Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-711/07/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-03-07
Teza: Czy Firma jest zobowiązana do przekazania potwierdzenia pobrania opłaty manipulacyjnej w formie faktury, rachunku lub KP?
Słowa kluczowe: dokumentowanie-dokumentowanie wydatków; dokumenty; dowód-dowód księgowy; księgi-księgi przychodów i rozchodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2007 r. (data wpływu 11 grudnia 2007 r.) uzupełnione pismem z dnia 25 lutego 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty manipulacyjnej poniesionej na skutek dokonania wpłaty w błędnej wysokości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie udokumentowania oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionej opłaty manipulacyjnej.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 lutego 2008 r.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

W dniu 28 grudnia 2006 r. Wnioskodawca dokonał omyłkowo przelewu na konto „T.”, wobec powyższego na koncie Wnioskodawcy (klienta) powstała nadpłata. Po licznych monitach w sprawie zwrotu przez „T.” nadpłaty (pisma i rozmowy telefoniczne) na konto firmy przelano kwotę o 10 zł mniejszą niż nadpłata. W sytuacji gdy Wnioskodawca zażądał udokumentowania pobranej prowizji Firma „T.” przesłała kolejny list, w którym poinformowała, że „pobrała opłatę manipulacyjną w wysokości 10 zł, ww. kwota nie podlega zwrotowi.” To jest jedyny dokument potwierdzający pobranie prowizji. Wnioskodawca uważa, że powyższej opłaty nie można traktować jako koszt uzyskania przychodu ponieważ brak jest dowodu księgowego na podstawie, którego poniesiony wydatek należałoby zaewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy Firma „T.” jest zobowiązana do przekazania potwierdzenia pobrania opłaty manipulacyjnej w formie faktury, rachunku lub KP?

Wnioskodawca uważa, iż Firma „T.” powinna wystawić potwierdzenie pobrania opłaty na żądanie Wnioskodawcy, gdyż brak stosownego dowodu uniemożliwia mu zaliczenie go do kosztów uzyskania przychodów.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przez pojęcie "zachować" należy rozumieć "dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać". Natomiast "zabezpieczyć" oznacza "uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę". Można więc przyjąć, ze koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Za koszty związane z zabezpieczeniem i zachowaniem źródła przychodów należy więc uznać przede wszystkim koszty prawidłowego funkcjonowania podatnika, prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej, do której zalicza się koszty, które nie zawsze mogą zostać jednoznacznie uznane za koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, a przynajmniej taki ich cel jest trudny do uchwycenia.

Kwalifikując zatem wydatek w koszty podatkowe trzeba stwierdzić, że spełnia on dwa warunki: wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów oraz nie może to być wydatek wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, wymienionym w przepisie art. 23 ustawy. Należy zauważyć, iż kryterium zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych jest uzależnione od celu poniesienia wydatku, a nie od wystąpienia efektu w postaci osiągnięcia przychodu. Określony wydatek może bowiem zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów również wówczas, gdy nie przyniósł spodziewanego przychodu, ale został poniesiony w takim celu.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są zobowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. nr 152, poz. 1475 ze zm.) zapisy w księdze dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów.

Jakkolwiek właściwe udokumentowanie wydatku istotne jest dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, to jednak w tym przypadku, wydatku poniesionego przez Wnioskodawcę w postaci opłaty manipulacyjnej, nie można rozpatrywać w kategoriach kosztów uzyskania przychodów. Omyłkowo dokonanej wpłaty na konto „T.” nie można traktować jako wydatku poniesionego w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo „zabezpieczenia źródła przychodu, nie jest to wydatek związany z funkcjonowaniem podatnika i utrzymaniem przez niego źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza. Koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oprócz tego, że muszą być wynikiem racjonalnego i celowego działania nie mogą obciążać budżetu skutkami omyłek czy działań sprzecznych z zasadami współżycia społecznego powodujących zmniejszenie jego wpływów. Nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów wydatek poniesiony na skutek dokonania wpłaty do firmy „T.” w niewłaściwej wysokości. Podatnik nie może skutków finansowych błędnych decyzji przerzucać na Skarb Państwa.

Odrębną kwestią jest konieczność udokumentowania potrąconej prowizji przez „T.”, jednakże w świetle przedstawionego stanu faktycznego, opłata ta w Pana przypadku nie stanowi kosztu uzyskania przychodu.

Reasumując należy stwierdzić, że pobrana przez Firmę „T.” opłata manipulacyjna nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. Dodać należy, iż kosztem nie byłaby także w sytuacji gdyby posiadał Pan dowód księgowy wystawiony przez ww. Firmę ponieważ nie została poniesiona w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.