Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.254.2020.2.JŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-12
Teza: Nieposiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, obowiązek rejestracji oraz rozliczenie podatku.
Słowa kluczowe: czynności-wykonywanie czynności-miejsce wykonywania czynności; działalność-wykonywanie działalności-miejsce wykonywania działalności; miejsce-miejsce opodatkowania; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-rozliczanie podatku od towarów i usług; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2020 r. (data wpływu 29 czerwca 2020 r.) uzupełnionym w dniu 24 sierpnia 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 24 sierpnia 2020 r. oraz za pośrednictwem Poczty Polskiej 25 sierpnia 2020 r.) oraz w dniu 26 sierpnia 2020 r. na wezwanie Organu z dnia 12 sierpnia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 sierpnia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieposiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, obowiązku rejestracji oraz rozliczenia podatku – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie nieposiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, obowiązku rejestracji oraz rozliczenia podatku. Wniosek został uzupełniony w dniu 24 sierpnia 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 24 sierpnia 2020 r. oraz za pośrednictwem Poczty Polskiej 25 sierpnia 2020 r.) oraz w dniu 26 sierpnia 2020 r. na wezwanie Organu z dnia 12 sierpnia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 sierpnia 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca

Spółka A. (dalej określana jako Wnioskodawca) jest spółką prawa niemieckiego. Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej w Niemczech. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Niemczech. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, takimi jak np. elektrownie wiatrowe i elektrownie słoneczne.

Umowa ze spółką B.

Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę i rozpocząć współpracę ze spółką B. sp. z o.o. (dalej określaną jako B.). Spółka B. posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce. Spółka B. złożyła w Polsce zgłoszenie rejestracyjne VAT - R w celu zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca posiada 100% udziałów w spółce B.

W ramach tej umowy spółka B. będzie świadczyła na rzecz Wnioskodawcy usługi w zakresie:

1.  Poszukiwania w Polsce terenów nadających się do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii Spółka B. będzie poszukiwała w Polsce terenów spełniających określone kryteria i w związku z tym nadających są do realizacji projektów. W ramach tej usługi spółka B. będzie wykonywała na danym terenie m.in. czynności związane z badaniem siły wiatru, badaniem promieniowania słonecznego, sprawdzeniem ograniczeń środowiskowych oraz sprawdzeniem możliwości podłączenia się do sieci energetycznej. W wyniku przeprowadzonych czynności spółka B. przedstawi Wnioskodawcy wstępną listę terenów nadających się do realizacji projektów. Wnioskodawca dokona przeglądu tych terenów, a w razie zatwierdzenia określonych terenów upoważni spółkę B. do dalszych działań (do czynności wskazanych w kolejnych punktach).
2.  Przeprowadzania czynności przygotowawczych do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii Spółka B. będzie wykonywała czynności przygotowawcze do realizacji projektów. W ramach tej usługi spółka B. będzie odpowiedzialna za przygotowanie dokumentacji, która zgodnie z polskimi przepisami jest niezbędna do realizacji projektów. Będzie to m.in. dokumentacja w zakresie oceny wpływu na środowisko niezbędna do złożenia wniosku o pozwolenie na budowę. Spółka B. będzie również odpowiedzialna za wykonanie czynności niezbędnych do przygotowania dokumentacji (np. badań geotechnicznych). Czynności te mogą być wykonywane samodzielnie przez spółkę B. albo przez podmioty trzecie specjalizujące się w takich czynnościach, które będą je wykonywały na zlecenie spółki B. Spółka B. będzie również wybierała podmioty odpowiedzialne za dostarczenie i montaż materiałów niezbędnych do realizacji projektu (np. masztów wiatrowych). Ponadto spółka B. będzie odpowiedzialna za uzyskanie zgód, pozwoleń i praw do gruntów niezbędnych do realizacji projektu. Wszystkie zgody, pozwolenia i prawa do gruntu będą uzyskiwane przez spółkę B. w imieniu Wnioskodawcy. W ramach przeprowadzenia czynności przygotowawczych do realizacji projektów spółka B. będzie w imieniu Wnioskodawcy współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami.
3.  Planowania technicznego projektów związanych z odnawianymi źródłami energii Spółka B. będzie odpowiedzialna za planowanie techniczne projektów. W ramach tej usługi spółka B. będzie odpowiedzialna za przygotowanie części technicznej projektów zgodną z kryteriami wskazanymi przez Wnioskodawcę. Spółka B. będzie odpowiedzialna w szczególności za projektowanie układu tras kablowych, projektowanie układu podstacji oraz projektowanie połączenia z siecią elektryczną.
4.  Zarządzania technicznego projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii Spółka B. może być również odpowiedzialna za zarządzanie techniczne projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii. W ramach tej usługi spółka B. będzie odpowiedzialna za techniczne i handlowe zarządzanie operacyjne projektami przez cały okres ich eksploatacji.

Prawa i obowiązki związane ze wskazanymi czynnościami wykonywanymi przez spółkę B. będą podlegały przeniesieniu na Wnioskodawcę, a spółka B. nie jest upoważniona do korzystania z nich bez uprzedniej zgody Wnioskodawcy.

Wszystkie czynności wskazane w pkt a - d będą wykonywane przez spółkę B. w ścisłej współpracy z Wnioskodawcą oraz z uwzględnieniem warunków wskazanych przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie jest w stanie oszacować i podać ilości potencjalnych projektów w związku z którymi spółka B. będzie świadczyła na jego rzecz opisane usługi.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę

Wnioskodawca, w oparciu o usługi nabywane od spółki B. zamierza świadczyć usługi. Wnioskodawca będzie poszukiwał inwestorów zainteresowanych realizacją w Polsce projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. Wnioskodawca będzie poszukiwał inwestorów poprzez swoje własne kontakty biznesowe. Kontakt z potencjalnymi inwestorami będzie miał miejsce przede wszystkim drogą telefoniczną i mailową.

Inwestorami będą podatnicy VAT posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Polsce albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, którzy będą zarejestrowani albo zobowiązani do zarejestrowania jako podatnicy VAT – UE.

W zależności od konkretnego projektu oraz ustaleń z inwestorem usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą realizowane w ramach następujących modeli współpracy:

1.  Wnioskodawca będzie sprzedawał inwestorowi wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożlwiające realizację projektu na danym terenie) w ramach transakcji sprzedaży składników majątkowych (asset deal), a następnie inwestor będzie samodzielnie realizował ten projekt; realizacja projektu będzie się odbywała bez udziału Wnioskodawcy oraz bez udziału spółki B.,
2.  Wnioskodawca będzie sprzedawał inwestorowi wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożliwiające realizację projektu na danym terenie) w ramach transakcji sprzedaży składników majątkowych (asset deal), a następnie inwestor będzie samodzielnie realizował ten projekt; realizacja projektu będzie się odbywała bez udziału Wnioskodawcy; inwestor będzie jednak korzystał z usług doradczych świadczonych przez spółkę B. na podstawie odrębnej umowy (w celu dalszego rozwoju danego projektu oraz/lub wsparcia w zakresie budowy),
3.  Inwestor będzie zlecał realizację projektu spółce B.; wówczas Wnioskodawca będzie sprzedawał spółce B. lub innej spółce posiadającej siedzibę działalności gospodarczej w Polsce wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożliwiające realizację projektu na danym terenie), a następnie spółka B. lub inna spółka posiadająca siedzibę działalności w Polsce będzie samodzielnie realizowała ten projekt (B. lub inna spółka mogą jednak korzystać z usług podwykonawców). Zrealizowany projekt będzie przez spółkę B. lub przez inną spółkę posiadającą siedzibę działalności gospodarczej w Polsce sprzedawany inwestorowi.

Wnioskodawca nie jest w stanie oszacować i podać ilości potencjalnych projektów w związku z którymi będzie świadczył usługi na rzecz inwestorów albo spółki B.

Warunki świadczenia usług przez Wnioskodawcę

Wnioskodawca nie będzie zatrudniał pracowników lub współpracowników w Polsce. Natomiast pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech nie będą na stałe przebywali w Polsce.

W związku ze współpracą ze spółką B. pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli czasowo przebywać w Polsce. Wizyty te mogą się odbywać ok. 4 razy w roku i będą trwały ok 1 - 2 dni. Ich celem będzie ogólny monitoring współpracy ze spółką B.

Ponadto jeśli spółka B. zgłosi takie zapotrzebowanie to Wnioskodawca może dodatkowo świadczyć na jej rzecz usługi związane z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu. Wówczas pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli czasowo przebywać w Polsce. Ich pobyt będzie ograniczony do czasu niezbędnego na świadczenie usług związanych z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu.

Wnioskodawca nie będzie stale dysponował w Polsce nieruchomością wykorzystywaną w prowadzonej działalności gospodarczej (np. biurem mieszkalnym). Wnioskodawca nie będzie na stałe posiadał w Polsce zaplecza technicznego (np. maszyn, urządzeń).

Jeśli pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą czasowo przebywali w Polsce, to mogą oni korzystać z nieruchomości w celu zakwaterowania (np. hotele, wynajmowane mieszkania) oraz posiadać ze sobą niezbędne urządzenia (np. laptopy).

W Polsce nie będą przebywały osoby uprawnione do reprezentowania Wnioskodawcy zarządzania działalnością Wnioskodawcy lub zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce.

W odpowiedzi na wezwanie Organu w zakresie zadanych pytań Wnioskodawca poinformował następująco:

1.  na czym konkretnie polega działalność B., tj. należy ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości wskazać jaką działalność gospodarczą prowadzi B. Działalność spółki B. będzie polegała na świadczeniu na rzecz Wnioskodawcy opisanych szczegółowo we wniosku usług w zakresie:
    *   poszukiwania w Polsce terenów nadających się do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii,
    *   przeprowadzania czynności przygotowawczych do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii,
    *   planowania technicznego projektów związanych z odnawianymi źródłami energii,
    *   zarządzania technicznego projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii,
    *   projektowania technicznego związanego z odnawianymi źródłami energii.
2.  czy B. w ramach prowadzonej działalności realizuje opisane we wniosku usługi tylko na rzecz Wnioskodawcy czy też również na rzecz innych niepowiązanych podmiotów B. w ramach prowadzonej działalności realizuje opisane we wniosku usługi na rzecz Wnioskodawcy oraz na rzecz spółek projektowych (podmiotów powiązanych z B.). Nie jest wykluczone, że w przyszłości spółka B. będzie również świadczyła podobne usługi na rzecz innych podmiotów (podmiotów niepowiązanych z B.).
3.  na czym konkretnie polega działalność Wnioskodawcy w kraju siedziby działalności gospodarczej (Niemczech), tj. należy ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości wskazać co konkretnie oznacza, że „Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii” Działalność Wnioskodawcy w Niemczech wiąże się z szeroko rozumianą realizacją projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, takimi jak energia wiatrowa, energia słoneczna oraz energia biogazowa. Działalność Wnioskodawcy obejmuje różne etapy realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii - począwszy od poszukiwania lokalizacji pod inwestycję, poprzez projektowanie instalacji, realizację instalacji, przyłączeniu instalacji do sieci energetycznej, serwis instalacji, a skończywszy na zarządzaniu istniejącą instalacją.
4.  na czym konkretnie polega „realizacja projektów” na terytorium Niemiec, tj. z czym konkretnie należy utożsamiać zrealizowany projekt na terytorium Niemiec „Realizacja projektów” na terytorium Niemiec - w zależności od konkretnego projektu - może obejmować jeden, kilka lub wszystkie z następujących czynności: poszukiwanie lokalizacji pod projekt, przygotowanie planu projektu, realizację projektu, przyłączeniu projektu do sieci energetycznej, serwis, zarządzanie istniejącym projektem.
5.  w jaki sposób jest realizowana/zorganizowana działalność gospodarcza Wnioskodawcy w kraju siedziby działalności gospodarczej, tj. w Niemczech (należy ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości wskazać jak Wnioskodawca prowadzi działalność w kraju siedziby np. czy działalność w kraju siedziby ogranicza się tylko do posiadania biura, w sposób ogólny jakie zasoby osobowe i techniczne posiada w kraju siedziby itp.) Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w Niemczech składa się z biura będącego siedzibą zarządu, a także z departamentów (…). Wnioskodawca zatrudnia w Niemczech ok. 560 osób.
6.  na czym konkretnie polega „realizacja projektów” na terytorium Polski, tj. z czym konkretnie należy utożsamiać zrealizowany projekt na terytorium Polski W zakresie usług wykonywanych przez Wnioskodawcę określenie „realizacja projektu” na terytorium Polski oznacza, że Wnioskodawca będzie sprzedawał inwestorowi albo spółce B. wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożliwiające realizację projektu na danym terenie). Natomiast sama faza wykonania tego projektu (np. budowy elektrowni wiatrowej) będzie się odbywała poza Wnioskodawcą.
7.  na jaki okres czasu Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę z B. Umowa ze spółką B. została zawarta na okres jednego roku. Umowa zostaje jednak automatycznie przedłużona o kolejny rok, o ile nie zostanie we wskazanym terminie wypowiedziana przez którąkolwiek ze stron.
8.  co konkretnie oznacza, że „wszystkie czynności wskazane w pkt a - d będą wykonywane przez spółkę B. w ścisłej współpracy z Wnioskodawcą oraz z uwzględnieniem warunków wskazanych przez Wnioskodawcę” Wskazane sformułowanie oznacza, że czynności wykonywane przez spółkę B. będą realizowane zgodnie ze wskazówkami Wnioskodawcy, które wynikają z wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy oraz będą podlegały akceptacji przez Wnioskodawcę.
9.  przez jaki czas/okres (w przybliżeniu/około/szacunkowo) Wnioskodawca będzie na terytorium Polski realizował usługi, o których mowa we wniosku polegające na sprzedaży wszelkich praw związanych z projektem (projekty związane z odnawialnymi źródłami energii) Wnioskodawca nie jest w stanie podać nawet szacunkowego/przybliżonego okresu w którym zamierza na terytorium Polski realizować usługi polegające na sprzedaży wszelkich praw związanych z projektem. Wnioskodawca chciałby jednak, aby jego działalność w tym zakresie miała charakter długoterminowy.
10.  czy Wnioskodawca w związku z realizacją usług, o których mowa we wniosku (projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii) stara się uzyskać/uzyskał/będzie musiał uzyskać jakieś koncesje/pozwolenia itp. jeśli tak należy wskazać jakie W ramach realizacji projektu Wnioskodawca będzie uzyskiwał takie zgody jak m.in.: pozwolenie na budowę, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzja o warunkach zabudowy, decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, koncesja na wytwarzanie energii, pozwolenie na użytkowanie.
11.  co konkretnie należy rozumieć przez stwierdzenie, że „wszystkie zgody pozwolenia i prawa do gruntu będą uzyskiwane przez B. w imieniu Wnioskodawcy” w tym należy wyjaśnić jak należy odczytywać zwrot „w imieniu Wnioskodawcy” Wskazane sformułowanie oznacza, że spółka B. - działając jako pełnomocnik, a więc ze skutkiem prawnym dla Wnioskodawcy - będzie uzyskiwała zgody, pozwolenia i prawa do gruntu, które są niezbędne do realizacji projektu w zakresie odnawialnych źródeł energii.
12.  co konkretnie należy rozumieć przez stwierdzenie, że „B. będzie w imieniu Wnioskodawcy współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami” w tym należy wyjaśnić jak należy odczytywać zwrot „w imieniu Wnioskodawcy” Wskazane sformułowanie oznacza, że spółka B. - działając jako pełnomocnik, a więc ze skutkiem prawnym dla Wnioskodawcy - będzie współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami w zakresie niezbędnym do realizacji projektu w zakresie odnawialnych źródeł energii.
13.  co konkretnie należy rozumieć przez „ogólny monitoring współpracy ze spółką B.” dokonywany przez pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy w tym na czym będzie polegał, czego będzie dotyczył, w jaki sposób będzie realizowany, itp. Wskazane sformułowanie oznacza weryfikowanie przez Wnioskodawcę usług świadczonych na jego rzecz przez B. Będzie on polegał na sprawdzaniu sposobu wykonania lub efektów tych usług. Będzie on realizowany poprzez kontakt pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy ze spółką B.
14.  co konkretnie należy rozumieć przez „usługi związane z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu”, które Wnioskodawca może świadczyć na rzecz B. w tym na czym będą polegały, czego będą dotyczyły, w jaki sposób będą realizowane, czy będą świadczone odpłatnie, kiedy (w którym momencie realizacji projektu) będą wykonywane, czy będą wykonywane już po dokonaniu przez Wnioskodawcę sprzedaży wszelkich praw związanych z projektem itp. Wnioskodawca posiada szerokie doświadczenie w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. W związku z tym spółka B. może konsultować z Wnioskodawcą określone tematy, a w konsekwencji korzystać z tego doświadczenia.
15.  czy Wnioskodawca poza nabywanymi usługami od spółki B. dokonuje zakupu jakiś innych usług bądź towarów na terytorium Polski na potrzeby realizacji usług, o których mowa we wniosku (projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii) jeśli tak należy wskazać jakiego rodzaju usługi bądź towary będą nabywane w tym w jakim celu Poza usługami nabywanymi od B. Wnioskodawca nie będzie dokonywał zakupu innych towarów lub usług na terytorium Polski na potrzeby realizacji usług, o których mowa we wniosku.
16.  czy Wnioskodawca poza świadczonymi usługami, o których mowa we wniosku polegającymi na sprzedaży wszelkich praw związanych z projektem będzie zobowiązany do rozpoznania/opodatkowania na terytorium Polski odpłatnej dostawy towarów, odpłatnego świadczenia usług, eksportu towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za wynagrodzeniem bądź wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów Wnioskodawca poza świadczonymi usługami, o których mowa we wniosku polegającymi na sprzedaży wszelkich praw związanych z projektem nie będzie zobowiązany do rozpoznania/opodatkowania na terytorium Polski odpłatnej dostawy towarów, odpłatnego świadczenia usług, eksportu towarów, importu towarów, WNT za wynagrodzeniem bądź WDT.
17.  czy usługi, których dotyczy pytanie stanowią usługi, do których stosuje się art. 28b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą (tj. są to usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n) ewentualnie/alternatywnie należy dokładnie i precyzyjnie kolejno opisać na czym konkretnie polega dana usługa, w jaki sposób jest realizowana, co dokładnie obejmuje, czego dotyczy, czy jest świadczona w odniesieniu do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej położenia, co jest celem świadczonej usługi tak aby organ mógł określić miejsce świadczenia danej usługi) Usługi, których dotyczy pytanie nie stanowią usług, do których stosuje się art. 28b u.p.t.u.
18.  czy usługi, których dotyczy pytanie stanowią usługi opodatkowane na terytorium Polski na podstawie szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług wynikających z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 lub art. 28n ustawy ewentualnie/alternatywnie należy dokładnie i precyzyjnie kolejno opisać na czym konkretnie polega dana usługa, w jaki sposób jest realizowana, co dokładnie obejmuje, czego dotyczy, czy jest świadczona w odniesieniu do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej położenia, co jest celem świadczonej usługi tak aby organ mógł określić miejsce świadczenia danej usługi) Usługi, których dotyczy pytanie stanowią usługi opodatkowane na terytorium Polski na podstawie art. 28e u.p.t.u.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie Organu:

Czy w związku ze świadczeniem opisanych usług Wnioskodawca będzie posiadał w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz jest zobowiązany jako podatnik do rozliczenia podatku VAT w Polsce?

Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie Organu:

W związku ze świadczeniem opisanych usług Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz nie jest zobowiązany jako podatnik do rozliczania podatku VAT w Polsce.

Przepisy u.p.t.u.

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określają przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej w skrócie u.p.t.u.).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. „Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15. lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15. zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    *   w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15. lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15.
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15. posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15. posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4”.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 u.p.t.u. „W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego”.

W przedstawionej sytuacji Wnioskodawca nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Inwestorami natomiast będą podatnicy VAT posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Polsce albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, którzy będą zarejestrowani albo zobowiązani do zarejestrowania jako podatnicy VAT – UE. Dla określenia, czy art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. będzie miał zastosowanie w omawianym przypadku konieczne jest zatem ustalenie, czy Wnioskodawca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (dalej w skrócie SMPD).

Przepisy rozporządzenia

Przepisy u.p.t.u. nie definiują SMPD i wskazują w jaki sposób należy je określać. Wskazówki w tym zakresie zawiera natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej określane jako rozporządzenie).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia „Na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalność gospodarczej” oznacza dowolne miejsce inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia „Na użytek stosowania następujących artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce, inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 mniejszego rozporządzenia, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:

1.  art. 45 dyrektywy 2006/112/WE,
2.  począwszy od 1 stycznia 2013 r. – art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
3.  do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE,
4.  art. 192a dyrektywy 2006/112/WE”.

Natomiast zgodnie z art. 53 ust. 1 rozporządzenia „Na użytek stosowana art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług w których uczestniczy”.

Orzecznictwo i interpretacje indywidualne

W celu lepszego zobrazowania, co należy rozumieć przez SMPD oraz jakie są kryterium uznania że podatnik posiada SMPD wskazane jest odwołanie się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów administracyjnych oraz do interpretacji indywidualnych.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 17 lipca 1997 r. (sygn. C-190/95) wskazano „Zakład spółki w Państwie Członkowskim innym niż jego główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie może być uznany za miejsce, w którym świadczy ona swoje usługi w rozumieniu art. 9 ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących są do podatków obrotowych, chyba że zakład ten charakteryzuje się wystarczającym stopniem trwałość oraz strukturą która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić świadczenie danych usług w sposób niezależny”.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r. (sygn. I FSK 393/13) stwierdzono: „Tymczasem w świetle powyżej przywołanych przepisów i orzeczeń TSUE dla uznania, że mamy do czynienia ze stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, kwestie związane z podejmowaniem decyzji i zarządzaniem działalnością gospodarczą mają drugorzędne znaczenie, a decydującym czynnikiem jest stałość oraz istnienie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe w sposób niebudzący wątpliwości wykazały, że w Polsce istniała baza lokalowa i tabor samochodowy, a także był zatrudniony personel to spełnione zostały warunki do uznania, że X. AG z siedzibą w Szwajcarii posiadała w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności”.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 czerwca 2017 r. (sygn. 0114-KDIP1-2 4012.91.2017.1.RM) wskazano: „Z uwagi na ww. definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z rozporządzenia wykonawczego 282/2011, jak również utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwa polskich sądów administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek, których zaistnienie powoduje, że można mówić o "stałym miejscu prowadzenia działalności". Jak wynika z samej nazwy "stały", to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny, niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale. Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu, który samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn. powtarzalny i nieprzemijający”.

SMPD

Mając na uwadze przedstawione przepisy, orzecznictwo i interpretacje należy stwierdzić, że o SMPD można mówić, jeśli działalność spełnia łącznie następujące warunki:

*   działalność cechuje się określonym poziomem stałości,

*   istnieje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej,

*   istnieje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza technicznego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej,

*   działalność jest wykonywana w sposób niezależny.

Pierwszym warunkiem powstania SMPD jest prowadzenie działalności, która cechuje się określonym poziomem stałości. Zgodnie z językowym znaczeniem „stały” to „nie ulegający zmianie, ciągle taki sam” (internetowy Słownik Języka Polskiego). SMPD musi być zatem trwale związane z danym miejscem, niezmienne, nieprzenośne. SMPD musi się charakteryzować takim stopniem zaangażowania, które pozwala na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu w sposób stały, a nie okresowy i przemijający.

Zdaniem Wnioskodawcy w omawianym zdarzeniu przyszłym warunek stałości prowadzenia działalności w Polsce nie będzie spełniony. Warunek ten należy rozpatrywać łącznie z warunkiem posiadania odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i zaplecza technicznego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce stałego zaplecza personalnego i zaplecza technicznego, o czym jest mowa w dalszej części stanowiska. W związku z tym działalność Wnioskodawcy w Polsce nie cechuje się określonym poziomem stałości.

Drugim warunkiem powstania SMPD jest posiadanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej. Przez zaplecze personalne należy rozumieć pracowników, zleceniobiorców lub inne osoby, które odpowiadają w SMPD za wykonywanie działalności gospodarczej. Rodzaj umowy zawartej z tymi osobami nie ma znaczenia.

Wnioskodawca uważa, że nie będzie posiadał w Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego. Przede wszystkim Wnioskodawca w ogóle nie będzie zatrudniał pracowników lub współpracowników w Polsce. Tym samym Wnioskodawca nie będzie dysponował własnym zapleczem personalnym w postaci pracowników lub współpracowników, którzy zajmowaliby się wyłącznie prowadzeniem działalności gospodarczej w Polsce.

Natomiast pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli przebywać w Polsce, ale ich pobyt nie będzie miał charakteru stałego. Wizyty tych pracowników lub współpracowników w Polsce będą miały charakter czasowy i co do zasady krótkoterminowy. Celem tych wizyt będzie ogólny monitoring współpracy ze spółką B. albo świadczenie na rzecz spółki B. usług związanych z doradztwem specjalistycznym. W związku z tym okazjonalna obecność pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy w Polsce nie może być uznana za posiadanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego w Polsce.

Trzecim warunkiem powstania SMPD jest posiadanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza technicznego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej. Przez zaplecze techniczne należy rozumieć infrastrukturę konieczną do prowadzenia działalności gospodarczej. Mogą to być biura, mieszkania, maszyny, urządzenia, itd. Rodzaj infrastruktury będzie zależał od rodzaju prowadzonej działalności. Bez znaczenia jest tytuł prawny do tej infrastruktury (może to być własność, wynajem, dzierżawa, a nawet korzystanie bez podstawy prawnej).

Wnioskodawca uważa, że nie będzie posiadał w Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza technicznego. Wnioskodawca nie będzie stale dysponował w Polsce jakąkolwiek nieruchomością wykorzystywaną w prowadzonej działalności gospodarczej (np. biurem, mieszkaniem). Wnioskodawca nie będzie również na stałe posiadał w Polsce zaplecza technicznego (np. maszyn, urządzeń). Jedynie w sytuacji w której pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą czasowo przebywali w Polsce, to mogą oni korzystać z nieruchomości w celu zakwaterowania (np. hotele, wynajmowane mieszkania) oraz posiadać ze sobą niezbędne urządzenia (np. laptopy). Korzystanie z tych nieruchomości oraz posiadanie wskazanych niezbędnych urządzeń będzie ograniczone wyłącznie do okresu pobytu w Polsce, a tym samym będzie miało charakter czasowy i co do zasady krótkoterminowy. Nie będzie ono spełniało warunku stałości. W związku z tym w omawianej sytuacji nie można uznać, ze Wnioskodawca posiada odpowiednią strukturę w zakresie zaplecza technicznego w Polsce.

Czwarty warunek powstania SMPD to prowadzenie działalności w sposób niezależny. Wskazuje się, że SMPD powinno umożliwiać prowadzenie działalności w sposób niezależny od działalności głównej. Oczywiście SMPD jest zawsze częścią działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika, w związku z tym powinna to być względna niezależność rozumiana jako samodzielność w podejmowaniu decyzji o charakterze zarządczym lub zawieraniu umów związanych z działalnością SMPD.

Zdaniem Wnioskodawcy w omawianej sytuacji warunek prowadzenia działalności w sposób niezależny nie będzie spełniony. W Polsce nie będą przebywały osoby uprawnione do reprezentowania Wnioskodawcy, zarządzania działalnością Wnioskodawcy lub zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy. Ponadto Wnioskodawca nie będzie zatrudniał pracowników lub współpracowników w Polsce, którzy byliby odpowiedzialni wyłącznie za prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce, w tym za reprezentowanie go w Polsce, zarządzanie działalnością w Polsce lub zawieranie umów w Polsce. W związku z tym należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy w Polsce nie cechuje się określonym poziomem niezależności.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że działalność podejmowana przez Wnioskodawcę w Polsce nie będzie stanowiła SMPD w Polsce. Nie zostaną bowiem spełnione warunki stałego posiadania zaplecza personalnego i technicznego koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a także warunek prowadzenia działalności w Polsce w sposób niezależny.

W związku ze świadczeniem opisanych usług Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji do świadczonych przez Wnioskodawcę usług znajduje zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.tu. a podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia polskiego podatku VAT będzie usługobiorca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

W myśl art. 17 ust. 2 ww. ustawy – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast, według art. 28e ustawy – miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Ponadto zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Przy tym na podstawie § 1 pkt 1 lit. j rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 listopada 2014 r. w sprawie określenia podatników niemających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1624) obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego nie mają podatnicy nieposiadający na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonują transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu, jeżeli wykonują na terytorium kraju wyłącznie usługi, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i usług są podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą".

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, spółka prawa niemieckiego z siedzibą działalności gospodarczej w Niemczech, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. W Polsce Wnioskodawca w oparciu o usługi nabywane od spółki B. zamierza świadczyć usługi dotyczące realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. Wnioskodawca będzie poszukiwał inwestorów zainteresowanych realizacją w Polsce projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. Inwestorami będą podatnicy VAT posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Polsce albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, którzy będą zarejestrowani albo zobowiązani do zarejestrowania jako podatnicy VAT – UE. Wnioskodawca będzie sprzedawał inwestorowi albo spółce B. lub innej spółce posiadającej siedzibę działalności gospodarczej w Polsce wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożlwiające realizację projektu na danym terenie). W ramach realizacji projektu Wnioskodawca będzie uzyskiwał m.in.: pozwolenie na budowę, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzję o warunkach zabudowy, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, koncesję na wytwarzanie energii, pozwolenie na użytkowanie. Wnioskodawca chciałby, aby jego działalność w tym zakresie na terytorium Polski miała charakter długoterminowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy w związku ze świadczeniem opisanych usług będzie posiadał w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji czy jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz jest zobowiązany jako podatnik do rozliczenia podatku VAT w Polsce.

Odnosząc się do przedmiotowych wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że dla ujednolicenia stosowanych zasad dotyczących miejsca opodatkowania transakcji podlegających opodatkowaniu definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” została zawarta w Rozporządzeniu Wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem”.

Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.

Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że aby zapewnić jednolite stosowanie zasad dotyczących miejsca dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić pojęcia, takie jak: siedziba działalności gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu. Stosowanie możliwie jak najbardziej precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić stosowanie tych pojęć w praktyce; należy przy tym uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości.

W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia, na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia, na użytek stosowania następujących artykułów stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:

1.  art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
2.  począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
3.  do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
4.  art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.

Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 11 ust. 3 rozporządzenia).

Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia, na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika jest brane pod uwagę wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy.

Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. W tym zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S, C-190/95 ARO Lease By, C-260/95 Commissioners of Customs and Excise v. DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12 Welmory Sp. z o.o.

Jednocześnie, przy określaniu stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, konieczność odwołania się do wyroków TSUE, wielokrotnie podkreślały polskie sądy administracyjne. Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 2004/13, odwołując się do wyroku TSUE C-260/95 stwierdził, że wszelkie zasoby wykorzystywane przez potencjalne stałe miejsce prowadzenia działalności, w tym również zasoby techniczne, nie muszą być własnością podatnika. W ocenie NSA, podatnik może więc „stworzyć” wymaganą strukturę, opierając się na wynajmie, dzierżawie i innych podobnych formach. Z kolei, WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 563/09 stwierdził, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na terytorium kraju infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Infrastruktura techniczna i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podobnie, tezy zawarte w wyrokach WSA sygn. akt III SA/Wa 3332/14 i III SA/Wa 3741/14 uwzględniające dorobek orzeczniczy TSUE, są pomocne dla analizy kwestii określenia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Z uwagi na definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego 282/2011, jak również utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo polskich sądów administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek, których zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia działalności”. Jak wynika z samej nazwy „stały”, to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny, niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale. Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn. powtarzalny i nieprzemijający.

Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób również rozpatrywać w oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z uwagi na wskazane w powołanym wyżej przepisie kryteria, stwierdzić należy, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przyjąć zatem należy, że infrastruktura techniczna i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem koniecznym jest dla uznania za stałe miejsce prowadzenia działalności aby to miejsce nie tylko wykorzystywało towary i usługi, lecz także samo mogło wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Przy czym, nie jest konieczne dla uznania działalności podmiotu za stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, aby przy wykorzystaniu wystarczających środków sam podmiot świadczył usługi czy też dokonywał dostaw towarów. Ważne również aby stworzona struktura działalności podmiotu miała możliwość odbioru i korzystania z usług dostarczonych na własne potrzeby.

Jednocześnie do przyjęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego, podatnikowi musi jednak przysługiwać - na podstawie wymogu wystarczającej stałości miejsca działalności - porównywalna kontrola nad zapleczem personalnym i technicznym.

Na podstawie wymienionych przesłanek można uznać, że jeżeli dany podmiot posiada w danym państwie swój personel oraz strukturę (w tym infrastrukturę techniczną), cechującą się odpowiednią stałością, to posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w tym państwie. Bez znaczenia pozostaje natomiast - co należy podkreślić - czy są to pracownicy zatrudnieni bezpośrednio przez ten podmiot, czy też „własna” infrastruktura. Orzecznictwo TSUE wskazuje bowiem, że także korzystanie z zasobów ludzkich i technicznych innego podmiotu może prowadzić do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności w innym kraju.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawionej sprawy należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy realizowana w Polsce spełnia przesłanki do uznania jej za stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, bowiem cechuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego.W przedmiotowej sprawie prowadzenie części działalności w Polsce wynika z posiadania przez Wnioskodawcę w Polsce wystarczających zasobów osobowych oraz technicznych niezbędnych do prowadzenia części działalności gospodarczej oraz istnienia pewnej minimalnej skali działalność gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność Wnioskodawcy w Polsce nie jest prowadzona w sposób okresowy, jak również jest prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Jak wskazano działalność Wnioskodawcy w Niemczech wiąże się z szeroko rozumianą realizacją projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, takimi jak energia wiatrowa, energia słoneczna oraz energia biogazowa. Działalność Wnioskodawcy w Niemczech obejmuje różne etapy realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii - począwszy od poszukiwania lokalizacji pod inwestycję, poprzez projektowanie instalacji, realizację instalacji, przyłączenie instalacji do sieci energetycznej, serwis instalacji, a skończywszy na zarządzaniu istniejącą instalacją. W Polsce Wnioskodawca w oparciu o usługi nabywane od spółki B. zamierza świadczyć usługi dotyczące realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. Wnioskodawca będzie poszukiwał inwestorów zainteresowanych realizacją w Polsce projektów związanych z odnawianymi źródłami energii. Inwestorami będą podatnicy VAT posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Polsce albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, którzy będą zarejestrowani albo zobowiązani do zarejestrowania jako podatnicy VAT – UE. Wnioskodawca będzie sprzedawał inwestorowi albo spółce B. lub innej spółce posiadającej siedzibę działalności gospodarczej w Polsce wszelkie prawa związane z projektem (np. uzyskane pozwolenia i zgody, prawa do gruntu, dokumentację techniczną umożlwiające realizację projektu na danym terenie). W ramach realizacji projektu Wnioskodawca będzie uzyskiwał m.in.: pozwolenie na budowę, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzję o warunkach zabudowy, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, koncesję na wytwarzanie energii, pozwolenie na użytkowanie. Wnioskodawca chciałby, aby jego działalność w tym zakresie miała charakter długoterminowy. Umowa ze spółką B. została zawarta na okres jednego roku, jednak zostaje automatycznie przedłużona o kolejny rok, o ile nie zostanie we wskazanym terminie wypowiedziana przez którąkolwiek ze stron. Działalność spółki B. będzie polegała na świadczeniu na rzecz Wnioskodawcy usług w zakresie poszukiwania w Polsce terenów nadających się do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, przeprowadzania czynności przygotowawczych do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, planowania technicznego projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, zarządzania technicznego projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii, projektowania technicznego związanego z odnawianymi źródłami energii. Spółka B. będzie poszukiwała w Polsce terenów spełniających określone kryteria i w związku z tym nadających są do realizacji projektów. Spółka B. będzie wykonywała na danym terenie m.in. czynności związane z badaniem siły wiatru, badaniem promieniowania słonecznego, sprawdzeniem ograniczeń środowiskowych oraz sprawdzeniem możliwości podłączenia się do sieci energetycznej. W wyniku przeprowadzonych czynności spółka B. przedstawi Wnioskodawcy wstępną listę terenów nadających się do realizacji projektów. Wnioskodawca dokona przeglądu tych terenów, a w razie zatwierdzenia określonych terenów upoważni spółkę B. do dalszych działań. Spółka B. będzie wykonywała czynności przygotowawcze do realizacji projektów, w ramach których będzie odpowiedzialna za przygotowanie dokumentacji, która zgodnie z polskimi przepisami jest niezbędna do realizacji projektów. Spółka B. będzie również wybierała podmioty odpowiedzialne za dostarczenie i montaż materiałów niezbędnych do realizacji projektu (np. masztów wiatrowych). Spółka B. będzie odpowiedzialna za uzyskanie zgód, pozwoleń i praw do gruntów niezbędnych do realizacji projektu. Wszystkie zgody, pozwolenia i prawa do gruntu będą uzyskiwane przez spółkę B. w imieniu Wnioskodawcy (spółka B. będzie działała jako pełnomocnik a więc ze skutkiem prawnym dla Wnioskodawcy). W ramach przeprowadzenia czynności przygotowawczych do realizacji projektów spółka B. będzie w imieniu Wnioskodawcy współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami. Spółka B. będzie odpowiedzialna za planowanie techniczne projektów, w ramach którego będzie odpowiedzialna za przygotowanie części technicznej projektów zgodną z kryteriami wskazanymi przez Wnioskodawcę. Spółka B. będzie odpowiedzialna w szczególności za projektowanie układu tras kablowych, projektowanie układu podstacji oraz projektowanie połączenia z siecią elektryczną. Spółka B. może być również odpowiedzialna za zarządzanie techniczne projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii, w ramach którego będzie odpowiedzialna za techniczne i handlowe zarządzanie operacyjne projektami przez cały okres ich eksploatacji. Prawa i obowiązki związane ze wskazanymi czynnościami wykonywanymi przez spółkę B. będą podlegały przeniesieniu na Wnioskodawcę, a spółka B. nie jest upoważniona do korzystania z nich bez uprzedniej zgody Wnioskodawcy. Wszystkie czynności będą wykonywane przez spółkę B. w ścisłej współpracy z Wnioskodawcą oraz z uwzględnieniem warunków wskazanych przez Wnioskodawcę. Czynności wykonywane przez spółkę B. będą realizowane zgodnie ze wskazówkami Wnioskodawcy, które wynikają z wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy oraz będą podlegały akceptacji przez Wnioskodawcę. Weryfikowanie przez Wnioskodawcę usług świadczonych na jego rzecz przez B. będzie polegało na sprawdzaniu sposobu wykonania lub efektów tych usług (będzie to realizowane poprzez kontakt pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy ze spółką B.). Spółka B. (z uwagi na szerokie doświadczenie Wnioskodawcy w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii) może konsultować z Wnioskodawcą określone tematy, a w konsekwencji korzystać z tego doświadczenia. Co więcej, w związku ze współpracą ze spółką B. pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli czasowo przebywać w Polsce. Wizyty te mogą się odbywać ok. 4 razy w roku i będą trwały ok 1 - 2 dni. Ich celem będzie ogólny monitoring współpracy ze spółką B. Jeśli pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą czasowo przebywali w Polsce, to mogą oni korzystać z nieruchomości w celu zakwaterowania (np. hotele, wynajmowane mieszkania) oraz posiadać ze sobą niezbędne urządzenia (np. laptopy). Ponadto jeśli spółka B. zgłosi zapotrzebowanie na usługi związane z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu wówczas pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli czasowo przebywać w Polsce (ich pobyt będzie ograniczony do czasu niezbędnego na świadczenie usług związanych z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu).

Zatem z wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie dysponował w Polsce odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego świadczącą o posiadaniu stałego miejsca prowadzenia działalności. Mając na uwadze wskazane informacje należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku występuje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do prowadzenia części działalności gospodarczej na terytorium Polski w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, tj. działalności analogicznej do działalności prowadzonej w kraju siedziby. Wnioskodawca bowiem w ramach współpracy ze spółką B., zapewnia sobie możliwość poszukiwania w Polsce terenów nadających się do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, przeprowadzania czynności przygotowawczych do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, planowania technicznego projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, zarządzania technicznego projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii, projektowania technicznego związanego z odnawianymi źródłami energii. Spółka B. - działając jako pełnomocnik, a więc ze skutkiem prawnym dla Wnioskodawcy - będzie uzyskiwała zgody, pozwolenia i prawa do gruntu, które są niezbędne do realizacji projektu w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz będzie współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami w zakresie niezbędnym do realizacji projektu w zakresie odnawialnych źródeł energii. Tym samym, wszystkie zgody, pozwolenia i prawa do gruntu będą uzyskiwane przez spółkę B. w imieniu Wnioskodawcy. Następnie prawa i obowiązki związane ze wskazanymi czynnościami wykonywanymi przez spółkę B. będą podlegały przeniesieniu na Wnioskodawcę. Jednocześnie, wszystkie czynności będą wykonywane przez spółkę B. w ścisłej współpracy z Wnioskodawcą oraz z uwzględnieniem warunków wskazanych przez Wnioskodawcę, tj. czynności wykonywane przez spółkę B. będą realizowane zgodnie ze wskazówkami Wnioskodawcy, które wynikają z wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy oraz będą podlegały akceptacji przez Wnioskodawcę. Przy tym, spółka B. może konsultować z Wnioskodawcą określone tematy, a w konsekwencji korzystać z doświadczenia Wnioskodawcy. W związku ze współpracą ze spółką B. pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą mogli czasowo przebywać w Polsce w celu ogólnego monitoringu współpracy ze spółką B. lub w związku ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług związanych z doradztwem specjalistycznym dotyczącym realizacji projektu. Wnioskodawca, właśnie w oparciu o usługi nabywane od spółki B., w tym wykorzystane zasoby personalne i techniczne należące do spółki B. zamierza sam świadczyć usługi związane z realizacja projektów w zakresie odnawialnych źródeł energii. Wnioskodawca będzie poszukiwał inwestorów zainteresowanych realizacją w Polsce projektów związanych z odnawianymi źródłami energii oraz będzie uzyskiwał m.in.: pozwolenie na budowę, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzję o warunkach zabudowy, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, koncesję na wytwarzanie energii, pozwolenie na użytkowanie. Przy tym, Wnioskodawca zaznaczył, że chciałby, aby jego działalność w tym zakresie miała charakter długoterminowy. Zatem, cechy i skala posiadanego w kraju zaplecza personalnego i technicznego umożliwiają Wnioskodawcy w sposób stały i niezależny prowadzenie części działalności gospodarczej na terytorium Polski. Wnioskodawca mimo, że nie będzie zatrudniał pracowników lub współpracowników w Polsce, nie będzie stale dysponował w Polsce nieruchomością wykorzystywaną w prowadzonej działalności gospodarczej (np. biurem mieszkalnym) oraz nie będzie na stałe posiadał w Polsce zaplecza technicznego (np. maszyn, urządzeń), będzie dysponował na terytorium Polski niezbędną infrastrukturą w celu prowadzenia części działalności gospodarczej w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii.

Jak już wskazano w treści niniejszej interpretacji, do przyjęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego, o ile dostępność innego zaplecza jest porównywalna do dostępności zaplecza własnego (podatnikowi musi przysługiwać porównywalna kontrola nad zapleczem personalnym i technicznym). W analizowanym przypadku należy stwierdzić, że Wnioskodawca posiada kontrolę nad zapleczem spółki B., która działając w imieniu Wnioskodawcy dodatkowo pozostaje do jego dyspozycji. Wnioskodawca, którego działalność w Niemczech wiąże się z szeroko rozumianą realizacją projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, w Polsce na podstawie zawartej umowy rozpoczął współpracę ze spółką B., której działalność polega na świadczeniu na rzecz Wnioskodawcy usług w zakresie poszukiwania w Polsce terenów nadających się do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, przeprowadzania czynności przygotowawczych do realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii, planowania technicznego projektów związanych z odnawianymi źródłami energii, zarządzania technicznego projektami związanymi z odnawialnymi źródłami energii, projektowania technicznego związanego z odnawianymi źródłami energii. Przy tym, wszystkie czynności będą wykonywane przez spółkę B. w ścisłej współpracy z Wnioskodawcą oraz z uwzględnieniem warunków wskazanych przez Wnioskodawcę, tj. czynności wykonywane przez spółkę B. będą realizowane zgodnie ze wskazówkami Wnioskodawcy, które wynikają z wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy oraz będą podlegały akceptacji przez Wnioskodawcę. Dodatkowo, weryfikowanie przez Wnioskodawcę usług świadczonych na jego rzecz przez B. będzie polegało na sprawdzaniu sposobu wykonania lub efektów tych usług. Pracownicy lub współpracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w Niemczech będą czasowo przebywać w Polsce w celu ogólnego monitoringu współpracy ze spółką B.

Ponadto, w analizowanym przypadku bez znaczenia pozostaje okoliczność, że w Polsce nie będą przebywały osoby uprawnione do reprezentowania Wnioskodawcy, zarządzania działalnością Wnioskodawcy lub zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy, bowiem stałości miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie można utożsamiać z intensywnością i częstotliwością podejmowanych działań w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak również z decyzjami zarządczymi, które nie mają miejsca w kraju. Istotny jest fakt, że decyzje, które zapadają w kraju siedziby dotyczą w rzeczywistości działalności prowadzonej w Polsce w zakresie realizacji projektów w zakresie odnawialnych źródeł energii. Nie bez znaczenia przy tym pozostaje, że Wnioskodawca bazując na dotychczasowej wiedzy i doświadczeniu oraz prowadząc działalność w zakresie realizacji projektów związanych z odnawianymi źródłami energii w Niemczech takich samych czynności będzie dokonywał na terytorium kraju przy wykorzystaniu stworzonej w ramach współpracy ze spółką B. struktury organizacyjnej. Jednocześnie, określenie miejsca funkcji naczelnego zarządu przedsiębiorstwa ma znaczenie w przypadku ustalania miejsca siedziby prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast funkcje te nie decydują o stałym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Niemniej jednak należy zauważyć, że w Polsce spółka B. - działając jako pełnomocnik, a więc ze skutkiem prawnym dla Wnioskodawcy - będzie uzyskiwała zgody, pozwolenia i prawa do gruntu, które są niezbędne do realizacji projektu w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz będzie współpracowała z odpowiednimi organami administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorcami energetycznymi oraz innymi podmiotami w zakresie niezbędnym do realizacji projektów w zakresie odnawialnych źródeł energii. Oznacza to, że czynności realizowane przez spółkę B. działającą jako pełnomocnik Wnioskodawcy należy utożsamiać chociażby z reprezentacją Spółki w kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, będzie dysponował odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego koniecznego do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej w zakresie realizacji projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii. Jednocześnie, w okolicznościach analizowanej sprawy, działalność Wnioskodawcy cechuje się określonym poziomem stałości i przy wykorzystaniu zasobów spółki B. Wnioskodawca jest w stanie sam świadczyć usługi. Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie posiadał w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Jednocześnie wskazano, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi stanowią usługi opodatkowane na terytorium Polski na podstawie art. 28e ustawy. Odnosząc się do pozostałych wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie, gdy miejscem świadczenia usług, a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski oraz są spełnienie warunki dotyczące zarówno usługodawcy, jak i usługobiorcy. W analizowanej sprawie Wnioskodawca posiada siedzibę działalności w Niemczech natomiast posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (jak wskazano w niniejszej interpretacji) zatem nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy. Tym samym mimo, że Wnioskodawca będzie świadczył usługi opodatkowane na terytorium Polski na podstawie art. 28e ustawy, na rzecz inwestorów będących podatnikami VAT posiadającymi siedzibę działalności gospodarczej w Polsce albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, którzy będą zarejestrowani albo zobowiązani do zarejestrowania jako podatnicy VAT–UE nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca w związku ze świadczeniem opodatkowanych na terytorium Polski usług związanych z realizacją projektów w zakresie odnawialnych źródeł energii (wykonywaniem czynności określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy), jest obowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz jest zobowiązany jako podatnik do rozliczania w Polsce podatku VAT od świadczonych usług.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków i interpretacji indywidualnych trzeba zauważyć, że sposób rozumienia pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ewoluował w kolejnych orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzeczeniach wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z analizy aktualnego orzecznictwa TSUE oraz sądów krajowych wynika, że wszelkie zasoby wykorzystywane przez potencjalne stałe miejsce prowadzenia działalności, w tym również zasoby techniczne, nie muszą być własnością podatnika. Podatnik może „stworzyć” wymaganą infrastrukturę, opierając się na wynajmie, dzierżawie i innych podobnych formach. W świetle aktualnych orzeczeń w literaturze przedmiotu prezentowana jest teza, że kryterium posiadania odpowiednich zasobów ludzkich i technicznych dla celów istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności będzie spełnione również w przypadku, gdy podatnik nie będzie w danym kraju zatrudniał pracowników i nie będzie posiadał nieruchomości.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Interpretacje i wyroki powołane przez Wnioskodawcę rozstrzygają w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym odmiennych od opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku przez Stronę. Posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej należy oceniać przez pryzmat konkretnego przypadku, bowiem ze względu na branżę w jakiej działa dany podmiot wymagane/wykorzystywane zaplecze techniczne i organizacyjne będzie inne. Przy rozstrzyganiu posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności niezbędna „struktura organizacyjna” różni się w zależności od sektora gospodarczego, którego sprawa dotyczy. Inne jest zaplecze techniczne i organizacyjne niezbędne np. dla świadczenia usług, a inne dla dystrybucji towarów, w tym inne dla różnego rodzaju towarów. Jednocześnie, różne są cechy, skala i zakres każdej prowadzonej aktywności na terytorium kraju.

Zatem powołane przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku wyroki i interpretacje, wydane dla innych podmiotów w ich indywidualnych sprawach, nie mogą być podstawą do zaakceptowania stanowiska Spółki, że nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

W myśl art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub /KIS/wnioski. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.