Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4510-77/16/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-05-09
Teza: w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do znaku towarowego oraz możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od ww. wartości początkowej znaku towarowego
Słowa kluczowe: amortyzacja; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 7 marca 2016 r.), uzupełnionym 4 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do znaku towarowego oraz możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od ww. wartości początkowej znaku towarowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do znaku towarowego oraz możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od ww. wartości początkowej znaku towarowego. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 15 kwietnia 2016 r. Znak: IBPB-1-1/4510-77/16/ESZ, wezwano do jego uzupełnienia co tez nastąpiło 4 maja 2016 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca (spółka z o.o.) jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka posługuje się słowno - graficznym znakiem towarowym, znak jest zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej i podlega prawu ochronnemu na terytorium RP. Z uwagi na fakt, że znak towarowy został wytworzony przez Wnioskodawcę, nie podlegał on amortyzacji na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca planuje powołać nową spółkę kapitałową prawa handlowego, tj. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nowa Spółka”), w której wspólnikami obok Wnioskodawcy będzie osoba fizyczna lub inna Spółka. Nowa Spółka będzie miała siedzibę na terytorium Polski, jednocześnie będzie podlegała niegraniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Przedmiotem przeważającej działalności Spółki będzie zarządzanie prawami własności intelektualnej. W dalszej kolejności planowane jest podwyższenie kapitału zakładowego Nowej Spółki. Wnioskodawca planuje wnieść do Nowej Spółki w drodze wkładu niepieniężnego m.in. prawo ochronne do Znaku Towarowego, o którym mowa powyżej. Przed dokonaniem aportu zostanie sporządzona wycena rynkowa Znaku Towarowego przez biegłego rzeczoznawcę. Wartość aportu zostanie określona wg wartości prawa ochronnego do Prawa ochronnego do Znaku Towarowego ustalonego w opinii biegłego rzeczoznawcy. Wkład niepieniężny w postaci prawa ochronnego do Znaku Towarowego zostanie przeznaczony w Nowej Spółce w części na kapitał zakładowy, zaś w pozostałej części na kapitał zapasowy Nowej Spółki. W przyszłości planowane jest zawarcie umowy w przedmiocie korzystania ze znaku towarowego pomiędzy Nową Spółką a Wnioskodawcą. Umowa zawarta zostanie na czas oznaczony. Opłata za korzystanie ze Znaku Towarowego ukształtowana zostanie dwustopniowo tj. części kapitałowej odpowiadającej wartości znaku towarowego (zgodnie z wyceną biegłego i wartością początkową tego Znaku Towarowego ustaloną przez Nową Spółkę w prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych) oraz części odsetkowej tytułem wynagrodzenia za korzystanie ze Znaku Towarowego. Umowa będzie zawierać zastrzeżenie, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający. Jednocześnie umowa zawierać będzie postanowienie w przedmiocie możliwości wykupienia Znaku Towarowego przez Wnioskodawcę jako korzystającego.

Istotne elementy opisanego zdarzenia przyszłego zostały również zawarte w stanowisku Wnioskodawcy, w którym wskazano m.in., że w opisanym zdarzeniu przyszłym pomiędzy Wnioskodawcą, a Nową Spółką zawarta zostanie umowa o której mowa w art. 17f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Umowa będzie dopuszczała dokonywanie odpisów amortyzacyjnych przez Wnioskodawcę. Zostanie zawarta na czas określony, a wysokość opłat w niej określonych za korzystanie ze Znaku Towarowego będzie przewyższać jego wartość początkową.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 25 kwietnia 2016 r. wskazano m.in., że wskazana we wniosku umowa spełnia wszystkie warunki przewidziane dla umowy leasingu finansowego określone w art. 17f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.)

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaka będzie wartość początkowa prawa ochronnego do Znaku Towarowego, jako przedmiotu umowy odpłatnego korzystania ze Znaku Towarowego, ustalona przez Wnioskodawcę, na potrzeby dokonywanej amortyzacji podatkowej?
2.  Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane przez Wnioskodawcę od wartości początkowej Znaku Towarowego objętego umową o odpłatne korzystanie ze znaku towarowego będą stanowiły koszty uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkowa dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego do Znaku Towarowego winna zostać ustalona, jako suma kapitałowych części rat określonych przez strony Umowy o korzystanie ze Znaku w okresie trwania Umowy o korzystanie ze znaku. Kwota ta powinna zostać powiększona o ewentualną kwotę wynikającą z opcji wykupu, jeżeli zostanie ona określona w tej umowie.

Zgodnie z 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410).

W myśl art. 16b ust. 2 pkt 4 updop, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością, na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający - zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zawarta przez Wnioskodawcę umowa, zgodnie z art. 17f ust. 1 updop, będzie dopuszczała dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego do Znaku Towarowego, będzie zawarta na czas określony, a wysokość opłat - określonych w umowie - za korzystanie ze Znaku Towarowego będzie przewyższać wartość początkową Znaku Towarowego. W świetle art. 17a pkt 1 updop będzie to umowa leasingu.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych określa art. 16g updop. Przepis ten nie wskazuje bezpośrednio sposobu ustalenia wartości początkowej w przypadku umowy leasingu. Biorąc jednak pod uwagę charakter umowy leasingu o jakiej mowa w art. 17f ust. 1 updop, potencjalnie metodą ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do Znaku Towarowego u Wnioskodawcy, spośród uregulowanych w wymienionym przepisie byłaby cena nabycia w rozumieniu art. 16g ust. 3 updop, to jest kwota należna zbywcy, powiększona o koszty wskazane w tym przepisie.

Należy jednak mieć na uwadze, że w przypadku leasingu ustawodawca wprowadził szczegółowy sposób rozliczania przez korzystającego części odsetkowej raty leasingowej. Część odsetkowa raty leasingowej stanowi dla korzystającego koszt podatkowy w dacie jego poniesienia. W konsekwencji, w przypadku umowy leasingu o jakiej mowa w art. 17f ust. 1 updop, część odsetkowa nie powinna być uwzględniana w wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych będących przedmiotem leasingu. Przyjęcie w tej mierze odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do dwukrotnego uwzględnienia tej części opłat leasingowych w kosztach podatkowych korzystającego - raz jako koszty leasingowej raty odsetkowej, a drugi raz przez odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej. W związku z powyższym, korzystający w leasingu o jakim mowa w art. 17f ust. 1 updop powinien określić w swoich księgach podatkowych wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w wysokości sumy kapitałowej części opłat leasingowych, która będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej przedmiotów leasingu określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych finansującego tj. w opisanym zdarzeniu przyszłym - Nowej Spółki.

Zatem w opinii Wnioskodawcy, w prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wartość początkową Znaku Towarowego powinien określić w wysokości, która będzie odpowiadać wartości początkowej przedmiotu leasingu określonej w takiej ewidencji prowadzonej przez finansującego.

Podsumowując, na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego umowa o korzystanie ze znaku towarowego dla celów podatkowych może zostać uznana za umowę leasingu tym samym wartością początkową prawa ochronnego na znak towarowy do celów amortyzacji będzie cena nabycia, która odpowiada sumie rat leasingowych w części stanowiącej spłatę wartości początkowej (tzw. część „kapitałowa”), powiększona o określoną w umowie leasingu cenę, po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy odpisy amortyzacyjne dokonywane przez niego od wartości początkowej Znaku Towarowego - określonej zgodnie ze stanowiskiem zajętym powyżej - objętego umową o odpłatne korzystanie ze znaku towarowego, będą stanowiły koszt uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy.

Stosownie do art. 17f ust. 1 pkt 3 lit. a) updop, w umowie leasingu można przewidzieć, że odpisy amortyzacyjne od przedmiotu leasingu dokonywane są przez korzystającego. Odpisy amortyzacyjne, zgodnie z art. 15 ust. 6 updop, stanowią koszt uzyskania przychodu.

W opisanym zdarzeniu przyszłym pomiędzy Wnioskodawcą, a Nową Spółką zawarta zostanie umowa o której mowa w art. 17f ust. 1 updop. Zgodnie z jej postanowieniami odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanego Znaku Towarowego będzie dokonywać Wnioskodawca, jako korzystający. Stąd będzie on uprawniony do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.