Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1292/10/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-28
Teza: Czy możliwe jest przekazanie już w chwili obecnej inwestycji budowlanej do działalności gospodarczej i dokończenie w ramach działalności gospodarczej? W jakiej formie należy przekazać majątek prywatny - nieukończoną nieruchomość do celów działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 27 grudnia 2010r.), uzupełnionym w dniach 10 i 18 marca 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

\-możliwości „przekazania” nieukończonej nieruchomości budynkowej do działalności gospodarczej, - sposobu ww. „przekazania”

*   **jest prawidłowe.**

(pytania oznaczone we wniosku Nr 1 i Nr 2)

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie możliwości przekazania części nieukończonej nieruchomości budynkowej do działalności gospodarczej oraz sposobu tego przekazania.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 22 lutego 2011r. Znak: IBPBI/1/415-1292/10/ZK i IBPP3/443-1038/10/KO wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 10 i 18 marca 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 2002r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła nieruchomość. W 2006r. rozpoczęła budowę pawilonu handlowo-usługowo-mieszkalnego. Budowa budynku nie została do tej pory ukończona. Nieruchomość znajduje się w stanie tzw. surowym otwartym. Obecnie trwają prace nad podłączeniem wszystkich niezbędnych mediów. Małżonkowie posiadają wycenę ww. pawilonu według wartości rynkowej wg stanu na dzień 04 stycznia 2010r. dla potrzeb wniesienia obiektu do działalności gospodarczej. Podstawa materialno-prawna wyceny przez rzeczoznawcę - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych z późniejszymi zmianami. Nieruchomość powstała w trakcie trwania małżeńskiej wspólności majątkowej. Zamiarem jest przekazanie nieruchomości z majątku prywatnego do działalności gospodarczej. Przedmiotowa nieruchomość o powierzchni użytkowej wynoszącej 1990,76 m2 będzie wykorzystana na:

­ własne cele mieszkaniowe (461,94 m2),

­ poszerzenie działalności gospodarczej o restaurację i usługi gastronomiczne,

­ wynajem lokali.

W związku z przeznaczeniem części nieruchomości na cele gospodarcze Wnioskodawczyni rozważa możliwość przekazania w chwili obecnej nieukończonej nieruchomości do prowadzonej we własnym imieniu działalności gospodarczej. Inwestycja budowlana miałaby zostać dokończona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

1.  przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest: ­
    *   46.90.Z - Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana ­
    *   46.39.Z - Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana żywności, napojów i wyrobów tytoniowych ­
    *   47.11.Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,
2.  data rozpoczęcia działalności: 13 grudnia 1995r.,
3.  małżonek Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej,
4.  w skład nabytej w 2002r. nieruchomości wchodził grunt wraz z budynkiem po byłej przepompowni (rozebranym w 2006r.),
5.  przedmiotem przekazania do działalności gospodarczej nie będzie część budynku przeznaczona na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy możliwe jest przekazanie już w chwili obecnej inwestycji budowlanej do działalności gospodarczej i dokończenie w ramach działalności gospodarczej?
2.  W jakiej formie należy przekazać majątek prywatny - nieukończoną nieruchomość do celów działalności gospodarczej?

(pytania oznaczone we wniosku Nr 1 i Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad.1. Możliwe jest przekazanie nieruchomości objętej małżeńską wspólnością ustawową do działalności gospodarczej prowadzonej na imię tylko jednego małżonka. Budowa przedmiotowej nieruchomości została rozpoczęta i jest kontynuowana w trakcie trwania związku małżeńskiego Wnioskodawczyni, jest ona objęta małżeńską wspólnością ustawową. Zgodnie z art. 34 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z dnia 25 lutego 1964r. (Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm.), każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.

Ad.2. Przekazanie przedmiotowej nieruchomości na cele działalności gospodarczej powinno być dla celów dowodowych sporządzone na piśmie w formie oświadczenia o zgodzie małżonka na wykorzystywanie części nieruchomości do działalności gospodarczej prowadzonej wyłącznie na imię Wnioskodawczyni.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Stosunki majątkowe między małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Listę przedmiotów majątkowych stanowiących odrębny majątek każdego z małżonków zawiera art. 33 ww. kodeksu.

Zatem, składniki majątku nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej nie stanowią odrębnego majątku danego małżonka, lecz dorobek małżonków bez względu na to, czy zostały zakupione na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez jednego z małżonków, czy też dla celów prywatnych.

Pamiętać przy tym należy, iż zgodnie z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Stosownie do treści art. 206 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Natomiast pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną (art. 207 Kodeksu cywilnego).

Zatem małżonkowie posiadający prawo do rzeczy na zasadzie wspólności majątkowej mają równe prawo do korzystania z rzeczy wspólnej oraz dbania o nią.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl natomiast art. 5a pkt 1 ww. ustawy, przez inwestycję rozumieć należy środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), tj. zaliczane do aktywów trwałe środki w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego (art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2002r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła nieruchomość (grunt wraz z budynkiem, który został następnie wyburzony). W 2006r. rozpoczęła budowę pawilonu handlowo-usługowo-mieszkalnego. Budowa budynku nie została do tej pory ukończona. Nieruchomość znajduje się w stanie tzw. surowym otwartym. W związku z przeznaczeniem części nieruchomości na cele gospodarcze, Wnioskodawczyni rozważa możliwość przekazania w chwili obecnej nieukończonej nieruchomości budynkowej do prowadzonej we własnym imieniu działalności gospodarczej. Przy czym, do działalności gospodarczej nie zostanie przekazana część budynku przeznaczona na cele mieszkaniowe. Mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż skoro małżonkowie na prawach majątkowej wspólności ustawowej są właścicielami wskazanego we wniosku gruntu wraz z rozpoczętą na nim budową budynku, to każdy z nich będzie miał prawo do korzystania z tego składnika majątku po jego wybudowaniu. Zatem w sytuacji gdy mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, to Wnioskodawczyni będzie mogła za jego zgodą wykorzystywać dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej część użytkową wskazanego we wniosku pawilonu handlowo-usługowo-mieszkalnego. Jednakże środkiem trwałym w tej działalności będzie cały ww. składnik majątku po jego wybudowaniu (wytworzeniu) i przekazaniu na potrzeby tej działalności, który w chwili obecnej należy uznać za środek trwały w budowie. Odrębnym środkiem trwałym będzie grunt, na którym budynek ten się znajduje.

Zauważyć przy tym należy, iż obowiązujące przepisy prawa, nie zabraniają przekazania środka trwałego w budowie do prowadzonej działalności gospodarczej, celem dokończenia w ramach tej działalności realizowanej inwestycji.

Obowiązujące przepisy prawa nie określają również formy w jakiej ww. „przekazanie” winno nastąpić. Przyjąć zatem należy, iż dla celów dowodowych, mąż Wnioskodawczyni może złożyć pisemne oświadczenie dot. zgody na dokończenie realizacji inwestycji w ramach prowadzonej przez małżonkę działalności gospodarczej, jak i późniejsze wykorzystywanie wybudowanego budynku w tej działalności.

Jednocześnie wskazać należy, iż środkiem trwałym w budowie (a po ukończeniu środkiem trwałym) wykorzystywanym na potrzeby prowadzonej działalności będzie obiekt budowlany jako całość – zgodnie z cytowanym art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odrębną kwestią będzie natomiast wysokość odpisów amortyzacyjnych, które będą mogły być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie:

*   możliwości „przekazania” nieukończonej nieruchomości budynkowej do działalności gospodarczej – jest prawidłowe,
*   sposobu ww. „przekazania” – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 3, 4, 5, 6 i 7, wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.