Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-336/14-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-16
Teza: Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 79.
Słowa kluczowe: odstąpienie; pomoc-pomoc społeczna; umorzenie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej realizuje zadania z pomocy społecznej określone w przepisach ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, (Dz.U. z 2013, poz.182 ze zm.). W ramach tych zadań przyznaje świadczenia z pomocy społecznej - o których mowa w art. 36 ustawy - osobom, spełniającym kryteria dochodowe. Jednakże przepisy ustawy pozwalają na przyznawanie świadczeń z pomocy społecznej, osobom których dochód przekracza kryterium dochodowe pod warunkiem zwrotu poniesionych wydatków. Wysokość zwrotu wydatków, jest określona przepisami wykonawczymi (rozporządzeniem, uchwałą Rady Miejskiej). Obowiązek zwrotu wydatków obciąża w pierwszej kolejności świadczeniobiorcę. W razie jego śmierci obowiązek zwrotu wydatków spoczywa na spadkobiercy osoby, która korzystała z pomocy społecznej z masy spadkowej, a w dalszej kolejności na małżonku, zstępnych przed wstępnymi (art. 96 ustawy o pomocy społecznej). Od zasady obowiązku zwrotu wydatków istnieją odstępstwa. Mianowicie istnieje możliwość zwolnienia z ustalonych opłat za specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 189, poz. 1598 ze zm.) Ponadto ustawodawca w art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej przewidział również możliwość odstąpienia od zwrotu wydatków z tytułu przyznanych odpłatnych świadczeń z pomocy społecznej. Sytuacja odstąpienia ma miejsce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie, z tytułu opłat w całości lub części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielonej pomocy. Powołany przepis jest również stosowany do umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej. Odstąpienia, zwolnienia czy umorzenia są uzależniane od sytuacji, w części lub całości. Ponadto odstąpienia od żądania zwrotu wydatków, umorzenia nienależnie pobranych świadczeń organ pomocy społecznej dokonuje zawsze po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w trakcie którego dokładnie ustalana jest sytuacja życiowa osoby zainteresowanej. Na podstawie ustaleń rodzinnego wywiadu środowiskowego i zebranego materiału dowodowego dokonywana jest analiza sytuacji i ocena czy występują okoliczności uzasadniające odstąpienie od żądania opłat, zwolnienie lub umorzenie nienależnie pobranych świadczeń. Takiej analizy dokonuje się wnikliwie uwzględniając sytuację zdrowotną, rodzinną, dochodową, osobistą osoby zainteresowanej zwolnieniem, odstąpieniem lub umorzeniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kwoty z tytułu zwolnienia lub odstąpienia od żądania zwrotu wydatków na udzielone świadczenie z tytułu opłat określonych w przepisach ustawy i przepisach wykonawczych oraz kwoty umorzonych nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej stanowią dla osób korzystających z takiej możliwości przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych i tym samym skutkują obowiązkiem wystawienia informacji PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są świadczenia z pomocy społecznej. Uregulowanie w przepisach ustawy o pomocy społecznej kwestii dotyczących zwolnienia z odpłatności, odstąpienia od żądania zwrotu wydatków na udzielone świadczenie, a także umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej, przemawia za oceną, że powyższe są również rodzajem świadczenia z pomocy społecznej i jako takie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust.1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a to oznacza, że na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzania informacji PIT-8C. Za taką oceną przemawia również fakt, że decyzje w tych sprawach są podejmowane jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Sytuacje szczególnie uzasadnione są na tyle wyraziste i odbiegające od sytuacji innych osób znajdujących się w trudnej sytuacji, że uzasadniają podjęcie decyzji z uwagi na nadzwyczajność występującego zdarzenia, które jest na tyle dotkliwe i tak trudne, że dana osoba nie jest w stanie pokonać swojej sytuacji życiowej przy uwzględnieniu swoich możliwości i uprawnień.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne – to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy źródłem przychodów są „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.) świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Art. 104 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie, z tytułu opłat określonych w ustawie oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielanej pomocy, właściwy organ, który wydał decyzję w sprawie zwrotu należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek pracownika socjalnego lub osoby zainteresowanej, może odstąpić od żądania takiego zwrotu, umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty.

Z wniosku wynika, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej realizuje zadania z zakresu pomocy społecznej udzielając wsparcia osobom w formie świadczeń wymienionych w art. 36 ustawy o pomocy społecznej. W myśl art. 104 ust. 4 ustawy oraz Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych, w przypadkach szczególnie uzasadnionych z uwagi na trudną sytuację przede wszystkim dochodową, zdrowotną, rodzinną osób, którym udzielono pomocy przy dochodach przekraczających „kryterium dochodowe” Wnioskodawca odstępuje, zwalnia od żądania zwrotu wydatków na udzielone świadczenie. Wymieniony przepis ustawy stosowany jest również w sytuacjach umorzenia świadczeń nienależnie pobranych.

Uregulowanie w przepisach o pomocy społecznej kwestii dotyczących odstąpienia lub zwolnienia od żądania zwrotu wydatków na udzielone świadczenie oraz kwoty umorzonych nienależnie pobranych świadczeń świadczy o tym, że powyższe są również rodzajem świadczeń z pomocy społecznej.

Zatem kwoty z tytułu zwolnienia lub odstąpienia od żądania zwrotu wydatków na udzielane świadczenia z tytułu opłat określonych w przepisach ustawy i przepisach wykonawczych oraz kwoty umorzonych nienależnie pobranych świadczeń stanowi przychód w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Jednakże przychód ten nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 79 ww. ustawy.

Tym samym, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzenia z tego tytułu informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.