Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-248/14/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-13
Teza: Rozpoznanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku świadczenia kompleksowego polegającego na dostawie towarów oraz ich montażu
Słowa kluczowe: dostawa; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; miejsce; montaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 marca 2014r. (data wpływu 13 marca 2014r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku świadczenia kompleksowego polegającego na dostawie towarów oraz ich montażu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2014r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku świadczenia kompleksowego polegającego na dostawie towarów oraz ich montażu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie automatyki i robotyki przemysłowej. Jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym jako podatnik VAT UE.

Wnioskodawca (Spółka) zawarł kontrakt z firmą niemiecką na wykonanie świadczeń, polegających na dostawie wraz z montażem tj. wykonanie elektryki kompletnej do elementów montażowych, elektryki kompletnej do pokrywy nadwozia, elektryki kompletnej do pokrywy bagażnika na linii montażowej budowy samochodu na terytorium Holandii. Wykonanie kontraktu przewidziano na okres od 23.04.2013 r. do 26.05.2014 r. Realizacja kontraktu przebiega częściowo na terenie Polski gdzie nastąpiła: budowa i montaż materiału głównego jak - sterowniki, szafy rozdzielcze . Po dostarczeniu tych elementów do Holandii - są wykonywane specjalistyczne prace montażowe wyposażenia elektrycznego do stanu gotowości do przeprowadzenia prób i następnie wykonanie próbnego i ostatecznego uruchomienia linii. Świadczenie ma charakter kompleksowy i obejmuje wszystkie wyżej wymienione elementy. W kontrakcie wynagrodzenie jest ustalone za całość świadczenia. Montaż wykonywany przez Spółkę nie jest kwalifikowany jako proste czynności. Montaż ten jest bowiem procesem skomplikowanym, którego wykonanie wymaga wysokich określonych kwalifikacji i doświadczenia. Świadczenie uznaje się za wykonane z chwilą odbioru przez klienta na podstawie stosownego protokołu, potwierdzającego spełnienie wymagań. W celu wykonania prac montażowych na terenie Holandii, Spółka dokonuje zakupu potrzebnych materiałów u polskich dostawców oraz od dostawców z innych krajów UE. Niektóre z zakupionych materiałów są dostarczane bezpośrednio na adres w Holandii. Do transakcji tych Spółka podała polskiemu oraz innym unijnym dostawcom NIP poprzedzony PL. Zakupy te dokonane były przed i po dacie rejestracji podatkowej na terytorium Holandii dla celów VAT.

Spółka dokonała z dniem 07.10.2013 r. rejestracji podatkowej na terytorium Holandii dla celów VAT i uzyskała NIP NL. Pierwszy okres za który, była składana deklaracja to jest okres od 01.07.2013r. do 30.09.2013r.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy ww. przemieszczenie materiału głównego jak- sterowniki, szafy z Polski do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, gdzie materiał główny ma zostać zamontowany na linii produkcyjnej stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując przemieszczenia towarów z Polski od innego państwa członkowskiego UE, celem ich dalszego wykorzystania w prowadzonej działalności, dokonuje się wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zgodnie jednak z art. 13 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów sytuacji, gdy towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz. W świetle powyższego, dokonanie przemieszczenia przez Wnioskodawcę wybudowanych uprzednio materiałów głównych jak - sterowniki, szafy rozdzielcze, komputery do obsługi linii, z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE - nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Materiały będące przedmiotem przemieszczenia są bowiem następnie montowane na terytorium tego innego państwa członkowskiego UE, co w świetle art. 13 ust. 4 pkt 1 ustawy wyklucza uznanie tego przemieszczenia za WDT. W konsekwencji powyższego - nie dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 13 ust. 1-4 pkt 1 przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy towary są instalowane lub montowane, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz.

W oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów - rozumianych jako rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy) - o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przywołane powyżej przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Szczególnym przypadkiem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju do innego państwa członkowskiego, a które mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przy czym ww. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów nie ma miejsca gdy przemieszczone towary mają być instalowane lub montowane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz.

Jak wynika z wniosku - w ramach świadczenia kompleksowego - towary wytworzone przez Wnioskodawcę w kraju, po przemieszczeniu ich na terytorium Holandii mają być tam przez niego zamontowane. Montaż urządzeń nie jest kwalifikowany jako proste czynności. Zatem miejsce dostawy jest określone na podstawie art. 22 ust. 1 pkt ustawy. W konsekwencji przemieszczenie towarów przez Wnioskodawcę nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, jednocześnie, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej pytania nr 4. Natomiast zagadnienia do których odnoszą się pytania nr 1 -3 są przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.