Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.696.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Opodatkowanie dodatkowej kwoty, zwróconych kosztów
zastępstwa procesowego oraz opłaty sądowej z tytułu
zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
opłata-opłata skarbowa
przychód
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełnił go Pan
    pismem z 18 września 2025 r. (data wpływu 22 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 19 maja 2011 r. Wnioskodawca wraz z żoną podpisał umowę nr ... o kredyt
    mieszkaniowy ... (kredyt budowlano-hipoteczny przeznaczony na finansowanie inwestycji
    budowlanej) z ... z siedzibą w ... z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego. Na
    podstawie umowy bank udzielił Wnioskodawcy i Jego małżonce kredytu w kwocie 510 000
    zł z zastrzeżeniem, że ostateczna wysokość zobowiązania kredytobiorcy do spłaty,
    wyrażona w CHF, określona będzie po wypłacie całej kwoty kredytu i po przeliczeniach na
    tę walutę po kursie jej kupna, zgodnie z tabelą kursów obowiązującą w Banku w dniach i w
    momentach poszczególnych uruchomień środków z przeznaczeniem (§ 1 ust. 1 i 2 CSU).
    Okres kredytowania został oznaczony od dnia 19 maja 2011 r. do 10 maja 2041 r. (§ 1 ust.
    3 CSU). Kredyt został oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, która ustalana
    była jako suma stopy referencyjnej LIBOR 3M (CHF) oraz marży Banku ustalonej w dniu
    udzielenia kredytu na 3,08%. Łączna kwota kredytu do wypłaty wynosiła 510 000 zł.
    Wnioskodawca wraz z żoną od maja 2011 r. do 20 lutego 2025 r. spłacili łącznie tytułem
    rat kapitałowo odsetkowych kwotę 274 323,54 zł i kwotę 75 601 CHF. Oprócz tego
    Wnioskodawca i Jego małżonka uiścili m.in. kwotę 10 200 zł tytułem prowizji za udzielenie
    kredytu. Łączna kwota kosztów dodatkowych uiszczonych przez Wnioskodawcę i Jego
    małżonkę wynosiła 11 659 zł. Następcą prawnym ... jest ... (dalej: „Bank”).
    W dniu 18 grudnia 2024 r. (data wpływu do Sądu) Bank złożył do Sądu pozew datowany na
    dzień 28 listopada 2024 r. o zwrot wpłaconego przez Wnioskodawcę i Jego małżonkę
    kapitału. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w ... pod sygn. akt .... Z kolei
    w dniu 28 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca wraz z małżonką złożyli pozew przeciwko ... z
    siedzibą w ... o ustalenie nieważności umowy nr .... Od pozwu Wnioskodawca uiścił opłatę
    sądową w kwocie 1 000 zł na rachunek bankowy Sądu. W pozwie Wnioskodawca i Jego
    żona zarzucili, że umowa zawiera klauzule abuzywne i z tego powodu jest nieważna w
    całości. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w ... pod sygn. akt .... Celem
    polubownego zakończenia sporu Wnioskodawca wraz z żoną oraz Bank postanowili
    zawrzeć ugodę, która (w zależności od okoliczności) będzie miała charakter ugody sądowej
    albo pozasądowej o następującej treści (część danych Bank uzupełni przy zawarciu ugody):
    „Zważywszy na to, iż:
    1) Bank i Kredytobiorcę łączy Umowa kredytu mieszkaniowego nr << ...>> z dnia << 2011-
    05-19>>, zwana dalej „Umową”. Kredyt mieszkaniowy rozumiany jest jako kredyt
    udzielony w całości lub w części na finansowanie własnego celu mieszkaniowego
    Kredytobiorcy;
    2) pomiędzy Stronami powstały dwa spory:
    a) spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy
    (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie za sygn. ... o ustalenie nieważności toczącej
    się przed Sądem Okręgowym w ..., z powództwa Kredytobiorcy przeciwko Bankowi,
    zwany dalej „Sporem”,

    b) spór dotyczący zwrotu wypłaconego Kredytobiorcom kapitału kredytu, który został
    zainicjonowany złożonym przez Bank pozwem restytucyjnym do Sądu Okręgowego w ....
    Sprawa została zarejestrowana przez Sąd Okręgowy w ... pod sygn. akt .... W powyższej
    sprawie strona pozwana złożyła odpowiedź na pozew;
    3) zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne zakończenie Sporów i uchylenie stanu
    niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie
    rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty
    wierzytelności kredytowej;
    4) Kredytobiorca mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności
    prawnej (w tym, w szczególności finansowe), dobrowolnie godzi się odstąpić od
    dochodzenia od Banku roszczeń objętych Sporem oraz innych wywodzonych z zarzutu
    nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy w brzmieniu
    sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą, w zamian za zmianę postanowień
    Umowy w zakresie zobowiązań Kredytobiorcy (i odpowiadających im praw Banku) w
    sposób opisany w § 1 ust. 4 i nast. Ugody;
    5) ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, zgodnym zamiarem Stron jest
    również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z
    postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w
    brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą;
    § 1
    1. Strony potwierdzają, iż miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia.
    2. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na
    realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorca oświadcza, że wykorzystał
    kwotę kredytu na realizację tego celu.
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień <<ZAWARCIA UGODY>> wysokość zadłużenia
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła <<KWOTA>> CHF:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): <<KWOTA>> CHF,
    - odsetki skapitalizowane: <<KWOTA>> CHF,
    - odsetki zapadłe niespłacone: <<KWOTA>> CHF,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: <<KWOTA>> CHF,
    - odsetki zawieszone: <<KWOTA>> CHF,
    - odsetki bieżące: <<KWOTA>> CHF,
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
    Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody, zadłużenie Kredytobiorcy na
    dzień zawarcia Ugody wynosi <<KWOTA>> złotych:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki skapitalizowane: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki zapadłe niespłacone: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki zawieszone: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki bieżące: << KWOTA >> złotych,

    a zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową
    wynosi <<KWOTA>> złotych.
    4. Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń
    wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują
    zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach
    określonych w § 1 ust. 5 i nast.
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia
    <<2011-05¬19>> r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w §
    1 ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj.
    okresu kredytowania - <<359>> [miesięcy] licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy
    spłaty kredytu w ratach [annuitetowych], z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych
    opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    6. Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone w
    sposób następujący:
    1) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła
    510 000 PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją na
    walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty,
    2) oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako
    suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości <<2,09>> %; w dniu
    wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło <<6,54>> %,
    zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej
    transzy kredytu wynosiła <<4,45>> %; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika
    referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy i
    mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności
    raty kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika
    referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada
    dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania
    wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w
    miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,
    3) wysokość marży, o której mowa w pkt 2), odpowiada wysokości marży kredytów
    mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta
    Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli
    „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR-od 2005 r.” w
    kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”, opublikowanej przez Komisję
    Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane
    statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących
    walutowych kredytów mieszkaniowych” (dostęp do strony internetowej aktywny na
    dzień zawarcia Ugody),
    4) informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
    którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w
    arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w pliku
    „Dane statystyczne”, o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej wartości
    wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli „Dane
    opóźnione” opublikowanej przez GPW Benchmark S.A. na stronie internetowej:
    https://gpwbenchmark.pl/dane-opoznione.
    7. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
    poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia
    zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na
    podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a

    następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do
    spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki,
    a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego
    naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu
    do dnia zawarcia Ugody na zasadach określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem
    niniejszej Ugody Bank przedłożył Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę
    rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca potwierdza jego otrzymanie.
    8. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji
    Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie
    Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 0,00
    (słownie: zero ) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w
    związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących
    należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy został spłacony w całości.
    9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie
    <<KWOTA>> złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a
    kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu
    przyjmuje. Na kwotę zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w
    poniższych wysokościach:
    - kapitał: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki skapitalizowane: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki zapadłe niespłacone: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: <<KWOTA>> złotych,
    - odsetki zawieszone: <<KWOTA>> złotych, – odsetki bieżące: <<KWOTA>> złotych.
    Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w
    kwocie <<kwota>> PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3,
    a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.
    § 2 (...)
    § 3
    1. Zawarcie Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    2. W związku z zawarciem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, iż nie będą występować w
    przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień Umowy, jej
    zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zmiany Umowy
    dokonanej Ugodą, ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w
    zakresie waluty, wysokości i zasady spłaty wierzytelności kredytowej.
    3. Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w zakresie objętym Sporem i
    określonym w § 3 ust. 2, a zarazem wszelkie wzajemne roszczenia Stron objęte procesem,
    w którym Ugoda jest zawierana.
    4. Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem Ugody nie przeniósł, ani nie zobowiązał
    się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub
    prawa dotyczącego lub związanego z Umową i zobowiązuje się nie dokonywać tego
    rodzaju czynności do dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu
    postępowania mającego za przedmiot Spór na skutek zawarcia niniejszej Ugody.
    § 4
    1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
    (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży
    wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).

    2. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego
    przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez
    Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca potwierdził
    stosownym oświadczeniem, przedłożonym Bankowi przy zawarciu niniejszej Ugody, a
    Bank potwierdza jego otrzymanie.
    § 5
    1. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę
    dodatkową w wysokości 102 283,53 PLN (słownie: sto dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt
    trzy złote i 53/100) na rachunek należący do Kredytobiorców ... i ... ... prowadzony przez ...
    numer xxxxxxxxxxxxxxxxx .
    2. Bank zobowiązuje się zwrócić Kredytobiorcy koszty zastępstwa procesowego w
    wysokości 10 800 zł oraz połowę opłaty sądowej od pozwu w kwocie 500 zł.
    3. Zapłaty kosztów, o których mowa w ust. 2 w łącznej kwocie 11 300 PLN Bank dokona w
    terminie 21 dni od dnia zawarcia Ugody na rachunek bankowy należący do
    Kredytobiorców ... i ... ... prowadzony przez ... numer xxxxxxxxxxxxxxxxxx .
    4. Bank zobowiązuje się w terminie 7 dni od podpisania Ugody cofnąć w całości
    powództwo w sprawie dotyczącej sporu opisanego w pkt 2b preambuły niniejszej Ugody, a
    dotyczącej wypłaconego Kredytobiorcom przez Bank w ramach Umowy kredytowej
    kapitału kredytu, która to sprawa jest prowadzone przez Sąd Okręgowy w ..., sygn. akt ...,
    na co Kredytobiorcy wyrażają zgodę.
    5. Strony oświadczają, że w związku z cofnięciem przez Bank pozwu, o którym mowa w
    ust. 4, Bank zobowiązuje się zwrócić Kredytobiorcy koszty zastępstwa procesowego w
    wysokości 10 800 zł.
    6. Zapłaty kosztów, o których mowa w ust. 5 w łącznej kwocie 10 800 PLN Bank dokona w
    terminie 21 dni od dnia zawarcia Ugody na rachunek bankowy należący do
    Kredytobiorców ... i ... ... prowadzony przez ... numer xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx.
    7. Z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 5 każda ze Stron ponosi koszty procesu we własnym
    zakresie i nie będzie dochodzić ich zwrotu”.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Na pytanie Organu o treści „Czy zaciągnięty 19 maja 2011 r. kredyt budowlano-hipoteczny
    został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów?”,
    Wnioskodawca wskazał „Tak, przez ...”.
    Zgodnie z umową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
    W momencie dokonywania opisanych we wniosku czynności w małżeństwie
    Wnioskodawcy istniała i istnieje nadal ustawowa wspólność majątkowa małżeńska; data
    powstania wspólności majątkowej małżeńskiej: ... lipca 2006 r.
    Przewiduje się, że wskazana we wniosku Ugoda ma zostać podpisana w 2025 r. pomiędzy
    Wnioskodawcą i Jego żoną a ... z siedzibą w ... jako następcą prawnym ... Podstawę prawną
    zawarcia Ugody stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W ramach ww. Ugody dojdzie do „przewalutowania”. Wynika to z §1 ust. 4 Ugody:
    „Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń
    wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują
    zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach
    określonych w § 1 ust. 5 i nast.”.

    Kwota 102 283,53 zł, którą Bank wypłaci kredytobiorcom, została wypracowana w toku
    negocjacji przedugodowych jako kompromisowa propozycja Banku, mająca na celu
    zakończenie sporu sądowego. Kredytobiorcy wskazywali, że oczekują kwoty zbliżonej do
    tej, którą uzyskaliby w przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytu.
    Matematycznie kwota 102 283,53 zł nie przekracza różnicy pomiędzy całkowitą kwotą
    uiszczonych przez kredytobiorców kwot tytułem rat kapitałowo-odsetkowych (tj. kwoty
    274 323,54 zł i kwoty 75 601 CHF przeliczonej według kursu CHF na dzień sporządzenia
    wniosku o interpretację, tj. 21 lipca 2025 r.), a kwotą wypłaconego kapitału (tj. 510 000 zł).
    Ugoda wskazuje jedynie, że Bank wypłaci tę kwotę na rachunek kredytobiorców (§ 5 ust.
    1), bez jednoznacznego przypisania jej do konkretnego tytułu prawnego czy
    rozliczeniowego. Treść projektu Ugody została zawarta we wniosku o interpretację
    podatkową.
    Ugoda nie zawiera postanowień wskazujących, że wypłacona kwota obejmuje odsetki
    ustawowe za opóźnienie.
    Kredytobiorcy wpłacili do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych 274 323,54 zł oraz
    75 601 CHF, co po przeliczeniu (według kursu z dnia sporządzenia wniosku o interpretację
    podatkową, tj. z dnia 21 lipca 2025 r.) przekracza wartość wypłaty wynikającej z Ugody
    (102 283,53 zł). Wypłata ta jest zatem niższa, niż suma świadczeń przekazanych Bankowi.
    W treści projektu Ugody kwota 102 283,53 zł nie została określona jako wynagrodzenie za
    odstąpienie od dochodzenia roszczeń.
    Kredytobiorcy przy składaniu pozwu o ustalenie nieważności kredytu (sprawa tocząca się
    przed Sądem Okręgowym w ..., sygn. akt ...) uiścili opłatę w kwocie 1 000 zł (podstawa
    prawna: art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
    cywilnych). Zwrot kwoty 500 zł tytułem opłaty od pozwu nie przewyższa kwoty faktycznie
    poniesionej przez kredytobiorców z tego tytułu.
    Z kolei kwota 10 800 zł odpowiada stawce minimalnej za czynności radców prawnych
    przewidzianej przy wartości przedmiotu sporu w sprawie toczącej się z powództwa
    kredytobiorców przeciwko Bankowi przed Sądem Okręgowym w ... sygn. akt ... (podstawa
    prawna: §2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
    w sprawie opłat za czynności radców prawnych).

## Pytanie

Czy wskazana w Ugodzie kwota dodatkowa w wysokości 102 283,53 PLN oraz zwrot
    kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 10 800 zł oraz opłaty sądowej 500 zł na
    podstawie zawartej Ugody będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a co za
    tym idzie, czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozliczenia otrzymanych kwot dla
    celów podatkowych (zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymana od Banku w wyniku zawartej ugody kwota
    dodatkowa w wysokości 102 283,53 zł nie stanowi dla Niego przychodu, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym z tytułu
    otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Niego dochód, o którym mowa w art. 9 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co za tym idzie, otrzymana w wyniku
    Ugody kwota 102 283,53 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż nie stanowi dodatkowego przysporzenia majątkowego dla
    Wnioskodawcy, a jedynie jest umówionym w wyniku prowadzonej negocjacji z Bankiem,

    faktycznym zwrotem uprzednio dokonanych przez kredytobiorców (Wnioskodawcę i Jego
    małżonkę) wpłat na poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    W toku negocjacji Bank zaproponował dokonanie na rzecz Wnioskodawcy i Jego małżonki
    zapłaty kwoty 102 283,53 zł. Finalnie w treści ugody została przez Bank (który sporządził i
    narzucił treść ugody) określona mianem „kwoty dodatkowej”. Przyjęta przez Bank
    kalkulacja, która legła u podstaw Ugody, na mocy której dokonano przewalutowania
    kredytu indeksowanego do CHF na kredyt złotowy doprowadzi do sytuacji, w której
    kredytobiorcy (tj. Wnioskodawca i Jego małżonka) otrzymają kwotę wynoszącą 102 283,53
    zł), która nie przekracza różnicy pomiędzy całkowitą kwotą uiszczonych przez Nich kwot
    tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, (tj. kwoty 274 323,54 zł i kwoty 75 601 CHF
    przeliczonej według kursu CHF na dzień sporządzenia wniosku o interpretację, tj. 21 lipca
    2025 r.), a kwotą wypłaconego kapitału (tj. 510 000 zł).
    Analogiczne skutki niosłaby za sobą ugoda, w której Bank uznałby sporną umowę za
    nieważną, jednak zamiast kwoty stanowiącej różnicę między sumą rat kapitałowo-
    odsetkowych a kapitałem - Bank zapłaciłby wspomnianą w negocjacjach kwotę 102 283,53
    zł. Należy podkreślić, że Bank narzucił treść ugody i nie podlegała ona negocjacjom, co do
    jej zasadniczej treści, a z obserwacji wynika, że jest ona proponowana jako wzorzec we
    wszystkich podobnych sprawach z udziałem tego Banku. Powyższe wyklucza uznanie
    otrzymanej kwoty jako przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) - mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą Wnioskodawca wraz z małżonką
    otrzymają od Banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez nich
    podczas spłaty kredytu hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po ich stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko, na gruncie takich samych stanów faktycznych,
    zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych:
    - 0113-KDIPT2-2.4011.615.2024.2.AKU z dnia 2 stycznia 2024 r.;
    - 0114-KDIP3-2.4011.666.2024.2.BM z dnia 15 stycznia 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.592.2024.2.MKA z dnia 20 stycznia 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.658.2024.1.MKA z dnia 5 lutego 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.761.2024.1.MB z dnia 18 lutego 2024 r;
    - 0112-KDIL2-1.4011.708.2024. AK z dnia 12 lutego 2024 r.;
    - 0112-KDWL.4011.17.2024.1.WS z dnia 15 lutego 2024 r.;
    - 0113-KDIPT2-2.4011.479.2024.4.ST z dnia 20 lutego 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.721.2024.1.MB z dnia 10 marca 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.635.2024.1.MKA z dnia 22 marca 2024 r.;
    - 0112-KDWL.4011.35.2024.1.WS z dnia 28 marca 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.815.2024.1.AK z dnia 5 kwietnia 2024 r.;
    - 0113-KDIPT2-2.4011.487.2024.3.ST z dnia 10 kwietnia 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.892.2024.1.MKA z dnia 20 kwietnia 2024 r.;
    - 0113-KDIPT2-2.4011.509.2024.2.AKU z dnia 25 kwietnia 2024 r.;
    - 0114-KDIP3-2.4011.712.2024.1.BM z dnia 5 maja 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.963.2024.2.MKA z dnia 15 maja 2024 r.;
    - 0112-KDWL.4011.48.2024.1.WS z dnia 25 maja 2024 r.;
    - 0113-KDIPT2-2.4011.515.2024.2.ST z dnia 30 maja 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.998.2024.1.AK z dnia 10 czerwca 2024 r;
    - 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA z dnia 18 października 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.658.2024.1.MKA z dnia 16 października 2024 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ z dnia 1 sierpnia 2024 r.;
    - 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC z dnia 28 lipca 2023 r.;
    - 0112-KDIL2-1.4011.464.2024.2.MKA z dnia 2 lipca 2024 r.
    W odniesieniu do zwrotu przez Bank kosztów zastępstwa procesowego i opłaty od pozwu,
    stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – ustawy Kodeks postępowania
    cywilnego, do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
    przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
    patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu
    strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek

    stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
    wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego
    postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu, do niezbędnych kosztów procesu strony
    reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki
    opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz
    koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, wysokość kosztów sądowych,
    zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w
    sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego
    regulują odrębne przepisy. W związku z powyższym, zwrot kosztów procesu nie
    spowoduje powstania przychodu u Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, bowiem zwracana przez Bank kwota nie będzie
    przewyższała poniesionych przez kredytobiorców wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji
    zwrot ten nie stanowi po ich stronie przysporzenia, wzrostu majątku. Otrzymana kwota
    będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków. Dlatego otrzymany
    przez Wnioskodawcę zwrot kosztów postępowania sądowego nie będzie stanowił dla
    Niego przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
    Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
    uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
    pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
    zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
    takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru;
    takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego
    władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i
    nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
    wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty dodatkowej z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania proponowanej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku ugody, która zostanie zawarta w 2025 r. pomiędzy
    Panem, Pana żoną a Bankiem, kredyt hipoteczny zostanie całkowicie rozliczony. W
    zaproponowanej przez Bank ugodzie określono m.in., że Bank, w terminie 21 dni od daty
    podpisania ugody, wypłaci kwotę dodatkową w wysokości 102 283,53 zł na rachunek
    należący do kredytobiorców (Pana i Pana żony). Ww. kwota 102 283,53 zł została
    wypracowana w toku negocjacji przedugodowych jako kompromisowa propozycja Banku,
    mająca na celu zakończenie sporu sądowego. Kredytobiorcy wskazywali, że oczekują
    kwoty zbliżonej do tej, którą uzyskaliby w przypadku stwierdzenia nieważności umowy
    kredytu. Matematycznie kwota 102 283,53 zł nie przekracza różnicy pomiędzy całkowitą
    kwotą uiszczonych przez kredytobiorców kwot tytułem rat kapitałowo-odsetkowych (tj.
    kwoty 274 323,54 zł i kwoty 75 601 CHF przeliczonej według kursu CHF na dzień
    sporządzenia wniosku o interpretację, tj. 21 lipca 2025 r.), a kwotą wypłaconego kapitału
    (tj. 510 000 zł). Ugoda nie zawiera postanowień wskazujących, że proponowana kwota do
    wypłaty obejmuje odsetki ustawowe za opóźnienie. W treści projektu ugody kwota 102
    283,53 zł nie została określona jako wynagrodzenie za odstąpienie od dochodzenia
    roszczeń. Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku, kredytobiorcy wpłacili do Banku tytułem
    rat kapitałowo-odsetkowych 274 323,54 zł oraz 75 601 CHF, co po przeliczeniu (według
    kursu z dnia sporządzenia wniosku o interpretację podatkową, tj. z dnia 21 lipca 2025 r.)
    przekracza wartość wypłaty wynikającej z ugody (102 283,53 zł). Wypłata ta jest zatem
    niższa, niż suma świadczeń przekazanych Bankowi.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank przedmiotowej kwoty, o
    której mowa we wniosku, nie spowoduje u Pana powstania przychodu w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie będzie
    Pan miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez Bank kwoty.
    Skutki podatkowe otrzymania zwrotu kwoty połowy opłaty od pozwu sądowego oraz
    kosztów zastępstwa procesowego
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących zwrotu kwoty połowy opłaty od pozwu
    sądowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964
    r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem

      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza
      się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez
      sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
    Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu sądowego należy uznać, że
    zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów
    postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie wyroku zostały mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów procesu (kwoty
    połowy opłaty od pozwu sądowego), to należy uznać, że zwrot ten nie będzie stanowił dla
    Pana przychodu. W konsekwencji, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwrotu przez Bank kwoty połowy opłaty od
    pozwu sądowego.
    Ponadto, w związku z cofnięciem przez Bank pozwu, w zaproponowanej ugodzie Bank
    zobowiązuje się zwrócić kredytobiorcy koszty zastępstwa procesowego w wysokości 10
    800 zł. Kwota ta odpowiada stawce minimalnej za czynności radców prawnych
    przewidzianej przy wartości przedmiotu sporu w sprawie toczącej się z powództwa
    kredytobiorców przeciwko Bankowi przed Sądem.
    Zatem, w odniesieniu do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, jeśli zostały
    poniesione z Pana środków, a które Bank zobowiązał się zwrócić, zwrot ten także nie
    będzie stanowił przysporzenia majątkowego i nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    kosztów nie wystąpi po Pana stronie realne przysporzenie majątkowe.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie jest więc
    przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kwoty połowy opłaty od pozwu
    sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego w ramach ugody, którą planuje Pan
    zawrzeć z Bankiem, nie spowoduje powstania u Pana przychodu, w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwrócone przez Bank kwoty nie będą
    przewyższać poniesionych przez Pana wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten

    nie będzie stanowił po Pana stronie przysporzenia, wzrostu Pana majątku. Otrzymane
    kwoty będą stanowić jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków.
    Pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym nie będzie Pan zobowiązany do
    rozliczenia otrzymanych kwot dla celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.