Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4513-13/15-6/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-07-07
Teza: stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nabywając wyroby węglowe w ramach zwolnienia i dokonując ich nieodpłatnego przekazania (sprzedaży) nie jest obowiązany do naliczenia oraz zapłaty podatku akcyzowego - należało uznać za nieprawidłowe.
Słowa kluczowe: akcyza; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 19 marca 2015 r. (data wpływu 25 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 19 maja 2015 r. (data wpływu 22 maja 2015 r.) oraz pismem z 24 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla miału węglowego nabytego przez ……. I przekazanemu organowi administracji publicznej –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2015 r. został złożony do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla miału węglowego nabytego przez …. i przekazanemu organowi administracji publicznej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 maja 2015 r. (data wpływu 22 maja 2015 r.) oraz pismem z 24 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.), będącymi odpowiedziami na wezwania tut. Organu z dnia 7 maja 2015 r. znak: IPTPP3/4513-13/15-2/BJ oraz z 15 czerwca 2015 r. znak: IPTPP3/4513-13/15-4/BJ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

We wrześniu 2013 r. …, zakupił 900 ton miału węglowego po 303,81 zł brutto za tonę tj. łącznie za kwotę 273.429,00 zł brutto. Miał węglowy został zakupiony na potrzeby własnej kotłowni celem ogrzewania obiektu będącego w trwałym zarządzie ….. Opał został nabyty przez …. jako finalnego nabywcę w ramach zwolnienia z akcyzy.

Od dnia 1 listopada 2014 r. …. został podłączony do miejskiej sieci grzewczej w związku z czym została zlikwidowana kotłownia. Z tego też powodu miał węglowy nie został do końca wykorzystany i w chwili obecnej na placu zalega 191,15 t opału. Nabywając miał węglowy … korzystał z dobrodziejstwa przepisu art. 31a pkt 3) ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2014.752 j.t.).

… rozważa nieodpłatne przekazanie uzyskanych w ramach zwolnienia wyrobów węglowych innemu podmiotowi zwolnionemu od obowiązku uzyskania akcyzy – organowi administracji publicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji przekazania uzyskanych w ramach zwolnienia przez … wyrobów węglowych innemu podmiotowi zwolnionemu od obowiązku uzyskania akcyzy - organowi administracji publicznej, … będzie zobowiązany do uiszczenia akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl przepisu art. 9a ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2014.752j.t.) w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest min. sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu (art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy).

Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się zgodnie z treścią art. 9a ust. 2 ustawy ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121);
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1954 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z zaistniałym stanem faktycznym … rozważa przekazanie ww. miału węglowego podmiotowi - organowi administracji publicznej, który podobnie jak …. byłby zwolnionym na mocy przepisu art. 31a pkt 3) ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2014.752 j.t.) od obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. Zdaniem wnioskującego takie przekazanie nie mieści się w zakresie określonym art. 9a ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2014.752 j.t.) i nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym

(t. j. z dnia 25 marca 2014 r. Dz. U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.) wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy; przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika nr 1 do ustawy pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w pozycji 20 pod kodem ex CN 2702 węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

W myśl art. 86 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że wyrobami akcyzowymi są:

1.  węgiel brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych;
2.  koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany, węgiel retortowy – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,
3.  jak również wszelkie wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2013 r.) pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2013 r.) pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub
2.  używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających podatkowaniu akcyzą

\-który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2013 r.) w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Stosownie zaś do art. 9a ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2013r.), w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:

1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;

7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się zgodnie z treścią art. 9a ust. 2 ustawy ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121);
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1954 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Finalny nabywca węglowy jest to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe,

\-niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym (art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2013r.)

Zgodnie z art. art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2013r.) zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.).

Zgodnie natomiast z 31a ust. 1 pkt 3 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2013r.) zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, z późn. zm.), podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2013 r. poz. 217), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.).

Podatnikiem akcyzy, zgodnie art. 13 ust. 1 pkt 11 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2013r.), jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą węglowym w przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 5.

Z opisu sprawy wynika, że we wrześniu 2013 r. …, zakupił 900 ton miału węglowego po 303,81 zł brutto za tonę tj. łącznie za kwotę 273.429,00 zł brutto. Miał węglowy został zakupiony na potrzeby własnej kotłowni celem ogrzewania obiektu będącego w trwałym zarządzie ….. Opał został nabyty przez …. jako finalnego nabywcę w ramach zwolnienia z akcyzy. Od dnia 1 listopada 2014 r. …. został podłączony do miejskiej sieci grzewczej w związku z czym została zlikwidowana kotłownia. Z tego też powodu miał węglowy nie został do końca wykorzystany i w chwili obecnej na placu zalega 191,15 t opału. Nabywając miał węglowy …. korzystał ze zwolnienia z akcyzy. …. rozważa nieodpłatne przekazanie uzyskanych w ramach zwolnienia wyrobów węglowych innemu podmiotowi zwolnionemu od obowiązku uzyskania akcyzy – organowi administracji publicznej.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy przekazaniem uzyskanych w ramach zwolnienia wyrobów węglowych innemu podmiotowi zwolnionemu od obowiązku uzyskania akcyzy - organowi administracji publicznej, wiąże się z uiszczeniem podatku akcyzowego.

Na wstępie należy zauważyć, że pod pojęciem finalnego nabywcy węglowego, należy rozumieć podmiot, który nabywa wyroby węglowe w celu ich użycia do celów opałowych, w tym do celów objętych zwolnieniem. Wnioskodawca we wniosku wskazał, że nabywane wyroby węglowe nabywał jako finalny nabywca w ramach zwolnienia. Tym samym Wnioskodawca nabywający wyroby węglowe objęte zwolnieniem ze względu na przeznaczenie jest na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących podatku akcyzowego finalnym nabywcą węglowym.

Zgodnie natomiast z zasadą opodatkowania wyrobów węglowych opodatkowanie to, a zarazem możliwość zastosowania zwolnienia następuje na ostatnim etapu obrotu wyrobami węglowymi, czyli na etapie sprzedaży wyrobów węglowych nabywcy finalnemu.

W myśl powołanego wcześniej przepisu art. 9a ust. 1 pkt 1 i pkt 5 lit. a ustawy przedmiotem opodatkowania jest:

*   sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu,

*   użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego: nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1.

W art. 9a ust. 2 określono natomiast czynności, które zostały zrównane ze sprzedażą.

W pierwszej kolejności należy zatem, ustalić czy nieodpłatne przekazanie miału węglowego mieści się, w zakresie sprzedaży, o której mowa w art. 9a ust. 2 ustawy. W tym miejscu wskazać należy, że za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się m.in. darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Umowa darowizny jest czynnością prawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do jednostronnego bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz obdarowanego, przy równoczesnym braku nałożenia na niego obowiązku świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje odpowiednika po drugiej stronie. Świadczenie na rzecz obdarowanego polega na dokonaniu przysporzenia majątkowego, może w szczególności polegać na przeniesieniu określonych praw z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego (np. prawa własności), na zapłacie określonej sumy pieniężnej. Darowizna jest umową jednostronnie zobowiązującą, która może być zawarta na zasadach ogólnych prawa cywilnego. Nie istnieją w zasadzie żadne ograniczenia co do możności przyjmowania darowizn, okolicznością przesądzającą w tym zakresie jest posiadanie zdolności prawnej. Cechą istotnie wyróżniającą umowę darowizny od wielu umów nazwanych, uregulowanych w Kodeksie cywilnym, jest jej nieodpłatność. Świadczenie darowizny jest bezpłatne, co oznacza, że druga strony umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca, dokonując na rzecz drugiej strony przysporzenia, nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili dokonania umowy darowizny, ani też w przyszłości.

Stosownie zaś do internetowego słownika języka polskiego (http://sjp.pl/darowizna) darowizna to:

1.  to, co zostało podarowane; dar;
2.  umowa, na mocy której właściciel oddaje coś drugiej stronie dobrowolnie i bezpłatnie.

Istotną cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Powyższe oznacza, że na gruncie przepisów krajowych nieodpłatne przekazanie miału węglowego, stanowi darowiznę co skutkuje tym, że wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy należy ją uznać za jedną z form sprzedaży wyrobów węglowych, o której mowa w art. 9a ust. 2 ustawy. Zatem podlega ona opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w przypadkach określonych w art. 9a ust. 1 pkt 1 i pkt 5 lit. a ustawy.

W tym miejscu należy jednakże zauważyć, że ponieważ w opisanej sprawie Wnioskodawca nabył wyroby węglowe objęte zwolnieniem jako finalny nabywca (finalny nabywca węglowy) to przepis art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy nie ma już zastosowania.

Jednocześnie w sytuacji nieodpłatnego przekazania (czynności zrównanej jak wykazano wyżej ze sprzedażą) wyrobów węglowych objętych zwolnieniem innemu podmiotowi zastosowanie będzie miał cyt. wyżej przepis art. 9a ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy.

Należy bowiem wskazać, że po pierwsze Wnioskodawca nie jest uprawniony do sprzedaży (nieodpłatnego przekazania) wyrobów węglowych z zastosowaniem zwolnienia, gdyż występując jako finalny nabywca węglowy nie jest pośredniczącym podmiotem węglowych, który przy spełnieniu odpowiednich warunków jest jedynie uprawniony do takiej sprzedaży.

Po drugie, zgodnie z treścią przepisu art. 9a ust. 1 pkt 5 lit. a sprzedaż (nieodpłatne przekazanie) wyrobu węglowego nabytego w ramach zwolnienia z akcyzy ze względu na przeznaczenie jest zrównane z użyciem tego wyrobu węglowego przez finalnego nabywcę węglowego i podlega opodatkowaniu akcyzą. Dla zastosowania ww. przepisu nie ma znaczenia, że wyroby węglowe zostaną przekazane innemu podmiotowi, który spełnia warunki do zastosowania zwolnienia. Każde bowiem takie nieodpłatne przekazanie (sprzedaż w rozumieniu art. 9a ust. 2 ustawy), niezależnie na jakie cele zostaje dokonane, podlega opodatkowaniu akcyzą.

Dokonanie zatem przez Wnioskodawcę (finalnego nabywcę węglowego) nieodpłatnego przekazania (darowizny) wyrobów węglowych (nabytych w ramach zwolnienia z akcyzy) na rzecz innego podmiotu (np. organowi administracji publicznej) stanowi użycie wyrobów węglowych niezgodnie ze zwolnieniem, w ramach którego zostały te wyroby nabyte. Wnioskodawca w takim przypadku nie użyje do celów opałowych nabytych wyrobów węglowych objętych zwolnieniem ze względu na przeznaczenie lecz dokona ich dalszej odsprzedaży (darowizny). Tym samym czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w oparciu o art. 9a ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, a Wnioskodawca na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 11 ustawy będzie z tytułu tej czynności podatnikiem podatku akcyzowego.

Reasumując przedmiotem opodatkowania akcyzą w niniejszej sprawie jest użycie przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych do innych celów niż objęte zwolnieniem, w ramach którego zostały nabyte czyli innymi słowy niezgodnie ze zwolnieniem, w ramach jakiego zostały nabyte. Tym samym jak już wskazano, w sprawie będącej przedmiotem interpretacji, nie ma znaczenia, że nabywcą wyrobów węglowych nieodpłatnie przekazywanych (odsprzedawanych) przez Wnioskodawcę jest organ administracji publicznej, gdyż każde użycie (za które uważa się również sprzedaż) wyrobu węglowego nabytego przez finalnego nabywcę węglowego w ramach zwolnienia do celów innych niż objęte zwolnieniem jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nabywając wyroby węglowe w ramach zwolnienia i dokonując ich nieodpłatnego przekazania (sprzedaży) nie jest obowiązany do naliczenia oraz zapłaty podatku akcyzowego - należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.