Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-356/09-2/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-03
Teza: Czy czynność nieodpłatnego przekazania towarów klientom, a także sprzedawcom podczas akcji marketingowych i reklamowych dokonywane w ramach i związane z prowadzoną działalnością są opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 24.02.2009 r. (data wpływu 09.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych przekazań towarów klientom i sprzedawcom - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.04.2009 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych przekazań towarów klientom i sprzedawcom.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest firmą handlową, zajmującą się sprzedażą oprogramowania z dziedziny bezpieczeństwa sieci IT oraz sprzętu do ochrony sieci. W zakresie działalności Spółki mieszczą się również szkolenia kontrahentów w ramach sprzedawanego oprogramowania antywirusowego oraz sprzętu, prace wdrożeniowe, a także serwis.

W celu zwiększenia sprzedaży towarów i usług firmy Spółka zamierza podejmować różnego rodzaju akcje marketingowe, w ramach których wydawane będą nieodpłatnie towary klientom — obecnym lub potencjalnym — bądź też sprzedawcom. Celem tych działań jest zwiększanie lojalności klientów i pozyskanie nowych klientów oraz motywowanie naszych dystrybutorów do intensyfikowania sprzedaży. Akcje te mogą mieć formę sprzedaży premiowej, programów lojalnościowych, konkursów. Poza tym Strona zamierza wręczać klientom różnorodne gadżety reklamowe, które mają promować markę firmy i w ten sposób zachęcać do zakupu towarów i usług Podatnika. Gadżety, które Strona zamierza rozdawać to w szczególności: smycze, plecaki na laptopy, radiobudziki, długopisy, kalendarze, koszulki, szarfy, bluzy, gry, plakaty reklamowe, zestawy turystyczne z grawerowaniem. Większość gadżetów będzie z nadrukiem logo firmy. Cena jednostkowa wymienionych towarów będzie przewyższać kwotę 10 zł. Strona nie będzie w stanie uzyskać listy obdarowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy czynność nieodpłatnego przekazania towarów klientom, a także sprzedawcom podczas akcji marketingowych i reklamowych dokonywane w ramach i związane z prowadzoną działalnością są opodatkowane podatkiem od towarów i usług?

W ocenie Strony nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, w tym również realizowane podczas akcji marketingowych w formie sprzedaży premiowej, programów lojalnościowyoh, konkursów, a także podczas akcji reklamowych niewątpliwie jest związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, co wyłącza opodatkowanie podatkiem od towarów i usług takiego przekazania. Czynności realizowane podczas akcji marketingowych i reklamowych w swej istocie związane są z prowadzeniem przedsiębiorstwa i ponoszone w celu uzyskania przychodów w ramach tego przedsiębiorstwa. Opisane w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nieodpłatne czynności przekazania i zużycia towarów podlegają opodatkowaniu jedynie wówczas, jeżeli ich dokonanie nie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, a podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów i które następnie posłużyły tym czynnościom.

Natomiast zgodnie z treścią znowelizowanego od 1 czerwca 2005 roku art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przepisu ust. 2 art. 7 cytowanej ustawy nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Zarówno pominięcie w treści art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług fragmentu odnoszącego się do prezentów o małej wartości i próbek tj. „jeżeli ich przekazanie (wręczenie) wiązało się bezpośrednio z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem” przy jednoczesnym odwołaniu się do ust. 2 art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, może wskazywać, że przekazanie przez podatnika towarów — drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek — należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu i to niezależnie od tego, czy przy nabyciu przekazywanych towarów podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów, w całości lub w części, czy też takie prawo nie przysługiwało.

Od 1 czerwca 2005 roku wszelkie czynności nieodpłatnego przekazania przez podatnika towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlegają opodatkowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wyrażano pogląd, że przedmiotu opodatkowania nie można domniemywać. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2008 roku, sygn. akt I FK 743/07 podkreślił, że „przedmiotu opodatkowania (czynności rodzących powstanie obowiązku podatkowego) nie można bowiem domniemywać i określać go w oparciu o stosowanie wykładni celowościowej lub prowspólnotowej, prowadzącej do rozszerzenia obowiązku podatkowego na czynności, które w treści interpretowanych przepisów (art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług), nie są objęte takim obowiązkiem”.

Mając na uwadze powyższe Spółka uważa, że przedmiotowe nieodpłatne przekazanie towarów na rzecz kontrahentów i sprzedawców podczas akcji marketingowych i reklamowych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako nie mieszczące się w dyspozycji art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Czynnością zrównaną z dostawą towarów, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jest także przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W art. 7 ust. 3 ustawy postanowiono natomiast, że przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Stosownie do zapisu ust. 4 wyżej powołanego artykułu przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Interpretacja art. 7 ust. 2 ustawy, w oparciu o wykładnię tylko gramatyczną budzi pewne wątpliwości, nie może zatem stanowić wyłącznej podstawy do dokonanego rozstrzygnięcia. Dla wyjaśnienia zakresu przedmiotowego opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającego z tych norm, koniecznym jest sięgnięcie do wykładni o charakterze kompleksowym.

Przy wykładni przedmiotowych przepisów ustawy należy wziąć pod uwagę zasadę racjonalności ustawodawcy oraz interpretować przepis art. 7 ust. 2 w zestawieniu z art. 7 ust. 3 ustawy. Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek - bezspornie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wobec tego w przypadku nie objęcia regulacją art. 7 ust. 2 przekazania lub zużycia towarów przez podatnika na cele związane z jego przedsiębiorstwem, przepis art. 7 ust. 3 byłby zbędny. Jeśli zatem z zakresu opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów, na cele inne niż bezpośrednio związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wyłączono na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy jedynie przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, to należy uznać, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie inne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części. Gdyby przyjąć, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle niezwiązane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Odmienna interpretacja podważałaby racjonalność ustawodawcy. Nie byłoby bowiem racjonalne wyłączenie z opodatkowania czynności, które takiemu opodatkowaniu nie podlegają.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do podatnika, z którym wiążę się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.

Ze złożonego wniosku wynika, Iż Strona, w celu zwiększenia sprzedaży swoich towarów i usług zamierza podejmować akcje marketingowe (które mogą mieć formę sprzedaży premiowej, programów lojalnosciowych oraz konkursów) skierowane zarówno do klientów obecnych i potencjalnych bądź sprzedawców. W ramach prowadzonych działań Spółka będzie nieodpłatnie przekazywać smycze, plecaki na laptopy, radiobudziki, długopisy, kalendarze, koszulki, szarfy, bluzy, gry, plakaty reklamowe, zestawy turystyczne z grawerowaniem Większość gadżetów będzie z nadrukiem logo firmy. Cena jednostkowa wymienionych towarów będzie przewyższać kwotę 10 zł. Strona nie będzie w stanie uzyskać listy obdarowanych. W ocenie Podatnika planowane przekazania związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Biorąc zatem pod uwagę teść złożonego wniosku oraz obowiązujące przepisy stwierdzić należy, że przekazywane nieodpłatnie klientom oraz sprzedawcom towary, w ramach akcji marketingowej, podlegają opodatkowaniu jako dostawa towarów, zgodnie z art. 7 ust. 2, a zatem stanowisko Strony w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Nadmienia się, że wyroki polskich sądów administracyjnych dotyczą konkretnych spraw podatników, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.