Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.232.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
użytkowanej w spółce.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu
lokal-lokal użytkowy
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spółki-spółka cywilna
spółki-spółka jawna
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste-
przeniesienie prawa użytkowania wieczystego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) 1996 r. na podstawie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza (...),
    Repertorium A nr (...) Wnioskodawcy nabyli:
    a) własność stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnego - użytkowego
      oznaczonego numerem 1/1, znajdującego się w budynku położonym w X przy ulicy A
      pod numerem 1, gmina (...), powiat (...), woj. (...) wpisanego w księdze wieczystej (...),
      prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...), Wydział X Ksiąg Wieczystych;
    b) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Z przy ulicy A i B, gmina
      (...), powiat (...), woj. (...) wpisane w księdze wieczystej (...), prowadzonej przez Sąd
      Rejonowy w (...), Wydział X Ksiąg Wieczystych między innymi, pod numerem wpisu (...).
    Nieruchomość i prawo użytkowania wieczystego nabyte zostały przez Wnioskodawców
    działających jako wspólników spółki cywilnej pn. Y.
    Następnie Y w trybie art. 26 § 4 k.s.h. przekształcona została w spółkę jawną działającą pn.
    Z, zapisaną w Rejestrze Przedsiębiorców KRS pod nr (...), NIP (...). Wpis spółki jawnej do
    Rejestru Przedsiębiorców nastąpił 9 kwietnia 2001 r.
    Wnioskodawcy pozostają w związku małżeńskim, w którym stosunki majątkowe od
    początku nieprzerwanie podlegają wspólności ustawowej.
    Wnioskodawcy opisany, stanowiący odrębną nieruchomość, lokal niemieszkalny -
    użytkowy wraz z przynależnymi do niego prawami nabyli (...) 2021 r. drogą umowy
    przeniesienia prawa własności nieruchomości w celu zwolnienia z długu,
    dokumentowanej aktem notarialnym zarejestrowanym pod numerem (...) Repertorium A
    Kancelarii (...), notariusza w (...), zaś udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu
    opisanej nieruchomości w dniu (...) 2022 r. drogą oświadczenia do umowy przeniesienia
    prawa własności nieruchomości w celu zwolnienia z długu, dokumentowanego aktem
    notarialnym zarejestrowanym pod numerem (...) Repertorium A w Kancelarii (...),
    notariusza w (...).
    Uzupełnienie wniosku
    Lokal użytkowy w spółce cywilnej do momentu jej przekształcenia w spółkę jawną w roku
    2001 wykorzystywany był jako magazyn i lokal handlowy na potrzeby działalności spółki
    cywilnej. Udział w prawie użytkowania wieczystego obejmuje działki stanowiące
    wewnętrzne drogi dojazdowe na nieruchomości położonej przy ul. A i był wykorzystywany
    jako drogi dojazdowe m.in. do lokalu użytkowego, o którym mowa we wniosku.
    Lokal użytkowy w spółce jawnej od roku 2001 wykorzystywany był jako magazyn i lokal
    handlowy na potrzeby działalności spółki jawnej. Udział w prawie użytkowania
    wieczystego obejmuje działki stanowiące wewnętrzne drogi dojazdowe na nieruchomości
    położonej przy ul. A i był wykorzystywany jako drogi dojazdowe m.in. do lokalu
    użytkowego, o którym mowa we wniosku.

    Od 2021 r. Wnioskodawcy jako właściciele lokalu użytkowego wynajmowali lokal użytkowy
    na podstawie zawartych przez Wnioskodawców umów najmu z użytkownikami lokalu.
    Udział w prawie użytkowania wieczystego obejmuje działki stanowiące wewnętrzne drogi
    dojazdowe na nieruchomości położonej przy ul. A i był wykorzystywany jako drogi
    dojazdowe m.in. do lokalu użytkowego, o którym mowa we wniosku.
    Lokal użytkowy:
    - był środkiem trwałym w ramach działalności prowadzonej przez spółkę cywilną;
    - był środkiem trwałym w ramach działalności prowadzonej przez spółkę jawną;
    - nie jest środkiem trwałym po nabyciu go przez Wnioskodawców w 2021 r. w
      jakiejkolwiek działalności prowadzonej przez Wnioskodawców.
    Udział w prawie użytkowania wieczystego, o którym mowa we wniosku:
    - był środkiem trwałym w ramach działalności prowadzonej przez spółkę cywilną;
    - był środkiem trwałym w ramach działalności prowadzonej przez spółkę jawną;
    - nie jest środkiem trwałym po nabyciu go przez Wnioskodawców w 2021 r. w
      jakiejkolwiek działalności prowadzonej przez Wnioskodawców.
    Z prawem własności lokalu użytkowego, o którym mowa we wniosku, związany był udział
    w nieruchomości wspólnej, którą stanowiło prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz
    części budynku i urządzenia, które nie służyły wyłącznie do użytku właścicieli lokali,
    zapisanej w księdze wieczystej KW numer (...), wynoszący (...) i udział ten nabyty został
    wraz z lokalem użytkowym, o którym mowa we wniosku.
    Wnioskodawcom przysługiwała wobec spółki pod firmą V wierzytelność z tytułu
    niewypłaconych zysków, której wysokość na dzień sporządzenia aktu notarialnego
    Repertorium A (...) z dnia (...) 2021 r. (bez uwzględnienia zysku za rok 2021) wynosiła (...) zł.
    Zgodnie z treścią aktu notarialnego Repertorium A (...) z dnia (...) 2021 r. Spółka
    zobowiązała się do przeniesienia na Wnioskodawców prawa własności lokalu użytkowego
    o przyjętej wartości (...) zł, o którą to kwotę wierzytelność przysługująca Wnioskodawcom
    wobec spółki jawna została umorzona.
    Infrastrukturą niezbędną do użytkowania budynku, w którym znajduje się lokal użytkowy,
    o którym mowa we wniosku, jest prawo użytkowania wieczystego gruntu, stanowiącego
    drogę, wpisanego w księdze wieczystej (...). Spółce jawnej przysługiwał udział w prawie
    użytkowania wieczystego, o którym mowa w zdaniu poprzednim, w wielkości (...) części.
    Na podstawie aktu notarialnego z dnia (...) 2022 r. Repertorium A (...) udział w wielkości (...)
    został przeniesiony na Wnioskodawców. Zgodnie z treścią aktu notarialnego podana w
    akcie notarialnym Repertorium A (...) z dnia (...) 2021 r. wartość lokalu użytkowego
    określona na kwotę (...) zł obejmowała również wskazany wyżej udział w prawie
    użytkowania wieczystego.
    Na podstawie aktu notarialnego z dnia (...) 2022 r. Repertorium A (...) udział w wielkości (...)
    w prawie użytkowania wieczystego gruntu, stanowiącego drogę, wpisanego w księdze
    wieczystej (...), został przeniesiony na Wnioskodawców.
    Zgodnie z treścią aktu notarialnego podana w akcie notarialnym Repertorium A (...) z dnia
    (...) 2021 r. wartość lokalu użytkowego określona na kwotę (...) zł obejmowała również
    wskazany wyżej udział w prawie użytkowania wieczystego. Oświadczenie o przeniesieniu
    udziału w prawie użytkowania wieczystego zawarte było w akcie notarialnym z dnia (...)
    2022 r. Repertorium A (...).
    Oświadczenie odwoływało się do aktu notarialnego Repertorium A (...) z dnia (...) 2021 r. w
    ten sposób, że wskazywało, iż infrastrukturą niezbędną do użytkowania budynku, w
    którym znajduje się lokal użytkowy, o którym mowa we wniosku, jest prawo użytkowania
    wieczystego gruntu, stanowiącego drogę, wpisanego w księdze wieczystej (...). Spółce
    jawnej przysługiwał udział w prawie użytkowania wieczystego, o którym mowa w zdaniu

    poprzednim, w wielkości (...) części. Oświadczenie zawarte w akcie notarialnym
    Repertorium A (...) wskazywało także, iż podana w akcie notarialnym Repertorium A (...) z
    dnia (...) 2021 r. wartość lokalu użytkowego na kwotę (...) zł obejmowała również wskazany
    wyżej udział w prawie użytkowania wieczystego.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości opisanych we wniosku w roku 2025 ocenić należy jako
    dokonaną po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.)
    - dalej: u.p.d.f., a w konsekwencji czy odpłatne zbycie w roku 2025 nieruchomości
    opisanych we wniosku stanowić czy nie stanowić będzie źródła przychodów dla
    Wnioskodawców?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w doktrynie prezentowany jest pogląd, że w procesie wykładni prawa
    należy przejść kolejno etap wykładni językowej, systemowej i funkcjonalnej w celu
    wzmocnienia uzyskanego wyniku interpretacyjnego lub skorygowania rozumienia, jakie
    wynika z literalnego brzmienia przepisu (zob. L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń
    2010, s. 74-83; M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010,
    s. 291). O poprawności interpretacji najlepiej świadczy okoliczność, że wykładnia językowa,
    systemowa i celowościowa dają zgodny wynik.
    W każdej więc sytuacji, gdy nasuwa się podejrzenie, że wynik wykładni językowej może się
    okazać nieadekwatny należy go skonfrontować z wykładnią systemową i celowościową
    (por. także: postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I KZP 6/07, OSNKW 2007
    /5/37; postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FSK 1885/07; wyroki NSA: z
    dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II FSK 976/08; z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK
    1319/08; z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1553/08).
    Z przywołanych powyżej wypowiedzi doktryny i orzecznictwa sądowego można zatem
    wyprowadzić ogólny wniosek, że w prawie podatkowym odejście od językowego brzmienia
    przepisu możliwe jest wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne.
    Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że u.p.d.f. nie zawiera własnej definicji pojęcia
    "nabycie", co oznacza, że dla prawidłowego rozumienia treści tej normy należy pojęcie to
    definiować z użyciem możliwych reguł interpretacyjnych.
    Dlatego rezultaty wykładni celowościowej pozostawały w zgodzie z interpretacją językową
    analizowanego przepisu i zasadą in dubio pro tributario. Analizowany przepis nie
    ustanawia bowiem wprost warunku, aby przychód ze sprzedawanej nieruchomości nie
    stanowił podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jedynie w sytuacji, gdy
    upłynął okres 5 lat liczony jako ciągły czas upływający bezpośrednio pomiędzy jej
    nabyciem a sprzedażą od nabycia nieruchomości. Przepis ten stawia jedynie warunek 5 lat
    własności nieruchomości, która może być przerywana okresami, w których podatnik tej
    własności się wyzbył. Omawiany przepis został ustanowiony dla przeciwdziałania
    spekulacji nieruchomościami, szczególnie mieszkaniowymi.
    W sytuacji, w której Wnioskodawcy byli właścicielami przedmiotowych nieruchomości
    przez okres znacznie dłuższy niż wymagane 5 lat, a dodatkowo gdy przesunięcia
    majątkowe miały charakter nieodpłatny i dokonane były w związku z wprowadzeniem
    przepisów nakazujących określonym spółkom cywilnym przekształcenie w spółki jawne,
    cel wprowadzenia przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. został w pełni zrealizowany.
    W konsekwencji, skoro Wnioskodawcy w okresie od 21 listopada 1996 r. do 9 kwietnia
    2001 r. (dzień wpisu do KRS spółki jawnej powstałej w wyniku przekształcenia) i następnie
    od (...) 2021 r. byli właścicielami i użytkownikami nieruchomości opisanych w pkt 1
    wniosku, to odpłatne zbycie tychże nieruchomości oraz prawa użytkowania wieczystego

    nie będzie stanowiło źródła przychodu Wnioskodawców zgodnie z wyłączeniem z art. 10
    ust. 1 pkt 8 u.p.d.f.
    Podkreślić należy, iż zbliżony pogląd prezentowany jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia
    16 marca 2022 r. I SA/Gd 1225/21).
    W ocenie Wnioskodawców:
    a) sprzedaż nieruchomości opisanych w pkt 1 wniosku w roku 2025 ocenić należy jako
    dokonaną po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f.,
    b) odpłatne zbycie w roku 2025 nieruchomości opisanych w pkt 1 wniosku nie stanowić
    będzie źródła przychodów dla Wnioskodawców
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Wnioskodawcy nieruchomości opisane w pkt 1 wniosku nabyli w dniu (...) 1996 r.
    W świetle zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa będącej
    implikacją klauzuli demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) oraz
    zasady, zgodnie z którą obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych może
    być nałożony wyłącznie w drodze ustawy (art. 84 i art. 217 Konstytucji RP) nie jest
    dopuszczalne wymaganie od podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych,
    które nie wynikają wprost z przepisów ustawowych, lecz które zostały ukształtowane przez
    organy stosujące prawo na skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem
    dopuszczalne, aby przepisy określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce
    organów podatkowych czy sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy
    wykorzystaniu pozajęzykowych metod wykładni prawa. Wykładnia językowa powinna
    uwzględniać reguły znaczeniowe języka powszechnego, języka prawnego i języka
    prawniczego (por. R. Mastalski, Wykładnia językowa w interpretacji prawa podatkowego,
    Przegląd Podatkowy 1999, nr 8, s. 3-9).
    Jednakże, co podkreślono m.in. w uzasadnieniu ww. uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia
    14 marca 2011 r. sygn. akt II FPS 8/10, w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie
    wolno całkowicie ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie
    się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Nie jest bowiem wykluczone,
    że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy po skonfrontowaniu
    go z innymi przepisami lub uwzględnieniu celu regulacji prawnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zatem, co do zasady, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
      stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie
    w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej
    nabycia (w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 lutego 2025 r., II FSK 658/22:
      W przepisach u.p.d.o.f. ustawodawca nie zdefiniował terminu "nabycie". Odczytując
      więc hipotezę art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. w ramach wykładni systemowej
      zewnętrznej należy odwołać się do znaczenia tego terminu do prawa cywilnego.
      Artykuł 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz.
      1740 ze zm.); dalej: "k.c.", stanowi, że umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
      przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
      rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Zatem, nabycie

      nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności,
      bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
      przeniesienia własności.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że:
    · (...) 1996 r. nabyli Państwo jako wspólnicy spółki cywilnej własność stanowiącego
      odrębną nieruchomość lokalu użytkowego oraz prawo użytkowania wieczystego;
    · W 2001 r. spółka cywilna, której byli Państwo wspólnikami, została przekształcona w
      spółkę jawną;
    · zarówno ww. lokal użytkowy, jak i prawo użytkowania wieczystego stanowiły środki
      trwałe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w spółce cywilnej i spółce
      jawnej oraz były wykorzystywane w ramach prowadzonej przez te spółki działalności
      gospodarczej;
    · (...) 2021 r. nabyli Państwo od spółki jawnej własność lokalu użytkowego w drodze
      umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości w celu zwolnienia z długu;
    · (...) 2022 r. nabyli Państwo od spółki jawnej udział w prawie użytkowania wieczystego w
      drodze oświadczenia do umowy przeniesienia prawa własności;
    · planują Państwo sprzedaż ww. lokalu użytkowego i udziału w prawie użytkowania
      wieczystego nieruchomości w 2025 r.
    Tym samym przeniesienie przez spółkę jawną na Państwa rzecz własności nieruchomości,
    których dotyczy wniosek, w celu zwolnienia spółki z długu z tytułu niewypłaconych
    Państwu (wspólnikom tej spółki) zysków, stanowiło dla Państwa nabycie tych
    nieruchomości. Nabycie tych nieruchomości nastąpiło do Państwa majątku prywatnego,
    bowiem jak zaznaczyli Państwo w treści wniosku, zarówno lokal użytkowy, jak i prawo
    użytkowania wieczystego po ich nabyciu przez Państwa nie stanowią już środków trwałych.
    W konsekwencji planowane przez Państwa w 2025 r. odpłatne zbycie ww. nieruchomości,
    będzie dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło ich nabycie, i będzie stanowić dla Państwa źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające
    opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Powołany przez Państwa wyroku WSA w Gdańsku z 16 marca 2022 r., I SA/Gd 1225/21
    został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny ww. wyrokiem z 20 lutego 2025 r., II
    FSK 658/22.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.