Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-921/12-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-30
Teza: Stwierdzić należy, że Wnioskodawcy stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT - wydatki poniesione za czynsz i media lokali mających być przedmiotem najmu. Bowiem zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające Wnioskodawcę do odliczenia podatku VAT - Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, poniesione ww. wydatki związane z najmem lokali będą związane z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: lokal; odliczenia-prawo do odliczenia; umowa-umowa najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10.09.2012 r. (data wpływu 20.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Jednostka o osobowości prawnej będąca zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą między innymi w zakresie handlu artykułami spożywczymi w placówkach detalicznych własnych na podstawie aktu własności jak i wynajmowanych na podstawie umowy najmu, gdzie Jednostka jest Stroną najemcy. W placówkach handlowych generowany jest przychód opodatkowany podatkiem od towarów i usług.

W nierentownych placówkach handlowych wynajmowanych przez Jednostkę od innych Podmiotów dochodzi do czasowego zaprzestania prowadzenia handlu celem zminimalizowania kosztów utrzymania placówki handlowej, a tym samym tworząc zabezpieczenie przychodu. W okresie czasowego zaprzestania prowadzenia handlu w placówce detalicznej nie dochodzi do rozwiązania umowy najmu lokalu, w placówce handlowej nie jest prowadzona sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług a Jednostka nadal zobowiązana jest ponosić wydatki związane z posiadaniem (np. opłata za czynsz) i utrzymaniem lokalu (np. media), a także z poszukiwaniem najemcy lokalu (np. ogłoszenia w prasie, internecie i w biurze nieruchomości) celem wygenerowania przychodu w nierentownej placówce handlowej. Przychodem opodatkowanym podatkiem od towarów i usług ma być opłata czynszowa z podnajmu lokalu czasowo zamkniętego przez Jednostkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Jednostka ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od:

*   nabytego i opłaconego czynszu za lokal na podstawie umowy najmu, w którym Jednostka czasowo zaprzestała prowadzenie handlu detalicznego w nierentownej placówce handlowej mając na uwadze, że umowa najmu nie została rozwiązana pomiędzy Stronami umowy najmu oraz Jednostka dąży do podnajmu lokalu celem wygenerowania przychodu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług z tytułu najmu (Jednostka wystawi fakturę sprzedaży za najem) nie znając jakim skutkiem skończy się próba pozyskania opodatkowanego przychodu ?
*   poniesionych kosztów zakupu mediów (energia, ścieki, woda), które stanowią racjonalny i gospodarczo uznany wydatek, gdyż poniesiony wydatek stanowi zabezpieczenie majątku ?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce powinno przysługiwać prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych za czynsz i media, które zostały opłacone i nabyte od czynnych podatników podatku od towarów i usług na podstawie faktur VAT bez względu na skutek wygenerowania opodatkowanego przychodu, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki mają być związane z późniejszymi czynnościami Spółki podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (sprzedaż czynszu za podnajem lokalu placówki handlowej) co jest zgodne z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zakres czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest wymieniony w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Wśród czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 znajduje się odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie istnieje obowiązek korygowania odliczonego podatku od towarów i usług co daje możliwość skorzystania z prawa odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług tym bardziej, że nie ma przesłanek ograniczających prawo odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Poniesione przez Jednostkę wydatki za czynsz i media są z zamiarem wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług należy traktować jako związane z pozarolniczą działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, gdyż nierentowny lokal nie służył prywatnym potrzebom podatnika w okresie czasowego zaprzestania handlu w placówce detalicznej.

Wydatki zabezpieczające przychód podatnika wg brzmienia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „(\`(...)\`) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1” są uznane za koszt podatkowy, gdyż poniesione koszty stanowią racjonalnie i gospodarczo uznany wydatek.

Powyższe stanowisko potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9.03.2010 r. nr IPPB1/415-14/10-2/ES:

„(…) W przepadku czasowego zaprzestania wynajmu lokalu (budynku) jeżeli Wnioskodawczyni w istocie udowodni, że czyniła starania dla pozyskania najemców, czyli nie zrezygnowała z najmu i lokal nie służył zaspokojeniu własnych potrzeb, koszty poniesione w tym okresie w związku z utrzymaniem tego lokalu mogą być uznane koszty uzyskania przychodów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca - Jednostka o osobowości prawnej będąca zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą między innymi w zakresie handlu artykułami spożywczymi w placówkach detalicznych - własnych na podstawie aktu własności jak i wynajmowanych na podstawie umowy najmu, gdzie Jednostka jest Stroną najemcy. W placówkach handlowych generowany jest przychód opodatkowany podatkiem od towarów i usług. W nierentownych placówkach handlowych wynajmowanych przez Jednostkę u innych Podmiotów dochodzi do czasowego zaprzestania prowadzenia handlu celem zminimalizowania kosztów utrzymania placówki handlowej, a tym samym tworząc zabezpieczenie przychodu. W okresie czasowego zaprzestania prowadzenia handlu w placówce detalicznej nie dochodzi do rozwiązania umowy najmu lokalu, w placówce handlowej nie jest prowadzona sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług a Jednostka nadal zobowiązana jest ponosić wydatki związane z posiadaniem (np. opłata za czynsz) i utrzymaniem lokalu (np. media), a także z poszukiwaniem najemcy lokalu (np. ogłoszenia w prasie, internecie i w biurze nieruchomości), celem wygenerowania przychodu w nierentownej placówce handlowej. Przychodem opodatkowanym podatkiem od towarów i usług ma być opłata czynszowa z podnajmu lokalu czasowo zamkniętego przez Jednostkę.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od opłaconego czynszu za lokal na podstawie umowy najmu, w którym Jednostka czasowo zaprzestała prowadzenie handlu detalicznego w nierentownej placówce handlowej mając na uwadze, że umowa najmu nie została rozwiązana pomiędzy Stronami oraz Jednostka dąży do podnajmu lokalu celem wygenerowania obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług z tytułu najmu.

Mając zatem na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT - wydatki poniesione za czynsz i media lokali mających być przedmiotem najmu. Bowiem zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające Wnioskodawcę do odliczenia podatku VAT - Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, poniesione ww. wydatki związane z najmem lokali będą związane z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Ponadto nie zachodzą negatywne przesłanki, określone w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy w odniesieniu do wynajmowanych przez Wnioskodawcę nieruchomości, bowiem usługi najmu lokali podlegają opodatkowaniu podatku od towarów i usług oraz są nabywane od czynnych podatników podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w opisanym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.