Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.450.1194.2020.4.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-15
Teza: WIS USŁUGA
Słowa kluczowe: usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 grudnia 2020 r. (data wpływu 9 grudnia 2020 r.), uzupełnionego pismami z dnia 16 marca 2021 r. (data wpływu 19 marca 2021 r.) oraz z dnia 30 marca 2021 r. (data wpływu 1 kwietnia 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** usługa – podnajem lokalu mieszkalnego na cele użytkowania w dni robocze przez pracowników Podnajemcy

**Opis usługi:**

**

Podnajem lokalu mieszkalnego na cele użytkowania w dni robocze przez pracowników Podnajemcy.

Najemca (Wnioskodawca) prowadzi działalność w zakresie udostępniania Podnajemcom lokali wyłącznie mieszkalnych (o powierzchniach od 60 do 250 m2) będących własnością osób trzecich (Właścicieli) oraz własnych Najemcy. Po dostosowaniu ich do oczekiwań Podnajemców, Najemca udostępnia je Podnajemcom, którymi są podmioty gospodarcze kwaterujące w ww. lokalach pracowników własnych. Przedmiotem wniosku są umowy zawarte na okres minimum miesiąca, jednakże pracownicy Podnajemcy mogą tam przebywać krócej, np. wyłącznie w dni robocze – 5 dni (Najemcy nie interesuje rzeczywista zajętość powierzchni wynajmowanej w trakcie miesiąca). Okres wypowiedzenia umowy podnajmu to jeden miesiąc.

**Rozstrzygnięcie:** PKWiU 2015 – 68

**Stawka podatku od towarów i usług:** 23%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług.

**Zastrzeżenie:** Wskazuje się, że niniejsza WIS ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy usługa ta nie jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43-81 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ustawy, czego weryfikacja pozostaje poza zakresem postępowania w sprawie wydania WIS. W zakresie ustalenia, czy do usługi, objętej niniejszą WIS, ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, Wnioskodawca może zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 19 marca 2021 r. o doprecyzowanie opisu usługi oraz w dniu 1 kwietnia 2021 r. o jednoznaczne potwierdzenie przedmiotu wniosku oraz przesłanie umowy najmu.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Właściciel – osoba fizyczna lub firma posiadająca prawo własności do danego lokalu mieszkalnego.

Najemca – Wnioskodawca

Podnajemca – osoba lub firma której podnajmujemy dostosowany lokal do zgłoszonych przez nią potrzeb bytowych na cele mieszkaniowe dla pracowników.

Umowa najmu – stronami są Właściciel oraz Wnioskodawca (Najemca).

Umowa podnajmu – stronami są Wnioskodawca (Najemca) oraz Podnajemcy.

Lokal – pomieszczenia mieszkalne z podpisanymi umowami najmu i podnajmu pomiędzy stronami z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe – dla pracowników cele mieszkaniowe – polegają na udostępnieniu pracownikom Podnajemców lub samym podnajemcom lokalu mieszkalnego bez wykonywania żadnych dodatkowych czynności takich jak sprzątanie dzienne, wymiana ręczników, wymiana wyposażenia sanitariatów, wymiana pościeli itp. Czynności sprzątania mogą odbywać się po opuszczeniu lokalu przez pracowników Podnajemcy.

Najemca, prowadzi działalność w zakresie udostępniania Podnajemcom lokali wyłącznie mieszkalnych (o powierzchniach od 60 do 250 m.kw.) będących własnością osób trzecich (Właścicieli) oraz własnych Najemcy. Umowy podpisywane przez Najemcę z Właścicielami lokali, każdorazowo dają Najemcy prawo ich podnajmu, na cele mieszkaniowe – dla pracowników i innych podmiotów jednakże z wykorzystaniem wyłącznie na cele mieszkaniowe .

Po dostosowaniu ich do oczekiwań Podnajemców, Najemca udostępnia je Podnajemcom, zapewniającym ich pracownikom warunki niezbędne do realizacji ich potrzeb mieszkaniowych poza pracą.

PYTANIE

Jaką stawkę VAT stosować ma Najemca w przypadku podnajmu przez Najemcę lokali na cele użytkowania w dni robocze – Pracownicy wracają na weekend do stałego miejsca zamieszkania, ale ich rzeczy osobiste pozostają na lokalu i są do ich ciągłej dyspozycji?

Podnajemcy to:

*   podmioty gospodarcze kwaterujące w ww. lokalach pracowników własnych,
*   podmioty prowadzące agencje zatrudnienia, kwaterujące w ww. lokalach pracowników tymczasowych z Polski i zagranicy,
*   sporadycznie – osoby fizyczne, prowadzące lub nie prowadzące działalność gospodarczą wykorzystujące ww. lokale wyłącznie na cele mieszkaniowe własne.

(…)

Umowy najmu zawarte pomiędzy Najemcą, a Właścicielami zawierane są każdorazowo na cele mieszkaniowe Podnajemców, prowadzących działalność gospodarczą, którzy udostępniają je swoim Pracownikom, zarówno obywatelom polskim jak i obcokrajowcom, w następujących wariantach:

1.  w celu odbycia kwarantanny – Pracownicy przebywają w lokalu przez cały okres kwarantanny, zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie są przenoszeni do innego lokalu – miejsca docelowego zakwaterowania.
2.  w celu użytkowania w dni robocze – Pracownicy wracają na weekend do stałego miejsca zamieszkania, ale ich rzeczy osobiste pozostają na lokalu i są do ich ciągłej dyspozycji,
3.  w celu użytkowania przez 7 dni w tygodniu.

Umowy z Podnajemcami są zawierane okresy parodniowe, paromiesięczne, jak również na czas nieokreślony, z zastosowaniem różnych okresów wypowiedzenia. Maksymalny okres wypowiedzenia trwający 3 miesiące jest stosowany sporadycznie.

Przy najmie w dni robocze (wariant B), rozliczanie Podnajemców może być realizowane w trybie dobowym lub jako najem stały, w trybie miesięcznym.

Najemca najczęściej wynajmuje jedną lokalizację jednemu Podnajemcy, ale zdarza się, że lokalizacje o największych powierzchniach wynajmuje większa liczba Podnajemców. Stosunki własnościowe lokali:

Najemca udostępnia Podnajemcom lokale stanowiące własność:

*   osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej,
*   osób fizycznych prowadzących działalność,
*   firm posiadających własne lokale mieszkalne,
*   posiadane własne zasoby mieszkaniowe.

Koszty związane z adaptacją i wyposażeniem lokali:

Najemca adaptuje lokale do potrzeb kwaterowanych pracowników wykonując prace remontowe, takie jak malowanie, naprawy wyposażenia stałego oraz dostosowanie lokali do przepisów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, użytkowania instalacji gazowych, elektrycznych i wodociągowych.

Najemca najczęściej wyposaża lokale w niezbędne umeblowanie: łóżka, szafy, szafki, stoły, itp., a także w sprzęt AGD (lodówki, pralki, mikrofalówki). Każdorazowo zapewnia także podstawowe wyposażenie (pościel, garnki, talerze, sztućce, itp.)

Opłaty za media i usługi zewnętrzne:

Co do zasady, rozliczenia z Podnajemcami odbywają się w trybie miesięcznym. W umowach krótszych niż miesięczne, każdorazowo określa się to odrębnie, według potrzeb danego Podnajemcy. Media i usługi zewnętrzne (prąd, gaz, Internet) są rozliczane w wariantach:

1.  Najemca podpisuje odrębne umowy bezpośrednio z Dostawcami (m.in. …) i rozlicza się z Podnajemcami na zasadzie ryczałtu w konkretnej kwocie na osobę. W przypadku przekroczenia zużycia ryczałtu mediów na osobę Podnajemca obciążany jest dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem.
2.  Odrębne umowy z Dostawcami podpisują Właściciele lokali, a Najemca rozlicza się z nimi na zasadzie rzeczywistego zużycia albo ryczałtowo,
3.  odrębne umowy z Dostawcami podpisują Właściciele lokali, a Najemca rozlicza się z nimi na podstawie refaktur. Najemca reguluje opłaty czynszowe, za wodę lub wywóz śmieci na podstawie:
    *   odrębnej umowy, wliczając w koszty kwoty z potwierdzeń przelewów, na podstawie rozliczeń rzeczywistego zużycia,
    *   refaktur wystawianych przez właścicieli na podstawie rzeczywistego zużycia.

(…)

W uzupełnieniu wniosku z dnia 16 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał co następuje:

Podnajemcami, z którymi Wnioskodawca zawiera umowy będące przedmiotem wniosku, są podmioty gospodarcze kwaterujące w ww. lokalach pracowników własnych.

Przedmiotem wniosku są umowy zawarte na okres minimum miesiąca, jednakże pracownicy Najemcy mogą tam przebywać krócej, np. wyłącznie w dni robocze – 5 dni w tygodniu (Wnioskodawcy nie interesuje rzeczywista zajętość powierzchni wynajmowanej w obrębie miesiąca).

Okres wypowiedzenia umowy najmu to jeden miesiąc.

Wynagrodzenie rozliczane jest (ustalana cena za najem) za każdy okres pobytowy (minimum miesiąc) wg zasady, że z danym klientem Podnajemcą Wnioskodawca ustala okres możliwych ilości okresów miesięcznych wynajmów i w zależności od planowanego zajęcia lokalu ustalana jest cena. Im więcej okresów zajętości, tym cena może (ale nie musi) być bardziej atrakcyjna. Nie ma jednolitej zasady.

Wydanie i odbiór lokalu Podnajemcy nastąpi na podstawie protokołu odbioru podpisanego przez obie strony.

Podnajemca uiszcza kaucję w wysokości stałej kwoty liczonej od pokoju w wynajętym lokalu. Średnio jest to kwota około 300 zł za pokój.

Budynek nie jest wyposażony w recepcję.

Celem zamieszkiwania pracowników Podnajemcy jest realizacja ich celów mieszkaniowych w trakcie wykonywania przez nich pracy co oznacza, że na stałe mieszkają oni w innym miejscu (…).

Reasumując pracownicy Podnajemcy nie realizują stałego interesu życiowego w wynajmowanych lokalach. Zamiast mieszkać w hotelu, co jest pewnie dla Podnajemcy o wiele droższym rozwiązaniem, wybiera on Podnajem pomieszczeń dla swoich pracowników, by zamieszkiwali w tym czasie w wynajętym lokalu po kilka osób, tak jak analogicznie w danym pokoju hotelowym może zamieszkiwać kilka osób.

Celem podnajmu jest zaspokojenie potrzeb związanych z czasowym pobytem osoby w lokalu, jest to potrzeba zamieszkiwania w trakcie pobytu w danym mieście na okres kilkudniowy w trakcie wykonywania tam pracy.

Nie ma możliwości zameldowania osoby przebywającej w lokalu.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 marca 2021 r. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest usługa podnajmu przez najemcę (Wnioskodawcę) lokalu mieszkalnego na cele użytkowania w dni robocze przez pracowników Podnajemcy i jej klasyfikacja to PKWiU.

(…).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

*   niniejszych zasad metodycznych,
*   uwag do poszczególnych sekcji,
*   schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

*   symbole grupowań,
*   nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

*   grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
*   usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
*   usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja L Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. W ramach tej sekcji mieści się:

*   kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
*   wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych,
*   usługi agencji nieruchomości,
*   usługi zarządzania nieruchomościami świadczone na zlecenie (włączając usługi w zakresie wyceny).

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje:

*   usługi wynajmujących, agentów i/lub maklerów w zakresie: kupna lub sprzedaży nieruchomości, wynajmowania nieruchomości oraz pozostałe usługi związane z nieruchomościami, takie jak: wycena nieruchomości; usługi te mogą być prowadzone na własnej lub dzierżawionej nieruchomości lub na zlecenie,
*   realizację projektów budowlanych, na użytek własny lub na wynajem,
*   zarządzanie nieruchomościami.

Dział ten nie obejmuje:

*   realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00,
*   usług związanych z podziałem ziemi w celu jej ulepszenia, sklasyfikowanych w 42.99.29.0,
*   usług hoteli, letnich domów, wynajmu pokoi gościnnych, pól namiotowych, kempingów i pozostałych obiektów i miejsc zakwaterowania na krótkie pobyty, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 55.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem złożonego wniosku, polegająca na udostępnieniu lokalu mieszkalnego na rzecz podmiotu gospodarczego, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 68 USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Usługa podnajmu lokalu mieszkalnego na rzecz podmiotu gospodarczego kwaterującego w nim własnych pracowników na cele użytkowania w dni robocze mieści się w dziale 68 PKWiU. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy, w sytuacji gdy w tej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, na co już zwrócono uwagę w zastrzeżeniu zawartym w sentencji niniejszej decyzji.

Informacje dodatkowe.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

*   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
*   usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

**