Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-24/15-4/JK3
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-15
Teza: Skutki podatkowe wypłaty należności osobie, z którą była zawarta umowa o świadczenie usług (umowa zlecenie),
Słowa kluczowe: odszkodowania; umowa-umowa zlecenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2015 r. (data wpływu 7 stycznia 2015 r.) uzupełnione pismem z dnia 25 marca 2015 r. (data nadania 26 marca 2015 r., data wpływu 27 marca 2015 r.) na wezwanie Nr IPPB4/4511-24/15-2/JK3 z dnia 11 marca 2015 r. (data nadania 12 marca 2015 r., data doręczenia 23 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty należności osobie, z którą była zawarta umowa o świadczenie usług (umowa zlecenie) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2015 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty należności osobie, z którą była zawarta umowa o świadczenie usług (umowa zlecenie).

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/4511-24/15-2/JK3 z dnia 11 marca 2015 r. (data nadania 12 marca 2015 r., data doręczenia 23 marca 2015 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku.

Pismem z dnia 25 marca 2015 r. (data nadania 26 marca 2015 r., data wpływu 27 marca 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.  W 2002 r. Wnioskodawca zawarł z Przedsiębiorstwem (P.) Umowę o świadczenie usług jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. W 2006 r. umowa ta została z Wnioskodawcą rozwiązana z przyczyn, z którymi się nie zgodził, w związku z czym wystąpił przeciwko P. na drogę sądową celem uzyskania wyroku zasądzającego na rzecz Wnioskodawcy kwot należnych zgodnie z ww. umową. Wyrokiem z dnia 20 października 2014 r. (który był już kolejnym w sprawie) sąd zasądził na rzecz Wnioskodawcy kwotę 813.129,34 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 kwietnia 2012 r. oraz kwotę 62.439 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
2.  Zgodnie z ww. wyrokiem na kwotę 813.129,34 zł składają się:
    1.  25.157 zł (kwota główna) z tytułu wynagrodzenia za okres od 17 października 2006 r. do 31 października 2006 r. powiększona o kwoty odsetek ustawowych,
    2.  155.973 zł (kwota główna) z tytułu wynagrodzenia za okres 3-miesięcznego wypowiedzenia - również powiększonej o odsetki ustawowe,
    3.  kwotę 311.946 zł (kwota główna) z tytułu odszkodowania, stanowiącego, zgodnie ze wspomnianą Umową, równowartość 6-miesięcznego wynagrodzenia, wraz z odsetkami ustawowymi (zgodnie z par. 11 Umowy odszkodowanie to przysługuje w przypadku, gdy umowa została wypowiedziana bez zachowania 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia przewidzianego w umowie, pomimo braku przesłanek określonych w umowie do takiego zachowania).

Wnioskodawca nadmienia też, że jednym z wcześniejszych wyroków sąd zasądził na Jego rzecz od P. kwotę zaległego wynagrodzenia za usługi od 1 października 2006 r. do 16 października 2006 r. oraz z tytułu przysługującego Wnioskodawcy zgodnie ze wspomnianą umową z P. ekwiwalentu za 28 dni urlopu (kwoty z tych dwóch tytułów nie są przedmiotem niniejszego zapytania, lecz jedynie kwoty wskazane w ppkt a) - c) powyżej).

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, że zawarł umowę zatytułowaną jako „Umowa o Świadczenie Usług”, natomiast zgodnie z jej paragrafem 15, „W sprawach nie uregulowanych w tej umowie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu”. Również sąd w wyroku (przeciwko P.), przywołanym przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, stwierdził, że „Jest to umowa o świadczenie usług, do której należy stosować przepisy o umowie zlecenia”. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że kwoty wskazane przez Niego w pkt (A) oraz (B) wniosku (tj. 25.157 zł - jako kwota główna z tytułu wynagrodzenia za okres od 17 października 2006 r. do 31 października 2006 r. oraz kwotę 155.973 zł - jako kwotę główną z tytułu wynagrodzenia za okres 3-miesięcznego wypowiedzenia) należy traktować jako wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wskazane w pkt 2 a) - c) powyżej kwoty będą objęte zwolnieniom z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa o PIT)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

*   kwoty wskazane w pkt 2 a) i 2 b) nie będą objęte zwolnieniem z PIT, lecz kwoty główne będą traktowane jako zaległe wynagrodzenie z tytułu mowy zlecenia - z możliwością zastosowania zryczałtowanej wysokości kosztów uzyskania przychodu w wysokości 20%; odsetki od kwot głównych będą opodatkowane na zasadach ogólnych,
*   kwota główna wskazana w pkt 2c) powyżej, będzie objęta zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o PIT - z wyłączeniem odsetek od tej kwoty, które będą opodatkowane na zasadach ogólnych.

Uzasadnienie

Ad. 2 a)

1.  Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o PIT, zwalnia się z PIT inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
    1.  otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    2.  dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono;
2.  W przypadku Wnioskodawcy wymóg opisany w pkt (a) przepisu byłby spełniony, gdyż zawarł z P.. umowę nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak należy uznać, że kwota, którą Wnioskodawca otrzyma od P., nie będzie odszkodowaniem, lecz zasądzonym przez sąd wynagrodzeniem z tytułu umowy zlecenia, które nie zostało Wnioskodawcy wypłacone do tej pory. P. wypowiedziała Wnioskodawcy tą umowę w dniu 16 październiku 2006 r. jak się okazało, w ocenie sądu bezprawnie, zatem należało się Wnioskodawcy z tego tytułu wynagrodzenie za okres od 17 października do końca października 2006 r. Stąd też kwota główna wynagrodzenia (25.157 zł), nie może zostać uznana za odszkodowanie, lecz jako zaległe wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, opodatkowane na zasadach ogólnych – ale z możliwością zastosowania 20% kup.

Ad. 2b)

Te same skutki będą dotyczyły kwoty wskazanej w pkt 2b) stanu faktycznego powyżej, gdyż tą kwotę też należy potraktować jako wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia. Zgodnie z par. 10 Umowy „Strony zgodnie ustalają, że każdej z nich przysługuje prawo wypowiedzenia niniejszej umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, którego termin przypada na koniec miesiąca kalendarzowego”. W wyroku sąd przyznał rację Wnioskodawcy, że rozwiązanie Umowy przez P. nastąpiło na podstawie par. 10 tej Umowy, zatem przez 3 miesiące powinien otrzymywać wynagrodzenie, gdyż był nią związany od momentu wypowiedzenia (16 października 2006 r.) do końca stycznia 2007 r. i za ten okres powinien był otrzymywać wynagrodzenie, gdyż umowa między Wnioskodawcą a P. obowiązywała do końca stycznia 2007 r. Zatem również kwota główna wskazana w pkt 2b) stanu faktycznego będzie opodatkowana na zasadach ogólnych, ale z możliwością zastosowania 20% kup.

Ad. 2c)

1.  Kwota główna (311.946 zł) będzie zwolniona z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o PIT. Przede wszystkim Wnioskodawca wskazuje na treść par. 11 Umowy, zgodnie z którym „W razie rozwiązania umowy przez P. z innych przyczyn, niż określone w par. 9 lub zakończenie rozbudowy Portu Lotniczego, Usługodawcy przysługuje jednorazowe odszkodowanie w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w par. 7 ust. 1”. Zdaniem Wnioskodawcy ta kwota nie może być uznana za wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, tak jak kwoty wskazane w pkt 2 a) i 2b) stanu faktycznego, gdyż w samej Umowie wskazano, że w określonych okolicznościach Wnioskodawca uzyska odszkodowanie. Nie ma znaczenia, że Umowa wskazuje sposób liczenia tego odszkodowania - równie dobrze, gdyby Umowa nie wskazywała tego, Wnioskodawca mógłby się domagać odszkodowania na zasadach ogólnych. Zatem bez względu na to, czy sposób kalkulacji odszkodowania jest czy nie jest wskazany w Umowie, jest to odszkodowanie.
2.  Ponadto sąd przyznał Wnioskodawcy to odszkodowanie nie wskazując, że jest to odszkodowanie dotyczące korzyści, które mógłby uzyskać, gdyby mu szkody nie wyrządzono (tzw. lucrum cessans). W uzasadnieniu wspomnianego wyroku: „Jednakże Sąd przyjął, że jest to umowa o świadczenie usług, do której należy stosować przepisy o umowie zlecenia i strony przewidziały 3-miesięczny okres wypowiedzenia, to zdaniem Sądu po okresie wypowiedzenia przysługiwałaby powodowi wypłata z tytułu jednorazowego odszkodowania. Okres wypowiedzenia skończył się 31 stycznia 2007 r. i zdaniem Sądu pozwany z tą datą miał wypłacić wszystkie należności z tej umowy, a więc również odszkodowanie i od 1 lutego 2007 r. pozwany pozostaje w zwłoce z zapłatą tej kwoty.” Zatem w powyższym wyroku Sąd wyraźnie wyodrębnił kwoty, które należą się Wnioskodawcy od P. z tytułu wynagrodzenia z Umowy oraz kwotę jednorazowego odszkodowania, która należy się Wnioskodawcy „również” (czyli oprócz zaległego wynagrodzenia). Jest to kolejny argument, że kwota odszkodowania 311.946 zł jest należnym Wnioskodawcy odszkodowaniem.
3.  Należy zauważyć, że zgodnie z par. 15 ust. 1 Umowy, w sprawach nieuregulowanych odmiennie niniejszą umową stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. To oznacza, że niezależnie od odszkodowania przewidzianego Umową (i zasądzonego przez sąd), gdyby Wnioskodawca oprócz odszkodowania, chciał uzyskać zadośćuczynienie za utracone korzyści (lucrum cessans), to musiałby wyraźnie wskazać w pozwie, że oprócz odszkodowania umownego domaga się określonej kwoty tytułem lucrum cessans, wskazać sposób jej obliczenia oraz uzasadnić, czemu domaga się lucrum cessans oraz czemu w takiej, a nie innej wysokości. Wnioskodawca nie wnosił o zasądzenie na Jego rzecz lucrum cessans, więc ze swej istoty wyrok sądu tej kwoty nie przyznaje. Jest to kolejny dowód, że kwota, o której mowa w pkt 2c) stanu faktycznego, będzie odszkodowaniem spełniającym wymogi zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o PIT. W konsekwencji opodatkowaniu, na zasadach ogólnych, będą podlegały tylko odsetki od tej kwoty.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.