Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-882/10-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-25
Teza: Czy wydatki poniesione na zakup usług zmierzających do uzyskania koncesji stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: badanie; ekspertyza; koncesja; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; piasek; pozwolenia; rozliczanie (rozliczenia); wydatek; złoża
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 02.11.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup usług zmierzających do uzyskania koncesji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 5 stycznia 2011 r. (data wpływu: 10.01.2011 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup usług zmierzających do uzyskania koncesji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka (Wnioskodawca) prowadzi działalność polegającą na wydobywaniu piasku. W związku z rozwojem Spółki, zamierza Ona uzyskać koncesję na wydobycie piasków z uwagi na fakt, iż obecna koncesja wygaśnie w przyszłości. W związku z tym, Spółka zmuszona jest do poniesienia niezbędnych kosztów, które doprowadzić mają do uzyskania koncesji. Nie ma jednak jakiejkolwiek gwarancji, że koncesję tą Spółka otrzyma. Do kosztów tych wliczają się: usługi doradcze (prawnicy, geolodzy, technicy), wydatki na opracowania pomocnicze konieczne do opracowania dokumentów niezbędnych przy składaniu wniosku o udzielenie koncesji (np. opracowania geodezyjne - dot. analizy działek ewidencyjnych, opracowania map na których rysowane są różne warianty działań, sprawy właścicielskie gruntów itp.), opracowania geologiczne (koncepcje, warianty udostępniania / zagospodarowania złóż), opracowania środowiskowe (pomiary hałasu, obserwacja przyrody, badania itp.), zlecenia i koszty związane z uchwaleniem planów miejscowych gmin, wykonanie konkretnych opracowań, niezbędnych jako dokumenty koncesyjne (raport oddziaływania na środowisko, PZZ-ty, dokumentacja geologiczna), a także inne wydatki nie wskazane we wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 03 stycznia 2011 r. dotyczące uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka wyjaśniła, iż pod pojęciem „inne wydatki nie wskazane we wniosku” należy rozumieć wszystkie przyszłe wydatki związane z uzyskaniem pozwolenia na koncesję nie wymienione w opisie zdarzenia przyszłego we wniosku o interpretację podobne do wymienionych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione na zakup usług zmierzających do uzyskania koncesji stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w celu uzyskania koncesji stanowić będą bez wątpienia koszty uzyskania przychodów. Koszty te, zdaniem Spółki, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów, pomniejszający przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie poniesienia.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przyniosło przychody także w przyszłości.

Zdaniem Spółki, aby wydatek stanowił dla podatnika koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów, lub
2.  wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, oraz
3.  poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w zamkniętym katalogu wydatków nie stanowiących kosztu uzyskania przychodu określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wszystkie powyższe warunki będą spełnione.

Koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy można podzielić na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Jest to wówczas koszt ogólny działalności gospodarczej. Aby określić czy dany koszt jest bezpośrednio związany z przychodem, należy rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym. Przy ocenie tej, decydującym jest moment dokonania tegoż wydatku, a nie moment osiągnięcia przychodu. Gdy związek między poniesionym kosztem, a uzyskanym przychodem jest wyraźny, koszt taki jest kosztem bezpośrednio związanym z tym właśnie przychodem.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wskazane w stanie faktycznym oraz inne podobne zmierzające do uzyskania koncesji, stanowić będą pośredni koszt uzyskania przychodu, gdyż nie sposób przyporządkować ich konkretnemu, uzyskanemu w przyszłości przychodowi.

Wobec powyższego, zastosowanie będą miały przepisy art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Lektura tego przepisu wskazuje na wątpliwości interpretacyjne dotyczące zawartego w nim pojęcia „okresu, którego dotyczą” dane koszty, niebędące kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami. Można tu przyjąć dwie interpretacje:

1.  uznać, że „okres, którego dotyczą” dane koszty, to okres uzyskiwania przychodów, z którymi związane są koszty. Interpretacja ta ma dwie wady. Po pierwsze, skoro rozpatrujemy tu koszty, które nie są bezpośrednio związane z przychodami, to jest praktycznie niemożliwe ustalenie okresu uzyskiwania przychodów, które są związane z tymi kosztami. Po drugie, nawet gdyby teoretycznie było możliwe ustalenie, z jakimi przychodami dane koszty są pośrednio związane, to w dacie ich poniesienia nie jest wiadome, jak długo (przez ile lat podatkowych) te przychody będą uzyskiwane, zatem nie wiadomo, jak długo ma trwać „okres, którego dotyczą” dane koszty,
2.  uznać, że „okres, którego dotyczą” dane koszty, to okres, w jakim będzie wykonywana usługa, za którą ponoszony jest ten dany koszt skutkujący uzyskiwaniem przychodu. Na przykład okres najmu powierzchni magazynowej, okres emitowania reklamy, okres prenumeraty czasopism, czy też programów komputerowych (np. baz danych).

Zdaniem Spółki, wyłącznie ta druga interpretacja jest prawidłowa, w przeciwnym bowiem wypadku zastosowanie omawianej regulacji art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych byłoby praktycznie niemożliwe, gdyż nie byłoby możliwe ustalenie „okresu, którego dotyczą” koszty pośrednie.

Zatem, w opinii Wnioskodawcy, wskazane koszty pośrednie nie podlegają przyporządkowaniu do konkretnych lat i w konsekwencji, nie dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ Spółka nie jest w stanie określić, czy poniesione koszty na uzyskanie koncesji w ogóle wygenerują przychód z uwagi na to, iż samo poniesienie kosztów nie gwarantuje uzyskania koncesji na wydobycie piasku.

Ponadto kolejnym argumentem przemawiającym za tym, iż koszty pośrednie poniesione przez Wnioskodawcę nie mogą być ściśle przyporządkowane do konkretnych lat jest fakt, iż wielkość eksploatacji piasku uzależniona jest od rynkowego zapotrzebowania na wyroby Spółki, a nie od ramowych ilości wydobywczych przewidzianych w otrzymanej w przyszłości koncesji.

Należy również podkreślić, iż zwrot „dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy” obejmuje wydatki dotyczące usług (świadczeń) wykonywanych w kilku okresach. Nie dotyczy zaś wydatków związanych ze świadczeniami wykonywanymi jednorazowo, lecz wykorzystywanymi lub odnoszącymi skutek przez dłuższy czas. Wskazać należy, iż wydatki na uzyskanie koncesji mają charakter wydatków samoistnych, nieprzypisanych do koncesji, gdyż same w sobie jedynie umożliwiają podjęcie działań zmierzających do uzyskania koncesji, czyli warunkują możliwość ubiegania się o nią, jednakże nie gwarantują jej otrzymania.

Ponadto, gdyby uznać, że wydatki na uzyskanie koncesji związane są z okresem, na który została ona wydana, to w przypadku jej odbioru powodowałoby to konieczność zwrotu proporcjonalnej części wydatków poniesionych na jej uzyskanie.

Reasumując, przedmiotowe koszty (wydatki wskazane w stanie faktycznym), jakie będą ponoszone przez Spółkę, stosownie do art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić będą koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, czyli powinny być ujęte w kosztach podatkowych jednorazowo bez rozliczania ich w czasie.

Spółka wskazuje także, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28.02.2008 r. sygn. IBPB3/423-375/07/MO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu natomiast do powołanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach stwierdzić należy, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.