzie mogła zakupić zestaw obiadowy (ZO), ale możliwe będzie także zakupienie innego posiłku, przekąski (np. kanapka, baton, drożdżówka), napoje, etc. - korzystając z obsługi Operatora.

Wnioskodawca na potrzeby niniejszego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - przyjął, że w zakresie, w jakim dochodzić będzie do sprzedaży ZO, gdy będą one spożywane na miejscu w części stołówkowej Obiektu - będziemy mieli do czynienia z usługą gastronomiczną w rozumieniu VatU.

Operator będzie wystawiał paragony na rzecz pracowników i inne osoby, które będą dokonywały zakupu żywności i/lub usług od Operatora na ternie zakładu Spółki. Zapewne możliwe będzie też, aby Operator wystawiał na żądanie tych osób i zgodnie z prawem - faktury VAT, jeśli taką możliwości dają lub obowiązek formułują w tym zakresie przepisy dotyczące VAT. Ta kwestia (tj. fakturowania) leży jednak w gestii już Operatora, a nie Spółki.

W umowie przewiduje się, że Operator nie będzie mógł obsługiwać klientów z zewnątrz (tzn. nie będzie to restauracja, do której mógłby wejść każdy „z ulicy”). Wynika to z faktu, że Spółka nie przewiduje, aby osoby z zewnątrz mogły wchodzić na teren zakładu. Możliwe będzie jednak, aby pracownik lub inna wymieniona wyżej osoba - zakupiły posiłek/ki także na wynos, w tym dla swoich bliskich lub członków rodziny.

Na podstawie analizy zapisów umownych oraz ustaleń stron umowy - można dojść do wniosku, że przewiduje się także, iż Operator ma zapewnić odpowiednio wysoki standard usług gastronomicznych. W zasadzie dzięki przyjętym zapisom umownym wykluczone jest, aby przedmiotem usługi gastronomicznej była żywność podgrzewana w mikrofalówkach lub dowożona na gotowo z zewnątrz. Strony, właśnie dla wykluczenia tego efektu i podniesienia atrakcyjności bazy żywieniowej dla pracowników, ustaliły obecność i zatrudnienie przez Operatora m.in. doświadczonego szafa kuchni oraz kucharza i menadżera.

W umowie przewidziano stałą cenę tylko dla ZO. Cena ta została określona na stałym poziomie 11 zł brutto za ZO. Przewidziano możliwość rewaloryzowania tej ceny jeden raz do roku. Możliwe też, że będzie ona ulegała zmianom.

W umowie przewiduje się, że każdy pracownik i tylko pracownik Spółki - będzie mógł skorzystać jeden raz na dzień z zakupu jednego ZO z dofinansowaniem ze strony Spółki jako pracodawcy. Dofinansowanie nie dotyczy innych posiłków lub usług gastronomicznych, które będzie świadczył Operator w Obiekcie, jak też innych oferowanych w jego ofercie produktów. Pracownik danego dnia może kupić sobie większą ilość ZO, ale z dofinansowania będzie korzystał tylko w zakresie jednego ZO.

Jeżeli pracownik danego dnia nie skorzystał z zakupu dofinansowanego ZO - to uprawnienie do skorzystania z dofinansowanego ZO nie przechodzi na kolejne dni. Pracownik ma możliwość skorzystać z dofinansowanego ZO - tylko raz dziennie i tylko w ramach jednego dnia.

Pracownikowi przysługuje prawo do nabycia ZO za dofinansowaniem tylko w dni dla niego robocze. To oznacza, że w dni, w których Pracownik nie świadczy pracy (np. urlop wypoczynkowy, macierzyński, rodzicielski, niezdolność do pracy z powodu choroby, opieki na chorym członkiem rodziny oraz dni ustalone jako wolne od pracy w Spółce) - nie ma on prawa do nabycia ZO za dofinansowaniem.

Planuje się wprowadzenie także Regulaminu Korzystania ze Stołówki, w którym będą określone zasady i warunki korzystania przez pracowników z dofinansowania do ZO. Regulamin wprowadzi Spółka, a każdy pracownik, który będzie chciał skorzystać z dofinansowania do ZO - będzie musiał zaakceptować warunki tego Regulaminu, składając stosowne oświadczenie, w którym wyrazi zgodę na przyjęte zasady i warunki (opisane m.in. w niniejszym wniosku). W Regulaminie wskazuje się, że Spółka nie prowadzi na terenie zakładu działalności gospodarczej w zakresie działalności związanej z wyżywieniem i nie jest stroną umów, których przedmiotem byłaby: usługa gastronomiczna, sprzedaż posiłków lub napojów na terenie Stołówki. Wskazuje się tam, że stroną umowy zawsze jest Operator. Pracodawca zatem nie ponosi względem pracowników odpowiedzialności w szczególności za jakość oferowanych przez Operatora posiłków i napojów.

W umowie przyjęto, że pracownik przy zakupie ZO za dofinansowaniem będzie okazywał personelowi Operatora swój identyfikator, którego noszenie obowiązuje na terenie zakładu każdego pracownika Spółki. Na terenie zakładu - ze względu na obowiązujące regulacje w zakresie polityki BHP - każda osoba jest bowiem zobowiązana posiadać stosowny identyfikator (także: gość, czyli „nie-pracownik”). Identyfikatory są wykonane w określonej technologii, a dla pracowników dodatkowo z paskiem magnetycznym na odwrocie i zdjęciem pracownika. Funkcjonuje niepowtarzalny numer indywidualnie przypisany do identyfikatora każdego pracownika, który to numer jest zapisany na pasku magnetycznym znajdującym się na odwrocie identyfikatora.

Zgodnie z treścią projektowanej umowy oraz dodatkowo Regulaminu - pracownik, aby skorzystać z zakupu ZO za dofinansowaniem będzie zobowiązany okazać, przy zakupie ZO za dofinansowaniem (i tylko w tym przypadku), ww. identyfikator. Pracownik Operatora, używając odpowiedniego czytnika dokona stosownego zeskanowania danych z paska magnetycznego (wyłącznie numer). Następnie przewiduje się, że pracownik Operatora wyda pracownikowi paragon na kwotę 11 zł. Pracownik Spółki będzie jednak zobowiązany uiścić tylko 7 zł. Dofinansowanie będzie miało stałą wartość. Obecnie przewiduje się, że będzie to 4 zł do ZO.

Dofinansowanie będzie realizowane przez Spółkę - ze środków obrotowych Spółki. Z dofinansowania do ZO - będą wyłącznie mogli skorzystać zatrudnieni na podstawie umowy o pracę.

Strony ustaliły, że Operator zapewnia rozwiązanie softwareowe oraz dysponuje sprzętem informatycznym, w tym czytnikami w odpowiedniej technologii. Chodzi o to, aby zeskanowane numery identyfikatorów, których użyli danego dnia pracownicy chcący tego właśnie dnia skorzystać z dofinansowanego ZO - mogły być zaraportowane do działu HR Spółki. Operator Gastronomiczny zobowiązuje się w umowie, że będzie przygotowywać miesięcznie i z dołu dla działu HR Podatnika - stosowny Raport. Raport będzie zawierać: nr identyfikatora zaczytany z paska magnetycznego, daty wydania ZO za dofinansowaniem dla danego nr identyfikatora oraz zbiorcze podliczenie wydanych ZO za dofinansowaniem w danym miesiącu. Raport będzie przekazywany przez Operatora, drogą elektroniczną oraz w określonym przez służby IT obu podmiotów - formacie. Przewiduje, się że Raport będzie musiał być przekazany w pierwszych 3 dniach roboczych miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy Raport. Termin ten może jednak w przyszłości ulec wydłużeniu lub skróceniu.

Dzięki otrzymaniu tego Raportu - pracownicy działu HR będą w stanie ustalić, z ilu obiadów w poprzednim miesiącu skorzystał pracownik. Spółka, jako płatnik PIT, będzie mogła dzięki temu łatwo oraz z dołu ustalić, jaką rzeczywistą wartość przychodu do opodatkowania można doliczyć danemu pracownikowi za ubiegły miesiąc.

Strony umowy jednocześnie postanowiły, że dzięki temu Raportowi - Spółka będzie w stanie dokonać zbiorczego przelewu kwoty dofinansowania, i to bezpośrednio na rzecz Operatora (to jest: jedna kwota za wszystkich pracowników, którzy w uprzednim miesiącu skorzystali z ZO za dofinansowaniem). Spółka będzie dokonywała przelewu dofinansowania zbiorczo w terminie 7 dni od otrzymania Raportu. Strony postanowiły w umowie, że przelew będzie realizowany bezpośrednio na rzecz Operatora - na podstawie noty obciążeniowej. Nota obciążeniowa będzie przesyłana do Spółki elektronicznie wraz z Raportem.

Strony w umowie współpracy wprowadziły także mechanizm, który ma zagwarantować dla Operatora określony poziom rentowności. Był to warunek, od którego Operator uzależniał podpisanie umowy i „wejście” do zakładu oddalonego tak znacznie od A. z takim projektem. Mianowicie do umowy wprowadzono następujące zapisy:

1.  Bufet/stołówka będą otwarte codziennie, tj. w dni robocze w godzinach od 11 do 15. W przypadku jeśli Operator uzna, że jest zapotrzebowanie na wydłużenie godzin otwarcia Obiektu może być on otwarty do godziny 16.30.
2.  Operator wprowadzi do codziennej sprzedaży menu dla pracowników Spółki według następujących założeń:
    1.  co najmniej jedna zupa dziennie,
    2.  2 dania główne mięsne i 1 wegetariańskie, 2 dodatki skrobiowe, 3-4 warzywa/surówki,
    3.  gramatura - Mięso (100-120 gr),
    4.  gramatura - Ryby (100-120 gr),
    5.  gramatura - Dania jednogarnkowe (180-220 gr),
    6.  gramatura - Dania wegetariańskie (250-350 gr),
    7.  gramatura - Surówki/warzywa gotowane 120-150 gr,
    8.  gramatura - Dodatki skrobiowe 200 gr.
3.  Operator i Spółka ustalają minimum sprzedażowe 5.500 Zestawów Obiadowych na 1 miesiąc, a Spółka gwarantuje sprzedaż miesięczną właśnie na takim co najmniej poziomie.
4.  Operator i Spółka ustalają, że w przypadku mniejszej sprzedaży, aniżeli wskazana w ust. 3 powyżej, Operator będzie uprawniony, aby rozliczyć brakującą sprzedaż na podstawie poniższego wzoru: wzór: 5.500 - X = Y gdzie: 5.500 - oznacza minimum sprzedażowe ZO, X - oznacza - faktyczną ilość sprzedanych ZO przez Operatora za dany miesiąc, Y - oznacza - ilość niesprzedanych ZO, tj. brakujących do ustalonego minimum sprzedażowego.
5.  Ustala się, że z tytułu nieosiągnięcia minimum sprzedażowego określonego w ust. 4 powyżej, Operator będzie uprawniony wystawić na Spółkę fakturę VAT obejmującą kwotę brutto obliczoną wg. poniższego wzoru: Kwota do zapłaty przez Spółkę (brutto): Y x 11 zł.
6.  Operator jest zobowiązany do udostępnienia na każde żądanie Spółki wglądu do ksiąg handlowych lub/i wydania kopii raportów fiskalnych z kasy fiskalnej zainstalowanej w Obiekcie - celem wykazania, że ilość sprzedanych ZO jest niższa aniżeli 5.500 per/msc.
7.  Jeżeli jednak spadek sprzedaży, o którym mowa powyżej będzie wynikiem niskiej jakości ZO, a fakt ten zostanie potwierdzony w drodze anonimowej ankiety wśród pracowników Spółki - wówczas Spółka wyznaczy Operatorowi dodatkowy 1 miesięczny okres na poprawę jakości ZO. Jeżeli jakość po upływie tego miesiąca nie ulegnie poprawie - wówczas Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty kwoty jak w ust. 4-5 powyżej, począwszy od kolejnego miesiąca następującego po miesiącu wskazanym w zdaniu pierwszym.

Powyższe zapisy mogą być w przyszłości korygowane przez strony w drobnym zakresie (np. gramatury, układ menu, godziny otwarcia, zamknięcia, etc.), ale istota regulacji powinna zostać zachowana.

W projektowanej umowie znalazł się także paragraf, w którym strony postanawiają, że:

1.  Operator zobowiązuje się świadczyć obsługę gastronomiczną dla pracowników Spółki za pośrednictwem Obiektu przez okres nie krótszy, aniżeli 3 lata licząc od daty uruchomienia Obiektu.
2.  Przez okres wskazany w ust. 1 powyżej Operator zobowiązuję się także do świadczenia oraz na gotowość do świadczenia - obsługi żywnościowej poprzez:
    1.  maszyny vendingowe na terenie zakładu Spółki w ilości nie mniejszej aniżeli uzgodniono w Załączniku nr (\`(...)\`) do Umowy,
    2.  gwarantowanie obsługi lunchowo-kawowej przy okazji spotkań biznesowych oraz różnego rodzaju szkoleń na terenie zakładu Spółki,
    3.  catering i dania na miejscu przy okazji Wigilii Bożego Narodzenia oraz innych tego typu spotkaniach okolicznościowych i eventach firmowych - stosownie do czynionych na bieżąco przez Strony ustaleń, co do zakresu, menu, ceny, etc..
3.  Dla zapewnienia możliwości świadczenia tych usług - Operator utrzymuje zatrudnienie na miejscu, tj. w Obiekcie, na które składa się minimalnie: doświadczony Szef Kuchni - kucharz, doświadczony Manager, kucharz, pomoc kuchenna, pomoc kuchenna.
4.  Operator zobowiązuje się nadto prowadzić dla Spółki na bieżąco obsługę w zakresie rejestracji ZO za dofinansowaniem z wykorzystaniem własnego oprogramowania Operatora, i zobowiązuje się przekazywać Raporty do Spółki, co ma umożliwić Spółce obliczenie, pobranie i rozliczenie z urzędem skarbowym - stosownych zaliczek na podatek PIT.
5.  Operator zobowiązuje się nadto, na każde żądanie Spółki, ale nie częściej aniżeli jeden raz na kwartał kalendarzowy - wesprzeć dział kadr Spółki w: prowadzeniu kampanii „haerowych” i zbieraniu ankiet wśród pracowników Spółki, na zasadach i warunkach uzgadnianych na bieżąco przez Strony.

Strony ustalają, że w związku z zobowiązaniami przyjętymi przez Operatora, jak powyżej, a także za gotowość do świadczenia usług dodatkowych jak powyżej - Spółka zobowiązuje się płacić do Operatora miesięczną ryczałtową opłatę. Płatność ta będzie rozliczana na podstawie faktury VAT, płatnej z dołu co miesiąc na rachunek Operatora.

Zapisy projektowanej w tym zakresie umowy brzmią następująco:

1.  Strony ustalają, że w związku z zobowiązaniami przyjętymi przez MPL na podstawie niniejszego par., a także za gotowość do świadczenia dodatkowych usług, jak powyżej - IPL zobowiązuje się zapłacić do MPL miesięczną opłatę ryczałtową (dalej: MOR), która będzie kalkulowana w następujący sposób: MOR = 3 zł x ilość sprzedanych ZO za dofinansowaniem w poprzednim miesiącu,
2.  Płatność wskazana w ust. 6 powyżej, będzie rozliczana na podstawie faktury VAT, płatnej z dołu co miesiąc, na poniższy rachunek bankowy (\`(...)\`),
3.  Termin płatności do 15ego dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego dana opłata dotyczy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dofinansowanie do ZO dla pracowników Spółki zatrudnionych u niej na podstawie umowy o pracę, będzie stanowiło dla tych pracowników przychód ze stosunku pracy?
2.  Jak Spółka, jako płatnik PIT, powinna obliczyć wartość przychodu pracownika, który złożył oświadczenie o zamiarze korzystania z dofinansowana do ZO na warunkach wynikających z Regulaminu, tj. czy będzie ona uprawniona, aby doliczać do przychodów pracownika, jedynie tę wartość dofinansowania, która została wyliczona na podstawie faktycznej liczby ZO zakupionych przez danego pracownika za dofinansowaniem, czy też Spółka powinna obliczyć tę wartość przychodu w inny sposób? A jeżeli tak to w jaki?
3.  W rozliczeniu, za który miesiąc Spółka, jako płatnik PIT, będzie zobowiązana doliczyć wartość dofinansowania do ZO, jako przychód ze stosunku pracy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

AD.1.

Wedle brzmienia art. 10 ust. 1 pdofU, jednym ze źródeł przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Rozwinięciem i uszczegółowieniem tej regulacji pozostaje obecnie dyspozycja przepisu art. 12 ust. 1 pdofU. Stosownie do brzmienia tego przepisu za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Istotny tut. jest także ust. 4 art. 12 pdofU. Wynika z niego, że za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego w niniejszym wniosku - z dofinansowania będą mogli korzystać wyłącznie pracownicy Spółki. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że w zakresie, w jakim Spółka doliczy danemu pracownikowi określoną wartość dofinansowania - winna ona stanowić przychód ze stosunku pracy. W przepisie tym mówi się bowiem m.in. o „wszelkiego rodzaju wypłatach pieniężnych”. W dalszej części art. 12 ust. 1 pdofU znajduje się już tylko przykładowa lista świadczeń, co ma umożliwić płatnikowi stosowną kwalifikację. Mówi się tam o: „różnego rodzaju dodatkach”, „wszelkich innych kwotach niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona” oraz o „świadczeniach pieniężnych ponoszonych za pracownika”.

Zdaniem Spółki, w zakresie, w jakim będzie ona, z własnych środków obrotowych, regulowała należność do Operatora, w oparciu o otrzymane od Operatora: Raport i notę obciążeniową - dla każdego pracownika, który skorzystał w poprzednim miesiącu z ZO za dofinansowaniem - będzie powstawał przychód ze stosunku pracy.

Wobec tak szerokiej definicji przychodu ze stosunku pracy, jak ta zawarta przez ustawodawcę w art. 12 ust. 1 pdofU - ad casum nie powinno być wątpliwości. W szczególności za błędne należałoby uznać twierdzenie, że kwoty dofinansowania w szczególności należałoby traktować, jako przychody z innych źródeł (vide: art. 20 ust. 1 pdofU).

AD.2.

Jak to już wskazano powyżej kwota dofinansowania realizowana przez pracodawcę dla pracownika - powinna być, na gruncie pdofU, rozpoznawana jako przychód ze stosunku pracy (vide: art. 12 ust. 1 i nast. pdofU).

Aby jednak prawidłowo odpowiedzieć na postawione tut. pytanie trzeba w pierwszej kolejności przeanalizować, jaki jest charakter świadczenia, które powyżej nazwaliśmy dofinansowaniem dla pracownika.

Punktem wyjścia musi być analiza zapisów umowy o współpracy pomiędzy Spółką a Operatorem, czyniona łącznie z analizą zapisów Regulaminu. Analiza ta prowadzi do konstatacji, że:

1.  Pracownik, który nabywa ZO za dofinansowaniem jest jednak bezpośrednim kontrahentem Operatora. To jemu uiszcza część ceny (tut. 7 zł). Drugą część ceny (tut. 4 zł) - Operator godzi się uzyskać dopiero w przyszłym miesiącu, tj. po tym, jak sam przygotuje stosowny Raport i ujmie daną wartość (4zł) w zbiorczej nocie obciążeniowej dla Spółki. Jednocześnie godzi się przyjąć tę cześć nie od dłużnika (pracownika), ale Spółki. Jest to już jednak tylko kwestia rozliczenia;
2.  Spółka nie jest - zdaniem autora wniosku - stroną umowy, której przedmiotem jest usługa gastronomiczna. Jak wskazano powyżej stronami w tym zakresie są: pracownik (z jednej strony) i Operator (z drugiej strony);
3.  Pomiędzy Spółką, jako pracodawcą oraz jej pracownikiem, zawiązuje się tylko określona relacja prawna (stosunek prawny), będąca następstwem m.in. złożenia przez pracownika oświadczenia o przystąpieniu do określonego programu, i to na zasadach i warunkach określonych w Regulaminie. Elementem najistotniejszym tej relacji jest to, że Spółka (tut. jako pracodawca) - zobowiązuje się względem pracownika zapłacić/uregulować określoną część jego ceny za ZO, tj. ceny do zapłaty której zobowiązany jest de facto pracownik. Z punktu widzenia prawa cywilnego mamy tut. zatem do czynienia z tzw. świadczeniem na rzecz osoby trzeciej. Pracodawca zobowiązuje się, że zwolni pracownika z obowiązku zapłaty części ceny do Operatora (art. 392 kc w zw. z art. 300 kp). Jednocześnie Spółka zobowiązała się względem pracownika, że wypłaci mu dofinansowanie, z tym że ta zapłata będzie uregulowana bezpośrednio na rzecz jego wierzyciela, czyli Operatora.
4.  Jednocześnie pomiędzy Spółką i samym Operatorem, poprzez zawarcie umowy współpracy zawiązuje się także stosowna relacja prawna. Jej elementem jest to, że Spółka zobowiązuje się względem Operatora, iż dokona stosownej płatności za inny podmiot (tut. swojego pracownika), na warunkach i zasadach określnych w przedmiotowej umowie. Spółka spełnia świadczenie bezpośrednio do Operatora ale ze skutkiem na rzecz swojego pracownika.

Powyższe, z punktu widzenia przepisów prawa cywilnego i prawa pacy - jest jak najbardziej dopuszczalne (art. 391-394 kc w zw. art. 300 kp). Powyższy, dość zawiły stan prawny i faktyczny, prowadzić musi jednak do ostatecznego wniosku, że przedmiotem relacji prawnych zachodzących między Spółką, jako pracodawcą (płatnikiem) a jej pracownikiem jest de facto - świadczenie pieniężne.

Skoro mamy tut. do czynienia z zapłatą świadczenia pieniężnego to należy stosować - na gruncie pdofU - regulację zawartą w art. 11 ust. 1. Przepis ten stanowi, że przychodami (tut. ze stosunku pacy), są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika (tut. pracownika) w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne.

Powyższe oznacza, że mocą regulacji, jakie łączą te trzy podmioty (pracodawca - pracownik - Operator), z chwilą, gdy Spółka, po otrzymaniu noty obciążeniowej, reguluje określoną kwotę z tej noty, de facto reguluje też względem pracownika określona wartość pieniężną (dofinansowanie do ZO). Wartość tego dofinansowania zostaje ostatecznie ustalona dopiero wówczas, gdy Spółka otrzymuje od Operatora - Raport. Dopiero z tego Raportu wynika, ile razy dany pracownik w ubiegłym miesiącu skorzystał z ZO za dofinansowaniem. Dlatego też wartość tego dofinansowania, a co zatem idzie wartość przychodu dla danego pracownika powinna być ustalona jako: iloczyn zakupionych w ubiegłym miesiącu ZO za dofinansowaniem x 4 zł.

Jeżeli zatem, przykładowo, z otrzymanego przez Spółkę w msc grudniu 2020 Raportu wynikać będzie, że dany pracownik w msc listopadzie 2020 zakupił 5 ZO za dofinansowaniem, to wówczas wartość przychodu tego pracownika zostanie obliczona w następujący sposób:

5 x 4 zł = 20 zł

Za nieprawidłowe należałoby natomiast uznać, że wartość tego przychodu winna wynosić: ilość dni roboczych danego pracownika w listopadzie x 4 zł. Takie świadczenie pieniężne nie zostało bowiem za danego pracownika uregulowane.

AD.3.

Należy głównie oprzeć się na wnioskach, które płyną z analizy, jakiej dokonano udzielając odpowiedzi w zakresie pierwszych dwóch pytań. Po pierwsze, Spółka stoi na stanowisku, że w tym zakresie mamy do czynienia z przychodem ze stosunku pracy. Po drugie, w relacji Spółka, jako płatnik PIT oraz pracownik (podatnik) - mamy do czynienia z tym, że Spółka temuż właśnie pracownikowi zagwarantowała, poprzez sam fakt przystąpienia do określonego programu, że będzie w określony sposób i na ściśle określonych warunkach - regulowała na jego rzecz pewne świadczenie pieniężne. Tutaj występuje ono, jako dofinansowanie do obiadów na stołówce, która znajduje się na ternie zakładu.

Jeżeli zatem, w relacji Spółka-pracownik mamy do czynienia ze świadczeniem pieniężnym, które nadto jest elementem stosunku pracy w rozumieniu specyficznej regulacji podatkowej (tut. art. 12 ust. 1 pdofU) - to tym samym, aby odpowiedzieć na zadane pytanie nr 3, musimy wprost sięgnąć do dyspozycji art. 11 ust. 1 pdofU.

Analiza gramatyczna tegoż art. 11 ust. 1 pdofU wydaje się nie pozostawiać żadnych wątpliwości. Otóż przychód ze stosunku pracy, mający postać pieniężną, powstaje z chwilą „otrzymania” lub „postawienia do dyspozycji”. Czyniona w tym kontekście analiza umowy o współpracy, którą zawiera Spółka z Operatorem oraz analiza Regulaminu, który kreuje stosunek prawny między Spółką i pracownikiem, a w tym kształtuje element podatkowo-prawnego stosunku faktycznego, nie powinny budzić wątpliwości.

Kwota dofinansowania jest znana dla płatnika i jednocześnie stawiana do dyspozycji, z chwilą uregulowania tego dofinansowania na rzecz Operatora. Chociaż kwota dofinansowania dla danego pracownika to tylko pewien wycinek całej sumy ustalonej w Raporcie oraz zawartej w nocie obciążeniowej - to jednak nie powinno to mieć większej doniosłości w sensie tak faktycznym, jak też prawnym. Jeżeli zatem Spółka otrzyma Raport oraz notę obciążeniową za msc listopad w grudniu 2020 oraz w grudniu uregulowała ze skutkiem dla pracownika określoną wartość dofinansowania za listopad, to należy przyjąć, że właśnie za ten miesiąc (tj. grudzień) powstał dla pracownika przychód.

Jednocześnie Spółka, mając na względzie dyspozycję art. 31 oraz art. 32 ust. 1-2 pdofU, uwzględni powyższy przychód tytułem dofinansowania dla obliczenia zaliczki w PIT za grudzień 2020 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Należy przy tym wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych opublikowana jest obecnie w Dz.U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.