Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.690.2024.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Zbycie udziałów w nieruchomości nabytej w drodze spadku po mamie i bracie.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-zbycie nieruchomości; spadek; udział; udział-zbycie udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 11 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 stycznia 2025 r. (wpływ 19 stycznia 2025 r.)
    –w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Odziedziczyła Pani, wraz z dwójką rodzeństwa, nieruchomość zabudowaną po zmarłej (...)
    2012 r. mamie, (...). Nieruchomość została nabyta przez Pani mamę (...) 1956 r. (posiada
    Pani dokument nadania ziemi na podstawie orzeczenia (...)).
    W chwili śmierci zmarła była wdową – mąż (Pani ojciec) (...) zmarł (...) 1988 r.
    Pani rodzice mieli czwórkę dzieci: (...) (czyli Pani), (...) (zmarła (...) 1981 r.), (...) (zmarła (...)
    2014 r.) oraz (...) (zmarły (...) 2018 r.).
    Po śmierci Pani mamy nie został dokonany podział majątku, dopiero po śmierci Pani
    brata – (...), który do śmierci zamieszkiwał w Pani rodzinnym domu, tj. przedmiotowej
    nieruchomości.
    Po zmarłej mamie odziedziczyła Pani wraz z rodzeństwem po # spadku, co zostało
    potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym przez notariusza.
    Jednocześnie, w związku z tym, że reszta rodzeństwa zmarła w międzyczasie,
    odziedziczyła Pani również połowę części po bracie – (...). Drugą część po (...) oraz całość
    po (...) odziedziczyli jej trzej synowie oraz mąż. W sumie odziedziczyła Pani ½ całości
    spadku. Akty poświadczenia dziedziczenia zostały sporządzone przez notariusza (...) 2019
    r.
    (...) 2023 r. sprzedali Państwo przedmiotową nieruchomość.
    W piśmie z 19 stycznia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis sprawy o następujące informacje:
    Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Pytania
    Czy sprzedaż nieruchomości powoduje powstanie dochodu podlegającego
    opodatkowaniu? Czy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku w związku ze sprzedażą
    nieruchomości? Czy ma Pani obowiązek złożenia zeznania PIT-39?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 19
    stycznia 2025 r.)
    Pani zdaniem, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie powinna być uznana jako
    dochód podlegający opodatkowaniu.
    Powołując się na art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „W
    przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.” Pięcioletni okres, po
    upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu
    sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku, liczony jest od końca roku, w którym
    spadkodawca ją nabył lub wybudował. Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego

    uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości
    przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości
    przez spadkodawcę.
    Pani mama nabyła nieruchomość w 1956 r., Pani natomiast nabyła prawo do spadku po
    niej w chwili jej śmierci, tj. w 2012 r. Podobnie jak Pani brat (...), czyli również Pani
    spadkodawca, nabył prawo do spadku po mamie w 2012 r.
    Zatem odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nabytej w drodze spadku nie
    stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w związku z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego
    terminu, liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę.
    W Pani ocenie, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości otrzymanej w drodze spadku, ponieważ w przypadku
    odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych,
    określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    W przedmiotowej sprawie, nabycie praw majątkowych przez jednego spadkodawcę
    nastąpiło w 1956 r., a drugiego w 2012 r. 5-letni okres, o którym mowa powyżej dawno
    minął.
    W Pani ocenie, w związku z tym, że nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, nie ma Pani także obowiązku złożenia zeznania
    podatkowego PIT-39.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem

    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 oraz § 2 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
      Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by
      mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się
      odpowiednio do dalszych zstępnych.
    Jak stanowi art. 932 § 1 oraz § 3-5 Kodeksu cywilnego:
      W braku zstępnych spadkodawcy powołani są do spadku z ustawy jego małżonek i
      rodzice.
      W braku zstępnych i małżonka spadkodawcy cały spadek przypada jego rodzicom w
      częściach równych.
      Jeżeli jedno z rodziców spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy,
      który by mu przypadał, przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych.
      Jeżeli którekolwiek z rodzeństwa spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku
      pozostawiając zstępnych, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego
      zstępnym. Podział tego udziału następuje według zasad, które dotyczą podziału
      między dalszych zstępnych spadkodawcy.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można

    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze
    współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie
    jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma
    jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej
    oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
    korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 ustawy Kodeks cywilny).
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że posiada Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wraz z
    dwójką rodzeństwa, odziedziczyła Pani po zmarłej (...) 2012 r. mamie, nieruchomość
    zabudowaną. Nieruchomość ta została nabyta przez Pani mamę (...) 1956 r. W chwili
    śmierci Pani mama była wdową – mąż (Pani ojciec) zmarł (...) 1988 r. Pani rodzice mieli
    czwórkę dzieci: (...) (czyli Pani), (...) (zmarła (...) 1981 r.), (...) (zmarła (...) 2014 r.) oraz (...)
    (zmarły (...) 2018 r.). Po śmierci Pani mamy nie został dokonany podział majątku, dopiero
    po śmierci Pani brata – (...), który do śmierci zamieszkiwał w Pani rodzinnym domu, tj.
    przedmiotowej nieruchomości. Po zmarłej mamie odziedziczyła Pani wraz z rodzeństwem
    po # spadku, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym
    przez notariusza. W związku z tym, że reszta rodzeństwa zmarła w międzyczasie,
    odziedziczyła Pani również połowę części po bracie – (...). Drugą część po (...) (Pani bracie)
    oraz całość po (...) (Pani siostrze) odziedziczyli jej trzej synowie oraz mąż. W sumie
    odziedziczyła Pani ½ całości spadku. Akty poświadczenia dziedziczenia zostały
    sporządzone przez notariusza (...) 2019 r. (...) 2023 r. sprzedali Państwo przedmiotową
    nieruchomość. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie dokonana (...) 2023 r. sprzedaż przez
    Panią udziałów w nieruchomości nabytej w spadku, w części po Pani mamie i w części po
    Pani bracie, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne
    jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani spadkodawców, tj.
    Pani mamę i Pani brata.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.

    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Wskazuję, że do celów stosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę
    nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości
    zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawców.
    W przedmiotowej sprawie wskazała Pani, że do nabycia przez Panią udziału w
    nieruchomości zabudowanej doszło najpierw w drodze spadku po zmarłej (...) 2012 r.
    mamie (# udziału w nieruchomości). Spadkodawca (Pani mama) nabyła ww. nieruchomość
    (...) 1956 r. Następnie udział w nieruchomości nabyła Pani w spadku po zmarłym (...) 2018
    r. bracie – tj. połowę z części (#) należącej do brata, którą wcześniej odziedziczył po swojej
    (i Pani) mamie.
    Zatem, datą nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Pani mamę, o której mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest (...) 1956 r. Tym samym, w odniesieniu do tej części udziału w
    nieruchomości, który nabyła Pani po mamie w ramach spadku, pięcioletni okres, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 1956 r. Natomiast datą
    nabycia udziału (#) w przedmiotowej nieruchomości przez Pani brata, o której mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest dzień śmierci Pani mamy – jego spadkodawcy, tj. (...) 2012 r. Tym samym, w
    odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, który nabyła Pani po bracie w ramach
    spadku, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od
    końca 2012 r.
    Wobec powyższego, 5 letni okres, o którym mowa w powyżej cytowanych przepisach w
    odniesieniu do udziałów, które Pani odziedziczyła najpierw po Pani zmarłej mamie, a
    następnie po Pani zmarłym bracie – niewątpliwie minął.
    Podsumowując, sprzedaż przez Panią (...) 2023 r. udziałów w nieruchomości, tj. w
    nieruchomości zabudowanej, nabytych w drodze spadku po Pani mamie i Pani bracie nie
    stanowiła dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego
    terminu, o którym mowa w ww. przepisach ustawy. Oznacza to, że nie jest Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Nie ma Pani również
    obowiązku wykazania w zeznaniu rocznym PIT-39, przychodu z tej sprzedaży.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem sprawy podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.