Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP4.4513.364.2016.1.PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-22
Teza: Określenie stawki podatku dla zakładów wzajemnych oraz określenia podstawy opodatkowania z tytułu działalności dotyczącej prowadzenia zakładów wzajemnych w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka; zakład-zakłady wzajemne
Przepisy: [GRY] Ustawa o grach hazardowych -Rozdział 7 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 2 i § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 15 września 2016 r. (data wpływu 4 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od gier hazardowych w przedmiocie określenia stawki podatku dla zakładów wzajemnych oraz w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania z tytułu działalności dotyczącej prowadzenia zakładów wzajemnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od gier hazardowych w przedmiocie określenia stawki podatku dla zakładów wzajemnych oraz w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania z tytułu działalności dotyczącej prowadzenia zakładów wzajemnych.

We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca na podstawie posiadanych zezwoleń Ministra Finansów prowadzi działalność w zakresie urządzania zakładów wzajemnych, nie dotyczących współzawodnictwa zwierząt, w punktach przyjmowania zakładów oraz przez sieć Internet.

Wnioskodawca zamierza, w sposób zgodny z prawem, prowadzić promocję zakładów przyjmowanych przez sieć Internet, polegającą na tym, iż klient, który po raz pierwszy dokonał zakładu poprzez stronę internetową Wnioskodawcy i przegrał, ma prawo do dokonania kolejnego zakładu (dalej zwanego zakładem „promocyjnym”) z kursem zakładu lepszym, niż klienci pozostali.

Wnioskodawca podkreśla, iż w przypadku każdego zakładu, w tym „promocyjnego”, ewentualna wygrana nie jest niższa od kwoty postawionej (wpłaconej) stawki, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.

Powstałe wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem od gier takiego „promocyjnego” zakładu.

Inna wątpliwość dotyczy podstawy opodatkowania podatkiem VAT ogólnie działalności w zakresie zakładów wzajemnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy od zakładu „promocyjnego” podatek od gier wynosi 12% kwoty postawionej (wpłaconej) przez klienta stawki, bez względu na kurs zakładu?
2.  Czy podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT z tytułu działalności polegającej na prowadzeniu zakładów wzajemnych jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą uiszczoną przez uczestników zakładów (tj. wpłaconą stawką przy zawieraniu zakładów), a kwotą faktycznie wypłaconych wygranych pomniejszoną o należny podatek od gier?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1

Od każdego zakładu, również opisanego jako „promocyjny”, podatek od gier wynosi 12% postawionej (wpłaconej) stawki, bez względu na kurs, jaki przypisany jest do danego zakładu.

Ustawa o grach hazardowych w żadnym miejscu nie wspomina o innej stawce podatku od zakładów wzajemnych niż 12%, poza zakładami na współzawodnictwo zwierząt, których jednak spółka nie przyjmuje.

Ponadto, ustawodawca nie wprowadził ograniczeń w wysokości kursów zakładów, poza tym, iż ewentualna wygrana nie może być niższa niż postawiona kwota stawki, co oznacza, że kurs zakładu może być ustalany przez Wnioskodawcę w sposób dowolny, o ile ewentualna wygrana nie będzie niższa od kwoty postawionej (wpłaconej) stawki

Ad.2

Zgodnie z ustawą z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych „zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:

*   wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory;
*   zaistnienia różnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo”

Zgodnie z art. 43 ustawy o VAT zwalnia się od podatku działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

Obecnie, podstawą opodatkowania VAT jest wszystko to co stanowi zapłatę. Wnioskodawca uważa, iż w przypadku zakładów będzie to kwota wpłaconych stawek pomniejszona o wygrane i podatek od gier, w danym okresie rozliczeniowym.

Istotny jest fakt, że osiągana przez Wnioskodawcę zapłata - zysk, nie jest znana w momencie typowania wyników, ale dopiero z chwilą ich realizacji.

Dlatego też, żadna ze stron transakcji nie zna wysokości wynagrodzenia w momencie typowania zakładów. W konsekwencji, podstawą opodatkowania powinien być zysk z tytułu zakładów realizowany przez Spółkę w danym miesiącu. Takie stanowisko potwierdza wyrok TSUE w sprawie C-281/91 pomiędzy Muysen De Winters Bouw-en Aannemingsbedrijf BV a Staatssecretaris van Financien (Holandia).

Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy odnajdujemy w rozstrzygnięciu Naczelnego Sądu Administracyjnego - w wyroku z dnia 12.03.2013 r. ozn. sygn. I FSK 508/12.

Wnioskodawca powołuje się również na interpretacje Ministra Finansów, w których organ wskazał, że:

IPPP2/443-518/14-2/MM - 2014.07.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

„Z uwagi na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przypadku, gdy Wnioskodawca udostępnia graczom automaty do gier o niskich wygranych, to zaplata z tytułu czynności polegającej na udostępnieniu graczom automatów stanowi kwotę wpłaconą przez nabywców usług pomniejszone o wypłacone wygrane oraz należny podatek od gier. W związku z tym należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy co do tego, że podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych jest kwota wpłacona przez nabywców usług pomniejszona o wypłacone wygrane i podatek od gier”.

IBPP4/443-556/14/PK - 15.01.2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach:

„Podsumowując, podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT z tytułu działalności polegającej na prowadzeniu zakładów wzajemnych jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą uiszczoną przez uczestników zakładów (tj. wpłaconą stawką przy zawieraniu zakładów), a kwotą faktycznie wypłaconych wygranych pomniejszona o należny podatek od gier”.

Wnioskodawca uważa identycznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach regulują przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 471), zwanej dalej „ustawą o grach”, o czym stanowi art. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:

1.  wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory;
2.  zaistnienia różnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej – bukmacherstwo.

Podatnikiem podatku od gier jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która prowadzi działalność w zakresie gier hazardowych na podstawie udzielonej koncesji lub udzielonego zezwolenia, z wyłączeniem loterii promocyjnych, podmiot urządzający gry objęte monopolem państwa oraz uczestnik turnieju gry pokera (art. 71 ust. 1 ustawy).

Na podstawie art. 74 pkt 6 i 7 ustawy stawka podatku od gier wynosi dla

*   zakładów wzajemnych na sportowe współzawodnictwo zwierząt na podstawie zezwoleń udzielanych wyłącznie na ich urządzanie - 2,5%;
*   zakładów wzajemnych innych niż wymienione w pkt 6 - 12%.

Podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi w zakładach wzajemnych - suma wpłaconych stawek (art. 73 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Jak wynika z powyższych przepisów zakłady wzajemne – inne niż zakłady wzajemne na sportowe współzawodnictwo zwierząt – podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 12% od sumy wpłaconych składek. Powyższe przepisy nie warunkują wysokości stawki od warunków zakładów, które oferuje bukmacher, w tym m.in. od oferowanych kursów po których zawierane są zakłady.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie urządzania zakładów wzajemnych, nie dotyczących współzawodnictwa zwierząt, w punktach przyjmowania zakładów oraz przez sieć Internet. Wnioskodawca zamierza zaoferować graczom - którzy po raz pierwszy dokonali zakładu poprzez stronę internetową Wnioskodawcy i przegrali – możliwość zawarcia nowego zakładu (promocyjnego) z kursem zakładu lepszym, niż klienci pozostali. Wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem od gier takiego „promocyjnego” zakładu.

Jak zauważono powyżej, przepisy ustawy o grach hazardowych przewidują tylko jedną stawkę podatku dla zakładów wzajemnych, innych niż zakłady wzajemne na sportowe współzawodnictwo zwierząt. Dlatego też zakłady „promocyjne” będą podlegały, tak jak pozostałe zakłady, opodatkowaniu stawką w wysokości 12%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania dotyczącego podatku od gier hazardowych należy uznać za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Powyższa definicja jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Definicja ta obejmuje bowiem nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności przez usługodawcę, ale również szereg transakcji niewymagających aktywnego działania usługodawcy.

Stosowanie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy VAT, zwalnia się od podatku działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

Jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy o VAT działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Ustawodawca nie przewidział szczególnego uregulowania podstawy opodatkowania przy usługach w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych. Przyjąć zatem należy, że w przypadku transakcji - w zakresie zakładów wzajemnych - dokonywanych przez podatnika podstawą opodatkowania będzie zatem zapłata – wynagrodzenie ustalone przez strony transakcji.

Jak wskazał NSA w wyroku I FSK 508/12 „specyfiką usług świadczonych przez Wnioskodawcę jest to, że wpłacane kwoty przez graczy, przynajmniej w części, stanowią jednocześnie przedmiot samej transakcji a nie wynagrodzenie dla usługodawcy. Niekwestionowaną bowiem okolicznością jest, że zgromadzone środki są źródłem wypłacanych nagród dla wygrywających graczy. W stanie faktycznym zaprezentowanym przez Skarżącą we wniosku o interpretację świadczone usługi organizacji zakładów wzajemnych należą z pewnością do usług, przy których wynagrodzenie nie jest łatwe do zidentyfikowania, co nie oznacza jednak, że wynagrodzenie to utożsamić należy z całą kwotą wpłaconą przez graczy uczestniczących w zakładach”.

Zdaniem Sądu podstawa opodatkowania wiąże się z „wynagrodzeniem za świadczoną usługę, należnym usługodawcy a nie wszelkimi wpłatami usługobiorcy, które z uwagi na charakter świadczonych usług w istocie stanowią ich przedmiot”.

Tym samym Sąd w uzasadnieniu stwierdził, że „nie ma podstaw prawnych do uznania, iż podstawę opodatkowania w przypadku usług organizacji zakładów wzajemnych – bukmacherskich stanowi cała kwota wpłacona przez graczy, bez pomniejszenia jej o kwoty wypłaconych graczom wygranych”.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w przypadku zakładów wzajemnych podstawa opodatkowana winna być pomniejszona o kwotę wypłaconych wygranych.

Odnosząc się natomiast do kwestii wliczenia do podstawy opodatkowania podatku od gier – mając na uwadze wyżej przedstawione kwestię - należy zauważyć, że kwota tego podatku nie jest wartością należną, która stanowi podstawę opodatkowania.

Jak wskazano w pierwszej części interpretacji, podmiot organizujący zakłady wzajemne jest podatnikiem podatku od gier i tym samym jest zobowiązany do rozliczenia i odprowadzenia tego podatku, a wielkość kwoty podatku zależy od wielkości zgromadzonych stawek. Przy czym co najważniejsze kwota pobranego podatku od gier nie powiększa wartości stawki czyli kwoty biorącej udział w grze. Podatek od gier jest pobierany przez podmioty organizujące zakłady w celu jego odprowadzenia do budżetu państwa. Dlatego też kwota podatku od gier nie jest kwotą należną przez co nie stanowi elementu podstawy opodatkowania w podatku VAT.

Podsumowując, podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT z tytułu działalności polegającej na prowadzeniu zakładów wzajemnych jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą uiszczoną przez uczestników zakładów (tj. wpłaconą stawką przy zawieraniu zakładów), a kwotą faktycznie wypłaconych wygranych pomniejszona o należny podatek od gier.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku VAT należy uznać za prawidłowe.

Tym sam stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe,

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, zmiany stanu prawnego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu sprawy niż przedstawiony we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.