Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-569/13-3/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-13
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; spadek; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2013 r. (data wpływu 7 czerwca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 12 września 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 3 września 2013 r. nr ILPB2/415-569/13-2/TR, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 3 września 2013 r., zaś w dniu 12 września 2013 r., Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

I.

W dniu 19 października 1965 r. na podstawie notarialnej umowy sprzedaży nieruchomości zawartej przed notariuszem w Państwowym Biurze Notarialnym X oraz Y, zwani dalej również „Sprzedającymi” sprzedali na rzecz A oraz B, zwanymi dalej również „Kupującymi” nieruchomość (…) pod warunkiem, że Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej nie skorzysta z prawa pierwokupu zastrzeżonego w art. 30 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (t.j. Dz.U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159). Na nieruchomość składała się działka o powierzchni 814 m 2 oraz dom mieszkalny o pięciu izbach. Cenę sprzedaży nieruchomości strony umowy ustaliły na 98.000,00 zł (słownie: dziewięćdziesiąt osiem tysięcy złotych) i została ona w całości zapłacona. Sprzedający wydali kupującym nieruchomość w dniu zawarcia umowy sprzedaży i od tego czasu nieprzerwanie znajduje się w ich posiadaniu. Oznacza to, że kupujący i sprzedający spełnili względem siebie wszystkie wzajemne świadczenia ciążące z mocy zawartej umowy sprzedaży nieruchomości. Notariusz pobrał podatek od nabycia praw majątkowych w kwocie 5.880 złotych, tj. 6% od 98.000,00 zł na podstawie § 15 ust. 1 dekretu o podatku od nabycia praw majątkowych, opłatę notarialną z § 3 i 8 rozporządzenia o opłatach za dokonanie czynności notarialnych w kwocie 2.157,00 złotych oraz zaliczkę na przedpłatę podatku dochodowego kwocie 7.000,00 zł. W związku z tym, że umowa przenosząca własność nieruchomości powinna być zawarta w ciągu siedmiu dni od otrzymania z Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej zawiadomienia o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu, tego samego dnia, tj. 19 października 1965 r. sprzedający - X oraz Y udzielili jednemu z kupujących - A notarialnego pełnomocnictwa do złożenia w ich imieniu oświadczenia w przedmiocie przeniesienia własności nieruchomości na Kupujących. Państwowe Biuro Notarialne pismem z 29 czerwca 1966 r. poinformowało A, że nie skorzystało z prawa pierwokupu. Mimo tego, do dnia dzisiejszego nie zawarto umowy przenoszącej własność nieruchomości, a udzielone A pełnomocnictwo do dokonania tej czynności wygasło wraz ze śmiercią mocodawców. X zmarł 21 grudnia 1988 r., a Y - 29 maja 2004 r. Spadkobiercą testamentowym do całości spadku po X został ustanowiony jego wnuk - F, co potwierdził Sąd Rejonowy, Wydział Cywilny w postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku z 6 września 1995 r. Na podstawie ustawy całość spadku po zmarłej Y nabyła jej córka - G (postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Cywilny o stwierdzeniu nabycia spadku z 2 listopada 2011 r.). Po stronie kupujących uprawnionych do zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości występuje B oraz spadkobiercy A zmarłego w dniu 26 grudnia 2009 r. tj. żona - B, córki - C oraz D oraz syn - E, co potwierdza notarialny Akt Poświadczenia Dziedziczenia po zmarłym A sporządzony 19 lutego 2010 r. przez notariusza w kancelarii notarialnej. W wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów doszło do zmiany numeracji i powierzchni działki na którą składa się nieruchomość z pierwotnie wskazanej w umowie sprzedaży działki o pow. 814 m 2, na obecnie widniejącą w rejestrze gruntów - działkę o pow. 833 m 2. Nieruchomość od dnia zawarcia umowy sprzedaży znajdowała się w posiadaniu B oraz A, a następnie także pozostałych następców prawnych zmarłego A.

II.

Spadkobiercy A rozliczyli się przed US z nabytego spadku, wykazując w zeznaniu od spadków i darowizn nieruchomość. Następnie złożyli wniosek do sądu wieczystoksięgowego o założenie księgi wieczystej dla zaginionego zbioru dokumentów. Sąd wieczystoksiegowy postanowieniem z 31 maja 2010 r. odmówił spadkobiercom wpisu stwierdzając, że nie przedłożono wraz z wnioskiem ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości. W tej sytuacji spadkobiercy A oraz B wnieśli do Sądu Okręgowego Wydział Cywilny pozew przeciwko spadkobiercom X i Y, tj. F i G o zobowiązanie ich do złożenia oświadczenia woli o ostatecznym przeniesieniu prawa własności nieruchomości o następującej treści:

*   G oświadcza, że jest współwłaścicielką w 1/2 części nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, (…) o powierzchni 0,0833 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził zaginiony zbiór dokumentów, którą to nieruchomość nabyła w wyniku spadkobrania ustawowego po swojej matce Y na podstawie postanowienia Sądu Wydział Cywilny z 2 listopada 2011 r. - VIII - § 1;
*   F oświadcza, że jest współwłaścicielem w 1/2 części nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, (…) o powierzchni 0,0833 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził zaginiony zbiór dokumentów, którą to nieruchomość nabył w wyniku spadkobrania testamentowego po swoim dziadku X na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z 6 września 1995 r. - § 2;
*   G i F oświadczają, że opisana nieruchomość wolna jest od wszelkich ograniczeń, obciążeń i roszczeń osób trzecich oraz ograniczeń w rozporządzaniu, nie jest przeciwko pozwanym prowadzone postępowanie egzekucyjne, nie były dotąd dokonywane żadne czynności prawne mające na celu obciążenie lub zbycie przedmiotowej nieruchomości oprócz zawarcia 19 października 1965 r. przez X i Y notarialnej umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości na rzecz B i A pod warunkiem, że Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej nie skorzysta w terminie 7 dni z prawa pierwokupu, nadto pozwani wyjaśniają, że stan wpisów w powołanym zaginionym Zbiorze Dokumentów na dzień złożenia niniejszego oświadczenia nie uległ zmianie, a do ZD nie zostały złożone, ani nie wpłynęły żadne wnioski o wpis obciążeń przedmiotowej nieruchomości - § 3;
*   G i F działając jako spadkobiercy Y i X - w związku z zawartą przez nich notarialną umową sprzedaży nieruchomości na rzecz B i A pod warunkiem, że Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej nie skorzysta z prawa pierwokupu z 19 października 1965 r. przenoszą nieodpłatnie swoje udziały wynoszące 1/2 każdy we własności nieruchomości zabudowanej budynkiem (szczegółowo opisanej w § 1 i 2) na rzecz B w wysokości 5/8 (w tym 1/8 jako udział uzyskany w wyniku spadkobrania po A) oraz pozostałych spadkobierców A, tj. C w wysokości 1/8, D w wysokości 1/8, E w wysokości 1/8 - ustalonych zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z 19 lutego 2010 r. - a B, C, D oraz E nieruchomość tę przyjmują w udziałach im przynależnych. Strony oświadczają, że cała cena sprzedaży nieruchomości została zapłacona w momencie podpisania warunkowej umowy sprzedaży wraz z wydaniem nieruchomości - § 4.

III.

Z uwagi na fakt, że F i G nie roszczą sobie żadnych pretensji do wyżej opisanej nieruchomości oraz nie podważają rozliczeń finansowych związanych z zawartą 19 października 1965 r. warunkową umowy sprzedaży między A oraz B a X i Y uznają oni zasadność złożonego przeciwko nim powództwa i chcą je uznać przed Sądem, co doprowadzi do ostatecznego przeniesienia własności nieruchomości pod względem formalnym na rzecz Kupujących lub ich spadkobierców.

Wnioskodawca wskazuje, że składnik majątku w postaci udziału w wyżej opisanej nieruchomości nie został zgłoszony w pierwotnie złożonej deklaracji podatkowej. Powodem był fakt, że w momencie rozliczenia się ze spadku po X wydanym przez Sąd Rejonowy Wydział Cywilny z 6 września 1995 r. Wnioskodawca nie miał wiedzy, że w skład spadku wchodzi jeszcze udział we własności nieruchomości i nie rości sobie żadnych praw do nieruchomości, która na podstawie umowy notarialnej z19 października 1965 r. została wówczas wydana nabywcom.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Czy Wnioskodawca w momencie uznania powództwa i wydania przez Sąd Okręgowy Wydział Cywilny wyroku zobowiązującego do złożenia zastępczego oświadczenia woli o przeniesieniu swoich udziałów wynoszących 1/2 we własności nieruchomości zabudowanej na rzecz B i spadkobierców A - zastępującego to oświadczenie zobowiązany będzie do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przeniesienia własności nieruchomości, jeśli tak to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu uznania powództwa i wydania przez Sąd Okręgowy wyroku zobowiązującego do złożenia zastępczego oświadczenia woli o przeniesieniu przysługującego udziału w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości na rzecz Y i spadkobierców A, gdyż nabycie spadku po X nastąpiło na rzecz Zainteresowanego w dniu śmierci spadkodawcy, tj. 21 grudnia 1988 - zgodnie z art. 925 w zw. z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, tj. po upływu 5-letniego okresu od jego nabycia przewidzianego w art. 10 ust.1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nabył udział w przedmiotowej nieruchomości w drodze spadku, po zmarłym w dniu 21 grudnia 1988 r. X.

Stosownie do art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy, w przypadku Wnioskodawcy będzie to zatem data 21 grudnia 1988 r.

W związku z powyższym przeniesienie własności udziału w nieruchomości nabytego w 1988 r. przez Wnioskodawcę nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem upłynie wskazany w tym przepisie pięcioletni termin. Tym samym zbycie to nie powoduje obowiązku uiszczenia podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.