Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-1038/10/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-23
Teza: obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wypłaty wynagrodzeń agentom/pośrednikom za usługi pośrednictwa handlowego wykonywanego poza granicami Polski
Słowa kluczowe: nierezydent; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa pośrednictwa; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 09 grudnia 2010 r. (data wpływu do tut. Biura w dniu 17 grudnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 10 i 21 lutego 2011r., udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wypłaty wynagrodzeń za usługi agencyjne/pośrednictwa handlowego wykonywanego poza granicami Polski – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wypłaty wynagrodzeń za usługi agencyjne/pośrednictwa handlowego wykonywanego poza granicami Polski

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 04 lutego 2011r. Znak IBPB I/2/423-1865/10/PP, IBPB II/1/415-1038/10/MCZ wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 10 i 21 lutego 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - Spółka S.A. prowadzi działalność w zakresie sprzedaży eksportowej maszyn i urządzeń oraz części górniczych. Spółka zawarła umowy agencyjne/pośrednictwa handlowego, w ramach których agenci/pośrednicy handlowi (osoby fizyczne i prawne), nie będący rezydentami podatkowymi na terytorium Polski, pośredniczą przy sprzedaży towarów oferowanych przez spółkę w Argentynie. W ramach zawartych umów agencyjnych/pośrednictwa handlowego w przypadku zawarcia kontraktu na dostawę maszyn, urządzeń i części górniczych agenci/pośrednicy będą mieli prawo do wynagrodzenia określonego w postaci procentowej od zawartego kontraktu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy w przypadku zawarcia kontraktu na sprzedaż maszyn lub części górniczych w wyniku działalności agenta/pośrednika będącego osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Argentynie, spółka ma obowiązek jako płatnik potrącić od należnej agentowi/pośrednikowi prowizji zryczałtowany podatek?

W wyniku analizy art. 29 ust. 1 oraz art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółka stoi na stanowisku, iż usługi z umów agencyjnych i pośrednictwa handlowego nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W związku z brzmieniem powołanych regulacji, świadczenia z tytułu wykonywanych usług przez pośredników handlowych nie wchodzą w zakres przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określonych w art. 13 pkt 2 i pkt 6-9, a także przychodów z innych tytułów, wymienionych w art. 29 ww. ustawy, w tym świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku i innych. Podstawą takiego stwierdzenia są przesłanki, które powołane zostały powyżej, odnoszące się do regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż zajmując stanowisko w zakresie opodatkowania przedmiotowych usług podatkiem dochodowym od osób prawnych, powołane powyżej, wnioskodawca stwierdził, iż świadczenia wykonywane przez agentów/pośredników handlowych polegają, zgodnie z regulacją art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego, na pośredniczeniu, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Celem pośrednika handlowego jest więc doprowadzenie do zawarcia umowy między zleceniodawcą a podmiotem trzecim. Jeśli zaś chodzi o świadczenia o podobnym charakterze, powołując się na Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. oraz Polską Klasyfikację Działalności, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 24 grudnia 2007r., usługi pośrednictwa przy sprzedaży, m.in. maszyn, zostały sklasyfikowane odrębnie od usług, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co przemawia za ich odrębnym traktowaniem.

Charakter świadczeń w umowach pośrednictwa handlowego jest odmienny od tych z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej (i innych wymienionych w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Podstawa wykonywania usług jest inna niż wymieniona w art. 13 pkt 8, tj. umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Ponadto, pośrednicy handlowi nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 13 pkt 2, 6, 7 i 9. Biorąc pod uwagę powyższe, wnioskodawca uważa, że spółka nie będzie mieć obowiązku pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu w wysokości 20% od wypłat wynagrodzenia dla agentów/pośredników handlowych będących osobami fizycznymi nie mającymi miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W pozostałym zakresie, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy) określonego w postaci procentowej od zawartego kontraktu.

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą. W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powołane wyżej przepisy art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca – Spółka S.A. zawarł umowy agencyjne/pośrednictwa handlowego w ramach których agenci/pośrednicy handlowi (osoby fizyczne i prawne), nie będący rezydentami podatkowymi na terytorium Polski, pośredniczą przy sprzedaży towarów oferowanych przez spółkę w Argentynie. W ramach zawartych umów agencyjnych/pośrednictwa handlowego w przypadku zawarcia kontraktu na dostawę maszyn, urządzeń i części górniczych agenci/pośrednicy będą mieli prawo do wynagrodzenia określonego w postaci procentowej od zawartego kontraktu.

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, czyli podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek - innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

Według postanowień art. 29 ust. 2 powołanej ustawy, przepis ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5. Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 tej ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (IFT-1/IFT-1R), również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (art. 42 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W przedstawionym przez wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym nie znajduje zastosowania powołany wyżej art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wprawdzie katalog usług wskazanych w tym przepisie jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „(\`(...)\`) oraz świadczeń o podobnym charakterze”, jednak w ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie. Oznacza to, iż aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki jak wskazana w nim usługa. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, iż dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń. Dane świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po każdorazowej analizie treści samej umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera ona istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie. O tym, czy dane świadczenie można zakwalifikować do usług opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym decydujące znaczenie ma treść uregulowania samej umowy oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jej nazwa.

Wśród usług wymienionych natomiast w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest usług pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego. Usług tych nie można zaliczyć również do wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 ww. ustawy bowiem, jak słusznie stwierdził wnioskodawca, charakter świadczeń wynikających z umów agencyjnych/pośrednictwa handlowego jest odmienny od świadczeń z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej i innych wymienionych w art. 13 pkt 2 tejże ustawy. Podstawa wykonywania usług w ramach pośrednictwa handlowego jest również inną umową niż umowy zlecenia lub umowy o dzieło wymieniona w art. 13 pkt 8 ww. ustawy. Ponadto, pośrednicy handlowi nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 13 pkt 2, 6, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania powołany wyżej art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Usług tych nie można również zakwalifikować – jak wyżej wskazano – do świadczeń o podobnym charakterze wymienionych w pkt 5 tegoż przepisu. W przeciwieństwie bowiem do wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy usług, tj. jak m.in. doradczych, księgowych, badania rynku, czyli usług bezpośrednio obejmujących zobowiązania dwóch podmiotów, usługa pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez zleceniodawcę tej usługi (tutaj wnioskodawcę) z podmiotem trzecim (tutaj firmami zagranicznymi). W przypadku więc usługi pośrednictwa handlowego jej konsekwencją są wzajemne zobowiązania dotyczące trzech podmiotów - zlecającego usługę, pośrednika oraz podmiotu trzeciego, zawierającego w następstwie usługi pośrednictwa umowę ze zleceniodawcą usługi.

W świetle powyższego, jako że usługi agencyjne/pośrednictwa handlowego nie należą do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń tam wymienionych, to tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tych przepisach.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, iż przychód osoby nieposiadającej miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z tytułu wykonywanych na rzecz wnioskodawcy usług agencyjnych/pośrednictwa handlowego nie będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, wnioskodawca nie ma obowiązku potrącania podatku u źródła od płatności na rzecz nierezydentów z Argentyny.

Wobec tego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.