Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.931.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Ulga na powrót; Ukrainiec, Karta Polaka.
Słowa kluczowe: ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi
    na wezwanie – pismem z datą wpływu 13 października 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiadał Pan Kartę Polaka. Do Polski przyjechał Pan z terytorium Ukrainy w dniu 10
    stycznia 2023 r. W dniu 15 listopada 2023 r. uzyskał Pan zezwolenie na pobyt stały. Od

    przyjazdu przebywa Pan nieprzerwanie w Polsce wraz z rodziną (żona, dwie córki i matka)
    i tutaj prowadzi Pan życie rodzinne oraz aktywność zawodową – w 2023 r. pracował Pan
    na umowie zlecenia, a od grudnia 2023 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą. Nie posiada Pan nieruchomości na Ukrainie. Złożył Pan wraz z dziećmi
    wniosek o uznanie za obywatela polskiego. Centrum interesów życiowych (osobistych i
    gospodarczych) posiada Pan w Polsce. Zamierza Pan skorzystać z tzw. ulgi na powrót, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Zamierza Pan skorzystać z ulgi od roku 2023, czyli w latach 2023-2026 (cztery kolejne lata
    podatkowe liczone od roku, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski).
    Przed 2023 r. nie mieszkał Pan w Polsce - do 9 stycznia 2023 r. miał Pan miejsce
    zamieszkania wyłącznie na terytorium Ukrainy. Przyjechał Pan w związku ze zmianą
    stałego miejsca zamieszkania na Polskę, z zamiarem osiedlenia się na stałe (wraz z
    rodziną) i prowadzenia działalności gospodarczej. Posiada Pan obywatelstwo ukraińskie.
    Złożył Pan wraz z dziećmi wniosek o uznanie za obywatela polskiego, który jest w toku.
    Posiadał Pan Kartę Polaka. Od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski w
    styczniu 2023 r. podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji, natomiast może Pan potwierdzić miejsce
    zamieszkania na Ukrainie przed 2023 r. dokumentami takimi jak ukraińskie zeznania
    podatkowe, umowy o pracę i meldunek.
    Nie mieszkał Pan w Polsce w latach 2018-2022 na terytorium Polski. W latach 2018-2022
    oraz do 9 stycznia 2023 r. miał Pan miejsce zamieszkania na Ukrainie, w miejscowości (...).
    W latach 2020-2022 mieszkał Pan na Ukrainie. Jednakże posiadał Pan Kartę Polaka, co
    zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 1 lit. b ustawy o PIT uprawnia Pana do skorzystania z ulgi na
    powrót niezależnie od tego, że Ukraina nie należy do UE ani EOG.
    Planuje Pan, aby łączna suma przychodów objętych ulgą nie przekroczyła 85 528 zł rocznie
    (z wyłączeniem przychodów opodatkowanych ryczałtem lub zwolnionych z PIT). Od marca
    2023 r. pracował Pan w Polsce na umowie zlecenia, a od grudnia 2023 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce. Nie korzystał Pan nigdy
    wcześniej z tej ulgi.
    Posiadał Pan Kartę Polaka w chwili przyjazdu do Polski w styczniu 2023 r. W załączeniu
    decyzja o wydaniu Karty Polaka.
    Pana działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych (skalą
    podatkową).

## Pytanie

Czy w przedstawionych okolicznościach – jako osoba, która przeniosła miejsce
    zamieszkania z Ukrainy do Polski w 2023 r., posiadała Kartę Polaka, uzyskała zezwolenie
    na pobyt stały, prowadzi działalność gospodarczą w Polsce, ma tutaj centrum interesów
    życiowych (osobistych gospodarczych) oraz planuje dalsze prowadzenie działalności na
    terytorium Polski – ma Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego,
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tzw. ulga na powrót)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, spełnia Pan wszystkie warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga na powrót), uprawniające
    do zwolnienia z podatku dochodowego od przychodów uzyskiwanych po przeniesieniu
    miejsca zamieszkania do Polski. W 2023 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych z terytorium Ukrainy do Polski i od tego momentu posiada Pan w Polsce
    centrum interesów życiowych – zarówno osobistych, jak i gospodarczych. W okresie trzech

    lat poprzedzających zmianę rezydencji podatkowej nie miał Pan miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski. Posiadał Pan Kartę Polaka, co stanowi podstawę do uznania, że spełnia
    Pan kryterium obywatelstwa lub pochodzenia, o którym mowa w ustawie. Uzyskał Pan w
    Polsce zezwolenie na pobyt stały, prowadzi Pan tu działalność gospodarczą i przebywa
    wraz z rodziną na stałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dodatkowo złożył Pan
    wraz z dziećmi wniosek o uznanie za obywatela polskiego, co potwierdza zamiar trwałego
    związania z Polską.
    W związku z powyższym uważa Pan, że w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje
    Panu prawo do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego na zasadach i w okresie
    wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
          Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
          Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
          Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania

    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 10 stycznia 2023 r. przeniósł się Pan do Polski wraz z
    rodziną (żona, dwie córki i matka). W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega
    Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o
    którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że przed przeprowadzką do Polski 2023 r. nie mieszkał Pan w
    Polsce – do 9 stycznia 2023 r. miał Pan miejsce zamieszkania wyłącznie na terytorium
    Ukrainy.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że w chwili przyjazdu do Polski w styczniu 2023 r. posiadał Pan
    Kartę Polaka.
    Złożył Pan wraz z dziećmi wniosek o uznanie za obywatela polskiego, który jest w toku.
    Posiadał Pan Kartę Polaka.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu
        Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
      1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
      2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
        niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
      3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
      4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
        Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez
        Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską
        Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
        Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik
        Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
      1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
      2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        lub
      3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
        (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka
        polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje
        się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeniesienie miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem
    przez Pana Karty Polaka. Utrata ważności z mocy prawa wydanej Panu Karty Polaka w
    związku z uzyskaniem przez Pana Karty Stałego Pobytu nie pozbawia Pana prawa do
    skorzystania z przedmiotowej ulgi.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania i
    pracy na Ukrainie, tj. ukraińskie zeznania podatkowe, umowy o pracę i meldunek.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Od marca 2023 r. pracował Pan w Polsce na umowie zlecenia, a od grudnia 2023 r.
    prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce. Pana
    działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych (skalą podatkową).
    Zatem przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do wskazanych we wniosku przychodów.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. W Pana
    przypadku przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2023-2026 lub
    za lata 2024-2027.

    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.