Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.735.2025.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Zaniechanie poboru podatku od umorzonej kwoty kredytu; dotyczącej lokalu mieszkalnego, brak zaniechania w
odniesieniu do miejsca postojowego oraz kwoty dodatkowej
wypłaconej przez bank.
Słowa kluczowe: banki
miejsce-miejsce postojowe
nadpłata
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 września 2025 r. i 5 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 4 kwietnia 2025 r. została podpisana ugoda pomiędzy Bankiem 1 a osobami
    fizycznymi Panią i Panem A.A. Umorzono Panu A.A. i Pani (wspólnie) resztę kredytu w
    wysokości 533 372,27 PLN (jedynego jaki Pani posiadała). Bank zwrócił Panu A.A. i Pani
    nadpłacone należności w wysokości 25 000 PLN wynikające z nadpłaty rat kredytowych.
    Nie była to rekompensata od banku.
    Do umorzenia kredytu zostało zastosowane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w całości (100%) na realizację
    wyłącznie jednej inwestycji, której celem było zaspokojenie Pana A.A. i Pani potrzeb
    mieszkaniowych. Wyżej wymieniona inwestycja nigdy nie była wynajmowana osobom
    trzecim, ani nie była tam prowadzona działalność gospodarcza. Mieszkanie od początku
    istnienia jest zamieszkane przez Pana A.A. i Panią. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z
    ww. ulgi.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W dniu 6 listopada 2008 r. zawarła Pani oraz Pan A.A. z Bankiem 2 z siedzibą w (...)
    (obecnie Bank 1 (...)) umowę hipotecznego kredytu mieszkaniowego o numerze (...)/2008,
    kredyt we frankach szwajcarskich. Kredyt mieszkaniowy (kredyt hipoteczny przeznaczony
    na: finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu od Inwestora Zastępczego lokalu
    mieszkalnego nr (...) znajdującego się w budynku (...) wraz z udziałem w prawie własności
    garażu wielostanowiskowego, z którym związane będzie prawo wyłącznego korzystania z
    miejsca postojowego nr (...)). Kredyt udzielony został przez Bank 2 (obecnie Bank 1),
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Udzielony kredyt został
    zabezpieczony hipotecznie na tej samej nieruchomości (lokal mieszkalny przy ulicy (...)
    wraz z miejscem postojowym o numerze (...)). Zgodnie z zawartą umową wszyscy
    kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.
    W dniu 4 kwietnia 2025 r. została podpisana ugoda pomiędzy Bankiem 1 a osobami
    fizycznymi Panią i Panem A.A. Na dzień zawarcia ugody kwotę umorzenia stanowił
    niespłacony kapitał w kwocie 121 572,53 CHF (po przeliczeniu na złotówki 532 815,93 PLN)
    oraz odsetki naliczone za okres od ostatniej spłaty rat do daty podpisania ugody
    wynoszące 126,94 CHF (tj. 556,34 PLN). Bank 1 zwrócił również nadpłacone należności w
    wysokości 25 000 PLN wynikające z nadpłaty rat kredytowych. Nie była to rekompensata
    od banku. Do umorzenia kredytu zostało zastosowane rozporządzenie Ministra Finansów
    z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe. Do ugody został dołączony (podpisany) załącznik nr (...), który był

    oświadczeniem podatkowym o ww. zaniechaniu poboru podatku. Kredyt hipoteczny został
    zaciągnięty w całości (100%) na realizację wyłącznie jednej inwestycji, której celem było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Wyżej wymieniona inwestycja nigdy nie była
    wynajmowana osobom trzecim, ani nie była tam prowadzona działalność gospodarcza.
    Mieszkanie od początku istnienia jest zamieszkane przez Panią i Pana A.A.
    Miejsce postojowe posiada odrębną księgę wieczystą o numerze (...). Umowa kredytowa
    nie posiada rozgraniczenia kwoty kredytu na zakup lokalu mieszkalnego oraz na udział w
    prawie własności garażu. W akcie notarialnym została rozgraniczona kwota za lokal
    mieszkalny w kwocie 623 907,50 PLN brutto (repertorium (...)) oraz za prawo wyłącznego
    korzystania z miejsca postojowego nr (...) w kwocie 19 520 PLN brutto (repertorium (...)).

## Pytanie

Czy rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego z tytułu niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe jest w Pani przypadku zasadne?
    Pani stanowisko w sprawie
    Poprosiła Pani o wydanie interpretacji indywidualnej, gdyż w dniu 4 kwietnia 2025 r.
    została podpisana ugoda pomiędzy Bankiem 1 a osobami fizycznymi Panią i Panem A.A.
    Umorzono resztę kredytu. Bank zwrócił nadpłacone należności w wysokości 25 000 PLN
    wynikające z nadpłaty rat kredytowych. Nie była to rekompensata od banku. Do
    umorzenia kredytu zostało zastosowane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Do decyzji o ugodzie również przyczyniła się wyżej wymieniona ustawa.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w całości (100%) na realizację wyłącznie jednej
    inwestycji, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Wyżej wymieniona
    inwestycja nigdy nie była wynajmowana osobom trzecim, ani nie była tam prowadzona
    działalność gospodarcza. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z ww. ulgi.
    W związku z powyższym uważa Pani, że zaniechanie poboru podatku jest zasadne w Pani
    przypadku i nie musi Pani ponosić dodatkowych kosztów w związku z podpisaną ugodą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że bank w wyniku zawartej ugody umorzył Pani część kredytu oraz
    zwrócił nadpłacone środki pieniężne.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że bank zwrócił Pani nadpłacone należności wynikające z nadpłaty
    rat kredytowych. Nie była to rekompensata od banku.
    Zatem otrzymana przez Panią kwota będzie stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pani rzecz
    tego zwrotu (nadpłaty) jest dla Pani neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie
    osiągnęła Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie
    spowodował po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym - nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Skoro otrzymana kwota zwrotu nie jest przychodem podatkowym, to nie znajdzie do niej
    zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe - z uwagi na brak
    wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który mógłby być objęty tym rozporządzeniem. Ponadto, ww. rozporządzenia
    nie stosuje się do zwracanych kwot.
    Zatem w kwestii wskazania, że do otrzymanej kwoty zwrotu nadpłaconych należności z
    tytułu rat kredytowych będzie miało zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,

        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
          należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
          Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:
    1. zaciągnęła Pani wraz z Panem A.A. kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF
      przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie własności w
      garażu wielostanowiskowym, z którym związane będzie prawo wyłącznego korzystania
      z miejsca postojowego;
    2. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    3. nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu jakiegokolwiek
      kredytu;
    4. ugoda z bankiem została podpisana 4 kwietnia 2025 r.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy może skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku
    do kwoty przeznaczonej na nabycie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie
    własności w garażu wielostanowiskowym, z którym związane będzie prawo wyłącznego
    korzystania z miejsca postojowego.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do lokalu
    mieszkalnego
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty - jest to wyliczenie enumeratywne.

    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznczony na nabycie lokalu mieszkalnego wraz
    z prawem do korzystania z miejsca postojowego.
    Ponadto, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że kredyt był udzielony przed
    dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystała Pani
    wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe.
    Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia - może Pani
    skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z
    tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego. Co za tym idzie - nie będzie
    Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Pani stanowisko w tej kwestii należało uznać za prawidłowe.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do miejsca
    postojowego
    Wskazała Pani, że miejsce postojowe jest przynależne do lokalu mieszkalnego, jednakże z
    przedstawionego opisu wynika, że miejsce postojowe posiada odrębną księgę wieczystą, a
    w akcie notarialnym zostało wyodrębnione prawo wyłącznego korzystania z miejsca
    postojowego.
    Przepis art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia
    wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu
    związane z tym lokalem.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami
      przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że miejsce postojowe - chociaż związane jest
    z zakupionym lokalem mieszkalnym - to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą
    odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia

    przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym.
    Samo miejsce postojowe, mimo że znajduje się w budynku, w którym są lokale
    mieszkalne, to jednak w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy
    zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wobec powyższego - wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności,
    która została przeznaczona na nabycie lokalu mieszkalnego i w związku z tym tylko w tej
    części umorzona wierzytelność może podlegać zaniechaniu.
    W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu umorzonej kwoty wierzytelności w części odpowiadającej kwocie
    przypadającej na nabycie udziału w prawie własności garażu wielostanowiskowego, z
    którym związane jest prawo wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.
    Przychód ten jest Pani zobowiązana wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok
    podatkowy, w którym został on osiągnięty, tj. za rok, w którym doszło do umorzenia
    zobowiązania.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.

    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.