Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-147/12-5/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-31
Teza: Czy jeśli - w wyniku rozliczenia płatności dokonywanej przez Klienta przy użyciu kart płatniczych - Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie mniejsza od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie ww. różnic in minus będzie stanowił koszt uzyskania przychodów Spółki?
Słowa kluczowe: przychód; rozliczanie (rozliczenia); różnica; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2012 r. (data wpływu 30 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 10 lipca 2012 r. (data wpływu 16 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych oraz kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

1.  Spółka jest polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, agentem rozliczeniowym w rozumieniu ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz. U. z 2002 r. Nr 169, poz. 1385 ze zm., „Ustawa o instrumentach płatniczych”), prowadzącym (na podstawie zgody Prezesa Narodowego Banku Polskiego) działalność w zakresie autoryzacji i rozliczeń płatności dokonywanych z wykorzystywaniem elektronicznych instrumentów płatniczych.
2.  Spółka zawiera z podmiotami oferującymi towary / usługi w sieci Internet („Partnerzy”) umowy, których przedmiotem jest przyjmowanie i realizacja na rzecz Partnera płatności dokonywanych przy użyciu kart płatniczych (w rozumieniu Ustawy o instrumentach płatniczych) przez podmioty nabywające towary / usługi oferowane przez Partnera w sieci Internet („Klienci”).
3.  W działalności Spółki często występuje sytuacja, gdy Klienci dokonują płatności za towary / usługi oferowane przez Partnera przy użyciu kart płatniczych wydawanych dla walutowych rachunków bankowych (tj. dla rachunków bankowych prowadzonych w walucie innej niż PLN).
4.  Uproszczony schemat przykładowej transakcji przy wykorzystaniu karty płatniczej wydanej dla walutowego rachunku bankowego wygląda następująco:
    1.  Partner oferuje w sieci Internet towary i usługi, za które cena wyrażona jest w PLN. Klient nabywa od Partnera towary / usługi i dokonuje za nie zapłaty przy wykorzystaniu karty płatniczej.
    2.  Następnie, instytucja pośrednicząca w płatności, („Instytucja Pośrednicząca”) dokonuje przeliczenia ceny za towar / usługę wyrażonej w PLN na kwotę waluty wg wewnętrznie ustalonego kursu i dokonuje przelewu środków pieniężnych z rachunku walutowego (konta) Klienta, do którego jest przypisana karta kredytowa, na rachunek walutowy (konto walutowe) Spółki.
    3.  Spółka dokonuje przelewu środków pieniężnych na konto Partnera w PLN. Kwota przelewu jest równa określonej w pkt (a) cenie zakupionych przez Klienta towarów / usług.
    4.  W wyniku tej operacji Spółka może otrzymywać od Instytucji Pośredniczącej środki w walucie obcej, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) jest różna od kwoty przelanej przez Spółkę do Partnera w związku z realizacją płatności.
    5.  W zależności od obowiązujących kursów walut, otrzymane przez Spółkę od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, po przeliczeniu na polskie złote mogą mieć większą lub mniejszą wartość niż należność, którą Spółka przekazała Partnerowi. W konsekwencji, w wyniku opisywanej transakcji, Spółka może posiadać więcej lub mniej środków pieniężnych niż była zobowiązana przekazać Partnerowi. W tym drugim przypadku Spółka będzie zobowiązana pokryć powstałą różnicę in minus z własnych środków.
5.  Podsumowując opisany powyżej schemat przykładowej transakcji, Spółka otrzymuje od Instytucji Pośredniczącej inną kwotę (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) niż jest zobowiązana przekazać Partnerowi. Tym samym, u Spółki pojawia się z tego tytułu „zysk” lub „strata”.
6.  Co do zasady, otrzymane przez Spółkę od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne w walucie obcej pozostają na rachunkach walutowych Spółki. Spółka wykorzystuje przedmiotowe środki do spłaty zobowiązań wyrażonych w walucie obcej lub dokonuje ich „wymiany” na walutę polską w terminie późniejszym.
7.  Od otrzymanych środków w walucie, Spółka kalkuluje dla celów podatkowych różnice kursowe, zgodnie z przepisem art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy jeśli - w wyniku rozliczenia płatności dokonywanej przez Klienta przy użyciu kart płatniczych - Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie większa od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to przysporzenie Spółki wynikające z ww. różnicy in plus będzie stanowiło przychód podatkowy Spółki?
2.  Czy jeśli - w wyniku rozliczenia płatności dokonywanej przez Klienta przy użyciu kart płatniczych - Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie mniejsza od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie ww. różnicy in minus będzie stanowił koszt uzyskania przychodów Spółki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 31 lipca 2012 r. nr ILPB4/423-147/12-4/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli w wyniku rozliczenia przedmiotowych płatności Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie mniejsza od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie ww. różnicy in minus będzie stanowił koszt uzyskania przychodów Spółki.

Uzasadnienie.

1\. Argumentacja dotycząca prawa Spółki do rozpoznania różnicy in minus jako koszt uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki:

1.  Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienianych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
2.  W myśl tego przepisu, poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (z wyjątkiem tych specyficznie określonych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy), stanowią koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, tj. o ile poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu / źródła przychodu.
3.  Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek (każdy rodzaj wydatku) powinien podlegać indywidualnej analizie i ocenie, czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może być uznany za koszt podatkowy.
4.  Zgodnie z ugruntowaną praktyką sądów administracyjnych oraz organów podatkowych (patrz: punkt 2 poniżej), aby dany wydatek poniesiony przez podatnika stanowił koszt uzyskania przychodu, musi on spełnić następujące warunki:
    1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (a contrario - nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
    2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4.  został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów (tj. powinien istnieć związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy wydatkiem a przychodem),
    5.  został właściwie udokumentowany,
    6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki:

1.  W analizowanym zdarzeniu przyszłym, w związku z obsługą danej transakcji:
    *   Spółka dokonuje przelewu środków pieniężnych na konto Partnera w PLN w kwocie równej cenie zakupionych przez Klienta towarów / usług, wyrażonej w PLN, natomiast
    *   Instytucja Pośrednicząca przelewa na rzecz Spółki środki pieniężne w walucie obcej, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) jest różna od kwoty, którą Spółka jest zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności.
2.  W wyniku rozliczenia danej transakcji może się okazać, że Spółka otrzymała od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne o wartości niższej (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) od kwoty, którą jest zobowiązana przekazać Partnerowi.
3.  W takiej sytuacji, zapłacona Partnerowi różnica in minus: będzie pokryta z własnych zasobów majątkowych Spółki, będzie stanowiła wydatek o charakterze definitywnym, tj. wartość przedmiotowej różnicy nie zostanie Spółce nigdy w jakikolwiek sposób zwrócona przez inny podmiot. Wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie powstałej różnicy będzie właściwi udokumentowany (m.in. poprzez wyciągi bankowe potwierdzające kwoty dokonanych przelewów) oraz nie będzie stanowił kosztu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
4.  Dodatkowo, w ocenie Spółki, bezsprzecznym pozostaje fakt, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym będzie istniał związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy przedmiotowym wydatkiem, a przychodem podatkowym Spółki. Innymi słowy, poniesienie wydatku będzie miało wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie przychodu Spółki.
5.  Wydatki na pokrycie ww. różnicy in minus będą bowiem ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem Jej podstawowej działalności, jaką jest przyjmowanie i realizacja na rzecz Partnera płatności dokonywanych przy użyciu kart płatniczych przez Klientów. Tym samym, będą stanowiły immanentny dla działalności Spółki wydatek, warunkujący wykonanie przez Spółkę zobowiązań wynikających z zawartych przez Spółkę z Partnerami oraz Instytucjami Pośredniczącymi umów, określających zasady obsługi przez Spółkę płatności dokonywanych przy użyciu kart płatniczych przez Klientów na rzecz Partnera.
6.  W związku z powyższym, w ocenie Spółki, jeśli w wyniku rozliczenia płatności dokonywanej przez Klienta przy użyciu kart płatniczych Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których wartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie mniejsza od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie ww. różnicy in minus będzie stanowił koszt uzyskania przychodów Spółki.

2\. Praktyka sądów administracyjnych oraz organów podatkowych potwierdzająca stanowisko Spółki w kwestii przesłanek, jakie muszą być spełnione, aby dany wydatek mógł być uznany za koszt podatkowy.

1.  Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. II FSK 1365/10: „Kosztem uzyskania przychodów jest więc taki koszt, który został poniesiony przez podatnika, jest definitywny (rzeczywisty), pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, został właściwie udokumentowany i nie został wyłączony na podstawie art. 16 ust. 1. Innymi słowy, dla ustalenia co jest kosztem podatkowym niezbędne jest wykazanie, czy spełnia on kryteria określone w art. 15 ust. 1, jeżeli tak, to czy nie został wyłączony na podstawie art. 16 ust. 1. Wydatek, który spełnia kryteria określone w art. 15 ust. 1 i nie został wyłączony z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 jest kosztem podatkowym. Jeżeli natomiast wydatek nie spełnia kryteriów określonych w art. 15 ust. 1 i nie jest kosztem podatkowym, nie ma już potrzeby odwoływania się do treści art. 16 ust. 1”.
2.  Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. I SA/Wr 1425/11: „Za koszt uzyskania przychodów należy zatem uznać wydatek który: został poniesiony przez podatnika, - jest definitywny, tj. wartość tego wydatku nie została zwrócona podatnikowi w żadnej formie, - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, - poniesiony został w celu uzyskania przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodu, - został udokumentowany, - nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 updop jako wyłączony z kosztów podatkowych”.
3.  Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. I SA/Gl 775/11: „Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, bądź służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki: został poniesiony przez podatnika; jest definitywny; pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą; poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów; został właściwie udokumentowany i wreszcie nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Ponadto, należy stwierdzić, iż przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych w walutach obcych stosuje się średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka, będąca agentem rozliczeniowym w rozumieniu ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych, prowadzącym działalność w zakresie autoryzacji i rozliczeń płatności dokonywanych z wykorzystywaniem elektronicznych instrumentów płatniczych, zawiera z podmiotami oferującymi towary / usługi w sieci Internet („Partnerzy”) umowy, których przedmiotem jest przyjmowanie i realizacja na rzecz Partnera płatności dokonywanych przy użyciu kart płatniczych (w rozumieniu Ustawy o instrumentach płatniczych) przez podmioty nabywające towary / usługi oferowane przez Partnera w sieci Internet („Klienci”).

W działalności Spółki często występuje sytuacja, gdy Klienci dokonują płatności za towary / usługi oferowane przez Partnera przy użyciu kart płatniczych wydawanych dla walutowych rachunków bankowych (tj. dla rachunków bankowych prowadzonych w walucie innej niż PLN).

Uproszczony schemat przykładowej transakcji przy wykorzystaniu karty płatniczej wydanej dla walutowego rachunku bankowego wygląda następująco:

1.  Partner oferuje w sieci Internet towary i usługi, za które cena wyrażona jest w PLN. Klient nabywa od Partnera towary / usługi i dokonuje za nie zapłaty przy wykorzystaniu karty płatniczej,
2.  następnie, instytucja pośrednicząca w płatności, („Instytucja Pośrednicząca”) dokonuje przeliczenia ceny za towar / usługę wyrażonej w PLN na kwotę waluty wg wewnętrznie ustalonego kursu i dokonuje przelewu środków pieniężnych z rachunku walutowego (konta) Klienta, do którego jest przypisana karta kredytowa, na rachunek walutowy (konto walutowe) Spółki,
3.  Spółka dokonuje przelewu środków pieniężnych na konto Partnera w PLN. Kwota przelewu jest równa określonej w pkt (a) cenie zakupionych przez Klienta towarów / usług,
4.  w wyniku tej operacji Spółka może otrzymywać od Instytucji Pośredniczącej środki w walucie obcej, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) jest różna od kwoty przelanej przez Spółkę do Partnera w związku z realizacją płatności,
5.  w zależności od obowiązujących kursów walut, otrzymane przez Spółkę od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, po przeliczeniu na polskie złote mogą mieć większą lub mniejszą wartość niż należność, którą Spółka przekazała Partnerowi. W konsekwencji, w wyniku opisywanej transakcji, Spółka może posiadać więcej lub mniej środków pieniężnych niż była zobowiązana przekazać Partnerowi. W tym drugim przypadku Spółka będzie zobowiązana pokryć powstałą różnicę in minus z własnych środków.

Spółka otrzymuje zatem od Instytucji Pośredniczącej inną kwotę (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) niż jest zobowiązana przekazać Partnerowi. Tym samym, u Spółki pojawia się z tego tytułu „zysk” lub „strata”.

Ponadto, Spółka wskazała, iż otrzymane przez Nią od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne w walucie obcej pozostają na rachunkach walutowych Spółki. Spółka wykorzystuje przedmiotowe środki do spłaty zobowiązań wyrażonych w walucie obcej lub dokonuje ich „wymiany” na walutę polską w terminie późniejszym. Od otrzymanych środków w walucie, Spółka kalkuluje dla celów podatkowych różnice kursowe, zgodnie z przepisem art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do przedstawionego wyżej opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie Spółka pośredniczy jedynie w przekazywaniu kwot transakcji dokonywanych pomiędzy Partnerami a ich Klientami. Tym samym, kwota wpłacana na rachunek walutowy przez Klienta nie stanowi przychodu Spółki. Również kwota, którą Spółka przekazuje do Partnera nie stanowi Jej kosztu podatkowego.

Zatem, kwota w walucie obcej, jaką reguluje Klient, wpływająca na rachunek walutowy Spółki i następnie przekazywana Partnerowi nie stanowi Jej przychodu ani kosztu podatkowego. W związku z tym, nie należy przeliczać jej wg kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków. Z uwagi na to pośrednictwo, należy przyjąć, iż Spółka uzyskała taką samą kwotę od Klienta, co przekazała Partnerowi.

Wobec powyższego, Spółka od Klienta uzyskała cenę określoną przez Partnera w PLN, która uregulowana została w innej walucie. Dlatego też, różnica in minus powstała zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, choć w sensie ekonomicznym stanowi stratę Spółki, to nie należy jej zaliczać do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Tak przedstawiona operacja gospodarcza rodzi jedynie skutki podatkowe w postaci różnic kursowych od własnych środków, zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na co też zwróciła uwagę Spółka w pkt 7) opisu zdarzenia przyszłego.

Reasumując, jeśli w wyniku rozliczenia płatności dokonywanej przez Klienta przy użyciu kart płatniczych - Spółka otrzyma od Instytucji Pośredniczącej środki pieniężne, których równowartość w PLN w dniu ich otrzymania (po przeliczeniu wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania tych środków) będzie mniejsza od wyrażonej w PLN kwoty, którą Spółka będzie zobowiązana przekazać Partnerowi w związku z obsługą płatności, to wydatek poniesiony przez Spółkę na pokrycie ww. różnicy in minus nie będzie stanowił kosztu uzyskania przychodów Spółki.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego, tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.