Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.195.2018.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-14
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2018 r. (data wpływu 22 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do zmniejszenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano–montażowych dotyczących przeprowadzenia modernizacji budynku Domu G. w W. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do zmniejszenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano–montażowych dotyczących przeprowadzenia modernizacji budynku Domu G. w W.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Od 1 stycznia 2017 r. Gmina rozlicza się z podatku VAT łącznie ze wszystkimi jednostkami budżetowymi jako jeden podatnik.

Gmina w związku z aplikowaniem o środki europejskie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Operacja w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej) zamierza realizować zadanie inwestycyjne polegające na modernizacji budynku użyteczności publicznej pn. Modernizacja Domu G. w W.

Budynek jest własnością Gminy. W ramach prac modernizacyjnych Dom G. w W. zostanie przystosowany do pełnienia funkcji ośrodka rekreacji w gminie. Poprawa funkcjonalności obiektu znacznie ułatwi realizację założonego celu i przyczyni się do stworzenia warunków do rozwoju i aktywizacji działań kulturalnych i rekreacyjnych. Prace modernizacyjne zaplanowane do realizacji przyczynią się do podniesienia standardu obiektu. Przystosowanie pomieszczeń do pełnienia określonych funkcji np. łazienki dla osób niepełnosprawnych, czy też zwiększenie funkcjonalności pomieszczenia gastronomicznego usprawni realizację poszczególnych przedsięwzięć rekreacyjnych i zachęci mieszkańców do korzystania z tego obiektu.

Nabycie materiałów i usług związanych z realizacją zadania inwestycyjnego udokumentowane zostanie fakturami, gdzie jako nabywca będzie widniała Gmina.

Planowany koszt inwestycji wg kosztorysu: 309 465.31 zł (zakładane dofinansowanie: 196 912.00 zł).

Planowany okres rzeczowej realizacji projektu: sierpień 2019 r.

Ogólna powierzchnia użytkowa budynku stanowi 1155,33 m2. Przedmiotowy budynek wykorzystywany jest następująco:

*   w części budynku stanowiącej 18% powierzchni użytkowej znajdują się garaże i pomieszczenia wykorzystywane nieodpłatnie przez Ochotniczą Straż Pożarną w W.(Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   część budynku stanowiąca 12% powierzchni użytkowej użytkowana jest nieodpłatnie przez Gminny Ośrodek Kultury w W. (Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   część budynku stanowiąca 6% powierzchni użytkowej użytkowana jest nieodpłatnie przez Gminną Bibliotekę Publiczną, która prowadzi w tych pomieszczeniach bibliotekę (Gmina W. obciąża na podstawie faktur VAT Bibliotekę za zużyte media, jednak dla celów podatku od towarów i usług traktuje tą usługę jako odrębną od użyczenia części powierzchni, w związku z czym Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   część budynku stanowiąca 6% powierzchni użytkowej użytkowana jest nieodpłatnie przez Powiatową Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w T., Filia W., Punkt Powiatowego Urzędu Pracy, Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   część budynku zajmująca 18% powierzchni użytkowej stanowi sala główna i tzw. mała sala -w przeważającej większości powierzchnia ta wykorzystywana jest do celów statutowych gminy (odbywają się tutaj m.in. oficjalne spotkania organizowane przez Gminę, w tym sesje Rady Miejskiej, spotkania z mieszkańcami Gminy, konsultacje społeczne, zabawy karnawałowe dla dzieci itp.). Pomieszczenia te łącznie z częścią pomieszczeń wspólnych (kuchnia, szatnia, toalety) mogą być również wynajmowane zainteresowanym. Przy czym należy zaznaczyć, że najem ten odbywa się na wniosek zainteresowanych i w ramach ich zapotrzebowania, dlatego też może się zdarzyć miesiąc, w którym najem taki nie wystąpi. Ponadto w razie zapotrzebowania w pierwszej kolejności pomieszczenia te służą realizacji zadań publicznych, natomiast w pozostałym czasie może być odpłatnie udostępniana zainteresowanym. W latach 2016-2017 czas najmu oraz uzyskane dochody wyniosły odpowiednio:
    *   2016 r. – 5 dni i najem godzinowy – 38 godzin, ilość umów – 10, dochód netto – 1.494,22 zł.
    *   2017 r. – 1 dzień i najem godzinowy – 48 godzin, ilość umów – 8, dochód netto – 1.270,33 zł
*   część budynku stanowiąca 5% powierzchni użytkowej wynajmowana jest dla potrzeb infrastruktury telekomunikacyjnej – centrala telefoniczna – roczny dochód netto z najmu wynosi: 2016 r. – 11,142.96 zł oraz za zużyte media netto – 330.62 zł, 2017 r. – 11.142,96 zł oraz za zużyte media netto – 468,36 zł, umowa zawarta na czas nieokreślony (Gmina będzie wykorzystywać te pomieszczenia i powierzchnie do czynności opodatkowanych, jednak sprzedaż opodatkowana jest niewielka, a dochód z tytułu wynajmu nie jest dla budżetu gminy znaczący. Należy zaznaczyć, że w ramach realizowanego projektu Gmina nie będzie modernizować tego pomieszczenia.);
*   część budynku zajmująca 13% powierzchni użytkowej stanowi strych (Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   część budynku zajmująca 4% powierzchni użytkowej stanowią pomieszczenia gospodarcze (Gmina nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych);
*   pozostałą część budynku (19% powierzchni użytkowej) stanowią pomieszczenia wspólne- korytarze, kuchnia, sanitariaty, szatnia itp.

Inwestycja będzie realizowana w budynku, który służy przede wszystkim do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu. Po zakończeniu inwestycji Gmina nie zamierza zmieniać sposobu wykorzystywania budynku, nadal będzie on służył głównie realizacji zadań własnych Gminy, a niektóre pomieszczenia będą mogły być nadal odpłatnie wynajmowane zainteresowanym. Działalność polegająca na odpłatnym wynajmie pomieszczeń jest i pozostanie działalnością poboczną w stosunku do działalności publicznoprawnej Gminy.

Zaznaczyć należy, że roczne dochody wynikające z umów najmu nie są znaczące dla budżetu Gminy. Związek pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług związanych z realizacją inwestycji a uzyskaniem w przyszłości przychodów ze sprzedaży opodatkowanej nie jest dostrzegalny, uchwytny i bezsporny. Należy dodatkowo podkreślić, że Gmina realizowałaby modernizację tego budynku w każdym przypadku, również wtedy gdy byłyby on wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie będzie przysługiwało zmniejszenie podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano–montażowych dotyczących przeprowadzenia modernizacji budynku Domu G. w W.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gminie nie będzie przysługiwało zmniejszenie podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano–montażowych dotyczących przeprowadzenia modernizacji budynku Domu G. w W.

Przedmiotowy budynek służy przede wszystkim czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT, natomiast w niewielkim stopniu jest i może być (po realizacji projektu) wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednakże dochody osiągane z tego tytułu nie są znaczące dla budżetu Gminy a pierwszeństwo wykorzystywania tego budynku do zadań własnych Gminy powoduje, że zakres wykorzystywania komercyjnego jest niewielki. Związek przeprowadzanych inwestycji z występującymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT jest na tyle nieznaczący i niewyraźny, że nie może on skutkować wystąpieniem prawa do odliczenia. Poniesione wydatki nie będą się przekładały na uzyskiwany przez Gminę obrót z tytułu najmu pomieszczeń. Oznacza to, że Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację modernizacji tego budynku, gdyż związek z czynnościami opodatkowanymi jest zbyt nieuchwytny i mało konkretny. Należy również podkreślić, że projekt ten byłby realizowany przez Gminę nawet, gdyby ww. budynek nie służył w żadnym stopniu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ponieważ zamiarem Gminy jest wykorzystanie tego obiektu przede wszystkim do realizacji celów wynikających z prowadzonej działalności publicznoprawnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy podkreślić, że podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, natomiast nie przysługuje w ogóle w przypadku, gdy nabyte towary/usługi nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tzn. służą do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu lub opodatkowanych ale korzystających ze zwolnienia od podatku.

Należy również zaakcentować, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Natomiast jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności niepodlegających podatkowi VAT oraz zwolnionych od podatku VAT wówczas – prawo do odliczenia nie przysługuje.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m.in. zadania w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 9 i 15 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza realizować zadanie inwestycyjne polegające modernizacji budynku użyteczności publicznej pn. Modernizacja Domu G. w W.. Inwestycja będzie realizowana w budynku, który służy przede wszystkim do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu. Po zakończeniu inwestycji Gmina nie zamierza zmieniać sposobu wykorzystywania budynku, nadal będzie on służył głównie realizacji zadań własnych Gminy. Jedynie pomieszczenia sali głównej i tzw. małej sali (część budynku zajmująca 18% powierzchni użytkowej) łącznie z częścią pomieszczeń wspólnych (kuchnia, szatnia, toalety) mogą być wynajmowane zainteresowanym. Najem ten odbywa się na wniosek zainteresowanych i w ramach ich zapotrzebowania, dlatego też może się zdarzyć miesiąc, w którym najem taki nie wystąpi. W razie zapotrzebowania w pierwszej kolejności pomieszczenia te służą realizacji zadań publicznych, natomiast w pozostałym czasie mogą być odpłatnie udostępniana zainteresowanym. Działalność polegająca na odpłatnym wynajmie pomieszczeń jest i pozostanie działalnością poboczną w stosunku do działalności publicznoprawnej Gminy. Gmina realizowałaby modernizację tego budynku w każdym przypadku, również wtedy gdy byłyby on wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją przedmiotowej inwestycji modernizacji budynku Domu G., ze względu na brak związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W świetle przedstawionych okoliczności sprawy realizowane przez Gminę czynności polegające na odpłatnym udostępnianiu w budynku Domu G. pomieszczeń sali głównej i tzw. małej sali wraz z częścią pomieszczeń wspólnych na podstawie umów najmu, stanowią niewątpliwie czynności cywilnoprawne, dla których Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem powyższe czynności w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktowane są jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 tej ustawy. Jednakże należy wskazać, że związek z czynnościami opodatkowanymi w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z realizacją inwestycji polegających na modernizacji budynku Domu G. w którym mieści się OSP w W., Gminny Ośrodek Kultury, Gminna Biblioteka Publiczna, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna, Punkt Powiatowego Urzędu Pracy, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, nie jest ani uchwytny, ani oczywisty przede wszystkim dlatego, iż inwestycja dotyczy modernizacji obiektu (budynku) użyteczności publicznej, którego podstawowym celem jest – jak wynika z okoliczności sprawy – realizacja zadań własnych gminy. W rozpatrywanej sprawie podatek naliczony nie będzie zatem związany z czynnościami opodatkowanymi, a wręcz przeciwnie – będzie związany z inwestycją, niesłużącą czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez Gminę.

W ocenie tut. organu odnośnie ww. wydatków, brak jest związku przyczynowo-skutkowego, nawet o charakterze pośrednim pomiędzy oddaniem w najem pomieszczeń użytkowych (sali głównej i malej sali wraz z częścią pomieszczeń wspólnych), a inwestycją polegającą na modernizacji budynku Domu G.

O ile nie można wykluczyć, że wspomniane zakupy towarów i usług mogą przyczynić się do uzyskania sprzedaży opodatkowanej, tym niemniej jednak, związek ten nie jest dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Gminę prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących ww. inwestycje. Wykorzystywanie pomieszczeń oraz części powierzchni wspólnych w ww. budynku na cele komercyjne – jak wynika z treści wniosku – w niewielkim zakresie, nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wskazał Wnioskodawca pomieszczenia przedmiotowego budynku, które mogą być przedmiotem najmu w pierwszej kolejności służą realizacji zadań publicznych. W przedmiotowej sprawie najem części powierzchni modernizowanego budynku ma zatem charakter wtórny względem zadań własnych gminy i nie pozostaje w bezpośrednim związku z planowanymi zakupami. Tym samym w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku nie dojdzie do spełnienia podstawowego warunku, wynikającego z art. 86 ust. 1 ustawy, dającego prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.