Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.684.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT korekty poziomu rentowności
oraz jej dokumentowanie.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane
faktura-faktura korygująca
korekta-korekta podatku
noty-nota księgowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT korekty poziomu
    rentowności oraz jej dokumentowania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie
    przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „UPDOP”) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce. Jednocześnie, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (dalej: „UVAT”), jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług w Polsce.
    Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest produkcja i handel (...),
    głównie z obszaru (...) surfaktantów. Oferta obejmuje kilkaset różnych produktów i (...).
    Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej (...) zajmującej się
    produkcją i sprzedażą różnorodnych produktów chemicznych. Zasadniczo Spółka pełni w
    jej strukturze funkcję producenta o rozbudowanych funkcjach i ryzykach.
    Wnioskodawca zawiera (ustne bądź pisemne) umowy z podmiotami powiązanymi
    będącymi rezydentami podatkowymi różnych państw (dalej: „Dystrybutorzy”), których
    przedmiotem działalności gospodarczej jest handel produktami chemicznymi, w celu
    dystrybucji produktów Spółki zgodnie ze strategią marketingowo-sprzedażową
    uzgodnioną ze Spółką.
    Dla Spółki są to transakcje kontrolowane w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 6
    UPDOP.
    Wynagrodzenie Dystrybutorów ustalane jest zgodnie z zasadą marży ceny odprzedaży.
    Dystrybutorzy nabywają produkty od Wnioskodawcy w ilościach pozwalających na
    realizację strategii marketingowo-sprzedażowej uzgodnionej ze Spółką oraz po cenach
    pozwalających na osiągnięcie przez Dystrybutorów rynkowej marży określonej
    procentowo jako stosunek zysku brutto ze sprzedaży do przychodów ze sprzedaży.
    Dystrybutorzy są obowiązani do raportowania określonych informacji wobec
    Wnioskodawcy odnośnie sprzedaży wyrobów Wnioskodawcy; komunikują oni osiągnięty
    poziom marży na sprzedaży wyrobów Wnioskodawcy za przyjęte (uzgodnione okresy), np.
    za rok, ale też za okresy śródroczne (np. pół roku bądź kwartał). Na podstawie danych
    dotyczących analizowanego okresu, Wnioskodawca w porozumieniu z Dystrybutorem
    ustala ceny na kolejny okres (np. kwartał/półrocze) tak, aby narastająco liczony w roku
    finansowym poziom marży mieścił się w przedziale rynkowym.

    W przypadku nieosiągnięcia przez Dystrybutora zakładanej (rynkowej) marży brutto w
    danym roku obrotowym/podatkowym w odniesieniu do całej sprzedaży produktów
    nabywanych od Spółki, Wnioskodawca będzie dokonywać dodatkowego rozliczenia z
    Dystrybutorem celem dostosowania marży Dystrybutora do poziomu rynkowego.
    Powyższa kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzi do obniżenia, czy do
    podwyższenia dochodowości) nie będzie odnosić się bezpośrednio do cen towarów
    sprzedawanych przez Spółkę na rzecz właściwego Dystrybutora, dokumentowanych
    poszczególnymi fakturami VAT. W szczególności, Strony nie będą badać marży na
    poszczególnych dostawach, czy w poszczególnych miesiącach, lecz jedynie wynik roczny.
    Teoretycznie, istnieje możliwość dokonania podziału kwoty zbiorczej korekty na
    poszczególne dostawy produktów w ciągu roku kalendarzowego, wobec których
    wystawiono faktury VAT za pomocą zastosowania odpowiednich działań matematycznych,
    tj. przykładowo proporcjonalnie. Działanie takie nie odzwierciedlałoby jednak faktycznych
    zmian okoliczności wpływających na wysokość marży, jaka powinna zostać zastosowana w
    ciągu danego roku kalendarzowego, a byłby to wyłącznie matematyczny podział kwoty
    zbiorczej korekty.
    Korekta zatem nie będzie odwoływać się bezpośrednio do konkretnych faktur,
    poszczególnych pozycji tych faktur, czy też konkretnych cen pierwotnie zastosowanych.
    Z perspektywy podatku dochodowego od osób prawnych jest to korekta, o której mowa w
    art. 11e UPDOP.
    Mając na uwadze przedstawiony powyżej

## Opis zdarzenia przyszłego

, Wnioskodawca
    zamierza uzyskać potwierdzenie, iż opisane korekty rentowności transakcji nie będą miały
    wpływu na jego rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dokonywane rozliczenie polegające na wyrównaniu
    zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej marży, nie odnoszone do konkretnej
    faktury VAT dokumentującej określoną sprzedaż, nie będzie wywoływać skutków na
    gruncie podatku VAT, tj. czy prawidłowe jest, że w sytuacji, kiedy dokonywana jest korekta
    poziomu rentowności, Spółka nie powinna uwzględnić jej w rozliczeniach VAT i
    udokumentować jej za pomocą faktury VAT (faktury korygującej)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wyrównanie zakładanego (rynkowego) poziomu marży –
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego – pozostaje poza zakresem opodatkowania
    podatkiem VAT, a tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT (faktury
    korygującej) dokumentującej takie zdarzenie.
    Uzasadnienie
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 UVAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie natomiast do przepisu art. 8 ust. 1 UVAT, przez świadczenie usług należy
    rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w
    tym też:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej,

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji,
      3) świadczenie usługi zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Co istotne, podstawą opodatkowania w rozumieniu art. 29a UVAT, z zastrzeżeniem ust. 2,
    3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W świetle powyższego, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego rozliczenia z tytułu
    rocznej korekty stosowanej marży nie mogą zostać uznane za korektę ceny dostaw
    towarów. Należy podkreślić, że kwota korekty dochodowości (niezależnie, czy prowadzi do
    obniżenia czy do podwyższenia dochodowości) nie odnosi się bezpośrednio do cen
    towarów sprzedawanych na rzecz podmiotu powiązanego (właściwego Dystrybutora),
    dokumentowanych poszczególnymi fakturami VAT. Dokonywana korekta, w szczególności,
    nie odwołuje się do konkretnych faktur, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen
    pierwotnie stosowanych. Ze swej istoty korekta ta nie analizuje bowiem osiąganej
    rentowności na poszczególnych transakcjach, lecz jedynie w ujęciu rocznym. Oczywiście,
    matematycznie możliwe jest proporcjonalne alokowanie kwoty korekty do wszystkich
    zrealizowanych/otrzymanych w danym roku dostaw, ale nie odzwierciedla to
    ekonomicznej istoty korekty cen transferowych.
    Co więcej, dokonywane rozliczenie nie może być także uznane za świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu VAT.
    Pomimo tego, iż w literaturze przedmiotu wskazuje się powszechnie, iż pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji, a pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy), to jednak, w ocenie Spółki, nie każde zachowanie może zostać
    uznane za usługę w rozumieniu przepisów UVAT.
    Analogiczne wnioski wyciągnąć należy z utrwalonej linii orzeczniczej Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz krajowych sądów administracyjnych. Przykładowo,
    w wyroku z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1493/13, Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał, że: „nie można (...) przyjąć, że świadczeniem usługi jest każda
    czynność czy zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na
    skutek działania bądź zaniechania innej strony. Z powyższych uregulowań ustawy o VAT
    wynika bowiem, że usługą jest każde, co do zasady, odpłatne świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów i które przejawia się tym, że świadczeniobiorca (będący konsumentem
    danej usługi) odnosi z niego, choćby nawet potencjalną korzyść. W szeregu orzeczeń (np.
    C-498/99, publ. LEX nr 83900, C-16/93, publ. LEX nr 83886, C-89/81, publ. www.curia.
    europa.eu. czy C-154/80, publ. www.curia.europa.eu), istotnych z punktu widzenia spornej
    w tej sprawie kwestii Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyraził pogląd, że za
    świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT
    uważane mogą być takie sytuacje, w których:
      1) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
      2) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
      3) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,

      4) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
      5) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego”.
    Uwzględniając zatem powyższe argumenty, należy stwierdzić, iż o uznaniu danej czynności
    za świadczenie usług opodatkowanych VAT, decydowało będzie istnienie bezpośredniego
    związku pomiędzy płatnością a usługą. W tym wypadku otrzymanie wynagrodzenia musi
    być naturalną konsekwencją wykonania świadczenia na rzecz nabywcy. Innymi słowy, z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę, a ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) stanowiły usługę w rozumieniu przepisów UVAT, a co za tym idzie,
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Tym samym
    dla zaistnienia opodatkowania podatkiem VAT danej kwoty pieniężnej, otrzymana zapłata
    (wynagrodzenie) powinna być konsekwencją wykonywania świadczenia przez
    świadczącego na rzecz otrzymującego świadczenie.
    Takiego związku brak jest w przedłożonym opisie zdarzenia przyszłego. Rozliczenie z
    tytułu korekty rentowności (tj. stosowanej przez Dystrybutora marży) nie jest bowiem
    wynikiem określonych zachowań (świadczeń) stron transakcji, a kwota rozliczenia nie jest
    uwarunkowana wykonaniem jakichkolwiek czynności o charakterze wzajemnym. Jak już
    wskazano, w analizowanej sytuacji brak jest bezpośredniego związku rozliczenia z
    jakimkolwiek identyfikowalnym świadczeniem którejś ze stron zawieranych czynności
    prawnych (tj. Wnioskodawcy oraz Dystrybutora).
    O zasadności stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę świadczy utrwalona linia
    interpretacyjna organów podatkowych. I tak, brak zastosowania przepisów UVAT do
    wyrównania dochodowości z tytułu cen transferowych potwierdzają m.in. następujące
    interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
      - interpretacja indywidualna z dnia 5 lipca 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.372.2024.4.
        KT;
      - interpretacja indywidualna z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-
        3.4012.170.2024.4.JSU;
      - interpretacja indywidualna z dnia 12 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-
        1.4012.207.2024.5.KO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 6 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.198.2024.5.
        MSO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.173.2024.5.
        KO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.150.2023.4.
        MSO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.138.2023.3.KO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 24 sierpnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-
        1.4012.297.2021.2.APR;
      - interpretacja indywidualna z dnia 5 listopada 2020 r., nr 0112-KDIL1-
        2.4012.431.2020.1.HCG;
      - interpretacja indywidualna z dnia 4 września 2020 r., nr 0111-KDIB1-
        1.4010.200.2020.4.SG;
      - interpretacja indywidualna z dnia 23 czerwca 2020 r., nr 0113-KDIPT1-
        2.4012.324.2020.2.IR;
      - interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.61.2020.2.AW;
      - interpretacja indywidualna z dnia 23 kwietnia 2020 r., nr 0111-KDIB3-
        3.4012.125.2020.1.PK;
      - interpretacja indywidualna z dnia 22 kwietnia 2020 r., nr 0114-KDIP1-
        2.4012.116.2020.1.RD;
      - interpretacja indywidualna z dnia 27 marca 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.25.2020.1.
        AG;

      - interpretacja indywidualna z dnia 10 marca 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.719.2019.4.
        PG;
      - interpretacja indywidualna z dnia 2 marca 2020 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.102.2020.1.
        JG;
      - interpretacja indywidualna z dnia 3 stycznia 2020 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.754.2019.1.
        KO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 16 października 2019 r., nr 0114-KDIP1-
        2.4012.509.2019. 1.RD;
      - interpretacja indywidualna z dnia 23 maja 2019 r., nr 0111-KDIB3-
        1.4012.247.247.2019.1.KO;
      - interpretacja indywidualna z dnia 8 kwietnia 2019 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.92.2019.1.
        AP;
      - interpretacja indywidualna z dnia 8 stycznia 2019 r., nr 0115-KDIT1-1.4012.843.2018.1.
        MN;
      - interpretacja indywidualna z dnia 23 października 2018 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.659.
        2018.1.RD.
    Końcowo należy wskazać, iż – jak wynika z art. 106b ust. 1 UVAT – faktury są dowodem
    dokumentującym sprzedaż.
    Natomiast faktury korygujące wystawia się w sytuacjach określonych w art. 106j UVAT,
    który odnosi się do obniżki/podwyższenia ceny, podczas gdy analizowana korekta
    dochodowości nie odnosi się bezpośrednio do stosowanych cen.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że rozliczenia w ramach korekty
    stosowanej marży są zdarzeniami niemającymi wpływu na rozliczenia z tytułu
    opodatkowania VAT Spółki, a tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT
    (faktury korygującej) dokumentującej takie zdarzenie.
    Tym samym, korekty cen transferowych nie powinny być dokumentowane fakturami VAT,
    a jedynie innym dokumentem księgowym zgodnym z ustawą o rachunkowości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że
    pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie
    działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania
    czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia)
    należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać
    uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W świetle art. 29a ust. 13 ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Z opisu sprawy wynika, że podstawowym obszarem Państwa działalności operacyjnej jest
    produkcja i handel (...), głównie z obszaru surfaktantów. Oferta obejmuje kilkaset różnych
    produktów i (...). Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej zajmującej
    się produkcją i sprzedażą różnorodnych (...). Zasadniczo Spółka pełni w jej strukturze
    funkcję producenta o rozbudowanych funkcjach i ryzykach. Zwierają Państwo (ustne bądź
    pisemne) umowy z podmiotami powiązanymi, będącymi rezydentami podatkowymi
    różnych państw (Dystrybutorzy), których przedmiotem działalności gospodarczej jest
    handel produktami chemicznymi, w celu dystrybucji Państwa produktów, zgodnie ze
    strategią marketingowo-sprzedażową uzgodnioną ze Spółką. Wynagrodzenie
    Dystrybutorów ustalane jest zgodnie z zasadą marży ceny odprzedaży. Dystrybutorzy
    nabywają od Państwa produkty w ilościach pozwalających na realizację strategii
    marketingowo-sprzedażowej uzgodnionej z Państwem oraz po cenach pozwalających na
    osiągnięcie przez Dystrybutorów rynkowej marży określonej procentowo jako stosunek
    zysku brutto ze sprzedaży do przychodów ze sprzedaży. Dystrybutorzy komunikują
    osiągnięty poziom marży na sprzedaży Państwa wyrobów za przyjęte (uzgodnione okresy),
    np. za rok, ale też za okresy śródroczne (np. poł roku bądź kwartał). Na podstawie danych
    dotyczących analizowanego okresu, w porozumieniu z Dystrybutorem, ustalają Państwo
    ceny na kolejny okres (np. kwartał/półrocze) tak, aby narastająco liczony w roku
    finansowym poziom marży mieścił się w przedziale rynkowym. W przypadku
    nieosiągnięcia przez Dystrybutora zakładanej (rynkowej) marży brutto w danym roku
    obrotowym/podatkowym w odniesieniu do całej sprzedaży produktów nabywanych od
    Państwa, będą Państwo dokonywać dodatkowego rozliczenia z Dystrybutorem celem
    dostosowania marży Dystrybutora do poziomu rynkowego. Kwota korekty dochodowości
    (niezależnie czy prowadzi do obniżenia, czy do podwyższenia dochodowości) nie będzie
    odnosić się bezpośrednio do cen towarów sprzedawanych przez Państwa na rzecz
    właściwego Dystrybutora, dokumentowanych poszczególnymi fakturami VAT. W
    szczególności, Strony nie będą badać marży na poszczególnych dostawach, czy w
    poszczególnych miesiącach, lecz jedynie wynik roczny. Teoretycznie, istnieje możliwość
    dokonania podziału kwoty zbiorczej korekty na poszczególne dostawy produktów w ciągu
    roku kalendarzowego, wobec których wystawiono faktury VAT za pomocą zastosowania
    odpowiednich działań matematycznych, tj. przykładowo proporcjonalnie. Działanie takie
    nie odzwierciedlałoby jednak faktycznych zmian okoliczności wpływających na wysokość
    marży, jaka powinna zostać zastosowana w ciągu danego roku kalendarzowego, a byłby to
    wyłącznie matematyczny podział kwoty zbiorczej korekty. Korekta zatem nie będzie
    odwoływać się bezpośrednio do konkretnych faktur, poszczególnych pozycji tych faktur,
    czy też konkretnych cen pierwotnie zastosowanych.
    Państwa wątpliwości dotyczą stwierdzenia, czy dokonywane rozliczenie polegające na
    wyrównaniu zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej marży, nie odnoszone do

    konkretnej faktury VAT, dokumentującej określoną sprzedaż, będzie wywoływać skutki na
    gruncie podatku VAT, tj. czy w sytuacji, kiedy dokonywana jest korekta poziomu
    rentowności Spółka powinna uwzględnić ją w rozliczeniach VAT i udokumentować ją za
    pomocą faktury VAT (faktury korygującej).
    Odnosząc się do ww. wątpliwości należy zauważyć, że opodatkowaniu VAT podlegają
    tylko takie zdarzenia gospodarcze, w ramach których świadczeniu jednej strony
    (dostawie towarów bądź świadczeniu usługi) odpowiada świadczenie wzajemne drugiej
    strony, tj. odpłatność (w praktyce rozumiane najczęściej jako wynagrodzenie pieniężne
    otrzymywane w zamian za dostarczone towary lub wykonane usługi).
    W konsekwencji uznanie, że dane zdarzenie gospodarcze stanowić będzie czynność
    podlegającą VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, wymaga tego, aby
    między stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego:
      - wyraźnie określony zostanie przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności
        gospodarczej jednej ze stron (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania
        towarem, lub świadczenie usługi mogące stanowić działanie, powstrzymanie się
        od działania bądź tolerowanie czynności lub sytuacji),
      - wyraźnie określone zostanie wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą ma
        otrzymać od drugiej ze stron będącej beneficjentem świadczenia, oraz
      - możliwe było by stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni
        związek, pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, zgodnie z zawartymi umowami, dokonują Państwo
    sprzedaży towarów do podmiotów powiązanych w zamian za stosowne wynagrodzenie,
    skalkulowane według ustalonych metod. W przypadku nieosiągnięcia przez Dystrybutora
    zakładanej (rynkowej) marży brutto w danym roku obrotowym/podatkowym w
    odniesieniu do całej sprzedaży produktów nabywanych od Spółki, będą Państwo
    dokonywać dodatkowego rozliczenia z Dystrybutorem celem dostosowania marży
    Dystrybutora do poziomu rynkowego. Wskazali Państwo jednoznacznie, że powyższa
    kwota korekty dochodowości (niezależnie, czy prowadzi do obniżenia czy do
    podwyższenia dochodowości) nie będzie odnosić się bezpośrednio do cen towarów
    sprzedawanych przez Państwa na rzecz właściwego Dystrybutora, dokumentowanych
    poszczególnymi fakturami VAT. W szczególności, Strony nie będą badać marży na
    poszczególnych dostawach, czy w poszczególnych miesiącach, lecz jedynie wynik roczny.
    Korekta zatem nie będzie odwoływać się bezpośrednio do konkretnych faktur,
    poszczególnych pozycji tych faktur, czy też konkretnych cen pierwotnie zastosowanych.
    Tym samym, skoro dokonywana korekta rentowności będzie miała na celu wyrównanie
    zakładanego (rynkowego) poziomu marży w trakcie roku celem dostosowania marży
    Dystrybutora do poziomu rynkowego i nie będzie odnosiła się do konkretnych faktur,
    poszczególnych pozycji tych faktur, czy też konkretnych cen pierwotnie zastosowanych, to
    dokonywana korekta rentowności stanowi/będzie stanowić zdarzenie niemające wpływu
    na rozliczenie podatku VAT.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie wskazane powyżej przesłanki niezbędne dla uznania,
    że dane zdarzenie gospodarcze stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, nie zostaną spełnione. W
    analizowanej sprawie, korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę
    lub w dół) zakładanego poziomu dochodowości nie będzie wiązała się z czynnością
    wzajemną. Wyrównanie dochodowości do ustalonego między Państwem a podmiotem
    powiązanym poziomu nie będzie wiązało się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony
    drugiego podmiotu.
    Tym samym, opisana korekta dochodowości nie stanowi/nie będzie stanowiła
    wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, jak również nie
    stanowi/nie będzie stanowiła wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 7

    ust. 1 ustawy, a tym samym jest/będzie zdarzeniem niepodlegającym opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą także wskazania, czy mają Państwo obowiązek ujmowania
    korekty poziomu rentowności w rozliczeniach VAT oraz udokumentowania opisanych
    we wniosku rozliczeń poprzez wystawienie faktury VAT (faktury korygującej).
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej, lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób
    prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenie
    gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają
    znaczenie dowodowe.
    Z kolei art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią
    zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona
    faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
    Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia w cenie, stwierdzenia
    pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno
    nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca
    wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością
    kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem,
    istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały
    rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że w związku z korektami rozliczeń
    dotyczących zachowania odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji usług
    nie ulegną korekcie – obniżeniu/podwyższeniu ceny usług świadczonych przez Państwa
    w poszczególnych okresach rozliczeniowych. Ponadto – jak już wyżej stwierdzono –

    opisana we wniosku weryfikacja rozliczeń pozostaje/będzie pozostawać poza zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT, tym samym nie ma/nie będzie podstaw do wystawienia
    faktury VAT (faktury korygującej) dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika
    z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. Tym
    samym, planowany przez Państwa sposób rozliczeń, nie powinien być dokumentowany
    fakturą VAT, a innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.
    Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych.
    Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.), a nie przepisów
    dotyczących podatku VAT.
    Przepisy krajowe nie określają dokumentu jakim powinna zostać udokumentowana
    korekta rentowności transakcji (korekta dochodowości). Nie jest tym dokumentem
    faktura, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa. Wobec tego,
    wystawiona nota będzie dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi
    udokumentowanie przedmiotowej korekty.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że w opisanym zdarzeniu przyszłym dokonywane
    rozliczenie polegające na wyrównaniu zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej
    marży, nie odnoszone do konkretnej faktury VAT dokumentującej określoną sprzedaż, nie
    będzie wywoływać skutków na gruncie podatku VAT. W przypadku dokonywania korekt
    poziomu rentowności, Spółka nie powinna uwzględnić jej w rozliczeniach VAT i
    udokumentować jej za pomocą faktury VAT (faktury korygującej).
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia;
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.