Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.412.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: konsolidacja
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
przychód-powstanie przychodu
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 maja 2025 r. (wpływ 16 maja 2025 r.) oraz
    pismem z 23 maja 2025 r. (wpływ 23 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie wynikający z uzupełnienia wniosku)
    W dniu (...) 2024 r. podpisała Pani wraz z małżonkiem ugodę z bankiem do umowy kredytu
    konsolidacyjnego zaciągniętego we frankach w 2006 r. Znaczna część kredytu
    konsolidacyjnego (60,59%) była wypłacona na spłatę kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego w 2004 r. z przeznaczeniem na budowę domu.
    Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (par. 1 ust. 4), gdy
    na spłatę kredytu mieszkaniowego został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie
    poboru podatku obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    Tymczasem Bank, z uwagi na rodzaj umorzonego kredytu, tj. kredyt konsolidacyjny, w
    sporządzonej informacji PIT-11 ustalił kwotę Pani i małżonka zobowiązania podatkowego
    na całą kwotę umorzenia i taki dokument został przekazany do Urzędu Skarbowego.
    Indywidualna interpretacja podatkowa będzie Pani zatem potrzebna w ewentualnych
    celach dowodowych, gdyż w rozliczeniu podatkowym za 2024 r. jako przychód do
    opodatkowania z tytułu umorzonego długu wskazała Pani kwotę umorzenia pomniejszoną
    o kwotę w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z kredytu mieszkaniowego i
    podzieloną po równo na 2 kredytobiorców.
    Ponadto, wskazała Pani również co następuje.
    W umowie kredytowej z 2006 r. dotyczącej kredytu konsolidacyjnego wskazano na jaki cel
    został on udzielony (par. (...) Umowy konsolidacyjnego): „... na spłatę zadłużenia z tytułu:
    1) Kredytu mieszkaniowego w (...), nr umowy (...)
    2) Kredytu gotówkowego w (...), nr umowy (...)
    3) Kredytu gotówkowego w (...), nr umowy (...)
    oraz dowolny cel Kredytobiorcy”.
    Zgodnie z zawartą w 2006 r. umową kredytową była Pani wraz z drugim kredytobiorcą
    (małżonkiem) solidarnie zobowiązana do spłaty ww. kredytu (par. (...) Umowy
    konsolidacyjnego): „Kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zadłużenie wynikające z
    umowy”.
    Wskazane umorzenie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców, czyli Pani i małżonka.
    Kredyt konsolidacyjny zaciągnięty w 2006 r. będący przedmiotem ugody został udzielony
    przez uprawniony podmiot, tj. bank (...).
    Kredyt konsolidacyjny zaciągnięty w 2006 r. będący przedmiotem ugody został
    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (par. (...) Umowy
    konsolidacyjnego).
    Na kwotę zadłużenia, które umorzył bank tj. kwotę (...) zł składało się:
    - kapitał (...) zł;
    - odsetki zawieszone (...) zł.
    Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż wskazana we wniosku
    inwestycji mieszkaniowej.

    W umowie kredytu mieszkaniowego z 2004 r., na którego spłatę zaciągnęła Pani wraz z
    małżonkiem kredyt konsolidacyjny, wskazano, że kredyt został udzielony na cele
    mieszkaniowe (par. (...) Umowy kredytu (...)): „... na budowę budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego z lokalizacją w (...) działka nr (...) z przeznaczeniem na zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych”.
    Kredyt mieszkaniowy dotyczył tej samej nieruchomości co kredyt konsolidacyjny.
    Kredyt mieszkaniowy został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
    nieruchomości (par. (...) Umowy kredytu (...)).
    Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty w 2004 r. został udzielony przez uprawniony podmiot, tj.
    bank (...).
    Ponadto wskazała Pani, że przedmiotowe zaniechanie jest zgodne z Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (par. 1 ust. 4). Pani pytanie wynika jedynie
    z faktu, iż w dokumencie wystawionym przez Bank tj. PIT-11 za 2024 r. kwota przychodu z
    tytułu umorzenia długu jest wyższa niż ta, którą przyjęła Pani w swoim rocznym zeznaniu
    podatkowym i w związku z tym automatyczne rozliczenie podatku przygotowane i
    udostępnione na podatki.gov.pl wskazywało wyższą kwotę podatku, niż ta którą
    samodzielnie Pani ustaliła i zapłaciła. Mając to na uwadze oraz wychodząc naprzeciw
    ewentualnej konieczności złożenia z tego tytułu wyjaśnień dla organu podatkowego,
    jedynym niepodważalnym dowodem w przedmiotowej sprawie będzie interpretacja
    indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o którą się Pani
    ubiega.
    Pytanie (ostatecznie wynikające z uzupełnienia wniosku)
    Czy w Pani przypadku na potrzeby zaniechania poboru podatku dochodowego od części
    przychodu z tytułu umorzonego długu – kredytu konsolidacyjnego – może Pani
    samodzielnie z kwoty umorzenia wyłączyć kwotę wierzytelności w części odpowiadającej
    kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (spłaconego kredytem
    konsolidacyjnym) i wówczas do opodatkowania wskazać tylko pozostałą po ww.
    wyłączeniu kwotę umorzenia?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wynikające z uzupełnienia wniosku)
    Kwota ugody z bankiem w PLN: (...) zł (przeliczona według kursu średniego NBP dla franka
    szwajcarskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody tj. (...) 2024 r.), kwota
    wypłaconego kredytu konsolidacyjnego łącznie w PLN (...) zł (przeliczona według kursu
    średniego NBP dla franka szwajcarskiego z dnia wypłaty kredytu (...) 2006 r.) – przyjęty
    sposób wyliczenia kwoty do opodatkowania: kwota wypłaconej części kredytu
    konsolidacyjnego na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na budowę domu w
    PLN (...) zł stanowi 60,59% udział w łącznej kwocie wypłaconego kredytu konsolidacyjnego
    ((...) zł), w związku z powyższym taki sam udział tj. 60,59% odniesiono do łącznej kwoty
    umorzenia: (...) zł i otrzymano kwotę (...) zł, od której przysługuje zaniechanie podatku,
    następnie tę kwotę odjęto od kwoty umorzenia ((...) zł) i otrzymano kwotę (...) zł jako
    przychód podlegający opodatkowaniu z tytułu umorzenia długu, który po podziale na 2
    małżonków – kredytobiorców wyniesie po (...) zł dla każdego z Państwa i taki przychód w
    przedmiotowym zakresie został ujęty w zeznaniu podatkowym za 2024 r.
    W Pani ocenie powyższy sposób rozliczenia podatku jest zgodny z Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (par. 1 ust. 3 i ust. 4).
    Podatek z tytułu umorzenia długu powinien zostać naliczony od kwoty pomniejszonej o
    przysługujące Pani zgodnie z ww. Rozporządzeniem zaniechanie poboru podatku od
    umorzonej części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i

    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu konsolidacyjnego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy

        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu konsolidacyjnego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Z opisanego przez Panią zdarzenia przyszłego wynika, że bank umorzył Pani część kredytu
    konsolidacyjnego zaciągniętego w 2006 r. Jako cel ww. kredytu wskazano spłatę kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na budowę domu, spłatę kredytów gotówkowych oraz
    dowolny cel kredytobiorców. Zarówno kredyt konsolidacyjny jak i spłacony nim kredyt
    mieszkaniowy były zabezpieczone hipotecznie i udzielone przez podmioty, których
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów. Nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    konsolidacyjnego zaciągniętego przez Panią wspólnie z mężem w 2006 r., stanowić będzie
    dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych

    na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani
    bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w
    odniesieniu do tej części umorzonego kredyt.
    Zaniechanie to nie będzie miało zastosowania do tej części umorzonego długu, w zakresie
    którego kwota uzyskana w ramach kredytu zaciągniętego w 2006 r., została udzielona na
    spłatę kredytów gotówkowych oraz dowolny cel.
    W przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano, że ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia
    zaznaczono, że przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został
    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie.
    Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy
    został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi
    się natomiast do kredytów konsumpcyjnych oraz do kredytów hipotecznych zaciągniętych
    na dowolny cel.
    Zatem zaniechanie poboru podatku nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej
    wierzytelności, w części w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na spłatę kredytów
    gotówkowych oraz dowolny cel pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    konsolidacyjnego. Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi
    wyjaśnieniami stanowi ona dla Pani przychód, powinna Pani zapłacić podatek
    dochodowy.
    W związku z powyższym uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzega Pani, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa
    podatkowego wywołuje przedstawione przez Panią zdarzenie przyszłe. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Panią kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.