Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.630.2024.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: 1. Ustalenie, czy zapłata przez Wnioskodawcę należności z tytułu Balancing Fee i Electronics Collaboration Agreement będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów i w konsekwencji czy na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku z tego tytułu. 2. Certyfikaty rezydencji uzyskane przez Spółkę będą spełniały kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce rezydencji podatkowej dla zastosowania stawki podatku wynikającej z postanowień UPO. 3. Jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT w roku podatkowym przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, to Spółka będzie zobowiązana pobrać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat ponad kwotę 2 000 000 zł.
Słowa kluczowe: Luksemburg; należność-należności licencyjne; obowiązek-obowiązek płatnika; oprogramowanie; pobór-pobór podatku u źródła; rezydencja-certyfikat rezydencji; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki 20% lub 10% od niektórych przychodów osiąganych przez podatników objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym-Rodzaje świadczeń i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła-Należności licencyjne; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Certyfikat rezydencji podatkowej; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem poboru podatku przez płatnika; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Pobór podatku od należności w wysokości 2 000 000 zł i wyższej-Zasady poboru podatku od należności w wysokości 2 000 000 zł i wyższej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1i; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 2e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z
    tego samego dnia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych (dalej: „CIT”) od całości osiąganych dochodów.
    Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej A. (dalej: „Grupa”).
    Działalność Spółki obejmuje produkcję i sprzedaż (...).
    Spółka została utworzona w 2022 r., przy czym działalność operacyjną rozpoczęła po
    przejęciu części majątku innej spółki (ABC Sp. z o.o.; dalej: „Spółka dzielona”) na skutek
    podziału tej spółki przez wydzielenie (dalej: „Podział”), co nastąpiło z dniem 29 czerwca
    2023 r., kiedy to sąd rejestrowy dokonał konstytutywnego wpisu podziału do Krajowego
    Rejestru Sądowego.
    Podział stanowił element szerszej reorganizacji, w ramach której nastąpiło wyodrębnienie
    z Grupy podmiotów skupionych w ramach grupy B. Przed reorganizacją, zgodnie z polityką
    biznesową Grupy, funkcje strategiczne i sprzedażowe w ramach części Grupy były
    scentralizowane i zarządzane przez X (wcześniej jako (...) obecnie XYZ; dalej: „XYZ”). XYZ
    jest spółką z siedzibą w Luksemburgu, posiadającą rezydencję podatkową w tym kraju.
    Na podstawie umowy operacyjnej (dalej: „Umowa operacyjna”) zawartej pomiędzy XYZ a
    Spółką dzieloną (wówczas pod nazwą AB Sp. z o.o.), podmioty te dokonały podziału
    obowiązków w związku z działalnością produkcyjną. W ramach tego podziału XYZ ponosiła
    odpowiedzialność i istotne ryzyka związane z kluczowymi funkcjami biznesowymi, takimi
    jak:
      - działania badawczo-rozwojowe, w tym określenie strategii B+R oraz rodzaju działań,
        które będzie podejmować Spółka dzielona;
      - koordynacja zaopatrzenia w surowce i usługi oraz ustalanie ogólnej wizji, planów
        biznesowych i strategii w odniesieniu do łańcucha dostaw, w tym docelowych
        poziomów zapasów;
      - koordynacja i planowanie działalności produkcyjnej w ramach Grupy, w tym
        podejmowanie decyzji dotyczących wielkości produkcji, ogólnego stopnia integracji
        pionowej i decyzji dotyczących outsourcingu;
      - działania związane z zapewnieniem jakości, takie jak projektowanie i rozwój
        systemów jakości, testowanie i usprawnianie procesów;
      - koordynacja procesu sprzedaży, w tym ofert cenowych;
      - inicjatywy komunikacyjne, w tym zarządzanie relacjami z administracją publiczną,
        relacje z mediami oraz organizowanie targów i wydarzeń;
      - przyznanie Spółce dzielonej niewyłącznego, nieprzenoszalnego, niepodzielnego i
        wolnego od opłat licencyjnych (royalt-free) prawa do korzystania z własności
        intelektualnej w zakresie niezbędnym do wykonywania przez Spółkę Umowy
        operacyjnej. Własność intelektualna w rozumieniu Umowy operacyjnej obejmowała
        wszelką własność intelektualną odnoszącą się do produktów Spółki dzielonej, która
        była własnością XYZ lub była przez nią licencjonowana, w tym obejmującą znaki
        towarowe, nazwy handlowe, nazwy domen, patenty, prawa autorskie, projekty,
        know-how, tajemnicę handlową, oprogramowanie komputerowe, oprogramowanie
        układowe, instrukcje i inne zastrzeżone informacje oraz materiały w jakiejkolwiek
        formie oraz wszelkie wnioski i rejestracje w tym zakresie. Spółka dzielona nie była
        uprawniona do udzielania dalszych licencji, z wyjątkiem dorozumianych licencji
        udzielanych nabywcom produktów Spółki, pozwalających na korzystanie z tych
        produktów.
    Jednocześnie, główne funkcje Spółki dzielonej polegały na:
      - bieżącym zarządzaniu i realizacji działań związanych z produkcją i inżynierią produkcji;
      - pakowaniu, przechowywaniu i magazynowaniem surowców i gotowych produktów;
      - wysyłce produktów zgodnie z ustalonymi harmonogramami;
      - fakturowaniu klientów i zbieraniu od nich płatności.

    Zatem działalność produkcyjna i sprzedażowa Spółki dzielonej była wykonywana na
    podstawie strategicznych decyzji biznesowych podejmowanych przez XYZ oraz w oparciu
    o działania podejmowane przez XYZ na podstawie Umowy operacyjnej.
    Strony Umowy operacyjnej identyfikowały poziom dochodowości na poziomie rynkowym
    dla Spółki dzielonej, uwzględniając jej profil funkcjonalny. Założono przy tym, że w
    przypadku, w którym rzeczywisty poziom dochodowości generowany przez Spółkę
    dzieloną będzie odbiegał od poziomu dochodowości ustalonego zgodnie z zasadami cen
    transferowych, strony były zobowiązane do dokonania dodatkowej płatności w celu
    wyrównania dochodowości Spółki dzielonej do poziomu rynkowego (dalej: „Balancing
    Fee”).
    Strony ustaliły, iż:
      - w przypadku, w którym zysk Spółki dzielonej osiągnięty w danym okresie będzie
        wyższy od poziomu rynkowego (ustalonego z uwzględnieniem jego profilu
        funkcjonalnego) - zysk Spółki dzielonej będzie korygowany do ustalonego umownie
        poziomu, zgodnego z zasadą ceny rynkowej, poprzez wypłatę na rzecz XYZ
        Balancing Fee;
      - w przypadku, w którym zysk Spółki dzielonej osiągnięty w określonym okresie będzie
        niższy niż poziom rynkowy (ustalony z uwzględnieniem jego profilu funkcjonalnego)
        - zysk Spółki dzielonej będzie korygowany do ustalonego umownie poziomu,
        zgodnego z zasadą ceny rynkowej, poprzez wypłatę na rzecz Spółki dzielonej przez
        XYZ Balancing Fee;
      - w sytuacji, w której zysk Spółki dzielonej osiągnięty w danym okresie będzie zgodny z
        poziomem rynkowym (ustalonym z uwzględnieniem jego profilu funkcjonalnego) -
        żadna płatność związana z Balancing Fee nie będzie dokonywana.
    Zysk jest w tym przypadku rozumiany jako różnica pomiędzy:
      (i) łączną ceną sprzedaży produktów przez Spółkę dzieloną w danym kwartale,
        skorygowaną o różnicę kursowe -
      (ii) kosztami produkcji, obejmującymi koszt zakupu materiałów do produkcji oraz inne
        koszty produkcji
    - powiększona o marżę ustaloną na warunkach rynkowych.
    Płatność Balancing Fee odnosi się do ogólnego wyniku Spółki dzielonej w danym okresie.
    Dokonanie płatności Balancing Fee w danym okresie nie odnosi się do żadnych
    konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na ostateczny
    poziom dochodowości Spółki dzielonej z działalności produkcyjnej w danym okresie. W
    konsekwencji powyżej opisanego modelu biznesowego, XYZ zagwarantowała Spółce
    dzielonej dochodowość wyznaczoną zgodnie z zasadą ceny rynkowej, która jest
    adekwatna do jej profilu operacyjnego.
    Zgodnie z Umową operacyjną, płatności z tytułu Balancing Fee, o ile były należne, miały
    być dokonywane kwartalnie, na podstawie wyników osiągniętych przez Spółkę dzieloną.
    Na skutek Podziału strony zaprzestały wykonywania Umowy operacyjnej, przy czym
    zobowiązania Spółki dzielonej związane z jej wykonaniem w zakresie rozliczenia Balancing
    Fee przeszły na Spółkę, gdyż zostały przypisane do działalności, która została wydzielona
    ze Spółki dzielonej w ramach Podziału.
    Ponadto, już po Podziale, na poziomie Grupy zawarta została umowa o współpracy w
    zakresie elektroniki (dalej: „Electronics Collaboration Agreement”), na podstawie której
    XYZ dostarcza Spółce oprogramowanie wykorzystywane przez Spółkę w zakresie
    niezbędnym do opracowania i wyprodukowania istniejących i nowych modułów (...), które
    Spółka dostarcza do swoich klientów (dalej: „Moduł”).
    Moduł steruje pracą jednostki napędowej, dobierając jej parametry, np. zależnie od
    obciążenia czy temperatury. Moduły te mają wbudowaną pamięć wewnętrzną, procesor i
    oprogramowanie niezbędne do ich prawidłowego działania. XYZ natomiast w ramach

    swojej działalności wytwarza oprogramowanie, niezbędne do działania Modułów. Spółka
    wgrywa oprogramowanie do Modułów, które sprzedaje do klientów końcowych.
    Oprogramowanie dostarczane przez XYZ jest instalowane przez Spółkę bezpośrednio w
    Module.
    Zgodnie z treścią Electronics Collaboration Agreement, XYZ udziela Spółce niewyłącznej,
    niezbywalnej, wolnej od należności licencyjnych (royalty-free), w pełni opłaconej (fully pai
    dup) licencji, z prawem do udzielania sublicencji. Licencja jest udzielana w zakresie
    niezbędnym do rozwoju i produkcji Modułów lub do zainstalowania oprogramowania w
    Modułach i ich sprzedaży do klientów. Prawo do udzielenia sublicencji jest dopuszczalne
    tylko dla potrzeb związanych z produkcją, dostawą i dystrybucją Modułów oraz
    dodatkowo w ramach dostarczania innych produktów do klientów.
    W Electronics Collaboration Agreement ustalono, iż wynagrodzenie od Spółki dla XYZ jest
    należne z tytułu wykorzystania oprogramowania do sprzedaży Modułów na rzecz klientów
    końcowych.
    Spółka jest zobowiązana do zapłaty zryczałtowanej kwoty za każdy sprzedany Moduł
    zawierający oprogramowanie dostarczone przez XYZ. Jednocześnie w Electronics
    Collaboration Agreement przewidziano mechanizm, zgodnie z którym Spółka dokona
    zapłaty określonej minimalnej kwoty w sytuacji, w której określony liczbowo próg
    sprzedaży nie zostanie osiągnięty.
    XYZ wystawiła na Spółkę dwie faktury obejmujące:
      - rozliczenie Balancing Fee za okres, w którym XYZ i Spółka były podmiotami
        powiązanymi;
      - rozliczenie wynagrodzenia należnego XYZ na podstawie Electronics Collaboration
        Agreement za rok 2023.
    Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka nie dokonała
    zapłaty kwot wynikających z ww. faktur. Spółka planuje wykonać płatność nie później niż z
    upływem roku od dnia wydania drugiego spośród niżej wymienionych certyfikatów
    rezydencji, tj. 13 września 2025 r. Spółka wystąpiła do XYZ o przesłanie certyfikatu
    rezydencji podatkowej. W odpowiedzi XYZ przedstawiła dwa certyfikaty rezydencji
    wystawione przez luksemburskie władze podatkowe:
      1. certyfikat rezydencji z 29 sierpnia 2024 r. potwierdzający, że za rok podatkowy 2023
        XYZ jest rezydentem Luksemburga oraz podlega opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od osób prawnych bez możliwości wyłączenia lub zwolnienia;
      2. certyfikat rezydencji z 13 września 2024 r., potwierdzający, że XYZ jest rezydentem
        Luksemburga oraz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
        prawnych bez możliwości wyłączenia lub zwolnienia – od dnia utworzenia do dnia
        wydania certyfikatu rezydencji.
    Certyfikaty rezydencji nie zawierają odwołania do Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz.U. 1996 nr
    110 poz. 527 z późn. zm.; dalej: „UPO”).
    W związku z szeregiem zmian właścicielskich i organizacyjnych w ramach Grupy, Spółka
    oraz XYZ na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie są już
    podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej:
    „ustawa o CIT”).
    Pytania
      1. Czy zapłata przez Wnioskodawcę na rzecz XYZ należności z tytułu Balancing Fee
        będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem

        dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów (tzw. podatek u
        źródła) i w konsekwencji czy na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku z
        tego tytułu?
      2. Czy zapłata przez Spółkę wynagrodzenia wypłacanego na rzecz XYZ na podstawie
        Electronics Collaboration Agreement będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu
        zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez
        nierezydentów (tzw. podatek u źródła) i w konsekwencji czy na Spółce będą ciążyć
        obowiązki płatnika podatku z tego tytułu?
      3. W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 lub pytanie nr 2, tj.
        w razie przyjęcia, że zapłata przez Spółkę na rzecz XYZ należności z tytułu Balancing
        Fee lub na podstawie Electronics Collaboration Agreement będzie podlegała w
        Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów
        osiąganych przez nierezydentów, czy certyfikaty rezydencji XYZ uzyskane przez
        Spółkę będą spełniały kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce
        rezydencji podatkowej XYZ dla zastosowania stawki podatku wynikającej z
        postanowień UPO?
      4. W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 lub pytanie nr 2, tj.
        w razie przyjęcia, że zapłata przez Spółkę na rzecz XYZ należności z tytułu Balancing
        Fee lub na podstawie Electronics Collaboration Agreement będzie podlegała w
        Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów
        osiąganych przez nierezydentów, jeżeli na dzień zapłaty przez Spółkę
        wynagrodzenia na rzecz XYZ na podstawie Umowy operacyjnej oraz na podstawie
        Electronics Collaboration Agreement Spółka i XYZ nie będą podmiotami
        powiązanymi i jednocześnie łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art.
        21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz XYZ w roku podatkowym
        przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, to Spółka będzie zobowiązana pobrać w dniu
        dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat ponad kwotę
        2 000 000 zł bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o
        unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub
        stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, zapłata przez Wnioskodawcę na rzecz XYZ należności z tytułu
    Balancing Fee nie będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów (tzw. podatek u źródła) i
    w konsekwencji na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku z tego tytułu.
    UZASADNIENIE STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA 1
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak stanowi art.
    3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych
    do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych przez osoby fizyczne, osoby prawne albo
    jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce
    zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
    miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

    Co istotne, na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody), o których
    mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu przychodów uzyskanych
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2
    ustawy o CIT:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
      znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
      należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
      użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze
      zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
      how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
      żeglugi powietrznej
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Katalog płatności (dochodów/przychodów) uregulowany w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT
    podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym jest ograniczony
    wyłącznie do tytułów wskazanych w nim wprost. Oznacza to, że aby dana płatność
    podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce, to płatność
    ta powinna wynikać ze świadczeń, które są takiej samej natury jak te świadczenia, które
    zostały wymienione w cytowanym przepisie. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że w
    danym stanie faktycznym ma miejsce świadczenie mieszczące się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na gruncie
    ustawy o CIT ma więc:
      1) fakt istnienia zidentyfikowanego świadczenia realizowanego przez nierezydenta na
        terytorium Polski wraz ze wskazaniem świadczeń i odbiorcy i świadczeniodawcy w
        odniesieniu do tego świadczenia, jak i
      2) charakter rzeczywiście wykonywanych działań (zobowiązań) świadczeniodawcy,
        który musi być tożsamy ze świadczeniami wskazanymi w treści art. 21 ust. 1 ustawy
        o CIT.
    Natomiast, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od dochodów
    (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się
    w wysokości 19% uzyskanego przychodu.
    Zgodnie z art. 21 ust. 2 oraz 22a ustawy o CIT, zasady opodatkowania zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym, wynikające z ustawy o CIT, ulegać mogą modyfikacji (tj.
    wyłączeniu albo ograniczeniu prawa Polski do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym danej płatności uzyskiwanej przez nierezydenta) w świetle postanowień

    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Niemniej dopiero zidentyfikowanie na gruncie ustawy o CIT, że przychód podlega
    opodatkowaniu na terytorium Polski (tj. fakt zidentyfikowania płatności, która odpowiada
    charakterystyce wskazanej w art. 21 ust. 1 lub w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT) jest podstawą
    do stosowania ewentualnych ulg lub wyłączeń na gruncie wspomnianych umów o
    unikaniu opodatkowania.
    W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
    Tym samym płatności realizowane przez polskie podmioty na rzecz nierezydentów, a
    niemieszczące się w treści art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, nie podlegają
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Balancing Fee należne od Spółki na rzecz XYZ nie stanowi
    przychodów z tytułu jakiejkolwiek z ww. czynności opodatkowanych zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym w Polsce. Dlatego też wypłata ww. kwot nie będzie powodować
    po stronie Spółki jako płatnika obowiązku poboru podatku u źródła na gruncie ustawy o
    CIT.
    Celem dokonywania płatności z tytułu Balancing Fee jest zapewnienie rynkowego poziomu
    wynagrodzenia za realizowane przez Spółkę dzieloną funkcje, zgodnie z profilem
    funkcjonalnym. Możliwe było bowiem wystąpienie sytuacji, w której rzeczywisty poziom
    dochodowości Spółki dzielonej z tytułu działalności produkcyjnej objętej Umową
    operacyjną w trakcie określonego okresu różnił się od zakładanego, rynkowego poziomu,
    z uwagi przykładowo na wystąpienie (niezależnych od stron) czynników takich, jak
    chociażby zmiany w zamówieniach dokonywanych przez klientów, czy też zmiany w
    cenach materiałów używanych do produkcji przez Spółkę dzieloną.
    W związku z powyższym mogła wystąpić sytuacja (i w stanie faktycznym (winno być:
    zdarzeniu przyszłym – przyp. Organu) przedstawionym we wniosku wystąpiła), w której
    konieczne będzie dokonanie płatności Balancing Fee w celu odpowiedniego wyrównania
    dochodowości Wnioskodawcy. Obowiązek taki, określony w Umowie operacyjnej, stanowi
    konsekwencję obowiązywania przepisów o cenach transferowych, które miały
    zastosowanie do transakcji pomiędzy Spółką a XYZ w okresie, w którym podmioty te były
    powiązane. Co prawda obecnie Spółka i XYZ nie są już podmiotami powiązanymi, jednak
    do chwili obecnej nie nastąpiło jeszcze rozliczenie Balancing Fee za okres, gdy Spółka
    dzielona i XYZ były powiązane i tym samym w odniesieniu do transakcji pomiędzy nimi
    należało stosować przepisy o cenach transferowych. Jednocześnie obowiązek zapłaty z
    tego tytułu przeszedł na Spółkę w związku z Podziałem.
    Rozliczenie Balancing Fee służyć miało korekcie rentowności, niezależnie od tego, czy
    prowadziłoby ono do zwiększenia, czy zmniejszenia dochodowości Spółki dzielonej w
    danym okresie. Rozliczenie Balancing Fee nie jest powiązane bezpośrednio z jakąkolwiek
    konkretną i wzajemną (ekwiwalentną) transakcją zakupową lub sprzedażową dotyczącą
    towarów bądź usług, dokonywaną przez Spółkę dzieloną. W szczególności nie odnosiło się
    do jakichkolwiek faktur, poszczególnych pozycji tych faktur lub pierwotnie stosowanych
    cen. Ponadto rozliczenie Balancing Fee nie wynika z błędu w ustaleniach dotyczących
    rozliczeń pomiędzy stronami.
    Balancing Fee stanowi więc narzędzie pozwalające na właściwą alokację zysków w grupie
    kapitałowej, biorąc pod uwagę funkcje pełnione przez poszczególne spółki z Grupy, jak i
    ponoszone przez nie ryzyka. Już sam ten fakt, że opłata z tytułu Balancing Fee
    dokonywana jest celem zapewnienia rynkowego charakteru rozliczeń pomiędzy

    podmiotami powiązanymi wskazuje, że nie można tutaj mówić o żadnym z tytułów
    wskazanych w art. 21 i art. 22 ustawy o CIT, a tym samym, Spółka nie będzie zobowiązana
    do pełnienia roli płatnika w odniesieniu do płatności dokonywanych w ramach Balancing
    Fee.
    Balancing Fee nie może być również utożsamiane z należnościami licencyjnymi oraz
    wynagrodzeniem za świadczenie usług. Płatność ta jest związana przede wszystkim z
    zakresem pełnionych funkcji i ponoszonych ryzyk i nie jest wynikiem konkretnych działań
    Wnioskodawcy ani XYZ. Kwota wynikająca z Balancing Fee nie jest wypłacana pod
    warunkiem określonego zachowania bądź zaniechania wymaganego od drugiej strony.
    W przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym – przyp. Organu)
    brak pewności co do konieczności i kierunku płatności Balancing Fee na moment zawarcia
    umowy i jej wykonywania (aż do zakończenia okresu, za który Balancing Fee jest
    rozliczane) powoduje, że rozliczenia płatności nie da się przypisać w sposób wyraźny i
    bezpośredni do żadnej skonkretyzowanej należności związanej ze świadczeniem, np.
    należności licencyjnej czy wynagrodzeniem za nabyte usługi – w przypadku bowiem takich
    należności konieczne jest zidentyfikowanie przedmiotu świadczenia oraz
    świadczeniodawcy i świadczeniobiorcy.
    W przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym – przyp. Organu)
    nie są spełnione podstawowe warunki pozwalające na stwierdzenie, że ma miejsce
    świadczenie mieszczące się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym, na gruncie ustawy o CIT. Nie jest bowiem
    możliwe zidentyfikowanie konkretnego świadczenia realizowanego przez nierezydenta na
    rzecz polskiego podmiotu (ewentualnego płatnika zryczałtowanego podatku
    dochodowego), jak również wskazanie, który z podmiotów miałby być w tej relacji
    odpowiednio świadczeniobiorcą albo świadczeniodawcą (nie można z góry przewidzieć,
    który podmiot będzie zobowiązany do świadczenia i czy w ogóle taki obowiązek wystąpi).
    Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza także szereg interpretacji
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których przedstawione
    zostało analogiczne stanowisko w zakresie charakteru opłaty pełniącej funkcje analogiczne
    do Balancing Fee na gruncie podatku u źródła, w tym:
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 lutego 2024
        r., nr 0114-KDIP2-1.4010.677.2023.2.KW;
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 czerwca 2023
        r., nr 0111-KDIB1-2.4010.169.2023.1.AW;
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia
        2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.27.2022.4.SG.
    Z kolei na gruncie UPO przychód XYZ z tytułu Balancing Fee będzie stanowił zyski
    przedsiębiorstw, które zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO podlegają opodatkowaniu w państwie
    siedziby podatnika, tj. w tym przypadku w Luksemburgu.
    Dlatego też nie można uznać, że ewentualne płatności z tytułu Balancing Fee będą
    stanowić przychody podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym na gruncie ustawy o CIT. Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    nie będzie on obowiązany do poboru podatku u źródła od płatności dokonywanych z
    tytułu Balancing Fee.
    STANOWISKO W ZAKRESIE PYTANIA 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, zapłata przez Spółkę wynagrodzenia wypłacanego na rzecz XYZ
    na podstawie Electronics Collaboration Agreement nie będzie podlegała w Polsce
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów osiąganych
    przez nierezydentów (tzw. podatek u źródła) i w konsekwencji na Spółce nie będą ciążyć
    obowiązki płatnika podatku z tego tytułu.
    UZASADNIENIE STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA 2

    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania oznaczonego we wniosku numerem 1, zgodnie z
    art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które
    osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wskazuje art. 3 ust. 5 tej ustawy, za
    dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w
    art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1.
    Katalog płatności, które podlegają obowiązkowi poboru podatku przez płatnika na gruncie
    przepisów podatku u źródła (tj. zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT) obejmuje m.in.
    należności licencyjne, do których zalicza się należności z praw autorskich lub pokrewnych,
    z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych oraz know-how. Zastosowanie
    stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem
    udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika
    certyfikatem rezydencji. Ponadto przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku
    innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, zwolnienia lub
    warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności. Kwestia warunku dotyczącego należytej staranności nie stanowi jednak
    przedmiotu wniosku.
    Biorąc pod uwagę charakter oprogramowania, które XYZ dostarcza Spółce na podstawie
    Electronics Collaboration Agreement, należy rozważyć możliwość uznania wynagrodzenia
    wypłacanego na rzecz XYZ za przychód z praw autorskich do oprogramowania.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    utworem jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony
    w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Jak
    stanowi art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, za przedmiot prawa autorskiego uznaje się w
    szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    Oznacza to, że programy komputerowe są samodzielnym przedmiotem ochrony praw
    autorskich. W myśl art. 74 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim, programy komputerowe
    podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią
    inaczej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim, licencją jest umowa uprawniająca do
    korzystania z utworu na określonych polach eksploatacyjnych. Celem licencji jest
    upoważnienie do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z
    określeniem zakresu, miejsca i czasu tego użytku - bez przeniesienia praw autorskich.
    Stosownie do treści art. 74 ust. 4 Ustawy o prawie autorskim, autorskie prawa majątkowe
    do programu komputerowego obejmują prawo do:
      - trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
        części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
        wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
        programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
        wymagają zgody uprawnionego;
      - tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
        programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
      - rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
        kopii.
    Zatem w świetle wskazanych przepisów Ustawy o prawie autorskim oraz ustawy o CIT,
    przychodami z praw autorskich w przypadku programów komputerowych będą co do
    zasady przychody z udzielenia licencji, tj. udzielenia praw do korzystania z programu

    komputerowego, tj. m.in. praw do zwielokrotniania oprogramowania, jego modyfikacji,
    rozpowszechniania rozumianego jako użyczenie, czy najem programu.
    Fakt nabycia oprogramowania od XYZ jest ściśle związany z koniecznością jego instalacji w
    Module. Spółka nie nabywa zatem żadnych praw do oprogramowania od XYZ dla swojego
    użytku, a jedynie pośredniczy w ich sprzedaży jako dystrybutor, przy czym licencja
    obejmuje również rozwijanie Modułów. Spółka nie dokonuje instalacji oprogramowania na
    swoim sprzęcie komputerowym ani nie wykorzystuje go w procesie produkcji – z
    oprogramowania korzysta klient będący nabywcą Modułu produkowanego przez Spółkę.
    Zatem w tym przypadku nie można mówić o przychodach z praw autorskich do
    programów komputerowych, które podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na
    podstawie ustawy o CIT.
    Dodatkowo, w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku, z uwagi na fakt, że
    wynagrodzenie jest wypłacane na rzecz XYZ, będącej luksemburskim rezydentem
    podatkowym, można odwołać się do postanowień UPO.
    W świetle art. 12 ust. 1 oraz ust. 2 UPO, należności licencyjne, powstające w Umawiającym
    się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże
    takie należności licencyjne mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się
    Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel
    należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to
    podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty należności
    licencyjnych brutto.
    W świetle art. 12 ust. 3 UPO określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym
    artykule, oznacza wszelkiego rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub
    prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego
    lub naukowego, włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji,
    każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub
    procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi
    doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    Kwalifikacja opłat za zakup oprogramowania jest uzależniona od istoty praw, jakie nabywa
    odbiorca w ramach konkretnej umowy z dostawcą dotyczącej użytkowania i korzystania z
    programu. W praktyce nie każde wynagrodzenie wypłacane zagranicznemu dostawcy w
    związku z zakupem licencji do oprogramowania będzie generowało obowiązek poboru
    podatku u źródła.
    Jak stanowi art. 12 Konwencji Modelowej OECD dot. należności licencyjnych,
    „porozumienia między właścicielem praw autorskich do programu a pośrednikiem
    zobowiązanym do dystrybucji często przewidują, że dystrybutor ma prawo do
    rozprowadzania kopii oprogramowań bez prawa kopiowania ich. W ramach transakcji
    tego typu prawa nabyte w odniesieniu do praw autorskich ograniczają się jedynie do praw
    niezbędnych dla pośrednika handlowego umożliwiających mu dystrybucję kopii
    programów. W takiej transakcji dystrybutorzy płacą tylko za nabycie kopii oprogramowań,
    a nie za korzystanie z jakiegokolwiek prawa do korzystania z praw autorskich do
    oprogramowań. Dlatego w ramach transakcji, w trakcie której dystrybutor dokonuje
    zapłaty za nabycie i dystrybucję kopii oprogramowania (bez nabycia prawa do kopiowania
    tego oprogramowania), prawa dotyczące działań podejmowanych dla celów dystrybucji
    oprogramowań nie powinny być brane pod uwagę przy analizowaniu charakteru
    transakcji na potrzeby podatkowe. Wypłaty tego rodzaju powinny być traktowane jako
    zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 i to niezależnie od faktu, czy rozprowadzane
    kopie dostarczane są na nośniku materialnym lub drogą elektroniczną (ponieważ
    dystrybutor nie ma prawa powielania oprogramowań), lub niezależnie od faktu, że
    oprogramowanie jest przedmiotem nieznacznych modyfikacji w celu ułatwienia jego
    zainstalowania”.

    Spółce została udzielona nieodpłatna licencja na oprogramowanie dodawane do
    wytwarzanych Modułów. Biorąc pod uwagę charakter oprogramowania, Spółka pełni
    funkcję pośrednika w procesie jego sprzedaży i nie udziela na rzecz swoich klientów
    licencji ani nie przenosi autorskich praw majątkowych (z wyjątkiem, gdy ma to związek z
    dostarczanymi przez spółkę produktami, w tym Modułami). Spółka wypłaca XYZ
    wynagrodzenie, które stanowi część wynagrodzenia otrzymywanego za sprzedany
    końcowy produkt i jest ustalane jako iloczyn wskazanej ceny za sprzedane Moduły oraz
    liczby sprzedanych sztuk Modułów. Jeżeli Spółka nie osiągnie zakładanego poziomu
    sprzedaży, jest zobowiązana do wypłaty XYZ wynagrodzenia ryczałtowego.
    Pomimo przyznania Spółce umownego prawa do sublicencjonowania oprogramowania,
    sposób wykorzystywania oprogramowania (tj. „dodawanie” go do sprzedawanego na rzecz
    końcowego odbiorcy Modułów) prowadzi do wniosku, że Spółka działa wyłącznie jako
    pośrednik w jego dystrybucji. Spółka w istocie nie korzysta z praw autorskich do
    oprogramowania poza zakresem niezbędnym dla wykonania gotowych Modułów oraz
    przekazania ich klientom. Nie sposób więc uznać, że wypłacane wynagrodzenie na rzecz
    XYZ stanowi należności licencyjne w rozumieniu artykułu 12 Konwencji Modelowej OECD.
    W efekcie, wynagrodzenie wypłacane na rzecz XYZ przez Spółkę powinno być
    kwalifikowane na gruncie UPO jako tzw. zyski przedsiębiorstw, opodatkowane wyłącznie w
    państwie rezydencji dostawcy. To z kolei oznacza brak możliwości objęcia takich wypłat
    dyspozycją art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji brak obowiązku poboru podatku
    u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach
    wskazanych w opisie stanu faktycznego, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę na
    podstawie Electronics Collaboration Agreement nie stanowi żadnej z kategorii
    przychodów opodatkowanych podatkiem u źródła i w konsekwencji Spółka nie ma
    obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat na podstawie
    art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    STANOWISKO W ZAKRESIE PYTANIA 3
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na
    pytanie nr 1 lub pytanie nr 2, tj. w razie przyjęcia, że zapłata przez Spółkę na rzecz XYZ
    należności z tytułu Balancing Fee lub na podstawie Electronics Collaboration Agreement
    będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z
    tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów, certyfikaty rezydencji XYZ uzyskane
    przez Spółkę będą spełniały kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce
    rezydencji podatkowej XYZ dla zastosowania stawki podatku wynikającej z postanowień
    UPO.
    UZASADNIENIE STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA 3
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, dla zastosowania korzystniejszych dla podatnika
    stawek wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie jest
    wystarczający sam fakt posiadania przez niego rezydencji podatkowej w kraju, z którym
    Polskę łączy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, ale dodatkowo fakt
    posiadanej rezydencji musi zostać potwierdzony wydaniem specjalnego dokumentu, jakim
    jest certyfikat rezydencji. Zatem warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z
    właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku
    zgodnie z taką umową jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów
    podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy o CIT, certyfikat rezydencji oznacza zaświadczenie o
    miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Uwzględniając brzmienie
    tego artykułu, a także wymagania stawiane przez art. 26 ustawy o CIT należy uznać, że
    certyfikat rezydencji to dokument:
      - wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,

      - wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę
        wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,
      - zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w państwie jego siedziby.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że nie istnieje ujednolicona forma certyfikatów rezydencji.
    Każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi formalne
    związane z jego wydaniem. Istotne jest, aby wystawiony przez organy administracji
    podatkowej dokument spełniał wymogi, które stawia ustawa o CIT.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1i ustawy o CIT, jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów
    podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu
    jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres
    kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.
    W razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu płatności, taki certyfikat powinien potwierdzać
    rezydencję podatkową za okres, w którym została dokonana płatność. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych nie wymaga od płatnika posiadania certyfikatu rezydencji
    potwierdzającego siedzibę podatnika w momencie dokonywania wypłaty należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem możliwe jest zastosowanie przez płatnika regulacji umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania (w tym - jeżeli jest to przewidziane - zaniechanie poboru podatku), jeżeli
    uzyska on od podatnika certyfikat rezydencji potwierdzający jego rezydencję podatkową w
    danym kraju w momencie dokonywania wypłat przez polskiego płatnika. Zasada ta ma
    także zastosowanie, jeżeli data wydania i uzyskania tego certyfikatu przez polskiego
    płatnika jest późniejsza niż data dokonania płatności, pod warunkiem, że certyfikat
    potwierdza rezydencję podatnika w momencie dokonywania wypłat przez polskiego
    podatnika.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na

## Pytanie

nr 1 lub pytanie nr 2 i przyjęcia przez organ interpretacyjny, że zapłata przez Spółkę na
    rzecz XYZ należności z tytułu Balancing Fee lub na podstawie Electronics Collaboration
    Agreement będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów (co zdaniem Spółki
    byłoby nieprawidłowe), w celu zastosowania preferencji w opodatkowaniu podatkiem u
    źródła, konieczne będzie posiadanie przez Spółkę certyfikatu rezydencji XYZ.
    Przy tym Spółka powinna posiadać certyfikat rezydencji potwierdzający rezydencję
    podatkową kontrahenta w momencie dokonywania płatności. Należy zatem każdorazowo
    ustalić okres ważności tego dokumentu. Co do zasady certyfikat posiadający datę
    wystawienia i potwierdzający rezydencję podatkową kontrahenta zagranicznego na dzień
    wystawienia będzie ważny przez kolejnych 12 miesięcy od dnia wystawienia certyfikatu na
    podstawie art. 26 ust. 1i ustawy o CIT, o ile certyfikat ten nie określa innej daty (okresu)
    jego ważności. Jeżeli w certyfikacie wskazano okres jego ważności, dla płatnika istotne jest,
    czy w dacie wypłaty świadczenia okres ten nie upłynął. Należy wskazać, że drugi spośród
    uzyskanych przez Spółkę certyfikatów rezydencji wskazuje na moment jego wydania i
    określa, że na moment wydania XYZ jest rezydentem podatkowym Luksemburga. Wobec
    tego zachowuje on ważność przez okres 12 miesięcy licząc od dnia jego wydania.
    W związku z tym, certyfikaty rezydencji XYZ uzyskane przez Spółkę będą łącznie spełniały
    kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce rezydencji podatkowej XYZ dla
    zastosowania stawki podatku wynikającej z postanowień UPO.
    STANOWISKO W ZAKRESIE PYTANIA 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1
    lub pytanie nr 2, tj. w razie przyjęcia, że zapłata przez Spółkę na rzecz XYZ należności z
    tytułu Balancing Fee lub na podstawie Electronics Collaboration Agreement będzie
    podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu

    dochodów osiąganych przez nierezydentów, jeżeli na dzień zapłaty przez Spółkę
    wynagrodzenia na rzecz XYZ na podstawie Umowy operacyjnej oraz na podstawie
    Electronics Collaboration Agreement Spółka i XYZ nie będą podmiotami powiązanymi i
    jednocześnie łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz XYZ w roku podatkowym przekroczy łącznie kwotę 2
    000 000 zł, to Spółka nie będzie zobowiązana pobrać w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat ponad kwotę 2 000 000 zł bez
    możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów
    szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    UZASADNIENIE STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA 4
    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki
    podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000
    000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Obowiązek ten dotyczy zatem sytuacji, w której płatność podlegają podatkowi u źródła jest
    dokonywana na rzecz podmiotu powiązanego z płatnikiem.
    Decydujące znaczenie dla warunków jego zastosowania ma moment zapłaty należności.
    Zasadniczo obowiązek podatkowy w podatku u źródła powstaje z chwilą zapłaty
    należności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1
    ustawy o CIT, płatnik jest zobowiązany pobrać podatek w dniu dokonania wypłaty,
    natomiast w świetle art. 26 ust. 3 ustawy o CIT, kwoty podatku są przekazywane w
    terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek.
    Ponadto sam obowiązek odprowadzenia podatku u źródła w pełnej kwocie, określony w
    art. 26 ust. 2 ustawy o CIT, jest uzasadniony przeciwdziałaniem ewentualnym
    nieprawidłowościom mogącym powstać w związku z zapłatą należności podlegających
    podatkowi u źródła wobec podmiotów powiązanych. W sytuacji, w której zapłata
    następuje na rzecz podmiotu niepowiązanego z płatnikiem, uzasadnienie to traci
    znaczenie.
    W świetle powyższego należy uznać, że powiązania, o których mowa w art. 26 ust. 2e
    ustawy o CIT, należy ustalać na moment zapłaty należności.
    Jeżeli zatem na dzień zapłaty przez Spółkę wynagrodzenia na rzecz XYZ na podstawie
    Umowy operacyjnej oraz na podstawie Electronics Collaboration Agreement Spółka i XYZ
    nie będą podmiotami powiązanymi, to Spółka nie będzie zobowiązana do poboru w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat ponad kwotę 2
    000 000 zł bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających
    z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, które przedstawili Państwo
    we wniosku jest w prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, które przedstawili Państwo
    we wniosku jest nieprawidłowe.
    Stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3, które przedstawili Państwo
    we wniosku jest prawidłowe.
    Stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4, które przedstawili Państwo
    we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: updop):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 5 updop:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    W świetle art. 3 ust. 5 updop:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. W stosunku do
    niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim
    dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Katalog takich
    przychodów został określony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 updop:
      Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Zgodnie z art. 21 ust. 2 updop:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W art. 21 updop wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez
    podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot
    zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym
    do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot
    polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób
    jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone
    należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.
    Ponadto, jak wynika z art. 22 ust. 1 updop:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Stosownie do postanowień art. 26 ust. 1 updop:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym
    terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia
    właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym,

    zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby
    podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem
    rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zapłata przez Spółkę
    wynagrodzenia wypłacanego na rzecz XYZ na podstawie Electronics Collaboration
    Agreement będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów i w konsekwencji czy na
    Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku z tego tytułu.
    Należy podkreślić, że o tym, czy dane świadczenie należy zakwalifikować do należności
    opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym na podstawie art. 21 ust. 1 updop, sama
    nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem determinującym
    daną usługę jako należącą do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla
    stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy
    zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim charakter rzeczywiście
    wykonywanych świadczeń.
    Należy pamiętać, że podatnik zawsze ma obowiązek prawidłowego klasyfikowania
    dokonywanych czynności. Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju
    czynności decyduje nie nazwa nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności.
    W rezultacie o zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy ustalenie, czy wynagrodzenie
    wypłacane na rzecz XYZ na podstawie Electronics Collaboration Agreement należy ocenić
    pod kątem kwalifikacji ww. wydatków do przychodów z praw autorskich lub praw
    pokrewnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji praw autorskich i
    z tego względu na potrzeby ustalenia zakresu tego pojęcia konieczne jest odniesienie się
    do ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawie autorskim”).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Jednocześnie jak stanowi art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    W myśl art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim:
      1. Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
      2. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak wskazuje powołany przepis, program komputerowy podlega ochronie niezależnie od
    formy (sposobu) wyrażenia, a więc w postaci „programu źródłowego” i „programu
    maszynowego”, „programu wpisanego do pamięci stałej komputera” itd. Podlega on
    ochronie również wówczas, gdy jest utrwalony w odręcznie sporządzonych notatkach, w
    dokumentacji projektowej, wytwórczej i użytkowej.
    Na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim:

      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub
      w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub
      jego kopii.
    Reasumując, należy stwierdzić, że w rozumieniu polskich przepisów o prawie autorskim,
    przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
    Program komputerowy został wymieniony przez ustawodawcę jako przedmiot prawa
    autorskiego.
    Łączna subsumcja art. 21 ust. 1 pkt 1 updop oraz powołanych przepisów prawa
    autorskiego nie pozostawia wątpliwości, że opłaty z tytułu licencji na oprogramowanie
    komputerowe co do zasady podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym u źródła.
    Stwierdzić należy, że obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 26 ust. 1 updop dotyczy wypłat należności
    z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 updop.
    Z opisu sprawy wynika wprost, że XYZ dostarcza Spółce oprogramowanie, które jest przez
    Państwa wykorzystywane w zakresie niezbędnym do opracowania i wyprodukowania
    istniejących i nowych modułów (...), które Spółka dostarcza do swoich klientów. XYZ w
    ramach swojej działalności wytwarza oprogramowanie, niezbędne do działania Modułów.
    Spółka wgrywa oprogramowanie do Modułów, które sprzedaje do klientów końcowych.
    Oprogramowanie dostarczane przez XYZ jest instalowane przez Spółkę bezpośrednio w
    Module. Ponadto, wskazują Państwo, że zgodnie z treścią Electronics Collaboration
    Agreement, XYZ udziela Spółce niewyłącznej, niezbywalnej, wolnej od należności
    licencyjnych, w pełni opłaconej licencji, z prawem do udzielania sublicencji. Licencja jest
    udzielana w zakresie niezbędnym do rozwoju i produkcji Modułów lub do zainstalowania
    oprogramowania w Modułach i ich sprzedaży do klientów. Prawo do udzielenia sublicencji
    jest dopuszczalne tylko dla potrzeb związanych z produkcją, dostawą i dystrybucją
    Modułów oraz dodatkowo w ramach dostarczania innych produktów do klientów.
    Zatem, stwierdzić należy, że wykorzystujecie Państwo oprogramowanie w prowadzonej
    działalności gospodarczej. Nie można więc się z Państwem zgodzić, że jedynie
    pośredniczycie w sprzedaży jako dystrybutor. Spółka wykorzystuje bowiem
    oprogramowanie do opracowania i wyprodukowania istniejących i nowych modułów (...).
    Spółka wgrywa oprogramowanie do Modułów, które sprzedaje do klientów końcowych, a
    zatem korzysta z udostępnionego oprogramowania w celu czerpania korzyści finansowych.
    Skoro Spółka nabywa licencje na korzystanie z oprogramowania, które jest
    wykorzystywane w działalności Spółki to na gruncie analizowanej sprawy nie mamy do
    czynienia tylko i wyłącznie z pośrednictwem w sprzedaży. Spółka w oparciu o nabyte
    licencje na oprogramowanie świadczy usługi na rzecz innych podmiotów, uzyskując z tego
    tytułu przychody, a zatem mamy do czynienia z wykorzystaniem komercyjnym
    nabywanych licencji.
    W związku z powyższym, zapłata przez Spółkę wynagrodzenia wypłacanego na rzecz XYZ
    na podstawie Electronics Collaboration Agreement będzie podlegała w Polsce
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu przychodów z praw
    autorskich lub praw pokrewnych o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop.

    Wskazać jednakże należy, że przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw
    podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 Nr
    78, poz. 483), mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z
    umową.
    W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia zawarte w Konwencji
    między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r.
    (Dz. U. z 1996 r., Nr 110, poz. 527, dalej: „UPO”), zmienionej Protokołem sporządzonym w
    Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę i Luksemburg dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
    Jak wynika z art. 12 UPO:
      1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie
      mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
      2. Jednakże takie należności licencyjne mogą być również opodatkowane w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa,
      ale jeżeli właściciel należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
      Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć
      5 procent kwoty należności licencyjnych brutto.
      3. Określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza
      wszelkiego rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do
      użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub
      naukowego, włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji,
      każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy
      technologii lub procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej
      ze zdobytymi doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
      4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel należności
      licencyjnych mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie
      wykonuje w drugim Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność
      zarobkową przez zakład położony w tym Państwie lub wykonuje wolny zawód w
      oparciu o stałą placówkę w tym Państwie, a prawa lub majątek, z których tytułu
      wypłacane są należności licencyjne, są związane rzeczywiście z takim zakładem lub
      taką stałą placówką. W takim przypadku stosuje się odpowiednio, w zależności od
      konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Określona w art. 12 UPO definicja należności licencyjnych nie wymienia wprost pojęcia
    oprogramowania komputerowego, posługując się pojęciem wszelkich praw autorskich do
    dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, które pozostaje niezdefiniowane w tej
    umowie.
    Interpretując przepisy zawarte w powołanej powyżej umowie o unikaniu podwójnego
    opodatkowania zawartej pomiędzy Polską, a Luksemburgiem należy także zwrócić uwagę
    na tekst Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD,
    stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych
    przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze
    konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym
    samym do stosowania zawartych w niej postanowień. Modelowa Konwencja, jak i
    Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast
    stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania.
    I tak, pkt 13.1 Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD (należności licencyjne),
    wyraźnie stwierdza, że program komputerowy może być traktowany jako utwór literacki,

    artystyczny lub naukowy, przy czym, o ile ustawodawstwo krajowe nie stanowi inaczej,
    najbardziej uzasadnione jest traktowanie programów komputerowych jako dzieła
    naukowego.
    Zatem, w przypadku braku wymienienia dochodów z tytułu użytkowania lub prawa do
    użytkowania programów komputerowych w definicji „należności licencyjnych”, należy
    uznać program komputerowy za utwór literacki, artystyczny lub naukowy i dochód
    uzyskiwany z tytułu użytkowania takich programów traktować dla celów podatkowych jak
    „należność licencyjną”, której opodatkowanie powinno być rozpatrywane na gruncie
    międzynarodowego prawa podatkowego. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że
    brak wyraźnego wskazania kategorii programów komputerowych jako utworów, w
    związku z którymi wypłacane należności objęte są zakresem dyspozycji art. 12 Konwencji,
    nie przesądza o wyłączeniu tego rodzaju dochodu spod postanowień tego artykułu.
    Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2 UPO:
      Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści
      przepisu nie wynika inaczej, każde określenie nie zdefiniowane będzie miało takie
      znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa w zakresie podatków,
      do których ma zastosowanie niniejsza konwencja.
    Na podstawie powołanych przepisów i definicji należności licencyjnych w polskim
    ustawodawstwie należy zatem uznać, że należności z tytułu użytkowania lub prawa do
    użytkowania programu komputerowego mieszczą się w definicji należności licencyjnych
    zawartych w art. 12 ust. 3 UPO.
    Zaliczenie należności, wypłacanych przez Państwa, do odpowiedniej kategorii przychodów
    w rozumieniu ustawy CIT oraz UPO zależy od istoty praw, jakie Spółka nabywa w ramach
    umowy przewidującej prawo do korzystania z oprogramowania komputerowego.
    Jak już wskazano, jeżeli Spółka nabywa licencje na korzystanie z oprogramowania, które
    jest wykorzystywane w działalności Spółki to na gruncie analizowanej sprawy nie mamy do
    czynienia tylko i wyłącznie z pośrednictwem w sprzedaży. Spółka w oparciu o nabyte
    licencje na oprogramowanie świadczy usługi na rzecz innych podmiotów, uzyskując z tego
    tytułu przychody, a zatem mamy do czynienia z wykorzystaniem komercyjnym
    nabywanych licencji.
    W związku z powyższym, wynagrodzenie wypłacane XYZ na podstawie Electronics
    Collaboration Agreement stanowi należności licencyjne, na podstawie ww. art. 21 ust. 1
    pkt 1 updop w związku z art. 12 UPO, tym samym podlega opodatkowaniu w Polsce
    podatkiem u źródła. W konsekwencji Spółka jako płatnik jest zobowiązana do pobrania
    podatku u źródła od wypłacanego wynagrodzenia.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało więc uznać za nieprawidłowe.
    Z uwagi na to, że zapłata przez Spółkę na rzecz XYZ należności na podstawie Electronics
    Collaboration Agreement podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła to należy odnieść
    się do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy certyfikaty rezydencji XYZ uzyskane
    przez Spółkę będą spełniały kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce
    rezydencji podatkowej XYZ dla zastosowania stawki podatku wynikającej z postanowień
    UPO.
    Wskazać należy, że w myśl art. 4a pkt 12 updop:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów updop, certyfikat rezydencji jest dokumentem
    wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan
    faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku
    podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby. Wydając takie

    zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź
    na moment w nim określony - stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze
    stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ
    bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Certyfikat może zatem dotyczyć
    wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy
    przyszłych okoliczności faktycznych.
    Jednocześnie, certyfikat rezydencji stanowi dokument, w oparciu o który możliwe jest
    ustalenie czy od należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1
    updop, dokonywanych na rzecz danego podatnika, powinien zostać pobrany przez
    płatnika podatek, a jeśli tak, jaka stawka podatku (tj. wynikająca z przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, czy postanowień stosownej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania), powinna zostać zastosowana.
    Zauważyć należy również, że nie ma ujednoliconej formy certyfikatów rezydencji. Nie
    rozstrzyga o tym także definicja certyfikatu rezydencji określona w art. 4a pkt 12 updop.
    Każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi formalne
    związane z jego wydaniem. Z punktu widzenia właściwej kwalifikacji dokumentu
    przedłożonego przez podatnika płatnikowi, który ma stanowić podstawę uwzględnienia
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, istotne będą zatem pewne istotne
    składniki tego dokumentu.
    Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 updop oraz wynikające z art. 26 updop
    uwarunkowania, certyfikat rezydencji to dokument:
      - wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,
      - wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę
        wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,
      - zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w państwie jego siedziby.
    Należy przy tym podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie
    wymaga od płatnika posiadania certyfikatu rezydencji potwierdzającego siedzibę
    podatnika na dzień wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art.
    22 ust. 1 tej ustawy w momencie dokonywania tej wypłaty. W większości przypadków nie
    ma możliwości uzyskania takiego dokumentu w dniu wypłaty tych należności. Natomiast,
    jeżeli w certyfikacie wskazano okres jego ważności, dla płatnika istotne jest, czy w dacie
    wypłaty świadczenia okres ten nie upłynął.
    Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania
    dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji niezawierającego
    okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l updop.
    I tak, zgodnie z art. 26 ust. 1i updop:
      Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane
      certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze
      podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia
      jego wydania.
    W myśl art. 26 ust. 1j updop:
      Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w
      ust. 1i, miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik
      jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla celów
      podatkowych nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 1i stosuje się
      odpowiednio.
    Z kolei art. 26 ust. 1k updop stanowi, że:
      Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 1j, odpowiedzialność za
      niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od
      należnej ponosi podatnik.

    Zgodnie z art. 26 ust. 1l updop:
      Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy,
      wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w
      okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił
      obowiązku, o którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od
      dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument.
    Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np. dokument potwierdzający
    prowadzenie przez określony podmiot działalności gospodarczej na terytorium danego
    kraju, a nawet informacja o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej, czy też decyzja
    podatkowa). Zatem, warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką
    umową jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Zatem, prawidłowa realizacja obowiązków przez płatnika wymaga uzyskania przez niego
    certyfikatu rezydencji aktualnego na moment dokonywania wypłat na rzecz podatnika.
    Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że „okresem ważności” certyfikatu
    rezydencji jest wskazany w nim „okres posiadania rezydencji podatkowej” zagranicznego
    podatnika. Jeżeli certyfikat rezydencji taki okres ważności zawiera, to jest on uwzględniany
    wyłącznie w odniesieniu do wypłat ze wskazanego okresu, niezależnie od momentu jego
    wydania. Jeżeli natomiast w certyfikacie rezydencji nie jest wskazany okres, którego
    dotyczy, a jedynie wskazana jest data jego wystawienia, to certyfikat ten jest uwzględniany
    wyłącznie do wypłat na rzecz zagranicznego podatnika mających miejsce siedziby przez
    okres 12 miesięcy od dnia jego wydania.
    Na powyższe wskazuje także powołany powyżej art. 26 ust. 1j updop. Ustawodawca
    wyraźnie wskazał, że okres dwunastu miesięcy (od dnia wydania certyfikatu), o którym
    mowa w ust. 1i odnosi się do „miejsca siedziby podatnika”, bowiem jeżeli ulega ono
    zmianie podatnik jest obowiązany udokumentować nowe miejsce siedziby nowym
    certyfikatem.
    Jak Państwo wskazali, XYZ wystawiła na Spółkę dwie faktury obejmujące m.in. rozliczenie
    wynagrodzenia należnego XYZ na podstawie Electronics Collaboration Agreement za rok
    2023. Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka nie
    dokonała zapłaty kwot wynikających z ww. faktur. Spółka planuje wykonać płatność nie
    później niż z upływem roku od dnia wydania drugiego spośród niżej wymienionych
    certyfikatów rezydencji, tj. 13 września 2025 r. XYZ przedstawiła dwa certyfikaty rezydencji
    wystawione przez luksemburskie władze podatkowe:
      1. certyfikat rezydencji z 29 sierpnia 2024 r. potwierdzający, że za rok podatkowy 2023
        XYZ jest rezydentem Luksemburga oraz podlega opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od osób prawnych bez możliwości wyłączenia lub zwolnienia;
      2. certyfikat rezydencji z 13 września 2024 r., potwierdzający, że XYZ jest rezydentem
        Luksemburga oraz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
        prawnych bez możliwości wyłączenia lub zwolnienia – od dnia utworzenia do dnia
        wydania certyfikatu rezydencji.
    Jeżeli więc Spółka planuje wykonać płatność nie później niż z upływem roku od dnia
    wydania drugiego spośród wymienionych certyfikatów rezydencji, a wskazany certyfikat
    rezydencji nie zawiera daty ważności ani okresu ważności certyfikatu a jedynie wskazana
    jest data wystawienia, to certyfikat ten jest uwzględniany wyłącznie do wypłat na rzecz
    zagranicznego podatnika mającego miejsce siedziby przez okres 12 miesięcy od dnia jego
    wydania.
    Pamiętać należy, że udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno
    przed, jak i po dokonaniu płatności. Jednakże w razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu
    płatności, taki certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym
    została dokonana płatność.

    Mając powyższe na względzie, certyfikaty rezydencji XYZ uzyskane przez Spółkę będą
    spełniały kryterium certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce rezydencji
    podatkowej XYZ dla zastosowania stawki podatku wynikającej z postanowień UPO.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać więc za prawidłowe.
    Jako, że zdaniem organu należności z tytułu Balancing Fee nie będą podlegały w Polsce
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, nie jest zasadnym odnoszenie
    się do części Państwa pytania nr 3 w tym zakresie.
    Pytanie warunkowe nr 4 dotyczy ustalenia, czy jeżeli na dzień zapłaty przez Spółkę
    wynagrodzenia na rzecz XYZ na podstawie Electronics Collaboration Agreement Spółka i
    XYZ nie będą podmiotami powiązanymi i jednocześnie łączna kwota należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz XYZ w roku
    podatkowym przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, to Spółka będzie zobowiązana pobrać
    w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat ponad
    kwotę 2 000 000 zł bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
    wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Wskazać należy, że jak wynika z art. 26 ust. 2e updop:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Z art. 26 ust. 2ea updop wynika, że:
      Przez podmioty powiązane, o których mowa w ust. 2e, rozumie się podmioty
      powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 26 ust. 3 updop:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e
      pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik
      urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania,
      albo - w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f - na rachunek
      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników
      wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z
      papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość
      nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa
      w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik
      urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonuje swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w:
      1) art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
      2) art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i
      pobranym podatku
      - sporządzone według ustalonego wzoru.

      Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie
      powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.
    Ze wskazanego wcześniej art. 26 ust. 1 updop wynika, że podmioty, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych
    wypłat. Obowiązek o którym mowa w art. 26 ust. 2e updop dotyczy natomiast sytuacji, w
    której łączna kwota należności przekraczająca 2 000 000 zł wypłacana jest na rzecz
    podmiotu powiązanego.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, XYZ wystawiła na Spółkę dwie faktury obejmujące
    m.in. rozliczenie wynagrodzenia należnego XYZ na podstawie Electronics Collaboration
    Agreement za rok 2023. Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej Spółka nie dokonała zapłaty kwot wynikających z ww. faktur. Jak już
    wskazano, zdaniem organu wynagrodzenie wypłacane XYZ na podstawie Electronics
    Collaboration Agreement stanowi należności licencyjne, na podstawie ww. art. 21 ust. 1
    pkt 1 updop.
    Jeżeli wynagrodzenie dla XYZ z tytułu Electronics Collaboration Agreement przypadające
    na okres kiedy Spółka i XYZ były podmiotami powiązanymi przekracza kwotę 2 000 000 zł
    to Spółka jest zobowiązana pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat
    ponad kwotę 2 000 000 zł według stawki określanej w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop bez
    względu na to, że Spółka i XYZ na moment wypłaty już nie są podmiotami powiązanymi.
    Skoro bowiem z opisu sprawy wynika, że XYZ wystawiła na rzecz Spółki fakturę dotyczącą
    rozliczenia na podstawie Electronics Collaboration Agreement za 2023 r. tj. za okres w
    którym Spółka oraz XYZ były podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4
    updop, to oznacza, że w sprawie znajdzie zastosowanie art. 26 ust. 2e updop.
    Niezapłacona faktura z tytułu Electronics Collaboration Agreement dotyczy bowiem
    okresu, w którym Spółka i XYZ były podmiotami powiązanymi.
    Mając na uwadze powyższe, jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art.
    21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz XYZ w roku podatkowym
    przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, to Spółka będzie zobowiązana pobrać w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat ponad kwotę 2 000
    000 zł bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających
    z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za nieprawidłowe.
    Jako, że zdaniem organu należności z tytułu Balancing Fee nie będą podlegały w Polsce
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, nie jest zasadnym odnoszenie
    się do części Państwa pytania nr 4 w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.