Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-651/09/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-21
Teza: Obowiązek opodatkowania sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2009r. (data wpływu 24 czerwca 2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 września 2009r. (data wpływu 10 września 2009r.), oraz pismem z dnia 15 września 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 września 2009r. (data wpływu 10 września 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 1 września 2009r. znak: IBPP1/443-651/09/BM oraz pismem z dnia 15 września 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, iż w 1994r. wraz z małżonkiem kupił działkę rolną o łącznej powierzchni 0,7830ha. W jej skład wchodziły działki nr 901/70, 902/70 i 903/70. Działka była użytkowana przez Wnioskodawcę do celów rolniczych - łąka. W 2003r. działka – teren ten został przekształcony i w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Ch. jest przeznaczony pod zabudowę domków jednorodzinnych. W 2005r. teren ten został podzielony na 6 działek budowlanych i decyzją Wójta Gminy Ch. z dnia 28 czerwca 2005r. podział został zatwierdzony. Wnioskodawca ma czworo dzieci i każdemu chciał dać działkę, ewentualnie któremuś z wnucząt. Wnioskodawca wskazał, że sytuacja w rodzinie się zmieniła. Córka wraz z zięciem wzięli kredyt i kupili domek w powiecie S. Synowie jeszcze studiują, a najmłodsza córka ma 14 lat. Wnioskodawca wraz z małżonkiem i trójką dzieci mieszka w starym domu z 1935r.

Wnioskodawca wraz z małżonkiem postanowił sprzedać te działki budowlane. Są to działki nr 1005/70, 1006/07, 1007/70, 1008/70, 1009/07, 1010/70.

Z uzyskanych ze sprzedaży pieniędzy Wnioskodawca chciałby wybudować sobie nowy dom. Wnioskodawca posiada łącznie 3,04ha użytków rolnych. Ale utrzymuje się z pracy zawodowej. Wnioskodawca ma już zakupiony projekt domu. Dochodem małżonka Wnioskodawcy jest tylko świadczenie przedemerytalne w wysokości 632,79zł netto miesięcznie. Dochodem Wnioskodawcy jest wynagrodzenie z pracy zawodowej (Wnioskodawca jest pracownikiem Pomocy Społecznej w Ch.)

W piśmie z dnia 4 września Wnioskodawca wskazał, że od 1997r. prowadzi działalność gospodarczą jako agent ubezpieczeniowy. Jest to dodatkowy dochód Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był podatnikiem podatku VAT. Grunty, które Wnioskodawca nabył w 1994r. były wykorzystywane od chwili ich nabycia do chwili obecnej jako grunt rolny – łąka. Jeszcze w b.r. zebrano siano, mimo podziału na działki. Grunty, o których mowa we wniosku nigdy nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy dla osób drugich. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości oprócz wymienionych we wniosku do sprzedaży. Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży gruntów. Nie odprowadzał z tego tytułu podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-7, nie zgłaszał rejestracji VAT-R.

Wnioskodawca wskazał, że w 1994r. nabył działkę rolną o powierzchni 0,7830ha wyłącznie w celach rolniczych (produkcyjnych). Jest to teren położony przy rzece stąd wilgotność gleby była lepsza i Wnioskodawca zbierał 3, a nawet 4 pokosy siana. Wnioskodawca hodował w latach 90-tych do 2003r. młode bydło rzeźne. Wnioskodawca wskazał, że sprzedawał bydło do rzeźni gdy miało odpowiednią wagę. Uzyskane pieniądze ze sprzedaży bydła zostały przeznaczone na konsumpcję dla rodziny Wnioskodawcy, na opłaty, na życie - na potrzeby bytowe sześcioosobowej rodziny Wnioskodawcy. Wnioskodawca miał także plantację truskawek. Wnioskodawca wskazał, że na obywateli RP, którzy pracują zawodowo i uprawiają ziemię mówiło się, że są to rolnicy małopowierzchniowi (małorolni). Łączna powierzchnia gruntów rolnych zgodnie z nakazem płatniczym wydanym przez Urząd Gminy w Ch. wynosi 3,04ha. Do tej powierzchni Wnioskodawca wlicza wszystkie posiadane przez siebie grunty w tym grunty, które zamierza sprzedać.

Wnioskodawca wskazał, że nie jest rolnikiem ryczałtowym oraz że od paru lat nie prowadzi działalności rolniczej. Grunty są użytkowane nieodpłatnie przez innego rolnika. Wnioskodawca wskazał, że grunty rolne były wykorzystywane wyłącznie do zaspokojenia potrzeb jego rodziny. Z tych gruntów, które Wnioskodawca zamierza sprzedać uzyskiwał on paszę dla bydła. Była to łąka, która wykorzystywana była jako łąka. Wnioskodawca nigdy nie występował o dopłaty unijne bezpośrednie dla rolników. W 2003r. Wnioskodawca sprzedał ostatnie młode bydło. Paszy (siana) Wnioskodawca nie sprzedawał, bo skarmiał nim bydło.

Wnioskodawca w 2005r. dokonał podziału nieruchomości na działki budowlane z zamiarem obdarowania swoich dzieci. W 2008r. Wnioskodawca zmienił zdanie (ponieważ wraz z małżonkiem i trójką dzieci mieszkał w starym domu z 1935r.) uznał, że wybuduje dla siebie i rodziny nowy dom. Środki uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na budowę ww. budynku mieszkalnego. Wnioskodawca kupił już projekt domu.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że w 2007r. była budowana kanalizacja ściekowa w Ch. W czerwcu 2005r. Wnioskodawca wystąpił do Wójta Gminy w Ch. o objęcie planem doprowadzenia sieci kanalizacyjnej działek Wnioskodawcy. Decyzją Wójta z 2005r. uwzględniono do projektu sieć ściekową i podciągnięto jeden wąż w ziemi bez przyłączy kanalizacyjnych w 2008r.

Wnioskodawca wskazał, że do ww. działek nie ma zrobionej drogi (chodzi o utwardzenie tłuczniem lub asfaltu) ani doprowadzonej wody ani energii elektrycznej.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że działki o numerach 616/65 i 617/65 nabył w 1975r. jego małżonek. Wnioskodawca zawarł związek małżeński w 1977r., a na działkach nr 616/65 i 617/65 stoi dom w którym mieszka Wnioskodawca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji, kiedy Wnioskodawca zainwestowałby wszystkie uzyskane pieniądze z planowanej sprzedaży działek nr 1005/70, 1006/07, 1007/70, 1008/70, 1009/07, 1010/70 zostanie on zwolniony z opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on zostać zwolniony z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.  podwójnego opodatkowania,
2.  braku opodatkowania,
3.  zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ww. ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy dziesięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Ze złożonego wniosku wynika, że w przedmiotowej sprawie wystąpił szereg okoliczności, które łącznie wskazują, że sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, dokonana została w okolicznościach wskazujących na działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca wraz z małżonkiem kupił w 1994r. działkę rolną o łącznej powierzchni 0,7830ha wyłącznie w celach rolniczych (produkcyjnych). W jej skład wchodziły działki nr 901/70, 902/70 i 903/70. W 2003r. teren ten został przekształcony i w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jest przeznaczony pod zabudowę domków jednorodzinnych. Wnioskodawca w 2005r. dokonał podziału nieruchomości na 6 działek budowlanych z zamiarem obdarowania każdego z czworga swoich dzieci, ewentualnie któregoś z wnucząt. W 2008r. Wnioskodawca zmienił zdanie (ponieważ wraz z małżonkiem i trójką dzieci mieszka w starym domu z 1935r.) uznał, że wybuduje dla siebie i rodziny nowy dom. Środki uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na budowę ww. budynku mieszkalnego. Wnioskodawca kupił już projekt domu. Do działek doprowadzona jest sieć kanalizacyjna bez przyłączy. Do działek nie ma doprowadzonej drogi (utwardzonej tłuczniem lub asfaltem), wody ani energii elektrycznej.

Wnioskodawca posiada łącznie 3,04ha użytków rolnych. Do tej powierzchni Wnioskodawca wlicza wszystkie posiadane przez siebie grunty w tym grunty, które zamierza sprzedać. Wnioskodawca zamierza sprzedać działki budowlane o numerach 1005/70, 1006/07, 1007/70, 1008/70, 1009/07, 1010/70 o łącznej powierzchni 0,7830ha. Działki o numerach 616/65 i 617/65 nabył w 1975r. małżonek Wnioskodawcy (Wnioskodawca zawarł związek małżeński w 1977r.). Na działkach nr 616/65 i 617/65 stoi dom, w którym mieszka Wnioskodawca wraz z rodziną.

Wnioskodawca utrzymuje się z pracy zawodowej, a ponadto od 1997r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako agent ubezpieczeniowy Inspektoratu PZU S.A. Jest to dodatkowy dochód Wnioskodawcy.

Grunty, które Wnioskodawca nabył w 1994r. były wykorzystywane od chwili ich nabycia do chwili obecnej jako grunt rolny – łąka. Jest to teren położony przy rzece stąd wilgotność gleby była lepsza i Wnioskodawca zbierał 3, a nawet 4 pokosy siana. Jeszcze w b.r. zebrano siano, mimo podziału na działki. Wnioskodawca hodował w latach 90-tych do 2003r. młode bydło rzeźne. Wnioskodawca sprzedawał bydło do rzeźni gdy miało odpowiednią wagę. Uzyskane pieniądze ze sprzedaży bydła zostały przeznaczone na konsumpcję dla rodziny Wnioskodawcy, na opłaty, na życie - na potrzeby bytowe rodziny Wnioskodawcy.

Wnioskodawca miał także plantację truskawek. Wnioskodawca wskazał, że nie jest rolnikiem ryczałtowym oraz, że od paru lat nie prowadzi działalności rolniczej. Grunty są użytkowane nieodpłatnie przez innego rolnika. Z gruntów, które Wnioskodawca zamierza sprzedać uzyskiwał on paszę dla bydła. W 2003r. Wnioskodawca sprzedał ostatnie młode bydło. Paszy (siana) Wnioskodawca nie sprzedawał, bo skarmiał nim bydło.

Nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że przedmiotowe grunty rolne o łącznej powierzchni 0,7830h były wykorzystywane wyłącznie do zaspokojenia potrzeb Wnioskodawcy i jego rodziny.

Bowiem Wnioskodawca sam wskazał we wniosku, że powyższy grunt kupił w 1994r., wyłącznie w celach rolniczych (produkcyjnych).

Należy również zauważyć, że ww. grunty były wykorzystywane od chwili ich nabycia w 1994r. do chwili obecnej jako grunt rolny – łąka. Wnioskodawca sam podkreślił, że jest to teren położony przy rzece stąd wilgotność gleby była lepsza i Wnioskodawca zbierał 3, a nawet 4 pokosy siana. Jeszcze w b.r. zebrano siano, mimo podziału na działki.

Ponadto Wnioskodawca hodował w latach 90-tych do 2003r. młode bydło rzeźne. Wnioskodawca sprzedawał bydło do rzeźni gdy miało odpowiednią wagę. Z gruntów, które Wnioskodawca zamierza sprzedać uzyskiwał on paszę dla bydła. W 2003r. Wnioskodawca sprzedał ostatnie młode bydło. Paszy (siana) Wnioskodawca nie sprzedawał, bo skarmiał nim bydło. Wnioskodawca miał także plantację truskawek.

Zatem trudno uznać, aby przedmiotowy grunt rolny, o łącznej powierzchni 0,7830h, służył wyłącznie co celów osobistych Wnioskodawcy i jego rodziny.

Powyższy grunt został bowiem nabyty w celu powiększenia gospodarstwa rolnego (wyłącznie w celach rolniczych - produkcyjnych), którego Wnioskodawca był współwłaścicielem (łączna powierzchnia użytków rolnych - 3,04ha).

Powyższe wykorzystywanie przedmiotowego gruntu (m.in. w celu sprzedaży bydła rzeźnego) jest argumentem przemawiającym za tym, że służył on również celom zarobkowym Wnioskodawcy. Fakt, że uzyskane pieniądze ze sprzedaży bydła zostały przeznaczone na konsumpcję dla rodziny Wnioskodawcy, na opłaty, na życie - na potrzeby bytowe jego rodziny, świadczą, że Wnioskodawca wykorzystywał ww. grunt na działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych (dokonywał sprzedaży bydła rzeźnego).

Zatem z ekonomicznego punktu widzenia nie można przyjąć, że przedmiotowy grunt przeznaczony był wyłącznie na potrzeby osobiste Wnioskodawcy i jego rodziny.

Należy podkreślić, że sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy przewidywana transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie przez Wnioskodawcę zrealizowana.

Przez termin „zamiar” należy bowiem pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby.

Wskazane przez Wnioskodawcę fakty wskazują bowiem jednoznacznie na zamiar związania nabytej nieruchomości z planowaną działalnością gospodarczą.

Dokonując inwestycji środków pieniężnych czyni się to z zamiarem ich odzyskania w przyszłości. Ponadto należy zauważyć, iż Sprzedający podejmując decyzję o ww. sprzedaży 6 wydzielonych z gospodarstwa rolnego działek kieruje się m.in. celem materialnym tj. zabezpieczeniem finansowym dla Wnioskodawcy i jego rodziny (środki uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na wybudowanie nowego budynku mieszkalnego).

W tym konkretnym przypadku odzyskanie zainwestowanych środków możliwe jest przede wszystkim przez sprzedaż ww. działek (nieruchomości), ewentualnie dzierżawę nieruchomości lub dokonanie na niej inwestycji. Z powyższego wynika, iż zakupu przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie można traktować inaczej niż celem osiągnięcia w przyszłości korzyści majątkowych, a więc zakupu dokonano dla celów zarobkowych.

Zatem sam zamiar wykorzystania przedmiotowej nieruchomości gruntowej dla celów zarobkowych (nabycie i wykorzystywanie gruntu w celach rolniczych – produkcyjnych) Wnioskodawca podjął już w momencie zakupu działki. Oczywistym bowiem jest, że Wnioskodawca dokonał zakupu przedmiotowego gruntu z zamiarem osiągnięcia zysków.

Za istotny należy uznać również fakt podziału w 2005r. przedmiotowej nieruchomości na 6 działek budowlanych z zamiarem obdarowania każdego z czworga swoich dzieci, ewentualnie któregoś z wnucząt. W czerwcu 2005r. Wnioskodawca wystąpił do Wójta Gminy w Ch. o objęcie planem doprowadzenia sieci kanalizacyjnej działek Wnioskodawcy. Decyzją Wójta z 2005r. uwzględniono do projektu sieć ściekową i podciągnięto jeden wąż w ziemi bez przyłączy kanalizacyjnych w 2008r.

Powyższe wskazuje na podjęcie świadomych działań zmierzających do wykorzystania sprzedaży działek w sposób częstotliwy w celu osiągnięcia korzyści finansowej. Zakres i skala planowanego przedsięwzięcia tj. sprzedaży 6 działek budowlanych wskazuje jednoznacznie, że dokonywana będzie w sposób częstotliwy, w celach zarobkowych.

Odnosząc przedstawiony wyżej stan faktyczny do obowiązujących w sprawie przepisów stwierdzić należy, że nieruchomość opisana we wniosku, z której wyodrębniono działki przeznaczone pod zabudowę, będące przedmiotem sprzedaży, nie została nabyta jedynie na cele osobiste, a celem zabezpieczenia finansowego Wnioskodawcy i jego rodziny. W międzyczasie grunt wykorzystywano w sposób częstotliwy dla celów zarobkowych poprzez sukcesywne uzyskiwanie środków finansowych ze sprzedaży bydła rzeźnego (w okresie od 1994r. do 2003r.)

Należy zauważyć, że Wnioskodawca podejmując czynności zmierzające do sprzedaży działek budowlanych powstałych z podziału ww. nieruchomości, rozporządza swoim majątkiem w celu osiągnięcia zysku. W takiej sytuacji dostawa ta kwalifikuje tę czynność jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych.

Nie można uznać, że podjęte przez Wnioskodawcę działania nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, bowiem to właśnie te działania są działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, o czy świadczy fakt, że Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości z zamiarem wykorzystania jej dla celów zarobkowych. Należy również zauważyć, iż w kontekście podstawowej zasady podatku VAT, jaką jest zasada neutralności, bezzasadnym byłoby przyjęcie przez ustawodawcę, iż ta sama czynność w przypadku podmiotu, który zarejestrował się jako podatnik VAT czynny i zgłosił działalność w zakresie handlu nieruchomościami byłaby opodatkowana inaczej, niż w przypadku gdy dokonuje jej podmiot, który takiego zgłoszenia nie dokonał, kiedy zamiar i efekt zarobkowy obydwu transakcji jest identyczny. Różnica wynika tylko z kwestii formalnych dokonanych przez obydwa podmioty.

Wymienione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż podjęto działania wskazujące na zamiar związania zakupionej przedmiotowej nieruchomości z działalnością gospodarczą, a zatem jej sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jak już wcześniej wskazano opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, a grunt niewątpliwie jest towarem. Tym samym Wnioskodawca staje się z tytułu tej dostawy podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedstawione okoliczności, wskazują bezspornie na zarobkowy charakter dokonywania tych czynności.

Zatem w ocenie tut. organu z uwagi na fakt, że Wnioskodawca przedmiotowe grunty wykorzystywał w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a środki uzyskane ze sprzedaży działek przeznaczy na zabezpieczenie bytu w przyszłości oraz budowę domu, należy uznać, że sprzedaż przedmiotowych działek przeznaczonych pod zabudowę należy zaklasyfikować, jako działalność gospodarczą.

W świetle powyższego należy uznać, iż Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie działa w charakterze handlowca z zamiarem wykonywania czynności dla celów zarobkowych, tym samym spełnia przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT kwalifikujące do uznania go za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.

Reasumując, jak wykazano powyżej zamiar dokonania przez Wnioskodawcę sprzedaży 6 działek budowlanych oznaczonych numerami 1005/70, 1006/07, 1007/70, 1008/70, 1009/07, 1010/70, które powstały w wyniku podziału działki rolnej o łącznej powierzchni 0,7830ha, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług gdyż Wnioskodawca działa w przedmiotowej sprawie w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W kwestii natomiast stawki podatku VAT dla planowanej sprzedaży wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę.

Z treści wniosku wynika, iż będące przedmiotem sprzedaży działki, w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Ch. przeznaczone są pod zabudowę domów jednorodzinnych.

Zatem dokonanie dostawy ww. nieruchomości niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki w wysokości 22%, stosownie do przepisów art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d cytowanej ustawy, zwolnienia od podatku, wskazanego w ust. 1 i ust. 9 tego artykułu, nie stosuje się do podmiotów dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Oznacza to, że Wnioskodawca, który zamierza dokonać w przyszłości sprzedaży terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę zobowiązany jest do opodatkowania tych transakcji, także wtedy, gdy osiągnięty obrót z tego tytułu nie przekroczył równowartości 50.000 zł.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem niniejsza interpretacja wydana na wniosek Pani nie stanowi jednocześnie interpretacji dla małżonka Wnioskodawcy, który – jeśli jest zainteresowany uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej – powinien złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę.

Równocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.