Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-592/13-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-31
Teza: Czy w przypadku, gdy umowa pomiędzy T. a Kontrahentem będzie stanowiła, iż cena usług Kontrahenta została ustalona z uwzględnieniem kosztów udostępnienia przez T. sprzętu, oraz że Kontrahent jest zobowiązany do wykorzystywania sprzętu wyłącznie na potrzeby świadczenia usług na rzecz T., T. ma prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja; kontrahent; umowa; środek-środek trwały; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.08.2013 r. (data wpływu 09.08.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.08.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

T. S.A. (dalej: „T.” lub Spółka”) zamierza udostępnić sprzęt, będący własnością T., pracownikom lub współpracownikom firmy zewnętrznej (dalej: „Kontrahent”), którzy będą świadczyć usługi na rzecz T. z wykorzystaniem tego sprzętu.

Przedmiotem usług wykonywanych przez Kontrahenta na rzecz T będzie m.in.. świadczenie usług dziennikarskich, grafiki komputerowej, montażu materiałów telewizyjnych i charakteryzacji. Udostępnienie sprzętu pracownikom lub współpracownikom Kontrahenta będzie niezbędne w celu prawidłowego wykonania przez Kontrahenta przedmiotu zlecenia. Pracownicy lub współpracownicy Kontrahenta wykonujący zlecenie będą przebywać w budynkach, pomieszczeniach, należących do T (lub takich, do używania których T ma prawo na podstawie umów najmu, leasingu lub umów o podobnym charakterze) i korzystać ze sprzętu należącego do T.

Sprzęt, jaki ma zostać udostępniony Kontrahentowi jest własnością T. lub zostanie przez T. nabyty. Przyjmujemy, że poszczególne urządzenia (zarówno obecnie posiadane przez T., jak i nabywane w późniejszych okresach) stanowią składniki majątku trwałego (wartość początkowa przekraczająca 3500 zł oraz przewidywany okres używania dłuższy niż rok) T., tj. są klasyfikowane jako środki trwałe podlegające amortyzacji.

Śródki trwałe przez cały okres, w jakim będą udostępnione Kontrahentowi pozostają własnością T. i Kontrahent nie nabywa prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Zasady korzystania z udostępnionych środków trwałych będą szczegółowo uregulowane w umowie pomiędzy T. a Kontrahentem.

Wynagrodzenie za świadczone przez Kontrahenta na rzecz T. ww. usługi zostanie ustalone z uwzględnieniem kosztów T. związanych z udostępnieniem Kontrahentowi maszyn, urządzeń oraz narzędzi i pomieszczeń (wykaz udostępnionego sprzętu zostanie załączony do umowy pomiędzy T. a Kontrahentem).

Umowa, jaką T. zamierza zawrzeć z Kontrahentem będzie również regulowała kwestie dbałości oraz odpowiedzialności za powierzony kontrahentowi sprzęt.

Stosownie do projektu umowy Kontrahent przejmie od T w trybie art. 23(1) Kodeksu Pracy grupę pracowników zatrudnionych w T, którzy, już jako pracownicy Kontrahenta, będą wykonywali czynności w celu świadczenia przez Kontrahenta usług na rzecz T. Ponadto, Kontrahent będzie miał obowiązek nawiązania współpracy z grupą współpracowników T (związanych z T umowami cywilnoprawnymi), realizujących obecnie na rzecz T ww. usługi. Współpracownicy, którzy zwiążą się umowami z Kontrahentem będą również wykonywać czynności w ramach świadczenia przez Kontrahenta usług na rzecz T.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy umowa pomiędzy T a Kontrahentem będzie stanowiła, iż cena usług Kontrahenta została ustalona z uwzględnieniem kosztów udostępnienia przez T sprzętu, oraz że Kontrahent jest zobowiązany do wykorzystywania sprzętu wyłącznie na potrzeby świadczenia usług na rzecz T, T ma prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: ustawa o CIT”), za koszty uzyskania przychodów uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto, art. 15 ust. 6 ustawy o CIT stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są także dokonywane odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają stanowiące własność podatnika środki trwałe (np. maszyny, urządzenia, środki transportu) o przewidywalnym okresie używania dłuższym niż rok, które są przez tego podatnika:

*   wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, albo
*   oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji sformułowania „wykorzystywanie na potrzeby związane z działalnością gospodarczą”. W związku z tym, jakiekolwiek wykorzystanie środków trwałych, które będzie uzasadnione gospodarczo, w ramach prowadzonej przez podatnika działalności, powinno być wystarczające do uznania, że odpisy amortyzacyjne od takich środków trwałych będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów.

W szczególności przepisy ustawy o CIT nie przewidują warunku, aby środki trwałe musiały być wykorzystywane w miejscu siedziby podatnika oraz by podatnik samodzielnie z nich korzystał (czy też poprzez zatrudnionych przez siebie pracowników).

W przedstawionym stanie faktycznym, T. zamierza udostępnić Kontrahentowi należące do niej środki trwałe w celu prawidłowego świadczenia przez Kontrahenta usług na rzecz T. Mając na uwadze, iż cały proces przejęcia pracowników oraz współpracowników T. przez Kontrahenta oraz zlecenia kontrahentowi świadczenia usług na rzecz T (które to usługi T. dotychczas realizuje poprzez własnych pracowników lub współpracowników) jest ukierunkowany na zwiększenie przez T. przychodów z działalności (poprzez redukcję ponoszonych kosztów) oraz zabezpieczenie źródła przychodów (kontynuacja prowadzonej przez T działalności gospodarczej), podstawowa przesłanka, pozwalająca na zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów powinna być spełniona.

Również przesłanka dotycząca wykorzystywania udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych w prowadzonej przez T działalności gospodarczej będzie, w naszej ocenie, spełniona. Należy bowiem zauważyć, iż środki trwałe udostępnione Kontrahentowi będą służyły do wykonywania przez Kontrahenta czynności niezbędnych w prowadzonej przez T działalności gospodarczej (m.in. do realizacji i emisji programów telewizyjnych). Zdaniem Spółki, bez znaczenia powinien być fakt, iż czynności te będą faktycznie wykonywane przez pracowników lub współpracowników Kontrahenta, nie zaś przez pracowników lub współpracowników T. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają bowiem warunku wykorzystywania środków trwałych wyłącznie przez podatnika (tutaj: T) lub zatrudnionych przezeń pracowników lub współpracowników wykonujących czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach potwierdzają, że udostępnienie środków trwałych kontrahentowi nie stanowi przeszkody w zaliczeniu odpisów amortyzacyjnych od tych środków do kosztów uzyskania przychodów, o ile udostępnienie to służy prowadzonej przez podatnika działalności. Stanowisko takie zostało zaprezentowane w następujących interpretacjach:

*   z dnia 8 stycznia 2013 r. nr ILPB4/423-338/12-3/ŁM;

*   z dnia 17 maja 2013 r. nr IPTPB3/423-79/13-3/KJ;

*   z dnia 12 stycznia 2011 r. nr ITPB3/423-570/10/AW;

*   z dnia 16 stycznia 2012 r. nr IBPBI/2/423-1273/11/CzP.

Należy także zwrócić uwagę na art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oddanych do nieodpłatnego używania za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji terminu „nieodpłatne używanie”, dlatego, w ocenie Spółki konieczne jest sięgnięcie do regulacji z innych gałęzi prawa. Zgodnie z art. 710 (i następnymi) ustawy Kodeks cywilny, przez użyczenie rozumiane jest zobowiązanie się użyczającego do zezwolenia biorącemu na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Istotnymi cechami przywoływanego stosunku prawnego są nieodpłatność oraz jednostronność, dlatego też przepis art. 16 ust.1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT nie ma w opisanym stanie faktycznym zastosowania.

W przypadku relacji, jaka ma zachodzić pomiędzy T. a Kontrahentem nie można, zdaniem Spółki twierdzić, że stosunek ten jest jednostronny czy też nieodpłatny. Kontrahent, otrzymując możliwość korzystania ze sprzętu należącego do T będzie zobowiązany do świadczenia usług wyłącznie na rzecz T. Zatem w opisanej sytuacji będziemy mieć do czynienia ze świadczeniem wzajemnym ze strony kontrahenta na rzecz T - nie wystąpi więc jednostronność świadczenia.

Umowa pomiędzy T. a Kontrahentem będzie stanowić, iż cena należna kontrahentowi za świadczenie na rzecz T. wskazanych w stanie faktycznym usług będzie ustalona z uwzględnieniem kosztów T. związanych z udostępnieniem, maszyn urządzeń, narzędzi i pomieszczeń tzn. cena za usługi świadczone przez Kontrahenta byłaby wyższa w przypadku, gdyby T. nie udostępniła tych środków Kontrahentowi, który musiałby we własnym zakresie zapewnić sprzęt niezbędny do świadczenia usług określonych w umowie z T., tym samym nie można mówić o nieodpłatności przedmiotowego udostępnienia środków trwałych należących do T. Kontrahent jest zobowiązany do wykorzystania sprzętu wyłącznie na potrzeby świadczenia usług na rzecz T.

Dlatego też Spółka uważa, iż powinna mieć prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych do kosztów uzyskania przychodu, ponieważ świadczenie nie jest jednostronne czy też nieodpłatne, jest to świadczenie wzajemne a i przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią przesłanki negatywnej do zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych Kontrahentowi środków trwałych i takie stanowiska prezentują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.