Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-112/14-4/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-11-28
Teza: Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od sprzedaży gazu do napędu silników.
Słowa kluczowe: akcyza; opłata-opłata paliwowa; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu 18 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej od sprzedaży gazu do napędu silników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej od sprzedaży gazu do napędu silników. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego, przeformułowania pytania oraz o stanowisko własne.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność między innymi w zakresie dystrybucji i obrotu (sprzedaży) gazu ziemnego i skroplonego gazu ziemnego (LNG). Zainteresowany dokonuje sprzedaży gazu LNG do napędu silników spalinowych. Wnioskodawca zamierza dokonywać dostaw gazu LNG do celów związanych z napędem silników statków.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że prowadzi działalność między innymi w zakresie dystrybucji i obrotu (sprzedaży) gazu ziemnego i skroplonego gazu ziemnego (o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00). W zakresie podatku akcyzowego Wnioskodawca ma status pośredniczącego podmiotu gazowego posiadającego koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju.

Zainteresowany dokonuje dostawy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 do napędu silników spalinowych, przy czym Wnioskodawca ocenił, że nie jest to wprowadzenie na rynek krajowy, o którym mowa w art. 37h ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 931, z późn. zm.), bowiem dostawa nie jest dokonywana w ramach zwolnienia od podatku akcyzowego. Zainteresowany zamierza rozpocząć również dokonywanie dostaw gazu o wyżej wskazanych kodach do celów związanych z napędem silników statków, między innymi do promów pasażerskich, do małych statków transportowych, a także do statków, które po ich wybudowaniu w Polsce przez podmiot trzeci nabywający od Wnioskodawcy gaz, są transportowane do ostatecznego odbiorcy. Zainteresowany zamierza dostawy dokumentować fakturami oraz pozyskiwać oświadczenie od nabywców o przeznaczeniu wyrobów gazowych do celów określonych w przepisie art. 31b ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752), tj. do napędu w żegludze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).

Czy gaz ziemny o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 sprzedawany do celów napędu silników statków podlega opłacie paliwowej w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu przyszłym?

Zdaniem Wnioskodawcy, gaz o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 dostarczany do celów napędzania silników statków nie podlega opłacie paliwowej w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu przyszłym. Stanowisko swoje Zainteresowany wywodzi z faktu, że nie zostaje spełniona definicja „wprowadzenia na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu silników spalinowych”, za które to czynności ustawa o autostradach nakazuje rozumieć czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Skoro w myśl ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, czynności dokonywane przez Zainteresowanego korzystają ze zwolnienia od podatku akcyzowego, to czynności te również nie podlegają opłacie paliwowej.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 37h ust. 1 ustawy o autostradach wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”. Ustawa ta w art. 37h ust. 2 definiuje co należy rozumieć pod pojęciem wprowadzenia na rynek krajowy. Zgodnie z tym przepisem przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

Przedmiotami podlegającym opłacie paliwowej są paliwa silnikowe oraz gaz wymienione w art. 37h ust. 4 ustawy o autostradach, tj.:

1.  benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 lub CN 2710 11 49 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
2.  oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
3.  biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczone do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN;
4.  gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu silników spalinowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
5.  wyroby inne niż określone w pkt 1-4, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN.

Na podstawie powyższego należy wnioskować, że opłacie paliwowej podlega gaz, gdy wykorzystywany jest do napędu silników spalinowych oraz gdy podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Opłata paliwowa jest ściśle związana z podatkiem akcyzowym. Powyższe przepisy należy zatem skonfrontować z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Przepisy ustawy o podatku akcyzowym przewidują zwolnienia dla wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie, których stosowanie jest uzależnione od spełnienia ustawowych warunków. Polskie regulacje, przewidujące zwolnienie dla transakcji obejmujących wyroby gazowe przeznaczone do napędu statków powietrznych i w żegludze (włączając rejsy rybackie), stanowią implementację norm prawa wspólnotowego – Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz. U. UE. L z 2009 r. Nr 9 str. 12; dalej: Dyrektywa energetyczna). Zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. c) Dyrektywy energetycznej Państwa Członkowskie zobligowane zostały do zastosowania zwolnienia od podatku między innymi w stosunku do produktów energetycznych dostarczanych w celu zastosowania jako paliwo do celów żeglugi na wodach terytorialnych Wspólnoty (włącznie z połowami), z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, i energią elektryczną produkowaną na pokładzie statku.

W tym zakresie na mocy art. 31b ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy o podatku akcyzowym od akcyzy zwolnione zostały czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do napędu w żegludze, włączając rejsy rybackie, z wyłączeniem prywatnych rejsów i prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym, o których mowa w art. 32 ust. 2. Dodatkową przesłaną dla zastosowania zwolnienia jest konieczność wystawienia faktury przez sprzedawcę oraz oświadczenia nabywcy o przeznaczeniu wyrobów gazowych do celów określonych w tym przepisie, co wynika z art. 31b ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Oznacza to, że w pierwszej kolejności nabywca musi określić cel nabywanych produktów gazowych i dla zastosowania zwolnienia, musi zostać wystawiona faktura.

W ocenie Zainteresowanego uprawnienie do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego jednocześnie wpływa na brak obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Opłacie paliwowej podlega „wprowadzanie na rynek krajowy” wskazanych ustawą produktów. Przez „wprowadzanie na rynek krajowy” należy rozumieć czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. Skoro czynności dostawy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 do napędu w żegludze są zwolnione od podatku akcyzowego, to również gaz o kodzie CN 2711 11 00 oraz kodzie CN 2711 21 00 do tych celów nie podlega opłacie paliwowej. Za takimi wnioskami przemawia również mechanizm poboru opłaty paliwowej. Zgodnie bowiem z art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Ponadto na podstawie art. 37l ust. 1 podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy. Brzmienie wyżej wskazanych przepisów winno prowadzić do jednoznacznych wniosków, że skoro nie powstaje zobowiązanie w podatku akcyzowym, skoro brak jest obowiązku zapłaty podatku akcyzowego, to nie zostaje spełniona definicja pojęcia „wprowadzenia na rynek krajowy”, a to z kolei oznacza, że gaz o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 dostarczany do napędu w żegludze nie podlega opłacie paliwowej.

Wobec powyższego Spółka prosi o potwierdzenie, że jej stanowisko w wyżej przedstawionej sprawie jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 37h ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym z dnia 27 października 1994 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 931, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o autostradach płatnych – wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie dystrybucji i obrotu (sprzedaży) gazu ziemnego i skroplonego gazu ziemnego (o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00). Zainteresowany jest pośredniczącym podmiotem gazowym. Wnioskodawca dokonuje dostawy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 do napędu silników spalinowych i nie jest to wprowadzenie na rynek krajowy, o którym mowa w art. 37h ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym. Zainteresowany zamierza rozpocząć również dokonywanie dostaw gazu o ww. kodach CN do celów związanych z napędem silników statków, między innymi do promów pasażerskich, do małych statków transportowych, a także do statków, które po ich wybudowaniu w Polsce przez podmiot trzeci nabywający od Wnioskodawcy gaz, są transportowane do ostatecznego odbiorcy.

Zainteresowany ma wątpliwość czy gaz ziemny o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 sprzedawany do celów napędu silników statków podlega opłacie paliwowej.

W myśl art. 37h ust. 2 ustawy o autostradach płatnych – przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

Stosownie do art. 37h ust. 4 ustawy o autostradach płatnych – paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące produkty:

1.  benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 lub CN 2710 11 49 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
2.  oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
3.  biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczone do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN;
4.  gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu silników spalinowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
5.  wyroby inne niż określone w pkt 1-4, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN.

Na mocy art. 37j ustawy o autostradach płatnych – obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, ciąży na:

1.  producencie paliw silnikowych lub gazu, albo
2.  importerze paliw silnikowych lub gazu, albo
3.  podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo
4.  innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.

W myśl art. 37k ustawy o autostradach płatnych – obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.

Zgodnie z art. 37l ustawy o autostradach płatnych – podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.

Zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. Nr 752, z późn. zm.) zwana dalej ustawą.

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1 – wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy – wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy – pośredniczący podmiot gazowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4.  będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5.  będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6.  będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7.  będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym

– który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Na mocy art. 8 ust. 2 ustawy – przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Podatnikami akcyzy, co do zasady – w świetle art. 13 ust. 1. ustawy – są bowiem osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec których zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, (…).

Mając na uwadze powyższe należy przede wszystkim zauważyć, że przepis art. 37 ust. 2 ustawy o autostradach płatnych, wyraźnie definiuje, co ustawodawca rozumie przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu: „czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz”. Oznacza to, że ustalenia faktyczne co do rzeczywistego zużycia paliw nie mają żadnego znaczenia dla nałożenia opłaty paliwowej.

A zatem o powstaniu obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej nie decyduje faktyczne ich wykorzystanie do napędu silników statków ani też zadeklarowany przez podatnika zamiar ich wykorzystania w takim celu, ponieważ obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej towarzyszy wszystkim czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe.

Reasumując, skoro Wnioskodawca nie wprowadza na rynek krajowy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00, to nie jest zobowiązany do obliczenia i zapłaty opłaty paliwowej.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, jednak na podstawie innego uzasadnienia niż wskazane przez niego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Wskazać należy, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tej ustawy, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie będące przedmiotem niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o wskazanie przez Wnioskodawcę, że nie wprowadza on na rynek krajowy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00, wykorzystywanego do napędu silników spalinowych.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności wprowadzania przez Zainteresowanego na rynek krajowy gazu o kodach CN 2711 11 00 oraz CN 2711 21 00 wydana interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.