Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB4.4511.264.2016.1.KSM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-29
Teza: Czy na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art. 26 ust. 1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 3, art. 26 ust. 7e (wskazanych w kolumnie E.74) Wnioskodawca będzie mógł odliczyć zakup urządzenia jakim jest domowy oczyszczacz i nawilżacz powietrza, który odfiltrowuje alergeny?
Słowa kluczowe: niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od dochodu; sprzęt; ulga-ulga rehabilitacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 30 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wskazał, że od dzieciństwa choruje na astmę oskrzelową i atopowe zapalenie skóry, są to choroby na tle alergicznym. Wnioskodawca posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od 6 lat. Jest uczulony na alergeny występujące w powietrzu: pyłki, roztocza, grzyby, pleśni. W okresach nasilenia emisji alergenów Wnioskodawca nie może normalnie pełnić funkcji życiowych. Potrzebuje urządzenia – oczyszczacza i nawilżacza powietrza, który odfiltruje alergeny. Koszt tego urządzenia to ok. 1 649 zł.

Wnioskodawca wskazał, że przebywa na utrzymaniu żony. Pozostaje bez pracy. Jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w …, jako osoba niepełnosprawna poszukująca pracy. Dochód w 2016 r. nie przekroczy 9 120 zł. W roku podatkowym 2016 nie uzyska bowiem żadnych dochodów. Podał, że Jego schorzenia powodują duże trudności w podjęciu zatrudnienia. Wydatki na zakup sprzętu Wnioskodawca pokryje z budżetu domowego i nie zostaną one sfinansowane lub dofinansowane ze środków zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie. Wnioskodawca podał, że chciałby odliczyć ten wydatek od podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Będzie On posiadał fakturę VAT ze szczegółowym opisem zakupionego urządzenia oraz zaświadczenie od lekarza specjalisty – dermatologa, stwierdzające potrzebę posiadania i stosowania tego urządzenia. Faktura VAT zostanie załączona do rozliczenia rocznego PIT za 2016 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art. 26 ust. 1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 3, art. 26 ust. 7e (wskazanych w kolumnie E.74) Wnioskodawca będzie mógł odliczyć zakup urządzenia jakim jest domowy oczyszczacz i nawilżacz powietrza, który odfiltrowuje alergeny?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo do odliczenia zakupu urządzenia, tj. domowego oczyszczacza i nawilżacza powietrza, który odfiltrowuje alergeny, na co przedstawia poniższe okoliczności.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej przedmiotowa ustawa, podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Jak wskazuje zaś przepis art. 26 ust. 7a pkt 3, przedmiotowej ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych, niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7e przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowie – jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9 120 zł.

Według Wnioskodawcy, spełnia On wszelkie przesłanki ww. przepisów. Wnioskodawca posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (od 6 lat), zaś urządzenie, które zamierza kupić jest niezbędne w rehabilitacji, jednocześnie będzie ułatwiać wykonywanie czynności życiowych.

Wnioskodawca dodał, że spełniona jest również przesłanka dochodu, który nie przekroczy ustawowej wysokości.

Ponadto Wnioskodawca podał, że w literaturze prawa wskazuje się, że w sytuacji, kiedy niepełnosprawność danej osoby jest „niwelowana” poprzez wyposażenie mieszkania (budynku mieszkalnego) w sprzęt (choćby był to sprzęt gospodarstwa domowego), należałoby uznać takie wydatki, jako podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej (zob. Bartosiewicz Adam, Ulga rehabilitacyjna – kontrowersje dotyczące zeznań rocznych PP 2011/2/24-28, artykuł, Teza 1, LEX). Należy mieć przy tym na uwadze, że przy wykładni ww. przepisów wskazuje się, że zasadnym jest twierdzenie, że w przypadku przepisów dotyczących ulg podatkowych można stosować interpretację rozszerzającą, uwzględniającą cel tej instytucji (zob. Popławski Mariusz, Glosa do wyroku WSA z dnia 21 lipca 2004 r., sygn. akt I SA/Gd 457/01).

Końcowo Wnioskodawca wskazał, że biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz stan faktyczny sprawy, przedstawiony w kolumnie G.80 uznać należy Jego stanowisko w całej rozciągłości za właściwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ww. ustawy, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo,
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności.,
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo,
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7g ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6 wyżej cytowanej ustawy, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

Natomiast w myśl postanowień art. 26 ust. 13a ww. ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (…).

Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych należy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym ocenić poprzez analizę zapisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Podkreślić przy tym należy, że każdy wydatek musi być rozpatrywany indywidualnie i w odniesieniu do konkretnego podatnika, który zamierza skorzystać z odliczenia. Zaakcentować należy, że stwierdzenie „niezbędnych w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do niego tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne – mające cechy sprzętu, urządzeń i narzędzi indywidualnych, niezbędnych w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającej tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Aby skorzystać z odliczenia zakupiony sprzęt powinien cechować się indywidualnym przeznaczeniem i niezbędnością w rehabilitacji.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „rehabilitacja”. W związku z powyższym, w celu odkodowania znaczenia tego pojęcia należy odwołać się do źródeł pozaustawowych. I tak, zgodnie z definicją zawartą w Encyklopedii Multimedialnej PWN, „rehabilitacja” – to przystosowanie do czynnego udziału w życiu społecznym osób, które z powodu wad wrodzonych lub nabytych, choroby lub urazu są kalekami, bądź doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami; rehabilitacja jest procesem złożonym, który ma na celu przywrócenie inwalidzie – w możliwie wysokim stopniu – sprawności organizmu oraz poczucia własnej wartości społecznej, zawodowej i rodzinnej. Wyróżnia się rehabilitację leczniczą, społeczną i zawodową. Rehabilitacja lecznicza jest elementem procesu leczenia, a jej celem jest przywrócenie funkcji utraconych w wyniku choroby lub wyrobienia mechanizmów zastępczych; metody rehabilitacji leczniczej obejmują: fizykoterapię, gimnastykę leczniczą, naukę wykonywania czynności codziennych, zaopatrzenie w protezy i aparaty rehabilitacyjne oraz nauczenie posługiwania się nimi. Rehabilitacja społeczna umożliwia człowiekowi niepełnosprawnemu zyskanie zdolności do życia w społeczeństwie; obejmuje przystosowanie inwalidy do pełnienia odmiennej roli społecznej i do nowych form uczestnictwa w życiu społecznym oraz przygotowanie jego środowiska pod względem psychicznym (akceptacja osobowości i potrzeb inwalidy) i warunków pobytu (wyposażenie mieszkania, środki poruszania się i wykonywania codziennych czynności).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca od dzieciństwa choruje na astmę oskrzelową i atopowe zapalenie skóry, są to choroby na tle alergicznym. Wnioskodawca posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od 6 lat. Jest uczulony na alergeny występujące w powietrzu: pyłki, roztocza, grzyby, pleśni. W okresach nasilenia emisji alergenów Wnioskodawca nie może normalnie pełnić funkcji życiowych. Potrzebuje urządzenia – oczyszczacza i nawilżacza powietrza, który odfiltruje alergeny. Koszt tego urządzenia to ok. 1 649 zł. Wnioskodawca wskazał, że przebywa na utrzymaniu żony. Pozostaje bez pracy. Jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy, jako osoba niepełnosprawna poszukująca pracy. Dochód w 2016 r. nie przekroczy 9 120 zł. W roku podatkowym 2016 nie uzyska bowiem żadnych dochodów. Jego schorzenia powodują duże trudności w podjęciu zatrudnienia. Wydatki na zakup sprzętu Wnioskodawca pokryje z budżetu domowego i nie zostaną one sfinansowane lub dofinansowane ze środków zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie. Wnioskodawca podał, że chciałby odliczyć ten wydatek od podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Będzie On posiadał fakturę VAT ze szczegółowym opisem zakupionego urządzenia oraz zaświadczenie od lekarza specjalisty – dermatologa, stwierdzające potrzebę posiadania i stosowania tego urządzenia. Faktura VAT zostanie załączona do rozliczenia rocznego PIT za 2016 r.

Z powyższego wynika zatem, że wskazany przez Wnioskodawcę oczyszczacz i nawilżacz powietrza uznany przez lekarza specjalistę jako sprzęt niezbędny w rehabilitacji stanowi wydatek, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nosi on bowiem znamiona rzeczy wykorzystywanej stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawcy, ułatwiający Mu codzienne funkcjonowanie.

Analizując przytoczone wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy wskazać, że Wnioskodawcy jako osobie niepełnosprawnej przysługuje ulga rehabilitacyjna, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednak z uwagi na to, że w 2016 r. nie uzyska On żadnych dochodów, nie będzie mógł dokonać odliczenia od dochodu poniesionego wydatku na zakup oczyszczacza i nawilżacza powietrza. Z przytoczonego przepisu wprost bowiem wynika, że odliczenia na cele rehabilitacyjne można dokonać wyłącznie od dochodu.

W tym miejscu odnieść się należy do art. 26 ust. 7e, w myśl którego przepisy ust. 7a-7d stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe – jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9 120 zł.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „osoby pozostające na utrzymaniu”, posiłkować się zatem należy wyjaśnieniem zawartym w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1518, z późn. zm.), zgodnie z którą osoby pozostające na utrzymaniu to członkowie rodziny utrzymujący się z połączonych dochodów tych osób.

Warto przytoczyć również wyjaśnienia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 840/09, który wskazał, że pod pojęciem „utrzymywać” należy rozumieć zapewnienie środków do życia, ponosić koszty związane z czyimś wyżywieniem, mieszkaniem i innymi potrzebami.

Wskazać należy, że z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest na utrzymaniu żony, a zakup ww. sprzętu zostanie sfinansowany z domowego budżetu. Zatem, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca jako osoba niepełnosprawna jest na utrzymaniu podatnika - żony, w związku z tym to żona Wnioskodawcy, na podstawie art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie mogła we wspólnym zeznaniu rocznym dokonać odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na zakup oczyszczacza i nawilżacza powietrza w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Reasumując wskazać należy, że Wnioskodawcy przysługuje ulga rehabilitacyjna, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże z uwagi na to, że w 2016 r. nie osiągnie On żadnych dochodów, od których zgodnie z ww. przepisami mógłby dokonać odliczenia poniesionych wydatków na zakup oczyszczacza i nawilżacza powietrza, w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, do odliczenia ww. wydatków uprawniona będzie żona Wnioskodawcy, tj. osoba na której utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Ponadto Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że prawo do skorzystania z określonej ulgi przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.