Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1486/14-5/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-23
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 249, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 23 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 marca 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 20 lutego 2015 r. (skutecznie doręczone 25 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 3 marca 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 20 lutego 2015 r. (skutecznie doręczone 25 lutego 2015 r.)

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka świadczy usługi w zakresie obsługi flot samochodowych, sprzedaży, wynajmu samochodów. Wnioskodawca prowadzi m.in. wynajem i sprzedaż samochodów kupionych w tym celu. Przedmiotowe samochody są wynajmowane przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Wnioskodawca dokonuje zakupu paliwa do wynajmowanych samochodów w celu sprowadzenia auta na plac po okresie wynajmu, a także do samochodów kupionych w celu sprzedaży do jazd próbnych z klientami.

W piśmie uzupełniającym z dnia 3 marca 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy o informacje:

*   Przedmiotem wniosku są samochody osobowe.
*   W kwestii określenia właściciela samochodów, Wnioskodawca uściślił, że w przypadku samochodów przeznaczonych na sprzedaż lub wynajem jest właścicielem. Wnioskodawca podkreślił, że samochody te są przeznaczone na sprzedaż lub wynajem. Do dyspozycji pracowników jest przeznaczony jeden samochód, który jest własnością firmy i jest wykorzystywany tylko w godzinach pracy i na cele firmowe.
*   Przedmiotowe samochody są wynajmowane przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Spółka ponosi koszty z tytułu zakupu paliwa, aby odebrać samochód od Klienta lub pojechać na badanie techniczne. Spółka ponosi koszty badań technicznych, przeglądów, napraw i konserwacji. Przy sprzedaży samochodów Spółka pokrywa koszty paliwa (dojazd do firmy po zakupie, krótka jazda z Klientem w regulaminie określona do 3 km), koszty badań technicznych, drobnych napraw, mycia itp.
*   W zakresie sposobu użytkowania pojazdów i wykluczenia ich użycia dla celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, Wnioskodawca wyjaśnił, że samochody kupione są przez Wnioskodawcę do odsprzedaży lub wynajmu. W firmie funkcjonuje zarządzenie dot. użytkowania floty samochodowej. Żaden z Pracowników nie ma przydzielonego samochodu do jazd lokalnych, ponieważ nie ma takiej potrzeby. Każdy Pracownik dojeżdża na własny koszt. Jedyna potrzeba jaka może się zdarzyć, aby użytkować samochód firmowy, to doprowadzenie samochodu na badanie techniczne, do warsztatu, lub załatwienie spraw w Urzędach. Do spraw firmowych przeznaczony jest samochód Alfa Romeo, który według zarządzenia funkcjonującego w firmie, może być użytkowany na potrzeby związane z załatwieniem spraw firmowych. Ponieważ Spółka nie prowadzi ewidencji traktuje go jak do działalności mieszanej. Od tego samochodu nie jest i nie będzie odliczany VAT, a od wszystkich kosztów napraw, stosowane są przepisy jak do użytkowania samochodu w działalności mieszanej.

Samochód jest dostępny dla wszystkich pracowników w godzinach pracy, wyłącznie do celów służbowych. W zarządzeniu firmowym jest wskazane, że wszystkie samochody mają miejsce parkowania tam gdzie Wnioskodawca ma siedzibę, a każdorazowe użycie samochodu dla celów prywatnych musi być zgłoszone osobie odpowiedzialnej za Flotę Samochodową wraz z podpisaniem umowy najmu samochodu. Pracownik, traktowany będzie wtedy jako najemca i obciążany za wynajem samochodu.

W zarządzeniu firmowym opisane są trzy rodzaje samochodów pozostających na placu. Każdy Pracownik przyjął do wiadomości i podpisał informację, że poddaje się odpowiedzialności finansowej, jaką Pracodawca poniesie, w przypadku użycia samochodów do celów niezwiązanych z działalnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy od paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży Spółka może odliczać VAT w pełnej wysokości bez VAT-26 i kilometrówki?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje pełne prawo odliczania VAT od paliwa zakupionego do samochodów przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży bez VAT-26 i kilometrówki.

Uzasadnienie

Paliwo zakupione do samochodów przeznaczonych do wynajmu czy odsprzedaży

Art. 86a ust 3 pkt 1 lit. a i ust. 5 pkt 1 lit. a i c określają, że aby skorzystać z pełnego prawa do odliczenia VAT od paliwa przy czynnościach wynajmu i odsprzedaży nie musi być prowadzona ewidencja. Spółka uważa, że nie obowiązuje też zgłoszenie na VAT-26 aby skorzystać z pełnego odliczenia VAT. Samochód kupiony w celu wynajęcia jest tankowany na potrzeby dojechania od sprzedawcy do firmy oraz w chwili wynajęcia do klienta oraz zwrotu auta od klienta do firmy. Koszt zatankowania samochodu po okresie najmu ponosi spółka gdyż w zdecydowanej większości przypadków auto nie jest zatankowane. Najemca, podczas okresu najmu samochodu, samodzielnie, wedle potrzeb, dotankowuje paliwo.

Wedle powołanych przepisów oraz interpretacji indywidualnych w podobnym zakresie, od faktur dokumentujących nabycie ww paliwa do samochodów osobowych, przeznaczonych na wynajem przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, przysługuje spółce prawo do całkowitego odliczenia podatku od towarów i usług.

W przypadku samochodów przeznaczonych do odsprzedaży paliwo jest nabywane w celu dojazdu do warsztatu, odbycia jazdy próbnej z klientem lub dojazdu do stacji diagnostycznej w celu sprawdzenia auta przed zakupem. Z informacji ministerstwa finansów opublikowanej na stronie internetowej ministerstwa, wynika, że obowiązek złożenia VAT-26 i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie dotyczy komisów samochodowych. W takim przypadku zastosowanie ma art. 86a ust 5 ustawy o VAT, zgodnie z którym warunek prowadzenia ewidencji został wyłączony w stosunku do pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odsprzedaży przez podatników, których przedmiotem działalności jest odsprzedaż tych pojazdów. Nie ma przy tym znaczenia, że ewentualny nabywca odbędzie jazdę próbną samochodem, który chce kupić. Wedle informacji ministerstwa finansów oraz powołanych przepisów spółka uważa, że ma prawo do odliczenia pełnego vatu od nabywanego paliwa do samochodów przeznaczonych do odsprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Przez pojazdy samochodowe – stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy – rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do zapisu art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Powołane przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do „użytku mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Wyłączenia z ograniczenia w odliczeniu podatku zawiera art. 86a ust. 3 ustawy. Według tego przepisu, skorzystanie z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi umożliwia spełnienie m.in. warunku wykorzystywania samochodów przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (pkt 1 lit. a) oraz przeznaczenia towarów montowanych w pojazdach samochodowych i związanych z nimi usług montażu, napraw i konserwacji, wskazującego obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (pkt 2).

Przepis art. 86a ust. 4 ustawy stanowi doprecyzowanie ust. 3 pkt 1 lit. a ww. artykułu i określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby pojazdy były uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Pierwszy z tych warunków (pkt 1) należy odnieść do pojazdów, których konstrukcja umożliwia ich wykorzystywanie zarówno do użytku prywatnego, jak i w działalności gospodarczej (np. samochody osobowe). W związku z tym, że nie można obiektywnie stwierdzić (poza pewnymi zupełnie wyjątkowymi sytuacjami), że taki samochód wykorzystywany jest przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej, ustawodawca określił dodatkowe wymogi, których spełnienie umożliwi podatnikowi udowodnienie, że samochód nie jest wykorzystywany na cele prywatne. Takim wymogiem jest m.in. prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu (ust. 4 pkt 1). Ustawodawca przewidział przy tym przypadki, w których nie ma konieczności prowadzenia ww. ewidencji w art. 86a ust. 5 ustawy.

Na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze– jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Należy zauważyć, że użyte w zacytowanym przepisie sformułowanie „stanowi przedmiot działalności podatnika” w zestawieniu z pozostałą częścią zdania w brzmieniu „odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów”, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą bądź oddaniem w odpłatne używanie konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu samochodami lub wynajmu tych samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie jest wystarczającą przesłanką, pozwalającą na odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odprzedaży albo do najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Użycie wyrazu „wyłącznie” wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. użytek służbowy podatnika, itp.). Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji. Ewidencja dla tego rodzaju pojazdów (jeśli jest to pojazd obiektywnie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej) musi być prowadzona i powinna zawierać wymagane elementy. W sytuacji zatem, gdy podatnik przeznacza samochód także do innych celów, wykluczając przy tym, poprzez wprowadzenie w przedsiębiorstwie zasad jego używania możliwość wykorzystywania tego pojazdu w celach prywatnych, ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku, jednakże pod warunkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W tej sytuacji nie można bowiem uznać, że pojazd jest przeznaczony wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

W myśl art. 86a ust. 13 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  nnych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Jednakże – na mocy art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Spółka, świadczy usługi m.in. w zakresie sprzedaży oraz wynajmu samochodów osobowych. Przedmiotowe samochody są wynajmowane przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. W przypadku samochodów wynajmowanych Spółka ponosi koszty z tytułu zakupu paliwa, w celu odbioru samochodu od klienta lub dojazdu na badanie techniczne. W przypadku samochodów do odsprzedaży Spółka pokrywa koszty paliwa w celu dojazdu do firmy po zakupie, krótkiej jazdy próbnej z klientem, koszty badań technicznych, drobnych napraw, mycia itp.). Jak wskazał Wnioskodawca, samochody te są kupione do odsprzedaży lub wynajmu, żaden z pracowników nie ma przydzielonego samochodu do jazd lokalnych. Do spraw firmowych przeznaczony jest odrębny samochód, który Spółka traktuje jak wykorzystywany do działalności mieszanej.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży bez zgłaszania ich do urzędu na druku VAT-26 i prowadzenia ewidencji.

W analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) w zw. art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia musi zostać spełniony warunek dotyczący, sposobu wykorzystania samochodów wyłącznie do celów działalności gospodarczej poprzez ustalenie zasad ich używania. Drugim warunkiem jest obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Zgodnie z tym przepisem warunku przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży i oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze. Ponadto przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności podatnika jest sprzedaż i wynajem samochodów. Ponadto samochody osobowe opisane we wniosku są przeznaczone do oddania w używanie na podstawie umów najmu oraz do sprzedaży. Wszystkie samochody mają miejsce parkowania na terenie siedziby Spółki. W Spółce funkcjonuje zarządzenie dotyczące użytkowania floty samochodowej, na podstawie którego przedmiotowe samochody nie są wykorzystywane do celów prywatnych i służbowych. W celu wykonywania spraw służbowych przeznaczony jest odrębny samochód, traktowany przez Wnioskodawcę jako wykorzystywany do działalności mieszanej, tj. do użytku służbowego i celów prywatnych.

W przypadku samochodów przeznaczonych do wynajmu, jak wskazał Wnioskodawca są one tankowane na potrzeby dojazdu od sprzedawcy do Spółki, oraz w chwili wynajęcia do klienta oraz zwrotu auta, gdyż w większości klienci oddają samochody niezatankowane. Podczas okresu najmu samochodu, paliwo tankuje najemca. W odniesieniu samochodów przeznaczonych do odsprzedaży, paliwo jest nabywane w celu dojazdu do warsztatu, odbycia jazdy próbnej z klientem lub dojazdu do stacji diagnostycznej w celu sprawdzenia samochodu przed zakupem.

Zgodzić należy się z argumentacją Wnioskodawcy, że w przypadku samochodów zakupionych wyłącznie do odsprzedaży lub wynajmu przez komisy samochodowe spełnione są warunki, o których mowa w art . 86a ust. 5 ustawy. Zatem w przypadku takich samochodów nie ma obowiązku składania informacji VAT-26 oraz prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów. Bez znaczenia w tym przypadku jest użycie tych samochodów w celu odbycia jazdy próbnej przed zakupem przez zainteresowanego nabywcę.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca podjął ww. działania wykluczające możliwość użycia opisanych pojazdów do celów prywatnych i służbowych – w przypadku nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, przeznaczonych do napędu pojazdów, wykorzystywanych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie ma obowiązku prowadzenia w odniesieniu do tych pojazdów ewidencji ich przebiegu, a tym samym nie ma obowiązku złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tych pojazdach.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu lub odsprzedaży (pytanie nr 2 na złożonym wniosku). W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa przeznaczonego do świadczenia usługi parkingowej (pytanie nr 1 na złożonym wniosku) zostanie wydanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.