Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-567/15/AR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-08
Teza: Nie wystąpią przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 czerwca 2015 r. (data wpływu 3 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek otrzymanych w darowiźnie – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek otrzymanych w darowiźnie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w roku 1995 otrzymał wraz z żoną od swoich rodziców w formie darowizny gospodarstwo rolne (grunt oraz zabudowania). Otrzymane nieruchomości użytkował rolniczo i mieszkaniowo, zabezpieczając swoje potrzeby mieszkaniowe przez ten cały czas. Nigdy gospodarstwo nie było wykorzystywane w celach zarobkowych, nie było przedmiotem najmu ani dzierżawy - było wykorzystywane rolniczo, a mianowicie pod uprawę ziemniaków dla własnych potrzeb. Wnioskodawca był rolnikiem, ale nie ryczałtowym. Na początku 2014 roku ze względu na planowany ślub dzieci Wnioskodawcy, postanowił wraz z żoną podzielić posiadany grunt, by podarować każdemu z dzieci część, na której mogłyby w przyszłości wybudować swoje domy. W celu dokonania podziału tej działki konieczne było wystąpienie o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Ze względu na zawiłości formalne związane z tym, Wnioskodawca zlecił tę pracę oraz późniejszy podział gruntu firmie geodezyjno - projektowej. Po kilku miesiącach pracownicy w/w firmy skierowali do Wnioskodawcy osobę zainteresowaną zakupem jednej z działek, które były w tym czasie przedmiotem podziału. Do sprzedaży (wykonania umowy przedwstępnej) doszło na początku roku 2015. Ponieważ Wnioskodawca chciał pomóc finansowo dzieciom w organizacji ślubów, gdy zjawiła się kolejna osoba zainteresowana zakupem drugiej z działek, przyjął ofertę i w najbliższym czasie planuje sprzedać drugą działkę. Ponadto pieniądze ze sprzedaży działki chce również przeznaczyć na poprawę warunków mieszkaniowych - remont domu z lat 50-tych. Potencjalny zainteresowany kupnem drugiej działki trafił do Wnioskodawcy z rekomendacji sąsiadów. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych dotyczących sprzedaży działek i poszukiwania kupców. Do działek nie doprowadził żadnych mediów, nie utwardził też drogi wewnętrznej, a wystąpienie o warunki zabudowy konieczne było z uwagi na zamiar podziału gruntu. Wnioskodawca nie podwyższył w żaden sposób wartości, ani atrakcyjności działek.

Jako uzupełnienie stanu faktycznego Wnioskodawca informuje, że prowadził działalność gospodarczą od stycznia 2013 do kwietnia 2015. Żona także prowadzi działalność gospodarczą od 27.07.2013 roku. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 2013 roku z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej i składa deklaracje VAT-7. Grunt został podzielony geodezyjnie na 8 działek. Dwie działki w sumie będą przedmiotem sprzedaży (jedna sprzedana, druga planowana). Wnioskodawca z żoną ma zamiar podarować 4 działki dzieciom: 2 dla córki, po jednej dla dwóch synów. Decyzja o warunkach zabudowy obejmuje 8 działek i 8 budynków. Działki nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Przyczyną sprzedaży była chęć pomocy dzieciom, potrzeba wyremontowania domu, a także pogorszenie się sytuacji finansowej z powodu utraty pracy przez Wnioskodawcę i żonę. W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał żadnej sprzedaży nieruchomości (poza wspomnianą 1 działką na początku 2015 roku). Posiada także inne nieruchomości – grunt, na którym znajduje się dom, zakład produkcyjny i nie ma zamiaru tego sprzedawać. Wnioskodawca nie zamierza także sprzedawać innych nieruchomości (poza działką, o której mowa w zapytaniu). Jak już wspomniano, Wnioskodawca nie podejmuje, a także nie zamierza podejmować w przyszłości żadnych działań marketingowych związanych ze sprzedażą nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż drugiej działki, o której mowa jest w opisie stanu faktycznego, będzie objęta VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż drugiej działki nie podlega opodatkowaniu VAT.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Transakcja nie będzie w żaden sposób związana z działalnością gospodarczą i statusem podatnika VAT. Sprzedawana działka nigdy nie służyła celom zarobkowym w żadnej formie, nie była nabyta w celu odprzedaży. Do sprzedaży skłoniły Wnioskodawcę względy losowe - opisane wyżej oraz potrzeba poprawy warunków mieszkalnych. Działalność gospodarcza nie przynosi wystarczających dochodów, aby zaspokoić potrzeby Wnioskodawcy i jego rodziny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumnie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art . 15 ustawy o VAT , dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji , gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Podkreślić także należy, iż w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu zarobku w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Jak wskazano wyżej nie zawsze sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty nie będące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też dostawa nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej TSUE) w sprawach C-180/10 i C-181/10 Trybunał stwierdził, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo TSUE stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działki nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymał wraz z żoną w 1995 roku od swoich rodziców w formie darowizny gospodarstwo rolne (grunt oraz zabudowania). Otrzymane nieruchomości były użytkowane rolniczo i mieszkaniowo. Działki nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Na początku 2014 roku Wnioskodawca postanowił podzielić grunt, by podarować każdemu z dzieci część, na której mogłyby w przyszłości wybudować swoje domy. Do sprzedaży pierwszej działki doszło na początku 2015 roku. Wnioskodawca planuje sprzedać drugą działkę. Przyczyną podjęcia decyzji o sprzedaży działki jest chęć pomocy dzieciom, potrzeba wyremontowania domu, a także pogorszenie się sytuacji finansowej z powodu utraty pracy przez Wnioskodawcę i jego żonę.

Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych dotyczących sprzedaży działek i poszukiwania kupców. Potencjalny zainteresowany kupnem drugiej działki trafił do Wnioskodawcy z rekomendacji sąsiadów. Tak samo w przypadku pierwszej działki, nabywca został skierowany do Wnioskodawcy przez firmę geodezyjną. Do działek Wnioskodawca nie doprowadzał żadnych mediów, nie utwardzał też drogi wewnętrznej, a wystąpienie o warunki zabudowy konieczne było z uwagi na zamiar podziału gruntu. Nie zamierza także sprzedawać innych nieruchomości (poza działką, o której mowa w zapytaniu). Grunt nigdy nie był przedmiotem najmu , dzierżawy itp., Wnioskodawca nie czerpał z niego korzyści, nie był nabyty w celu odprzedaży. Wnioskodawca nie podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami świadczących o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców i usługodawców, ponieważ w żaden sposób nie uatrakcyjnił działek, nie podniósł ich wartości.

Wobec powyższego uznać należy, że planowana sprzedaż działki nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tej działki, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego- charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym mniemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym nie można uznać sprzedaży przedmiotowej działki przez Wnioskodawcę za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowej działki nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.