Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.360.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Ulga rehabilitacyjna.
Słowa kluczowe: adaptacja
cel-cele rehabilitacyjne
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 13a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27g
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 kwietnia 2025 r. (wpływ 29 kwietnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2024 r. zakupiła Pani auto z programu (...) z PFRON. Koszt przystosowania do przewozu
    osoby niepełnosprawnej wyniósł (...) zł. Pani wkład własny do zakupu auta wyniósł (...) tys.
    zł, dofinansowanie z PFRON to (...) tys. zł.
    Posiada Pani znaczny stopień niepełnosprawności.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Orzeczenie o niepełnosprawności wydał Pani Powiatowy zespół ds. orzekania o
    niepełnosprawności w (...).
    Orzeczenie o niepełnosprawności zostało Pani wydane (...) 2014 r. na stałe.
    Na pytanie czy z orzeczenia o niepełnosprawności wynika, od kiedy datuje się stopień Pani
    niepełnosprawności? Jeżeli tak, to proszę wskazać tę datę oraz doprecyzować czy Pani
    niepełnosprawność istniała w dacie poniesienia wydatków jakie zamierza Pani odliczyć w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej? udzieliła Pani odpowiedzi od (...) moja niepełnosprawność
    istniała wcześniej choruję na (...) od urodzenia.
    Na pytanie czy nabyła Pani odrębnie samochód i odrębnie usługę przystosowania pojazdu
    do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności? udzieliła Pani odpowiedzi Nie.

    Przystosowanie samochodu do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności polegało
    na montażu punktów typu slide’n clicke montowane w podłodze do kotwiczenia pasów,
    przednie pasy mocowania wózka, (bez napinacza), tylne pasy mocowania wózka (z
    napinaczem mechanicznym), trzypunktowy pas bezpieczeństwa dla osoby na wózku.
    Na pytanie na czym polegało „dofinansowanie z PFRON”? W szczególności, czy
    dofinansowanie dotyczyło zakupu:
      a) nowego (używanego) samochodu od dealera samochodowego zgodnie z jego
        ofertą handlową (samochodu, który nie był dostosowany do potrzeb osób z
        niepełnosprawnością), który następnie na zlecenie dealera został
        przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych przez firmę zewnętrzną?
      b) nowego (używanego) samochodu od dealera samochodowego zgodnie z jego
        ofertą handlową (samochodu, który nie był dostosowany do potrzeb osób z
        niepełnosprawnością), który następnie na Pani zlecenie został przystosowany
        do przewozu osób niepełnosprawnych przez firmę zewnętrzną?
      c) nowego (używanego) dostosowanego samochodu, tj. zakupu fabrycznie
        przystosowanego samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych?
    udzieliła Pani odpowiedzi Zakupu nowego samochodu od dealera samochodowego
    zgodnie z jego ofertą handlową (samochodu, który nie był dostosowany do potrzeb
    osób z niepełnosprawnością), który następnie na zlecenie dealera został przystosowany
    do przewozu osób niepełnosprawnych przez firmę zewnętrzną (...).
    Na pytanie czy z zawartej umowy z PFRON lub innych posiadanych przez Panią
    dokumentów wynika, jaka część dofinansowania przeznaczona została na zakup
    samochodu, a jaka na przystosowanie samochodu do potrzeb wynikających z Pani
    niepełnosprawności? udzieliła Pani odpowiedzi Tak mam wyszczególnioną kalkulację
    kosztów przystosowania przez firmę zewnętrzną w kwocie (...)zł brutto, plus (...)zł brutto
    za rejestrację – wpis do dowodu _ opinia (...).
    Posiada Pani dokumenty stwierdzające wysokość poniesionych wydatków.
    Pani część własna wkładu do zakupu auta nie zostanie sfinansowana ani
    dofinansowania przez PFRON, czy zakładowy fundusz aktywności czy zakładowy
    fundusz świadczeń socjalnych i wydatki te nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały/zostaną:
      · zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;
      · odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c;
      · odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
        dochodowym;
    Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwała Pani dochody podlegające
    opodatkowaniu z tytułu stosunku pracy.

## Pytanie

Czy w takiej sytuacji jest możliwość odliczenia od podatku (...) tys. zł związanych
    dostosowaniem?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, ponieważ zakup auta tak samo jak zakup np. wózka elektrycznego dla
    osoby niepełnosprawnej na wózku jest dofinansowany ze środków PFRON i część, która
    jest wpłatą własną za wózek elektryczny można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej to

    rozumie Pani, że zakup samochodu z dofinansowaniem z PFRON także może Pani
    odliczyć, tzn. część wpłaty własnej uwzględniającej koszty dostosowania auta dla osoby z
    niepełnosprawnością.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i
    7b-7g oraz ust. 13a tego artykułu.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 2 powołanej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności.
    W myśl art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 7d przywołanej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

    Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Na mocy zaś art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja
    przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w
    orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi
    podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc
    przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich
    interpretacja rozszerzająca.
    Niewątpliwie, samochód w przypadku osoby niepełnosprawnej, znacznie ułatwia
    wykonywanie różnych czynności, np. dojazd do pracy, na spotkania ze znajomymi, czy na
    zabiegi rehabilitacyjne. Jednakże ustawodawca w art. 26 ust. 7a omawianej ustawy
    wyraźnie określił, które wydatki poniesione przez podatnika będącego osobą
    niepełnosprawną uznaje za „wydatki” poniesione na cele rehabilitacyjne oraz związane z
    ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające do dokonania odliczeń od
    dochodu.
    Z brzmienia art. 26 ust. 7a pkt 2 wskazanej ustawy wynika, że odliczone od dochodu mogą
    być wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do
    potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Skoro więc prawodawca tworzy przepis, z którego brzmienia wynika jednoznacznie, jakie
    wydatki w przypadku pojazdu mechanicznego mogą być odliczone od dochodu jako
    wydatki na cele rehabilitacyjne, to znaczy, że w tym właśnie przepisie ta problematyka
    uregulowana jest wyczerpująco.

    Określenie „przystosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności” rozumieć
    należy jako upoważnienie do odliczania tylko tych wydatków, których skutkiem jest
    „przerobienie” pojazdu mechanicznego w sposób umożliwiający korzystanie z niego przez
    osobę niepełnosprawną. Przeróbki te mogą dotyczyć zarówno elementów związanych z
    kierowaniem pojazdem, czyli dostosowaniem pojazdu do potrzeb niepełnosprawnego
    kierowcy, jak i elementów umożliwiających przemieszczanie się pojazdem, czyli
    dostosowaniem pojazdu do potrzeb niepełnosprawnego pasażera. Pamiętać jednak
    należy, iż przepis ten wyraźnie zawęża zakres przeróbek, uzależniając je każdorazowo od
    potrzeb osoby niepełnosprawnej wynikających z charakteru niepełnosprawności. Co
    również ważne, nie jest możliwe odliczenie wydatków na zakup lub remont samochodu.
    Ustawodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    przewidział dla osób niepełnosprawnych preferencji podatkowych związanych z zakupem
    samochodów osobowych. Nabycie samochodu, nawet przystosowanego do korzystania
    przez osobę niepełnosprawną nie mieści się w zakresie tej ulgi.
    Z wniosku wynika, że w 2024 r. zakupiła Pani auto z programu (...) z PFRON. Koszt
    przystosowania do przewozu osoby niepełnosprawnej wyniósł (...) zł. Pani wkład własny do
    zakupu auta wyniósł (...) tys. zł, dofinansowanie z PFRON to (...) tys. zł. Dokonała Pani
    zakupu nowego samochodu od dealera samochodowego zgodnie z jego ofertą handlową
    (samochodu, który nie był dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnością), który
    następnie na zlecenie dealera został przystosowany do przewozu osób
    niepełnosprawnych przez firmę zewnętrzną (...). Nie nabyła Pani odrębnie samochodu i
    odrębnie usługi przystosowania pojazdu do potrzeb wynikających z Pani
    niepełnosprawności.
    Powyższe wskazuje zatem, że nabyła Pani już przystosowany do potrzeb wynikających z
    Pani niepełnosprawności samochód, a nie samochód, który przystosowała Pani do
    potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności. Wobec tego kwota, którą wydatkowała
    Pani z własnych środków, stanowi pozostałą do zapłaty cenę zakupu samochodu, która
    nie została pokryta ze środków PEFRON w ramach programu (...). Wydatkowana przez
    Panią kwota nie stanowi więc wydatku na przystosowanie pojazdu mechanicznego do
    potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności wskazanego w art. 26 ust. 7a pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a część kwoty należnej za zakup tego
    samochodu.
    Reasumując, poniesiony przez Panią wydatek na zakup samochodu przystosowanego do
    Pani niepełnosprawności nie jest wydatkiem na cele rehabilitacyjne oraz wydatkiem
    związanym z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych podlegającym odliczeniu od
    podstawy opodatkowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy.
    Podsumowując, nie przysługuje Pani prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej kwoty (...) zł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.