Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-120/15-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-23
Teza: Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do opłacenia podatku od towarów i usług, od sprzedaży działki budowlanej?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2015 r. (data wpływu 23 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 marca 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki budowlanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki budowlanej. Dnia 7 kwietnia 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, niezarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. W roku 1990 wraz z mężem została właścicielem gospodarstwa rolnego w drodze przepisu przez teściów, za dożywotnią opiekę.

W lipcu 2013 r. zmarł mąż. Zgodnie z prawem spadkowym, majątek po mężu przeszedł w odpowiednich częściach na pięcioro pełnoletnich dzieci oraz na Wnioskodawczynię. W roku 2014 odbyła się dodatkowa sprawa sądowa, na której wszystkie dzieci zrzekły się nabytego majątku na Zainteresowaną.

Obecnie Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzi:

*   0,14 ha działki zabudowanej:
*   4,13 ha gruntów rolnych;
*   0,9 ha terenu budowlanego.

W najbliższym czasie Zainteresowana chciałaby sprzedać 40 arów terenu budowlanego. Decyzja ta związana jest ze złym stanem domu, który potrzebuje remontu (elewacje, wymiana dachu). Działka, którą Wnioskodawczyni chciałaby sprzedać od początku widnieje w gminie jako działka budowlana. Posiada plan zagospodarowania, natomiast nie ma decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Grunt nie jest uzbrojony oraz podzielony na mniejsze działki. Nigdy nie był wzywany geodeta w celu wydzielenia działek. Teren, który Wnioskodawczyni chce sprzedać, nie był nigdy przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W celu sprzedaży działki Wnioskodawczyni chciałaby wystawić tablicę z ogłoszeniem na własnym terenie. Dodatkowo ogłoszenie na jednym z bezpłatnych portali internetowych. Sprzedaż odbyłaby się bez żadnych pośredników.

Jeżeli znalazłby się kupiec na mniejszą działkę, tj. mniej niż 40 arów, to wiązałoby się z wezwaniem geodety do wyznaczenia działki. Reszta terenu zostałaby dalej przeznaczona do sprzedaży. Jednak nie jest to celowe działanie.

Dnia 7 kwietnia 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, wskazując, że:

1.  Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła nigdy działalności gospodarczej.
2.  Zainteresowana nie występowała do właściwych organów o przyłączenie do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do opłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży działki budowlanej?
2.  Czy ogłoszenie w internecie i wezwanie geodety (jeżeli zajdzie taka potrzeba) będzie miało wpływ na opłacenie podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie jest zobowiązana do opłacenia podatku VAT od planowanej sprzedaży, mimo że działka zgodnie z przepisami jest terenem budowlanym (posiada plan zagospodarowania w gminie). Jednakże posiadane tereny nie nabyła przez transakcję zakupu. Nabyła je w drodze przepisu przez teściów oraz w drodze spadku. Dodatkowo teren przeznaczony do sprzedaży od zawsze widniał w gminie jako teren budowlany. Nie był składany wniosek o przekształcenie terenu oraz o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto działka ta nie została ulepszona, co wiązałoby się ze zwiększeniem jej wartości oraz uatrakcyjnieniem. Chodzi tutaj o uzbrojenie, podział na mniejsze działki, czy też wyznaczenie drogi dojazdowej.

Planowana sprzedaż nie jest związana z celem zarobkowym. Uzyskane środki ze sprzedaży zostałyby wykorzystane wyłącznie do celów prywatnych - całkowity remont domu, który jest w złym stanie. Sprzedaż działek nie będzie dokonywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wnioskodawczyni dodatkowo uważa, że ogłoszenie w internecie i wezwanie geodety jeżeli zaistnieje taka konieczność nie powinno mieć wpływu na opłacenie podatku VAT. Ogłoszenie w internecie będzie wystawione na jednym portalu. Nie będzie związane z zaangażowaniem środków pieniężnych. Natomiast wezwanie geodety nastąpi po zgłoszeniu się kupca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Niemniej, aby dostawa towaru podlegała opodatkowaniu powinna być wykonana przez podatnika podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy, Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L z 2006 r. Nr 347.1 ze zm.), – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.) – (dalej: k.c.).

Zgodnie z art. 140 k.c., w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych wyraźnie w art. 140 k.c. uprawnień właściciela do rozporządzania rzeczą (ius disponendi). Podkreślić także należy, że ustawodawca nie definiuje używanego pojęcia rozporządzenia. Nie klasyfikuje też postaci rozporządzenia. W literaturze zaś podkreśla się zazwyczaj, że chodzi o uprawnienie do wyzbycia się własności i uprawnienie do obciążania prawa własności. Wyzbycie się własności w pierwszym rzędzie obejmuje dokonywaną (inter vivos) czynność przeniesienia własności, dalej zaś czynność rozporządzenia testamentowego (…) (Edward Gniewek Kodeks cywilny, Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze, 2001, Komentarz do art. 140 k.c.).

W świetle powyższego należy wskazać, że dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, niezarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. W roku 1990 wraz z mężem została właścicielem gospodarstwa rolnego w drodze przepisu przez teściów, za dożywotnią opiekę. W lipcu 2013 r. zmarł mąż. Zgodnie z prawem spadkowym, majątek po mężu przeszedł w odpowiednich częściach na pięcioro pełnoletnich dzieci oraz na Wnioskodawczynię. W roku 2014 odbyła się dodatkowa sprawa sądowa, na której wszystkie dzieci zrzekły się nabytego majątku na Zainteresowaną. Obecnie Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzi:

*   0,14 ha działki zabudowanej;
*   4,13 ha gruntów rolnych;
*   0,9 ha terenu budowlanego.

W najbliższym czasie Zainteresowana chciałaby sprzedać 40 arów terenu budowlanego. Decyzja ta, związana jest ze złym stanem domu, który potrzebuje remontu (elewacje, wymiana dachu). Działka, którą Wnioskodawczyni chciałaby sprzedać od początku widnieje w gminie jako działka budowlana. Posiada plan zagospodarowania, natomiast nie ma decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Grunt nie jest uzbrojony oraz podzielony na mniejsze działki. Nigdy nie był wzywany geodeta w celu wydzielenia działek. Teren, który Wnioskodawczyni chce sprzedać, nie był nigdy przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W celu sprzedaży działki Wnioskodawczyni chciałaby wystawić tablicę z ogłoszeniem na własnym terenie. Dodatkowo ogłoszenie na jednym z bezpłatnych portali internetowych. Sprzedaż odbyłaby się bez żadnych pośredników. Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła nigdy działalności gospodarczej oraz nie występowała do właściwych organów o przyłączenie do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii opłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży działki budowlanej.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonująca dostawy opisanych działek Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika. Powyższe wynika z faktu, że nieruchomość gruntowa została nabyta na podstawie zapisu gospodarstwa rolnego (darowizny). Opisana nieruchomość nie była oddana przed sprzedażą do użytkowania osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. najem, dzierżawa lub użytkowanie oraz nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, gdyż Wnioskodawczyni takiej nie prowadziła. Ponadto Zainteresowana będzie ogłaszała zamiar sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. instalując na gruncie tablicę informacyjną, lub – dodatkowo – za pośrednictwem portalu internetowego. W tej sytuacji nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowana przed sprzedażą nie występowała o podział działki, jak również nie wyposażała nieruchomości w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub sieci elektrycznej. Uwzględniając powyższy brak działań marketingowych Wnioskodawczyni stwierdzić należy, że nic nie wskazuje na to, aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem Zainteresowana dokonując sprzedaży wymienionej działki korzystać będzie z przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawczynię cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę działki cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do opłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży działki budowlanej, gdyż w związku z niniejszą dostawą gruntu nie wystąpi ona w roli podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Ponadto podjęcie przez Wnioskodawczynię takich czynności jak ogłoszenie zamiaru sprzedaży działek w internecie oraz wezwanie geodety (jeżeli zajdzie taka potrzeba) – w realiach niniejszej sprawy – nie będzie miało wpływu na opłacenie podatku, tj. nie będzie skutkować obowiązkiem opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy działki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.