Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-50/12-7/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-18
Teza: Stawka podatku na świadczenie polegające na udzielaniu pozwolenia na połów ryb.
Słowa kluczowe: regulamin; rybołówstwo; stawka; zezwolenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2012 r. (data wpływu 17 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 3 lutego 2012 r. (data wpływu 7 lutego 2012 r.) oraz 13 kwietnia 2012 r. (data wpływu 17 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. Przedmiotowy wniosek została uzupełniony pismem z dnia 3 lutego 2012 r., w którym Wnioskodawca wyjaśnił, że złożony wniosek nie jest wnioskiem o interpretację ogólną oraz pismem z dnia 13 kwietnia 2012 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest dzierżawcą jezior od Skarbu Państwa. Spółka jako uprawniona do rybactwa na dzierżawionych wodach prowadzi hodowlę ryb. Wnioskodawca jest uprawniony do rybactwa i wydaje osobom chcącym samodzielnie dokonać połowu, stosowny dokument, który stanowi dowód zakupu świeżo złowionych ryb, wyprodukowanych przez Spółkę, w wybranym miejscu i czasie. Od pobranej zryczałtowanej kwoty za świeżo złowione i zabrane przez osobę dokonującą połowu ryby Spółka odprowadza podatek VAT odpowiadający stawce 5% na ryby zgodnie z PKWiU 03.00.1 – art. 41 poz. 16 załącznika nr 10 do ustawy.

W piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Zainteresowany wyjaśnił, że Spółka wydając stosowny dokument do dokonania połowu ryb w określonym miejscu i czasie zawiera z klientem niejako umowę kupna sprzedaży ryb. Klient idąc na ryby akceptuje regulamin, który określa ile ryb i jakiego gatunku może złapać. Klient po dokonaniu odłowu przesyła zestawienie ile ryb i jakiego gatunku złowił. Opłata ma charakter zryczałtowany, ponieważ przy tak dużej powierzchni wody Zainteresowany nie jest wstanie każdego skontrolować i sprawdzić ile i czego złowił. Kontrole odbywają się codziennie i poławiający jest kontrolowany wyrywkowo. Taki sposób sprzedaży ryb zapewnia większą swobodę działania Spółce i daje komfort poławiającemu. Nigdy nie zdarza się tak że nikt nic nie złapie, ponieważ nie kupuje takiego zezwolenia, ten kto nie ma zamiaru dokonać połowu. Każdy kto chce to robić ma doświadczenie i wie jakimi metodami dokonywać połowu ryby, za którą zapłacił. Poławiający przez 12 m-cy, bo na taki okres najczęściej jest wydawane pozwolenie, zawsze złowi te ryby, które są wymienione w regulaminie i który zaakceptował podczas zakupu stosownego zezwolenia. Poławiającemu w związku z tym nie są zwracane pieniądze za dokonanie zakupu. Poławiający jeśli nie dokonuje połowu zgodnie z regulaminem, czyli złapie więcej, jest karany mandatem za niedostosowanie się do regulaminu. Regulamin określa jaką ilość ryb i jakiego gatunku poławiający może złapać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka odprowadza prawidłową stawkę VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą o VAT Dział VIII art. 41 poz. 16 załącznika nr 10 do ustawy, za świeże ryby odprowadza się 5% podatku VAT i tak Spółka postępuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku VAT, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W myśl art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, stawka podatku wynosi 5%. Pod pozycją 16 przedmiotowego załącznika, stanowiącego „Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%”, wymieniono towary z grupowania PKWiU ex 03 „Ryby i pozostałe produkty rybactwa; usługi wspomagające rybactwo, z wyłączeniem:

1.  pereł nieobrobionych (PKWiU 03.00.5),
2.  ryb żywych ozdobnych (PKWiU 03.00.11.0),
3.  pozostałych produktów połowów (PKWiU 03.00.6)”.

Stosownie do objaśnień zawartych pod załącznikami do ustawy symbol ex oznacza, że stawka podatku, bądź zwolnienie od podatku odnosi się tylko do danego wyrobu z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do wyrobów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego towaru z danego grupowania.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jest dzierżawcą jezior od Skarbu Państwa i jako uprawniona do rybactwa na dzierżawionych wodach prowadzi hodowlę ryb. Wnioskodawca wydaje osobom chcącym samodzielnie dokonać połowu, stosowny dokument, który stanowi dowód zakupu świeżo złowionych ryb, wyprodukowanych przez Spółkę, w wybranym miejscu i czasie. Od pobranej zryczałtowanej kwoty za świeżo złowione i zabrane przez osobę dokonującą połowu ryby Spółka odprowadza podatek VAT odpowiadający stawce 5% na ryby zgodnie z PKWiU 03.00.1. Spółka wydając stosowny dokument do dokonania połowu ryb w określonym miejscu i czasie zawiera z klientem nijako umowę kupna sprzedaży ryb. Klient idąc na ryby akceptuje regulamin, który określa ile ryb i jakiego gatunku może złapać. Klient po dokonaniu odłowu przesyła zestawienie ile ryb i jakiego gatunku złowił. Opłata ma charakter zryczałtowany, ponieważ przy tak dużej powierzchni wody Zainteresowany nie jest wstanie każdego skontrolować i sprawdzić ile i czego złowił. Kontrole odbywają się codziennie i poławiający jest kontrolowany wyrywkowo. Taki sposób sprzedaży ryb zapewnia większą swobodę działania Spółce i daje komfort poławiającemu. Nigdy nie zdarza się tak, że nikt nic nie złapie, ponieważ nie kupuje takiego zezwolenia, ten kto nie ma zamiaru dokonać połowu. Każdy kto chce to robić ma doświadczenie i wie jakimi metodami dokonywać połowu ryby, za którą zapłacił. Poławiający przez 12 m-cy, bo na taki okres najczęściej jest wydawane pozwolenie, zawsze złowi te ryby, które są wymienione w regulaminie i który zaakceptował podczas zakupu stosownego zezwolenia. Poławiającemu w związku z tym nie są zwracane pieniądze za dokonanie zakupu. Poławiający jeśli nie dokonuje połowu zgodnie z regulaminem, czyli złapie więcej, jest karany mandatem za niedostosowanie się do regulaminu. Regulamin określa jaką ilość ryb i jakiego gatunku poławiający może złapać.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku prowadzi do konkluzji, iż w analizowanym przypadku Spółka nie dokonuje de facto sprzedaży ryb, lecz wydaje zezwolenie na połów ryb na dzierżawionym akwenie, w ramach którego to zezwolenia zawarta jest także cena złowionych przez klienta ryb. Za powyższym wnioskiem przemawia okoliczność, że w przedstawionym stanie faktycznym zryczałtowana cena, którą płaci klient uprawnia go do dokonania połowu (na dzierżawionych przez Spółkę akwenach) dowolnej ilości ryb zawierającej się jednak w przedziale wytyczonym przez regulamin, w danym okresie czasu (najczęściej 12 miesięcy). Oznacza to, że klient może złowić w okresie objętym zezwoleniem dowolną liczbę ryb dowolnego gatunku, nie przekraczającą jednak liczby wskazanej w regulaminie. Tym samym nie ulega wątpliwości, że charakter opłat pobieranych przez Spółkę nie będzie odnosił się faktycznie do sprzedaży ryb, ale do prawa (zezwolenia) do połowu ryb na akwenie, do którego tytuł prawny posiada Wnioskodawca.

Zarówno na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy, wykonywanie czynność polegającej na udzielaniu zezwolenia na połów ryb nie zostało objęte preferencyjnymi stawkami podatku lub zwolnieniem od podatku. Oznacza to, że dla tejże czynności zastosowanie znajdzie, obowiązująca w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., stawka podatku VAT w wysokości 23%.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że obowiązek wydawania zezwoleń na połów ryb wynika z ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1471 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy, amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego połowu, zwany „kartą wędkarską” lub „kartą łowiectwa podwodnego”, a jeżeli połów ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa – posiadająca ponadto jego zezwolenie. Stosownie do art. 7 ust. 8 cyt. ustawy, uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej.

Zauważyć należy także, że zgodnie z przepisem art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy o rybactwie śródlądowym, kto dokonując amatorskiego połowu ryb:

1.  nie posiada przy sobie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego lub używa tej karty mimo sądowego orzeczenia o odebraniu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego,
2.  nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bądź nie stosuje się do warunków zezwolenia lub nie prowadzi rejestru amatorskiego połowu ryb, jeżeli zezwolenie zobowiązuje do jego prowadzenia

\- podlega karze grzywny alko karze nagany.

Jak wynika z powyższego wykupienie zezwolenia na amatorski połów ryb jest, pod rygorem kary, obowiązkowe dla każdego, kto takiego połowu chce dokonać.

Wnioskodawca (dzierżawca jezior od Skarbu Państwa) jako uprawniony do rybactwa na dzierżawionych wodach wydając dokument osobom chcącym samodzielnie dokonać połowu wykonuje ciążące na nim - określone ustawą o rybactwie śródlądowym – obowiązki. Zezwolenie wydawane przez uprawnionego do rybactwa na amatorski połów ryb, stanowi z prawnego punktu wiedzenia umowę cywilnoprawną, na mocy której, za określoną odpłatnością, użytkownik udziela zgody na dokonywanie amatorskiego połowu ryb na wodach przez siebie użytkowanych na zasadach określonych w warunkach zezwolenia. W tym przypadku można bowiem uznać, że zryczałtowana opłata, którą pobiera od klientów Wnioskodawca ma charakter zapłaty za usługę (udostępnienie wód), ponieważ istnieje bezpośredni związek pomiędzy należnością, a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie korzyści otrzymującemu je podmiotowi (możliwość wędkowania/dokonania połowu).

Reasumując, zryczałtowane opłaty pobierane przez Wnioskodawcę od osób chcących samodzielnie dokonać połowu nie stanowią zapłaty za zakupiony towar, tj. ryby, lecz są w istocie zapłatą za prawo (zezwolenie) do połowu ryb na akwenach, których Spółka jest dzierżawcą. W analizowanej sytuacji nie znajdzie zatem zastosowania przepis art. 41 ust. 2a, zgodnie z którym dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, m. in. dla dostawy wymienionych w poz. 16, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU ex 03 ryb i pozostałych produktów rybactwa (…), stawka podatku wynosi 5%. W sprawie będącej przedmiotem wniosku pobierane przez Spółkę opłaty, jako niewymienione wśród czynności zwolnionych ani opodatkowanych obniżonymi stawkami podatku, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.