Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.76.2018.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-27
Teza: dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy są przychodami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r.
Słowa kluczowe: dzierżawa; grunty; grupa; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2018 r. (data wpływu 27 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy są przychodami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r. - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2017 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie czy ustalenia uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy są przychodami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”).

Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy (zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego) jest:

*   chów i hodowla świń.

Przedmiot pozostałej działalności:

*   uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu;
*   uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana);
*   działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną;
*   działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich;
*   sprzedaż hurtowa żywych zwierząt;
*   transport drogowy towarów;
*   działalność weterynaryjna;
*   uprawa warzyw, włączając melony oraz uprawa roślin korzeniowych i roślin bulwiastych;
*   sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt.

Wnioskodawca prowadzi więc m.in. działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, tj. działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt,

\-licząc od dnia nabycia.

Przy czym działalność rolnicza jest przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy.

Spółka uzyskuje również przychody z dzierżawy gruntów rolnych na których prowadzona jest działalność rolnicza. Spółka wydzierżawia grunty rolne na rzecz spółek z grupy (podmiotów powiązanych) oraz podmiotów zewnętrznych (podmiotów niepowiązanych), tj. rolnikom.

Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu dzierżawy, Spółka przeznacza na prowadzoną działalność rolniczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy są przychodami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem CIT w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym oraz stanie faktycznym opisanym we Wniosku, uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy są przychodami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem CIT w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o CIT, przepisów ustawy nie stosuje się do:

1.  przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej;
2.  przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;
3.  przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;
4.  przychodów (dochodów) przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 511, z 2015 r. poz. 211 oraz z 2016 r. poz. 1948), z zastrzeżeniem ad. 9 ust. 1a;
5.  przychodów przedsiębiorcy okrętowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz. U. poz. 1206 i 1948), z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1a.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\-licząc od dnia nabycia.

Powyższa regulacja wskazuje więc, że przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem CIT.

Wnioskodawca prowadzi m.in. działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, tj. działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\-licząc od dnia nabycia.

Przy czym działalność rolnicza jest przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy.

W ramach prowadzonej działalności, wydzierżawia na rzecz spółek z grupy (podmiotów powiązanych) oraz podmiotów zewnętrznych, tj. rolników (podmiotów niepowiązanych) grunty rolne, na których prowadzona jest przez te spółki działalność rolnicza.

Zdaniem Wnioskodawcy, dzierżawa gruntów rolnych na rzecz spółek z grupy (podmiotów powiązanych) oraz podmiotów zewnętrznych, tj. rolników (podmiotów niepowiązanych) jest działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT. W związku z tym, przychody z tej dzierżawy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm., dalej: „ustawa”, „ustawa o pdop” lub „ustawa o CIT”) przepisów ww. ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy działalnością rolnicza w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\-licząc od dnia nabycia.

Z kolei z treści art. 2 ust. 3 ustawy o pdop wynika, że działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponieważ ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej, to tylko w granicach wyznaczonych zakresem owej definicji można mówić o przychodzie z tego tytułu.

Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą (np. dzierżawa gruntów rolnych na cele prowadzenia działalności rolniczej przez inny podmiot). Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest chów i hodowla świń.

Natomiast przedmiotem pozostałej działalności Wnioskodawcy jest: uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu, uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana), działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną, działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, sprzedaż hurtowa żywych zwierząt, transport drogowy towarów, działalność weterynaryjna, uprawa warzyw, włączając melony oraz uprawa roślin korzeniowych i roślin bulwiastych, sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt.

Wnioskodawca prowadzi więc m.in. działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT. Przy czym działalność rolnicza jest przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca uzyskuje również przychody z dzierżawy gruntów rolnych, na których prowadzona jest działalność rolnicza. Wnioskodawca wydzierżawia grunty rolne na rzecz spółek z grupy (podmiotów powiązanych) oraz podmiotów zewnętrznych (podmiotów niepowiązanych), tj. rolnikom.

Dokonując analizy przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych powyżej przepisów prawa podatkowego, w szczególności definicji działalności rolniczej, należy stwierdzić, iż przychody osiągnięte przez Wnioskodawcę z dzierżawy gruntów rolnych nie zaliczają się do przychodów z działalności rolniczej i w konsekwencji, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Należy w tym miejscu wskazać, iż bez znaczenia jest tutaj cel tej dzierżawy.

Należy bowiem zauważyć, że zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, nie stosuje się do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą a za taką, zdaniem tut. Organu należy uznać dzierżawę opisaną we wniosku, gdyż to dzierżawca a nie Wnioskodawca, jak wynika z opisu sprawy, będzie prowadził na przedmiotowych gruntach działalność rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się jedynie przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ustawy o pdop. Zatem dochód uzyskiwany tytułem czynszu dzierżawnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.