Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.642.2018.1.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-20
Teza: Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dokonana sprzedaż udziałów w działce nr 5, niewykonana w ramach działalności gospodarczej, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem zbycie ww. udziału w działce nr 5 nastąpi po upływie pięcioletniego okresu czasu określonego w ww. przepisie, tj. po dniu 31 grudnia 2003 r.
Słowa kluczowe: działki; przychód-źródła przychodu; sprzedaż; spółki-spółka jawna; umowa-umowa użyczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Alicja B wraz z mężem Bernardem B, małżonkami Marzeną i Tomaszem B, a także małżonkami Martą i Mariuszem K jest współwłaścicielką nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 o obszarze 3,1621 ha w miejscowości K, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Każdemu z małżeństw przysługuje prawo 1/3 udziału we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej.

Alicja B wraz z mężem Bernardem B nabyła udział w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 11 sierpnia 1998 r. sporządzonej przez notariusza.

Małżonkowie Marzena i Tomasz B oraz małżonkowie Marta i Mariusz K nabyli udziały w prawie własności działki nr 5 na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości z dnia 28 września 2004 r., sporządzonej przez notariusza w L. Umowa przeniesienia własności zawarta została w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży sporządzonej aktem notarialnym z dnia 4 sierpnia 2004 r. przez notariusza w L. Na mocy powyższej umowy sprzedaży małżonkowie Mirosław i Ewa R sprzedali Marcie i Mariuszowi K udział 1/3 części działki o nr 5, a małżonkowie Krzysztof i Kazimiera R sprzedali Tomaszowi i Marzenie B udział 1/3 części działki o nr 5. Działka nr 5 zgodnie z informacjami zawartymi w wypisie i wyrysie z rejestru gruntów oznaczona jest jako grunty orne (RIVb) - powierzchnia 0,9363 ha, grunty orne (RV) - powierzchnia 2,1562 ha oraz łąki trwałe (ŁIV) - powierzchnia 0,0696 ha.

Działka nr 5 nie jest zabudowana. Dla działki nr 5 uchwalony zostanie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego postanowienia umożliwią zabudowę nieruchomości budynkiem magazynowo - produkcyjnym. Plan ten jest w trakcie uchwalania.

Do działki nr 5 przylega działka nr 4/2, której współwłaścicielami są Bernard B, małżonkowie Marzena i Tomasz B, a także małżonkowie Marta i Mariusz K. Działka nr 4/2 oraz działka nr 5 przylegają do siebie i stanowią jedną całość gospodarczą. Na działkach tych spółka P Sp. j. prowadzi od 2002 roku działalność gospodarczą polegającą na produkcji cegieł, dachówek i materiałów budowlanych z wypalanej gliny. Wspólnikami spółki P Sp. j. są m. in. dwaj współwłaściciele działek nr 4/2 i 5 - Pan Bernard B oraz Pan Tomasz B.

Poza prowadzeniem na ww. działkach cegielni, P Sp. j. gospodaruje również tymi działkami m.in. w ten sposób, że oddaje część działek, z których sam nie korzysta w najem lub dzierżawę na rzecz osób trzecich, z tytułu czego pobiera określone umowami czynsze.

Spółka P Sp.j. dysponuje przedmiotowymi działkami na podstawie ustnej umowy użyczenia - tj. dorozumianą zgodą wszystkich współwłaścicieli. Alicja B oraz pozostali współwłaściciele nie pobierają od P Sp. j. żadnych opłat za korzystanie z działek nr 5 i 4/2. Wnioskodawczyni nie korzysta z działki nr 5, w szczególności nie zawierała względem działki żadnych umów najmu lub dzierżawy lub o podobnym charakterze.

Wnioskodawczyni oraz żadne z pozostałych współwłaścicieli, ani też P Sp. j., nie zamierzali sprzedawać nieruchomości i nie poszukiwali kupców. Do Wnioskodawczyni oraz pozostałych współwłaścicieli działek nr 5 i 4/2 zgłosił się natomiast podmiot zainteresowanych ich zakupem. Obecnie Alicja B wraz z pozostałymi współwłaścicielami ustalają warunki sprzedaży tych nieruchomości i w najbliższym czasie planują zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży. Kupujący zamierza na działkach nr 4/2 i 5 wybudować budynek magazynowo - produkcyjny. Planowanym warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży nieruchomości jest m.in. dokonanie przez sprzedającego rozbiórki budynków posadowionych na działce nr 4/2.

Alicja B nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

Działka nr 5 i przyległa do niej działka nr 4/2 wykorzystywane były wyłącznie przez spółkę P Sp. j. na cele prowadzenia cegielni, ale nie stanowią dla tej spółki majątku trwałego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do przychodu Wnioskodawczyni ze sprzedaży udziałów w działce nr 5 zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o podatku od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy

W ocenie Wnioskodawczyni do przychodu ze sprzedaży działki nr 5 znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Alicja B nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

Działka nr 5 i przylegająca do niej działka nr 4/2 wykorzystywane były wyłącznie przez spółkę P Sp. j. na cele prowadzenia cegielni, ale nie stanowią dla tej spółki majątku trwałego.

Udział w działce nr 5 Alicja B wraz z mężem Bernardem B nabyła w dniu 11 sierpnia 1998 r.

Z uwagi na powyższe Alicja B powinna być traktowana przy sprzedaży działki jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT: Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Działka nr 5 nie została ujęta w ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym nie znajdzie do niej zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy o PIT, a zatem przychody z jej sprzedaży nie będą stanowiły przychodów ze sprzedaży składników majątkowych wprowadzonych do działalności gospodarczej i uznanych w niej za środki trwałe zaliczanych przez ustawodawcę do przychodów z działalności gospodarczej Pogląd taki został potwierdzony w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 17 lutego 2014 r. II FPS 8/13, w której tezie wprost wskazano. Ze w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a PDoFizU (Dz.U. z 2012 r„ poz. 361 ze zm.)., odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy”.

Powyższe oznacza, że w przypadku zbycia nieruchomości, które nie zostały ujęte w ewidencji środków trwałych uzyskany przychód nie może zostać zaliczony do źródła „przychód z działalności gospodarczej”, lecz powinien zostać zakwalifikowany do źródła przychodów z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT. Za zastosowaniem art. 10 ust.1 pkt 8 Ustawy o PIT do przychodu ze sprzedaży przemawia też przede wszystkim fakt, że nieruchomość (działka nr 5) nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię Alicję B na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy, odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie działalności gospodarczej i pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości (części nieruchomości) mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego we wskazanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy spełnione powinny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem Bernardem B, małżonkami Marzeną i Tomaszem B, a także małżonkami Martą i Mariuszem K jest współwłaścicielką nieruchomości stanowiącej działkę nr 5. Każdemu z małżeństw przysługuje prawo 1/3 udziału we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła udział w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 11 sierpnia 1998 r. Do działki nr 5 przylega działka nr 4/2, której współwłaścicielami są mąż Wnioskodawczyni, małżonkowie Marzena i Tomasz B, a także małżonkowie Marta i Mariusz K. Działka nr 4/2 oraz działka nr 5 przylegają do siebie i stanowią jedną całość gospodarczą. Na działkach tych spółka P Sp. j. prowadzi od 2002 roku działalność gospodarczą. Wspólnikami spółki P Sp. j. są m. in. dwaj współwłaściciele działek nr 4/2 i 5 – mąż Wnioskodawczyni oraz Pan Tomasz B. Spółka P Sp.j. dysponuje przedmiotowymi działkami na podstawie ustnej umowy użyczenia - tj. dorozumianą zgodą wszystkich współwłaścicieli. Wnioskodawczyni oraz pozostali współwłaściciele nie pobierają od Spółki jawnej żadnych opłat za korzystanie z działek nr 5 i 4/2. Wnioskodawczyni nie korzysta z działki nr 5, w szczególności nie zawierała względem działki żadnych umów najmu lub dzierżawy lub o podobnym charakterze.

Obecnie Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami planują zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży działki nr 5 i 4/2. Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działka nr 5 i przyległa do niej działka nr 4/2 wykorzystywane były wyłącznie przez spółkę P Sp. j. na cele prowadzenia cegielni, ale nie stanowią dla tej spółki majątku trwałego.

Co do zasady sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności nie stanowią działalności gospodarczej. Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Zatem przychód, który Wnioskodawczyni uzyska z odpłatnego zbycia udziału w działce nr 5, nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Wnioskodawczynię, skutki podatkowe zbycia udziału w przedmiotowej działce należy rozpatrywać w kontekście powołanego art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Jak już wspomniano wyżej, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości (udziału w działce nr 5) uzależnione jest między innymi od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Zatem pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w ww. działce nr 5.

W przedmiotowej sprawie nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w działce nr 5 nastąpiło 1 sierpnia 1998 r., a zatem pięcioletni termin, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z dniem 31 grudnia 2003 r.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dokonana sprzedaż udziałów w działce nr 5, niewykonana w ramach działalności gospodarczej, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem zbycie ww. udziału w działce nr 5 nastąpi po upływie pięcioletniego okresu czasu określonego w ww. przepisie, tj. po dniu 31 grudnia 2003 r.

Końcowo, mając na uwadze stanowisko Wnioskodawczyni zawarte we wniosku – pomimo prawidłowej kwalifikacji uzyskanego przychodu z planowanej sprzedaży udziałów w działce nr 5 do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – należało uznać za nieprawidłowe, bowiem regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy objęty jest przychód z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego, podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził tych składników do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.