Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.47.2018.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-27
Teza: skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego
Słowa kluczowe: dług; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2018 r.

(data wpływu 23 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 marca 2018 r.

(data wpływu 19 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 28 lutego 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.47.2018.1.EC, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 28 lutego 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 marca 2018 r.). W dniu 19 marca 2018 r. (nadano w dniu 16 marca 2018 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Dnia 27 marca 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła spadek z dobrodziejstwem inwentarza po swoim bracie, zmarłym w dniu 8 listopada 2013 r., w …. Jedynym majątkiem po bracie było mieszkanie w … przy ul. …, o powierzchni 35 m2. W międzyczasie okazało się, że Wnioskodawczyni nie jest właścicielem całego mieszkania, a 1/2 udziałów.

Przeprowadzony przez Urząd Skarbowy spis inwentarza wykazał, że długi zmarłego brata Wnioskodawczyni znacznie przekraczają wartość połowy ww. mieszkania i wtedy zaczęły się kłopoty.

Sprzedaż udziałów w mieszkaniu, które ponadto było obłożone długami w spółdzielni mieszkaniowej i zajęciami komorniczymi, ciągnęła się aż do dnia 22 listopada 2017 r., kiedy to druga współwłaścicielka zdecydowała się nabyć udział 1/2, za kwotę 75 000 zł.

Do dnia złożenia wniosku tj. do dnia 16 stycznia 2018 r. Wnioskodawczyni spłaciła ok. 60 000 zł z ustalonej przez Urząd Skarbowy kwoty 123 583 zł 12 gr długów brata Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni jest osobą po udarze mózgu, niepełnosprawną, z emeryturą w wysokości 920 zł. Wnioskodawczyni nie miała świadomości o wysokości zobowiązań zmarłego brata. Wnioskodawczyni liczyła, że mieszkanie po bracie przypadnie w całości Jej. Stan faktyczny i długi brata okazały się dla Wnioskodawczyni niekorzystne.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że stwierdzenie nabycia spadku nastąpiło na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 27 marca 2014 r. Wnioskodawczyni była zwolniona od podatku od spadków i darowizn. Forma prawna lokalu nabytego w drodze spadku to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Poza 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym brat zostawił w spadku jedynie długi, według spisu inwentarza przeprowadzonego przez Urząd Skarbowy znacznie przekraczające wartość ww. udziału, ponad 122 000 zł wierzytelności. Wartość 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym wynosi 75 000 zł. Wnioskodawczyni jest jedyną spadkobierczynią zmarłego brata. Dział spadku nie był przeprowadzony. Odpłatne zbycie udziału w ww. prawie do lokalu mieszkalnego nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie poniosła kosztów zwiększających wartość ww. lokalu. Wszystkie koszty związane ze zbyciem ww. lokalu poniósł nabywca udziału.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość zwolnienia z podatku dochodowego przy zaistniałej sytuacji – nieuzyskaniu dochodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w związku z tym, że całość pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży jednego aktywu po zmarłym bracie zostanie spłacona wierzycielom, Wnioskodawczyni chciała prosić o indywidualną ocenę i zwolnienie z podatku dochodowego. Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnej korzyści finansowej. Długi, które Wnioskodawczyni spłaciła do tej pory pochłonęły już zdecydowaną większość zasobów ze sprzedaży udziału w mieszkaniu.

Jako, że ww. ustawie Wnioskodawczyni nie udało się znaleźć punktu traktującego o zwolnieniu z podatku w przypadku spożytkowania całości kwoty ze zbycia lokalu na wierzytelności nabyte wraz ze spadkiem (z dobrodziejstwem inwentarza), a stan faktyczny przedstawia się w taki sposób, że całość dochodu jest przeznaczona na spłatę wierzytelności, nie istnieje możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej, gdyż fizycznie środki zostały przekazane wierzycielom. Zbycie udziału w lokalu nastąpiło w dniu 22 listopada 2017 r., za kwotę 75 000 zł.

W związku z zaistniałą sytuacją, posiadając obecnie emeryturę w wysokości 951 zł i będąc osobą chorą i niesamodzielną, Wnioskodawczyni nie jest w stanie uiścić do dnia 30 kwietnia 2018 r. kwoty podatku, a i uzbieranie przez dwa lata kwoty 75 000 zł na cele ulgi mieszkaniowej wykracza poza możliwości Wnioskodawczyni.

Spadek po bracie Wnioskodawczyni przyjęła z dobrodziejstwem inwentarza, zupełnie nieświadoma sytuacji jaką zastanie. Sprawy dotyczące długów Jej zmarłego brata i zbycia udziału w lokalu, ciągnące się niemal przez 5 lat, bardzo nadwątliły zdrowie Wnioskodawczyni.

Prośba Wnioskodawczyni o interpretację wynika nie z chęci oszukania Organu podatkowego, ale z trudnej sytuacji jaką zastała przyjmując spadek po bracie i niemożności wykonania przepisów podatkowych, ze względu na brak środków po spłacie wierzytelności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy – jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

W przypadku zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 8 listopada 2013 r. zmarł brat Wnioskodawczyni. Stwierdzenie nabycia spadku nastąpiło na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 27 marca 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła spadek z dobrodziejstwem inwentarza jako jedyna spadkobierczyni. W skład spadku wchodził udział 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, a także długi przekraczające wartość ww. udziału w prawie do lokalu mieszkalnego. Wnioskodawczyni w dniu 22 listopada 2017 r. sprzedała udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego drugiej współwłaścicielce lokalu. Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

W przedmiotowej sprawie dniem nabycia spadku przez Wnioskodawczynię jest data śmierci spadkodawcy, a więc 8 listopada 2013 r.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że sprzedaż w dniu 22 listopada 2017 r. nabytego w spadku udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego stanowi źródło przychodu, gdyż odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do takich kosztów zalicza się np.: koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Tak ustalony przychód można następnie pomniejszyć o koszty jego uzyskania.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e cyt. ustawy).

Podsumowując, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę między przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub wymienionych praw określonym zgodnie z art. 19 ww. ustawy, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bez znaczenia dla uzyskania przychodu pozostaje na jakie cele kwota z tej sprzedaży zostanie wydatkowana. Innymi słowy, bez znaczenia pozostanie przeznaczenie uzyskanego przychodu w części lub w całości na spłatę zobowiązań spadkodawcy. Cena, którą osiągnęła Wnioskodawczyni ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego jest Jej przychodem, który może pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu oraz koszty odpłatnego zbycia.

Jak już wyżej wskazano, do kosztów odpłatnego zbycia zalicza się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku, a zatem tylko takie wydatki, które są bezpośrednio związane z czynnością sprzedaży. Wydatkiem takim nie są wydatki na dokonanie spłaty długów spadkodawcy. Spłata zobowiązań spadkodawcy nie uzależnia dokonania sprzedaży nabytego w spadku udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Innymi słowy, Wnioskodawczyni nie spłaciła zobowiązań spadkodawcy wierzycielowi po to, aby móc dokonać sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, lecz dlatego, że ciążył na Niej obowiązek spłacania długów spadkodawcy, zmarłego brata. Wnioskodawczyni spłacała odziedziczone długi po to, aby zwolnić się z długu jaki na Niej ciążył względem wierzyciela. Stąd spłata długów spadkodawcy nie może być uznana za koszt odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, skoro nie była poniesiona w celu dokonania zbycia.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zostać pomniejszony jedynie o koszty uzyskania przychodu, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Długi obciążające masę spadkową nie stanowią żadnej z kategorii wskazanych w art. 22 ust. 6d, a zatem nie mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytego w drodze spadku.

Zauważyć należy, że długi spadkowe jakkolwiek wpływają na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, pozostają bez wpływu na ustalenie tej podstawy w podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości, lub praw nabytych w drodze spadku. Obowiązek spłaty wierzycieli jest, na skutek przyjęcia spadku, zobowiązaniem Wnioskodawczyni, które musi uregulować.

Przyjmując spadek Wnioskodawczyni przyjęła zarówno aktywa spadku, jak i jego pasywa, albowiem spadek to nie tylko prawa, ale i obowiązki. Chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji otrzymania spadku, Wnioskodawczyni mogła spadek odrzucić.

W świetle powyższego, brak jest więc podstaw prawnych, aby ta część środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, którą Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę długów spadkodawcy, mogła pomniejszać podstawę opodatkowania z tytułu odpłatnego zbycia tego lokalu, lub też twierdzić, że Wnioskodawczyni nie uzyskała dochodu z odpłatnego zbycia udziału w prawie do lokalu mieszkalnego, gdyż długi spadkowe przewyższały wartość sprzedanego udziału.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa

w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy – dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Reasumując, z tytułu sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, który Wnioskodawczyni nabyła w dniu 8 listopada 2013 r. w spadku po zmarłym bracie, powstał obowiązek podatkowy, ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż ta stanowi źródło przychodu. Podstawą obliczenia podatku z tytułu odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem ustalonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy. Wnioskodawczyni nie może jednak przyjąć, że nie uzyskała dochodu, ponieważ kwotę którą uzyskała z odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, przeznaczyła na spłatę długów spadkowych, gdyż spłata długów spadkowych nie stanowi kosztów odpłatnego zbycia i kosztów uzyskania przychodów, a tym samym nie ma wpływu na wysokość podatku z tytułu odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie tutejszy Organ zaznacza, że w ramach wydawanych interpretacji indywidualnych nie następuje udzielanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych. Na podstawie przepisów art. 67a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 122) ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w przypadkach uzasadnionych ważnych interesów podatnika udzielają organy podatkowe właściwe do ustalenia lub określenia zobowiązań z tytułu podatków, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. … …, ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni łub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.