Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.90.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Opodatkowanie dostawy działki zabudowanej i działki
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Nieruchomość stanowiąca działkę przy ul. (...), będąca aktualnie własnością Państwa A i B
    na prawach wspólności majątkowej stanowi majątek rodzinny i została wcześniej nabyta w
    1976 r. przez rodziców Pana A, tj. Państwo (...).
    Była to ziemia rolna, na której od samego początku Państwo (...) uprawiali (...). Na
    powyższym gruncie wybudowany został dom oraz budynek gospodarczy.
    Z biegiem czasu gospodarstwo Państwa (...) zaczęło specjalizować się w uprawie (...), w
    związku z czym wybudowano (...) (budynek nr 1) – wybudowany w ramach gospodarstwa
    rolnego. Od nakładów tych nie był odliczany podatek VAT (VAT jeszcze nie istniał).
    W skutek rozwoju działalności i zwiększonej sprzedaży wybudowano następnie kolejny
    budynek – przechowalnię (...) z częścią (...) (budynek nr 2) – wybudowany w ramach
    gospodarstwa rolnego. Od nakładów tych nie był odliczany podatek VAT (VAT jeszcze nie
    istniał).

    Od samego początku w gospodarstwie pomagał rodzicom syn A. Wiążąc swoją przyszłość
    z ogrodnictwem w 1985 r. rozpoczął naukę w zasadniczej szkole ogrodniczej w (...), którą
    kontynuował w technikum, uzyskując w 1991 r. zawód technik (...). Od tego czasu razem z
    Rodzicami prowadzi gospodarstwo rolno-ogrodnicze.
    W 1991 r. Pan A zawarł związek małżeński i razem z żoną zamieszkał u rodziców na
    gospodarstwie. Rozpoczął też prowadzenie swojej działalności rolniczej (indywidualnie)
    polegającej na uprawie (...).
    Nowe trendy na rynku, w tym moda na spożywcze produkty gotowe spowodowały, że w
    1995 r. Pani B postanowiła wykorzystywać (...) produkcji Rodziców i męża do wyrobu (...) i
    powstała – w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej – (...). Pani B jest czynnym
    podatnikiem VAT od (...) października 1997 r. do nadal pod nr NIP (...).
    W 1992 r. Państwo A i B wybudowali własny dom na gruntach rodziców (budynek
    mieszkalny).
    W 1999 r. Państwo (...) dokonali podziału własnego gospodarstwa i aktem darowizny z (...)
    1999 r. przekazali jego część wraz ze znajdującymi się na nim budynkami (budynek nr 1,
    budynek nr 2 oraz budynek mieszkalny wybudowany przez Pana A i Panią B) Państwu B i A.
    Na skutek podziału powstała nieruchomość będąca własnością Państwa A i B o
    powierzchni 2,5293 ha stanowiąca jedną działkę ewidencyjną (księga wieczysta nr (...)). W
    ewidencji gruntów i budynków działka oznaczona jest symbolem B-RIVa, B-RV – użytki
    rolne zabudowane na gruntach ornych oraz RIVa, RV – grunty orne. Nieruchomość leży na
    obszarze, dla którego nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Działka stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423 ze
    zm.).
    Pan A działał przez cały czas w ramach gospodarstwa rolnego prowadzonego na własne
    nazwisko (sprzedawał płody rolne w tym (...)). Dodatkowo zarejestrował się na potrzeby
    VAT i był czynnym podatnikiem VAT w okresie od (...) kwietnia 2001 r. do (...) marca 2022 r.
    pod nr NIP (...).
    W 2002 r. – w ramach gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pana A wybudowano
    kolejną (...) (budynek nr 3). Od poniesionych na budowę nakładów Pan A odliczył podatek
    VAT. Od czasu wybudowania i oddania do użytkowania (w roku 2002) nie zostały
    poniesione wydatki na jego ulepszenie zwiększające jego wartość początkową w
    rozumieniu przepisów ustawy o PIT, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości
    początkowej.
    W 2004 r. – w ramach gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pana A wybudowano
    nową część budynku do przerobu (...) (budynek nr 4). Od poniesionych na budowę
    nakładów Pan A odliczył podatek VAT. Od czasu wybudowania i oddania do użytkowania
    (w roku 2004) nie zostały poniesione wydatki na jego ulepszenie zwiększające jego wartość
    początkową w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, które stanowiłyby co najmniej 30%
    jego wartości początkowej.
    Niestety w 2010 r. Pan A doznał (...). Po długim pobycie w szpitalu i rehabilitacji otrzymał
    rentę rolniczą z orzeczeniem (...). Decyzje o całkowitej niezdolności do pracy są
    nieprzerwanie wydawane od 2010 r. do chwili obecnej.
    Pan A faktycznie zaprzestał wykonywania działalności opodatkowanej VAT w maju 2020 r. i
    od tego czasu nie uzyskiwał już żadnych przychodów z działalności rolniczej, a formalne
    wykreślenie z rejestru podatników VAT zostało dokonane (...) marca 2022 r. z urzędu – na
    podstawie art. 96 ust. 9a pkt 3 ustawy VAT.
    Pozarolnicza działalność gospodarcza (...) Pani B prowadzona była i jest obecnie w
    budynkach użyczonych przez męża. Niezmieniający się stan zdrowia Pana A, konieczność
    zapewniania mu opieki przez żonę (a co za tym idzie spadek Jej zaangażowania w

    prowadzoną przez siebie firmę i chęć jej zamknięcia) oraz zmiany zachodzące w otoczeniu
    (powstają firmy, którym nie podoba się działalność rolna w mieście) spowodowały chęć
    sprzedaży nieruchomości w następujący sposób:
                                          21. Wydzielenie działki niezabudowanej o powierzchni około 5,500 m i jej zbycie jednemu
      nabywcy, powierzchnia tej działki stanowi obecnie ugór (dalej: działka nr 1).
    2. Pozostała część nieruchomości pozostaje zabudowana opisanym budynkiem
      mieszkalnym oraz budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – i planowane jest jej zbycie również
      jednemu (ale innemu niż działka nr 1) nabywcy (dalej: działka nr 2).
    W zakresie podzielenia nieruchomości zostały do tej pory wykonane następujące
    czynności:
    W zakresie planowanego zbycia niezabudowanej działki nr 1 – w dniu 31 lipca 2024 r.
    sporządzono pełnomocnictwo, w zakresie którego umocowano osobę reprezentującą
    potencjalnego nabywcę do reprezentacji w:
    a) Starostwie Powiatowym,
    b) Urzędzie Miasta i Gminy,
    c) Wojewódzkim Miejskim Konserwatorium Zabytków,
    d) Państwowym Terenowym Inspektoracie Sanitarnym,
    e) Komendzie Państwowej Straży Pożarnej,
    f) Państwowej Inspekcji Pracy,
    g) Zakładach Energetycznych, Gazowniczych i (...),
    h) Państwowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego,
    i) Urzędzie Dozoru Technicznego,
    j) Zakładzie Uzgodnień Dokumentacji,
    k) Zarządzie Dróg,
    l) Innych organach administracji państwowej.
    Pełnomocnictwo dotyczy postępowania związanego z wykonaniem i uzgadnianiem
    dokumentacji projektowej w sprawach formalno-prawnych związanych z uzyskaniem
    materiałów, decyzji, warunków, wypisów, wyrysów, odstępstw, opinii i uzgodnień
    niezbędnych do opracowania dokumentacji projektowej oraz występowania przed
    odpowiednimi organami w celu uzupełniania w wymaganym zakresie ww. dokumentów i
    ich uprawomocnienia wraz z uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłaszania robót oraz
    ich odbieraniem dla planowanej inwestycji dot. budowy budynku handlowo-usługowego,
    zlokalizowanego w (...) przy ul. (...) – działka ewid. (...), obręb (...), jedn. ewid. (...)
    (identyfikator działki: (...)). Pełnomocnictwo upoważnia również do zrzeczenia się prawa do
    wniesienia odwołania od wydanych decyzji dot. inwestycji. Pełnomocnictwo jest ważne do
    31 grudnia 2025 r.
    Poza udzieleniem powyższego pełnomocnictwa małżonkowie A i B nie wykonali innych
    czynności celem dokonania sprzedaży. Działka obecnie nie jest uprawiana, stanowi ugór.
    Należy zaznaczyć, że potencjalny nabywca zgłosił się sam i nie poszukiwali go oni aktywnie.
    W zakresie planowanego zbycia działki nr 2 (po wydzieleniu działki nr 1) zabudowanej
    budynkiem mieszkalnym i budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – nie są planowane żadne czynności
    poza zgłoszeniem się do lokalnego biura pośrednictwa w handlu nieruchomościami celem
    poszukiwania nabywcy (małżonkowie A i B nie znają się na sprzedawaniu nieruchomości).
    1. Grunt, z którego zostały wydzielone działki nr 1 i 2 oraz posadowione na nim budynki
      nie były nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych, gdyż prowadzona przez
      Pana A działalność rolnicza była opodatkowana jedynie podatkiem rolnym i nie

      podlegała przepisom podatku dochodowego od osób fizycznych, ani ustawie o
      rachunkowości, stąd taka ewidencja środków trwałych nie była nigdy wymagana.
    2. Tak jak opisano w pierwotnym wniosku, Pan A ze względu na chorobę całkowicie
      zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej w maju 2020 r., przy czym uprawy na
      opisywanym gruncie zakończył w październiku 2019 r., a potem dokonywał jedynie
      sprzedaży zmagazynowanych produktów rolnych:
      a) Ostatnią fakturę za sprzedaż produktów rolnych wystawiono 26 maja 2020 r. i z tą
        datą definitywnie zaprzestano wykorzystywania czegokolwiek do działalności
        rolniczej Pana A.
      b) W związku z wycofaniem gruntu i budynków z działalności rolniczej Pana A nie był
        on zobowiązany do wykazania i odprowadzenia podatku VAT, albowiem przy
        nabyciu gruntów oraz budynku nr 1 i 2 nie miał prawa do odliczenia podatku VAT, a
        podatek odliczony od budynków nr 3 i nr 4 był odliczony odpowiednio w 2002 r. i
        2004 r., zatem zastosowanie znalazły art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT oraz art. 90a
        ustawy VAT.
      c) Ponieważ ani grunt, ani budynki nie znajdowały się w ewidencji środków trwałych,
        to ich wycofanie nie wymagało powstania żadnego dokumentu.
      d) Od dnia wycofania gruntu (październik 2019 r.), z którego zostaną wydzielone
        działki 1 i 2 oraz budynki na nich się znajdujące (budynek mieszkalny i budynki 1, 2,
        3 i 4) były one wykorzystane w sposób opisany we wniosku, tj. na gruncie nic nie
        uprawiano i nie był on wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności (leżał odłogiem),
        w budynku mieszkalnym mieszkali Państwo A i B wraz z dziećmi, a w budynkach 1,
        2, 3 i 4 na podstawie użyczenia swoją działalność prowadziła Pani B.
    3. Wycofany z prowadzonej działalności rolniczej grunt, z którego zostaną wydzielone
      działki 1 i 2 oraz budynki na nich się znajdujące nie zostały nigdy wprowadzone jako
      środki trwale do działalności gospodarczej Pani B (grunt leżał odłogiem i nie był
      wykorzystywany przez nikogo, w budynku mieszkalnym mieszkali Państwo, jedynie w
      budynkach 1, 2, 3 i 4 Pani B prowadziła swoją działalność, ale bez wprowadzania ich
      do środków trwałych).
    4. Jak wspomniano wyżej, Pani B wykorzystywała w swojej działalności jedynie budynki 1,
      2, 3 i 4, natomiast nigdy nie wykorzystywała w swojej działalności żadnych gruntów
      oraz budynku mieszkalnego.
    5. Jak wspomniano wyżej, Pani B nie wykorzystywała w swojej działalności gospodarczej
      żadnego gruntu ani budynku mieszkalnego, jedynie wykorzystywała budynki nr 1, 2, 3 i
      4 do swojej działalności gospodarczej polegającej na produkcji (...) oraz częściowo
      podnajmu dla innych firm.
    6. Nie występowali Państwo o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o wyłączeniu
      gruntu z produkcji rolnej.
    7. W dniu 7 października 2024 r. zawarli Państwo umowę przedwstępną z potencjalnym
      nabywcą planowanej do wydzielenia działki nr 1 (niezabudowana) i udzielili mu
      Państwo w stosunku do tej planowanej działki nr 1 pełnomocnictw szczegółowo
      opisanych we wniosku.
      W zakresie planowanej wydzielonej działki nr 2 (zabudowana m.in. budynkiem
      mieszkalnym) nie zostały zawarte żadne umowy i nie udzielono żadnych
      pełnomocnictw.
      a) Warunki z umowy przedwstępnej, które muszą być spełnione to wyłącznie
        obowiązki dokumentacyjne:

      · Dokonanie podziału geodezyjnego działki tak, by w jego wyniku powstała działka o
        obszarze około 0,5500 ha posiadająca bezpośredni dostęp do drogi publicznej i
        uzyskanie ostatecznej decyzji zatwierdzającej ten podział;
      · W przypadku gdy działka będzie wymagała wyłączenia z działalności rolnej, to opłaty
        za wyłączenie poniesie kupujący, ale jednocześnie sprzedający do czasu zawarcia
        umowy sprzedaży nie jest uprawniony do podjęcia działań skutkujących
        faktycznym wyłączeniem gruntu z produkcji rolniczej;
      · (...) nie wykona prawa pierwokupu;
      · Uzyskanie przez sprzedających na rzecz kupującego decyzji o warunkach zabudowy
        tak wydzielonej działki – dot. budynku usługowego oraz drogi wewnętrznej wraz z
        niezbędną infrastrukturą techniczną;
      · Uzyskanie przez sprzedających na rzecz kupującego decyzji o pozwoleniu na
        budowę;
      · Uzyskanie ostatecznej i wykonalnej decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki;
      · Przedłożenie wypisu z rejestru gruntów dla wszystkich działek powstałych z
        podziału;
      · Uzyskanie wypisu z rejestru gruntów, wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki
        wydzielonej;
      · Uzyskanie zaświadczenia, z którego wynikać będzie czy przedmiotowa
        nieruchomość położna jest na obszarze rewitalizacji albo na terenie Specjalnej
        Strefy Rewitalizacji;
      · Uzyskanie zaświadczenia, czy przedmiotowa działka objęta jest uproszczonym
        planem urządzania lasów;
      · Uzyskanie zaświadczenia, że sprzedający nie zalegają z podatkiem od zbywanej
        nieruchomości;
      · Uzyskaniu ostatecznej i prawomocnej decyzji ustalającej warunki zabudowy;
      · Uzyskanie ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę;
      · Przedłożenie zaświadczenia wydanego przez US stwierdzającego brak zaległości
        podatkowych sprzedających na podstawie art. 306g OrdP. Na 30 dni przed
        zawarciem przyrzeczonej umowy;
      · Uzyskanie zaświadczenia wydanego przez Prezydenta Miasta (...) o braku zaległości
        podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości;
      · Przedłożenie zaświadczenia z ZUS/KRUS o braku zaległości w zapłacie składek;
      · Przedłożenie zaświadczenia właściwego organu stwierdzającego brak zaległości
        podatkowych z tytułu podatku rolnego;
      · Uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej w kwestii opodatkowania
        sprzedaży podatkiem od towarów i usług.
      b) Obowiązki stron to przedłożenie ww. dokumentów przez sprzedających i nabycia
        działki przez kupujących, przy czym czynności zmierzających do uzyskania ww.
        dokumentów dokonywać będą w większości kupujący (w imieniu sprzedających) w
        zakresie wskazanego i szczegółowo opisanego w pierwotnym wniosku o
        interpretację pełnomocnictwa.
      c) Po zawarciu umowy przedwstępnej potencjalni nabywcy nie będą (i nie mogą)
        wykonywać żadnych inwestycji, będą mogli ich dokonać dopiero po zakupie.
      d) Poza drobnymi opłatami za ww. dokumenty nabywcy nie będą ponosić żadnych
        nakładów związanych z wydzielaną działką.

                                      28. Niezabudowana działka nr 1 o powierzchni około 5,500 m na moment sprzedaży nie
      będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż takiego
      planu nie ma, ani o niego nie występowali Państwo.
    9. Tak, jest to jeden z warunków dokonania sprzedaży opisany wyżej, tj. uzyskanie decyzji
      o warunkach zabudowy, o które w oparciu o udzielone przez sprzedających
      pełnomocnictwo wystąpił kupujący i zgodnie z tą decyzją działka będzie stanowiła
      grunt przeznaczony pod zabudowę.
    10. Pan A dokonał sprzedaży domu mieszkalnego, który zakupił w 2018 r., a sprzedał w
      2024 r. Dom ten był zakupiony w celu zamieszkania przez dorastające dzieci. W
      związku z wyprowadzką dzieci dom został sprzedany jako zbędny. Jako dom
      mieszkalny był on kupiony w ramach majątku odrębnego Pana A i nigdy nie był
      wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Była to jedyna sprzedaż
      nieruchomości w Państwa historii.
    11. Nie posiadają Państwo innych niż opisane we wniosku nieruchomości, które
      planowalibyście w tej chwili sprzedawać.
    12. Nie zamierzają Państwo kupować żadnych nieruchomości w celu ich sprzedaży, gdyż
      nie znają się Państwo na handlu nieruchomościami i nie stanowi to i nigdy nie
      stanowiło Państwa działalności.
    13. Wydzieloną działkę nr 1 zamierzają Państwo sprzedać niezwłocznie po spełnieniu
      opisanych w umowie przedwstępnej warunków (termin zawarcia umowy
      przyrzeczonej to 27 lutego 2026 r. z opcją przedłużenia do 27 maja 2026 r.), natomiast
      wydzieloną działkę nr 2 wraz z posadowionymi na niej budynkami jedynie rozważają
      Państwo do sprzedaży i nie mają Państwo w tym zakresie żadnych konkretnych
      planów co do terminu jej zbycia, muszą Państwo poznać potencjalne obciążenia
      podatkowe związane z tą sprzedażą, by ocenić, czy jest ona w ogóle opłacalna i jak jest
      opodatkowana.
    14. Koszty działań związane z udzielonym pełnomocnictwem, które dotyczą działki nr 1
      będzie ponosić potencjalny nabywca.
    15. Otrzymane na podstawie pełnomocnictwa dokumenty będą uzyskane w Państwa
      imieniu, a następnie pozwolenia te zostaną przeniesione na nabywcę w momencie
      przeniesienia własności działki numer 1.
    16. Nie planują Państwo udzielić takiego pełnomocnictwa w stosunku do działki nr 2, nie
      mają Państwo nawet potencjalnego nabywcy i żeby ją sprzedać muszą Państwo
      poznać potencjalne obciążenia podatkowe związane z tą sprzedażą, by ocenić, czy jest
      ona w ogóle opłacalna i jak opodatkowana.
    17. Planowana działka nr 1 nie jest, nie była i nie będzie dzierżawiona, aż do momentu jej
      sprzedaży. Natomiast w zakresie działki nr 2 grunt i budynek mieszkalny nie były, nie
      są i nie będą wynajmowane, jedynie w budynku nr 1 i 2 Pani B czasowo wynajęła część
      powierzchni tych budynków innym firmom.
    18. Budynek mieszkalny nigdy nie był i nie będzie wykorzystywany do działalności
      gospodarczej prowadzonej ani przez Pana ani przez Panią. Natomiast Pani
      wykorzystywała w swojej działalności budynki gospodarcze oznaczone jako 1, 2, 3 i 4 w
      zakresie opisanym we wniosku. Jednocześnie Pan wykorzystywał grunt i budynki nr 1,
      2, 3 i 4 do działalności opodatkowanej VAT w okresie od (...) kwietnia 2001 r. do
      zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, co również opisał Pan we wniosku.
    19. Trudno udzielić odpowiedzi na tak postawione pytanie. Generalnie działalność męża
      ani żony nie jest/nie była zwolniona z VAT w okresie w, którym byli oni czynnymi
      podatnikami VAT. Jednakże przed rejestracją męża do VAT działka numer 1 i 2 oraz
      budynki numer 1, 2, 3 i 4 były wykorzystywane w działalności zwolnionej z VAT przez
      męża (rolnik ryczałtowy art. 43 ust. 1 pkt ustawy VAT). Równolegle, przez cały czas na

      gruncie znajdował się dom rodzinny, który nigdy nie był i nie jest i nie będzie
      wykorzystywany do jakichkolwiek czynności objętych VAT.
    20. Nabycie gruntów, budynku mieszkalnego i budynków 1 i 2 nie było opodatkowane
      podatkiem od towarów i usług i nie było udokumentowane fakturą. Była to darowizna
      od rodziców gospodarstwa prowadzonego wcześniej przez nich. Jedynie budynki 3 i 4
      zostały wybudowane przez A w ramach działalności rolniczej w czasie, w którym był
      czynnym podatnikiem VAT i dokonał odliczenia VAT od poniesionych nakładów
      (budynki ukończono odpowiednio w 2002 r. i 2004 r., a więc ponad 10 lat temu).
    21. Jak szczegółowo opisano w pierwotnym wniosku takie prawo nie przysługiwało –
      nabycie nastąpiło w drodze darowizny od rodziców gospodarstwa rolnego uprzednio
      przez nich prowadzonego.
    22. Jak wspomniano wyżej – działalność męża ani żony nie jest/nie była zwolniona z VAT w
      okresie, w którym byli oni czynnymi podatnikami VAT. Jednakże przed rejestracją męża
      do VAT działka numer 1 i 2 oraz budynki numer 1, 2, 3 i 4 były wykorzystywane w
      działalności zwolnionej z VAT przez męża (rolnik ryczałtowy art. 43 ust 1 pkt ustawy
      VAT). Równolegle, przez cały czas na gruncie znajdował się dom rodzinny, który nigdy
      nie był i nie jest i nie będzie wykorzystywany do jakichkolwiek czynności objętych VAT.
    23. Nie ponoszono wydatków na ulepszenie budynku mieszkalnego, budynku nr 1 i
      budynku nr 2, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej.
    Pytania
    1. Czy zbycie działki numer 1 będzie podlegało zwolnieniu z podatku VAT, czy też będzie
      podlegało opodatkowaniu tym podatkiem, a jeśli tak, to kto będzie podatnikiem z tego
      tytułu i w ramach jakiej deklaracji wykazać sprzedaż? (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 2)
    2. Czy zbycie działki numer 2 będzie podlegało zwolnieniu z podatku VAT, czy też będzie
      podlegało opodatkowaniu tym podatkiem, a jeśli tak, to kto będzie podatnikiem z tego
      tytułu i w ramach jakiej deklaracji wykazać sprzedaż? (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawców, sprzedając działkę nr 1 powstałą z podziału opisanej
    nieruchomości, nie będą działać w charakterze podatników prowadzących działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem zbycie tej działki nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Małżonkowie w związku z
    tą sprzedażą nie będą również mieć żadnych obowiązków deklaracyjnych w ramach VAT.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 ustawy, bez względu na cel
    lub rezultat takiej działalności.
    Pojęcie działalności gospodarczej na gruncie ustawy VAT zostało z kolei zdefiniowane w
    art. 15 ust. 2 ustawy, który wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Przez dostawę towaru należy z mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 i art. 8 ust.
    1 ustawy o VAT, rozumieć rozporządzenie towarem jako właściciel, zaś wykonywanie usług
    to wykonywanie wszelkich świadczeń niebędących dostawą na rzecz innych podmiotów.
    W zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek gruntu
    wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dalej jako: „TSUE” w wyroku z
    dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180 i 181/10 Słaby oraz Kuć i
    Jeziorska-Kuć. Trybunał w orzeczeniu tym stwierdził m.in. że: Dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na
    podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z
    możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz
    od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy,
    pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności (...). Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania
    wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112,
    należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.
    Trybunał dokonał więc rozgraniczenia dwóch możliwych sytuacji uznania sprzedawcy
    gruntu za podatnika VAT. Pierwsza z nich to sprzedaż okazjonalna, o której mowa w art.
    12 ust. 1 Dyrektywy 112 i która nie została wprowadzona do polskiego systemu
    podatkowego, zaś druga – to sprzedaż gruntu w ramach obrotu profesjonalnego.
    W wyroku tym TSUE przyjął, że nie mogą być uznawane za dokonywane w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Taka aktywność świadczy bowiem o
    prowadzeniu przez dany podmiot działalności gospodarczej w tym zakresie. TSUE jako
    przykład takich działań podał: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, stwierdzając przy tym, że stanowią one o takiej aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowana. W ocenie
    TSUE, fakt prowadzenia takiej działalności uzasadnia uznanie podmiotu za podatnika
    podatku od wartości dodanej. Z wyroku powyższego wynika również i to, że liczba i zakres
    dokonanych transakcji sprzedaży, okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany
    podzielił grunt na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, długość okresu, w jakim
    te transakcje następowały oraz wysokość osiągniętych z nich przychodów, same w sobie
    nie są okolicznościami przesądzającymi o działaniu w charakterze podatnika. Elementy te
    mogą bowiem wiązać się z zarządem majątkiem prywatnym.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczącym analizowanego
    zagadnienia, przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości
    należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności
    sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy,
    które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
    zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane
    działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,

    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r. I
    FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r. I FSK 811/13).
    Akcentuje się, że dotychczasowy sposób użytkowania gruntów, czy motywy ich nabycia
    mają znaczenie drugorzędne, ponieważ decydujące są przesłanki o charakterze
    przedmiotowym, obrazujące stopień aktywności sprzedającego w zakresie wyprzedaży
    swojego majątku (por. np. wyroki NSA: z dnia 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13 z dnia 17
    czerwca 2015 r., I FSK 193/15). Nie mają więc znaczenia zamiar, czy motywy, jakimi kieruje
    się dany podmiot ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych. Istotne
    znaczenie mają bowiem obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić
    działania noszące cechy zawodowe od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania
    majątkiem prywatnym. Dla oceny, czy dany podmiot, sprzedając grunty, działa w
    charakterze podatnika, nie ma więc np. znaczenia, w jakich celach grunt ten został nabyty
    (por. wyroki NSA: z dnia 9 października 2014 r., I FSK 2145/13; z dnia 3 marca 2015 r., I FSK
    1859/13; z dnia 11 czerwca 2015 r., I FSK 716/14 i z dnia 29 listopada 2016 r., I FSK 636/15).
    W wyroku z 31 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 237/12, Naczelny Sąd
    Administracyjny wyraził pogląd, że przedmiotem profesjonalnego obrotu mogą być
    również składniki majątku nabyte pierwotnie do celów osobistych i w takich celach
    wykorzystywane. Ważne, by w momencie sprzedaży gruntów podatnik podjął w istocie
    aktywne i planowe działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez handlowców.
    Warto odnotować również, iż TSUE w postanowieniu z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie C-
    72/13, Gmina Wrocław wskazał, że „z orzecznictwa Trybunału wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własność przez uprawnionego nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, inaczej jest
    natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców, usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112
    (pkt 17)”.
    W aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na pewne
    tzw. „minimum sugerujące, że mamy do czynienia z dzielnością podobną do działalności
    przedsiębiorcy, a mianowicie wskazuje się na działania polegające na uzbrojeniu terenu
    albo na działaniach marketingowych, ale jednak wykraczających poza standardowe, czy
    też inne czynności np. usunięcie z działki znacznej ilości drzew (zob. wyrok NSA z 30
    kwietnia 2021 r. w sprawie I FSK 1269/18 oraz z dnia 31 lipca 2020 r. w sprawie I FSK 1820
    /17). Przy czym, podział nieruchomości na mniejsze części, czy nawet wystąpienie o
    wydanie warunków zabudowy, ewentualnie nawet utwardzenie dróg wewnętrznych nie
    przesądza jeszcze, że podmiot podjął zawodową aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami (zob. wyrok NSA z 28 października 2020 r. w sprawie I FSK 190/18, a
    także wyrok NSA z 30 lipca 2020 r. w sprawie I FSK 357/19, wyrok NSA z 28 sierpnia 2020 r.
    w sprawie I FSK 1476/17).
    Z powyższego wynika, że w każdym przypadku należy zbadać, jakie środki angażuje
    sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które
    wykorzystują handlowcy, wówczas strona, sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec
    (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 kwietnia 2019 r. sygn. akt I FSK 578
    /17 oraz wyroki tam powołane).

    W ocenie Wnioskodawców nie można uznać, że podejmując określone we wniosku
    czynności, tj. w zasadzie wyłącznie udzielenia pełnomocnictwa – zaangażowali środki
    podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10, C-
    181/10, tj. wykazywali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Oceniając
    bowiem podjęte działania trzeba je widzieć w całości – na aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg przykładowo przytoczonych powyżej okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu zaistnienia niektórych z nich. Należy przede wszystkim uwzględnić te
    elementy aktywności, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza
    standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym.
    Decydujące o prawidłowej ocenie tego, że w planowanej sprzedaży nie będą działać jako
    podatnicy, zdaniem Wnioskodawców, są okoliczności związane ze zmianą stanu zdrowia A,
    skutkujące zakończeniem prowadzenia przez Niego gospodarstwa rolnego, ale również
    urbanistycznymi i środowiskowymi w otoczeniu przedmiotowej nieruchomości, które
    powoli wykluczają możliwość rolniczego wykorzystania tej działki oraz czynnikiem czasu
    (żaden przedsiębiorca nie inwestuje środków na 25 lat).
    Planowana transakcja nie była zatem poprzedzona i nie będą składały się na nią
    zdarzenia, których ciąg byłby charakterystyczny dla działania przedsiębiorcy
    zmierzającego do szybkiego osiągnięcia zysku.
    W powołanym wyżej wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-
    180/10 i C-181/10 wyraźnie wskazano, że podział gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny z ich późniejszej sprzedaży nie jest okolicznością przesądzającą o działaniu w
    charakterze podatnika.
    Przy takim rozumieniu przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę należy
    uznać, że aktywności w zakresie przedstawionego we wniosku zamiaru zbycia działki
    niezabudowanej nr 1 nie można uznać za aktywność porównywalną (czy wręcz tożsamą)
    do aktywności przedsiębiorcy zajmującego się obrotem nieruchomościami. Planowana
    transakcja nie będzie miała charakteru działalności stałej. Wnioskodawcy zamierzają
    skorzystać okazjonalnie z możliwości (potencjalny kupujący zgłosił się sam) zbycia
    zgromadzonego wcześniej majątku prywatnego. Zarządzanie majątkiem prywatnym nie
    wyklucza bowiem podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać jak
    najlepszą cenę.
    Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym, na
    tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie pojedynczych z tych okoliczności.
    W wyroku z dnia 4 lipca 2023 r. w sprawie I FSK 427/23, Naczelny Sąd Administracyjny
    stanął na stanowisku, że nie można wymagać, aby osoba fizyczna w ramach racjonalnego
    zarządu swoim majątkiem prywatnym wyzbywała się tego majątku w możliwe najmniej
    rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko nie podjąć żadnych czynności
    zwiększających atrakcyjność, czy przeznaczenie gruntu, co mogłoby skutkować uznaniem
    za podatnika VAT. Nadto, zbycie, nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z

    podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, gdy brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności
    sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak
    przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co
    wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym – niemającym cech działalności gospodarczej w
    rozumieniu VAT.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców, brak jest podstaw do kwalifikowania jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT podejmowanych przez
    nich czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających
    na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem, w tym jego zbycie za cenę rynkową.
    Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie
    należy utożsamiać z prowadzoną działalnością na gruncie VAT, a zatem sprzedaż działki
    niezabudowanej po jej wydzieleniu ze wskazanej nieruchomości nie będzie podlegać
    podatkowi VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawców, zbycie zabudowanej działki nr 2 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż małżonkowie w tym zakresie nie
    będą działać w charakterze podatników prowadzących działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Małżonkowie w związku z tą sprzedażą nie będą
    również mieć żadnych obowiązków deklaracyjnych w ramach VAT.
    Uzasadnienie w tym zakresie jest tożsame do uzasadnienia wskazanego w uzasadnieniu
    do pytania oznaczonego we wniosku nr 2.
    Na marginesie, zdaniem Wnioskodawców, sytuacji podatkowej nie zmienia fakt, że
    budynki gospodarcze gospodarstwa rolnego A (wybudowane w ramach tego
    gospodarstwa rolnego) są obecnie wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej B, gdyż nigdy nie stanowiły majątku tego przedsiębiorstwa i nie były w jego
    ramach wybudowane. W przypadku gdy tut. Organ będzie odmiennego zdania, z
    ostrożności procesowej Małżonkowie wskazują, że od momentu zabudowania działki nr 2
    budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarstwa rolnego upłynęło ponad 10 lat i w
    międzyczasie nie ponoszono nakładów na te budynki przekraczających 30% ich wartości
    początkowej. Wobec powyższego nawet w takim przypadku sprzedaż nieruchomości
    będzie, zdaniem stron, zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - nieprawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      niezabudowanej działki nr 1 oraz braku obowiązków deklaracyjnych związanych z tą
      sprzedażą (pytanie oznaczonego we wniosku nr 2);
    - nieprawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      budynków 1, 2, 3 i 4 znajdujących się na działce nr 2 (część pytania oznaczonego we
      wniosku nr 4);
    - prawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2 (część pytania oznaczonego
      we wniosku nr 4).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o

    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do treści art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
      13a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
      13b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z

      objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
      podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami,
      uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego
      obowiązku przez organ podatkowy.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt

    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały
    działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania
    takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo współwłaścicielami
    nieruchomości, którą otrzymali Państwo w formie darowizny od Pana rodziców w 1999 r.
    Zamierzają Państwo sprzedać posiadaną nieruchomość w następujący sposób:
                                          21. Wydzielenie działki niezabudowanej o powierzchni około 5,500 m i jej zbycie jednemu
      nabywcy, powierzchnia tej działki stanowi obecnie ugór (dalej: działka nr 1).
    2. Pozostała część nieruchomości pozostaje zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz
      budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – i planowane jest jej zbycie również jednemu (ale innemu niż
      działka nr 1) nabywcy (dalej: działka nr 2).
    Na działce nr 2 znajduje się budynek (...) (budynek nr 1) – wybudowany w ramach
    gospodarstwa rolnego rodziców. W skutek rozwoju działalności wybudowano następnie
    kolejny budynek – przechowalnię (...) z częścią (...) (budynek nr 2) – wybudowany w ramach
    gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pana rodziców. W 1991 r. rozpoczął Pan
    prowadzenie swojej działalności rolniczej (indywidualnie) polegającej na uprawie (...). W
    1995 r. Pani rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na produkcji

    (...). Jest Pani czynnym podatnikiem VAT. Pan działał przez cały czas w ramach
    gospodarstwa rolnego prowadzonego na własne nazwisko (sprzedawał płody rolne w tym
    (...)). Dodatkowo zarejestrował się Pan na potrzeby VAT i był czynnym podatnikiem VAT w
    okresie od (...) kwietnia 2001 r. do (...) marca 2022 r. Grunt oraz budynki nr 1, 2, 3 i 4
    wykorzystywał Pan w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego.
    W 2002 r. wybudowano kolejną (...) (budynek nr 3). Od poniesionych na budowę nakładów
    odliczył Pan podatek VAT. Od czasu wybudowania i oddania do użytkowania (w roku 2002)
    nie zostały poniesione wydatki na jego ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% jego
    wartości początkowej. W 2004 r. – w ramach gospodarstwa rolnego prowadzonego przez
    Pana wybudowano nową część budynku do przerobu (...) (budynek nr 4). Od poniesionych
    na budowę nakładów odliczył Pan podatek VAT. Od czasu wybudowania i oddania do
    użytkowania (w roku 2004) nie zostały poniesione wydatki na jego ulepszenie, które
    stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej. Zaprzestał Pan wykonywania
    działalności opodatkowanej VAT w maju 2020 r. i od tego czasu nie uzyskiwał Pan już
    żadnych przychodów z działalności rolniczej, a formalne wykreślenie z rejestru
    podatników VAT zostało dokonane (...) marca 2022 r. Pani pozarolnicza działalność
    gospodarcza (...) prowadzona była i jest obecnie w budynkach użyczonych przez Pana.
    Grunt, z którego zostaną wydzielone działki nr 1 i 2 oraz posadowione na nim budynki nie
    były nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych, gdyż prowadzona przez Pana
    działalność rolnicza nie podlegała przepisom podatku dochodowego od osób fizycznych
    ani ustawie o rachunkowości, stąd taka ewidencja środków trwałych nie była nigdy
    wymagana. W związku z wycofaniem gruntu i budynków z Pana działalności rolniczej, nie
    był Pan zobowiązany do wykazania i odprowadzenia podatku VAT. Ponieważ ani grunt, ani
    budynki nie znajdowały się w ewidencji środków trwałych, to ich wycofanie nie wymagało
    powstania żadnego dokumentu. Wycofany z prowadzonej działalności rolniczej grunt, z
    którego zostaną wydzielone działki 1 i 2 oraz budynki na nich się znajdujące nie zostały
    nigdy wprowadzone jako środki trwale do Pani działalności gospodarczej.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy planowana sprzedaż niezabudowanej działki
    nr 1 i zabudowanej działki nr 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz
    kwestii związanej z wykazaniem sprzedaży ww. działek w deklaracji.
    W rozpatrywanej sprawie w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy w związku ze
    sprzedażą działek nr 1 i nr 2 wystąpią Państwo w roli podatników podatku od towarów i
    usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z wniosku wynika, że grunt (działka nr 1) od momentu otrzymania od rodziców w formie
    darowizny w 1999 r. wykorzystywał Pan rolniczo (sprzedawał Pan płody rolne w tym (...)).
    Również budynki nr 1, 2, 3 i 4 znajdujące się na działce nr 2 wykorzystywał Pan w ramach
    prowadzonego gospodarstwa rolnego. Dodatkowo, zarejestrował się Pan na potrzeby
    podatku VAT i był Pan czynnym podatnikiem VAT w okresie od (...) kwietnia 2001 r. do (...)
    marca 2022 r. Zaprzestał Pan prowadzenia działalności rolniczej w maju 2020 r., przy czym
    uprawy na opisywanym gruncie (działce nr 1) zakończył Pan w październiku 2019 r. Działka
    nr 1 nie była wykorzystywana przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie kluczowym zatem jest fakt, że w związku z prowadzeniem
    gospodarstwa rolnego był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług, a działkę nr 1 będącą przedmiotem planowanej sprzedaży od momentu otrzymania
    od rodziców w formie darowizny w 1999 r., wykorzystywał Pan rolniczo, w ramach
    prowadzonego gospodarstwa rolnego.

    Okoliczności te wskazują na ścisłe związanie ww. działki nr 1 z prowadzoną przez Pana
    działalnością gospodarczą – rolniczą. Stwierdzić zatem należy, że działka nr 1 wchodziła w
    skład majątku przedsiębiorstwa (tj. gospodarstwa rolnego). Jest to majątek
    wykorzystywany przez podatnika VAT w działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie działka nr 1 będąca przedmiotem
    planowanej sprzedaży, służyła do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, tj.
    działalności rolniczej, z tytułu której był Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Sprzedając ww. działkę nie dokonuje Pan zbycia majątku osobistego, ale majątku
    wykorzystywanego przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej (działalności
    rolniczej). Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie w celach
    prywatnych (osobistych) w całym okresie jej posiadania.
    Zatem sprzedaż przez Pana niezabudowanej działki nr 1 będzie stanowiła dostawę
    dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu
    art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa
    w ust. 1 tego przepisu. W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa ww. działki będzie
    przejawem realizacji prawa do rozporządzania składnikami jednoznacznie związanymi z
    Państwa prywatnym majątkiem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza
    możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między
    małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą
    kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem,
    nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki
    wywoływała na gruncie prawa podatkowego.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa działka nr 1 stanowi majątek
    wspólny małżonków, to jednak nieruchomość ta była wykorzystywana wyłącznie przez
    Pana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Pan
    prowadząc działalność gospodarczą (działalność rolniczą) w oparciu o składniki majątku
    wspólnego miał nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.
    W przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, będącej we
    wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pan będzie stroną dokonującą czynności
    opodatkowanej tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro bowiem nieruchomość (działkę nr 1) – będącą
    przedmiotem planowanej sprzedaży – wykorzystywał Pan do prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie ekonomicznym
    właścicielem tej nieruchomości i to Pan dokona w efekcie dostawy nieruchomości –
    przeniesienia prawa do rozporządzania niezabudowaną działką nr 1 jak właściciel.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że skoro działka nr 1 była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej prowadzonej wyłącznie przez Pana, to dla transakcji sprzedaży
    ww. działki będzie Pan występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy i będzie Pan zobowiązany do rozliczenia dostawy tej działki w zakresie podatku
    VAT.
    Działka nr 2, którą planują Państwo sprzedać jest zabudowana budynkiem mieszkalnym
    oraz budynkiem 1 (...), budynkiem 2 (przechowalnia z częścią (...)), budynkiem 3 (...) oraz
    budynkiem 4 (budynek do przerobu (...)). Budynek 1, 2, 3, 4 były wykorzystywane przez
    Pana w ramach gospodarstwa rolnego. Natomiast Pani pozarolnicza działalność
    gospodarcza prowadzona była i jest obecnie w budynkach użyczonych przez męża. W
    2020 r. zakończył Pan prowadzenie działalności rolniczej. Obecnie, w budynkach 1, 2, 3 i 4,
    na podstawie użyczenia, Pani prowadzi swoją działalność gospodarczą. Ponadto, czasowo
    wynajęła Pani część powierzchni tych budynków innym firmom.
    Wobec powyższych okoliczności wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży budynków
    1, 2, 3 i 4, znajdujących się na działce nr 2, przedmiotem sprzedaży będą składniki

    majątkowe wykorzystywane przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, obecnie Pani
    wykorzystuje ww. budynki w prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na
    produkcji (...) oraz częściowo w celu podnajmu dla innych firm. W konsekwencji, sprzedaż
    opisanej nieruchomości – budynków 1, 2, 3 i 4, znajdujących się na działce nr 2 będzie
    dokonana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zatem stwierdzić, że skoro budynki 1, 2, 3 i 4 są obecnie wykorzystywane wyłącznie
    do działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią, to dla transakcji sprzedaży ww.
    budynków będzie Pani występowała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy i będzie Pani zobowiązana do rozliczenia dostawy tych budynków w zakresie
    podatku VAT.
    W odniesieniu natomiast do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2,
    wskazali Państwo, że ww. budynek nie był wykorzystywany w prowadzonej przez Pana
    działalności rolniczej ani w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Budynek
    mieszkalny nie był i nie będzie wynajmowany osobom trzecim. W związku ze sprzedażą
    budynku mieszkalnego nie będą Państwo podejmować żadnych czynności poza
    zgłoszeniem się do biura pośrednictwa w handlu nieruchomościami. Nie będą również
    zawierane żadne umowy oraz nie udzielą Państwo pełnomocnictw.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, zatem w odniesieniu do dostawy budynku
    mieszkalnego, taka Państwa aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęli Państwo ciągu
    działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Samo
    zgłoszenie się do biura obrotu nieruchomościami nie świadczy o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. W
    rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku z
    planowaną sprzedażą budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2, będą
    Państwo występować w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania
    podejmowane przez Państwa należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. W związku z tym, będą Państwo korzystać z przysługującego im prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Zatem, w związku z planowaną sprzedażą budynku mieszkalnego nie będą Państwo
    działać w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem planowana sprzedaż
    budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2 nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo korzystać ze zwolnienia od
    tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Do dostawy terenów niezabudowanych zastosowanie znajdują przepisy art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy. Natomiast w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział
    zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających
    określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:

      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    W przypadku gdy nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jak wynika z wniosku, przedmiotem sprzedaży będzie niezabudowana działka nr 1 oraz
    zabudowana działka nr 2.
    Z tytułu sprzedaży działki nr 1 wyłącznie Pan będzie działać w charakterze podatnika
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Natomiast z tytułu transakcji sprzedaży
    budynków 1, 2, 3 i 4 znajdujących się na działce nr 2, to Pani będzie występować w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem transakcje
    sprzedaży działki nr 1 oraz budynków 1, 2, 3 i 4 znajdujących się na działce nr 2 będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako
    odpłatna dostawa towaru stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do możliwości zastosowania zwolnienia od podatku w związku ze sprzedażą
    niezabudowanej działki nr 1 należy zauważyć, że ww. działka na moment planowanej
    transakcji będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz
    przeznaczona w tej decyzji pod zabudowę. Jest to jeden z warunków dokonania sprzedaży
    na rzecz nabywcy.
    Ww. działka stanowi więc teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, co
    wyklucza do jej sprzedaży zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

    Skoro do sprzedaży ww. działki nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W kontekście ww. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 należy zauważyć, że NSA w wyroku z dnia 28
    lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w
      sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia
      podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, nabycie nieruchomości, z której zostaną wydzielone działki nr 1 i nr
    2 nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług i nie było udokumentowane
    fakturą. Była to darowizna od rodziców gospodarstwa prowadzonego wcześniej przez
    nich. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości, lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Mając na uwadze powyższe, sprzedaż działki nr 1 nie będzie korzystała także ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie zostały
    spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana działki nr 1 nie będzie
    korzystała ze zwolnienia do podatku VAT, ale będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT według właściwej stawki.
    Dostawę niezabudowanej działki nr 1 powinien Pan wykazać w dokumencie
    elektronicznym JPK_VAT, składanym za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż
    nieruchomości.
    W odniesieniu natomiast do zabudowanej działki nr 2 należy wskazać, że obecnie budynek
    1, 2, 3 i 4 są wykorzystywane przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Natomiast budynek mieszkalny został wybudowany w 1992 r. i jest wykorzystywany przez
    Państwa na cele mieszkaniowe. Część gospodarstwa wraz ze znajdującymi się na nim
    budynkami (budynek nr 1, budynek nr 2 oraz wybudowany przez Państwa budynek
    mieszkalny) otrzymali Państwo od Pana rodziców w drodze darowizny w 1999 r. Budynek
    1 i 2 od momentu otrzymania w drodze darowizny, były wykorzystywane przez Pana w
    ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego. Nie ponoszono wydatków na ulepszenie
    budynku 1 i budynku 2, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej. Od
    czasu wybudowania i oddania do użytkowania budynku 3 w 2002 r., nie zostały
    poniesione wydatki na jego ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości

    początkowej. Od czasu wybudowania i oddania do użytkowania budynku 4 w 2004 r. nie
    zostały poniesione wydatki na jego ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% jego
    wartości początkowej.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    planowana sprzedaż budynku 1, 2, 3 i 4 posadowionych na działce nr 2 nie zostanie
    dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż doszło do ich pierwszego zasiedlenia, a
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a momentem planowanej dostawy upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata. Ponadto nie ponoszono nakładów na ulepszenie przedmiotowych
    budynków, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej. Wobec
    powyższego, że dla dostawy ww. budynków zostaną spełnione warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym
    ww. budynki są posadowione, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    W związku z tym, że planowana dostawa ww. budynków 1, 2, 3 i 4 będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień
    ww. dostawy – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest
    bezzasadna.
    W konsekwencji, dostawa działki nr 2 wraz z posadowionymi na niej budynkami 1, 2, 3 i 4,
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Dostawę budynków 1, 2, 3 i 4 posadowionych na działce nr 2, która będzie – jak wyżej
    wskazano – czynnością opodatkowaną podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od tego
    podatku, powinna Pani wykazać w dokumencie elektronicznym JPK_VAT, składanym za
    okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości.
    Należy również zaznaczyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika
    podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towaru –
    nieruchomości) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolniona od podatku” nie są
    tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa dostawa
    towaru podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lecz korzysta ze zwolnienia.
    Podsumowując:
    · Z tytułu sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, wyłącznie Pan będzie stroną
      dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i będzie
      występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy dla
      całości transakcji sprzedaży, natomiast transakcja sprzedaży stanowić będzie czynność
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt
      1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
      podatku, zatem będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki
      podatku od towarów i usług.
      Ww. dostawę powinien Pan wykazać w dokumencie elektronicznym JPK_VAT,
      składanym za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości.
    · Z tytułu sprzedaży budynków nr 1, 2, 3 i 4 znajdujących się na działce nr 2, wyłącznie
      Pani będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT
      i będzie występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
      dla całości transakcji sprzedaży.
      Dostawa działki nr 2 wraz z posadowionymi na niej budynkami 1, 2, 3 i 4, będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.
      Ww. dostawę powinna Pani wykazać w dokumencie elektronicznym JPK_VAT,
      składanym za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości.

    · Z tytułu sprzedaży budynku mieszkalnego nie będą Państwo działać w charakterze
      podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność
      gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem planowana sprzedaż budynku
      mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2 nie będzie podlegać opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest:
    - nieprawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      niezabudowanej działki nr 1 oraz braku obowiązków deklaracyjnych związanych z tą
      sprzedażą (pytanie oznaczonego we wniosku nr 2);
    - nieprawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      budynków 1, 2, 3 i 4 znajdujących się na działce nr 2 (część pytania oznaczonego we
      wniosku nr 4);
    - prawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
      budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2 (część pytania oznaczonego
      we wniosku nr 4).
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.