Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.586.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału działki nr 1
oraz udziałów w działce nr 9 nie będzie czynnością
podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o
której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
podział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 września 2025 r. (wpływ 11
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie umowy darowizny z dnia (...) 2019 r. sporządzonej przed notariuszem (...),
    Wnioskodawczyni (...) otrzymała od swojej matki (...) nieruchomość gruntową o
    powierzchni (...) ha położoną w (...), składającą się z jednej działki gruntu nr 1, dla której
    Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr A. Działka nr 1 jest nieruchomością rolną i
    w ewidencji gruntów i budynków ma oznaczenie RIVa - grunty rolne ((...) ha) oraz PslV -
    pastwiska trwałe ((...) ha).
    Nieruchomość ta była w rodzinie Wnioskodawczyni od ponad 40 lat (akt własności ziemi z
    dnia 19.09.1979). Na przedmiotowej nieruchomości w chwili dokonania darowizny były
    dostępne media (woda, gaz, prąd). Od chwili nabycia własności Wnioskodawczyni nie
    dokonywała na nieruchomości żadnych nakładów, wykonując jedynie prawa i obowiązki
    wynikające z prawa własności (zapłata podatku, koszenie pola itd.).
    Wnioskodawczyni od 20 lat zamieszkuje w (...), natomiast nieruchomość jest usytuowana
    w (...). Te dwie lokalizacje są oddalone o ok. (...) km. Z uwagi na lokalizację nieruchomości
    Wnioskodawczyni podejmowała próby sprzedaży nieruchomości. Jej ośrodek życiowy
    mieści się bowiem (...).
    W celu sprzedaży całości nieruchomości (jedna działka gruntu o powierzchni (...) ha)
    Wnioskodawczyni postawiła prowizoryczne ogłoszenie o sprzedaży na działce (wykonane
    systemem domowym) oraz prowadziła rozmowy z mieszkańcami, którzy wykazywali
    zainteresowanie i z dzwoniącymi z ogłoszenia. Wszyscy rozmówcy byli zainteresowani
    zakupem mniejszych powierzchni. W tym stanie rzeczy Wnioskodawczyni prowadziła
    rozmowy z biurami nieruchomości w (...) w celu zbadania możliwości zbycia takiej
    nieruchomości w całości. Informacja zwrotna wskazywała konieczność podziału na
    mniejsze działki.

    Zgłaszający się potencjalni kupujący byli zainteresowani mniejszą powierzchnią działki.
    Sprzedaż całości nieruchomości nie doszła do skutku.
    Po nieudanych próbach sprzedaży całości nieruchomości Wnioskodawczyni postanowiła
    wystąpić o podział nieruchomości na mniejsze działki celem ich odsprzedaży. Procedura
    zatwierdzenia podziału jest w toku. Wójt Gminy (...) postanowieniem z dnia (...) 2025
    pozytywnie zaopiniował proponowany podział.
    Proponowany podział zakłada podział działki 1 na następujące:
    1) 2 o powierzchni (...) ha
    2) 3 o powierzchni (...) ha
    3) 4 o powierzchni (...) ha
    4) 5 o powierzchni (...) ha
    5) 6 o powierzchni (...) ha
    6) 7 o powierzchni (...) ha
    7) 8 o powierzchni (...) ha, która stanowić ma drogę dojazdową.
    Wnioskodawczyni w przyszłości zamierza sprzedać wszystkie ww. działki przy
    ustanowieniu odpowiednich służebności (przechód, przejazd, media itd.), zgodnie ze
    wskazaniami geodety zawartymi w mapie z projektem planu podziału nieruchomości.
    Działka drogowa nr 8 będzie sprzedana w udziałach na rzecz nabywców pozostałych
    działek pozbawionych dostępu do drogi. Wnioskująca zakłada, że poszczególne działki
    zostaną sprzedane wielu różnym nabywcom - podjęte wcześniej próby sprzedaży
    nieruchomości w całości były bezskuteczne. W celu sprzedaży działek Wnioskodawczyni
    korzystać będzie z pomocy krakowskiego biura pośrednictwa handlu nieruchomościami.
    Wnioskodawczyni podpisała umowę z biurem i przygotowana przez biuro oferta jest
    prezentowana na stronach internetowych. Biuro nieruchomości postawiło także baner na
    samej działce. Zgodnie z umową z biurem wszelkie koszty marketingowe pokrywa biuro, a
    jedyne wynagrodzenie to prowizja od sprzedaży. Wnioskodawczyni nie angażuje w
    marketing żadnych środków własnych - zapłata na rzecz biura nieruchomości nastąpi
    jedynie w przypadku sprzedaży i z uzyskanej ceny.
    Wnioskodawczyni udzieliła też biuru nieruchomości pełnomocnictwa do pozyskania z
    lokalnych urzędów dokumentów niezbędnych do sprzedaży (m.in. wyciąg z rejestru
    gruntów, zaświadczenie o rewitalizacji, zaświadczenie o miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego, zaświadczenie o lasach), jako że jest to biuro lokalne a
    Wnioskodawczyni zamieszkuje w innym województwie. Czynności te wchodzą w zakres
    usługi pośrednictwa i są objęte wyłącznie wynagrodzeniem prowizyjnym po dokonanej
    sprzedaży. Dla Wnioskodawczyni umowa z biurem stanowi rozwiązanie optymalne, i
    wynika głównie z odległości między miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni a miejscem
    położenia nieruchomości.
    Wnioskodawczyni zamierza przenieść własność każdej z ww. działek w drodze umowy
    sprzedaży. Przewiduje ewentualne zawarcie umów przedwstępnych w sytuacji, gdyby np.
    nabywcy starali się o kredyt. W umowach przedwstępnych Wnioskodawczyni nie zamierza
    zobowiązywać się do obowiązków innych niż te potrzebne do przeniesienia własności (tj.
    pozyskanie dokumentów do aktu notarialnego, ustanowienie odpowiednich służebności).
    W chwili obecnej żadnych umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości
    Wnioskodawczyni nie zawierała. Wnioskodawczyni udzieliła jedynie pełnomocnictw
    niezbędnych w pracach geodezyjnych oraz biuru nieruchomości. Jedynym jej
    reprezentantem jest geodeta sporządzający projekt podziału nieruchomości oraz lokalne
    biuro nieruchomości.
    Nieruchomość jest wykorzystywana obecnie wyłącznie na użytek własny. Wnioskująca nie
    prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej, w tym także nie prowadzi żadnej

    działalności związanej z przedmiotowymi działkami. Wnioskodawczyni nie czyniła i nie
    zamierza czynić na nieruchomości żadnych nakładów, zwiększających atrakcyjność działek
    po podziale. Nie zamierza doprowadzać mediów do poszczególnych nowo
    wyodrębnionych działek.
    Nadto Wnioskodawczyni wraz z mężem (...) jest właścicielką nieruchomości stanowiącej
    działkę gruntu nr 9 o powierzchni (...) ha, oznaczonej w księdze wieczystej jako R grunty
    rolne, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...). Nieruchomość ta
    stanowi składnik majątku w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej i została nabyta z
    myślą o przekazaniu jej córce.
    Z uwagi na plany życiowe córki, małżonkowie zamierzają zbyć te nieruchomość w celu
    wsparcia finansowego córki w jej celach mieszkaniowych. Umowa sprzedaży tego
    składnika majątku wspólnego małżonków może być zawarta w okresie sprzedaży majątku
    osobistego Wnioskodawczyni (czyli działek w (...)).
    W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedziała Pani na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie oznaczone nr 1a: „Czy wszystkie działki będące przedmiotem wniosku tj. działki
    nr 9 i nr 1 (po podziale działki nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) stanowią i na moment sprzedaży będą
    stanowiły grunty niezabudowane (tj. nie są/nie będą zabudowane żadnymi budynkami,
    budowlami lub ich częściami w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.)?”
    Odpowiedziała Pani: „Wszystkie ww. działki tj. działka 9 oraz działki 1 (po podziale działki:
    2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) stanowią na ten moment i będą stanowiły na moment sprzedaży grunty
    niezabudowane.”
    Na pytanie oznaczone nr 1b: „W jaki sposób wykorzystywała/wykorzystuje/będzie Pani
    wykorzystywała działki nr 9 i nr 1 (po podziale działki nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) będące
    przedmiotem wniosku przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu nabycia
    nieruchomości aż do momentu sprzedaży? Proszę podać powyższe informacje osobno dla
    każdej z działek mających być przedmiotem sprzedaży”
    Odpowiedziała Pani: „Żadna z ww. działek tj. działka 9 oraz działki 1 (po podziale działki: 2,
    3, 4, 5, 6, 7, 8) przez cały okres ich posiadania tj. od momentu nabycia aż do momentu
    sprzedaży nie były, nie są i nie będą wykorzystywane w żaden sposób. Nie korzystałam i
    nie korzystam z tych działek w żaden sposób, i do chwili sprzedaży nie będę z nich
    korzystać.”
    Na pytanie oznaczone nr 1c: „Czy występowała/do momentu sprzedaży wystąpi Pani z
    wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla ww. działek mających być
    przedmiotem sprzedaży? Jeśli tak, to w jakim celu?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie występowałam z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy dla działki 9 oraz dziatki 1 (po podziale dziatki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) mających być
    przedmiotem sprzedaży. Do momentu sprzedaży nie wystąpię z takim wnioskiem wobec
    ww. działek.”
    Na pytanie oznaczone nr 1d: „Czy występowała/do momentu sprzedaży wystąpi Pani o
    zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla
    działek mających być przedmiotem sprzedaży?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie występowałam z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu ani
    o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla w działek działki 9 oraz działki 1 (po
    podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) mających być przedmiotem sprzedaży. Do momentu
    sprzedaży nie wystąpię z takim wnioskiem wobec ww. działek.”
    Na pytanie oznaczone nr 1e: „Czy była/jest Pani rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust.
    19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    775 ze zm.)?

    Zgodnie z art. 2 ust. 19 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to
      rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze,
      korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
      wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do
      prowadzenia ksiąg rachunkowych.”
    Odpowiedziała Pani: „Nie byłam i nie jestem rolnikiem ryczałtowym.”
    Na pytanie oznaczone nr 1f: „Czy wykorzystywała/wykorzystuje Pani ww. działki do
    działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak - czy
    sprzedawała Pani płody rolne, które pochodziły z Pani własnej działalności rolniczej (Jeśli
    tak, proszę wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je Pani sprzedawała, czy sprzedaż była
    opodatkowana podatkiem VAT)?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie wykorzystywałam i nie wykorzystuję działek 9 oraz 1 (po
    podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) do działalności rolniczej.”
    Na pytanie oznaczone nr 1g: „Czy oddawała Pani działki nr 9 i nr 1 (po podziale działki nr 2,
    3, 4, 5, 6, 7, 8) będące przedmiotem wniosku, w najem, dzierżawę lub do używania na
    podstawie innych umów? Jeśli tak, proszę o wskazanie:
    - Czy jest/była Pani stroną umowy?
    - Kto uzyskuje/uzyskiwał korzyści z czynszu z tytułu dzierżawy/wynajmu nieruchomości -
      czy wyłącznie Pani?
    - Czy rozlicza się/rozlicza się Pani z umowy? Jeśli nie, kto rozlicza/rozliczał umowę?
    - Czy wystąpił podatek należny z tytułu umowy wynajmu/dzierżawy? Jeśli tak, to kto
      rozliczał/rozlicza podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy nieruchomości? Gdy
      podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy nieruchomości nie był/nie jest rozliczany,
      proszę wskazać, z jakiego powodu ten podatek nie był/nie jest rozliczany?
    - Kto i w jaki sposób dokumentuje umowę? Czy czynsz z tytułu dzierżawy/wynajmu
      nieruchomości jest/był dokumentowany fakturami VAT? Jeśli tak, to kto wystawia
      /wystawiał faktury?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie oddawałam działek 9 oraz 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8)
    mających być przedmiotem sprzedaży w najem, dzierżawę lub do innego używania.”
    Na pytanie oznaczone nr 1h: „Kiedy i w jaki sposób (zakup, darowizna, inny?) została Pani
    wraz z małżonkiem właścicielką nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 9? Czy
    transakcja była opodatkowana podatkiem od towarów i usług i została udokumentowana
    fakturą z wykazanym podatkiem VAT?”
    Odpowiedziała Pani: „Nieruchomość stanowiąca działkę gruntu nr 9 nabyłam wraz z
    małżonkiem poprzez zakup w Kancelarii Notarialnej przed notariuszem (...). Akt Notarialny
    z dnia (...) 2020 r. Repetytorium numer: (...). Transakcja została opodatkowana podatkiem
    PCC.”
    Na pytanie oznaczone nr 1i: „Czy w związku z nabyciem działki nr 9 przysługiwało Pani
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie, takie prawo mi nie przysługiwało.”
    Na pytanie oznaczone nr 1j: „Czy działka nr 9 została również objęta umową
    pełnomocnictwa, zawartą z biurem nieruchomości? Jeśli nie, w jaki sposób poszukiwała
    /poszukuje Pani nabywcy działki nr 9, czy też kupujący sam zgłosił się do Pani z zamiarem
    nabycia ww. działki? Czy (a jeśli tak to gdzie) prezentowała Pani oferty sprzedaży? Czy
    prowadziła/prowadzi Pani jakieś działania marketingowe, które dotyczą sprzedaży ww.
    działki?”

    Odpowiedziała Pani: „Działka nr 9 nie była objęta umową pełnomocnictwa zawartą z
    biurem nieruchomości. Nie poszukiwałam dotychczas nabywcy działki, nie prezentowałam
    ofert sprzedaży. Moje zapytanie o VAT dotyczyło ewentualnej sytuacji przyszłej, nie
    obecnej.”
    Na pytanie oznaczone nr 1k: „Czy w stosunku do działki 9, będącej przedmiotem
    planowanej transakcji sprzedaży, od momentu nabycia nieruchomości podjęła Pani lub do
    dnia planowanej dostawy zamierza Pani podjąć działania mające na celu podniesienie jej
    wartości poprzez np. podział, wydzielenie lub budowę drogi, zapewnienie drogi
    dojazdowej, budowę ogrodzenia, budowę kanalizacji sanitarnej, sieci energetycznej lub
    jakiekolwiek inne działania - jeśli tak to kiedy, jakie i w jakim celu?”
    Odpowiedziała Pani: „W odniesieniu do działki nr 9 nie podjęłam osobiście żadnych
    działań mających na celu podniesienia jej wartości. Nie dokonywałam podziału, droga
    dojazdowa była zapewniona poprzez zakup udziału 1/9 części w prawie własności działki
    gruntu nr 10 (działka drogowa - akt notarialny z dnia (...) 2020), i nie planuję ogrodzenia
    działki a sprzedający nam działkę zobowiązał się w przywołanym akcie notarialnym do
    doprowadzenia mediów do granicy działki 9 tj. wody, gazu, energii elektrycznej i systemu
    oczyszczania ścieków z czego się wywiązał.”
    Na pytanie oznaczone nr 1l: „Na jakie cele zamierza Pani przeznaczyć środki ze sprzedaży
    wszystkich działek, będących przedmiotem wniosku?”
    Odpowiedziała Pani: „Środki ze sprzedaży wszystkich działek będących przedmiotem
    wniosku zamierzam przeznaczyć na cele własne (zabezpieczenie finansowe mojej rodziny)
    oraz cele mieszkaniowe moich dzieci.”
    Na pytanie oznaczone nr 1m: „Czy posiada Pani inne nieruchomości (działki) przeznaczone
    do sprzedaży? Jeśli tak, proszę podać ile nieruchomości (działek), jakiego rodzaju Pani
    posiada i wskazać odrębnie dla każdej z tych nieruchomości (działek):
    - Kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabyła Pani nieruchomość (działkę)?
    - W jaki sposób wykorzystywała i wykorzystuje Pani tę nieruchomość (działkę)?
    - Czy nieruchomość (działka) jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest
      zabudowana - czy zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie posiadam innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż.”
    Na pytanie oznaczone nr 1n: „Czy wcześniej sprzedawała Pani inne nieruchomości? Jeśli
    tak - proszę wskazać:
    - Jakie to były nieruchomości? Ile ich było?
    - Kiedy je Pani sprzedała?
    - Czy z tytułu sprzedaży nieruchomości była Pani zobowiązany zarejestrować się jako
      czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?”
    Odpowiedziała Pani: „W okresie wcześniejszym sprzedałam wraz z małżonkiem:
    - mieszkanie własnościowe w Tychach (było naszym miejscem zamieszkania przez wiele
      lat),
    - sprzedaż poprzez Akt Notarialny z dnia (...) 2007 sporządzony przed notariuszem (...),
      repetytorium A numer: (...)
    - nie byłam zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT. Czynność była
      opodatkowana podatkiem PCC.”
    Na pytanie oznaczone nr 1o: „Czy zamierza Pani nabywać inne nieruchomości w celu ich
    sprzedaży?”
    Odpowiedziała Pani: „Nie planuję nabywania nieruchomości w celu ich sprzedaży.”

    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 10 września 2025 r.)
    1. Czy planowana sprzedaż działki 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8), objętej KW nr A
      na rzecz kilku nabywców w ramach kilku umów sprzedaży, podlega opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług VAT tj. czy jako strona sprzedająca będę uznana za
      podatnika podatku VAT z tytułu ww. transakcji?
    2. Czy planowana sprzedaż działki 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8), objętej KW nr A
      na rzecz kilku nabywców w ramach kilku umów sprzedaży, oraz sprzedaż wspólnie z
      małżonkiem działki 9, objętej KW nr (...), podlega opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług VAT tj. czy jako strona sprzedająca będę uznana za podatnika podatku
      VAT z tytułu ww. transakcji?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 10 września 2025 r.)
    Odpowiedź na pytanie 1)
    Planowana sprzedaż działki 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8), objętej KW nr A na
    rzecz kilku nabywców w ramach kilku umów sprzedaży, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług VAT tj. jako strona sprzedająca nie będę uznana za
    podatnika podatku VAT z tytułu ww. transakcji.
    Odpowiedź na pytanie 2)
    Planowana sprzedaż działki 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8), objętej KW nr A na
    rzecz kilku nabywców w ramach kilku umów sprzedaży, oraz sprzedaż wspólnie z
    małżonkiem działki 9, objętej KW nr (...), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT tj. jako strona sprzedająca nie będę uznana za podatnika podatku
    VAT z tytułu ww. transakcji.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361), Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej
    „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Po myśli art. 7 ust. 1 tej ustawy Przez dostawę towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...). Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi tym czasem, iż ilekroć w dalszych przepisach jest
    mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii. Za sprzedaż uznaje się natomiast odpłatną dostawę towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów (tak. art. 2 pkt 22 ustawy).
    W oparciu o powyższe przepisy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dostawa towarów jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług tylko wówczas, gdy
    jest wykonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ustęp 2 przywołanego przepisu stanowi przy tym, iż Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Również przepisy prawa europejskiego odwołują się do pojęcia podatnika. I tak, na
    podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1,
    ze zm.), „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Co więcej, w art. 12 ust.
    1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że Państwa członkowskie mogą
    uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z
    działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu
    budowlanego.
    Nie każda jednak okazjonalna dostawa terenu budowlanego podlega opodatkowaniu VAT.
    Na kryteria podlegające ocenie wskazuje od lat sądownictwo administracyjne. W wyroku z
    dnia 27.04.2024 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie I SA/Ke 219/24
    stwierdził, że:
    Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie
    stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT.
    Nadto Sąd wskazał, że przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować
    działania przygotowawcze, np. wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na
    mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę oraz
    inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej
    na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie
    dają podstaw do zakwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, a więc
    podatnika podatku VAT.
    Również Naczelny Sąd Administracyjny podziela ww. stanowisko (por. wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2023 r. I FSK 427/23; Wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 24 marca 2023 r. l FSK 2068/22; Wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 17 marca 2023 r. I FSK 2290/18 i inne).
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2022 r. I FSK 863/19 wskazał, że
    przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie.
    Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane będzie działała w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym

    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r.,
    sygn. akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja
    2014 r., sygn. akt I FSK 811/13; CBOSA).
    Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż
    nieruchomości wnioskodawczyni jest dostawą towaru, jednakże wnioskodawczyni nie
    może być uznana za podatnika VAT z poniższych względów.
    Ocenie podlegają działania, jakie wnioskodawczyni podejmuje lub zamierza podjąć w celu
    dokonania sprzedaży. Ocena wymaga wcześniejszego ustalenia, czy dana aktywność
    (pozyskanie a następnie sprzedaż) miała na celu obrót daną nieruchomością w celu
    zarobkowym.
    I tak, poza podziałem działki 1 na 7 mniejszych działek, działki są w niezmienionym stanie
    od ich nabycia przez wnioskodawczynię. Nie dokonano na nich żadnych inwestycji,
    uzbrojenia itp.
    Potencjalni nabywcy działek będą musieli angażować swoje środki finansowe w czynności
    związane z dostosowaniem działek do celów budowlanych i to oni będą musieli podjąć
    szereg zorganizowanych czynności w celu zrealizowania procesu przygotowania działek do
    pełnienia funkcji budowlanych.
    Nieruchomość nie była i do momentu sprzedaży nie będzie w żaden sposób dzierżawiona,
    wynajmowana czy odpłatnie udostępniana. Jedyną czynnością dokonaną w związku z
    nieruchomością był ww. podział gruntu.
    Wnioskodawczyni skorzystała z pomocy lokalnego biura pośrednictwa nieruchomości, co
    jest czynnością powszechną przy sprzedaży majątku osobistego (z uwagi na szersze
    możliwości oferowania nieruchomości do sprzedaży, przejęcie przez biuro czynności
    okazywania nieruchomości, przygotowywania dokumentów sprzedażowych). Z
    planowanymi transakcjami nie wiążą się akcje reklamujące zbywane nieruchomościach,
    charakterystyczne przy sprzedaży np. deweloperskiej. Wnioskodawczyni nie angażuje
    swoich środków finansowych w oferowanie nieruchomości do sprzedaży, a jedynie
    planuje ponieść wydatek w postaci prowizji dla biura nieruchomości przy sprzedaży.
    Aktywność wnioskodawczyni nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Z pewnością opisane wyżej działania nie mogą być
    porównywalne do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. W opisanym stanie faktycznym wnioskodawczyni nie podejmowała i
    nie zamierza podejmować aktywnych działań, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Wnioskodawczyni nie nabyła
    nieruchomości w celu jej odsprzedaży lecz w drodze darowizny od swojej matki.
    Czynność spieniężenia majątku rodzinnego (od matki) jest dla wnioskodawczyni
    jednorazową czynnością, która z przyczyn pragmatycznych musi zostać podzielona w
    czasie. Nie ma zatem tu mowy o zorganizowanym, profesjonalnym i ciągłym prowadzeniu
    działalności gospodarczej.
    To, że w podobnym czasie wnioskodawczyni i jej mąż planują sprzedaż nieruchomości
    objętej wspólnością małżeńską, również nie zmienia charakteru dokonywanych czynności.
    Nieruchomość wspólna nabyta została przez małżonków w celu przeznaczenia jej na cele
    mieszkaniowe córki. Córka stron ma jednak inne plany życiowe, stąd decyzja
    wnioskodawczyni i jej małżonka co do sprzedaży nieruchomości i przekazania córce
    środków w ten sposób pozyskanych.
    Przedstawione okoliczności wskazują na brak gospodarczego zaangażowania
    wnioskodawczyni jak również brak zorganizowanego zespołu czynności, świadczącego o
    profesjonalnym charakterze tych działań.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    110) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast
    w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za
    podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawczyni, dzieląc nieruchomość i oferując ją do sprzedaży w mniejszych działkach
    gruntu korzysta wyłącznie z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem. Sprzedaż w ramach potencjalnie kilku odrębnych umów jest okazjonalna i
    zmierza wyłącznie do wyzbycia się majątku osobistego, z którego z uwag na odległość
    wnioskodawczyni nie korzysta w pełnym zakresie.
    Zatem, dokonując sprzedaży działek o nr 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 8 nawet w kilku odrębnych
    czynnościach prawnych i na rzecz odrębnych nabywców, Wnioskodawczyni nie będzie
    działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym ww. sprzedaż nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Nawet gdy w podobnym okresie wnioskodawczyni i jej mąż postanowią o zbyciu
    nieruchomości dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) w drodze
    sprzedaży w celu sfinansowania planów mieszkaniowych córki, nadal Wnioskodawczyni
    nie będzie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym ww.
    sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w części dotyczącej:
    - braku obowiązku zapłaty podatku VAT w związku ze sprzedażą kolejnych działek
      powstałych w wyniku podziału działki nr 1 - jest prawidłowe,
    - braku obowiązku zapłaty podatku VAT w związku ze sprzedażą działki nr 9 - jest
      prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, nieruchomości spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.

    W tym miejscu należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Trybunał w
    orzeczeniu tym potwierdził, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być

    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Zatem
    „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w danej
    sprawie w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia jednej z wymienionych czynności, tylko wtedy działania sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-110). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy darowizny z dnia (...) 2019 r. otrzymała
    Pani od swojej matki nieruchomość gruntową o powierzchni (...) ha, składającą się z jednej
    działki gruntu nr 1. Działka nr 1 jest nieruchomością rolną i w ewidencji gruntów i
    budynków ma oznaczenie RIVa - grunty rolne ((...) ha) oraz PslV - pastwiska trwałe ((...) ha).
    Na przedmiotowej nieruchomości w chwili dokonania darowizny były dostępne media
    (woda, gaz, prąd). Od chwili nabycia własności nie dokonywała Pani na nieruchomości
    żadnych nakładów, wykonując jedynie prawa i obowiązki wynikające z prawa własności
    (zapłata podatku, koszenie pola itd.).
    Po nieudanych próbach sprzedaży całości nieruchomości postanowiła Pani wystąpić o
    podział nieruchomości na mniejsze działki celem ich odsprzedaży. Procedura
    zatwierdzenia podziału jest w toku. Wójt Gminy postanowieniem z dnia (...) 2025
    pozytywnie zaopiniował proponowany podział.
    Proponowany podział zakłada podział działki 1 na następujące:
      1) 2 o powierzchni (...) ha
      2) 3 o powierzchni (...) ha
      3) 4 o powierzchni (...) ha
      4) 5 o powierzchni (...) ha
      5) 6 o powierzchni (...) ha
      6) 7 o powierzchni (...) ha
      7) 8 o powierzchni (...) ha, która stanowić ma drogę dojazdową.
    W przyszłości zamierza Pani sprzedać wszystkie ww. działki przy ustanowieniu
    odpowiednich służebności (przechód, przejazd, media itd.), zgodnie ze wskazaniami
    geodety zawartymi w mapie z projektem planu podziału nieruchomości. Działka drogowa
    nr 8 będzie sprzedana w udziałach na rzecz nabywców pozostałych działek pozbawionych
    dostępu do drogi. Zakłada Pani, że poszczególne działki zostaną sprzedane wielu różnym
    nabywcom - podjęte wcześniej próby sprzedaży nieruchomości w całości były
    bezskuteczne. W celu sprzedaży działek korzystać będzie Pani z pomocy biura
    pośrednictwa handlu nieruchomościami. Podpisała Pani umowę z biurem i przygotowana
    przez biuro oferta jest prezentowana na stronach internetowych. Biuro nieruchomości
    postawiło także baner na samej działce. Zgodnie z umową z biurem wszelkie koszty

    marketingowe pokrywa biuro, a jedyne wynagrodzenie to prowizja od sprzedaży. Nie
    angażuje Pani w marketing żadnych środków własnych - zapłata na rzecz biura
    nieruchomości nastąpi jedynie w przypadku sprzedaży i z uzyskanej ceny.
    Udzieliła Pani też biuru nieruchomości pełnomocnictwa do pozyskania z lokalnych
    urzędów dokumentów niezbędnych do sprzedaży (m.in. wyciąg z rejestru gruntów, zaświ
    adczenie o rewitalizacji, zaświadczenie o miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego, zaświadczenie o lasach).
    Zamierza Pani przenieść własność każdej z ww. działek w drodze umowy sprzedaży.
    Przewiduje Pani ewentualne zawarcie umów przedwstępnych w sytuacji, gdyby np.
    nabywcy starali się o kredyt. W umowach przedwstępnych nie zamierza Pani
    zobowiązywać się do obowiązków innych niż te potrzebne do przeniesienia własności (tj.
    pozyskanie dokumentów do aktu notarialnego, ustanowienie odpowiednich służebności).
    W chwili obecnej żadnych umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości nie zawierała
    Pani. Udzieliła Pani jedynie pełnomocnictw niezbędnych w pracach geodezyjnych oraz
    biuru nieruchomości. Jedynym jej reprezentantem jest geodeta sporządzający projekt
    podziału nieruchomości oraz lokalne biuro nieruchomości.
    Nieruchomość jest wykorzystywana obecnie wyłącznie na użytek własny. Nie prowadzi
    Pani jednoosobowej działalności gospodarczej, w tym także nie prowadzi żadnej d
    ziałalności związanej z przedmiotowymi działkami. Nie czyniła i nie zamierza czynić Pani na
    nieruchomości żadnych nakładów, zwiększających atrakcyjność działek po podziale. Nie
    zamierza Pani doprowadzać mediów do poszczególnych nowo wyodrębnionych działek.
    Nadto wraz z mężem jest Pani właścicielką nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 9
    o powierzchni (...) ha, oznaczonej w księdze wieczystej jako R grunty rolne. Nieruchomość
    ta stanowi składnik majątku w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej i została nabyta
    z myślą o przekazaniu jej córce. Nieruchomość stanowiąca działkę gruntu nr 9 nabyła Pani
    wraz z małżonkiem poprzez zakup w Kancelarii Notarialnej przed notariuszem (...). Akt
    Notarialny z dnia (...) 2020 r. Transakcja została opodatkowana podatkiem PCC.
    Z uwagi na plany życiowe córki, małżonkowie zamierzają zbyć te nieruchomość w celu
    wsparcia finansowego córki w jej celach mieszkaniowych. Umowa sprzedaży tego
    składnika majątku wspólnego małżonków może być zawarta w okresie sprzedaży Pani
    majątku osobistego (czyli działek w (...)).
    W odniesieniu do działki nr 9 nie podjęła Pani osobiście żadnych działań mających na celu
    podniesienia jej wartości. Nie dokonywała Pani podziału, droga dojazdowa była
    zapewniona poprzez zakup udziału 1/9 części w prawie własności działki gruntu nr 10
    (działka drogowa - akt notarialny z dnia (...) 2020), i nie planuje Pani ogrodzenia działki a
    sprzedający nam działkę zobowiązał się w przywołanym akcie notarialnym do
    doprowadzenia mediów do granicy działki 9 tj. wody, gazu, energii elektrycznej i systemu
    oczyszczania ścieków z czego się wywiązał.
    Wszystkie ww. działki tj. działka 9 oraz działki 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8)
    stanowią na ten moment i będą stanowiły na moment sprzedaży grunty niezabudowane.
    Nie występowała Pani z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki 9
    oraz dziatki 1 (po podziale dziatki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) mających być przedmiotem sprzedaży.
    Do momentu sprzedaży nie wystąpię z takim wnioskiem wobec ww. działek.
    Nie występowała Pani z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu ani o decyzję o
    wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla w działek działki 9 oraz działki 1 (po podziale
    działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) mających być przedmiotem sprzedaży. Do momentu sprzedaży
    nie wystąpi Pani z takim wnioskiem wobec ww. działek.
    Nie wykorzystywała Pani i nie wykorzystuje Pani działek 9 oraz 1 (po podziale działki: 2, 3,
    4, 5, 6, 7, 8) do działalności rolniczej. Żadna z ww. działek przez cały okres ich posiadania

    tj. od momentu nabycia aż do momentu sprzedaży nie były, nie są i nie będą
    wykorzystywane w żaden sposób. Nie korzystała Pani i nie korzysta Pani z tych działek w
    żaden sposób, i do chwili sprzedaży nie będzie Pani z nich korzystać.
    Nie oddawała Pani działek 9 oraz 1 (po podziale działki: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) mających być
    przedmiotem sprzedaży w najem, dzierżawę lub do innego używania.
    Środki ze sprzedaży wszystkich działek będących przedmiotem wniosku zamierza Pani
    przeznaczyć na cele własne (zabezpieczenie finansowe Pani rodziny) oraz cele
    mieszkaniowe Pani dzieci.
    Nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż. Nie planuje Pani
    nabywania nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    W okresie wcześniejszym sprzedała Pani wraz z małżonkiem mieszkanie własnościowe
    (było Państwa miejscem zamieszkania przez wiele lat) - sprzedaż poprzez Akt Notarialny z
    dnia (...) 2007 r. Nie była Pani zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT.
    Czynność była opodatkowana podatkiem PCC.
    Przy tak przedstawionych okolicznościach sprawy, Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy
    sprzedaż ww. działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie podjęła/podejmie Pani w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału działki nr 1 oraz udziałów w
    działce nr 9.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-110 prowadzi do wniosku, że sprzedaż ww. działek
    /udziałów w ww. działce nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tymi transakcjami uznać Panią za
    podatnika tego podatku.
    Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży ww.
    działek/udziałów w ww. działce będzie Pani działała w charakterze handlowca, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani
    ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami
    takich jak uzbrojenie terenu, nie starała się Pani o doprowadzenie mediów, ani nie
    prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przedmiotowe działki nie były
    przedmiotem najmu lub dzierżawy. Działki nie były i nie są wykorzystywane na potrzeby
    prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Jedynymi
    czynnościami wykonanymi w stosunku do ww. działek, jak Pani wskazała, był podział
    działki nr 1 na 7 nowych działek oraz podpisanie umowy dotyczącej pośrednictwa w zbyciu
    działek z biurem pośrednictwa w obrocie nieruchomościami z uwagi na konieczność
    uzyskania pomocy w procesie sprzedaży działek. Wszystko to oznacza, że przeznaczone
    do sprzedaży działki powstałe w wyniku podziału działki nr 1 oraz działka nr 9 nie były i nie
    są dla Pani źródłem uzyskiwania korzyści majątkowych i że nie zaangażowała Pani

    środków podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w sprawach C-180
    /10 i C-110, tj. nie wykazała Pani aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W tym miejscu należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gdańsku z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 234/16, w którym sąd stwierdził, że:
    „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku
    podziału działki siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych
    oraz biura nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (...) Korzystanie
    z biura nieruchomości czy portali internetowych przy sprzedaży nieruchomości
    przemawia raczej za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami. Trudno przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób mogłaby znaleźć
    potencjalnych nabywców działek”.
    W przedmiotowej sprawie zatem, planowana przez Panią sprzedaż działek powstałych w
    wyniku podziału działki nr 1 oraz udziałów w działce nr 9 nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek i udziałów w
    działce nr 9, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Dokonując sprzedaży skorzysta Pani z
    przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania.
    W konsekwencji, brak jest tu przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww.
    sprzedaży wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących o działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym planowana przez Panią sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału
    działki nr 1 oraz udziałów w działce nr 9 nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię skutków podatkowych
    sprzedaży prawa własności działki nr 9, będącej we wspólności majątkowej małżeńskiej,
    wyłącznie dla Pani, nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych dla współwłaściciela (Pani
    męża).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku tj. nie zmienią się okoliczności planowanej
    transakcji.

    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.