Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.346.2021.14.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-05
Teza: Możliwość skorzystania z rozliczenia jako osoba samotnie
wychowująca dzieci.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 8 czerwca 2021 r. (data wpływu 17 czerwca 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W dniu 4 sierpnia 2020 r. w Sądzie Okręgowym ... odbyła się sprawa rozwodowa.
    Wnioskodawca wraz z byłą żoną wypracowali Rodzicielski Plan Wychowawczy, który jest
    stosowany. Do głównych ustaleń dotyczących dzieci zasądzono:
    - wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi Sąd postanawia pozostawić obojgu
      rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletnich w każdorazowym miejscu
      zamieszkania matki,
    - nie orzeka o kontaktach pozwanego z małoletnimi dziećmi stron,
    - udział stron w ponoszeniu kosztów utrzymania i wychowywania małoletnich dzieci
      ustala w ten sposób, że zasądza od pozwanego tytułem alimentów na rzecz synów po
      750 zł każdy, wraz z zobowiązaniem powódki do ponoszenia pozostałych kosztów
      utrzymania i wychowania dzieci i do osobistych o nie starań.
    Wnioskodawca ma dwóch synów w wieku 5 lat i 9 lat. Od lipca 2019 r. zgodnie z
    porozumieniem Wnioskodawca wraz z matką dzieci wprowadzili ustalenia, które dają
    każdej ze stron utrzymanie poprawnych kontaktów z synami. Do dnia dzisiejszego Jego
    opieka nad synami ma charakter opieki naprzemiennej i jest porównywalna z czasem
    spędzonym z matką dzieci, Wnioskodawca spędza porównywalny czas z dziećmi (około 40-
    45% w miesiącu, a w miesiącach wakacyjnych 50%), uczestniczy aktywnie w ich
    wychowywaniu, kupuje ubrania na czas gdy przebywają z Nim, kupuje żywność,
    zaprowadza i odbiera ze szkoły/przedszkola, troszczy się o ich zdrowie fizyczne i
    psychiczne. Jest osobą, która dba o to, żeby synowie rozwijali się w sposób prawidłowy,
    zachęca ich do rozwijania swoich pasji i uczestniczenia w dodatkowych zajęciach
    pozalekcyjnych, które przełożą się na lepszy start w dorosłe życie, na co dzień dba, aby
    starszy syn był przygotowany do lekcji, nie otrzymuje jakiegokolwiek wsparcia
    finansowego od byłej małżonki, zamieszkują oddzielnie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:
    - Wyrok rozwodowy uprawomocnił się w dniu 12 sierpnia 2020 r.
    - Od momentu rozwodu w sierpniu 2020 r. Wnioskodawca pozostaje stanu wolnego jako
      osoba rozwiedziona. Wnioskodawca nie był ponownie w związku małżeńskim, a od
      orzeczenia rozwodu stan cywilny nie uległ zmianie.
    - Wnioskodawca uzyskuje dochody ze stosunku pracy (art. 12 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych), od których zakład pracy – płatnik odprowadza
      zaliczki na podatek dochodowy. W 2020 r. Wnioskodawca uzyskał dochód z kapitałów
      pieniężnych rozliczonych odrębnie w PIT-38.
    - Dzieci Wnioskodawcy w 2020 r. i 2021 r. nie osiągnęły dochodu opodatkowanego na
      zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    - Dzieci Wnioskodawcy w podanym okresie nie otrzymywały zasiłku (dodatku)
      pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.

    - W żadnym z wymienionych lat (2020 r. i 2021 r.) ani w stosunku do Wnioskodawcy ani w
      stosunku do dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30b ustawy o zryczałtowanym
      podatku od przychodów ewidencjonowanych (ustawa z dnia 28 listopada 1998 r. – Dz.
      U. z 1998 r. Nr 144, z późn. zm.), jak również nie miały zastosowania przepisy ustawy z
      dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
      aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    - Wnioskodawca nie prowadził w 2020 r. i nie prowadzi w 2021 r. działalności
      gospodarczej.
    - Wnioskodawca do tej pory składał zeznania podatkowe zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, jako „indywidualny sposób opodatkowania
      ”, jednak planuje złożyć korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu
      (poniesionej straty) w roku podatkowym 2020 ze zmianą sposobu opodatkowania na
      rozliczenie przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dzieci.

## Pytanie

Czy na podstawie opisanego stanu faktycznego Wnioskodawcy – ojcu małoletnich dzieci
    przysługuje prawo rozliczenia się za 2020 r. oraz za lata kolejne/przyszłe, jako rodzic
    samotnie wychowujący dziecko na warunkach preferencyjnych, tj. na podstawie art. 6 ust.
    4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, jest On rodzicem samotnie wychowującym dzieci i ma możliwość
    złożenia rocznego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci.
    W podobnych sprawach (z punktu widzenia Wnioskodawcy) Sądy zajmowały stanowisko:
    wyrok z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt I Sa/Gd 831/18, wyrok z dnia 16 lutego 2018 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 1234/17, wyrok z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2835/16,
    wyrok z dnia 5 kwietnia 2017 r. (II FSK 573/15), wyrok z dnia 9 listopada 2014 r., sygn. akt I
    SA/Wr 1917/14. Jedna z kluczowych tez zawarta w tych orzeczeniach głosi, że: „Co prawda
    wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych nie jest stanem pożądanym, jednak w
    zmieniających się realiach społecznych, należy uwzględnić szczególną ochronę i pomoc
    Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez umożliwienie rodzicom samotnie
    wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby
    drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci”. Natomiast
    w wyroku z dnia 12 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż
    brzmienie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z
    rodziców, stąd status osoby samotnie wychowującej dzieci może mieć każde z rodziców
    rozwiedzionych spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie. Podobny
    wyrok zapadł w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie z dnia 4 lutego 2021
    r., sygn. akt I SA/Sz 869/20, w którym Sąd wskazuje, że „Ustawodawca nie uzależnił prawa
    podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok
    był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku”. Zdaniem Sądu więc określone w przepisie kryterium samotnego wychowywania
    dzieci jest spełnione również wtedy, gdy dany rodzic wychowuje dzieci naprzemiennie z
    drugim rodzicem, to jest bez udziału drugiego rodzica, i samodzielnie wykonuje czynności
    stanowiące proces wychowania w innym miejscu oraz czasie niż drugi rodzic.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 28 czerwca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT2-2.4011.346.2021.2.SR, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 12 lipca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    10 sierpnia 2021 r. (data wpływu 13 sierpnia 2021 r.) wniósł Pan skargę z 6 sierpnia 2021 r.
    na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżanej interpretacji w całości oraz zasądzenie kosztów
    postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty od skargi w kwocie 200 zł,
    według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację w całości – wyrokiem
    z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 948/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 1297/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    8 sierpnia 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął prawomocny wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr
    948/21.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym oraz w dacie wydania pierwotnej interpretacji, bowiem
    niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku
    orzeczenia Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu z 5 lipca 2022 r., sygn.
    akt I SA/Wr 948/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2025 r., sygn.
    akt II FSK 1297/22.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.):
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,

      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości
      przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
      art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
      posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko,
      wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka),
      nie uzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24
      sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,
      nie uzyskiwania przez pełnoletnie dzieci (dziecko) dochodów podlegających
      opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychodów, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę
      stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1
      oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art.
      27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

    Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym
    przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do
    statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale
    troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej
    osoby. Natomiast, zaangażowanie w proces wychowawczy dziecka każdego z rodziców
    oznacza, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje
    rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Przy wychowywaniu dziecka należy
    wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców,
    w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości,
    światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z
    rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka
    – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z
    procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym
    momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej
    preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je
    konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia
    powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że w
    dniu 4 sierpnia 2020 r. w Sądzie Okręgowym ... odbyła się sprawa rozwodowa.
    Wnioskodawca wraz z byłą żoną wypracowali Rodzicielski Plan Wychowawczy, który jest
    stosowany. Do głównych ustaleń dotyczących dzieci zasądzono:
    - wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi Sąd postanawia pozostawić obojgu
      rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletnich z każdorazowym miejscu
      zamieszkania matki,
    - nie orzeka o kontaktach pozwanego z małoletnimi dziećmi stron,
    - udział stron w ponoszeniu kosztów utrzymania i wychowywania małoletnich dzieci
      ustala w ten sposób, że zasądza od pozwanego tytułem alimentów na rzecz synów po
      750 zł każdy, wraz z zobowiązaniem powódki do ponoszenia pozostałych kosztów
      utrzymania i wychowania dzieci i do osobistych o nie starań.
    Wnioskodawca ma dwóch synów w wieku 5 lat i 9 lat. Od lipca 2019 r. zgodnie z
    porozumieniem Wnioskodawca wraz z matką dzieci wprowadzili ustalenia, które dają
    każdej ze stron utrzymanie poprawnych kontaktów z synami. Jego opieka nad synami ma
    charakter opieki naprzemiennej i jest porównywalna z czasem spędzonym z matką dzieci,
    Wnioskodawca spędza porównywalny czas z dziećmi, uczestniczy aktywnie w ich
    wychowywaniu, kupuje ubrania na czas gdy przebywają z Nim, kupuje żywność,
    zaprowadza i odbiera ze szkoły/przedszkola, troszczy się o ich zdrowie fizyczne i
    psychiczne. Jest osobą, która dba o to, żeby synowie rozwijali się w sposób prawidłowy,
    zachęca ich do rozwijania swoich pasji i uczestniczenia w dodatkowych zajęciach
    pozalekcyjnych, które przełożą się na lepszy start w dorosłe życie, na co dzień dba, aby
    starszy syn był przygotowany do lekcji, nie otrzymuje jakiegokolwiek wsparcia
    finansowego od byłej małżonki, zamieszkują oddzielnie.
    Od momentu rozwodu w sierpniu 2020 r. Wnioskodawca pozostaje stanu wolnego jako
    osoba rozwiedziona. Wnioskodawca nie był ponownie w związku małżeńskim, a od
    orzeczenia rozwodu stan cywilny nie uległ zmianie.
    Wnioskodawca uzyskuje dochody ze stosunku pracy. Dzieci Wnioskodawcy w 2020 r. i
    2021 r. nie osiągnęły dochodu opodatkowanego na zasadach określonych w art. 27 lub
    art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dzieci Wnioskodawcy w podanym okresie nie otrzymywały zasiłku (dodatku)
    pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.
    W żadnym z wymienionych lat (2020 r. i 2021 r.) ani w stosunku do Wnioskodawcy, ani w
    stosunku do dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30b ustawy o zryczałtowanym
    podatku od przychodów ewidencjonowanych, jak również nie miały zastosowania przepisy
    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wnioskodawca nie prowadził w 2020 r. i nie prowadzi w 2021 r. działalności gospodarczej.
    Nadmienić należy, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i
    powszechności opodatkowania. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje prawo do jej
    zastosowania, jeśli spełni warunki dla niej określone, a w szczególności, jeśli w trakcie roku
    podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowywał
    dziecko.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako
    kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności,

    obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych,
    kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por.
    wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego
    wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie
    „samotnego wychowywania.”
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam,
    bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie
    zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący
    się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i
    doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.
    Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka bez faktycznego udziału
    drugiego rodzica.
    W tym miejscu wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w
    wyroku z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 948/21 wskazał, że „W tak nakreślonym sporze
    Sąd uznał stanowisko organu podatkowego za niezgodne z prawem. W ocenie Sądu organ
    naruszył przepis prawa materialnego, czyli art. 6 ust. 4 u.p.d.f., poprzez jego błędną
    wykładnię.
    (...) Sąd przechodząc do analizy prawnej na wstępie zauważa, że tożsame zagadnienia
    prawne w zbliżonych zasadniczo stanach faktycznych były już przedmiotem orzekania
    sądów administracyjnych (zob.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia
    2021 r. sygn. akt II FSK 3083/19, z 6 maja 2021 r. sygn. akt II FSK 412/19, z 12 lutego 2020 r.
    sygn. akt II FSK 383/20, z 14 lipca 2021 r. sygn. akt II FSK 3790/18; z 23 listopada 2021 r.
    sygn. akt II FSK 1038/21, opublikowane w CBOSA).
    W sprawie będącej przedmiotem wyrokowania Sąd w składzie ją rozpoznającym podziela
    zawartą w wyżej powołanych wyrokach argumentację i ocenę prawną.
    Organ dokonując interpretacji uznał, że w okolicznościach sprawy strona nie spełnia
    przesłanki samotnego wychowywania synów. DKIS przyjął, że fakt współdziałania
    Wnioskodawcy w wychowywaniu dziecka, poprzez naprzemienną opiekę przez oboje
    rodziców, nie oznacza, że proces wychowawczy dziecka prowadzony jest tylko i wyłącznie
    przez skarżącego. Nie sposób bowiem uznać w ocenie organu, że w przedstawionym
    przez Wnioskodawcę stanie faktycznym – w opisanym trybie naprzemiennego
    wykonywania władzy rodzicielskiej - zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj.
    osobny samotny proces przeprowadza ojciec „w swoim czasie”, gdy dziecko u niego
    zamieszkuje, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dziecko
    przebywa ze swoją matką. W ocenie organu wychowania dziecka nie da się „podzielić”,
    bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna
    praca obojga rodziców. Tym samym DKIS uznał, że skarżący nie spełnia warunków do
    opodatkowania dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko.
    Takiej wykładni analizowanej normy prawnej, w kontekście przyjętego stanu faktycznego
    Sąd nie podziela. Mając na uwadze brzmienie interpretowanego przepisu, dla potrzeb
    właściwego odczytania znaczenia sformułowania „osoby samotnie wychowującej dziecko”,
    zasadnicze znaczenie ma wyraz „samotnie”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN
    „samotny” to „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, „znajdujący się w określonej sytuacji, w
    określonym czasie zupełnie sam” (sjp.pwn.pl). „Samotnie” z kolei jest definiowane jako
    „bez towarzystwa, pojedynczo” (Słownik języka polskiego pod. red. W. Doroszewskiego za
    sjp.pwn.pl). Leksykalne znaczenie wyrazów „samotny i samotnie” ukierunkowuje na
    odkodowanie sformułowania „rodzic samotnie wychowujący dzieci”, jako rodzica
    wychowującego dzieci (dziecko) w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez
    jego udziału, przebywającego z dziećmi (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic.
    Bezsprzecznie kryterium „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”. Wyraz

    „wspólny” w jego zasadniczym znaczeniu oznacza m.in. „wykonywany lub przeżywany
    przez wiele osób, razem z innymi” (sjp.pwn.pl). Jeśli zatem rozwiedziony rodzic nie
    wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale
    drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych, to wręcz
    nielogiczne jest twierdzenie, że czyni to wspólnie z drugim rodzicem (zob. wyrok NSA z 20
    maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20, opubl. CBOSA). W ocenie wyrokującego w tej sprawie
    Sądu wykładnia językowa art. 6 ust. 4 u.p.d.f. nie pozwala na ograniczenie statusu osoby
    samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica, który w trakcie roku podatkowego
    faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowuje dziecko.
    Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie, wskazując tylko, że rodzic chcący
    skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”.
    Należy mieć przy tym na uwadze fakt, że ustawodawca nowelizując ustawę od 1 stycznia
    2011 r. (Dz.U. z 2010 r., nr 226, poz. 1478) uchylił ust. 5 art. 6 u.p.d.f., który regulował
    definicję „osoby samotnie wychowującej dzieci”. Językowa wykładnia aktualnie
    obowiązującego przepisu nie pozwala na ograniczenie takiego statusu wyłącznie do
    rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców, bowiem przepis
    wskazuje tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie
    wychowywać dzieci”. Rezygnacja z legalnej definicji pojęcia „osoby samotnie wychowującej
    dzieci” w połączeniu z nowym brzemieniem art. 6 ust. 4 u.p.d.f. wskazuje na zamierzony
    zabieg ustawodawcy”.
    Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK
    1297/22 wskazał, że: „(...) art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. był w ostatnim okresie jednolicie wykładany
    przez ten Sąd, czego przykładem mogą być wyroki: z 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 573
    /15; z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19; z 14 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3083/19; z
    17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 775/19; z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1513/19; z 20
    kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 2020/19. Z kolei przywołany w skardze kasacyjnej wyrok
    WSA w Łodzi z 22 października 2019 r, sygn. akt I SA/Łd 475/19, został uchylony wyrokiem
    NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20 (wszystkie wyroki publ. CBOSA). Przyjąć
    zatem należy, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. ustawodawca
    nie zastrzegł w art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f., iż z ustanowionej tym przepisem ulgi podatkowej
    może korzystać tylko jeden z rozwiedzionych rodziców. Należy mieć także świadomość, że
    zgodnie z art. 93 § 1 oraz art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego władza
    rodzicielska, która obejmuje wychowanie dziecka, przysługuje obojgu rodzicom, oraz że co
    do zasady rozwód nie pozbawia żadnego z rodziców władzy rodzicielskiej (dziecko ma
    prawo do wychowywania przez oboje rodziców), lecz ustanowił jako warunek zwolnienia
    od podatku „samotne wychowywanie dzieci”. Nieuprawniona jest wobec tego taka
    wykładnia tego przepisu, która wyklucza spod jego działania jednego z rozwiedzionych
    rodziców wychowującego dziecko bez udziału drugiego rodzica, czyli samotnie. Inaczej
    mówiąc, prawidłowo dokonana wykładnia omawianego przepisu prowadzi do wniosku, że
    rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący dziecko (dzieci), w znaczeniu powyżej
    wskazanym, jest uprawniony do ulgi ustanowionej w tym przepisie, jeśli spełnia pozostałe
    warunki zwolnienia, które, co istotne, nie były w sprawie kwestią sporną. Mając powyższe
    na uwadze, zasadnie Sąd pierwszej instancji ocenił, że wydana przez DKIS interpretacja
    naruszała art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. Naczelny Sąd Administracyjny jedynie podkreśla, że
    przedstawiona powyżej wykładnia spornego przepisu jest aktualna w zakresie ulgi
    dotyczącej roku 2021 r., natomiast w przypadku stosowania ulgi w odniesieniu do lat
    kolejnych, tj. 2022 r. i następnych interpretacja nie będzie wiążąca z uwagi na zmianę
    stanu prawnego”.
    Wobec powyższego, mając na uwadze prawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 948/21 oraz wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 1297/22, a także
    przedstawiony we wniosku opis sprawy i powołane przepisy prawa stwierdzam, że
    Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym

    od osób fizycznych. Wobec czego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko za 2020 r., jak
    również za lata następne (jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie
    przepisy prawa podatkowego w tym zakresie), zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego
    przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.