Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1555/14/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-26
Teza: Czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność rachunkowo-księgowa sklasyfikowana pod nr PKD 69.20.Z (pomimo, iż pod tym kodem znajduje się również wyłączone ze zwolnienia doradztwo podatkowe, którego Wnioskodawca nie może świadczyć) pozwala na skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na to, że przewidywana w 2015r. sprzedaż nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w ww. roku podatkowym kwoty 150.000zł?
Słowa kluczowe: doradztwo-doradztwo podatkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe.

W dniu 3 grudnia 2014 r. założyła Pani działalność gospodarczą z kodem PKD 69.20.Z (Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe) jako działalność przeważająca. Dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej będzie 1 styczeń 2015 r., natomiast pierwsze dochody uzyska Pani w lutym 2015 r. Z uwagi na to, że dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej będzie 1 stycznia 2015 r. nie złożyła Pani VAT-R w Urzędzie Skarbowym chcąc skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Przewidywana przez Panią wartość sprzedaży w 2015 roku nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w ww. roku podatkowym kwoty 150.000 zł, ponieważ założone przez Panią biuro rachunkowe będzie świadczyło usługi księgowe jedynie dla dwóch klientów (pierwszy zobligowany do prowadzenia ksiąg rachunkowych, drugi prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów). Działalność gospodarcza jest Pani dodatkową działalnością, gdyż pozostaje Pani zatrudniona na etacie jako główna księgowa w pełnym wymiarze. W ramach działalności gospodarczej będzie Pani świadczyć wyłącznie usługi rachunkowo-księgowe na podstawie uzyskanego Certyfikatu Ministerstwa Finansów. Nie posiada Pani wymaganych uprawnień do prowadzenia działalności związanej z doradztwem podatkowym.

Począwszy od stycznia chciałaby Pani wystawiać faktury bez VAT umieszczając na fakturach informację „Sprzedaż zwolniona od podatku VAT ze względu na obroty art. 113 ust. 9 ustawy o VAT”. Zakres usług biura rachunkowego obejmuje kompleksową obsługę klientów w zakresie prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, tj. prowadzenie ksiąg rachunkowych, prowadzenie „książki przychodów i rozchodów”, rejestru podatku od towarów i usług, ewidencje dla potrzeb podatku dochodowego (ewidencja zakupu, ewidencja sprzedaży), rozliczanie oraz sporządzanie deklaracji podatkowych VAT, rozliczanie zaliczki i sporządzanie deklaracji na należny podatek dochodowy, prowadzenie rejestrów VAT (zakupu i sprzedaży), prowadzenie ewidencji środków trwałych, wyposażenia oraz wartości niematerialnych i prawnych, sporządzanie sprawozdawczości GUS. Nie będzie Pani reprezentować podatników przed organami podatkowymi i ZUS i nie będzie działać w ich imieniu.

Co prawda powyższe czynności będzie Pani wykonywać w oparciu o: ustawę o podatku od towarów i usług, ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę o rachunkowości, ustawę Ordynacja podatkowa, ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych i inne niezbędne ustawy i rozporządzenia, jednak nie posiada Pani uprawnień doradcy podatkowego i nie zamierza wykonywać usług o charakterze doradczym, tj. nie będzie udzielać porad prawnych. Zamierza Pani świadczyć usługi zgodnie z umowami na kompleksową obsługę księgową, które zawrze z klientami od 1 stycznia 2015 r. Nie będzie Pani świadczyć dodatkowych czynności wykraczających poza zawartą umowę na kompleksową obsługę księgową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prowadzona przez Panią działalność rachunkowo-księgowa sklasyfikowana pod nr PKD 69.20.Z (pomimo, że pod tym kodem znajduje się również wyłączone ze zwolnienia doradztwo podatkowe, którego nie zamierza Pani świadczyć) pozwala na skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na to, że przewidywana w 2015 r. sprzedaż nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w ww. roku podatkowym kwoty 150.000 zł?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Jeżeli nie będzie Pani świadczyć, bo nie zamierza świadczyć usług doradczych, gdyż nie posiada uprawnień doradcy podatkowego, a w wykonywanej przez Panią działalności mieszczą się wyłącznie usługi rachunkowo-księgowe oraz administracyjno-biurowe i dodatkowo ma Pani pewność, że w 2015 roku sprzedaż nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 150.000 zł, może Pani skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto nie będzie Pani reprezentować podatników przed organami podatkowymi i ZUS i nie będzie działać w ich imieniu, więc to dodatkowo przemawia za możliwością skorzystania ze zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Przez sprzedaż - zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1\. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

2\. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a. transakcji związanych z nieruchomościami,

b. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c. usług ubezpieczeniowych,

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3\. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 9 zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1\. dokonujących dostaw:

a. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

\- energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),

\- wyrobów tytoniowych,

\- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d. terenów budowlanych,

e. nowych środków transportu;

2\. świadczących usługi:

a. prawnicze,

b. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c. jubilerskie;

3\. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Zatem w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a, lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy: usług prawniczych, doradztwa z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r. czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

W myśl art. 3 ust. 2 podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni.

Wobec powyższego oraz mając na uwadze, że ustawodawca zrezygnował z generalnej zasady identyfikowania usług za pomocą klasyfikacji statystycznych w celu dokonania oceny, czy usługi wypełniania deklaracji zeznań podatkowych lub prowadzenia „książki przychodów i rozchodów” zalicza się do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, należy posiłkować się regulacjami cyt. wyżej ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym. Podkreślić przy tym należy, iż art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT obejmuje wszystkie czynności doradztwa podatkowego, niezależnie od tego przez jaki podmiot są świadczone (w szczególności czy przez doradców podatkowych, czy inne osoby).

Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami, obowiązującymi z dniem 10 sierpnia 2014 r. ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. poz. 768), zawodowe wykonywanie niektórych czynności doradztwa podatkowego (takich jak: prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie oraz sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie) nie jest już uzależnione od posiadania określonych uprawnień czy też statusu podmiotu.

W związku z tym, jeżeli dany podmiot świadczy usługi wskazane w art. 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym, to zastosowanie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, wyłączający możliwość korzystania ze zwolnienia podatkowego.

Zatem w przypadku świadczenia usług prowadzenia, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielania im pomocy w tym zakresie a także sporządzania w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielania im pomocy w tym zakresie nie ma możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego należy uznać, że podmioty wykonujące usługi polegające na udzielaniu pomocy w prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów lub sporządzaniu deklaracji/zeznań podatkowych, zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT (w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym) mają obowiązek rejestracji do celów VAT.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie Pani wykonywała czynności wymienione w art. 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym, to zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, nie może Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie ust. 9 tego artykułu, w związku z ust. 1.

Z tych też względów stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.