Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-270/13/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-29
Teza: Czy podatek PCC powiększa wynikającą z umowy z inwestorem cenę nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 05 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 14 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy podatek od czynności cywilnoprawnych powiększa cenę nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy podatek od czynności cywilnoprawnych powiększa cenę nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 07 maja 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-270/13/MO, wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 14 maja 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na podstawie art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, osoba, która wybudowała z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne może je przekazać odpłatnie przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie. Przedsiębiorstwo od kilku lat korzysta z powołanego artykułu - w bardzo ograniczonym zakresie - i kupuje od prywatnych inwestorów oraz od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, różnej długości odcinki urządzeń wodociągowych. Każdorazowo strony zawierają umowę odpłatnego przekazania urządzeń wodociągowych, z której wynika, że za określonym wynagrodzeniem inwestor przekazuje na majątek Przedsiębiorstwa, a Przedsiębiorstwo przejmuje odpłatnie do eksploatacji, urządzenie wodociągowe o parametrach zlokalizowane przy ulicy w miejscowości. Wynagrodzenie należne zbywcy, sposób jego liczenia, podstawa wyliczenia, zostały sprecyzowane w wewnętrznym dokumencie jakim jest regulamin odpłatnego przekazania urządzeń wodociągowych zrealizowanych przez inwestorów zewnętrznych. Wydział Inwestycji w dniu podpisania umowy z inwestorem wystawia dokument OT, na podstawie którego, zakupiony środek trwały w cenie nabycia wynikającej z umowy, zaksięgowany zostaje w księgach rachunkowych Spółki. W ciągu 14 dni od opisanej transakcji, czyli od dnia powstania obowiązku podatkowego, Przedsiębiorstwo, jako kupujący składa w Urzędzie Skarbowym deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz oblicza i wpłaca podatek w wysokości 2% od umowy sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatek PCC powiększa wynikającą z umowy z inwestorem cenę nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Dotychczas Przedsiębiorstwo nie podwyższało wartości nabytego środka trwałego o naliczony i zrealizowany podatek PCC. Był on w całości księgowany na koncie pn. „Podatki i opłaty”, a podatkowo zaliczany w koszty bieżącej działalności Spółki. Art. 16g ust. 3 wymienia koszty powiększające cenę nabycia środka trwałego, zakres tych kosztów jest szeroki, a katalog pozostaje otwarty poprzez użycie przez ustawodawcę zwrotu „…inne”. Wymienione w ustawie koszty dotyczą usług obcych takich jak: koszty montażu, transportu, odsetki i prowizje, opłaty notarialne, zaś podatek od czynności cywilnoprawnych jest podatkiem, a nie żadną opłatą na podobieństwo katalogu wymienianego w ustawie. Niezłomne przekonania Wnioskodawcy zostały naruszone na skutek kilku artykułów prasowych, które omawiając zagadnienia środków trwałych, temat bardzo popularny na przełomie roku ze względu na przeprowadzane inwentaryzacje oraz składanie sprawozdań finansowych, w sposób niepozostawiający wątpliwości zaliczały podatek PCC w cenę nabycia środka trwałego, o której mowa w ust. 3 omawianego art. 16g ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 09 maja 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 14 maja 2013 r.) Spółka wyjaśniła, iż uważa, że podatek PCC nie jest kosztem powiększającym cenę nabycia środka trwałego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, iż stosownie do sformułowanego we wniosku pytania i przedstawionego własnego stanowiska w sprawie przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia, czy nabywane przez Spółkę poszczególne odcinki sieci stanowią w istocie samodzielne środki trwałe.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Stosownie natomiast do art. 16g ust. 3 tej ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia, czy zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych powiększa wynikającą z umowy z inwestorem cenę nabycia środka trwałego.

Cytowany powyżej przepis wskazuje, iż do wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej należy zaliczyć koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, takie jak: opłaty notarialne, skarbowe i inne. Podatek od czynności cywilnoprawnych stanowił będzie więc element wartości początkowej środka trwałego jako koszt związany z zakupem naliczony do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Tym samym stanowisko Spółki, iż PCC nie jest kosztem powiększającym cenę nabycia środka trwałego, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.