Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-262/15-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „B.”
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2015 r. przesłanym zgodnie z właściwością do tut. Organu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (data wpływu 2 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „B.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „B.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca to jednostka budżetowa, organ administracji rządowej niezespolonej, w umowach cywilno-prawnych statio fisci Skarbu Państwa działa na podstawie przepisów:

*   ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 z pózn.zm.);
*   rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2006 r. w sprawie przebiegu granic obszarów dorzeczy i regionów wodnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 126, poz. 878);
*   zarządzenia Nr 45 Ministra Finansów z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie X.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT od towarów i usług.

Wnioskodawca w okresie od 2010 do 2014 roku realizował projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 pod nazwą „B.”. Dla realizacji projektu Wnioskodawca dokonał następujących zakupów towarów i usług: wykonanie i zakup jednostek pływających, konferencja promocyjna, wykonanie tablic pamiątkowych, pełnienie funkcji Inżyniera Kontraktu, zakup artykułów promocyjnych, sporządzenie wniosku aplikacyjnego, sporządzenie studium wykonalności. Podstawowym efektem rzeczowym realizowanego projektu są dwa zestawy specjalistycznych jednostek pływających składających się z dwóch statków oraz dwóch barek, które mają służyć Wnioskodawca do realizacji statutowych obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. 2001 Nr 115, poz, 1229) polegających m.in. na utrzymaniu wód mających na celu zapewnienie warunków eksploatacyjnych śródlądowych dróg wodnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku VAT od zakupionych towarów i usług na potrzeby realizowanego projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 pn. „B.”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 Nr 177 poz. 1054) - „Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”. Ponieważ Wnioskodawca jest organem administracji rządowej niezespolonej to zgodnie z powyższym artykułem jest wyłączony z grona podatników VAT w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa (głównie prawa wodnego i przepisów wykonawczych oraz rozporządzenia MŚ w sprawie X.), jednocześnie jest podatnikiem VAT w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny np. dzierżawa, najem.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 Nr 177 poz. 1054) do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z uwagi na to, że zakup towarów i usług w Wnioskodawca nie jest związany z obrotem opodatkowanym - sprzedaż stanowi wyłącznie margines działalności, Wnioskodawca nie prowadzi rejestru zakupów, to brak jest możliwości prawnych do odliczenia podatku naliczonego od należnego US. Tym bardziej nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług zakupionych na potrzeby realizacji projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 pn. „B.”. Projekt ten został zrealizowany w celu zapewnienia możliwości wywiązania się Wnioskodawca z obowiązków nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został powołany, więc w tym zakresie Wnioskodawca nie jest podatnikiem i nie ma możliwości skorzystania z przysługującego prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu prowadzonej na podstawie umów cywilno-prawnych marginalnej sprzedaży usług i towarów (np. najem, dzierżawa), o kwotę podatku naliczonego w zakupionych towarach i usług do realizacji przedmiotowego projektu.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnia, że wykonane w ramach projektu „B.” jednostki pływające, tj. 2 robocze zestawy pchane, gdzie w skład każdego zestawu wchodzi jeden statek przeznaczony do pchania barki oraz jedna barka pchana bez napędu własnego, wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji obowiązków statutowych. Każdy statek w komplecie z barką będzie stanowił zestaw pchany do wykonywania cięższych prac na szlaku żeglownym w zakresie wystawiania i zdejmowania większej ilości oznakowania nawigacyjnego przed i po zamknięciu sezonu żeglugowego oraz usuwania przeszkód żeglugowych z wykorzystaniem żurawia hydraulicznego zamocowanego na barce. Parametry techniczne jednostek, jak również ich wyposażenie zostało dostosowane do warunków panujących na Jeziorach. Ww. jednostki nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Od wspomnianej zasady ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. I tak na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo-przedmiotowego. Aby to wyłączenie miało miejsce muszą być spełnione dwa warunki:

1.  podmiot musi być organem władzy publicznej lub urzędem obsługującym ten organ,
2.  podmiot ten został powołany do czynności związanych z realizacją zadań nałożonych na niego przepisami prawa.

A zatem, wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy możliwe jest tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 z poźn. zm.), zwana dalej ustawą Prawo wodne, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest organem administracji rządowej niezespolonej właściwym w sprawach gospodarowania wodami w regionie wodnym, w zakresie określonym w ustawie.

Natomiast w myśl art. 92 ust. 4 ustawy Prawo wodne w ramach gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, związanym z gospodarką wodną, dyrektor regionalnego zarządu realizuje w imieniu Prezesa Krajowego Zarządu zadania związane z utrzymywaniem śródlądowych wód powierzchniowych lub urządzeń wodnych oraz pełni funkcję inwestora w zakresie gospodarki wodnej w regionie wodnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 92 ust. 5 ustawy Prawo wodne dyrektor regionalnego zarządu wykonuje swoje zadania przy pomocy regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca w okresie od 2010 roku do 2014 roku realizował projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 pod nazwą „B.”. Dla realizacji projektu Wnioskodawca dokonał następujących zakupów towarów i usług: wykonanie i zakup jednostek pływających, konferencja promocyjna, wykonanie tablic pamiątkowych, pełnienie funkcji Inżyniera Kontraktu, zakup artykułów promocyjnych, sporządzenie wniosku aplikacyjnego, sporządzenie studium wykonalności. Podstawowym efektem rzeczowym realizowanego projektu są dwa zestawy specjalistycznych jednostek pływających składających się z dwóch statków oraz dwóch barek, które mają służyć Wnioskodawcy do realizacji statutowych obowiązków wynikających z ustawy Prawo wodne, polegających m.in. na utrzymaniu wód mających na celu zapewnienie warunków eksploatacyjnych śródlądowych dróg wodnych. Wykonane w ramach projektu jednostki pływające wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji obowiązków statutowych. Jednostki te nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analiza opisu stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzą do wniosku, że w opisanej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy – związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Jak wskazał Wnioskodawca jednostki zakupione na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych przedmiotowym projektem, bowiem poniesione wydatki nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi.

Tym samym Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT od zakupionych towarów i usług na potrzeby realizowanego projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 pn. „B.”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.