Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.697.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Skutki podatkowe wycofania nieruchomości z majątku spółki
cywilnej do majątków prywatnych wspólników.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
majątek-majątek osobisty
składnik-przeniesienie składników majątkowych
spółki-spółka cywilna
środek-środek trwały
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 17

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce. Jest Pani wspólnikiem spółki cywilnej X (dalej zwana „X” lub „Spółka”).
    X została założona w 2004 r. przez Panią wraz z drugim wspólnikiem będącym osobą
    fizyczną: A.B. (dalej łącznie zwani „Wspólnicy”). Od momentu powstania Spółki każdy ze
    Wspólników posiadał równy udział w jej majątku (po 50%) oraz w podziale zysków i strat
    wynikających z działalności X.
    Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Spółki jest świadczenie usług w
    zakresie (...).
    W skład majątku Wspólników (w ramach Spółki) wchodziło m.in. prawo użytkowania
    wieczystego działki numer 1/1 o powierzchni 0.09.05 ha oraz własność budynku
    biurowego, stanowiącego odrębną nieruchomość, objętych księgą wieczystą Kw nr (...)
    oraz prawo użytkowania wieczystego działki numer 1/2 o powierzchni 0.00.72 ha objętej
    księgą wieczystą Kw nr (...); nabyte na podstawie Umowy sprzedaży, ustanowienia hipoteki
    oraz oświadczenie o poddaniu się egzekucji w formie aktu notarialnego z 11 lipca 2015 r.
    Po nabyciu przedmiotowych nieruchomości zostały one wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych jako: „budynek przychodni ul. A.1, B. (dalej jako: „Nieruchomość”).
    W lipcu 2017 r., w związku z koniecznością modernizacji oraz dostosowania
    Nieruchomości do potrzeb prowadzonej działalności, X poniosła nakłady inwestycyjne
    przewyższające 30% jej wartości początkowej, obejmujące modernizację i remont
    budynku.
    Ponadto, 27 stycznia 2023 r. Wspólnicy, działając jako osoby fizyczne, zawarli kolejną
    umowę sprzedaży – tym razem z Gminą (...), na podstawie, której nabyli prawo własności
    do działek nr 1/1 i 1/2, dotychczas pozostających w ich użytkowaniu wieczystym. W wyniku
    tej czynności stali się oni właścicielami zarówno budynku przychodni, jak i gruntu, na
    którym się on znajduje.
    W związku z planowanym przystąpieniem nowego wspólnika do X, Wspólnicy zamierzają
    przenieść Nieruchomość z majątku Spółki do swoich majątków osobistych, według tych
    samych udziałów, jakie Wspólnicy mają obecnie w zyskach i stratach X.
    W rezultacie przeniesiona Nieruchomość stanie się współwłasnością Pani i drugiego
    Wspólnika w równych częściach (po 1/2 udziału).
    Umowa przeniesienia Nieruchomości do majątków prywatnych Pani i Wspólnika na
    współwłasność zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i stanowić będzie, że
    Nieruchomość zostaje przekazana nieodpłatnie, bez jakiejkolwiek formy świadczenia
    wzajemnego.
    Przeniesienie Nieruchomości z majątku X (współwłasności łącznej wszystkich Wspólników)
    do majątków prywatnych Wspólników (współwłasności ułamkowej Pani i drugiego
    Wspólnika) nie będzie stanowić formy wypłaty zysków, ani też nie będzie stanowić
    uregulowania jakiegokolwiek zobowiązania pieniężnego X wobec Wspólników. Operacja ta

    będzie polegać jedynie na przesunięciu składnika majątkowego z masy majątkowej X,
    objętej współwłasnością łączną, do majątków prywatnych Wspólników, gdzie będzie objęty
    współwłasnością ułamkową.
    Informuje Pani, że w przeszłości występowała już z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej planowanego przeniesienia Nieruchomości do majątków
    prywatnych Wspólników. Organ podatkowy potwierdził wówczas stanowisko Pani.
    Jednakże tamten wniosek nie uwzględniał faktu wykupu gruntu (tj. nabycia prawa
    własności do działek nr 1/1 i 1/2 27 stycznia 2023 r.).
    W związku z powyższym, w celu zapewnienia pełnej ochrony prawnej oraz aktualizacji
    stanu faktycznego, ponownie występuje Pani z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej – tym razem z uwzględnieniem całokształtu okoliczności faktycznych.

## Pytanie

Czy wycofanie opisanej powyżej Nieruchomości z ewidencji środków trwałych spółki
    cywilnej i przekazanie jej do majątków prywatnych Wspólników przy założeniu, że
    przekazanie to będzie nieodpłatne, nie spowoduje powstania z tego tytułu obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych po Pani stronie (wspólnika
    spółki cywilnej)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nieodpłatne wycofanie Nieruchomości z majątku spółki cywilnej i jej
    przekazanie do majątków prywatnych Wspólników nie spowoduje powstania z tego tytułu
    obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem
    przekazanie Nieruchomości nie będzie stanowić wypłaty z zysku, a wartość wkładów
    Wspólników pozostanie niezmieniona. W konsekwencji, czynność ta będzie neutralna
    podatkowo na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie
    spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu po Pani stronie.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa podatkowego, spółka
    cywilna nie ma osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatku dochodowego.
    Dochody generowane w ramach jej działalności nie podlegają odrębnemu
    opodatkowaniu, lecz są przypisywane bezpośrednio wspólnikom zgodnie z ich udziałami.
    Sposób opodatkowania dochodów zależy od statusu prawnego poszczególnych
    wspólników – jeżeli wspólnikiem jest osoba fizyczna, jego dochód z tytułu uczestnictwa w
    spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, w przypadku działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej,
    obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na
    jej wspólnikach, a nie na samej spółce. Jest to konsekwencja kwalifikacji spółki cywilnej
    jako jednostki nieposiadającej osobowości prawnej, zgodnie z art. 5a pkt 26 w zw. z art. 5a
    pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzują zasady
    opodatkowania dochodów osiąganych przez podatników.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną,
    ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego
    użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się
    proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a,
    łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
    według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu
    przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

    Ustawodawca dokonał wyszczególnienia źródeł przychodów osiąganych przez osoby
    fizyczne w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10
    ust. 1 pkt 3 i 8, odrębne źródła przychodów stanowią m.in.:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) oraz
    · odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych).
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego
    zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3,
    nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między
    pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku
    zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do
    odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą
    oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego
    części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
    lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
    udziału w takim prawie.
    Kryteria kwalifikujące przychód do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza
    zostały określone w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z ust. 1 ww. przepisu, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu
    wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
    sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z
    tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego
    zbycia składników majątku będących:
    a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu
      w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
    c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub
      krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,

    d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do
    przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego
    zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy
    prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub
    udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub
    udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
    gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie
    oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
    prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z perspektywy wskazanych przepisów, nie ma Pani wątpliwości, że przychodami z
    działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych
    na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, o których mowa w
    art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z wyłączeniem
    nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c omawianej ustawy), jak i
    przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności
    gospodarczej z różnych względów wycofane. Natomiast w sytuacji, gdy między pierwszym
    dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane
    z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynął okres 6 lat, to przychód ze sprzedaży
    tych składników majątku nie będzie kwalifikowany jako przychód z działalności
    gospodarczej.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że przychód może powstać w określonych
    przepisami prawa sytuacjach. Stanowiąc o przychodzie, ustawodawca w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł jego definicji, a jedynie w art. 14
    przykładowo przedstawił otwarty katalog przychodów. W orzecznictwie i piśmiennictwie
    przyjmuje się, że przychodem jest każde przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym
    i bezzwrotnym.
    Jak wskazuje postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt II CK 267
    /03:
      Uprawnione jest zatem stanowisko, zgodnie z którym dopuszczalne jest dokonywanie
      przesunięć majątkowych pomiędzy majątkiem wspólnym wspólników spółki cywilnej a
      ich majątkami odrębnymi. Jednak, podobnie jak w odniesieniu do wspólności
      majątkowej małżeńskiej, przesunięcia takie muszą odpowiadać wymaganiom
      dotyczącym określonego rodzaju czynności prawnych prowadzących do przeniesienia
      prawa podmiotowego. Trafnie zatem wskazał Sąd Okręgowy, że dla „przekształcenia”
      współwłasności łącznej nieruchomości we współwłasność w częściach ułamkowych,
      niezbędne jest złożenie oświadczenia woli o przeniesieniu własności nieruchomości.
      Bez takiego oświadczenia, złożonego w formie aktu notarialnego, nie wystąpi skutek w
      postaci wyjścia prawa własności nieruchomości z majątku wspólnego wspólników
      spółki cywilnej i jego przejścia, w postaci udziałów wyrażonych ułamkami, do majątków
      odrębnych wspólników; formułując to inaczej można stwierdzić, że nie nastąpi
      przesunięcie majątkowe pomiędzy poszczególnymi masami majątkowymi. W sytuacji
      zatem, gdy wolą wspólników jest, aby określone prawo przestało być składnikiem
      majątku wspólnego, a stało się składnikiem majątku odrębnego lub majątków
      odrębnych, niezbędne jest dokonanie stosownej czynności prawnej lub rozwiązanie
      umowy spółki.

    Prawo polskie dopuszcza dokonywanie czynności prowadzących do przeniesienia
    poszczególnych składników majątkowych z majątku objętego współwłasnością łączną do
    majątku prywatnego także wtedy, gdy współwłaścicielami łącznymi są te same osoby,
    które otrzymują następnie dany przedmiot do majątku prywatnego. Dał temu wyraz m.in.
    Sąd Najwyższy w wyroku z 20 czerwca 2007 r. (V CSK 132/07), wskazując, że w przypadku
    spółki cywilnej funkcjonują obok siebie odrębne masy majątkowe – majątek spółki
    (wspólność łączna) oraz majątek osobisty wspólników, a przepisy prawa nie wykluczają
    przesunięć majątkowych pomiędzy tymi masami.
    Pani w wyniku przesunięcia między masami majątkowymi w sensie ekonomicznym nie
    zyskuje żadnego przysporzenia, gdyż po dokonaniu czynności pozostaje Pani
    współwłaścicielem Nieruchomości w takim samym stopniu, co przed jej dokonaniem, a
    więc w 1/2. Sama zmiana ma wymiar prawny i powoduje zmianę relacji prawnych między
    współwłaścicielami (Wspólnikami), które kształtują od tej chwili przepisy o współwłasności
    w częściach ułamkowych, co jednakże nie stanowi samo w sobie korzyści, a tym bardziej
    nie ma żadnego realnego wymiaru majątkowego.
    Mając na uwadze powyższe, nie można mówić o tym, że odniesie Pani jakąkolwiek korzyść
    majątkową o wymiernym finansowym charakterze, gdyż skutkiem czynności przeniesienia
    Nieruchomości jest jedynie zmiana (przekształcenie) charakteru współwłasności - z łącznej
    na ułamkową.
    Podsumowując, Pani zdaniem, zważając na fakt, że planowana operacja wycofania
    wskazanej we wniosku Nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątków prywatnych
    Wspólników nie będzie nosić w istocie cech zbycia, jak również nie będzie posiadać
    przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie spowoduje powstania przychodu z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń albo przychodu z innego tytułu w rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie uzyska Pani przysporzenia majątkowego
    w związku z planowaną czynnością wycofania Nieruchomości z majątku spółki cywilnej do
    majątków prywatnych Wspólników. Czynność ta nie spowoduje także powstania
    przychodu po stronie spółki cywilnej, który zgodne z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, powstałby po Pani stronie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071.).
    Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.
    W myśl art. 861 § 1 ww. Kodeksu:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.
    Stosownie do art. 862 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego
      zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do
      niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży.
    Przywołany przepis oznacza zobowiązanie się wspólnika do przeniesienia własności rzeczy
    na współwłasność łączną wspólników (w tym i jego) oraz wydania wspólnikom (spółce) tej
    rzeczy bez zapłaty ceny.

    Zgodnie z art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
      udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
    W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku
    stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika, bądź też będącego współwłasnością
    wszystkich wspólników tej spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w
    częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność
    łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników
    przysługują równe prawa do całego majątku. Spółka cywilna nie posiada własnego
    majątku. W spółce tej właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają
    wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej.
    Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatku dochodowego,
    a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu
    podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób
    opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego
    statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to
    dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej,
    podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka tylko poszczególni
    wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Powyższe wynika z faktu, że spółka cywilna – na podstawie art. 5a pkt 26 w zw. z art. 5a
    pkt 28 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.) – jest spółką niebędącą osobą prawną.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
      lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa
      do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi
      przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,
      że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarty jest katalog
    źródeł przychodów.
    W myśl tego przepisu odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i pkt 8:
        • pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt3),
        • odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
          a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
          b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej,
          c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
          d) innych rzeczy,

    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem
      zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału
      w takim prawie.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
        przekracza 1 500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
        odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością

      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
      gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art.
      30e stosuje się odpowiednio.
    Z ww. przepisów wynka, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno
    przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
    gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych
    wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych
    składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów
    wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia
    upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego
      zbycia składników majątku:
        a) pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności
        gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji
        rolnej,
        b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego
        w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje),
        papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne
        instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których
        Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego
        zbycia,
        – jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
        likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych
        samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą
        prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie
        udziału kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło
        sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej
        lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku:
        a) pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych
        produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie,
        b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego
        w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje),
        papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne
        instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których
        Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego
        zbycia.

    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że przychód powstaje w sytuacjach
    określonych przez prawo. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawarł ścisłej definicji przychodu, lecz w art. 14 przedstawił otwarty katalog
    jego źródeł. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przychód to każde trwałe i
    bezzwrotne zwiększenie majątku.
    Wyjaśniam jednak, że sama czynność przesunięcia składników majątku (nieruchomości) z
    majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników
    – bez dokonania przysporzenia przez wspólników na rzecz spółki – nie rodzi skutków w
    postaci przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Dopiero ewentualne kolejne czynności mogą za sobą pociągać skutki podatkowe. Jednak
    uzależnione one są od rodzaju i charakteru tych kolejnych czynności.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że skoro planowane wycofanie wskazanej we wniosku nieruchomości z
    majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników nie będzie nosić w istocie
    cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie
    spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym nie uzyska Pani przysporzenia majątkowego w związku z planowaną
    czynnością wycofania nieruchomości z majątku spółki cywilnej do Pani majątku
    prywatnego.
    Dlatego też stanowisko Pani uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.