Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.645.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Nieuznanie czynności wniesienia aportem do Spółki
Infrastruktury przeznaczonej do aportu za wyłączoną z
opodatkowania podatkiem VAT transakcję zbycia
przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Uznanie czynności wniesienia aportem do Spółki
Infrastruktury przeznaczonej do aportu za czynność
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą
ze zwolnienia. Prawo do pełnego odliczenia podatku
naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących
wydatki ponoszone na realizację Inwestycji. Sposobu realizacji
prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
ponoszonych na realizację Inwestycji.
Słowa kluczowe: aport
gmina
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zwolnienie
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
    - nieuznania czynności wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do
      aportu za wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT transakcję zbycia
      przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    - uznania czynności wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do aportu
      za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze
      zwolnienia,
    - prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT
      dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji,
    - sposobu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych
      na realizację Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina-Miasto (...) (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Miasto jest wyposażone w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Miasto wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub przez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Miasta
    obejmują m.in. sprawy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych
    i urządzeń sportowych. W ramach realizacji powierzonych Miastu zadań, Miasto
    sukcesywnie rozbudowuje oraz modernizuje występującą na jego terenie infrastrukturę
    sportową i rekreacyjną.
    W tym zakresie Miasto jest obecnie w trakcie realizacji inwestycji pn. „(...)” (dalej:
    „Inwestycja”).
    Miasto finansuje realizację Inwestycji zarówno ze środków własnych, jak i ze środków
    zewnętrznych.
    Wydatki ponoszone przez Miasto na realizację Inwestycji są/będą dokumentowane
    wystawianymi przez dostawców/usługodawców fakturami VAT ze wskazaniem Miasta jako
    nabywcy dostarczanych towarów/świadczonych usług, w tym z podaniem NIP Miasta.
    Przedmiotem Inwestycji jest budowa krytego basenu wraz z zapleczem sanitarno-
    szatniowym, zespołem SPA, wodnym placem zabaw i zjeżdżalnią oraz zakup związanego z
    tym wyposażenia (dalej: „Basen”). W ramach Inwestycji wykonane zostanie również
    zagospodarowanie terenu wokół Basenu poprzez wykonanie takiej infrastruktury jak:
    budynek stacji transformatorowej, parking dla samochodów osobowych i autobusów,
    drogi wewnętrzne, chodniki, wiata śmietnikowa, ogrodzenie terenu, instalacja ładowania

    pojazdów elektrycznych z punktem ładowania, oświetlenie zewnętrzne, stojaki dla
    rowerów oraz szlabany wjazdowo-wyjazdowe wraz z terminalami płatniczymi. Ponadto
    realizacja Inwestycji obejmuje wykonanie przyłączy do infrastruktury ciepłowniczej,
    wodociągowej, kanalizacyjnej i energetycznej, zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, jak
    również zakup agregatu prądotwórczego.
    Uwzględniając powyższe, wymienione powyżej naniesienia, po zakończeniu realizacji
    Inwestycji, stanowiły będą w zakresie:
    - Basenu – budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
      budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm. dalej: „Prawo budowlane”);
    - budynku stacji transformatorowej, parkingu dla samochodów osobowych i autobusów,
      dróg wewnętrznych oraz chodników – budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 w zw. z pkt
      3a Prawa budowlanego;
    - ogrodzenia terenu, instalacji ładowania pojazdów elektrycznych z punktem ładowania,
      oświetlenia zewnętrznego, przyłączy do infrastruktury ciepłowniczej, wodociągowej,
      kanalizacyjnej i energetycznej, szlabanów wjazdowo-wyjazdowych wraz z terminalami
      płatniczymi, instalacji fotowoltaicznej oraz agregatu prądotwórczego – urządzenia
      budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, związane z Basenem;
    - wiaty śmietnikowej oraz stojaków dla rowerów – obiekty małej architektury w
      rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego.
    W dalszej części złożonego wniosku o interpretację naniesienia w postaci: ogrodzenia
    terenu, instalacji ładowania pojazdów elektrycznych z punktem ładowania, oświetlenia
    zewnętrznego, przyłączy do infrastruktury ciepłowniczej, wodociągowej, kanalizacyjnej i
    energetycznej, szlabanów wjazdowo-wyjazdowych wraz z terminalami płatniczymi,
    instalacji fotowoltaicznej, agregatu prądotwórczego, wiaty śmietnikowej oraz stojaków dla
    rowerów, zwane będą: „Infrastrukturą towarzyszącą”.
    Wymienione powyżej naniesienia, po zakończeniu realizacji Inwestycji, znajdowały się
    będą na należącej do Miasta działce nr (...).
    Na terenie Miasta funkcjonuje (...), zorganizowane w formie komunalnej spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) z wyłącznym (100%) udziałem Miasta w
    kapitale zakładowym. Spółka z uwagi na posiadaną osobowość prawną stanowi na gruncie
    VAT odrębnego od Miasta podatnika VAT.
    W tym zakresie, mając na uwadze, że przedmiotem Inwestycji jest budowa Basenu wraz z
    pozostałą wymienioną powyżej infrastrukturą zapewniającą jego funkcjonowanie, a więc
    obiektu, którego charakter oraz sposób funkcjonowania wymaga zaangażowania
    znacznych zasobów organizacyjnych, finansowych, kadrowych i technicznych, których nie
    posiada albo posiada w niewystarczającym zakresie Miasto, a które posiada Spółka,
    Miasto bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu niezbędnych
    działań o charakterze formalnoprawnym zamierza dokonać wniesienia Basenu wraz z
    budynkiem stacji transformatorowej, parkingiem dla samochodów osobowych i
    autobusów, drogami wewnętrznymi, chodnikami oraz Infrastrukturą towarzyszącą (dalej
    łącznie jako: „Infrastruktura przeznaczona do aportu”) do Spółki w drodze czynności
    aportu (aport rzeczowy, wkład niepieniężny). W efekcie tej czynności Spółka stanie się
    właścicielem ww. majątku, który służył będzie Spółce do prowadzenia działalności w
    zakresie sportu i rekreacji.
    Miasto w tym miejscu wskazuje, iż od początku realizacji Inwestycji, planuje wykorzystanie
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu na potrzeby odpłatnych czynności – tutaj aportu
    ww. infrastruktury na rzecz Spółki, w zamian za odpowiednie wynagrodzenie ze strony
    Spółki.
    Miasto planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu do Spółki składników
    majątkowych (materialnych), które powstaną w związku z realizacją Inwestycji, w taki

    sposób, by wynagrodzenie otrzymane przez Miasto w związku z aportem składało się w
    części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i obowiązków
    przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych odpowiadających
    wartości podatku VAT należnego po stronie Miasta związanego z aportem (a nie w całości
    z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z
    planowanym rozliczeniem:
    - kwota netto, którą otrzyma Miasto w związku z aportem stanowiła będzie wartość
      otrzymanych przez Miasto udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota ta
      odpowiadała będzie zasadniczo sumie wartości netto składników majątkowych
      (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury przeznaczonej do aportu,
      planowanych do wniesienia przez Miasto w formie wkładu niepieniężnego (aportu),
      przy czym z uwagi na charakter transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego łączna
      wartość otrzymanych przez Miasto udziałów stanowiła będzie wielokrotność wartości
      nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta nie obejmie zatem naturalnie
      występującej różnicy pomiędzy dokładną wartością netto wnoszonego majątku a
      sumą otrzymanych udziałów – tj. niepodzielnej reszty mniejszej od pojedynczego
      udziału, która to kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki, natomiast
    - kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury
      VAT wystawionej przez Miasto, uregulowana zostanie przez Spółkę na rzecz Miasta w
      formie pieniężnej.
    Odpowiednie zapisy określające wynagrodzenie Miasta zostaną uwzględnione w
    sporządzonej w związku z planowanym aportem dokumentacji aportowej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach opisywanego aportu na Spółkę zostanie
    przeniesiona jedynie własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu. W ramach
    przeprowadzonej transakcji aportu, Miasto nie przekaże zatem na rzecz Spółki:
    - oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    - praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz praw
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych stosunków
      prawnych;
    - wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
      pieniężnych;
    - zobowiązań Miasta (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów);
    - koncesji, licencji i zezwoleń;
    - patentów i innych praw własności przemysłowej;
    - majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych;
    - tajemnicy przedsiębiorstwa;
    - ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;
    - umów o pracę osób zatrudnionych w Mieście (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu
      pracy).
    W ślad za powyższym należy podkreślić, iż samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu)
    omawianych składników majątkowych nie będzie wystarczające do prowadzenia przez
    Spółkę działalności gospodarczej z ich wykorzystaniem (tj. działalności w zakresie sportu i
    rekreacji). Przykładowo, w celu wykorzystania planowanego do wniesienia przez Miasto
    wkładu niepieniężnego Spółka musiała będzie zaangażować (ew. zorganizować) własne
    zasoby osobowe oraz finansowe, jak również zawrzeć umowy cywilnoprawne niezbędne
    do korzystania z tego majątku takie jak np. umowy na dostawę mediów. Bez posiadania
    ww. zasobów oraz ustanowienia wskazanych stosunków prawnych, Spółka nie byłaby w
    stanie wykorzystywać aportowanej infrastruktury do działalności gospodarczej. Innymi

    słowy elementy te decydowały będą o możności wykorzystania przez Spółkę planowanych
    do wniesienia przez Miasto składników majątku do działalności gospodarczej (świadczenia
    odpłatnych usług sportowo-rekreacyjnych).
    W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Miasto w
    ramach złożonego wniosku o interpretację chciałoby potwierdzić sposób traktowania ww.
    aportu dla potrzeb VAT, a także jego wpływ na odliczenie VAT naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.
    Pytania
    1. Czy wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie
      stanowić wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
      transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
    2. Czy wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie
      stanowiło działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    3. Czy w związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej
      do aportu (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz przeprowadzeniu
      działań o charakterze formalnoprawnym niezbędnych do dokonania aportu), Miasto
      ma prawo do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z faktur VAT
      dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji?
    4. W jaki sposób Miasto powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie będzie
      stanowić wyłączonej z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
      transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    2. Wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie
      stanowiło działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    3. W związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do
      aportu (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz przeprowadzeniu
      działań o charakterze formalnoprawnym niezbędnych do dokonania aportu), Miasto
      ma prawo do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z faktur VAT
      dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji.
    4. Miasto jest/będzie uprawnione do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w rozliczeniu VAT za okres, w którym otrzymało/otrzyma ono
      fakturę dokumentującą dany wydatek (lub w trzech kolejnych okresach
      rozliczeniowych), o ile w okresie tym (lub wcześniej) po stronie dostawcy/usługodawcy
      powstał/powstanie obowiązek podatku w VAT w zakresie transakcji udokumentowanej
      tą fakturą. Po upływie tych okresów, Miasto może/będzie mogło dokonać korekty
      stosownych deklaracji VAT (plików JPK_V7M), nie później jednak niż w ciągu 5 lat od
      początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Planowane wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki,
    stanowić będzie czynność cywilnoprawną (patrz: Decyzja Izby Skarbowej w Rzeszowie w
    sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 16 marca 2006 r., sygn. IS.I/2-4361/4/06:
    Należy bowiem zauważyć, iż sama czynność wniesienia aportu jest czynnością czysto

    techniczną i następuje w konsekwencji zawarcia (lub zmiany) umowy spółki). W rezultacie,
    Miasto działać będzie w przypadku tej czynności jako podatnik VAT na podstawie art. 15
    ust. 6 ustawy o VAT.
    Transakcja wniesienia Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie powinna być,
    w ocenie Miasta, uznana przy tym za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT na
    mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Przepis ten przewiduje, że z zakresu opodatkowania VAT
    wyłączone są transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Co prawda ww. pojęcie nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej skoro
    ustawodawca zdefiniował dane pojęcie w systemie prawnym (tutaj: Kodeksie cywilnym) to
    nie ma podstaw do tego, aby odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową.
    Natomiast, pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane
    bezpośrednio w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowana część
    przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zdaniem Miasta, składniki majątkowe, które będą przedmiotem aportu nie będą stanowić
    ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem aportu
    będzie jedynie własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu. Jak zaznaczono w opisie
    stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego, planowana transakcja wniesienia aportu nie
    obejmie, przeniesienia należności Miasta, jak również przeniesienia rachunków
    bankowych oraz środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Miasta. Spółka nie
    przejmie również zobowiązań Miasta (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub
    kredytów). W ramach aportu nie dojdzie równocześnie do przeniesienia umów o pracę
    osób zatrudnionych w Mieście (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy). Mając na
    uwadze powyższe należy zauważyć, że Miasto przenosząc własność Infrastruktury
    przeznaczonej do aportu na rzecz Spółki, przeniesie wyłącznie jeden z zasobów
    niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sportu i rekreacji.
    Tym samym, nie można uznać, że wnoszona przez Miasto aportem Infrastruktura
    przeznaczona do aportu będzie stanowić przedsiębiorstwo – Miasto w ramach aportu
    przeniesie wyłącznie określone składniki majątkowe, którym nie będą towarzyszyć żadne
                        1inne elementy wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego.

    Przedmiotem aportu nie będzie też zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż
    Infrastruktura przeznaczona do aportu nie będzie organizacyjnie, finansowo i
    funkcjonalnie wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników
    materialnych i niematerialnych, nie będzie obejmowała zobowiązań i nie mogłaby, w
    ocenie Miasta, stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego
    zadania gospodarcze, w tym przypadku z zakresu działalności sportowo -rekreacyjnej.
    Czynność aportu stanowić będzie zatem podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W jej przypadku dojdzie do przeniesienia na
    Spółkę prawa do rozporządzania Infrastrukturą przeznaczoną do aportu jak właściciel, w
    zamian za uzyskane przez Miasto wynagrodzenie w postaci udziałów w Spółce (w zakresie
    wartości netto przedmiotu aportu) oraz w postaci środków pieniężnych (w zakresie VAT
    należnego).
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych,
    przykładowo w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 kwietnia
      2011 r., sygn. ILPP1/443-10/11-8/NS, gdzie stwierdzono: „Wniesienie aportu w postaci
      nieruchomości lub rzeczy ruchomych do spółki prawa handlowego lub cywilnego
      spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów zawartej w art. 7 ust. 1 ustawy, a tym
      samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ
      dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot
      odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a
      otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej
      efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami
      jak właściciel, zatem podlega opodatkowaniu”;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 marca
      2011 r., sygn. IBPP3/443-1016/10/AB: „Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie
      majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą
      być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz
      umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe. Z uwagi na powyższe,
      wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego
      spełnia definicję dostawy towarów – następuje tutaj przeniesienie prawa do
      rozporządzania towarami jak właściciel. Wobec powyższego, mamy do czynienia z
      odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług”.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwagi, należy stwierdzić, że wniesienie aportem
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie będzie stanowiło zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym w
    przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zgodnie z wyjaśnieniami Miasta przedstawionymi w odpowiedzi na pytanie nr 1,
    planowana przez Miasto czynność wniesienia aportem Infrastruktury przeznaczonej do
    aportu do Spółki, stanowić będzie na gruncie VAT podlegającą opodatkowaniu odpłatną
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje jednak, czy do przedmiotowej transakcji powinno
    znaleźć zastosowanie zwolnienie z VAT przewidziane w ustawie o VAT lub wydanych do
    niej rozporządzeniach wykonawczych.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pojęcia pierwszego zasiedlenia została przy tym zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT, który stanowi, iż przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z treści powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji, w której dostawa budynków,
    budowli lub ich części, w tym ich aport, będzie dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub będzie miała miejsce w okresie krótszym niż 2 lata od momentu
    pierwszego zasiedlenia, które należy rozumieć, przede wszystkim jako oddanie do
    używania pierwszemu użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich
    wybudowaniu, zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie
    znajdzie zastosowania.
    W ocenie Miasta, taka właśnie sytuacja będzie mieć miejsce w jego przypadku. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, powstały w ramach Inwestycji
    Basen oraz budynek stacji transformatorowej, parking dla samochodów osobowych i
    autobusów, drogi wewnętrzne i chodniki, zgodnie z zamiarem Miasta, zostaną wniesione
    aportem do Spółki bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania oraz zakończeniu działań
    o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu. Powyższe oznacza
    zatem, iż dokonując aportu Basenu oraz budynku stacji transformatorowej, parkingu dla
    samochodów osobowych i autobusów, dróg wewnętrznych i chodników, na rzecz Spółki,
    de facto Miasto odda te naniesienia do użytkowania pierwszemu nabywcy bezpośrednio
    po ich wybudowaniu. Innymi słowy, aport Basenu oraz budynku stacji transformatorowej,
    parkingu dla samochodów osobowych i autobusów, dróg wewnętrznych i chodników,
    dokonany będzie w ramach ich pierwszego zasiedlenia, w konsekwencji czego zwolnienie
    z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie będzie mogło znaleźć zastosowania w przypadku
    Miasta.
    Miasto przy tym odnosi się również do zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy o VAT. W jego ocenie, przedmiotowe zwolnienie z VAT także nie znajdzie
    zastosowania w przedmiotowej sytuacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Należy przy tym uwzględnić, że do zastosowania przedmiotowego zwolnienia niezbędnym
    jest, aby przesłanki wymienione w literze a) i b) omawianego przepisu zostały spełnione w
    sposób łączny. Powyższe oznacza zatem, iż brak spełnienia chociażby jednej z
    wymienionych przesłanek wyklucza zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwarunkowania prawne zastosowania zwolnienia z
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, Miasto wskazuje, iż niewątpliwie w
    jego przypadku nie dojdzie do spełnienia pierwszej z przesłanek, o której mowa w lit. a)
    ww. przepisu. Zdaniem Miasta, analiza całościowa przepisu art. 86 ustawy o VAT,

    traktującego o prawie do odliczenia VAT naliczonego, prowadzi do jednoznacznego i
    niepodważalnego wniosku, iż prawo do odliczenia przysługuje również w momencie, w
    którym co prawda nie doszło jeszcze do wykonania czynności opodatkowanej VAT (np.
    aport) niemniej jednak podatnik posiada możliwy do zidentyfikowania zamiar jej
    wykonania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku Miasta, które od początku
    realizacji Inwestycji posiada zamiar wniesienia powstałego w tym zakresie majątku w
    drodze aportu do Spółki, co w jego ocenie, uwzględniając możliwości organizacyjne Spółki
    będzie miało niewątpliwie korzystne znaczenie dla odbiorców usług realizowanych przy
    wykorzystaniu omawianej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej. W rezultacie, uznać
    należy, iż w momencie dokonania aportu prawdziwe będzie stwierdzenie, iż Miastu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z realizacją Inwestycji, a co za tym idzie również związanego z budową Basenu
    oraz budynku stacji transformatorowej, parkingu dla samochodów osobowych i
    autobusów, dróg wewnętrznych i chodników.
    W związku z niespełnieniem pierwszej z przesłanek, dla braku możliwości zastosowania
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, nie będzie istotne
    ewentualne spełnienie drugiej z przesłanek, o której mowa w lit. b) ww. przepisu, tj.
    dokonanie przez Miasto ulepszeń Basenu, budynku stacji transformatorowej, parkingu dla
    samochodów osobowych i autobusów, dróg wewnętrznych i/lub chodników, których
    wysokość przekroczyłaby 30% ich wartości początkowej. Na marginesie Miasto przy tym
    zauważa, iż w jego przypadku również ta przesłanka nie zostanie spełniona bowiem Basen
    oraz budynek stacji transformatorowej, parking dla samochodów osobowych i
    autobusów, drogi wewnętrzne i chodniki, zgodnie z zamiarem Gminy, zostaną wniesione
    aportem do Spółki bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania oraz zakończeniu działań
    o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu, co zgodnie z
    zasadami logiki wyklucza możliwość poniesienia wydatków na ich ulepszenie przed ww.
    transakcją aportu.
    Podsumowując, w opinii Miasta, w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w ramach Inwestycji na budowę Basenu, budynku stacji
    transformatorowej, parkingu dla samochodów osobowych i autobusów, dróg
    wewnętrznych i chodników, z uwagi na zamiar ich aportu wraz z pozostałymi elementami
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu na rzecz Spółki w zamian za ustalone umownie
    wynagrodzenie, Miasto nie będzie uprawnione do skorzystania ze zwolnienia z VAT
    również na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w ramach Inwestycji poza
    Basenem, budynkiem stacji transformatorowej, parkingiem dla samochodów osobowych i
    autobusów, drogami wewnętrznymi oraz chodnikami powstanie również Infrastruktura
    towarzysząca, która w zakresie:
    - ogrodzenia terenu, instalacji ładowania pojazdów elektrycznych z punktem ładowania,
      oświetlenia zewnętrznego, przyłączy do infrastruktury ciepłowniczej, wodociągowej,
      kanalizacyjnej i energetycznej, szlabanów wjazdowo-wyjazdowych wraz z terminalami
      płatniczymi, instalacji fotowoltaicznej oraz agregatu prądotwórczego – stanowi
      urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, związane z
      Basenem;
    - wiaty śmietnikowej oraz stojaków dla rowerów – stanowi obiekty małej architektury w
      rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego.
    Biorąc pod uwagę, iż naniesienia w postaci: ogrodzenia terenu, instalacji ładowania
    pojazdów elektrycznych z punktem ładowania, oświetlenia zewnętrznego, przyłączy do
    infrastruktury ciepłowniczej, wodociągowej, kanalizacyjnej i energetycznej, szlabanów
    wjazdowo-wyjazdowych wraz z terminalami płatniczymi, instalacji fotowoltaicznej oraz
    agregatu prądotwórczego, stanowią urządzenia budowlane, a więc zgodnie z definicją
    zawartą w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego urządzenia techniczne związane z Basenem,
    zapewniające możliwość użytkowania Basenu zgodnie z jego przeznaczeniem – w tym

    przypadku jego wykorzystanie na potrzeby prowadzenia działalności w zakresie sportu i
    rekreacji, zdaniem Miasta, dostawa wymienionych powyżej naniesień dzieliła będzie w
    zaistniej sytuacji byt prawny Basenu w zakresie opodatkowania VAT.
    W ocenie Miasta, analogiczne wnioski należy również kierować w odniesieniu do dostawy
    wiaty śmietnikowej oraz stojaków dla rowerów stanowiących obiekty małej architektury w
    rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego. Innymi słowy, zdaniem Miasta, również
    dostawa wymienionych powyżej naniesień dzieliła będzie w zaistniej sytuacji byt prawny
    Basenu w zakresie opodatkowania VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Miasta, w przedstawionym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym planowana transakcja wniesienia przez Miasto aportem
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT – ze względu na to, iż
    dostawa Basenu, budynku stacji transformatorowej, parkingu dla samochodów
    osobowych i autobusów, dróg wewnętrznych i chodników, dokonana zostanie w ramach
    ich pierwszego zasiedlenia oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT – z uwagi
    na okoliczność, iż na moment dokonywania aportu Miastu będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na budowę Basenu, budynku stacji
    transformatorowej, parkingu dla samochodów osobowych i autobusów, dróg
    wewnętrznych i chodników (zakres tego prawa zostanie omówiony w dalszej części
    niniejszego uzasadnienia).
    Uzupełniająco Miasto wskazuje również, iż nawet w przypadku, w którym Organ uznałby,
    iż Infrastruktura towarzysząca, czy to w zakresie urządzeń budowlanych czy też obiektów
    małej architektury, nie dzieli bytu prawnego Basenu w zakresie opodatkowania VAT,
    zdaniem Miasta jej sprzedaż (aport) w dalszym ciągu nie będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT na podstawie ustawy o VAT lub wydanych do niej rozporządzeń
    wykonawczych, w tym zwolnienia zawartego w treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Końcowo Miasto podkreśla, że odmienna interpretacja powyższych przepisów zakładałaby
    rozszerzającą wykładnię regulacji dotyczących zwolnień z VAT. Natomiast zgodnie z
    orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) oraz polskich
    sądów administracyjnych, interpretacja przepisów dotyczących zwolnień, jako odstępstwo
    od reguły ogólnej – tj. zasady powszechności opodatkowania VAT, powinna być
    dokonywana w sposób ścisły.
    Takie podejście zostało potwierdzone przykładowo w wyroku z sprawie 348/87 Stichting
    Uitvoering Financiele Acties (SUFA) przeciwko Staatssecretaris van Financien z dnia 15
    czerwca 1989 r., w którym TSUE stwierdził, że: „pojęcia stosowane dla określenia zwolnień
    w art. 13 VI Dyrektywy należy interpretować ściśle, ponieważ stanowią one wyjątki od
    ogólnej zasady, że podatek obrotowy jest nakładany na wszystkie usługi świadczone za
    wynagrodzeniem przez podatnika”.
    Podobne stanowisko zajął TSUE w sprawie C-434/05 Stichting Regionaal Opleidingen
    Centrum Noord Kennemerland/West Friesland (Horizon College) przeciwko
    Staatssecretaris van Financiën z dnia 14 czerwca 2005 r., w którym dodatkowo podkreślił,
    że: „interpretacja pojęć używanych do opisania zwolnień powinna być zgodna z celami
    realizowanymi przez owe zwolnienia oraz zasadą neutralności podatkowej, na której
    zasadza się wspólny system podatku VAT”.
    Powyższa zasada ścisłej interpretacji zakresu zwolnień została również wielokrotnie
    podkreślona w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 257/09
    stwierdził, że: „zwolnienia przedmiotowe wprowadzone przepisami VI Dyrektywy stanowią
    istotny wyłom od zasady powszechności i ostatecznego opodatkowania konsumpcji.
    Wszelkie odstępstwa od tych zasad mogą być w Państwach Członkowskich stosowane

    wyłącznie w sytuacji, gdy taką możliwość przewidują przepisy wspólnotowe, które nie
    mogą być interpretowane rozszerzająco”. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I FSK 111/09.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponadto prawo to
    przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w
    art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie
    zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do
    odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT:
          - zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
          - pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności
            opodatkowanych, a także,
          - czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne
            uregulowane w art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego
            odliczenia VAT wymienione w treści art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 tejże ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jak wskazało Miasto w uzasadnieniu do pytania nr 1, w jego ocenie, czynność wniesienia
    do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do aportu bezpośrednio po zakończeniu realizacji
    Inwestycji oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do
    dokonania aportu, stanowić będzie czynność o charakterze cywilnoprawnym, spełniającą
    przesłanki do uznania jej za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a
    więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, z której wykonaniem wiązać się będzie
    obowiązek rozliczenia podatku należnego (jak wykazano w uzasadnieniu do pytania nr 2 –
    w sytuacji Miasta zwolnienia z opodatkowania przewidziane dla planowanej transakcji
    aportu nie znajdą zastosowania).
    Tym samym mając na uwadze charakter planowanej czynności (aportu) oraz
    uwzględniając okoliczność, iż czynność ta zostanie wykonana bezpośrednio po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym
    niezbędnych do dokonania aportu, w ocenie Miasta, przysługuje mu/będzie mu
    przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w cenie wydatków
    ponoszonych na zakup towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji.
    Warto przy tym zauważyć, iż w świetle art. 86 ust. 1 in principio, związek pomiędzy
    zakupionymi towarami i usługami a wykonywaniem czynności opodatkowanych nie musi
    mieć charakteru bezpośredniego i ścisłego. Za wystarczający uważa się zadeklarowany
    przez podatnika zamiar przeznaczenia danego towaru lub usługi na cele związane ze
    sprzedażą opodatkowaną (tutaj: aport mienia do Spółki).
    Stanowisko to pozostaje ugruntowane w orzecznictwie, w tym w wyrokach TSUE:
    „Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT w zakresie obciążenia podatkowego

    dla przedsiębiorstwa pierwsze wydatki inwestycyjne, poniesione w celu i z zamiarem
    rozpoczęcia działalności, należy uznać za działalność gospodarczą. Opóźnienie
    rozpoczęcia działalności do momentu faktycznego wykorzystania nieruchomości, tj. do
    momentu rozpoczęcia uzyskiwania z tej nieruchomości dochodu do opodatkowania,
    byłoby sprzeczne z tą zasadą. Każda inna interpretacja art. 4 Dyrektywy oznaczałaby
    obciążenie przedsiębiorcy kosztem VAT w trakcie prowadzenia przez niego działalności
    gospodarczej, bez umożliwienia mu odliczenia tego podatku zgodnie z art. 17, i
    wprowadzałaby nieuzasadnione rozróżnienie między wydatkami inwestycyjnymi,
    poniesionymi przed faktycznym wykorzystaniem nieruchomości i wydatkami
    poniesionymi w trakcie ich wykorzystywania”. (por. wyrok w sprawie C-268/83
    Rompelman, C-110/94 Intercommunale voor zeewaterontzilting – INZO).
    W przedmiotowym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie wystąpi ponadto żadna z
    negatywnych przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Ponadto, w związku z tym, iż efekty rzeczowe Inwestycji bezpośrednio po jej zakończeniu
    oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania
    aportu będą w całości wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanej VAT (aport),
    zdaniem Miasta, nie znajdują w tym przypadku zastosowania również przepisy dotyczące
    prewspółczynnika, współczynnika oraz korekty wieloletniej (art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91
    ustawy o VAT).
    W konsekwencji, Miasto jest/będzie uprawnione do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na zakup towarów i usług
    związanych z realizacją Inwestycji, w związku z planowanym sposobem wykorzystania
    powstałych w wyniku Inwestycji efektów rzeczowych (aport podlegający opodatkowaniu
    VAT).
    Ad 4.
    Jak wykazano powyżej, w ocenie Miasta, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji na zasadach ogólnych
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Oznacza to, iż Miasto ma/będzie miało prawo
    do zrealizowania swojego uprawnienia poprzez odliczenie podatku zawartego w fakturach
    VAT związanych z realizacją Inwestycji w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek
    podatkowy u sprzedawcy w stosunku do nabywanych przez Miasto towarów i usług, nie
    wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym otrzymano faktury – zgodnie z art. 86 ust.
    10 i 10b ustawy o VAT.
    Jeśli Miasto nie zrealizuje tego uprawnienia w rozliczeniu za wskazany powyżej okres,
    wówczas może/będzie mogło obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej
    za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (por. art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).
    Jednocześnie, w świetle art. 86 ust. 13 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w terminach, o których mowa w
    ust. 10, 10d, 10e, i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie
    korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku
    należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych nie później jednak
    niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku
    należnego.
    Tym samym, w przypadku faktur dokumentujących realizację Inwestycji, w sytuacji braku
    dokonania przez Miasto odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z art.
    86 ust. 10, 10b i 11 ustawy o VAT, prawo to Miasto będzie mogło zrealizować w drodze
    korekty odpowiednich deklaracji VAT (plików JPK_V7M). W większości wydatki ponoszone
    na realizację Inwestycji są i będą związane z nabyciem przez Miasto usług budowlano-
    montażowych. Obowiązek podatkowy w przypadku usług budowlano-montażowych
    powstaje z chwilą wystawienia faktury, zatem w praktyce Miasto zrealizuje prawo do
    odliczenia również w rozliczeniu za okresy otrzymania faktur. Z kolei w przypadku nabycia
    usług/towarów innego rodzaju (np. wykonanie dokumentacji projektowej itp.) Miasto

    zrealizuje prawo do odliczenia z uwzględnieniem zasad, według których dla określonego
    typu dostawy powstaje obowiązek podatkowy.
    W konsekwencji, w związku z ponoszeniem wydatków na realizację Inwestycji, której
    przedmiotem jest Infrastruktura przeznaczona do aportu, która bezpośrednio po jej
    ukończeniu oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do
    dokonania aportu zostanie wniesiona w drodze aportu do Spółki (aport ten jak wynika z
    uzasadnienia do pytania nr 2 nie będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania VAT)
    Miasto jest/będzie uprawnione do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego już w trakcie realizacji Inwestycji – w bieżących deklaracjach VAT, w których
    otrzyma faktury dokumentujące wydatki (lub w trzech kolejnych okresach
    rozliczeniowych), o ile w okresie tym (lub wcześniej) po stronie dostawcy/usługodawcy
    powstanie obowiązek podatkowy w VAT w zakresie transakcji udokumentowanych tymi
    fakturami. Zaś po upływie tych okresów, Miasto będzie mogło dokonać korekty
    stosownych deklaracji VAT (plików JPK_V7M) za okres, w którym powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym
    powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym
      terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności z
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej
    dalej Kodeksem cywilnym. Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania

    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”). W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497
    /01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
    stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
    każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
    składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca
    musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego

    części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc
    pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób
    jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku
    tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że
    celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w
    sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować
    w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
    części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających
    się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
    działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21
    listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15).
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Są
    Państwo obecnie w trakcie realizacji inwestycji pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”). Finansują
    Państwo przedmiotową Inwestycję zarówno ze środków własnych, jak i ze środków
    zewnętrznych. Wydatki ponoszone przez Miasto na realizację Inwestycji są/będą
    dokumentowane wystawianymi przez dostawców/usługodawców fakturami VAT ze
    wskazaniem Miasta jako nabywcy dostarczanych towarów/świadczonych usług, w tym z
    podaniem NIP Miasta. Przedmiotem Inwestycji jest budowa krytego basenu wraz z
    zapleczem sanitarno-szatniowym, zespołem SPA, wodnym placem zabaw i zjeżdżalnią
    oraz zakup związanego z tym wyposażenia (dalej: „Basen”). W ramach Inwestycji
    wykonane zostanie również zagospodarowanie terenu wokół Basenu poprzez wykonanie
    takiej infrastruktury jak: budynek stacji transformatorowej, parking dla samochodów
    osobowych i autobusów, drogi wewnętrzne, chodniki, wiata śmietnikowa, ogrodzenie
    terenu, instalacja ładowania pojazdów elektrycznych z punktem ładowania, oświetlenie
    zewnętrzne, stojaki dla rowerów oraz szlabany wjazdowo-wyjazdowe wraz z terminalami
    płatniczymi. Ponadto realizacja Inwestycji obejmuje wykonanie przyłączy do infrastruktury
    ciepłowniczej, wodociągowej, kanalizacyjnej i energetycznej, zakup i montaż instalacji
    fotowoltaicznej, jak również zakup agregatu prądotwórczego. Na terenie Miasta
    funkcjonuje (...), zorganizowane w formie komunalnej spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) z wyłącznym (100%) udziałem Miasta w kapitale
    zakładowym. Spółka z uwagi na posiadaną osobowość prawną stanowi na gruncie VAT
    odrębnego od Miasta podatnika VAT. Bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji
    oraz podjęciu niezbędnych działań o charakterze formalnoprawnym zamierzają Państwo
    dokonać wniesienia Basenu wraz z budynkiem stacji transformatorowej, parkingiem dla
    samochodów osobowych i autobusów, drogami wewnętrznymi, chodnikami oraz
    Infrastrukturą towarzyszącą (dalej łącznie jako: „Infrastruktura przeznaczona do aportu”)
    do Spółki w drodze czynności aportu (aport rzeczowy, wkład niepieniężny). W efekcie tej
    czynności Spółka stanie się właścicielem ww. majątku, który służył będzie Spółce do
    prowadzenia działalności w zakresie sportu i rekreacji. Od początku realizacji Inwestycji,
    planują Państwo wykorzystanie Infrastruktury przeznaczonej do aportu na potrzeby
    odpłatnych czynności – aportu ww. Infrastruktury na rzecz Spółki, w zamian za
    odpowiednie wynagrodzenie ze strony Spółki. W ramach opisywanego aportu na Spółkę

    zostanie przeniesiona jedynie własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu. W
    ramach przeprowadzonej transakcji aportu nie przekażą Państwo na rzecz Spółki:
    - oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    - praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz praw
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych stosunków
      prawnych;
    - wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
      pieniężnych;
    - zobowiązań Miasta (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów);
    - koncesji, licencji i zezwoleń;
    - patentów i innych praw własności przemysłowej;
    - majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych;
    - tajemnicy przedsiębiorstwa;
    - ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;
    - umów o pracę osób zatrudnionych w (...) (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy).
    Samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu) omawianych składników majątkowych nie
    będzie wystarczające do prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej z ich
    wykorzystaniem (tj. działalności w zakresie sportu i rekreacji). Przykładowo, w celu
    wykorzystania planowanego do wniesienia przez Państwa niepieniężnego Spółka musiała
    będzie zaangażować (ew. zorganizować) własne zasoby osobowe oraz finansowe, jak
    również zawrzeć umowy cywilnoprawne niezbędne do korzystania z tego majątku takie
    jak np. umowy na dostawę mediów. Bez posiadania ww. zasobów oraz ustanowienia
    wskazanych stosunków prawnych, Spółka nie byłaby w stanie wykorzystywać aportowanej
    infrastruktury do działalności gospodarczej. Innymi słowy elementy te decydować będą o
    możności wykorzystania przez Spółkę planowanych do wniesienia przez Państwa
    składników majątku do działalności gospodarczej (świadczenia odpłatnych usług sportowo-
    rekreacyjnych).
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy wniesienie aportem
    Infrastruktury do Spółki będzie stanowić wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie
    art. 6 pkt 1 ustawy transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że opisane we
    wniosku składniki majątkowe będące przedmiotem planowanego aportu nie będą
                                      1stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego,
    ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników,
    wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Przedmiotem aportu będą tylko
    niektóre składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy niezdolne do samodzielnego
    prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotem aportu będzie bowiem
    infrastruktura powstała w ramach Inwestycji, której nie można uznać za przedsiębiorstwo
    w rozumieniu powołanego przepisu.
    Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część
    jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół
    składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie,
    infrastrukturę itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się
    przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego
    przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar

    rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u
    zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania
    gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe
    kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.
    Opisany we wniosku przedmiot planowanego aportu nie stanowi również zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot aportu nie będzie stanowił składników
    majątkowych wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w Mieście, które
    umożliwiałyby prowadzenie niezależnego przedsiębiorstwa. W ramach aportu na Spółkę
    zostanie przeniesiona jedynie własność Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji.
    Miasto nie przekaże oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego
    wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), praw wynikających z umów najmu i
    dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz praw do korzystania z nieruchomości lub
    ruchomości wynikających z innych stosunków prawnych; koncesji, licencji i zezwoleń;
    patentów i innych praw własności przemysłowej; majątkowych praw autorskich i
    majątkowych praw pokrewnych; tajemnicy przedsiębiorstwa; ksiąg i dokumentów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Spółka nie przejmie
    wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
    pieniężnych, żadnych zobowiązań Miasta (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek
    lub kredytów) i nie dojdzie do przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych w Mieście
    (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy). Zatem, przedmiot aportu nie może
    funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy. Będące przedmiotem aportu
    składniki majątkowe nie będą na tyle zorganizowane, aby umożliwiały prowadzenie na
    nich działalności bez dodatkowych nakładów Spółki.
    Tak więc, w rozpatrywanej sprawie składniki majątkowe będące przedmiotem aportu,
    które nabędzie Spółka w wyniku planowanego aportu nie będą stanowiły
    przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art.
    2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do planowanej transakcji nie będzie miał zastosowania art.
    6 pkt 1 ustawy. Planowany aport Infrastruktury – Basenu wraz z budynkiem stacji
    transformatorowej, parkingiem dla samochodów osobowych i autobusów, drogami
    wewnętrznymi, chodnikami oraz Infrastrukturą towarzyszącą – powstałej w ramach
    realizacji Inwestycji, nie będzie zatem wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT.
    Ad 1.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że wniesienie aportem do Spółki Infrastruktury
    przeznaczonej do aportu, nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania VAT na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Zatem, Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wniesienie aportem do Spółki
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu, będzie stanowiło czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku
    VAT.
    Należy zaważyć, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych:
    - wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku,

    - w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną
      wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby

    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
          prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku na
          liczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Należy również zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Z powołanego przepisu wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie
    dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego.

    Niespełnienie choćby jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli i ich części prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
          przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość
    rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” i „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie
    należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

    Stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem budynku należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
      oraz posiada fundamenty i dach.
    Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
      budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
      wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Według art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Po pojęciem urządzeń budowlanych należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące
      oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place
      postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Natomiast w odniesieniu do obiektów małej architektury należy stwierdzić, że nie
    stanowią budowli czy też budynku zdefiniowanych w ustawie Prawo budowlane. Tym
    samym do obiektów małej architektury nie mają zastosowania przepisy art. 2 pkt 14
    ustawy oraz zwolnienia wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Wskazali Państwo, że w przedmiotem Inwestycji jest budowa:
    - Basenu stanowiącego budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego;
    - budynku stacji transformatorowej, parkingu dla samochodów osobowych i autobusów,
      dróg
    wewnętrznych oraz chodników stanowiących budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 w zw. z
    pkt 3a Prawa budowlanego;
    - ogrodzenia terenu, instalacji ładowania pojazdów elektrycznych z punktem ładowania,
      oświetlenia zewnętrznego, przyłączy do infrastruktury ciepłowniczej, wodociągowej,
      kanalizacyjnej i energetycznej, szlabanów wjazdowo-wyjazdowych wraz z terminalami

      płatniczymi, instalacji fotowoltaicznej oraz agregatu prądotwórczego stanowiących
      urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, związane z
      Basenem;
    - wiaty śmietnikowej oraz stojaków dla rowerów stanowiących obiekty małej architektury
      w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego.
    Z wniosku wynika ponadto, że Miasto bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji
    oraz podjęciu niezbędnych działań o charakterze formalnoprawnym zamierza dokonać
    wniesienia Basenu wraz z budynkiem stacji transformatorowej, parkingiem dla
    samochodów osobowych i autobusów, drogami wewnętrznymi, chodnikami oraz
    Infrastrukturą towarzyszącą do Spółki w drodze czynności aportu (aport rzeczowy, wkład
    niepieniężny). W efekcie tej czynności Spółka stanie się właścicielem ww. majątku, który
    służył będzie Spółce do prowadzenia działalności w zakresie sportu i rekreacji. W efekcie
    dokonując aportu ww. Infrastruktury na rzecz Spółki, Miasto odda tą Infrastrukturę do
    użytkowania pierwszemu nabywcy bezpośrednio po jej wybudowaniu.
    Jak więc wynika z powyższego, nie będą Państwo użytkować powstałej w ramach
    Inwestycji Infrastruktury po jej wybudowaniu. Planowana przez Państwa czynność aportu
    Infrastruktury – budynku, budowli oraz urządzeń budowlanych związanych z Basenem –
    na rzecz Spółki stanowiła będzie oddanie Inwestycji do użytkowania – pierwszemu
    nabywcy. Przed dokonaniem aportu nie dojdzie do oddania majątku pierwszemu
    użytkownikowi lub rozpoczęcia jego użytkowania przez Państwa na potrzeby własne. Tym
    samym, od oddania Inwestycji (budynku, budowli oraz urządzeń budowlanych związanych
    z Basenem) do użytkowania do dnia wniesienia jej aportem nie upłynie okres dłuższy niż 2
    lata, gdyż to aport będzie czynnością, w drodze której dojdzie do oddania Inwestycji do
    użytkowania i rozpoczęcia jej użytkowania.
    Skoro aport Infrastruktury (budynku, budowli oraz urządzeń budowlanych związanych z
    Basenem) powstałej w ramach Inwestycji na rzecz Spółki będzie dokonywany w ramach jej
    pierwszego zasiedlenia, to nie zostaną spełnione warunki umożliwiające zwolnienie od
    podatku aportu ww. Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji, na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    należy dokonać analizy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak wskazano wyżej, z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy wynika, że aby dostawa budynku lub
    budowli mogła korzystać ze zwolnienia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki
    określone w tym przepisie, tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynku lub budowli oraz
    sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie
    wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Zatem, celem ustalenia, czy transakcja wniesienia aportem ww. Infrastruktury będzie
    mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    należy dokonać rozstrzygnięcia, czy będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na jej wytworzenie.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do
    czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez
    względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego
    dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Istotna jest intencja
    nabycia – jeśli dany towar/usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych,
    wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług
    wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają
    go inne przepisy ustawy (art. 88) lub aktów wykonawczych.
    W analizowanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną
    spełnione. We wniosku wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT oraz realizują Inwestycje dotyczące Infrastruktury z zamiarem
    przekazania efektów Inwestycji w ramach aportu na rzecz Spółki, za co otrzymają Państwo
    udziały w Spółce. Oznacza to, że powstała Infrastruktura zostanie wykorzystana do
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – będzie Państwu przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone
    na Inwestycję w zakresie dotyczącym Infrastruktury, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Wobec tego dla dostawy Infrastruktury (budynku, budowli oraz urządzeń budowlanych
    związanych z Basenem) w ramach aportu do Spółki zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy nie znajdzie zastosowania, ponieważ będzie przysługiwać Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji w zakresie
    dotyczącym Infrastruktury. Nie zostaną zatem spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Natomiast, w odniesieniu do obiektów małej architektury, jak wskazano powyżej, nie mają
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a
    ustawy.
    W analizowanej sprawie nie znajdzie również zastosowania zwolnienie określone w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż – jak rozstrzygnięto wyżej – będzie przysługiwać Państwu prawo

    do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na Inwestycję w zakresie
    dotyczącym Infrastruktury (budynku, budowli, urządzeń budowlanych związanych z
    Basenem oraz obiektów małej architektury). Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy,
    przedmiotowa Infrastruktura (budynek, budowle, urządzenia budowlane związane z
    Basenem oraz obiekty małej architektury) przed dokonaniem aportu nie będzie
    użytkowana przez Państwa, tym samym nie będzie użytkowana na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT.
    W rezultacie, w związku z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT w
    odniesieniu do czynności wniesienia aportem Infrastruktury, powstałej w ramach realizacji
    Inwestycji, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2 ustawy należy stwierdzić,
    że ww. czynność wniesienia aportem przedmiotowej Infrastruktury, będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Ad 2.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że wniesienie aportem do Spółki Infrastruktury
    przeznaczonej do aportu będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 jest prawidłowe.
    Dalsze Państwa wątpliwości dotyczą stwierdzenia, czy w związku z zamiarem wniesienia
    aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do aportu (bezpośrednio po zakończeniu
    realizacji Inwestycji oraz przeprowadzeniu działań o charakterze formalnoprawnym
    niezbędnych do dokonania aportu), mają Państwo prawo do pełnego odliczenia kwot VAT
    naliczonego wynikających z faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na realizację
    Inwestycji.
    Z przeprowadzonej powyżej analizy wynika, że – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy –
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    wydatki ponoszone na realizacje Inwestycji – budowę Basenu wraz z pozostałą
    infrastrukturą zapewniającą jego funkcjonowanie, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Należy wskazać, że w odniesieniu do Infrastruktury przeznaczonej do aportu powstałej w
    ramach Inwestycji, która po jej zakończeniu zostanie wniesiona aportem do Spółki,
    warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ
    przedstawiony opis sprawy wskazuje, że Infrastruktura przeznaczona do aportu nie
    będzie służyła do innych czynności niż wniesienie jej aportem, a więc będzie wykorzystana
    wyłącznie do czynności opodatkowanych. Jak wskazano powyżej, czynność wniesienia
    aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty
    podatku VAT należnego o pełną kwotę podatku VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na Inwestycję w postaci budowy Basenu wraz z
    pozostałą infrastrukturą zapewniającą jego funkcjonowanie. Ponadto, prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88
    ustawy.

    Podsumowując, w związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury
    przeznaczonej do aportu (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz
    przeprowadzeniu działań o charakterze formalnoprawnym niezbędnych do dokonania
    aportu), mają Państwo prawo do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z
    faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji. Prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również stwierdzenia w jaki sposób Miasto powinno
    dokonywać odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację
    Inwestycji.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Powyższe oznacza, że odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 oraz
    ust. 10b pkt 1 ustawy, można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione
    są łącznie następujące przesłanki:
    - powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów i usług,
    - doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
    - podatnik jest w posiadaniu (otrzymał) faktury dokumentującej tę transakcję.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Na mocy art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
        1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
        2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
          podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych
          okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego
      – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

    Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w
    jednym z okresów rozliczeniowych, o których mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, podatek
    naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym
    wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86
    ust. 13 ustawy, będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło
    prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Analiza okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia,
    że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstało
    /powstanie dla Państwa w okresie, w którym otrzymali/otrzymają Państwo faktury
    dokumentujące wydatki poniesione w ramach ww. Inwestycji (o ile w tym okresie lub
    wcześniej powstał/powstanie obowiązek podatkowy po stronie dostawcy/usługodawcy
    tych towarów lub usług).
    W związku z powyższym, mają/będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji w terminach określonych w art. 86 ust.
    10 i 11 ustawy, tj. w rozliczeniu za okres, w którym powstał/powstanie obowiązek
    podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów i usług, jednak nie wcześniej niż w
    rozliczeniu za okres, w którym otrzymali /otrzymają Państwo faktury dokumentujące te
    zakupy. W sytuacji, gdy nie odliczyli/nie odliczą Państwo podatku naliczonego wykazanego
    na fakturach zakupowych ani zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, z uwzględnieniem art. 86
    ust. 10b pkt 1 ustawy, ani w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, mogą/będą
    mogli Państwo – na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy – zrealizować to prawo przez
    dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnili
    /spełnią Państwo wszystkie warunki do odliczenia lub za jeden z trzech następnych
    okresów rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w
    którym powstało/powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym

    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.