Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.25.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych
sprzedaży użytkowania wieczystego nieruchomości w drodze
egzekucji komorniczej.
Słowa kluczowe: komornik
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 21

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego działek nr 1, 2, 3.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 marca 2025 r. (wpływ 13
    marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przedmiotem licytacji jest prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej:
    · adres: (...),
    · składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: 1, 2, 3,
    · prowadzona księga wieczysta: (...).
    Charakterystyka nieruchomości:
    1. Działka 2:
      1) Teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną (...) zgodnie z
        MPZP.
      2) Na działce znajdował się budynek, który został rozebrany w latach 2012-2014.
      3) Znajdujące się na działce sieci uzbrojenia technicznego (kanalizacyjne,
        wodociągowe, telekomunikacyjne) stanowią budowle w rozumieniu Prawa
        budowlanego i są częścią składową gruntu.
    2. Działka 1:
      1) Teren przeznaczony na ciągi pieszo-rowerowe (...) zgodnie z MPZP.
      2) Działka nie posiada budynków ani budowli. Nie była wykorzystywana w żadnej
        działalności gospodarczej ani zwolnionej z VAT.
    3. Działka 3:
      1) Część działki przeznaczona na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną (...),
        pozostała część to tereny zieleni (...) oraz drogi (...) zgodnie z MPZP.
      2) Na działce znajdują się sieci techniczne, które są częścią składową gruntu i stanowią
        budowle w rozumieniu Prawa budowlanego. Słup energetyczny należący do
        podmiotu trzeciego (dostawcy energii) znajduje się na tej działce i nie będzie
        przedmiotem sprzedaży.

## Dodatkowe informacje

:
    · Nieruchomość została nabyta przez dłużnika w 2016 r. aportem, bez prawa do
      odliczenia VAT.
    · Dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli w ostatnich 2 latach przed licytacją.
    · Komornik podejmował udokumentowane działania w celu potwierdzenia warunków
      zastosowania zwolnień z VAT, lecz nie uzyskał wszystkich wymaganych informacji od
      dłużnika.
    Dodatkowy opis nieruchomości i podejmowane działania:
    1. Które nieruchomości są przedmiotem sprzedaży?
    Przedmiotem sprzedaży jest prawo użytkowania wieczystego gruntów o numerach
    ewidencyjnych: 1, 2, 3, położonych w obrębie (...) we (...), dla których prowadzona jest
    księga wieczysta (...).

    2. Czy słup energetyczny i sieci uzbrojenia technicznego stanowią budowle?
    Tak, słup oraz sieci kanalizacyjne, wodociągowe i telekomunikacyjne są budowlami w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.
    3. Czy słup energetyczny i sieci techniczne są przedmiotem sprzedaży?
    Słup energetyczny nie jest częścią składową nieruchomości i nie będzie przedmiotem
    sprzedaży. Sieci techniczne, które stanowią część składową gruntu, będą przedmiotem
    sprzedaży.
    4. Czy podjęto działania w celu ustalenia warunków zwolnienia z VAT?
    Komornik prowadził działania zmierzające do potwierdzenia warunków zwolnienia z VAT
    (np. dotyczące prawa do odliczenia VAT przy nabyciu nieruchomości przez dłużnika oraz
    ewentualnych wydatków na ulepszenie budowli). Brak współpracy dłużnika uniemożliwił
    uzyskanie niezbędnych informacji.
    5. Jakie przeznaczenie w MPZP mają działki?
    · Działka 2: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (...).
    · Działka 1: teren ciągów pieszo-rowerowych (...).
    · Działka 3: teren mieszkaniowy (...) oraz tereny zieleni i drogi (...).
    6. Czy działki były wykorzystywane do działalności zwolnionej z VAT?
    Nie, działki nie były wykorzystywane do żadnej działalności gospodarczej ani zwolnionej z
    VAT.
    7. Czy przy nabyciu nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia VAT?
    Nie, przy nabyciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w 2016 roku dłużnikowi
    nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT.
    W uzupełnieniu do wniosku uzupełnił Pan opis sprawy poprzez wskazanie:
    Dłużnik
      • Dłużnikiem w sprawie jest (...) z siedzibą we (...). Dłużnik prowadzi działalność
      gospodarczą, zarejestrowaną w KRS.
    Nabycie nieruchomości przez dłużnika
      • Dłużnik nabył nieruchomość w 2016 roku aportem.
      • Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane VAT.
      • Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
      nieruchomości, ponieważ aport do Spółki nie podlegał opodatkowaniu VAT.
    Wykorzystanie nieruchomości przez dłużnika
      • Dłużnik nie wykorzystywał nieruchomości (działka 1, 2, 3) do prowadzenia działalności
      gospodarczej.
      • Działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów cywilnoprawnych.
      • Dłużnik nie wykorzystywał nieruchomości do celów osobistych.
    Budowle i pierwsze zasiedlenie
      • Budowle na działkach:
      • Działka 2: sieci uzbrojenia technicznego (kanalizacyjne, wodociągowe,
      telekomunikacyjne).
      • Działka 1: brak budowli.

      • Działka 3: sieci techniczne oraz słup energetyczny (należący do podmiotu trzeciego).
      • Dłużnik nie wybudował żadnych budowli.
      • Budowle były obecne na działkach w momencie nabycia przez dłużnika.
      • Nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
    Ulepszenia budowli
      • Dłużnik nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budowli.
      • W związku z powyższym, nie wystąpiło pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu budowli.
    Przeznaczenie działki 1
      • Działka 1 nie jest zabudowana.
      • W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie
      rozgraniczające różne przeznaczenia.
      • Plan miejscowy dopuszcza zabudowę na części działki.
    Ponadto, wskazał Pan, iż:
    • Komornik podejmował udokumentowane działania w celu uzyskania informacji
    dotyczących prawa do odliczenia VAT i historii użytkowania nieruchomości przez
    dłużnika.
      • Brak pełnych informacji wynika z braku współpracy dłużnika.
      • Wszystkie działania zostały udokumentowane w aktach egzekucyjnych.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
    Czy sprzedaż na licytacji komorniczej prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2, 3
    będzie zwolniona z podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
    Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2, 3 nie korzysta ze zwolnienia z
    VAT, ponieważ:
    · Działki 1 i 2, 3 są przeznaczone pod zabudowę, co wyłącza zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt
      9 ustawy o VAT.
    · Budowle nie zostały zasiedlone, a dłużnik nie poniósł wydatków na ulepszenie, co
      uniemożliwia zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a.
    · Na podstawie art. 43 ust. 21 ustawy o VAT, ze względu na brak możliwości
      potwierdzenia spełnienia warunków zwolnienia, należy uznać, że transakcja podlega
      opodatkowaniu VAT w stawce 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    · prawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego części działki niezabudowanej o nr 1, dla której możliwa jest
      zabudowa tej części działki;
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego części działki niezabudowanej o nr 1, dla której nie jest
      możliwa zabudowa tej części działki;
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego działek zabudowanych o nr 2 oraz 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie
    przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do
    urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku
    rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi
    środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy
    następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik
    niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto
    przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści
    również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy oraz
    do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
      o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie

      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki oraz
    budowle, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż oraz
    zbycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że przeciwko Dłużnikowi (Spółce) prowadzone jest postępowanie z
    użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek o numerach
    ewidencyjnych: 1, 2, 3, dla której prowadzona jest księga wieczysta: (...). Dłużnik nabył
    nieruchomość w 2016 roku aportem. Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane VAT.
    Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    nieruchomości, ponieważ aport do Spółki nie podlegał opodatkowaniu VAT. Dłużnik nie
    wykorzystywał nieruchomości (działki 1, 2, 3) do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów cywilnoprawnych. Działki
    nie były wykorzystywane do żadnej działalności gospodarczej ani zwolnionej z VAT.
    Ponadto, jak Pan wskazał,
    Działka 1 stanowi:
    - Teren przeznaczony na ciągi pieszo-rowerowe (...) zgodnie z MPZP.
    - Działka nie posiada budynków ani budowli. Nie była wykorzystywana w żadnej
      działalności gospodarczej ani zwolnionej z VAT.

    - Działka 1 nie jest zabudowana.
    - W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie
      rozgraniczające różne przeznaczenia.
    - Plan miejscowy dopuszcza zabudowę na części działki.
    Działka 2 stanowi:
    - Teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną (...) zgodnie z MPZP.
    - Na działce znajdował się budynek, który został rozebrany w latach 2012-2014.
    - Znajdujące się na działce sieci uzbrojenia technicznego (kanalizacyjne, wodociągowe,
      telekomunikacyjne) stanowią budowle w rozumieniu Prawa budowlanego i są częścią
      składową gruntu.
    Działka 3:
    - Część działki przeznaczona na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną (...), pozostała
      część to tereny zieleni (...) oraz drogi (...) zgodnie z MPZP.
    - Na działce znajdują się sieci techniczne, które są częścią składową gruntu i stanowią
      budowle w rozumieniu Prawa budowlanego. Słup energetyczny należący do podmiotu
      trzeciego (dostawcy energii) znajduje się na tej działce i nie będzie przedmiotem
      sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania
    obejmującego niezabudowaną działkę nr 1 oraz działki nr 2 i 3 wraz z prawem własności
    znajdujących się na nich zabudowań, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Podkreślić należy, że z uwagi na fakt, że Dłużnikiem jest spółka, w analizowanej sprawie
    dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa Dłużnika. Zatem w
    odniesieniu do dostawy prawa użytkowania wieczystego obejmującego niezabudowaną
    działkę nr 1 oraz działki nr 2 i 3 wraz ze znajdującymi się na nich budowlami, Dłużnik
    będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składników majątku przedsiębiorstwa Dłużnika
    – Spółki.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.

    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 cyt. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany
    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, w przypadku nieruchomości gruntowych niezabudowanych
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży
    gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego
    planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści
    ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.

    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tych
    przepisach warunki.
    Wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” i „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.).
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku, należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem, tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,
      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno
      stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
      składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
      podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,
      cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów,
      pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych
      urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu
      lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place
      pod śmietniki.
    W celu wyjaśnienia wątpliwości należy w pierwszej kolejności przywołać przepis art. 46 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), w
    myśl którego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli przebiegające pod/nad daną działką części
    infrastruktury są przyłączone do przedsiębiorstw świadczących usługi przesyłowe, to
    stanowią one własność tych przedsiębiorstw.
    Przytoczony wyżej przepis art. 48 Kodeksu cywilnego łączy się z art. 191 tej ustawy,
    wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit („własność nieruchomości rozciąga
    się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się
    jej częścią składową”).
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel”, zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy
    utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując
    wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w
    oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa
    własności.
    W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v Shipping and Forwarding
    Enterprise Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że:
      Wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
      jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
      przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania
      rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel, zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym, a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt.
    Wobec powyższego uznać należy, że słup energetyczny, znajdujący się na działce nr 3, nie
    będzie częścią składową sprzedawanej działki, gdyż jest przedmiotem odrębnej własności.
    Tym samym, wskazane naniesienie nie będzie przedmiotem dostawy towarów, w myśl art.
    7 ust. 1 ustawy, dokonanej w ramach sprzedaży działki nr 3.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że w odniesieniu do działki nr 3, przedmiotem dostawy
    będzie grunt i sieci techniczne usytuowane na tej działce, jednak bez znajdującego się na
    działce słupa energetycznego, należącego do podmiotu trzeciego.
    W sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla,
    niestanowiąca własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany)
    bez tego obiektu.
    Zatem, skoro na działce nr 3 posadowiony jest słup energetyczny, który stanowi własność
    podmiotu trzeciego, to nie będzie on przedmiotem dostawy.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotem dostawy działki nr 3 będzie
    grunt i sieci techniczne, bez słupa energetycznego, który to nie stanowi własności Dłużnika
    – Spółki.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
      oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
      części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.

    Zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich
    części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji
    na zasadach ogólnych, przy spełnieniu warunków z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy.
    Należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich
      dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie,
    b) w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
      wartości początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży
    nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia

      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że: „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia
      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od

      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana,
    jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez
    komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
    Z wniosku wynika, że w 2016 r. Dłużnik (Spółka) nabył prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości w drodze aportu do Spółki.
    Wskazał Pan, że działka 1 nie jest zabudowana, a zgodnie z MPZP teren ten przeznaczony
    jest na ciągi pieszo-rowerowe (...). Ponadto, w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego wyznaczono linie rozgraniczające różne przeznaczenia. Plan miejscowy
    dopuszcza również zabudowę na części działki. Wskazać zatem należy, że zgodnie z
    ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ww. działka została
    podzielona na część niezabudowaną, na której nie jest dopuszczalna zabudowa oraz na
    część, na której dopuszczalna jest zabudowa. Stanowi ona zatem, grunt z możliwością jego
    częściowego zabudowania. Tym samym, dostawa ww. działki nie będzie mogła korzystać
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy w części będącej
    zgodnie z MPZP przeznaczonej pod zabudowę. Natomiast, sprzedaż pozostałej części
    działki (bez możliwości zabudowy) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie do dostawy części działki nr 1, na której jest dopuszczalna zabudowa,
    zwolnienia od podatku z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do
    zastosowania dla dostawy części tej działki zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    W odniesieniu do nabycia ww. działki, wskazał Pan, iż nabycie nieruchomości nie było
    opodatkowane podatkiem VAT. Zatem, nie można mówić, że Dłużnikowi przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości lub że takie prawo
    mu nie przysługiwało, skoro przy nabyciu nieruchomości nie wystąpił podatek VAT.
    Dłużnik nie wykorzystywał nieruchomości (działki 1, 2, 3) do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów
    cywilnoprawnych. Działki nie były wykorzystywane do żadnej działalności gospodarczej ani
    zwolnionej z VAT. Ponadto, jak Pan wskazał działka nr 1 nie była wykorzystywana
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej, a co za tym idzie, nie zostały spełnione warunki
    do zastosowania dla dostawy tej części działki zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem dostawa niezabudowanej części działki nr 1 przeznaczonej pod zabudowę, nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika również, że przedmiotem sprzedaży w drodze licytacji komorniczej
    są działki zabudowane o nr 2 oraz 3, na których znajdują się opisane we wniosku sieci
    techniczne. Jak Pan wskazał, ww. naniesienia stanowią budowle, zgodnie z art. 3 pkt 3
    ustawy Prawo budowlane. Dłużnik nie wybudował żadnych z ww. budowli. Budowle były
    obecne na działkach w momencie nabycia ich przez Dłużnika. Dłużnik nie ponosił żadnych
    wydatków na ulepszenie budowli. W związku z powyższym, nie wystąpiło pierwsze
    zasiedlenie po ulepszeniu budowli.
    Nie sposób jednak zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym we wniosku, iż nie nastąpiło
    pierwsze zasiedlenie budowli w rozumieniu ustawy. Jak bowiem, wskazano art. 2 pkt 14
    ustawy, ilekroć w przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. W omawianym
    przypadku, Dłużnik nie wybudował przedmiotowych budowli, znajdowały się one na
    działkach już w momencie ich nabycia przez Dłużnika. Zatem, w drodze aportu nabył on
    działki nr 2 oraz 3, które były już zabudowane wskazanymi we wniosku budowlami. Zatem,

    wraz z czynnością aportu doszło do oddania budowli do użytkowania nabywcy a zatem
    najpóźniej w tej dacie doszło do pierwszego zasiedlenia budowli opisanych we wniosku.
    Zatem, przedstawiony we wniosku opis sprawy pozwala stwierdzić, że licytacyjna sprzedaż
    budowli znajdujących się na działce nr 2 oraz 3, będzie korzystać ze zwolnień od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż jak wskazano w opisie sprawy, zostały
    one nabyte przez Dłużnika w drodze aportu w 2016 r. – zatem, w stosunku do budowli
    znajdujących się na ww. działkach nastąpiło już ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art.
    2 pkt 14 ustawy. Dłużnik nie ponosił żadnych wydatków na wybudowanie ani też
    ulepszenie budowli. W konsekwencji, dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli upłynął
    okres dłuższy niż 2 lata.
    Zatem, zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla dostawy budowli usytuowanych na działkach na działkach
    nr 2 oraz 3.
    Skoro dostawa ww. budowli znajdujących się na działce nr 2 oraz nr 3 będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to – stosownie do art.
    29a ust. 8 ustawy – również dostawa gruntu, na którym znajdują się przedmiotowe
    budowle, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    Skoro zatem dostawa przedmiotowych działek zabudowanych będzie korzystała ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy analiza pozostałych zwolnień jest
    bezzasadna.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż w drodze licytacji komorniczej
    prawa użytkowania wieczystego części działki nr 1 – na której dopuszcza się zabudowę –
    nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz zwolnienia z art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Natomiast, sprzedaż pozostałej części działki nr 1 –
    nieprzeznaczonej pod zabudowę – będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy. Dostawa działek zabudowanych o nr 2 i nr 3, będzie natomiast
    korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8
    ustawy.
    Podsumowując, sprzedaży na licytacji komorniczej prawa użytkowania wieczystego części
    działki nr 1 – na której dopuszcza się zabudowę – nie będzie korzystała ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy a co za tym idzie
    będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku. Natomiast,
    sprzedaż pozostałej części działki nr 1 – nieprzeznaczonej pod zabudowę – będzie
    korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Z kolei, sprzedaż na
    licytacji komorniczej prawa użytkowania wieczystego zabudowanych działek nr 2 i nr 3
    będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust.
    8 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko uznałem za:
    · prawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego części działki niezabudowanej o nr 1, dla której możliwa jest
      zabudowa tej części działki;
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego części działki niezabudowanej o nr 1, dla której nie jest
      możliwa zabudowa tej części działki;
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej braku zwolnienia od podatku sprzedaży prawa
      użytkowania wieczystego działek zabudowanych o nr 2 oraz 3.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku
    opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Wydając interpretację indywidualną oparłem się na opisie sprawy wskazanym we
    wniosku, dotyczącym działki nr 1 a mianowicie, że:
        · W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie
          rozgraniczające różne przeznaczenia.
        · Plan miejscowy dopuszcza zabudowę na części działki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.