Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-299/16-1/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-03
Teza: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej usług dodatkowych towarzyszących usłudze telekomunikacyjnej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; towar; usługi; usługi-usługi elektroniczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 marca 2016r. (data wpływu 25 kwietnia 2016r.), uzupełnionym pismem z 22 czerwca 2016r. (data wpływu 28 czerwca 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej usług dodatkowych towarzyszących usłudze telekomunikacyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2016r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej usług dodatkowych towarzyszących usłudze telekomunikacyjnej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 czerwca 2016r. (data wpływu 28 czerwca 2016r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 14 czerwca 2016r. znak: IBPP2/4512-299/16/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Firma jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Świadczy usługi dostępu do Internetu, usługę telefonii oraz dodatkowe usługi z tym związane, zarówno dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jak i dla przedsiębiorców. Sprzedaż usług dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ewidencjonowana jest za pomocą faktur VAT.

W przypadku osób fizycznych: przy usługach dostępu do Internetu i usługach telefonii wystawiana jest faktura VAT, (na podstawie indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach), a w przypadku pozostałych usług tj. aktywacja usługi dostępu do Internetu, usługa dzierżawy sprzętu, usługi serwisowe, sprzedaż edwidencjonowana jest za pomocą zarówno faktur VAT jak i paragonów fiskalnych.

W piśmie uzupełniającym z 22 czerwca 2016 r. Wnioskodawca doprecyzował opis zaistniałego stanu faktycznego i wyjaśnił, że:

1.  Obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przekroczył 20.000 zł w poprzednim roku podatkowym.
2.  Usługi wymienione w pytaniu tj. aktywacja usług telekomunikacyjnych, usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych, usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych spełniają definicję usług telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 2 pkt 25a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.). Wymienione usługi umożliwiają klientom dostęp do ogólnoświatowych sieci informacyjnych i są ściśle związane z usługą dostępu do Internetu.
3.  Firma świadcząc usługi telekomunikacyjne zawiera umowy z klientami, w których przewiduje realizację kilku odrębnych świadczeń tj. usługę telekomunikacyjną, aktywację usługi telekomunikacyjnej oraz usługę dzierżawy urządzenia do odbioru łączy telekomunikacyjnych. Wymienione usługi są powiązane z usługą dostępu do Internetu.
4.  Usługi telekomunikacyjne świadczone przez Firmę nie mogą być nabyte bez aktywacji usług telekomunikacyjnych. Usługi serwisowania łączy telekomunikacyjnych świadczone są po nabyciu usług telekomunikacyjnych, w przypadku awarii łącza w celu przywrócenia świadczenia usługi telekomunikacyjnej.
5.  Główną usługą świadczoną przez Firmę jest usługa dostępu do Internetu, pozostałe usługi tj. aktywacja usług telekomunikacyjnych, usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych, usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych mają charakter dodatkowy, ale współistnieją z usługą główną i wpływają na jej świadczenie.
6.  Aktywacja usług telekomunikacyjnych, usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych oraz usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych traktowane są jako odrębne świadczenia od usług telekomunikacyjnych. Cena w/w usług jest kalkulowana odrębnie od usługi telekomunikacyjnej.
7.  Usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych jest wykonywana tylko i wyłącznie dla klienta u którego świadczona jest usługa telekomunikacyjna.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jako podatnik świadczący usługi telekomunikacyjne (Internet, telefon, telewizja) Wnioskodawca mógłby korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas fiskalnych w przypadku świadczenia usług dodatkowych tj.:

*   aktywacja usług telekomunikacyjnych
*   usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych
*   usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wg interpretacji Wnioskodawcy usługi wymienione powyżej są usługami zawartymi w art. 2 pkt 25a ustawy z dnia 11.03.2014 o podatku od towarów i usług tj. „usługi dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów”, w związku z tym nie ma on obowiązku ewidencjonowania ich przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy towarów lub wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Ponadto, stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani – dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury VAT z każdej sprzedaży oraz wydawać oryginał wydrukowanego dokumentu nabywcy, przy czym wskazać należy, że ewidencjonowaniu za pomocą kasy rejestrującej podlega wyłącznie obrót należny od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określone zostało w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r. poz. 1544 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

W części I załącznika w poz. 22 wymieniono, bez względu na symbol PKWiU, usługi telekomunikacyjne, o których mowa w art. 2 pkt 25a ustawy o VAT.

Zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Natomiast na podstawie § 4 pkt 1 lit. i) tego rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90).

Zgodnie z art. 2 pkt 25a ustawy o VAT przez usługi telekomunikacyjne - rozumie się usługi dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem 282/2011".

Zgodnie z art. 6a ww. rozporządzenia 282/2011, usługi telekomunikacyjne w rozumieniu art. 24 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE obejmują w szczególności następujące usługi:

1.  usługi telefonii stacjonarnej i komórkowej służące do przesyłania i przełączania komunikacji głosowej, danych i obrazu, łącznie z usługami telefonicznymi obejmującymi element obrazu, nazywane inaczej usługami wideotelefonicznymi;
2.  usługi telefoniczne świadczone przez internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP);
3.  poczta głosowa, oczekiwanie na połączenie, przekazywanie połączenia, identyfikacja dzwoniącego, telekonferencja i inne usługi obsługiwania połączeń;
4.  usługi przywoływania;
5.  usługi »audiotekst«;
6.  faks, telegraf i teleks;
7.  dostęp do internetu i stron World Wide Web;
8.  prywatne połączenia sieciowe oddające łącza telekomunikacyjne do wyłącznego użytku usługobiorcy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi dostępu do Internetu, usługę telefonii oraz dodatkowe usługi z tym związane, zarówno dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jak i dla przedsiębiorców. Sprzedaż usług dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ewidencjonowana jest za pomocą faktur VAT. W przypadku osób fizycznych: przy usługach dostępu do Internetu i usługach telefonii wystawiana jest faktura VAT, a w przypadku pozostałych usług tj. aktywacja usługi dostępu do Internetu, usługa dzierżawy sprzętu, usługi serwisowe, sprzedaż edwidencjonowana jest za pomocą zarówno faktur VAT jak i paragonów fiskalnych. Usługi wymienione w pytaniu tj. aktywacja usług telekomunikacyjnych, usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych, usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych spełniają definicję usług telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 2 pkt 25a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wymienione usługi umożliwiają klientom dostęp do ogólnoświatowych sieci informacyjnych i są ściśle związane z usługą dostępu do Internetu.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia czy może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas fiskalnych w przypadku świadczenia wskazanych we wniosku usług dodatkowych tj.:

*   aktywacja usług telekomunikacyjnych
*   usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych
*   usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych.

Zaznaczyć należy, że wskazany przepis art. 2 pkt 25a ustawy o VAT zawiera definicję usług telekomunikacyjnych w rozumieniu tej ustawy, że przez usługi telekomunikacyjne rozumie się usługi transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem 282/2011".

Zatem z literalnego brzmienia powołanego wyżej przepisu, wynika, że będące przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi dodatkowe tj. aktywacja usług telekomunikacyjnych, usługa serwisowa łączy telekomunikacyjnych oraz usługa dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnej, nie zostały wymienione w tym przepisie jako usługi telekomunikacyjne.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku należy zauważyć, że skoro świadczone przez Wnioskodawcę usługi aktywacji usług telekomunikacyjnych, usługi dzierżawy urządzeń do odbioru łączy telekomunikacyjnych oraz usługi serwisowania łączy telekomunikacyjnych nie są usługami telekomunikacyjnymi w rozumieniu art. 2 pkt 25a ustawy o VAT, to nie mogą one korzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w związku z poz. 22 załącznika do tego rozporządzenia.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zauważyć przy tym należy, że interpretacja indywidualna wydawana jest w oparciu o konkretny przedstawiony we wniosku stan faktyczny i wiąże Organ uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie przedstawionym we wniosku. Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.