Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.857.2024.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; darowizna; kredyt-spłata kredytu; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; ulga-utrata prawa do ulgi; wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    uzupełniony załącznikiem ORD-IN/A (wpływ 14 listopada 2024 r.). Następnie uzupełnił go
    Pan pismem z 23 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W czerwcu 2019 r. Wnioskodawca wszedł w związek małżeński z ustanowioną wspólnotą
    majątkową. W październiku 2019 r. Wnioskodawca wraz z żoną kupił mieszkanie, na które
    zaciągnęli kredyt hipoteczny w kwocie 485 tyś. zł z około 20% wkładem własnym.
    W 2021 r. na mocy notarialnej umowy darowizny, Wnioskodawca został właścicielem
    kolejnej nieruchomości, składającej się z działki wraz z parterowym domem oraz
    zabudowaniami gospodarczymi. Darowizna została Wnioskodawcy przekazana przez
    babcię. Darowiznę Wnioskodawca planuje w najbliższym czasie sprzedać, a środki
    uzyskane ze sprzedaży (około 200 tyś. zł) planuje wykorzystać na spłatę kredytu
    hipotecznego na mieszkanie zakupione w 2019 r. Na chwilę obecną do spłaty hipoteki
    pozostaje małżonkom jeszcze około 225 tyś. zł.
    Mieszkanie nabyte na hipotekę w 2019 r. jest obecnie wynajmowane na najem prywatny.
    Małżonkowie natomiast mieszkają obecnie tymczasowo w innym miejscu u rodziny, lecz
    nie wykluczają rezygnacji z najmu i ponownego wprowadzenia się do tego mieszkania w
    przyszłości. Małżonkowie są w trakcie budowy własnego domu jednorodzinnego, na
    zakupionej około rok temu działce. Budowę będą częściowo finansować ze środków
    własnych, a częściowo wspomogą się kolejnym kredytem hipotecznym.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca nadmienia, że planowana sprzedaż będzie to
    sprzedaż prywatna (nie związana z działalnością gospodarczą Jego ani nabywcy). Sprzedaż
    prawdopodobnie nastąpi na początku przyszłego roku (styczeń lub luty 2025 r.). Umowa
    kredytowa została zawarta w 2019 r. na okres od 28 października 2019 r. do 15 marca
    2038 r. Umowa została zawarta pomiędzy bankiem, a Wnioskodawcą oraz Jego żoną
    (małżonkowie posiadają wspólnotę majątkową), na cel określony w umowie kredytowej
    jako budowa lokalu mieszkalnego. Kredyt został zaciągnięty w banku .... z siedzibą w
    ..........., ........
    Przychód ze sprzedaży darowizny Wnioskodawca planuje wydać na własne cele
    mieszkaniowe, nie później niż do trzech lat od końca 2025 r., w którym planowo ma
    nastąpić sprzedaż darowizny.
    Cały przychód ze sprzedaży darowizny byłby przeznaczony na spłatę ww. kredytu
    hipotecznego.
    Spłata ww. kredytu będzie dotyczyła tylko części kapitałowej pozostałej do spłaty.
    Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego. Wraz z żoną posiada wspólnotę
    majątkową. Lokal stanowi odrębną nieruchomość. W lokalu małżonkowie mieszkali w
    okresie od jego oddania do użytku, czyli od początku 2020 r. do listopada 2022 r. Obecnie
    lokal jest wynajmowany (najem prywatny), lecz w przyszłości nie wykluczają ponownego
    zamieszkania w ww. lokalu. Obecna umowa najmu obowiązuje do końca października
    2025 r. z możliwością przedłużenia.

    Na budowę domu Wnioskodawca chce zaciągnąć kolejny kredyt hipoteczny.
    Wnioskodawca wołałby całość środków przeznaczyć na spłatę ww. kredytu dla
    posiadanego mieszkania, z uwzględnieniem ulgi mieszkaniowej. Jeśli nie będzie to
    możliwe to wówczas całość środków ze sprzedaży darowizny przeznaczy na budowę
    domu w przeciągu trzech lat. Tytuł prawny przysługujący Wnioskodawcy do gruntu, na
    którym buduje dom, to własność. Wnioskodawca jest jego właścicielem, wraz z żoną
    posiada wspólnotę majątkową. Małżonkowie planują w domu zamieszkać, lecz nie
    wykluczają ponownej przeprowadzki do wcześniej wspominanego mieszkania lub
    równoległego mieszkania w obu nieruchomościach. Część prac przy budowie domu
    będzie realizowana własnymi siłami, więc nie na wszystkie prace Wnioskodawca będzie
    posiadał rachunki lub faktury. Na część materiałów będzie miał faktury potwierdzające ich
    zakup, lecz będzie musiał zebrać ich więcej niż jeden dokument, żeby wypełnić łączną
    kwotę ze sprzedaży darowizny. Ewentualnie pełne środki ze sprzedaży darowizny
    Wnioskodawca będzie mógł przeznaczyć na spłatę kolejnego kredytu hipotecznego, który
    małżonkowie będą zaciągać na budowę domu.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy w myśl Rozdziału 3 art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (ustawy o PIT), środki finansowe uzyskane ze sprzedaży
    posiadanej darowizny mogą zostać wykorzystane na mocy ulgi mieszkaniowej, na spłatę
    posiadanego kredytu mieszkaniowego i być zwolnione od poniesienia podatku 19% przy
    sprzedaży rzeczonej darowizny przed upływem 5 lat od jej nabycia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że powinien być zwolniony od poniesienia podatku 19% na mocy
    wspomnianej ulgi mieszkaniowej, gdyż środki ze sprzedaży darowizny planuje przeznaczyć
    w całości na spłatę zaciągniętej hipoteki na posiadane mieszkanie. Przyszły akt notarialny
    dotyczący sprzedaży darowizny będzie zawierał kwotę sprzedaży oraz bankowe
    potwierdzenie nadpłaty hipoteki kredytu, na kwotę jaka jest zawarta w notarialnym akcie
    sprzedaży, (lub kwotę wyższą).
    Doprecyzowując, Wnioskodawca uważa, że w myśl Rozdziału 3 art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi mieszkaniowej przy spłacie kredytu hipotecznego na
    posiadane mieszkanie. Rzeczone mieszkanie było kupowane na użytek własny, było także
    użytkowane zgodnie z własnymi potrzebami mieszkaniowymi przez prawie 3 lata. Mimo że
    obecnie jest wynajmowane (najem prywatny) to nie wykluczone, że w przyszłości
    Wnioskodawca wraz z żoną ponownie w mieszkaniu zamieszka i będzie je wykorzystywać
    na własne potrzeby mieszkaniowe.
    Wnioskodawca prosi o ustosunkowanie do części dotyczącej spłaty kredytu na posiadane
    mieszkanie. Jeśli odpowiedź nie będzie dla Niego wystarczająco jasna, to wtedy złoży
    kolejny wniosek o interpretację i uiści kolejną opłatę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww.
    praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że w czerwcu 2019 r. zawarł związek małżeński,
    w którym ustanowiono wspólność majątkową małżeńską. W październiku 2019 r.
    Wnioskodawca wraz z żoną kupił mieszkanie, na które został zaciągnięty kredyt
    hipoteczny. W 2021 r. na mocy umowy darowizny od babci, Wnioskodawca został
    właścicielem kolejnej nieruchomości, składającej się z działki wraz z parterowym domem
    oraz zabudowaniami gospodarczymi. W najbliższym czasie (styczeń lub luty 2025 r.)
    Wnioskodawca planuje sprzedać nieruchomość nabytą w darowiźnie. Sprzedaż
    nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Należy wskazać, że w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich

      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że planowana w styczniu lub lutym 2025 r.
    sprzedaż przez Wnioskodawcę nieruchomości, nabytej w darowiźnie od babci w 2021 r.,
    będzie stanowiła źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostanie dokonane przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub

      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nie stanowią
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne, lecz – jak wyżej wskazano – jest nimi wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Na gruncie art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i

      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz
      z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu
      płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.

    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa
        w lit. a),
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę
        kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione
      na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt
      131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-
      c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego
      w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek,
      lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się
      również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Przy czym, stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części

      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Zgodnie z art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji.
    W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest
    zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma
    charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w
    nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Należy jednak zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwami od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele
    mieszkaniowe. Zawarte w tych przepisach wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych,
    których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny
    (wyczerpujący).
    Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki)
    oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na
    cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
    mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w
    takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
    takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem
    zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem
    ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
    przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem
    (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem
    kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty
    przez podatnika na cele określone w pkt 1 ww. ustawy. Przepis wyraźnie bowiem stanowi,
    że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele
    mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem
    uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości (udziału) i aby kredyt ten zaciągnięty był
    przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że cały przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytej w
    darowiźnie Wnioskodawca chce w ciągu trzech lat od końca 2025 r. przeznaczyć na spłatę
    kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego. Kredyt został zaciągnięty w 2019 r., a
    jego celem, zgodnie z umową, była budowa lokalu mieszkalnego. Spłata ww. kredytu
    będzie dotyczyła tylko części kapitałowej pozostałej do spłaty. Wnioskodawca jest

    właścicielem zakupionego lokalu mieszkalnego. W lokalu mieszkalnym stanowiącym
    odrębną nieruchomość Wnioskodawca mieszkał od początku 2020 r. do listopada 2022 r.
    Obecnie lokal mieszkalny jest wynajmowany. W przyszłości Wnioskodawca wraz z żoną nie
    wykluczają ponownego zamieszkania w ww. lokalu.
    Zatem, przeznaczenie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na ww. cel stanowi
    wydatek na własne cele mieszkaniowe, w świetle wskazanych przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu
    mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak
    długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
    realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik
    nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu
    zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie
    określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko
    przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika
    okoliczność, że np. przez kilka miesięcy lokal będzie wynajmowany. Prawa do zwolnienia
    nie traci również podatnik, który nabył lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w
    nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal
    zbył lub wynajął. Co istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia
    wynajęcie nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacją
    własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia
    kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta
    w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w
    czasie późniejszym.
    Ustawodawca nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub
    praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta.
    Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości,
    jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do
    tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie
    przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Zauważyć należy, że w wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14,
    Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków

      skorzystania z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez
      wskazane zakupy realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem
      skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego
      zamiaru w chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
      własne cele mieszkaniowe.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania
    zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy zatem samo poczynienie wydatków
    mieszkaniowych, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny
    artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości
    mieszkalnych i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji
    takiej dokonuje się poprzez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i
    późniejszym wykorzystaniem nieruchomości do deklarowanych motywów działania
    podatnika. Przy czym motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Podsumowując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony
    opis zdarzenia przyszłego stwierdzam, że planowana nienastępująca w wykonywaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż przez Pana w styczniu lub lutym 2025 r. nieruchomości
    nabytej w 2021 r. w drodze darowizny, będzie stanowiła źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z
    którego dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie art. 30e ww. ustawy, gdyż odpłatne zbycie zostanie dokonane
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie.
    Przeznaczenie przez Pana całości przychodu ze sprzedaży nieruchomości, w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie, na spłatę
    kredytu zaciągniętego przez Pana i Pana żonę w październiku 2019 r. na zakup lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, wykorzystywanego na własne
    potrzeby mieszkaniowe przez prawie 3 lata, i w którym nie wyklucza Pan ponownego
    zamieszania, uprawnia do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 2 lit. a) i pkt 1 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.