Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.798.2024.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Skutki podatkowe otrzymanych na podstawie ugody z bankiem kwot stanowiących umorzenie długu (kapitału i odsetek), kwoty dodatkowej, zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i zwrotu połowy opłaty od pozwu.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; odsetki-odsetki od kredytu; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2024 r. złożyła Pani wniosek z 16 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 16 grudnia 2024 r. oraz
    pismami z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 7 stycznia 2025 r.) i z 27 stycznia 2025 r. (wpływ 30
    stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu ... września 2011 r. Wnioskodawczyni podpisała umowę o kredyt hipoteczny na
    zakup nieruchomości na rynku wtórnym z ... Ww. kredyt był pierwszym i jedynym
    kredytem hipotecznym, który Wnioskodawczyni zaciągnęła w banku i nigdy wcześniej nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Kredyt wypłacony był w złotych, indeksowany do waluty frank szwajcarski. W związku ze
    sporem dotyczącym skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej umowy
    (oraz jej ważności), bank wystosował propozycję polubownego zakończenia sporu,
    poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej.
    W ugodzie zawarte są następujące postanowienia:
      1. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umorzenie zadłużenia kredytobiorcy) w kwocie
        X, a kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje. Na kwotę zwolnienia z
        długu składa się zadłużenie z następującego tytułu:
        - kapitał (kwota x zł),
        - odsetki skapitalizowane (kwota x zł),
        - odsetki zapadłe niespłacone (kwota x zł),
        - odsetki od zadłużenia przeterminowanego (kwota x zł),
        - odsetki zawieszone (kwota x zł),
        - odsetki bieżące (kwota x zł).
      Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu w kwocie Y stanowiącej wysokość
      kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3 ugody, a Kredytobiorca zwolnienie z długu
      przyjmuje.
      2. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
        (umorzenie zgodnie z § 3 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku
        ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
      3. Bank w terminie 21 dni od daty podpisania ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę
        dodatkową w wysokości ... zł. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku
        z wypłatą ww. kwoty, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży
        wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
        Kwota wymieniona w tym punkcie obejmuje kapitał nadpłacony na dzień
        podpisania ugody. Z niewiadomej przyczyny Bank oznacza tę kwotę jako kwotę
        dodatkową.
      4. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kosztów zastępstwa
        procesowego w wysokości ... zł oraz połowę opłaty sądowej od pozwu w kwocie ... zł.
    W uzupełnieniu wniosku z 16 grudnia 2024 r. Wnioskodawczyni wskazała, że była jedynym
    kredytobiorcą zawierającym umowę o kredyt mieszkaniowy ... w dniu ... września 2011 r.
    (kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup lub zamianę nieruchomości na rynku wtórnym).

    W umowie kredytowej jest zapis o przeznaczeniu kredytu: cel mieszkaniowy –
    finansowanie kosztów nabycia lokalu mieszkalnego. Ww. kredyt hipoteczny był kredytem
    mieszkaniowym zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem inwestycji mieszkaniowej, na
    którą Wnioskodawczyni zaciągnęła kredyt, było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
    Wnioskodawczyni mieszka w tym mieszkaniu do dziś.
    Ww. kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na stanowiącym
    odrębną nieruchomość samodzielnym lokalu mieszkalnym. Rodzaj prawa do
    nieruchomości – prawo własności. Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem lokalu
    mieszkalnego, na zakup którego zaciągnęła kredyt hipoteczny. Mieszkanie znajdujące się
    w ..., przy ul. ... Wnioskodawczyni nabyła w dniu ... września 2011 r. Jest to lokal mieszkalny
    stanowiący odrębną nieruchomość.
    Ugodę sądową Wnioskodawczyni podpisała w dniu ... listopada 2024 r. Stronami ugody są
    Wnioskodawczyni oraz ... z siedzibą w ... . Podpisana ugoda jest umową cywilnoprawną
    między stronami jako dobrowolna chęć porozumienia się między stronami i reguluje to
    Kodeks cywilny.
    Kwota Y wskazana w ugodzie ostatecznie wynosi 0 zł. W ugodzie nie ma konkretnego
    wskazania, z jakiego tytułu Wnioskodawczyni otrzymała kwotę dodatkową. W ocenie
    Wnioskodawczyni jest to zwrot pochodzący z części nadpłaconego kapitału i odsetek,
    ponieważ w pierwszej wersji w momencie, kiedy ugoda miała być podpisana we wrześniu,
    kwotę dodatkową Bank wskazał w wysokości ... zł. Z różnych przyczyn podpisanie ugody
    przesunęło się do listopada, a wtedy na dzień ... listopada 2024 r. Bank oszacował kwotę
    dodatkową na ... zł i taka została wpisana w ugodzie. Na etapie przygotowywania pozwu
    do sądu w 2022 r. doradca podatkowy przygotowując wyliczenia na podstawie
    zaświadczenia z banku oszacował, że spłacając regularnie raty kredytu, w 2024 r.
    Wnioskodawczyni spłaci już otrzymany kapitał, lub ewentualnie z tytułu uznanego
    roszczenia przez bank bez wskazania tytułu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione
    przez Panią z własnych środków, w całości/w części? Czy zwrócona przez bank kwota nie
    będzie przewyższała faktycznie poniesionych przez Panią ww. wydatków?”,
    Wnioskodawczyni wskazała, że koszty zastępstwa procesowego zostały pokryte w 100%
    przez Bank bezpośrednio przesłane na konto Kancelarii.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 grudnia 2024 r. na pytania Organu o treści cyt.: „Czy kwota
    dodatkowa, którą bank Pani wypłacił będzie stanowić przysporzenie ponad kwoty
    uiszczane przez Panią tytułem spłaty kredytu mieszkaniowego (nadpłatę kredytu)? Na
    jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki) została ustalona ww. kwota
    dodatkowa?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała: w ugodzie nie ma konkretnego wskazania
    z jakiego tytułu Wnioskodawczyni otrzymała kwotę dodatkową, ani też w jaki sposób
    została wyliczona. W związku z tym Wnioskodawczyni złożyła do Banku pismo z prośbą o
    zajęcie stanowiska i wyjaśnienie treści zawartej w ugodzie dotyczącej kwoty dodatkowej
    oraz wskazanie sposobu jej obliczenia. Stąd do czasu otrzymania rzeczowej odpowiedzi
    Wnioskodawczyni nie jest w stanie w sposób właściwy przedstawić pełnego opisu stanu
    faktycznego i jednoznacznie zakwalifikować kwotę dodatkową wypłaconą przez Bank. W
    związku z powyższym Wnioskodawczyni chciałaby prosić o czasowe zawieszenie
    procedury wydania lub odmowy wydania interpretacji indywidualnej do momentu
    otrzymania wyjaśnienia z Banku.
    W uzupełnieniu wniosku z 27 stycznia 2025 r. (złożonym po wyznaczonym terminie)
    dodała Pani, że zgodnie z odpowiedzią Banku z dnia 20 stycznia 2025 r. podstawą
    wyliczenia kwoty dodatkowej, o której mowa w ugodzie, była różnica między sumą kwot
    wypłaconych w złotówkach przez bank tytułem kredytu, a kwotą spłaconą przez
    Wnioskodawczynię w złotówkach do dnia podpisania ugody.

    Pytania
      1. Czy po podpisaniu ugody z Bankiem Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do
        odprowadzenia podatku dochodowego od poszczególnych kwot:
        - kwota X obejmująca umorzony dług, w skład którego wchodzi kapitał i odsetki (pkt
        1 i 2),
        - kwota dodatkowa (pkt 3), która faktycznie jest nadpłaconym kapitałem,
        - kwota kosztów zastępstwa procesowego oraz połowa opłaty sądowej?
      2. Czy jeśli np. jedna z ww. kwot powinna zostać opodatkowana a pozostałe nie, a Bank
        w PIT-11 wpisze łącznie wszystkie umorzone i zwrócone kwoty, to Wnioskodawczyni
        będzie mogła w swoim rozliczeniu podatkowym wykazać tylko część tej kwoty?
      3. W jaki sposób Wnioskodawczyni powinna wykazać i rozliczyć należny podatek? Czy
        przychód z tego tytułu wykazuje się w rocznym PIT-37? Jeśli tak to w której pozycji?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, spełnia Pani warunki wymienione w
    powołanym akcie prawnym i nie powinna odprowadzić podatku od wszystkich kwot
    wymienionych w ugodzie z Bankiem i wykazanych w PIT-11, który otrzyma od Banku.
    Pani stanowisko przedstawione w piśmie z 27 stycznia 2025 r. jest następujące: uważa
    Pani, iż na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    spełnia warunki wymienione w § 1 pkt a i b, pkt 2 oraz pkt 5, a tym samym wszystkie
    kwoty wymienione w ugodzie:
      - kwota zwolnienia z długu (kapitał + odsetki)
      - kwota dodatkowa
    powinny zostać zwolnione z opodatkowania.
    Kredyt został zaciągnięty w całości na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    podpunkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. inwestycji, której
    celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego albo
    więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
    zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
    każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
    rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
    Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb,
    art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z
    wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę

    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank ... listopada
    2024 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2011 r. kredytu hipotecznego, wskazać należy,
    że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Jak stanowi art. 917 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Tym samym, wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w ... listopada 2024 r. ugody z bankiem,
    stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102; w brzmieniu obowiązującym do 23 grudnia 2024 r.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych

            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do
            lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz

          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
            26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe umorzenia Pani wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego na sfinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego oraz zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego

    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, nabycie lokalu
    mieszkalnego spełnia ww. przesłankę.
    Jak wskazała Pani we wniosku i jego uzupełnieniu, zaciągnięty w 2011 r. przez Panią kredyt
    został przeznaczony na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnęła Pani kredyt, było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych. Mieszka Pani w tym mieszkaniu do dziś.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2011 r., która została Pani umorzona przez bank w listopadzie 2024 r.
    (kwota kapitału i odsetek), stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek) zaciągniętego na sfinansowanie zakupu
    nieruchomości mieszkalnej (lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość) w celu
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pani gospodarstwa domowego, zastosowanie
    znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyskała Pani w 2024 r. w związku z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty dodatkowej
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w

    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku – podstawą
    wyliczenia kwoty dodatkowej, o której mowa w ugodzie, była różnica między sumą kwot
    wypłaconych w złotówkach przez bank tytułem kredytu, a kwotą spłaconą przez
    Wnioskodawczynię w złotówkach do dnia podpisania ugody, uzyskanie kwoty dodatkowej
    nie spowodowało uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu Pani
    majątku. Jak Pani wskazała, zwrot pochodził z części nadpłaconego kapitału i odsetek,
    ponieważ w pierwszej wersji w momencie, kiedy ugoda miała być podpisana we wrześniu,
    kwotę dodatkową Bank wskazał w wysokości ... zł. Z różnych przyczyn podpisanie ugody
    przesunęło się do listopada, a wtedy na dzień ... listopada 2024 r. Bank oszacował kwotę
    dodatkową na ... zł i taka została wpisana w ugodzie. Otrzymana przez Panią kwota
    stanowi więc zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do
    banku.
    Pieniądze te nie są dla Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie powstaniem
    obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconej przez bank kwoty.
    Skutki podatkowe otrzymanego zwrotu kwoty połowy opłaty od pozwu sądowego i
    kosztów zastępstwa procesowego
    Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących zwrotu kwoty połowy opłaty od pozwu
    sądowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
    Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.

    Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu sądowego należy uznać, że
    zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów
    postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie wyroku zostały mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów procesu (kwoty
    połowy opłaty od pozwu sądowego), to należy uznać, że zwrot ten nie będzie stanowił dla
    Pani przychodu. W konsekwencji, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwrotu przez bank kwoty połowy opłaty od
    pozwu sądowego.
    W odniesieniu natomiast do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, jeśli zostały
    poniesione z Pani środków, a które bank zwrócił na konto kancelarii w wysokości 100%,
    zwrot ten także nie będzie stanowił przysporzenia majątkowego i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z
    dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpi po Pani stronie realne przysporzenie
    majątkowe.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności, które zostały sfinansowane z
    własnych środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały mu zwrócone. W
    takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie
    jest więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Podsumowując, wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w ... listopada 2024 r.
    ugody z bankiem, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W stosunku
    do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek) w części zaciągniętego na sfinansowanie zakupu
    nieruchomości mieszkalnej (lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość) w celu
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pani gospodarstwa domowego, zastosowanie
    znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym zwrot
    kosztów procesu, zwrot opłaty od pozwu, a także kwoty dodatkowej stanowiącej zwrot
    pochodzący z części nadpłaconego kapitału i odsetek.
    Nie ma Pani obowiązku wykazania dla celów podatkowych kwot otrzymanych przez Panią
    w wyniku zawartej ugody sądowej, które korzystają z zaniechania poboru podatku z tytułu
    kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie (kwota
    umorzonego kapitału i odsetek) lub które nie stanowią przychodu (zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego do wysokości poniesionych przez Panią wydatków i zwrot
    połowy opłaty od pozwu oraz kwoty dodatkowej stanowiącej zwrot pochodzący z części
    nadpłaconego kapitału i odsetek) w zeznaniu rocznym.
    W przedmiotowej sprawie w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna
    przedstawiona we wniosku, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna

    skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, Pani stanowisko dotyczące
    wypłaty kwoty dodatkowej, zwrotu kosztów procesu oraz zwrotu połowy opłaty od pozwu,
    uznałem za nieprawidłowe, ponieważ we własnym stanowisku wskazała Pani, że:
      „(...) na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania
      podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, spełnia Pani warunki
      wymienione w powołanym akcie prawnym i nie powinna odprowadzić podatku od
      wszystkich kwot wymienionych w ugodzie z Bankiem i wykazanych w PIT-11, który
      otrzyma od Banku.”
    Natomiast, jak to wskazałem wcześniej, otrzymana przez Panią kwota dodatkowa
    stanowiąca zwrot nadpłaconego kapitału, zwrot kosztów procesu oraz zwrot połowy
    opłaty pod pozwu nie spowodują powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, taki przychód nie podlega
    zaniechaniu poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.