Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1331/09/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-01
Teza: Szpital nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z modernizacją przychodni.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; przebudowa; sprzęt-sprzęt medyczny; usługi-usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej; usługi-usługi zwolnione
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2009r. (data wpływu 21 października 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 listopada 2009r. (data wpływu 18 listopada 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub jego zwrotu w związku z realizacją projektu pn. „Unowocześnienie techniczne i funkcjonalne ambulatorium medycznego Centrum Zdrowia” **– jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub jego zwrotu w związku z realizacją projektu pn. „Unowocześnienie techniczne i funkcjonalne ambulatorium medycznego Centrum Zdrowia”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 listopada 2009r. (data wpływu 18 listopada 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP4/443-1331/09/KG z dnia 5 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie składa deklaracji VAT-7, świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia – przedmiotowo zwolnione z podatku VAT. Prócz usług zwolnionych świadczy również usługi opodatkowane (wynajem pomieszczeń o małym obrocie nie przekraczającym kwoty 10 000,00 euro). Symbol PKD dla świadczonych usług – 8512Z.

Wnioskodawca realizuje projekt pn. „Unowocześnienie techniczne i funkcjonalne ambulatorium medycznego Centrum Zdrowia” dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Przedmiotem projektu jest modernizacja obiektu przychodni w zakresie: wymiany stolarki okiennej, wytworzenie pochylni dla osób niepełnosprawnych, wytworzenie instalacji sanitarnej dla osób niepełnosprawnych, zakup urządzeń i aparatów medycznych do diagnozowania i wyposażenia spoczynkowego pacjentów.

Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu są i będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 18 listopada 2009r.):

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub jego zwrot w związku z realizacją wskazanego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostateczna wersja przedstawiona w piśmie z dnia 18 listopada 2009r.), nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją wskazanego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 tego załącznika wymieniono usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca realizuje projekt pn. „Unowocześnienie techniczne i funkcjonalne ambulatorium medycznego Centrum Zdrowia” dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Przedmiotem projektu jest modernizacja obiektu przychodni w zakresie: wymiany stolarki okiennej, wytworzenie pochylni dla osób niepełnosprawnych, wytworzenie instalacji sanitarnej dla osób niepełnosprawnych, zakup urządzeń i aparatów medycznych do diagnozowania i wyposażenia spoczynkowego pacjentów.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia – przedmiotowo zwolnione z podatku VAT.

W oparciu o przedstawiony opis stanu faktycznego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż nabywane towary i usługi, związane z realizacją ww. projektu, nie służą czynnościom opodatkowanym. Jak wskazano na wstępie, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Prawo to przysługuje wyłącznie podatnikom zarejestrowanym jako „podatnicy VAT czynni”, składającym deklaracje VAT-7.

Natomiast jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn. „Unowocześnienie techniczne i funkcjonalne ambulatorium medycznego Centrum Zdrowia”. Tym samym nie ma on prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie miały również zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970). Przepisy te przewidują bowiem możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy zauważyć, iż przedmiotem projektu jest między innymi modernizacja obiektu przychodni, równocześnie Wnioskodawca wskazał, że świadczy usługi nie tylko zwolnione z podatku VAT, ale także opodatkowane – wynajem pomieszczeń – jednakże obrót z tego tytułu nie przekracza 10 tyś. euro. W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny należy zaznaczyć, iż towary i usługi nabywane na potrzeby przedmiotowego projektu będą w części związane są z wykonywaniem dwóch kategorii czynności. Zatem w sytuacji gdyby Wnioskodawca utracił prawo do korzystania ze zwolnienia na mocy art. 113 ust. 1 ustawy i tym samym został zobligowany do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny niezbędne stanie się zweryfikowanie prawa do obniżenia kwoty podatku VAT. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zaistniałego stanu faktycznego, z którego wynika, iż Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, a w szczególności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Końcowo należy wskazać, iż przepis art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2007 r., zwalniał od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Natomiast od dnia 1 stycznia 2008 r. brzmienie powołanego przepisu uległo zmianie. Od tego dnia wartość sprzedaży uprawniającej podatników do zwolnienia wynosi 50.000 zł.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

**