Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-543/07/11-8/S/MS/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-30
Teza: Prawidłowym jest twierdzenie Wnioskodawcy, że z uwagi na związek nieodpłatnego przekazania towarów (będący skutkiem rozwiązania umowy o użytkowanie wieczyste części sportowej działki) na cele związane z jego przedsiębiorstwem, nie powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów; umowa-rozwiązanie umowy; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2007r. (data wpływu 02 listopada 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania i zakupami wykorzystywanymi do wybudowania boisk i opodatkowania nieodpłatnego przekazania prawa wieczystego użytkowania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.11.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania i zakupami wykorzystywanymi do wybudowania boisk oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania prawa wieczystego użytkowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i związane z nim zdarzenie przyszłe:

1.  Umowami z dnia 28 lutego 2007 r. i z dnia 29 czerwca 2007 r. Sp. z o.o. („Spółka”) kupiła od innej spółki z o.o. z siedzibą w S. m.in. prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 27/5, o powierzchni 3,7683 ha, położonej w S. (KW, prowadzona jest przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych) („Działka”), przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z funkcją sportowo rekreacyjną - przeznaczenie na rozbudowę ośrodka sportowego (paragraf 2 pkt 1 i 2 Umowy z 27 lipca 2007 r.).
2.  Następnie umową z dnia 27 lipca 2007 r. (akt notarialny Repertorium A nr…) („Umowa z 27 lipca 2007 r. „zawartą pomiędzy Spółką a Gminą Miastem S. („Miasto S.,) (właścicielem gruntu, którego wieczystym użytkownikiem jest Spółka) dokonano zmiany warunków umowy o oddanie gruntu w wieczyste użytkowanie w ten sposób, że Działkę przeznaczono pod:
    1.  zabudowę mieszkaniową wielorodzinną („Część Mieszkaniowa Działki”) - z terminem zakończenia zabudowy ustalonym na dzień 30 lipca 2012r., oraz
    2.  funkcje sportowe publiczne ogólnodostępne - budowę trzech boisk z nawierzchnią syntetyczną oraz pełnym oświetleniem („Część Sportowa Działki”) - z terminem rozpoczęcia zabudowy nie później niż na dzień 30 lipca 2008 r. oraz zakończenia nie później niż do dnia 30 stycznia 2010 r. (paragraf 5 Umowy z 27 lipca 2007 r.).
3.  Nadto, w paragrafie 6 Umowy z 27 lipca 2007 r. Spółka i Miasto S. ustaliły m.in., iż:
    1.  nie wykonanie przez Spółkę w ustalonym terminie boisk z przyczyn od niej niezależnych, stanowić będzie rażące naruszenie umowy o oddanie w wieczyste użytkowanie i będzie podstawą do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego co do całości Działki (tak co do Części Sportowej Działki jak i Części Mieszkaniowej Działki);
    2.  w przypadku niewybudowania boisk w ustalonym terminie, Spółka zapłaci Miastu S. karę umowną w wysokości dwukrotności wartości budowy boisk, nie mniej niż 2 miliony złotych.
4.  W paragrafie 7 ust 1 Umowy z 27 lipca 2007 r., Spółka zobowiązała się ponadto do dokonania podziału geodezyjnego Działki w ciągu sześciu miesięcy od dnia ukończenia zabudowy Części Sportowej Działki lub od dnia bezskutecznego upływu terminu do ich wybudowania, a następnie (paragraf 8 ust. 1 Umowy z 27 lipca 2007 r.) w terminie jednego miesiąca po dokonaniu podziału geodezyjnego do nieodpłatnego przekazania Części Sportowej Działki na rzecz Miasta S. - w wyniku rozwiązania umowy o oddanie w wieczyste użytkowanie w zakresie dotyczącym Części Sportowej Działki.
5.  Efektem Umowy z dnia 27 lipca 2007 r. była zmiana umowy o oddanie w wieczyste użytkowanie Działki w taki sposób, iż Spółka uzyskała - w stosunku do stanu poprzedniego - możliwość wybudowania mieszkań na większym obszarze (większej powierzchni) Działki - pod warunkiem (i) wybudowania boisk na mniejszym obszarze (mniejszej powierzchni) Działki (tj. Części Sportowej Działki), oraz (ii) nieodpłatnego przekazania Części Sportowej Działki na rzecz Miasta S.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy biorąc pod uwagę treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości („ETS”), Spółka będzie uprawniona do ( odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki, która następnie zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta S., oraz odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystanych do wybudowania boisk na Części Sportowej Działki, która następnie zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta S.?
2.  Czy w świetle art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT nieodpłatne przekazanie przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki na której znajdują się boiska wybudowane przez Spółkę, na rzecz Miasta S., podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1) Art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT stanowią, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Przepis ten definiuje podstawowy element konstrukcji podatku VAT, jakim jest możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o podatku VAT stanowi, iż podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.

Art. 7 ust. 3-7 ustawy o podatku VAT wymienia więc przypadki, w których - pomimo nieodpłatnego wydania towarów - nie powstaje obowiązek naliczenia podatku VA T należnego. Oznacza to, iż ustawa o podatku VAT nadaje podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego również w przypadkach, gdy podatnik nie ma konieczności naliczenia podatku VAT należnego.

Zdaniem Spółki, z sytuacją taką mamy również do czynienia w przypadku wydania przez podatnika towarów na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, co oznacza ich wykorzystywanie do wykonywania czynności opodatkowanych. Taki charakter ma nieodpłatne wydanie na rzecz Miasta S.- prawa użytkowania wieczystego do Części Sportowej Działki wraz z wybudowanymi boiskami na tej części działki, warunkujące możliwość wybudowania mieszkań na Części Mieszkaniowej Działki, a następnie sprzedaży przez Spółkę mieszkań na Części Mieszkaniowej Działki.

Spółce przysługuje więc w takim wypadku prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony związany zarówno z nabyciem prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki, która następnie zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta S., jak i z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wybudowania boisk na Części Sportowej Działki, która zostanie następnie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta S. Należy również zaznaczyć, że ustawodawca nie określił, jaką formę ma przybierać związek między zakupami a sprzedażą opodatkowaną. Zatem w sytuacji, gdy istnieje racjonalny związek między nabyciem towarów czy usług, a działalnością opodatkowaną podatkiem VAT (tak jak ma to miejsce w tym przypadku), Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług. Jakkolwiek bowiem nieodpłatne przekazanie na rzecz Miasta S. prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki, oraz nieodpłatne przekazanie na rzecz Miasta S. wykonanych prac polegających na budowie boisk na Części Sportowej Działki (na powierzchni działki powiększonej w stosunku do stanu przed zawarciem Umowy z 27 lipca 2007 r.), nie skutkuje uzyskaniem od Miasta S. wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT, to w istocie koszty poniesione przez Spółkę w związku z nabyciem tego prawa wieczystego użytkowania oraz w związku z pracami polegającymi na budowie boisk, stanowią część ogólnych kosztów inwestycji poniesionych w związku z przyszłą działalnością Spółki, opodatkowaną w całości podatkiem VAT, tj. sprzedażą mieszkań wybudowanych na Części Mieszkaniowej Działki. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w takiej sytuacji można również wyinterpretować z orzecznictwa ETS.

Ad. 2) Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT) podlegają jedynie czynności wymienione w art. 5 ust 1 ustawy o podatku VAT. Jedną z takich czynności jest „odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju” (art. 5 ust.1 pkt 1 tej ustawy). Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Oznacza to zatem, iż ustawa o podatku VAT uznaje za odpłatną dostawą towarów na terytorium kraju również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem zakładając, iż podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, z zastrzeżeniem wyłączeń przewidzianych w art. 7 ust. 3-7 ustawy o podatku VA T. Zdaniem Spółki, oznacza to, iż na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku VAT nie uznaje się za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju - przekazania przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem. Przekazanie przez Spółkę towarów (w postaci prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki wraz z boiskami wybudowanymi na tej działce) na rzecz Miasta S., które warunkuje możliwość wybudowania przez Spółkę mieszkań na Części Mieszkaniowej Działki, które następnie zostaną sprzedane klientom Spółki, należy niewątpliwie uznać za przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem. W konsekwencji, czynność taka nie powoduje zatem powstania po stronie Spółki obowiązku podatkowego w podatku VAT.

Zmiany wprowadzone do ustawy o VAT, które nabrały mocy prawnej z dniem 1 czerwca 2005 r. usunęły zapisy będące źródłem rozbieżnych interpretacji i największych kontrowersji związanych z art. 7 ust 2 ustawy o VAT. Niespójny zapis ust. 3 zastąpiony brzmieniem przepisu ust. 2 nie stosuje się da przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Obecnie zestawiając brzmienie art. 7 ust.2 ustawy z ust. 3 nie powinno ulegać wątpliwości, że opodatkowaniu podlega wyłącznie nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa na cel inny niż związany z prowadzoną działalnością. Natomiast ze znowelizowanych przepisów art. 7 ust. 3-7 ustawy wynika, że nie podlega opodatkowaniu nieodpłatne przekazanie, mające charakter darowizny, wszelkich towarów na cele z wiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa podatnika. Godzi się w tym miejscu zauważyć, iż analiza porównawcza art. 7 ust. 2 ustawy o VA T oraz art. 5 ust. 6 VI Dyrektywy prowadzi do wniosku, że przepisy polskiej podstawy są bardziej liberalne, ponieważ nie traktują nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jako opodatkowanej dostawy. Gdy tymczasem sięgając wprost do Dyrektywy, czynność taką należałoby opodatkować. Jednak w sytuacji konfliktu pomiędzy podatnikiem i polskim organem prawo do odwołana się do postanowień dyrektywy ma wyłącznie podatnik, a nie państwo. Państwo bowiem jest zobowiązane do zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z regulacji wspólnotowych, jeżeli zrobiło to nieprecyzyjnie, nie może obciążać konsekwencjami.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT) podlegają odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Zdaniem Spółki, nieodpłatne przekazanie przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania co do Części Sportowej Działki wraz z wybudowanymi boiskami na tej działce przez Spółkę na rzecz Miasta S., stanowi dostawę towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku VAT, a zatem nie ma w takiej sytuacji zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT dotyczący nieodpłatnego świadczenia usług.

W dniu 31 stycznia 2008 r. wydana została interpretacja indywidualna nr IP-PP2-443-543/07-2/MS, w której stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku uznane zostało za prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania i zakupami wykorzystywanymi do wybudowania boisk i nieprawidłowe w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania prawa wieczystego użytkowania.

W uzasadnieniu napisano, że Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania (co do części sportowej działki, która następnie zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta), oraz odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystanych do wybudowania boisk na części sportowej działki, które następnie zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Miasta S. Nieodpłatne wydanie na rzecz Miasta S. - prawa użytkowania wieczystego do części sportowej działki wraz z wybudowanymi boiskami podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów, gdyż przekazanie odbywa się na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, zaś podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nieodpłatne przekazanie przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego działki na której znajdują się boiska wybudowane przez Spółkę na rzecz Miasta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pismem z dnia 19 lutego 2008r. (data wpływu 22 luty 2008r.) Strona wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie znak IP-PP2-443-543/07-4/MS z dnia 10 marca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie stwierdził podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W dniu 16.04.2008r. (data wpływu 18.04.2008r.) Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Organu, skargę na interpretację indywidualną z dnia 31 stycznia 2008 r. znak IP-PP2-443-543/07-2/MS.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 grudnia 2010r., sygn. akt III SA/Wa 2539/10 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i stwierdził, iż skarga jest zasadna. Sąd orzekł, iż ocena stanowiska wnioskodawcy wyrażana jest poprzez uznanie go za prawidłowe lub nieprawidłowe. Musi być ona jednoznaczna. Tymczasem w zaskarżonej interpretacji Minister Finansów, przedstawiając ocenę stanowiska Skarżącej wyrażonego we wniosku o wydanie interpretacji, uznał je za nieprawidłowe. Nie stwierdził przy tym, aby ocena ta miała zakres ograniczony w jakikolwiek sposób. Następnie zaś, uzasadniając tę ocenę wyraził pogląd, że Skarżąca może obniżyć podatek należny o podatek naliczony przy nabyciu prawa użytkowania wieczystego części sportowej działki oraz przy nabyciu towarów i usług na potrzeby budowy boisk. Wprost stwierdził, że stanowisko Skarżącej uznaje za prawidłowe w tej części.

Zdaniem Sądu działanie takie jest niedopuszczalne. Skutkowało ewidentną wewnętrzną niespójnością i sprzecznością interpretacji. W rezultacie bowiem, co do tej samej kwestii Organ wyraził dwie różniące się oceny. Minister Finansów w ponownie wydanej interpretacji nie zajmie odmiennego niż w zaskarżonej interpretacji stanowiska, co do możliwości obniżenia przez Skarżącą podatku należnego o podatek naliczony związany z nabyciem prawa wieczystego użytkowania części sportowej działki oraz wynikający z zakupu towarów i usług wykorzystanych do wybudowania boisk na części sportowej działki (pytanie pierwsze). W ocenie Sądu Minister Finansów prawidłowo przyjął, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Skarżącej prawo to przysługiwało. Wadliwość zaskarżonej interpretacji w tym zakresie wynikała z jej wewnętrznej sprzeczności, powstałej z uwagi na wyrażenie przez Organ dwóch rozbieżnych ocen (nieprawidłowe, prawidłowe) tego samego stanowiska Skarżącej.

We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca wyraziła prawidłowe stanowisko, sprowadzające się do stwierdzenia, że z uwagi na związek nieodpłatnego przekazania towarów (będący skutkiem rozwiązania umowy o użytkowanie wieczyste części sportowej działki) na cele związane z jej przedsiębiorstwem, nie powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Kwestionując to stanowisko Minister Finansów naruszył przepisy prawa materialnego, a mianowicie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

W dniu 13.04.2011 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.12.2010 r. sygn. III SA/Wa 2539/10 uchylający ww. interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2539/10 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego i związanego z nim zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania i zakupami wykorzystywanymi do wybudowania boisk oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania prawa wieczystego użytkowania uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1) Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego nabyte, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy zakupie towarów i usług, a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący podatnikiem podatku od towarów i usług, zamierza nieodpłatnie przekazać na rzecz Miasta S. - prawa użytkowania wieczystego do części sportowej działki wraz z wybudowanymi na niej boiskami, warunkującymi możliwość wybudowania mieszkań na części mieszkaniowej działki, a następnie sprzedaży przez Spółkę mieszkań na części mieszkaniowej działki. Zatem, Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania (co do części sportowej działki, która następnie zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Miasta), oraz odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystanych do wybudowania boisk na części sportowej działki, które następnie zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Miasta.

Wszelkie poniesione nakłady, w tym na wybudowanie boisk, związane są z przyszłą sprzedażą mieszkań, a zatem z czynnościami opodatkowanymi, należącymi do zakresu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, który zobowiązał się zbudować boiska, aby uzyskać możliwość budowy mieszkań w zakresie większym niż pierwotnie planowano. Związek tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi w postaci sprzedaży mieszkań (z działalnością developerską Spółki) jest bezpośredni lub co najmniej pośredni. W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca ma możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z nabyciem prawa wieczystego użytkowania części sportowej działki oraz wynikający z zakupu towarów i usług wykorzystanych do wybudowania boisk na części sportowej działki. Stanowisko Spółki uznaje się w tej części za prawidłowe.

Ad. 2) Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Nieodpłatnego przekazania towarów dotyczą art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Pierwszy z tych przepisów stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust, 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie zaś z art. 7 ust. 3 (w brzmieniu obowiązującym po 1 czerwca 2005 r.) przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Opisując stan faktyczny Wnioskodawca wyjaśnił, iż prowadzi działalność gospodarczą polegającą na budowie i sprzedaży mieszkań. Wskazał również, że zobowiązując się do nieodpłatnego przekazania Miastu prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z wybudowanymi na tym gruncie boiskami uzyskał efekt taki, iż na pozostałej części działki mógł wybudować większą ilość mieszkań, które następnie będą przedmiotem sprzedaży. Wynika z tego, że cała operacja - nabycie prawa użytkowania działki, a następnie modyfikacja umowy o jej oddanie w użytkowanie wieczyste oraz budowa boisk i przekazanie części działki wraz z boiskami - odbyły się w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, a zatem w ramach jego działalności. Zainteresowany, na pewnym etapie posiadał w swoim majątku działkę i boiska, nabyte w tym celu, aby w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa móc wybudować i sprzedać określoną liczbę mieszkań: Skoro więc realizując zobowiązanie zaciągnięte w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem, nieodpłatnie przekazał innemu podmiotowi elementy swojego majątku, uczynił to na cele związane z tymże przedsiębiorstwem, ponieważ możliwość wybudowania dodatkowej ilości mieszkań uzależniona była od podjęcia takiego zobowiązania.

Zaznaczyć należy, iż brak „dobrowolności” określonego działania, wynikający z faktu, że w istocie działanie to jest wymogiem postawionym przez inny podmiot, nie może być utożsamiany z odpłatnością. Sama zaś w sobie okoliczność, że towary przekazywane są nieodpłatnie innemu podmiotowi nie oznacza, iż jest to przekazanie na cele inne niż związane z przedsiębiorstwem podatnika. Związek ten nie musi się bowiem wyrażać w tym, że przekazane towary wykorzystane zostaną w przedsiębiorstwie podatnika lub przez to przedsiębiorstwo. Przykładem mogą być chociażby gadżety reklamowe przekazywane nieodpłatnie innym podmiotom (np. kontrahentom lub potencjalnym klientom).

Prawidłowym jest więc twierdzenie Wnioskodawcy, że z uwagi na związek nieodpłatnego przekazania towarów (będący skutkiem rozwiązania umowy o użytkowanie wieczyste części sportowej działki) na cele związane z jego przedsiębiorstwem, nie powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.