Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-499/14/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-29
Teza: Rozliczenie sprzedaży prawa do nabycia towaru wraz z montażem
Słowa kluczowe: opodatkowanie-zakres opodatkowania; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. (data wpływu 22 stycznia 2015 r.), o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie rozliczenia sprzedaży prawa do nabycia towaru wraz z montażem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie rozliczenia sprzedaży prawa do nabycia towaru wraz z montażem.

WW. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 13 stycznia 2015 r.)

We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca posiada również numer VAT UE. W 2014 roku A. sp. z o.o. rozpoczęła realizację kontraktu podpisanego z dostawcą z innego kraju UE na nabycie z innego kraju UE maszyny produkcyjnej z montażem wykonywanym przez dostawcę maszyny.

Przedmiotowa transakcja nie będzie spełniać definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, gdyż będzie to dostawa z montażem o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1.

W związku z realizacją kontraktu A. wpłacił oraz będzie jeszcze wpłacał do dostawcy zagranicznego zaliczki na poczet ceny za maszynę. Na każdą przedmiotową zaliczkę A. wystawi fakturę wewnętrzna celem jej opodatkowania podatkiem VAT. Maszyna jeszcze nie została wyprodukowana i nie dotarła do Wnioskodawcy. Aktualnie Wnioskodawca planuje, za zgodą dostawcy zagranicznego, wycofać się z kontraktu na nabycie przedmiotowej maszyny. Prowadzone są rozmowy na mocy których inny podmiot Polski (również czynny podatnik podatku VAT) wstąpiłby w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem na nabycie przedmiotowej maszyny. Wstąpienie przez ten nowy podmiot w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z przedmiotowym kontraktem wiązać się będzie ze wpłaceniem (zwrotem) Wnioskodawcy przez ten nowy podmiot kwoty wpłaconych zaliczek do zagranicznego dostawcy maszyny. Żadne inne rozliczenia w związku ze zmianą strony umowy, za wyjątkiem zwrotu wpłaconych zaliczek, pomiędzy podmiotem wstępującym w prawa i obowiązki Wnioskodawcy a Wnioskodawcą nie wystąpią.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, ze zgodnie z planowanym porozumieniem podmiot polski przejmie prawa i obowiązki Spółki związane z kontraktem z kontrahentem z UE na dostawę maszyny. W związku z powyższym kontrahent polski dokona we własnym imieniu tak zwanego zwrotu wpłaconych przez Spółkę zaliczek do dostawcy z UE.

Użyte słowo zwrot nie dotyczy zwrotu w imieniu podmiotu z kraju UE, lecz z punktu widzenia kontrahenta polskiego jest wpłatą zaliczek jakie Wnioskodawca wniósł do dostawcy z UE. Reasumując więc: kontrahent polski wstępujący w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem, dokona wpłaty we własnym imieniu na konto Wnioskodawcy kwoty równej wartości wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek. Nie będzie więc to zwrot wpłaconych zaliczek w imieniu dostawcy z innego kraju UE. Będzie to więc zapłata za wstąpienie w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem, której wysokość ustalana została w wartości wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek do dostawcy z UE.

Kontraktu również nie można uznać, za niebyły gdyż kontrakt jest już na jakimś etapie zaawansowania (dostawca z UE produkuje maszynę). Po prostu z dniem podpisania porozumienia prawa i obowiązki Wnioskodawcy przejmie kontrahent polski. Z puntu widzenia dostawcy z innego kraju UE kontrakt jest cały czas realizowany a jedynie z dniem jego podpisania zmieni się strona kontraktu (kupujący)

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy w związku ze wystąpieniem przez nowy podmiot w prawa i obowiązki Wnioskodawcy oraz zwrotem przez ten podmiot na rzecz Wnioskodawcy wpłaconych przez niego do dostawcy maszyny zaliczek postronnie Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w związku z otrzymanym zwrotem wpłaconych zaliczek?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot zaliczek wpłaconych przez niego do dostawcy zagranicznego przez podmiot polski wstępujący w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem na nabycie przedmiotowej maszyny, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług będzie czynnością rodzącą po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy. Powyższy zwrot zaliczek powinien być traktowany jako wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za przekazanie prawa do kontraktu i w związku z powyższym powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Powyższa definicja jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Definicja ta obejmuje bowiem nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności przez usługodawcę, ale również szereg transakcji niewymagających aktywnego działania usługodawcy.

Zatem aby ocenić czy doszło do świadczenia przez Wnioskodawcę usługi (czynności opodatkowanej) należy rozpatrzyć czy w ogóle była świadczona jakiekolwiek czynność, a jeżeli tak to czy czynność ta była odpłatna.

Zgodnie z art. 8 ustawy świadczeniem usług jest każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zobowiązaniowego, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Definicja świadczenia usług obejmuje również zobowiązanie do zaniechania działania bądź do tolerowania czynności lub sytuacji. Konstrukcja ta stanowi nawiązanie do szerokiego pojęcia świadczenia wywodzącego się jeszcze z prawa rzymskiego, będącego podwaliną współczesnych europejskich systemów prawnych. W prawie rzymskim pojęcie świadczenia obejmowało bowiem zarówno przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub ustanowienie dla niego ograniczonego prawa rzeczowego (dare), jak i wykonywanie innych czynności faktycznych lub prawnych, w tym powstrzymanie się od działania (facere, non-facere) oraz każde inne świadczenie, które mogło być treścią zobowiązania (praestare), a jednocześnie było możliwe do wykonania, zgodne z prawem i dobrymi obyczajami oraz wystarczająco określone i przedstawiające wartość majątkową możliwą do wyrażenia w pieniądzach.

Ustawa o VAT nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną jednakże kwestia ta była niejednokrotnie przedmiotem rozpatrzenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Jak zauważył ETS w wyroku 102/86 „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy".

W orzeczenie z dnia 5 lutego 1981r., C-154/80 Trybunał stwierdził, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że czynność uznaje się za odpłatną gdy są spełnione następujące warunki:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne
*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy
*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi
*   odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem
*   istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Jak wynika z wniosku kontrahent polski wstępuje w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem, dokona wpłaty we własnym imieniu na konto Wnioskodawcy kwoty równej wartości wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek. Nie będzie to zwrot wpłaconych zaliczek w imieniu dostawcy z innego kraju UE. Będzie to zapłata za wstąpienie w prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z kontraktem, której wysokość ustalana została w wartości wpłaconych przez Wnioskodawcę zaliczek do dostawcy z UE.

Skoro zatem jak twierdzi Wnioskodawca równowartość wpłaconych przez niego zaliczek związanych z kontraktem stanowić będzie zapłatę za wstąpienie przez kontrahenta polskiego w prawa i obowiązki wynikające z tego kontraktu, to uznać należy, że w opisanej sprawie nastąpi pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem polskim wzajemne świadczenie za które Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.

Tym samym przekazanie przez Wnioskodawcę prawa do nabycia maszyny wraz z montażem stanowi na płaszczyźnie podatku VAT usługę podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.