Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.318.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Możliwość zaliczenia długów spadkowych do kosztów
uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości nabytej
częściowo w spadku i częściowo w darowiźnie. Możliwość
uznania długów spadkowych za wydatki na własne cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: darowizna
dziedziczenie
dług-dług spadkowy
hipoteka-hipoteka przymusowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
ulga-ulga mieszkaniowa
wydatek-wydatki mieszkaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowana jako czynny
    podatnik podatku od towarów i usług.
    Była Pani współwłaścicielem nieruchomości (dalej: Nieruchomość), którą nabyła w części w
    roku 2013 udział w wysokości 1/6 oraz udział 4/6 w roku 2020. Do nabycia udziału w
    wysokości 1/6 doszło w wyniku spadkobrania po śmierci Pani ojca. Protokół dziedziczenia
    został sporządzony 22 listopada 2013 r. Udział 4/6 w Nieruchomości został nabyty od
    matki w drodze umowy darowizny 20 października 2020 r. sporządzonej przez notariusza.
    Od 2006 r. nieruchomość była obciążona hipoteką przymusową kaucyjną na rzecz Skarbu
    Państwa, tj. ZUS.
    Aktem notarialnym z 28 lutego 2022 r. dokonała Pani zbycia udziałów w wysokości 5/6 w
    Nieruchomości za kwotę łączną 741.667,00 zł.
    Przedmiotowa nieruchomość z uwagi na długi spadkodawcy – ojca – została obciążona
      hipotekami przymusowymi kaucyjnymi, tj.:
    a) Hipoteką przymusową kaucyjną do kwoty 171.049,24 zł za nieopłacone składki na
      fundusz ubezpieczeń ujawnioną na rzecz Skarbu Państwa – Zakład Ubezpieczeń
      Społecznych oddział w A;
    b) Hipoteką przymusową kaucyjną do kwoty 12.171,17 zł za nieopłacone składki na
      fundusz ubezpieczeń ujawnioną na rzecz Skarbu Państwa – Zakład Ubezpieczeń
      Społecznych oddział w A;

    c) Hipoteką przymusową kaucyjną do kwoty 259.012,90 zł za nieopłacone składki na
      fundusz ubezpieczeń ujawnioną na rzecz Skarbu Państwa – Zakład Ubezpieczeń
      Społecznych oddział w A;
    d) Hipoteką przymusową kaucyjną do kwoty 270.759,47 zł za nieopłacone składki na
      fundusz ubezpieczeń ujawnioną na rzecz Skarbu Państwa – Zakład Ubezpieczeń
      Społecznych oddział w A.
    Decyzją ZUS 28 kwietnia 2015 r. jako spadkobierca ojca ponosi Pani odpowiedzialność za
    zobowiązania ZUS jak również odpowiada Pani całym majątkiem wobec ZUS w tym
    również hipotekami przymusowymi kaucyjnymi ujętych w IV księdze wieczystej tej
    Nieruchomości.
    Z uwagi na konieczność uregulowania zobowiązań ZUS, które obciążały Panią wraz z
    hipotekami przymusowymi wystąpiła Pani do ZUS o wydanie promesy na dokonanie
    sprzedaży nieruchomości pod warunkiem dokonania spłaty zobowiązań ZUS w kwocie
    równej 712.992,83 zł.
    Ostatecznie dokonała Pani sprzedaży udziałów aktem notarialnym w roku 2022 za łączną
    kwotę 880 tys. zł, niemniej jednak kwota 712.992,83 zł została zapłacona przez Panią do
    ZUS za zobowiązania obciążające hipotekę Nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności Pani kosztem uzyskania przychodu
      z tytułu sprzedaży nieruchomości będzie zapłata zobowiązań ZUS na kwotę 712.992,83
      będących wpisem hipoteki przymusowo-kaucyjnej i wynikających z obciążeń
      dokonanych przez ojca będącego wcześniej właścicielem nieruchomości?
    2. W sytuacji, gdyby odpowiedź na pyt. 1 była negatywna, czy wydatki poniesione na
      spłatę zobowiązań ZUS na kwotę 712.992,83 będących wpisem hipoteki przymusowo-
      kaucyjnej i wynikających z obciążeń dokonanych przez ojca będącego wcześniej
      właścicielem nieruchomości, może zostać uznany za wydatek na cele mieszkaniowe w
      ramach ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust.
      25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Pani zdaniem jest Pani uprawiona do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu spłatę
    zaległości podatkowych ZUS wpisanych jako hipoteka przymusowa kaucyjna na
    nieruchomości częściowo odziedziczonej, a częściowo darowanej przez matkę.
    Spłata hipotek ciążących na nieruchomości to koszt, który poniosła Pani w związku ze
    sprzedażą nieruchomości. Gdyby tych hipotek nie było, wzbogaciłaby się o całą kwotę
    zobowiązania zapłaconego do ZUS, a tak na Pani konto jedynie różnica pomiędzy
    sprzedażą a zapłatą hipoteki.
    Jest Pani zdania, że nawet gdyby kupujący zgodziłby się na zakup nieruchomości razem z
    ciążącymi na niej hipotekami, wartość kwoty sprzedaży zostałaby pomniejszona o wartość
    hipotek, gdyż realnie hipoteki obciążają aktualnego właściciela nieruchomości. Z tym
    zastrzeżeniem, że była Pani w posiadaniu decyzji o odpowiedzialności za długi
    spadkodawcy.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest
    odpłatne zbycie:
    a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W świetle art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, prawa i obowiązki
    majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Z kolei, w
    myśl art. 924 oraz art. 925 ww. ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy,
    natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że w
    momencie śmierci, należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który
    podlega przepisom prawa spadkowego. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia
    spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia. Tym samym, dniem nabycia spadku przez
    spadkobiercę jest dzień jego otwarcia, przypadający na datę śmierci spadkodawcy.
    Stosownie do art. 1012 ww. Kodeksu, spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez
    ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z
    ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też
    spadek odrzucić.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, odpłatne zbycie nieruchomości obdarowanej
    przez Panią w formie darowizny (2020 rok) nastąpiło w roku 2022. Dokonana sprzedaż
    stanowi więc dla Pani przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na brak upływu pięcioletniego okresu
    wynikającego z powołanego przepisu.
    Na gruncie przedstawionych we wniosku wątpliwości należy rozważyć, czy przychód z
    tytułu dokonanej sprzedaży może Pani pomniejszyć o kwotę wydatków poniesionych na
    spłatę długów spadkodawcy.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek
    dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie natomiast do treści art.
    30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
    powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1,
    dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
    rzeczy, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 - co wynika z treści art. 19 ust. 1 powołanej ustawy - jest jej
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki poniesione przez
    sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku

    (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków
    takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę
    majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w
    prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt
    uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Koszty te - jako koszty odpłatnego zbycia -
    pomniejszają przychód.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek
    przyczynowo-skutkowy. Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania
    przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22
    ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy
    zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również
    udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz
    przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej
    rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych
    nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim,
    rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o
    zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik
    spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i
    polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Tym samym są podstawy prawne, aby na gruncie przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - w brzmieniu obowiązującym w 2022 r. - kwotę
    spłaconych długów spadkodawcy można było zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z
    tytułu sprzedaży nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe należy więc stwierdzić, że ma Pani możliwość pomniejszenia
    przychodu z dokonanego w 2022 r. odpłatnego zbycia odziedziczonej w 2013 i
    obdarowanej w 2020 r. nieruchomości o kwoty przeznaczone na spłatę długów
    spadkowych odziedziczonych od ojca w roku 2013, i uwzględnić ww. kwot w kosztach
    uzyskania przychodu z takiej sprzedaży.
    Ad. 2
    Stoi Pani na stanowisku, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT, wolne od podatku
    dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o
    których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia,
    nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa
    majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane
    wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych.
    Natomiast art. 21 ust. 25 ustawy PIT, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w
    ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od
    tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1.
    Na moment sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, tj. w 2022 r., w praktyce można
    było wskazać, że zgodnie art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy PIT, a mianowicie spłata kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego na zbywaną nieruchomość może stanowić wydatek na własne
    cele mieszkaniowe.

    Potwierdził to Minister Finansów w Interpretacji ogólnej nr DD2.8202.5.2020 z 1 kwietnia
    2022 r. w sprawie wydatków poniesionych na spłatę kredytu zaciągniętego na zbywaną
    nieruchomość lub prawo majątkowe jako wydatku stanowiącego realizację własnego celu
    mieszkaniowego, w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
    W tej interpretacji ogólnej Minister Finansów stwierdza, że: „(...) w ustawie PIT zawarto
    katalog wydatków spełniających przesłanki zwolnienia podatkowego, w którym znalazły
    się m.in. wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki), w tym kredytu refinansowego i
    konsolidacyjnego, oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego np. na nabycie
    budynku lub lokalu mieszkalnego, przy czym jedynym warunkiem wskazanym w ustawie
    PIT, jest zaciągnięcie kredytu (pożyczki) przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia. W ustawie PIT nie zastrzeżono natomiast warunku, zgodnie z którym, żeby
    wydatek na spłatę kredytu (pożyczki) stanowił realizację własnego celu mieszkaniowego,
    kredyt (pożyczka) ten musi być zaciągnięty na inną (nową) nieruchomość.
    Wobec powyższego, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w stanie
    prawnym obowiązującym w roku 2022 r., należy uznać, że wydatek zobowiązania ZUS na
    nieruchomość będącej przedmiotem odpłatnego zbycia, mieści się w pojęciu wydatków na
    własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy PIT.
    Stanowisko to pozostaje w zgodzie z intencją ustawodawcy, zgodnie z którą zmiana
    przesądza, że wydatki na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2
    ustawy PIT, obejmują wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym
    na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości
    wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku są dochody uzyskane ze
    sprzedaży nieruchomości, pod warunkiem, że w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego,
    w którym nastąpiła sprzedaż, przychód zostanie przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT wskazuje, że za wydatki na cele mieszkaniowe
    uznaje się m.in. spłatę zobowiązania będącej przedmiotem sprzedaży.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) -c) ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem 5 lat licząc od końca roku

        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w lit. a-c ww. przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nastąpi po upływie pięciu
    lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje
    przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i
    nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a#c w związku z art. 10 ust. 5 ww.
    ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment
    nabycia przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 1360 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Zgodnie natomiast z art. 1031 § 2 Kodeksu cywilnego:
      W razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponosi
      odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie
      inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Powyższe ograniczenie
      odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie
      inwentarza lub podstępnie nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących do
      spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w
      wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.
                      3Na podstawie przepisu art. 1031 wspomnianego Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca, który złożył wykaz inwentarza spłaca długi spadkowe zgodnie ze
      złożonym wykazem. Nie może jednak zasłaniać się brakiem znajomości wykazu
      inwentarza złożonego przez innego spadkobiercę, zapisobiercę windykacyjnego lub
      wykonawcę testamentu. Od chwili sporządzenia spisu inwentarza spadkobierca spłaca
      długi spadkowe zgodnie ze sporządzonym spisem. Przepisy § 1 i 2 stosuje się
      odpowiednio do zapisobierców windykacyjnych i wykonawców testamentu.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2013 r. w drodze dziedziczenia
    (spadkobrania po śmierci Pani ojca) nabyła Pani 1/6 udziału w nieruchomości. Protokół
    dziedziczenia został sporządzony 22 listopada 2013 r.
    Tym samym dokonane w 2022 r. odpłatne zbycie ww. udziału w nieruchomości, nabytego
    w drodze spadku nie stanowi dla Pani w ogóle źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a co za tym idzie nie ma Pani obowiązku wykazania przychodu dla celów
    podatkowych w związku ze zbyciem tego udziału w nieruchomości.
    Z Pani wniosku wynika również, że w 2020 r. w drodze darowizny nabyła Pani od matki
    udział w wysokości 4/6 w ww. nieruchomości.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego. Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. zakupując je, bądź uzyskując
    pod tytułem darmym (w formie darowizny, w drodze spadku), a w przypadku
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Tym samym dokonane przez Panią w 2022 r. odpłatne zbycie udziału w wysokości 4/6 w
    przedmiotowej nieruchomości nabytej w formie darowizny w 2020 r., a zatem przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego
    nabycie, stanowiło dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przy czym pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszty
    świadectwa energetyczengo, itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego
    zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą
    być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty
    związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty
    związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek

    dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki,
    Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX
    2010).
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu,
    zasady ustalania których uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6d tej ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od
      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze
      spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Określony w przywołanym powyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych między innymi w drodze
    darowizny, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu
    zamkniętego, w związku z czym, tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą
    pomniejszyć uzyskany przychód.
    W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że kwota ceny sprzedaży nieruchomości nabytej
    w drodze darowizny może być pomniejszona o:
    · koszty odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych oraz
    · koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotowa nieruchomość z uwagi na długi spadkodawcy –
    ojca – została obciążona hipotekami przymusowymi kaucyjnymi. Decyzją ZUS z 28
    kwietnia 2015 r. jako spadkobierca ojca ponosi Pani odpowiedzialność za zobowiązania
    ZUS jak również odpowiada Pani całym majątkiem wobec ZUS w tym również hipotekami
    przymusowymi kaucyjnymi ujętych w IV księdze wieczystej tej nieruchomości.
    Wyjaśnienia wymaga, że sam fakt spłaty zadłużeń wobec ZUS pozostaje bez wpływu na
    określenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to stąd, że kwoty spłat zadłużeń
    zabezpieczonych hipoteką przymusową kaucyjną nie stanowią dla Pani kosztów
    odpłatnego zbycia. Kwoty te nie miały związku z odpłatnym zbyciem i nie były wydatkami
    niezbędnym do dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości. Bez dokonania sprzedaży
    nieruchomości też miałaby Pani obowiązek spłaty ww. zadłużeń.
    Nie mniej, w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca umożliwił zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości, przypadające na podatnika ciężary spadkowe, którymi są między
    innymi spłacone przez podatnika długi spadkowe. Przy czym spłata długów spadkowych
    może nastąpić również po sprzedaży nieruchomości.
    W związku z powyższym, w myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwota spłaconych długów spadkowych stanowić może koszt uzyskania
    przychodów z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, w takiej części, w jakiej
    wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw
    majątkowych nabytych przez podatnika w spadku.
    Zatem – co do zasady – przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej w
    drodze spadku można pomniejszyć o przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
    takiej części, w jakiej wartość zbywanej nieruchomości odpowiada łącznej wartości rzeczy i
    praw majątkowych nabytych przez podatnika w drodze spadku. W przypadku zbycia
    udziału w nieruchomości koszty te ustalić należy również w proporcji przypadającej na
    całą nieruchomość.
    Jednak, jak już uprzednio wskazałem, dokonane w 2022 r. odpłatne zbycie 1/6 udziału w
    nieruchomości, nabytego w drodze spadku, nie stanowiło dla Pani w ogóle źródła
    przychodu z odpłatnego zbycia, a w konsekwencji nie było możliwości zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów długów spadkowych po ojcu w takiej części, w jakiej
    wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiadała łącznej wartości rzeczy i praw
    majątkowych nabytych przez Panią w spadku.
    Natomiast w związku z dokonanym przez Panią w 2022 r. odpłatnym zbyciem udziału w
    wysokości 4/6 w przedmiotowej nieruchomości, które stanowiło dla Pani źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie mogła Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów długów
    spadkowych po ojcu w związku z tym, że udział ten nabyła Pani w drodze darowizny, a nie
    w spadku.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

    Odnosząc się natomiast do Pani pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wskazuję, że
    przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Stosownie do treści at. 21 ust. 25 pkt 2 tej ustawy:

      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
        2) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
        3) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
        – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
        zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 30a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1,
      w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w
      kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków
    mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w
    wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według
    stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Poprzedzenie wyrażenia
    „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej
    ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Zauważam również, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Biorąc pod uwagę, że zawarty w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków
    mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący i tylko realizacja w wymaganym terminie
    celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze

    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie mogę zgodzić się z Pani stanowiskiem, w świetle
    którego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy uznać, że wydatek na
    zobowiązania wobec ZUS opisane w stanie faktycznym z tytułu ciążących na sprzedawanej
    nieruchomości hipotekach przymusowych, mieści się w pojęciu wydatków na własne cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy.
    W szczególności wydatek z tytułu długów spadkowych nie stanowi spłaty kredytu
    (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika w banku
    lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie
    członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
    Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, o którym mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 2 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.