Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.679.2024.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Skutki podatkowe wypłaty dodatkowej odprawy pośmiertnej w
CIT estońskim.
Słowa kluczowe: odprawy-odprawa pośmiertna
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Podstawa opodatkowania ryczałtem
od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie

    ustalenia, czy planowany przez Spółkę do poniesienia wydatek na dodatkową odprawę
    pośmiertną, która ma zostać wypłacona członkom najbliższej rodziny zmarłego
    pracownika, będzie stanowił wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w
    rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT i będzie podlegał opodatkowaniu
    ryczałtem.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która posiada Zarząd i
    siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (dalej we wniosku jako „Spółka” lub
    „Wnioskodawca”). Spółka korzysta z rozliczenia podatku dochodowego w mechanizmie
    ryczałtu od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”).
    Zmarły pracownik był zatrudniony w Spółce w okresach: od (...) 2022 r. do (...) 2022 r., od
    (...) 2022 r. do (...) 2022 r. oraz od (...) 2022 r. do (...) 2023 r. Wygaśnięcie mowy o pracę z
    pracownikiem nastąpiło z powodu śmierci pracownika. Zgon pracownika został
    zakwalifikowany jako wypadek przy pracy. Łączny okres zatrudnienia pracownika w Spółce
    wynosił 1 rok 4 miesiące i 27 dni. Z informacji jakie Spółka posiada wynika, że pracownik
    miał żonę i córkę. Żona i córka zmarłego pracownika należą do kręgu osób, którym
    przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (dalej: K.p.) przyznają odprawę
    pośmiertną. W związku z tym Spółka wypłaciła już najbliższej rodzinie zmarłego
    pracownika odprawę pośmiertną wynikającą z art. 93 Kodeksu pracy. Wysokość tej
    odprawy ustalona została zgodnie z obowiązującym w Spółce Regulaminem
    Wynagradzania.
    Ponadto, Spółka chce wypłacić żonie i córce pracownika dodatkowe świadczenie
    pośmiertne (dalej jako: „Dodatkowa odprawa pośmiertna”), uwzględniając całokształt
    okoliczności, że zmarły pracownik był bardzo ceniony zarówno przez Spółkę oraz wniósł
    istotny wkład w rozwój Spółki, jak również trudną sytuację rodziny zmarłego pracownika.
    Dodatkowa odprawa pośmiertna będzie stanowić dodatkową odprawę (obok tej
    wynikającej z przepisów K.p.). Zarząd Spółki zamierza podjąć uchwałę o wypłacie
    najbliższej rodzinie zmarłego pracownika dodatkowej odprawy pośmiertnej w wysokości
    24-krotności miesięcznego wynagrodzenia pracownika.
    Powyższa dodatkowa odprawa pośmiertna wynika z wewnątrzzakładowych przepisów,
    bowiem Regulamin Wynagradzania z (...) 2024 r. obowiązujący aktualnie w Spółce
    przewiduje możliwość przyznania dodatkowej odprawy pośmiertnej na podstawie decyzji
    Zarządu. Zgodnie z § 20 ust. 10 Regulaminu Wynagradzania: W szczególnie uzasadnionych
    przypadkach, zwłaszcza gdy pracownik wniósł istotny wkład w rozwój (...) Sp. z o.o., bądź
    regularnie uzyskiwał wyróżniające się na tle innych pracowników efekty pracy, bądź
    przemawiają za tym względy słuszności, w razie śmierci pracownika wskutek wypadku
    przy pracy albo w drodze do pracy lub z pracy, niezależnie od uprawnienia, o którym
    mowa w ust. 1 (uprawnienie do odprawy pośmiertnej zgodnie z przepisami K.p.),
    pracodawca może przyznać członkom rodziny, o których mowa w ust. 3 (małżonek, inni
    członkowie rodziny spełniający warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl
    przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych), dodatkową
    odprawę pośmiertną w wysokości 24-krotności miesięcznego wynagrodzenia pracownika.
    Przyznanie dodatkowej odprawy pośmiertnej następuje w drodze podjęcia uchwały przez
    Zarząd (...) Sp. z o.o.
    Dodatkowa odprawa pośmiertna, którą Spółka planuje wypłacić na podstawie uchwały
    Zarządu, nie jest odszkodowaniem wypłaconym przez instytucję ubezpieczeniową z tytułu
    ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 93 § 7 Kodeksu pracy. Dodatkowa odprawa
    pośmiertna zostanie wypłacona ze środków obrotowych Spółki.

    W związku z zaistniałą sytuacją powstała wątpliwość, czy wydatek na dodatkową odprawę
    pośmiertną na rzecz najbliższej rodziny zmarłego pracownika nie stanowi wydatku
    niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o
    CIT i czy wydatek ten będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem.

## Pytanie

Czy opisany w zdarzeniu przyszłym planowany przez Spółkę do poniesienia wydatek na
    dodatkową odprawę pośmiertną, która ma zostać wypłacona członkom najbliższej rodziny
    zmarłego pracownika, stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w
    rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 CIT i podlega opodatkowaniu ryczałtem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, opisany w zdarzeniu przyszłym planowany przez Spółkę do poniesienia
    wydatek na dodatkową odprawę pośmiertną na rzecz najbliższej rodziny zmarłego
    pracownika nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu
    art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT i tym samym nie podlega opodatkowaniu ryczałtem.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych („ustawa o CIT”): Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód
    odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z
    tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą). W myśl art. 28n ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT: Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu
    ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.
    W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił m.in. dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Dochody niezwiązane z
    działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi
    ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem, na rzecz którego
    dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.
    Podmioty, na rzecz których Spółka planuje ponieść wydatek na wskazaną dodatkową
    odprawę pośmiertną przedstawione w niniejszym wniosku, nie stanowią podmiotów
    powiązanych z Wnioskodawcą w świetle powyższych definicji i nie są jej udziałowcami,
    dlatego w ocenie Spółki nie zostanie spełniony podstawowy warunek uznania świadczeń
    ponoszonych na rzecz najbliższej rodziny zmarłego pracownika za ukryte zyski.
    Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za
    dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca
    jedynie w art. 28m ust. 4a ustawy o CIT doprecyzował, że wydatkami niezwiązanymi z
    działalnością gospodarcza są wydatki i odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej
    utraty wartości od składników majątku (np. samochodów osobowych), które są
    wykorzystywane w celach mieszanych.
    Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie
    kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze
    pojęcie w języku powszechnym.

    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą”.
    Pewną wskazówkę może stanowić Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek z 23
    grudnia 2021 r. (dalej jako „Przewodnik”) wydany przez Ministerstwo Finansów,
    stanowiący objaśnienia podatkowe, o których mowa w art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, w którym zaznaczono, iż Sposób kwalifikacji tego
    dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka.
    W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować
    kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na
    podstawie art. 15 ust. 1, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego
    orzecznictwa sądowo-administracyjnego.
    Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z
    pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy
    zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy
    wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi
    kosztów uzyskania przychodu należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia.
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te
    same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy
    bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która
    wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter.
    Biorąc powyższe pod uwagę, przy ocenie wydatków kwalifikujących się do wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą jak wskazano powyżej, należy się posiłkować
    kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu jak również
    orzecznictwa sądowo-administracyjnego.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki zasadne jest zatem posiłkowanie się dorobkiem
    orzeczniczym i interpretacyjnym powstałym na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jednak
    jedynie w takim zakresie, w jakim ustalano związek wydatków z osiąganymi przychodami.
    Praktyka interpretacyjna organów podatkowych w zakresie zaliczenia do kosztów
    podatkowych Dodatkowej odprawy pośmiertnej przysługującej najbliższej rodzinie
    zmarłego pracownika potwierdza, że Dodatkowa odprawa pośmiertna może zostać
    zaliczona jako koszt uzyskania przychodu. Warto w tym zakresie wskazać na interpretację
    indywidualną z 24 lipca 2020 r. Nr 0111-KDIB2-1.4010.209.2020.1.AP, wydaną przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w której organ podatkowy uznał, że: Chociaż
    trudno doszukiwać się bezpośredniego związku pomiędzy ponoszeniem świadczeń na
    rzecz rodziny w związku ze śmiercią pracownika, a osiąganiem przychodów, to jednak
    niewątpliwie są to koszty funkcjonowania Spółki, a zatem koszty pośrednie, czyli takie,
    które związane są z całościowym wymiarem prowadzenia działalności gospodarczej. W
    związku z powyższym stwierdzić należy, że opłacona przez Spółkę, dodatkowa odprawa
    pośmiertna wynikająca z regulaminu wynagradzania, tj. aktu, którego podstawę prawną
    stanowią przepisy ustawy Kodeksu pracy, spełnia kryteria wynikające z art. 15 ust. 1
    ustany o CIT i może zostać zaliczona przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.
    Dodatkowo opis zdarzeń przyszłych, o których mowa w interpretacji z 24 lipca 2020 r. Nr
    0111- KDIB2-1.4010.209.2020.1.AP, jest bardzo zbliżony do opisu z niniejszego wniosku,
    cyt. Zarząd Spółki zamierza podjąć uchwałę o wypłacie rodzinie zmarłego pracownika
    dodatkowej odprawy pośmiertnej w wysokości 24-krtoności miesięcznego wynagrodzenia
    pracownika. Regulamin wynagradzania obowiązujący w Spółce przewiduje możliwość
    przyznania dodatkowej odprawy pośmiertnej na podstawie decyzji Zarządu odprawa.
    W konsekwencji, skoro w klasycznym modelu opodatkowania CIT, poniesione wydatki na
    dodatkową odprawę pośmiertną stanowią koszty podatkowe, to Spółka nie widzi podstaw,
    dla których wydatki na dodatkową odprawę pośmiertną miałyby stanowić dochód z
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub dochód z tytułu ukrytych
    zysków. Jak zostało to wskazane w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia

    przyszłego), wydatki te mają niewątpliwy związek z działalnością Spółki. Nie są one
    również świadczeniem na rzecz Wspólników lub podmiotów z nimi powiązanych.
    W ocenie Wnioskodawcy wydatek na dodatkową odprawy pośmiertną na rzecz najbliższej
    rodziny zmarłego pracownika wynika z faktu prowadzenia działalności gospodarczej i
    zatrudniania pracowników. Z uwagi na powyższe nie może budzić wątpliwości, że
    dokonywanie wypłaty dodatkowej odprawy pośmiertnej jest związane z działalnością
    gospodarczą.
    Opisany w zdarzeniu przyszłym planowany przez Spółkę do poniesienia wydatek na
    dodatkową odprawę pośmiertną na rzecz najbliższej rodziny zmarłego pracownika
    wpisuje się w cel osiągnięcia, zabezpieczenia lub uzyskania źródeł przychodów, jest on
    zatem w ocenie Wnioskodawcy związany z działalnością gospodarczą i nie podlega
    opodatkowaniu Ryczałtem.
    Dokonanie Dodatkowej odprawy pośmiertnej może przyczynić się do budowania
    długoterminowego zaufania pracowników i społeczności lokalnej oraz pozostałych
    interesariuszy do prowadzonej przez Spółkę działalności. Większe zaufanie z kolei jest
    fundamentem tworzenia otoczenia, w którym Spółka podejmuje i może podejmować
    inicjatywy innowacyjne i rozwijać się i z tego też powodu ww. wydatki nie będą uznawane
    za niezwiązane z działalnością gospodarczą.
    Ponadto planowana Dodatkowa odprawa pośmiertna realizuje zasady społecznej
    odpowiedzialności biznesu (ang. Corporate Social Responsibility CSR, dalej jako: „CSR”),
    określonej w normie PN-ISO 26 000, zgodnie z którą jest to: odpowiedzialność organizacji
    wpływ jej decyzji i działań na społeczeństwo i środowisko, zapewniana przez przejrzyste i
    etyczne postępowanie, które: przyczynia się do zrównoważonego rozwoju, w tym
    dobrobytu i zdrowia społeczeństwa; uwzględnia oczekiwania interesariuszy jest zgodne z
    obowiązującym prawem i spójne z międzynarodowymi normami postępowania; jest
    zintegrowane z działaniami organizacji i praktykowane w jej relacjach.
    Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą
    przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne,
    aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z
    pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby
    ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego
    strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego odbioru danego
    podmiotu w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości
    przełożyć się na osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów.
    Realizacja celów CSR nie następuje zatem przez sam wydatek, ale przez zbudowanie
    wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe.
    Tym samym należy wskazać, że planowana przez Spółkę dodatkowa odprawa pośmiertna
    jest związana z jej działalnością gospodarczą. Prowadzenie działalności odpowiedzialnej
    społecznie (CSR) buduje markę Spółki, lojalność wobec niej, a także wpływa na pozytywny
    odbiór Spółki przez obecnych oraz potencjalnych pracowników.
    W konsekwencji dodatkowa odprawa pośmiertna pośrednio przyczynia się do
    generowanych przez Spółkę przychodów. Nie jest to bowiem tylko jednokrotny wydatek
    Spółki, tylko długoterminowa strategia, przyznając możliwość przyznania dodatkowej
    odprawy pośmiertnej najbliższej rodzinie pracownika po spełnieniu odpowiednich
    warunków w Regulaminie Wynagradzania, ogłoszonego pracownikom.
    Powyższe stanowisko potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych, np.
    interpretacja:

      - z 10 maja 2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Nr 0111-
        KDIB1- 1.4010.139.2023.2.BS,
      - z 31 stycznia 2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Nr 0114-
        KDIP2-2.4010.231.2022.1.AP.
    W ocenie Wnioskodawcy wydatek na dodatkową odprawę pośmiertną na rzecz najbliższej
    rodziny zmarłego pracownika wynika z faktu prowadzenia działalności gospodarczej i
    zatrudniania pracowników. Z uwagi na powyższe nie może budzić wątpliwości, że
    planowana wypłata dodatkowej odprawy pośmiertnej jest związana z działalnością
    gospodarczą i nie powoduje powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą, zatem nie będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od
    dochodów w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Jako podsumowanie warto wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
    zważył, że: Jeśli składniki majątkowe, na które ponoszono wydatki, w jakimkolwiek stopniu
    służyły działalności gospodarczej, to nie sposób przyjąć, że nie były z tą działalnością
    związane (vide: Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 stycznia
    2023 r., I SA/Po 728/22).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.
    W przypadku wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i
    wymagane badanie powiązań z podmiotem, na rzecz którego dokonywana jest wypłata
    lub z którym dokonuje się transakcji.
    Wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o których mowa w powyższym przepisie
    nie zostały w sposób szczególny zdefiniowane przez ustawodawcę. Ustawodawca nie
    podał również przykładu takich wydatków. Wobec braku definicji ustawowej tego pojęcia
    zasadne jest posłużenie się definicjami z języka powszechnego. Słownik języka polskiego
    (www.sjp.pl) definiuje przymiotnik „związany” jako: mający związek, coś wspólnego z kimś,
    z czymś. A contrario „niezwiązany” należy rozumieć jako: niemający związku, czegoś
    wspólnego z kimś, z czymś. Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    można więc zaliczyć tylko takie wydatki, które nie mają związku z prowadzoną
    działalnością.
    Takie rozumienie powyższego pojęcia przyjmowane jest również w orzecznictwie
    (przykładowo wyroki: WSA w Warszawie z 16 stycznia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2398/23,
    WSA w Bydgoszczy z 12 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 88/23). W wyrokach tych
    zawarto także ważną wskazówkę interpretacyjną, a mianowicie, iż zakres znaczeniowy
    pojęcia „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą” nie może być wykładany

    wprost przez pryzmat treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ani art. 16 tej ustawy. Artykuł 15
    ust. 1 ustawy o CIT stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów. Definiuje on więc inne pojęcie, tj. kosztu uzyskania
    przychodu, a nie pojęcie wydatku niezwiązanego/związanego z działalnością gospodarczą.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka zatrudniała pracownika, w
    następujących okresach:
      - (...) 2022 r.;
      - (...) 2022 r., oraz
      - (...) 2023 r.
    Wygaśnięcie umowy o pracę nastąpiło z powodu śmierci pracownika z tytułu wypadku
    przy pracy. Pracownik ten łącznie był zatrudniony przez 1 rok 4 miesiące 27 dni. Spółka
    wypłaciła najbliższej rodzinie zmarłego pracownika odprawę pośmiertną wynikającą z art.
    93 Kodeksu Pracy. Wysokość tej odprawy ustalona została zgodnie z obowiązującym w
    Spółce Regulaminie wynagradzania. Dodatkowo Spółka chce wypłacić żonie i córce
    pracownika, dodatkową odprawę pośmiertną, bowiem pracownik był bardzo ceniony
    przez Spółkę oraz wniósł istotny wkład w rozwój Spółki, jak również z uwagi na trudną
    sytuację rodziny zmarłego pracownika. Dodatkowa odprawa pośmiertna będzie stanowić
    dodatkową odprawę. Zarząd Spółki zamierza w tym celu podjąć uchwałę o wypłacie
    najbliższej rodzinie zmarłego pracownika dodatkowej odprawy pośmiertnej w wysokości
    24-krotności miesięcznego wynagrodzenia pracownika.
    Powyższa dodatkowa odprawa pośmiertna wynika z wewnątrzzakładowych przepisów
    Spółki, tj. Regulaminu Wynagradzania z (...) 2024 r. obowiązującego aktualnie w Spółce.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy poniesiony wydatek na
    dodatkową odprawę pośmiertną na rzecz najbliższej rodziny zmarłego pracownika nie
    stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą.
    Należy zauważyć, że planowane do wypłaty świadczenie na rzecz rodziny byłego
    pracownika (na potrzeby wniosku nazywane przez Państwa „dodatkową odprawą
    pośmiertną”) nie jest odprawą pośmiertną sensu stricte, tj. odprawą wynikającą z
    przepisów prawa obowiązujących spółkę jako pracodawcę.
    Obowiązki pracodawcy w tym zakresie reguluje ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
    pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.)
    Zgodnie z postanowieniami art. 93 § 1 Kodeksu Pracy:
      W razie śmierci pracownika w czasie trwania stosunku pracy lub w czasie pobierania
      po jego rozwiązaniu zasiłku z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby, rodzinie
      przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna.
    Prawo do odprawy pośmiertnej powstaje bezpośrednio na rzecz uprawnionych członków
    rodziny zmarłego pracownika z chwilą jego śmierci.
    Aby uniknąć kryterium uznaniowości, którą mogliby zastosować pracodawcy,
    ustawodawca uregulował w art. 93 § 2 Kodeksu pracy wysokość odprawy pośmiertnej w
    trzech grupach. I tak, w przypadku pracownika:
      - zatrudnionego krócej niż 10 lat, wysokość odprawy stanowi jednomiesięczne
        wynagrodzenie,
      - zatrudnionego co najmniej 10 lat – trzymiesięczne wynagrodzenie,

      - zatrudnionego co najmniej 15 lat – sześciomiesięczne wynagrodzenie.
    W przypadku śmierci pracownika zakwalifikowanej jako wypadek przy pracy, niezależnie
    od odprawy pośmiertnej wynikającej z przepisów prawa pracy, na podstawie art. 13
    ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych z
    dnia 30 października 2002 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2189, ze zm.) członkom rodziny
    pracownika, który zmarł wskutek wypadku przy pracy, przysługuje ponadto jednorazowe
    odszkodowanie wypłacone ze środków funduszu ZUS.
    Z opisu sprawy wynika, że na rzecz najbliższej rodziny pracownika, zmarłego w wyniku
    wypadku przy pracy, wypłacili Państwo odprawę pośmiertną wynikającą z przepisów
    Kodeksu pracy. Dodatkowo zamierzają Państwo także ponieść wydatek na jej rzecz w
    postaci dodatkowego świadczenia w wysokości 24-krotności miesięcznego wynagrodzenia
    pracownika.
    Nie jest zabronione, aby osoby uprawnione do odprawy pośmiertnej otrzymały od
    pracodawcy dodatkowe świadczenie, niezależne od odprawy pośmiertnej wynikającej
    wprost z Kodeksu pracy lub odszkodowania ze środków z funduszu ZUS. Takie dodatkowe
    świadczenie w związku ze śmiercią pracownika pracodawca może przewidzieć w
    zakładowych źródłach prawa pracy, np. w układzie zbiorowym, regulaminie
    wynagradzania. Sposób ustalenia regulacji we wskazanym zakresie jest w zasadzie
    dowolny i dobrowolny.
                  2Zgodnie bowiem z art. 77 § 2 Kodeksu pracy:
      W regulaminie wynagradzania pracodawca może ustalić także inne świadczenia
      związane z pracą i zasady ich przyznawania.
                13Z kolei w myśl art. 241 § 1 Kodeksu pracy:
      Korzystniejsze postanowienia układu, z dniem jego wejścia w życie, zastępują z mocy
      prawa wynikające z dotychczasowych przepisów prawa pracy warunki umowy o
      pracę lub innego aktu stanowiącego podstawę nawiązania stosunku pracy.
    Wobec powyższego, skoro w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dodatkowa odprawa
    pośmiertna wynika z wewnątrzzakładowych przepisów, tj. Regulaminu Wynagradzania,
    który przewiduje możliwość jej wypłaty, to wydatek poniesiony przez Państwa z tego
    tytułu nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą.
    Podsumowując, wydatek z tytułu dodatkowej odprawy pośmiertnej nie będzie wydatkiem
    niezwiązanym z działalnością gospodarczą i nie będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem
    od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    W związku z tym, odnoszenie się do Państwa argumentacji dotyczącej społecznej
    odpowiedzialności biznesu (CSR) stało się bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że dotyczą one konkretnych spraw i konkretnych podatników osądzonych w
    określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Końcowo zaznaczyć należy, że do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    dołączyli Państwo kserokopię Regulaminu wynagradzania dla pracowników (...) Sp. z o.
    o. z siedzibą w (...). Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b
    Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza
    postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do
    ich oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego
    przedstawionym przez Państwa i Państwa stanowiskiem. Zatem dołączony do wniosku
    dokument pozostał bez wpływu na załatwienie sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.