Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.13.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-16
Teza: Wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy czynności nieodpłatnego przekazania gospodarstwa rolnego mężowi, braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zakupie środków trwałych w związku z przekazaniem gospodarstwa.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; korekta-korekta podatku; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2017 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 16 stycznia 2017 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy czynności nieodpłatnego przekazania gospodarstwa rolnego mężowi – **jest nieprawidłowe,**
*   braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zakupie środków trwałych w związku z przekazaniem gospodarstwa, braku obowiązku zwrotu podatku od zakupionych towarów będących na stanie w dniu przekazania gospodarstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 16 stycznia 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy czynności nieodpłatnego przekazania gospodarstwa rolnego mężowi, braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zakupie środków trwałych w związku z przekazaniem gospodarstwa.

W treści wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pani indywidualne gospodarstwo rolne od 2001 r., jako rolnik ryczałtowy.

W roku 2015 stała się czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług, a następnie kupiła środki trwałe (maszyny i urządzenia) do prowadzenia działalności rolniczej. Skorzystała Pani z odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionych środków trwałych.

Od stycznia 2016 r. rozlicza się Pani z podatku kwartalnie.

W 2010 r. zawarła Pani związek małżeński, a gospodarstwo (bez nieruchomości, których jest samoistną właścicielką) w świetle przepisów o prowadzeniu gospodarstw rolnych stało się wspólnotą majątkową. Kupione środki trwałe zostały nabyte ze środków wspólnych i stanowią majątek wspólny Pani i męża.

Obecnie gospodarstwo rolne jest prowadzone na gruntach rolnych zlokalizowanych w powiecie N., użytkowanych na podstawie długoterminowej umowy dzierżawy.

Pani mąż prowadzi działalność gospodarczą od 16 listopada 2010 r. i jest czynnym „płatnikiem” podatku od towarów i usług i podlega pod Urząd Skarbowy w Ż. Jego działalność nie jest prowadzona w zakresie usług dla rolnictwa ujętych w kodach PKD 01.61.Z lub 01.63.Z

Obecnie planuje Pani zaprzestać prowadzenia gospodarstwa rolnego, a jego prowadzenie przekazać mężowi tak, aby on był głównym prowadzącym gospodarstwo oraz był „płatnikiem” podatku od towarów i usług. Gospodarstwo będzie przekazane wraz ze wszystkimi zobowiązaniami (również podatkowymi, w tym zobowiązaniami z tytułu podatku od towarów i usług) oraz składnikami gospodarstwa niezbędnymi do jego prowadzenia, tj. maszynami i urządzeniami, wyposażeniem, materiałami, podpisanymi umowami.

Po przekazaniu gospodarstwa, będzie nadal prowadzone przez małżonków wspólnie, natomiast „płatnikiem” podatku VAT z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego będzie Pani mąż.

Cały majątek trwały oraz materiały, środki do produkcji oraz towary pozostaną w przekazanym gospodarstwie rolnym.

Gospodarstwo rolne dalej będzie stanowiło majątek wspólny obojga małżonków, a korzyści wynikające z jego prowadzenia będą stanowiły wspólnotę majątkową.

Wystawcą faktur za sprzedawane towary będzie mąż jako „płatnik” podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Skoro gospodarstwo stanowi zorganizowaną całość, czy jest możliwość jego przekazania tak jak przedsiębiorstwa ?
2.  Czy przekazanie gospodarstwa będzie związane z koniecznością zapłaty podatku VAT?
3.  Czy przekazanie gospodarstwa będzie związane z koniecznością zwrotu podatku VAT od zakupionych środków trwałych oraz innych składników majątku, materiałów, środków do produkcji i towarów (płodów rolnych, wyprodukowanych w gospodarstwie), będących na stanie w dniu przekazania gospodarstwa?
4.  Czy przekazanie gospodarstwa może odbyć się jedynie na podstawie protokołu przekazania gospodarstwa rolnego (przedsiębiorstwa) do dalszego prowadzenia?
5.  Czy nieodpłatne przekazanie całego gospodarstwa - przedsiębiorstwa mężowi, a następnie zakończenie prowadzenia gospodarstwa we własnym imieniu, spowoduje konieczność zapłaty VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Ad. 1 Gospodarstwo rolne można przekazać tak jak przedsiębiorstwo.

Ad. 2 Przy zastosowanym rozwiązaniu przekazanie gospodarstwa rolnego - przedsiębiorstwa mężowi nie spowoduje konieczności zapłaty VAT.

Ad. 3 Przekazanie gospodarstwa wraz z jego majątkiem trwałym nie spowoduje zwrotu podatku od towarów i usług od zakupionych środków trwałych, ponieważ pozostaną one w przekazywanym gospodarstwie rolnym.

Ad. 4 Przekazanie gospodarstwa może nastąpić jedynie w oparciu o protokół przekazania gospodarstwa (przedsiębiorstwa) do dalszego prowadzenia, podpisany przez obydwoje małżonków sporządzony na podstawie spisu z natury.

Ad. 4 Przy zastosowanym rozwiązaniu przekazanie gospodarstwa rolnego (przedsiębiorstwa) mężowi nie spowoduje konieczności zapłaty VAT.

Uzasadnienie.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepisów ustawy o VAT nie stosuje się jednak do transakcji zbycia przedsiębiorstwa/gospodarstwa rolnego lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa/ gospodarstwa rolnego.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, tzn. obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamiana, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera art. 551 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z nią przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
*   koncesje, licencje i zezwolenia,
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 k.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W przypadku likwidacji firmy podatnicy VAT są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Opodatkowaniu VAT podlegają bowiem towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Skoro w przedstawionym przypadku przedmiotem nieodpłatnego przekazania będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 k.c., to stosownie do treści art. 6 pkt 1 ustawy VAT czynność ta nie będzie objęta jej przepisami. Oznacza to, że czynność przekazania przedsiębiorstwa mężowi nie podlega opodatkowaniu VAT. Przekazanie całego przedsiębiorstwa nastąpiło przed zaprzestaniem działalności gospodarczej.

Dlatego na dzień zaprzestania nie wystąpiły towary podlegające opodatkowaniu w ramach remanentu likwidacyjnego. Dlatego podatek od towarów i usług od remanentu likwidacyjnego wynosi „0”.

W sumie oznacza to, że w przedstawionym przypadku nie wystąpi obowiązek zapłaty VAT z tytułu przekazania przedsiębiorstwa mężowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy czynności nieodpłatnego przekazania gospodarstwa rolnego mężowi,
*   **prawidłowe** – w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zakupie środków trwałych w związku z przekazaniem gospodarstwa

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r, poz. 610, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z treścią art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego (art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Działalność rolnicza – zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy – obejmuje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarnianą i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Z uwagi na definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy należy uznać, że prowadzenie działalności rolniczej stanowi prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą).

Z kolei, na podstawie art. 2 pkt 19 ustawy, rolnikiem ryczałtowym jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Tak więc rolnicy, prowadzący działalność, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, z wyjątkiem tych, którzy dobrowolnie dokonali rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług jako podatnicy VAT czynni oraz takich, którzy na podstawie odrębnych przepisów są obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, z mocy ustawy są rolnikami ryczałtowymi w zakresie działalności rolniczej, tj. zarówno sprzedaży produktów rolnych pochodzących z tej działalności, jak również świadczenia usług rolniczych, ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi dla podatników posiadających status rolnika ryczałtowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 5 ustawy, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych – art. 2 pkt 19 ustawy.

Przez produkty rolne - zgodnie z art. 2 pkt 20 ustawy - rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Szczegółowy sposób dokonywania korekt określa art. 91 ust. 3-9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 9 powołanej ustawy, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3, który stanowi, że podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Z brzmienia art. 96 ust. 2 ustawy wynika, iż w przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy, jeżeli dane w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r., Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.). Zdanie drugie nie ma zastosowanie w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.

Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe – gdyż wymienione gospodarstwa to w istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która (jak gdyby w imieniu gospodarstwa) zarejestruje się jako podatnik.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzają jednocześnie zasadę, że do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba fizyczna spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego ma takie znaczenie, że faktury dotyczące tego gospodarstwa (przy nabyciu towarów i usług) będą wystawiane na tę właśnie osobę, która dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w roli zbywcy (dostawcy) przy sprzedaży (dostawie) produktów rolnych i w związku ze świadczeniem usług rolniczych.

Zatem w przypadku zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, podatnik jest obowiązany zgłosić ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego, a zgłoszenie to stanowi podstawę wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

Analiza przedstawionych zdarzeń przyszłych oraz treści przywołanych przepisów prawa pozwala na stwierdzenie, że do planowanego przekazania gospodarstwa rolnego nie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże - wbrew Pani stanowisku – wyłączenie to nie będzie wynikało z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ale dlatego, że dojdzie jedynie do zmiany osoby reprezentującej gospodarstwo rolne. Należy natomiast zgodzić się z Panią, że nie będzie na Pani ciążył obowiązek zwrotu podatku odliczonego, czy też sporządzenia remanentu likwidacyjnego, ponieważ zmiana osoby reprezentującej gospodarstwo rolne oznacza, że jest ono nadal wspólnie prowadzone przez oboje małżonków, a zmianie ulega jedynie osoba, na której będą ciążyły wszelkie prawa i obowiązki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, której przedmiotem jest prowadzenie działalności rolniczej. Będzie na Pani jedynie ciążył obowiązek dokonania zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe rozstrzygnięcie, ocena Pani stanowiska w zakresie sposobu udokumentowania przekazania gospodarstwa mężowi stała się bezprzedmiotowa.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.