Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.675.2024.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-09
Teza: Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu.
Słowa kluczowe: kredyt
umorzenie
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 17 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2012 roku zawarł Pan umowę kredytu z bankiem A S.A. w kwocie 225 tys. zł
    indeksowanego w walucie CHF. Celem kredytu była spłata kredytu hipotecznego oraz
    dodatkowo 20 tys. na cele konsumpcyjne. Procentowy udział kwoty kredytu przeznaczonej
    na cele konsumpcyjne oraz koszt wymaganych ubezpieczeń stanowiło 11,7% udzielonego
    kredytu.
    Przed wstąpieniem na drogę sądową z bankiem o unieważnienie umowy kredytu z uwagi
    na zawarte klauzule abuzywne postanowił Pan negocjować warunki ewentualnej ugody z
    bankiem. Aktualne saldo udzielonego kredytu po przeliczeniu na PLN wynosi ok. 206 tys.
    zł. Zgodnie z aktualną propozycją ugody Bank umorzy zadłużenie w kwocie ok. 99 tys. zł,
    Pan natomiast dokona jednorazowej spłaty pozostałej kwoty w wysokości ok. 107 tys. zł.
    Od roku 2012 dokonał Pan spłat na rzecz banku: kapitału w wysokości 107 tys. zł oraz ok.
    73 tys. zł odsetek, co stanowi łącznie ok. 180 tys. zł. Łączna kwota Pana wpłat na rzecz
    banku w związku z zawartą umową kredytową i ewentualną ugodą wyniesie ok. 277 tys. zł
    – będzie więc wyższa niż kwota kapitału pozyskanego z umowy kredytu.
    W myśl rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zaniechaniu nie podlega kwota
    kredytu w części przeznaczonej na cele konsumpcyjne oraz kosztów usług dodatkowych,
    w szczególności ubezpieczeń. W myśl ww. rozporządzenia zaniechaniu poboru podatku
    dochodowego nie podlega 11,7% kwoty umorzenia kredytu przez bank (będąca
    procentową częścią kredytu przeznaczoną na cele konsumpcyjne oraz koszt ubezpieczeń).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatków od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Wyjaśniając cele zaciągnięcia kredytu wskazał Pan, że w 2012 roku zawarł Pan umowę
    kredytu z bankiem A S.A. w kwocie 225.122,65 zł indeksowanego w walucie CHF. Celem
    kredytu było spłata kredytu hipotecznego w wysokości 193 tys. zł (cele mieszkaniowe) oraz
    dodatkowo 20 tys. zł na cele konsumpcyjne.
    Pozostały koszt kredytu 12.122,65 zł stanowiły opłaty związane z udzieleniem kredytu:
    · prowizja z tytułu udzielenia kredytu 5.544,08 zł,
    · koszty z tytułu ubezpieczeń od ryzyka utraty pracy oraz ubezpieczenia na życie oraz
      niezdolności do pracy w łącznej wysokości 6.344,57 zł,
    · opłata z tytułu ustanowienia hipoteki w wysokości 234 zł.
    Procentowy udział kwoty kredytu przeznaczonej na cele konsumpcyjne wraz z kosztami
    ubezpieczeń stanowił 11,7% udzielonego kredytu (26.344,57 zł) – procentowy udział
    niepodlegający zaniechaniu poboru podatku w myśl Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Refinansowany kredyt hipoteczny dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej – mieszkania
    wraz z boksem garażowym.
    Kredyt zaciągnięty przez Pana w 2012 r. zabezpieczony był hipotekami ustanowionymi na
    mieszkaniu oraz boksie garażowym.
    Według kursu CHF (4,5988) na dzień sporządzenia ugody saldo kredytu po przeliczeniu z
    CHF na PLN wynosiło 206.885,16 zł (206.715,23 zł kapitał, 169,93 zł odsetki). Po
    zakończonych negocjacjach strony ustaliły roszczenie banku o zapłatę kwoty 106.212,19 zł,
    przy jednoczesnym zwolnieniu Pana przez bank częściowo z długu w wysokości
    100.672,97 zł.

    Na dzień sporządzenia ugody dokonał Pan wpłat z tytułu spłaty umowy kredytowej w
    wysokości 108.724,96 zł oraz 21.211,52 CHF (ok 78 tys. zł wg kursu NBP CHF na dzień
    realizacji spłaty), dodatkowo w ramach zawartej ugody dokonał Pan wpłaty 106.212,19 zł.
    Łączna kwota Pana wpłat z tytułu umowy kredytowej wynosi ok. 292.000 zł.
    W myśl Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zaniechaniu nie podlega część
    kredytu przeznaczona na cele konsumpcyjne oraz koszt ubezpieczeń, co stanowi według
    Pana obliczeń 11,7% udzielonego pierwotnie kredytu.
    Zaniechaniu natomiast podlega pozostała część w wysokości 88,3% zwolnienia z
    zadłużenia. W ramach zawartej umowy ugody powstał więc Pana przychód w wysokości
    11,7% kwoty zwolnienia, czyli 11.779 zł.
    Łączna kwota Pana wpłat na rzecz banku w związku z zawartą umową kredytową i zawartą
    ugodą wyniosła ok. 292 tys. zł. Jest więc wyższa niż kwota udzielonego kredytu (w
    wysokości 225.122,65 zł).

## Pytanie

Czy umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu (97 tys. zł) należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jeśli łączna suma Pana wpłat na rzecz banku przekracza kwotę uzyskanego kredytu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Pana stanowiska, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną jednak definicją
    dochodu jest nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    W Pana przypadku przychodem jest część z kwoty 100.672,97 umorzenia przez bank
    kredytu, która nie podlega zaniechaniu w myśl Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe w wysokości, według Pana obliczeń, 11 779 zł.
    Z uwagi na wskazany powyżej fakt poniesienia większych kosztów w stosunku do
    uzyskanego przychodu z tytułu umorzenia przez bank części zadłużenia uważa Pan, że
    kwota ta nie stanowi Pana dochodu, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Definicję dochodu zawiera art. 9 ust. 2 tej ustawy. I tak:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy

      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Dla ustalenia dochodu kluczowe znaczenie mają dwa elementy: przychód oraz koszty
    uzyskania przychodu.
    Przychód
    Ustawodawca określił, co jest przychodem w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychód wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają
    charakter:
    · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Otrzymanie nieodpłatnego
    świadczenia następuje w stosunku dwustronnym – świadczeniodawca ma wolę
    przekazania czegoś nieodpłatnie, a świadczeniobiorca godzi się na przyjęcie takiego
    świadczenia.
    Źródła przychodu
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa przy tym źródła przychodów
    w art. 10 ust. 1. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9, są inne źródła (czyli źródła
    inne niż wymienione w art. 10 ust. 1-8b ustawy).
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wyliczone w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    Koszty uzyskania przychodów

    Ogólna definicja kosztów uzyskania przychodu jest zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Przepis przewiduje zatem trzy warunki uznania kosztu za koszt uzyskania przychodów:
    1) koszt musi być poniesiony przez podatnika,
    2) celem poniesienia kosztu musi być uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów, oraz
    3) koszt nie może być wyłączony z kategorii kosztów uzyskania przychodów na podstawie
      regulacji art. 23 ustawy.
    Wyłączenia zawarte w art. 23 odnoszą się m.in. do sytuacji związanych z kredytem.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym
      że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
        - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
        kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
        - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
        kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
        kapitału.
    Zaciągnięcie, spłata, umorzenie kredytu a podatek dochodowy
    Instytucja kredytu jest uregulowana przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej co
    do zasady są obojętne podatkowo. Uzyskana kwota kredytu nie jest przychodem,
    ponieważ nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym kredytobiorcy –
    kredytobiorca musi ją zwrócić kredytodawcy.
    Jednocześnie spłata kwoty kredytu oraz spłata odsetek co do zasady nie jest kosztem
    uzyskania przychodu, bo celem tych wydatków nie jest uzyskanie przychodu (uzyskany
    kredyt nie był przychodem), ani zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Wyjątki od tej zasady są przewidziane w przepisach szczególnych, w tym m.in. w
    cytowanym już art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do
    umorzenia całości albo części kwoty kredytu lub należnych odsetek (zwolnienia z długu).
    Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga realne przysporzenie majątkowe – kwota, która miała
    podlegać zwrotowi, staje się bezzwrotna (umorzenie części lub całości kredytu), a odpłatne

    świadczenie kredytu staje się nieodpłatne lub częściowo nieodpłatne (umorzenie
    należnych odsetek). Jednocześnie umorzenie takie powoduje, że po stronie kredytobiorcy
    znikają obciążenia dotyczące jego majątku.
    Zaniechanie poboru podatku w przypadku niektórych umorzeń kredytów
    Dla wybranych sytuacji umorzenia kredytów prawodawca przewidział szczególne
    rozwiązanie, które zdejmuje z podatnika ciężar opodatkowania przychodów z umorzenia.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) – dalej: Rozporządzenie:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot
      umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 1 ust. 4 Rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie natomiast do § 3 ust. 1 Rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych ma zastosowanie, jeżeli zostaną
    spełnione łącznie następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej lub był kredytem
      refinansowym lub konsolidacyjnym dotyczącym wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego;

    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pana zdarzenie przyszłe
    W opisanym zdarzeniu przyszłym dojdzie do podpisania przez Pana ugody z bankiem. Na
    mocy tej ugody bank umorzy Panu część zadłużenia z tytułu kredytu (część niespłaconej
    kwoty kredytu i odsetek).
    Kwota umorzonych wierzytelności będzie Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zakwalifikować
    do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak słusznie Pan wskazał, część przychodu z umorzenia wierzytelności – ustalona według
    proporcji, która odpowiada relacji wartości kredytu z 2012 r. jaka służyła spłacie kredytu
    zaciągniętego na cele mieszkaniowe do wartości całości kredytu z 2012 r. – będzie
    podlegała zaniechaniu poboru podatku na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 i § 4 Rozporządzenia.
    Z Pana opisu zdarzenia wynika bowiem, że:
    1) kredyt z 2012 r. częściowo był zaciągnięty na cele konsumpcyjne, a częściowo na
      spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na nabycie mieszkania z boksem
      garażowym;
    2) kredyt był udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez bank;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) nie korzystał Pan wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na
      własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Jeśli natomiast chodzi o część przychodu z umorzenia wierzytelności – ustaloną według
    proporcji, która odpowiada relacji wartości kredytu z 2012 r. jaka służyła celom
    konsumpcyjnym do wartości całości kredytu z 2012 r. – nie będzie ona podlegała
    zaniechaniu poboru podatku na podstawie Rozporządzenia. Będzie zatem podlegała
    opodatkowaniu, według skali podatkowej (art. 27 ustawy).
    Jednocześnie okoliczność, że Pana łączne wpłaty do banku przekroczyły wartość
    otrzymanego przez Pana kredytu nie ma znaczenia dla oceny skutków podatkowych
    umorzenia Pana wierzytelności kredytowych. Skoro bowiem treścią ugody ma być m.in.
    umorzenie określonej wartości Pana zadłużenia, oznacza to, że:
    1) Pan i bank uznajecie, że ma Pan obowiązek zapłaty tej określonej kwoty do banku jako
      zwrotu kredytu i zapłaty odsetek (przy czym dla ustalenia tej kwoty istotne było to,
      jaką kwotę kredytu Pan otrzymał i jaką kwotę Pan już spłacił czy ma spłacić, zgodnie z
      umową kredytu),
    2) bank zwalnia Pana z tego obowiązku, a Pan to zwolnienie przyjmuje.
    Istotą umorzenia części wierzytelności kredytowych jest zmniejszenia Pana zobowiązania
    wobec banku. Wartości, które miał Pan obowiązek wpłacić do banku, pozostają w Pana
    majątku – stąd przysporzenie, które ustawodawca kwalifikuje jako przychód. Dla ustalenia
    istnienia tego przychodu bądź wartości tego przychodu nie ma znaczenia kwestia stanu
    Pana pozostałych świadczeń od i do banku.
    W szczególności, w opisanym zdarzeniu przyszłym umorzenie części wierzytelności przez
    bank nie jest świadczeniem, którego bank dokona odpłatnie (w zamian za inne

    świadczenia z Pana strony). Tym samym nie będzie podstaw do określenia po Pana
    stronie kosztów uzyskania przychodu z opisanego umorzenia. W szczególności takim
    kosztem nie będą wpłaty dokonane przez Pana do banku tytułem spłaty kredytu lub spłaty
    odsetek. Wpłaty te nie były bowiem dokonywane w celu uzyskania przychodu z
    umorzenia.
    Podsumowanie
    W opisanym zdarzeniu przyszłym:
    1) umorzenie części wierzytelności kredytowych będzie skutkować powstaniem po Pana
      stronie przychodu podatkowego, niezależnie od stanu Pana pozostałych rozliczeń z
      bankiem – będzie to przychód z innych źródeł;
    2) przychody te – w części, w jakiej kredyt służył spłacie kredytu zaciągniętego na cele
      mieszkaniowe – będą podlegały zaniechaniu poboru podatku;
    3) przychody te – w części, w jakiej w jakiej kredyt służył celom konsumpcyjnym – będą
      podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
    4) dla ustalenia dochodu z umorzenia części wierzytelności kredytowych nie można
      uwzględnić jako kosztów uzyskania przychodów Pana wpłat do banku dokonanych
      tytułem spłaty kredytu lub odsetek.
    Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.