Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.578.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 grudnia 2024
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca wykonuje działalność polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania
    w sposób opisany we wniosku od 1 listopada 2024 r. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca realizuje prace programistyczne prowadzące do powstania
    innowacyjnych rozwiązań.
    Efekty prac Wnioskodawcy (Oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny i rutynowy,
    - nie są jedynie „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów
      powierzonych do wykonania przez Zleceniodawców.
    Wnioskodawca, jako opis tworzonego i rozwijanego Oprogramowania może wskazać
    aplikację w postaci (...). Odmiennie od popularnych rozwiązań (...). Program jest (...). Z
    jednej strony, (...). Z drugiej jako (...). Treść takich wiadomości może być (...). Program,
    dzięki zaprojektowanemu przez Wnioskodawcę systemowi, jest (...).
    Utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę są chronione przez art. 74 ust.
    1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.: Dz. U. z
    2021 r. poz. 1062). Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i
    systematyczny, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania. Działania Wnioskodawcy
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej wiedzy i umiejętności
    do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje aktywność,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych powinny być kwalifikowane jako
    prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez stworzenie nowego
    programu komputerowego lub poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego
    programu komputerowego.

    Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze
    programistycznym popartych wiedzą i umiejętnościami Wnioskodawcy. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca
    opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają
    się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca oferuje Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    Oprogramowania swoim klientom. Tym samym osiąga dochód z tytułu udzielenia licencji
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za okres od roku 2024 i w latach
    kolejnych.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami
    IP Box są majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i może ponosić także szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. koszty serwerów – są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
    2. zakup sprzętu komputerowego – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
    3. zakup wyposażenia biura – potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
    4. usługi księgowe – potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      oraz ewidencji IP BOX;
    5. koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne – potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
      możliwości dojazdu do Zleceniodawcy, kiedy jest to konieczne dla realizacji prac
      Wnioskodawcy;
    6. koszty abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego –
      Wnioskodawca wykonując prace musi mieć dostęp do sieci komórkowej i Internetu,
      jako że są to zupełnie podstawowe narzędzia pracy Wnioskodawcy zapewniające np.
      możliwość przesyłania efektów swoich prac;
    7. koszty narzędzi programistycznych – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    8. koszty reklam i utrzymania strony internetowej;
    9. koszty usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie (Koszty IP Box).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi również odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i
    nast. k.c. Z uwagi na charakter umowy licencyjnej, nie może ona nosić znamion umowy o
    pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem klienta ani w czasie i miejscu
    wskazanym przez klienta. Rola klienta ogranicza się do zapłaty wynagrodzenia za
    udzieloną licencję.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box i Kosztami IP Box
    stanowić będzie dochód Wnioskodawcy z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód
    osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT na zasadach ogólnych.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji
    pozarachunkowej prawa autorskie do Oprogramowania (Prawa IP Box), spełniając tym
    samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej
    ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i

    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Stosowanie ewidencji umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 listopada 2024 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (twórczej) Wnioskodawca nie
    podejmuje działalności obejmującej badania naukowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca potwierdził, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Efekty pracy Wnioskodawcy to program komputerowy, podlegający ochronie zgodnie z
    art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który był tworzony i
    rozwijany bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca potwierdził, że działalność, będąca przedmiotem wniosku stanowi katalog
    zamknięty.
    Wnioskodawca, związku z prowadzoną działalnością tworzy samodzielnie algorytmy.
    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Wnioskodawca wskazał, że modyfikowanie oznacza dokonywanie twórczej zmiany, a
    zatem ich rozwijanie.
    W każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty prac Wnioskodawcy są/były/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca potwierdził, że przysługują/będą mu przysługiwały majątkowe prawa
    autorskie do tworzonych/rozwijanych/modyfikowanych „programów komputerowych”.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy i rozwija „Oprogramowanie”
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych oprogramowań i w każdym z lat, których
    dotyczy wniosek niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem
    odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
    programowania),tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
    biznesowe klientów, tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego
    we wniosku.
    Wnioskodawca wskazał, że systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie
    harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja
    (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie
    poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie
    (zdanie efektów prac). Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji
    projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez

    zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
    harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu
    do ww. programów komputerowych.
    Twórczy charakter działalności w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy
    wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów komputerowych o
    cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce
    gospodarczej. Wnioskodawca podkreślił, że każde zadanie lub problem w zakresie
    tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazał, że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
    - projektowanie nowszej, bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    - implementację (tworzenie) oprogramowania,
    - testowanie oprogramowania,
    - konieczność projektowania stosownych algorytmów i mechanik – automatyzacje
    wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...) oraz (...).
    Tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie programu komputerowego dotyczyło i dotyczy
    oprogramowania opisanego we wniosku. Używanie nowych narzędzi w zakresie
    oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenie
    algorytmów, wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną
    architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta
    architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Okoliczność
    dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania,
    zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni
    się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie
    istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich

    rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie”
    stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy wykonywaniu której miał zapewnioną swobodę
    tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu.
    Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś
    wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i
    rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone
    oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia
    oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności,
    łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się
    potrzeb klientów oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii i języka programowania (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających –
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wnioskodawca wskazał, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych
    wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Zasobami wiedzy jakimi Wnioskodawca dysponował przed rozpoczęciem tworzenia
    /rozwinięcia „oprogramowania” były zasoby wiedzy dotyczącej tworzenia i rozwoju
    oprogramowania sensu largo, jak również wiedza w zakresie tworzenia oprogramowania z
    zakresu dziedzin, w których Wnioskodawca tworzy oprogramowanie.
    W ramach działalności, polegającej na tworzeniu i modyfikowaniu/rozwijaniu/ulepszaniu
    „oprogramowania” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu języka
    programowania (...) oraz (...) – uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej
    aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na
    wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na wiedzy z
    zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia
    złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca wskazał, że w przypadku, gdy rozwija oprogramowanie jest właścicielem
    tego oprogramowania.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian, zatem nowy, ulepszony charakter produktów
    nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian
    do tych produktów.
    Wnioskodawca potwierdził, że opisany dochód, który osiąga z udzielenia niewyłącznej
    licencji na korzystanie z Programu stanowi dochód z zawartej z kontrahentem umowy
    licencyjnej.

    Wnioskodawca będzie uzyskiwał w przyszłości dochody (z preferencyjnego opodatkowania
    5% stawką kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP) w takich samych
    okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.
    W odniesieniu do wydatków, które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, wyjaśnił, że poniesione wydatki, tj.:
    a) koszty zakupu sprzętu komputerowego to: koszty komputerów, laptopów, dysków,
      serwerów;
    b) koszty zakupu wyposażenia biura to: koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
      papierniczych, koszty tuszu;
    c) koszty narzędzi programistycznych to: biblioteki programistyczne, które ułatwiają
      prowadzenie prac opisanych we wniosku.
    Wyjaśniając, jaki jest funkcjonalny związek wydatków na koszty reklam i utrzymania strony
    internetowej Wnioskodawca wskazał, że bez utrzymania strony internetowej nie mógłby
    zawierać umów o udzielenie licencji. Natomiast bez reklam nie docierałby do swoich
    klientów.
    Wyjaśniając, jaki jest funkcjonalny związek wydatków na koszty usług informatycznych
    realizowanych przez podmioty trzecie (Koszty IP Box) Wnioskodawca wskazał, że są to
    koszty prac informatycznych pobocznych, jednakże bez których wykonania efekt końcowy,
    czyli oprogramowanie by nie powstało.
    Wnioskodawca wskazał, że w odniesieniu do kosztów usług informatycznych
    realizowanych przez podmioty trzecie (Koszty IP Box), Wnioskodawca ponosi koszty usług
    informatycznych w związku z umowami ramowymi, które określają przeniesienie praw
    autorskich do powstałych w wyniku wykonania Umowy – Dzieł.
    Wnioskodawca nie nabył od ww. podmiotów trzecich kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ani wyników prac rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej.
    Podmioty trzecie nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 23m
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
      majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
      komputerowych wskazanych we wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną
      stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, przez badania
    naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca
    jest twórcą Oprogramowania (programów komputerowych). W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne prowadzące
    do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań licencjonowanych klientom.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym podkreślić, że prace
    opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, zmierzające do stworzenia
    Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed
    którymi stawiany jest Wnioskodawca, wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego

    ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane
    przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca licencjonuje
    za wynagrodzeniem prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych swoim klientom. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane
    za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić
    wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    prowadzonej przez siebie działalności oraz nie wykonuje tej działalności pod
    kierownictwem klienta ani w miejscu i czasie wskazanym przez klienta.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje,
    że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe). Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT
    podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach, w tym
    podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia
    ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem

    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1) koszty serwerów – są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
    2) zakup sprzętu komputerowego – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
    3) zakup wyposażenia biura – potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
    4) usługi księgowe – potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      oraz ewidencji IP BOX;
    5) koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne – potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
      możliwości dojazdu do Zleceniodawcy, kiedy jest to konieczne dla realizacji prac
      Wnioskodawcy;
    6) koszty abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego –
      Wnioskodawca wykonując prace musi mieć dostęp do sieci komórkowej i Internetu,
      jako że są to zupełnie podstawowe narzędzia pracy Wnioskodawcy zapewniające np.
      możliwość przesyłania efektów swoich prac;
    7) koszty narzędzi programistycznych – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    8) koszty reklam i utrzymania strony internetowej;
    9) koszty usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że wykonuje Pan działalność polegającą na rozwoju i
    tworzeniu oprogramowania w sposób opisany we wniosku od 1 listopada 2024 r. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan prace programistyczne
    prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań.
    Jako opis tworzonego i rozwijanego Oprogramowania wskazał Pan aplikację w postaci (...).
    Odmiennie od popularnych rozwiązań (...). Program jest (...). Z jednej strony, (...). Z drugiej
    jako (...). Treść takich wiadomości może być (...). Program, dzięki zaprojektowanemu przez
    Pana systemowi, jest (...).
    Wymienione we wniosku efekty Pana pracy to program komputerowy, podlegający
    ochronie, zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który
    był tworzony i rozwijany bezpośrednio przez Pana.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o
    charakterze programistycznym popartych Pana wiedzą i umiejętnościami. Mają one
    przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje
    Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    mieszanki technologii i języka programowania (...) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
    Efekty Pana prac (Oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są wykonaniem nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy, nie są jedynie
    „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów powierzonych do wykonania
    przez Zleceniodawców.

    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny,
    a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.

    Z opisu sprawy wynika, że Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija
    „Oprogramowanie” podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Projekty polegające na tworzeniu i
    rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu czynności o charakterze programistycznym popartych Pana wiedzą i
    umiejętnościami.
    Zasobami wiedzy jakimi dysponował Pan przed rozpoczęciem tworzenia/rozwinięcia
    „oprogramowania” były zasoby wiedzy dotyczącej tworzenia i rozwoju oprogramowania
    sensu largo, jak również wiedza w zakresie tworzenia oprogramowania z zakresu dziedzin,
    w których tworzy Pan oprogramowanie.
    W ramach działalności, wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu języka programowania (...)
    oraz (...) – uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich
    zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Programy komputerowe oferowane w
    Pana działalności opierały się na wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz
    najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od
    podstaw/ulepszaniu „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań. Ponadto sam Pan wskazał w opisie sprawy, że Pana
    działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
    Prace te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;

    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmuje Pan aktywność, która
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze
    programistycznym popartych Pana wiedzą i umiejętnościami. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe
    lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już u Pana funkcjonujących. Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...)
    oraz (...). Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego
    oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego
    uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    realizuje Pan prace programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań.
    Jak Pan wskazał – tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...) oraz (...).
    Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie
    ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta.
    Utwory tworzone lub modyfikowane przez Pana są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W każdym
    przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ewentualnego
    rozwijania utworów – efekty Pana prac sa/były/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Oferuje Pan Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    Oprogramowania swoim klientom, a tym samym osiąga dochód z tytułu udzielenia licencji
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box). Potwierdził Pan, że
    opisany dochód, który osiąga z udzielenia niewyłącznej licencji na korzystanie z Programu
    stanowi dochód z zawartej z kontrahentem umowy licencyjnej. Ponadto z treści wniosku
    wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg
    wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT od roku 2024 oraz za lata kolejne. Wskazał Pan,
    że w latach kolejnych będzie uzyskiwał dochody w takich samych okolicznościach
    faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24); dalej: „ustawa o PAIPP”.

    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z
    tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej do programów
    komputerowych mieszczą się w kategorii przychodów z opłat lub należności wynikających
    z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art.
    30ca ust. 7 pkt 1 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2024 (począwszy od 1
    listopada 2024 r.) oraz za lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan
    prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.
    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć na uwadze stosunek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków w związku z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP, z
    pominięciem stopni pośrednich.
    Brak wyznaczonej granicy pomiędzy wydatkami bezpośrednimi a pośrednimi prowadzi
    wprost to wypaczenia intencji ustawodawcy celowo posługującego się określeniem
    „bezpośrednio”. Rozszerzająca wykładnia wydatków obejmujących wszystkie ponoszone
    koszty, a więc również te pośrednio wpływające na wytworzenie, rozwój czy ulepszenie
    kwalifikowanych IP, prowadzi wprost do wynaturzenia charakteru danego przepisu – z
    preferencji przedmiotowej związanej z rodzajem ponoszonych kosztów, staje się de facto
    preferencją podmiotową, ze względu na prowadzoną przez podatnika działalność.
    Istotę powyższego rozróżnienia wyrażają postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność kosztów związanych np. z nieruchomością.
    Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej co nie zmienia faktu, że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie
    stanowi katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.
    W świetle powyższego, wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy – z wyłączeniem
    wydatków poniesionych na reklamę i utrzymanie strony internetowej – mogą stanowić
    koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu prac
    rozwojowych, których efektem było/będzie powstanie kwalifikowanego IP.
    Natomiast do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a) nie może Pan ująć ponoszonych
    „kosztów reklam i utrzymania strony internetowej”.
    Trudno bowiem uznać, że wydatki te związane są z prowadzoną bezpośrednio przez Pana
    działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Jak Pan bowiem wyjaśnił, bez utrzymania strony internetowej nie mógłby
    zawierać umów o udzielenie licencji, natomiast bez reklam nie docierałby do swoich
    klientów. Koszty te niewątpliwie są związane z uzyskiwanym dochodem z tytułu udzielania
    licencji, jednakże trudno uznać, że są to koszty bezpośrednio poniesione przez Pana na
    działalność badawczo-rozwojową dotyczącą kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, a tylko takie koszty mogą być uwzględnione w lit. a wzoru nexus, o którym
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wydatki ponoszone na reklamę i utrzymanie strony internetowej, dzięki którym – jak
    wynika z okoliczności sprawy – możliwe jest uzyskanie dochodu mają na celu promowanie
    Pana działalności oraz dotarcie do klientów, tym samym stanowią koszt związany z Pana
    działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową
    dotyczącą wytworzenia konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Tym
    samym przedstawione okoliczności dotyczące tych wydatków wskazują na brak
    bezpośredniego związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

    co w konsekwencji powoduje, że wydatki te nie mogą stanowić kosztów, o których mowa
    w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko w zakresie uznania za koszty, o których mowa w
    lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wydatków na reklamę i utrzymanie strony internetowej uznano za nieprawidłowe
    Jednakże zauważyć należy również, że dokonując oceny Pana stanowiska w zakresie
    prawa do uwzględniania kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika
    nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, organ związany jest przedstawionym we wniosku stanem faktycznym
    /zdarzeniem przyszłym w kontekście zadanego pytania oraz zajętego stanowiska. To
    oznacza, że organ interpretacyjny ocenia możliwość uznania danego wydatku za koszt do
    litery „a” ww. wskaźnika nexus w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności.
    Jednakże ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a
    ich bezpośrednim związkiem z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ciąży na
    Panu, a weryfikacja zasadności poczynionych ustaleń możliwa jest w postępowaniu
    dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
      do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.