Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-78/12-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-01
Teza: dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów węglowych
Słowa kluczowe: akcyza; ewidencja; produkcja; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2012 r. (data wpływu 9 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej również Spółka) na mocy art. 16 ust. 3a i 3b ustawy o podatku akcyzowym uzyskał od właściwego urzędu celnego potwierdzenie przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy oraz dokonał zgłoszenia rejestracyjnego do podatku akcyzowego (AKC-R).

Spółka nie zużywa wyrobów węglowych w celach opałowych we własnej działalności gospodarczej. Zainteresowany sortuje, kruszy i miesza wyroby węglowe w ramach ich magazynowania na własnym placu, podnosząc ich wartość handlową, przy czym nie następuje ich zużycie, ani nie zmienia się ich klasyfikacja CN.

Sortowanie wyrobów węglowych polega na podzieleniu nabytych wyrobów na części o określonej granulacji ziaren. Np. zakupiona partia koksu o grubości ziaren +40 (CN 2704), z której po posortowaniu otrzymuje się frakcje o parametrach od 0 do 10 mm, od 10 do 20 mm, od 20 do 40 mm, od 40 do 60 mm i powyżej 60 mm. Sam proces sortowania przeprowadzany jest z wykorzystaniem maszyny (sortownika) z odpowiednimi sitami.

Mieszanie wyrobów węglowych to proces który przeprowadzany jest z wykorzystaniem nieskomplikowanych urządzeń. Celem tego procesu jest uzyskanie np. z miału węglowego klasy 19 (CN 2701) i miału klasy 25 (CN 2701), miału węglowego o klasie 23 (CN 2701).

Spółka traktuje opisane wyżej procesy jako procesy dozwolone w trakcie magazynowania wyrobów węglowych, a tym samym nie mieszczące się w pojęciu wytwarzania lub przetwarzania wyrobów węglowych, o których mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Działalność gospodarcza Spółki jako pośredniczącego podmiotu węglowego polega na zakupie wyrobów węglowych a następnie ich sprzedaży, po dokonaniu sortowania lub kruszenia lub po wymieszaniu. Sprzedaż prowadzona jest dla podmiotów zwolnionych na podstawie art. 31a ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym względnie innym podmiotom bez zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że opisane wyżej czynności sortowania, kruszenia mieszania wyrobów węglowych mogą być wykonywane w ramach sprzedaży wyrobów węglowych podmiotom korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, względnie innym podmiotom bez zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego, bez obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych zgodnie z art. 31a ust. 4 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów węglowych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

W ocenie Spółki opisane czynności sortowania, kruszenia i mieszania wyrobów węglowych nie są produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu wyżej przytoczonego przepisu.

Za takim stanowiskiem przemawiają następujące okoliczności.

Sortowanie, kruszenie i mieszanie wyrobów węglowych - czynnościom tym podlegają gotowe wyroby węglowe klasyfikowane odpowiednio wg danego kodu CN. Po dokonaniu sortowania, kruszenia czy mieszania również mamy do czynienia z wyrobem węglowym klasyfikowanym do tego samego kodu CN, który był właściwy przed dokonaniem sortowania. Czynności sortowania, kruszenia czy mieszania wyrobów węglowych nie powodują powstania nowego wyrobu energetycznego. Pozostaje to zatem bez wpływu na jego klasyfikację do kodu CN, jak i na stawkę podatku akcyzowego, którą należałoby zastosować w przypadku sprzedaży tych wyrobów bez zwolnienia od podatku akcyzowego. Przy tego typu czynnościach nie mamy zatem do czynienia z przetwarzaniem wyrobów energetycznych w rozumieniu przepisu art. 87.

Ponadto analiza przepisu art. 31a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym dokonana przez Wnioskodawcę skutkuje wnioskiem, że zobowiązane do prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych są tylko podmioty wymienione w art. 31a ust. 2 z wyłączeniem tych, które są wskazane w art. 31a ust. 2 pkt 3 ww. ustawy.

Przepis art. 31a ust. 2 pkt 2 mówi o zwolnieniu z akcyzy wyrobów węglowych zużywanych w procesie produkcji wyrobów energetycznych, jednak za produkcję wyrobów energetycznych nie można uznać ich przesiewania, kruszenia czy mieszania. Nie następuje bowiem ich zużycie oraz nie zmienia się kod CN.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.