Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-851/11-2/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-16
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2008 r. na zasadzie zniesienia wspólności Wnioskodawczyni stała się jedynym nabywcą dwóch nieruchomości rolnych o powierzchni:

1.  1 ha 60 m2, oraz
2.  3 560 m2.

Zainteresowana podaje, iż w myśl ustawy o podatku rolnym była w posiadaniu gospodarstwa rolnego o pow. 1,3620 m2. Wszystkie grunty wchodzące w skład gospodarstwa rolnego były zakwalifikowane jako użytki rolne, tj. łąki trwałe (Ł III), grunty orne (R IIIb), grunty orne (R IV) i pastwiska. Wnioskodawczyni wskazuje, iż majątek ten nabyła na własne potrzeby, nie zaś w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy też na potrzeby handlowe.

W 2010 r. Zainteresowana sprzedała część gospodarstwa, tj. działkę o powierzchni 3 560 m2 pozostawiając sobie działkę o wielkości 1 ha 60 m2.

Na podstawie wpisu z rejestru gruntów miasta na dzień 25 lipca 2011 r. zbyty przez Nią grunt jest w dalszym ciągu zakwalifikowany jako użytek rolny: łąki trwałe (Ł III) i grunty orne. Dla tej działki brak jest planu zagospodarowania przestrzennego terenu.

Wnioskodawczyni podaje, iż nie potrafi jednoznacznie określić, czy grunt ten utracił charakter rolny. Z aktu notarialnego nie wynika, na jaki cel kupujący nabyli te nieruchomości. W opinii Zainteresowanej, grunt ten nie utracił charakteru rolnego, bo ziemia w dalszym ciągu, tj. rok po transakcji zakwalifikowana jest jako rolna. Według stanu wiedzy Wnioskodawczyni grunt ten utracił charakter gospodarstwa rolnego, gdyż nabywcy nie są rolnikami i nie posiadają gospodarstwa rolnego. Ponadto, nabywcy pod koniec 2010 r. nabyli kolejną działkę o wielkości 3 400 m2 zakwalifikowaną jako rolna, położoną obok działki nabytej od Zainteresowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych przy sprzedaży nieruchomości rolnej?
2.  Jak długo sprzedana przez Nią nieruchomość nie może utracić charakteru rolnego?
3.  Co będzie, jeśli za kilka lat kupujący wybuduje budynek mieszkalny na tej nieruchomości, tj. czy wówczas Zainteresowaną przestanie obowiązywać ulga i będzie musiała zwrócić podatek wraz z naliczonymi odsetkami?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnione są przesłanki uprawniające do skorzystania z przedmiotowej ulgi od podatku, ponieważ:

1.  grunty przed sprzedażą i rok po niej są zakwalifikowane jako użytki rolne,
2.  grunty w chwili sprzedaży stanowiły gospodarstwo rolne, tj. były własnością osoby fizycznej i stanowiły powierzchnię 1 ha 3 620 m2, zbyta została część składowa gospodarstwa rolnego wielkości 3 560 m2,
3.  według wypisu z rejestru gruntów grunty nie utraciły charakteru rolnego, a jedynie nie stanowią już gospodarstwa rolnego. W ustawie jest mowa o charakterze rolnym, nie zaś o gospodarstwie rolnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy w kontekście ustalenia obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, istotne jest ustalenie momentu nabycia przez Zainteresowaną prawa do nieruchomości.

Z przestawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową działkę o powierzchni 3 560 m2 w 2008 r.

Wskazać należy, iż na gruncie analizowanej sprawy w przedmiocie określenia skutków podatkowanych sprzedaży nieruchomości zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl bowiem art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi – 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (ustęp 2 ww. art. 30e ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e wyżej cytowanej ustawy).

Jednakże, wskazać należy, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że dla zaistnienia zwolnienia w nim przewidzianego muszą zaistnieć łącznie dwie przesłanki. Pierwsza z nich ma charakter pozytywny i polega na sprzedaży całości lub części gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Druga zaś przesłanka ma charakter negatywny, a mianowicie nie może nastąpić utrata charakteru rolnego tych gruntów w związku z ich sprzedażą.

Rozpatrując pierwszą przesłankę o charakterze pozytywnym należy w pierwszej kolejności zdefiniować pojęcie „gospodarstwo rolne”. W celu wyjaśnienia tej kwestii ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nie posiadającej osobowości prawnej.

Uszczegóławiając jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.

Stosownie do § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy.

W tym miejscu należy zauważyć, iż zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, co oznacza, iż transakcja może obejmować wszystkie nieruchomości wchodzące w skład tego gospodarstwa, bądź niektóre z nich.

Z analizy stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem dokonanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży była działka wchodząca w skład gospodarstwa rolnego. Zainteresowana wskazała, iż zbyty grunt jest zakwalifikowany w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny, przy czym utracił on charakter gospodarstwa rolnego, gdyż nabywcy nie są rolnikami i nie posiadają gospodarstwa rolnego.

Zatem w analizowanej sprawie można uznać, iż spełniona została tzw. przesłanka pozytywna powołanego zwolnienia, bowiem sprzedaży będą podlegały nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego.

Natomiast odnosząc się do kwestii spełnienia drugiej z wymienionych przesłanek należy stwierdzić, że dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu lub leśnego decyduje cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy, co do przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Chodzi tu o faktyczną, a nie jedynie prawną utratę charakteru rolnego. Utrata charakteru rolnego lub leśnego następuje więc przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania, łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia, np. przeznaczenie gruntu rolnego pod działalność gospodarczą lub pod budownictwo. Utrata charakteru rolnego może wystąpić bezpośrednio po sprzedaży, ale może nastąpić dopiero w przyszłości, jednakże w momencie sprzedaży strony winny być świadome celu zakupu i przeznaczenia gruntów. Ponadto, dla oceny utraty charakteru rolnego lub leśnego gruntu, nie mają znaczenia okoliczności formalnoprawne związane z charakterem gruntu wskazanym w ewidencji gruntów i budynków.

Zaakcentować należy, iż również brak wiedzy o zamiarach nabywcy co do sposobu wykorzystania sprzedanego gruntu, wprost eliminuje możliwość zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli zatem Zainteresowanej nie są znane zamiary z jakimi nabywca gruntu dokonał jego zakupu nieuprawnionym jest twierdzenie, że przedmiotowy grunt w związku z jego sprzedażą nie utraci charakteru rolnego lub leśnego. Samo zaś sklasyfikowanie sprzedanego gruntu jako rolnego, co wynika z ewidencji gruntów i budynków, nie przesądza o możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w ww. przepisie, konieczne jest również bowiem zachowanie jego rolnego charakteru, przy czym chodzi tu o faktyczne, a nie jedynie prawne zachowanie tego charakteru. W konsekwencji sam fakt ujęcia gruntów w ww. ewidencji, w sytuacji gdy faktycznie grunt nie jest wykorzystywany na cele rolnicze lub leśne – nie przesądza o możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Podkreślić należy, iż zastosowanie zwolnienia z opodatkowania leży w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, iż spełnia przesłanki do zwolnienia.

Okoliczność, czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży utraciła charakter rolny może bowiem podlegać szczegółowej weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego.

Należy zauważyć, mając na uwadze treść przepisu art. 14b Ordynacji podatkowej, iż w przedmiotowej sprawie tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy w związku ze sprzedażą grunt utracił, czy też nie charakter rolny lub leśny.

Zgodnie z zasadą dochodzenia do prawdy materialnej wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest bowiem postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Stąd ustalenie prawdy obiektywnej (materialnej) nie jest tu możliwe w sposób ścisły, jak ma to miejsce na gruncie postępowania podatkowego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz cytowane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, iż z tytułu sprzedaży przedmiotowej działki Zainteresowanej nie przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano powyżej, brak jakiejkolwiek wiedzy zbywającego grunt rolny o zamiarach nabywcy co do sposobu wykorzystania tego gruntu, wprost eliminuje możliwość zastosowania przez zbywającego zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w ww. przepisie. Zaznaczyć bowiem należy, iż strony transakcji winny być świadome celu zakupu i przeznaczenia gruntu już w momencie jego sprzedaży.

Reasumując, wskazać należy, iż dochód uzyskany ze sprzedaży gruntu podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach wskazanych ww. art. 30e ustawy.

W konsekwencji udzielenia negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, bezprzedmiotowe stało się rozpatrywanie wniosku w odniesieniu do pozostałych pytań.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.