Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.101.2025.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: W zakresie skutków podatkowych zwrotnego przeniesienia
Wierzytelności.
Słowa kluczowe: sprzedaż
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Wyłączenia z
opodatkowania-Czynności cywilnoprawne w zakresie w
jakim są opodatkowane bądź zwolnione z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 2-pkt 4-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    zwrotnego przeniesienia Wierzytelności. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

    A (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „Pożyczkodawca”) jest polską spółką prawa
    handlowego (spółką akcyjną), która podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    w Polsce bez względu na miejsce ich osiągania i jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług („VAT”).
    Wnioskodawca ma status instytucji pożyczkowej w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia
    12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1497 ze zm.).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi
    finansowe polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych dla klientów indywidualnych
    (konsumentów) oraz małych przedsiębiorstw (dalej: „Klienci” lub „Pożyczkobiorcy”).
    W celu uzyskania finansowania swojej działalności, Spółka zawarła z B, działającym przez
    Oddział w Polsce, będący zagranicznym zakładem w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o
    CIT (dalej: „Bank”) umowę, na podstawie której Bank będzie świadczyć kompleksową
    usługę finansową polegającą na zakupie od Spółki, a w określonych sytuacjach także
    odsprzedaży do Spółki, wierzytelności pożyczkowych Spółki spełniających kryteria ściśle
    określone w przedmiotowej umowie sprzedaży wierzytelności („Receivables purchase
    agreement” dalej: „Umowa”) – dalej jako „Transakcja”.
    Przedmiotem Transakcji są tzw. wierzytelności „zdrowe”, tzn. takie co do których brak jest
    konkretnych przesłanek świadczących o ryzyku braku spłaty i brak opóźnienia (lub
    istotnego opóźnienia) w spłacie pożyczki (dalej: „Wierzytelności”). Wierzytelności są
    sprzedawane w transzach, poprzez ofertę składaną przez Wnioskodawcę do Banku
    stosownie do postanowień Umowy, która podlega każdorazowej akceptacji przez Bank.
    Wierzytelności mogą być oferowane do nabycia przez Bank już w dniu udzielenia przez
    Spółkę pożyczki na rzecz Klienta (gdy Wierzytelność jest ograniczona do kwoty kapitału i
    /lub naliczonych odsetek) lub w późniejszym okresie (gdy Wierzytelność zawiera także
    inne komponenty tj. kapitał, odsetki oraz prowizję).
    Jak wynika z Umowy, cena, po której Spółka dokonuje sprzedaży Wierzytelności (dalej:
    „Cena sprzedaży Wierzytelności”) na rzecz Banku jest określona jako suma składnika
    stałego oraz składnika zmiennego. Zgodnie z Umową, przez składnik stały należy rozumieć
    wartość zagregowanego kapitału Wierzytelności, która pozostała do spłaty, jak również
    prowizję i odsetki naliczone do tzw. „Cut-off Date” (w rozumieniu Umowy jest to dzień
    bezpośrednio poprzedzający datę oferty, w którym to Wierzytelność jest oferowana przez
    Spółkę do zakupu przez Bank zgodnie z Umową). Stały składnik ceny sprzedaży
    odpowiada wartości nominalnej Wierzytelności na moment tzw. Cut-off Date (nie
    występuje dyskonto lub premia w postaci różnicy między stałym składnikiem Ceny
    sprzedaży Wierzytelności a nominalną wartością Wierzytelności). Natomiast, składnik
    zmienny stanowią odsetki, prowizje oraz opłaty należne od pożyczkobiorcy – naliczone po
    Cut-off Date – pomniejszone o marżę dla Banku.
    Zgodnie z Umową, Bank jako instytucja finansowa zainteresowana jest nabywaniem
    Wierzytelności i osiąganiem przychodów w związku z przysługującym mu wynagrodzeniem
    w formie marży ustalanej w oparciu o zaległe saldo nabytej Wierzytelności pożyczkowej
    oraz ustalonej stopy procentowej, tym samym zapewnia finansowanie Spółce. W wyniku
    Transakcji Spółka uzyskuje środki finansowe potrzebne na prowadzenie działalności
    pożyczkowej.
    Spłaty rat pożyczek udzielonych Klientom przez Spółkę otrzymywane są przez Spółkę w
    roli tzw. serwisera Wierzytelności, od Pożyczkobiorców. Raty obejmują m.in. kapitał,
    odsetki oraz prowizje i są przekazywane przez Spółkę na rzecz Banku. Obsługa
    Wierzytelności przez Spółkę jest realizowana na mocy odrębnej umowy i za odrębnym
    wynagrodzeniem.
    W ramach Transakcji dochodzi do cesji Wierzytelności, natomiast przedmiotem Transakcji
    nie jest zwolnienie Wnioskodawcy z ryzyka związanego z Wierzytelnościami (np. ryzyka
    braku spłaty czy też nieterminowej spłaty). W związku z tym strony uzgodniły w Umowie,
    że w przypadku, gdy jakiekolwiek nabyte przez Bank Wierzytelności przestaną spełniać

    wskazane w Umowie kryteria, Wnioskodawca, w ramach Transakcji, będzie zobowiązany
    do ich odkupu od Banku. Rozwiązanie to pełni rolę zabezpieczenia dla Banku, efektywnie
    minimalizując ryzyko finansowe wynikające z niewypłacalności Klientów. Zapewnia ono, że
    w razie wystąpienia opóźnień lub innych problemów ze spłatami, Bank odzyska środki
    zainwestowane w zakup Wierzytelności bezpośrednio od Wnioskodawcy.
    Zgodnie z Umową, Spółka jest zobowiązana odkupić od Banku każdą Wierzytelność, w
    przypadku której stwierdzono naruszenie uzgodnionych przez strony kryteriów
    kwalifikowalności Wierzytelności do Transakcji (dalej jako: „Odkup”) tj.:
    - gdy opóźnienie w spłacie rat przez Klienta przekroczy 60 dni lub
    - wykryte zostanie oszustwo (działanie lub oświadczenie złożone przez Klienta (lub osoby
      podszywającej się pod Klienta) w związku z kradzieżą tożsamości lub fałszywym
      oświadczeniem Klienta), lub
    - zostanie stwierdzone, że wierzytelność nie była Wierzytelnością w rozumieniu Umowy
      lub w ramach polityki kredytowej, lub
    - Wierzytelność lub umowa, z której Wierzytelność wynika:
    - nie istnieje, jest nieważna lub nieskuteczna, w tym jest objęta sankcją kredytu
      darmowego lub bezskuteczna z powodu klauzuli/klauzul abuzywnych;
    - została zgodnie z prawem unieważniona przez Klienta.
    Tym samym, mimo cesji, ryzyko braku spłaty przez Klientów pozostaje po stronie Spółki,
    która w wypadku ziszczenia się jednej w z powyższych przesłanek zobowiązana jest do
    Odkupu.
    Cena, po której dokonywany jest Odkup jest określona jako pozostałe do spłaty saldo
    kapitału danej Wierzytelności, powiększone o naliczone odsetki, prowizje i opłaty (cena ta
    będzie de facto równa finansowaniu zaangażowanemu przez Bank w ramach Umowy) tj.
    Umowa nie przewiduje Odkupu z dyskontem lub premią.
    Odkup będzie realizowany na podstawie i w bezpośrednim związku z Umową, w ramach
    której Bank, jak wskazano powyżej, zobowiązał się do świadczenia kompleksowej usługi
    finansowej polegającej na nabywaniu, a w określonych sytuacjach odsprzedawaniu, od
    Spółki Wierzytelności. Zgodnie bowiem z założeniami Umowy, objęte powinny być nią
    wyłącznie Wierzytelności spełniające określone kryteria (m.in. powinny być terminowo
    spłacane), ponieważ Wierzytelności te stanowić będą niejako zabezpieczenie dla Ceny
    sprzedaży Wierzytelności zapłaconej przez Bank (de facto finansowania udzielonego przez
    Bank na okres pomiędzy zbyciem Wierzytelności przez Spółkę a jej spłatą przez Klienta).
    Celem planowanej Transakcji nie będzie zatem de facto zbycie przez Spółkę Wierzytelności
    poprzez ich sprzedaż do Banku. Założeniem Transakcji jest umożliwienie Spółce uzyskania
    środków finansowych przed umownym terminem spłaty Wierzytelności, dzięki
    finansowaniu zapewnionemu przez Bank, dla którego Wierzytelności stanowią formę
    zabezpieczenia w ramach Transakcji. Z tych powodów Wierzytelności muszą być tzw.
    „zdrowymi” Wierzytelnościami, w przypadku których na moment cesji nie ma przesłanek
    świadczących o ryzyku braku spłaty lub istotnego opóźnienia w spłacie pożyczki.
    Jak wynika z powyższego opisu planowanej Transakcji, jest to złożona usługa finansowa,
    której poszczególne komponenty są niezbędne do osiągnięcia jej ekonomicznego celu.
    Poza przeniesieniem Wierzytelności w celu uzyskania finansowania, obejmuje ona również
    inne elementy, w tym m.in. obowiązek Odkupu w razie ziszczenia się określonych w
    Umowie zdarzeń, a także współpracę w zakresie niezbędnym do realizacji Umowy
    dotyczącym m.in. rozwoju infrastruktury IT oraz utrzymywania rachunków Wierzytelności,
    które są nieodzowne dla zrealizowania Transakcji.

    W tym ujęciu, zbycie oraz Odkup Wierzytelności od Banku nie stanowią odrębnych
    świadczeń, lecz są jednym z elementów kompleksowej usługi świadczonej przez Bank,
    której celem jest zapewnienie Spółce finansowania.
    Ewentualny Odkup Wierzytelności w tym zakresie należy więc rozpatrywać nie jako
    odrębną samoistną transakcję, lecz jedynie jako „odwrócenie skutków” wcześniej
    dokonanej transakcji, wskutek ziszczenia się określonych w Umowie warunków, tak aby
    finansowanie udzielane przez Bank na rzecz Spółki było zabezpieczane tzw. „zdrowymi”
    Wierzytelnościami. Z perspektywy biznesowej, wyodrębnienie Odkupu jako odrębnej
    usługi lub transakcji nie byłoby celowe i uzasadnione, gdyż Odkup jest ściśle i
    nierozerwalnie związany z całą Transakcją i nie byłby dokonywany, gdyby nie sprzedaż
    Wierzytelności na rzecz Banku dokonana w pierwszej kolejności. Odkup jest możliwy
    jedynie między stronami Transakcji i tylko w okolicznościach naruszenia kryteriów
    kwalifikowalności Wierzytelności do objęcia Transakcją.
    Wnioskodawca wskazuje, że usługa świadczona przez Bank wypełnia kryteria usługi
    finansowej korzystającej ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 z późn. zm.; dalej: „ustawa o VAT”) i tak jest traktowana przez Bank.

## Pytanie

Czy zwrotne przeniesienie Wierzytelności do Spółki na mocy określonego w Umowie
    prawa Odkupu, dokonywane w ramach kompleksowej usługi (tj. Transakcji), w związku z
    objęciem zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie podlega i nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko
    Zdaniem Wnioskodawcy, zwrotne przeniesienie Wierzytelności do Spółki na mocy
    określonego w Umowie prawa Odkupu, dokonywane w ramach kompleksowej usługi (tj.
    Transakcji), w związku z objęciem zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług, nie podlega i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    Czynności cywilnoprawne stanowiące przedmiot opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC.
    Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podlegają między innymi umowy sprzedaży
    oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych (lit. a) ww. przepisu). Opodatkowane są również
    m.in. zmiany umów wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, jeśli prowadzą do
    podwyższenia podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Przepis ten jasno zatem określa zamknięty katalog czynności cywilnoprawnych, które
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Z uwagi na
    utrwaloną w praktyce oraz doktrynie prawa podatkowego zasadę określoności
    opodatkowania, opodatkowaniu PCC podlegają wyłącznie te czynności, które są wyraźnie
    wskazane w tym przepisie, a contario transakcje niesprecyzowane w tej regulacji nie
    podlegają opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o PCC, obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży
    na kupującym. Stawka podatku, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC, w
    przypadku sprzedaży innych praw majątkowych, wynosi 1%, przy czym podstawą
    opodatkowania przy umowie sprzedaży praw majątkowych jest – zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt
    1 ustawy o PCC – wartość rynkowa prawa majątkowego.
    Jednocześnie, ustawa o PCC przewiduje zwolnienia i wyłączenia od opodatkowania.
    Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

    a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem
      umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną
      nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
    b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
      tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo
      prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo
      do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca
      postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych,
    c) niepodlegające podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 8c ust. 1 ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo
      prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo
      do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca
      postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Aby określić, czy Odkup powinien podlegać opodatkowaniu PCC, należy zatem w pierwszej
    kolejności ustalić, czy to zdarzenie znajduje się w zamkniętym katalogu czynności
    cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu PCC, a jeśli tak, to następnie – z uwagi na
    wyłączenia wskazane w art. 2 pkt 4 ustawy o PCC – ustalić, czy Odkup podlega regulacjom
    ustawy o VAT. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie podatku od towarów i usług
    skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie wyłączenia przedmiotowego z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:
    - Odkup przyjmuje i będzie przyjmował formę umowy sprzedaży, tj. czynności znajdującej
      się w zamkniętym katalogu art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, której przedmiotem będą
      prawa majątkowe.
    - Odkup Wierzytelności od Banku nie stanowi odrębnego świadczenia, lecz jest jednym z
      elementów kompleksowej usługi świadczonej przez Bank, której celem jest
      zapewnienie Spółce finansowania i którą potraktować należy jako usługę finansową
      korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
      pkt 40 ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro Transakcja jest złożoną usługą finansową, której
    poszczególne komponenty są niezbędne do osiągnięcia ekonomicznego celu transakcji i
    która poza sprzedażą Wierzytelności przez Spółkę na rzecz Banku w celu finansowania
    obejmuje również inne czynności takie jak m.in. Odkup, należy ją traktować jako
    ekonomiczną i funkcjonalną całość.
    W konsekwencji, Odkup stanowiący element tej ekonomicznej i funkcjonalnej całości (tj.
    Transakcji) nie może być traktowany jako umowa sprzedaży Wierzytelności w oderwaniu
    od Transakcji i nie będzie stanowił odrębnego świadczenia Spółki na rzecz Banku, lecz
    będzie elementem kompleksowej usługi świadczonej przez Bank.
    Jak wskazuje Wnioskodawca, pomimo przyjęcia cywilnoprawnej formy umowy sprzedaży,
    Odkup należy rozpatrywać w kategorii „odwrócenia skutków” pierwotnej sprzedaży
    Wierzytelności, a nie odrębnej transakcji i m.in. z tego względu jest ona traktowana jako
    element usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (usługi
    finansowej świadczonej przez Bank w ramach Transakcji, podlegającej zwolnieniu od VAT).
    Wnioskodawca zwraca również uwagę na funkcję Wierzytelności jako formy

    zabezpieczenia finansowania udzielonego przez Bank w ramach Umowy. Z uwagi na tę
    funkcję, integralnym elementem Transakcji jest mechanizm Odkupu, który jest stosowany
    w przypadku, gdy Wierzytelności przestają spełniać swoją funkcję zabezpieczenia.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Odkup wykonany w ramach realizacji Umowy,
    tj. usługi świadczonej przez Bank, nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, ponieważ co najmniej
    jedna strona jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej
    czynności.
    Podsumowując, skoro Odkup zostanie dokonany w ramach realizacji Umowy i
    świadczenia usługi w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług przez Bank na
    rzecz Spółki (tj. Transakcji), nie spowoduje on obowiązku zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych przez Spółkę.
    Wnioskodawca zwraca również uwagę na ugruntowaną linię interpretacyjną w zakresie
    braku opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zwrotnego przeniesienia
    wierzytelności dokonywanego w związku z sekurytyzacją. Podobne stanowiska zostały
    bowiem zaakceptowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w
    interpretacjach indywidualnych:
    - z 18 listopada 2024 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.413.2024.4.AD,
    - z 20 września 2024 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.355.2024.4.ASZ,
    - z 10 października 2022 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.320.2022.4.MD,
    - z 10 marca 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.313.2021.2.PB,
    - z 2 lipca 2021 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.89.2021.3.MZ,
    - z 16 grudnia 2020 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.194.2020.3.MM,
    - z 18 sierpnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB4.4014.124.2017.2.MD.
    W analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Transakcja nie stanowi
    wprawdzie per se sekurytyzacji, niemniej cel sekurytyzacji oraz Transakcji, integralny
    związek pomiędzy Odkupem a Transakcją oraz ich współzależność są w ocenie
    Wnioskodawcy analogiczne do związku pomiędzy zwrotnym przeniesieniem
    wierzytelności a sekurytyzacją i ich współzależnością z perspektywy całokształtu transakcji.
    Tym samym wnioski wypływające ze stanowisk prezentowanych we wskazanych wyżej
    interpretacjach indywidualnych powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie do
    analizowanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, za prawidłowe należy uznać stanowisko, że
    zwrotne przeniesienie Wierzytelności do Spółki na mocy określonego w Umowie prawa
    Odkupu, dokonywane w ramach kompleksowej usługi (tj. Transakcji), w związku z
    objęciem zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie podlega i będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295) zawiera zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
    a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

    b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    c) (uchylona),
    d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    e) umowy dożywocia,
    f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    g) (uchylona),
    h) ustanowienie hipoteki,
    i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
    j) umowy depozytu nieprawidłowego,
    k) umowy spółki.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one
      podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
      z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
    W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody,
      jeżeli wywołują one takie same skutki prawne jak czynności cywilnoprawne
      wymienione w pkt 1 lub 2.
    Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych podlegają podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte m.in. w art. 1 ust. 4 ww. ustawy,
    zgodnie z którym:
      Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
      przedmiotem są:
      1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa
      majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
      przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, że ustawodawca wprowadził
    zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma
    określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności
    cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od
    opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Innymi
    słowy, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają tylko
    czynności ściśle określone w katalogu art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Przelew wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań, prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi
    być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie
    wierzytelności.
    Z treści art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie natomiast z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Stosownie do art. 555 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio m.in. do sprzedaży praw
      majątkowych.
    Podkreślić należy, że umowa cesji jako niewymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, o ile nie przybierze postaci jednej z umów wymienionych w tym
    przepisie, w szczególności umowy sprzedaży uregulowanej w przepisach Kodeksu
    cywilnego.
    Z kolei, jeśli umowa cesji wierzytelności przybierze postać umowy sprzedaży, to wówczas
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:

    a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego
      spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu
      użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu
      jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%,
    b) innych praw majątkowych − 1%.
    Jak wynika z przywołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1
    lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż
    podatku ciąży na kupującym.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewiedziano jednak sytuacje, w
    których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 4 lit. a) i lit. b) ww. ustawy:
      Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej
      zmiany:
    a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem
      umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną
      nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
    b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
      tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
      albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca
      postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie
    status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta
    konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze
    stron tej czynności jest z tytułu tej czynności z tego podatku zwolniona (z zastrzeżeniami
    określonymi w lit. b) tego przepisu).
    W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: podatek od towarów i usług – podatek od
      towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1570, 1598 i 1852) lub podatek od wartości
      dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach
      członkowskich.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że
    zawarli Państwo z Bankiem, działającym przez Oddział w Polsce, będący zagranicznym
    zakładem w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT umowę, na podstawie której Bank
    będzie świadczyć kompleksową usługę finansową polegającą na zakupie od Spółki, a w
    określonych sytuacjach także odsprzedaży do Spółki, wierzytelności pożyczkowych Spółki
    spełniających kryteria ściśle określone w przedmiotowej umowie sprzedaży wierzytelności.
    Zgodnie z Umową, Spółka jest zobowiązana odkupić od Banku każdą Wierzytelność, w
    przypadku której stwierdzono naruszenie uzgodnionych przez strony kryteriów
    kwalifikowalności Wierzytelności do Transakcji. Cena, po której dokonywany jest Odkup
    jest określona jako pozostałe do spłaty saldo kapitału danej Wierzytelności, powiększone o
    naliczone odsetki, prowizje i opłaty (cena ta będzie de facto równa finansowaniu
    zaangażowanemu przez Bank w ramach Umowy) tj. Umowa nie przewiduje Odkupu z

    dyskontem lub premią. Odkup będzie realizowany na podstawie i w bezpośrednim
    związku z Umową, w ramach której Bank, jak wskazano powyżej, zobowiązał się do
    świadczenia kompleksowej usługi finansowej polegającej na nabywaniu, a w określonych
    sytuacjach odsprzedawaniu, od Spółki Wierzytelności. Zgodnie bowiem z założeniami
    Umowy, objęte powinny być nią wyłącznie Wierzytelności spełniające określone kryteria
    (m.in. powinny być terminowo spłacane), ponieważ Wierzytelności te stanowić będą
    niejako zabezpieczenie dla Ceny sprzedaży Wierzytelności zapłaconej przez Bank (de facto
    finansowania udzielonego przez Bank na okres pomiędzy zbyciem Wierzytelności przez
    Spółkę a jej spłatą przez Klienta). Wskazali Państwo, że usługa świadczona przez Bank
    wypełnia kryteria usługi finansowej korzystającej ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) i tak jest traktowana przez Bank.
    Jeżeli zatem w istocie planowany przez Państwa odkup wierzytelności w ramach Transakcji
    przybierze postać umowy sprzedaży, to czynność ta podlega/podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1
    lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, w sytuacji, kiedy nabyli/będą nabywali Państwo
    wierzytelności w drodze umowy sprzedaży, nieistotne, czy dana umowa jest lub będzie
    częścią większej całości, nabycie tejże wierzytelności na warunkach odpowiadających
    umowie sprzedaży – co do zasady – podlegało lub będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nie ma bowiem znaczenia czy umowa będzie
    dokonywana oddzielnie czy też w ramach kompleksowej usługi. Ważne jest czy transakcja
    ta spełnia definicję umowy sprzedaży, o której mowa w przywołanym powyżej art. 535
    Kodeksu cywilnego w powiązaniu z art. 555 tegoż Kodeksu. Podkreślić jednak należy, że
    jeżeli cała usługa podlegała/podlegać będzie podatkowi od towarów i usług, to – na
    podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – pojedyncza
    cesja wierzytelności, która przybrała/przybierze postać umowy sprzedaży jest/będzie
    wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek Państwa zapytanie dotyczy
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zwrotnego przeniesienia
    wierzytelności, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy
    powyższa transakcja (dokonywana w ramach usługi finansowej) – dokonana pomiędzy
    wskazanymi we wniosku stronami – podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i
    usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ww. umowy
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W związku Państwa opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Organ przyjął, że
    opisana we wniosku usługa świadczona przez Bank korzystała/będzie korzystała ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Jeżeli zatem istotnie, jak Państwo wskazali, opisana we wniosku usługa finansowa i tym
    samym dokonywane w jej ramach na podstawie umowy sprzedaży zwrotne przeniesienie
    wierzytelności podlegała/będzie podlegała uregulowaniom ustawy o podatku od towarów
    i usług – co nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji, gdyż interpretacja wydawana jest
    wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – to na mocy art. 2 pkt 4 lit.
    b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwrotne przeniesienie wierzytelności
    nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych – jest/będzie z niego wyłączone.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Przedmiotem niniejszej interpretacji zgodnie z Państwa wolą jest wyłącznie ocena Państwa
    stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym ustalenia
    odnoszące się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), uznano za element opisu
    niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.