Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.641.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Brak obowiązku wliczania odszkodowania do limitu zwolnienia
z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu
odszkodowania
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku wliczania odszkodowania do limitu
    zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest rezydentem podatkowym w Polsce i prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni przychody z prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej opodatkowuje w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest zakup oraz sprzedaż przez Internet kart
    SIM, zakupionych od operatorów sieci komórkowych działających w Polsce. Sprzedawane
    karty SIM umożliwiają korzystanie z telefonów komórkowych, modemów, laptopów,
    tabletów, itp.
    Sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawczynię jest zaklasyfikowana przez GUS pod
    symbolem PKWiU 61.90.10.0 - Pozostałe usługi telekomunikacyjne.
    Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni rozlicza według
    ryczałtu 8,5%.
    Dodatkowo należy wskazać, iż Wnioskodawczyni wynajmuje również nieruchomość
    osobom fizycznym na cele mieszkaniowe i opodatkowuje przychody z tego tytułu
    ryczałtem w ramach tzw. najmu prywatnego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    W roku 2024 w wyniku przeprowadzonych przez urząd skarbowy czynności
    sprawdzających okazało się, iż biuro rachunkowe (z którym Wnioskodawczyni miała
    podpisaną umowę na obsługę księgową) nie uwzględniło przychodów z najmu
    nieruchomości do limitu zwolnienia z podatku do kwoty 200 tys. zł w rozumieniu art. 113
    ustawy o VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawczyni została zobligowana do rejestracji z datą wstecz jako
    podatnik VAT czynny (data rejestracji jako podatnik VAT czynny to 8 grudzień 2021 r.) oraz
    do sporządzenia i złożenia zaległych deklaracji JPK VAT oraz zapłacenia zaległości
    podatkowych z tytułu podatku VAT wraz z należnymi odsetkami.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni zwróciła się do biura rachunkowego z
    roszczeniem o wypłatę odszkodowania. Wypłata odszkodowania najprawdopodobniej
    nastąpi od ubezpieczyciela, z którym biuro rachunkowe miało zawartą polisę OC. Niemniej
    jednak istnieje również możliwość, iż w przypadku odmowy wypłaty odszkodowania z
    polisy OC przez ubezpieczyciela biura rachunkowego, wypłata odszkodowania nastąpi ze
    środków własnych biura rachunkowego.
    Wnioskodawczyni nie wyklucza również, iż może się zdarzyć sytuacja, w której zarówno
    ubezpieczyciel biura rachunkowego oraz biuro rachunkowe odmówi wypłaty
    odszkodowania i w konsekwencji Wnioskodawczyni złoży pozew do sądu o
    odszkodowanie i na tej podstawie zostanie wypłacone Wnioskodawczyni odszkodowanie
    przez biuro rachunkowe. Dochodzone przez Wnioskodawczynię odszkodowanie ma
    zostać wypłacone za zapłatę przez Wnioskodawczynię zaległości podatkowej oraz odsetek
    za zwłokę.
    W tym miejscu na potrzeby niniejszego wniosku Wnioskodawczyni wskazuje, iż od dnia 8
    grudnia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny,
    natomiast od dnia 1 stycznia 2025 r. korzysta ponownie ze zwolnienia z podatku VAT w
    oparciu o przepis art. 113 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy odszkodowanie, które otrzyma Wnioskodawczyni, zgodnie z opisanym zdarzeniem
    przyszłym, będzie wliczało się do limitu zwolnienia z podatku VAT do kwoty 200 tys. zł na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, odszkodowanie, które otrzyma Wnioskodawczyni, zgodnie z
    opisanym zdarzeniem przyszłym, nie będzie wliczało się do limitu zwolnienia z podatku
    VAT do kwoty 200 tys. zł na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    W przypadku odszkodowania nie występuje wzajemność świadczeń, a kwota
    rekompensaty nie stanowi wynagrodzenia z tytułu jakichkolwiek czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług tak więc podatek VAT od odszkodowania
    nie wystąpi. Zapłata odszkodowania jest konsekwencją spowodowania zdarzenia
    skutkującego powstaniem szkody, straty, niewykonania lub niewłaściwego wykonania
    zobowiązania przez jedną ze stron transakcji. Podmiot zobowiązany do zapłaty nie
    otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy
    podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Według art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:

      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      # energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      # wyrobów tytoniowych,
      # samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      # preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      # komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      # urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      # maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      # pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      # motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,

      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)
    Pani wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą ustalenia czy odszkodowanie, które otrzyma
    Pani od biura rachunkowego, będzie wliczało się do limitu zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Wskazania wymaga, iż odszkodowanie jest pojęciem niezdefiniowanym w ustawie o
    podatku od towarów i usług.
    Natomiast w świetle uregulowań zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, dalej jako: „k.c.”) jest ono zapłatą za wyrządzone
    szkody, poniesione przez kogoś straty.
    Na mocy art. 361 § 1 i § 2 k.c.:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Stosownie do art. 362 k.c.:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Z kolei, w myśl art. 471 k.c.:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Jak wskazano wyżej, przepis art. 113 ust. 1 ustawy wskazuje limit uprawniający
    podatników do zwolnienia z podatku od towarów i usług VAT. Limit ten jest odniesiony do
    wartości sprzedaży zrealizowanej przez podatnika w danym roku podatkowym. Natomiast
    przepis art. 113 ust. 2 wymienia wyjątki, do których nie stosuje się przepisów art. 113 ust.
    1 ustawy.
    Należy w tym miejscu wskazać, że odszkodowanie nie wpisuje się w pojęcie sprzedaży, o
    którym mowa w art. 2 pkt 22 cyt. ustawy.
    Zatem, jeśli otrzyma Pani odszkodowanie od biura rachunkowego ww. kwota, wpłacona
    tytułem odszkodowania, w sytuacji gdy faktycznie stanowić będzie ona odszkodowanie,
    nie będzie wliczana do limitu uprawniającego Panią do zwolnienia z podatku od towarów i
    usług VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W opisie sprawy wskazała Pani „(...) Wnioskodawczyni
    zwróciła się do biura rachunkowego z roszczeniem o wypłatę odszkodowania. (...)” W
    związku z powyższym jako element opisu sprawy przyjąłem, iż kwota, którą Pani otrzyma
    od biura rachunkowego będzie stanowiła odszkodowanie. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.