Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1355/14-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-10
Teza: opodatkowanie wycofania samochodu z działalności, podstawa opodatkowania
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; przekazanie; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 grudnia 2014 r.) - doręczone w dniu 18 grudnia 2014 r. - o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   skutków podatkowych wycofania samochodu z działalności gospodarczej - **jest prawidłowe**
*   określenia podstawy opodatkowania - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych wycofania samochodu z działalności gospodarczej oraz okreslenia podstawy opodatkowania dla tej czynności.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.) nadesłanym jako odpowiedź na wezwanie z dnia 11 grudnia 2014 r. - skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 18 grudnia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od 1997 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej, zajmującą się w przeważającej części naprawą i konserwacją maszyn, a także instalowaniem maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia, wykonywania instalacji wodnokanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, sprzedażą hurtową pozostałych maszyn i urządzeń, sprzedażą hurtową wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego oraz pozostałą sprzedażą detaliczną prowadzoną poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.

W ramach prowadzonej działalności zawierane były umowy leasingu na kilka samochodów. W 2013 roku w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykupił z leasingu samochód marki Land Cruiser 150 1 i obecnie znajduje się on w środkach trwałych działalności. Od tego zakupu został zapłacony podatek. Podatek był również rozliczany od faktur leasingowych.

Obecnie Wnioskodawca chciałaby jednak wyjąć samochód ze środków trwałych na cele prywatne.

W dniu 24 grudnia 2014 r. wpłynęło uzupełnienie do wniosku w którym Zainteresowany wskazał: „Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z nabyciem samochodu, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy chcąc wyłączyć ze środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej wykupiony z leasingu samochód Wnioskodawca musi odprowadzić podatek i od jakiej kwoty będzie on liczony?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT przekazanie takiego składnika majątku na cele prywatne przedsiębiorcy jest traktowane jako dostawa towarów - a co za tym idzie, trzeba rozliczyć z tego tytułu należny VAT.

Na podstawie art. 19a ust. 1 tej ustawy, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą dokonania tej dostawy, czyli z chwilą wyjęcia przedmiotowego samochodu ze środków trwałych prowadzonej działalności.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 podstawę opodatkowania stanowić będzie cena nabycia towaru, czyli należny podatek VAT płacony będzie od ceny, jaka została zapłacona za przedmiotowy samochód po zakończeniu umowy leasingu, czyli od kwoty 2.317,23 zł netto (2.850,07 zł brutto). Na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy podatek będzie wynosił 22%.

Reasumując, chcąc wyjąć ze środków trwałych samochód osobowy wykupiony w 2013 roku po zakończonej umowie leasingu, Wnioskodawca będzie musiał zapłacić podatek od towarów i usług - podatek VAT w kwocie 22% od ceny zakupu przedmiotowego samochodu czyli od kwoty 2.317,23 zł netto (2.850,07 zł brutto).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie skutków podatkowych wycofania samochodu z działalności gospodarczej oraz nieprawidłowe w zakresie określenia podstawy opodatkowania dla tej czynności.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika ze wskazanych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku VAT w związku z prowadzoną działalnością zawierał umowy leasingu samochodów. W 2013 r. wykupił z leasingu pojazd marki Land Cruser za cenę 2.317,13 zł netto. Obecnie opisany samochód jest w ewidencji środków trwałych. Od zakupu wskazanego pojazdu Zainteresowany zapłacił podatek VAT. W związku z nabyciem pojazdu Zainteresowanemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy wycofanie przedmiotowego samochodu z działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
*   przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Powyższe oznacza, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem (w tym części składowych). Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towaru – w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z wniosku wynika, że z tytułu nabycia samochodu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto samochód Wnioskodawca wykorzystywał w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Teść powołanych przepisów pozwala stwierdzić, że wycofanie samochodu z prowadzonej działalności gospodarczej na cele osobiste Zainteresowanego stanowić będzie, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, odpłatną dostawę towarów, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT stawką podstawową zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, z uwagi na fakt, że przy nabyciu tego samochodu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z treścią art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle dyspozycji art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Z powołanego przepisu wynika, że w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki do zrównania jej z odpłatną dostawą podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru lecz skorygowana na dzień w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów. Zatem w omawianej sytuacji na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania nieodpłatnego przekazania towaru, czyli cena jaką Wnioskodawca zapłaciłby za nabyty towar w dniu jego nieodpłatnego przekazania. Tym samym przy przekazaniu samochodu na cele prywatne za podstawę opodatkowania Zainteresowany powinien przyjąć cenę za jaką nabyłby opisany samochód w momencie jego przekazania – wycofania z prowadzonej działalności.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie w części odnoszącej się do opodatkowania wycofania samochodu z prowadzonej działalności gospodarczej oraz nieprawidłowe w zakresie potwierdzenia, że podstawą opodatkowania opisanej czynności będzie kwota za która Zainteresowany zakupił samochód w 2013 r. Jak wskazano powyżej podstawa opodatkowania winna być ustalona na dzień wycofania pojazdu z prowadzonej działalności, zatem nie można potwierdzić, że będzie to kwota którą wskazuje Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.