Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-520/13-2/MAO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-06-12
Teza: Wnioskodawca utraci zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w związku z planowaną sprzedażą używanych samochodów osobowych stanowiących środki trwałe
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; samochód-samochód osobowy; sprzedaż-sprzedaż środków trwałych; towar-towar używany; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu 29 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku ze sprzedażą używanych samochodów osobowych stanowiących środki trwałe - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku ze sprzedażą używanych samochodów osobowych stanowiących środki trwałe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność w oparciu o ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2011 r. nr 112 z późniejszymi zmianami) w zakresie opieki medycznej, określone również w art. 43 ust.1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz 535 z późniejszym zmianami. Strona nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług - korzysta z prawa do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 pkt 1 (i punkty powiązane) ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży na terytorium Polski (polskim nabywcom, w ramach tzw. „dostawy krajowej”) środków trwałych - samochodów osobowych, które stanowią środki trwałe w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych i są ujęte w ewidencji środków trwałych. Przedmiotowe samochody zostały nabyte przez Stronę jako towary używane (samochody poleasingowe), przy nabyciu których nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto zgodnie z artykułem 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług samochody w przewidywanym okresie sprzedaży będą spełniały definicję towaru używanego (będą używane przez Wnioskodawcę ponad 6-ść pełnych miesięcy kalendarzowych). Przewidywany przychód z tytułu sprzedaży używanych samochodów nie przekroczy kwoty 150.000,00 PLN. Planowany okres wystąpienia zdarzenia podlegającego analizie to miesiące od czerwca do sierpnia 2013r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z dokonaniem sprzedaży („dostawy krajowej”) używanych samochodów osobowych stanowiących środki trwałe Wnioskodawcy, Wnioskodawca utraci zwolnienie określone w artykule 113 ust.1 w związku z artykułem 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.) ?

Stanowisko Strony w związku z powyższym pytaniem nie jest jednoznaczne. Bowiem wątpliwości Wnioskodawcy co do właściwego sposobu interpretacji przepisów powoduje zapis art. 113 ust. 13 pkt 1 z podpunktami, zgodnie z którym nie stosuje się zwolnień wynikających między innymi z artykułu 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług do podatników dokonujących dostaw: towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (art. 113 ust. l3 pkt 1b) lub nowych środków transportu (art. 113 ust. l3 pkt 1c). Natomiast art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.) stanowi, że „Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.”

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy poprawne jest uznanie, że sprzedaż używanych samochodów osobowych w ramach „dostawy krajowej” nie stanowi dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, a także że sprzedaż używanych samochodów osobowych w ramach „dostawy krajowej” nie stanowi dostawy nowego środka transportu. W konsekwencji Wnioskodawca stwierdza, że nie utraci zwolnienia określonego w artykule 113 ust. 1 w związku z artykułem 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.).

Jednocześnie zdaniem Wnioskodawcy niepoprawne, ale prawdopodobne jest również uznanie, że sprzedaż używanych samochodów osobowych w ramach „dostawy krajowej” stanowi dostawę towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym w kontekście zapisów art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.) - tzw. literalne brzmienie przepisu. W konsekwencji Wnioskodawca stwierdza, że utraci zwolnienie określone w artykule 113 ust. 1 w związku z artykułem 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.).

W opinii Wnioskodawcy, przyjęcie w toku analizy wyłącznie literalnego brzmienia przepisu art. 1 ust. 1 ww. ustawy o podatku akcyzowym jest niewłaściwe, ponieważ dopiero w dalszej treści ustawa szczegółowo precyzuje kiedy samochód osobowy jest towarem akcyzowym (por. między innymi Dział V). Samochód osobowy nie zawsze jest towarem akcyzowym. Używane, zarejestrowane w Polsce samochody osobowe nie są przedmiotem opodatkowania akcyzą, w związku z tym nie należy ich traktować jak towary opodatkowane podatkiem akcyzowym. Przyjęcie takiego literalnego brzmienia art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w toku analizy powinno doprowadzić do konkluzji, że np. każda osoba fizyczna nawet nieprowadząca działalności gospodarczej, a sprzedająca „prywatny używany samochód osobowy” powinna być zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, podatnikiem podatku akcyzowego - co zgodnie z posiadaną wiedzą nie jest praktykowane.

Wątpliwości Strony co do zakresu sposobu interpretowania przedmiotowych przepisów powstały między innymi w kontekście stanowiska zawartego w Interpretacji indywidualnej z dnia 14.06.2012 r. sygn. IPTPP1/443-226/l2-2/IG — Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Ponadto Wnioskodawca informuje, że Telefoniczna Krajowa Informacja Podatkowa w maju 2013 r. w przedmiotowej kwestii opowiedziała się za zaprezentowanym wyżej pierwszym stanowiskiem, tzn. stanowiskiem, które Strona uznaje za poprawne.

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z dokonaniem sprzedaży („dostawy krajowej”) używanych samochodów osobowych stanowiących środki trwałe Wnioskodawcy - Strona nie utraci zwolnienia określonego w artykule 113 ust. 1 w związku z artykułem 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz 626 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust.1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Art. 113 ust. 5 ww. ustawy stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Jak wynika z art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Na mocy art. 113 ust. 13 powołanej ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której płatnikiem jest ich nabywca, świadczenie usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali;
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;
    3.  nowych środków transportu;
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Mając na uwadze art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy, stwierdzić należy, iż podatnicy dokonujący dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, nawet w przypadku obrotów nieprzekraczających kwoty limitu określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl art. 96 ust. 3 tej ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Stosownie do art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
2.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, obecnie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Prowadzi swoją działalność w oparciu o ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 112 z późniejszymi zmianami) w zakresie opieki medycznej, określoną również w art. 43 ust.1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje sprzedać na terytorium Polski polskim nabywcom, w ramach tzw. „dostawy krajowej” samochody osobowe, które stanowią środki trwałe w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych i są ujęte w ewidencji środków trwałych. Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy spełniają definicję towaru używanego, w momencie sprzedaży używane będą przez Wnioskodawcę co najmniej pół roku. Przedmiotowe samochody zostały nabyte przez Stronę jako towary używane (tj. samochody poleasingowe), przy nabyciu których nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przewidywany przychód z tytułu sprzedaży używanych samochodów nie przekroczy kwoty 150.000,00 zł. Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży poleasingowych samochodów w miesiącach od czerwca do sierpnia 2013r.

W przedmiotowej sprawie należy mieć przede wszystkim na względzie przytoczony wyżej art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o VAT w powiązaniu z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), w myśl którego ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. Wnioskodawca będzie sprzedawał samochody osobowe, który to towar – mając na uwadze literalne brzmienie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W takim przypadku podmiot dokonujący sprzedaży samochodów osobowych traci zwolnienie podmiotowe pomimo, że na kolejnym etapie obrotu nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. Ponadto wg tut. Organu niepoprawna jest konkluzja Strony dotycząca ustawy o podatku VAT oraz literalnego brzmienia art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, że: „każda osoba fizyczna nawet nieprowadząca działalności gospodarczej, a sprzedająca „prywatny używany samochód osobowy” powinna być zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, podatnikiem podatku akcyzowego”, ponieważ przepisy ustawy o podatku VAT odnoszą się jedynie do każdego, kto samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności (tj. do osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą).

Reasumując, Wnioskodawca utraci zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z planowaną sprzedażą samochodów osobowych, które stanowią towar opodatkowany podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym. Ponadto, zgodnie z art. 96 ust. 5 ustawy, Strona przed sprzedażą przedmiotowych samochodów jest zobowiązana złożyć do właściwego urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, ponieważ czynności wykonane od momentu utraty zwolnienia podmiotowego przez Wnioskodawcę będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji czego Strona składając deklarację podatkową za okres rozliczeniowy (obejmujący zarówno sprzedaż samochodów osobowych, jak i ewentualne dokonane w tym okresie czynności opodatkowane podatkiem VAT) winna wykazać dostawy samochodów osobowych jako czynności zwolnione.

Na powyższą ocenę nie ma wpływu fakt, iż na etapie przedmiotowej sprzedaży dokonywanej przez Wnioskodawcę nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.