Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP7.8101.197.2020.PBD
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-22
Teza: Zastosowanie 0% stawki podatku do dostawy produktu do placówek oświatowych.
Słowa kluczowe: jednostka; komputery; oświata; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.) – dalej: Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 18 września 2019 r., nr 0112-KDIL2-2.4012.333.2019.1.AKR, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dla A, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2019 r. (data wpływu 18 czerwca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2019 r. (data wpływu 25 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 0% stawki podatku do dostawy „A” do placówek oświatowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2019 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 0% stawki podatku do dostawy „A” do placówek oświatowych (uzupełniony w dniu 25 lipca 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jako podatnik czynny VAT jest producentem urządzeń edukacyjnych pod nazwą handlową „B” oraz „A”. Wnioskodawca uzyskał Interpretację Indywidualną o nr 0112-KDIL2-2.4012.503. 2018.2.AKR umożliwiającą stosowanie 0% stawki podatku do dostawy „(…)” do placówek oświatowych.

Wnioskodawca wprowadził do oferty „A”, która składa się z tych samych komponentów co „B”, zasada działania jest również taka sama, jedyną różnicą jest wyświetlanie obrazu na ścianie oraz inna konwencja pracy z dziećmi, młodzieżą (angażowana jest górna partia ciała – głównie ręce).

Wnioskodawca uważa, że Interaktywną Ścianę można zaliczyć do towarów wymienionych w załączniku 8 do ustawy. Interaktywna Ściana działa jako duży panel dotykowy. Urządzenie, którego zapytanie dotyczy ma wbudowany na stałe komputer posiadający niezbędne podzespoły. Interaktywną Ścianą można uznać za „zestaw komputera stacjonarnego”, gdyż posiadając wbudowany komputer stanowi to zestaw stacjonarny jako montowany na stałe na ścianie lub suficie. Kierując się powyższym, Interaktywna Ściana mieści się w grupie „jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych”. W wykazie sprzętu komputerowego opodatkowanego stawką podatku VAT w wysokości 0% ujętej w załączniku nr 8 do ustawy o podatku od towarów i usług pozycja nr 1 zawiera „Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych”. Zestaw komputerowy o nazwie „A” zgodnie z definicjami słownikowymi jest zestawem komputera stacjonarnego.

Należy podkreślić, iż nie istnieje legalna definicja pojęć wskazanych w załączniku nr 8 do ustawy o podatku od towarów i usług, w tym definicji „zestawu komputerowego stacjonarnego”. Ze względu, że w definicji słownikowej Encyklopedii PWN nie ma definicji stwierdzenia „zestaw komputera stacjonarnego” poniżej definicje poszczególnych słów: Zestaw – zespół elementów spełniających rolę samodzielnego urządzenia, Komputer – urządzenie elektroniczne automatycznie przetwarzające dane zapisane cyfrowo, służące do szybkiego wykonywania obliczeń, przechowywania, porządkowania i wyszukiwania danych oraz sterowania pracą innych urządzeń, Stacjonarny – znajdujący się gdzieś na stałe, niezmieniający miejsca pobytu lub swego położenia. Wg definicji Wikipedia: Komputer stacjonarny – rodzaj komputera osobistego, który zwykle jest na stałe umiejscowiony (\`(...)\`). Składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: jednostki centralnej, monitora i klawiatury. Jednostka systemowa (zwana także jednostką centralną lub komputerem) – zasadnicza część zestawu komputerowego zawierająca najważniejsze elementy składowe komputera, zawarte we wspólnej obudowie. W zależności od konstrukcji danego typu komputera, zawiera: zasilacz, płytę główną z procesorem, dyskiem twardym wraz z systemem operacyjnym i pamięcią operacyjną (pamięć RAM) oraz porty do komunikacji z pozostałymi składnikami zestawu komputerowego. W skład jednostki centralnej mogą wchodzić również dalsze składniki jak karty rozszerzeń, itd. Brak definicji ustawowej stanowi uzasadnienie dla przyjęcia potocznego rozumienia tego pojęcia. Zatem, przyjmuje się, iż na zestaw komputerowy składa się jednostka centralna komputera, urządzenie wejścia i urządzenie wyjścia. Urządzeniem wejścia, co do zasady, jest np. klawiatura, myszka, kamera itp. Urządzeniem wyjścia jest monitor, poprzez który komputer „komunikuje” się z użytkownikiem. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl.) „stacjonarny” oznacza „znajdujący się gdzieś na stałe, niezmieniający miejsca pobytu lub swego położenia”. Zestaw komputera stacjonarnego jest więc zestawem komputerowym przystosowanym do używania w stałym miejscu, tj. w lokalizacji, w której został zainstalowany, zamontowany, ustawiony, w przeciwieństwie do komputerów przenośnych, które z założenia mogą być używane w każdym miejscu, w którym przebywa ich użytkownik.

Unormowania zawarte w art. 83 ust. 14 oraz ust. 15 ustawy wskazują na warunki formalne do zastosowania stawki 0%, poprzez obowiązek posiadania stosownych dokumentów, których następnie kopie dokonujący dostawy obowiązany jest przekazać do właściwego urzędu skarbowego. Dopiero łączne spełnienie wszystkich powyższych warunków uprawnia dostawcę do zastosowania obniżonej stawki na dostawę sprzętu komputerowego.

Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw zestawów komputerowych o nazwie „A” na rzecz placówek oświatowych. W związku z tym Wnioskodawca będzie posiadał stosowne zamówienie potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową. Wnioskodawca zamierza przekazywać kopię takiej umowy zawartej z organem nadzorującym placówkę oświatową do właściwego urzędu skarbowego. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w świetle powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że zestawy komputerowe o nazwie „A” składające się z komputera stacjonarnego, projektora krótkoogniskowego i kamery stanowią towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy. Przedstawiony opis sprawy wskazuje bowiem, że wszystkie te części są zamontowane wewnątrz jednej, bezpiecznej obudowy, ściśle ze sobą współpracując i stanowiąc zestaw komputerowy, a do urządzenia można podłączyć wszelkie urządzenia peryferyjne dedykowane komputerem stacjonarnym, takie jak myszki oraz klawiatury, drukarki oraz skanery, czy pamięci przenośne. Zestaw komputerowy o nazwie „A” jest zestawem komputerowym stacjonarnym co potwierdzają powyższe definicje:

*   jest zestawem stacjonarnym umiejscowionym na stałe do sufitu, składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: składa się z jednostki centralnej – tak, klawiatury – tak w postaci pilota, monitora – tak w postaci projektora.
*   do zestawu komputerowego o nazwie „A” można podłączyć wszelkie urządzenia peryferyjne dedykowane komputerom stacjonarnym takie jak myszki, klawiatury, pamięci przenośne.
*   podzespoły w zestawie komputerowym o nazwie „A” są zależne od siebie i stanową zestaw komputerowy.

W związku z tym, Wnioskodawca uważa że zestaw komputerowy o nazwie „A” jest zestawem komputerowym stacjonarnym z dodatkowo wbudowanym projektorem (stanowiącym urządzenie wyjściowe) oraz kamerą (stanowiącym dodatkowe urządzenie wejściowe), dodatkowe funkcje nie mogą dyskwalifikować tego urządzenia przy stosowaniu preferencyjnej stawki w wysokości 0% VAT. Skoro ustawodawca przewidział dla zestawów komputerów stacjonarnych przy dostawie dla placówek oświatowych zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% to zbyt daleko idące i nieracjonalne byłoby zastosowanie dla zestawu komputerowego o nazwie „A” stawki podstawowej tylko dlatego, że urządzenie to zawiera również inne funkcje.

Analogicznie do interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP-3.4012.493.2018.1.JG, Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej stwierdził, że stosowanie stawki 0% VAT dla drukarek będących jednocześnie urządzeniami wielofunkcyjnymi jest prawidłowe. Czyli wzbogacenie o dodatkowe funkcje urządzenia znajdującego się w wykazie sprzętu komputerowego opodatkowanego stawką podatku VAT w wysokości 0% nie może dyskwalifikować tego urządzenia przy stosowaniu preferencyjnej stawki w wysokości 0% VAT.

Katalog towarów, co do których ma zastosowanie przepis art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, został przez ustawodawcę określony w sposób szeroki, ponieważ wymieniono w nim grupy towarów bez podania szczegółowego oznaczenia Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże jest to katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca nie przewidział w tym przypadku jakichkolwiek wyjątków, ani interpretacji rozszerzających. Jednak zestaw komputerowy o nazwie „A” jest wg definicji zestawem komputerowym stacjonarnym przyporządkowanym w wykazie sprzętu komputerowego opodatkowanego stawką podatku VAT w wysokości 0% do pozycji nr 1 „Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych” ujętej w załączniku nr 8 do ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego Wnioskodawca uważa, że w przedmiotowej sprawie wszystkie warunki niezbędne do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy sprzętu komputerowego, zostaną spełnione. Zatem przy dostawie zestawów komputerowych o nazwie „A” do placówek oświatowych, Wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że w opisie sprawy, jak i w stanowisku własnym powołał się na błędny artykuł 86 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, a powinno być art. 83 ust. l pkt 25 ustawy o VAT.

Ponadto, Wnioskodawca oświadczył, że będzie dokonywał dostaw zestawów komputerowych o nazwie „A” na rzecz placówek oświatowych. W związku z tym Wnioskodawca będzie posiadał stosowne zamówienie potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową. Wnioskodawca zamierza przekazywać kopię takiej umowy zawartej z organem nadzorującym placówkę oświatową do właściwego urzędu skarbowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca ze względu na stosowaną dotychczas przy sprzedaży urządzenia Interaktywna Ściana stawkę podstawową VAT, tj. 23% nie zabiegał o posiadanie stosownych zamówień potwierdzonych przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową zgodnie z odrębnymi przepisami, jednakże w przypadku potwierdzonej możliwości stosowania stawki 0% VAT przy dostawie do placówek oświatowych urządzenia Interaktywna Ściana Wnioskodawca w zdarzeniach przyszłych uzyska stosowne potwierdzone przez organ nadzorujący zamówienie.

Czy przy dostawie do placówek oświatowych zestawów komputerowych o nazwie „A” stanowiących zestaw komputerowy przyporządkowany do pozycji nr 1 „Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych” ujętej w załączniku nr 8 do ustawy o podatku od towarów i usług zestaw stacjonarny będzie przysługiwać Wnioskodawcy prawo do stosowania stawki 0% VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, przy dostawie do placówek oświatowych zestawów komputerowych o nazwie „A” Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do stosowania stawki 0% VAT. W przedmiotowej sprawie wszystkie warunki niezbędne do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy sprzętu komputerowego, zostaną spełnione. Zatem przy dostawie zestawów komputerowych o nazwie „A” do placówek oświatowych, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej działając na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) – w dniu 18 września 2019 r. wydał interpretację indywidualną nr 0112-KDIL2-2.4012. 333.2019.1.AKR, w której uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie jest prawidłowa.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 18 września 2019 r. nr 0112-KDIL2-2.4012.333.2019.1.AKR, wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej stanowisko Wnioskodawcy, wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział możliwość opodatkowania niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zastosowania zwolnienia od podatku.

I tak, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego:

1.  dla placówek oświatowych,
2.  dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym

– przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

Stosownie do art. 83 ust. 13 ustawy, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy.

W załączniku nr 8 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, wymienione zostały:

1.  jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych,
2.  drukarki,
3.  skanery,
4.  urządzenia komputerowe do pism Braille’a (dla osób niewidomych i niedowidzących),
5.  urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy).

W myśl art. 83 ust. 14 ustawy, dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem:

1.  posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a;
2.  posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. b.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do właściwego urzędu skarbowego – art. 83 ust. 15 ustawy.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze (art. 43 ust. 9 ustawy).

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, warunkiem zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych jest posiadanie przez dostawcę stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami (art. 83 ust. 14 ustawy). Dostawca zobowiązany jest także przekazać kopię ww. dokumentu do właściwego urzędu skarbowego (art. 83 ust. 15 ustawy).

Z powołanych regulacji wynika, że nie każdy sprzęt komputerowy, będący przedmiotem dostawy dla placówek oświatowych, organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym, będzie opodatkowany stawką podatku w wysokości 0%, lecz wyłącznie wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy.

Przepisy ustawy przewidują warunki jakie należy spełnić aby móc zastosować preferencyjną stawkę podatku. Po pierwsze, dostawa musi być realizowana na rzecz placówki oświatowej. Na potrzeby art. 83 ustawy, w treści art. 43 ust. 9 ustawy, wymieniono zamknięty katalog placówek oświatowych. Po drugie, preferencyjną stawką objęta może być jedynie dostawa ściśle określonego sprzętu komputerowego wskazanego w załączniku nr 8 do ustawy, w którym enumeratywnie wymienione są urządzenia objęte preferencyjną stawką VAT.

Unormowania zawarte w art. 83 ust. 14 i 15 ustawy wskazują na warunki formalne do zastosowania stawki 0%, poprzez obowiązek posiadania stosownych dokumentów, których następnie kopie dokonujący dostawy obowiązany jest przekazać do właściwego urzędu skarbowego. Zatem dopiero łączne spełnienie wszystkich powyższych warunków uprawnia dostawcę do zastosowania obniżonej stawki do dostawy sprzętu komputerowego.

Podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 0% w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych jest przede wszystkim zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w powołanym załączniku nr 8 do ustawy. Katalog towarów, co do których mają zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, został przez ustawodawcę określony w sposób szeroki, wymieniono bowiem grupy towarów bez podania szczegółowego oznaczenia Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże jest to katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca nie przewidział w tym przypadku jakichkolwiek wyjątków, ani interpretacji rozszerzających.

Zatem nie każdy sprzęt komputerowy będzie opodatkowany 0% stawką podatku, lecz wyłącznie ten, który został wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy. Wszystkie niewymienione w tym załączniku towary wchodzące w skład szeroko rozumianego sprzętu komputerowego będą opodatkowane stawką podstawową, tj. 23%, niezależnie od spełnienia warunków wskazanych w art. 83 ust. 14 i 15 ustawy.

W tym miejscu należy podkreślić, że nie istnieje legalna definicja pojęć wskazanych w załączniku nr 8 do ustawy, w tym definicja zestawu komputera stacjonarnego. Brak definicji ustawowej oznacza konieczność posłużenia się przy interpretacji przedmiotowego zagadnienia literalną wykładnią przepisów oraz potocznym rozumieniem tych pojęć.

Zestaw komputera stacjonarnego, o którym mowa w załączniku nr 8 ustawy, to rodzaj komputera osobistego, który składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: jednostki centralnej (systemowej), monitora i klawiatury, zwykle jest na stałe umiejscowiony przy biurku, głównie ze względu na swoje gabaryty i ciężar, jak również ze względu na sposób pracy z tym urządzeniem. Nie każdy komputer, którego przenoszenie jest utrudnione, może być uznany za komputer stacjonarny w rozumieniu omawianego tu przepisu. W ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, przyjęcie definicji zestawów komputerów stacjonarnych wykraczającej poza wskazane powyżej rozumienie potoczne, może oprowadzić do rozszerzenia preferencyjnej stawki VAT na szeroki wachlarz urządzeń interaktywnych (np. systemów do gier). Tymczasem z treści załącznika nr 8 ustawy wynika, że wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej.

Potoczne rozumienie pojęcia zestawy komputerów stacjonarnych na gruncie przepisów ustawy o VAT podzielił również WSA w Kielcach w nieprawomocnym wyroku z 20 lipca 2017 r. o sygn. I SA/Ke 327/17. Sąd w wyroku tym zgodził się z definicją przedstawioną przez organ podatkowy w świetle której na zestaw komputerowy składa się jednostka centralna komputera, urządzenie wejścia i urządzenie wyjścia, gdzie urządzeniem wejścia co do zasady jest np. klawiatura, myszka, itp., a urządzeniem wyjścia jest monitor, poprzez który komputer „komunikuje” się z użytkownikiem.

W takim rozumieniu w pojęciu zestawy komputerów stacjonarnych nie mieści się urządzenie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. „(…)” składająca się z komputera stacjonarnego, projektora krótkoogniskowego i kamery.

Stwierdzić należy również, że urządzenie to nie pełni typowych funkcji dla komputera stacjonarnego (zestawu komputerowego) albowiem jak wskazał Wnioskodawca we wniosku o interpretacje indywidualną „(…)” jest urządzeniem służącym do wyświetlania obrazu na ścianie oraz służy do pracy z dziećmi i młodzieżą poprzez angażowanie górnych partii ciała – głównie rąk.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, że urządzenia „(…)” nie można utożsamiać z „zestawami komputerów stacjonarnych”, a także nie zostało wprost wymienione w katalogu urządzeń mieszczących się w załączniku nr 8 do ustawy, do ich dostawy na rzecz placówek oświatowych nie będzie mogła mieć zastosowania preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, a zatem sprzedaż przedmiotowych ścian interaktywnych będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego należało uznać za nieprawidłowe.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej analizy w ramach „postępowania interpretacyjnego” Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej „orzeka” w oparciu o zdarzenie przyszłe mając na względzie pytanie Wnioskodawcy oraz ocenę jego stanowiska. Zatem odnosząc się do argumentu Wnioskodawcy, że prezentowane przez niego stanowisko znajduje poparcie w następujących interpretacjach indywidualnych:

*   z dnia 3 stycznia 2019 r. nr 0112-KDIL2-2.4012.503.2018.2.AKR,
*   z dnia 11 października 2018 r. nr 0114-KDIP-3.4012.493.2018.1.JG,

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zauważa, że każda sprawa będąca przedmiotem rozpatrywania pod kątem skutków prawnopodatkowych w VAT jest rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na tę ocenę. Wstępna analiza stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych w interpretacjach indywidualnych może prowadzić do wniosku o ich tożsamości, jednakże wnikliwa i dogłębna analiza poszczególnych elementów stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – sam sposób jego przedstawienia – może prowadzić do zgoła odmiennej oceny co ostatecznie wpływa na przyjęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej rozstrzygnięcia. Ponadto należy wskazać, iż obie wyżej wymienione interpretacje indywidualne zostały przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zmienione w dniu 11 grudnia 2019 r., zmiana interpretacji indywidualnej nr DPP8.8101.149.2019.PBD oraz nr DPP8. 8101.30.2019.WCH.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stosownie do art. 14k § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Powołany przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która jest wyrazem funkcji gwarancyjnej (ochronnej) instytucji interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n ww. ustawy. Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej – zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji. Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się do interpretacji (zob. art. 14k § 1 i art. 14m § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa) oraz złożenie przez podatnika wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14na ustawy – Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013, Warszawa, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

*   w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00 916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub
*   w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.