Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.517.2025.5.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości
odziedziczonego w spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek-dział spadku
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 października 2025 r. (wpływ 2 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) lipca 2024 r. nastąpił podział spadku po zmarłym ojcu (Akt poświadczenia
    dziedziczenia Rep. (...)).
    Spadek odziedziczyły dzieci w części 3/24 (6 dzieci) oraz matka w części 1/4. W skład
    spadku wchodzi dom mieszkalny, który chcą Państwo sprzedać. Każde z dzieci ma udział
    w nieruchomości w wysokości 3/48.
    Dla potrzeb technicznych całość wartości nieruchomości będzie przelana na konto Pani
    matki. Pani mama przeleje dzieciom wartość odpowiadającą wartości udziału dzieci w
    nieruchomości oraz nadwyżkę, którą chce przekazać drogą darowizny.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że wniosek dotyczy Pani i jest Pani jednym z dzieci
    w opisanym zdarzeniu.
    Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej. Nie prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej.
    Pani tata zmarł (...) grudnia 2022 r.
    Spadkodawca nabył nieruchomość poprzez umowę darowizny do majątku wspólnego z
    żoną (...) listopada 1990 r. Sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła (...) września 2025 r. Po
    śmierci Pani taty miał miejsce dział spadku – (...) lipca 2024 r. Nie było spłat ani dopłat,
    otrzymała Pani wartość udziału wynikającą z działu spadku (3/24). Nie miało miejsca
    zniesienie współwłasności.
    Pani mama planuje przekazać teraz umową darowizny kolejną kwotę ze sprzedaży
    nieruchomości. Ma się to odbyć na Pani prywatny rachunek bankowy.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w wyniku sprzedaży nieruchomości podlega Pani pod podatek od sprzedaży
    /przychodu?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Według Pani, opisane zdarzenie nie kwalifikuje się pod podleganie pod podatek od
    sprzedaży/przychodu.
    Podatek od sprzedaży nie nastąpi, ponieważ nabycie nastąpiło z chwilą darowizny w 1990
    r.
    Podatek od przychodu również nie nastąpi, ponieważ jest to spadek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o

    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed ich dokonaniem, oznacza to, że dla udziału w nieruchomości
    nabytego w drodze działu spadku, dniem nabycia będzie dzień, w którym czynność
    nastąpiła.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział

    spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu
    spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających
    poszczególnym spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano
    bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie
    nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w
    spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany
    być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres
    dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym.
    Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału
    (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w
    spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich
    żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części
    majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Nie prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej.
    Pani tata zmarł (...) grudnia 2022 r. Spadek odziedziczyły dzieci (w tym Pani) w części 3/24
    (6 dzieci) oraz matka w części 1/4. Każde z dzieci ma udział w nieruchomości w wysokości 3
    /48. W skład spadku wchodzi dom mieszkalny, który Pani ojciec nabył poprzez umowę
    darowizny do majątku wspólnego z żoną (...) listopada 1990 r. (...) lipca 2024 r. po śmierci
    Pani ojca miał miejsce dział spadku – nie było spłat ani dopłat, otrzymała Pani wartość
    udziału wynikającą z działu spadku (3/24). Nie miało miejsca zniesienie współwłasności.
    Dla potrzeb technicznych całość wartości nieruchomości będzie przelana na konto Pani
    matki. Pani mama przeleje dzieciom wartość odpowiadającą wartości udziału dzieci w
    nieruchomości oraz nadwyżkę, którą chce przekazać drogą darowizny. W uzupełnieniu
    wniosku wskazała Pani, że sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła (...) września 2025 r.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż w 2025 r. przez Panią udziału
    w nieruchomości (domu mieszkalnym) nabytego w spadku po Pani zmarłym ojcu w
    wyniku umowy o podział spadku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie daty nabycia ww. nieruchomości przez
    spadkodawcę, czyli Pani ojca oraz ustalenie, czy w wyniku działu spadku wartość
    nabytych przez Panią składników majątkowych nie przekroczyła wartości
    przysługującego Pani udziału w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku
    po Pani zmarłym ojcu.
    Należy podkreślić, że użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie
    tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie
    prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez
    „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży Pani udziału w nieruchomości
    (domu mieszkalnym) nabytego przez Panią w drodze działu spadku po Pani zmarłym ojcu
    zauważyć należy, że nieruchomość ta została nabyta przez Pani ojca (...) listopada 1990 r.
    poprzez umowę darowizny do majątku wspólnego z żoną.
    W świetle powyższego, w przypadku dokonanej (...) września 2025 r. sprzedaży udziału w
    nieruchomości (domu mieszkalnym) przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pięcioletni okres, o którym
    mowa ww. przepisie należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie nieruchomości (domu mieszkalnego) w drodze darowizny przez spadkodawcę
    (Pani ojca), tj. od końca 1990 r.
    Natomiast, przyjmując za Panią, że wartość majątku otrzymanego przez Panią w wyniku
    działu spadku nie przekroczyła wartości przysługującej Pani w całej masie spadkowej, tj.
    uwzględniając Pani udział w spadku po ojcu oraz, że dział spadku nastąpił bez dopłat i
    spłat, stwierdzam, że w wyniku nieodpłatnego działu spadku po Pani stronie nie wystąpiło
    przysporzenie majątku ponad udział w spadku posiadany przez Panią przed dokonaniem
    tej czynności. Zatem, w Pani sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10
    ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości (domu mieszkalnym)
    nabytego w drodze spadku po Pani ojcu nie stanowi dla Pani źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na
    upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i
    ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż ww. udziału w
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i
    nie wystąpił u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego w związku ze sprzedażą tej
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od spadków i
    darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostały wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Panią w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie

    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, niniejsza
    interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla
    pozostałych spadkobierców.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.