Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.141.2025.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: W zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia
współwłasności lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką.
Słowa kluczowe: hipoteka
lokal-lokal mieszkalny
podatek-podatek od spadków i darowizn
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
nieodpłatnego zniesienia współwłasności
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Czysta wartość
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Podstawa opodatkowania przy nabyciu w drodze
nieodpłatnego zniesienia współwłasności
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 4
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego obciążonego
    hipoteką. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 28 marca 2023 r. wraz z osobą należącą do III grupy podatkowej w rozumieniu
    ustawy o podatku od spadków i darowizn (ówczesna partnerka Pani A, z którą nie zawarł
    Pan związku małżeńskiego), nabył Pan stanowiący odrębną nieruchomość lokal
    mieszkalny numer (...) składający się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki, o powierzchni
              3użytkowej 63,96 m, usytuowany na czwartej kondygnacji - trzecim piętrze w budynku
    położonym przy ulicy (...), dla którego to lokalu Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę
    wieczystą KW Nr (...), w której wpisany jest udział związany z własnością lokalu wynoszący
    (...) części w nieruchomości wspólnej, która stanowi grunt oraz części budynku i
    urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (dla której to
    nieruchomości wspólnej prowadzona jest księga wieczysta (...)) wraz z odpowiednimi
    udziałami w nieruchomości wspólnej na łączną kwotę (...) PLN. Nabycie zostało dokonane
    na współwłasność po ½ części. Na zakup wraz z drugą współwłaścicielką Panią A w części
    równej zaciągnął Pan wspólny kredyt hipoteczny w Banku 22 marca 2023 r. Nieruchomość
    została obciążona hipoteką umowną w kwocie (...) PLN na rzecz Banku 22 marca 2023 r.,
    zabezpieczając należność główną z tytułu kredytu. Hipoteka została wpisana do księgi
    wieczystej. Wskazał Pan również, że nieruchomość pierwotnie została wystawiona na
    sprzedaż przez właściciela za kwotę (...) PLN. Po złożeniu przez Państwa oferty zakupu
    pojawił się jednak inny zainteresowany nabywca, w związku z czym nastąpiła licytacja
    pomiędzy oferentami. W wyniku tej licytacji cena nabycia nieruchomości wzrosła do kwoty
    (...) PLN, którą ostatecznie Państwo zapłacili. Dodatkowo, na podstawie dostępnych
    danych dotyczących transakcji nieruchomości o zbliżonym standardzie i lokalizacji (okolice
    ulicy (...)), szacowana wartość rynkowa lokalu wynosi około (...) PLN na dzień sporządzenia
    wniosku. Zamiarem Pana oraz Pani A jest zniesienie współwłasności nieruchomości
    poprzez nieodpłatne zniesienie współwłasności (umownie w drodze aktu notarialnego), tj.
    przeniesienie na Pana przysługującej Pani A części w nieruchomości oraz udziałach, przy
    czym odbyłoby się to bez obowiązku dokonywania jakichkolwiek spłat z Pana strony
    (nieodpłatnie). Pomiędzy Panem a Panią A nie było żadnych darowizn ani przysposobień w
    ciągu ostatnich 5 lat. Przejmie Pan na siebie całość wszelkich obciążeń związanych z
    zaciągniętym kredytem hipotecznym. Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpi
    przed końcem 2025 г.
    Pytania
    1) Czy hipotekę można zaliczyć do ciężarów, które obciążają przedmiot darowizny i w
      konsekwencji będzie ona miała wpływ na wysokość podstawy opodatkowania w
      podatku od spadków i darowizn?
    2) Czy w sytuacji, w której hipoteka w wysokości przypadającej na nabywany przez Pana
      udział, przewyższa wysokość nabywanego udziału w nieruchomości, podatek od
      spadków i darowizn będzie równy 0 złotych?
    Pana stanowisko w sprawie

    Pana zdaniem, powołując się na podobną sytuację opisaną w indywidualnej interpretacji
    podatkowej o sygnaturze 0111-KDIB2-2.4015.95.2021.1.MZ wydanej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej 24 września 2021 r., hipotekę można zaliczyć do ciężarów,
    które obciążają przedmiot darowizny i w konsekwencji będzie ona miała wpływ na
    wysokość podstawy opodatkowania w podatku od spadków i darowizn. Skoro w
    rozpatrywanej sprawie - jak wynika z wniosku - wartość hipoteki przekroczy wartość ww.
    nabywanego udziału w nieruchomości, to podstawa opodatkowania (stanowiąca czystą
    wartość udziału w nieruchomości) wyniesie zero. Tym samym w przedmiotowej sprawie
    wystąpi wprawdzie obowiązek podatkowy, jednak nie dojdzie do powstania zobowiązania
    podatkowego w podatku od spadków i darowizn. A zatem, w związku z opisanym we
    wniosku zniesieniem współwłasności nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od
    spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia
    „współwłasność”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu
    cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może
    nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między
    współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
    1. podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka
      mniejszych (tzw. podział fizyczny),
    2. przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    3. sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:

      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia
      współwłasności - z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się
      orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Natomiast w myśl art. 7 ust. 6 ww. ustawy:
      Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę
      opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części
      przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem
      przysługiwał nabywcy.
    Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w
    art. 7 ust. 2 i 3 ustawy przykładowo wyliczając przypadki, które stanowią długi i ciężary.
    Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn
    stanowią katalog otwarty. Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie
    pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. Równowartość
    tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości.
    „Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w
    chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. hipoteka. Odliczenie długów i ciężarów
    jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn,
    polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
    Stosownie do treści art. 244 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw,
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.
      § 2. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne
      przepisy.
    W świetle powyższych przepisów - hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe i
    regulują ją odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 341).
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
      W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego
      stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego
      wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją
      stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela
      nieruchomości (hipoteka).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Na podstawie art. 8 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie

      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 5733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do III grupy podatkowej.
    Przy obliczeniu podatku od nieodpłatnego zniesienia współwłasności ma także
    zastosowanie zasada kumulacji nabytych od tej samej osoby wartości rzeczy i praw
    majątkowych w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie,
    oraz odliczenia kwoty wolnej od podatku.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
        ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III - innych nabywców.
    Podatek oblicza się na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia,
      kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające
      opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których
      mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z § 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot
    wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których
    oblicza się ten podatek (Dz.U. z 2023 r. poz. 1226):

      Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od
      podatku, według następujących skal:
      Kwoty nadwyżki w zł
              Podatek wynosi
      ponaddo
      1) od nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej
          11 833  3%
      11 83323 665  355 zł i 5% od nadwyżki ponad 11 833 zł
      23 665  946 zł 60 gr i 7% od nadwyżki ponad 23 665 zł
      2) od nabywców zaliczonych do II grupy podatkowej
          11 833  7%
      11 83323 665  828 zł 40 gr i 9% od nadwyżki ponad 11 833 zł
      23 665  1893 zł 30 gr i 12% od nadwyżki ponad 23 665 zł
      3) od nabywców zaliczonych do III grupy podatkowej
          11 833  12%
      11 83323 665  1420 zł i 16% od nadwyżki ponad 11 833 zł
      23 665  3313 zł 20 gr i 20% od nadwyżki ponad 23 665 zł
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że 28 marca 2023 r. wraz z
    osobą należącą do III grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i
    darowizn (ówczesna partnerka Pani A, z którą nie zawarł Pan związku małżeńskiego),
    nabył Pan stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny numer (...). Nabycie zostało
    dokonane na współwłasność po ½ części. W związku z finansowaniem zakupu kredytem
    hipotecznym nieruchomość została obciążona hipoteką umowną w kwocie (...) PLN.
    Nieruchomość pierwotnie została wystawiona na sprzedaż przez właściciela za kwotę (...)
    PLN. Cena nabycia nieruchomości w wyniku licytacji pomiędzy oferentami wzrosła do
    kwoty (...) PLN, którą ostatecznie Państwo zapłacili. Na podstawie dostępnych danych
    dotyczących transakcji nieruchomości o zbliżonym standardzie i lokalizacji (okolice ulicy
    (...)), szacowana wartość rynkowa lokalu wynosi około (...) PLN na dzień sporządzenia
    wniosku. Zamiarem Pana oraz Pani A jest nieodpłatne zniesienie współwłasności
    (umownie w drodze aktu notarialnego), tj. przeniesienie na Pana przysługującej Pani A
    części w nieruchomości oraz udziałach, przy czym odbyłoby się to bez obowiązku
    dokonywania jakichkolwiek spłat z Pana strony (nieodpłatnie). Pomiędzy Panem a Panią A
    nie było żadnych darowizn ani przysposobień w ciągu ostatnich 5 lat. Przejmie Pan na
    siebie całość wszelkich obciążeń związanych z zaciągniętym kredytem hipotecznym.
    Nieodpłatne zniesienie współwłasności nastąpi przed końcem 2025 г.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro dokonana zostanie czynność prawna
    dotycząca zniesienia współwłasności nieruchomości, bez spłat i dopłat, to nabycie przez
    Pana lokalu mieszkalnego (udziału, który przysługuje Pani A) podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania należy ustalić zgodnie z art. 7
    ust. 1 i 6 cyt. ustawy.

    Ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka stanowić będzie obciążenie, które należy
    zaliczyć do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Zatem wartość 1/2 części
    lokalu mieszkalnego (wynikająca ze współwłasności), nabyta przez Pana w drodze
    zniesienia współwłasności, powinna być pomniejszona o 1/2 część kwoty hipoteki.
    Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia fakt jaka kwota kredytu
    pozostała do spłacenia. Istotna jest kwota hipoteki, którą zostało obciążone opisane we
    wniosku prawo do lokalu mieszkalnego i tym samym przedmiot nabycia.
    Jeżeli zatem w istocie - jak wynika z wniosku - wartość hipoteki (przypadająca na nabywany
    udział) przekroczy wartość nabywanego udziału w lokalu mieszkalnym, to podstawa
    opodatkowania wyniesie zero. Tym samym w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy co
    prawda wystąpi, jednak nie dojdzie do powstania zobowiązania podatkowego w podatku
    od spadków i darowizn. W związku z powyższym nie będzie ciążył na Panu obowiązek
    uiszczenia podatku od spadków i darowizn z tytułu dokonania przedmiotowego zniesienia
    współwłasności.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.