Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-533/14-4/IF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-23
Teza: faktury na zakup materiałów budowlanych do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego” wystawione wyłącznie na imię i nazwisko męża, nie będą w rozpatrywanej sprawie stanowiły podstawy udokumentowania wydatków poniesionych przez Panią. Oznacza to, że Wnioskodawczyni nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia mieszkania faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup materiałów budowlanych do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego”
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; koszt; naprawa; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; remonty; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2014 r. (data wpływu 16 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 lipca 2014 r. (data nadania 9 lipca, data wpływu 10 lipca 2014 r.) na wezwanie z dnia 30 czerwca 2014 r. Nr IPPB1/415-533/14-2/IF (data nadania 1 lipca 2014 r., data odbioru 3 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktur VAT za materiały budowlane do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego” **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktur VAT za materiały budowlane do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego.

We wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W maju 2010 r. zostało odebrane od dewelopera (protokolarnie) mieszkanie nr 1. Akt notarialny przekazanie własności mieszkania nr 1 (do majątku wspólnego - wspólność majątkowa między mężem i żoną) nastąpił w lipcu 2010 roku. Zakup mieszkania został sfinansowany ze środków własnych oraz kredytu hipotecznego w L. (kredytobiorcami byli małżonkowie) na kwotę 255.000 zł. W akcie notarialnym jest wspomniana całościowa cena 323.650 zł, zawarte jest oświadczenie, że kwota została już w całości wpłacona i deweloper potwierdza jej odbiór, oraz, że każdoczesnym właścicielom tego mieszkania przysługiwać będzie prawo do wyłącznego korzystania z części wspólnej - ogródka, miejsca parkingowego oraz komórki lokatorskiej (brak jest wyróżnionej ceny za wymienione elementy). Notariusz również wystawił fakturę VAT (na nazwisko małżonka Wnioskodawczyni) dokumentującą poniesione koszty aktu notarialnego wraz z wypisami. Od maja 2010 r., po protokolarnym przekazaniu w posiadanie mieszkania nr 1, kupowane były artykuły budowlane (z majątku wspólnego małżonków) potrzebne do wykończenia mieszkania nr 1 ze stanu deweloperskiego - wydatki te są udokumentowane imiennymi fakturami VAT (wystawione również na małżonka Wnioskodawczyni). W 2011 roku został zaciągnięty kredyt mieszkaniowy w kwocie 288.110 indeksowany do waluty CHF (frank szwajcarski). Przeznaczeniem kredytu (zgodnie z umową kredytową) był a) cel mieszkaniowy w kwocie 262.460 zł na spłatę kredytu w L. (ostatecznie wykorzystanie środków na cel mieszkaniowy to: 262.555,60 zł na spłatę kredytu w L. - w szczególności 254.821,15 zł na kapitał i odsetki oraz resztę kwoty celu mieszkaniowego na opłatę za wcześniejszą spłatę oraz składki ubezpieczenia) oraz b) cel gotówkowy dowolny (m.in. na pokrycie prowizji od udzielenie kredytu w N.) w kwocie 25 650 zł.

Mieszkanie nr 1 zostało nabyte w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych – czyli zamieszkania w tym mieszkaniu.

W kwietniu 2013 r. zostało sprzedane przez małżonków mieszkanie nr 1 (bez wyróżnionej ceny za miejsce parkingowe, komórkę lokatorską, czy ogródek) za cenę 400.000 zł - w akcie notarialnym wspomniane jest, że kwota 400.000 zł została wpłacona na konto sprzedających przed datą aktu, 329.000 zł zostanie przeznaczona na spłatę kredytu hipotecznego w N., a reszta pieniędzy zostanie wpłacona na konto sprzedających po wykreśleniu hipoteki N. z KW mieszkania. Wszystkie należności zostały przez kupującego wpłacone (w tym kwota 329.000 zł na konto techniczne kredytu w N.).

W maju 2013 roku (data operacji 10 maja 2013 r., data księgowania 13 maja 2013 r.) został spłacony kredyt w N. (kapitał i odsetki) w kwocie 93974.22 zł CHF po kursie negocjowanym Banku 3.385 (czyli 318.102,73 zł).

W grudniu 2012 roku została podpisana umowa deweloperska kupna mieszkania nr 2 w postaci aktu notarialnego, na zakup mieszkania nr 2 z przynależną jako część składowa komórką lokatorską o określonej cenie oraz przedwstępna umowa kupna udziału w hali garażowej (harmonogram wpłat wynikający z umowy deweloperskiej przewiduje wpłaty w grudniu 2012 r., w lutym 2013 r., w lipcu 2013 r., we wrześniu 2013 r., w październiku 2013 r. oraz w grudniu 2013 r. i jako ostatnie raty w grudniu 2013 r. - na zakup komórki lokatorskiej oraz udziału w hali garażowej). Na zakup mieszkania nr 2 i miejsca postojowego został zaciągnięty przez małżonków w grudniu 2012 roku kredyt hipoteczny w Bank na kwotę 371.000 zł, reszta kwoty została pokryta ze środków własnych (majątek wspólny małżonków) - wpłata środków własnych nastąpiła w grudniu 2012 r., lutym 2013 r., czerwcu 2013 r. oraz sierpniu 2013 r. Ostateczne przekazanie własności lokalu mieszkalnego nr 2 (do majątku wspólnego małżonków) z przynależną jako część składowa komórką lokatorską (w księdze wieczystej komórka lokatorska widnieje jako pomieszczenie przynależne, a powierzchnia lokalu wpisana w KW zawiera również powierzchnię komórki lokatorskiej) nastąpiło w sierpniu 2013 r. za kwotę 464.215,20 zł (brak wyróżnionej kwoty za komórkę lokatorską w akcie notarialnym przekazania własności mieszkania nr 2). Wpłaty na rzecz dewelopera są potwierdzone oświadczeniem w akcie notarialnym oraz imiennymi fakturami VAT (wystawionymi na małżonków). W akcie notarialnym wyróżnione są również koszty związane ze sporządzeniem aktu oraz wypisów.

Od dnia aktu notarialnego dokonywane były zakupy artykułów budowlanych (z majątku wspólnego małżonków) oraz wykonywane usługi remontowe (również finansowane z majątku wspólnego małżonków) celem wykończenia mieszkania nr 2 ze stanu deweloperskiego – na te artykuły i usługi zostały wystawione faktury VAT na nazwisko małżonka Wnioskodawczyni. Spłacane były również terminowo (z majątku wspólnego małżonków) raty kapitałowo-odsetkowe kredytu mieszkaniowego w Banku. Mieszkanie nr 2 zostało również nabyte celem realizacji własnych celów mieszkaniowych – to jest celem zamieszkiwania w tym mieszkaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia mieszkania (na podstawie art. 22 ust. 6c updof) Wnioskodawczyni może zaliczyć faktury VAT za materiały budowlane do wykończenia mieszkania, od przejęcia mieszkania protokołem (wraz z kluczami) czy dopiero od momentu przekazania własności aktem notarialnym?
2.  Czy za udokumentowany wydatek na cele mieszkaniowe użyty następnie do zwolnienia z podatku (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25 pkt 2) Wnioskodawczyni może uznać kwotę spłaty kredytu mieszkaniowego (kapitału i odsetek) z N. w wysokości: a) 159.051,37 zł (wynikającą z faktycznego poniesionego kosztu spłaty w wysokości 46.987,11 CHF po 3.385 zł) przemnożoną przez współczynnik (na podstawie art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) 0.9113 (który wynika z kwoty 262.555,60 zł / 288.110 zł, gdzie 262.555,60 zł to kwota faktycznie przeznaczona na spłatę kapitału i odsetek kredytu w L. zawierająca dodatkowo wszelkie opłaty za spłatę kredytu, a 288.110 zł to kwota całościowa kredytu pobranego w N.), b) 164.500 zł (połowę kwoty zapisanej w akcie notarialnym jako kwota przeznaczona na spłatę kredytu) przemnożoną przez wspomniany współczynnik 0.9113, czy może c) wartość 46.987,11 CHF po 3.3572 (średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty, czyli 9 maja 2010 r.), czyli 157.442,98 zł przemnożoną przez wspomniany współczynnik 0.9113 , czy może d) jeszcze inną kwotę?
3.  Czy za udokumentowany wydatek na cele mieszkaniowe użyty następnie do zwolnienia z podatku (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) Wnioskodawczyni może uznać połowę sumy spłaconych do tej pory przez nią i jej małżonka rat kapitałowo-odsetkowych kredytu w Banku przemnożone przez współczynnik 0.9326 (który wynika z proporcji (371.000 – 25.000)/ 371.000, gdzie 371.000 zł to kwota całościowa wziętego kredytu, a 25.000 zł jest to kwota przeznaczona na zakup udziału w lokalu mieszkalnym – hali garażowej), a jeśli nie to jaką kwotę Wnioskodawczyni może uznać?
4.  Czy za dokumenty potwierdzające poniesione wydatki Wnioskodawczyni może uznać na podstawie:
    *   Art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: kwota nabycia mieszkania nr 1: akt notarialny przekazania własności - zakup mieszkania nr 1 zawierający oświadczenie dewelopera, że kwota została uregulowana i ją kwituje oraz faktura VAT za koszty notarialne mieszkania nr 1 wraz z wymaganymi opłatami sądowymi;
    *   Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 stawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        1.  Kwota na spłatę kredytu w L.: zaświadczenie z L.u o kwocie do spłaty kredytu oraz dyspozycja wypłaty środków z kredytu N. na spłatę kredytu w L.;
        2.  Kwota na spłatę kredytu w N.: potwierdzenia wykonania przelewów na spłatę kredytu w N.;
        3.  Kwota zakupu mieszkania nr 2: potwierdzenia przelewów bankowych oraz imienne faktury VAT (wystawione na Wnioskodawczynię i jej małżonka) oraz akt notarialny przekazania własności – zakupu mieszkania nr 2 zawierający listę kosztów aktu notarialnego wraz z wymaganymi innymi opłatami (m.in. opłata sądowa założenia księgi wieczystej);
        4.  Kwota na spłatę kredytu za mieszkanie nr 2: historię operacji z rachunku bankowego zawierającą kwoty przeznaczone na spłatę rat kredytowych w Bank?
5.  Czy do kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży mieszkania nr 1 (na podstawie art. 22 ust. 6c updof) Wnioskodawczyni może zaliczyć połowę kwoty z faktury VAT za „naprawę okna balkonowego" wystawioną na małżonka Wnioskodawczyni (wydatek wspólny z mężem)?
6.  Czy za przychód ze zbycia mieszkania nr 1 (na podstawie art. 19 ust. 1 updof) Wnioskodawczynię może uznać kwotę (400.000 zł)/2 czyli 200.000 zł?
7.  Czy do kosztów uzyskania przychodu (na podstawie art. 22 ust. 6c updof) Wnioskodawczyni może zaliczyć koszt nabycia pierwszego mieszkania w kwocie (323.650 zł)/2, czyli 161.825 zł plus połowa kosztów aktu notarialnego wraz z wymaganymi opłatami sądowymi (np. za założenie księgi wieczystej mieszkania)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 i 5. Natomiast w zakresie pozostałych pytań zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1.

Przekazanie protokolarne mieszkania nr 1 od dewelopera wraz z kluczami można uznać za przekazanie w stan posiadania (czyli władania przedmiotem przez posiadacza) - gdyż od tego momentu mieszkanie było przez nią i współmałżonka wykańczane ze stanu deweloperskiego oraz wszelkie koszty utrzymania ponoszone były już przez nią i współmałżonka. Również dostęp do mieszkania był ograniczony do jej osoby i współmałżonka ze względu na posiadanie kluczy. Dlatego według Wnioskodawczyni na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może zaliczyć faktury VAT za materiały budowlane i usługi dotyczące wykańczania mieszkania nr 1, wystawione po przejęciu mieszkania nr 1 od dewelopera.

Ad. 5.

Naprawa okna istotnie zwiększa wartość przedmiotu - mieszkania (nieruchomość z elementami uszkodzonymi, czy do remontu jest mniej warta niż odnowiona, naprawiona), dzięki czemu może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży tego mieszkania na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy, tak więc Wnioskodawczyni może uznać połowę kwoty z tej faktury, gdyż taki wydatek poniosła przy realizacji tej usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktur VAT za materiały budowlane do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego” jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje więc generalną zasadę, iż odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Jeżeli natomiast ich odpłatne zbycie następuje po upływie tego okresu, przychód z tego tytułu nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Z przedstawione stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem w maju 2010 r. odebrała protokolarnie mieszkanie. Akt notarialny przekazania własności mieszkania nr 1 (do majątku wspólnego - wspólność majątkowa między mężem i żoną) nastąpił w lipcu 2010 roku. Notariusz wystawił fakturę VAT (na nazwisko małżonka Wnioskodawczyni. Po protokolarnym przekazaniu w posiadanie mieszkania nr 1, kupowane były artykuły budowlane (z majątku wspólnego małżonków) potrzebne do wykończenia mieszkania nr 1 ze stanu deweloperskiego - wydatki te są udokumentowane imiennymi fakturami VAT (wystawione również na małżonka Wnioskodawczyni). Nieruchomość została sprzedana przez małżonków w kwietniu 2013 r.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż lokalu mieszkalnego zakupionego w lipcu 2010 r. nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl art. 30e ust. 1, 4 i 5 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Stosownie do art. 30e ust. 7 ww. ustawy w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do takich kosztów można zaliczyć:

*   koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
*   prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,
*   koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,
*   wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe.

W myśl art. 19 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Natomiast, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33 % od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z ww. przepisu jednoznacznie wynika, że przychodem ze sprzedaży lokalu mieszkalnego jest jego wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Natomiast, stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 22 ust. 6f cytowanej ustawy koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m.in. udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie posiadania.

Jednocześnie ustawodawca nie zastrzegł, że chodzi tu wyłącznie o posiadanie w ramach własności. Dlatego również nakłady ponoszone przed podpisaniem aktu notarialnego, jeżeli zwiększają one wartość nieruchomości, mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu przy sprzedaży tej nieruchomości. Jednakże wysokość tych nakładów musi być udokumentowana fakturami VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat administracyjnych.

Wskazać należy, że wydatki dla celów podatkowych winny być udokumentowane rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. Takimi dokumentami mogą być, m. in. rachunki, faktury VAT, umowy przedwstępne, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić. Art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód dopuszcza wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Jednakże, w rozpatrywanej sprawie, dla możliwości zaliczenia danego wydatku w koszty uzyskania przychodu, istotne jest poniesienie przez każdego z małżonków tego wydatku. Wydatek ten powinien być odpowiednio udokumentowany przez każdego z małżonków. Zatem faktura wystawiona na imię i nazwisko Wnioskodawczyni mogłaby stanowić podstawę do zaliczenia wydatku w koszty uzyskania z tytułu sprzedaży nieruchomości. Nie można uznać natomiast, że faktury wystawione na imię i nazwisko męża Wnioskodawczyni uprawniają do uznania tych wydatków jako poniesionych przez Wnioskodawczynię.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że faktury na zakup materiałów budowlanych do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego” wystawione wyłącznie na imię i nazwisko męża, nie będą w rozpatrywanej sprawie stanowiły podstawy udokumentowania wydatków poniesionych przez Panią. Oznacza to, że Wnioskodawczyni nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia mieszkania faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup materiałów budowlanych do wykończenia mieszkania oraz faktury za „naprawę okna balkonowego”

A zatem stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.