Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-673/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-09-24
Teza: czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez jego klientów z tytułu świadczenia usług marketingowych.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi marketingowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2012r. (data wpływu 26 czerwca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez jego klientów z tytułu świadczenia usług marketingowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek z dnia 21 czerwca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez jego klientów z tytułu świadczenia usług marketingowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozważa w przyszłości podjęcie działalności w zakresie handlu hurtowego towarami.

Zgodnie z założeniami biznesowymi Wnioskodawca będzie kupował towar od dostawców w celu dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca zakłada, że jego klientami będą inni hurtownicy oraz podmioty prowadzące działalność w zakresie sprzedaży detalicznej.

W ramach działań marketingowych Wnioskodawca planuje zawrzeć z wybranymi klientami umowy o świadczenie usług, w ramach których świadczone będą na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowe.

Usługi marketingowe obejmowałyby w szczególności: promowanie towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę, właściwą ekspozycję towarów Wnioskodawcy, udostępnianie materiałów promocyjnych i reklamowych towarów oferowanych przez Wnioskodawcę, inne uzgodnione indywidualnie działania marketingowe (np. aktywne wydawanie klientom ulotek, organizowanie promocji sprzedaży produktów). Plan marketingowy Wnioskodawcy zakłada, iż prowadzenie działalności promocyjno-reklamowej bezpośrednio w placówkach jego klientów przyczyni się do zwiększenia sprzedaży towarów znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy.

Wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług marketingowych skalkulowane zostałoby jako procent od wartości obrotów netto towarów zakupionych od Wnioskodawcy w roku kalendarzowym, który będzie ustalany w drodze indywidualnych negocjacji z danym klientem. Wynagrodzenie będzie ustalane w okresach rozliczeniowych rocznych lub kwartalnych a forma zapłaty będzie przedmiotem odrębnych ustaleń z kontrahentem, przy czym możliwy jest zarówno przelew jak i potrącenie z innymi wierzytelnościami w tym, w szczególności, z wierzytelnościami z tytułu dostaw towarów.

Wnioskodawca pragnie nadmienić, iż jego rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy.

W związku z pojawieniem się rozbieżnego stanowiska w zakresie rozliczania wynagrodzenia wypłacanego z tytułu usług marketingowych w stanach faktycznych podobnych do przedstawionego przez Wnioskodawcę, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w tej sprawie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez jego klientów z tytułu świadczenia usług marketingowych?

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez jego klientów z tytułu świadczenia usług marketingowych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT (za dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W opinii Wnioskodawcy, usługi marketingowe świadczone przez jej klientów będą stanowiły odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, a tym samym będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto, nabywane usługi marketingowe będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w jego działalności handlowej, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych. Będzie również istniał widoczny związek pomiędzy zakupem usług marketingowych a czynnościami opodatkowanymi prowadzonymi przez Wnioskodawcę - celem usług marketingowych będzie bowiem zwiększenie sprzedaży, a wynagrodzenie za nie będzie uzależnione od ich realizacji.

W związku z powyższym, podatek wykazany na fakturze wystawionej przez klientów Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług marketingowych będzie podatkiem naliczonym podlegającym odliczeniu.

Podobne stanowisko w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących świadczenie usług marketingowych zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 26 stycznia 2012r. (sygn. IPPP1/443-1522/11-4/ISz).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Artykuł 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. W tym miejscu należy zauważyć, że to strony dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w zawieranych przez siebie umowach wartość – cenę, za którą dokonują transakcji.

Zgodnie z art. 353 ust. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 ze zm.) strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Oznacza to, iż Strony mogą także swobodnie umówić się, w kwestiach dotyczących wynagrodzenia za realizację warunków umowy.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca rozważa w przyszłości podjęcie działalności w zakresie handlu hurtowego towarami.

Zgodnie z założeniami biznesowymi Wnioskodawca będzie kupował towar od dostawców w celu dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca zakłada, że jego klientami będą inni hurtownicy oraz podmioty prowadzące działalność w zakresie sprzedaży detalicznej.

W ramach działań marketingowych Wnioskodawca planuje zawrzeć z wybranymi klientami umowy o świadczenie usług, w ramach których świadczone będą na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowe.

Usługi marketingowe obejmowałyby w szczególności: promowanie towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę, właściwą ekspozycję towarów Wnioskodawcy, udostępnianie materiałów promocyjnych i reklamowych towarów oferowanych przez Wnioskodawcę, inne uzgodnione indywidualnie działania marketingowe (np. aktywne wydawanie klientom ulotek, organizowanie promocji sprzedaży produktów). Plan marketingowy Wnioskodawcy zakłada, iż prowadzenie działalności promocyjno-reklamowej bezpośrednio w placówkach jego klientów przyczyni się do zwiększenia sprzedaży towarów znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy.

Wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług marketingowych skalkulowane zostałoby jako procent od wartości obrotów netto towarów zakupionych od Wnioskodawcy w roku kalendarzowym, który będzie ustalany w drodze indywidualnych negocjacji z danym klientem. Wynagrodzenie będzie ustalane w okresach rozliczeniowych rocznych lub kwartalnych a forma zapłaty będzie przedmiotem odrębnych ustaleń z kontrahentem, przy czym możliwy jest zarówno przelew jak i potrącenie z innymi wierzytelnościami w tym, w szczególności, z wierzytelnościami z tytułu dostaw towarów.

Mając na uwadze powyżej przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Z relacji handlowych, które Wnioskodawcą zamierza zawrzeć z kontrahentami wynika, że kontrahenci świadczyć będą na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowe obejmujące promowanie towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę, właściwą ekspozycję towarów Wnioskodawcy, udostępnianie materiałów promocyjnych i reklamowych towarów oferowanych przez Wnioskodawcę oraz inne uzgodnione indywidualnie działania marketingowe jak np. aktywne wydawanie klientom ulotek, organizowanie promocji sprzedaży produktów. Jednocześnie za świadczenie ww. czynności kontrahenci otrzymywać będą od Wnioskodawcy wynagrodzenie kalkulowane jako procent od wartości obrotów netto towarów zakupionych od Wnioskodawcy w roku kalendarzowym przez danego kontrahenta, który będzie ustalany w drodze indywidualnych negocjacji z danym klientem.

A zatem relacje zobowiązań między stronami umowy wskazywać będą na istnienie odpłatnego świadczenia usług, które na gruncie ustawy o podatku VAT podlega opodatkowaniu.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy.

Jednakże ustawodawca nie wymienił nigdzie usługi marketingowej jako opodatkowanej stawką obniżoną lub zwolnionej z podatku od towarów i usług, zatem usługa ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych oraz udokumentowaniu fakturą VAT zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle powyższego jeśli Wnioskodawca będzie nabywał usługi marketingowe, o których mowa we wniosku, otrzyma od kontrahenta będącego czynnym podatnikiem podatku VAT fakturę VAT dokumentującą wykonanie tych usług i jednocześnie usługi te będą służyły Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

Przy czym należy mieć na uwadze, że w sytuacji gdyby nabywane przez Wnioskodawcę ww. usługi służyły wykonywaniu zarówno czynności opodatkowanych jak i czynności zwolnionych od podatku w sprawie znajdą zastosowanie postanowienia art. 90 i art. 91 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Ponadto stwierdzić należy, że powołana we wniosku interpretacja indywidualna dotyczy konkretnej sprawy podatnika osadzonej w określonym stanie faktycznym.

Rozstrzygnięcie dokonane przez dany organ jest wiążące wyłącznie w sprawie, w której zostało wydane i nie może być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.