Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-23/08/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-10
Teza: faktura otrzymana drogą elektroniczną i przechowywana zgodnie z rozp. MF w sprawie wystawiania oraz pprzesyłania faktur w formie elektronicznej stanowi podstawę do uznania jej za dokument potwierdzający WNT lub import usługi
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; faktura-otrzymanie faktury; import-import usług; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki P., przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2007r. (data wpływu 14 grudnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przesyłania faktur w formie elektronicznej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przesyłania faktur w formie elektronicznej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Dostawca z Austrii zwrócił się do Wnioskodawcy z pismem dotyczącym akceptacji wystawianych faktur w formie elektronicznej za dostarczane towary i świadczone usługi. Faktury te byłyby przesłane na wskazany przez Wnioskodawcę adres poczty elektronicznej. Dostawca przesłał spółce wzór faktury elektronicznej. Posiada ona zabezpieczenia – bezpieczny podpis elektroniczny z widoczną ikoną kłódki.

Wnioskodawca posiada standardowe oprogramowania systemowe typu Windows i Outlook.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów po otrzymaniu faktury w formie elektronicznej i jej wydrukowaniu jako oryginał można uznać ją jako dokumentującą wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy faktury otrzymane drogą elektroniczną po ich wydrukowaniu jako oryginał dokumentują wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Prawidłowe dokumentowanie obrotu przez podatników VAT należy do ich podstawowych obowiązków. Przepis art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Zasady te dotyczą zarówno faktur wystawianych w formie papierowej jak i elektronicznej, przy czym ta druga forma wymaga wypełnienia dodatkowych warunków, wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119).

Zgodnie z § 2 cyt. wyżej rozporządzenia faktury wystawiane w formie elektronicznej przesyła się, w tym udostępnia, w tej formie odbiorcy oraz przechowuje się w tej formie przy zastosowaniu elektronicznych urządzeń do przetwarzania (łącznie z cyfrową kompresją) i przechowywania danych, z wykorzystaniem technik teletransmisji przewodowej, radiowej, technologii optycznych lub innych elektromagnetycznych środków.

W myśl § 3 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tej formy przez odbiorcę faktury, zwanej dalej „akceptacją”. Akceptacja może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej. W przypadku akceptacji w formie elektronicznej przepisy § 4 stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z § 4 rozporządzenia faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane:

1.  bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub
2.  poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.

Z kolei z przepisu § 6 ust. 5 rozporządzenia wynika, że faktury przesłane w formie elektronicznej powinny być przechowywane przez ich wystawcę oraz odbiorcę w formie elektronicznej w formacie, w którym zostały przesłane, w sposób gwarantujący autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści, jak również ich czytelność przez cały okres ich przechowywania.

Obowiązki w zakresie przechowywania faktur elektronicznych dotyczą zarówno podatników wystawiających faktury elektroniczne jak i otrzymujących te faktury. Faktury przesłane jak i otrzymane w formie elektronicznej powinny być przechowywane przez ich wystawcę oraz odbiorcę:

\- w formie elektronicznej, - w formacie, w którym zostały przesłane, - w sposób gwarantujący autentyczność ich pochodzenia, - w sposób gwarantujący integralność ich treści, - w sposób gwarantujący czytelność przez cały okres ich przechowywania.

Z powyższego wynika, że „faktura papierowa” i „faktura elektroniczna” to dwie różne formy tego samego bytu prawnego. Dotyczą ich te same prawa i obowiązki. Dokumenty te muszą zawierać takie same dane, tak w zakresie danych dotyczących sprzedawcy i nabywcy, jak i danych dotyczących przedmiotu transakcji. Różnicą między obiema fakturami jest to, że faktura papierowa musi być wystawiona w dwóch egzemplarzach, tj. w oryginale i z kopią, a faktura elektroniczna, oryginału i kopii mieć nie będzie.

Dodatkowo wskazać należy, że przepisy powołanego rozporządzenia z dnia 14 lipca 2005r. zgodne są z prawem Unii Europejskiej. Z objaśnień do cyt. rozporządzenia wynika, że cyt. „Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001r. zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w celu uproszczenia, modernizacji i harmonizacji ustanowionych warunków fakturowania w zakresie podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 15/24 z 17.01.2002)”.

W związku z powyższym należy także wskazać na regulacje zawarte w cyt. wyżej Dyrektywie odnoszące się do faktur elektronicznych a w szczególności art. 28h ust. 3 lit. c), z którego wynika, że faktury wystawione zgodnie z lit. a) można wysyłać albo na piśmie albo, o ile klient wyraził na to zgodę, elektronicznymi środkami przekazu. Państwa Członkowskie dopuszczają wysyłanie faktur drogą elektroniczną, pod warunkiem że autentyczność pochodzenia i integralność treści są zagwarantowane:

\- bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisu elektronicznego; jednakże Państwa Członkowskie mogą zażądać, by bezpieczny podpis elektroniczny był oparty na certyfikacie kwalifikowanym i złożony przy użyciu bezpiecznego urządzenia do składania podpisów w rozumieniu art. 2 ust. 6 i 10 wymienionej dyrektywy, - lub w systemie elektronicznej wymiany danych (EDI) określonym w art. 2 zalecenia Komisji 1994/820/WE z dnia 19 października 1994r. odnoszącego się do aspektów prawnych elektronicznej wymiany danych, w przypadku gdy porozumienie w sprawie wymiany przewiduje zastosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia i integralność danych; jednakże Państwa Członkowskie mogą, na określonych przez siebie warunkach, wymagać przekazania na papierze dodatkowego dokumentu zbiorczego podsumowującego.

Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że tylko faktura otrzymana drogą elektroniczną, otrzymana i przechowywana zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawienia oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur, stanowi podstawę do uznania jej za dokument potwierdzający wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usługi.

Nieprawidłowe jest jednak stanowisko Wnioskodawcy odnośnie przechowywania e-faktury w formie wydrukowanego oryginału. Faktury przesłane w formie elektronicznej nie mają oryginałów ani kopii oraz winny być przez odbiorcę przechowywane w formie elektronicznej, w formacie, w którym zostały przesłane.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.