Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.716.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Określenie czy Wnioskodawca dokonując ponownej zapłaty z
zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym
mowa w art. 22p ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, może zaliczyć
płatność w części netto faktury do kosztów uzyskania
przychodów w momencie jej ponownego poniesienia.
Słowa kluczowe: faktura
koszt-koszty uzyskania przychodów
mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment)
przelew
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Limit transakcji
gotówkowych-Płatność dokonana z pominięciem
mechanizmu podzielonej płatności (MPP)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22p-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą między innymi na wynajmie
    lokali usługowych. Z tytułu prowadzonej działalności opodatkowuje dochody podatkiem
    liniowym, jest też czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W dniach od 5 maja 2025 r. do 2 czerwca 2025 r. przeprowadzone zostały u
    Wnioskodawcy czynności sprawdzające, którymi objęty był podatek dochodowy od osób
    fizycznych oraz podatek od towarów i usług.
    W wyniku tychże czynności ustalono, że Wnioskodawca zapłacił za faktury dotyczące usług
    budowlanych z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności:
    · Faktura VAT nr (...) z 15.05.2023 na kwotę netto 26 016,26zł, VAT 5 983,74 zł;
    · Faktura VAT nr (...) z 26.10.2023 na kwotę netto 34 146,34zł, VAT 7 853,66 zł;
    · Faktura VAT nr (...) z 26.10.2023 na kwotę netto 16 260,16zł, VAT 3 739,84 zł;
    · Faktura VAT nr (...) z 06.05.2024 na kwotę netto 45 867,61 zł, VAT 10 549,55 zł.
    Wnioskodawca zgodnie z ustaleniami komórki do spraw czynności kontrolnych
    wyksięgował z kosztów uzyskania przychodów wyżej wymienione faktury, złożył korekty
    deklaracji PIT 36L za lata 2023 i 2024 oraz zapłacił wynikający z korekt podatek dochodowy.
    Wnioskodawca planuje zawrzeć porozumienia z wystawcami powyższych faktur, na mocy
    których, zwrócą oni nieprawidłowo zapłacone kwoty, a podatnik ponownie dokona
    zapłaty, tym razem z zachowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca dokonując ponownej zapłaty z zastosowaniem mechanizmu
    podzielonej płatności, o którym mowa w art. 22p ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, może zaliczyć
    płatność w części netto faktury do kosztów uzyskania przychodów w momencie jej
    ponownego poniesienia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z art. 22p ust. 1 ustawy o PIT, nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów
    kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z
    dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:
    1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
    2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu
      w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów
      i usług – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych
      fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na
      potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub
    3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów "mechanizm podzielonej płatności" zgodnie z
      art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z
      pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art 108a ust. 1a tej
      ustawy.
    Cytowany przepis oznacza, że jeśli nabywca dokonał płatności na rachunek bankowy
    wskazany przez kontrahenta, lecz z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności,
    pomimo jasnego wskazania na fakturze, wówczas wydatek taki nie może stanowić kosztu
    uzyskania przychodów.

    Zgodnie z art. 22p ust. 2 ustawy o PIT, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19
    ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem
    ust. 1, podatnicy w tej części:
    1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
    2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów -
      zwiększają przychody
     w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa
      rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z
      pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
    Zgodnie z art. 108a ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku stwierdzenia, że podatnik dokonał
    płatności z naruszeniem ust. 1a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-
    skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej
    30% kwoty podatku przypadającej na nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku
    nr 15 do ustawy, wykazane na fakturze, której dotyczy płatność. W stosunku do osób
    fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe
    albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.
    Zgodnie z art. 108a ust. 8 ustawy o VAT, przepisu ust. 7 nie stosuje się, jeżeli dostawca lub
    usługodawca rozliczył całą kwotę podatku wynikającą z faktury, która została zapłacona z
    naruszeniem ust. 1a.
    Ustawodawca wprowadził sankcję za dokonanie płatności z naruszeniem mechanizmu
    podzielonej płatności, która wynosi 30% kwoty podatku VAT z faktury dokumentującej
    zakupione towary z załącznika nr 15 do ustawy o VAT. Jednocześnie ponownie dokonana
    przez nabywcę płatność z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności nie skutkuje
    powyższą sankcją.
    W celu umożliwienia zaliczenia przez Wnioskodawcę kwoty netto faktury do kosztów
    uzyskania przychodów Wnioskodawca planuje zwrócić się do kontrahentów z prośbą o
    dokonanie przelewu zwrotnego w kwocie równej podatkowi VAT wykazanego na błędnie
    opłaconej fakturze.
    Na podstawie planowanych porozumień z dostawcami ustalone zostanie, że zwrócą oni
    Wnioskodawcy kwotę odpowiadającą równowartości podatku VAT, po czym
    Wnioskodawca dokona ponownej płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej
    płatności.
    Prawidłowość takiego działania potwierdzają wydane interpretacje indywidualne, m.in.: z 7
    grudnia 2020 r. (nr 0111-KDIB1- 3.4010.402.2020.1.BM) oraz z 13 stycznia 2023 r. (nr 0111-
    KDIB1-1.4010.802.2022.1.BS).
    W drugiej z przytoczonych interpretacji wskazano, że:
    „(...) w przypadku gdy dostawca dokona przelewu zwrotnego w kwocie równej podatkowi
    VAT wykazanego na błędnie opłaconej fakturze a następnie Spółka dokona ponownego
    przelewu powyższej kwoty na rzecz kontrahenta a przelew ten tym razem w całości
    zrealizowany zostanie na rachunek VAT. Spółka będzie miała możliwość zaliczenia
    poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów tj. niestosowania sankcji
    przewidzianej w art. 15d ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT”.
    Ponownie dokonana płatność z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności na
    podstawie zawartego porozumienia z kontrahentem powinna zostać zaliczona w części
    netto faktury do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym została dokonana.
    Stanowisko to zbieżne jest z interpretacją indywidualną z 16 grudnia 2022 r. (nr 0111-
    KDIB1-2.4010.713.2022.1.AK):

    „Mając na uwadze powyższe, Spółka ma prawo zaliczyć wydatki do kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu faktur, które początkowo zostały błędnie opłacone, a w następnej
    kolejności, błąd został naprawiony, w momencie, w którym ponowna płatność podatku
    VAT na rachunek VAT została przelana”.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść cytowanych
    przepisów zdaniem Wnioskodawcy dokonując ponownej zapłaty z zachowaniem
    mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 22p ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
    Wnioskodawca powinien zaliczyć płatność w części netto faktury do kosztów uzyskania
    przychodów w miesiącu jej ponownego poniesienia, tj. w miesiącu, w którym
    Wnioskodawca dokona zapłaty podatku VAT, na rachunek VAT dostawców.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu obowiązującym zarówno w 2023, 2024 i 2025 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r.
    poz. 2647 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2025 poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki:
    · być poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty
      z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie może być
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · być właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawa o
      PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Należy przy tym mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 23 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które nie podlegają zaliczeniu do
    kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez
    podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

    Natomiast zgodnie z art. 22p ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    stanie prawnym obowiązującym zarówno w 2023 r., 2024 jak i 2025 r.:
      Podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą nie zaliczają do kosztów
      uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji
      określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców:
        1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
        2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia
          przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o
          podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia
          usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub
          usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako
          podatnik VAT czynny, lub
        3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów ,,mechanizm podzielonej płatności''
          zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została
          dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art.
          108a ust. 1a tej ustawy.
    Stosownie natomiast do ust. 2 tego artykułu:
      W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w
      jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018
      r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy
      prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą w tej części:
        1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
        2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów -
          zwiększają przychody
        – w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa
          rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z
          pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
    W myśl art. 22p ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie
    prawnym obowiązującym w 2023 r., 2024 jak i 2025 r.:
      Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności
      dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez
      podatnika została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień
      zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o
      podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności
      przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2
      Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika,
      który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu (...).
    Stosownie natomiast do pkt 3 ust. 4 tego artykułu:
      Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności
      dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez
      podatnika została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o
      którym mowa w art. 108a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 96b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    w stanie prawnym obowiązującym zarówno w 2023 r. jak i 2024 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.
    1570 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)
        1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz
          podmiotów:

          1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał
            rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
          2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których
            rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.
        2. Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
          podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
          publicznych w sposób umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy
          podmiot znajduje się w wykazie na wybrany dzień, przypadający nie wcześniej
          niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym podmiot jest sprawdzany.
          Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na wybrany dzień, z
          wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, które są udostępniane
          według stanu na dzień sprawdzenia.
    Stosownie do treści art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług w stanie prawnym obowiązującym zarówno w 2023 r. jak i 2024 r. (t.j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Faktura powinna zawierać: w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie
      usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm
      podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w
      walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia
      podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 108a ust. 1a ww. ustawy:
      Przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr
      15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do
      przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady
      przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 108a ust. 2 ww. ustawy:
      Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:
        1) zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z
          otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
        2) zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto
          wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo
          na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest
          prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.
    Jednym z celów wprowadzenia obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności
    było ograniczenie swobodnego dysponowania przez podatników kwotą podatku VAT.
    Środki stanowiące równowartość kwoty podatku VAT wynikającej z faktury mają trafiać na
    specjalne konto VAT dostawcy, który nie ma pełnej swobody co do rozporządzania tymi
    środkami – dysponuje nimi w ograniczonym i ściśle określonym zakresie.
    Zgodnie z treścią Objaśnień podatkowych MF z 23 grudnia 2019 r. w sprawie Mechanizmu
    Podzielonej Płatności, obowiązek uregulowania należności w mechanizmie podzielonej
    płatności dotyczy wyłącznie kwoty odpowiadającej kwocie VAT wynikającej z nabycia
    towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15. Możliwa jest zapłata w mechanizmie
    podzielonej płatności wyłącznie samej kwoty odpowiadającej kwocie podatku VAT
    wykazanej na fakturze. Wówczas wskazana w komunikacie przelewu kwota brutto będzie
    równa kwocie podatku.

    Z kolei w myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców w stanie
    prawnym obowiązującym zarówno w 2023 r. jak i 2024 r. (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 162 ze
    zm. ; t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 221 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.):
      Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością
      gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w
      każdym przypadku gdy:
        1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
        2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej
          płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym
          transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu
          walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia
          roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
    Zatem, przy transakcjach, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15 000 zł
    dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej wskazanej kwoty muszą być
    dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego, jeżeli podatnik chce uniknąć
    konsekwencji w postaci utraty możliwości zaliczenia w podatku dochodowym od osób
    fizycznych wydatku do kosztów uzyskania przychodów (art. 19 ustawy z 6 marca 2018 r. –
    Prawo przedsiębiorców).
    Natomiast, przepisy art. 22p ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, dotyczą sankcji w postaci utraty możliwości zaliczenia do kosztów
    podatkowych wydatków poniesionych przez podatników, którzy dokonają zapłaty
    (powyżej 15 000 zł) na rachunek spoza wykazu w sytuacji, gdy dostawa towarów lub
    świadczenie usług są potwierdzone fakturą i zostały dokonane przez podatników VAT
    czynnych.
    Zatem, sytuacja wymieniona w art. 22p ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, stanowi odrębną kategorię niż te wymienione w pkt 2 tych przepisów. Jak
    wskazałem uprzednio sytuacja wymieniona w pkt 2 skierowana jest do płatności
    dokonywanych na rzecz dostawcy lub usługodawcy będącym podatnikiem VAT czynnym.
    W takim przypadku płatność powinna być zawsze dokonana na rachunek zawarty w
    wykazie. Dokonanie płatności w tej sytuacji na rachunek płatniczy, który nie jest zawarty w
    wykazie będzie traktowane jako działanie niezgodne z wprowadzonymi przepisami i
    oznaczać będzie zastosowanie przewidzianych sankcji.
    Z opisu zdarzenia wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w latach
    2023-2024 zapłacił Pan za faktury dotyczące usług budowlanych z pominięciem
    mechanizmu podzielonej płatności. Zgodnie z ustaleniami komórki do spraw czynności
    kontrolnych wyksięgował Pan z kosztów uzyskania przychodów ww. faktury i złożył korekty
    deklaracji PIT-36L za lata 2023 i 2024 oraz zapłacił Pan wynikający z korekt podatek
    dochodowy. Planuje Pan zawrzeć porozumienia z wystawcami powyższych faktur, na
    mocy których, zwrócą oni Panu nieprawidłowo zapłacone kwoty, a Pan ponownie zapłaci
    należne kwoty, tym razem z zachowaniem mechanizmu podzielonej płatności. Wartość
    pojedynczych transakcji, opisanych w zdarzeniu, realizowanych przez Pana z
    usługodawcami przekraczała wartość 15 000 zł.
    Wobec tego, mając na uwadze cytowany uprzednio art. 22p ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wskazuję ponownie, że dotyczy on sankcji w postaci
    utraty możliwości zaliczenia do kosztów wydatków poniesionych przez podatników, którzy
    pomimo zawarcia na fakturze wyrazów ,,mechanizm podzielonej płatności”, zgodnie z art.
    106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, dokonali płatności z
    pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej
    ustawy.
    Zaliczenie do kosztów możliwe będzie w dacie dokonania prawidłowych płatności z
    zachowaniem ustawowych warunków. Z przepisu art. 22p ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie bowiem wynika, że pominięcie
    mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy
    uniemożliwia zaliczenie do kosztów wydatków z takich faktur.
    Z kolei, w przypadku ich wcześniejszego zaliczenia do kosztów, na podstawie art. 22p ust.
    2 omawianej ustawy podatkowej, koszty powinny zostać zmniejszone (albo zwiększone
    przychody), w miesiącu dokonania płatności z pominięciem mechanizmu podzielonej
    płatności.
    Dokonanie przelewu z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności skutkuje
    obowiązkiem dokonania korekty. Regulacja zawarta w art. 22p ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na określony moment dokonania korekty –
    należy zmniejszyć koszty uzyskania przychodów w miesiącu, w którym płatność została
    dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
    Zatem, skoro – jak wskazał Pan w opisie zdarzenia – planuje Pan zawrzeć porozumienia z
    wystawcami opisanych w zdarzeniu faktur, w wyniku których zwrócą oni Panu
    nieprawidłowo zapłacone kwoty, a Pan ponownie zapłaci im należne kwoty, tym razem z
    zachowaniem mechanizmu podzielonej płatności, to będzie Pan uprawniony do zaliczenia
    płatności w części netto faktur do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich
    ponownego poniesienia.
    Zatem stanowisko Pana jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.